Καταγγελία από το March to Gaza: «Περήφανος σιωνιστής» ευχήθηκε να τους βιάσουν τα παιδιά τους - «Όχι στον "τουρισμό" των εγκληματιών πολέμου» (VIDEO)

March to Gaza

Καταγγελία March to Gaza: «Περήφανος σιωνιστής» ευχήθηκε να τους βιάσουν τα παιδιά τους [βίντεο]

Στα πλάνα καταγράφεται χυδαία επίθεση άνδρα στο περίπτερο της οργάνωσης στα Προπύλαια.

Ένα προκλητικό βίντεο κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου και σε αυτό καταγράφεται ένας άνδρας, ο οποίος αυτοαποκαλείται «περήφανος σιωνιστής» και επιτίθεται με απίστευτη χυδαιότητα κατά εθελοντών της οργάνωσης March To Gaza στο περίπτερο της οργάνωσης στα Προπύλαια.

Με ανάρτησή του το March To Gaza καταγγέλλει ότι ο άνδρας ευχήθηκε να πέσουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους θύματα βιασμού «όπως βίαζαν στα κιμπούτζ», ενώ φέρεται να ανέφερε πως είναι και στρατιώτης του IDF.

Δείτε το χυδαίο περιστατικό εδώ

«Εύχομαι να σας βιάσουν, όπως βίαζαν στα κιμπούτζ, να βιάσουν τα παιδιά σας, τα εγγόνια σας γ@@@ς», φώναξε.

«Ναι είστε ηλίθιοι. Είμαι περήφανος σιωνιστής», πρόσθεσε.

«Αν κάποιος από εσάς νομίζει ότι μπορεί να με απειλήσει με κάποιο όπλο, έχω δέκα από εσάς έξω στον δρόμο», απείλησε ανοιχτά τους εθελοντές του March to Gaza Greece.

Όπως καταγγέλλει το March to Gaza, ο καθ' ομολογίαν περήφανος σιωνιστής, πριν την έναρξη του βίντεο, δήλωσε μάλιστα πως είναι και στρατιώτης των Ισραηλινών Ένοπλων Δυνάμεων.

Παράλληλα, επισημαίνει πως «δεν είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινοί στρατιώτες έρχονται στην Ελλάδα μεταξύ σφαγών για να κάνουν τις διακοπές τους ανενόχλητοι πριν επιστρέψουν στην υπηρεσία τους και επιτίθενται σε συλλογικότητες που υπερασπίζονται την Παλαιστίνη».

Τέλος, υπογραμμίζει πως «η ελληνική κυβέρνηση, έχοντας άμεση συνενοχή στα εγκλήματα που διαπράττει το γενοκτόνο κράτος του Ισραήλ, τους έχει δώσει το λευκό χαρτί αφήνοντάς τους να υποδύονται τους αθώους τουρίστες. Η Ελληνική κυβέρνηση συμμαχεί στρατιωτικά και οικονομικά με το κράτος δολοφόνο γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το διεθνές δίκαιο. Είναι συνένοχη στα εγκλήματα του Ισραήλ καθώς και στην παράνομη σύλληψη πληρωμάτων του στόλου σε θαλάσσια περιοχή ευθύνης της, αλλά και μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα λίγα μίλια από την Κρήτη».

 Ολόκληρη η καταγγελία του March to Gaza:

March to Gaza Greece

Περήφανος σιωνιστής και, όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε πριν την αρχή του βίντεο, στρατιώτης του IDF ήρθε να κάνει σκηνή στο περίπτερο του March to Gaza Greece απέναντι από τα Προπύλαια. 

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που Ισραηλινοί στρατιώτες έρχονται στην Ελλάδα μεταξύ σφαγών για να κάνουν τις διακοπές τους ανενόχλητοι πριν επιστρέψουν στην υπηρεσία τους και επιτίθενται σε συλλογικότητες που υπερασπίζονται την Παλαιστίνη. 

 

Η ελληνική κυβέρνηση, έχοντας αμεση συνενοχή στα εγκληματα που διαπράττει το γενοκτονο κράτος του Ισραήλ, τους έχει δώσει το λευκό χαρτί αφήνοντάς τους να υποδύονται τους αθώους τουρίστες. Η Ελληνική κυβέρνηση συμμαχεί στρατιωτικά και οικονομικά με το κράτος δολοφόνο γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το διεθνές δίκαιο. Είναι συνένοχη στα εγκλήματα του Ισραήλ καθώς και στην παράνομη σύλληψη πληρωμάτων του στόλου σε θαλάσσια περιοχή ευθύνης της, αλλά και μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα λίγα μίλια από την Κρήτη. 

 

Όχι στον "τουρισμό" των εγκληματιών πολέμου.

 

Όχι στη συνενοχή της Ελληνικής κυβέρνησης με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ. 

 

Όλα τα μάτια στον στόλο μας που πλέει προς την Γάζα

 

Λευτεριά στην Παλαιστίνη 

 

ΠΗΓΗ 

“Αρχιπέλαγος”: Δηλητηριάζοντας την άνοιξη και τους εαυτούς μας - Η αόρατη απειλή των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΗΧΗΤΙΚΟ)

 

“Αρχιπέλαγος”: Δηλητηριάζοντας την άνοιξη και τους εαυτούς μας- Η αόρατη απειλή των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων

Η άνοιξη αφήνει για ακόμη μία χρονιά πίσω της μια ιδιαίτερα ανησυχητική εικόνα στην ελληνική ύπαιθρο. Γεωργικές εκτάσεις, αλλά και παρυφές δρόμων μέσα σε οικισμούς, δίπλα σε κατοικίες, βιολογικές καλλιέργειες, σχολεία, στρατόπεδα και άλλους κοινόχρηστους χώρους έχουν ψεκαστεί εκτεταμένα με τοξικά χημικά ζιζανιοκτόνα.

Οι τοξικές αυτές ουσίες χρησιμοποιούνται ουσιαστικά για την εξόντωση της φυσικής βλάστησης και των άγριων χόρτων, τα οποία βαφτίστηκαν «ζιζάνια», αντί της χρήσης μηχανικών μέσων διαχείρισης, όπως σκαπτικά ή χορτοκοπτικά εργαλεία.

Τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιέχουν τοξικές χημικές ουσίες οι οποίες έχουν ήδη απαγορευτεί ή περιοριστεί σημαντικά σε άλλες χώρες, λόγω της υψηλής επικινδυνότητάς τους για τη δημόσια υγεία, τη βιοποικιλότητα και το περιβάλλον γενικότερα – με ιδιαίτερα σοβαρές επιπτώσεις στον υδροφόρο ορίζοντα.

Τα πιο διαδεδομένα στην Ελλάδα είναι τα επικίνδυνα σκευάσματα που περιέχουν τη δραστική ουσία γλυφοσάτη – με πιο γνωστό το Roundup – τα οποία επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση γύρω από τους άμεσους αλλά και μακροχρόνιους κινδύνους για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και τη βιωσιμότητα της γεωργίας. Σύμφωνα, μάλιστα, με πρόσφατη επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, διαπιστώθηκε ότι η έκθεση στη γλυφοσάτη συνδέεται με αύξηση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου έως και 41%.

Πρόκειται για μία από τις πολλές επιστημονικές μελέτες που εξετάζουν τις επιπτώσεις των επικίνδυνων φυτοφαρμάκων ευρείας χρήσης στην ανθρώπινη υγεία, αναδεικνύοντας μια ιδιαίτερα ανησυχητική πραγματικότητα: ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, ακόμη και ηλικίας 20, 30 ή 40 ετών, καταφεύγουν σε ογκολογικές και συναφείς κλινικές.

Ενδεικτικά, πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης καταγράφει αύξηση κατά 45% των περιστατικών καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 45 ετών – μορφές καρκίνου που συνδέονται άμεσα με την κατανάλωση επικίνδυνων τροφίμων και τη συνολική επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Η Κρήτη αποτελεί τη μοναδική περιοχή της Ελλάδας όπου πραγματοποιείται συστηματική καταγραφή καρκινικών νοσημάτων, ενώ εκτιμάται ότι τα ποσοστά είναι αντίστοιχα και στην υπόλοιπη χώρα.

Σημαντική νίκη του κινήματος κατά των βιομηχανικών αιολικών πάρκων για την προστασία της Οίτης

Σημαντική νίκη για την προστασία της Οίτης

Τάσος Σαραντής

Στην απόρριψη των περιβαλλοντικών όρων για τον αιολικό σταθμό της εταιρείας «GREEN VELOCITY 4 MIKE» στη θέση «Πύργος» των Δήμων Λαμιέων και Δελφών προχώρησε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας, αλλά ο αγώνας για τη σωτηρία της Οίτης δεν τελειώνει εδώ. 

