Πανεπιστημιακοί: Καταδικάζουν την αστυνομική επέμβαση στο ΑΠΘ

Πηγή εικόνας

Καταδικάζει την αστυνομική επέμβαση στο ΑΠΘ η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών

H Συσπείρωση Πανεπιστημιακών καταδικάζει απερίφραστα την αναίτια παρέμβαση, τη χρήση δακρυγόνων εντός των κτιρίων της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ και τις προσαγωγές 300 και πλέον φοιτητών και φοιτητριών με αφορμή τα επεισόδια που σημειώθηκαν τα ξημερώματα της 7ης Φεβρουαρίου έξω από την Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ, «σε άμεση εγγύτητα με πανεπιστημιακό χώρο», όπως συγκεκριμένα και επισήμως αναφέρεται, και συνεπώς εκτός του campus του ΑΠΘ. Αλίμονο αν για κάθε επεισόδιο που προκύπτει από την Καμάρα μέχρι το Καυτατζόγλειο στάδιο, περιοχές «σε άμεση εγγύτητα με πανεπιστημιακό χώρο», η αστυνομία προσάγει εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες.

H Συσπείρωση θεωρεί απαράδεκτο το απολυταρχικό τελεσίγραφο του Υπουργείου Παιδείας με το οποίο υποχρεώνει τις Πρυτανικές Αρχές του ΑΠΘ να απαντήσουν εντός 48 ωρών, σχετικά με τα επεισόδια. «Η παρέμβαση – εντολή του Υπουργείου δημιουργεί με τρόπο προκλητικό, πιεστική και άσκοπη ένταση στην ακαδημαϊκή ζωή, συνηγορεί υπέρ της συνολικότερης υπονόμευσης του Δημόσιου Πανεπιστημίου μέσω της συστηματικής συκοφάντησής του ως χώρου ανομίας που χρήζει πειθάρχησης και αστυνόμευσης και επιχειρεί να αποδώσει στις Πανεπιστημιακές Αρχές ρόλο ανακριτή. Πιεζόμενη από την κατακραυγή για τις επιλογές της σε μια σειρά από ζητήματα (δολοφονία των προσφύγων στη Χίο και των  εργατριών στα Τρίκαλα, διαφθορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, σύγκρουση με τους αγρότες παραγωγούς), η κυβέρνηση εργαλειοποιεί το πανεπιστήμιο και την αστυνομία για επικοινωνιακούς λόγους».

Ομοίως για την ίδια τη συνδικαλιστική παράταξη καταδικαστέα είναι, ωστόσο, και η πειθήνια αποδοχή αυτού του ρόλου από τις Πρυτανικές Αρχές, όπως προκύπτει από το Δελτίο Τύπου που εξέδωσαν, σύμφωνα με το οποίο οικειοθελώς απομακρύνονται από τη λειτουργία τους ως διοικητικού οργάνου ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος και αναλαμβάνουν εμπράκτως ανακριτικό ρόλο, αφού – expessis verbis: «σε συνεργασία με την Αστυνομία διερευνούν το ενδεχόμενο συμμετοχής φοιτητών στα επεισόδια», τη στιγμή μάλιστα που όλοι/ες όσοι/ες προσήχθησαν αφέθηκαν ελεύθεροι/ες! «Αυτονόητα και αναμφίβολα, οι Π.Α. όπως και όλοι/ες μας στην ακαδημαϊκή κοινότητα, θεσμικά και ατομικά, έχουμε υποχρέωση να υπερασπιστούμε τη δημόσια περιουσία και τις υποδομές του πανεπιστημίου ειδικά στις σημερινές συνθήκες όπου εσκεμμένα και συστηματικά η κυβέρνηση τις υπονομεύει μέσω της υποχρηματοδότησης. Ομοίως, έχουμε υποχρέωση να εγγυηθούμε τη δυνατότητα οργάνωσης ακαδημαϊκών, πολιτιστικών και συνδικαλιστικών εκδηλώσεων όλων των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας εντός των πανεπιστημιακών χώρων στα πλαίσια θεσμικά συμφωνημένων κανόνων και πρακτικών. Όμως, η έκθυμη και έξω από κάθε αρμοδιότητα ανάληψη ανακριτικής δράσης, καθώς και η εσπευσμένη εξαγγελία εκ μέρους τους για εφαρμογή μέτρων ελεγχόμενης πρόσβασης και επιτήρησης στους χώρους του ΑΠΘ σε μια προσπάθεια να καλυφθούν ενδεχόμενες προηγούμενες ολιγωρίες, πιστοποιεί τη μετάλλαξή τους σε ένα μηχανισμό αστυνόμευσης και απόδοσης κατηγοριών, που υπονομεύει τη νομιμότητα, πολώνει επικίνδυνα την πανεπιστημιακή κοινότητα και εντέλει δεν υπηρετεί τη διαφύλαξη των πανεπιστημιακών υποδομών και το έργο της ακαδημαϊκής κοινότητας» καταλήγει στην ανακοίνωσή της.

ΠΗΓΗ 

Το Protagon και η δυτική προπαγάνδα που θέλει τον Έπστιν Ρώσο κατάσκοπο - Των Άρη Χατζηστεφάνου & Ιωάννας Αρχοντάκη (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

Το Protagon και η δυτική προπαγάνδα που θέλει τον Έπστιν Ρώσο κατάσκοπο

των Άρη Χατζηστεφάνου και Ιωάννας Αρχοντάκη

Από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκαν τα αρχεία των επικοινωνιών του Τζέφρι Έπστιν, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης φρόντισαν να εστιάσουν στα σεξουαλικά σκάνδαλα, αποσιωπώντας τη σχέση του Έπστιν με τη Μοσάντ, αλλά και με τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ. Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα έχει ξεκινήσει μια εκστρατεία και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού να συνδεθεί το όνομα του Έπστιν αποκλειστικά με τον Πούτιν και τη Ρωσία. Είμασταν σίγουροι ότι θα βλέπαμε αντίστοιχα δημοσιεύματα σύντομα και από τα εγχώρια μέσα. Προς καμία έκπληξη, βλέπουμε ότι το Protagon έκανε ήδη την αρχή.

Σε άρθρο με τίτλο «Ο Έπσταϊν και οι Ρώσοι: μια ύποπτη σχέση», το Protagon στηρίζει τη σχέση του Έπστιν με τη Ρωσία με σειρά «επιχειρημάτων». Θα εξετάσουμε τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά καθώς αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία να αποκωδικοποιήσουμε μορφές προπαγάνδας που συναντάμε στα μέσα ενημέρωσης

Σύμφωνα λοιπόν με το Protagon «στο νέο πακέτο αρχείων της υπόθεσης Επσταϊν που δόθηκαν στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα υπάρχουν 1.056 αναφορές στο όνομα του Βλαντίμιρ Πούτιν και περισσότερες από 9.000 αναφορές στη Μόσχα». Αυτό είναι αλήθεια αλλά ο συντάκτης παραλείπει να σημειώσει ότι οι περισσότερες προέρχονται από αποδελτιώσεις μέσων ενημέρωσης. Εάν δηλαδή ο Έπστιν προωθούσε ή λάμβανε στα e-mail του ένα άρθρο των New York Times με αναφορές στον Πούτιν, το Protagon θα το κατέγραφε σαν αναφορά του ίδιου του Έπστιν.

Επίσης παραλείπεται να σημειωθεί ότι ο Έπστιν είχε προσπαθήσει να μεσολαβήσει ως σύνδεσμος ανάμεσα σε Ισραήλ και Ρωσία κατά την περίοδο του εμφυλίου στη Συρία, ενώ συμβούλευε τακτικά τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ και φίλο του, Εχούντ Μπάρακ, για το συγκεκριμένο ζήτημα. Επιπλέον, στα αρχεία υπάρχουν 6.839 αναφορές στο όνομα του Μπάρακ.

