«Δικαιοσύνη τώρα για το νέο θύμα αστυνομικής δολοφονίας στο Άργος!»: Ανακοίνωση δικηγόρων για το νέο κρούσμα κρατικής δολοφονικής βίας (ΕΙΚΟΝΑ)

Δικαιοσύνη τώρα για το νέο θύμα αστυνομικής δολοφονίας στο Άργος!

Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας για το νέο κρούσμα κρατικής δολοφονίας που συνέβη στο Άργος με δράστες αστυνομικούς και θύμα 20χρονο άοπλο που πυροβολήθηκε δύο φορές (!) στο κεφάλι καθώς δεν υπάκουσε σε σήμα στάσης των αστυνομικών και επιχείρησε να διαφύγει πηδώντας έναν μαντρότοιχο. Η νέα εν ψυχρώ εκτέλεση που διέπραξαν οι αστυνομικοί, δεν αντανακλά μόνο τη φασιστικοποίηση και το ρατσισμό της κοινωνικής ακροδεξιάς που γιγαντώνεται εκφράζοντας μίσος για μικροπαραβάτες και λατρεία για τη θανατηφόρο δύναμη του νόμου. Εκφράζει επίσης την ενσωμάτωση του ακροδεξιού λόγου από την κυβέρνηση της ΝΔ που αθωώνει, στηρίζει και ενισχύει τις δολοφονικές πρακτικές κρατικών οργάνων, όταν αυτές εκφράζονται ενάντια σε νέους, σε μετανάστες, σε Ρομά, σε Ελληνοπόντιους.

Να θυμίσουμε όμως ότι λίγους μήνες πριν, ο γιος πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ και νυν επίδοξου πολιτευτή της ΝΔ συνελήφθη σε καλή περιοχή, με καλό αυτοκίνητο, αφού και αυτός δεν συμμορφώθηκε με υποδείξεις αστυνομικών, παραβίασε στοπ, έκανε επικίνδυνους ελιγμούς. Δεν εκτελέστηκε ωστόσο με δύο σφαίρες στο κεφάλι.

Να θυμίσουμε επίσης ότι ένα χρόνο πριν, μεγαλόσχημος επιχειρηματίας των Χανίων, έχοντας τις σωστές πολιτικές επαφές (ΝΔ) και ακριβό αυτοκίνητο, συνελήφθη να οδηγεί εντελώς μεθυσμένος και αντί να οδηγηθεί στο αυτόφωρο, οι αστυνομικοί του επέτρεψαν να φύγει, με αποτέλεσμα μετά από λίγο, να σκοτώσει έναν 23χρονο.

Αξίζει να έχουμε και να χρηματοδοτούμε μια Αστυνομία που δεν διστάζει να εκτελέσει άοπλους ανώνυμους νεαρούς, αλλά στέκεται σούζα και υποτακτική στους μεγαλόσχημους;

_________________________ 

Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας 

"Δικαιοσύνη τώρα για το νέο θύμα αστυνομικής δολοφονίας στο Άργος! 

“Το όπλο του μπάτσου είναι μαγικό, ρίχνει στον αέρα και βρίσκει στο ψαχνό”

 

Αυτό το σύνθημα της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, μετά την αστυνομική δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, είναι η καλύτερη απάντηση στο δελτίο τύπου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας και στις “διαρροές” του “αστυνομικού ρεπορτάζ” που σπεύδουν να καλύψουν τους αστυνομικούς δράστες της νέας κρατικής δολοφονίας στο Άργος με θύμα έναν 20χρονο που πυροβολήθηκε δύο φορές στο κεφάλι και ήδη θεωρείται εγκεφαλικά νεκρός.

 

Η επίσημη ανακοίνωση της ΕΛΑΣ ακολουθεί το γνωστό τελετουργικό συγκάλυψης δίνοντας ως δεδομένο αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί δικαστικά ζητούμενο. Η υπερασπιστική γραμμή των αστυνομικών δραστών είναι πάντα η ίδια και το απολογητικό υπόμνημα διανέμεται υπό μορφή δελτίου τύπου του Αρχηγείου της ΕΛΑΣ: ο νεαρός αγνόησε σήματα στάσης, επιχείρησε να εμβολίσει αστυνομικούς και οχήματα, κινήθηκε “με ιδιαίτερα επικίνδυνο τρόπο” και τελικά στην προσπάθειά του “να διαφύγει αναρριχώμενος σε μαντρότοιχο… δύο αστυνομικοί έκαναν χρήση του υπηρεσιακού τους οπλισμού με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του άνδρα”.

 

Δηλαδή, “πυροβολισμός ακινητοποίησης” (χωρίς καν επίκληση κινδύνου ζωής των αστυνομικών) που είχε ως αποτέλεσμα δύο σφαίρες στο κεφάλι. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, οι δράστες αστυνομικοί συνελήφθησαν για βαριά σωματική βλάβη (ο νομικός χαρακτηρισμός αναφέρεται σε στιγμή που το θύμα δεν έχει καταλήξει) και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, ενώ ξεκίνησε προανάκριση.

 

Δεν πρόκειται φυσικά για “μεμονωμένο περιστατικό”, για “λάθος” ή για “κακιά στιγμή”. Είναι συνέχεια ενός μεγάλου καταλόγου θυμάτων αστυνομικής βίας: Νίκος Σαμπάνης, Κώστας Φραγκούλης, Χρήστος Μιχαλόπουλος και τόσοι άλλοι. Νεαροί, συχνά από ευάλωτες ομάδες (στην τελευταία περίπτωση το θύμα αναφέρεται στα ΜΜΕ ως “Ελληνορώσος”), που χάνουν τη ζωή τους σε καταδιώξεις, «ελέγχους» ή «συμπλοκές», με την ίδια πάντα αφήγηση περί «απειλής» για τη ζωή των αστυνομικών. Και βέβαια, οφείλουμε να θυμίσουμε: τον Ζακ Κωστόπουλο/Zackie Oh που χτυπήθηκε μέχρι θανάτου στο κέντρο της Αθήνας με αστυνομική ανοχή και συνενοχή. Τον Βασίλη Μάγγο που βασανίστηκε από αστυνομικούς στον Βόλο το 2020 και στη συνέχεια κατέληξε. Τον Κωστή Μανιουδάκη που χτυπήθηκε από αστυνομικούς των ΤΑΕ Σούδας και κατέληξε νεκρός σε “τυχαίο έλεγχο” στα Χανιά το 2023. Δίπλα τους, τους δεκάδες τραυματίες από χημικά, κρότου-λάμψης και κλομπς των ΜΑΤ σε κάθε διαδήλωση, σε κάθε γήπεδο, σε κάθε γειτονιά. Σε όλες αυτές τις υποθέσεις, η δικαιοσύνη είτε δεν αποδόθηκε, είτε αργεί στα συρτάρια κάποιου ανακριτή, Συμβουλίου ή δικαστηρίου, είτε δεν θα αποδοθεί ποτέ. 

 

Πίσω από τους μονίμως ατιμώρητους φυσικούς αυτουργούς, βρίσκεται η ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας που καλύπτει “τα δικά της παιδιά”, οι εισαγγελικές και οι δικαστικές αρχές που συστηματικά αντιμετωπίζουν τους δράστες με – την ανύπαρκτη σε τόσες άλλες περιπτώσεις – “επιείκεια”, τα συστημικά ΜΜΕ που φροντίζουν να αθωώσουν τους δράστες και να ρίξουν το φταίξιμο στους “παραβατικούς” παθόντες. Και βέβαια η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η ρητορική του «νόμου και της τάξης», που έχει κάνει τη συγκάλυψη και την ατιμωρησία επίσημη κρατική πολιτική, με αξιοζήλευτη μάλιστα “συνέχεια του κράτους”, απολύτως αποδεδειγμένη και από τις δεκάδες καταδίκες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

 

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας καταδικάζει απερίφραστα αυτή τη νέα κρατική δολοφονία και εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του θύματος, το όνομα του οποίου ακόμα δεν γνωρίζουμε όσο γράφεται αυτή η ανακοίνωση. Απαιτούμε:

 

– Άμεση, πλήρη και ανεξάρτητη διερεύνηση του περιστατικού, με αξιοποίηση κάθε διαθέσιμου υλικού (βίντεο, μαρτυρίες) και διερεύνηση του αδικήματος της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και του πιθανού ρατσιστικού κινήτρου.

– Τέλος στην ασυλία και τη συγκάλυψη. Δικαιοσύνη για τον νεαρό του Άργους και για όλα τα θύματα. Οι υπεύθυνοι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί να λογοδοτήσουν.

– Κατάργηση των ειδικών σωμάτων ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ και των πρακτικών που επιτρέπουν ατιμώρητη τη συστηματική αστυνομική βία.

 

ΔΗΚΕΟΣΙΝΗ τώρα!

 

Όχι άλλοι νεκροί από αστυνομικές σφαίρες!"

 

ΠΗΓΗ 

Σύρος: Πόσοι Συριανοί γνωρίζουμε πραγματικά τη γεωλογική σημασία του νησιού μας; - Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου σχετικά με άλλη μία χαμένη (;) ευκαιρία για το Γεωπάρκο του νησιού (ΦΩΤΟς)

 

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

Το Γεωπάρκο Σύρου: άλλη μία χαμένη (;) ευκαιρία

 

Πόσοι Συριανοί γνωρίζουμε πραγματικά τη γεωλογική σημασία του νησιού μας;

 

Η Σύρος δεν έχει μόνο νεοκλασικά, βιομηχανική ιστορία και παραλίες. Είναι ένα νησί μοναδικής γεωλογικής αξίας, γνωστό εδώ και δεκαετίες στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Τα πετρώματά της αφηγούνται την ιστορία μιας αρχαίας ζώνης καταβύθισης και διεργασιών που έγιναν σε μεγάλα βάθη μέσα στη Γη, σε συνθήκες υψηλής πίεσης και χαμηλής θερμοκρασίας.

Γι’ αυτό γεωλόγοι, ερευνητές και φοιτητές από πανεπιστήμια του εξωτερικού επισκέπτονται συστηματικά τη Σύρο: γιατί εδώ μπορούν να δουν, σχεδόν σαν σε «ανοιχτό βιβλίο», φαινόμενα που αλλού είναι κρυμμένα, δυσπρόσιτα ή δύσκολο να εξηγηθούν στο ευρύ κοινό.

Το όραμα του Γεωπάρκου Σύρου ήταν ακριβώς αυτό: να γίνει αυτή η γνώση κτήμα της τοπικής κοινωνίας, των σχολείων, των κατοίκων και των επισκεπτών. Να αναδειχθούν τα γεωλογικά μονοπάτια της Απάνω Μεριάς. Να λειτουργήσει μια σύγχρονη γεω-έκθεση στο κτήριο Κορνηλάκη. Να αξιοποιηθούν κινητές εφαρμογές, εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας και σφαιρικές οθόνες, ώστε ο γεωλογικός πλούτος του νησιού να παρουσιαστεί με τρόπο ζωντανό, κατανοητό και ελκυστικό.

Υπήρξε, μάλιστα, μια σπάνια ευνοϊκή συγκυρία: ο Martin Engi, διεθνούς φήμης Ελβετός γεωλόγος, ειλικρινής φίλος της Σύρου εδώ και δεκαετίες και εποχιακός κάτοικος του νησιού, συγκέντρωσε γύρω του μια εξαιρετική διεθνή επιστημονική ομάδα, ανάμεσά τους και επιστήμονες που έχουν αφιερώσει τη διδακτορική τους έρευνα στη γεωλογία της Σύρου. Η χρηματοδότηση είχε εξασφαλιστεί από εθνικούς πόρους. Το γεω-εκθετήριο είχε μπει σε τροχιά υλοποίησης. Ομοίως και καινοτόμες ψηφιακές εφαρμογές για την ανάδειξη του γεωλογικού δυναμικού του νησιού που είχε αναλάβει να αναπτύξει επιστημονική ομάδα από το τοπικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Με άλλα λόγια, δεν μιλάμε για μια αφηρημένη ιδέα που έμεινε στα χαρτιά. Μιλάμε για ένα ώριμο έργο, ήδη σε προχωρημένο στάδιο υλοποίησης, με ανθρώπους, γνώση, χρηματοδότηση, επιστημονική τεκμηρίωση και ουσιαστικό όφελος για τη Σύρο.

Και όμως, μετά από 9 (!) χρόνια προσπαθειών, μελέτες, εκθέματα, εφαρμογές, σχεδιασμό, εθελοντική εργασία και επένδυση δημόσιου χρήματος, το έργο δεν παραδίδεται στους κατοίκους και τους φίλους της Σύρου. Βασικός λόγος, σύμφωνα με τη μαρτυρία των επιστημονικών υπευθύνων του έργου, τα σοβαρά προβλήματα διαρροών στη στέγη του κτηρίου Κορνηλάκη που απειλούσαν τα εκθέματα και εμπόδιζαν την εγκατάσταση/λειτουργία της γεω-έκθεσης αλλά και η μη υλοποίηση βασικών ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων στον ίδιο χώρο. Παρά τις υποσχέσεις, ο Δήμος Σύρου-Ερμούπολης τελικά δεν ανταποκρίθηκε ώστε να λυθούν αυτές οι εκκρεμότητες και να ολοκληρωθεί το έργο.

Η ευθύνη δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από γενικόλογες αναφορές περί «γραφειοκρατίας». Η σημερινή διοίκηση του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης οφείλει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη που της αναλογεί. Όταν έχει δαπανηθεί 367.000 ευρώ δημόσιου χρήματος, όταν έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί οι εργασίες εσωτερικής διαμόρφωσης του κτηρίου Κορνηλάκη, όταν έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί οι ψηφιακές εφαρμογές, το να μην παραδίδεται τελικά το έργο στην κοινωνία επειδή… η στέγη μπάζει, δεν είναι απλώς τεχνικό πρόβλημα. Είναι ξεκάθαρο δείγμα πολιτικών επιλογών και προτεραιοτήτων.

Η Σύρος έχασε —ή κινδυνεύει να χάσει οριστικά— μια μοναδική ευκαιρία: να αποκτήσει έναν νέο χώρο φυσικής ιστορίας, επιστήμης και βιώσιμης ανάπτυξης. Μια σύγχρονη γεω-έκθεση που θα αναδείκνυε ταυτόχρονα και το ίδιο το βιομηχανικό μνημείο του κτηρίου Κορνηλάκη. Ένα δίκτυο γεωλογικών περιπάτων που θα έδινε ζωή στην Απάνω Μεριά. Ένα έργο που θα μπορούσε να ενισχύσει έναν διαφορετικό, ποιοτικό τουρισμό: γεωλογικό, εκπαιδευτικό, φυσιολατρικό, περιπατητικό. Τουρισμό εκτός υψηλής σεζόν, με σεβασμό στον τόπο, αντί για τη μονοκαλλιέργεια του μοντέλου «ήλιος, θάλασσα και real estate».

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η Σύρος έχει ανάγκη από τέτοια έργα. Έργα που δεν καταναλώνουν τον τόπο, αλλά τον ερμηνεύουν, τον προστατεύουν και τον αναδεικνύουν. Έργα που δίνουν ταυτότητα, γνώση και προοπτική.

Καλούμε τη διοίκηση του Δήμου, έστω και τώρα, να αναγνωρίσει τα λάθη και τις παραλείψεις, να ενημερώσει δημόσια και με σαφήνεια την κοινωνία για το τι ακριβώς συνέβη, να διασώσει ό,τι μπορεί να διασωθεί από το έργο, τα εκθέματα, τις εφαρμογές και τα γεωμονοπάτια, και να αναζητήσει άμεσα λύση σε συνεργασία με τους επιστημονικούς υπευθύνους και τους τοπικούς φορείς.

Το Γεωπάρκο Σύρου δεν ήταν πολυτέλεια. Ήταν επένδυση στη γνώση, στη φυσική κληρονομιά και στη μνήμη του τόπου. Ήταν μέρος ενός οράματος για ένα διαφορετικό μέλλον για το νησί.

Σήμερα στη Δυστοπία που ονομάζουμε Κόσμο… - Της Caitlin Johnstone* (ΕΙΚΟΝΑ)

Σήμερα στη Δυστοπία που ονομάζουμε Κόσμο…

Γράφει η Κέιτλιν Τζόνστοουν* (στο ενημερωτικό δελτίο της)

Σήμερα, στη δυστοπία, οι Αμερικανοί γίνονται ολοένα και πιο εξοργισμένοι από την πανταχού παρουσία των καμερών παρακολούθησης με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης της Flock σε όλες τις πόλεις των ΗΠΑ. Οι αστυνομικοί της Flock πιάνονται σε ψέματα και τα βίντεο που κάνουν τον γύρο του κόσμου και δείχνουν την κατάχρηση της πρόσβασής τους στην τεχνολογία έχουν συμβάλει στην κατακραυγή, με τους δημόσιους βανδαλισμούς των καμερών να λαμβάνουν χώρα με αυξανόμενη συχνότητα σε δημόσιους χώρους.

Σήμερα, στη δυστοπία, η γερμανική κυβέρνηση προχωρά στην απαγόρευση των τηλεφωνικών τηλεφωνικών δηλώσεων ασθενείας για τους εργαζόμενους, με στόχο την ενίσχυση της οικονομίας, μειώνοντας τον αριθμό των αδειών ασθενείας που λαμβάνουν οι εταιρικοί υπάλληλοι. Οι νέοι κανονισμοί θα απαιτούν πιστοποιημένη επίσκεψη σε γιατρό την πρώτη κιόλας ημέρα της άδειας ασθενείας. Απλώς λένε ξεκάθαρα ότι το κοινό υπάρχει για να υπηρετεί τις εταιρείες τώρα.

Σήμερα, στη δυστοπία, αρχίζουμε να βλέπουμε βίντεο με τετράποδα ρομπότ να πυροβολούν με ακρίβεια και ελάχιστη ανάκρουση. Ξέρω ότι τα αποκαλούμε αυτά τα πράγματα «ρομπότ-σκύλοι» όλο αυτό το διάστημα, αλλά είναι λίγο λανθασμένος χαρακτηρισμός, όταν ξέραμε από την αρχή ότι προορίζονταν μόνο ως σύστημα μεταφοράς παντός εδάφους για αυτόνομα όπλα για την καταστολή των επαναστάσεων.

Σήμερα, το YouTube στη δυστοπία προειδοποιεί τους Βρετανούς δημιουργούς περιεχομένου ότι οι προτεινόμενοι νόμοι του Ηνωμένου Βασιλείου θα οδηγήσουν σε μειωμένη προβολή των βίντεό τους στην πλατφόρμα, καθώς οι νέοι κανόνες θα απαιτούσαν την ενίσχυση εξουσιοδοτημένων διαχειριστών αφηγήσεων, όπως το BBC, έναντι ανεξάρτητων φωνών που δεν επιτρέπεται να αναπαράγουν τις επίσημες αφηγήσεις της αυτοκρατορίας.

Σήμερα, στη δυστοπία, ολόκληρη η δυτική δομή εξουσίας προωθεί επιθετικά την ατζέντα για τον περιορισμό της πρόσβασης των παιδιών στην διαδικτυακή πορνογραφία και στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, κάτι που ακούγεται καλό μέχρι να συνειδητοποιήσει κανείς ότι αυτοί οι νόμοι είναι ανεφάρμοστοι χωρίς μαζικές επεκτάσεις στην ικανότητα της κυβέρνησης να παρακολουθεί τη χρήση του διαδικτύου από όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας. Ένας σημαντικός νόμος για την επαλήθευση της ηλικίας ψηφίστηκε πρόσφατα από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά την αντίσταση από υπερασπιστές των διαδικτυακών δικαιωμάτων και ομάδες εποπτείας.

Σήμερα, σε δυστοπία, η ΕΕ ενέκρινε την ποινική δίωξη οποιουδήποτε μοιράζεται βίντεο από το RT στο διαδίκτυο λόγω των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι ιδιώτες πολίτες μπορούν πλέον να καταλήξουν να εκτίσουν ποινή φυλάκισης εάν μοιράζονται βίντεο από το RT στον προσωπικό τους ιστότοπο, βάσει αυτής της νέας εξέλιξης (σ.σ. Διαβάστε και το αναλυτικό ρεπορτάζ: Η “δυτική δημοκρατία” λογοκρίνει και τη δωρεάν πρόσβαση στο Russia Today).

Σειρά το "Μαύρο Κουτί" | Επεισόδιο 05 | Η ζωή μετά τη φυλακή (VIDEO)

Μαύρο Κουτί | Επ. 05 | Η ζωή μετά τη φυλακή

Τάσος Θεοφίλου, Αντώνιος Δημόπουλος και Λουκάς Σταμέλλος

• Τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας πρώην κρατούμενος όταν αποφυλακίζεται;
• Συνεχίζει να τιμωρείται και μετά την έκτιση της ποινής του;
• Τι μορφές θεσμικού και κοινωνικού αποκλεισμού αντιμετωπίζει στο εργασιακό πεδίο;
• Πώς στα αλήθεια μεριμνά η πολιτεία για την ομαλή επιστροφή του στην κοινωνία;

Μπορείτε επίσης να παρακολουθείτε τη σειρά Μαύρο Κουτί σε:

YouTube

Spotify

PeerTube

 

Μιλούν:

Κώστας Γουρνάς: Πρώην κρατούμενος

Ελίζα Τριανταφύλλου: Δημοσιογράφος – Inside Story

Νίκος Αρμένης: Διευθυντής δομών εκπαίδευσης Γυναικείων Φυλακών Θήβας

Άννα Κασάπογλου: Εγκληματολόγος/ μεταδιδακτορική ερευνήτρια

Το Μαύρο Κουτί είναι μια σειρά έξι θεματικών, μηνιαίων webcast, στην οποία ο Τάσος Θεοφίλου προσεγγίζει πτυχές των ελληνικών φυλακών με τη βοήθεια ατόμων που έχουν βιωματικές εμπειρίες, τεκμηριωμένη άποψη ή και επιστημονική γνώση για το θέμα.

Η φυλακή αποτελεί πραγματικά ένα «μαύρο κουτί», μια αποθήκη για ανθρώπους που υφίστανται τις συνέπειες δομικών κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων, ενώ η σχετική συζήτηση γίνεται πολλές φορές με ένα τεχνητό πέπλο μυστηρίου ή και απωθείται στα όρια της λήθης.

Μέσω του Μαύρου Κουτιού ευελπιστούμε να ανοίξει ένας ουσιαστικός, πολυφωνικός και τεκμηριωμένος διάλογος για το σωφρονιστικό σύστημα της χώρας.

Μια παραγωγή του OmniaTV με την υποστήριξη του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ – Γραφείου Θεσσαλονίκης

Στην κλιματική κατάρρευση δεν είμαστε «όλοι μαζί»! - Του Βασίλη Κωστάκη*

Στην κλιματική κατάρρευση δεν είμαστε «όλοι μαζί»!

• Βασίλης Κωστάκης*

Στα τέλη Ιουνίου, καθώς η Γαλλία ζούσε την πιο ζεστή μέρα από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις, η Σαμιρά, μια 35χρονη μόνη μητέρα σε διαμέρισμα εργατικής πολυκατοικίας νότια του Παρισιού, περιέγραφε το σπίτι της ως φούρνο. Τολμούσε να ανάψει τον ανεμιστήρα μόνο για λίγα λεπτά από φόβο για τον λογαριασμό ρεύματος και κοιμόταν δύο ώρες τη νύχτα. Λίγο πιο πέρα, στο Γκρινί, μία από τις φτωχότερες πόλεις της ευρύτερης περιοχής του Παρισιού, ο 60χρονος Αμπουμπακάρ έκλαιγε κάτω από το διαμέρισμά του στον τέταρτο όροφο, όπου η θερμοκρασία άγγιζε τους 40°C: δεν είχε χρήματα για ανεμιστήρα, το σπίτι του δεν διέθετε καν παντζούρια, τη νύχτα ο ύπνος ήταν αδύνατος.

Την ίδια εβδομάδα, στην πλουσιότερη ζώνη δυτικά του Παρισιού, δήμοι όπως το Νεϊγί-συρ-Σεν απαγόρευαν την είσοδο στις δημοτικές τους πισίνες σε όσους έρχονταν από άλλους δήμους.

Δύο εικόνες από τον ίδιο καύσωνα, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων και ένα ερώτημα που επιστρέφει πεισματικά: επηρεαζόμαστε όλοι και όλες το ίδιο από την κλιματική κρίση;

Το κύμα καύσωνα που σάρωσε την Ευρώπη τον Ιούνιο ήταν, σύμφωνα με τους επιστήμονες, το σφοδρότερο που έχει καταγραφεί στην περιοχή, «ουσιαστικά αδύνατο» χωρίς την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Πάνω από 150 εκατομμύρια άνθρωποι βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε ακραία ζέστη, με ρεκόρ όλων των εποχών να καταρρέουν από τη Γαλλία και την Πολωνία μέχρι την Τσεχία και την Ουγγαρία, και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέγραψε περισσότερους από 1.300 πρόσθετους θανάτους σε μία μόλις εβδομάδα. Στη Γαλλία, 44 από τα 67 εκατομμύρια κατοίκων τέθηκαν στον ανώτατο «κόκκινο συναγερμό».

Όμως αυτά τα νούμερα δεν κατανέμονται τυχαία. Τα μισά γαλλικά σπίτια δεν διαθέτουν επαρκή προστασία από τις υψηλές θερμοκρασίες, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ιδρύματος για τη Στέγαση, που κάνει λόγο για ένα επιδεινούμενο πρόβλημα «κατοικιών-παγίδων θερμότητας», με τα φτωχά προάστια να πλήττονται δυσανάλογα. Οι κάτοικοι των πνιγμένων στο τσιμέντο εργατικών συγκροτημάτων δεν έχουν πράσινο γύρω από τα σπίτια τους, δουλεύουν συχνά σε συνθήκες καύσωνα χωρίς κλιματισμό, μετακινούνται με υπερπλήρη, αποπνικτικά λεωφορεία και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να φύγουν διακοπές.

Και το κόστος μετριέται σε ζωές. Έρευνα που δημοσιεύτηκε φέτος υπολόγισε ότι η οικονομική ανισότητα προσθέτει περισσότερους από 100.000 θανάτους ετησίως στον ήδη τεράστιο φόρο αίματος της ζέστης και του κρύου στην Ευρώπη: αν η ανισότητα στην ήπειρο περιοριζόταν στα επίπεδα της πιο ισότιμης περιφέρειάς της, η θνησιμότητα που σχετίζεται με τη θερμοκρασία θα μειωνόταν έως και 30%.

Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο. Όταν οι φωτιές κατέστρεψαν τη Βόρεια Καλιφόρνια το 2018, τα μέσα ενημέρωσης μάς έλεγαν ότι οι περισσότεροι πολίτες υπέφεραν εξίσου, πλούσιοι και φτωχοί, διάσημοι και άσημοι. Στην πραγματικότητα, αρκετές πολυτελείς κατοικίες παρέμειναν άθικτες χάρη σε ιδιωτικές πυροσβεστικές υπηρεσίες που προσφέρουν οι μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες στους ελίτ πελάτες τους. Αυτό είναι το πραγματικό παρόν της κλιματικής κατάρρευσης: δεν μας πλήττει όλους και όλες εξίσου, αλλά εκδηλώνεται ως μια βαθιά άνιση κρίση όπου οι πλούσιοι αγοράζουν προστασία ενώ οι υπόλοιποι υποφέρουν. Δεν είμαστε «όλοι μαζί» σε αυτό.

Ο «δεξιός» κλιματικός ρεαλισμός

Καθώς οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν και τα ακραία καιρικά φαινόμενα πληθαίνουν, βλέπουμε να παγιώνεται ένας νέος τύπος πολιτικής, αυτός που ο Ajay Singh Chaudhary αποκαλεί «δεξιό κλιματικό ρεαλισμό». Δεν πρόκειται για άρνηση της κλιματικής κρίσης, αλλά για μια κυνική αποδοχή της ως ευκαιρίας για περαιτέρω συγκέντρωση πλούτου και εξουσίας. Μια στρατηγική που αποδέχεται την επιδείνωση των συνθηκών για τους πολλούς προκειμένου να διατηρηθούν τα προνόμια των λίγων.

Οι μεταμορφώσεις του «κυρ-Παντελή» - Της Αιμιλίας Καραλή (VIDEO)

Οι μεταμορφώσεις του «κυρ-Παντελή»

Αιμιλία Καραλή 

«Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά» είναι το τρίπτυχο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ζωή του. Ο κυρ-Παντελής χαρακτηρίζεται για την αδιαφορία του για οτιδήποτε άλλο εκτός από την παραγωγή και αναπαραγωγή του εαυτού του, των οικείων και των επιγόνων του. 

Το 1975 κυκλοφόρησε το τραγούδι του Πάνου Τζαβέλλα Ο κυρ-Παντελής, σε στίχους και μουσική του ίδιου. Έμελλε να γίνει το σύμβολο του άθλιου μικροαστού που υπάρχει μόνο για να βγάζει χρήματα, να συσσωρεύει αντικείμενα που αναδεικνύουν την κοινωνική του άνοδο, να καταναλώνει τον τηλεοπτικό πολτό. «Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά» είναι το τρίπτυχο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ζωή του. Ο κυρ-Παντελής χαρακτηρίζεται βέβαια και για την αδιαφορία του για οτιδήποτε άλλο εκτός από την παραγωγή και αναπαραγωγή του εαυτού του, των οικείων και των επιγόνων του. Καρφί δεν του καίγεται για αγώνες, δικαιώματα, για όνειρα κι ελπίδες. Είναι έτοιμος όμως να καρπωθεί ό,τι κατακτήθηκε με τους αγώνες των άλλων. 

Στα πενήντα και κάτι χρόνια που πέρασαν ο «κυρ-Παντελής» του τραγουδιού εξακολουθεί να υπάρχει στην «αυθεντική» του μορφή. Επειδή μειώνονται οι καταστηματάρχες, όπως αυτός, τον συναντάμε αρχικά στους χώρους εργασίας. Δεν συμμετέχει σε καμιά απεργία, προσφέρει εκδουλεύσεις στον εργοδότη, ρουφιανεύει τους συναδέλφους του. Και για να παραφράσω τον Κ. Καρυωτάκη σκύβει, τόσο που η μύτη του ενώνεται με τις φτέρνες του. Έτσι κουλουριασμένος κυλιέται στο χώμα για να «φτάσει ψηλά» ή για να κρατήσει απλώς τη θεσούλα του. Δεν ελπίζει μόνο στα ψίχουλα από το τραπέζι του αφέντη αλλά συχνά -πάντα κάτω από σχετικές οδηγίες- προσδοκά και σε μερίδιο από τη συγκάλυψη παρατυπιών που επιφέρουν κάποιο οικονομικό όφελος, κυρίως από την κατάχρηση δημοσίου χρήματος. 

Βέβαια, αυτό το μοντέλο εργαζόμενου είναι ταυτοχρόνως και εξέλιξη του «κυρ-Παντελή» γιατί δεν είναι αδιάφορος για τους άλλους. Οι «άλλοι» αντιμετωπίζονται είτε ως εμπόδιο που πρέπει να εξαλειφθεί «για να έχει την ησυχία του» ή ως όχημα για την άνοδό του. Στο στόχαστρό του βρίσκονται πάντα οι πληρέστεροι από αυτόν: σε γνώσεις, σε αξιοπρέπεια, σε εργατικότητα. Κι αν τύχει και είναι υφιστάμενοί του τραβάνε απ’ αυτόν «του λιναριού τα πάθη»: «αξιολογήσεις», αναφορές, προσβολές. 

Δεν ανέχεται επίσης τις «προσβολές» στην ιερή του τριπλέτα: «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Τα τελευταία χρόνια μάλιστα γίνεται όλο και πιο επιθετικός στην υπεράσπισή της. Βλέπει σημαία και ανατριχιάζει από συγκίνηση -μερικές φορές την έχει και σε διακοσμητικό τασάκι. Αντικρίζει σταυρό, για τα καθ’ ημάς, και πέφτει σε καταληψία – συχνά τον κρεμάει στο λαιμό σε διάφορα μεγέθη σαν ένα είδος εξορκιστήριου του κακού. Το διαζύγιο το θεωρεί διαφθορά ηθών -καλύτερα χήρος, παρά ζωντοχήρος. Παντού βλέπει εθνοπροδότες, διαβολείς της πίστης, υπονομευτές της «αγίας εστίας». Την ίδια στιγμή βέβαια είναι ικανός να ανεχτεί ή να συμβάλει στο ξεπούλημα της πατρώας γης για λόγους «εθνικού» ή προσωπικού συμφέροντος. Μπορεί να βλαστημάει όσους υποψιάζεται ότι «δεν νηστεύουν Τετάρτη και Παρασκευή». Και θεωρεί φυσικό του δικαίωμα να ξυλοκοπάει -και καμιά φορά να σκοτώνει- τη γυναίκα του ή να κακοποιεί -καμιά φορά και να βιάζει-το παιδί του. «Δικά» του, άλλωστε, είναι. Λογαριασμό δε πουθενά.

«Πουθενά» είναι όσες και όσοι αντιτίθενται στο παρδαλό του δόγμα. Όσες και όσοι μελετούν την ιστορία, ελέγχουν τις κυρίαρχες αφηγήσεις, αποκαλύπτουν τα δεινά στα οποία οδηγεί η δογματική και αβασάνιστη αποδοχή ιδεολογημάτων τέτοιου είδους βρίσκονται στο στόχαστρο των προτύπων της ζωής του. Προτύπων που έχουν ανάγκη αφέντες για να υπάρξουν, αρχηγούς για να αναπνεύσουν, ηγέτες για να βαδίσουν ξωπίσω τους.. Το θλιβερό είναι ότι πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι που όχι μόνο αποδέχονται τη δουλεία τους αλλά και την αγαπούν. Ταυτίζουν την έννοια της ελευθερίας με τη δική τους κυριαρχία και την εξόντωση -πολιτική, κοινωνική, ηθική ακόμη και φυσική- των «αντιφρονούντων» αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξή τους. Εξάλλου μόνο σε αυτήν αναγνωρίζουν την ανθρώπινη ιδιότητα. 

Το θλιβερό είναι ότι πολλαπλασιάζονται οι άνθρωποι που όχι μόνο αποδέχονται τη δουλεία τους αλλά και την αγαπούν

Κρατική διαφήμιση: Οι κρυφές λίστες χειραγώγησης και ελέγχου της δημοσιότητας

Οι κρυφές λίστες χειραγώγησης

Ματίνα Παπαχριστούδη

Η περίφημη «Λίστα Πέτσα» μένει στην ιστορία ελέγχου των μέσων ενημέρωσης και των δημοσιογράφων. Ήταν η πρώτη απόπειρα του επικοινωνιακού μηχανισμού στο μέγαρο Μαξίμου να ευεργετήσει -με πρόσχημα τον Covid19- όλους τους πιστούς και υποτακτικούς της στη «βιομηχανία προπαγάνδας-χειραγώγησης». Ο στόχος επιτεύχθηκε αλλά το Μαξίμου απέτυχε, η «Λίστα Πέτσα» έγινε συνώνυμο εκμαυλισμού και άμεσου χρηματισμού, ενώ ο υπουργός που εκτέλεσε την αποστολή, εξαφανίστηκε.

Ο μηχανισμός προπαγάνδας γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη έμαθε κι εξελίχθηκε. Ο πακτωλός εκατομμυρίων προς χρηματοδότηση, ενίσχυση και ικανοποίηση των ενσωματωμένων γραφίδων στα ελεγχόμενα μίντια έγινε «διαφανής», με τη βούλα των θεσμικών οργάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κυβέρνηση ΝΔ δίνει λογαριασμό για τις επιδοτήσεις, φωτογραφίζεται με ηγεσίες συνδικαλιστικών οργάνων που υποθετικά βρίσκονται απέναντι από την κυβέρνηση και κοκορεύεται ότι ενισχύει την «πραγματική ενημέρωση και πληροφόρηση».

Είπαμε ήδη ότι αυτό το «διαφανές» ποσό φτάνει τα 200 εκατ. ευρώ, είναι πρακτικά το ένα τέταρτο στο σύνολο της επιδοματικής πολιτικής για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Κι όμως πίσω από αυτή την επίσημη ροή χρήματος προς τα ΜΜΕ, τους εκδότες, δημοσιογράφους, το ταμείο τους, κ.λπ., λειτουργεί ένας πανίσχυρος πλέον ιστός χρηματοδότησης.

Στήθηκε ένα ολόκληρο σύστημα, με το οποίο κρατικό χρήμα που διατίθεται από Ταμεία χρηματοδότησης, υπουργεία, οργανισμούς, διευθύνσεις και ένα σωρό ακόμη οργανισμούς και «υπηρεσίες διαχείρισης», διανέμεται χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο.

Η κρατική διαφήμιση, περί αυτής ο λόγος, εξελίχθηκε σε μια τεράστια κρυφή «λίστα χειραγώγησης» και ελέγχου της δημοσιότητας, από τα ΜΜΕ, τη διαφημιστική-δημοσκοπική αγορά, τους δημοσιογράφους, έως και τον πολιτισμό. Η παρακολούθηση στη διακίνηση εκατομμυρίων είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολη. Ο κατακερματισμός (σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες) από τη μία και η ενοποίηση παροχής υπηρεσιών (παραγωγή, διαδίκτυο, διαφήμιση, ΜΜΕ, χορηγίες) από την άλλη, καταστούν αδύνατον τον υπολογισμό του τελικού λογαριασμού.

Κάπως έτσι μαίνεται ο χορός εκατομμυρίων για την «επικοινωνία» δράσεων. Όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και δεκάδων εκατοντάδων κρατικών στελεχών που τη χρησιμοποιούν για την προσωπική τους προβολή και ανέλιξη στο χώρο των μίντια.

Η λεγόμενη «κρατική διαφήμιση» μετατράπηκε σε «επικοινωνιακή πολιτική», η οποία τελικά καθορίζει το τι, πότε και πώς θα δημοσιεύεται οτιδήποτε στα κάθε είδους μίντια. Τροφοδοτεί επίσης με εκατομμύρια τη λειτουργία ενός διαφημιστικού συστήματος το οποίο μετατράπηκε σε ολόκληρη βιομηχανία παραγωγής με χιλιάδες εργαζόμενους στους χώρους δημοσκοπήσεων, παραγωγής, δημοσίων σχέσεων, συμβούλων, κ.λπ.

Το συνολικό ποσό για την «επικοινωνιακή πολιτική» είναι αδύνατον να υπολογιστεί ετησίως. Τα επιμέρους ποσά χορεύουν γύρω μας. Το υπουργείο Υγείας έδωσε 12 εκατ., 9 εκατ. το Εθνικής Οικονομίας, 5,6 εκατ. η ΔΥΠΑ, 5 εκατ, για προβολή του ΕΣΠΑ, άλλα 3,7 εκατ. για την προβολή δράσεων του ΕΣΠΑ, 2,2 εκατ. για το Περιβάλλον και το Κλίμα, 1,7 για την ευλογιά αιγοπροβάτων, 1,6 για «εμβληματικές παρεμβάσεις του υπουργείου Υγείας», 1,6 για τον ΕΟΠΥΥ.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία στη Διαύγεια τα οποία αφορούν την έγκριση επικοινωνιακών προγραμμάτων, το πρώτο τετράμηνο του 2026 το συνολικό ποσό για «προβολή» ξεπερνά τα 40 εκατ. ευρώ. Το κύριο ωστόσο ζήτημα στη λειτουργία αυτού του αθέατου, ανεξέλεγκτου και αδιαφανούς συστήματος χειραγώγησης είναι η δημιουργία νέων εταιρειών που ελέγχονται ή καθοδηγούνται άμεσα ή έμμεσα από το Μαξίμου και η ανάδειξη τους σε «παράγοντες» της πολιτικής σκηνής.

ΠΗΓΗ 

Απολύθηκε και ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος από την «Εφ.Συν.» αφού κατήγγειλε λογοκρισία εις βάρος του

Την απόλυσή του από την «Εφημερίδα των Συντακτών» μετά από 8 χρόνια εργασίας ανακοίνωσε ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος. Είχε προηγηθεί η καταγγελία του δημοσιογράφου για το τελευταίο κρούσμα λογοκρισίας σε βάρος του και η αναφορά του στα πειθαρχικά συμβούλια της συνδικαλιστικής ένωσης ΕΣΗΕΑ για όλα τα εις βάρος του κρούσματα λογοκρισίας το τελευταίο τετράμηνο. «Η "νέα εποχή" της ΕφΣυν προελαύνει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Καταπάνω μας...», σχολίασε ο δημοσιογράφος καταληκτικά.

«Χθες, Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, επιστρέφοντας στην Η Εφημερίδα των Συντακτών μετά λίγες μέρες άδειας, η “διοίκηση” της εταιρείας που εκδίδει την πρώην συνεταιριστική ΕφΣυν και εδώ και επτά μήνες ανήκει κατά 51% στον όμιλο Μελισσανίδη, μου ανακοίνωσε την απόλυσή μου. Επειτα από 8 χρόνια ακριβώς», έγραψε ο δημοσιογράφος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«”Ποιος είναι ο σπουδαίος λόγος για τον οποίο απολύομαι;” ρώτησα, επικαλούμενος τη συμφωνία πώλησης του 51% της ΕφΣυν, που εγγυόταν “απόλυση μόνο για σπουδαίο λόγο” (ακόμη περιμένουν να τον μάθουν οι ήδη απολυθέντες συνάδελφοι, Μάριος Διονέλλης, Τσακίρογλου Τάσος, Ποτούλα Μπουκουβάλα- εξαναγκασθείσα σε “οικειοθελή αποχώρηση”- Σπύρος Μανουσέλης, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Κ. Καραγιαννίδης). “Εχεις προκαλέσει μεγάλο κακό στην εφημερίδα”, ήταν η απάντηση του CEO Σπύρου Κτενά και του Γενικού Διευθυντή της Εφημερίδας Σωτήρη Μανιάτη, Το “κακό” ήταν η καταγγελία του τελευταίου κρούσματος λογοκρισίας εις βάρος μου και η αναφορά μου στα πειθαρχικά συμβούλια της συνδικαλιστικής ένωσής μου ΕΣΗΕΑ για όλα τα εις βάρος μου κρούσματα λογοκρισίας το τελευταίο τετράμηνο, εν είδει “τιμωρίας” για τη συλλογική διαμαρτυρία 60 εργαζόμενων- συνεταιριστών της ΕφΣυν για τις προηγούμενες απολύσεις», περιέγραψε χαρακτηριστικά.

Ο δημοσιογράφος έκλεισε την ανάρτησή του τονίζοντας: «Η “νέα εποχή” της ΕφΣυν προελαύνει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Καταπάνω μας…».

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Κιμπουρόπουλου:

«Χθες, Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, επιστρέφοντας στην Η Εφημερίδα των Συντακτών μετά λίγες μέρες άδειας, η "διοίκηση" της εταιρείας που εκδίδει την πρώην συνεταιριστική ΕφΣυν και εδώ και επτά μήνες ανήκει κατά 51% στον όμιλο Μελισσανίδη, μου ανακοίνωσε την απόλυσή μου. Επειτα από 8 χρόνια ακριβώς. Ηταν το "δώρο" της για τα 66α γενέθλιά μου. Μου έδωσε και το χαρτί της απόλυσης, με ημερομηνία 7/7- όλα σωστά υπολογισμένα, κανονικά και με τον νόμο, που λένε, ως προς την αποζημίωση-. "Ποιος είναι ο σπουδαίος λόγος για τον οποίο απολύομαι;" ρώτησα, επικαλούμενος τη συμφωνία πώλησης του 51% της ΕφΣυν, που εγγυόταν "απόλυση μόνο για σπουδαίο λόγο" (ακόμη περιμένουν να τον μάθουν οι ήδη απολυθέντες συνάδελφοι, Μάριος Διονέλλης, Τσακίρογλου Τάσος, Ποτούλα Μπουκουβάλα- εξαναγκασθείσα σε "οικειοθελή αποχώρηση"- Σπύρος Μανουσέλης, Γιώργος Δημητρακόπουλος, Κ. Καραγιαννίδης). "Εχεις προκαλέσει μεγάλο κακό στην εφημερίδα", ήταν η απάντηση του CEO Σπύρου Κτενά και του Γενικού Διευθυντή της Εφημερίδας Σωτήρη Μανιάτη, Το "κακό" ήταν η καταγγελία του τελευταίου κρούσματος λογοκρισίας εις βάρος μου (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση στο μπλογκ μου https://kibi-blog.blogspot.com/2026/06/blog-post_27.html) και η αναφορά μου στα πειθαρχικά συμβούλια της συνδικαλιστικής ένωσής μου ΕΣΗΕΑ για όλα τα εις βάρος μου κρούσματα λογοκρισίας το τελευταίο τετράμηνο, εν είδει "τιμωρίας" για τη συλλογική διαμαρτυρία 60 εργαζόμενων- συνεταιριστών της ΕφΣυν για τις προηγούμενες απολύσεις. 

Σκάνδαλο υποκλοπών: Ο βόρβορος της “αριστείας” ξεχείλισε - Του Νίκου Μπογιόπουλου

Υποκλοπές: Ο βόρβορος της “αριστείας” ξεχείλισε

ΑΠΟ ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Το κουκούλωμα του δυσώδους σκανδάλου των υποκλοπών στο οποίο προχώρησε σήμερα η ΝΔ είναι τόσο προφανές όσο και πρωτοφανές.

 

Η κυβερνητική πλειοψηφία στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, με “επιχειρήματα” που ζέχνουν Νέα “Δημοκρατία”, απαγόρευσε την κλήτευση των Δημητριάδη – Ντίλιαν, δηλαδή τόσο του πρώην δεξιού χεριού του Μητσοτάκη (του τύπου που έφτασε να δηλώσει, σε μια έμμεση ομολογία για την δυσωδία των υποκλοπών, ότι τα “πήρα όλα πάνω μου”) , όσο και του πρώην στελέχους του ισραηλινού στρατού και… εμπορευάμενου το χαφιεδολογισμικό Predator.

 

Η Νέα “Δημοκρατία” αρνήθηκε την εφαρμογή του Κανονισμού της Βουλής, που επιτάσσει την κλήτευση κάθε προσώπου που θα υποδείξουν τα 2/5 της Επιτροπής, με την παιδαριώδη “δικαιολογία” πως οι εν λόγω δεν είναι… δημόσια πρόσωπα!

 

Πρόκειται για αθλιότητα ασύλληπτου μεγέθους και γελοιότητα απίθανης “κατασκευής”, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι: Τα συγκεκριμένα πρόσωπα είχαν κληθεί το 2022 στην επιτροπή, χωρίς ούτε τότε να είναι πρόσωπα που κατείχαν δημόσιες θέσεις. Το ότι σήμερα η κυβέρνηση προχωρά στο “εφεύρημα” της μη κλήσης τους διότι, τάχα, δεν κατέχουν δημόσιες θέσεις (όπως δεν κατείχαν και το 2022) οφείλεται σε ένα και μόνο γεγονός:

 

Οτι πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε νέα αποκαλυπτικά στοιχεία για τον υπόνομο των υποκλοπών, συνεπώς κρίθηκε πως αυτή τη φορά θα έπρεπε να αποφευχθεί η κλήτευσή τους, πάση θυσία!

 

Ακόμα και για την ΝΔ των Τεμπών, την ΝΔ του ΟΠΕΚΕΠΕ, των πολεοδομιών, την ΝΔ των Πάτσηδων και των Λαζαρίδηδων, η συγκεκριμένη μεθόδευση αποτελεί μια ιδιαίτερη στιγμή στον βορβορώδη κατήφορο που αποκαλεί “αριστεία”.

 

ΠΗΓΗ 

Σύρος / 1o mini CON Ερμούπολης: Σαράντα μοναδικές comics καρτ ποστάλ για το Syros Jazz Festival | Μια comics δράση, Σάββατο 11 Ιουλίου 2026 (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Δελτίο Τύπου

Σαράντα μοναδικές comics καρτ ποστάλ με φόντο σημεία της Ερμούπολης και της Σύρου 

Θα κατορθώσετε να τις συλλέξετε όλες; 

To ερχόμενο Σάββατο (11 Ιουλίου 2026) από τις έξι το απόγευμα ως τις έντεκα το βράδυ, το διεθνές φεστιβάλ Syros Jazz Festival, διοργανώνει το 1o mini CON Ερμούπολης, στον πεζόδρομο της Θυμάτων Σπερχειού. 

Στη διάρκειά του 24 Έλληνες δημιουργοί κόμικς θα χαρίζουν καρτ ποστάλ βασισμένες στο Σύμπαν του Συριανού τρομπετίστα Μαρίνου Ρούσσου και εμπνευσμένες από χαρακτηριστικά τοπία της Σύρου και της Ερμούπολης. Είναι η πρώτη φορά που στο νησί μας παράγονται τόσες πολλές πρωτότυπες καρτ ποστάλ, προορισμένες να ταξιδέψουν με το μήνυμά σας σε αγαπημένα σας πρόσωπα στην Ελλάδα και τον κόσμο, κάνοντας γνωστό το Syros Jazz Festival και τον αρχιτεκτονικό πλούτο της εορτάζουσας Ερμούπολης. 

Για την εκδήλωση έχουν σχεδιαστεί και εκτυπωθεί σαράντα (40) συνολικά κάρτες αλληλογραφίας (card postal) από ισάριθμους δημιουργούς κόμικς από την Ελλάδα (κάποιοι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού μας) και την Κύπρο! 

Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να παραλαμβάνουν τις κάρτες τους υπογεγραμμένες από τους δημιουργούς τους, στα τραπεζάκια που θα αναπτυχθούν στον πεζόδρομο. Ο κάρτες είναι αριθμημένες και… όταν τελειώσουν, τελειώνουν! Ορισμένες από αυτές είναι προορισμένες να γίνουν συλλεκτικές αφού δεν έχουν παραχθεί όλες στον ίδιο αριθμό αντιτύπων! Όσες και όσοι περάσουν από τον πεζόδρομο θα μπορούν επίσης να διαβάσουν (ή να… φορέσουν) και άλλες δουλειές των παριστάμενων Ελλήνων δημιουργών κόμικς. 

Οι κάρτες διαθέτουν στην πίσω όψη τους τον κλασικό χώρο για το μήνυμα προς τον παραλήπτη, τη διεύθυνση και το σημείο επικόλλησης γραμματόσημου. Από τα τραπεζάκια του πεζόδρομου, στα ΕΛΤΑ και από εκεί σε όλο τον κόσμο, θα καλούν τους παραλήπτες να ταξιδέψουν στην Ερμούπολη για να παρακολουθήσουν το 14ο διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ, που φέτος θα διεξαχθεί το τετραήμερο 10-13 Σεπτεμβρίου με πέντε καλλιτεχνικά σχήματα (Σάκης Παπαδημητρίου, Marios Charalampous Quintet, Sakis Tsinoukas Quintet, Harris Lambrakis Quartet, Barakos Orchestra), την ηχογράφηση και παραγωγή CD (με τη συναυλία της Barakos Orchestra), εργαστήριο μουσικής και χορού «Μια νότα περπάτησε πάνω στις μπάρες» (σε συνεργασία με το Κέντρο Χορού Ακροποδητί), τη γαστρονομική δράση Jazz ’n’ Cook και άλλα πολλά. 

Το συντονισμό της δουλειάς σαράντα γνωστών και βραβευμένων Ελλήνων δημιουργών κόμικς, είχε ο Νίκος Αλμπανόπουλος. 

της Φλωρεντίας Οικονομίδου

του Γιώργου Παπαηλιού

του Μιχάλη Κουντούρη

του Τάσου Μαραγκού

Δίκη για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας: Απαλλαγή των αστυνομικών πρότεινε ο εισαγγελέας (ΕΙΚΟΝΑ)

Α.Τ. Ομόνοιας

Απαλλαγή των αστυνομικών πρότεινε ο εισαγγελέας για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας

«Η εικόνα της [καταγγέλλουσας] δεν συνάδει με αυτή του φοβισμένου θύματος βίας»

The Case και Φοίβος Συμεωνίδης

Την απαλλαγή των αστυνομικών της ΔΙ.ΑΣ. πρότεινε πριν από λίγο ο εισαγγελέας της έδρας στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο όπου δικάζεται η υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας το 2022, καθώς και του τρίτου, αστυνομικού στο Α.Τ. Ομόνοιας, που κατηγορείται ως συνεργός τους.

Δύο αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. κατηγορούνται για βιασμό κατά συναυτουργία και παράνομη μαγνητοσκόπηση, ενώ ο τρίτος αντιμετωπίζει την κατηγορία της συνέργειας.

Η αγόρευση του εισαγγελέα

Ο εισαγγελέας, αρχικά, αναλύοντας το νομικό πλαίσιο και την έννοια του βιασμού αναφέρθηκε στη συναίνεση ως κριτήριο και την αδυναμία, σε πολλές περιπτώσεις, ενός θύματος βιασμού να εκφράσει με φωνές ή κινήσεις την έλλειψη συναίνεσης:

[…] Όπως και τα ζώα όταν έρθουν σε επαφή με ένα αρπακτικό, έτσι και τα θύματα βιασμών μπορεί να μπουν σε ακινησία / πάγωμα.

Ωστόσο, στη συνέχεια, κάνοντας την εκτίμησή του για όσα προέκυψαν στη δικαστική αίθουσα, ανέφερε τα εξής:

Δεν συνάδει η εικόνα της με αυτή του φοβισμένου θύματος βίας. […] Δεν προέκυψε ότι η καταγγέλλουσα έδειξε δυσφορία ή άρνηση […] Δεν είπε όχι, δεν έδειξε με κάποιο τρόπο την άρνηση. […] Αν και μπορούσε να το πράξει, μπορούσε να φύγει και από το δωμάτιο, που βρέθηκε μόνη της όταν εναλλάχθηκαν οι κατηγορούμενοι […] Δεν φώναξε, δεν κάλεσε σε βοήθεια […] Θα μπορούσε η καταγγέλλουσα να απευθυνθεί στο γραφείο Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που ήταν δίπλα. […] Έλλειψη συναίνεσης μετά την ολοκλήρωση των πράξεων δεν νοείται. […] Δεν προέκυψε ότι φοβήθηκε ή απειλήθηκε… δεν καταβλήθηκε από το σύνδρομο παγώματος. […]

Ο εισαγγελέας έκανε και το ακραίο λογικό άλμα να δημιουργήσει το αφήγημα ότι «Αβίαστα έκανε τις πράξεις, όπως φαίνεται και στις εικόνες», αναφερόμενος στα δύο thumbnails χαμηλής ανάλυσης από το διαγραμμένο βίντεο που τραβούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος και δεν ανακτήθηκε από τις συσκευές του. Σε ένα κρεσέντο παραλογισμού, ταυτόχρονα δέχτηκε ότι η καταγγέλλουσα εξέφρασε άρνηση για βιντεοσκόπηση, χωρίς να δεχτεί ότι εξέφρασε άρνηση για την πράξη.

Στη συνέχεια, δημιούργησε μια σειρά λογικών ακροβασιών, ως εξής:

Το δικαστήριο δεν καλείται να αποφασίσει αν τελέστηκε ή όχι βιασμός. Είναι ψευδοδίλημμα, δεν οφείλει να το απαντήσει αυτό το δικαστήριο. Το ζήτημα είναι να αποδειχθεί χωρίς αμφιβολία αν τελέστηκε. […] Εκτιμάται και αναμένεται ότι [οι αστυνομικοί] θα επέλεγαν διαφορετικό τόπο [για να διαπράξουν βιασμό] από αυτόν την εργασίας τους, και σε χρόνο εκτός υπηρεσίας. […]

Δεν είμαστε εδώ για να δικάσουμε το ήθος και τον επαγγελματισμό των αστυνομικών, δεν είμαστε δικαστήριο ήθους […]

Θα κλείσω λέγοντας απλά, για τους ενόρκους κυρίως, ότι για να ασκηθεί δίωξη αρκεί η ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής για να μπει στη βάσανο της ακροαματικής διαδικασίας. Αυτό όμως δεν έχει σημασία τώρα. Για να καταδικαστεί χρειαζόμαστε πλήρη απόδειξη και δικανική πεποίθηση χωρίς αμφιβολίες. Δεν καταδικάζονται οι άνθρωποι βάσει των προσωπικών μας απόψεων, ούτε βάσει αυτών που γράφονται πίσω από πληκτρολόγια. […]

Αν καταδικαστούν, οι ποινές είναι αντίστοιχες της ισόβιας κάθειρξης […] Είναι παθούσα, γιατί έτυχε εκμετάλλευσης, αλλά όχι με την ποινική έννοια […]

Προτείνω την απαλλαγή λόγω αμφιβολιών για το αδίκημα του ομαδικού βιασμού όπως τους αποδίδεται.

Το δικαστήριο διέκοψε για λίγη ώρα στις 11:21 με την ολοκλήρωση της αγόρευσης του εισαγγελέα.

Στο διάλειμμα, αστυνομικός της Δικαστικής Αστυνομίας ενημέρωσε ότι η πρόεδρος του ΜΟΔ «έδωσε εντολή» να κατέβει πανό που είχε αναρτηθεί, έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου.

Το Ισραήλ εκβιάζει Παλαιστίνια ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα - Της Harriet Williamson*

Το Ισραήλ εκβιάζει Παλαιστίνια ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα

από την Harriet Williamson* I Novara Media

Ισραηλινοί κατάσκοποι στοχεύουν τους Παλαιστινίους LGBTQ+ για εκβιασμό, σύμφωνα με νέα έκθεση. Ένα απόσπασμα της έκθεσης με τίτλο «Ένα αρπακτικό κράτος: Η συστηματική σεξουαλική και έμφυλη βία του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων», το οποίο είδε σε αποκλειστικότητα το Novara Media, περιγράφει λεπτομερώς περιπτώσεις «esquat», μιας στρατιωτικής στρατηγικής μέσω της οποίας οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) απειλούν να αποκαλύψουν σεξουαλικές ή έμφυλες πληροφορίες – αληθινές ή μη – σχετικά με Παλαιστίνιους, οι οποίες θα μπορούσαν να βλάψουν τη φήμη, την αξιοπιστία και την πολιτιστική αξιοπρέπεια τους.

Οι πληροφορίες αυτές συλλέγονται μέσω εκτεταμένης και εντατικής παρακολούθησης, μιας δοκιμασμένης πρακτικής που περιγράφεται από πρώην πράκτορες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών ως «αδιάκοπη παρακολούθηση από τον ισραηλινό Μεγάλο Αδελφό», ή με την προσέλκυση Παλαιστινίων σε σχέσεις μέσω μηχανισμών «honeypot». Στη συνέχεια, χρησιμοποιούνται για να εξαναγκάσουν ή να εκβιάσουν Παλαιστίνιους ώστε να γίνουν πληροφοριοδότες και να σπείρουν διχόνοια στις παλαιστινιακές κοινότητες και κινήματα.

Η έκθεση αναφέρει μαρτυρία του 2014 από έναν πρώην στρατιώτη της Μονάδας 8200 – της μονάδας κυβερνοπολέμου και στρατιωτικών πληροφοριών των IDF – ο οποίος δήλωσε: «Είτε το εν λόγω άτομο έχει συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό, είτε απατά τη σύζυγό του, είτε χρειάζεται θεραπεία στο Ισραήλ ή στη Δυτική Όχθη – αποτελεί στόχο εκβιασμού.»

Σε μια μελέτη περίπτωσης, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από το Drop Site News το 2024, ο 20χρονος Παλαιστίνιος φοιτητής Adham (το όνομα έχει αλλαχθεί για ευνόητους λόγους) περιγράφει πώς εκβιάστηκε από έναν πράκτορα των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, αφού συνδέθηκε στην εφαρμογή γνωριμιών για την LGBTQ+ κοινότητα Grindr. Ο πράκτορας απειλούσε επανειλημμένα να αποκαλύψει τη σεξουαλική ταυτότητα του Άνταμ στην οικογένειά του, εκτός αν αυτός συμμορφωνόταν με το αίτημά τους – να συλλέξει πληροφορίες για τους ξαδέλφους του, οι οποίοι κρατούνταν σε ισραηλινή φυλακή και περίμεναν να δικαστούν για κατηγορίες συμμετοχής στον στρατιωτικό βραχίονα της Χαμάς.

Η κατάθεση του Άνταμ στην έκθεση αναφέρει: «Μου είπε ότι έπρεπε να πάω στα σπίτια τους, να ψάξω και να ανακρίνω τους γονείς τους και να συγκεντρώσω όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για αυτούς».

Η έκθεση καλύπτει τη σεξουαλική βία κατά τη διάρκεια της κράτησης και των ανακρίσεων από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής γυμνότητας, της σεξουαλικής ταπείνωσης, των βασανιστηρίων στα γεννητικά όργανα, του προσομοιωμένου βιασμού, του βιασμού με αντικείμενα και του βιασμού από εκπαιδευμένα σκυλιά – φαινόμενα που αποκαλύφθηκαν στη διαβόητη φυλακή Sde Teiman – καθώς και την καταστροφή κατοικιών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης ως μορφή έμφυλης βίας κατά της παλαιστινιακής οικογενειακής ζωής, και την παρακράτηση και βεβήλωση των πτωμάτων Παλαιστινίων από το Ισραήλ μετά το θάνατό τους.