Οι λόγοι της απόρριψης αφορούν το ότι ο εν λόγω αιολικός σταθμός με τα συνοδά του έργα χωροθετούνται οριακά εκτός δύο περιοχών του Δικτύου Natura 2000 του όρους Οίτη και εντός Σημαντικής Περιοχής για τα Πουλιά, γεγονός που θα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στα ενδιαιτήματα και στους πληθυσμούς σημαντικών ειδών πανίδας και χλωρίδας που διαβιούν στην περιοχή χωροθέτησης του έργου στην Οίτη (τόσο εντός όσο και εκτός των περιοχών του Δικτύου Natura 2000), επηρεάζοντας την περιοχή σε σχέση με την ακεραιότητά της. Εδώ η γνωμοδότηση της Αποκεντρωμένης έλαβε υπόψη αρνητική γνωμοδότηση του ΟΦΥΠΕΚΑ του 2023, αλλά και της Διεύθυνσης Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος και Βιοποικιλότητας του ΥΠΕΝ.

Εξάλλου, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση έλαβε υπόψη την αρνητική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών ΑΔΘΣΕ, βάσει της οποίας η υλοποίηση του έργου θα συντελέσει στην εκτεταμένη απομάκρυνση του επιφανειακού εδαφικού μανδύα και της προστατευτικής δασικής βλάστησης, η οποία διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη συγκράτηση του εδάφους και στη ρύθμιση της επιφανειακής απορροής με αποτέλεσμα τη διατάραξη της φυσικής σταθερότητας του εδάφους και την αύξηση του κινδύνου εμφάνισης διαβρωτικών και κατολισθητικών φαινομένων, προκαλώντας περαιτέρω σοβαρή υποβάθμιση της οικολογικής λειτουργίας του δασικού οικοσυστήματος της περιοχής.

Τέλος, η Αποκεντρωμένη, στηριζόμενη στις αρνητικές γνωμοδοτήσεις της Διεύθυνσης Δασών Νομού Φθιώτιδας και του Δασαρχείου Λαμίας, αποφάνθηκε ότι δεν αξιοποιείται το υφιστάμενο εκτεταμένο οδικό δίκτυο της περιοχής, ενώ αντίθετα προτείνεται η διάνοιξη νέας οδοποιίας με συνέπεια να τίθεται ζήτημα πολυδιάσπασης και κατακερματισμού του δασικού χώρου. Εξάλλου, το μεγαλύτερο τμήμα των προτεινόμενων διανοίξεων, αναπτύσσεται επί υψηλού και παραγωγικού δάσους ελάτης εντός Δημόσιου Διαχειριζόμενου Δάσους.

Η απόφαση της Αποκεντρωμένης αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για την προστασία της Οίτης και του ευρύτερου ορεινού οικοσυστήματος της περιοχής που δεν προέκυψε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της πολύχρονης προσπάθειας πολιτών, συλλογικοτήτων, επιστημόνων και τοπικών φορέων, που επέμειναν να αναδεικνύουν τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη βιομηχανική εγκατάσταση ανεμογεννητριών στις κορυφές της Οίτης. 

Η Κίνηση Πολιτών για την Προστασία της Οίτης, μαζί με πολλούς ενεργούς πολίτες της περιοχής και της χώρας και τον δικηγόρο Τρύφωνα Κόλλια, έδωσε επί χρόνια έναν δύσκολο αγώνα ενημέρωσης, τεκμηρίωσης, παρεμβάσεων και προσφυγών, απέναντι σε έναν σχεδιασμό που απειλεί να μετατρέψει τις κορυφές της Οίτης σε βιομηχανική ζώνη. «Η συγκεκριμένη απόφαση αποδεικνύει ότι οι συλλογικοί αγώνες έχουν αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνει την ανάγκη άμεσης αναθεώρησης του Ειδικού Χωροταξικού για τις ΑΠΕ, με σαφείς αποκλεισμούς για τα ορεινά οικοσυστήματα και ιδιαίτερα για περιοχές Natura και μεγάλα υψόμετρα», επισημαίνει η Κίνηση.

Ωστόσο, αυτός ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ. Οι πιέσεις παραμένουν και σε άλλες κορυφές της Οίτης. Στις 13 Μαΐου εκδικάζονται στο ΣτΕ δύο Αιτήσεις Ακύρωσης της Απόφασης Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων (ΑΕΠΟ) που κατατέθηκαν από τον Δήμο Λαμίας και πενήντα κατοίκους και φορείς της περιοχής που εξέδωσε το ΥΠΕΝ για τον αιολικό σταθμό στη θέση «ΤΟΥΡΛΑ – ΒΛΙΤΟΤΣΟΥΜΑΡΟ». 

ΠΗΓΗ 

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την επέλαση της ενεργειακής φρενίτιδας και τις καταστροφικές συνέπειες σε βουνά, δάση, λίμνες, ποτάμια, νησιά, θάλασσες και γενικότερα στο περιβάλλον και την βιοποικιλότητα της χώρας, ενδεικτικά στα παρακάτω:  

• https://www.facebook.com/savegreekmountains 

• https://www.facebook.com/nisides

•  Ελεύθερα νερά 

2ο Φεστιβάλ για το νερό & τα κοινά αγαθά! – 15 & 16 Μαΐου 2026 – Πεδίο του Άρεως (Πλατεία Πρωτομαγιάς)

2ο Φεστιβάλ για το νερό & τα κοινά αγαθά! – 15 & 16 Μαΐου 2026 – Πεδίο του Άρεως (Πλατεία Πρωτομαγιάς)

Το 2ο Φεστιβάλ για το Νερό και τα Κοινά Αγαθά είναι γεγονός!

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Χωρίς επαρκή ποσότητα καθαρού νερού δεν υπάρχει ζωή. Το νερό δεν μπορεί να υπάγεται στους νόμους της αγοράς ούτε να αντιμετωπίζεται ως πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης. Η ζωή δεν αγοράζεται και δεν πουλιέται.

Διαδοχικές κυβερνήσεις επιχειρούν εδώ και δεκαετίες να ανοίξουν τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του νερού. Η προσπάθεια αυτή ανακόπηκε κινηματικά και μετά από προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας που έκρινε ότι το νερό πρέπει να παραμείνει υπό δημόσια διαχείριση.

Παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση της ΝΔ επιμένει. Με νόμο του 2023 όρισε Ρυθμιστική Αρχή για το νερό και αποφάσισε την τιμολόγηση του νερού με κριτήρια αγοράς!

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προωθούνται φαραωνικά σχέδια που εμφανίζονται δήθεν ως λύσεις στην κρίση νερού, αλλά στην πραγματικότητα ανοίγουν πεδία τεράστιας κερδοφορίας για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το σχέδιο «Εύρυτος», με την καταστροφή των ποταμών της Ευρυτανίας για την μεταφορά νερού στην Αττική.

Απέναντι σε αυτή την πολιτική, εμείς δεν λέμε απλώς ένα γενικό «όχι». Με επιστημονική τεκμηρίωση προβάλλουμε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση: αξιοποίηση των νερών της βροχής, μέτρα εξοικονόμησης, αυστηρό περιορισμό υδροβόρων χρήσεων, ανακύκλωση νερού, εκσυγχρονισμό των δικτύων άρδευσης και ύδρευσης, εμπλουτισμό και αξιοποίηση του υπόγειου υδάτινου πλούτου.

Η λειψυδρία δεν είναι μόνο ζήτημα μειωμένης προσφοράς νερού. Είναι, πάνω απ’ όλα, ζήτημα διαχείρισης. Συνδέεται με το ποιος αποφασίζει, για ποιον σκοπό, με ποια κριτήρια και προς όφελος ποιων.

Περιβαλλοντικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές συλλογικότητες διοργανώνουμε και φέτος, το 2ο Φεστιβάλ για το Νερό και τα Κοινά Αγαθά, συνεχίζοντας την περσινή πετυχημένη εμπειρία. Στόχος μας είναι να οργανώσουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο γεγονός, έναν ανοιχτό χώρο συνάντησης, έκφρασης και συνεργασίας, όπου ο δημόσιος διάλογος θα συναντά την τέχνη, τον πολιτισμό και την αλληλεγγύη.

Στη σημερινή συγκυρία, όπου οι διεθνείς εξελίξεις και οι κυρίαρχες κυβερνητικές πολιτικές επιλογές οδηγούν στην όξυνση της κοινωνικής ανισότητας, εντείνουν την ανασφάλεια γύρω από βασικά αγαθά, αυξάνουν το κόστος ζωής και μετατοπίζουν πόρους μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες, η υπεράσπιση των κοινών αγαθών είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Υγεία, παιδεία, νερό, ενέργεια, στέγη, διαχείριση απορριμμάτων, δεν είναι εμπορεύματα και δεν μπορεί να μετατρέπονται σε πεδία λεηλασίας της κοινωνίας στο όνομα της «ανάπτυξης» και της «αγοράς».

