Περικοπή του επιδόματος ανεργίας για χάρη της εργοδοσίας - Του Νίκου Γουρλά

Περικοπή του επιδόματος ανεργίας για χάρη της εργοδοσίας, του Νίκου Γουρλά

 ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΛΑΣ

Λίγο πριν της εκλογές του 2023 ο Γ. Κατρούγκαλος έκανε μια δήλωση για αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών που έμελλε, όπως ισχυρίστηκαν πολλοί, να στοιχήσει στον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ την ψήφο των επαγγελματιών. Ο Κατρούγκαλος τότε αποπέμφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες δηλώνοντάς πως επρόκειτο για προσωπικές του απόψεις.

Αυτή την πρόταση η ΝΔ την κατήγγειλε με πύρινες δηλώσεις του Σκέρτσου και του Χατζηδάκη αλλά τελικά μάλλον την βρήκαν καλή ιδέα και την περίοδο από το 2019 μέχρι σήμερα για επαγγελματίες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα η ελάχιστη μηνιαία εισφορά ανέβηκε από τα 180 το 2019 στα 260,77 το 2026. Δηλαδή, συνολική αύξηση που αγγίζει περίπου το 44%.

Μπορεί να διαφέρουν οι δυο -προεκλογικές – δηλώσεις στο περιεχόμενό τους αλλά συμπίπτουν στην μεθοδολογία. Για τον απλούστατο λόγο ότι πριν τον Π. Μαρινάκη ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης είχε θέσει το θέμα και μάλιστα πιο χοντρά από το Κυβερνητικό εκπρόσωπο. Τότε σε συνέντευξη του στον Αντώνη Σρόιτερ είχε τονίσει ότι «στόχος της κυβέρνησης είναι να μην εγκλωβίζονται οι πολίτες σε μια κατάσταση εξάρτησης από τα επιδόματα, η οποία λειτουργεί ως αντικίνητρο για την εύρεση εργασίας. Ενώ νωρίτερα το ίδιο έτος (Ιούνιος 2024), σε άλλη συνέντευξη στον ίδιο δημοσιογράφο, είχε υπογραμμίσει ξανά την ανάγκη στροφής προς τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης (μέσω ΔΥΠΑ), ώστε οι πολίτες να μην είναι «εθισμένοι σε κάποια επιδόματα μόνο και μόνο για να μην δουλεύουν».

Τα παραπάνω τα διαψεύδει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ. ΟΕΕ – τ. ΟΕΚ παραθέτοντας μάλιστα στοιχεία που ανατρέπουν κυβερνητικούς ισχυρισμούς ότι τάχα «όποιος θέλει βρίσκει δουλειά» (σ.σ. παραθέτουμε στο τέλος ολόκληρη την αποκαλυπτική αυτή ανακοίνωση).

«Συγκεκριμένα, τονίζει πως «το 2025 παρέμεναν άνεργοι περίπου 422.000 άνθρωποι, εκ των οποίων 235.500 για τουλάχιστον έναν χρόνο και περίπου 155.000 για τουλάχιστον δύο χρόνια». Επίσης, «μόλις κάτω από το 20% των ανέργων του 2024 βρήκαν δουλειά μέσα στο 2025», ενώ «σχεδόν μία στις δύο νέες προσλήψεις το 2025 ήταν μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, με μέση μεικτή αμοιβή στη μερική απασχόληση μόλις 563,30 ευρώ τον μήνα – ποσό που σε ετήσια αναγωγή και μετά τις ασφαλιστικές εισφορές υπολείπεται του επίσημου κατωφλιού κινδύνου φτώχειας της ΕΛΣΤΑΤ. Η ίδια η ΔΥΠΑ καταγράφει 915.889 εγγεγραμμένους ανέργους τον Δεκέμβριο του 2025, σχεδόν 561.000 περισσότερους από τους 354.904 στατιστικά ανέργους της ΕΛΣΤΑΤ».

Οι δηλώσεις του Π. Μαρινάκη λοιπόν είναι συνέχεια των δηλώσεων Μητσοτάκη επί του κυνικότερου. Γιατί όταν δηλώνεις ανοικτά και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο ότι «δεν πρέπει να υπάρχει επίδομα ανεργίας πάνω από δύο μήνες» κι ότι τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τον περιορισμό του επιδόματος θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, ώστε το κράτος να «επιδοτήσει την εργασία», δείχνει ότι τόσο ο Μητσοτάκης όσο και ο Μαρινάκης υλοποιούν τις βαθύτερες επιδιώξεις της ολιγαρχίας που καιρό τώρα θέλει να βάλει χέρι και στο επίδομα ανεργίας. Συνεπώς οι δηλώσεις της Ν. Κεραμέως ότι είναι προσωπικές οι απόψεις του Π. Μαρινάκη και οι διαβεβαιώσεις ότι δεν θα πειραχτεί το επίδομα είναι προφανώς για το θεαθήναι. Εξ άλλου την διαψεύδουν οι δηλώσεις Βορίδη που έσπευσε να στηρίξει την πρόταση Μαρινάκη μιλώντας για «εξορθολογισμό των επιδομάτων».

Την ιδία στιγμή ο Άδωνης παραπονιέται ότι  δεν παίρνει και δεύτερο μισθό ως υπουργός της Κυβέρνησης γιατί αυτός του βουλευτή των 5500  που μπορεί να φτάσει και τις 20000 με διάφορες συμμέτοχες σε επιτροπές δεν του φτάνει.

Από τον άνεργο στον εργοδότη

Η πιο αποκαλυπτική πλευρά της δήλωσης δεν είναι μόνο το δίμηνο. Η πιο αποκαλυπτική πλευρά είναι το πού θα δώσει τα χρήματα τα οποία θα στερήσει το κράτος από τους ανέργους. Και εδώ δεν υπάρχουν ενδοιασμοί από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο: Θα κατευθυνθούν στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών . Με λίγα λόγια, ο άνεργος χάνει ακόμα και αυτά τα ψίχουλα του επιδόματος ανεργίας για να μειωθεί το κόστος του εργοδότη.

Το επίδομα ανεργίας που ως δικαίωμα κοινωνικής προστασίας ενός εργαζομένου, η κυβέρνηση το βλέπει ως «κόστος» που πρέπει να περιοριστεί. Στόχος είναι τα ποσά που χρόνια πλήρωνε ο εργαζόμενος με τις ασφαλιστικές του εισφορές και για την περίπτωση ανεργίας να μεταφερθούν στην πλευρά του κεφαλαίου. Στην ουσία πρόκειται για μια νέα απροκάλυπτη αναδιανομή των ασφαλιστικών αποταμιεύσεων των εργαζομένων προς το κεφάλαιο

Για να φτάσουμε ως εδώ είχαν προηγηθεί: Η προπληρωμένη κάρτα με τον περιορισμό της χρήσης του επιδόματος ανεργίας σε μετρητά. Οι ολοένα και αυστηρότεροι περιορισμοί. Οι ποινές και οι διαγραφές ανέργων από το μητρώο της ΔΥΠΑ, ακόμη και για δύο χρόνια.

Με άλλα λόγια, το κράτος δεν αντιμετωπίζει πλέον τον άνεργο ως εργαζόμενο που έχασε προσωρινά τη δουλειά του. Τον αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο ως ύποπτο κατάχρησης που πρέπει να αποδείξει ότι ψάχνει δουλειά. Πρέπει να αποδείξει ότι είναι «ενεργός». Και τώρα, σύμφωνα με την πρόταση Μαρινάκη, πρέπει η κοινωνική προστασία του να τελειώνει σχεδόν αμέσως.

Ο Μαρινάκης σε ένα κρεσέντο χυδαιότητας και ταξικού μίσους ισχυρίστηκε πως «Δεν υπάρχει άνθρωπος που θέλει δουλειά και δεν βρίσκει». Συνεπώς η ανεργία παύει να είναι ένα φαινόμενο του καπιταλισμού αλλά ατομική ευθύνη του ανέργου.

Μας λένε λοιπόν:

Δεν βρίσκεις δουλειά; Ψάξε καλύτερα!

Δεν δέχεσαι μισθό πείνας; Φταίει το επίδομα!

Δεν αποδέχεσαι δωδεκάωρα, ελαστικά ωράρια, εποχική απασχόληση ή εργοδοτική αυθαιρεσία; Είσαι «βολεμένος» με το επίδομα!

Όλο αυτό το αφήγημα στηρίζεται στην γνωστή θέση των εργοδοτών, ιδιαίτερα σε τουρισμό – εστίαση, ότι δεν βρίσκουν εργαζόμενους. Γιατί όταν ένας εργοδότης λέει ότι «δεν βρίσκει εργαζόμενους», δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άνεργοι. Σημαίνει ότι δεν βρίσκει εργαζόμενους με τους μισθούς, τους όρους και τις συνθήκες που προσφέρει.

Αυτό ο Βορίδης το ομολογεί στην συνέντευξη του ολοκάθαρα « Πάτε σε μια ταβέρνα, κάπου; Σας λένε όλοι ότι δεν βρίσκουν άνθρωπο; Από την άλλη μεριά έχουμε 7% ανεργία. Δεν υπάρχει εδώ μια παραδοξότητα; Πώς είναι δυνατόν όλοι να ζητάνε προσωπικό και να λένε δεν έχουμε, και από την άλλη μεριά να εξακολουθεί να υπάρχει μια ανεργία της τάξεως του 7%»

Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση μιλά για μια χώρα όπου όλοι υποτίθεται μπορούν να βρουν σταθερή εργασία. Ποια είναι η χώρα αυτή; Μα είναι η Ελλάδα του τουρισμού, της εστίασης, των εποχικών εργαζομένων. Η Ελλάδα των τουριστικών περιοχών όπου χιλιάδες άνθρωποι εργάζονται για λίγους μήνες και στη συνέχεια αναζητούν εισόδημα μέχρι να ξαναρχίσει η σεζόν.

Ο εργαζόμενος στον τουρισμό δεν είναι άνεργος επειδή «δεν θέλει να δουλέψει». Είναι εργαζόμενος σε ένα μοντέλο παραγωγής που στηρίζεται στην εποχικότητα αλλά όταν τελειώνει η σεζόν οι ανάγκες του παραμένουν. Τι θα κάνει ο εποχικός εργαζόμενος τον τρίτο μήνα της ανεργίας τον τέταρτο τον πέμπτο; Θα ζήσει από τα «λεφτά που γλίτωσε» η κυβέρνηση και τα έχει ήδη χαρίσει στις επιχειρήσεις μέσω μειωμένων εισφορών;

Αυτή είναι η ιδέα της πρότασης Μαρινάκη

Αν ο εργαζόμενος ξέρει ότι μετά από δύο μήνες θα του κοπεί το επίδομα, η διαπραγματευτική του θέση απέναντι στον εργοδότη στην ουσία καταργείται γιατί θα πρέπει να δεχτεί την πρώτη δουλειά που θα βρει, με όποιον μισθό, με όποιον ωράριο. Με οποιεσδήποτε συνθήκες.

Το επίδομα ανεργίας συνεπώς η κυβέρνηση θα το μετατρέψει από κοινωνική παροχή σε μοχλό πίεσης για φθηνότερη και κακοπληρωμένη εργασία. Αυτή είναι η βασική επιδίωξη της πρότασης Μαρινάκη – Μητσοτάκη.

Unsplash

Έπρεπε να πεθάνει ο Μαζωνάκης για να ανακαλύψουμε το εγκληματικό εμπόριο “ελπίδας”;

Ο πόνος, η απόγνωση, ο φόβος του θανάτου, η απελπισία είναι εντελώς ανθρώπινα. Το να πατάς όμως πάνω σε αυτή την οριακή ψυχική κατάσταση ασθενών και συγγενών με σκοπό το κέρδος, είναι απάνθρωπο.

Βαρβάρα Μανταίου

Σπρέι βοτάνων που υπόσχονται να σε γλιτώσουν από χειρουργείο στο ισχίο, ματζούνια που εξαλείφουν τον καρκίνο, ακόμα και χαστούκια… που θεραπεύουν τον διαβήτη!

Θεραπείες από δήθεν “γιατρούς” οι οποίοι έχουν τόση σχέση με την επιστήμη και την ιατρική, όση μπορεί να έχει μία καλόγρια που σε πείθει να δαγκώσεις το θαυματουργό μήλο για να κάνεις παιδί.

Παραμύθια της Χαλιμάς που θα ήταν αστεία, αν δεν ήταν εξαιρετικά επικίνδυνα.

Και δεν είναι τόσο δύσκολο να τα χάψεις, όσο νομίζουμε. Γιατί ο πόνος, η απόγνωση, ο φόβος του θανάτου, η απελπισία να βλέπεις τον άνθρωπό σου να υποφέρει, τα όρια της ύπαρξης, όλα αυτά είναι εντελώς ανθρώπινα.

Το να πατάς όμως, πάνω σε αυτή την οριακή ψυχική κατάσταση ασθενών και συγγενών με σκοπό το κέρδος, αυτό είναι απάνθρωπο.

Χαμένες ζωές στον βωμό του κέρδους των τσαρλατάνων

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, έφερε για ακόμα μια φορά στην επιφάνεια την εγκληματική διάσταση τέτοιων ψεύτικων πρακτικών και υποσχέσεων. “Αναγεννητικές θεραπείες” από μη ειδικευμένους “γιατρούς”, σε ακατάλληλες εγκαταστάσεις χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό, που εφαρμόζονται χωρίς να υπάρχει ιατρική ένδειξη. Κι όλα αυτά, όχι σε κάποια υπανάπτυκτη (με την δυτική, αποικιοκρατική έννοια) χώρα όπου ακόμα κάνουν εκτρώσεις με κρεμάστρες, αλλά στο Κολωνάκι.

Ο Μαζωνάκης δεν είναι το πρώτο θύμα της αντιεπιστημονικότητας. Δεκάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους επειδή εμπιστεύτηκαν δήθεν διακεκριμένους ογκολόγους που τους έπεισαν να σταματήσουν τις χημειοθεραπείες για να λάβουν φυτικά σκευάσματα (για να θυμηθούμε την υπόθεση του λεγόμενου “ψευδογιατρού” που καταδικάστηκε σε ισόβια), ή δήθεν νευρολόγων που υπόσχονται ίαση από την σκλήρυνση κατά πλάκας με παράνομα σκευάσματα (όπως η υπόθεση του φυσικοθεραπευτή το 2023).

Δυστυχώς η παραϊατρική που εκθέτει ασθενείς σε θανάσιμο κίνδυνο, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αλλά αυξανόμενο, παγκόσμιο πρόβλημα υγείας. Βότανα και συμπληρώματα διατροφής που θεωρούνται “άκακα” και αντικαθιστούν εγκεκριμένες θεραπείες, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές μη αναστρέψιμες βλάβες.

Η ιατρική κοινότητα έχει προειδοποιήσει ότι τέτοια σκευάσματα σε υψηλές δόσεις και σε συνδυασμό με άλλες ουσίες, προκαλούν, παράλληλα με την διακοπή της κανονικής θεραπείας, σοβαρές ηπατικές βλάβες όπως οξεία ανεπάρκεια. Σύμφωνα με μελέτες, στις δυτικές χώρες, οι εναλλακτικές θεραπείες αποτελούν το 20% των περιπτώσεων ηπατικής τοξικότητας.

Η ελπίδα είναι ανθρώπινη, η ευθύνη πολιτική

Κούβα: Από τη μπριγάδα στο αποτύπωμα της αλληλεγγύης - Του Ηλία Σκυλλάκου

Κούβα: Από τη μπριγάδα στο αποτύπωμα της αλληλεγγύης

του Ηλία Σκυλλάκου

Τη νύχτα, όταν πέφτει το ρεύμα στην Αβάνα, η πόλη βυθίζεται στο σκοτάδι. Οι άνθρωποι βγαίνουν στα πάρκα και στα πεζοδρόμια για να αντέξουν τη ζέστη. Οι ανεμιστήρες σταματούν, τα ψυγεία σβήνουν, οι μετακινήσεις δυσκολεύουν και η καθημερινότητα στενεύει γύρω από τα πιο βασικά αγαθά.

Αυτή είναι η Κούβα του 2026. Μια χώρα που βρίσκεται σε πολιορκία από την Ουάσιγκτον ακόμη πιο επιθετικά, με την κυβέρνηση Τραμπ να κλιμακώνει τον οικονομικό πόλεμο απέναντι στο νησί, επιχειρώντας να πλήξει ακόμη και την ενεργειακή του τροφοδοσία διακόπτοντας την πρόσβασή σε πετρέλαιο.

Η επιδίωξη είναι να εξαντληθεί οικονομικά η χώρα, να γονατίσει ο πληθυσμός, να μετατραπεί η καθημερινή δυσκολία σε κοινωνική δυσαρέσκεια για την ανατροπή της κουβανικής Επανάστασης. Ένας ολόκληρος λαός τιμωρείται επειδή, λίγα μίλια από τις ακτές των ΗΠΑ, εξακολουθεί να υπερασπίζεται την ανεξαρτησία και αρνείται να υποταχθεί στην αμερικανική κυριαρχία. Μέσα σε αυτή τη μακρόχρονη αναμέτρηση με την αμερικανική ισχύ, τον παράνομο αποκλεισμό που κρατάει πάνω από έξι δεκαετίες, αλλά και την ασφυξία που εξαπολύει πλέον ο Τραμπ, η Κούβα εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς και διεθνιστικής αλληλεγγύης για ανθρώπους και κινήματα σε πολλές χώρες.

Πάνω σε αυτή τη διεθνιστική σχέση, που σφυρηλατήθηκε μέσα στην αντίσταση απέναντι στον ιμπεριαλισμό και στην υπεράσπιση της λαϊκής κυριαρχίας γεννήθηκε και διατηρήθηκε μέσα στον χρόνο η παράδοση των διεθνών μπριγάδων αλληλεγγύης προς την Κούβα, που έφεραν χιλιάδες ανθρώπους από διαφορετικές χώρες στο νησί για να γνωρίσουν από κοντά την κουβανική πραγματικότητα και να σταθούν έμπρακτα στο πλευρό του λαού της.

Σε αυτή την παράδοση εντάχθηκε και η φετινή 53η Ευρωπαϊκή Μπριγάδα Εθελοντικής Εργασίας και Αλληλεγγύης με την Κούβα «Χοσέ Μαρτί», που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2026. Η ελληνική συμμετοχή ήταν η μαζικότερη από όλες τις αντιπροσωπείες και αριθμούσε 41 ανθρώπους. Η παρουσία αυτή είχε προετοιμαστεί μήνες νωρίτερα, μέσα από δεκάδες εκδηλώσεις αλληλεγγύης, δράσεις στον δρόμο και μια οργανωμένη προσπάθεια συγκέντρωσης υλικής βοήθειας για την Κούβα. Περισσότερες από 45 εκδηλώσεις αλληλεγγύης, δράσεις στον δρόμο και πρωτοβουλίες συγκέντρωσης υλικής βοήθειας είχαν προηγηθεί της αναχώρησης. Η αποστολή συνδέθηκε έτσι όχι μόνο με μια πολιτική παρουσία στην Κούβα, αλλά και με την προσπάθεια να μεταφερθούν φάρμακα, υγειονομικό υλικό και άλλη πρακτική βοήθεια.

Η αλληλεγγύη αυτή πήρε και απολύτως χειροπιαστή μορφή. Η ελληνική αποστολή μετέφερε τέσσερις βαλίτσες με ειδικά φάρμακα για την παιδική επιληψία, ακόμη 17 βαλίτσες με φάρμακα και υγειονομικό υλικό για νοσοκομείο της Αβάνας, καθώς και σχολικά είδη, άλλο υλικό και γάλα σε σκόνη για δομή φροντίδας παιδιών στη Σάντα Κλάρα.

Παράλληλα, τα μέλη της αποστολής συμμετείχαν σε συναντήσεις με το ICAP, σε εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο και σε επαφές με κοινωνικούς, πολιτικούς και πανεπιστημιακούς φορείς της χώρας.

Στη διάρκεια των δεκαπέντε ημερών, οι Έλληνες συμμετέχοντες συνάντησαν μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά από τον αποκλεισμό, την οικονομική πίεση και τη φυγή νέων ανθρώπων, αλλά και έναν λαό που εξακολουθεί να κρατά ζωντανή τη μνήμη και τις κατακτήσεις της Επανάστασης.

Η δημόσια Υγεία και Παιδεία, η κοινωνική οργάνωση, η παράδοση του διεθνισμού και η ίδια η ιδέα της λαϊκής κυριαρχίας παραμένουν σημεία αναφοράς μέσα σε μια καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Στις εμπειρίες τους περνούν άνθρωποι διαφορετικών γενιών, πρόσωπα που κουβαλούν ακόμη στη ζωή τους τη μνήμη του κουβανικού διεθνισμού, από την Αγκόλα και το Κονγκό μέχρι τις μάχες για την υπεράσπιση της ίδιας της Επανάστασης.

Δίπλα τους μεγαλώνει μια νεότερη γενιά, σε πολύ σκληρές οικονομικές συνθήκες, έχοντας όμως μπροστά της το βάρος και το μεγαλείο μιας αντοχής.

Ένα μικρό κομμάτι αυτής της μεγάλης ιστορίας φτάνει στο INFO-WAR από τις φωνές οκτώ μελών της φετινής ελληνικής αποστολής, από τις εικόνες που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη τους και από εκείνες τις στιγμές που μετατρέπουν ένα ταξίδι αλληλεγγύης σε βαθιά εμπειρία και πολιτική δέσμευση.

Οι μαρτυρίες μελών της ελληνικής αποστολής

Επιστροφή Κασιδιάρη: Ως φάρσα ή ως τραγωδία;

Η πρώτη φορά σαν τραγωδία, η δεύτερη σαν φάρσα

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Την πρώτη φορά σαν τραγωδία, την δεύτερη σαν φάρσα όπως έλεγε ο θείος Κάρολος. Δυστυχώς, ζούμε σε εποχή που δεν σηκώνει φάρσες και αστεία.

Σπύρος Ραπανάκης

Βγαίνοντας από τις φυλακές Δομοκού ο Κασιδιάρης ανακοίνωσε την ίδρυση κόμματος. «Όπως αυτά που σαρώνουν στην Ευρώπη», είπε σε ένα πλήθος μαυροντυμένων υποστηρικτών του, έχοντας ως φόντο “φουσκωτούς”.

Μια εικόνα που μας γύρισε ξαφνικά σχεδόν 15 χρόνια πίσω. Τότε που τα τάγματα εφόδου σκόρπιζαν τον τρόμο στους δρόμους και στις γειτονιές. Τα χρόνια που η ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής επιχείρησε να δηλητηριάσει την κοινωνία της κρίσης με το δηλητήριο του μίσους και της βίας.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στην Αμφιάλη από τον Ρουπακιά στις 18 Σεπτεμβρίου το 2013 ξετύλιξε το νήμα που οδήγησε στην καταδίκη του διευθυντηρίου της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση. Νήμα που κρατούσαν έως τότε καλά φυλαγμένο στα συρτάρια τους υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας που σήμερα εμφανίζονται ως δήθεν τιμωροί του νεοναζισμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

• 

  Ο Μαζωνάκης έπαιρνε θέση: Όταν μιλούσε κατά της Χρυσής Αυγής και τραγουδούσε στον Κορυδαλλό

Οι δολοφονίες και οι επιθέσεις κατά μεταναστών δεν αρκούσαν. Έπρεπε να σκοτωθεί ένας νέος άνθρωπος που τύγχανε να είναι Έλληνας ώστε η πολιτεία και η δικαιοσύνη να πουν τα πράγματα με το όνομα τους.

Η ηγεσία της Χρυσής Αυγής μπήκε στην φυλακή. Ο φασισμός όμως, δεν νικιέται με μια δικαστική απόφαση. Όσο ιστορική κι αν είναι. Το δηλητήριο που χύνει είναι ανθεκτικό. Προσαρμόζεται. Έχει υφέσεις και εξάρσεις.

Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη είναι ένα γεγονός το οποίο από μόνο του δεν συνιστά πρόβλημα με την νομική έννοια. Εφόσον εξέτισε την ποινή του όπως αυτή προβλέπεται από τον ποινικό κώδικα, δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά.

Ο Κασιδιάρης δεν καταδικάστηκε επειδή είναι εθνικοσοσιαλιστής και νεοναζί. Η Δημοκρατία δεν τιμωρεί τις ιδέες και τα πολιτικά πιστεύω, όσο αποκρουστικά κι αν είναι. Ακόμα κι αν την εχθρεύονται. Η δικαιοσύνη στην Δημοκρατία τιμωρεί πράξεις. Κι ο άλλοτε υπαρχηγός του Μιχαλολιάκου, ο αρχηγός των Ταγμάτων Εφόδου, καταδικάστηκε ως ηγετικό στέλεχος εγκληματικής οργάνωσης.

Το πραγματικό ερώτημα είναι, πόσο ανθεκτική είναι η Δημοκρατία απέναντι στους εχθρούς της. Εδώ είναι και το πρόβλημα. Σε έναν κόσμο που βαδίζει από κρίση σε κρίση, γεμάτο αβεβαιότητες, με πολέμους παντού, με τις ανισότητες να διευρύνονται διαρκώς, ο φασισμός εμφανίζεται ξανά ως απάντηση.

Ο Τραμπισμός εξάγεται κι εκτός ΗΠΑ. Οι πιο ισχυρές ελίτ του κόσμου, οι πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη αποτελούν χορήγους αυτής της ιδεολογίας. Δυνάμεις που δηλώνουν αντισυστημικές ενισχύονται με τις ευλογίες του Μάσκ και άλλων.

Από την Αγγλία έως την Ελλάδα, σε μια Ευρώπη που ζεί εδώ και χρόνια σε καθεστώς πολεμικού παροξυσμού και φόβου, το τέρας που πίστεψε η ανθρωπότητα ότι έθαψε, επιστρέφει εκεί που γεννήθηκε και πέθανε. Τουλάχιστον έτσι πιστέψαμε για δεκαετίες ολόκληρες.

Η εκλογική νίκη των Χιτλερικών του AfD στην Σαξονία, είναι ένα γεγονός που μερικά χρόνια πριν θα φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Κι όμως. Σχεδόν έναν αιώνα από την Βαϊμάρη, ο εθνικοσοσιαλισμός επανέρχεται.

Οι συνταγματολόγοι και οι νομικοί συμφωνούν ότι ο Κασιδιάρης δεν μπορεί να κατέβει ο ίδιος στις εκλογές. Τουλάχιστον όχι τα επόμενα χρόνια.

Το ζήτημα δεν είναι νομικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Μετά την φυλάκιση των νεοναζί, η θεσμική δεξιά φρόντισε να ενσωματώσει όσα ζητούσε το εκλογικό ακροατήριο τους. Στο μεταναστευτικό, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην ρητορική της εξωτερικής πολιτικής, στο πεδίο των ΛΟΑΤΚΙ διεκδικήσεων, στο… φαντασιακό «antiwοke».

Πανδημοσιοϋπαλληλική Στάση Εργασίας την Τετάρτη 16/9, από την ΑΔΕΔΥ, ενάντια στη Συνταγματική Αναθεώρηση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τετάρτη 16 Σεπτέμβρη

Πανδημοσιοϋπαλληλική Στάση Εργασίας ενάντια στη Συνταγματική Αναθεώρηση

Στάση εργασίας: 12:00 έως τη λήξη του ωραρίου

Συγκέντρωση: 13:00, Σύνταγμα

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., αποφάσισε την πραγματοποίηση Στάσης Εργασίας στην Αττική την Τετάρτη, 16 Σεπτέμβρη 2026, ημέρα 2^ης ψηφοφορίας στη Βουλή, από ώρα 12.00 έως τη λήξη της βάρδιας, για τους εργαζόμενους που θα συμμετέχουν στη συγκέντρωση ώρα 13.00, στο Σύνταγμα, ενάντια στην επιχειρούμενη Συνταγματική Αναθεώρηση που προωθεί η κυβέρνηση.

Η κινητοποίηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των αγωνιστικών, κινηματικών δράσεων που πρέπει να αναπτύξουμε, δίνοντας τη δική μας απάντηση μετά και τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού  από το βήμα της ΔΕΘ, που σε καμιά περίπτωση δεν ικανοποιούν το δίκαιο αίτημα των εργαζομένων στο Δημόσιο τομέα να ζουν με αξιοπρέπεια από το μισθό τους, καθώς και της συνεχιζόμενης επίθεσης  που δεχόμαστε με το νέο πειθαρχικό, τη συνταγματική αναθεώρηση, την επιδιωκόμενη άρση της μονιμότητας κλπ .

Υπενθυμίζουμε ότι μέσα στο καλοκαίρι και με προφανή στόχο τον περιορισμό των αντιδράσεων των εργαζομένων, η κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε στην 1^η ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, επιχειρώντας να προχωρήσει σε βαθιές αντιδραστικές τομές, στη δομή και τη λειτουργία του κράτους, οι οποίες όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν υπαρκτά προβλήματα, αλλά, αντίθετα, συνιστούν επίθεση στα δικαιώματα όλου του λαού.

Μέσω της αναθεώρησης του άρθρου 16 επιχειρεί την πλήρη εμπορευματοποίηση της Παιδείας, μετατρέποντάς την σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα. Αντί να κατοχυρώσει το δικαίωμα όλων των παιδιών στη δωρεάν Παιδεία, αίρει κάθε συνταγματική δέσμευση και ευθύνη του κράτους.

Με την αναθεώρηση του άρθρου 79 επιχειρεί να συνταγματικοποιήσει τα αντιλαϊκά μέτρα και τις μνημονιακές περικοπές των τελευταίων ετών, επιβάλλοντας έναν μόνιμο «κόφτη» σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά δικαιώματα, ώστε να εξασφαλίζεται η ανεμπόδιστη επιβολή των ματωμένων πλεονασμάτων και των κερδών των λίγων.

Με την αναθεώρηση του άρθρου 103 επιχειρεί την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή την άρση της ευθύνης του κράτους να στελεχώνει τις δημόσιες υπηρεσίες με μόνιμο προσωπικό, καθώς και τη σύνδεση της εργασίας με την αντιδραστική αξιολόγηση και τη συνταγματοποίηση των σχετικών πειθαρχικών διώξεων. Στόχος είναι ένας υπάλληλος φοβισμένος και υποταγμένος, που θα υλοποιεί τις αντιλαϊκές πολιτικές χωρίς αντίρρηση.

Οι επιχειρούμενες αλλαγές αφορούν ολόκληρο τον λαό και όχι μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. κηρύσσει στάση εργασίας την Τετάρτη, 16 Σεπτέμβρη 2026, από ώρα 12.00 έως τη λήξη της βάρδιας, για τους εργαζόμενους που θα συμμετέχουν στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ώρα 13.00 και καλεί σε μαζική συμμετοχή σε αυτή και στην κλιμάκωση των αγωνιστικών δράσεων, που θα ακολουθήσουν.

• Δυναμώνουμε τον αγώνα για μόνιμη και σταθερή εργασία, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και ενάντια στη φίμωση των εργαζομένων.
• Παλεύουμε για δημόσια και δωρεάν Παιδεία και Υγεία για όλο τον λαό.
• Βάζουμε τις δικές μας ανάγκες στο προσκήνιο.

 

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Η κυβέρνηση διαβρώνει τα δικαιώματα των ενοικιαστ(ρι)ών - Αλλαγή πορείας στη στεγαστική πολιτική τώρα!: Κοινή διακήρυξη 11 στεγαστικών συλλογικοτήτων και φορέων (VIDEO)

Menelaos Myrillas / SOOC

Η κυβέρνηση διαβρώνει τα δικαιώματα των ενοικιαστ(ρι)ών: Κοινή διακήρυξη 11 στεγαστικών συλλογικοτήτων και φορέων

Κοινή διακήρυξη για το δικαίωμα στην προσιτή κατοικία συνέταξαν και δημοσιοποίησαν σήμερα 14 Σεπτεμβρίου 11 στεγαστικές συλλογικότητες και φορείς. Μεταξύ άλλων, καταγγέλλουν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης όπως το «Σπίτι μου» δεν είναι απλώς ανεπαρκή, αλλά διογκώνουν το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης. Υπενθυμίζουν ότι η Νέα Δημοκρατία θεσμοθέτησε εξώσεις-εξπρές και προωθεί έναν «Τειρεσία ενοικιαστών», κάνοντας τη μισθωτική σχέση πιο επισφαλή προς όφελος του ήδη ισχυρότερου μέρους, των εκμισθωτών. «Η στεγαστική κρίση δεν θα λυθεί με παραλλαγές της ίδιας πολιτικής που την δημιούργησε. Χρειάζεται ρήξη με το μοντέλο που μετέτρεψε τη στέγη σε επενδυτικό προϊόν και άφησε την κοινωνική πλειοψηφία εκτεθειμένη στις τιμές και τις διαθέσεις της αγοράς», τονίζουν οι συλλογικότητες.

Οι 11 συλλογικότητες που υπογράφουν τη διακήρυξη επισημαίνουν ότι μεγάλο τμήμα της σημερινής στεγαστικής πολιτικής είναι όχι απλώς ανεπαρκές αλλά αντιπαραγωγικό.

Χαρακτηριστικά, αναφέρουν: «Τα προγράμματα “Σπίτι μου”, με κύριο στόχο την αναθέρμανση του δανεισμού, διοχετεύουν χρήμα σε μια αγορά με περιορισμένη προσφορά προσιτών κατοικιών, εκτοξεύοντας τις τιμές. Οι επιδοτήσεις ανακαίνισης και οι φοροαπαλλαγές στους εκμισθωτές αναβαθμίζουν ιδιωτικές περιουσίες, αλλά δεν εξασφαλίζουν προσιτά ενοίκια. Τα επιδόματα και οι επιστροφές ενοικίου χωρίς έλεγχο των μισθωμάτων, μπαίνουν στις τσέπες των εκμισθωτών και αυξάνουν τα ενοίκια. Η λεγόμενη “Κοινωνική Αντιπαροχή” παραδίδει δημόσια γη σε ιδιώτες κατασκευαστές, με πενιχρά κοινωνικά ανταλλάγματα – 30% των παραγόμενων κατοικιών – και καμία ουσιαστική εγγύηση ότι αυτές θα είναι πραγματικά προσιτές ή ότι θα παραμείνουν δημόσιες σε βάθος χρόνου. Οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε κατασκευαστές δεν έχουν καμία αξία, αν αυτοί τελικά θα χτίζουν μονο πολυτελείς κατοικίες που απευθύνονται σε υψηλά εισοδήματα και τη διεθνή ζήτηση.»

Διεκδικούν:

«1. Άμεση παρέμβαση στην αγορά ενοικίου. Πλαφόν στις αυξήσεις και ανώτατα μισθώματα που θα συνδέονται με την αντικειμενική αξία, την ποιότητα, την παλαιότητα και την ενεργειακή απόδοση της κατοικίας. Παράλληλα, ουσιαστική διεύρυνση των δικαιωμάτων των ενοικιαστών: μεγαλύτερη ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης, κατάργηση των εξώσεων-εξπρές, ολική προστασία από τις εξώσεις για ευάλωτα νοικοκυριά, οριστική εγκατάλειψη του «Τειρεσία ενοικιαστών», ποιοτικοί έλεγχοι στις ενοικιαζόμενες κατοικίες και μεταφορά της μεσιτικής αμοιβής αποκλειστικά στον εκμισθωτή.

2. Να σταματήσει η κερδοσκοπική αλλαγή χρήσης της κατοικίας. Η κατοικία υπάρχει πρωτίστως για να στεγάζει νοικοκυριά, δεν είναι εισιτήριο εισόδου στην ΕΕ, τουριστικό κατάλυμα ή επενδυτικό προϊόν. Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις είναι εμπορικές και όχι αστικές μισθώσεις. Χρειάζεται μόνιμο πλαίσιο που να επιτρέπει στους δήμους να επιβάλλουν περιορισμούς ή απαγόρευση νέων βραχυχρόνιων μισθώσεων ανάλογα με τη στεγαστική πίεση κάθε περιοχής. Η Golden Visa για επενδύσεις σε κατοικία πρέπει να καταργηθεί πλήρως, ακόμη και για αλλαγή χρήσης που μετατρέπουν πρώην βιομηχανικούς, γραφειακούς ή άλλους χώρους σε πανάκριβα, κακής ποιότητας πολύ μικρά διαμερίσματα.

3. Ουσιαστική προστασία της πρώτης κατοικίας. Να απαγορευτούν οι πλειστηριασμοί κύριας κατοικίας και να δημιουργηθεί ευνοϊκό πλαίσιο αποπληρωμής για τους υπερχρεωμένους δανειολήπτες με μείωση χρεών. Το μοντέλο των servicers, που επιδιώκουν τη μέγιστη απόδοση από υποθηκευμένες κατοικίες μέσω κατασχέσεων και πλειστηριασμών, πρέπει να καταργηθεί. Δεν είναι δυνατόν οικογένειες να χάνουν τα σπίτια τους για να διαφυλάσσεται η κερδοφορία διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

4. Ένα διαφορετικό, πολυεπίπεδο μοντέλο κοινωνικής κατοικίας, που διατίθεται μακροχρόνια προς ενοικίαση με κοινωνικά κριτήρια και τιμές σημαντικά χαμηλότερες από τις αγοραίες. Με γενναία δημόσια χρηματοδότηση για παραγωγή, απόκτηση, ανακαίνιση και διαχείριση κατοικιών από δημόσιους, δημοτικούς, συνεταιριστικούς και άλλους μη κερδοσκοπικούς φορείς, χωρίς ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας και χωρίς περιθώριο κέρδους για εργολάβους.

5. Προτεραιότητα στην ανακαίνιση και επανάχρηση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος, και όχι στις νέες κατασκευές που έχουν μεγάλο περιβαλλοντικό κόστος σε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και σε απόβλητα. Χρειάζεται δημόσια χρηματοδότηση και τεχνική βοήθεια για να αναβαθμίζονται ενεργειακά και να ενισχύονται στατικά τα παλιά κτίρια, να μετατρέπονται σε κατοικίες κενοί ή αναξιοποίητοι χώροι (γραφεία, εργοστάσια), και φορολογικά κίνητρα (π.χ. μειωμένος ΦΠΑ στις ανακαινίσεις) ώστε να συμφέρει περισσότερο η ανακαίνιση από το γκρέμισμα και το ξαναχτίσιμο.

6. Ουσιαστικά μέτρα για όσα ακίνητα διατηρούνται κενά και εκτός χρήσης, με κλιμακωτό φόρο αδράνειας και εξαιρέσεις με κοινωνικά κριτήρια, παράλληλα με κίνητρα και ανταποδοτικούς μηχανισμούς μακροχρόνιας παραχώρησης σε δημοτικούς, δημόσιους φορείς για κοινωνική μίσθωση.»

Αναλυτικά η διακήρυξη:

«Η Ένωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης υπογράφει διακήρυξη μαζί με άλλες 10 στεγαστικές συλλογικότητες.

Αλλαγή πορείας στη στεγαστική πολιτική τώρα!

Οι συλλογικότητες που υπογράφουμε αυτό το κείμενο δραστηριοποιούμαστε για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη στέγη. Βιώνουμε καθημερινά τι σημαίνει να μην ξέρεις αν θα μπορείς να πληρώσεις το επόμενο ενοίκιο, αν θα αναγκαστείς να φύγεις από τη γειτονιά σου, αν θα βρεις μια αξιοπρεπή κατοικία που να μπορείς να αντέξεις οικονομικά. Βλέπουμε ανθρώπους να περικόπτουν βασικές ανάγκες, να χάνουν την κατοικία τους, να αναβάλλουν τη ζωή τους. Και μας εξοργίζει να ακούμε να παρουσιάζονται ως “λύσεις” πολιτικές που έχουν ήδη επιδεινώσει αυτή την κατάσταση ή που προστατεύουν τα κέρδη όσων επωφελούνται από την κρίση.

Ποιος ευθύνεται για το στεγαστικό πρόβλημα;

Υεμένη και Ιράν οδηγούν Σαουδική Αραβία και Κατάρ στα χνάρια των δίδυμων πύργων - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ & ΧΑΡΤΗΣ)

Υεμένη και Ιράν οδηγούν Σαουδική Αραβία και Κατάρ στα χνάρια των δίδυμων πύργων, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την δύναμη και την επιρροή των ΗΠΑ να φτάνουν στο αποκορύφωμά τους αλλάζοντας τα πάντα εντός κι εκτός της χώρας, οι μέρες που ακολούθησαν την 11^η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν αναμφίβολα ιστορικές.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο θάνατος 3.000 ανθρώπων από την επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης και το Πεντάγωνο, έδωσε ώθηση σε μια πρωτοφανή ισλαμοφοβία κι ένα, πάλι άνευ προηγουμένου, κύμα αυταρχισμού (με κορυφή του παγόβουνου τη νομιμοποίηση των βασανιστηρίων και εξωχώριων φυλακών τύπου Γκουαντάναμο) και καθημερινής επιτήρησης. Ίντερνετ, κινητά, δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι, με αφορμή την 11^η Σεπτεμβρίου, τέθηκαν σε καθεστώς παρακολούθησης που ξεπέρασε την φαντασία ακόμη και του Όργουελ. Εκτός των ΗΠΑ, ο διαβόητος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δικαιολόγησε την επίθεση κατά του Αφγανιστάν και του Ιράκ, η οποία προκάλεσε εκατομμύρια νεκρούς στις χώρες που δέχτηκαν την επίθεση, ενώ 7.000 σκοτώθηκαν αμερικάνοι στρατιώτες. Η αποδεδειγμένη ανυπαρξία όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ και η θριαμβευτική επάνοδος των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν το 2021, από κοινού με την άτακτη αποχώρηση των Αμερικανών, σήμανε για την Ουάσιγκτον το άδοξο τέλος μιας εποχής που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τα συμφέροντά της. Έχοντας ολοκληρωθεί επιτυχημένα για τις ΗΠΑ ο πόλεμος στον Κόλπο το 1991 και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τα μόνα εμπόδια που φαίνονταν να υπάρχουν για την πλανητική εδραίωση της αμερικανικής κυριαρχίας ήταν δύο, τόσο μακρινά όσο και ευάλωτα, καθεστώτα.

Αυτό το άδοξο τέλος των αμερικανικών σχεδίων που ξεκίνησε με την αποτυχία κατάκτησης του Αφγανιστάν και του Ιράκ, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όταν στην επέτειο των 25 χρόνων από την 11^η Σεπτεμβρίου, ο στενότερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, η Σαουδική Αραβία, δέχθηκε ένα πλήγμα ιστορικής σημασίας από τους αντάρτες Ανσάρ Αλάχ της Υεμένης. Εξ ίσου σοβαρά και στρατηγικής σημασίας πλήγματα δέχθηκε και το Κατάρ, ως άμεση συνέπεια της αντεπίθεσης του Ιράν. Έτσι, Σαουδική Αραβία και Κατάρ γίνονται τα πρώτα θύματα της ισραηλινο-αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, που παραμένει αλώβητο και επεκτείνει την ακτίνα δράσης του!

Θρίαμβος των ανταρτών στην Υεμένη

Οι εικόνες που μετέδωσαν Μέσα Ενημέρωσης και Κοινωνικής Δικτύωσης (εδώ, εδώ κι εδώ) από την πόλη Μόκα που κατέλαβαν οι αντάρτες της Υεμένης την Παρασκευή θύμιζαν την άρον – άρον φυγή των Αμερικανών από το Αφγανιστάν πριν πέντε χρόνια. Θωρακισμένα άρματα μεταφοράς προσωπικού, αντιαρματικοί πύραυλοι και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πέρασε στα χέρια των Υεμενιτών αποδεικνύοντας ότι οι Σαουδάραβες μισθοφόροι πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Παρότι μάλιστα η προέλαση των Υεμενιτών ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου και δεν υπήρχε μέρα που τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης να μην αναπαράγουν συντριπτικά χτυπήματα σε βάρος των Σαουδαράβων από ρακένδυτους Υεμενίτες με παντόφλες, ακόμη και αυτοσχέδια παπούτσια…

Η πρόσφατη κλιμάκωση ξεκίνησε με αφορμή την κηδεία του ανώτατου θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη του Ιράν, τον Ιούλιο του 2026. Η Σαουδική Αραβία που (με τη συνεργασία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων) έχει επιβάλει αποκλεισμό στην Υεμένη, προκαλώντας ανθρωπιστική καταστροφή στα όρια της γενοκτονίας, αρνήθηκε να δώσει άδεια προσγείωσης στο αεροπλάνο που μετέφερε κυβερνητικό στέλεχος των ανταρτών, ο οποίος είχε μεταβεί στο Ιράν για να πάρει μέρος στις εκδηλώσεις τιμής προς τον δολοφονημένο Χαμενεΐ. Το Ριάντ δικαιολόγησε την απόφασή του δηλώνοντας ότι το αεροπλάνο μετέφερε επίσης Ιρανούς στρατιωτικούς και drones. Στη συνέχεια βομβάρδισαν το αεροδρόμιο της Σανάα. Οι αντάρτες έστειλαν το αεροπλάνο να προσγειωθεί στην Χοντέιντα και ξεκίνησαν μια ολομέτωπη επίθεση εναντίον των μισθοφόρων της Σαουδικής Αραβίας. Το αποτέλεσμα ήταν η Σαουδική Αραβία να υποστεί μια συντριπτική ήττα, στρατηγικής σημασίας, κι η επίδειξη δύναμης εναντίον των ανταρτών Ανσαραλάχ να τους γυρίσει μπούμερανγκ!

Η απάντηση στο προφανές ερώτημα – μα πώς κατάφεραν οι Υεμενίτες και νίκησαν έναν τόσο καλά εξοπλισμένο στρατό και αδρά χρηματοδοτούμενο στρατό – βρίσκεται στο ψυχικό σθένος, τον ηρωισμό και την μακραίωνη ιστορία αυτού του λαού. Όλα τ’ άλλα, πχ στήριξη από το Ιράν, έπονται.

Η κατάληψη του λιμανιού Μόκα κι όλου σχεδόν του υεμενίτικου μετώπου στην Ερυθρά σημαίνει ότι το πέρασμα Μπαμπ αλ Μαντέμπ, που επιτρέπει τη σύνδεση της Ερυθράς με τον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό, περνάει ολοκληρωτικά πλέον στα χέρια των Υεμενιτών. Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη και τα δύο νότια άκρα της αραβικής χερσονήσου, τα Στενά του Ορμούζ στα ανατολικά και το στενό του Μπαμπ αλ Μαντέμπ στα δυτικά, τελούν υπό τον έλεγχο του Ιράν και των δυνάμεων της αντίστασης. Από τα Στενά του Ορμούζ, πριν  την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση, περνούσε το 27% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου. Από το Μπαμπ αλ Μαντέμπ το 11% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και το 8% του παγκόσμιου υγροποιημένου αερίου. Καθόλου τυχαία δεν είναι η αύξηση της τιμής του πετρελαίου μπρεντ στα 105 δολ./βαρέλι που ώθησε την τιμή του πετρελαίου στα αμερικανικά βενζινάδικα ακόμη και στο αδιανόητο (ειδικά για προεκλογική περίοδο) επίπεδο των 6 δολ.

Αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί χωρίς δικαιώματα μητρότητας; Η κυβέρνηση πετά την μπάλα στην εξέδρα (VIDEO)

Αναπληρώτριες χωρίς δικαιώματα μητρότητας; Η κυβέρνηση πετά την μπάλα στην εξέδρα.

• Χρήστος Αβραμίδης

Τα σχολεία άνοιξαν και σε μεγάλο βαθμό στηρίζονται σε δεκάδες χιλιάδες αναπληρώτριες και αναπληρωτές, που καλούνται να κάνουν την ίδια δουλειά με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς χωρίς να έχουν τα ίδια δικαιώματα. Μετά από δεκάδες καταγγελίες που λάβαμε, θέσαμε στην κυβέρνηση το ζήτημα της μητρότητας και της αναρρωτικής άδειας. Η απάντηση ήταν ότι «εξομοίωση δεν μπορεί να υπάρξει».

Τα σχολεία ξεκίνησαν και μαζί τους επέστρεψε μια παλιά και πολύ συγκεκριμένη εργασιακή πραγματικότητα: ένα μεγάλο κομμάτι της δημόσιας εκπαίδευσης λειτουργεί χάρη σε εργαζόμενους που κάνουν την ίδια δουλειά με τους μόνιμους συναδέλφους τους, αλλά δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα.

Μετά από προηγούμενη ερώτησή μας προς τον κυβερνητικό εκπρόσωπο για τις συνθήκες εργασίας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, δεκάδες αναπληρώτριες και αναπληρωτές επικοινώνησαν μαζί μας.

Οι καταγγελίες τους περιγράφουν με τον πιο καθαρό τρόπο τι σημαίνει στην πράξη η διαφορετική εργασιακή μεταχείριση.

Μια δασκάλα μάς έγραψε:

«Οι αναπληρώτριες δεν δικαιούμαστε εννεάμηνη άδεια στην πιο παραγωγική ηλικία, χιλιάδες γυναίκες πρακτικά δεν μπορούν να κάνουν παιδιά γιατί δεν έχουν πού να τα αφήσουν. Αθλιότητα».

Μια άλλη αναπληρώτρια ανέφερε:

«Αναγκαζόμαστε να μην δουλέψουμε έναν χρόνο γιατί θηλάζουμε το τριών μηνών μωρό μας και μετά στους πίνακες πέφτουμε 300 θέσεις. Είναι γελοίο».

Δεν πρόκειται απλώς για μια πολιτική διαφωνία γύρω από το εργασιακό καθεστώς των αναπληρωτών.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αποστείλει στην Ελλάδα αιτιολογημένη γνώμη ήδη από τον Μάιο του 2025, σχετικά με τη δυσμενέστερη μεταχείριση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών σε σχέση με τους μόνιμους.

Η κυβέρνηση είχε, επομένως, περισσότερο από 15 μήνες για να αντιμετωπίσει το ζήτημα.

Δεν το έκανε.

Στις 8 Ιουλίου 2026 η Ελλάδα παραπέμφθηκε στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ζητήματα που αφορούν την άδεια μητρότητας και την αναρρωτική άδεια.

«Νοιαζόμαστε για το δημογραφικό»

Η αντίφαση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν συνυπολογιστεί ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει συστηματικά το δημογραφικό ως μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της χώρας.

Γι’ αυτό θέσαμε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο ένα απλό ερώτημα:

Αφού η κυβέρνηση δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για το δημογραφικό, τι έχει κάνει ώστε μια αναπληρώτρια εκπαιδευτικός να μπορεί να κάνει παιδί χωρίς να στερείται δικαιώματα που έχει μια μόνιμη συνάδελφός της;

«Τσεκουράτος» ο Βορίδης θέλει να περικόψει και άλλα επιδόματα γιατί …«παίρνουν 1.000 ευρώ και κάθονται»

Μετά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος πρότεινε  το επίδομα ανεργίας να χορηγείται μόλις για δύο μήνες (!)*, εμφανίστηκε ο Μάκης Βορίδης που πήρε το «τσεκούρι» του και ζήτησε άγριες περικοπές για το σύνολο των επιδομάτων!

  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Το «πετσόκομμα» ακόμα των πενιχρών επιδομάτων, ο Βορίδης το …«σέρβιρε» με το εύηχο να «εξορθολογιστεί ο τρόπος κατανομής των παροχών». Ωστόσο πίσω από τα περί …«εξορθολογισμού» κρύβεται το οργανωμένο σχέδιο της ΝΔ για την επόμενη τετραετία. Ενα σχέδιο που περιλαμβάνει και άγρια περιστολή κοινωνικών παροχών και επιδομάτων που λαμβάνουν τα πλέον ασθενέστερα τμήματα της κοινωνίας. 

Ο Βορίδης, μιλώντας στο Action24, τα αποκάλυψε «τσεκουράτα» δηλώνοντας: «Λέω το εξής. Όταν λέω για εξορθολογισμό των επιδομάτων, τι εννοώ; Το επίδομα ανεργίας είναι ένα. Αλλά πάνω από το επίδομα ανεργίας υπάρχει και κάτι ακόμα. Υπάρχει επιδότηση ενοικίου. Πάνω από την επιδότηση ενοικίου, υπάρχει η απαλλαγή στα φάρμακα. Και πάνω από την απαλλαγή στα φάρμακα, υπάρχει η επιδότηση για τα μέσα μεταφοράς. Και πάνω από την επιδότηση για τα μέσα μεταφοράς, υπάρχει το κοινωνικό φροντιστήριο. Λέω λοιπόν, ότι αυτό όλο πρέπει να το μαζέψουμε. Δεν είναι λογικό αν τα μαζέψω όλα αυτά τα επιδόματα να μου φτιάχνουν χίλια ευρώ τον μήνα. Σπρώχνω ανθρώπους στο γιατί να πάω να δουλέψω εάν έχω τη δυνατότητα να παίρνω χίλια ευρώ τον μήνα και να κάθομαι. Άρα λοιπόν εκεί είναι αυτό το οποίο είπε ο κ. Μαρινάκης»…

Ο Μάκης, ο «τσερουκάτος», λοιπόν τα «σούμαρε» όλα τα παραπάνω και τα έβγαλε 1.000 ευρώ! Ενα ποσό που δεν προκύπτει σε καμιά περίπτωση. Αλλά για την εξυπηρέτηση της «μαύρης» αντιλαϊκής προπαγάνδας της ΝΔ αυτά είναι «ψιλά γράμματα». Οι κυβερνώντες είναι τόσο χυδαίοι που δεν διστάζουν να εμφανίσουν φτωχούς ανθρώπους ως «βολεμένους» με …«παχυλά εισοδήματα» με μοναδικό στόχο να ενεργοποιήσουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό» για να προωθήσουν τα αντικοινωνικά σχέδια τους. 

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση του Βορίδη, φανερώνει λοιπόν ξεκάθαρα ότι οι απόψεις του κ. Μαρινάκη για την επίδομα ανεργίας «δύο μηνών», μόνο προσωπική άποψη δεν είναι. Είναι η στρατηγική επιλογή μια σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που επιχειρεί να συντρίψει κάθε κοινωνική παροχή με δύο στόχους:

— Την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των κρατικών δαπανών για την στήριξη του εργαζόμενου λαού, προκειμένου να διασφαλιστούν νέα κεφάλαια για να «μπουκώσουν» στους επιχειρηματικούς ομίλους. Εξάλλου ο Π. Μαρινάκης ξεκαθάρισε ότι τα χρήματα που θα «εξοικονομηθούν» από την περικοπή τους επιδόματος ανεργίας θα δοθούν στους επιχειρηματίες με στόχο την …«επιδότηση της εργασίας»!  

— Την διασφάλιση ακόμα φθηνότερων εργατικών χεριών για τους κεφαλαιοκράτες, αφού οι εργαζόμενοι χωρίς κανένα δίχτυ ασφάλειας (στην περίπτωση της ανεργίας) και χωρίς κοινωνικές παροχές θα εξαναγκάζονται να πουλούν την εργατική δύναμη τους σε εξευτελιστική τιμή για να διασφαλίσουν μόνο την επιβίωση τους.

Οι συγκεκριμένες θέσεις που σήμερα αναπαράγονται από τα κυβερνητικά στελέχη αποτυπώνονται και στην αντιδραστική Έκθεση Πισσαρίδη (Σχέδιο Ανάπτυξης για την Ελληνική Οικονομία), η οποία αποτελεί «Ευαγγέλιο» της κυβέρνησης Μητσοτάκη και περιλαμβάνει προτάσεις για την αναδιάρθρωση των κοινωνικών επιδομάτων και του επιδόματος ανεργίας. 

Μεταξύ άλλων προτείνει:

— Την αναδιάρθρωση του Επιδόματος Ανεργίας ώστε να λειτουργεί ως …«κίνητρο για την ταχύτερη εύρεση εργασίας».

  — Την ενοποίηση των Κοινωνικών Επιδομάτων σε ένα κεντρικό επίδομα, το οποίο θα χορηγείται με βάση το συνολικό οικογενειακό εισόδημα, ώστε να υπάρξει μεγάλη περιστολή στην καταβολή τους. 

Οσοι λοιπόν, ακόμα πιστεύουν το …«μύθευμα» περί προσωπικών απόψεων, ας το «ζυγίζουν» καλύτερα, ειδικά μπροστά και στις κάλπες της Ανοιξης. 

ΠΗΓΗ 

* ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• Αντί να αυξήσουν, θα μειώσουν τα επιδόματα ανεργίας - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΧΑΡΤΗΣ)

Grosso Pliatsikofication Νο 1 έως 22: Συλλογή 22 κειμένων/παρεμβάσεων για τη μεγάλη λεηλασία της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων

Grosso Pliatsikofication.1–22: Η μεγάλη λεηλασία της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων

Το PDF «Grosso Pliatsikofication 1–22» είναι μια συλλογή 22 κειμένων/παρεμβάσεων για την πορεία της Κοινωνικής Ασφάλισης, των συντάξεων και των δικαιωμάτων των συνταξιούχων.

Συνοπτικά, περιλαμβάνει:

• Ιστορική αναδρομή στη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων και στις απώλειες των συνταξιούχων.
• Καταγραφή των απωλειών στις συντάξεις από το 2010 έως σήμερα, με αναφορές σε μνημονιακούς νόμους, περικοπές, όρια ηλικίας και «προσωπική διαφορά».
• Την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης/μισθού και την ιστορία τους, καθώς και τις διεκδικήσεις για την επαναφορά τους.
• Τη σύνδεση των κοινωνικών δαπανών με τις στρατιωτικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς, όπως παρουσιάζεται στα κείμενα της συλλογής.
• Το δημογραφικό και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, καθώς και την επιστροφή συνταξιούχων στην εργασία («αποσυνταξιοδότηση»).
• Την ιδιωτικοποίηση και χρηματοπιστωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, με αναφορές στην έκθεση Πισσαρίδη, στα επαγγελματικά ταμεία και στην κεφαλαιοποιητική ασφάλιση.
• Τη φορολογική επιβάρυνση, την ακρίβεια, την υγεία, τα funds και το τραπεζικό σύστημα, ως πλευρές της οικονομικής πίεσης που υφίστανται εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.
• Τέλος, παρουσιάζει τις διεκδικήσεις της ΠΕΣΕΚ και του συνταξιουχικού/εργατικού κινήματος, με βασικά αιτήματα την επαναφορά των της 13ης και 14ης σύνταξης/μισθού, πραγματικές αυξήσεις, δημόσια και κοινωνικά δίκαιη ασφάλιση και ενίσχυση των υπηρεσιών κοινωνικής ασφάλισης.

Με μία φράση: το PDF αποτελεί ένα πολιτικό και ενημερωτικό υλικό τεκμηρίωσης για την πορεία υποβάθμισης της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων, μαζί με τις αιτίες, τις συνέπειες και τις διεκδικήσεις του εργατικού και συνταξιουχικού κινήματος.

Και η ίδια η συλλογή εξηγεί τον όρο «Grosso Pliatsikofication» ως «τη διαδικασία της μεγάλης λεηλασίας» των ασφαλιστικών ταμείων,  τη θεσμοθετημένη, μαζική λεηλασία που παρουσιάστηκε ως «μεταρρύθμιση».

ΔΕΙΤΕ / ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ 

ολόκληρο το αρχείο PDF 

«Grosso Pliatsikofication 1–22»  

ΠΗΓΗ 

Δικηγόροι: 10 βασικοί λόγοι, για τους οποίους η συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» πρέπει να ακυρωθεί

Η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» πρέπει να ακυρωθεί (Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας)

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ

Στις 31 Αυγούστου 2026, η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε σύμβαση αγοράς εξοπλιστικών προγραμμάτων αξίας 3 (ίσως και παραπάνω) δισεκατομμυρίων ευρώ, της «Ασπίδας του Αχιλλέα», με την κυβέρνηση ενός καθεστώτος κατοχής και απαρτχάιντ, του Ισραήλ κατά την χρονική περίοδο που διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και κλιμακώνει την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη.

Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε κάποιους από τους βασικούς λόγους, πολιτικούς και νομικούς, που καθιστούν επιτακτική την ακύρωση της συμφωνίας:

1. ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ – Η ΓΑΖΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΤΑΙ

74.706 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής (εκ των οποίων 20.000 με 22.000 παιδιά και περισσότερο από 12.000 γυναίκες), 178.626 παλαιστίνιες,οι έχουν τραυματιστεί, χιλιάδες παραμένουν οι αγνοούμενοι, από την 7^η Οκτωβρίου έως σήμερα. Η καταστροφή της Γάζας και οι δολοφονίες αμάχων συνεχίζονται καθημερινά.

2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟΜΟΝΩΝΕΤΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

Η υπογραφή της συμφωνίας έρχεται όταν το Ισραήλ είναι διεθνώς απομονωμένο, με τον Πρωθυπουργό του και τον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας να διώκονται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο · όταν η διάπραξη γενοκτονίας εις βάρος των παλαιστινίων έχει αναγνωριστεί από διεθνείς οργανισμούς και έγκριους μελετητές της γενοκτονίας· όταν, μόλις εχθές, το Ηνωμένο Βασίλειο, αποφάσισε να διακόψει τις εμπορικές σχέσεις με τους ισραηλινούς παράνομους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, εξαιτίας της κλιμάκωσης της.εθνοκάθαρσης εις βάρος των Παλαιστινίων από τρομοκράτες εποίκους· όταν και άλλες, στο σύνολο δώδεκα χώρες, ζητάνε την διακοπή των εμπορικών σχέσεων· και όταν, τέλος, το αντιπολεμικό κίνημα σε όλο τον κόσμο, διεκδικεί την διακοπή κάθε σχέσης με το Ισραήλ, στρατιωτική, πολιτική, οικονομική.

3. ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ «ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ»

Η διαφημιστική περιγραφή της από τον Διευθυντή του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Αμυνας του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας, Μοσέ Πατέλ, είναι προκλητικά κυνική και ανησυχητική για το μέλλον «Μιλάμε για συστήματα που έχουν δοκιμαστεί στη μάχη και έχουν πράγματι επιδείξει τεράστια επιτυχία τα τελευταία τρία χρόνια, μέσω εκτεταμένων δραστηριοτήτων. Πολλά από τα διδάγματα που αντλήθηκαν έχουν ενσωματωθεί στα συστήματα, οπότε ας το θέσουμε έτσι: Η ελληνική κυβέρνηση θα είναι σε θέση να παραλάβει συστήματα σε πολύ ώριμο στάδιο», όπου η γενοκτονία στη Γάζα βαπτίζεται «πολεμικές επιχειρήσεις», και οι χιλιάδες νεκροί και τραυματίες «ώριμο στάδιο», στοιχεία μάλιστα που αποτέλεσαν κριτήριο (!) για την ελληνική κυβέρνηση να λάβει την τελική απόφαση. Οι ισραηλινές επίσης εταιρίες οι οποίες συμμετέχουν στην παραγωγή των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων είναι οι γνωστές Rafael,Israel Aerospace Industries (IAI), Rafael Advanced Defense Systems και ELTA Systems θυγατρική της IAI. Συγκεκριμένα λοιπόν, η Israel Aerospace Industries (IAI) είναι η μεγαλύτερη κρατική αεροδιαστημική και «αμυντική» εταιρεία του Ισραήλ και μαζί με την Elbit Systems, κατονομάζονται στην Έκθεση του 2025 της Ειδικής Εισηγήτριας του ΟΗΕ Francesca Albanese με τίτλο «Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας» ως μέρος της στρατιωτικής βιομηχανικής υποδομής που επιτρέπει τα εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα. Η Rafael Advanced Defense Systems είναι μία από τις μεγαλύτερες κρατικές αμυντικές εταιρείες του Ισραήλ. Κατασκευάζει μεταξύ άλλων τα συστήματα Iron Dome, David’s Sling, SPIKE, SPICE και Trophy, καθώς και πυραυλικά, αντιαεροπορικά και ηλεκτρονικά συστήματα, και όπως δηλώνει η ίδια, αποτελεί βασικό τεχνολογικό πυλώνα της ισραηλινής άμυνας και τα συστήματά της χρησιμοποιούνται επιχειρησιακά από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Σε έκθεσή της το 2025, η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι οι τρεις εταιρείες προμηθεύουν κάθε χρόνο τον ισραηλινό στρατό με εξοπλισμό αξίας δισεκατομμυρίων και υποστηρίζει ότι ορισμένα από αυτά τα συστήματα έχουν συμβάλει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στη Γάζα. Για τον λόγο αυτό ζητά από κράτη και εταιρείες να διακόψουν σχετικές συναλλαγές με τη Rafael μέχρι να μπορεί να αποδειχθεί ότι τα προϊόντα της δεν συμβάλλουν σε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

4. Η «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤH ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Η συγκεκριμένη εξαγορά αποτελεί ευθεία χρηματοδότηση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής στη συντελούμενη γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων και της κλιμακούμενης εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη. Είναι γνωστό άλλωστε, ότι η πώληση όπλων από την πλευρά του Ισραήλ, εκτός από μία ενίσχυση συνήθως αυταρχικών καθεστώτων στη Λατινική Αμερική, στην Αφρική και σε άλλες χώρες, συμβάλλει και στόχο έχει, στην ενίσχυση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής απέναντι στην αντίσταση των παλαιστινιακών οργανώσεων ενάντια στην κατοχή και, απέναντι σε ολόκληρο τον παλαιστινιακό πληθυσμό, με τελικό στόχο την εξόντωση του.

5. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η Ελλάδα, θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί, ότι έχει υποχρεώσεις που απορρέουν από την Σύμβαση Ενάντια στο Απαρτχάιντ, τις αποφάσεις που αφορούν το καθεστώς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη καθώς και την σύμβαση κατά της γενοκτονίας. Οι παραβιάσεις του Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη έχουν τεκμηριωθεί εδώ και δεκαετίες. Το 2004, στη γνωμοδότησή του σχετικά με το Τείχος, το Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα για τις υποχρεώσεις της να τερματίσει τις σοβαρές παραβιάσεις των επιτακτικών κανόνων του διεθνούς δικαίου. Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ είχε αρνηθεί επί μακρόν το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση^. μέσω της κατοχής, της προσάρτησης και της παράνομης χρήσης βίας, διατηρώντας τον έλεγχο της ζωής των Παλαιστινίων μέσω ενός φυλετικά διαχωρισμένου συστήματος απαρτχάιντ. Ο παράνομος αποκλεισμός της Γάζας, σε συνδυασμό με τακτικές στρατιωτικές επιθέσεις που περιλαμβάνουν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κατέστησαν τη Λωρίδα της Γάζας «αβίωτη», δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για γενοκτονία. Τον Ιούλιο του 2024, είκοσι (20) χρόνια μετά τη γνωμοδότησή του του 2004 σχετικά με το Τείχος, το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε παράνομη τη συνεχιζόμενη παρουσία του Ισραήλ στο σύνολο των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών και αποφάνθηκε ότι το Ισραήλ έχει την υποχρέωση να αποσυρθεί πλήρως, άνευ όρων και το συντομότερο δυνατόν. Στη συνέχεια, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κήρυξε ότι η κατοχή πρέπει να τερματιστεί έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2025. Συνεπώς, η Ελλάδα, έχει την θετική υποχρέωσH να τερματίσει κάθε παράνομη κατάσταση με νόμιμα μέσα και παράλληλα, την αρνητική υποχρέωση να μην αναγνωρίζει ως νόμιμη την κατάσταση που προκύπτει από την παραβίαση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού όπως επίσης να μην παρέχει βοήθεια ή συνδρομή για τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.

6. Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Πέντε (περίεργες) δηλώσεις για την 11η Σεπτεμβρίου και τι αποκαλύπτουν τα νέα στοιχεία, 25 χρόνια μετά (VIDEO)

Πέντε (περίεργες) δηλώσεις για την 11η Σεπτεμβρίου

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Ένα τέταρτο του αιώνα μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους οι τοποθετήσεις πολιτικών, πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την 11η Σεπτεμβρίου αποτελούν έναν καθρέφτη για το πώς άλλαξε ή δεν άλλαξε ο κόσμος μας.

Ουάρντ Τσόρτσιλ, «Οι μικροί Αϊχμαν»

Ο άνθρωπος που προκάλεσε ίσως τις μεγαλύτερες αντιδράσεις με τις θέσεις του για την 11η Σεπτεμβρίου, πέθανε συμπτωματικά φέτος στις 11 Αυγούστου, έναν μήνα πριν συμπληρωθούν 25 χρόνια από την επίθεση. Ο Ουάρντ Τσόρτσιλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόλντερ, είχε υποστηρίξει σε άρθρο του ότι οι επιθέσεις αποτελούσαν φυσική και αναπότρεπτη συνέπεια της παράνομης αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Οι επικριτές του στάθηκαν ιδιαίτερα στη φράση «οι μικροί Άϊχμαν» με την οποία περιέγραφε ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη πολυεθνικών στους Δίδυμους Πύργους (και όχι όλα τα θύματα, όπως εσφαλμένα διαδιδόταν αργότερα).

Η μεγάλη διαφορά με την Αμερική του Μπάιντεν και του Τραμπ -όπου φοιτητές και πανεπιστημιακοί απολύονται, απελαύνονται ή φυλακίζονται ακόμη και για μια δήλωση υποστήριξης της Παλαιστίνης- είναι ότι το πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόλντερ δεν τόλμησε τότε να τον απομακρύνει για το συγκεκριμένο κείμενο, σεβόμενο την πρώτη τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος. Τον απομάκρυνε βέβαια με μια προσχηματική κατηγορία για παρατυπίες στην επιστημονική του έρευνα.

Μπενιαμίν Νετανιάχου: Όλα καλά

Το απόγευμα της 11ης Σεπτεμβρίου, πριν ακόμη καθίσει η (τοξική) σκόνη των Δίδυμων Πύργων, ο Νετανιάχου ρωτήθηκε από δημοσιογράφους τι επίπτωση θα έχει για το Ισραήλ η επίθεση και απάντησε «θα είναι πολύ καλή». Σύμφωνα με τους New York Times αμέσως έσπευσε να διορθώσει τον εαυτό του, λέγοντας «εντάξει, δεν θα είναι πολύ καλή, αλλά θα προκαλέσει συμπάθεια».

Σαν να ήθελε να επιβεβαιώσει ότι δεν πρόκειται περί λεκτικού σφάλματος, ο ίδιος επανήλθε το 2008 στο θέμα. Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Μπαρ Ιλάν, δήλωσε ότι «υπάρχει ένα πράγμα που μας ευνοεί και αυτό είναι η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο, καθώς και η μάχη της Αμερικής στο Ιράκ».

Αρκετοί θυμήθηκαν τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις Ισραηλινών πολιτικών για τη διεθνή τρομοκρατία και το 2016, όταν το Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών Μπέγκιν – Σαντάτ χαρακτήρισε «στρατηγικό λάθος» ενδεχόμενη καταστροφή του ISIS, επισημαίνοντας ότι «η διατήρηση της παρουσίας του ISIS εξυπηρετεί στρατηγικούς στόχους (του Ισραήλ)», καθώς μπορεί να λειτουργήσει σαν χρήσιμο εργαλείο απέναντι στο Ιράν.

Το παράδοξο είναι ότι οι πρώτοι που θυμήθηκαν φέτος τις δηλώσεις Νετανιάχου για την 11η Σεπτεμβρίου, όπως ο δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, δεν προέρχονται από την αμερικανική Αριστερά, αλλά από την καρδιά τής πάλαι ποτέ τραμπική Δεξιάς, που τώρα αμφισβητεί ανοιχτά τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ.

Ντόναλντ Τραμπ: Έξι fake news

Ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί τα πρωτεία στις παραποιημένες πληροφορίες που έχει κατά καιρούς διαδώσει σχετικά με τις επιθέσεις. Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, στα έξι κορυφαία ψέματα συμπεριλαμβάνονται: