“Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω…”: Ο Νίκος Μπογιόπουλος για την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης που ανακοίνωσε η κυβέρνηση

“Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω…”

Ακριβότερο κατά 41% από πέρσι το πετρέλαιο θέρμανσης!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ανακοινώθηκε η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης από την κυβέρνηση. Το “δώρο” των κυβερνώντων είναι ότι το λίτρο του πετρελαίου θέρμανσης ξεκινάει να διατίθεται φέτος με τιμή ακριβότερη κατά 41% από πέρσι, και συγκεκριμένα στα 1,55 ευρώ από 1,1 ευρώ τον Οκτώβρη του 2025. 

 

Κατόπιν αυτού (από το φέισμπουκ του Νίκου Μπογιόπουλου):

– Το 7,5% του πληθυσμού αντιμετώπισε μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια τροφής το 2025 (ΕΛΣΤΑΤ)

– Το 82% του πληθυσμού δυσκολεύεται οικονομικά: Σχεδόν οι μισοί (46%) τα βγάζουν πέρα ίσα ίσα, το 36% δηλώνει πως τα χρήματα «κάνουν φτερά» πριν το τέλος του μήνα (Metron Analysis)

– Πέρσι η τιμή διάθεσης του πετρελαίου θέρμανσης ήταν 1,1 ευρώ το λίτσο. Φέτος είναι 1,55 ευρώ. Αύξηση 41%.

– Στις 28 Φεβρουαρίου που οι σύμμαχοι του Μητσοτάκη, ΗΠΑ και Ισραήλ, επιτέθηκαν στο Ιράν, η τιμή του πετρελαίου κίνησης ήταν 1,56 ευρώ το λίτρο. Σήμερα είναι 2,2 ευρώ. Αύξηση 41%.

– Στις 28 Φεβρουαρίου που οι σύμμαχοι του Μητσοτάκη, ΗΠΑ και Ισραήλ, επιτέθηκαν στο Ιράν, η τιμή της αμόλυβδης ήταν 1,75 ευρώ το λίτρο. Σήμερα είναι 2,2 ευρώ. Αύξηση 26%.

– Μέσα σε ένα χρόνο η μέση λιανική τιμή χρέωσης μαζί με τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις και τους φόρους της κιλοβατώρας στο φυσικό αέριο έχει υπερδιπλασιαστεί.

Εν τω μεταξύ:

– “Η Ελλάδα είναι νησίδα πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας” (Μητσοτάκης)

– “Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Ελλάδα είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος ευημερίας στην Ευρώπη ευρωπαϊκής χώρας τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν έχει ξαναγίνει” (Γεωργιάδης)

Εν κατακλείδι:

– “Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω

και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε,

αλλ’ έως τώρα τίποτε μ’ αυτά δεν κατορθώνω,

και συ, Ευρώπη, μας γελάς και πάντα ίδια είσαι”

(Γεώργιος Σουρής)

 

ΠΗΓΗ 

Κατάπτυστη αθλιότητα! Αφίσα με τη σημαία της Βέρμαχτ πάνω από την Ακρόπολη διαφημίζει ελληνο-γερμανικό συνέδριο για την Απελευθέρωση

Καταγγελία του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Η ντροπή και η ασύγγνωστη ελληνο- γερμανική προσβολή στους νεκρούς της Εθνικής Αντίστασης, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, αλλά και στον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα είναι διπλή… 

Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν από 82 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

Με αφορμή αυτή την επέτειο και με ελληνογερμανική συνεργασία διοργανώνεται Συνέδριο (15 έως 17 Οκτωβρίου) και αρχαιολογική Εκθεση, τα οποία όχι μόνο ξεπλένουν τη γερμανική κατοχή μέσω ύπουλων και αμφιλεγόμενων τίτλων και θεμάτων εισηγήσεων, αλλά για τη διαφήμισή του κυκλοφορεί ένα αδιανόητο, κατάπτυστο φωτομοντάζ σε αφίσα όπου μια τεράστια σημαία της Βέρμαχτ φιγουράρει πάνω από την Ακρόπολη! Εκεί δηλαδή που ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας κατέβασαν τη ναζιστική σημαία. 

Και η  ύβρις δεν σταματά στην αφίσα. Στο Συνέδριο δεσπόζει η εισήγηση ενός νέου Γερμανού ιστορικού, η οποία φέρει τον τίτλο: «“I wish I had been there when the flag was raised on the Acropolis”. Horizons of Imagination and Reality of the German Occupation of Greece (1941-1944/45)», δηλαδή «“Μακάρι να ήμουν εκεί όταν υψώθηκε η σημαία στην Ακρόπολη”. Ορίζοντες της φαντασίας και πραγματικότητα της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944/45).»!  

Με άλλα λόγια, ήθελε να είναι εκεί όταν οι ναζί ύψωναν τη σημαία τους για να μπορεί σήμερα να μας πει καλύτερα ότι στις ναζιστικές θηριωδίες υπήρχαν και πτυχές  που ήταν στη φαντασία μας!  Μπορεί, δε, κατά τη νεότερη αναθεωρητική αθλιότητα που θέλει να ονομάζεται “ιστορία” και οι 200 της Καισαριανής να βρίσκονταν “μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας”. 

Πρόκειται για πραγματική αθλιότητα με την αιγίδα της ελληνικής κυβέρνησης. 

Tο συνέδριο διοργανώνουν: Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (DAI), η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή και το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, υπό την αιγίδα του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού.

Υπό την αιγίδα, λοιπόν, του υπουργείου Πολιτισμού,  οργανώνονται τα εξής:

1. Έκθεση με τον προκλητικό τίτλο «Διαιρεμένο παρελθόν. Ελληνογερμανικές σχέσεις σε σκοτεινούς καιρούς». Η έκθεση περιλαμβάνει δύο σταθμούς: έναν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και έναν στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (DAI Αθηνών) και θα εγκαινιαστεί στις 12 Οκτωβρίου 2026! Δηλαδή επέλεξαν τα εγκαίνια να γίνουν την ημέρα της επετείου της απελευθέρωσης της Αθήνας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής το 1944.
2. Διεθνές συνέδριο που οργανώνει το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, το Ιταλικό αντίστοιχο και το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού με τίτλο «Archaeology and Occupation. Greece 1941-1944» (Αρχαιολογία και Κατοχή. Ελλάδα 1941-1944), που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα από τις 15 έως τις 17 Οκτωβρίου 2026.

Φυσικά, το γεγονός προκάλεσε την έντονη αντίδραση του  Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, κάνει λόγο για πρόκληση και καλεί το Υπουργείο Πολιτισμού να αποσύρει την αιγίδα και τη στήριξή του από τις εκδηλώσεις, θέτοντας παράλληλα στο προσκήνιο το ζήτημα των γερμανικών οφειλών. 

Ειδικότερα αναφέρει: 

Ο Αμβρακικός Κόλπος, ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου, βρίσκεται σε ασφυξία και πεθαίνει: Και τι κάνει η κυβέρνηση; Περισσότερες βιομηχανικές ιχθυοκαλλιέργειες! - Αποκάλυψη του Solomon (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΧΑΡΤΗΣ)

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

Ο ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ – ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΝΑ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ ΤΙΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ!

Πηγή: Solomon (δείτε το πλήρες άρθρο παρακάτω)

Ο Αμβρακικός Κόλπος, ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια οικοσυστήματα της Μεσογείου, βρίσκεται σε ασφυξία. Η κυβέρνηση προωθεί την περαιτέρω επέκταση της βιομηχανικής ιχθυοκαλλιέργειας, αδιαφορώντας για τις αντοχές του οικοσυστήματος και τις τοπικές κοινωνίες.

Βιομηχανική ανάπτυξη πάνω σε ένα οικοσύστημα που καταρρέει

Σύμφωνα με τη διεθνή δημοσιογραφική έρευνα του The Outlaw Ocean Project, που δημοσιεύεται από το Solomon και διεθνή μέσα ενημέρωσης, στον Αμβρακικό λειτουργούν 19 μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, ενώ άλλες 11 έχουν εγκαταλειφθεί. Στις ακτές συσσωρεύονται κομμάτια φελιζόλ, πλαστικά και εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις, ενώ στον βυθό συσσωρεύονται οργανικά απόβλητα και υπολείμματα τροφών.

Ο Αμβρακικός είναι ένας περίκλειστος κόλπος, με στενή σύνδεση με το Ιόνιο Πέλαγος και αργή ανανέωση των υδάτων του. Οι απορρίψεις από τις ιχθυοκαλλιέργειες, σε συνδυασμό με τη γεωργική και βιομηχανική ρύπανση, επιβαρύνουν το οικοσύστημα και εντείνουν τον ευτροφισμό, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη μείωση του διαθέσιμου οξυγόνου.

Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: υποβάθμιση του βυθού, απώλεια θαλάσσιας βλάστησης και συρρίκνωση των αλιευτικών αποθεμάτων. Ρινοδέλφινα, χελωνες καρέτα-καρέτα και αργυροπελεκάνοι, είδη που συνδέονται με την οικολογική αξία της περιοχής, βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα ολοένα πιο επιβαρυμένο περιβάλλον.

Και η απάντηση της κυβέρνησης; Περισσότερες ιχθυοκαλλιέργειες!

Παρά την ήδη σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση, σύμφωνα με την έρευνα, προωθείται η επέκταση των θεσμοθετημένων περιοχών ιχθυοκαλλιέργειας στον Αμβρακικό κατά 110%, με στόχο η ετήσια παραγωγή να ξεπεράσει τους 8.000 τόνους.

Δεν μπορεί να θεωρείται «ανάπτυξη» η καταστροφή της θάλασσας, η εξαφάνιση της παραδοσιακής αλιείας και η μεταφορά του περιβαλλοντικού κόστους στις τοπικές κοινωνίες, ενώ τα οικονομικά οφέλη συγκεντρώνονται αλλού.

#αμβρακικος #ιχθυοκαλλιεργειες

 

- ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ το αποκαλυπτικό ερευνητικό ρεπορτάζ από το Solomon: 

Ο Αμβρακικός πεθαίνει ενώ η κυβέρνηση σχεδιάζει την εξάπλωση των ιχθυοκαλλιεργειών

Μια βιομηχανία που καταναλώνει άγρια ψάρια για να ταΐσει εκτρεφόμενα, αφήνει πίσω της εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις και μεταφέρει το περιβαλλοντικό κόστος στις τοπικές κοινωνίες ετοιμάζεται να επεκταθεί στον Αμβρακικό. Η έρευνα του The Outlaw Ocean Project, που δημοσιεύουν σήμερα το Solomon, οι New York Times, ο The Economist και η Le Monde, ακολουθεί την αλυσίδα από τον Αμβρακικό μέχρι τις θάλασσες του Παγκόσμιου Νότου και αποκαλύπτει πώς, την ώρα που το οικοσύστημα του κόλπου πιέζεται ήδη στα όριά του, η ελληνική κυβέρνηση προωθεί σχέδια για την περαιτέρω ανάπτυξη της ιχθυοκαλλιέργειας.

Πάρος: Η αλήθεια πίσω από το επικοινωνιακό σόου του Άδωνι Γεωργιάδη για το Κέντρο Υγείας (ΕΙΚΟΝΑ)

Πάρος: Η αλήθεια πίσω από το σόου του Άδωνι Γεωργιάδη για το Κέντρο Υγείας

Η δραματική υποστελέχωση που θέτει σε κίνδυνο τους κατοίκους και τους επισκέπτες του νησιού

Χάρης Φραντζής

Πίσω από τις θριαμβολογίες για ανακαινίσεις, νέα εργαστήρια και ξενοδοχειακό εξοπλισμό στις οποίες προέβη ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης την Τρίτη 13/10, η κατάσταση της στελέχωσης στο Κέντρο Υγείας Πάρου αποκαλύπτει την ωμή αλήθεια. Σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την κατάσταση και μίλησαν στο Κουτί της Πανδώρας, οι βασικές ειδικότητες παραμένουν κενές καθώς λείπουν ταυτόχρονα καρδιολόγος, ακτινολόγος, χειρουργός, γυναικολόγος, μικροβιολόγος και δύο οδοντίατροι, ενώ επίσης μένουν κενές μία θέση παιδιάτρου και μία γενικής ιατρικής.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δραματική στους αγροτικούς γιατρούς, όπου από τις έντεκα οργανικές θέσεις που απαιτούνται για να αναπνεύσει το νησί, υπηρετούν μόλις τρεις, αφήνοντας οκτώ καίριες θέσεις ακάλυπτες.

Στη νοσηλευτική υπηρεσία οι ελλείψεις παραμένουν σταθερές με τρεις κενές επικουρικές θέσεις, ενώ η διοίκηση είναι παντελώς ανύπαρκτη, καθώς όλες οι θέσεις είναι κενές και οι ανάγκες μπαλώνονται πρόσκαιρα με συμβασιούχους και μετακινημένους υπαλλήλους.

Χωρίς επισκέπτρια υγείας, χωρίς κοινωνικό λειτουργό, με δύο κενές θέσεις στο θυρωρείο και με την απουσία μονάδας αιμοκάθαρσης, το Κέντρο Υγείας Πάρου λειτουργεί με κεκτημένη ταχύτητα.

Το κύκλωμα των διακομιδών και η θεσμική γύμνια

Παράλληλα, το ήδη εύθραυστο τοπίο των θαλάσσιων μεταφορών δέχθηκε το χαριστικό πλήγμα μετά τις αποκαλύψεις για το κύκλωμα διαφθοράς στη Νάξο. Η εμπλοκή γιατρών, λιμενικών και ιδιώτη ιδιοκτήτη σκαφών σε υπόθεση χρηματισμού για την κατεύθυνση των διακομιδών ασθενών, σε συνδυασμό με τις έρευνες για λαθρεμπόριο καυσίμων, οδήγησε στην απότομη διακοπή των μεταφορών με τα συγκεκριμένα πλωτά μέσα και από την Πάρο προς τη Σύρο.

Η εξέλιξη αυτή αποκάλυψε με τον πιο ηχηρό τρόπο πόσο ευάλωτο είναι το σύστημα υγείας των νησιών, όταν αντί για ένα θεσμοθετημένο, δωρεάν και ασφαλές δημόσιο δίκτυο αεροδιακομιδών και θαλάσσιων μεταφορών, η επιβίωση των πολιτών αφήνεται στις γκρίζες ζώνες και στις πρωτοβουλίες επιτήδειων ιδιωτών.

Δύο προσωπικά περιστατικά

Έπειτα από μια πτώση με τη μοτοσυκλέτα μου στην Πάρο το 2022, βρέθηκα αργά το βράδυ στο Κέντρο Υγείας του νησιού, για να εισπράξω ως πρώτη υποδοχή από τον γιατρό εφημερίας την αφοπλιστική όσο και κυνική ερώτηση: «Τι ήρθες να κάνεις τέτοια ώρα εδώ;». Ακτινολόγος εκείνη την ώρα δεν υπήρχε, όπως δεν υπήρχε ούτε ορθοπεδικός. Στο ιδιότυπο σύμπαν της υγείας επί κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας του Μητσοτάκη, φαίνεται πως για να πάθει κανείς ατύχημα στα νησιά πρέπει να το προγραμματίσει αυστηρά εντός εργασίμου ωραρίου και αποκλειστικά τις ημέρες που το προσωπικό δεν έχει άδεια ή ρεπό. Διαφορετικά, εγκαταλείπεται στο έλεος του Θεού ή, εάν έχει χρήματα να σπαταλήσει, στα χέρια ιδιωτών.

Την ίδια εφιαλτική αβεβαιότητα έζησα και σε δεύτερο περιστατικό τον επόμενο χρόνο, όταν κοντινό μου πρόσωπο χρειάστηκε να μεταφερθεί κατεπειγόντως στο Κέντρο Υγείας Πάρου με ασθενοφόρο. Η ομολογία από το προσωπικό του ΕΚΑΒ στην Πάρο ήταν σοκαριστική, καθώς μας τόνισαν τη δραματική έλλειψη οχημάτων και προσωπικού, ξεκαθαρίζοντας πως αν προέκυπτε κάποιο πιο «σοβαρό» περιστατικό μέσα στη νύχτα την ώρα που θα μετέφεραν εμάς, θα ήταν αδύνατον να το εξυπηρετήσουν, βάζοντάς μας με τον τρόπο αυτό σε αδιανόητο δίλημμα.

Αυτές είναι οι πραγματικές «επιτυχίες» της άριστης διαχείρισης του χαρτοφυλακίου της Υγείας επί Νέας Δημοκρατίας, όπου η ανθρώπινη ζωή αφήνεται στην τύχη και στις συμπτώσεις.

Η επικοινωνία ως προπέτασμα καπνού

Απέναντι σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας υπήρξε αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δημόσια διοίκηση.

“Αμετανόητοι οι κατηγορούμενοι”, ανταπόκριση του Γιάννη Μάγγου από τη δίκη των 6 βασανιστών του Βασίλη Μάγγου (ΕΙΚΟΝΕΣ)

“Αμετανόητοι οι κατηγορούμενοι”, ανταπόκριση του Γιάννη Μάγγου από τη δίκη των 6 βασανιστών του Βασίλη Μάγγου

Με ανάρτηση του, ο Γιάννης Μάγγος σχολιάζει τις εξελίξεις στη δίκη των 6 ένστολων βασανιστών του γιού του Βασίλη Μάγγου, αναφέροντας πως οι κατηγορούμενοι ένστολοι παρουσιάζονται αμετανόητοι και προσφέυγουν σε συνεχή ψέματα και αντιφάσεις στις απολογίες τους.

Παρακάτω η ανάρτηση του Γιάννη Μάγγου:

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ

Ολοκληρώθηκαν στις 12.10.2026 οι απολογίες των έξι κατηγορούμενων αστυνομικών, βασανιστών του Βασίλειου Μάγγου. Όσον αφορά για το συνολικό περιστατικό, παραδέχτηκαν ότι “έγινε σωρεία λαθών και παραλείψεων” για τα οποία ευθύνονται και οι ίδιοι. “Έπραξα λάθος” είπαν.

Κανένας τους όμως δεν ζήτησε συγγνώμη από εμάς τους γονείς του για την προσβλητική,

κακοποιητική και ανάρμοστη συμπεριφορά τους.

Είναι αδίστακτοι και αμετανόητοι.

-Στην ερώτηση για την κινητικότητά του, απάντησαν πως, όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο, περπάτησε κανονικά, ανέβηκε τις σκάλες και έφτασε στον πρώτο όροφο της Υ/Α Βόλου χωρίς δυσκολία.

*Ακριβώς! Επειδή τα πιο σφοδρά χτυπήματα και η πιο βάναυση συμπεριφορά επακολούθησαν κατόπιν μέσα στην Ασφάλεια.

-Και σε άλλη ερώτηση του δικαστηρίου, πώς δικαιολογούνται τα έξι σπασμένα πλευρά και η θλάση στο ήπαρ, η απάντηση όλων των κατηγορούμενων ήταν ότι αυτοί μέσα στην Υ/Α δεν έκαναν τίποτα, ότι ο Βασίλειος Μάγγος δεν είχε τίποτα, δεν παραπονέθηκε για τίποτα…

-Και γιατί ο Μάγγος δεν πονούσε μόνο κατά το διάστημα από 4 μέχρι 5 μ.μ. που τον είχαν στην Ασφάλεια;

– …..

*Οι μάρτυρες που τον βρήκαν κατέθεσαν ότι πονούσε φρικτά και δεν μπορούσε να σηκωθεί να περπατήσει. Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν από τις καταθέσεις των γιατρών και την αξονική τομογραφία.

-Και γιατί δεν τον πήγαν στο νοσοκομείο; -“Δεν το ζήτησε”…

-Ούτε τους ζήτησε νερό.

“Αν ζητούσε κάτι, μέχρι και ελικόπτερο θα κατεβάζαμε για να του το δώσουμε”…

*Κανένας όμως δεν είπε ότι του έδωσαν, έστω, ένα ποτήρι νερό.

Όπως κατήγγειλε ο ίδιος, τον παρέπεμψαν να πιει νερό από ένα χαλασμένο ψύκτη, σύρθηκε μέχρι εκεί και προσπάθησε να πάρει λίγες σταγόνες νερού στο στόμα του για να ανακουφίσει το σωματικό και ψυχικό του μαρτύριο. Και αυτοί τον χλεύαζαν και γελούσαν εις βάρος του για την προσπάθεια που κατέβαλλε. Αυτό του κόστισε ανυπολόγιστα, ακύρωσε την ύπαρξή του, όπως διαπιστώσαμε κι εμείς οι γονείς του.

-Και σαν προσαχθείς, σε ποιον ήταν χρεωμένος;

– …..

-Και ενώ δεν επρόκειτο παρά για μία απλή προσαγωγή κι ο Βασίλειος Μάγγος ήταν ήσυχος και ήρεμος (όπως είπαν), γιατί απαιτούνταν η συνδρομή έξι αστυνομικών; Τέσσερις της οπκε και δύο της Υ/Α Βόλου.

Πάλι απάντησαν ανεύθυνα, λέγοντας ψέμματα ότι δεν παρείχαν συνδρομή. Στην προανάκριση όμως άλλα κατέθεσαν. π.χ. κατηγορούμενος της οπκε: “..προσήλθαν και όλοι οι υπόλοιποι μηνυόμενοι. Παρείχαμε επιτήρηση στον Μάγγο Β.” (έγγραφα 1,2,6).

Κάποιος, σε σχετική ερώτηση του δικαστηρίου, γιατί άλλα έλεγαν πριν και άλλα τώρα, είχε την αφέλεια να απαντήσει ότι άλλαξε η υπερασπιστική γραμμή…

Παρατήρηση του δικαστηρίου: “η αλήθεια δεν αλλάζει”.

*Όπως ακριβώς με την ιατροδικαστή και τους γιατρούς τους. Οι τρεις γνωμάτευσαν ότι τα πλευρά τα είχε σπασμένα, πριν τον χτυπήσουν μπροστά στα δικαστήρια και ο τέταρτος υποστήριξε ότι του τα έσπασαν μπροστά στα δικαστήρια…

-Και τί ώρα αποχώρησαν από την υπηρεσία τους;

Οι αστυνομικοί της οπκε απάντησαν ότι αποχώρησαν πριν τις πέντε μ.μ. Όμως στον Πίνακα Διάταξης της Υπηρεσίας και σε δεύτερο έγγραφο αναφέρεται ότι η υπηρεσία τους ήταν από 10π.μ. έως 6 μ.μ. (έγγραφα 3,4,5). Και ο σκοπός πύλης κατηγορηματικά κατέθεσε ότι τους είδε να αποχωρούν στις 6μ.μ.

Και ποιοι αποχώρησαν πρώτοι; Όλοι ισχυρίστηκαν ότι οι κατηγορούμενοι της οπκε

αποχώρησαν πρώτοι. Όμως στην προδικασία ένας κατηγορούμενος ισχυρίστηκε το

αντίθετο (έγγραφο 6).

Αντιφάσεις, αντιφάσεις και ψέμματα…

-Γιατί τον κράτησαν σχεδόν δύο ώρες και τον άφησαν αβοήθητο, ενώ ήταν ήδη χτυπημένος;

Η υποβαθμισμένη και παρακμιακή Ελλάδα είχε την πρέσβειρα που της αντιστοιχούσε - Γράφει ο Πάσχος Λαζαρίδης

Η υποβαθμισμένη και παρακμιακή Ελλάδα είχε την πρέσβειρα που της αντιστοιχούσε

 Πάσχος Λαζαρίδης

Ο βίος και η πολιτεία της Αμερικανίδας πρέσβειρας στην Αθήνα Γκίλφοιλ, που απολύθηκε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, είναι ενδεικτικά μιας σπάνιας ηθικής, πολιτικής και διπλωματικής κατρακύλας. Η πρώην τηλεπερσόνα για την οποία η αισθητική μπουζουξίδικου είναι το λιγότερο που μπορεί κανείς να της προσάψει, φέρεται ότι φρόντιζε, με εκβιασμούς και εκδουλεύσεις, να φουσκώνει την τσέπη της. Ταυτόχρονα απειλούσε χυδαία κάθε κυβέρνηση, που τυχόν δίσταζε να εξυπηρετήσει με το δημόσιο χρήμα των υπηκόων της τα αμερικανικά αρπακτικά, θυμίζοντας ανοικτά ότι οι ΗΠΑ ανατρέπουν μη φιλικές κυβερνήσεις. Τέλος, φρόντιζε για μια αυλή υπεργολάβων και κολαούζων, που σιτιζόταν κι αυτή από τις μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες της υπερδύναμης. Η αστική Αθήνα που χαριεντίζονταν ξελιγωμένη με την Κίμπερλυ είναι όλα όσα πρέπει κανείς να ξέρει για την ελληνική άρχουσα τάξη. 

Αυτή όμως είναι η ηθική στάθμη των ηγετών της “σωστής πλευράς της ιστορίας”. Μήπως οι απεσταλμένοι του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή, Γουίτκοφ και Κούσνερ, δεν φρόντιζαν καταμεσής του πολέμου με το Ιράν να αυξάνουν την προσωπική τους περιουσία με επικερδή ιδιωτικά επιχειρηματικά ντηλ με κυβερνήσεις της περιοχής; Μήπως ο ίδιος ο Τραμπ και οι διαχειριστές του, δεν σόρταραν μετοχές και συμβόλαια στο χρηματιστήριο ανάλογα με τις αναταράξεις που προκαλούσε εσκεμμένα ο ίδιος με δηλώσεις του για το Ιράν, όπου οι απειλές για πολεμική κόλαση και πλήρη αποκλεισμό πετρελαϊκών ροών, διαδέχονταν τις διαβεβαιώσεις για ειρηνευτική συμφωνία και άνοιγμα της κάνουλας;

Η Γκίλφοιλ ήταν η παρακμιακή και διεφθαρμένη πρέσβειρα που ταίριαζε στην παρακμιακή και διεφθαρμένη Ελλάδα. Μια Ελλάδα στην οποία κάνουν χρυσές δουλειές πέντε καρτέλ και εκατό οικογένειες, σε άμεση σύνδεση και επικοινωνία με το Μαξίμου. Μια Ελλάδα που με κυνισμό θεωρεί ότι πολιτική είναι να μοιράζεις το δημόσιο χρήμα στους ισχυρούς, ενώ λεηλατείς με την ακρίβεια και την έμμεση φορολογία την κοινωνία. Κατ’ εικόνα και καθ ομοίωση της Μητσοτακικής Ελλάδας, η Γκίλφοιλ απαιτούσε, εκβίαζε, έστηνε συμφωνίες, πουλούσε φύκια “διαμεσολαβήσεων στον Πρόεδρο Τραμπ” για μεταξωτές κορδέλες, και φυσικά έστησε την όλη παρουσία της γύρω από το κόλπο γκρόσο του “κάθετου διαδρόμου”. 

Ο κάθετος διάδρομος είναι ο διακαής πόθος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή, που τον πλήρωσε ιδιαίτερα η Ρουμανία με ασφυκτικές πιέσεις και εκλογικά πραξικοπήματα. Πρόκειται για αγωγό που θα μεταφέρει το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τον Νότο στο Βορρά, επιχειρώντας να παρακάμψει τις ρωσικές ροές προς τη Δυτική Ευρώπη. Φυσικά, ούτε η χωρητικότητά του, ούτε ο χρόνος ολοκλήρωσης του αγωγού θα έδινε λύση στο ενεργειακό πρόβλημα. Αρκεί όμως η πώληση του αμερικανικού LNG σε τριπλάσια τιμή από το ρωσικό αέριο καθώς οι Ευρωπαίοι πολίτες πληρώνουν ακριβά την αντιρωσική τύφλωση των ηγετών τους. Αρκεί επίσης και η κατασκευή του αγωγού, και τα χρυσά κουτάλια με τα οποία θα φάνε οι ανάδοχοι εργολάβοι του έργου. 

Η εταιρεία η οποία προοριζόταν από την Γκίλφοιλ να αναλάβει το έργο, ήταν ο ΑΚΤΩΡ ο επικεφαλής του οποίου, Εξάρχου, είναι κατηγορούμενος για την αδιανόητη καθυστέρηση της Σύμβασης 717 (σηματοδότηση και τηλεδιοίκηση), η οποία αν είχε παραδοθεί στην ώρα της, δεν θα είχαν χάσει τη ζωή τους 57 άνθρωποι. Η Wall Street Journal κατονόμασε μάλιστα τον Χρήστο Μαραφάτσο, επί πληρωμή εγγεγραμμένο λομπίστα του Άκτορα στην Ουάσινγκτον, ο οποίος συνόδευε την πρέσβειρα σε επαφές της με κυβερνήσεις και αξιωματούχους, αν και ήταν απλώς εκπρόσωπος ιδιωτικής εταιρείας, τα συμφέροντα της οποίας πρακτόρευε η Γκίλφοιλ. 

Διαμεσολαβητές στο ντηλ που έκανε ο Άκτορας ήταν η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τον υπουργό που ειδικεύεται σε γκρίζες συμφωνίες, Παπασταύρου. Η εισαγωγή του ακριβού αμερικανικού LNG μπορεί να είναι καταστροφική για τα ελληνικά νοικοκυριά και την οικονομία που στραγγαλίζεται από τη θηλιά της ενεργειακής ακρίβειας, αλλά ταυτόχρονα είναι επικερδέστατη μπίζνα για επιχειρηματικούς κύκλους που απογειώνουν τα κέρδη τους μέσα σε λίγα χρόνια – πιθανά με το αζημίωτο για τους πολιτικούς διαμεσολαβητές. 

(EUROKINISSI/ ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ)

Αθήνα / Μαχαιρώθηκε πρόσφυγας μαθητής από ομάδα ανηλίκων

Επίθεση με μαχαίρι δέχθηκε μαθητής εσπερινού σχολείου αργά το απόγευμα της Δευτέρας (12/10), στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται για 17χρονο αιγυπτιακής καταγωγής, ο οποίος είχε φτάσει στην Ελλάδα ως ασυνόδευτος ανήλικος πρόσφυγας.

Η επίθεση έγινε από ομάδα άλλων ανήλικων μαθητών, την ώρα που αποχωρούσε από το 6ο Εσπερινό ΓΕΛ Αθήνας στο Μεταξουργείο. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ο 17χρονος μαθητής, ο οποίος είχε έρθει προηγούμενη χρονιά στην Ελλάδα ως ασυνόδευτος ανήλικος και ενηλικιώθηκε πρόσφατα, γύρω στις 9 μ.μ. το βράδυ της Πέμπτης, κι ενώ ήταν στο σχολείο, βγήκε να αγοράσει ένα μπουκαλάκι νερό από μαγαζί που βρίσκεται απέναντι μιας και η σχολική μονάδα δεν διέθετε κυλικείο. Εκείνη την ώρα ομάδα μαθητών, πιθανόν 20 έως 30 άτομα, τον περικύκλωσε και τον μαχαίρωσαν.

Όπως αναφέρουν οι μέχρι τώρα πληροφορίες το μαχαίρι έφτασε μέχρι τον πνεύμονα, με τον μαθητή να μπαίνει τρέχοντας και φωνάζοντας στο προαύλιο του σχολείου. Εκεί ο διευθυντής του σχολείου τον ξάπλωσε, σήκωσε την μπλούζα του μαθητή και είδε την τομή η οποία ήταν πολύ βαθιά. Στη συνέχεια ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ και η αστυνομία με τον 17χρονο να διακομίζεται αρχικά στο νοσοκομείο «Γεννηματάς» και έπειτα στο «Σωτηρία» όπου και χειρουργήθηκε και αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται διασωληνωμένος. Το τραύμα του ήταν πολύ βαθύ και επικίνδυνο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες υπάρχει βιντεοληπτικό υλικό που έχει καταγράψει την άγρια επίθεση και το οποίο είναι στη διάθεση των αρχών, οι οποίες ωστόσο δεν έχουν ακόμη προχωρήσει σε συλλήψεις, με τις ίδιες πληροφορίες να αναφέρουν ότι κάποιοι από τους μαθητές έχουν ταυτοποιηθεί.

Την υπόθεση έχει αναλάβει το ΑΤ Ομονοίας, ενώ ερευνώνται τα αίτια της επίθεσης.

Η σελίδα Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας σε ανάρτησή της ανάρτηση επισημαίνει:  «Αργά το απόγευμα της Δευτέρας, μαθητής Εσπερινού Σχολείου στο κέντρο της Αθήνας με καταγωγή από την Αίγυπτο, που ήρθε στην Ελλάδα ως ασυνόδευτο προσφυγόπουλο, βγαίνοντας από το σχολείο του, μαχαιρώθηκε από ομάδα άλλων ανήλικων μαθητών. Ο τραυματισμός είναι σοβαρός και ο μαθητής νοσηλεύεται. Ζητάμε επίσημη ενημέρωση από κάθε αρμόδιο φορέα».

Views και likes στο ικρίωμα: Για τη ζωντανή μετάδοση της θανατικής ποινής διά τουφεκισμού στις ΗΠΑ - Γράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου

Views και likes στο ικρίωμα

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Η ανακοίνωση του Αμερικανού υπουργού Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, για ζωντανή μετάδοση της θανατικής ποινής διά τουφεκισμού αντιμετωπίστηκε σαν μια νέα σελίδα φρίκης στην αμερικανική ιστορία. Ίσως όμως σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της θανατικής ποινής.

Ο Γκάι Φοκς πρέπει να αισθάνθηκε τόσο τυχερός όταν, ανεβαίνοντας το τελευταίο σκαλί της εξέδρας, έπεσε και έσπασε τον λαιμό του. Ο άνθρωπος, που στις 5 Νοεμβρίου του 1606 θα ανατίναζε το βρετανικό κοινοβούλιο, στην αποτυχημένη Συνωμοσία της Πυρίτιδας, είχε καταδικαστεί προφανώς σε θάνατο. Η διαδικασία της εκτέλεσης όμως αποτελούσε μια τελετουργία φρίκης. Οι δήμιοι του θα τον έσερναν ζωντανό από ένα άλογο και πριν αφήσει την τελευταία του πνοή θα έκοβαν και θα έκαιγαν μπροστά του τα γεννητικά του όργανα και θα αφαιρούσαν όργανα από τα σπλάχνα του. Το σημαντικότερο στοιχείο της τελετής όμως, ήταν ότι θα πραγματοποιούνταν σε δημόσιο χώρο μπροστά σε ένα τεράστιο πλήθος, που συνήθως τιμούσε με την παρουσία του τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Το «υπερθέαμα» που στη μεσαιωνική Αγγλία πραγματοποιούνταν περίπου οκτώ φορές τον χρόνο, μετατρεπόταν πάντα σε ένα μεγάλο πανηγύρι, όπου πλανόδιοι πωλητές διαλαλούσαν την πραμάτεια τους και φρόντιζαν να διασκεδάζουν και να ταΐζουν το πλήθος.

Το βασικό χαρακτηριστικό όμως ήταν ότι τα θύματα και οι θεατές της εκτέλεσης ανήκαν στην ίδια τάξη – φτωχοί γεωργοί ή και πιο λούμπεν στοιχεία. Αντίθετα, αν ο καταδικασμένος ανήκε στους ευγενείς, η τελετή γινόταν κεκλεισμένων των θυρών, προσφέροντας στον μελλοθάνατο ένα στοιχειώδες επίπεδο αξιοπρέπειας. Όπως μας θύμιζε ο Τζέρεμι Αϊρονς σε ένα τηλεοπτικό σποτ της Διεθνούς Αμνηστίας, “Capital punishment means those without capital get the punishment” – σε ελεύθερη απόδοση, θανατική ποινή σημαίνει ότι αν δεν έχεις το κεφάλαιο, σου παίρνουν το κεφάλι.

Η προβολή της ταξικής ισχύος

Ο συγγραφέας του «Κεφαλαίου» Κάρολος Μαρξ είχε αναπτύξει ελαφρώς καλύτερα τη συγκεκριμένη παρατήρηση, ήδη από το 1845. Στο βιβλίο τους η «Αγία Οικογένεια» ο Μαρξ και ο Ένγκελς απηχούν τις απόψεις του Τζέρεμι Μπένθαμ, ότι η θανατική ποινή αποτελεί μια «νομική παρωδία», αν και επισημαίνουν ότι άλλες ποινές, όπως ο διά της βίας προσηλυτισμός στον χριστιανισμό, ήταν ακόμη πιο απάνθρωπες. Ο Μαρξ θα πάρει πολύ πιο ξεκάθαρη θέση εναντίον των εκτελέσεων στην αρθρογραφία του στην εφημερίδα «Neue Rheinische Zeitung» («Νέα Εφημερίδα του Ρήνου»), την οποία εξέδιδε ο ίδιος κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων του 1848-1849, και αργότερα στη «New York Daily Tribune».

Η θανατική ποινή ήταν για τον ίδιο ένα από τα στοιχεία της «παλιάς δυστυχίας» της αριστοκρατίας και μια μορφή φόνου. «Τι είδους κοινωνία είναι άραγε αυτή που δεν γνωρίζει καλύτερο μέσο για την άμυνά της από τον δήμιο και η οποία διακηρύσσει τη δική της κτηνωδία ως αιώνιο νόμο;». O τελευταίος συλλογισμός του Μαρξ διατυπώθηκε με αφορμή στοιχεία της εποχής ότι ύστερα από κάθε (δημόσια) εκτέλεση παρατηρούνταν αύξηση της εγκληματικότητας, των δολοφονιών, αλλά και των αυτοκτονιών. Και αυτό συνδεόταν φυσικά με την τεράστια δημοσιότητα που λάμβαναν οι εκτελέσεις, πολλές από τις οποίες πραγματοποιούνταν ακόμη σε δημόσιους χώρους.

Καταγγελία πανεπιστημιακών και BDS Greece: Το υπουργείο Παιδείας προωθεί την κανονικοποίηση της γενοκτονίας από το Ισραήλ στη Γάζα μέσα από τα ελληνικά Πανεπιστήμια (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Το Ισραήλ βομβάρδισε το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο στη Γάζα στις 11 Οκτωβρίου 2023. | ΠΗΓΗ: info-war.gr

BDS Greece

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ 

 

Νέα πρόκληση της κυβέρνησης: Προωθεί συνεργασίες ελληνικών πανεπιστημίων με το κράτος που καταστρέφει την Εκπαίδευση στην Παλαιστίνη!

 

Δεν έφταναν τα δισεκατομμύρια για ισραηλινά οπλικά συστήματα, η στρατιωτική και ενεργειακή συνεργασία, η πολιτική και διπλωματική κάλυψη των εγκλημάτων του Ισραήλ. Τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιστρατεύει και το Υπουργείο Παιδείας για την εμβάθυνση της συνενοχής και της διαπλοκής με το κράτος που διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, συνεχίζει την εθνοκάθαρση του παλαιστινιακού λαού ενώ έχει καταστρέψει τα πανεπιστήμια και τα σχολεία στη Γάζα! 

 

Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της Εφημερίδας των Συντακτών, το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε στις 28 Σεπτεμβρίου επίσημη επιστολή προς τα ελληνικά ΑΕΙ, προτρέποντάς τα να προχωρήσουν σε ακαδημαϊκές και ερευνητικές συνεργασίες με ισραηλινά πανεπιστήμια, ΚΑΘΟΤΙ ΤΟ ΖΗΤΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ (!), που το χρηματοδοτεί κιόλας στο πλαίσιο προγράμματος του ισραηλινού Υπουργείου Περιφερειακής Συνεργασίας, ύψους περίπου 2 εκατομμυρίων ευρώ.

 

Η επιστολή επικαλείται ευθέως τις «στρατηγικές προτεραιότητες» του Ισραήλ και τον «στρατηγικό χαρακτήρα» των διακρατικών σχέσεων Ελλάδας–Ισραήλ!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, κλιμάκιο του Υπουργείου Παιδείας προγραμματίζεται να επισκεφθεί την Ιερουσαλήμ στις 13–15 Οκτωβρίου, με δηλωμένο στόχο την «περαιτέρω εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας».

 

Πρόκειται για μια χυδαία και ωμή πολιτική επιλογή κανονικοποίησης και νομιμοποίησης του ισραηλινού καθεστώτος, την ώρα που διεθνώς ενισχύονται οι πρωτοβουλίες ακαδημαϊκού μποϊκοτάζ.

 

Η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών καταγγέλλει

 

Με ανακοίνωσή της, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών καταγγέλλει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες ως παρέμβαση στη διοικητική αυτοτέλεια και την ακαδημαϊκή αυτονομία των ελληνικών πανεπιστημίων.

 

Τονίζει ότι τέτοιες πρωτοβουλίες προωθούν την κανονικοποίηση της γενοκτονίας, τη νομιμοποίηση της ισραηλινής επιθετικότητας και τη διάδοση τεχνολογιών που συνδέονται με τη βία και την καταστολή.

 

Καλεί τις διοικήσεις των ΑΕΙ να απορρίψουν τις σχετικές προσκλήσεις και τους πανεπιστημιακούς και ερευνητές να βρίσκονται σε εγρήγορση απέναντι στη διείσδυση αλλότριων συμφερόντων στο ελληνικό ερευνητικό σύστημα.

 

Το BDS Greece χαιρετίζει και στηρίζει αυτή τη σαφή και θαρραλέα τοποθέτηση.

 

Άρης Χατζηστεφάνου: Σε χώρες που λένε σε όλα «ναι» δεν στέλνεις σοβαρούς πρεσβευτές (VIDEO)

Α.Χατζηστεφάνου: Σε χώρες που λένε σε όλα «ναι» δεν στέλνεις σοβαρούς πρεσβευτές

Για εικόνα σήψης της αμερικανικής διπλωματίας αλλά και την παραδοσιακή πρακτική αρκετών Αμερικανών προέδρων να διορίζουν φίλους και επιχειρηματίες, που τους στήριξαν οικονομικά, σαν πρέσβης στο εξωτερικό μίλησε ο Αρης Χατζηστεφάνου καλεσμένος στην εκπομπή News 2.0 της Ναυτεμπορικής με τον Γιώργο Μελιγγώνη.

Σχολιάζοντας την τοποθέτηση στην Ελλάδα μιας πρώην παρουσιάστριας με μηδενική εμπειρία διπλωματίας σχολίασε ότι σε χώρες «που σε παίρνουν τηλέφωνο από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και λες απλώς “ναι” σε ό,τι σου είπαν, δεν χρειάζεται να τοποθετήσεις έναν διπλωμάτη καριέρας». Ο ίδιος θύμισε ότι ο Ομπάμα είχε διορίσει 31 επιχειρηματίες που τον στήριξαν οικονομικά αλλά ακόμη και μια παραγωγό της σαπουνόπερας Τόλμη και Γοητεία.

Η διαφορά στην περίπτωση της διακυβέρνησης Τραμπ, σημείωσε ο Α.Χατζηστεφάνου είναι ότι ο πρόεδρος θέλει να κάνει απευθείας «μπίζνες» με ξένα κράτη και αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχει διορίσει πρεσβευτές σε περίπου 100 χώρες σε όλο τον κόσμο. Επίσης αναφέρθηκε στην κόντρα του Τραμπ με τον μεγιστάνα των ΜΜΕ, Ρούμπερτ Μέρντοχ, η εφημερίδα του οποίου Wall Street Journal έκανε τις αποκαλύψεις που οδήγησαν στην απομάκρυνση της Γκιλφόιλ. Η επιλογή της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο, ίσως να μην είναι καθόλου τυχαία επεσήμανε, σημειώνοντας ότι η υπόθεση επισκίασε την «αρχική εμφάνιση» του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα.

ΠΗΓΗ

Όταν ο πρόσφυγας γίνεται τηλεοπτικό «πρόβλημα» – του Νίκου Μαρκάτου

Τι παράξενη χώρα είμαστε. Το 1941 ένας Έλληνας, ο Νικόλαος Ταπτικλής, έφευγε κυνηγημένος από την κατεχόμενη Αθήνα, περνούσε το Αιγαίο, έφθανε στην Τουρκία και τελικά έβρισκε καταφύγιο στη Συρία. Ο εγγονός του, ο ηθοποιός και πρέσβης καλής θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας Theo James, υπενθυμίζει σήμερα στο περιοδικό Time αυτή την ιστορία για έναν πολύ απλό λόγο: ο πρόσφυγας δεν είναι κάποιος άλλος. Κάποτε ήμασταν εμείς. Αύριο μπορεί να είμαστε πάλι εμείς.

Και την ίδια περίπου στιγμή, στις ελληνικές τηλεοράσεις προβάλλεται μια κακόγουστη και ρατσιστική, κατά την άποψή μου, πολυδάπανη κρατική καμπάνια
των Ταμείων Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Η μικρού μήκους ταινία μάς δείχνει συλλήψεις, ένστολους, δομές, διαδικασίες επιστροφής και, τελικά,
μετανάστες να καταλήγουν ότι κακώς επιχείρησαν να έρθουν παράτυπα στην Ελλάδα.

Φυσικά, κάθε οργανωμένο κράτος έχει δικαίωμα και υποχρέωση να ελέγχει τα σύνορά του. Έχει επίσης δικαίωμα να επιστρέφει όσους, μετά την προβλεπόμενη
νόμιμη διαδικασία, δεν δικαιούνται διεθνή προστασία. Άλλο όμως αυτό και άλλο η κατασκευή ενός τηλεοπτικού θεάματος όπου ο ξένος εμφανίζεται κυρίως ως σώμα
που συλλαμβάνεται, κρατείται και απομακρύνεται.

Γιατί η εικόνα εκπαιδεύει. Και μερικές φορές εκπαιδεύει περισσότερο από τον νόμο.

Ο τηλεθεατής δεν κάθεται με τη Σύμβαση της Γενεύης στο χέρι για να διαχωρίσει τον οικονομικό μετανάστη, τον παράτυπα εισελθόντα, τον αιτούντα άσυλο και τον
αναγνωρισμένο πρόσφυγα. Βλέπει έναν σκουρόχρωμο άνθρωπο, αστυνομικούς και την τελική «επιστροφή». Έτσι μια σύνθετη ανθρώπινη και νομική πραγματικότητα κινδυνεύει να συμπυκνωθεί σε τρεις λέξεις: ήρθε – συνελήφθη – έφυγε.

Και κάπου εδώ επιστρέφει ο παππούς του Theo James.

Αν το 1941 οι Σύριοι είχαν δημιουργήσει αντίστοιχη τηλεοπτική καμπάνια, τι θα έδειχνε άραγε; Έναν Έλληνα που περνά χωρίς τα σωστά χαρτιά από την Τουρκία;
Έναν ξένο που φθάνει στη Δαμασκό; Και στο τέλος μια επιγραφή: «Μην επιχειρήσετε να έρθετε»;

Ευτυχώς δεν το έκαναν.

Η Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατάλαβε, πληρώνοντας εκατομμύρια νεκρούς και ξεριζωμένους, ότι υπάρχει κάτι σημαντικότερο από το αν ο κυνηγημένος άνθρωπος κρατά το σωστό διαβατήριο. Γι’ αυτό δημιουργήθηκε η Σύμβαση του 1951. Και γι’ αυτό στον πυρήνα της βρίσκεται η αρχή της μη επαναπροώθησης: κανείς που δικαιούται προστασία δεν πρέπει να επιστρέφεται εκεί όπου απειλούνται η ζωή ή η ελευθερία του.

Η ίδια Σύμβαση είναι ακόμη πιο ενοχλητική για όσους αγαπούν τα εύκολα τηλεοπτικά στερεότυπα: προβλέπει ότι ένας πρόσφυγας δεν μετατρέπεται αυτομάτως
σε εγκληματία επειδή αναγκάστηκε να περάσει παράτυπα ένα σύνορο. Οι πρόσφυγες συνήθως δεν έχουν την πολυτέλεια να κλείσουν εισιτήριο, να ζητήσουν βίζα και να περιμένουν ήρεμα στο αεροδρόμιο.

Υπάρχει βεβαίως και η άλλη πλευρά. Η Ελλάδα δεν μπορεί να δεχθεί απεριόριστο αριθμό ανθρώπων, ούτε μπορεί να αγνοήσει τα δίκτυα διακινητών. Οι επιστροφές
όσων δεν δικαιούνται παραμονή αποτελούν μέρος και της σημερινής ευρωπαϊκής πολιτικής. Το ίδιο το Υπουργείο Μετανάστευσης αυτό το σκοπό έχει, τη μεταναστευτική πολιτική.

Αλλά εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά: άλλο μεταναστευτική πολιτική και άλλο παιδαγωγική του φόβου.

Ένα δημοκρατικό κράτος οφείλει να λέει: θα ελέγξω ποιος δικαιούται άσυλο, θα προστατεύσω αυτόν που κινδυνεύει, θα επιστρέψω νόμιμα εκείνον που δεν δικαιούται παραμονή και θα πολεμήσω τους διακινητές.

Δεν χρειάζεται να διδάξει στην κοινωνία να φοβάται τον άνθρωπο που έφθασε με μια βάρκα.

Ο Theo James τελειώνει το κείμενό του με μια πρόταση που αξίζει περισσότερο από πολλά κυβερνητικά σποτ: το να γίνει κανείς πρόσφυγας μπορεί να συμβεί στον
καθένα.