Με αυτές τις σκέψεις, οι συλλογικότητες που διοργανώνουμε το 2ο Φεστιβάλ για το Νερό και τα Κοινά Αγαθά σας καλούμε στις 15 και 16 Μαΐου 2026, στην πλατεία Πρωτομαγιάς, στο Πεδίο του Άρεως, για να συμμετάσχετε ενεργά σε συζητήσεις, συναυλίες και δρώμενα.

Να μην γίνει η λειψυδρία άλλοθι για την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Αγωνιζόμαστε για κοινά αγαθά προσβάσιμα σε όλη την κοινωνία.
Ενώνουμε ροές, γινόμαστε ποτάμι.

---

Facebook event: https://www.facebook.com/events/2410505686066406

---

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

(Το πρόγραμμα μπορεί να ανανεώνεται για τυχόν αλλαγές)

15//5

18.30 Κεντρική σκηνή

Έναρξη Φεστιβάλ: Καλωσόρισμα από την Συλλογικότητα Εμείς στο Πεδίον του Άρεως.

Τραγωδία στην Ηλιούπολη: Τι κάνουμε στα παιδιά μας ρε φίλε… - Του Γιάννη Γερονικολού*

Ηλιούπολη – Τι κάνουμε στα παιδιά μας ρε φίλε…

Του Γιάννη Γερονικολού *

Τι κάνουμε στα παιδιά μας ρε φίλε…

17 χρονών κουκλιά και να λένε

“Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω”

17 χρονών που όλη η ζωή είναι απλωμένη μπροστά τους, που θα έπρεπε να είναι έτοιμα να κατακτήσουν τα πάντα, αντ αυτού να σκέφτονται την αποτυχία στις πανελλήνιες και -αν είναι δυνατόν(!)- ότι «θα καταλήξω σε μία δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά»!.

Τα γαμημένα τα λεφτά!

Κάναμε τα 17χρονα να σκέφτονται το μισθό!

Κάναμε τα 17χρονα να μην έχουν όνειρα.

Κάναμε τα 17χρονα να μη βλέπουν παρά μόνο γκρίζο.

Τους πήραμε τον καμβά. Τους αφαιρέσαμε τα χρώματα.

Κάναμε τα παιδιά μας μίζερους 60ρηδες.

Για ένα πράγμα μόνο είμασταν βέβαιοι πριν από 40 χρόνια στην ηλικία αυτών των παιδιών: Ότι όλα θα πάνε καλύτερα.

Ήταν σίγουρο. Ήταν αδιαπραγμάτευτο. Ήταν μπροστά μας και μας καλούσε.

Πώς διάολο να απολογηθούμε τώρα εμείς που τους αφήνουμε έναν κόσμο σαφώς χειρότερο από αυτόν που βρήκαμε;

Τα 17χρονα γεννήθηκαν πάνω στην κρίση.

Μεγάλωσαν πάνω στην κρίση.

Πάνω που τέλειωναν το δημοτικό τα χώσαμε δυο χρόνια μέσα στο σπίτι να βλέπουν μια οθόνη αντί τους συμμαθητές και τη σχολική κοινότητα. Να τρέμουν μη φέρουν στο σπίτι την αρρώστια. Να πλένονται με αντισηπτικά. Να χαιρετούν με μπουνιά αντί αγκαλιά. Να απαγορεύεται να φιλήσουν και να φιληθούν. Να τους κυνηγάνε τα περιπολικά απ τις πλατείες.

Τα μπολιάσαμε με την γκρίζα στάχτη των δικών μας καμένων ονείρων και τα πουσάρουμε σαν άλογα κούρσας με φροντιστήρια απ΄τη Δευτέρα δημοτικού, γλώσσες από το νηπιαγωγείο και «δραστηριότητες» που να κοσμούν το βιογραφικό, όχι για να κατακτήσουν τη ζωή, αλλά για να γυαλίσουν σε έναν random μαλάκα HR κάποτε, για έναν γαμημένο μισθό.

Ένα μισθό που δεν θα μπορεί ούτε ένα δώμα να τους διασφαλίσει ώστε να φύγουν απ το παιδικό τους δωμάτιο.

17 χρονών παιδιά. Γερασμένα ήδη από τον ιό μιας σάπιας κοινωνίας, μιας σάπιας χώρας, ενός σάπιου συστήματος που δημιουργεί ζόμπι και εχθρεύεται τους πολίτες.

17 χρονών παιδιά και όταν παίρνουν τα καδρόνια να μας κυνηγήσουν τα λέμε κωλόπαιδα, αλήτες, μπαχαλάκηδες.

17 χρονών παιδιά κι όταν ουρλιάζουν, όταν χτυπούν τις σειρήνες για να μας ξυπνήσουν, όταν οι λυγμοί τους κομπιάζουν τις δικές μας ανάσες, όταν πια είναι αργά και πηδάνε από τον 6ο μιας πολυκατοικίας… και τότε θα τα λέμε άρρωστα, καταθλιπτικά, ανώριμα, ψυχασθενή, καλομαθημένα. Ανάγωγα ίσως που δεν σκεφτήκανε αυτούς που αφήνουν πίσω.

Συγνώμη αγάπες μου. Συγνώμη κοριτσάκια μου. Συγνώμη κουκλιά μου. Πραγματικά συγνώμη.

Από τα βάθη της καρδιάς μου συγνώμη.

Αποτύχαμε.

Απέτυχα εγώ ο ίδιος σα γονιός, σαν πατέρας, σαν πολίτης, σαν δημοσιογράφος, σαν πολιτικό ον να βάλω ένα γαμημένο λιθαράκι για να κάνω τον κόσμο μας καλύτερο.

Ναι, εγώ φταίω.

Και εσύ.

Μην κρύβεσαι πια.

Μας έδειξαν δύο 17χρονα…

* Ο Γιάννης Γερονικολός είναι δημοσιογράφος

Πηγή: Social media μέσω neostrategy.gr

Για την Παγκόσμια ημέρα νοσηλευτών και νοσηλευτριών - Του Στέλιου Μερμίγκη*

12 Μαΐου: Παγκόσμια ημέρα νοσηλευτών και νοσηλευτριών, του Στέλιου Μερμίγκη*

Στα χρόνια της πανδημίας, ακόμη και ο πιο αδιάφορος πολίτης κατάλαβε ποια επαγγέλματα κρατούν όρθια την κοινωνία. Ποιοι είναι εκείνοι που, όταν όλα καταρρέουν, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για να κρατήσουν ζωντανή την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ανάμεσά τους, οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες.

Οι άνθρωποι που η Πολιτεία χειροκρότησε στα μπαλκόνια, αλλά φρόντισε να κρατήσει καθηλωμένους στους πιο χαμηλούς μισθούς της Ευρώπης. Οι εργαζόμενοι που καθημερινά έρχονται αντιμέτωποι με τον πόνο, το αίμα, τις ανθρώπινες εκκρίσεις, την εξάντληση και τον θάνατο, χωρίς ουσιαστική αναγνώριση του ανθυγιεινού και επικίνδυνου χαρακτήρα της εργασίας τους.

Άνθρωποι που εργάζονται νύχτες, Κυριακές και αργίες, που συχνά στερούνται ακόμη και το στοιχειώδες δικαίωμα της 12ωρης ανάπαυσης μεταξύ βαρδιών. Που τους οφείλονται αμέτρητα ρεπό και δεδουλευμένα. Που δεν μπορούν να λάβουν την κανονική τους άδεια γιατί «δεν βγαίνουν οι βάρδιες». Που καλούνται να φτάσουν ως τα 67 τους χρόνια σε ένα επάγγελμα που εξαντλεί σωματικά και ψυχικά, για να λάβουν στο τέλος μια σύνταξη που δύσκολα εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση.

Αυτή είναι η πραγματικότητα για τη μεγάλη πλειοψηφία των νοσηλευτών και των νοσηλευτριών στη χώρα μας.

Την ίδια στιγμή, σε μια κοινωνία που επιβραβεύει τη δημόσια εικόνα αντί για την κοινωνική προσφορά, πρόσωπα της showbiz αμείβονται με ποσά που ένας νοσηλευτής δεν θα δει ούτε σε χρόνια εργασίας. Επιτήδειοι και «ημέτεροι» απολαμβάνουν κρατική προστασία, επιδοτήσεις και προνόμια, ενώ οι πραγματικά χρήσιμοι εργαζόμενοι καλούνται να επιβιώσουν με ψίχουλα.

Αυτή είναι η ηθική χρεοκοπία ενός κοινωνικού και πολιτικού συστήματος που αντιμετωπίζει τη δημόσια υγεία ως κόστος και τους ανθρώπους της ως αναλώσιμους.