Η κατάσταση γίνεται κωμική όταν το Protagon αρχίζει να παραθέτει τις «ενδείξεις» για τις σχέσεις του Έπστιν με τη Ρωσία. Διαβάζουμε λοιπόν το εξής απόσπασμα που φαίνεται να σχετίζεται με τον πρίγκηπα Άντριου: «Έχω μια φίλη που νομίζω ότι θα σου άρεσε να δειπνήσεις μαζί της, το όνομά της είναι Ιρίνα». Φαίνεται ότι αν το όνομα της κοπέλας ρωσο-φέρνει, συνεπάγεται για το Protagon ότι ο Έπστιν είναι Ρώσος πράκτορας (!).

Σε επόμενη παράγραφο διαβάζουμε ότι «Ο Μπιλ Γκέιτς αναζήτησε θεραπεία για ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα που κόλλησε μετά από “σεξ με κορίτσια από τη Ρωσία”». Άλλη μια «απόδειξη», ότι ο Έπστιν είναι πράκτορας της Ρωσία. Γιατί ως γνωστόν ένας μαστροπός του βεληνεκούς του Έπστιν θα προωθούσε κορίτσια μόνο από τον τόπο του.

Oλοι μαζί μια φωνή και μια «γροθιά» απέναντι στην εγκληματική πολιτική αποτροπής και των ματωμένων συνόρων 

Δημήτρης Αγγελίδης

Τοποθετήσεις για την εγκληματική τραγωδία στη Χίο.

16 άνθρωποι από τον χώρο του Πανεπιστημίου, της μάχιμης δικηγορίας, της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των προσφύγων και μεταναστών και των γραμμάτων μιλούν στην «Εφ.Συν.» για την εγκληματική τραγωδία στη Χίο

Δημήτρης Χριστόπουλος, καθηγητής Πολιτειολογίας - Πάντειο Πανεπιστήμιο
Το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να πείσει κανέναν

Μου έκανε φοβερή εντύπωση η ετοιμότητα στην οποία βρέθηκε ο διαδικτυακός κόσμος του φασισμού -πραγματικοί και πλασματικοί χρήστες - μετά το συμβάν της Χίου. Ο οχετός ήταν ακατάσχετος σε βαθμό που εξέπληξε αρκετούς από μας, που χρόνια παρακολουθούμε τη δυσώδη παρουσία του.

Κρατώ από τις αντιδράσεις αυτές ότι ουδείς ασχολείται με το να υποστηρίξει ότι η εκδοχή του Λιμενικού είναι η ορθή. Ολος αυτός ο συρφετός ουσιαστικά συγκλίνει με την πεποίθηση εκείνων που θεωρούν αστεία την εκδοχή περί «εμβολισμού» του Λιμενικού από το φουσκωτό στο οποίο επέβαιναν οι Αφγανοί.

Δεν μπαίνει καν στον κόπο να τεκμηριώσει ότι όντως τα πράγματα έγιναν όπως λέει το Λιμενικό. Αντιθέτως, αυτό που κάνει είναι να επιδοκιμάζει το Λιμενικό για την ενέργειά του.

Να επικροτεί τους θανάτους όχι ως προϊόν ατυχήματος προφανώς, διότι από αμέλεια ουδείς θάνατος επιδοκιμάζεται, αλλά ως προϊόν συνειδητής επιλογής: την επιλογή της αποτροπής.

Το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να πείσει κανέναν. Μα κανέναν πλέον. Ούτε καν αυτούς που το επικροτούν. Η επόμενη μέρα μετά τη Χίο θα είναι ακόμα πιο δύσκολη.

Βασίλης Παπαδόπουλος, πρόεδρος Δ.Σ. Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες
Αναγκαία η αναστροφή της επικίνδυνης πολιτικής

Η τραγωδία της Χίου έδειξε το πού μπορεί να φτάσει το αφήγημα της «ενεργητικής» αποτροπής των μεταναστών ως λαθροεισβολέων. Από τον Μάρτιο του 2020 κυριαρχεί η αντίληψη της υβριδικής απειλής και της με κάθε τρόπο προστασίας των συνόρων. Δυστυχώς αυτή η πολιτική συνεπάγεται ακόμα και νεκρούς και πιθανότατα αυτό, αν δεν αποτελεί συνειδητή επιλογή, γίνεται πάντως σιωπηρά ανεκτό ή και αποδεκτό από την παρούσα κυβέρνηση. Είναι κρίμα όμως την εφαρμογή αυτής της πολιτικής να την επωμίζεται το λιμενικό σώμα, που πράγματι έχει διασώσει κόσμο υπό δύσκολες συνθήκες. Είναι κρίμα να βάζουμε τα σώματα ασφαλείας της χώρας μας, που σκοπό έχουν την αντιμετώπιση πραγματικών απειλών και πραγματικών εχθρών, να επιδεικνύουν αδιαφορία, ακόμα και απανθρωπιά απέναντι σε αδύναμους ανθρώπους.

Η ευθύνη είναι όλων μας, αλλά είναι κυρίως ευθύνη της κυβέρνησης να ανακόψει αυτή την πορεία στον κατήφορο, που πλέον έχει δηλητηριάσει την κοινωνία μας, όπως είδαμε και στο ναυάγιο της Πύλου όπου κατηγορείται πλέον όλη η ηγεσία του λιμενικού σώματος.

Η απόδοση ευθυνών όμως δεν θα πρέπει να στοχεύει μόνο στα εκτελεστικά όργανα αυτής της πολιτικής, αλλά κυρίως σε όσους τη σχεδίασαν και όσους την επικρατούν. Και κυρίως εκείνο που είναι αναγκαίο είναι η αναστροφή αυτής της επικίνδυνης για όλους μας πολιτικής.

Ελένη Σπαθανά, δικηγόρος, Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA)
Παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης

Ακόμα μία τραγωδία σε ελληνική θάλασσα, κοντά στη Χίο, με τουλάχιστον 15 νεκρούς και 24 τραυματίες μετά την -υπό αδιευκρίνιστες ακόμα συνθήκες- εμπλοκή του Λιμενικού Σώματος (Λ.Σ.) επαναφέρει δραματικά το ζήτημα των παράνομων πολιτικών και πρακτικών αποτροπής στη θάλασσα, που εξελίσσονται ανεξέλεγκτα, αθέατα και ατιμώρητα στα σύνορα της Ελλάδας και της Ε.Ε. και απαξιώνουν την ανθρώπινη ζωή στο «όνομα» της πολιτικής προστασίας συνόρων της Ε.Ε.

Το περιστατικό της Χίου καταδεικνύει για ακόμα μία φορά την παραβίαση της υποχρέωσης έρευνας και διάσωσης από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές αλλά και την παραβίαση της αρχής της μη επαναπροώθησης. Γιατί προκύπτει από τις επίσημες τοποθετήσεις του Λ.Σ. ότι, ενώ το πλοιάριο των προσφύγων είχε εντοπιστεί ως υπερφορτωμένο και σε κοντινή απόσταση από τις ελληνικές ακτές, αναπτύχθηκε επιχείρηση αποτροπής(;) του -παρότι ήδη βρισκόταν σε ελληνικά χωρικά ύδατα- αντί για την προβλεπόμενη και από την πρώτη στιγμή υποχρεωτική έναρξη επιχείρησης έρευνας και διάσωσης.

Και δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό: δυόμισι χρόνια μετά το ναυάγιο της Πύλου, όπου πάνω από 600 άνθρωποι χάθηκαν εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων των ελληνικών αρχών- για τις οποίες ασκήθηκαν ποινικές διώξεις κακουργηματικού χαρακτήρα σε στελέχη του Λ.Σ., συμπεριλαμβανομένων του νυν και πρώην αρχηγού-, τα ναυάγια και οι θάνατοι εξακολουθούν να αποτελούν καθημερινότητα στις θάλασσές μας. Την τελευταία τριετία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει καταδικάσει την Ελλάδα για παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και μη αποτελεσματική ποινική διερεύνηση σε τέσσερις επιχειρήσεις διαχείρισης του Λ.Σ. (με πρώτη την υπόθεση του Φαρμακονησίου).

Πρέπει να δοθούν εξηγήσεις, να υπάρξει ανεξάρτητη, ενδελεχής και αποτελεσματική διερεύνηση των συνθηκών της τραγωδίας της Χίου, ώστε να αποδοθούν ευθύνες και να διασφαλιστεί η λογοδοσία. Πρέπει να αναζητηθεί άμεσα το οπτικοακουστικό υλικό από τις καταγραφικές συσκευές (κάμερες, VDR κ.λπ.) που τα σκάφη του Λ.Σ. υποχρεούνται να φέρουν και να λειτουργούν. Γιατί η αποκατάσταση της αλήθειας είναι προαπαιτούμενο για το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία. Και βέβαια για τη δικαίωση των θυμάτων.

Ευγενία Κουνιάκη, δικηγόρος, μέλος της Πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων για την Πύλο
Κεντρική επιλογή η υπεράσπιση των προσφύγων και μεταναστών

Το έγκλημα του ελληνικού Λιμενικού στη Χίο, που κόστισε τον θάνατο 15 προσφύγων, μεταξύ των οποίων και παιδιά, αποδεικνύει ότι η ελληνική κυβέρνηση διά των αρμοδίων υπουργών και στελεχών της δεν πτοείται από την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του νυν και του τέως αρχηγού του ελληνικού Λιμενικού και άλλων 19 στελεχών του. Οταν ο Τρύφων Κοντιζάς είναι ακόμα στη θέση του παρά τη δίωξή του για το έγκλημα της Πύλου, αυτό κάτι σημαίνει.

Ομως οι κάτοικοι - εργαζόμενοι στη Μινεσότα των ΗΠΑ αυτή τη στιγμή δείχνουν ότι η υπεράσπιση της ζωής των μεταναστών και των προσφύγων πρέπει να είναι κεντρική επιλογή των κινημάτων. Υπερασπίζουμε τη ζωή και την ελευθερία των μεταναστών και προσφύγων μέχρι να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.

Έκκληση 17 Οργανώσεων: Να μην καταργηθεί η άδεια διαμονής για ασυνόδευτα παιδιά που ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και τα οποία έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς 3 έτη ελληνικού σχολείου

ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ 17 Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών: Το ελληνικό Κοινοβούλιο να μην υιοθετήσει την κατάργηση της άδειας διαμονής για ασυνόδευτα παιδιά που ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και τα οποία έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς 3 έτη ελληνικού σχολείου

Με κοινή επιστολή τους, 17 συνολικά οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, πολλές εκ των οποίων μέλη του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού, καλούν το ελληνικό Κοινοβούλιο να μην υιοθετήσει την κατάργηση της άδειας διαμονής για ασυνόδευτα παιδιά που ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και τα οποία έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς 3 έτη ελληνικού σχολείου, όπως αυτή προβλέπεται με το άρθρο 38 του υπό συζήτηση στη Βουλή νομοσχεδίου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

Μεταξύ άλλων και όπως υπογραμμίζουν στην επιστολή τους, η συγκεκριμένη άδεια διαμονής: 

• Εισήχθη το 2023, τέθηκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 2024, και αποτέλεσε δέσμευση του ίδιου του Πρωθυπουργού και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

• Αποτελεί τη μόνη διάταξη που παρέχει προστασία σε νέους και νέες που εισήλθαν και καταγράφηκαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτα παιδιά.

• Παρέχει άδεια διαμονής στην κατά τεκμήριο πλέον ενταγμένη και ταυτόχρονα παραγωγική ομάδα πολιτών τρίτων χωρών, ήτοι ανθρώπων νεαρής ηλικίας που αφίχθησαν στην Ελλάδα ως ασυνόδευτα παιδιά και έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς σημαντικό αριθμό τάξεων ελληνικού σχολείου.

• Κρατάει τα παιδιά δεσμευμένα στην εκπαίδευση απομακρύνοντας ταυτοχρόνως τον κίνδυνο έκθεσης τους σε φαινόμενα νεανικής παραβατικότητας και εκμετάλλευσης.

• Τυχόν κατάργηση της αποτελεί σημαντική οπισθοδρόμηση σε ζητήματα παιδικής προστασίας και ακύρωση μιας μακροχρόνιας επένδυσης της ελληνικής πολιτείας στην ένταξη των νέων που έχουν αφιχθεί ως ασυνόδευτα παιδιά στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Ταυτόχρονα δημιουργεί ζήτημα συνοχής της μεταναστευτικής πολιτικής δεδομένου, ότι τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί μια προσέγγιση που αναγνωρίζει την ανάγκη ειδικής μεταχείρισης των πρώην ασυνόδευτων παιδιών και της σταδιακής ένταξη τους.

Οι οργανώσεις που συνυπογράφουν την Επιστολή καλούν το Ελληνικό Κοινοβούλιο να απορρίψει την προτεινόμενη κατάργηση της σχετικής διάταξης, υιοθετώντας περαιτέρω μέτρα που διασφαλίζουν την αποτελεσματική παιδική προστασία.

 

ΕΔΩ ολόκληρη η επιστολή

 

Οι υπογράφουσες οργανώσεις – μέλη του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Child Rights Advocacy Network – CRAN)

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

ΕΛΙΞ

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

ΜΕΤΑδραση

Σχεδία- Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης

Better Days

Changemakers Lab

International Rescue Committee (IRC) Hellas

INTERSOS HELLAS

Safe Passage International – Greece

SolidarityNow

Terre des hommes Hellas

The HOME Project

και οι οργανώσεις

Γιατροί Χωρίς Σύνορα-Ελληνικό Τμήμα/Médecins Sans Frontières Greece

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA)

ΠΗΓΗ:  Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Ο,τι δεν θάβεται, πνίγεται: Η φρικαλεότητα ως η νέα κανονικότητα

Ο,τι δεν θάβεται πνίγεται

Στα Τέμπη η αλήθεια μπαζώθηκε. Στην Πύλο πνίγηκε. Στον Εβρο χαντακώθηκε. Δεν είναι σχήμα λόγου αλλά πολιτική πρακτική. Στη Χίο επιχειρείται ξανά το ίδιο: να μη μείνει τίποτα στην επιφάνεια. Οταν η αλήθεια είναι αβάσταχτη, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια.

Για την κυβέρνηση της Ν.Δ. η συνταγή είναι γνωστή: σύγχυση, αποποίηση και μετατόπιση ευθυνών. Αντιπερισπασμός, ενοχοποίηση των θυμάτων, ειδικά αν αυτοί είναι πρόσφυγες και μετανάστες.

Η τραγωδία της Χίου δεν μας βρίσκει αδαείς. Ξέρουμε πια πώς μια είδηση «χάνεται». Πώς οι ευθύνες γίνονται αφηγήματα. Πώς οι νεκροί μετατρέπονται σε στατιστική ή σε υποσημείωση.

Εδώ και χρόνια, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται. Μια ιστορία εγκληματικών pushbacks που δεν αντέχει ούτε στοιχειώδη έλεγχο λογικής: ένα πλαστικό φουσκωτό, φορτωμένο ανθρώπους, δεν μπορεί να εμβολίσει κρατικό σκάφος. Ο εμβολισμός απαιτεί μέγεθος, ισχύ και ταχύτητα. Οχι ανθρώπους που προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν.

Κι όμως, αυτή η εκδοχή σερβίρεται ξανά. Οχι τόσο για να πείσει αλλά για να λειτουργήσει ως θεσμικό άλλοθι. Για να συνεχιστεί χωρίς παρεκκλίσεις η πολιτική της αποτροπής. Το Λιμενικό λέει ότι θα ερευνήσει τον εαυτό του και το κράτος ζητά να το εμπιστευτούμε, ενώ έχει αποτύχει κατ’ επανάληψη να πει την αλήθεια.

Η κυβέρνηση έχει επιλέξει συνειδητά αυτόν τον δρόμο. Από τον Πλεύρη έως τον Γεωργιάδη, από τα υπουργικά γραφεία ώς τις πρόθυμες τηλεοπτικές εξέδρες, η γραμμή είναι μία: συκοφάντηση μαρτύρων, στοχοποίηση ΜΚΟ, θόλωμα των νερών, «πνίξιμο» της είδησης. Οταν ο Γεωργιάδης επιστρατεύει σενάρια για «σκοτεινούς ρόλους» και φτάνει να επικαλείται ακόμη και την ΕΥΠ, το μόνο που κάνει είναι επικοινωνιακή επιχείρηση συγκάλυψης.

Ο υπουργός Υγείας, με την καταγγελία του για «καθοδήγηση μεταναστών από ΜΚΟ» στη Χίο, δεν επαναλαμβάνει απλώς ανοησίες. Μετατρέπει τους διεθνείς φορείς του ανθρωπισμού (στη συγκεκριμένη περίπτωση την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ) και την αλληλεγγύη σε συνωμοσία.

Και όλα αυτά στρώνουν το έδαφος ώστε, την ώρα που (ξανα)μετράμε νεκρούς, ένας διαδικτυακός ακροδεξιός οχετός να φτάνει στο σημείο να επιδοκιμάζει εγκληματικές πρακτικές και να χαίρεται με τους θανάτους συνανθρώπων μας, θυμίζοντας τους οπαδούς του Τραμπ. Η φρικαλεότητα αναδύεται πλέον ως η νέα κανονικότητα. Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό από όλα.

Aπό πορεία στη Χίο για την τραγωδία με τους 15 νεκρούς μετανάστες | EUROKINISSI

Ας συμφωνήσουμε λοιπόν στα βασικά

Μανώλης Πιμπλής

Ακούστηκε στη δημόσια σφαίρα, από επίσημα χείλη, ότι πρέπει να συμφωνήσουμε στα βασικά, πρέπει δηλαδή να συμφωνήσουμε ότι ο διακινητής διαπράττει κακουργηματική πράξη. Μάλιστα. Και ότι το Λιμενικό είναι δύναμη αποτροπής. Ενδεχομένως. Πρόκειται όμως για πρωθύστερο σχήμα. Πριν συμφωνήσουμε σε κάτι τέτοιο για το Λιμενικό Σώμα, επείγει να συμφωνήσουμε πρώτα σε κάποια άλλα πράγματα. Ενα είναι ότι μια γυναίκα, έγκυος ή μη, που μπαίνει σε καρυδότσουφλο, δεν είναι συνεργός του διακινητή. Και κυρίως δεν είναι εισβολέας.

Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθήνα: Απεργία πείνας κατοίκου της Κοινότητας από τις 5/2/2026 για την υπεράσπιση της ζωής και κάλεσμα σε αγώνα για την προστασία των Προσφυγικών (GR & ENG)

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Μήνυμα προς την κοινωνία, την οικογένειά μου, τις φίλες και τους φίλους μου

Ονομάζομαι Αριστοτέλης Χαντζής, ως μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, προχωράω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου αναγνωρίζοντας σε αυτήν την ενέργεια ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας ως κοινωνικές κατοικίες και ως δομή αλληλεγγύης για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ως μια οργανωμένη κοινότητα αγώνα.

Η επίθεση που δεχόμαστε είναι μέρος της συνολικής επίθεσης του κράτους και του καπιταλισμού στον κόσμο της κοινότητας, της αυτοοργάνωσης, της αλληλεγγύης και των κοινωνικών αντιστάσεων.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών γεννήθηκε την περίοδο του 2010, μια περίοδο που η ελλαδική κοινωνία βρισκόταν συνεχώς στο δρόμο, σε συνελεύσεις στις πλατείες και σε δομές αλληλεγγύης προσπαθώντας να βρει μια λύση ζωής απέναντι στην μπότα του καθεστώτος των μνημονίων. Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι κομμάτι και συνέχεια αυτού του κινήματος, και ως τέτοια συνεχίζει να συμμετέχει στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Το κράτος, όσες κυβερνήσεις πέρασαν, μεθόδευσε την εγκατάλειψη και την υποβάθμιση των Προσφυγικών, ως πάγια τακτική πριν την επέλαση του εξευγενισμού. Μέσα σε αυτά τα χρόνια χρησιμοποίησε κάθε ανήθικο μέσο για τον σκοπό της κερδοσκοπίας ιδιωτών, εργολάβων, εταιριών και την ενίσχυση του πολιτικού πελατολογίου περιφερειαρχών, δημοτικών αρχόντων και της κυβέρνησης. Αν δεν υπήρχε η κοινότητα να φροντίζει τα κτήρια των Προσφυγικών όλα αυτά τα χρόνια, θα είχαν γκρεμιστεί προ πολλού.

Η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών αποτελεί κοινωνική πρόταση απέναντι στον κόσμο της μοναξιάς, της εξατομίκευσης, της ανασφάλειας, της αστεγίας, της ελλιπούς ως και μηδαμινής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που μας σπρώχνουν τα κράτη και ο καπιταλισμός. Έχουμε χτίσει 22 δομές αλληλεγγύης για την παιδεία, την υγεία, την τροφή, την κουλτούρα, την τέχνη, την τεχνική υποστήριξη των κατοικιών, την ενδυνάμωση και την συλλογικοποίηση των γυναικών και των θηλυκοτήτων, τον εκδημοκρατισμό της οικογένειας, την συμμετοχικότητα του ατόμου στις κοινές υποθέσεις. Χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης, ασφάλειας, φιλίας, αλληλεγγύης με τους συνανθρώπους μας. Αυτές οι σχέσεις και οι δομές δεν περιορίζονται σε κάποια μέλη αλλά είναι η κοινωνική μας πρόταση για όλη την κοινωνία. Λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά μέσω των εβδομαδιαίων γενικών συνελεύσεων και των ολομελειακών συνεδρίων.

Στόχος μας είναι η επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Στόχος μας είναι η δημιουργία του κόσμου της κοινότητας και των δομών αλληλεγγύης που στηρίζουν τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Μέσω της απεργίας πείνας σας προσκαλώ να δείτε από κοντά αυτήν την κοινότητα, τις δομές αλληλεγγύης και τους κατοίκους της, να γνωριστείτε μαζί μας, να διευρύνουμε τον κόσμο της κοινότητας, να ενώσουμε τις φωνές, την αγωνία μας για τη ζωή και τους αγώνες μας!

Σχετικά με την απεργία πείνας μέχρι θανάτου:

Ως Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών πήραμε την απόφαση να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους την κοινωνική μας πρόταση, τους ανθρώπους, τις δομές και την ιστορική μνήμη των Προσφυγικών. Είναι ξεκάθαρη επιλογή μας και ευθύνη μας να δώσουμε ακόμα και τη ζωή μας για τη συνέχεια της ζωής. Διότι γνωρίζουμε ότι αν τα Προσφυγικά εκκενωθούν, μεγάλη μερίδα από εμάς θα βρεθεί στο δρόμο. Οι ηλικιωμένοι και οι ασθενείς θα πεθάνουν στο δρόμο και τα παιδιά θα χάσουν τη στέγη και σχολεία τους με ανυπολόγιστες συνέπειες για την σωματική ή την ψυχική τους υγεία και την πορεία της ζωής τους. Πάνω σε αυτή τη συλλογική απόφαση υπεράσπισης αποφάσισα εθελοντικά να προχωρήσω σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου με ύψιστο σεβασμό προς τη ζωή.

Ιδιωτικοποίηση νερού: H Ευρώπη φρενάρει, η Ελλάδα επιταχύνει - Ανεξέλεγκτες αυξήσεις από την εμπορευματοποίηση του νερού (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Ιδιωτικοποίηση νερού: H Ευρώπη φρενάρει, η Ελλάδα επιταχύνει.

Ερευνα MIIR-PULSE σε 7 ευρωπαϊκές χώρες

Ανεξέλεγκτες αυξήσεις από την εμπορευματοποίηση του νερού

Του Νίκου Μορφονιού*

 

Οι αυξήσεις στα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ και η πρόσφατη πώληση επιπλέον 5% των μετοχών της ΕΥΑΘ δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα, αλλά κρίκοι μιας μακράς αλυσίδας: του πολέμου για το νερό. Η διαχείριση της ύδρευσης στην Ελλάδα μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο αγοράς, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που ευνοεί την εμπορευματοποίηση και την είσοδο ιδιωτικών κεφαλαίων. Την ίδια στιγμή, σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, όπως προκύπτει από διασυνοριακή έρευνα του Pulse, κράτη και δήμοι κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση, επαναφέροντας το νερό υπό δημόσιο έλεγχο, έπειτα από χρόνια ακριβών και κοινωνικά επιζήμιων ιδιωτικών πειραμάτων.

 

Από 1/1/2026 οι τιμές του νερού στην Ελλάδα ανέβηκαν κατακόρυφα. Τσουχτερές αυξήσεις στα πάγια ύδρευσης και αποχέτευσης για όλες τις χρήσεις (από 12 στα 36 ευρώ ετησίως χωρίς τον ΦΠΑ), παράλληλα με την άνοδο στην τιμή ανά κυβικό μέτρο, που σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνά και το 33% στα τιμολόγια (επαγγελματικά, βιομηχανικά, δήμων κ.λπ.) της ΕΥΔΑΠ, περιλαμβάνονται στη σχετική απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων για την περίοδο 2025-2029.Υπενθυμίζεται ότι στην εποπτεία της Αρχής πέρασαν οι ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ με νόμο του 2023 ως το διάδοχο σχήμα της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ). 

Ήδη από τις αρχές του μήνα που ήρθαν στους Δήμους οι νέοι φουσκωμένοι λογαριασμοί της ΕΥΔΑΠ, έχουν προκληθεί οργισμένες αντιδράσεις, όπως του Δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος δήλωσε ότι «κυβέρνηση και ΕΥΔΑΠ πίνουν εις υγείαν των κορόιδων», καθώς ο Δήμος Αθηναίων θα πληρώνει ετησίως επιπλέον μισό εκατ. ευρώ, με την εταιρεία ύδρευσης να τα μοιράζει σε «μερίσματα στους μετόχους της».

 Τα νέα τιμολόγια βασίζονται σε ΚΥΑ του 2024 η οποία έχει προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας από τα σωματεία εργαζομένων των ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και οργανώσεις πολιτών, με την απόφαση να αναμένεται (εκδικάστηκε περσι τον Φλεβάρη).

«Ο νέος μηχανισμός τιμολόγησης που στήθηκε με επίκεντρο τη ΡΑΑΕΥ είναι παράνομος» επισημαίνει στο MIIR ο Ηλίας Κορλός, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, που έχουν προσφύγει κατά των αυξήσεων, καθώς «το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν αλλά κοινωφελές αγαθό και δεν μπορεί να μεταβιβάζεται η κεντρική ευθύνη του κράτους (και) για την τιμολόγηση». Μάλιστα προειδοποιεί για «ανεξέλεγκτες αυξήσεις, αφού με πρόσχημα τη λειψυδρία ή τις δαπάνες στις υποδομές, η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ θα μπορεί να ζητάει κάθε φορά από τη ΡΑΑΕΥ την ανάκτηση των χρημάτων από τους καταναλωτές». Η απόφαση εξάλλου της ρυθμιστικής αρχής εισάγει και επίσημα τη λογική της πλήρους ανάκτησης του χρηματοοικονομικού κόστους της ΕΥΔΑΠ, (ή αλλιώς «επιτρεπόμενο έσοδο»), στο οποίο εντάσσονται το κόστος λειτουργίας, οι αποσβέσεις και η απόδοση επί των απασχολούμενων κεφαλαίων (WACC).  

«Σκοπός της κυβέρνησης και των Διοικήσεων είναι κομμάτι-κομμάτι να οδηγήσουν στη σαλαμοποίηση των εταιρειών ύδρευσης και την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού. Για να γίνει στο τέλος το νερό σαν το ρεύμα ακριβό, το οποίο προσπαθούμε να αποτρέψουμε», αναφέρει ο Γιώργος Αρχοντόπουλος, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων της ΕΥΑΘ, ο οποίος προεξοφλεί πως «ανάλογες αυξήσεις θα ακολουθήσουν και στην ΕΥΑΘ».

Ο Ηλίας Κορλός διαβλέπει επίσης περαιτέρω εισχώρηση ιδιωτών, με το Υπερταμείο να ξεπουλά τα μερίδια του σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ: «Αν οι ιδιώτες μέτοχοι αυξήσουν τη συμμετοχή τους, θα αυξήσουν συνάμα και την πίεση για κέρδη», λέει κατηγορηματικά.

Εξάλλου, με νύχια και με δόντια έχουν κρατηθεί μέχρι σήμερα ο κοινωνικός χαρακτήρας του νερού και ο πλειοψηφικός δημόσιος έλεγχος της διαχείρισης των υδάτων (χάρη σε αποφάσεις του ΣτΕ), ενώ η δέσμευση του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη ότι η χώρα θα έχει το «φθηνότερο δυνατόν νερό» (Οκτώβριος 2025), μόνο αισιοδοξία δεν προκαλεί έναντι του κινδύνου της περαιτέρω εμπορευματοποίησης.   

Ο νεοφιλελεύθερος οδοστρωτήρας και η μνημονιακή επιτάχυνση 

© Dreamstime.com

Είμαστε μπροστά σε επερχόμενη αγροτική κρίση;

Πάνος Κοσμάς, Πέτρος Σταύρου

Ερχονται μείωση γεωργικών επιδοτήσεων και μεγαλύτερη έκθεση στον διεθνή ανταγωνισμό ● Ελάχιστα ανθεκτικός ο ελληνικός γεωργικός τομέας στην πίεση των αρνητικών παραγόντων. Ποια χαρακτηριστικά του τον καθιστούν ευάλωτο ● Υπάρχει γεωργική παραγωγή χωρίς επιδοτήσεις;

Πολλούς εντυπωσίασαν η διάρκεια, η μαχητικότητα και η αντοχή της πρόσφατης αγροτικής κινητοποίησης. Πρέπει όμως να μας απασχολήσει η ερμηνεία αυτών των χαρακτηριστικών: ποιοι υλικοί όροι τροφοδότησαν αυτά τα χαρακτηριστικά; Οι πολιτικοί όροι σίγουρα δεν ήταν ευνοϊκοί, επομένως τα βαθύτερα αίτια πρέπει να αναζητηθούν αλλού. Για να γενικεύσουμε το ερώτημα και να προσανατολίσουμε την έρευνα για το πώς πρέπει να απαντηθεί, θα το υπαγάγουμε σε ένα συνολικότερο: Μήπως η πρόσφατη αγροτική κινητοποίηση ήταν ο προδρομικός κοινωνικός σπασμός που μας εισάγει σε μια εποχή αργόσυρτης κρίσης στον αγροτικό τομέα; Μήπως, ενστικτωδώς έστω, δηλαδή βλέποντας να προσεγγίζουν το όριο της επιβίωσης -όχι όλοι, αλλά πολλοί ώστε να διαμορφώνουν το «κλίμα» και τις διαθέσεις-, αντιλήφθηκαν ότι βρίσκονται μπροστά σε μια νέα κρίση στον αγροτικό τομέα;

Δεν είναι απλώς υπόθεση εργασίας, καθώς στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Αυτά με τη σειρά τους συνδυάζονται μεταξύ τους για να σκιαγραφήσουν την «εικόνα των πραγμάτων που θα έρθουν» στον αγροτικό τομέα όχι στο μακρινό μέλλον, αλλά στα επόμενα κιόλας χρόνια - κι αυτή η εικόνα όχι μόνο δεν είναι ευοίωνη, αλλά είναι εξαιρετικά «σκοτεινή».

Οι 4 παράμετροι

Η συνολική εικόνα διαμορφώνεται από τον συνδυασμό 4 βασικών παραγόντων:

■ Επερχόμενη δραστική μείωση των αγροτικών επιδοτήσεων:

Το σχέδιο-πρόταση της Κομισιόν για τον νέο πολυετή ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2028-2034 προβλέπει θηριώδη περικοπή των γεωργικών επιδοτήσεων κατά 28%! Αυτό ισοδυναμεί με προαναγγελία εξολόθρευσης σημαντικού τμήματος της γεωργικής παραγωγής και σημαντικού τμήματος του αγροτικού κόσμου. Το γεγονός ότι αυτό συνδυάζεται και με περικοπές πάνω από 20% στις πολιτικές συνοχής -στο πλαίσιο της μετάβασης από τη «σύγκλιση και συνοχή» στην «άμυνα και ασφάλεια»- σημαίνει ότι θα μειωθούν δραστικά και οι ευρωπαϊκοί πόροι για τη στήριξη περιοχών της υπαίθρου που θα βιώσουν το σοκ της κρίσης.

■ Συνέπειες της ακόμη μεγαλύτερης έκθεσης των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στον διεθνή ανταγωνισμό (συμφωνία Mercosur κ.λπ.):

Ως γνήσιοι νεοφιλελεύθεροι, ο πρωθυπουργός και τα στελέχη της κυβέρνησής του δεν χάνουν ευκαιρία να δηλώσουν πως όχι μόνο είναι υπέρ της περαιτέρω έκθεσης της ελληνικής γεωργίας στον διεθνή ανταγωνισμό, αλλά και υπέρ της Ευρώπης των δύο «ταχυτήτων» και της έκθεσης στον διεθνή ανταγωνισμό «χωρίς αναισθητικό», επομένως και υπέρ της Mercosur. Για τις τραγικές συνέπειες αυτού, θα μιλήσουμε παρακάτω, αλλά πρέπει να θεωρηθούν δεδομένες.

■ Διαρκώς επιδεινούμενες συνέπειες της κλιματικής κρίσης στην ελληνική γεωργία:

Στο ζήτημα αυτό αρκεί να υπενθυμίσουμε τις συνέπειες του «Ντάνιελ» και τη γνωστή δήλωση του πανεπιστημιακού Χρήστου Ζερεφού ότι μέχρι το 2050 όλη η Ανατολική Ελλάδα θα ημιερημοποιηθεί. Δεν πρόκειται για συνέπειες που θα επέλθουν στο μακρινό μέλλον, αλλά για συνέπειες που υπάρχουν ήδη και θα εντείνονται διαρκώς.

■ Ελάχιστα ανθεκτικά στον διεθνή ανταγωνισμό διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του ελληνικού αγροτικού τομέα:

Τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του ελληνικού αγροτικού τομέα, ο μικρός κλήρος και το υψηλό κόστος παραγωγής τον καθιστούν πολύ ευάλωτο και ελάχιστα ανθεκτικό στη συνδυασμένη επίδραση και πίεση των τριών προαναφερθέντων παραγόντων.

Χωρίς να επεκταθούμε στο ζήτημα της θεαματικής περικοπής των αγροτικών επιδοτήσεων στο πλαίσιο του νέου πολυετούς ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, αλλά θεωρώντας τες δεδομένες (έστω και αν το τελικό τους ύψος θα καθοριστεί από πολύπλοκες και αργόσυρτες διαπραγματεύσεις στα ευρωπαϊκά όργανα), ας δούμε όλα τα υπόλοιπα με τη σειρά.

Mercosur vs ΚΑΠ συνέπειες και αντιφάσεις

Η σύγκρουση μεταξύ της ΚΑΠ (ευρωπαϊκή Κοινή Αγροτική Πολιτική) και της εμπορικής συμφωνίας Mercosur είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα «πολιτικής σχιζοφρένειας» εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Από τη μία πλευρά, η Ε.Ε. επιβάλλει στους αγρότες της τα πιο αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα στον κόσμο και από την άλλη, ανοίγει την πόρτα σε προϊόντα που παράγονται με εντελώς αντίθετους όρους.

Ακολουθούν οι βασικές διαφορές και οι δομικές αντιφάσεις:

Και για πείτε κύριε Μαρινάκη μου – μου λείπει μια αγωγή – το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής; - Της Μαρίας Κεφαλά

Ο Χρήστος Αβραμίδης

Και για πείτε κύριε Μαρινάκη μου – μου λείπει μια αγωγή – το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;

 

 

 

Γράφει η Μαρία Κεφαλά 

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στοχοποίησε τον Χρήστο Αβραμίδη με χαρακτηρισμούς όπως «θρασύδειλος» και ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε «εντεταλμένη υπηρεσία», υπερβαίνοντας κάθε όριο θεσμικής συμπεριφοράς.

Στη σημερινή ενημέρωση πολιτικών συντακτών, ο συνάδελφος Χρήστος Αβραμίδης ρώτησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη αν «το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής των μεταναστών που πνίγηκαν στη Χίο;». Η ερώτηση προκάλεσε απειλητική και χυδαία αντίδραση από τον εκπρόσωπο, ο οποίος προέβη σε επαναλαμβανόμενες απειλές με μηνύσεις (SLAPP), αμφισβητώντας τη δημοσιογραφική διερεύνηση του ναυαγίου, ενώ ταυτόχρονα υπεράσπιζε την πολιτική της κυβέρνησης για τα σύνορα.

Ολόκληρος ο διάλογος

Χρήστος Αβραμίδης: «Για το ναυάγιο στη Χίο, ο Δήμαρχος της περιοχής δήλωσε ότι το Λιμενικό βγήκε περιπολία, εντόπισε τη λέμβο των προσφύγων μέσα στα χωρικά μας ύδατα και προσπάθησε να αποτρέψει την είσοδο. Και όντως το Λιμενικό έστειλε ηχητικά σήματα και πλησίασε πολύ κοντά με μεγάλη ταχύτητα. Αυτές είναι οι δύο επιλογές που χρησιμοποιούνται στις αποτροπές και στις επαναπροωθήσεις. Θέλουμε να σας ρωτήσουμε, το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή επιχείρηση αποτροπής, όπως την περιέγραψε και ο Δήμαρχος;».

Παύλος Μαρινάκης: «Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. Αυτή είναι η έννοια της παράνομης εισόδου. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν ότι πρέπει κάθε φορά που πάει κάποιος να προσεγγίσει τα χωρικά μας ύδατα να τον αφήνουμε να περάσει μέσα. Γι΄ αυτό και κάποιοι εξ αυτών έφτασαν να κυβερνάνε τον τόπο και να έχουμε 80% παραπάνω παράνομους μετανάστες στη χώρα. Εμείς δεν ανήκουμε σε αυτούς. Από εκεί και πέρα, όταν υπάρχει μια τέτοια επιχείρηση, καθήκον του Λιμενικού Σώματος είναι, όσο παραπάνω μπορεί, παραπάνω πολλές φορές και από τα όρια των δυνατοτήτων των ανθρώπων αυτών, να σώζουν και ανθρώπινες ζωές. Είναι τόσο απλό, δεν είναι εύκολο, είναι σύνθετο, είναι δύσκολο, γι΄ αυτό η δουλειά των ανθρώπων αυτών είναι πάρα πολύ κρίσιμη για την υπηρέτηση αυτού του σκοπού. Και, το ξαναλέω: Είναι θέμα οπτικής. Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται».

Χρήστος Αβραμίδης: «Μιας και ήδη είχαν μπει στα ελληνικά ύδατα, η μόνη νόμιμη ενέργεια, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, θα ήταν η διάσωση των ανθρώπων. Δεν υπάρχει επιλογή της αποτροπής, είναι παράνομη. Εκ των πραγμάτων αυτό δεν έγινε και έχουμε 15 νεκρούς. Τώρα παραδεχτήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά κατάλαβα;».

Παύλος Μαρινάκης: «Όχι, δεν είπα κάτι τέτοιο. Όχι, όχι. Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ψευδείς εντυπώσεις, σας είπα τι προβλέπει ο νόμος. Τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό Σώμα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, είπα ακριβώς αυτή τη φράση, άρα αν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, δεν έχει εισβάλει. Έτσι; Άρα, σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται «παραποίηση των δεδομένων». Και να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα, ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο…».

Χρήστος Αβραμίδης: «Σας ευχαριστούμε για την απειλή».

Παύλος Μαρινάκης: «Δεν έχετε τον λόγο, δεν έχετε τον λόγο. Καμία απειλή. Δεν υπάρχει, κύριέ μου, δεν έχετε τον λόγο, δεν υπάρχει νόμιμη απειλή. Όταν κάποιος λέει σε κάποιον άλλον κάτι που δεν είπε, αυτό είναι παράνομο. Απειλή με νόμιμα μέσα δεν υφίσταται, να το ξέρετε αυτό. Ασυλία δεν έχετε. Το τι συνέβη και το τι δεν συνέβη, θα το βρουν αυτοί οι οποίοι ερευνούν την υπόθεση. Εγώ είπα ποια είναι η οπτική. Η οπτική η δική μας είναι ότι όταν κάποιος πάει να εισβάλει, είπα αυτό, επιχειρεί να εισβάλει στα χωρικά μας ύδατα, εφαρμόζουμε τον νόμο και προστατεύουμε τα σύνορά μας. Δεν έχετε τον λόγο. Δεν θα μπορείτε να πείτε τίποτε άλλο για το θέμα αυτό. Σε περίπτωση που δεν ανακαλέσετε αυτό το οποίο είπα, θα εξετάσω και εγώ τα μέσα τα οποία έχω, γιατί κάπως πρέπει να προστατευτώ από τις λαθροχειρίες σας».

Χρήστος Αβραμίδης: «Εμείς απλά ρωτήσαμε, δεν ισχυριστήκαμε ότι το είπατε. Και θέλουμε να ξαναρωτήσουμε, γιατί…».

Παύλος Μαρινάκης: «Δεν ρωτήσατε. Μην… είστε και θρασύδειλος, πέραν όλων των άλλων. Εκτός από θρασύς είστε και δειλός. Είπατε πριν από λίγο, ευτυχώς όλα αυτά είναι on record, ότι πριν από λίγο παραδέχτηκα κάτι. Και τώρα που καταλάβατε τι είπατε και τις συνέπειες αυτού που είπατε, είπατε ότι απλά ρωτήσατε. Εκλαμβάνω την υπαναχώρησή σας ως μια έμμεση αποδοχή αυτού του οποίου κάνατε. Να ξέρετε ότι στο εξής, κάθε φορά που θα λέτε κάτι που δεν έχω πει, θα εξετάζω τη νομική διέξοδο που έχω. Γιατί κάποια στιγμή, αυτή η πρακτική, η οποία ξεφεύγει του δημοσιογραφικού λειτουργήματος και δεν έχει καμία σχέση, πρέπει να έχει και συνέπειες του νόμου».

Χρήστος Αβραμίδης: «Παρότι εμείς δεν έχουμε ασυλία, θα ρωτάμε χωρίς φόβο…».

Παύλος Μαρινάκης: «Ούτε εμείς, κύριέ μου».

Χρήστος Αβραμίδης: «…ήταν επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;».

Παύλος Μαρινάκης: «Αν θεωρείτε ότι έχει διαπράξει κάποιος κάτι, μπορείτε να προσφύγετε εναντίον του. Κανένας σε αυτή τη χώρα δεν πρέπει να έχει ασυλία. Αλλά όπως και εμείς, έτσι και εσείς πρέπει να ξέρετε ότι όταν κάνετε κάτι που ξεπερνά τα όρια του νόμου και προσβάλει ανθρώπους που κάνουν μια δουλειά, θα έχετε και τις συνέπειες. Το αν θα τις κάνουμε χρήση ή όχι, αυτό είναι προσωπικό μας θέμα, θα σταθμίσουμε. Γιατί μπορεί να μην πρέπει να δώσουμε αξία σε ανθρώπους όπως εσείς, που είστε σε εντεταλμένη υπηρεσία».

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή στα ΜΜΕ

«Το θράσος των κυβερνητικών ενόχων…

Η κατρακύλα της χώρας μας στους δείκτες της Ελευθερίας του Τύπου στην Ευρώπη δεν έχει τέλος. Το Μαξίμου ζηλεύει τη δόξα Τραμπ και απειλεί πια τους δημοσιογράφους με αγωγές SLAPP.

Ο Παύλος Μαρινάκης σε μια πρωτοφανή ενέργεια για κυβερνητικό εκπρόσωπο, επιτέθηκε με σφοδρότητα στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη και τον απείλησε ευθέως με SLAPP αγωγή, επειδή αρνήθηκε να διευκρινίσει την εύλογη απορία του στο πρες ρουμ, για το αν η επιχείρηση του Λιμενικού στη Χίο ήταν «επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής».

Το συνταγματικό κουστούμι του Μητσοτάκη - Του Θάνου Καμήλαλη

φώτο Dimitris Kapantais / SOOC

Το συνταγματικό κουστούμι του Μητσοτάκη

Στις δηλώσεις του για την αφετηρία της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φοράει το κουστούμι του «θεσμικού μεταρρυθμιστή». Αν δεν είχες καμία επαφή με την ελληνική πολιτική σκηνή, θα έβλεπες αυτόν τον «φιλελεύθερο κεντρώο» πολιτικό, τον «πολεμιστή του βαθέως κράτους», τον «τεχνοκράτη εχθρό του λαϊκισμού» που προπαγανδίζουν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Μετά από σχεδόν επτά χρόνια στην εξουσία είναι σαφές ότι πίσω από τις εύηχες λέξεις του Πρωθυπουργού, κρύβεται η αμείλικτη πραγματικότητα: Ο συνεχής ευτελισμός των θεσμών, ο αυταρχισμός στην άσκηση της εξουσίας, η κραυγαλέα υποκρισία. Έτσι πορεύτηκε, έτσι, αναπόφευκτα, θα συνεχίσει. Ο επόμενος, μεγάλος στόχος είναι ένα Σύνταγμα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του.

του Θάνου Καμήλαλη

Καταρχάς θα πρέπει να γίνει σαφές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να αλλάξει μόνος του το Σύνταγμα. Η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης χρειάζεται δύο διαφορετικές Βουλές. Η πρώτη, αυτή στην οποία βρισκόμαστε τώρα, προτείνει τα άρθρα του Συντάγματος προς αναθεώρηση. Η επόμενη Βουλή, αυτή δηλαδή που θα σχηματιστεί στις επόμενες εκλογές, αναθεωρεί τα συγκεκριμένα άρθρα. Αν ένα άρθρο ψηφιστεί προς αναθεώρηση με 180 ψήφους, τότε η επόμενη Βουλή θα χρειαστεί 151 ψήφους για να το αναθεωρήσει και το αντίστροφο.

H απόφαση του Πρωθυπουργού να ξεκινήσει τη διαδικασία, δεν είναι μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού, αλλά μια διακηρυγμένη επιθυμία της Νέας Δημοκρατίας, από το ξεκίνημα της δεύτερης τετραετίας, με δεδομένο ότι μέσα σε αυτήν θα συμπληρώνονταν τα 5 χρόνια που απαιτούνται από το τέλος της προηγούμενης αναθεώρησης μέχρι την έναρξη της επόμενης. Άλλωστε, ήδη από το βράδυ των πρώτων εκλογών του 2023, ο Άδωνις Γεωργιάδης έβγαινε και μιλούσε για τον στόχο των 180 βουλευτών, ώστε η ΝΔ να μπορεί να προτείνει μόνη της τα άρθρα προς αναθεώρηση, όταν αυτή ξεκινήσει. Μετά από επτά χρόνια πολιτικής κυριαρχίας και με πιθανή την πρωτιά και στις επόμενες εκλογές, είναι πολύ λογικό για τη ΝΔ να προσπαθήσει να κάνει το επόμενο βήμα: Να προσπαθήσει να συνταγματοποιήσει τις πολιτικές και τις ιδεοληψίες της. Μάλιστα, όλα δείχνουν ότι δεν θα πρόκειται για μια συνηθισμένη αναθεώρηση. Οι διαρροές που μιλούν για προτάσεις της ΝΔ για αλλαγή 70 άρθρων, οι λεπτομέρειες που ήδη βγαίνουν στην επικαιρότητα αλλά και οι αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη στο «Σύνταγμα του 1975», που «ανήκει στον 20ό αιώνα», δείχνουν ότι η κυβέρνηση ορέγεται βαθιές, δομικές αλλαγές.

Οι ΗΠΑ "στραγγαλίζουν" την Κούβα: ξεμένει από πετρέλαιο ανεφοδιασμού αεροσκαφών - Μέτρα για την αντιμετώπιση του εντεινόμενου αποκλεισμού ανακοίνωσε η κυβέρνηση της Κούβας

Φωτογραφία αρχείου EPA/Yamil Lage

Κούβα / Ξεμένει από πετρέλαιο ανεφοδιασμού αεροσκαφών

Η Κούβα προειδοποίησε τη Δευτέρα τις διεθνείς αεροπορικές εταιρείες ότι από την Τρίτη δεν θα υπάρχει πλέον διαθέσιμο καύσιμο για αεροσκάφη στο νησί, γεγονός που αποτελεί ακόμη μία ένδειξη της ραγδαίας επιδείνωσης της κατάστασης, καθώς οι ΗΠΑ στο πλαίσιο των μόνιμων κυρώσεων, το τελευταίο διάστημα εμποδίζουν και απειλούν με διακοπή του πετρελαϊκού ανεφοδιασμού της χώρας.

Σύμφωνα με τη ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η Αβάνα το βράδυ της Κυριακής, η έλλειψη καυσίμων θα διαρκέσει από τις 10 Φεβρουαρίου έως τις 11 Μαρτίου. Ωστόσο, το περασμένο Σάββατο ανώτατοι αξιωματούχοι διαβεβαίωναν ότι οι αερομεταφορές δεν θα επηρεαστούν από το σύστημα χορήγησης καυσίμων με δελτίο, το οποίο ανακοινώθηκε την Παρασκευή.

Παραδοσιακά, η Κούβα στηριζόταν στη Βενεζουέλα για τον εφοδιασμό της με καύσιμα αεροσκαφών. Από τα μέσα Δεκεμβρίου, όμως, όταν οι ΗΠΑ μπλόκαραν τις εξαγωγές από το Καράκας, η χώρα δεν έχει παραλάβει ούτε αργό πετρέλαιο ούτε διυλισμένα προϊόντα από τον βασικό της σύμμαχο. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει δεσμευτεί ότι η Κούβα δεν θα λάβει περαιτέρω πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα και έχει απειλήσει με την επιβολή δασμών σε κράτη που συνεχίζουν να προμηθεύουν την Αβάνα.

• Διαβάστε επίσης: Washington Post / Ο Τραμπ βάζει στο στόχαστρο την Κούβα με απειλές και πετρελαϊκό αποκλεισμό

Αντίστοιχες ελλείψεις δεν αποτελούν πρωτοφανές φαινόμενο για την Κούβα και πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν ήδη καταρτίσει σχέδια αντιμετώπισης. Παρόμοια κρίση πέρυσι, καθώς και άλλες πιο πρόσφατες, ανάγκασαν εταιρείες να ανεφοδιάζονται σε τρίτες χώρες, όπως ο Παναμάς, οι Μπαχάμες, η Δομινικανή Δημοκρατία και οι ΗΠΑ.

Παρά τα προβλήματα, οι περισσότερες πτήσεις προς την Αβάνα πραγματοποιήθηκαν κανονικά το πρωί της Δευτέρας, χωρίς καθυστερήσεις. Πτήση της COPA προς τον Παναμά απογειώθηκε στην ώρα της, ενώ αργότερα μέσα στην ημέρα αναμένονταν αρκετές πτήσεις της American Airlines.

Νωρίτερα, η πρόεδρος του Μεξικού χαρακτήρισε «πολύ άδικη» την απειλή των ΗΠΑ για επιβολή δασμών στις χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο την Κούβα, τονίζοντας ότι ένα τέτοιο μέτρο «θα στραγγαλίσει» τον πληθυσμό του νησιού.

«Δεν μπορούμε να στραγγαλίζουμε έναν λαό με αυτόν τον τρόπο, είναι εξαιρετικά άδικο», δήλωσε η Κλαούντια Σεϊνμπάουμ, προσθέτοντας ότι η κυβέρνησή της βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για τρόπους ανεφοδιασμού της Αβάνας, χωρίς να υπάρξουν επιπτώσεις από τον σημαντικότερο εμπορικό εταίρο του Μεξικού.

ΠΗΓΗ 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:  

• Η κυβέρνηση της Κούβας παίρνει μέτρα κατά του “στραγγαλισμού” που επιβάλλουν οι ΗΠΑ

Μέτρα για την αντιμετώπιση του εντεινόμενου αποκλεισμού της Κούβας, καθώς κλιμακώνεται η επιθετικότητα των ΗΠΑ (βλέπε απειλές για δασμούς κατά όσων προμηθεύουν με Ενέργεια το νησί) ανακοίνωσε η κυβέρνηση.......

Επιστρέφω από τη Γάζα με ένα αίσθημα ανημποριάς. Tου Guido Veronese

Δεν μένει παρά να περιμένει κανείς και ούτε καν να ελπίζει πια. 

Ανάμεσα σε φόβους και αίσθημα ανημποριάς, η αντοχή των κατοίκων της Γάζας μένει χαραγμένη στη μνήμη. Το ταξίδι επιστροφής στην Ιταλία του κλινικού ψυχολόγου Guido Veronese επαναφέρει τις σκέψεις του για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων που διαπράττει το Ισραήλ, τις πολιτικές ευθύνες της Δύσης και την ελπίδα του να επιστρέψει στη Λωρίδα. “Η απουσία της προσοχής μας, επιτρέπει να συμβεί το αναπόφευκτο”.

Είναι το απόγευμα της 3ης Φεβρουαρίου και από το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης σκέφτομαι ξανά τις 15 ημέρες εργασίας στη Λωρίδα της Γάζας, απολύτως στα όρια της εξάντλησης. Θυμάμαι τα ταξίδια των τεσσάρων ωρών, κάθε μέρα, για να διανύσω 30 χιλιόμετρα μέσα από εδάφη κατεστραμμένα, πλήρως διαλυμένα. Ξαναβλέπω την κίτρινη γραμμή στα αριστερά, τη γραμμή οριοθέτησης που δεν επιτρέπεται να περάσουν οι Παλαιστίνιοι. Είναι αναγνωρίσιμη μόνο από ορισμένα κίτρινα μπλοκ τοποθετημένα εδώ κι εκεί, σε ζιγκ ζαγκ ανάμεσα στα ερείπια.

Αναδύονται στη μνήμη τα μη επανδρωμένα drones προσαρτημένα στα όρια της γραμμής, που πυροβολούσαν αδιακρίτως τον πληθυσμό. Θυμάμαι εκείνες τις αφηγήσεις, τα βλέμματα, το απίστευτο έργο που έκαναν οι συνάδελφοι του Gaza community mental health programme, Gcmhp.

Πάνω απ’ όλα ξανααισθάνομαι τη γενναιοδωρία και τη σημασία του να μοιράζεσαι ένα γεύμα. Την ευγένεια της υποδοχής κατά την είσοδό μου σε μια σκηνή εντελώς ακατάλληλη για διαβίωση, πέρα από κάθε κανόνα υγειονομικής ασφάλειας. Θυμάμαι τον καπουτσίνο που μου πρόσφερε μια κυρία που με είδε απομονωμένο και που με αυτή την κίνηση έδειξε όλη την ευαισθησία των ανθρώπων της Γάζας, πρόθυμων να στερήσουν κάτι από τα παιδιά τους για να το μοιραστούν.

Θυμάμαι ότι κάθε μαρτυρία αυτών των ανθρώπων είναι μια ιστορία επιβίωσης αλλά και μια καυστική καταγγελία των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που το Ισραήλ διαπράττει, και με εντολή των Ηνωμένων Πολιτειών, στη Λωρίδα της Γάζας.

Η αντοχή του παλαιστινιακού πληθυσμού δεν δείχνει μόνο τη θέλησή τους για ζωή, τη αναπόφευκτη θυσία για τα παιδιά που επέζησαν, αλλά και την αποφασιστικότητα να διαφυλάξουν τη γη και τη μνήμη. Ένα έδαφος που δυσκολεύτηκα να αναγνωρίσω τις πρώτες στιγμές της άφιξής μου. Ένας γνώριμος τόπος μεταμορφωμένος σε έρημο ερειπίων και πληγών.