Θα πρόσθετα μόνο τέσσερις λέξεις:

Το έχουμε ήδη ζήσει.

ΠΗΓΗ 

- ΣΧΕΤΙΚΕΣ και οι αναρτήσεις στο μπλογκ μας: 

• Περνώντας τα σύνορα ενός άθλιου διαφημιστικού σποτ - Γράφει ο Δημήτρης Βεργίνης

• Η κυβέρνηση “πρωτοπαλίκαρο” στα εγκληματικά σχέδια της Ε.Ε. για τη Μετανάστευση – Αθλιο και μισαλλόδοξο τηλεοπτικό σποτ (VIDEO)

Η εξέγερση της Γενιάς Ζ: Ο γαλλικός ιός τρομάζει τις ευρωπαϊκές ελίτ - Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Η εξέγερση της Γενιάς Ζ

Ο γαλλικός ιός τρομάζει τις ευρωπαϊκές ελίτ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2026. Η φρασεολογία θύμιζε ανάλυση για κάποια στρατιωτική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Ύστερα από συνεδρίαση της διυπουργικής επιτροπής αντιμετώπισης κρίσεων, το πρωθυπουργικό μέγαρο του Ματινιόν έκανε γνωστό ότι οι υπηρεσίες Πληροφοριών εκτιμούσαν πως το κύμα κινητοποιήσεων στα γαλλικά Λύκεια είναι «υποκινούμενο από την Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) και τους αριστεριστές συμμάχους της». Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Εμανουέλ Μακρόν απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση στους πολιτικούς που «βρίσκονται εκεί για να σπέρνουν τον φόβο και να παρακινούν για τα χειρότερα». Την ίδια ώρα, οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές, ομάδα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου όπου στεγάζονται, μεταξύ άλλων, τα Αδέλφια της Ιταλίας της Τζόρτζια Μελόνι και το ΕΛΑΜ, κυπριακό παρακλάδι της Χρυσής Αυγής, ζητούσαν να διερευνηθεί κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Αριστερή Συμμαχία, στην οποία ανήκει η LFI, «παραβιάζει τις ευρωπαϊκές αξίες», συνεπώς πρέπει να διαλυθεί και να στερηθεί των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.

Είχαν περάσει δέκα ημέρες από τότε που ξέσπασε η πρώτη, αυθόρμητη κινητοποίηση μαθητών Λυκείου στο παρισινό προάστιο Κρετέιγ,  για να εξελιχθεί σύντομα σε παλιρροϊκό κύμα πανεθνικών διαστάσεων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ριζοσπαστική Αριστερά του Ζαν- Λυκ Μελανσόν σερφάρισε πάνω σε αυτό το κύμα και είχε κάθε λόγο να το κάνει. Σε αντίθεση με προηγούμενες νεανικές εξεγέρσεις, από τον Μάη του ’68 και μετά, που ξεκινούσαν κατά κανόνα από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα των εύπορων τάξεων, στο κέντρο του Παρισιού, αυτή τη φορά την πρωτοβουλία είχαν λύκεια των εργατικών προαστίων, με τους μεγάλους μεταναστευτικούς πληθυσμούς. Νεολαία και μεταναστευτική εργατική τάξη είναι οι πιο σταθερές κοινωνικές δεξαμενές της LFI. Ενδεικτικά, πρόσφατη δημοσκόπηση για λογαριασμό του Politico φέρνει τον Μελανσόν να εξασφαλίζει το 47% των προτιμήσεων ψήφου στους νέους κάτω των 35 ετών, έναντι 22% της Μαρίν Λεπέν, ενόψει των προεδρικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης.

Ωστόσο η προσπάθεια δαιμονοποίησης του Μελανσόν, συχνά με αήθη τρόπο- ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί έφτασε να τον κατηγορήσει από το βήμα της Εθνοσυνέλευσης ότι επιδιώκει τη «μπουρδελοποίηση» της χώρας- δεν αντέχει στην κριτική. Και να το ήθελε, η LFI δεν θα μπορούσε να οργανώσει ή να χειραγωγήσει ένα ευρύτατο, ακηδεμόνευτο κίνημα, όπως έδειξαν σε όλους οι κινητοποιήσεις της περασμένης Τρίτης. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι (266.000 σύμφωνα με την Αστυνομία, πάνω από 450.000 κατά τους διαδηλωτές) κατέβηκαν στους δρόμους, από το Παρίσι, τη Μασσαλία και τη Λυών, μέχρι το Πουατιέ, τη Λίλη, το Μονπελιέ και το Κλερμόν- Φεράν. Πλάι στους μαθητές, συμπαρατάχθηκαν φοιτητές πολλών πανεπιστημίων, όλα τα συνδικάτα της εκπαίδευσης και γονείς, που σχημάτιζαν αλυσίδες για να προφυλάξουν τα παιδιά τους από τα διαβόητα για τη βαναυσότητά τους CRS, τα γαλλικά ΜΑΤ.

Οι υποκινητές που έβγαλαν στο δρόμο όλο αυτόν τον κόσμο δεν είναι άλλοι από τις αγωνίες των μαθητών, που έχουν πολιτογραφηθεί ως Γενιά Ζ. Αρκεί να ξεφυλλίσει κανείς τις Le Monde της περασμένης εβδομάδας για να πληροφορηθεί ότι τα δημόσια σχολεία απασχολούν σήμερα λιγότερους εκπαιδευτικούς από το 2007, ενώ ο μαθητικός πληθυσμός έχει αυξηθεί κατά 250.000. Ως αποτέλεσμα, το 70% των δημοσίων σχολείων έχει τάξεις με περισσότερους από 30 μαθητές και το 20% με περισσότερους από 35. Τα κτίρια των δημοσίων λυκείων έχουν ηλικία κατά μέσον όρο 61 χρόνων, αριθμός που ανεβαίνει στα 71 όταν πρόκειται για τα επαγγελματικά λύκεια. Αποτέλεσμα είναι αρκετοί μαθητές να κάνουν μάθημα χωρίς επαρκή κλιματισμό ή θέρμανση, με οροφές που στάζουν, και κατσαρίδες που πηγαινοέρχονται. Το σχολικό ωράριο (από τις 8 το πρωί ως τις 6 το απόγευμα) είναι το πιο βαρύ στην Ευρώπη και η διαδικτυακή πλατφόρμα Parcoursup για την εισαγωγή σε τριτοβάθμια ιδρύματα πηγή διαρκούς άγχους και ταλαιπωρίας.

Σε αυτά έρχονται να προστεθούν η αχαλίνωτη ακρίβεια που πλήττει τις λαϊκές οικογένειες και η αγωνία μιας γενιάς υπό τεράστια πίεση σε ό,τι αφορά το εργασιακό της μέλλον. Ενδεικτικά, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1980 το 17% των νέων κάτω των 30 ετών εργαζόταν με όρους προσωρινής απασχόλησης, στις μέρες μας το αντίστοιχο ποσοστό έχει ξεπεράσει το 50%. Διόλου παράξενο, ακόμη και η δημοσκόπηση που φιλοξένησε η συντηρητική Le Figaro εμφάνιζε το 62% των Γάλλων να θεωρούν δικαιολογημένες τις κινητοποιήσεις των νέων.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Λεκορνί, απορροφημένη στην προσπάθειά της να περάσει έναν προϋπολογισμό επώδυνης λιτότητας, υποτίμησε σε πρώτη φάση τη δυναμική της κοινωνικής αναταραχής και εκμεταλλεύτηκε τη δράση λίγων εκατοντάδων casseurs (εμείς το λέμε «μπαχαλάκηδες») για να δυσφημίσει το κίνημα και να δικαιολογήσει την αστυνομική καταστολή του, που έφτασε, αν δεν ξεπέρασε κιόλας, τις χειρότερες μέρες των ταραχών με τα «Κίτρινα Γιλέκα». Στο διάστημα από 28 Σεπτεμβρίου μέχρι 5 Οκτωβρίου, η αστυνομία προχώρησε σε 6099 συλλήψεις, που μετατράπηκαν σε 5060 κρατήσεις, με το 87% εξ αυτών να αφορούν ανήλικους. Στο Λανς, στις 5 Οκτωβρίου, ένας 15χρονος έχασε το χέρι του από έκρηξη χειροβομβίδας κρότου- λάμψης. Στις 30 Σεπτεμβρίου ένας 16χρονος τυφλώθηκε από το ένα μάτι και έχασε την ακοή του από το ένα αυτί. Δύο ημέρες αργότερα, στο Σεντ Ουέν Λ’ Ομόν, αστυνομικός πραγματοποίησε ευθεία βολή με εκτοξευτή βομβίδων Cougar εναντίον 14χρονου, ο οποίος υπέστη διπλό κάταγμα σιαγώνας και έχασε πολλά δόντια.

Η κυβέρνηση ΔΕΝ καταδίκασε τις ναζιστικές μαχαιριές στην Ελευσίνα - Γιατί άραγε? - Αναφορά στη Σύρο (VIDEO)

Η κυβέρνηση ξέχασε να καταδικάσει τη ναζιστική επίθεση στην Ελευσίνα; – Γιατί άραγε;

• Χρήστος Αβραμίδης

Τέσσερις ημέρες μετά τη δολοφονική επίθεση σε 32χρονο αντιφασίστα στην Ελευσίνα, η κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία δεν είχαν εκδώσει, σύμφωνα με την έρευνά μας, ούτε μία ανακοίνωση καταδίκης. Όταν ρωτήσαμε τον Παύλο Μαρινάκη, καταδίκασε (επιτέλους) την απόπειρα δολοφονίας, αλλά αρνήθηκε να χαρακτηρίσει την επίθεση ναζιστική. Την ίδια στιγμή, για τρικάκια και κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, είχε τρέξει να μιλήσει για φασισμό πριν συμπληρωθεί το 24ωρο.

Την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, δύο νεαροί με καταγγελλόμενη νεοναζιστική δράση επιτέθηκαν με μαχαίρι σε έναν 32χρονο αντιφασίστα έξω από το σπίτι του, στην Ελευσίνα. Τον μαχαίρωσαν δύο φορές. Ακολούθησε και τρίτο χτύπημα, το οποίο ευτυχώς απέφυγε, αλλιώς θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο, καθώς το μαχαίρι κινείτο κοντά στην καρδιά.

Το θύμα μεταφέρθηκε αιμόφυρτο στο νοσοκομείο. Ευτυχώς επέζησε. Και έτσι, δεκατρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δεν θρηνούμε ακόμη έναν νεκρό από φασιστική βία.

Η επίθεση φαίνεται καθαρά ακόμα και σε βίντεο. Μάλιστα ο ένας από τους δύο ακούγεται να δηλώνει ότι είναι φασίστας και να φωνάζει στον άλλον «σφάξ’ τον».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του 32χρονου στο MEGA, οι δύο νεαροί δεν επιτέθηκαν σε κάποιον τυχαίο περαστικό. Τον γνώριζαν και αναφέρθηκαν ρητά στην πολυετή αντιρατσιστική και αριστερή δράση του. Οι συνήγοροί του καταγγέλλουν οργανωμένη ενέδρα με ναζιστικά κίνητρα.

Οι δύο κατηγορούμενοι, ηλικίας 18 και 22 ετών, αντιμετωπίζουν δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Δημοσιογραφικές έρευνες τους συνδέουν με τη νεοναζιστική οργάνωση Propatria, η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο των ακροδεξιών ομάδων που συνεχίζουν τη δραστηριότητά τους μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

Τέσσερις μέρες χωρίς ανακοίνωση

Στις 8 Οκτωβρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασε τη φασιστική επίθεση και κάλεσε τις πολιτικές δυνάμεις να μην επιτρέψουν την επανεμφάνιση των χρυσαυγίτικων ταγμάτων εφόδου. Ακολούθησαν η Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25 και το ΠΑΣΟΚ, που μίλησε για μηδενική ανοχή στη φασιστική βία.

Από την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία, αντίθετα, μέχρι την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, δεν είχαμε εντοπίσει αντίστοιχη δημόσια ανακοίνωση.

Γι’ αυτό και ρωτήσαμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη:

«Δεν ψάξαμε καλά ή δεν έχετε καταδικάσει τη νεοναζιστική επίθεση;»

Θέσαμε παράλληλα το ερώτημα της διαφορετικής αντιμετώπισης. Γιατί όταν συλλογικότητες πετούν χαρτάκια ή όταν πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, η κυβέρνηση σπεύδει να μιλήσει για φασισμό και βία, ενώ στην Ελευσίνα, όπου ένας άνθρωπος δέχθηκε μαχαιριές, δεν είχε υπάρξει αντίστοιχη δημόσια καταδίκη;

Ο Μαρινάκης δεν ξεκίνησε την απάντησή του καταδικάζοντας τη νεοναζιστική επίθεση. Ξεκίνησε αμφισβητώντας την ερώτηση.

Μας κατηγόρησε ότι επιχειρούμε να «ξεπλύνουμε τη μία πλευρά της βίας», ότι δημιουργούμε εντυπώσεις και ότι παίζουμε πολιτικά παιχνίδια. Μας είπε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και αναφέρθηκε σε άλλη δολοφονία, στη Θεσσαλονίκη, υποστηρίζοντας ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι δείχνουν επιλεκτική ευαισθησία.

Επανειλημμένα δήλωσε ότι κάθε ανθρώπινη ζωή έχει την ίδια αξία και ότι η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη οφείλουν να κάνουν τη δουλειά τους.

Όταν επιμείναμε για τη συγκεκριμένη επίθεση, καταδίκασε τελικά την απόπειρα δολοφονίας.

Η καταδίκη, όμως, δεν συνοδεύτηκε από αναγνώριση του καταγγελλόμενου ναζιστικού χαρακτήρα της.

Στην τελευταία μας ερώτηση, «Είναι ναζιστική επίθεση;», απάντησε ότι τα πραγματικά κίνητρα θα τα κρίνει η Δικαιοσύνη και ότι δεν πρόκειται ο ίδιος να εκδώσει δικαστική απόφαση.

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Δεν αρνήθηκε να καταδικάσει την απόπειρα δολοφονίας. Απέφυγε να καταδικάσει τη συγκεκριμένη πράξη ως ναζιστική βία.

Για τα χαρτάκια, όμως, δεν περίμενε τη Δικαιοσύνη

Κατά τη διάρκεια της ίδιας ενημέρωσης, ο Μαρινάκης μάς προκάλεσε να εντοπίσουμε ανακοίνωσή του που να καταδικάζει μέσα σε λίγες ώρες κάποια παρέμβαση με χαρτάκια.

Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε πολύ.

Στις 12 Φεβρουαρίου 2025, μέλη του Ρουβίκωνα πήγαν με μοτοπορεία έξω από το σπίτι του νεοεκλεγέντος Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, στην Κηφισιά. Πέταξαν τρικάκια σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών και φώναξαν συνθήματα.

Δεν καταγράφηκε κανένας τραυματισμός.

Το ίδιο βράδυ, ο Παύλος Μαρινάκης εξέδωσε ανακοίνωση χαρακτηρίζοντας τους συμμετέχοντες εκπροσώπους της «χειρότερης εκδοχής του φασισμού». Μάλιστα, χρησιμοποίησε το περιστατικό για να επιτεθεί στην αντιπολίτευση, την οποία κατηγόρησε για τοξικότητα και συκοφαντίες.

Δεν ζήτησε να περιμένουμε τη Δικαιοσύνη για να διαπιστωθεί αν τα τρικάκια συνιστούσαν φασιστική ενέργεια. Έκανε ο ίδιος τον πολιτικό χαρακτηρισμό μέσα σε λίγες ώρες.

Τον Ιούλιο του 2025, όταν μέλη συλλογικότητας πέταξαν τρικάκια και έγραψαν σύνθημα στο πολιτικό γραφείο του υφυπουργού Υγείας Δημήτρη Βαρτζόπουλου στη Θεσσαλονίκη, η Νέα Δημοκρατία έκανε λόγο για φασιστική ενέργεια.

Πρόκειται για πράξεις που μπορούν να ελεγχθούν ως προς τη νομιμότητά τους. Δεν είναι, όμως, ίδιες με το μαχαίρωμα ενός ανθρώπου και τη δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας.

Η ταχύτητα και η αυστηρότητα των πολιτικών χαρακτηρισμών φαίνεται να διαφοροποιούνται ανάλογα με το περιστατικό.

Η Σύρος και τα «φασιστικά χαρακτηριστικά» μιας διαδήλωσης

Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν θυμηθούμε τι συνέβη στη Σύρο στις 22 Ιουλίου 2025.