Το ερώτημα, όμως, δεν αφορά μόνο τις κυβερνήσεις. Αφορά και τους ίδιους τους έντιμους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες.

Μέχρι πότε θα ανέχονται την κοροϊδία; Μέχρι πότε θα συμβιβάζονται με την υποτίμηση της εργασίας και της αξιοπρέπειάς τους; Μέχρι πότε θα επιτρέπουν σε πολιτικούς απατεώνες και στους πρόθυμους υποστηρικτές τους να αποφασίζουν ότι η δική τους ζωή αξίζει λιγότερο από τα συμφέροντα των λίγων;

Γιατί τίποτα δεν χαρίζεται. Ό,τι κατακτήθηκε στην ιστορία των εργαζομένων κερδήθηκε με αγώνες, διεκδίκηση και συλλογική δράση.

Αν θέλουμε να ανατρέψουμε τις παράλογες αξίες ενός κόσμου που ανταμείβει  από την μια την ευτέλεια και την προβολή και από την άλλη τιμωρεί την κοινωνική προσφορά, αν θέλουμε να αποκαταστήσουμε την έννοια της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας, τότε ο δρόμος είναι ένας: οργάνωση, ενότητα και αγώνας.

Γιατί χωρίς τους νοσηλευτές δεν υπάρχει δημόσια υγεία. Και χωρίς δημόσια υγεία δεν υπάρχει κοινωνία με ανθρώπινο πρόσωπο.

ΠΗΓΗ 

* Ο Στέλιος Μερμίγκης είναι ενεργό μέλος του υγειονομικού κινήματος και αρθρογράφος, με δημόσια παρουσία που εστιάζει στα δικαιώματα των νοσηλευτών, τη δημόσια υγεία και την πολιτική επικαιρότητα. 

Πολιτιστικός Σύλλογος Κάμπου Ικαρίας: Γιατί μπήκε η σημαία της Παλαιστίνης στην πλατεία μας

Πολιτιστικός Σύλλογος Κάμπου Ικαρίας

 

Για όσους θέλουν μία μόνο φράση για το γιατί μπήκε η σημαία της Παλαιστίνης στην πλατεία μας, είναι η εξής:

«Η σημαία της Παλαιστίνης μπήκε γιατί δεν θεωρούμε φυσιολογικό να σκοτώνονται άμαχοι και παιδιά ενώ ο υπόλοιπος κόσμος συνεχίζει σαν να μη συμβαίνει τίποτα.»

Για όσους έχουν διάθεση να διαβάσουν μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση της σκέψης μας, ακολουθούν οι απαντήσεις μας στις πιο συχνές ερωτήσεις που δεχόμαστε αυτές τις μέρες, κυρίως από επικριτές αυτής της κίνησής μας.

Επειδή πιστεύουμε ότι όταν κάνεις μια δημόσια πράξη πρέπει και να μπορείς να την εξηγήσεις δημόσια, παρακάτω απαντάμε ξεκάθαρα στα βασικά ερωτήματα που μας τέθηκαν.

Ακολουθούν οι (σ.σ. δέκα) απαντήσεις μας.

1. Γιατί ανεβάσατε τη σημαία της Παλαιστίνης;

Γιατί βλέπουμε έναν λαό να βιώνει μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα και δεν θέλουμε να κάνουμε πως δεν συμβαίνει τίποτα.
Η σημαία μπήκε ως πράξη αλληλεγγύης προς αμάχους, παιδιά και ανθρώπους που ζουν μέσα σε πόλεμο, βομβαρδισμούς, πείνα και ξεριζωμό.
Δεν είναι σημαία μίσους απέναντι σε λαούς ή θρησκείες.
Είναι ένα ανθρώπινο και πολιτικό μήνυμα απέναντι στη βία, στους εποικισμούς, στη συλλογική τιμωρία και στην καταστροφή ανθρώπινων ζωών.

2. Γιατί δεν βάλατε και την ελληνική σημαία;

Η ελληνική σημαία υπάρχει ήδη παντού γύρω μας: σε δημόσια κτίρια, σχολεία, υπηρεσίες, γιορτές και πλατείες. Δεν είναι μια σημαία που απουσιάζει ή χρειάζεται ορατότητα.
Η παλαιστινιακή σημαία μπήκε συμβολικά για να φωτίσει μια πραγματικότητα που εξελίσσεται σήμερα μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου.
Το να δείχνεις αλληλεγγύη σε έναν λαό που υποφέρει δεν σε κάνει λιγότερο Έλληνα, σε κάνει περισσότερο άνθρωπο.

3. Γιατί να έχουμε κόντρα με Ισραηλινούς επισκέπτες και να δημιουργούμε πρόβλημα στην οικονομία του νησιού;

Δεν έχουμε πρόβλημα με ανθρώπους επειδή είναι Εβραίοι ή επειδή γεννήθηκαν στο Ισραήλ.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν κάποιος στηρίζει, δικαιολογεί ή θεωρεί φυσιολογικές πρακτικές που εμείς θεωρούμε εγκληματικές απέναντι στους Παλαιστινίους.
Δεν πιστεύουμε ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η ηθική στάση μπορούν να μπαίνουν κάτω από οικονομικά συμφέροντα ή τουριστική “κανονικότητα”.

Θεωρούμε βαθιά προκλητικό να συνεχίζεται η εικόνα της χαλάρωσης, των διακοπών και της αδιαφορίας από όσους στηρίζουν ή δικαιολογούν αυτές τις πολιτικές ενώ στη Γάζα πεθαίνουν χιλιάδες άμαχοι και καταστρέφεται μια ολόκληρη κοινωνία.
Η κριτική μας αφορά πολιτικές, ιδεολογίες και τη δημόσια στήριξη αυτών των πρακτικών — όχι ανθρώπους λόγω θρησκείας ή καταγωγής.
Άλλο ο Ιουδαϊσμός ως θρησκεία και άλλο ο σιωνισμός ως πολιτική ιδεολογία.

4. Ναι, αλλά για την Ουκρανία δεν βάλατε σημαία.

Η αλληλεγγύη δεν είναι διαγωνισμός πόνου. Το ότι σηκώνεις μία σημαία δεν σημαίνει ότι αδιαφορείς για όλους τους άλλους λαούς που υποφέρουν.

Όμως πολλές φορές, όταν ακούγεται το «γιατί όχι και η Ουκρανία;», το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι να ανέβει άλλη σημαία αλλά να κατέβει η σημαία της Παλαιστίνης.
Αν κάποιος πραγματικά θέλει περισσότερη αλληλεγγύη προς άλλους λαούς, η απάντηση δεν είναι η σιωπή ή το κατέβασμα συμβόλων αλληλεγγύης. Είναι να σηκώνονται περισσότερες φωνές απέναντι στον πόνο και στην αδικία.

5: Γιατί δεν βάζετε σημαία και για την Κύπρο;

Η Κύπρος δεν είναι κάτι ξένο, η εισβολή, η κατοχή, οι πρόσφυγες και οι αγνοούμενοι είναι πληγές που υπάρχουν ήδη βαθιά μέσα στην ελληνική κοινωνία και μνήμη.
Ακριβώς γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι νιώθουν ακόμα πιο έντονα αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γάζα.
Γιατί όταν έχεις μέσα στη συλλογική σου μνήμη την εμπειρία της κατοχής και του ξεριζωμού, δεν μπορείς εύκολα να μείνεις αδιάφορος όταν βλέπεις αντίστοιχες εικόνες αλλού.
Η σημαία της Παλαιστίνης δεν μπήκε για να αντικαταστήσει ή να μειώσει τη σημασία της Κύπρου.
Μπήκε γιατί αυτή τη στιγμή εξελίσσεται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου μια τεράστια ανθρώπινη καταστροφή και υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να σωπαίνουν απέναντι σε αυτό.
Το να θυμάσαι την Κύπρο θα έπρεπε να σε κάνει πιο ευαίσθητο απέναντι σε κάθε λαό που βιώνει κατοχή, πόλεμο και ξεριζωμό — όχι λιγότερο.

6. Δηλαδή είστε υπέρ της Χαμάς;

Καμία οργάνωση δεν εμφανίζεται ξαφνικά “από το πουθενά”.
Όταν ένας λαός ζει για δεκαετίες μέσα σε κατοχή, αποκλεισμό, στρατιωτικό έλεγχο, εποικισμούς, συνεχείς βομβαρδισμούς, ταπεινώσεις, φυλακίσεις και χωρίς πραγματική προοπτική ελευθερίας ή αξιοπρέπειας, τότε δημιουργούνται ακραίες μορφές αντίστασης και ένοπλες οργανώσεις.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο θάνατος αμάχων είναι κάτι θετικό ή επιθυμητό.
Σημαίνει όμως ότι αν κάποιος θέλει πραγματικά να καταλάβει γιατί γεννιούνται τέτοιες οργανώσεις, πρέπει να κοιτάξει και τις ιστορικές και πολιτικές συνθήκες που τις δημιούργησαν — όχι μόνο το αποτέλεσμα.
Δεν μπορεί να εξετάζεται η βία αποκομμένη από την κατοχή, τον αποκλεισμό και τη διαρκή πίεση που βιώνει ένας ολόκληρος λαός εδώ και δεκαετίες.
Για εμάς, το βασικό ζήτημα σήμερα είναι ότι στη Γάζα εξελίσσεται μια τεράστια ανθρώπινη καταστροφή και αρνούμαστε να τη συνηθίσουμε σαν κάτι φυσιολογικό ή “αναπόφευκτο”.

7. Γιατί να προκαλείτε εντάσεις, διχασμό και να χαλάτε τις καρδιές σας στο χωριό για μια σημαία;

Γιατί υπάρχουν στιγμές που η σιωπή δεν ενώνει πραγματικά τους ανθρώπους — απλώς κρύβει κάτω από το χαλί όσα συμβαίνουν.
Η σημαία δεν μπήκε για να δημιουργήσει μίσος ή καβγάδες.
Μπήκε γιατί υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν ότι δεν μπορούν να κάνουν πως δεν βλέπουν αυτό που συμβαίνει στη Γάζα.
Υπάρχουν στιγμές που η ουδετερότητα και η σιωπή μοιάζουν περισσότερο με αποδοχή παρά με «ηρεμία».
Δεν πιστεύουμε ότι η λύση απέναντι σε μια τεράστια ανθρώπινη καταστροφή είναι να μη μιλά κανείς «για να μη χαλάσει το κλίμα».
Η πραγματική ενότητα δεν χτίζεται πάνω στον φόβο να εκφραστεί μια άποψη ή στην πίεση να σωπαίνουν όλοι για να φαίνονται όλα ήρεμα.
Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να εκφράζουν δημόσια τη συνείδησή τους χωρίς φόβο, ειδικά όταν βλέπουν εικόνες πολέμου, πείνας και θανάτου να γίνονται σιγά-σιγά κάτι που ο κόσμος συνηθίζει και προσπερνά.

8. Τι νόημα έχει τελικά μια σημαία;

Με όσους Παλαιστίνιους έχουμε έρθει σε επαφή, ένα από τα βασικά πράγματα που ζητούν είναι να μη ξεχαστούν.
Να συνεχίσει ο κόσμος να μιλά για αυτό που συμβαίνει τώρα στη Γάζα και να μη γίνει ο πόνος, ο θάνατος και η καταστροφή μια “κανονική” εικόνα που απλώς προσπερνάμε.
Η σημαία, λοιπόν, είναι και μια υπενθύμιση.
Ότι πίσω από αριθμούς και ειδήσεις υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες, παιδιά και ζωές που χάνονται καθημερινά.

9. Ναι, αλλά αφού οι Παλαιστίνιοι στηρίζουν την Τουρκία ή είναι σύμμαχοί της, γιατί να τους στηρίζουμε εμείς;

Γιατί η ανθρώπινη ζωή και η αλληλεγγύη δεν μπορούν να μετριούνται με εθνικιστικά κριτήρια και με το «με ποιον είναι ο καθένας».
Δεν πιστεύουμε ότι ένας λαός αξίζει ή δεν αξίζει ανθρωπιά ανάλογα με τις διεθνείς συμμαχίες, τις κυβερνήσεις ή τις γεωπολιτικές σχέσεις.
Για εμάς το βασικό είναι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν άνθρωποι, παιδιά και οικογένειες που ζουν μέσα σε πόλεμο, πείνα και καταστροφή.
Αν αρχίζαμε να αποφασίζουμε ποιος “αξίζει” ανθρωπιά μόνο με βάση τις διεθνείς συμμαχίες, τότε η αλληλεγγύη θα γινόταν καθαρά θέμα συμφέροντος και όχι ανθρώπινης συνείδησης.

10. Γιατί επιμένετε να βάζετε τη σημαία σε δημόσιο χώρο και να διχάζετε το χωριό, αντί να κρατάτε τις απόψεις σας ιδιωτικά για να υπάρχει ηρεμία;

Γιατί η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα.

Ζούμε στην εποχή όπου η συνεχής εικόνα πολέμου, βομβαρδισμών και νεκρών μέσα από τα μέσα ενημέρωσης έχει κάνει πολλούς ανθρώπους να συνηθίζουν σιγά-σιγά τη φρίκη σαν κάτι “μακρινό”, “αναπόφευκτο” ή φυσιολογικό. Ακριβώς γι’ αυτό θεωρούμε σημαντικό να υπάρχουν δημόσιες πράξεις και φωνές που να θυμίζουν ότι τίποτα από αυτά δεν είναι φυσιολογικό.

Η σιωπή είναι ξεκάθαρη θέση.

Το να μη μιλά κάποιος επειδή φοβάται, επειδή κουράστηκε ή επειδή δεν κατανοεί πλήρως όσα συμβαίνουν, μπορεί να είναι ανθρώπινα κατανοητό.
Το να απαιτεί όμως να σωπάσουν και όσοι επιλέγουν να μιλούν, να διαμαρτύρονται και να δείχνουν δημόσια αλληλεγγύη, δεν είναι ουδετερότητα.
Γιατί όταν προσπαθείς να εξαφανίσεις ακόμα και τη φωνή διαμαρτυρίας απέναντι στον πόλεμο, στους βομβαρδισμούς και στον θάνατο αμάχων, τότε στην πράξη παίρνεις θέση υπέρ της σιωπής, της κανονικοποίησης και τελικά υπέρ αυτού που συμβαίνει.

Η σιωπή και η συνήθεια είναι από τα πιο επικίνδυνα πράγματα όταν συμβαίνουν τέτοιες τραγωδίες.

10 λόγοι για να κλείσει η βάση της Σούδας - Του Δημήτρη Μητρόπουλου*

10 λόγοι για να κλείσει η βάση της Σούδας

 Δημήτρης Μητρόπουλος

1. Γιατί είμαστε με την ειρήνη και όχι με τον πόλεμο, και η βάση της Σούδας είναι ορμητήριο πολέμου. Αλήθεια, τι θα έκανε η στρατιωτική μηχανή των ΗΠΑ αν δεν είχε τις στρατιωτικές διευκολύνσεις που της παρέχουν οι περίπου 800 στρατιωτικές βάσεις ανά τον κόσμο; Ζήσαμε οκτώ δεκαετίες χωρίς μεγάλο πόλεμο. Ίσως εμείς, η «Gen Z», και η προηγούμενη γενιά να είμαστε οι μοναδικοί που είχαμε αυτήν την τύχη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μπροστά σε αυτήν την τρέλα που ζούμε τα τελευταία χρόνια, όπου ο Τραμπ απειλεί με αφανισμό πολιτισμών, όπου ένας πυρηνικός όλεθρος έχει μπει στην ημερήσια διάταξη και ο Δένδιας μάς καλεί να συνηθίσουμε τη θέα φερέτρων με ελληνόπουλα, για τον πόλεμο που έχει εξαπολύσει «η Δύση», πρέπει να πούμε ένα μεγάλο, έμπρακτο ΟΧΙ.

2. Γιατί οι ΗΠΑ είναι δύναμη χάους και αποσταθεροποίησης και θέτουν πλέον ζητήματα επιβίωσης για το ανθρώπινο είδος. Οι ΗΠΑ είναι μια επεκτατική, φιλοπόλεμη, ιμπεριαλιστική δύναμη εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Ο 20ός αιώνας μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «αμερικανικός αιώνας». Ως χώρα έχουν μακρά ιστορία πολέμων, επεμβάσεων και πραξικοπημάτων. Όμως τώρα, μπροστά στην άνοδο άλλων δυνάμεων (Κίνα, BRICS) και υπό την ηγεσία Τραμπ, βρίσκονται σε παροξυσμό. Πολλοί λένε ότι χρειαζόμαστε συμμάχους. Χρειαζόμαστε όμως συμμάχους που δεν διστάζουν να απειλούν ακόμα και με πυρηνικό αφανισμό; Που καταλύουν το Διεθνές Δίκαιο και εγκαθιδρύουν έναν κόσμο χωρίς κανόνες, όπου επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας;

3. Γιατί η βάση της Σούδας χρησιμοποιείται για την επίθεση σε μια κυρίαρχη, ανεξάρτητη χώρα και η επίθεση στο Ιράν είναι μια ανήθικη και απρόκλητη ενέργεια. Καμία «δημοκρατία» δεν εξάγεται και κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για το αν το Ιράν είναι κοσμικό ή θεοκρατικό κράτος. Πρέπει να σταματήσουμε αυτήν την επίθεση και, κυρίως, τη ρατσιστική και αποικιοκρατική ρητορική που υπάρχει πίσω από αυτήν, που θεωρεί νόμιμο και ηθικό εμείς οι «δυτικοί» να βομβαρδίζουμε, να διαμελίζουμε χώρες και να αλλάζουμε κυβερνήσεις, ανάλογα με τα ενεργειακά, γεωπολιτικά και γενικότερα συμφέροντα των ΗΠΑ.

4. Γιατί η βάση της Σούδας έχει ενεργητικό ρόλο στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Η γενοκτονία στην Παλαιστίνη είναι το ηθικό μέτρο του κόσμου σήμερα. Αποτελεί στίγμα για όσους τη στηρίζουν, όπως ακριβώς το Ολοκαύτωμα ήταν στίγμα για τους Γερμανούς επί δεκαετίες. Στην Παλαιστίνη δεν έχουμε πόλεμο. Έχουμε ένα ζήτημα κατοχής, εποικισμού, κράτους απαρτχάιντ και πλέον γενοκτονίας από ένα πάνοπλο κράτος απέναντι σε έναν λαό. Με αποφάσεις του ΟΗΕ που αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, με αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που καταδικάζουν τον Νετανιάχου ως εγκληματία πολέμου, με ένα κράτος φασιστικό στο εσωτερικό και πολεμικό στο εξωτερικό, που αυτήν τη στιγμή βομβαρδίζει πέντε χώρες και παρακολουθεί ακόμη και υποτίθεται φιλικές χώρες (υπόθεση υποκλοπών στην Ελλάδα), ποια είναι αλήθεια η σωστή πλευρά της Ιστορίας; Ήταν το ’40 η συστράτευση με τη ναζιστική Γερμανία η σωστή πλευρά της Ιστορίας;

5. Γιατί η βάση της Σούδας δεν μας προσφέρει ασφάλεια, αλλά αντιθέτως μας καθιστά πολεμικό στόχο. Αυτό που επί δεκαετίες υποστήριζε το αντιβασικό κίνημα στην Κρήτη και στα Χανιά αποδείχθηκε αληθές από την έναρξη της επίθεσης στο Ιράν. Εφόσον η βάση της Σούδας χρησιμοποιείται για την επίθεση σε ένα κυρίαρχο κράτος, αποτελεί νόμιμο στόχο για τον αμυνόμενο. Η άμεση εμπλοκή της βρετανικής βάσης στην Κύπρο, το γεγονός ότι τα Χανιά βρίσκονται εντός βεληνεκούς των Ιρανών, καθώς και η στρατηγική επιθέσεων και καταστροφών αμερικανικών βάσεων σε μια σειρά χωρών της Μέσης Ανατολής, δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Η Ελλάδα συμμετέχει στον πόλεμο με βασικό κορμό τη βάση της Σούδας. Τα Χανιά αποτελούν πλέον νόμιμο στόχο. Όσοι αφελώς υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί κανείς να χτυπήσει μια τέτοια βάση, ας δουν πού κατέληξε ο περίφημος Σιδηρούς Θόλος (Iron Dome) του Ισραήλ.

Ισραήλ: Το κράτος γενοκτόνος, εκτός από τη γενικευμένη σεξουαλική βία κατά Παλαιστίνιων κρατουμένων, με στρατοδικεία και δημόσιες δίκες, θα τους καταδικάζει σε θάνατο με το αδίκημα της “γενοκτονίας” (!)

AP Photo/Jehad Alshrafi

Έρευνα New York Times: Γενικευμένη η ισραηλινή σεξουαλική βία κατά Παλαιστίνιων κρατουμένων

Η έρευνα του Nicholas Kristof, έμπειρου δημοσιογράφου των NYT, περιγράφει ένα «σχήμα γενικευμένων ισραηλινών σεξουαλικών βιαιοτήτων κατά των ανδρών, των γυναικών και ακόμη και των παιδιών».

Η ισραηλινή σεξουαλική βία κατά των Παλαιστινίων κρατουμένων είναι γενικευμένη, σύμφωνα με έρευνα των New York Times η οποία βασίζεται σε 14 μαρτυρίες από την Δυτική Όχθη, θέατρο βιαιοτήτων από τις 7 Οκτωβρίου 2023.

Με μήνυμα στο Χ, το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών αμφισβήτησε το δημοσίευμα των New York Times καταγγέλλοντας μία «προσεκτικά ενορχηστρωμένη αντι-ισραηλινή εκστρατεία ψεμάτων».

Η έρευνα του Nicholas Kristof, έμπειρου δημοσιογράφου των NYT, περιγράφει ένα «σχήμα γενικευμένων ισραηλινών σεξουαλικών βιαιοτήτων κατά των ανδρών, των γυναικών και ακόμη και των παιδιών - που διαπράττονται από στρατιώτες, εποίκους, ανακριτές του Σιν Μπετ και κυρίως από τους δεσμοφύλακες».

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, «τίποτε δεν δείχνει ότι η ισραηλινή ηγεσία έχει δώσει εντολή για την διάπραξη των βιασμών».

Πλήθος βασανιστηρίων και εντολή σιωπής

Όμως, αναφέρεται σε έκθεση του Μαρτίου 2025 των Ηνωμένων Εθνών, που κατήγγελλε «την συστηματική προσφυγή εκ μέρους του Ισραήλ της σεξουαλικής, αναπαραγωγικής και άλλων μορφών έμφυλης βίας» μετά τον Οκτώβριο 2023.

Ο συντάκτης της έκθεσης παραδέχεται ότι «είναι αδύνατον» να προσδιορίσει τις διαστάσεις του φαινομένου, αλλά δηλώνει ότι 14 άνδρες και γυναίκες του περιέγραψαν ενδελεχώς πλήθος βασανιστηρίων.

«Πολλοί δήλωσαν ότι δέχθηκαν πυρά κατευθείαν στα γεννητικά όργανα ή ότι χτυπήθηκαν στους όρχεις. Φορητοί ανιχνευτές μετάλλων χρησιμοποιήθηκαν για να ερευνηθεί η γυμνή βουβωνική περιοχή των ανδρών και στη συνέχεια για να πληγούν τα γεννητικά τους όργανα», γράφει.

Σύμφωνα με τους κρατούμενους που απελευθερώνονται, οι ισραηλινές αρχές δίνουν εντολή στους φυλακισμένους να σιωπήσουν για τις πράξεις αυτές.

«Η αραβική κοινωνία αποθαρρύνει τις συζητήσεις για το θέμα», επισημαίνει ο δημοσιογράφος. «Οι συντηρητικοί κοινωνικοί κανόνες φρενάρουν επίσης την συζήτηση: δύο θύματα μου εξομολογήθηκαν ότι ένας κρατούμενος που θα παραδεχόταν ότι βιάσθηκε θα υπονόμευε την ικανότητα των αδελφών και τον θυγατέρων τους να βρουν σύζυγο».

Κατάθεση Γιάννη Μάγγου στη δίκη των αστυνομικών που κατηγορούνται για τον βασανισμό τού γιου του, Βασιλείου Μάγγου: «Είναι αμετανόητοι και αδίστακτοι»

Οι γονείς του Βασίλη Μάγγου σε παλιότερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα δικαστήρια Βόλου | Φωτο: ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ/EUROKINISSI

Κατάθεση Γιάννη Μάγγου: «Είναι αμετανόητοι και αδίστακτοι»

Με εντάσεις γύρω από τη δημοσιογραφική κάλυψη, δικονομικές αιτιάσεις της υπεράσπισης και την πολύωρη κατάθεση του πατέρα του Βασίλη Μάγγου συνεχίστηκε σήμερα, Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στην Καρδίτσα, στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο, η δίκη σε δεύτερο βαθμό των αστυνομικών που κατηγορούνται για τον βασανισμό του κατά την προσαγωγή του, μετά από κινητοποίηση στον Βόλο το 2020.

Η δικάσιμος ξεκίνησε με ζήτημα που έθεσαν συνήγοροι υπεράσπισης σχετικά με την παρουσία δημοσιογράφων στα άδεια έδρανα των συνηγόρων (τα οποία είναι κενά, καθώς δεν υπάρχει παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας) Οι συνήγοροι επιχείρησαν να επικαλεστούν τη διάταξη Φλωρίδη (άρ 31 του Ν. 5119/2024, που τροποποίησε τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας) για παράνομη μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση ή χρήση λογισμικού. Το δικαστήριο επέτρεψε στους δημοσιογράφους να παραμείνουν στην αίθουσα, να κρατούν σημειώσεις και να χρησιμοποιούν τους φορητούς υπολογιστές τους. Τοποθετήθηκε ωστόσο ξεχωριστό τραπέζι στην αίθουσα.

Το ξεχωριστό τραπέζι που τοποθετήθηκε για τους δημοσιογράφους στην αίθουσα του δικαστηρίου | Φωτο: OmniaTV

Μετά την εκφώνηση των μαρτύρων, η πρόεδρος ζήτησε από όσους μάρτυρες ήταν παρόντες να αποχωρήσουν από την αίθουσα, πλην του Γιάννη Μάγγου.

Αν το drone και οι IDF ήταν πρόσφυγες θα είχαν διεμβολιστεί: Πουλάνε νταηλίκια και πυγμή στους αδύναμους και τους ανήμπορους, όμως μπροστά στο Ισραήλ και την Ουκρανία, γίνονται γατάκια καναπέ.

EUROKINISSΙ

Αν το drone και οι IDF ήταν πρόσφυγες θα είχαν διεμβολιστεί

Πουλάνε νταηλίκια και πυγμή στους αδύναμους και τους ανήμπορους. Όμως μπροστά στο Ισραήλ και την Ουκρανία, γίνονται γατάκια καναπέ.

Σπύρος Ραπανάκης

Σχεδόν μια εβδομάδα έχει περάσει από την μέρα που ψαράδες στην Λευκάδα έπεσαν πάνω σε ένα πλωτό drone μέσα σε μια θαλασσινή σπηλιά με την μηχανή αναμμένη. Λίγο αργότερα μάθαμε ότι το «αδέσποτο» drone ήταν στρατιωτικό και γεμάτο εκρηκτικά.

Έκτοτε, σιωπή. Αμηχανία; Ενοχή; Δεν το ξέρουμε. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι πέρασαν 6 ημέρες για να παραδεχτούν στην κυβέρνηση ότι πρόκειται για Ουκρανικό USV. Το επιβεβαίωσε ο Νίκος Δένδιας προσερχόμενος στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ.

Η κυβέρνηση, λέει, ενημέρωσε το Κίεβο. Θα στείλουν και διάβημα. Μάλιστα.

Για την ακρίβεια είχαν προηγηθεί διάφορες φαιδρές δηλώσεις ότι ο εντοπισμός του USV έγινε εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων. Βέβαια εξ όσων γνωρίζουμε, η Λευκάδα ανήκει ακόμα στην Ελλάδα. Ακόμα κι αν η Λευκάδα μετακινήθηκε προς την Ιταλία χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, γιατί τότε η Αθήνα ανέλαβε να περισυλλέξει το drone και να προβεί στις όποιες διπλωματικές κινήσεις;

Στα σοβαρά: Υπάρχουν στοιχειώδη και αυτονόητα ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί: Πως βρέθηκε μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα, στο Ιόνιο Πέλαγος, ένα πολεμικό πλωτό drone με εκρηκτικά; Γιατί άραξε στην Λευκάδα με την μηχανή σε λειτουργία και πιθανότατα σε κατάσταση αναμονής; Τι αποστολή είχε; Το χτύπημα κάποιου πλοίου ή υποδομών στην Μεσόγειο;

Έγιναν όλα κάτω από τη μύτη της κυβέρνησης και τα ραντάρ των ενόπλων δυνάμεων, Ελληνικών και ΝΑΤΟϊκών; Για ποιον λόγο να γίνει στα κρυφά την στιγμή που η Ελλάδα και η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι οι πιο πιστοί και φανατικοί σύμμαχοι του Κιέβου και του Ζελένσκι;

Σύρος: Καλέσματα σωματείων στην απεργιακή συγκέντρωση των εργαζομένων στο Δημόσιο, Τετάρτη 13 Μάη 2026 και ώρα 10:30 π.μ. στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, λιμάνι Ερμούπολης (ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ)

- Σχετική η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• ΑΔΕΔΥ: 24ωρη Απεργία των εργαζομένων στο Δημόσιο την Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

***

6. Παράρτημα Κυκλάδων της  Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ)

Η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) και το Παράρτημα Κυκλάδων απευθύνει σε όλους τους συναδέλφους, που παρά τη «συνταξιοδότησή» τους παραμένουν ενεργοί στην κοινωνική και πολιτική πάλη, μαχητικό προσκλητήριο αγώνα και δυναμικής συμμετοχής στις απεργιακές συγκεντρώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο, την Τετάρτη 13 Μάη 2026.

Πρώτοι εμείς, οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί, που βιώνουμε την κοροϊδία των δήθεν αυξήσεων και τη λεηλασία των εισοδημάτων μας από την αισχροκέρδεια των καρτέλ και την ακρίβεια, οφείλουμε να δώσουμε το «παρών». Δε δεχόμαστε τη μετατροπή της σύνταξης σε επίδομα φτώχειας, ούτε την εμπορευματοποίηση της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας, της κοινωνικής ασφάλισης και των φαρμάκων που μας στερούν το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή διαβίωση

Αγωνιζόμαστε για την πλήρη αποκατάσταση των απωλειών μας και για ένα δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που θα υπηρετεί τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των ιδιωτών της ασφάλισης και των εμπόρων πολέμου και θανάτου.

Την ίδια στιγμή, στεκόμαστε με αποφασιστικότητα στο πλευρό των εργαζομένων στο Δημόσιο και των εν ενεργεία συναδέλφων μας εκπαιδευτικών.

Η επίθεση που δέχονται σήμερα με την αξιολόγηση-χειραγώγηση, τον αυταρχισμό, το πογκρόμ των ποινικών και πειθαρχικών διώξεων, καθώς και την απειλή απόλυσης (δυνητική αργία) στοχεύει στην πλήρη υποταγή του κόσμου της εργασίας. Η κυβέρνηση, μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης, επιχειρεί να ξεθεμελιώσει το Άρθρο 16 του Συντάγματος και τη μονιμότητα, επιβάλλοντας ένα καθεστώς «σύγχρονου κοτζαμπασισμού» και ημετεροκρατίας.

Καταγγέλλουμε την πολεμική οικονομία του «Rearm Europe»  και την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-Ισραήλ. Ενώ μας λένε ότι «δεν υπάρχουν λεφτά» για προσλήψεις στην παιδεία, στην υγεία και στην κοινωνική ασφάλιση, για τη μονιμοποίηση συμβασιούχων, όπως αυτών των 36 στον ΕΦΚΑ, δισεκατομμύρια ευρώ σπαταλώνται σε εξοπλιστικά προγράμματα και πολεμικές αποστολές που αιματοκυλούν τους λαούς.

Η τύχη των παιδιών και των εγγονιών μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νίκη αυτού του αγώνα. Η 13η Μάη δεν πρέπει να είναι μια απλή μέρα διαμαρτυρίας, αλλά η αφετηρία μιας συνολικής αντιστροφής της δυστοπίας που βιαίως μας επιβάλλουν. Με τη γενικευμένη λαϊκή οργή να ξεχειλίζει από την οικονομική εξαθλίωση και τη μπόχα των σκανδάλων, ο δρόμος της οργανωμένης πάλης είναι η μόνη διέξοδος. Η απεργία στις 13 Μάη πρέπει να μετατραπεί σε έναν ορμητικό σταθμό ανατροπής της πολιτικής που εξοντώνει τη ζωή μας.

Και για ποιόν ήταν αυτόν ο κόσμος… κορίτσι μου… αν όχι για σένα; - Της Δήμητρας Μυρίλλα

Και για ποιόν ήταν αυτόν ο κόσμος… κορίτσι μου… αν όχι για σένα; 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ  

«Μαμά και μπαμπά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης. Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του, αλλά ίσως ένας άλλος κόσμος να είναι καλύτερος. Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά.

Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα».

 

Και για ποιόν ήταν αυτόν ο κόσμος… κορίτσι μου… αν όχι για σένα; 

Μήπως για τους χαρτογιακάδες των μνημονίων τότε που εσύ γεννιόσουν;

Μήπως για τους τζιτζιφιόγκους που σήμερα σου πούλησαν δεξιότητες για να σε στήσουν αύριο στην ουρά της αξιολόγησης και μετά να σε πετάξουν στην κρεατομηχανή; 

Μήπως για τους αποθρασυμένους αμόρφωτους άριστους και το λοιπό σκυλολόϊ με τις 15 μασέλες με τις οποίες κατασπαράζουν τη ζωή σου; 

 

Το σάλτο μορτάλε αυτών των δύο κοριτσιών δεν αφήνει κανέναν άνθρωπο με στοιχειώδη νοημοσύνη, ανθρωπιά και συνείδηση να κοιμάται στο εξής ήσυχος. 

 

Το χαρτί που άφησε πίσω της η 17χρονη…

 

Δεν είναι γράμμα… Δεν είναι επιστολή αποχαιρετισμού… Δεν είναι εξήγηση και αιτιολόγηση πράξης… 

 

Είναι κραυγή! Μια κραυγή που φαινομενικά απευθύνθηκε στους γονείς, σε εκείνους τους πρώτους και δυστυχώς τελευταίους μάρτυρες της ύπαρξής της. 

 

Ακαριαία, όμως, παρελήφθη από ένα συγκλονισμένο λαό που σοκαρισμένος είδε ότι κόσμος της αφιονισμένης “αξιολόγησης”, του αποθρασυμένου ανταγωνισμού, της “ανάπτυξης”, των αποδόσεων και των επιδόσεων, είναι ο δολοφόνος των παιδιών του. 

 

Δεν παρελήφθη από τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Παιδείας, από τον υπουργό Οικονομίας…. ούτε τους νυν, ούτε προηγούμενους… 

 

Για αυτούς η επιστολή έμεινε ανεπίδοτη. 

 

Διότι, από αύριο τα 17χρόνα παιδιά μας θα συνεχίσουν να εξοντώνονται στην αρένα των Πανελλαδικών σε μία κούρσα ολοκληρωτικού αφανισμού. Θα συνεχίσουν να στριμώχνουν τα όνειρά τους ανάμεσα στο “τελείωσαν τα χρήματα” που μουρμουρίζει η μητέρα και το “δεν βγαίνει ο μήνας” που φωνάζει ο πατέρας. Θα συνειδητοποιούν ότι ο δρόμος του πανεπιστημίου, αλλά και ο δρόμος έξω από αυτόν οδηγεί στις ίδιες μυλόπετρες άγριας εκμετάλλευσης, εργασιακής γαλέρας,  βίου αβίωτου και ζωής αφόρητης. 

 

Από αυτά τα παιδιά, άλλα θα φτάσουν ως το τέλος για να καταρρεύσουν μετά, άλλα θα απομονωθούν πάνω σε μια οθόνη που θα τα αποχαυνώνει σαν ναρκωτικό ή θα πάρουν κανονικά ναρκωτικά, άλλα θα βγάλουν το θυμό τους στους συμμαθητές ή και στον εαυτό τους, άλλα θα μεγαλώνουν και κάπου στα 35 έντρομα θα το πάρουν πια απόφαση ότι δεν μπορούν να φύγουν από το πατρικό σπίτι, επειδή δεν έχουν δουλειά, λεφτά, ζωή….

 

Και πριν συμβούν όλα αυτά δύο 17χρονα κορίτσια, πριν ακόμα ζήσουν τις πιο ωραίες μέρες τους, πριν υψώσουν τη φωνή για να πουν “σας γ@μ@ τα Λύκεια”…

Αποφάσισαν ότι αυτή η ζωή δεν είναι ωραία… Στα 17 τους, όταν θα έπρεπε  να βλέπουν μπροστά τους μόνο μεγάλους δρόμους που θα τους ταξιδέψουν όλους! Θα έπρεπε να περιμένουν, μόνος χαρές, μόνο έρωτες, μόνο χώρες, τόπους και ανθρώπους για να ανακαλύψουν, να γνωρίσουν, να αγαπήσουν ή και να μισήσουν. Δηλαδή, ΜΟΝΟ ΖΩΗ. 

 

Επειδή, στα 17 η ζωή αρχίζει. Δεν τελειώνει…

 

Κι όμως το ραντεβού που έδωσαν ήταν άλλο… Για να μη δώσουν πιθανότητα σε κανένα ταξίδι, για να βάλουν οριστικό τέλος και τέρμα στο μέλλον.

 

Κι όταν τα παιδιά μας βιώνουν ένα τόσο άγριο παρόν, ώστε να μην θέλουν το μέλλον… αυτό είναι κοινωνική τραγωδία, συστημική αποτυχία και ΕΓΚΛΗΜΑ. Εγκλημα που έχει δολοφόνο. Λέγεται καπιταλισμός και δική του είναι όλη η αγριότητα, όλη η βαρβαρότητα, όλη η κτηνωδία. Καπιταλισμός που για να συνεχίζει να υπάρχει, δεν έχει άλλο δρόμο παρά να μας εξοντώσει… εμάς και τα παιδιά μας.  

 

Ένας κόσμος που οδηγεί δυο παιδιά στην αυτοκτονία είναι ένας αποτυχημένος κόσμος. Ένας σάπιος κόσμος. Ενας κόσμος που το μόνο που του χρειάζεται είναι 17χρονα παιδιά που θα τον γκρεμίσουν συθέμελα. Και αυτό είναι που πρέπει να κάνουν. 

Τώρα! 

Σήμερα! 

Σήμερα που πενθούμε…

 

ΠΗΓΗ 

ΟΠΕΚΕΠΕ: Η αποκαθήλωση της «ιερής αγελάδας» - Του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

 

ΟΠΕΚΕΠΕ: Η αποκαθήλωση της «ιερής αγελάδας»

του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Η διερεύνηση του ΟΠΕΚΕΠΕ δε γίνεται εν κενώ. Συνδέεται τόσο με το εκλογικό μοντέλο της Ελλάδας, όσο και με τις γεωστρατηγικές προτεραιότητες της Γερμανίας για τα επόμενα χρόνια. Ας μελετήσουμε λοιπόν, την «ιερή αγελάδα» των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων με μια απαράδεκτη αφορμή.

Στις 4 Απριλίου, ο Κώστας Αχιλλέας Καραμανλής, ο Τρίτος του Ονόματός του, ανακοίνωσε πως θα καταδεχτεί να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές στο πλαίσιο της διερεύνησης του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια ήσσονος σημασίας απόφαση ενός ήσσονος ανθρώπου, με την οποία υπό φυσιολογικές συνθήκες δε θα ασχολούμασταν. Ως πρόσωπο όμως έχει καταφέρει να σκοντάψει στο σταυροδρόμι μεταξύ της αξίας της ανθρώπινης ζωής στην Ελλάδα και της οικονομικής αναδιάταξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα επόμενα χρόνια.

Δεν ξαναβόσκω άλλες βοβάλες…

Η ανακοίνωση της μη συμμετοχής στις εκλογές έγινε μετά τη διαρροή μέρους της δικογραφίας που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή για το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε αυτό καταγράφονται συνομιλίες συνεργάτη του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης με τον Πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στις οποίες προωθούνται με επίκληση στο όνομα του Καραμανλή υποθέσεις επιδοτήσεων. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να σημειωθεί πως δικογραφία στέλνεται στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόνο για τις περιπτώσεις όπου έχει υπάρξει διαπιστωμένη παροχή χρημάτων σε άτομα που δεν τα δικαιούνται. Με άλλα λόγια, ενώ έχουν βγει στελέχη της ΝΔ για να υπερασπιστούν γενικά και αόριστα το «ιερό δικαίωμα στο ρουσφέτι», λόγος αυτή τη στιγμή γίνεται μόνο για σαφείς παρανομίες και απάτες κατά του Δημοσίου.

Αυτή η έμμεση εμπλοκή στάθηκε αρκετή, ώστε ο Καραμανλής να ανακοινώσει μη συμμετοχή στις επόμενες εκλογές. Κανείς όμως δεν έχει ξεχάσει πως είναι άμεσα εμπλεκόμενος και στην τραγωδία των Τεμπών. Όπως καταγράφει σε εξαιρετικό ρεπορτάζ της η ομάδα του Reporters United, η σύμβαση 717 υπογράφηκε το 2014, επί Νέας Δημοκρατίας με σειρά ελλείψεων και δεν τηρήθηκε από τις ανάδοχες εταιρίες, «παγώνοντας» καθώς αυτές ζήτησαν νέα, συμπληρωματική σύμβαση. Αυτή υπογράφηκε το 2021 (ξανά επί ΝΔ), επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το Δημόσιο, ενώ το 2023 ακόμα δεν είχαν εγκατασταθεί τα απαραίτητα συστήματα στη διαδρομή του σιδηροδρόμου. Στα ενδιάμεσα χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να μην αντιπαρατεθεί ουσιαστικά στην ολιγωρία των εταιριών.

Από τα παραπάνω είναι σαφές πως και η στελέχωση του Υπουργείου Μεταφορών και ο Καραμανλής προσωπικά είναι άμεσα υπεύθυνοι για τη διακριτική «προστασία», που απολάμβαναν τόσο οι ανάδοχες εταιρίες του συγκεκριμένου έργου, όσο και η Trenitalia, η ιταλική εταιρία στην οποία ανήκει η Hellenic Train και είχε το ελεύθερο να κάνει δρομολόγια χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Παρ’ όλα αυτά, σε σύνολο 33 κατηγορουμένων, το Δημόσιο στρέφεται μόνο εναντίον τεσσάρων, τριών σταθμαρχών και ενός υπεύθυνου κυκλοφορίας, αφήνοντας στο απυρόβλητο όλους τους παραπάνω.