Η συνέχεια της γενοκτονίας με άλλα μέσα
Η Ευρώπη αγαπά τις σωστές λέξεις. Τις δουλεύει, τις γυαλίζει, τις περνά από επιτροπές. «Ανησυχούμε», «παρακολουθούμε», «καλούμε σε αυτοσυγκράτηση». Οταν όμως έρθει η ώρα της πράξης, σηκώνεται αργά, κοιτά το ρολόι και βρίσκει μια καλή δικαιολογία για να μείνει καθιστή. Η Ευρώπη των 744 εκατομμυρίων κατοίκων κατάφερε, μέσα σε δύο χρόνια γενοκτονίας, να «χωρέσει» 397 Παλαιστίνιους ασθενείς. Οχι πρόσφυγες. Ασθενείς. Παιδιά ακρωτηριασμένα, καρκινοπαθείς, ανθρώπους που, αν δεν φύγουν, θα πεθάνουν. Δεν μιλάμε για άνοιγμα συνόρων· μιλάμε για άνοιγμα νοσοκομείων.
Η ήπειρος που κάποτε είχε τον ανθρωπισμό για ταυτότητα έχει περιοριστεί σε ρόλο θεατή. Ετσι, η φρίκη δεν σταματά· απλώς αλλάζει μορφή. Κάποιες χώρες έπραξαν το αυτονόητο. Εδειξαν ότι, όταν υπάρχει πολιτική βούληση, οι μηχανισμοί βρίσκονται. Αυτό ακριβώς είναι που εκθέτει τους υπόλοιπους.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα δυσκολεύεται να βρει τη θέση της. Από τη μια, υπάρχει η λαϊκή απαίτηση για δικαιοσύνη, μια ιστορική μνήμη αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό και κινητοποιήσεις που δείχνουν ότι ο κόσμος δεν έχει χάσει την αίσθηση του ανθρώπινου. Από την άλλη, η επίσημη πολιτική της χώρας ισορροπεί ανάμεσα στο να «μην εκτεθεί» και στο να ικανοποιήσει τις στρατηγικές που χαράζουν άλλοι και η ίδια πρόθυμα ακολουθεί.
Ομως η αναμονή για όσους περιμένουν βοήθεια είναι καταδίκη. Η Ιστορία δεν θα γράψει μόνο ποιος βομβάρδισε και ποιος υποδαύλισε τη σφαγή. Θα γράψει και ποιος κοίταξε αλλού. Γιατί η γενοκτονία δεν τελειώνει όταν σταματούν(;) οι βόμβες και οι επιθέσεις. Συνεχίζεται όταν αφήνεις τους ανθρώπους να πεθαίνουν αργά και σιωπηλά. Στη Γάζα δεν περιμένουν θαύματα. Περιμένουν ασθενοφόρα που δεν έρχονται, άδειες που δεν υπογράφονται, διαδρόμους που μένουν κλειστοί. Περιμένουν να λειτουργήσει κάτι στοιχειώδες: η ιδέα ότι η ζωή προηγείται της γεωπολιτικής. Κι όμως, 18.500 άνθρωποι με χαρτί του ΠΟΥ στο χέρι περιμένουν να φύγουν για να ζήσουν - και πάνω από χίλιοι πέθαναν περιμένοντας.
Η ελληνική κυβέρνηση, έστω και τώρα, οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες για το άνοιγμα ενός πραγματικού ανθρωπιστικού διαδρόμου για τους ασθενείς της Γάζας. Η αντιπολίτευση οφείλει να πιέσει στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Δεν είναι γενναιοδωρία. Είναι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
***
Ο μικρός Khadler έπασχε από μικρός από μια ασθένεια που ονομάζεται σύνδρομο κακής απορρόφησης των υδατανθράκων. Πριν από τον πόλεμο έπινε ένα ειδικό γάλα για να ρυθμίζει το σάκχαρό του. Εδώ και δύο χρόνια σταμάτησε. Ανέπτυξε σοβαρά προβλήματα και στα δύο νεφρά του. «Πολλές φορές ήταν έτοιμος να πεθάνει στα χέρια μου. Δεν είχα χρήματα για να καλέσω ένα αυτοκίνητο να τον πάει στο νοσοκομείο» λέει η μητέρα του, περιμένοντας πως θα καταφέρει ο γιος της να πάει για θεραπεία στο εξωτερικό | Πηγή: Γιατροί Χωρίς Σύνορα (22/12/2025)
18.500 ασθενείς περιμένουν διακομιδή από τη Γάζα, 1.000 πέθαναν περιμένοντας... η Ευρώπη κοιτάζει άλλου ● Κυρίες χώρες υποδοχής, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα αραβικά Εμιράτα και το ΚατάρΙστορίες ζωής σε αναμονή θανάτου
Κώστας Ζαφειρόπουλος
«Είχα πάει για μια επίσκεψη στο Ντέιρ αλ Μπάλαχ, ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν τον Νότο. Η αεροπορική επιδρομή έπληξε μια σκηνή δίπλα στο σημείο που βρισκόμουν. Μου έκαναν εισαγωγή στο νοσοκομείο και παρέμεινα 13 ώρες στο χειρουργείο. Μου ακρωτηρίασαν το αριστερό πόδι. Το δεξί μου πόδι υπέστη πολύπλοκα κατάγματα και μου έβαλαν εξωτερικό σταθεροποιητή. Χρειάστηκε να μου κάνουν τομή στον αυχένα και μου έβαλαν τραχειοστομία». Τον λένε Οσάμα, βρίσκεται στο Νοσοκομείο Νάσερ στη Γάζα και είναι ένας από τους εκατοντάδες εφήβους ασθενείς που λαμβάνουν υποστήριξη από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Εχει τραυματιστεί δύο φορές πολύ σοβαρά και έχει δύο ιατρικές παραπομπές για επείγουσα διακομιδή σε νοσοκομείο εκτός της Λωρίδας. Ακόμα περιμένει, εγκλωβισμένος όπως χιλιάδες άλλοι.
«Ο πρώτος τραυματισμός συνέβη όταν οι ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδισαν το σπίτι του θείου μου και όλα τα σπίτια των γειτόνων, τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς. Παγιδεύτηκα κάτω από τα ερείπια για 23 ώρες. Με τη βοήθεια του Θεού κατάφερα να βγω από τα ερείπια μετά από μεγάλη προσπάθεια. Παρέμεινα στο νοσοκομείο για 45 μέρες. Είχα υποστεί κάταγμα στη σπονδυλική στήλη. [...] Θάνατος. Σκεφτόμουν μόνο τον θάνατο. Εκανε πολύ κρύο. Συνέχεια φανταζόμουν πράγματα που κανείς δεν θα σκεφτόταν. Ούρλιαζα, ούρλιαζα από τον πόνο, γιατί το πόδι μου ήταν παγιδευμένο κάτω από τα ερείπια που είχαν συσσωρευτεί πάνω του, ούρλιαζα από τον πόνο και την αγωνία και τις σκέψεις... Ηταν δύσκολο. Ηταν δύσκολο να σκέφτομαι αν θα γλιτώσω από τον θάνατο ή όχι. Οταν με βρήκαν, έχασα τις αισθήσεις μου και ξύπνησα στο νοσοκομείο» λέει στους γιατρούς και ρωτάει επίμονα: «Γιατί δεν μας μεταφέρουν για ιατρική περίθαλψη; Είμαστε όλοι τραυματίες. Ελπίζω να μπορέσω να φύγω για θεραπεία. Το μόνο που θέλω είναι να σταθώ στα πόδια μου, αυτό είναι το μόνο που θέλω. Θέλω να μου βάλουν προσθετικό μέλος και να μου κάνουν τις εγχειρήσεις στο άλλο πόδι, για να μπορέσω να σταθώ ξανά στα πόδια μου».
Ο Οσάμα βρίσκεται στο Νοσοκομείο Νάσερ στη Γάζα και είναι ένας από τους εκατοντάδες ασθενείς που λαμβάνουν υποστήριξη από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Το αριστερό του πόδι ακρωτηριάστηκε, έχει τραυματιστεί δύο φορές πολύ σοβαρά και έχει ιατρικές παραπομπές για επείγουσα διακομιδή σε νοσοκομείο εκτός της Λωρίδας.
«Γιατί δεν μας μεταφέρον για ιατρική περίθαλψη; Είμαστε όλοι τραυματίες. Το μόνο που θέλω είναι να σταθώ στα πόδια μου. Θέλω να μου βάλουν προσθετικό μέλος και να μου κάνουν τις εγχειρήσεις στο άλλο πόδι, για να μπορέσω να σταθώ ξανά στα πόδια μου» | Πηγή: Γιατροί Χωρίς Σύνορα (22/12/2025)
Περισσότεροι από 18.500 ασθενείς περιμένουν να μεταφερθούν για ιατρική περίθαλψη έξω από τη Γάζα. Πάνω από το ένα πέμπτο αυτών είναι παιδιά. Περιμένουν τη διακομιδή, ωστόσο η ανθρωπιά -των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών- φαίνεται πως έχει στερέψει ακόμα και για αυτούς. Εκατοντάδες κρίσιμες περιπτώσεις καθυστερούν ή τα αιτήματα απορρίπτονται. Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας στη Γάζα, πάνω από 1.000 ασθενείς έχουν πεθάνει περιμένοντας από τον Ιούλιο του 2024. Ο αριθμός αυτός, λένε οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, είναι πιθανότατα υποτιμημένος.
Στις 19 Δεκεμβρίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) διευκόλυνε την ιατρική διακομιδή 25 ασθενών σε κρίσιμη κατάσταση και των συνοδών τους σε διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Ιταλία, η Νορβηγία και η Ρουμανία. Με αυτό τον τρόπο ο συνολικός αριθμός των ασθενών που έχουν διακομιστεί στο εξωτερικό από τον Οκτώβριο του 2023 ανέρχεται σε περισσότερους από 10.600, μεταξύ των οποίων 5.600 παιδιά.
Κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες του Δεκεμβρίου τουλάχιστον 2.407 παιδιά εισήχθησαν για θεραπεία οξέος υποσιτισμού. Το 2025 90.000 παιδιά που διαγνώστηκαν με οξύ υποσιτισμό εισήχθηκαν για θεραπεία. Ο αριθμός είναι υπερδιπλάσιος των 40.000 περιπτώσεων που καταγράφηκαν το 2024, παρά τους πολλαπλούς εκτοπισμούς και τις επαναλαμβανόμενες διακοπές των ιατρικών υπηρεσιών που προκλήθηκαν από τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Από τους 10.600 ασθενείς που μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό, μόλις 397 φιλοξενήθηκαν σε ευρωπαϊκά κράτη. Η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ παραμένουν οι κύριες χώρες υποδοχής. Στον αντίποδα, η Ευρώπη των 744 εκατομμυρίων ατόμων άνοιξε την πόρτα της μόνο σε 400 Παλαιστίνιους ασθενείς μέσα σε δύο χρόνια γενοκτονίας... Σε αυτή την ντροπιαστική λίστα ουραγός είναι η Γερμανία, που πήρε μόλις 1 άτομο!
Στην Ελλάδα έγινε ιατρική διακομιδή 10 ασθενών την περασμένη άνοιξη, αλλά από τότε δεν ήρθε ούτε ένας. Ούτε έχει προγραμματιστεί για το προσεχές διάστημα. Στην ευρύτερη «ευρωπαϊκή περιφέρεια του ΠΟΥ» η Τουρκία, η Ιταλία και το Ουζμπεκιστάν έχουν δεχτεί τον μεγαλύτερο αριθμό Παλαιστίνιων ασθενών, ακολουθούμενες από την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ευρώπη των 27 μέχρι τέλος Οκτωβρίου τα κράτη-μέλη που έχουν δεχτεί τους περισσότερους ήταν: η Ιταλία (201), η Ισπανία (65), η Ρουμανία (48), η Γαλλία (27) και η Ιρλανδία (21).
«Η Ευρώπη είναι τραγικά λίγη. Τραγικά λίγη για όλα αυτά που έχουμε σε επίπεδο αναγκών. Το γεγονός ότι η Γερμανία δεν έχει πάρει κανέναν και η Γαλλία, για παράδειγμα, έχει πάρει μόλις 27 άτομα είναι σκανδαλώδες. Αντιλαμβάνεται κανείς τούς μηχανισμούς πίεσης που υπάρχουν σε διάφορες χώρες. Μπορεί το βάρος να πέφτει στα εθνικά συστήματα υγείας, αλλά όλο αυτό είναι ένα πρόσχημα. Τα σχεδόν μηδενικά αντανακλαστικά της Ευρώπης φανερώνουν μια αποκαρδιωτική κατάσταση» λέει η Χριστίνα Ψαρρά, διευθύντρια του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι έχουν απευθύνει επανειλημμένες εκκλήσεις στην ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέο γύρο ιατρικών εκκενώσεων στη Γάζα.
Υποδοχή... για λίγο
Οι πρώτοι δέκα και μοναδικοί έως σήμερα ασθενείς από τη Γάζα, όλα παιδιά από τη λίστα ασθενών του ΠΟΥ, έφτασαν στο τέλος Φεβρουαρίου 2025 στην Ελλάδα μαζί με τους συνοδούς τους (27 άτομα συνολικά) κατά τη διάρκεια της πρώτης εκεχειρίας ύστερα από ενέργειες του υπουργείου Εξωτερικών. Πολλά από αυτά τα παιδιά ήταν πολυτραυματίες ή είχαν χρόνια νοσήματα. Κάποια χρειάστηκαν επανορθωτικές χειρουργικές επεμβάσεις. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστηρίζουν τις μετακινήσεις τους σε δημόσια νοσοκομεία αλλά και σε άλλες ιατρικές δομές γιατί κάποια από τα παιδιά αυτά είχαν μεγαλύτερη ανάγκη συχνής ιατρικής φροντίδας, ενώ κάποια άλλα ολοκλήρωσαν νωρίτερα έναν πρώτο κύκλο θεραπείας. Η ζωή τους σώθηκε, αλλά ήταν μόλις 10 άτομα.
3 Σεπτεμβρίου 2025. Ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης υποδέχεται στο Κοινοβούλιο δέκα παιδιά από την Παλαιστίνη μαζί με τις μητέρες τους, όσες διασώθηκαν από τον γενοκτονικό πόλεμο | ΑΛΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ/ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Στις 3 Σεπτεμβρίου αυτά τα παιδιά από την Παλαιστίνη επισκέφτηκαν τη Βουλή συνοδευόμενα κυρίως από τις μητέρες τους. «Για όσο βρίσκεστε στην Ελλάδα είστε τα παιδιά μας και μπορείτε να στηρίζεστε σε μας» ανέφερε ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης. Ο ίδιος τον περασμένο Μάιο, ύστερα από ομόφωνη απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, ανακοίνωσε στον πρέσβη της Παλαιστινιακής Αρχής στην Ελλάδα την απόφαση του κοινοβουλίου να παράσχει ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη σε ακόμα 10 παιδιά από τη Γάζα, καθώς και να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια προς τον λαό της Παλαιστίνης. Εχουν περάσει 8 μήνες και η απόφαση δεν έχει υλοποιηθεί.
«Η Βουλή δεν είναι κυβέρνηση. Εμείς ό,τι μπορούσαμε να κάνουμε το κάναμε. Περιμένουμε την υλοποίηση της απόφασης» λένε στην «Εφ.Συν.» πηγές της προεδρίας της Βουλής, προσθέτοντας πως «ο διπλωματικός σύμβουλος της Βουλής, Κωνσταντίνος Οικονομίδης, έχει ενημερώσει σχετικά το υπουργείο Εξωτερικών. Οποτεδήποτε τα παιδιά έρθουν στην Ελλάδα η απόφαση θα ενεργοποιηθεί».
Υπουργείο Εξωτερικών «Οταν το επιτρέψουν οι συνθήκες θα οργανωθεί νέα ιατρική εκκένωση»
Απευθύναμε ερώτημα και στο υπουργείο Εξωτερικών και λάβαμε την εξής απάντηση: «Ο κ. υπουργός Γιώργος Γεραπετρίτης έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεση της χώρας μας για επιπλέον ιατρικές εκκενώσεις παιδιών από τη Γάζα για νοσηλεία στην Ελλάδα. Κατά την επίσκεψη (σ.σ. της Δευτέρας) στη Ραμάλα και το Ισραήλ συζητήθηκε η διευκόλυνση νέων ιατρικών εκκενώσεων παιδιών από τη Γάζα και εκφράστηκε η βούληση της χώρας μας να οργανώσει νέες επιχειρήσεις. Το υπουργείο Εξωτερικών είναι σε συνεννόηση με τη Βουλή των Ελλήνων και όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες και διασφαλιστούν όλες οι παράμετροι ασφαλούς επιχείρησης θα οργανωθεί νέα ιατρική εκκένωση. Σημειώνεται ότι η επιχείρηση ιατρικής εκκένωσης είναι μια άκρως σύνθετη διαδικασία, προϋποθέτει διακρατική συνεννόηση, ενώ η επιλογή των ασθενών γίνεται με συγκεκριμένες διαδικασίες και ιατρικά κριτήρια σε συνεργασία με το υπουργείο Υγείας στην Ελλάδα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας καθώς και άλλους διεθνείς οργανισμούς στη Γάζα. Η επιλογή γίνεται από καταλόγους ασθενών του ΠΟΥ και μετά από εξέταση των ιατρικών φακέλων και άλλων στοιχείων. Συνεργαζόμαστε απευθείας με τον ΠΟΥ και άλλους αρμόδιους οργανισμούς, χωρίς να απαιτούνται ενδιάμεσες οργανώσεις».
Χριστίνα Ψαρρά, διευθύντρια Γιατρών Χωρίς Σύνορα (Ελλάδας)
Η Χριστίνα Ψαρρά μάς λέει: «Για μένα είναι θετικό ότι δεν έχει κλείσει αυτή η πόρτα. Το αρνητικό είναι ότι όσο το συζητάμε τόσο χάνονται ζωές. Κάθε μέρα που περνάει οι ανάγκες μεγαλώνουν. Γιατί μπορεί προς τα έξω να υπάρχει αυτή η επίφαση, ότι ''τελείωσε η γενοκτονία, όλα καλά", αλλά αυτό δεν συμβαίνει ούτε κατά διάνοια. Ούτε κατά διάνοια! Οι άνθρωποι αυτοί δεν υπάρχει περίπτωση μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα να λάβουν την ιατρική φροντίδα που χρειάζονται. Δεν το συζητάμε αυτό. Αυτό είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα το οποίο δεν εξυπηρετεί καμία πολιτική ατζέντα».
H ίδια βλέπει και τη μεγάλη εικόνα. «Αν η Ευρώπη ήθελε να κάνει κάτι ουσιαστικό, έπρεπε να πει: “Ανοίγω έναν ανθρωπιστικό διάδρομο για τα δεκαοκτώ χιλιάδες άτομα που υπάρχουν. Και εγώ ως Ευρώπη καλώ όλα τα ευρωπαϊκά μέλη, μέσα στον επόμενο χρόνο, επειδή αυτοί οι άνθρωποι θα πεθάνουν, να ανοίξουν τα νοσοκομεία τους. Ή δημιουργώ ένα χρηματοδοτικό πλαίσιο -που σιγά δηλαδή τώρα τι συζητάμε- και ανοίγω τον ανθρωπιστικό διάδρομο ως Ευρωπαϊκή Ενωση για τη Γάζα''».
Ιταλία: Εκανε το ελάχιστο που για τους άλλους ήταν αδύνατο
Η Ιταλία είναι η χώρα που έχει προσφέρει περισσότερο από κάθε άλλη στην Ευρώπη. Συνεχίζει να πραγματοποιεί τακτικές ιατρικές διακομιδές για άμαχους ασθενείς, κυρίως παιδιά που έχουν τραυματιστεί σοβαρά ή πάσχουν από σοβαρές ασθένειες. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία ενημερώθηκαν μετά τις πιο πρόσφατες αποστολές τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2025, η Ιταλία έχει μέχρι στιγμής υποδεχτεί περισσότερα από 230 παιδιά από τη Γάζα μαζί με τις οικογένειές τους και τους συνοδούς συγγενείς τους. Συνολικά πάνω από 840 άτομα έχουν φτάσει στην Ιταλία μέσω ιατρικών και ανθρωπιστικών μεταφορών. Η τελευταία ομάδα ασθενών, που έφτασε με αεροπλάνο στις 8 Δεκεμβρίου, περιλάμβανε 17 παιδιά με σοβαρά τραύματα ή σύνθετες παθολογίες, πολλά από τα οποία ήταν ακρωτηριασμένα, συνοδευόμενα από 63 μέλη των οικογενειών τους.
Αυτές οι εκκενώσεις είναι αποτέλεσμα συντονισμένης θεσμικής προσπάθειας στην οποία συμμετέχουν το γραφείο πρωθυπουργού, τα υπουργεία Εξωτερικών, Αμυνας και Εσωτερικών, καθώς και η Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Στρατιωτικά αεροσκάφη μετέφεραν τους ασθενείς σε ιταλικά αεροδρόμια, όπως το Ciampino της Ρώμης, το Linate του Μιλάνου, της Πίζας και το Pratica di Mare, από όπου μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία σε όλη τη χώρα. Τα παιδιά και οι οικογένειές τους έλαβαν θεραπεία σε περισσότερα από είκοσι νοσοκομεία σε Περιφέρειες όπως η Λομβαρδία, το Λάτσιο, η Τοσκάνη, η Εμίλια-Ρομάνια, το Βένετο κ.ά.
Πέρα από τα τεχνικά ζητήματα, αυτές οι αποστολές κουβαλούν βαθιά προσωπικές ιστορίες. Μία από τις πιο γνωστές περιπτώσεις είναι αυτή του Ανταμ, ενός νεαρού αγοριού που επέζησε από βομβαρδισμό στη Γάζα, μεταφέρθηκε στο Μιλάνο για εξειδικευμένη θεραπεία και έγινε σύμβολο του ανθρωπιστικού διαδρόμου που άνοιξε η Ιταλία για τα πιο ευάλωτα θύματα της σύγκρουσης. Οι γιατροί των νοσοκομείων έχουν περιγράψει ασθενείς που έφτασαν με τραύματα που δεν είχαν αντιμετωπιστεί για μήνες, απαιτώντας μακρά και πολύπλοκα προγράμματα αποκατάστασης.
Η κριτική πάντως στην ιταλική κυβέρνηση δεν λείπει. Ανθρωπιστικές οργανώσεις και τμήματα της κοινωνίας των πολιτών έχουν επανειλημμένα καλέσει την κυβέρνηση να αυξήσει τον αριθμό και την ταχύτητα των ιατρικών διακομιδών, προειδοποιώντας ότι το σύστημα υγείας της Γάζας έχει καταρρεύσει και χιλιάδες ασθενείς παραμένουν χωρίς πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη που θα τους σώσει τη ζωή.
Αρκετά νοσοκομεία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, μεταξύ των οποίων και κορυφαία παιδιατρικά και κέντρα τραύματος, έχουν εκφράσει την προθυμία τους να δεχτούν επιπλέον ασθενείς υπό την προϋπόθεση ότι οι διακομιδές θα γίνονται πιο τακτικές και θα προγραμματίζονται καλύτερα. Το ιατρικό προσωπικό υπογραμμίζει ότι το ιταλικό σύστημα υγείας έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει πολύ περισσότερες περιπτώσεις.
Ισπανία: Θεσμική ανταπόκριση, συνεχιζόμενη ανάγκη
Στις 9 Σεπτεμβρίου η ισπανική κυβέρνηση ενέκρινε στο υπουργικό συμβούλιο μια δήλωση έκτακτης ανάγκης που εξουσιοδοτεί την παροχή υπηρεσιών και την προμήθεια βασικών ειδών για την παροχή βοήθειας σε άτομα -ιδίως παιδιά- που προέρχονται από την ένοπλη σύγκρουση στη Γάζα. Η απόφαση που εκδόθηκε από το υπουργείο Μετανάστευσης ήταν η τέταρτη στη σειρά. Οι δράσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή την έκτακτη διακήρυξη καλύπτουν υπηρεσίες μεταφοράς, προσωρινή στέγαση, γεύματα και άλλες βασικές ανάγκες, όπως κοινωνική υποστήριξη και καθοδήγηση, ψυχολογική και νομική βοήθεια, καθώς και υπηρεσίες μετάφρασης και διερμηνείας.
Ιρλανδία: Εκανε αυτό που υποσχέθηκε
Η Ιρλανδία έχει δεσμευτεί να υποδεχτεί 30 παιδιά που έχουν τραυματιστεί σοβαρά στη Γάζα και μέχρι στιγμής έχει φιλοξενήσει 20 μαζί με 83 φροντιστές και μέλη των οικογενειών τους. Η συμφωνία για την απομάκρυνση έως και 30 παιδιατρικών ασθενών από τη Γάζα συνήφθη τον Σεπτέμβριο του 2024 σε απάντηση στο αίτημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) να ενεργοποιηθεί ο Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης (UCPM) για την κάλυψη των αναγκών υγείας των κατοίκων της Γάζας.
Η πρώτη ομάδα παιδιών που έλαβε ιατρική περίθαλψη στην Ιρλανδία έφτασε τον Δεκέμβριο του 2024: οκτώ παιδιά μεταφέρθηκαν στο Δουβλίνο συνοδευόμενα από οκτώ φροντιστές και έντεκα αδέλφια. Η ομάδα ταξίδεψε με αεροπλάνο που παρέσχε η σλοβακική κυβέρνηση και συνοδευόταν από τρεις γιατρούς από την Υπηρεσία Υγείας (HSE) και έναν μεταφραστή. Η δεύτερη ομάδα έφτασε τον Μάιο του 2025, όταν τέσσερα παιδιά ταξίδεψαν από την Αίγυπτο με αεροπλάνο που παρέσχε η νορβηγική κυβέρνηση και συνοδεύονταν από δύο γιατρούς και δύο νοσοκόμες από την οργάνωση Children's Health Ireland, τρεις κοινωνικούς λειτουργούς του Ιρλανδικού Ερυθρού Σταυρού και έναν μεταφραστή.
Τον Ιούλιο μια απόφαση της κυβέρνησης διευκόλυνε νέα ιατρική μεταφορά στη χώρα μέσω της Ιορδανίας και τον Οκτώβριο επτά παιδιά έφτασαν στην Ιρλανδία με 29 συνοδούς-μέλη των οικογενειών τους. Οι ασθενείς επιλέγονται από την Υπηρεσία Υγείας (HSE) και την Οργάνωση για την Υγεία των Παιδιών της Ιρλανδίας (CHI) από τον εγκεκριμένο κατάλογο του ΠΟΥ για ιατρική διακομιδή. Σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών, η διαδικασία ιατρικής επιλογής καθοδηγείται εξ αρχής από τις ανάγκες υγείας με προτεραιοποίηση σε περιπτώσεις καρκίνου, αιμοκάθαρσης και άλλων σοβαρών παθήσεων.
Ρουμανία: Δέκα αποστολές, δεκάδες ζωές
«Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2024 έχουμε πραγματοποιήσει 10 αποστολές και μεταφέραμε 108 ασθενείς και 271 συνοδούς. Από αυτούς έχουμε κρατήσει 52 ασθενείς και 136 συνοδούς στη Ρουμανία. Γνωρίζουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό και δεν είναι αρκετό» δήλωσε ο Ράεντ Αραφάτ, συντονιστής του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών σε ντοκιμαντέρ τής The Wall Street Journal στις 13 Νοεμβρίου.
Στις 8 Δεκεμβρίου ένα αεροσκάφος C-130 Hercules της Ρουμανικής Πολεμικής Αεροπορίας πραγματοποίησε άλλη μία αποστολή ιατρικής διακομιδής για ακόμα οκτώ Παλαιστινίους ασθενείς από τη Λωρίδα της Γάζας, οι οποίοι είχαν πληγεί σοβαρά από την έλλειψη πρόσβασης σε κατάλληλη ιατρική περίθαλψη, μαζί με 29 συγγενείς τους.
Η αποστολή πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτημάτων που ελήφθησαν από το Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (ERCC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
«Να μη χάσω και άλλο παιδί»
«Δεν θέλω να χάσω και άλλο παιδί». Μια μητέρα, που έχασε την κόρη της, με τα τρία παιδιά της που υποφέρουν από υποσιτισμό και χρειάζονται διακομιδή εκτός της Λωρίδας της Γάζας | Πηγή: Γιατροί Χωρίς Σύνορα (22/12/2025)
«Εχω τρία παιδιά που χρειάζονται ιατρική περίθαλψη στο εξωτερικό» λέει η μητέρα του μικρού Κουάσεμ. «Εχω κανονίσει ιατρικές μεταφορές για αυτά. Μια κόρη μου πέθανε από την ίδια ασθένεια που έχουν και τα άλλα τρία. Αυτό οφείλεται επίσης στην έλλειψη θεραπείας. Παρ' όλο που τα πράγματα ήταν καλύτερα πριν από τον πόλεμο, πάντα υπήρχε έλλειψη φαρμάκων στη Γάζα».
Είναι από τη Ράφα, εκτοπίστηκε στο Αλ Μαουάσι, στο Χαν Γιούνις, και τώρα παλεύει να μη χάσει και άλλο παιδί. «Μερικές φορές δυσκολεύομαι να φτάσω στο νοσοκομείο, ειδικά τη νύχτα, αν ένα από τα παιδιά μου έχει κρίση άσθματος δεν ξέρω πώς να αντιδράσω. Μια φορά έφυγα στη μία το πρωί, κουβαλώντας τα, τρέχοντας προς το νοσοκομείο. Είναι μεγάλη απόσταση. Ο Kουάσεμ έχει οξύ υποσιτισμό. Η υγεία του ήταν καλύτερη πριν από την περίοδο της πείνας. Τότε άρχισε να χάνει βάρος. Αρχισε να πρήζεται, τα χέρια του πρήστηκαν, τα πόδια του πρήστηκαν και το πρόσωπό του πρήστηκε. Δεν μπορούσε να αναπνεύσει, γινόταν μπλε.
Με συγκλόνισε το γεγονός ότι έφτασε σε αυτό το στάδιο, όπως και η αδελφή του. Εκείνη δεν προλάβαμε να τη σώσουμε. Είχε ηπατική ανεπάρκεια λόγω έλλειψης πρωτεϊνών και πέθανε. Πριν από δύο μήνες τα άρματα μάχης εισέβαλαν στην περιοχή μας. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να τρέχουν. Φύγαμε, δεν πρόλαβα καν να πάρω τον νεφελοποιητή, τη συσκευή για τα άρρωστα παιδιά μου. Δεν μπορούσα να τον βρω. Αφού αποσύρθηκαν οι Ισραηλινοί και επιστρέψαμε για να ελέγξουμε τις σκηνές μας, δεν βρήκαμε τίποτα. Ο νεφελοποιητής ήταν σπασμένος. Τα φάρμακα που παίρνει ο γιος μου, οι βιταμίνες και οι πρωτεΐνες του, όλα είχαν χαθεί. Τίποτα, τίποτα, δεν βρήκαμε τίποτα».
● Το άρθρο γράφτηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος PULSE, στο oποίο συμμετέχει κατ’ αποκλειστικότητα η «Εφ.Συν.». Συνεργάστηκαν οι Silvia Martelli (Il Sole 24 Ore - Ιταλία), Lola García-Ajofrín (El Confidencial - Ισπανία), Sebastian Pricop (HotNews - Ρουμανία), The Journal (Iρλανδία)
ΠΗΓΗ: efsyn.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου