«Μήπως δεν ήταν στο τρένο;»: Ο δημοσιογράφος που δεν… ήξερε για την Εριέττα των Τεμπών και που παίρνει δημόσιες αναθέσεις (VIDEO)

«Μήπως δεν ήταν στο τρένο»;

Γράφει:Μαρία Κεφαλά 

Ζούμε την απόλυτη χυδαιότητα. Ζούμε στην απόλυτη χυδαιότητα. Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι «συνάδελφος». Ή έτσι νομίζει.

Ο Ζαχαρός γράφει, κάνει εκπομπές, παρουσιάζει αλλά δεν δημοσιογραφεί. Έχει θέση και αυτή γυροφέρνει δεξιά και αριστερά, συγγνώμη μάλλον μόνο δεξιά, προκαλώντας συχνά-πυκνά αντιδράσεις σαν αυτές των τελευταίων ημερών.

Μα όλοι έχετε θέση, θα μου πείτε. Και θα έχετε δίκιο. Καθώς και αυτά που τώρα γράφω, είναι η θέση μου. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά. Μια μικρή τρομακτική λεπτομέρεια που με (μας) διαφοροποιεί από τους Ζαχαρούς αυτού του κόσμου. Ό,τι σας γράφω, ό,τι θα σας γράψω παρακάτω, θα το τεκμηριώσω. Ό,τι σας γράφει, ό,τι σας λέει θα το πληρωθεί -με μη δεοντολογικό τρόπο- για να το κάνει. Βαρύ; Βαρύ. Και εδώ είμαι «συνάδελφε» να δεχτώ τις συνέπειες, για ό,τι υπογράφω.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι (;) δημοσιογράφος και παρουσιαστής της εκπομπής «ΕΔΩ» στο κανάλι ONE. Σε συζήτηση την Παρασκευή (2/10) με τον δικηγόρο Θωμά Στάικο, όταν εκείνος αναφέρθηκε στο ότι δεν βρέθηκε η σορός της Εριέττας Μόλχο -αγνοούμενης στο έγκλημα των Τεμπών-, ο Ζαχαρός αναρωτήθηκε:

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

«Πώς γίνεται αυτό; Μήπως δεν ήταν στο τρένο;». Για να 

προσθέσει στη συνέχεια το επικό: «Θα σας θυμίσω ότι 

παλαιότερα έχουμε ακούσει για αγνοούμενους στην εισβολή 

στο Πολυτεχνείο, που δεν υπήρχαν».

Οι φράσεις αυτές -συνοδευόμενες με χαχανητά- δεν ξεφεύγουν, δεν λέγονται κατά λάθος, όπως ισχυρίστηκε στη μεταγενέστερη συγγνώμη του ο «συνάδελφος», επιχειρώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Η φράση «μήπως δεν ήταν στο τρένο» που εξισώνεται με το «μήπως δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» είναι γραμμή. Που κάποιοι σαν εκείνον, πληρώνονται για να εκφέρουν στον δημόσιο διάλογο.

Οι πληρωμές δεν γίνονται πια με μαύρες σακούλες και ακριβά δωράκια. Ή όχι μόνο έτσι. Οι πληρωμές των «συναδέλφων» σήμερα γίνονται με απευθείας αναθέσεις ή και όχι, στις εταιρείες που φτιάχνουν σε μια νύχτα και απορροφούν κρατικό χρήμα. Δηλαδή τα λεφτά μας. Τα λεφτά σας. Και για να γίνω εντελώς κατανοητή. Η εξουσία πληρώνει τον κάθε Ζαχαρό με τα λεφτά μας για να χυδαιολογεί πάνω στους νεκρούς μας.

Πώς γίνονται οι σωστές δουλειές

Οι επιχειρηματικές σχέσεις του Σταμάτη Ζαχαρού με δημόσιους φορείς περνούν από την The Cube Εταιρεία Συμβούλων ΙΚΕ, στην οποία το ιδρυτικό καταστατικό στο ΓΕΜΗ καταγράφει συμμετοχή του κατά 40%. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών, η εταιρεία είχε τζίρο περίπου 680.000 ευρώ το 2024 και σχεδόν 900.000 ευρώ το 2025, με κέρδη μετά από φόρους 318.363 και 519.250 ευρώ αντίστοιχα, ενώ στους πελάτες της περιλαμβάνονται υπουργεία, το ΕΒΕΑ, τα ΕΛΤΑ, η ΔΥΠΑ, ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης καταγράφει τη συμμετοχή του στο κυβερνητικό Athens Alitheia Forum, στις 11 Μαρτίου 2026, σε συζήτηση με τον Παύλο Μαρινάκη. Η έρευνα του Solomon συνέδεσε την Cube με υποστηρικτικές υπηρεσίες στο συνέδριο, επικαλούμενη πηγή των διοργανωτών και στοιχεία από το αρχείο του προγράμματος. Η ίδια έρευνα εντόπισε σύμβαση 37.200 ευρώ για τον σχεδιασμό και την επιμέλεια του συνεδρίου με την BEAT Bespoke Communication Services, της οποίας η ιδιοκτήτρια είναι και εταίρος της Cube.

Η εταιρεία -λοιπόν- που είναι συνιδιοκτήτης έχει κέρδη από δημόσιους φορείς συνολικού ύψους 186.863,07 ευρώ από το 2021, εκ των οποίων 64.800 ευρώ είναι για δύο εκδηλώσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ: Αγοράσαμε επτά φορές πιο ακριβά το σύστημα ραντάρ DPS των αεροδρομίων

iStock

ΑΓΟΡΑΣΑΜΕ ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΡΑΝΤΑΡ DPS ΤΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ

REPORTAGE  ΝΙΚΗ ΜΠΑΚΟΥΛΗ

Το NEWS 24/7 αποκαλύπτει αυθαιρεσίες στις τοποθετήσεις προϊσταμένων στην ΥΠΑ, παράκαμψη τεχνικών προδιαγραφών και επικίνδυνα κενά στην ασφάλεια του ελληνικού εναέριου χώρου.

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας δεν είναι απλά μια υπηρεσία του ελληνικού δημοσίου.

Πρόκειται για τον αεροναυτιλιακό πάροχο της χώρας και τον φορέα λειτουργίας των κρατικών αερολιμένων. Δηλαδή, είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια εκατομμυρίων επιβατών και χιλιάδων πτήσεων, καθημερινά.

Κάθε θέση ευθύνης που υπάρχει στο οργανόγραμμα της ΥΠΑ, μπορεί να επηρεάσει αυτήν την ασφάλεια.

Βλέπετε, στον αεροπορικό τομέα, τα ατυχήματα σπάνια οφείλονται σε ένα μόνο αίτιο.

Συχνά ξεκινούν από διοικητικές αποφάσεις που ελήφθησαν, χωρίς τους απαραίτητους ελέγχους.

Η τοποθέτηση λοιπόν, προϊσταμένων χωρίς διαφανή κριτήρια και μελέτη διαχείρισης αλλαγής συνιστά σοβαρή παράλειψη που εκθέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πτήσεων.

Αυτό αναφέρεται σε έγγραφα που εξασφάλισε το NEWS 24/7, με καταγγελίες υπαλλήλων της Υπηρεσίας και οργάνων της αεροναυτιλίας για παράτυπες τοποθετήσεις, που έχουν οδηγήσει σε κύμα διοικητικών και δικαστικών προσφυγών, οι οποίες εκθέτουν την ΥΠΑ σε σοβαρό νομικό και οικονομικό κίνδυνο.

Υπ’ όψιν: ακόμα δεν έχει τοποθετηθεί το σύστημα επικοινωνίας μεταξύ πιλότων και πύργων ελέγχου, προκειμένου να εξαφανιστεί ο κίνδυνος νέου μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών.

Η απουσία αυτής της αναβάθμισης, σε συνδυασμό με “την τοποθέτηση ανεπαρκώς εκπαιδευμένου προσωπικού σε καίριες θέσεις”, όπως καταγγέλλεται θέτει την αεροναυτιλία σε καθεστώς υψηλού κινδύνου.

ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ

FIR Αθηνών: Έκλεψαν από την ΥΠΑ τα καλώδια για την εγκατάσταση του συστήματος VCRS

Τι επιβάλλουν οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί και πώς αγνοήθηκαν

Στον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2017/373, που ρυθμίζει τις απαιτήσεις για τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, αναφέρεται πως επιβάλλεται η διασφάλιση ότι το προσωπικό σε θέσεις ευθύνης διαθέτει την απαραίτητη επάρκεια, εκπαίδευση και τεχνογνωσία.

Στο δε, Παράρτημα 19 του ICAO (Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας), η Διαχείριση Αλλαγής (Management of Change) εντάσσεται υποχρεωτικά στα Συστήματα Διαχείρισης Ασφάλειας (Safety Management System – SMS).

Άρα, κάθε σημαντική οργανωτική ή διοικητική μεταβολή «πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δυνητική πηγή κινδύνου και να αξιολογείται προκαταβολικά».

Παρ’ όλα αυτά, όπως καταγγέλλουν υπάλληλοι της ΥΠΑ σε μεμονωμένες και ομαδικές καταγγελίες, η Ομοσπονδία Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και οι Πανελλήνιοι Σύλλογοι Πτυχιούχων Οικονομικών Υπαλλήλων και Διοικητικών Υπαλλήλων της Yπηρεσίας, αυθαιρεσίες που έχουν γίνει, θέτουν σοβαρό θέμα ασφάλειας για όλους μας.

Οι λόγοι της αναδιοργάνωσης και ο νόμος

Όπως αναφέρει η πηγή του NEWS 24/7, όλα άρχισαν με την μετατροπή της ΥΠΑ σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.). Έγινε με τον νόμο 5240/2025, όπου αναφέρονται ως λόγοι

• ο εκσυγχρονισμός της δομής, με νέο οργανωτικό σχήμα, σαφέστερους κανόνες λειτουργίας, διοικητική αυτοτέλεια και οργάνωση,
• η ευθυγράμμιση με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς -(ΕΕ) 2017/373 και (ΕΕ) 139/2014- και τα διεθνή πρότυπα του ICAO (Παράρτημα 19), για τις σύγχρονες διοικητικές δομές και εσωτερικά συστήματα διαχείρισης ασφαλείας και
• ο επανακαθορισμός των αρμοδιοτήτων του ΔΣ, του Διοικητή, των Υποδιοικητών και των προϊσταμένων των οργανικών μονάδων «ώστε ο φορέας να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις επιχειρησιακές του ανάγκες».

Πάμε να δούμε, τώρα και τι έγινε, σύμφωνα με τις καταγγελίες.

«Είμαστε Ισραηλινοί, στο πλευρό των Παλαιστινίων. Ελάτε να μας συλλάβετε!»

Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ NAZA των Γιουβάλ Αβραχάμ και Ρέιτσελ Σορ βρίσκεται στο διεθνές προσκήνιο μετά τη βράβευση τους στην 83η Biennale, σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο περιοδικό flix. Δύο ημέρες πριν την πρώτη προβολή στο πλαίσιο του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας- Νύχτες Πρεμιέρας και τη διανομή της στις αίθουσες από την Filmtrade & Τanweer, αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξη τους.

Γιουβάλ Αβραχάμ & Ρέιτσελ Σορ για το NAZA: «Είμαστε Ισραηλινοί, Εβραίοι και ξεκάθαρα στο πλευρό των Παλαιστινίων. Ελάτε να μας συλλάβετε!»

Το «NAZA», το νέο ντοκιμαντέρ των οσκαρικών («Καμία Αλλη Γη») Γιουβάλ Αβραχάμ και Ρέιτσελ Σορ, που διεισδύει στο άβατο της ισραηλινής πολεμικής μηχανής και,μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων που βρέθηκαν στην καρδιά της, αποκαλύπτει πώς το σύστημα οργανώνει και κανονικοποιεί τη γενοκτονία: 27 Ισραηλινοί πληροφοριοδότες αφηγούνται, ήρεμα, ψύχραιμα, κυνικά πώς ισοπεδώνονται ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα με την επίφαση ενός στόχου. Κι ας έχει αυτή η αποστολή «ΝΑΖΑ» (στρατιωτικός κωδικός για τους αμάχους), τι να κάνουμε;

Πέρα από την ίδια την έρευνα, την καταγραφή, τη δουλειά των Αβραχάμ και Σορ, η ίδια τους η παρουσία μένει ανεξίτηλη. Δυο άνθρωποι στοχαστικοί, σοβαροί, αγέλαστοι… Καμία χαρά, καμία εκτόνωση· ούτε ένα μελαγχολικό χαμόγελο, ούτε καν ένα στιγμιαίο μειδίαμα ικανοποίησης – ακόμα κι όταν σύσσωμοι οι θεατές της Sala Grande τους χειροκροτούν επί 25 λεπτά. Σαν να μην υπάρχει χώρος για θρίαμβο όταν αυτό που μόλις έχεις αφηγηθεί είναι ακόμη σε οδυνηρή εξέλιξη.

Είχαμε βγάλει την ίδια μέρα ένα κομμάτι της συνέντευξης, αλλά περιμέναμε με ανυπομονησία να σας την αποκαλύψουμε στο σύνολό της.

Γιατί στις μέρες που μεσολάβησαν οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες, και για πράγματα που τους είχαμε ρωτήσει οι ίδιοι: δεν φοβούνται ότι έχουν γίνει εχθροί του κράτους και θα έχουν συνέπειες (Νετανιάχου: Νομοσχέδια για αφαίρεση ιθαγένειας και αυστηρότερες ποινές μετά το «NAZA»). Δεν θα ήταν έξυπνο να παρακάμψουν τις απαγορεύσεις της διανομής στο Ισραήλ και να βγάλουν την ταινία σε streaming – πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου; («NAZA»: Το ντοκιμαντέρ για τη Γάζα θα κυκλοφορήσει δωρεάν online από την Guardian). Δεν έχει σημαντικό ρόλο η Αμερική στο πόσο αδρανής είναι η διεθνής κοινότητα; (Χθες, στην πρεμιέρα του New York Festival ο Αμπραχαμ το είπε απερίφραστα στο αμερικανικό κοινο της αίθουσας: «η χώρα σας χρηματοδοτεί όλα αυτά»).

Πολλά από τα στοιχεία που μας αποκαλύπτονται είχαν δημοσιευτεί σε ρεπορτάζ της Guardian. Γιατί πιστεύετε όμως ότι χρειαζόταν να γυριστεί και το ντοκιμαντέρ; Τι διαφορά κάνει το σινεμά;



Ρέιτσελ Σορ: Ναι, πολλά από αυτά έχουν καταγραφεί στο άρθρο της Guardian, αλλά και σε ρεπορτάζ παλαιστινιακών εφημερίδων. Για εμάς ήταν όμως σημαντικό να πάρουμε αυτές τις μαρτυρίες και να τους δώσουμε πρόσωπο – ακόμα κι αν δεν αποκαλύπτουμε τα πρόσωπα όσων μας αποκαλύπτουν τι συμβαίνει στον ισραηλινό στρατό. Ο φακός έχει μεγάλη δύναμη. Είναι σπουδαίο να βλέπεις και να ακούς αυτές τις μαρτυρίες – όπως επίσης εμείς μπορούμε να δείχνουμε εικόνες που ένα άρθρο δεν δείχνει. 



Γιουβάλ Αβραχαμ: Η εικόνα είναι πάντα πιο δυνατή. Το να βλέπεις σε ένα ντοκιμαντέρ insiders αυτού του συστήματος που δολοφονεί, να σου αφηγούνται τι έκαναν, είναι πολύ δυνατό. Και σε βοηθάει να καταλάβεις την κατασκευή – τα πλοκάμια του συστήματος. Γιατί αυτό μας ενδιαφέρει – πώς λειτουργεί ένα ολόκληρο σύστημα. Ο μηχανισμός της γενοκτονίας. 



Δεν δεχθήκαμε χρήματα από ισραηλινές πηγές. Η παραγωγή είναι βρετανική. Είμαστε Ισραηλινοί πολίτες, αλλά ντρεπόμαστε για την Κυβέρνησή μας. Οπότε ούτε θα δεχθούμε χρήματα από το Υπουργείο Πολιτισμού, ούτε θα παρουσιάζουμε μία ταινία που θα εκπροσωπεί το Ισραήλ. Δε θέλουμε τη δουλειά μας να την υπογράφει αυτό το Ισραήλ…»

Με τους μουλάδες, αδελφές μου, με τους μουλάδες - Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου (ΓΡΑΦΗΜΑ & ΕΙΚΟΝΑ)

Με τους μουλάδες, αδελφές μου, με τους μουλάδες

Οσοι περιμένατε τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για να δει άσπρη μέρα- ή μαύρη, αν είστε του ντίζελ- το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου σας φαντάζομαι ότι ήδη θα έχετε καταλάβει ότι αδίκως περιμένατε.

Οσοι πιστεύατε ότι ο Τραμπ θα κουνήσει το μικρό δακτυλάκι του για να ανταποκριθεί στις επίμονες προτάσεις της ιρανικής ηγεσίας- ναι, ναι, των μουλάδων!- για αποκλιμάκωση της στρατιωτικής έντασης στον Κόλπο για να χαλαρώσουν και να... φαρδύνουν κάπως τα Στενά του Ορμούζ, πάλι θα το πήρατε απόφαση πως ματαίως προσδοκούσατε (σ.σ. κρατάω μια πισινή για την τελευταία πρόταση του Ιρανού ΥΠΕΞ και την επίσημη αμερικανική αντίδραση.

Τώρα, όσοι είστε από τους οπτιμιστές που βλέπουν πάντα μισογεμάτο το ποτήρι και περιμένετε τις ανακοινώσεις Μητσοτάκη την Τετάρτη 30/9/2026 για το ενεργειακό σκόντο του προσεχούς 15ημέρου, δεν ξέρω τι να πω, θα έμπαινα στον πειρασμό να σας ρωτήσω σαν τον Αδωνι: «Μπας και κάνατε κανένα μπάφο;». Αλλά εγώ δεν έχω την ασυλία του περφόρμερ υπουργού, οπότε ας το αποφύγω.

Λοιπόν, καταθέτω εξ αρχής τη θέση μου για τη κρίση καυσίμων- και την συνακόλουθη ευρύτερη ενεργειακή- για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας: η μόνη περίπτωση να αλλάξει κάτι στις τιμές της βενζίνης, του ντίζελ, του πετρελαίου θέρμανσης, της κηροζίνης, του φυσικού αερίου κι όλης της ενεργειακής αλυσίδας είναι να σταματήσει η αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα στον Περσικό, να επικρατήσει η στάση του Ιράν και των λιγοστών συμμάχων του και να ηττηθεί ο τραμπικός «άξονας του κακού», μαζί με όλο τον συρφετό των αραβικών βασιλείων των υδρογονανθράκων. Και τελικά, όπως λέει κι ο τίτλος: Με τους μουλάδες αδελφές μου και αδελφοί μου, με τους μουλάδες. Κι ας δούμε σε ταληράκια γιατί.

1  1. Μην πολυκοιτάτε την εξέλιξη της χρηματιστηριακής τιμής του πετρελαίου Brent, πόσο πάνω ή κάτω από τα 100 δολάρια το βαρέλι είναι. Ελάχιστη επαφή με τις τελικές των πρατηρίων έχουν, κι αυτό λόγω τεράστιου ειδικού φόρου και του εξίσου υψηλού περιθωρίου κέρδους διυλιστηρίων. Αν υπήρχε μια πραγματική συνάρτηση δεν θα είχαμε τιμές πρατηρίου από 1,5 έως 2,3 ευρώ το λίτρο εδώ και 15 χρόνια. Στη διάρκεια της πανδημίας η τιμή του πετρελαίου έπεσε στα 19 δολάρια. Είδατε τιμή βενζίνης κάτω από 1 ευρώ το λίτρο; Μπα! Το 1,4 ευρώ είναι το χαμηλότερο που είδαμε από το 2012 και μετά. Σκεφτεί, ρίχνοντας μια ματιά και στο γράφημα που παραθέτω με την εξέλιξη της τιμής Brent εδώ και 40 χρόνια (αποπληθωρισμένη): το 1990, με τη διεθνή τιμή του πετρελαίου περίπου στα σημερινά επίπεδα- 105 δολάρια/βαρέλι- πληρώναμε τη βενζίνη (την super τότε, επί δραχμής), 34 λεπτά περίπου. Δέκα χρόνια μετά, με το πετρέλαιο περίπου 50 δολάρια/βαρέλι, η βενζίνη (αμόλυβδη πια και επί ευρώ) είχε διπλασιαστεί στα 70 λεπτά.

2  2. Ο καβγάς κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για τους φόρους στα καύσιμα και την αναγκαία μείωσή τους αφορά το μισό του προβλήματος. Ακόμη κι αν η κυβέρνηση μειώσει στο μισό τους φόρους στα καύσιμα, ρίχνοντας τους στο χαμηλότερο επίπεδο που επιτρέπει η ΕΕ, θα πρέπει να αναπληρώσει τα έσοδο που θα χάσει με άλλους τρόπους, δηλαδή με άλλους φόρους. Τα έσοδα από τα καύσιμα είναι περίπου 6 δισ. ευρώ τον χρόνο, άρα από πού θα αναπληρωθούν τα 3 δισ. ευρώ που θα χαθούν με τη μείωση των φόρων; Ακόμη και με ολική φορολογική «απαλλοτρίωση» των κερδών των διυλιστηρίων δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Τι θέλω να είπω: δεν μπορείς να κονταροχτυπιέσαι – και ορθότατα- με την κυβέρνηση για τη φοροληστεία στα καύσιμα, αλλά ταυτόχρονα να συμπλέεις μ’ αυτήν στη στήριξη ή στην ανοχή της αμερικανο-ισραηλινής πολεμικής αλητείας στη Μέση Ανατολή.

3  3. «Με επιτυχία ελληνικός πύραυλος Patriot αναχαίτισε βαλλιστικό πύραυλο των Χούθι», ανακοίνωσε υπερηφάνως το Υπουργείο Αμυνας προ ημερών. Με την ίδια περηφάνεια διαφημίζει η κυβέρνηση τη συμμετοχή της στη στρατιωτική συμμαχία στήριξης του διεφθαρμένου και κλυδωνιζόμενου βασιλείου της Σαουδαραβίας στον ανελέητο υπερδεκαετή πόλεμο κατά των Χούθι, που στην πραγματικότητα έχει εξελιχθεί σε μια σιωπηρή γενοκτονία κατα του λαού της Υεμένης. Ακόμη μεγαλύτερη περηφάνεια εκφράζει η κυβέρνηση για το γεγονός ότι βρέθηκε στην ίδια πλευρά με τον γενοκτόνο Νετανιάχου στο σόου της Νέας Υόρκης κατά Τουρκίας και Ιράν. Δεν είναι μόνο στη λάθος πλευρά της ιστορίας, είναι και στη λάθος πλευρά της οικονομίας. Γιατί όσο συνδαυλίζει την πολεμική ένταση στη Μέση Ανατολή, όπως και την παράταση του πολέμου στην Ουκρανία και δεν στηρίζει πρωτοβουλίες εκτόνωσης, όσο μαζί με την ηγεσία της ΕΕ δεν βγάζει άχνα κατά της αλλοπρόσαλλης πολιτικής Τραμπ, τόσο οι τιμές των ενεργειακών αγαθών θα ανεβαίνουν στον θεό και θα τροφοδοτούν μια νέα πληθωριστική κρίση. Και τότε, ούτε την ελληνική, ούτε την γερμανική, ούτε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση της ΕΕ τη σώζουν οι εκπτωσούλες των 10 με 20 λεπτά το λίτρο σε βενζίνη και πετρέλαιο, για να κατευναστεί η οργή των πολιτών.

Πάρος: Η φωτιά, τα σκουπίδια και η τουριστική πίεση που δεν σταματά

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

ΠΑΡΟΣ: Η ΦΩΤΙΑ, ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΙΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ

Η καταστροφική πυρκαγιά της 28ης Ιουλίου έκαψε περίπου 11.000 στρέμματα, σχεδόν το 6% της συνολικής έκτασης της Πάρου. Δεν χάθηκαν μόνο περιουσίες. Κάηκαν οικοσυστήματα, βοσκότοποι, μελίσσια, θυμάρια και σημαντικές εκτάσεις φυσικής βλάστησης. Ιδιαίτερα σοβαρή είναι η απώλεια της φίδας (Juniperus turbinata), ενός είδους που αναγεννάται εξαιρετικά αργά και μπορεί να χρειαστεί δεκαετίες για να επανέλθει.

Η συγκεκριμένη πυρκαγιά ήταν όμως μόνο η κορυφή του παγόβουνου της οικολογικής κρίσης που υπάρχει στο νησί. Στον ΧΥΤΑ η φωτιά εξακολουθεί να υποβόσκει, με μικροαναφλέξεις, ενώ η εναπόθεση ογκωδών και ανακυκλώσιμων αποβλήτων παραμένει επικίνδυνη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε νέα πυρκαγιά. Ως αποτέλεσμα, το νησί αντιμετωπίζει νέες ανεξέλεγκτες εστίες απορριμμάτων και κινδύνους για τη δημόσια υγεία και τον υδροφόρο ορίζοντα. 25 συλλογικότητες της Πάρου ζητούν οριστική λύση στη διαχείριση των αποβλήτων, επαρκείς υποδομές και ουσιαστική πυροπροστασία.

Την ίδια στιγμή η πίεση για τουριστική ανάπτυξη συνεχίζεται. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε πρόσφατα νόμιμο το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο για την επένδυση της ΕΚΤΕΡ στις Κολυμπήθρες, ανοίγοντας τον δρόμο για την επόμενη φάση αδειοδότησης. Πρόκειται για επένδυση σε έκταση 327,84 στρεμμάτων, με πεντάστερο τουριστικό συγκρότημα 240 κλινών και 7.590 τ.μ. δόμησης.

Και δεν είναι η μόνη περίπτωση. Στο Μαρτσέλο, κοντά στην Παροικιά, αναπτύσσεται νέο πεντάστερο ξενοδοχειακό συγκρότημα σε έκταση περίπου 28.000 τ.μ., με 46 ιδιωτικές πισίνες και δύο κοινόχρηστες. Η επένδυση έχει προκαλέσει αντιδράσεις κατοίκων και φορέων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Πάρος και συνολικά οι Κυκλάδες αντιμετωπίζουν έντονη πίεση στους υδάτινους πόρους και στις υποδομές τους.

Παράλληλα, περιβαλλοντικοί φορείς καταγγέλλουν ότι μεγάλες εκτάσεις έχουν χάσει τον δασικό τους χαρακτήρα, ακόμη και σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής αξίας. Στη Σάντα Μαρία αναφέρονται τουλάχιστον 500 στρέμματα που αποχαρακτηρίστηκαν τα τελευταία χρόνια, ενώ αντίστοιχες περιπτώσεις αναφέρονται σε Κώστο, Πεταλούδες, Φάραγγα, Τρυπητή και Λολαντώνη. Η οργάνωση «Κεδρυάδες» ζητά αυτοψίες, διαφάνεια και ανεξάρτητη επιστημονική αξιολόγηση των σχετικών αποφάσεων.

Η Πάρος δεν είναι ανεξάντλητη. Η φύση, το νερό, η γη και το τοπίο έχουν όρια. Και αν αυτά τα όρια ξεπεραστούν, δεν θα υπάρχει πλέον το νησί που όλοι θέλουν να επισκεφθούν. Θα έχουν μείνει μόνο το τσιμέντο, τα καμένα, τα σκουπίδια και λίγο, μολυσμένο νερό.

#παρος #κολυμπηθρες #μαρτσελο #υπερτουρισμος

Πηγή: Ναταλί Γλέζου / Εφημερίδα "Η Αυγή" (σ.σ. παραθέτουμε ακολούθως ολόκληρο το ρεπορτάζ):

Φωτογραφία Παναγιώτης Δημόπουλος

Φάκελος Πάρος / «Δεν θα θυσιάσουμε την υγεία μας και το περιβάλλον του νησιού μας για τα κέρδη των λίγων»

 

Ναταλί Γλέζου

 

Τα απόβλητα στο νησί είναι «βραδυφλεγής βόμβα» που ανά πάσα στιγμή δύναται ξανά να εκραγεί. Ήδη η φωτιά κατέστρεψε 11.000 στρέμματα παρθένας γης

«Να πάμε πάνω από την περιοχή που υποβόσκει η φωτιά και να τοποθετήσουμε ξανά ογκώδη υλικά; Τυχόν κατολίσθηση θα μπορούσε να δημιουργήσει μια καινούργια φωτιά». Η καταστροφική πυρκαγιά της 28^ης Ιουλίου δεν προκάλεσε μόνο μια ανείπωτη καταστροφή που συνιστά ένα «στιγμιότυπο» των πύρινων μετώπων που κατέκαψαν και φέτος τη χώρα μας. Αποτέλεσε την αφορμή για να αναδειχθούν οι συνέπειες των πολιτικών που επιτρέπουν την ανάπτυξη του «μαζικού τουρισμού». Εκρηκτικές διαστάσεις έχει, πλέον, πάρει η διαχείριση των αποβλήτων στην Πάρο. Δύο μήνες μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς, ακόμη δεν έχει βρεθεί λύση στη διαχείριση και στην επεξεργασία των ογκωδών και πράσινων αποβλήτων όπως και των ανακυκλώσιμων, με τον ΧΥΤΑ να εξακολουθεί να παραμένει ερμητικά κλειστός γι’ αυτήν την κατηγορία απορριμμάτων.

Δημοσιογράφοι: Όχι στο ξέπλυμα του Κασιδιάρη από τους μιντιάρχες - Κανένα βήμα στα ΜΜΕ για τους ναζί δολοφόνους

Όχι στο ξέπλυμα του Κασιδιάρη από τους μιντιάρχες

Κανένα βήμα στα ΜΜΕ για τους ναζί δολοφόνους

Η υπερπροβολή της αποφυλάκισης Κασιδιάρη από τα ΜΜΕ είναι πρόκληση και καμπανάκι για ολόκληρο τον δημοσιογραφικό κλάδο. Ένα γεγονός που δεν θα άξιζε παραπάνω από μια αναφορά, κι αυτή στην κατεύθυνση της απόλυτης απομόνωσης του ναζί εγκληματία, έγινε από τους μιντιάρχες κεντρικό θέμα με εκτενή ρεπορτάζ, λάιβ συνδέσεις και έκτακτα δελτία.

Είναι εξοργιστικό να δίνεται τόση δημοσιότητα στον υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής σαν να αποφυλακίστηκε κάποιος “πολιτικός κρατούμενος” κι όχι ένας αμετανόητος ναζί, ο εκπαιδευτής και οργανωτής των ταγμάτων εφόδου, για τη δολοφονική δράση των οποίων καταδικάστηκε τελεσίδικα μαζί με όλο το διευθυντήριο της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.

Ακόμα χειρότερο είναι να παρουσιάζεται σαν ένας ακόμα “πολιτικός” παράγοντας, κάτι σαν τον Σαμαρά που ετοιμάζει νέο κόμμα, και να βαφτίζονται οι εκατό καραμπινάτοι φασίστες οπαδοί του, με τις χειροβομβίδες και τα συνθήματα “ή ταν ή επί τας” στις μπλούζες, ως “πλήθος κόσμου” που τον περίμενε έξω από τη φυλακή.

Αυτή η ντροπιαστική για τη δημοσιογραφία επιλογή δεν μετριάζεται με σχόλια και αναλύσεις υποκριτικής ανησυχίας στα πάνελ για την άνοδο της ακροδεξιάς. Αντίθετα αποτελεί ένδειξη ότι μιντιάρχες και μεγαλοδημοσιογράφοι δεν θα διστάσουν να επανομιμοποιήσουν το ναζιστικό τέρας, όπως συνέβαλαν να διογκωθεί το 2011-12.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τότε; Το Πρώτο Θέμα και τα στημένα πρωτοσέλιδα για τους χρυσαυγίτες που συνοδεύουν τις γιαγιάδες στα ΑΤΜ δήθεν για να τις προστατέψουν από τους μετανάστες που τις ληστεύουν; Την Εσπρέσσο και τα πρωινάδικα με τις “πικάντικες” λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή του Κασιδιάρη; Τον ΣΚΑΪ και το Κόντρα που τους είχαν μόνιμο στασίδι; Τον Ant1 όπου και έπεσαν τα χαστούκια στην Κανέλλη; Τον Alpha με τα προεκλογικά οδοιπορικά στην πλατεία Αττικής την οποία “καθάρισε” η Χρυσή Αυγή; Ή το Μέγκα που είχε κάνει τον Μιχαλολιάκο “πρωταγωνιστή”;

Και όσο οι ναζιστές ξεπλένονταν και έβρισκαν βήμα από τους μιντιάρχες και τα παπαγαλάκια τους, εμείς γινόμασταν στόχος τους: από τα “εγέρθητου” προς τους συναδέλφους μας στην πρώτη συνέντευξη Τύπου μετά την εκλογή τους στη Βουλή το 2012, μέχρι τις κλωτσιές και τις μπουνιές σε καμεραμέν και φωτορεπόρτερ στο Εφετείο και την Ευελπίδων το 2013-14.

Δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψουμε σε εκείνες τις εποχές. Οι δημοσιογράφοι και όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου δώσαμε μάχες για να μην γίνουν τα ΜΜΕ πλυντήριο των ναζί δολοφόνων, αλλά και για να καταδικαστούν για τα εγκλήματά τους.

Εκπομπή "Το Νήμα" / Ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης»: Το θέατρο ως πολιτική δράση - Ένα ντοκιμαντέρ για το θέατρο στην Αντίσταση (VIDEO)

Το Νήμα | Ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης»: Το θέατρο ως πολιτική δράση

Ένα ντοκιμαντέρ για το θέατρο στην Αντίσταση

Λουκάς Σταμέλλος

Στηρίξτε το crowdfunding της παραγωγής: https://actofresistance.gr/

Με καλεσμένο τον κινηματογραφιστή Αλέξανδρο Αριστόπουλο συζητάμε για το ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης».

Το θέατρο ως πολιτική δράση στις φυλακές, την κατοχή και το αντάρτικο, από τη δικτατορία του Μεταξά ως τα Δεκεμβριανά.

ΠΗΓΗ 

«Καμία θέση για την Palantir σε μια δημοκρατική Ευρώπη!»: 125 οργανώσεις από 30 χώρες ζητούν από Ε.Ε. και κυβερνήσεις να διακόψουν κάθε σύμβαση του δημόσιου τομέα με την εταιρεία λογισμικού Palantir. Τη θεωρούν απειλή για τη δημοκρατία στην Ευρώπη

Η Palantir απειλεί τη δημοκρατία στην Ευρώπη – Πρέπει να φύγει

Περισσότερες από 120 ευρωπαϊκές και διεθνείς οργανώσεις από 30 ευρωπαϊκές χώρες ζητούν με ανοιχτή επιστολή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις κυβερνήσεις να διακόψουν κάθε σύμβαση του δημόσιου τομέα με την εταιρεία λογισμικού Palantir.

Όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η Palantir, εταιρεία- τεχνοβλαστός της CIA, έχει εμπλακεί στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη προμηθεύοντας τον ισραηλινό στρατό με εργαλεία ανάλυσης δεδομένων με τεχνητή νοημοσύνη, όπως και στις επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν, αλλά και την απαγωγή Μαδούρο στη Βενεζουέλα.

Συνεργάζεται επίσης με την Υπηρεσία Μετανάστευσης των ΗΠΑ (ICE) για την παρακολούθηση της κίνησης των μεταναστών σε πραγματικό χρόνο, ενώ έχει καταφέρει να διεισδύσει σε νευραλγικές υποδομές ευρωπαϊκών κρατών. Η τεχνολογία της χρησιμοποιείται στη βρετανική άμυνα και το NHS, από αστυνομικές αρχές στη Γερμανία, από τη γαλλική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας DGSI, για τη φύλαξη συνόρων στην Ολλανδία και στην άμυνα στην Ισπανία. Στην Ελλάδα γνωρίζουμε ότι η εταιρεία απέκτησε πρόσβαση στην κυβερνητική διαχείριση δεδομένων κατά την πανδημία με κρυφή σύμβαση, μέσω της πλατφόρμας Foundry.

Τον Απρίλιο του 2026 είχαν προκληθεί έντονες αντιδράσεις με το μανιφέστο 22 θέσεων που είχε δημοσιεύσει η εταιρεία, το οποίο πρεσβεύει ένα σύγχρονο ολοκληρωτισμό, ισχυριζόμενη ότι η εμπλοκή στην στρατιωτική βιομηχανία «ηθικό χρέος» της τεχνολογικής ελίτ και ζητώντας από τις κυβερνήσεις να αντισταθούν σε αυτό που αποκαλεί «κενό και επιφανειακό πλουραλισμό».

Οι ευρωπαϊκές οργανώσεις μιλούν για επικίνδυνη εξάρτηση από μια ιδιωτική αμερικανική εταιρεία και προειδοποιούν για τους κινδύνους για τα πολιτικά δικαιώματα και τη δημοκρατία, που προκύπτουν από τη διείσδυση της Palantir στους δημόσιους θεσμούς των ευρωπαϊκών κρατών.

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:

«Είμαστε ευρωπαϊκές οργανώσεις που απαιτούμε από τις κυβερνήσεις μας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταργήσουν όλες τις υφιστάμενες συμβάσεις του δημόσιου τομέα με την αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας Palantir Technologies και να τερματίσουν οριστικά κάθε σχέση των κρατών μας με την εταιρεία αυτή.

Δεσμοί με ακροδεξιά εγχειρήματα και την καταπίεση

Η Palantir είναι μια αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας που κατασκευάζει εργαλεία και λογισμικό τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως από κυβερνήσεις για σκοπούς επιτήρησης και πολεμικών επιχειρήσεων με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

Στις ΗΠΑ, η Palantir έχει προμηθεύσει την ICE με εργαλεία εξόρυξης δεδομένων, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό μεταναστών και τη διερεύνηση πληροφοριών που περιλαμβάνουν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ιστορικό τοποθεσίας και δεδομένα υγείας.

Το λογισμικό της έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για προγνωστική αστυνόμευση στο Λος Άντζελες και τη Νέα Ορλεάνη – μια πρακτική αστυνόμευσης που αυτοματοποιεί και εντείνει τις επιπτώσεις των ήδη υφιστάμενων θεσμικών προκαταλήψεων.

Τα εργαλεία της Palantir χρησιμοποιούνται από τον ισραηλινό στρατό και ο διευθύνων σύμβουλός της έχει εκφράσει υπερηφάνεια για την υποστήριξη της εταιρείας προς το Ισραήλ, ακόμη και ενώ το κράτος βρίσκεται αντιμέτωπο με διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με κατηγορίες περί γενοκτονίας.

Το ιστορικό της θα έπρεπε να την αποκλείει από οποιαδήποτε συμμετοχή στις λειτουργίες και τη λειτουργία δημοκρατικών κυβερνήσεων. Παρ’ όλα αυτά, της έχουν ανατεθεί συμβάσεις του δημόσιου τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη, σε τομείς που εκτείνονται από την υγειονομική περίθαλψη έως τον στρατό και την αστυνόμευση.

Εταιρική άλωση του δημόσιου τομέα

Οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες έχουν υποστεί επί δεκαετίες την αυξανόμενη επιρροή των εταιρικών συμφερόντων, με ιδιωτικά συμφέροντα να εδραιώνονται ολοένα και περισσότερο στον πυρήνα των κυβερνήσεων. Πιστεύουμε, όμως, ότι η διείσδυση της Palantir στους δημόσιους θεσμούς μας εγκυμονεί ιδιαίτερους κινδύνους για τα πολιτικά δικαιώματα και τη δημοκρατία.

Ένα ζήτημα αφορά τις ίδιες τις τεχνολογίες, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί ώστε να επεξεργάζονται και να αναλύουν ταχύτατα πληροφορίες, διευκολύνοντας την ενίσχυση της επιτήρησης και διευρύνοντας τις κατασταλτικές εξουσίες του κράτους. Η ενσωμάτωση τέτοιων τεχνολογιών που απειλούν τις ελευθερίες στον κρατικό μηχανισμό, με ελάχιστο δημόσιο διάλογο ή διαφάνεια, αποτελεί απειλή για ευάλωτες ομάδες και λαϊκά κινήματα.

Επιπλέον, η εξάρτηση από την εταιρεία ενισχύει τη δύναμη -και μας καθιστά ολοένα περισσότερο εξαρτημένους- από μια τάξη δισεκατομμυριούχων της τεχνολογίας, των οποίων η επιρροή και ο έλεγχος στη δημόσια ζωή έχουν ήδη φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Παράλληλα, ενώ η εταιρεία απορροφά επικερδείς δημόσιες συμβάσεις που χρηματοδοτούνται από τους φορολογούμενους, έχει επίσης εκμεταλλευτεί φορολογικά παραθυράκια ώστε να καταβάλλει εξαιρετικά χαμηλούς φόρους σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Η Palantir απομυζά δημόσιο πλούτο.

Επικίνδυνη εξάρτηση

Η αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρώπης από μία και μόνη εταιρεία για κρίσιμες υπηρεσίες αποτελεί επίσης απειλή για την εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Η πρόσβαση της Palantir σε ευαίσθητα δεδομένα, η εδραίωσή της σε διαφορετικούς τομείς του κράτους και ο κίνδυνος εγκλωβισμού σε έναν συγκεκριμένο προμηθευτή εκθέτουν τις δημόσιες υπηρεσίες και τις εθνικές υποδομές σε σημαντικούς οικονομικούς και πολιτικούς κινδύνους.

Παράλληλα, το κράτος συνδέεται με μια εταιρεία την οποία είναι αδύνατον να εμπιστευτεί κανείς. Μέλη της δισεκατομμυριούχου ηγεσίας της Palantir έχουν προβεί σε δηλώσεις που αντιβαίνουν στις ιδέες της λαϊκής εξουσίας, της ισότητας και της δημοκρατίας.

Το «από τύχη ζούμε» στον άξονα Τεμπών – Πλάκας και ο Σπίλμπεργκ, του Διονύση Ελευθεράτου

 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

Συμβαίνει αρκετές φορές να δημοσιοποιείται κάτι, να το θεωρείς πολύ σημαντικό και να κρίνεις ότι κανονικά θα έπρεπε – από μόνο του – να προκαλέσει «ντόρο» μεγαλύτερο, από αυτόν που επέσυρε. Σε τούτη την κατηγορία ανήκει το εύρημα ενός ρεπορτάζ, για τη θανατηφόρα έκρηξη στην οδό Λυσικράτους, στην Πλάκα. Ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», το Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2016.

Η εφημερίδα αποκάλυψε ότι κάτοικοι της Πλάκας, μέλη της Κίνησης Πολιτών της συνοικίας, είχαν προειδοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες για το πόσο μεγάλοι κίνδυνοι ελλόχευαν. Όχι λίγες ημέρες ή λίγες εβδομάδες πριν από την φονική έκρηξη, αλλά ένα έτος νωρίτερα. Όχι μόνο με προφορικές επικοινωνίες, αλλά και εγγράφως. Με επιστολή, την 5^η Οκτωβρίου 2025, (εδώ), που στάλθηκε στο αρχηγείο της Πυροσβεστικής και κοινοποιήθηκε στο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, καθώς και στον Δήμο Αθηναίων.

Οι κάτοικοι εξηγούσαν «χαρτί και καλαμάρι» γιατί οι υποδομές, τα χωροταξικά, πολεοδομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά της Πλάκας καθιστούσαν πολύ ισχυρή την πιθανότητα για πυρκαγιές και εκρήξεις, αλλά και μεγάλο τον κίνδυνο επέκτασης της όποιας καταστροφής. Και ζήτησαν, πέρα από ελέγχους για να εξακριβωθεί η νομιμότητα (ή μη) στη χρήση ορισμένων κτιρίων και η τήρηση (ή μη) κανόνων πυρασφάλειας και διαφυγής, να πραγματοποιηθεί άσκηση πυρόσβεσης.

Επί ένα χρόνο, απάντηση δεν έλαβαν οι κάτοικοι. Ούτε καν ένα ανόρεχτο  «εξετάζουμε τα αιτήματά σας» – έτσι, για τους τύπους. Τίποτα. Άκρα του τάφου σιωπή. Και μετά έγινε τάφος το κτίριο της Λυσικράτους.

Πώς να μην πάει ο νου σου στην αντίστοιχη αταραξία που προηγήθηκε της τραγωδίας των Τεμπών; Πώς να μην θυμηθείς τον αρμόδιο υπουργό, Κώστα Καραμανλή, που αγνοούσε κατ’ εξακολούθηση τις επίσημες ενημερώσεις και προειδοποιήσεις, τις οποίες έκαναν τα σωματεία των εργαζόμενων στον σιδηρόδρομο;

Μια διαφορά ανάμεσα στα δυο δυστυχήματα είναι ότι οι επισημάνσεις των κατοίκων της Πλάκας δεν είχαν γίνει ευρύτερα γνωστές, προ της έκρηξης. Είχαν περάσει «κάτω από τα ραντάρ» της δημοσιότητας. Έτσι, δεν χρειάστηκε να εκστομίσει κανένας υπουργός ή άλλος κυβερνητικός αξιωματούχος κάτι σαν εκείνο το «ντροπή σας, να ανακαλέσετε αμέσως», που είχε πετάξει ο Κ. Καραμανλής –  τον Φεβρουάριο του 2023 – στα μούτρα βουλευτών (της αντιπολίτευσης), οι οποίοι αναφέρονταν στα ελλείμματα ασφάλειας των τρένων. Μόλις οκτώ ημέρες προτού χαθούν 57 ζωές.

Δεν σταματούν όμως εδώ οι συνειρμοί, τους οποίους προκαλεί  η αποκάλυψη της «Καθημερινής». Διότι είναι απίθανο να θυμηθείς τον… αγανακτισμένο Κώστα Καραμανλή του Φεβρουαρίου 2023 και να μην ανακαλέσει το μνημονικό σου τον Άδωνι Γεωργιάδη του Μαρτίου 2023. Τότε που τα βρήκε όλα καλώς καμωμένα, διότι «αν έλεγε ο Καραμανλής ότι υπάρχει πρόβλημα ασφαλείας, δεν θα έμπαινε κανείς στα τρένα».

Δικαιούμαστε λοιπόν να υποθέσουμε ότι δεν αποκλείεται να κρύβεται μια ανάλογη «λογική» και ιεράρχηση προτεραιοτήτων, πίσω από το «μη μου τους κύκλους τάραττε» που προηγήθηκε του δυστυχήματος στην Πλάκα.

 

Τρεις εκδοχές για την αταραξία

Να το δούμε κάπως αναλυτικότερα: Τι μπορεί να σκέφτηκε πχ ο άγνωστος αξιωματούχος του υπουργείου, το οποίο λέγεται «Πολιτικής Προστασίας», προτού γράψει στα παλιά του τα παπούτσια την επιστολή της Κίνησης Πολιτών Πλάκας;

“Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν” - Του Χρίστου Γεωργάλα*

“Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν”

Χρίστος Γεωργάλας*

Παραθέτουμε τη μικρή εισαγωγή που έκανε ο Χρίστος Γεωργάλας στην προβολή του ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ, στην πρώτη προβολή του στην Ελλάδα, στις Νύχτες Πρεμιέρας του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας. Ο Χ. Γεωργάλας είναι γιατρός, συγγραφέας του βιβλίου “Ημερολόγιο Γάζας, Ιατρική εν μέσω Γενοκτονίας” που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ | antapo/crisis.

Θα ξεκινήσω με τρεις αριθμούς.

Στους περισσότερους πολέμους, στην Ουκρανία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, τα παιδιά είναι γύρω στο 5% των νεκρών. Στο Ολοκαύτωμα ήταν ένα στα τέσσερα. Στη Γάζα είναι πάνω από ένα στα τρία.

Ο δεύτερος αριθμός έρχεται από τον ίδιο τον ισραηλινό στρατό. Η δική του απόρρητη βάση δεδομένων, που αποκαλύφθηκε πέρσι, μετρά περίπου 8.900 νεκρούς μαχητές. Όλοι οι υπόλοιποι είναι άμαχοι. Δηλαδή σχεδόν εννιά στους δέκα νεκρούς.

Ο τρίτος αριθμός: περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα. Είναι περισσότεροι από όσους σε κάθε άλλο πόλεμο του αιώνα μας.

Και τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο.

Τον Απρίλιο του 2024, ο Yuval Abraham αποκάλυψε στο +972 Magazine το «Lavender». Ήταν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που έβγαζε λίστες στόχων από τα κινητά και τα κοινωνικά δίκτυα των ανθρώπων της Γάζας. Οι αξιωματικοί απλώς πατούσαν «εγκρίνεται». Ένα δεύτερο πρόγραμμα, το «Where’s Daddy?», ειδοποιούσε όταν ο στόχος γύριζε σπίτι του. Τότε βομβάρδιζαν, μαζί με όλη την οικογένεια. Για έναν απλό μαχητή επιτρέπονταν 15 με 20 νεκροί άμαχοι. Για έναν διοικητή, πάνω από 100.

Όλα αυτά τα ξέραμε πριν από δυόμισι χρόνια. Τα είδα κι εγώ με τα μάτια μου στη Γάζα, την άνοιξη του 2025. Τα είδαμε όλοι, κάθε μέρα, στις οθόνες μας.

Γιατί λοιπόν να ακούσουμε αυτούς που το έκαναν;

Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Yuval Abraham:

«Δεν μιλήσαμε με αυτούς τους στρατιώτες επειδή ήταν ο μόνος τρόπος να μάθουμε τι έκανε το Ισραήλ στη Γάζα. Όποιος είδε την καταστροφή, όποιος άκουσε τους ανθρώπους της Γάζας, ή απλώς πίστεψε όσα έλεγαν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί ηγέτες, το ήξερε εδώ και χρόνια. Κάναμε αυτή την ταινία για έναν λόγο: οι καταθέσεις αυτών που υπολόγιζαν πόσοι αθώοι θα σκοτωθούν σε κάθε σπίτι, και που ξανά και ξανά έδιναν το πράσινο φως να βομβαρδιστούν ολόκληρες οικογένειες, κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την άρνηση. Και η άρνηση είναι μέρος αυτού που επιτρέπει σε αυτά τα εγκλήματα να συνεχίζονται μέχρι σήμερα.»

Και συνεχίζει:

«Αυτή είναι μια ταινία για ένα σύστημα. Για διαταγές, πολιτικές και μοτίβα, όχι για εξαιρέσεις. Η μαζική θανάτωση αμάχων στη Γάζα δεν ήταν “τραγική παράπλευρη συνέπεια”. Ήταν προμελετημένη, υπολογισμένη και σκόπιμη. Γι’ αυτό μια επιτροπή του ΟΗΕ, οι μεγαλύτερες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ερευνητές από όλο τον κόσμο την ονομάζουν γενοκτονία.»

Προσέξτε κάτι ακόμα. Η ταινία δεν ασχολείται με τις τύψεις ή τα κίνητρα των στρατιωτών, και αυτό είναι συνειδητή επιλογή. Το κέντρο βάρους μένει εκεί που πρέπει: στα θύματα.

Γιατί οι καταθέσεις δεν είναι εξιλέωση. Είναι τεκμήρια. Εξιλέωση δεν υπάρχει χωρίς δικαιοσύνη. Και όπως στη Νυρεμβέργη, θα πρέπει να λογοδοτήσουν όχι μόνο όσοι το έκαναν, αλλά και όσοι το κάλυψαν – και το καλύπτουν ακόμα.

Ο Yuval Abraham και η Rachel Szor το πληρώνουν ακριβά. Οι οικογένειές τους στοχοποιούνται, οι ίδιοι απειλούνται.

Ο Αιμέ Σεζέρ το είχε πει από το 1950: η αποικιοκρατία δεν εκπολιτίζει, αποκτηνώνει. Και η βία που εξάγεις, κάποια στιγμή γυρίζει πίσω. Ο Φραντς Φανόν το είδε στην Αλγερία, σε βασανιστές που γύριζαν σπίτι και χτυπούσαν τα παιδιά τους. Σήμερα το βλέπουμε στο Ισραήλ, που στρέφεται ενάντια στα ίδια του τα παιδιά, όπως αυτοί οι δύο δημιουργοί.

Και εμείς;

Η Ελλάδα δεν είναι θεατής. Φέτος υπέγραψε σύμβαση 3 δις ευρώ με την Elbit, τη μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ. Από τα λιμάνια μας έχουν περάσει στρατιωτικά φορτία προς το Ισραήλ.

Η ευθύνη μας είναι απλή. Να ρωτάμε τι αγοράζει η χώρα μας και από ποιον. Να στηρίζουμε όσους αρνούνται να γίνουν συνένοχοι. Και να μην ξεχάσουμε όταν φύγουν οι κάμερες.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν.

Καλή προβολή.

Χρίστος Γεωργάλας

* Ο Χρίστος Γεωργάλας είναι γιατρός, χειρουργός κεφαλής και τραχήλου. Έχει επισκεφθεί τη Γάζα δύο φορές ως εθελοντής γιατρός και έχει γράψει το βιβλίο “Ημερολόγιο Γάζας, Ιατρική Εν Μέσω Γενοκτονίας”.

ΠΗΓΗ 

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

• Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος

• BDS Greece

• March To Gaza Greece     

Ιρανικό ντοκιμαντέρ για την σφαγή στο Λαμέρντ (VIDEO)

Ιρανικό ντοκιμαντέρ για την σφαγή στο Λαμέρντ

Ντοκιμαντέρ: Μια αναφορά για την τραγωδία στο Λαμέρντ και τη Χέλμα

Ήταν 5:15 το απόγευμα της πρώτης ημέρας της επίθεσης. Στη νότια ιρανική πόλη Λαμέρντ, ο αέρας ήταν γεμάτος με τους απλούς, ρυθμικούς ήχους της παιδικής ηλικίας — αγόρια και κορίτσια βυθισμένα στη χαρά του ποδοσφαίρου και του βόλεϊ.

Τότε, ο ουρανός σκίστηκε στα δύο.

Μέσα σε μια στιγμή, χτύπησαν τρεις πύραυλοι. Τα γέλια σίγησαν, δίνοντας τη θέση τους στις κραυγές μιας σφαγής. Είκοσι τρεις αθώες ζωές χάθηκαν ακαριαία, ενώ εκατοντάδες άλλες διαλύθηκαν, φέροντας πληγές που δεν θα επουλωθούν ποτέ πραγματικά.

Τις πρώτες μέρες του πολέμου, ο αμερικανικός στρατός καυχιόταν για τα «νέα οπλικά του συστήματα», νιώθοντας μια διεστραμμένη περηφάνια για την «επιτυχία» των πιο πρόσφατων μηχανών θανάτου του. Ωστόσο, καθώς η φρίκη κατέστη αδύνατο να αγνοηθεί, η στάση τους μετατράπηκε σε μια δειλή ασπίδα: την άρνηση. Στα τέλη Μαρτίου του 2026, η CENTCOM εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση αποποιούμενη κάθε ευθύνη — μια κυνική, ψυχρή απόπειρα διαγραφής της αλήθειας. Όμως, ανεξάρτητοι παρατηρητές και οι κραυγές των θυμάτων έχουν διαρρήξει αυτό το πέπλο εξαπάτησης.

Αυτή η εξάλεπτη ταινία αποτυπώνει έναν ωκεανό ψεμάτων — ένα ίχνος αιματοχυσίας που εκτείνεται από το Μινάμπ έως το Λαμέρντ. Έχουν περάσει επτά μήνες και οι αρχιτέκτονες αυτής της σφαγής εξακολουθούν να κρύβονται πίσω από την κούφια, δειλή υπόσχεση για «συνεχιζόμενες έρευνες».

Ανάμεσα στα πρόσωπα των θυμάτων βρίσκεται η Χέλμα. Ένα παιδί-θαύμα, που γεννήθηκε μετά από δέκα χρόνια απελπισμένων προσευχών των γονιών της, για να αφανιστεί τελικά από τον ψυχρό, μεταλλικό υπολογισμό μιας δοκιμής πυραύλου PrSM.

Στους ψυχρόαιμους δολοφόνους που πατούν τη σκανδάλη και κρύβονται πίσω από γραφειοκρατικά τείχη: η σιωπή σας δεν αποτελεί απόδειξη αθωότητας — είναι ομολογία. Εσείς το αποκαλείτε «δοκιμή»· ο κόσμος το αναγνωρίζει ως έγκλημα.

Σκηνοθεσία: Χαμπίντ Αχμαντζντέχ (Habib Ahmadzadeh), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τεχνών της Τεχεράνης

Αγγλικοί υπότιτλοι

Διάρκεια: 6:39

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

 ΠΗΓΗ

Το μπάζωμα στα Τέμπη έγινε για να σωθούν άνθρωποι; Ψέματα (VIDEO)

Το μπάζωμα στα Τέμπη έγινε για να σωθούν άνθρωποι; Ψέματα

• Χρήστος Αβραμίδης

Ο Παύλος Μαρινάκης είχε υποστηρίξει δημόσια ότι οι εργασίες που έγιναν στον χώρο του εγκλήματος των Τεμπών ήταν αναγκαίες για να σηκωθούν τα βαγόνια και να αναζητηθούν άνθρωποι εν ζωή. Παρόμοιους ισχυρισμούς είχαν διατυπώσει ο Άδωνις Γεωργιάδης, που μιλούσε για φωνές και κλάματα κάτω από τα βαγόνια, και ο Μακάριος Λαζαρίδης, που παρουσίαζε την είσοδο των γερανών ως ζήτημα ανθρώπινων ζωών.

Υπάρχει όμως πλέον ένα κρίσιμο δεδομένο.

Το επίσημο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ καταγράφει ότι οι τρεις τελευταίοι εγκλωβισμένοι επιζώντες απεγκλωβίστηκαν από το βαγόνι Β3 μεταξύ 00:15 και 00:20. Από εκείνη την ώρα και μετά, σύμφωνα με το ίδιο πόρισμα, η Πυροσβεστική συνέχισε με την ανάσυρση νεκρών. Αργότερα, στις 04:00, άρχισαν να φτάνουν στο σημείο η πρώτη μπουλντόζα και δύο μεγάλοι γερανοί.

Άρα ρωτήσαμε: Ήσασταν ανενημέρωτοι για το τι πραγματικά είχε συμβεί ή λέγατε συνειδητά ψέματα ότι οι γερανοί πήγαιναν για να ανασύρουν ζωντανούς ανθρώπους; Σε αυτό το ερώτημα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν απάντησε.

Αντί να απαντήσει ακολούθησε την κλασική τακτική: Προσπάθησε να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση, κάνοντας επίθεση προς τον δημοσιογράφο που θέτει το ερώτημα, μιλώντας ξανά για «καριέρα» και για «εργαλειοποίηση» του ανθρώπινου πόνου.

Ποιος όμως πραγματικά κάνει καριέρα πάνω σε αυτή την υπόθεση;

Ο δημοσιογράφος που ρωτάει αυτά που ζητούν να ρωτηθούν οι συγγενείς ή ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος που πληρώνεται για να υπερασπίζεται τις θέσεις της κυβέρνησης;

Εμείς ούτε πληρωνόμαστε ανάλογα με το αν θα πάει καλά η κυβέρνηση ούτε έχουμε κάποιο συμφέρον από το αν θα κερδίσει επικοινωνιακά μια κυβέρνηση που υπερασπίζεται όσα έγιναν μετά το δυστύχημα. Άλλος έχει αυτό το συμφέρον.

Και το βασικότερο: αυτά τα ερωτήματα τα θέτουν οι ίδιοι οι συγγενείς.

Πώς γίνεται λοιπόν αυτός που μεταφέρει το ερώτημα των συγγενών να «εργαλειοποιεί» τον πόνο τους, ενώ εκείνος που εκπροσωπεί μια κυβέρνηση η οποία αντιμετωπίζει τους συγγενείς σαν αντίδικους (κατά δήλωσή τους) να εμφανίζεται ως αυτός που σέβεται τον ανθρώπινο πόνο;

Μετά είπε κάτι ακόμη.

Ότι τότε «δεν είχε καμία τέτοια αρμοδιότητα». Και αμέσως μετά υποστήριξε ότι αργότερα απλώς «μεταφέρει τα πραγματικά δεδομένα όπως είναι».

Μα αν δεν είχε αρμοδιότητα και δεν γνώριζε τι είχε συμβεί στο πεδίο, πώς ακριβώς ήξερε ότι οι εργασίες έγιναν για να βρεθούν ζωντανοί;

Εδώ υπάρχουν δύο ενδεχόμενα.

Ή δεν γνώριζαν τι είχε πραγματικά συμβεί και παρ’ όλα αυτά μιλούσαν δημόσια με βεβαιότητα.

Ή γνώριζαν.

Το ένα είναι τεράστιο ζήτημα εγκληματικής ανικανότητας. Το άλλο είναι πολύ χειρότερο.

Και μιλάμε για μια υπόθεση στην οποία υπάρχουν άνθρωποι που θρηνούν τα παιδιά και τους συγγενείς τους.

Γι’ αυτό επιμείναμε.

Τον ξαναρωτήσαμε, τώρα που υπάρχει και επίσημο πόρισμα: Επιμένετε ακόμη ότι οι συγκεκριμένες εργασίες έγιναν για να βρεθούν άνθρωποι εν ζωή; Επιμένετε δηλαδή σε αυτά που λέγατε τότε;

Ούτε εκεί απάντησε.

Και μετά ακολούθησε η γνωστή καραμέλα. Η μπάλα στην κερκίδα.

Έγκλημα στα Τέμπη / Βούλευμα-Ειδικό Δικαστήριο: Τα αίσχη Τριαντόπουλου, Αγοραστού

Βούλευμα-Ειδικό Δικαστήριο: Τα αίσχη Τριαντόπουλου, Αγοραστού

Κόλαφος  για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ είναι το σκεπτικό των ανωτάτων δικαστών με το οποίο παραπέμπονται στο ειδικό δικαστήριο για το έγκλημα στα Τέμπη ο πρώην υφυπουργός και βουλευτής της ΝΔ, Χρήστος Τριαντόπουλος και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας και μεγαλοστέλεχος της ΝΔ, Κώστας Αγοραστός.

Και είναι κόλαφος καθώς το βούλευμα των 203 σελίδων που τους οδηγεί στο ειδικό δικαστήριο μιλά καθαρά για ποινικές ευθύνες, τους καταλογίζει πρόθεση με σκοπό να δυσχεράνουν τις έρευνες, τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και να επέμβουν αθέμιτα στην ανακριτική διαδικασία που ήταν σε εξέλιξη.

Οι ανώτατοι δικαστές, χαρακτηρίζουν σε όλο το βούλευμά τους το δυστύχημα στα Τέμπη «έγκλημα» και κατηγορούν Τριαντόπουλο και Αγοραστό ότι οι ενέργειές τους αμέσως μετά το τρομακτικό δυστύχημα στα Τέμπη, ενέργειες τις οποίες με πρόθεση συναποφάσισαν, είχαν σαν αποτέλεσμα τα εξής:

1] Είχαν ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα

2] Επέφεραν πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές.

3] Ματαίωσαν την εξασφάλιση των ιχνών του εγκλήματος.

4] Αποστέρησαν από τους συγγενείς κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων.

Παραθέτουμε αυτούσια τα κρίσιμα αποσπάσματα από το βούλευμα των ανωτάτων δικαστών που οδήγησαν Τριαντόπουλο, Αγοραστό και άλλους τρεις στο ειδικό δικαστήριο.

Είχαν σκοπό και συναποφάσισαν

«Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι.

Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε  βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».

Το κατηγορώ για Τριαντόπουλο, Αγοραστό