Ποιος διεθνής διασυρμός με το ασανσέρ στην Ακρόπολη; Οι μπίζνες να’ ναι καλά - Της Δέσποινας Κουτσούμπα*

Ποιος διεθνής διασυρμός με το ασανσέρ στην Ακρόπολη; Οι μπίζνες να’ ναι καλά

Της Δέσποινας Κουτσούμπα *

Τι θα μπορούσε να κάνει το Υπουργείο Πολιτισμού για τον ανελκυστήρα της Ακρόπολης, ώστε να μην ταλαιπωρούνται οι επισκέπτες με κινητικά προβλήματα;

Θα μπορούσε να ανακοινώσει εξαρχής ότι ο ανελκυστήρας μία ή δύο μέρες την εβδομάδα -πχ κάθε Τρίτη και Πέμπτη, είτε όλη μέρα είτε συγκεκριμένες ώρες- δεν λειτουργεί για λόγους συντήρησης. Να το γνωρίζουν όλοι και να κανονίσουν την επίσκεψή τους. Επίσης να πει ότι όταν βρέχει, όταν έχει δυνατό αέρα ή όταν έχει 40 βαθμούς το ασανσέρ δεν θα λειτουργεί, και να βγαίνει ανακοίνωση από την προηγούμενη μέρα, έστω το πρωί της ίδιας μέρας, για τι ότι το ασανσέρ δεν θα λειτουργήσει.

Έτσι οι ξεναγοί και οι επισκέπτες με κινητικά προβλήματα θα μπορούσαν να κανονίσουν επίσκεψη σε άλλους χώρους ή Μουσεία, αντί να φτάνουν μέχρι την είσοδο του ανελκυστήρα -πολλές φορές μέσα στη ζέστη και από δρόμους που δεν είναι εύκολα προσβάσιμοι, μια ολόκληρη περιπέτεια- και να ανακαλύπτουν ότι δεν λειτουργεί.

Βεβαίως οι ξαφνικές βλάβες είναι πάρα πολλές, δυστυχώς δεν είναι “μεμονωμένα περιστατικά”, το γνωρίζει πολύ καλά η Πυροσβεστική που καλείται κάθε τρεις και μία στην Ακρόπολη για να κατεβάσει ανθρώπους με αμαξίδια που εγκλωβίζονται λόγω βλάβης, οπότε και με τα παραπάνω μέτρα πάλι δεν θα αποφεύγονταν όλες οι ταλαιπωρίες, τουλάχιστον όμως θα γλίτωναν κάποιοι επισκέπτες την ταλαιπωρία και οι συνάδελφοί μας δεν θα αναγκάζονταν να απολογούνται συνεχώς για πράγματα για τα οποία δεν φταίνε!

Γιατί δεν συμβαίνει αυτό το τόσο απλό πράγμα; Δεν γνωρίζω τον λόγο, υποψιάζομαι όμως ότι δεν συμβαίνει γιατί θα είναι πλήγμα στο γόητρο της Υπουργού, του Πρωθυπουργού και βέβαια του χορηγού. Και δεν το θέλουν αυτό.

Οπότε δεν πειράζει να πλήττεται η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό -ξέρετε, οι επισκέπτες αυτοί γυρνάνε στις χώρες τους και λένε τι αντιμετώπισαν, γράφουν σε ομάδες με άλλους υποψήφιους επισκέπτες της χώρας μας και όλα τα σχετικά. Δεν το κάνουν για αντιπολίτευση -όπως ισχυρίζεται το ΔΤ του ΥΠΠΟ, κι εσείς το ίδιο κάνετε, λέτε στους φίλους και τους γνωστούς σας πώς περάσατε σε μια ξένη χώρα για να τους προτρέψετε να πάνε ή να μην πάνε.

Ο άλλος λόγος που δεν συμβαίνει τίποτα λογικό, βέβαια, είναι γιατί ελάχιστα ΜΜΕ από αυτά που κάποτε έγραφαν για το “παλιό αναβατόριο που δεν λειτουργούσε” -και σωστά τα έγραφαν- μετά άρχισαν τους ύμνους στον “μοναδικό ανελκυστήρα πλαγιάς”, το Ωνάσειο και τον Μητσοτάκη, και όσα συμβαίνουν στ’ αλήθεια στην Ακρόπολη δεν τους απασχολούν. Ούτε αν υπάρχουν τουαλέτες, αν οι επισκέπτες κατουράνε σε μπουκάλια, αν φοράνε πάνα για να αντέξουν, αν ο ανελκυστήρας δεν λειτούργησε τις μισές μέρες στο peak της τουριστικής σεζόν, δεν είναι πλέον θέματα για τα δελτία ειδήσεων. Κάποτε βέβαια ήταν. Μετά βρέθηκε χορηγός…

Ιλάν Παππέ (ισραηλινός ιστορικός): «Δεν είμαι προδότης του Ισραήλ. Προσπαθώ να σώσω τον λαό μου» (ΦΩΤΟς)

φώτο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

ΙΛΑΝ ΠΑΠΠΕ ΣΤΟ NEWS 24/7: “ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΟΥ”

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΙΤΣΑΡΔΑΚΗΣ

Ο ισραηλινός ιστορικός μίλησε στο NEWS 24/7 για τη διαδρομή του από τον σιωνισμό στην αμφισβήτηση, τις ανακαλύψεις που άλλαξαν την αντίληψή του για τη Νάκμπα, αλλά και για όσα θεωρεί ότι αποκάλυψε ο πόλεμος στη Γάζα για τη στάση της Δύσης.

Ο Ιλάν Παππέ είναι ίσως η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της σύγχρονης ισραηλινής ιστοριογραφίας.

Μέλος της γενιάς των λεγόμενων «Νέων Ιστορικών», αξιοποίησε τα αποχαρακτηρισμένα κρατικά αρχεία της δεκαετίας του 1980 για να αμφισβητήσει θεμελιώδεις αφηγήσεις γύρω από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

Οι θέσεις του τον έφεραν σε σύγκρουση με μεγάλο μέρος του ισραηλινού ακαδημαϊκού και πολιτικού κατεστημένου, οδηγώντας τελικά στην αποχώρησή του από το Πανεπιστήμιο της Χάιφα και τη συνέχιση της ακαδημαϊκής του πορείας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ.

Συναντήσαμε τον Ιλάν Παππέ στο περιθώριο του θερινού σχολείου «Genocides, Mass Atrocities and Human Rights», που πραγματοποιήθηκε στο Ροδοχώρι Νάουσας.

Η συζήτηση μαζί του ήταν καταλυτική για να κατανοήσει κανείς πως ένας σιωνιστής, που πολέμησε και έζησε στο Ισραήλ, μια μέρα – με όπλο την επιστήμη – άλλαξε τη στάση του και συμμετείχε στο μποϊκοτάζ εναντίον του κράτους του Ισραήλ.

φώτο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

Υπηρετήσατε στον ισραηλινό στρατό στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Πόσο επηρέασε αυτή η εμπειρία τον τρόπο με τον οποίο αντιληφθήκατε αργότερα το κράτος του Ισραήλ;

Θα ήθελα να πω ότι ο πόλεμος ήταν η στιγμή που άλλαξαν όλα, αλλά δεν θα ήταν αλήθεια. Ήμουν δεκαοκτώ ετών. Πολεμούσα το 1973 στα Υψίπεδα του Γκολάν εναντίον των Σύρων. Δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό ήταν το καθοριστικό γεγονός της ζωής μου. Μακάρι να ήταν, γιατί θα ήταν μια πολύ ωραία ιστορία: ότι είδες τις φρικαλεότητες του πολέμου και μετά έγιναν ειρηνιστής. Δεν μπορώ όμως να το πω αυτό.

Μετά τον πόλεμο παρέμεινα βαθιά αφοσιωμένος στον σιωνισμό. Επομένως όχι, δυστυχώς για μένα, αυτή η αλλαγή ήρθε αργότερα στη ζωή μου και όχι κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής μου εμπειρίας. Οι στρατιώτες, άλλωστε, δεν εκπαιδεύονται να σκέφτονται ιδιαίτερα. 

Είπατε ότι ήσασταν αφοσιωμένος στον σιωνισμό. Τι σήμαινε αυτό για εσάς;

Πίστευα πλήρως στην κυρίαρχη αφήγηση: ότι αυτή ήταν η πατρίδα ενός λαού που είχε εξοριστεί, επέστρεψε στον τόπο του, όλοι προσπαθούν να τον καταστρέψουν, αλλά εκείνος είναι γενναίος, θαρραλέος και το δίκαιο βρίσκεται με το μέρος του.

Νομίζω ότι ο σιωνισμός λειτουργούσε ως μια συνολική δικαίωση για όλα όσα συνέβαιναν γύρω σου. Είναι αυτό που ο Μισέλ Φουκώ περιγράφει όταν λέει ότι πρέπει να εξετάζεις όσα θεωρείς αυτονόητα.

Δεν καταλαβαίνουμε ίσως τα πάντα από όσα έγραψε ο Φουκώ, αλλά αυτό είναι κάτι που όλοι μπορούμε να κατανοήσουμε: το πρώτο πράγμα που πρέπει να εξετάζεις είναι εκείνα που θεωρείς φυσικά και δεν τα αμφισβητείς.

φώτο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

Ανήκετε στη γενιά των “Νέων Ιστορικών”. Με έναν τρόπο, εσείς και οι υπόλοιποι της γενιάς σας φέρατε στο φως κρατικά μυστικά. Το ίδιο το κράτος είχε καταγράψει όλα αυτά στα έγγραφα. Ποιο εύρημα στα αποχαρακτηρισμένα αρχεία σας συγκλόνισε περισσότερο;

Δύο πράγματα. Το πρώτο ήταν ότι υπήρχε συστηματικός σχεδιασμός για την εκδίωξη των Παλαιστινίων. Εγώ είχα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι έφυγαν επειδή τους το ζήτησαν οι αραβικές ηγεσίες. Τα έγγραφα έδειχναν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Παρεμπιπτόντως, άνοιξαν μόλις το 2% των εγγράφων που αφορούν το 1948. Μόνο το 2%.

Τα πραγματικά επιβαρυντικά έγγραφα δεν τα έδωσαν ποτέ στη δημοσιότητα. Τα κράτησαν κλειστά. Πιστεύω μάλιστα ότι μέχρι σήμερα τα έχουν καταστρέψει. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν πλέον.

Το δεύτερο ήταν οι αναφορές σε σφαγές. Είχα μεγαλώσει με την πεποίθηση ότι, μετά το Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι δεν θα μπορούσαν ποτέ να διαπράξουν τέτοιες πράξεις.

Όταν διάβασα τα έγγραφα, θυμάμαι να πηγαίνω στους καθηγητές μου και να τους λέω: “Μου είπατε ψέματα”. Η απάντηση που πήρα δεν ήταν ότι έκανα λάθος. Μου είπαν: “Μην τα δημοσιοποιείς αυτά. Είναι τα άπλυτά μας”.

Νοσοκομείο Νάσερ (Χαν Γιουνίς, Γάζα): Έναν χρόνο μετά, κανείς δεν λογοδότησε για τη δολοφονία των πέντε Παλαιστινίων δημοσιογράφων, ενώ στα μικρόφωνα της ΕΡΤ υπάρχει μόνο η ισραηλινή προπαγανδιστική αφήγηση

Νάσερ: Έναν χρόνο μετά, κανείς δεν λογοδότησε για τη δολοφονία των δημοσιογράφων

25 Αυγούστου, 2026

Στις 25 Αυγούστου 2025, ο ισραηλινός στρατός κατοχής χτύπησε το νοσοκομείο Νάσερ στο Χαν Γιουνίς στη Παλαιστίνη. Λίγα λεπτά μετά το πρώτο πλήγμα ακολούθησε δεύτερο χτύπημα στο ίδιο σημείο, την ώρα που δημοσιογράφοι, διασώστες και υγειονομικοί είχαν σπεύσει για να βοηθήσουν τους τραυματίες.

Ο απολογισμός ήταν 22 νεκροί. Ανάμεσά τους πέντε Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι: ο Hussam al-Masri του Reuters, η Mariam Abu Dagga που συνεργαζόταν με το Associated Press, ο Mohammed Salama του Al Jazeera, ο Moaz Abu Taha και ο Ahmed Abu Aziz.

Ο Hussam al-Masri δολοφονήθηκε στο πρώτο πλήγμα, στο σημείο από το οποίο λειτουργούσε η ζωντανή κάμερα του Reuters. Το δεύτερο χτύπημα ήρθε ενώ άνθρωποι είχαν ήδη συγκεντρωθεί για να βοηθήσουν. Οι εικόνες της επίθεσης κατέγραψαν σε πραγματικό χρόνο τη στιγμή που το σημείο χτυπήθηκε ξανά.

Έναν χρόνο μετά, η επίσημη ισραηλινή εκδοχή καταρρέει ακόμη περισσότερο.

Το Ισραήλ είχε υποστηρίξει ότι στόχος ήταν κάμερα που θεωρήθηκε ότι χρησιμοποιούνταν από τη Χαμάς. Έρευνα του Reuters έδειξε αργότερα ότι η συγκεκριμένη κάμερα ανήκε στο ίδιο το πρακτορείο και χρησιμοποιούνταν επί ημέρες για τη μετάδοση εικόνας από τη Γάζα.

Σήμερα, νέα έρευνα του Associated Press αποκαλύπτει ότι Ισραηλινός στρατιώτης που συμμετείχε στην επιχείρηση δήλωσε πως δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η κάμερα συνδεόταν με τη Χαμάς. Έναν χρόνο μετά τη δολοφονία 22 ανθρώπων, κανείς δεν έχει λογοδοτήσει.

Reuters και Associated Press επανέρχονται σήμερα, στην επέτειο της επίθεσης, απαιτώντας από την ισραηλινή κυβέρνηση πλήρη και διαφανή εξήγηση και τονίζοντας ότι οι απαντήσεις που έχουν λάβει μέχρι σήμερα παραμένουν ανεπαρκείς.

Για τους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους, όμως, η ατιμωρησία αποτελεί μέρος της καθημερινής πραγματικότητας μέσα στην οποία προσπαθούν να καταγράψουν τη γενοκτονία στη Γάζα, την ώρα που η πρόσβαση των ξένων δημοσιογράφων παραμένει δραστικά περιορισμένη.

Στο Νάσερ δεν δολοφονήθηκαν απλώς πέντε δημοσιογράφοι. Χτυπήθηκαν άνθρωποι που κατέγραφαν, κάμερες που μετέδιδαν και εκείνοι που έτρεξαν να σώσουν τους πρώτους τραυματίες.

Έναν χρόνο μετά, οι συνάδελφοί μας παραμένουν νεκροί. Οι εικόνες παραμένουν. Τα ερωτήματα παραμένουν. Και η απαίτηση για λογοδοσία παραμένει.

ΠΗΓΗ: Journalists Network For Palestine – Greece

*** 

ΕΡΤ για όλους ή μικρόφωνο σε μία-του Ισραήλ-άποψη;

Η ΕΡΤ είναι η δημόσια τηλεόραση της Ελλάδας. Υποτίθεται ότι ο ρόλος της είναι να ενημερώνει αντικειμενικά, να παρουσιάζει διαφορετικές απόψεις και να δίνει βήμα στον πλουραλισμό — όχι να λειτουργεί ως μονόδρομος μιας συγκεκριμένης πολιτικής και γεωπολιτικής αφήγησης.

Κι όμως, μετά από σχεδόν τρία χρόνια γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας, πόσες εκπομπές της ΕΡΤ είδαμε να δίνουν πραγματικά χώρο στην παλαιστινιακή πλευρά;

Πόσους ακαδημαϊκούς, ερευνητές, δημοσιογράφους ή αναλυτές που αμφισβητούν την ισραηλινή πολιτική είδαμε να συμμετέχουν ισότιμα στις συζητήσεις; Πόσες φορές ακούσαμε στην ΕΡΤ μια πραγματικά διαφορετική φωνή;

Στην τελευταία συζήτηση για τον πόλεμο και την κατάσταση στην Παλαιστίνη, δεν βρέθηκε ούτε ένας ακαδημαϊκός ή αναλυτής που να εκπροσωπεί μια διαφορετική προσέγγιση. Όλοι οι συνομιλητές κινούνταν μέσα στο ίδιο πλαίσιο. Όλοι υπέρ της στρατηγικής σχέσης με το Ισραήλ. Κανείς απέναντι.

Αυτό δεν είναι πλουραλισμός. Είναι μονοφωνία με δύο μικρόφωνα.

Και ας μιλήσουμε για την πραγματικότητα.

Δικηγόροι: Ρατσισμός είναι η γενοκτονία στη Γάζα και όχι η αντίσταση στο έγκλημα του Ισραήλ

Ρατσισμός είναι η γενοκτονία στη Γάζα και όχι η αντίσταση στο έγκλημα του Ισραήλ (Κείμενο της Εναλλακτικής Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας, 24/8/2026)

Με αφορμή περιστατικά στα οποία εμπλέκονται ισραηλινοί τουρίστες, με γνωστότερο αυτό της ταβέρνας Αξιώτισσα στη Νάξο, δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων και ποινικές διώξεις όσον αφορά τις κινητοποιήσεις ενάντια στη γενοκτονία στη Γάζα, αλλά και πρόσφατη ανακοίνωση του Συνηγόρου του Πολίτη με αναφορά στην αντιρατσιστική νομοθεσία, είναι σημαντικές οι ακόλουθες διασαφηνίσεις:

1. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, υπολογίζεται ότι, από τις 7 Οκτωβρίου 2023 και ως αποτέλεσμα των Ισραηλινών επιχειρήσεων στη Γάζα, έχουν σκοτωθεί 73.420 Παλαιστίνιοι και έχουν τραυματιστεί 174.369, ενώ χιλιάδες εξακολουθούν να είναι αγνοούμενοι. Από τον αριθμό των νεκρών, εκτιμάται ότι περίπου 20.000 με 22.000 είναι παιδιά (περίπου 30% του συνόλου) και πάνω από 12.000 είναι γυναίκες, ενώ διάφορες αναλύσεις και εκτιμήσεις (συμπεριλαμβανομένων ισραηλινών πηγών) υποδεικνύουν ότι η μεγάλη πλειονότητα (70% ή και παραπάνω) είναι άμαχοι. Από την κατάπαυση του πυρός τον Οκτώβριο του 2025, οι επιπλέον νεκροί Παλαιστίνιοι ανέρχονται σε 1.286 και οι τραυματίες σε 4.257. Παράλληλα, το 82% των δομών της Γάζας έχει υποστεί ζημιές (εκ των οποίων πάνω από 134.000 είναι πλήρως κατεστραμμένες σύμφωνα με την UNOSAT), περίπου το 77% των οικιστικών μονάδων έχει καταστραφεί ή έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, το 74% του οδικού δικτύου είναι κατεστραμμένο, η ηλεκτρική υποδομή είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου κατεστραμμένη όπως και τα δίκτυα νερού και αποχέτευσης, ενώ σχεδόν 2 εκατομμύρια άνθρωποι παραμένουν εκτοπισμένοι και αποκλεισμένοι στο δυτικό τμήμα της Λωρίδας της Γάζας (περίπου 40% της Λωρίδας), με τεράστιες ανάγκες ανακατασκευής που εκτιμώνται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Ο νομικός χαρακτηρισμός των ενεργειών του Ισραήλ στη Γάζα και ευρύτερα στην Παλαιστίνη ως εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονίας και η υποχρέωση αντίστασης σε αυτές θεμελιώνεται σε πλήθος διεθνών συμβάσεων, εκθέσεων και αποφάσεων διεθνών δικαστηρίων, διεθνών οργανισμών, φορέων και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κοκ. Αναφέρουμε τις πιο σημαίνουσες αποφάσεις και εκθέσεις:

1.1. Στο πλαίσιο της εκκρεμούς υπόθεσης Νότια Αφρική κατά Ισραήλ [1] με την κατηγορία της τέλεσης του εγκλήματος της γενοκτονίας στη Γάζα, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εξέδωσε τις από 26/1/2024 και 28/3/2024 αποφάσεις χορήγησης ασφαλιστικών μέτρων [2] [3], συνομολογώντας τη βασιμότητα της αίτησης της Νότιας Αφρικής και λόγω κατεπείγοντος (λόγω “πραγματικού και άμεσου κινδύνου να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημία στα δικαιώματα που έκρινε το Δικαστήριο ως εύλογα, προτού εκδώσει την τελική του απόφαση”) διέταξε το Ισραήλ να απέχει από την τέλεση πράξεων γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων της Γάζας μέχρι την οριστική εκδίκαση της υπόθεσης. Ως κομμάτι αυτών των αποφάσεων, οι πολιτικοί ιθύνοντες του Ισραήλ διατάσσονται να απέχουν από γενοκτονικές δηλώσεις (η μόνη απόφαση την οποία υπερψήφισε και ο ορισθείς από το Ισραήλ δικαστής), σαν και αυτή στην οποία προέβη πριν λίγες μέρες ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας της κυβέρνησης Νετανιάχου Μπεν Γκβιρ, αρμόδιος για τα σώματα ασφαλείας, ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα πρέπει να «σκοτώνουν 30 ή 40» Παλαιστίνιους στη Γάζα κάθε βράδυ και να μην περιορίζονται σε «όσους αποτελούν κίνδυνο εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή»… «Υπάρχουν άνθρωποι εκεί που δεν τους αξίζει να ζουν. Δεν πρέπει να ζουν. Δεν είναι καν άνθρωποι».

1.2. Στις 21 Νοεμβρίου 2024, το Τμήμα Προδικασίας I (Pre-Trial Chamber I) του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης ανακοίνωσε την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης σε βάρος των Μπέντζαμιν Νετανιάχου και Γιοάβ Γκάλαντ [4] αναφέροντας τη διαπίστωση ύπαρξης «εύλογων αιτιών» (reasonable grounds) του Δικαστηρίου να πιστεύει ότι κατά την περίοδο από την 8η Οκτωβρίου 2023 μέχρι και την 20η Μαΐου 2024 (ημέρα υποβολής των αιτήσεων για έκδοση ενταλμάτων σύλληψης στο Δικαστήριο) διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου, ιδίως με τη χρήση του λιμού ως μεθόδου πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που συνίστανται στο έγκλημα της δολοφονίας, το έγκλημα του διωγμού και άλλες απάνθρωπες ενέργειες. Στις 17 Οκτωβρίου 2025, το Προδικαστικό Τμήμα Ι του ΔΠΔ απέρριψε το αίτημα του Ισραήλ που ζητούσε άδεια έφεσης επανεξέτασης της έρευνας επικαλούμενο «νέα δεδομένα» [5].

1.3. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, η Ανεξάρτητη Διεθνής Επιτροπή Έρευνας (COI) του ΟΗΕ για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, και του Ισραήλ, υπέβαλε την έκθεσή της στην 60ή σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ισραηλινές αρχές και δυνάμεις έχουν διαπράξει και συνεχίζουν να διαπράττουν γενοκτονία στην κατεχόμενη Λωρίδα της Γάζας [6]. Τα πορίσματα της έκθεσης αυτής συμπληρώνονται από τη σειρά εκθέσεων της Ειδικής Εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη Francesca Albanese [7], αλλά και από τη νεότερη έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 23 Ιουνίου 2026 [8], σύμφωνα με την οποία οι ισραηλινές ένοπλές δυνάμεις στη Γάζα στοχοποιούν σκόπιμα και σκοτώνουν παιδιά στο πλαίσιο “γενοκτονίας” που είναι σε εξέλιξη.

1.4. Στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δηλαδή το Ισραήλ διαπράττει το έγκλημα της γενοκτονίας στη Γάζα έφτασαν, μεταξύ άλλων, η Διεθνής Αμνηστία [9], η Human Rights Watch [10], η B’Tselem [11] (οργάνωση δικαιωμάτων στο Ισραήλ), η Διεθνής Ενωση Μελετητών Γενοκτονιών [12] (IAGS), κοκ. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν όχι μόνο από τον αριθμό των νεκρών και των αμάχων, αλλά από τη συνολική καταστροφή κάθε πολιτικής υποδομής (κυβερνητικά κτίρια, νοσοκομεία και δομές υγείας, σχολεία, δικαστήρια, χώρους λατρείας, κλπ) στη Λωρίδα της Γάζας, με τρόπο που πληροί τον ορισμό της γενοκτονίας της Σύμβασης του 1948 ο οποίος απαιτεί τη “σκόπιμη επιβολή συνθηκών διαβίωσης που αποσκοπούν στην πλήρη ή μερική φυσική καταστροφή μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας”.

2. Σε συνέχεια των ανωτέρω αποφάσεων και εκθέσεων που ερείδονται σε Διεθνείς Συμβάσεις, δημιουργούνται υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη που τις έχουν συνυπογράψει. Συγκεκριμένα για τη χώρα μας: Η Ελλάδα έχει κυρώσει τη Σύμβαση για την Πρόληψη και την Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας ήδη από το 1954, με το Ν.Δ. 3091 της 6/12-10-54 (Α 250) “Περί συμπληρώσεως της Συμβάσεως δια την πρόληψιν και καταστολήν του εγκλήματος της γενοκτονίας από 9 Δεκεμβρίου 1948”. Περαιτέρω, η Ελλάδα, όπως και το σύνολο των χωρών της ΕΕ, αποτελεί κράτος-μέλος του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και έχει υπογράψει και κυρώσει το Καταστατικό του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου από το 2002, με τις διατάξεις του ν. 3003/2002 και στη συνέχεια του ν. 3948/2011. Συνεπώς, οι αποφάσεις και τα σχετικά εντάλματα του Δικαστηρίου είναι απολύτως δεσμευτικά για τα κράτη μέλη και κατ’ επέκταση τις ελληνικές αρχές, που έχουν νόμιμη υποχρέωση εκτέλεσής τους. Παρομοίως, η Ελλάδα με τον Νόμο 1782/1988 (ΦΕΚ 116/Α/3-6-1988) έχει κυρώσει τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων, καθώς και με τον Νόμο 3841/1955 (ΦΕΚ Α3 της 5^ης Ιανουαρίου 1956) τις Συμβάσεις της Γενεύης περί Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Εξάλλου, σύμφωνα με το Άρθρο 28 του Συντάγματος της Ελλάδας, διεθνείς Συμβάσεις, όπως οι Συμβάσεις της Γενεύης, τα Πρόσθετα Πρωτόκολλα αυτής και η Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων, αποτελούν μέρος του εσωτερικού δικαίου και υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης, επιβάλλουν δε απόλυτη υποχρέωση στα κράτη, άρα και στην Ελλάδα, να διώκουν ή να εκδίδουν τους υπαίτιους βασανιστηρίων και σοβαρών παραβιάσεων. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοήσει την παρουσία ενός υπόπτου για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονίας στο έδαφός της. Ο νόμος επιβάλλει την έναρξη ποινικής έρευνας και, όπου υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις, την άσκηση δίωξης ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων.

3. Οι ανωτέρω υποχρεώσεις των τρίτων κρατών, ανάμεσά τους και της Ελλάδας, θα πρέπει να ειδωθούν υπό το φως και των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών της υπό μελέτη περίπτωσης: οι εγκληματικές πράξεις στη Γάζα τελέστηκαν και τελούνται από τις Ισραηλινές Ενοπλές Δυνάμεις (IDF, Israel Defense Forces, κατ’ ευφημισμό “Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις”), οι οποίες αποτελούνται από κληρωτούς στρατιώτες (η συμμετοχή υπολογίζεται στο 65% με 70% των υποχρεούμενων σε θητεία νέων ανω των 18 αμφότερων των φύλων και έχει διάρκεια έως και τρία χρόνια με καθεστώς εφεδρείας μετά το τέλος της). Εκτός της εκτέλεσης του γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, ο IDF αποτελεί την επίσημη αρχή στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, η οποία τελεί υπό στρατιωτική και όχι πολιτική διοίκηση. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι κληρωτοί στρατιώτες στο Ισραήλ να συμμετέχουν άμεσα και ενεργητικά στην παράνομη κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Η λειτουργία του Ισραηλινού Στρατού ως ιεραρχημένου συνόλου λειτουργούντος με αλυσίδα εντολών (όπως δηλαδή και κάθε στρατιωτικό σύνολο στον κόσμο) σημαίνει ότι η διάγνωση πράξεων γενοκτονίας εν εξελίξει και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, αλλά και η διαρκής ενεργητική επιβολή της παράνομης κατοχής στα παλαιστινιακά εδάφη, θεμελιώνουν ενδείξεις ποινικής ευθύνης, πρώτα και κύρια της στρατιωτικής ιεραρχίας και των πολιτικών του προϊσταμένων, αλλά και των κατώτερων βαθμίδων του, που πρέπει να διερευνηθούν. Πρέπει εδώ ακόμα να σημειωθεί ότι η συμμετοχή στην ιεραρχία του IDF έχει συστηματικά αποτελέσει προσόν για την ανάδειξη πολιτικών ηγετών και διαβατήριο για τη μετάβαση από την ηγεσία του στρατού στις κορυφές του πολιτικού συστήματος του Ισραήλ. Οι δε βασικοί πυλώνες του πολιτικού συστήματος όχι μόνο δεν αφίστανται αλλά νομιμοποιούν τις πράξεις γενοκτονίας και τα τελεσθέντα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, παρά τις έντονες αντιμαχίες ανάμεσα στα κόμματα και τις αντιπολιτευτικές κριτικές (για άλλα θέματα) στη σημερινή κυβέρνηση Νετανιάχου. Ως αποτέλεσμα αυτού, όλοι οι αναλυτές ανεξαρτήτως ιδεολογικής ή πολιτικής τοποθέτησης συνομολογούν ότι τυχόν πολιτική αλλαγή στις επερχόμενες εκλογές του Ισραήλ δεν θα επιφέρει καμία αλλαγή στην κατάσταση στη Γάζα, ενώ καμία ποινική λογοδοσία των δραστών των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και πράξεων γενοκτονίας στη Γάζα δεν προβλέπεται από το εσωτερικό της ισραηλινής έννομης τάξης. Το γεγονός αυτό καθιστά ακόμα σημαντικότερη την διεθνή απαίτηση λογοδοσίας του κράτους του Ισραήλ και αναδεικνύει τις υποχρεώσεις των τρίτων κρατών δυνάμει των Συμβάσεων που έχουν υπογράψει.

Τάσος Δούσης / Από τα πεντάστερα του Νεπάλ στα “πατριωτικά χαρακώματα”: Το ξεσαλωμένο lifestyle-παραλήρημα του κ. Δούση, της γνωστής συνομοταξίας “εμείς που σας ξεβλαχεύουμε”…

Από τα πεντάστερα του Νεπάλ στα “πατριωτικά χαρακώματα”: Το ξεσαλωμένο lifestyle-παραλήρημα του Τάσου Δούση

Φαίνεται πως οι πολλές ώρες πτήσης και η παρατεταμένη διαμονή σε πολυτελή θέρετρα του εξωτερικού προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Δεν εξηγείται αλλιώς το πρόσφατο, γεμάτο ελιτισμό και εθνικιστική υστερία παραλήρημα του γνωστού τηλεοπτικού τουρίστα Τάσου Δούση.

Ηταν αναμενόμενο αυτή η προκλητική συμπεριφορά να προκαλέσει οργισμένες αντιδράσεις από χρήστες του διαδικτύου και ειδικά από θαμώνες του Χ. Ανάμεσα στα πολλά σχόλια που ακολούθησαν την αδιανόητη τοποθέτηση του Δούση ξεχωρίζουν ορισμένα που αναφέρονται στην επαγγελματική δραστηριότητα του συγκεκριμένου και στα μελανά σημεία της.

Σ’ αυτές ξεχωρίζει μια επώνυμη ανάρτηση στο f/b που αναφέρει ότι όταν ο Δουσης όταν είχε επισκεφτεί την Λήμνο για να πραγματοποιήσει για ταξιδιώτικο “ρεπορτάζ”, η ταρίφα του για να εντάξει ταβέρνες και εστιατόρια στο ταξιδιωτική του εκπομπή ήταν 2.000 ευρώ. Προφανώς δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την βασιμότητα αυτής και παρόμοιων καταγγελιών που είδαν την δημοσιότητα. Μπορούμε όμως να σχολιάσουμε αυτή την ανεκδιήγητη συμπεριφορά του δημοσιολόγου.

Ο άνθρωπος που έκανε καριέρα δείχνοντάς μας πού τρώνε οι πλούσιοι, πού κοιμούνται οι προνομιούχοι και πώς μπορεί να εξαϋλωθεί ένας μισθός μέσα σε ένα βράδυ, θυμήθηκε ξαφνικά να φορέσει το κοστούμι του γεωπολιτικού αναλυτή και του εθνικού κήνσορα. Από την άνεση των πολυτελών ταξιδιών του, αποφάσισε να κουνήσει το δάχτυλο στον ελληνικό λαό που «τολμά» να διαμαρτύρεται για την ακρίβεια και την κοινωνική εξαθλίωση.

Από την ασφάλεια του εξωτικού Νεπάλ και με την τσέπη γεμάτη από τα κέρδη της βιομηχανίας του lifestyle, ο κ. Δούσης ενοχλήθηκε που εργαζόμενοι και νεολαία δεν χειροκροτούν την ακρίβεια. Τους ειρωνεύεται επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα δωμάτια των 250 ευρώ στα νησιά — εκεί όπου η τουριστική «ανάπτυξη» έχει μετατρέψει ολόκληρες περιοχές σε απαγορευμένες ζώνες για τους εργαζόμενους.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, τους εγκαλεί για «ψευτοπλούσια νιρβάνα». Προφανώς, από την πισίνα ενός πεντάστερου resort η πραγματικότητα της οικογένειας που παλεύει να πληρώσει νοίκι, ρεύμα και σούπερ μάρκετ μοιάζει πολύ μακρινή.

Το θράσος όμως ξεπερνά κάθε όριο όταν ο τηλεοπτικός ξεναγός αφήνει τον Fredo και πιάνει τα όπλα. Επιτιθέμενος στην «αριστερή παντόφλα», απαιτεί από τον λαό να προετοιμαστεί για «πόνο, αίμα και θυσίες».

Εδώ πλέον μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα.

Ένας εκπρόσωπος της τηλεοπτικής σαπουνόφουσκας, που έχει κάνει επάγγελμα το lifestyle και την κατανάλωση, εμφανίζεται ως πολεμοκάπηλος τιμητής και ζητά από τους ανθρώπους του μεροκάματου να αποδεχτούν ότι τα παιδιά τους μπορεί να γίνουν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, της αστικής τάξης και των νατοϊκών σχεδιασμών.

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαιώνει τις θέσεις της Κοινότητας απέναντι στις προσπάθειες εκκένωσης από κυβέρνηση και Περιφέρεια Αττικής

Προσφυγικά: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δικαιώνει τις θέσεις μας απέναντι στις προσπάθειες εκκένωσης

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου Raffaele Fitto, εξέδωσε απάντηση που αποτελεί ένα καθοριστικό πολιτικό και νομικό εργαλείο για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών».

Ανακοίνωση εξέδωσε η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Σε αυτήν, η συλλογικότητα επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε απάντησή της προς γραπτή ερώτηση που της υποβλήθηκε στις 12 Ιουνίου και υπογράφτηκε από 32 ευρωβουλευτές από διάφορες ευρωκοινοβουλευτικές ομάδες, επιβεβαίωσε την ισχύ της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κατοίκων της Κοινότητας, αλλά και αναγνώρισε το θεσμικό «φρένο» στις προσπάθειες εκκένωσης του χώρου από τις ελληνικές αρχές.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών:

«Σε συνέχεια της γραπτής ερώτησης που κατατέθηκε στις 12 Ιουνίου 2026 και υπογράφηκε από 32 ευρωβουλευτές από διάφορες κοινοβουλευτικές ομάδες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μέσω του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου Raffaele Fitto, εξέδωσε απάντηση που αποτελεί ένα καθοριστικό πολιτικό και νομικό εργαλείο για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Προσφυγικών.

Η απάντηση της Επιτροπής κατοχυρώνει τα εξής θεμελιώδη σημεία:

Μπλόκο στα πλάνα εκκένωσης και στη χρηματοδότησή τους: Η αρχική έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενδιάμεση επανεξέταση του προγράμματος Αττική 2021-2027, η οποία περιλαμβάνει την “Προώθηση της πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή και βιώσιμη στέγαση”, αποτελεί εξαιρετικά πρώιμο στάδιο της διαδικασίας και έπονται στάδια εξειδίκευσης των συμπεριλαμβανόμενων έργων, μέχρι την τελική έγκριση οποιασδήποτε χρηματοδότησης. Η απάντηση αναφέρει ρητά ότι σε κάθε στάδιο θα πρέπει να τηρούνται αυστηρά από τα κράτη μέλη οι υποχρεώσεις που πηγάζουν από το ενωσιακό δίκαιο και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. Επομένως, οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση για την βίαιη εκδίωξη των κατοίκων συνιστά παραβίαση των προβλεπόμενων όρων της Ε.Ε., εκθέτοντας για ακόμη μια φόρα την ελληνική κυβέρνηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αλλά και την Περιφέρεια Αττικής, η οποία θα χάσει αυτομάτως και οριστικά οποιουδήποτε εγκριθέντες ευρωπαϊκούς πόρους.

Υποχρέωση διαβούλευσης με την Κοινότητα των Προσφυγικών: Η Επιτροπή ξεκαθαρίζει ότι υπάρχει νομική υποχρέωση προηγούμενης διαβούλευσης με όσους διαμένουν στο συγκρότημα (“διαβούλευση με τα θιγόμενα μέρη”). Ως εκ τούτου, η Περιφέρεια Αττικής παρανόμησε και παραβίασε το ενωσιακό δίκαιο από την στιγμή που δεν έχει προβεί σε καμία συνομιλία με την Κοινότητα των Προσφυγικών και τους 400 και πλέον κατοίκους, των οποίων την παρουσία αγνοούσε… επιδεικτικά μέχρι πρόσφατα, με τις νόμιμες συνέπειες που αυτό συνεπάγεται ως προς την μελλοντική έγκριση οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χρηματοδότησης. Σε κάθε περίπτωση, η Περιφέρεια οφείλει, έστω και καθυστερημένα, να υλοποιήσει την πρόταση του Ψηφίσματος της 24ης Ιουνίου του Δήμου Αθηναίων και να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου με την Κοινότητα των Προσφυγικών, που αποτελεί τον αναγνωρισμένο φυσικό συνομιλητή.

Το θεμελιώδες δικαίωμα στη στέγαση προστατεύει απόλυτα τους κατοίκους της Κοινότητας: Η Επιτροπή τονίζει “την ανάγκη ανάπτυξης μέτρων μετριασμού και μηχανισμών συνεργασίας για τη μείωση των κινδύνων έξωσης και αστεγίας”. Εξάλλου, υπογραμμίζει ότι η έξωση χωρίς την προηγούμενη παροχή μιας συγκεκριμένης, εξειδικευμένης, αυτόνομης και αξιοπρεπούς εναλλακτικής λύσης αντίκειται στο ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης επιβάλλουν τη μέγιστη νομική προστασία για όσους κινδυνεύουν με έξωση, διασφαλίζοντας απόλυτα την αναζήτηση λύσεων.

Αυτή η τοποθέτηση ορίζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι οποιαδήποτε βίαιη ή αναγκαστική παρέμβαση δεν περιλαμβάνει επίσημο διάλογο με τους κατοίκους και δεν τους εγγυάται μια αξιοπρεπή εναλλακτική λύση συνιστά παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου.

1. Τον Φεβρουάριο του 2026 η Επιτροπή ενέκρινε την ενδιάμεση επανεξέταση του προγράμματος Αττική 2021-2027. Αυτό περιλαμβάνει, στο πλαίσιο του ειδικού στόχου 4.7 του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης “Προώθηση της πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή και βιώσιμη στέγαση”, μια δράση που αποσκοπεί στη στήριξη της αποκατάστασης και της ενεργειακά αποδοτικής ανακαίνισης ενός οικιστικού συγκροτήματος στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα, ιδιοκτησίας της περιφέρειας, ώστε να καταστεί διαθέσιμο κυρίως σε ευάλωτες ομάδες. Πριν από την έγκριση της Επιτροπής, η τροποποίηση του προγράμματος εγκρίθηκε από την επιτροπή παρακολούθησης, καθώς και από τους εταίρους.
2. Ο θεματικός αναγκαίος πρόσφορος όρος 4.4 δεν εφαρμόζεται στην ανωτέρω δράση που εμπίπτει στον ειδικό στόχο 4.7.
3. Η πολιτική συνοχής τελεί υπό επιμερισμένη διαχείριση· επομένως, τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την επιλογή των έργων και την εποπτεία της υλοποίησής τους. Καθ’ όλη τη διάρκεια του σχεδιασμού και της υλοποίησης της στήριξης, καθώς και της επιλογής των πράξεων, πρέπει να τηρούνται οι οριζόντιες αρχές, μεταξύ των οποίων οι θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται επίσης να διαθέτουν μηχανισμούς για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ.

H προτεινόμενη σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με την καταπολέμηση του αποκλεισμού από τη στέγαση δίνει έμφαση σε μακροπρόθεσμες ανθρωποκεντρικές λύσεις και στην πρόληψη με σκοπό να αποτραπεί ο αποκλεισμός από τη στέγαση και η αστεγία. Τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης μέτρων μετριασμού και μηχανισμών συνεργασίας για τη μείωση των κινδύνων έξωσης και αστεγίας. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης7 απαιτούν την παροχή νομικής προστασίας σε όσους κινδυνεύουν με έξωση. Αυτό περιλαμβάνει διαβούλευση με τα θιγόμενα μέρη για εναλλακτικές λύσεις και τη διασφάλιση αξιοπρεπούς, εναλλακτικής στέγασης σε περίπτωση εξώσεων».

ΠΗΓΗ 

Το κολαστήριο της Σιντικής Σερρών, τα ψέματα της εξουσίας και το μέτρο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας - Συγκλονίζει η ανοιχτή επιστολή 300 μεταναστών: «Υποφέρουμε, παρακαλούμε βοηθήστε μας, παρακαλούμε σώστε μας» (VIDEO)

Το κολαστήριο της Σιντικής, τα ψέματα της εξουσίας και το μέτρο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας

Ανακοίνωση της Ανοιχτής Αντιρατσιστικής Συνέλευσης στη Δ. Θεσσαλονίκη

Τις αβάσταχτες συνθήκες που επικρατούν στο καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών και οι οποίες οδηγούν συχνά σε εξεγέρσεις και απόπειρες απόδρασης, όπως συνέβη ξανά στις 22 Αυγούστου, αναδεικνύει ανακοίνωση της Ανοιχτής Αντιρατσιστικής Συνέλευσης στη Δ. Θεσσαλονίκη η οποία επισημαίνει τα ψέματα που ειπώνονται κάθε φορά από την εξουσία.

«Αν έβλεπε κανείς τις σημερινές ειδήσεις που αφορούν το καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών, θα διάβαζε πάνω-κάτω τα εξής νέα:

“Μετανάστες προκάλεσαν φθορές στη δομή που τους φιλοξενεί”, “Επίθεση δέχτηκαν οι αστυνομικές δυνάμεις”, “Προχώρησαν σε συλλήψεις για την βίαιη και επικίνδυνη συμπεριφορά τους” κι άλλα πολλά παρόμοια. Τι συμβαίνει όμως στο καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών και τι πραγματικά συνέβη στις 22 Αυγούστου;»

Το καμπ της Σιντικής, όπως υπενθυμίζει η ανακοίνωση, για πάνω από έναν χρόνο τώρα, έχει μετατραπεί σε «ειδική δομή» κράτησης. Εκεί είναι φυλακισμένοι χωρίς τη θέληση τους πάνω από 700 νέοι άντρες, ηλικίας 18 ως και 30 ετών κατά βάση Αιγύπτιοι και Μπαγκλαντεσιανοί. Το μόνο “έγκλημα” για το οποίο κατηγορούνται είναι η “παράνομη είσοδος” στη χώρα. Είναι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα και παρ’ όλα αυτά κρατούνται στην ειδική αυτή δομή, χωρίς να έχουν τα βασικά και τα στοιχειώδη για να μπορούν να κάνουν σωστά ακόμη κι αυτό. Η Σιντική είναι χτισμένη σ’ ένα από τα πλέον απόμερα μέρη της επικράτειας, σ’ ένα σημείο περίκλειστο από βουνά, όπου, χειμώνα καλοκαίρι, οι θερμοκρασίες είναι δυσβάσταχτες. Το καμπ αποτελείται από κοντέινερ ως 24 τετραγωνικά μέτρα το καθένα όπου στοιβάζονται 18 άνθρωποι στο καθένα. Υπάρχουν τέσσερις (4) λειτουργικές τουαλέτες και μπάνια σε όλο το καμπ, στο οποίο οι άνθρωποι συναντούν πολύ συχνά φίδια, ποντίκια και διάφορα έντομα. Οι αρρώστιες, τα δαγκώματα από τρωκτικά και τα τσιμπήματα από έντομα, οι κοριοί και οι ψύλλοι κάνουν τη ζωή ανυπόφορη. Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, το καμπ διοικείται εξ’ ολοκλήρου από την ελληνική αστυνομία και φυλάσσεται μόνιμα, 24/7, από δυνάμεις των ΜΑΤ. Οι ξυλοδαρμοί, οι βασανισμοί και οι εξαφάνιση κρατουμένων για μέρες ολόκληρες, σ’ ένα δωμάτιο απομόνωσης και βασανιστηρίων, είναι η καθημερινότητα στο καμπ της Σιντικής. Το φαγητό είναι σε άθλια κατάσταση, αρκετές φορές με αλλοιώσεις κι επιπλέον δεν επαρκεί καν για τη σίτιση του πληθυσμού. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι στο έλεος της αστυνομίας, καθώς γιατρός υπάρχει ελάχιστες ώρες την εβδομάδα. Οι έγκλειστοι είναι σε τόσο μεγάλη απόγνωση που ακόμη και οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι συχνό, δυστυχώς, φαινόμενο.

Όμως, όπως τονίζει η συνέλευση, «παρά την απόγνωση και την καταστολή, οι μετανάστες της Σιντικής έχουν πολλά να μας διδάξουν. Διοργανώνουν, σχεδόν εβδομαδιαία, κινητοποιήσεις μέσα στο καμπ, διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις. Κινητοποιήσεις που πολύ συχνά πληρώνουν ακριβά με τους βασανιστές της ελληνικής αστυνομίας να μαντρώνουν στην απομόνωση για μέρες, κάποιους από αυτούς. Όμως δεν το βάζουν κάτω. Οι εξεγέρσεις αλλά και οι απόπειρες απόδρασης είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Οι άνθρωποι που ήρθαν εδώ για να βρουν μια καλύτερη ζωή, βρήκαν μόνο ένα καμπ αργής εξόντωσης. Και προσπαθούν να αποδράσουν, να διαμαρτυρηθούν, να εξεγερθούν και να αντισταθούν στην κατάφωρη αδικία. Είμαστε μαζί τους».

Η Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση επισημαίνει ότι σε όλη αυτή την προσπάθειά τους για στοιχειώδη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ολόκληρο στρατό από αστυνομία, δικαστές, εισαγγελείς, υπουργούς και βουλευτές, δημοσιογράφους και φασίστες ενώ οι εξεγέρσεις τους  παρουσιάζονται ως κεραυνός εν αιθρία, χωρίς να λέγεται κουβέντα για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης.

«Πως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται έρμαια της ρατσιστικής και εθνικιστικής, εσωτερικής και εξωτερικής, πολιτικής του ελληνικού κράτους. Πως το ελληνικό κράτος έχει στρατηγική συμμαχία με την αιγυπτιακή χούντα του Σίσι και γι’ αυτό απορρίπτει σωρηδόν τις αιτήσεις ασύλου με αυτήν την εθνικότητα. Πως το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά πολέμους, και μια γενοκτονία, αυτήν της Παλαιστίνης, που γεννούν εκατομμύρια μετανάστες. Πως το ελληνικό κράτος έχει πάρει απόφαση να δολοφονεί κατα εκατοντάδες στα χερσαία και στα θαλάσσια σύνορα και όποιους και όποιες καταφέρνουν να σωθούν να τους βασανίζει σε καμπ στην εγχώρια επικράτεια για χρόνια. Ή ακόμη χειρότερα να τους εξοντώνει, αργά και σταθερά, όπως συμβαίνει στο καμπ της Σιντικής.

Είναι η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά, δημόσια, πολιτικά και θαρρετά για αυτά που συμβαίνουν στο κολαστήριο της Σιντικής.

Νίκη της αλληλεγγύης και του ανυποχώρητου αγώνα!: Η Χρύσα Χοτζόγλου επιστρέφει στο σχολείο και στους μαθητές της.

ΠΕΣΕΚ: Η Χρύσα Χοτζόγλου επιστρέφει στο σχολείο και τους μαθητές της. Νίκη της αλληλεγγύης και του ανυποχώρητου αγώνα!

Η Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) χαιρετίζει την επιστροφή της συναδέλφισσας, Χρύσας Χοτζόγλου, στο φυσικό της χώρο, στο σχολείο, δίπλα στους μαθητές και τους συναδέλφους της, έπειτα από σχεδόν 18 μήνες μιας πρωτοφανούς για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα δίωξης για συνδικαλιστική δράση, με την ποινή της «δυνητικής αργίας».

Η επιστροφή της, ύστερα από 536 ημέρες μακριά από την τάξη, αποτελεί μια σημαντική νίκη της αλληλεγγύης, της συλλογικής δράσης και του ανυποχώρητου αγώνα των εκπαιδευτικών, εν ενεργεία και συνταξιούχων.

Οι συγκεντρώσεις έξω από το Πειθαρχικό Συμβούλιο, οι διαδηλώσεις, οι απεργίες, οι παρεμβάσεις των σωματείων, η έμπρακτη συμπαράσταση συναδέλφων, μαθητών, γονέων και συλλογικοτήτων απέδειξαν ότι οι διώξεις και οι μηχανισμοί καταστολής δεν είναι ανίκητοι. Όταν απέναντί τους βρίσκουν ένα μαζικό, ενωμένο και αποφασισμένο εκπαιδευτικό κίνημα, μπορούν να υποχωρήσουν.

Η ΠΕΣΕΚ θεωρεί ότι η επιστροφή της Χρύσας είναι νίκη όλων όσοι δεν αποδέχτηκαν τη σιωπή και την τρομοκρατία ως κανονικότητα. Είναι νίκη της αλληλεγγύης απέναντι στην αυθαιρεσία, νίκη της συλλογικής δράσης απέναντι στην προσπάθεια απομόνωσης των αγωνιστών εκπαιδευτικών.

Είναι, ταυτόχρονα, ένα μήνυμα προς όλους τους εκπαιδευτικούς που διώκονται επειδή υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα: κανένας και καμία δεν πρέπει να μείνει μόνος και μόνη απέναντι στις διώξεις.

Η ΠΕΣΕΚ θα συνεχίσει με αποφασιστικότητα να βρίσκεται στο πλευρό της Χρύσας Χοτζόγλου, του Δημήτρη Χαρτζουλάκη και όλων των διωκόμενων εκπαιδευτικών, μέχρι την τελική δικαίωσή τους και την απόσυρση όλων των πειθαρχικών και ποινικών διώξεων.

Οι υποθέσεις της Χρύσας, του Δημήτρη Χαρτζουλάκη και του Θάνου Παπαδόπουλου μας υπενθυμίζουν ότι τίποτε δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και ότι μπροστά μας βρίσκονται και άλλες πειθαρχικές και ποινικές διώξεις.

Δεν πανηγυρίζουμε, λοιπόν, για μια «παραχώρηση» αλλά για ένα αποτέλεσμα που ήρθε κάτω από την πίεση του αγώνα και της αλληλεγγύης.

Και συνεχίζουμε: Για να ανακληθούν όλες οι διώξεις. Για να σταματήσει η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Για να μη διώκεται κανένας εκπαιδευτικός επειδή αγωνίζεται. Για να υπερασπιστούμε το δημόσιο σχολείο και τα δικαιώματα εκπαιδευτικών και μαθητών.

Η επιστροφή της Χρύσας, όπως και οι απαλλακτικές αποφάσεις των Πειθαρχικών για το συναδέλφο και πρόεδρο της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου, Χάρη Κουσινίδη, καθώς και εκείνες που αφορούν στις νεοδιόριστες εκπαιδευτικούς της Α’ ΕΛΜΕ Έβρου, μεταξύ των οποίων και η αντιπρόεδρος του Σωματείου, όπως και οι ανάλογες αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων για μια σειρά από διώξεις κατά εκπαιδευτικών της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, των τριών συναδελφισσών από τη Λακωνία κ.λπ., μάς δίνουν δύναμη και αισιοδοξία. Αποδεικνύει ότι ο συλλογικός αγώνας μπορεί να νικήσει.

Και η ΠΕΣΕΚ θα συνεχίσει να στέκεται αταλάντευτα δίπλα στους διωκόμενους εκπαιδευτικούς, μέχρι να δικαιωθούν όλοι.

Η αλληλεγγύη είναι δύναμη. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να ανακληθούν πίσω όλες οι διώξεις!

ΠΗΓΗ: ΠΕΣΕΚ 

***

Κώστας Παπαδάκης

 

Και επιτέλους να μια δροσιά μέσα στον καύσωνα !
 

Η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου παρουσιάστηκε σήμερα στο σχολείο της και ανέλαβε ξανά υπηρεσία.
Προηγήθηκε η έκδοση διαπιστωτικής πράξης της Υπουργού Παιδείας, σύμφωνα με την οποία έληξε η δυνητική αργία που της είχε επιβληθεί με την από 5.3.2025 απόφαση Πιερακάκη, παρά την προηγούμενη ομόφωνα αρνητική γνωμοδότηση του αρμόδιου πειθαρχικού Συμβουλίου.
Αιτία η συμμετοχή της στην απεργία - αποχή της ΕΛΜΕ από την αξιολόγηση.

Σειρά ντοκιμαντέρ «Γενοκτονία στη Γάζα»: Ολοκλήρωση έργου τεκμηρίωσης, επαλήθευσης και διαφύλαξης οπτικοακουστικού υλικού από τις επιθέσεις στη Γάζα (VIDEO)

Ολοκλήρωση έργου τεκμηρίωσης, επαλήθευσης και διαφύλαξης οπτικοακουστικού υλικού από τις επιθέσεις στη Γάζα

Η πολυεθνική και διεπιστημονική ομάδα παραγωγής της σειράς ντοκιμαντέρ «Γενοκτονία στη Γάζα» ολοκλήρωσε ένα τεράστιο έργο τεκμηρίωσης, επαλήθευσης και διαφύλαξης του οπτικοακουστικού υλικού που κατέγραψαν Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι και πολίτες στη Γάζα κατά τη διάρκεια των ισραηλινών επιθέσεων και της πολιορκίας.

Η ολοκληρωμένη σειρά αποτελείται από 15 βίντεο, διάρκειας περίπου 2,5 ωρών το καθένα, τα οποία διατίθενται δωρεάν για διαδικτυακή προβολή. Στόχος του εγχειρήματος είναι να διασωθεί και να προστατευθεί αυτό το τεράστιο αρχείο μαρτυριών, ώστε να παραμείνει διαθέσιμο στις επόμενες γενιές και να αποτελέσει ανάχωμα απέναντι σε κάθε σημερινή ή μελλοντική προσπάθεια άρνησης των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στη Γάζα.

Η ομάδα συνέβαλε στη διαδικασία γεωεντοπισμού, διασταύρωσης και επαλήθευσης των βιντεοσκοπημένων αρχείων που δημιούργησαν πολίτες και δημοσιογράφοι της Γάζας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία συγκεντρώθηκαν βιντεομαρτυρίες για εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ: μέσα από τη φωνή και την εικόνα των ίδιων των θυμάτων, αλλά και μέσα από υλικό που κατέγραψαν οι ίδιοι οι δράστες, συμπεριλαμβανομένων δηλώσεων, ομολογιών και καυχημάτων τους.

Το έργο αυτό υπήρξε ένας επώδυνος κόπος αγάπης και αφοσίωσης, με στόχο να τιμήσει τη μνήμη όσων δολοφονήθηκαν και να διασφαλίσει ότι οι ιστορίες και τα πρόσωπά τους δεν θα ξεχαστούν.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα βάσανα των παιδιών της Γάζας — μιας ηλικιακής ομάδας που θα έπρεπε να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε προσπάθειας για ειρήνη, δικαιοσύνη και ανθρώπινη πρόοδο. Η σειρά φιλοδοξεί παράλληλα να αποτελέσει ένα οπτικό συμπλήρωμα της ιστορίας ενός μελλοντικού μουσείου της Παλαιστινιακής Γενοκτονίας.

Η σημασία της τεκμηρίωσης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη μπροστά στην κλιμάκωση του λόγου άρνησης και αμφισβήτησης των εγκλημάτων. Παρά τον τεράστιο όγκο φωτογραφιών, βίντεο και μαρτυριών από τη Γάζα, έχει αναπτυχθεί μια οργανωμένη διαδικτυακή εκστρατεία με bots, trolls και πληρωμένους influencers, που επιχειρεί να απαξιώσει ή ακόμη και να παρουσιάσει ως κατασκευασμένο το οπτικοακουστικό υλικό που Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι και πολίτες κατέγραψαν συχνά με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής.

Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια δημιουργίας μιας συνθήκης «post-truth», η απάντηση είναι η τεκμηρίωση, η διατήρηση της μνήμης και η διάδοση των μαρτυριών.

Τα βίντεο μπορούν να αναδημοσιεύονται, να παρατίθενται και να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της άρνησης και της παραπληροφόρησης, αλλά κυρίως για να παραμείνει ορατό το δράμα του λαού της Γάζας.

Όλα τα εύσημα για το πρωτογενές οπτικό υλικό ανήκουν στους θαρραλέους δημοσιογράφους, φωτογράφους, δημιουργούς βίντεο, πολίτες και τα πληρώματα της Πολιτικής Άμυνας της Γάζας, που κατέγραψαν όσα συνέβαιναν γύρω τους και διέσωσαν αυτές τις μαρτυρίες για την ιστορία.

Προειδοποίηση περιεχομένου: Η σειρά περιλαμβάνει εξαιρετικά σκληρές και γραφικές εικόνες βίας, θανάτου και απώλειας. Δεν συνιστάται η θέασή της από ανήλικους ή ιδιαίτερα ευαίσθητους θεατές.

Δείτε ΕΔΩ το ντοκιμαντέρ.

ΠΗΓΗ 

Ρυθμιστική απόφαση θήρας 2026-2027: Επιμονή σε ημίμετρα για την προστασία των άγριων πουλιών (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Ρυθμιστική απόφαση θήρας 2026-2027: επιμονή σε ημίμετρα για την προστασία των άγριων πουλιών

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος διατηρεί το υφιστάμενο προβληματικό καθεστώς θήρας, αγνοώντας τις επιστημονικές συστάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Στις 4 Αυγούστου 2026 δημοσιεύθηκε η ετήσια Υπουργική Απόφαση που καθορίζει τις ρυθμίσεις για την κυνηγετική περίοδο 2026-2027. Για ακόμη μία χρονιά, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) διατηρεί το υφιστάμενο πλαίσιο θήρας, αγνοώντας τις επιστημονικά τεκμηριωμένες προτάσεις της Ελληνικής ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ Εταιρείας και τις σχετικές συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προστασία ειδών που βρίσκονται σε δυσμενές καθεστώς διατήρησης.

Οι σημαντικότερες προβληματικές ρυθμίσεις που θα ισχύσουν από τις 20 Αυγούστου 2026 έως και τις 28 Φεβρουαρίου 2027 είναι οι εξής:

Το όριο κάρπωσης για το απειλούμενο Τρυγόνι παραμένει αμετάβλητο

Το εθνικό όριο κάρπωσης του παγκοσμίως απειλούμενου Τρυγονιού διατηρείται στα 36.000 άτομα, παρά το γεγονός ότι οι πληθυσμοί του είδους εξακολουθούν να μην παρουσιάζουν σημάδια ανάκαμψης μετά τους περιορισμούς που εφαρμόστηκαν την προηγούμενη κυνηγετική περίοδο. Τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η πλήρης αναστολή της θήρας αποτελεί το μόνο μέτρο που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάκαμψη του είδους.*

Παράλληλα, η παρακολούθηση της κάρπωσης εξακολουθεί να βασίζεται στις δηλώσεις των κυνηγών μέσω της εφαρμογής (App) «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» από κινητό τηλέφωνο, χωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα για τη διασφάλιση της εγκυρότητας των στοιχείων που δηλώνονται από τους κυνηγούς ή για τον συντονισμό τακτικών ελέγχων και φύλαξης σε κομβικά σημεία θήρας.

Αγνοούνται οι ευρωπαϊκές επιστημονικές συστάσεις για απειλούμενα υδρόβια είδη

Τρόμος και αθλιότητα του Ισραήλ: Με την ανοχή της Δύσης, κλιμακώνει τον επεκτατισμό σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Συρία - Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου*

Τρόμος και αθλιότητα του Ισραήλ

Με την ανοχή της Δύσης, κλιμακώνει τον επεκτατισμό σε Παλαιστίνη, Λίβανο και Συρία

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

Μια ασυνήθιστη συνάντηση έλαβε χώρα στο Κάιρο, την περασμένη Κυριακή. Ο γαμπρός του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, συνοδευόμενος από τους Τόνι Μπλερ και Νικολάι Μλαντένοφ, διορισμένους από τον Αμερικανό πρόεδρο στο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα, είχε δίωρες διαβουλεύσεις με τον Χαλίλ αλ Χάγια, πρόεδρο του Πολιτικού Γραφείου της Χαμάς. Αντικείμενο των συζητήσεων ήταν ο Οδικός Χάρτης 15 σημείων για την επόμενη φάση της ειρήνευσης στη Γάζα, που ανακοινώθηκε από το Συμβούλιο στις 31 Ιουλίου. Το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε τον γαμπρό του να διαπραγματευτεί με κορυφαίο εκπρόσωπο μιας «τρομοκρατικής», κατά τους Αμερικανούς, οργάνωσης μαρτυρεί ότι υποχρεώθηκε να καταπιεί μια πικρή αλήθεια: ότι η Χαμάς αποτελεί σήμερα και θα εξακολουθήσει να αποτελεί στο μέλλον βασικό παράγοντα στα παλαιστινιακά δρώμενα.

 

Αμερικανοί αναλυτές εκτιμούσαν ότι η καθήλωση του Τραμπ στο ιρανικό ναρκοπέδιο και οι αποτυχίες των ειρηνευτικών προσπαθειών του σε Ουκρανία και Λίβανο τον ώθησαν να επιδιώξει μια χειροπιαστή επιτυχία στο μέτωπο της Γάζας. Άλλωστε η Χαμάς τήρησε κατά γράμμα τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπογράφτηκε στις 9 Οκτωβρίου του 2025. Στις 7 Ιουλίου, ανακοίνωσε τη διάλυση των κυβερνητικών της δομών στη Γάζα και τη μεταβίβαση της διοίκησης στη διορισμένη από το Συμβούλιο επιτροπή Παλαιστινίων τεχνοκρατών. Στη συνέχεια, προς γενική έκπληξη, ανακοίνωσε ότι δέχεται τον σταδιακό αφοπλισμό της, με ταυτόχρονη, σταδιακή αποχώρηση του ισραηλινού στρατού από τη Λωρίδα, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Οδικού Χάρτη.

 

Ένας δύσπιστος θα μπορούσε να εικάσει ότι η Χαμάς και οι άλλες ένοπλες παλαιστινιακές οργανώσεις που αποδέχθηκαν τον Οδικό Χάρτη επέδειξαν τέτοια ελαστικότητα γιατί εκτιμούσαν ότι δεν υπήρχε περίπτωση να αποσύρει ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου τον ισραηλινό στρατό από τη Γάζα- και μάλιστα μόλις δύο μήνες πριν από τις κρίσιμες εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, που θα κρίνουν όχι μόνο αν θα παραμείνει πρωθυπουργός, αλλά και αν θα συνεχίσει να κυκλοφορεί ελεύθερος. ‘Οντως, ο Νετανιάχου απέρριψε τον Οδικό Χάρτη, επιβεβαιώνοντας για νιοστή φορά αυτό που ήδη γνώριζε όλος ο κόσμος: ότι το Ισραήλ και όχι η παλαιστινιακή αντίσταση είναι ο παράγοντας που εμποδίζει την ειρήνευση. Στους δέκα μήνες που μεσολάβησαν από την υποτιθέμενη εκεχειρία, το Ισραήλ επεξέτεινε την κατοχή στο 70% της Λωρίδας, σκότωσε πάνω από 1.260 Παλαιστίνιους και τραυμάτισε 4.100 άλλους, χωρίς να ιδρώσει το αυτό καμιάς μεγάλης δύναμης.

 

Βέβαια, ο Νετανιάχου δεν τόλμησε να επαναλάβει το κατηγορηματικό «όχι» που είχε προσφέρει στο εβραϊκό, εκλογικό του ακροατήριο όταν συνάντησε τον γαμπρό του Τραμπ, την περασμένη Δευτέρα. Προτίμησε να ακολουθήσει τη δοκιμασμένη συνταγή που λέει πως ο καλύτερος τρόπος για να θάψεις ένα ζήτημα είναι να φτιάξεις μια επιτροπή για την αντιμετώπισή του. Εν προκειμένω, πρότεινε δύο επιτροπές, μία για τον αφοπλισμό (των Παλαιστινίων) και μία για τις συνθήκες υγιεινής στη Γάζα. Το τραγικό είναι ότι Κούσνερ, Μπλερ και ΣΙΑ προτίμησαν να εξευτελιστούν δημοσίως, πηγαίνοντας με τα νερά του. «Δεν θα επιτρέψουμε να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση της Λωρίδας αν δεν ολοκληρωθεί ο αφοπλισμός» (της Χαμάς), δήλωσε ο γαμπρός του Τραμπ, για να προσθέσει: «Επίσης δεν θα περιορίσουμε το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπίζεται τον εαυτό του από άμεσες απειλές», δηλαδή να σκοτώνει όποτε και όπως θέλει.

 

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν άργησε να εξαργυρώσει τη λευκή επιταγή. Μόλις μια μέρα αργότερα, την Τρίτη, ο στρατός του σκότωσε τουλάχιστον επτά Παλαιστίνιους (πολύ περισσότεροι χαροπάλευαν στην Εντατική) βομβαρδίζοντας ένα καφέ στην Πόλη της Γάζας. Προηγουμένως, ο ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν- Γκβιρ είχε δηλώσει δημοσίως: «Πρέπει να προχωρήσουμε σε στοχευμένες δολοφονίες στη Γάζα, σκοτώνοντας 30 με 40 άτομα κάθε νύχτα. Όχι μόνο αυτούς που αντιπροσωπεύουν άμεσες απειλές. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν το δικαίωμα να ζουν. Δεν θα έπρεπε να ζουν. Δεν είναι καν άνθρωποι». Την Πέμπτη, εμφανίστηκε σε βίντεο μπροστά από ικριώματα, όπου θα απαγχονίζονται, όπως είπε, Παλαιστίνιοι «τρομοκράτες».  Με δυο λόγια, η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται με τη συνενοχή της Αμερικής, αλλά και της Ευρώπης, που έχει επιβάλει πάνω από 20 πακέτα κυρώσεων στη Ρωσία, αλλά ούτε ένα Ισραήλ.

 

Παράλληλα, κλιμακώνεται η εθνοκάθαρση στα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Όχθης, την οποία ξαφνικά θυμήθηκαν τα δυτικά μίντια με αφορμή την πολιορκία παλαιστινιακών οικογενειών από οπλισμένους εποίκους στο χωριό Κούσρα, κοντά στη Ναμπλούς. Μέχρι και ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, ένας ευαγγελικός πάστορας, που θεωρεί ότι το Ισραήλ έχει κατοχυρωμένο από τη Βίβλο το δικαίωμά του να επεκταθεί από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη, βγήκε αυτή τη φορά από τα ρούχα του και μίλησε για «ειδεχθή τρομοκρατική πράξη». Ο λόγος ήταν πώς ένα από τα σπίτια που πολιορκούσαν οι Ισραηλινοί έποικοι ανήκε σε Αμερικανο- Παλαιστίνιο, γεννημένο στην Κούσρα, ο οποίος ζει και εργάζεται στο Οχάιο. Αλλά παρόμοιες ιστορίες καθημερινής τρέλας συνθέτουν εδώ και δεκαετίες την εφιαλτική πραγματικότητα της Δυτικής Όχθης και της επίσης κατεχόμενης Ανατολικής Ιερουσαλήμ, περνώντας κατά κανόνα στα ψιλά της διεθνούς επικαιρότητας.

Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) 2028-2034: Φιέστα Μητσοτάκη με διαφήμιση ιδιωτικού πανεπιστημίου

Από παλαιότερο διαφημιστικό σποτ του Κ. Μητσοτάκη

ΚΑΠ: Φιέστα Μητσοτάκη με διαφήμιση ιδιωτικού πανεπιστημίου

Η διαμόρφωση της ΚΑΠ 2028-2034 (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής) θα έπρεπε να είναι ένα από τα κορυφαία πολιτικά και αναπτυξιακά ζητήματα της χώρας.

Και αυτό γιατί η νέα ΚΑΠ, θα καθορίσει το νέο παραγωγικό μοντέλο της ευρωπαϊκής γεωργίας, το ύψος και τον τρόπο κατανομής των αγροτικών επιδοτήσεων, καθώς και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης στον πρωτογενή τομέα.

Η κυβέρνηση, όμως, δείχνει παντελή αδιαφορία για το θέμα και αυτό που την ενδιαφέρει είναι να εντάξει τον εθνικό διάλογο για τη διαμόρφωση της νέας ΚΑΠ σε προεκλογική φιέστα για τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη με παράλληλο πουσάρισμα του παραρτήματος του αμερικανικού Πανεπιστημίου της Αϊόβα ( Iowa State University) που στις 29 Ιουλίου πήρε άδεια και ανοίγει στη Θεσσαλονίκη Τμήμα Γεωπονίας και Φυσικών Πόρων.

Και αυτά δεν τα λέμε εμείς. Τα λένε άνθρωποι που έχουν γνώση του θέματος και που αντέδρασαν με την κυβερνητική επιλογή αντιμετώπισης του μέγα θέματος επισημαίνοντας ότι μόνο η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει εθνικό σχέδιο αλλά δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα.

Φιέστα ΚΑΠ στη ΔΕΘ από Μητσοτάκη

Για τον σχεδιασμό της κρίσιμης ΚΑΠ που θα τεθεί σε εφαρμογή το 2028 και θα καθορίζει την ευρωπαϊκή και εγχώρια αγροτική πολιτική μέχρι το 2034, έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα 3 εκδηλώσεις εθνικού διαλόγου.

Η 4^η έχει θα γίνει στις 4 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη και αφορά στην αγροτική πολιτική για τις  Περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα μιλήσουν ο πρόεδρος της  Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής κ. J. Lansdale, ο αρμόδιος υπουργός Μαργαρίτης Σχοινάς, οι δύο Περιφερειάρχης, γενικοί γραμματείς υπουργείων και στο τέλος ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Και όλα αυτά στο περιθώριο της ΔΕΘ όπου η κυβέρνηση θα κάνει πολυήμερο σόου για τις μεγάλες επιτυχίες της.

Πού είναι το επιλήψιμο θα αναρωτηθείτε. Θα το εξηγήσουμε παρουσιάζοντας τις άκρως σοβαρές ενστάσεις και καταγγελίες που δημόσια διατύπωσαν ο Χαράλαμπος Κασσίμης,  Καθηγητής στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Θανάσης Σαρόπουλος, Πρόεδρος Διοικούσας Επιτροπής. Παραρτήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤ.Ε.Ε.).

Χαρ. Κασσίμης: Άφαντο το εθνικό σχέδιο – Δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα

Ο Καθηγητής στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Χαράλαμπος Κασσίμης με ανάρτησή του στο Facebook κάνει λόγο για  ΚΑΠ – προεκλογικό «ντεκόρ» ενόψει ΔΕΘ.

Η εκδήλωση στήνεται την παραμονή της ομιλίας του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Θα αποτελέσει, προφανώς, το βήμα και τον προάγγελο παροχών προς τους αγρότες. Ο «εθνικός διάλογος» τίθεται ανοιχτά στην υπηρεσία προεκλογικών υποσχέσεων, σημειώνει και στη συνέχεια περιγράφει μια διαδικασία «εθνικού διαλόγου» που δεν έχει καμιά σχέση που το άκρως σοβαρό θέμα της μετεξέλιξης της ΚΑΠ. Συγκεκριμένα αναφέρει ο καθηγητής Κασσίμης: