Δεξαμενόπλοιο συμφερόντων οικογένειας Έλληνα εφοπλιστή μεταφέρει πετρέλαιο της Βενεζουέλας στο Ισραήλ

Δεξαμενόπλοιο του Αλαφούζου μεταφέρει πετρέλαιο της Βενεζουέλας στο Ισραήλ

Πετρέλαιο της Βενεζουέλας στο Ισραήλ μεταφέρει το τάνκερ Poliegos που ανήκει στην εταιρεία Okeanis Eco Tankers Corp, συμφερόντων της οικογένειας Αλαφούζου. Έκκληση για την παρεμπόδιση του προγραμματισμένου του ελλιμενισμού του στη Σαρδηνία στις 17 Φεβρουαρίου απευθύνει το διεθνές κίνημα BDS.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του BDS:

«Το κίνημα BDS καλεί για άμεση δράση ώστε να διασφαλιστεί ότι:

Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν θα φτάσει στο Ισραήλ.

Το δεξαμενόπλοιο Poliegos (IMO 9746621), που μεταφέρει το πετρέλαιο και εμφανίζει ως επόμενο λιμάνι προσέγγισης τη Σαρδηνία της Ιταλίας, δεν θα εξυπηρετηθεί ούτε θα του επιτραπεί να ελλιμενιστεί.

Αν οι Βενεζουελάνοι είχαν τον έλεγχο του πετρελαίου τους, αυτή η αποστολή θα είχε, όπως θα έπρεπε, κατευθυνθεί προς την Κούβα για να αντιμετωπιστούν οι εγκληματικές κυρώσεις των ΗΠΑ.

Στο πλαίσιο του εξαγωγικού σχήματος που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ, το πετρέλαιο φέρεται να φορτώθηκε στον τερματικό σταθμό Jose της Βενεζουέλας και προγραμματίζεται να φτάσει στο λιμάνι Sarroch της Σαρδηνίας στις 17 Φεβρουαρίου.

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι το πλοίο Poliegos μεταφέρει ένα εκατομμύριο βαρέλια βενεζουελάνικου αργού πετρελαίου: 200.000 βαρέλια φέρεται να προορίζονται για το διυλιστήριο στη Χάιφα, που ανήκει στην ισραηλινή εταιρεία αργού πετρελαίου Bazan. 800.000 βαρέλια θα κατευθυνθούν στο διυλιστήριο Saras στο Sarroch, που ανήκει στην ελβετικής έδρας εμπορική εταιρεία Vitol.

Στη Γάζα, ο άξονας ΗΠΑ–Ισραήλ έχει, σύμφωνα με το κείμενο, καταστρέψει το διεθνές νομικό σύστημα. Με την παράνομη στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα στις 3 Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ επέκτειναν αυτόν τον κανόνα του «η ισχύς υπερισχύει του δικαίου» και στη Λατινική Αμερική.

Οι ρητοί στόχοι είναι:

• Πλήρης έλεγχος και λεηλασία των τεράστιων φυσικών πόρων της Βενεζουέλας.
• Αποκοπή της Κούβας από τον βασικό της προμηθευτή ενέργειας, ενώ απαγορεύεται σε άλλους να παρέμβουν, ώστε να ενταθεί ο εγκληματικός αποκλεισμός του νησιού.

Τώρα ο κύκλος κλείνει: το πετρέλαιο της Βενεζουέλας αναδρομολογείται για να τροφοδοτήσει, όπως αναφέρεται, τη γενοκτονία του Ισραήλ.

Συνενοχή της Vitol σε εγκλήματα ΗΠΑ–Ισραήλ

Έρευνα των PICS και DisruptPower αποκάλυψε το 2025 ότι το διυλιστήριο Saras της Vitol στο Sarroch παρείχε το 17% των εισαγωγών πετρελαίου και διυλισμένων προϊόντων του Ισραήλ.

Μέλισσες και τίγρεις στην ΕφΣυν - Του Μάριου Διονέλλη

 

Μάριος Διονέλλης

𝝡𝝚𝝠𝝞𝝨𝝨𝝚𝝨 𝝟𝝖𝝞 𝝩𝝞𝝘𝝦𝝚𝝞𝝨 𝝨𝝩𝝜𝝢 𝝚𝝫𝝨𝝪𝝢

Το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι από τον τόπο που ζω αποφάσισαν να μιλήσουν δημόσια για το πρόσωπό μου και για τον τρόπο που ασκώ τη δημοσιογραφία, είναι για μένα συγκλονιστικό. Ισως και να μην αξίζω τόσο καλά λόγια. Εκείνο όμως που αξίζει να προσέξετε είναι η έγνοια τους για να συνεχίσει να φτάνει η φωνή τους όσο γίνεται πιο μακριά, όπως έφτανε αυτά τα 13 χρόνια. Με την επιστολή τους απευθύνονται σε μια νέα διοίκηση που φαίνεται να μην έχει καταλάβει σε ποια εφημερίδα ήρθε να κάνει κουμάντο. Που δεν έχει πάρει χαμπάρι τι σημαίνει ρεπορτάζ και επαφή των δημοσιογράφων με τους ανθρώπους. Το αίτημα της επαναπρόσληψής μου, ας μη γελιόμαστε, έχει μηδαμινές πιθανότητες να γίνει δεκτό. Όμως η εφημερίδα ΠΡΕΠΕΙ να έχει ανταποκριτή στην Κρήτη. Ακόμα και μετά από εμένα, ακόμα και χωρίς εμένα. Όπως πρέπει να έχει ανταποκριτές παντού.

Ακριβώς την επόμενη της απόλυσής μου, το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ήταν για το έγκλημα του Λιμενικού στη Χίο, με το εξαιρετικό ρεπορτάζ του Γιώργου Παγούδη. Αλήθεια, αυτούς τους ανταποκριτές θα διώξετε για να πάρετε άλλους που θα γεμίζουν με ειδησάκια το site; Καλύτερα να παραδεχτείτε πως το «σχέδιο» για απομάκρυνση των ανταποκριτών ήταν πρόφαση για να υλοποιήσετε την προγραφή που ήρθε για μένα «από τα μέσα» επειδή εξέφρασα δημόσια τη γνώμη μου, παρά να ξεφτιλίζετε μια εφημερίδα που έγραψε ήδη ιστορία ακριβώς για αυτά τα δύο πράγματα: Για το ρεπορτάζ της και για την ελευθερία γνώμης στις σελίδες της.

Το κείμενο των περισσότερων από 30 φορέων της Κρήτης (μαζί με τις υπογραφές τους) θα το βρείτε στο τέλος αυτού εδώ του κατεβατού. Οφείλω ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Και ειδικά στους δύο πρώτους υπογράφοντες, τον Σύλλογο «SOS Τροχαία Εγκλήματα» και τον Σύλλογο των Αρχαιολόγων που πήραν την πρωτοβουλία για τη συλλογή των υπογραφών. Τις κρατώ σαν φυλαχτό για την πορεία από δω και πέρα.

Εχω όμως μερικά ακόμα να σας πω.
Για τις τίγρεις και για τις μέλισσες που συμβιώνουν πλέον στην ΕΦΣΥΝ…

Στη φωτογραφία που συνοδεύει αυτό το κείμενο είναι οι τρεις άνθρωποι που τις τελευταίες 10 μέρες έπαιξαν ρόλο στην επαγγελματική μου ζωή. Ο πρώτος δεν χρειάζεται συστάσεις. Αμφιβάλλω αν ακόμα και σήμερα γνωρίζει έστω το όνομά μου. Ο δεύτερος είναι ο Σπύρος Κτενάς, νεοφερμένος (από τον πρώτο) πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της «Εφημερίδας των Συντακτών». Δεν γνωριστήκαμε ποτέ, δεν μιλήσαμε ούτε μία φορά. Η πρώτη και η τελευταία φορά που ασχολήθηκε μαζί μου ήταν για να υπογράψει την απόλυσή μου και να στείλει τις σχετικές εντολές στο λογιστήριο. Ο τρίτος είναι ο διευθυντής της Εφημερίδας Σωτήρης Μανιάτης. Στο τηλεφώνημα για την απόλυση με διαβεβαίωσε πως έκανε ό,τι μπορούσε για να την αποτρέψει. Όταν ρώτησα: Δηλαδή τι ακριβώς; Μου επανέλαβε… «Ό,τι μπορούσα». Τον πιστεύω. Τόσο μπορεί.

Μου εξήγησε πάντως αναλυτικά πως η δέσμευση της νέας διοίκησης για «διετή προστασία των θέσεων εργασίας» δεν αφορούσε τα πρόσωπα των εργαζομένων αλλά τον συνολικό αριθμό τους. Πάντως, στη νέα συμφωνία υπάρχει μόνο μία θέση που προβλέπεται ονομαστικά η προστασία της: Η δική του. Οι υπόλοιποι είμαστε αριθμοί και όχι πρόσωπα.
 

* Υπάρχει και ένας τέταρτος που λείπει από τη φωτογραφία. Ενας που κινείται έρποντας μεταξύ ιδιοκτησίας, διοίκησης, διεύθυνσης και δημοσιογράφων. Αλλά με αυτόν μάλλον θα ασχοληθούν όσοι μένουν πίσω, μετά από εμένα. Εξάλλου πάντα δίπλα στις τίγρεις ζουν μικρότερα σαρκοφάγα, που όλο και κάποιο κομματάκι περισσεύει για να τραφούν κι αυτά.

Αυτοί οι άνθρωποι καθορίζουν τι θα διαβάζετε και τι όχι στην εφημερίδα.

Αυτοί αποφασίζουν αν θα γράφουμε τα ονόματα των εταιρειών που θησαυρίζουν από τα δημόσια έργα όπως στο κείμενό μου, που κόπηκε την 1η Δεκέμβρη. (Το λινκ μαζί με άλλα σχετικά με αυτή τη δημοσίευση, στα πρώτα σχόλια).

Από την απόλυσή μου έχουν περάσει δέκα μέρες και δεν γράφτηκε για αυτήν ούτε μία λέξη (στο φύλλο ή στο site). Δόθηκε εντολή να μην περάσει καμία από τις αντιδράσεις που έφτασαν στη διεύθυνση. Οσο και αν αυτό σας φαίνεται αναμενόμενη στάση από μια εργοδοσία που κάνει ό,τι γουστάρει, εντούτοις για την ΕΦΣΥΝ δεν είναι φυσιολογικό. Δεν είναι αυτή η ΕΦΣΥΝ.

«Κόπηκε» η ανακοίνωση των συναδέλφων μου από τη Συσπείρωση Δημοσιογράφων, «κόπηκε» και η ανακοίνωση των συναδέλφων μου από την Πρωτοβουλία για την Ανατροπή (στην ΕΦΣΥΝ εργάζονται ή εργάστηκαν πολλά μέλη και των δύο παρατάξεων). «Κόπηκε» επίσης το κείμενο διαμαρτυρίας που έστειλαν στη διεύθυνση αρθρογράφοι – συνεργάτες της εφημερίδας όπως η Πέπη Ρηγοπούλου, η Ελένη Καρασαββίδου, ο Πέτρος Μανταίος και άλλοι. «Κόπηκε» φυσικά και η επιστολή διαμαρτυρίας των φορέων της Κρήτης, που εστάλη όταν ήταν ακόμα 18 οι υπογραφές και όχι πάνω από 30 όπως είναι σήμερα. Όλα αυτά με εντολή της διεύθυνσης. Της ίδιας που έκανε «ό,τι μπορούσε» για να με κρατήσει…

Εντούτοις, το μόνο που άκουσαν για μένα από την εφημερίδα οι αναγνώστες της αυτές τις δέκα μέρες ήταν μια αναφορά με διάρκεια ενάμισι λεπτό από δύο συναδέλφους στα podcast της ΕΦΣΥΝ. Ακόμα και σε αυτό το ενάμισι λεπτό όμως, ανάμεσα σε άλλες «Ανάγωγες κουβέντες» άκουσαν τους συναδέλφους μου να με επικρίνουν για το πρώτο κείμενό μου, που δημοσίευσα την ίδια μέρα της απόλυσης. Δεν έκαναν κριτική στην απόλυσή μου αλλά στο κείμενό μου για την απόλυσή μου. Και είπαν ότι δεν τους άρεσε. Λυπάμαι που τους στεναχώρησα. Την επόμενη φορά θα τους το στείλω πρώτα να το διαβάσουν ή ακόμα καλύτερα, θα δακρύσω ήσυχα σε μια γωνίτσα να μην τους ενοχλώ. Τους ευχαριστώ πάντως για τις συστάσεις. (Ο ένας από αυτούς έχει και site που γράφει όλα όσα συμβαίνουν στα media αλλά για την απόλυση στην εφημερίδα που δουλεύει δεν ένιωσε την ανάγκη να γράψει κουβέντα – δικαίωμά του προφανώς).

Αρα να σταματήσουμε να παίρνουμε ΕΦΣΥΝ;

Όχι βέβαια. Στην προηγούμενη ανάρτησή μου αλλά και σε προσωπικές επαφές, πολλοί μου έγραψαν και μου είπαν. «Τέλος η ΕΦΣΥΝ. Δεν θα την ξαναπάρω, δεν θα ξαναστείλω κείμενα για δημοσίευση». Δεν θα με ακούσετε ποτέ να πω ή να παρακινήσω για κάτι τέτοιο. ΠΟΤΕ!

Η εφημερίδα (μας) έχει ακόμα το καλύτερο ελεύθερο ρεπορτάζ στην πιάτσα. Είναι δυνατόν να σας πω να μην διαβάζετε τις θεματάρες του Ζαφειρόπουλου, του Αγγελίδη και του Χατζηγεωργίου; Της Δανάης, του Μιχάλη, του Στέργιου ή του Σαραντή και όλου του Ελεύθερου – Επαρχιακού Τμήματος που δίνει τόσα χρόνια μάχες με μπροστάρισσα την Ελένη Γκρούη;
 

Η ΕΦΣΥΝ έχει ακόμα γραφιάδες που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού: Τον Τσιάρα, τον Αλλαμανή, τη Χριστίνα, την Κορίνα στο Διεθνές. Τον Αρη Χατζηστεφάνου. Τον Ξυδάκη και τον Κωστόπουλο, τον Μανταίο και τον Τσακίρογλου, τον Κάτσικα. Τον Κιμπουρόπουλο στα Οικονομικά με τη Χριστίνα και τη Λένα στα Εργασιακά. Τη Ναταλί και τη Βασιλική στα Πολιτιστικά. Εχει τις Νησίδες. Και άλλους που ξεχνάω και σίγουρα τους αδικώ. Και βέβαια τους ανταποκριτές. Τον Νίκο και τον Απόστολο στη Θεσσαλονίκη, τον Γιώργο στη Χίο, τον Φιλήμονα στην Ηπειρο, τη Μαρία στις Βρυξέλλες, τον Θόδωρο στη Ρώμη. 

 

Γιατί σε πείραξαν οι σχέσεις του Έπστιν με τον Τσόμσκι και όχι με το Ισραήλ; – Του Άρη Χατζηστεφάνου

Τις τελευταίες ημέρες πέρασαν από το timeline μου, σε όλα τα social media, εκατοντάδες σχόλια για την αποκάλυψη των επαφών του Νόαμ Τσόμσκι με τον Τζέφρι Έπστιν. Πέρα από το διαρκές αριστερό αυτομαστιγωμα και τους όψιμους επικριτές όλης της πορείας του Τσόμσκι, διατυπώθηκαν πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις.

Αν συμφωνήσουμε ότι πρέπει να καταδικάσουμε τη συμπεριφορά του μένει να αποφασίσουμε αν αυτό επηρεάζει την ποιότητα του έργου του – όχι τόσο ως γλωσσολόγου (για αυτό έχουν υπάρξει εδώ και δεκαετίες σημαντικές αμφιβολίες σε σχέση με τα ιδεαλιστικά χαρακτηριστικά που περιλαμβάνει) αλλά ως του σημαντικότερου επικριτή της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Η προσωπική, ασήμαντη άποψή μου είναι ότι το έργο του δεν ακυρώνεται γιατί δεν έχω καμία απόδειξη ότι επηρεάστηκε από τις επαφές του με τους ισχυρούς.

Αυτή η συζήτηση όμως είναι δευτερεύουσας σημασίας. Η μεγάλη αποκάλυψη από τη νέα κυκλοφορία αρχείων της υπόθεσης Έπστιν είναι οι σχέσεις του παιδοβιαστή, μαστρωπού και εκβιαστή με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Τα στοιχεία είναι ακλόνητα και ακριβώς για αυτό το λόγο τα κυρίαρχα ΜΜΕ στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα έστησαν μια ολόκληρη επιχείρηση για να παρουσιάσουν τον Έπστιν σαν πράκτορα της Μόσχας και έτσι να αποσιωπήσουν τις αποκαλύψεις για το Ισραήλ.

Εκτός Ελλάδας οι σημαντικότεροι δημοσιογράφοι, συγγραφείς και διανοούμενοι της αριστεράς δεν έπεσαν στην παγίδα. Τοποθετήθηκαν βέβαια για την περίπτωση του Τσόμσκι (άνθρωποι που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του όπως ή ο Βιτζάι Πρασάντ καταδίκασαν τη στάση του) αλλά επανήλθαν αμέσως στην ουσία των αποκαλύψεων. Και φυσικά ούτε για μια στιγμή δεν σταμάτησαν να καταδικάζουν τη γενοκτονία στη Γάζα που συνεχίζεται παρά – και κυρίως χάρη – στην απάτη της λεγόμενης εκεχειρίας. Στην Ελλάδα η υπόθεση της Γάζας έχει περάσει στο περιθώριο και αυτό μας καλεί να συζητήσουμε ανοιχτά για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία ενός αντιπολεμικού, διεθνιστικού κινήματος στην χώρα.

Το κίνημα αυτό χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια γενοκτονίας για να ξυπνήσει. Όταν το έκανε έδειξε την πραγματική δύναμή του και ταρακούνησε τα νερά. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Το ξύπνημα ήρθε παράλληλα με την κριτική προς το Ισραήλ που άσκησαν εκείνη την περίοδο τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αλλά ακόμη και ξένοι ηγέτες που είχαν στηρίξει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Σήμερα η κάλυψη των εξελίξεων στη Γάζα από τα διεθνή ΜΜΕ έχει μειωθεί κατά τουλάχιστον 85% παρά το γεγονός ότι από την έναρξη της «εκεχειρίας» το Ισραήλ δολοφόνησε τουλάχιστον 600 Παλαιστίνιους και τραυμάτισε χιλιάδες άλλους. Ανάλογα έχουν μειωθεί και οι αναφορές στα social media και οι κινητοποιήσεις.

Η επιστολή -για την οποία δεν έλαβαν ποτέ απάντηση- που απέστειλαν 5 οργανώσεις προς Γιώργο Καπουτζίδη και Κατερίνα Βρανάγια για το artwashing και pink washing που επιχειρείται μέσα από τη EUROVISION

BDS Greece

Δημοσιοποιούμε επιστολές που στάλθηκαν στις 25/1 στους κ.κ. Γιώργο Καπουτζίδη και Κατερίνα Βρανά, ως οικοδεσπότη και παρουσιάστρια αντίστοιχα, στον εθνικό τελικό για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στην Eurovision. Δεν λάβαμε ποτέ απάντηση.

Οι επιστολές υπογράφονταν από το BDS Greece, το March to Gaza Greece, το Πολιτιστικό Δίκτυο για την Παλαιστίνη, την Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας και την Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων “Μηδενική Ανοχή”.

“...Πληροφορηθήκαμε ότι πρόκειται να είστε [οικοδεσπότης/παρουσιάστρια] στους διαγωνισμούς «Sing for Greece» για την επιλογή του τραγουδιού που θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στο διαγωνισμό Eurovision 2026.

Ως εκ τούτου θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι δυστυχώς η Eurovision δεν είναι πλέον ένας θεσμός που προάγει την ειρήνη, τη φιλία των λαών και τη συμπεριληπτικότητα. Αντιθέτως όσο συμμετέχει το Ισραήλ το οποίο συνεχίζει να διαπράττει εγκλήματα πολέμου στην Παλαιστίνη, εργαλειοποιείται ως θεσμός για να ξεπλένει τα μαζικά εγκλήματα του.

Η συμμετοχή του Ισραήλ είναι σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, την αναγνώριση της γενοκτονίας των Παλαιστινίων από τον ΟΗΕ και τις αποφάσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου με βάση τις οποίες ο πρωθυπουργός του Ισραήλ θα πρέπει να συλληφθεί ως εγκληματίας πολέμου.

Η Eurovision δεν είναι ένα μουσικό γεγονός «υπεράνω πολιτικής», διότι σε αυτήν συμμετέχουν εθνικές αντιπροσωπείες κρατών. Η άποψη ότι «είναι υπεράνω πολιτικής» είναι φαιδρή και υποκριτική, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση της EBU να απαγορεύσει τη συμμετοχή της Λευκορωσίας από το 2021 και της Ρωσίας από το 2022 για πολιτικούς λόγους.

H Eurovision εργαλειοποιεί τα κινήματα για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και των Aναπήρων προκειμένου να κατασκευάσει ένα προσωπείο «συμπεριληπτικότητας», την ίδια στιγμή που αγνοεί το δικαίωμα ενός ολόκληρου λαού στη ζωή.

Ενός λαού που θρηνεί πάνω από 71.000 καταγεγραμμένους ονομαστικά νεκρούς και μετράει πάνω από 170.000 τραυματίες κατά τη συνεχιζόμενη γενοκτονία. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ (Σεπτέμβριος 2025), πάνω από 21.000 παιδιά στη Γάζα έχουν τραυματιστεί και 2.500 έχουν μείνει μονίμως ανάπηρα λόγω του γενοκτονικού πολέμου από τον Οκτώβριο 2023, ενώ το 83% των ανάπηρων ατόμων στη Γάζα έχει χάσει τον βοηθητικό εξοπλισμό του.

Οι φωνές που ζητούν τον αποκλεισμό του Ισραήλ από τη EUROVISION μέχρι να σεβαστεί το διεθνές Δίκαιο πληθαίνουν. Η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Ολλανδία, η Σλοβενία και η Ισλανδία αποσύρθηκαν οριστικά. Ο νικητής του διαγωνισμού του 2024 Nemo επέστρεψε το βραβείο. Στην Ελλάδα ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Προσωπικού Επιχειρήσεων Ραδιοφωνίας - Τηλεόρασης (Π.Ο.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ.), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος (Π.Ο.Θ.Α.) κάλεσαν την ΕΡΤ να πιέσει για τον αποκλεισμό του Ισραήλ.

Εκατοντάδες καλλιτέχνες και προσωπικότητες του πολιτισμού σε όλη την Ευρώπη ζητούν τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Καλλιτέχνες που σκόπευαν να διαγωνιστούν αποχωρούν λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ (π.χ. Οι Ylvis - Νορβηγία). Η Διεθνής Πρωτοβουλία Queer Coalition for Palestine, που συνδέεται με ΛΟΑΤΚΙ+/κουήρ οργανώσεις από όλο το κόσμο, καλεί να μην επιτρέψουμε το «ροζ ξέπλυμα» (pinkwashing) ζητώντας τον αποκλεισμό του γενοκτόνου Ισραήλ από τη Eurovision.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ) για το νομοσχέδιο «Ενεργή Μάχη …..» του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας

Θέση της ΠΟΓΕΔΥ επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας «Ενεργή Μάχη …..» που κατατέθηκε στην Βουλή στις 9-2-2026.

Δυστυχώς για άλλη μία φορά επιχειρείται από την Πολιτεία η νομοθέτηση διατάξεων που αφορούν την προστασία και διαχείριση των δασών και την αναμόρφωση του συστήματος  πρόληψης των δασικών πυρκαγιών δια μέσου του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας και όχι από το  Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας, στο οποίο υπάγεται η Δασική Υπηρεσία, η οποία έχει εκ του νόμου τις σχετικές με το αντικείμενο αρμοδιότητες καθώς και την επιστημονική γνώση από τους Γεωτεχνικούς επιστήμονες που υπηρετούν σε αυτή και ιδίως τους δασολόγους.

Η επιμονή αυτή της Πολιτείας χρόνια τώρα και ιδίως μετά την μεταφορά της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα να απαξιώνει την Δασολογική Επιστήμη, την Δασική Υπηρεσία καθώς και τους Δασολόγους Δημοσίους υπαλλήλους, αποφασίζοντας πάντα ερήμην αυτών, έχει σαν αποτέλεσμα να βλέπουμε κάθε χρόνο, ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες και όχι μόνο να καταστρέφονται τεράστιες δασικές εκτάσεις από ανεξέλεγκτες πυρκαγιές,  να χάνονται περιουσίες καθώς δυστυχώς και ανθρώπινες ζωές, χωρίς μέχρι σήμερα αυτό να μπορεί να ανακοπεί και πάντα να φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από το υπάρχον μοντέλο δασοπυρόσβεσης  το οποίο βασίζεται κατεξοχήν στην καταστολή και όχι στην πρόληψη.

Το μοντέλο αυτό δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα παρά τα μεγάλα ποσά που δαπανήθηκαν για την καταστολή των δασικών πυρκαγιών σε αντίθεση με τα ελάχιστα αναλογικά, που δαπανήθηκαν για την πρόληψη. Η ανάγκη αλλαγής του δόγματος ήταν επιτακτική και ζητούμενη από την επιστημονική κοινότητα, τονίζοντας τη σημασία της πρόληψης των δασικών πυρκαγιών και την αναγκαιότητα στελέχωσης και ενδυνάμωσης της Δασικής Υπηρεσίας, η οποία σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να είναι απλά παρατηρητής στην αντιπυρική προστασία των δασικών οικοσυστημάτων.

Η πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και η αποκατάσταση των δασικών οικοσυστημάτων μετά τις δασικές πυρκαγιές, είναι μέχρι σήμερα αρμοδιότητα της δασικής υπηρεσίας και τα δασοτεχνικά έργα υλοποιούνται σε εφαρμογή εγκεκριμένων δασοτεχνικών μελετών, σύμφωνα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, το οποίο  ορίζει ότι όλα τα δασοτεχνικά έργα εκτελούνται και εποπτεύονται από τη δασική υπηρεσία.

Η συνειδητή επιλογή όμως για άλλη μία φορά της νομοθέτησης αποσπασματικών διατάξεων που αφορούν την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, χωρίς αυτές να έχουν προταθεί, επεξεργαστεί τόσο από την Δασική Υπηρεσία όσο και από την Επιστημονική Δασολογική Κοινότητα, δεν μας αφήνει καμία αμφιβολία για τις προθέσεις τους, που όπως όλα δείχνουν  είναι για άλλη μία φορά η  μετατόπιση των ευθυνών στην περίπτωση της μη αποτελεσματικότητας αυτών, ιδίως κατά την  χρήση της τεχνικής της Προδιαγεγραμμένης Καύσης. Μίας τεχνικής για την οποία η Επιστημονική Δασολογική Κοινότητα έχει σοβαρές επιφυλάξεις εάν αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στα μεσογειακά οικοσυστήματα της Ελλάδας.

Η ΠΟΓΕΔΥ για άλλη μία φορά δηλώνει πως θα σταθεί δίπλα στους συναδέλφους Γεωτεχνικούς δασολόγους που υπηρετούν στην Δασική Υπηρεσία, και δεν θα επιτρέψει αυτοί να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα της προδιαγεγραμμένης αποτυχίας των ανωτέρω επιλογών (προδιαγεγραμμένη καύση).

Καλεί την Πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η οποία από ότι φαίνεται είναι εντελώς απούσα, να σταματήσει την περαιτέρω υποβάθμιση της Δασικής Υπηρεσίας  και να σταθεί έμπρακτα δίπλα στους υπηρετούντες  δασολόγους.

ΠΗΓΗ 

Σύρος - Τήνος: Ψηφίσματα αλληλεγγύης στους κατοίκους της Τήνου που διώκονται επειδή υπερασπίστηκαν ειρηνικά το νησί τους, επειδή είπαν “όχι” στις ανεμογεννήτριες (ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ)

1. Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Νοτ. Αιγαίου Περ/κής Ενότητας Κυκλάδων (πρώην ΣΥΝΑΝΚ)   Ψήφισμα αλληλεγγύης στους διωκόμενους κατοίκους της Τήνου

Τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026, κάτοικοι της Τήνου καλούνται εκ νέου να δικαστούν στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Σύρου, εξαιτίας της συμμετοχής τους σε ειρηνικές κινητοποιήσεις για την προστασία του νησιού τους από την εκτεταμένη εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Οι διώξεις αυτές, που προέκυψαν ύστερα από αγωγή εταιρείας και αυτεπάγγελτες ενέργειες των αρχών, αποδίδουν κατηγορίες ασύμβατες με τον ειρηνικό χαρακτήρα των δράσεων και τη μαζική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.

Για τον ΣΥΝΑΝΚ, το ζήτημα υπερβαίνει τα όρια μιας τοπικής υπόθεσης. Αφορά το δικαίωμα των πολιτών να εκφράζουν δημόσια την άποψή τους, να συμμετέχουν στις αποφάσεις που επηρεάζουν τον τόπο τους και να υπερασπίζονται το φυσικό και πολιτιστικό τους περιβάλλον χωρίς τον φόβο ποινικών συνεπειών. Η δημοκρατική διαμαρτυρία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως παραβατική συμπεριφορά.

Ο ΣΥΝΑΝΚ στηρίζει κάθε πολίτη που διώκεται άδικα επειδή υπερασπίζεται τον τόπο του και τα κοινά αγαθά. Η προστασία του περιβάλλοντος και η ενεργή συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών αποτελούν θεμελιώδεις αρχές μιας ζωντανής δημοκρατίας.

Στις 16 Φεβρουαρίου δεν δικάζονται μόνο κάποιοι κάτοικοι ενός νησιού· δοκιμάζεται το δικαίωμα όλων μας να αγωνιζόμαστε ειρηνικά για την προστασία του τόπου μας και για μια δίκαιη, συμμετοχική λήψη αποφάσεων.

Ζητούμε την άμεση απαλλαγή των κατοίκων της Τήνου από κάθε κατηγορία και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους υπερασπίζονται με δημοκρατικό τρόπο το φυσικό και κοινωνικό τους περιβάλλον.

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η πρόσφατη ανάρτηση στο μπλογκ μας, με ψήφισμα από το Παράρτημα Κυκλάδων της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) : 

Σύρος-Τήνος: Ψήφισμα αλληλεγγύης στους κατοίκους της Τήνου που διώκονται επειδή υπερασπίστηκαν ειρηνικά το νησί τους, επειδή είπαν “όχι” στις ανεμογεννήτριες

Υπόμνημα από τον Σύλλογο Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου για την υποστελέχωση στις Δασικές Υπηρεσίες των νησιών – Το Αιγαίο σε οριακή κατάσταση

Υποστελέχωση στις Δασικές Υπηρεσίες – Το Αιγαίο σε οριακή κατάσταση

Ο Σύλλογος Εργαζομένων Δασικών Υπηρεσιών Αιγαίου καταθέτει τεκμηριωμένο υπόμνημα προς το ΥΠΕΝ, τα συναρμόδια Υπουργεία, τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες, τους βουλευτές και ευρωβουλευτές, αναδεικνύοντας τη διαχρονική υποστελέχωση που αντιμετωπίζουν συνολικά οι Δασικές Υπηρεσίες της χώρας, με ιδιαίτερη όμως ένταση στον νησιωτικό χώρο.

Η παρέμβαση αναγνωρίζει ότι σοβαρά προβλήματα διοικητικής επιβάρυνσης και έλλειψης προσωπικού χαρακτηρίζουν το σύνολο της δασικής διοίκησης. Ωστόσο, στο Αιγαίο τα προβλήματα εμφανίζονται με ιδιαίτερη οξύτητα: η αναλογία στελέχωσης είναι κατά 62% δυσμενέστερη σε σχέση με τον πανελλαδικό μέσο όρο (βάση 2014), ενώ το 28,3% των οργανικών θέσεων παραμένει ανενεργό (κενές ή δεσμευμένες). Παράλληλα, ο μέσος όρος ηλικίας των εργαζομένων έχει φθάσει στο 57ο έτος, στοιχείο που επιτείνει τη λειτουργική πίεση σε ένα περιβάλλον γεωγραφικής ασυνέχειας, αυξημένων περιβαλλοντικών κινδύνων και πολλαπλών επιχειρησιακών απαιτήσεων.

Σε μια περιοχή με 793 νησιά και νησίδες, εκ των οποίων 48 κατοικημένα και υπηρεσιακές δομές μόλις σε 21, η αυξημένη περιβαλλοντική τρωτότητα του νησιωτικού χώρου, σε συνδυασμό με τις διευρυμένες επιχειρησιακές απαιτήσεις, καθιστά τη διοικητική αποδυνάμωση έλλειμμα κρατικής ισοτιμίας και ουσιαστικής εφαρμογής της συνταγματικής αρχής της νησιωτικότητας.

Το υπόμνημα τεκμηριώνει ποσοτικά και χωρικά την υφιστάμενη ανισότητα και διατυπώνει συγκεκριμένα αιτήματα:

• Άμεση κάλυψη κενών και αποδέσμευση δεσμευμένων οργανικών θέσεων.
• Στοχευμένες προσλήψεις σε κρίσιμες ειδικότητες και ενίσχυση διοικητικής υποστήριξης.
• Θεσμοθέτηση ειδικής νησιωτικής πολιτικής στελέχωσης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 101 παρ. 4 του Συντάγματος.
• Ακύρωση του άρθρου 31 ν. 5069/2023, που απαγορεύει τη συμμετοχή των υπαλλήλων των Δασικών Υπηρεσιών στην κινητικότητα.
• Χορήγηση στο Σύλλογο του σχεδίου του νέου Οργανισμού (οργανογράμματος) του ΥΠΕΝ.
• Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και αποκατάσταση θεσμοθετημένων πόρων που περικόπηκαν τα χρόνια των μνημονίων όπως 3‰.

Ο Σύλλογος ζητά άμεση πολιτική συνάντηση και έγγραφη δέσμευση χρονοδιαγράμματος υλοποίησης.

Η συζήτηση δεν αφορά συντεχνιακό ζήτημα. Αφορά τη διοικητική επάρκεια της δημόσιας διοίκησης, την εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της νησιωτικότητας και την ισότιμη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος σε όλη τη χώρα.

ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ

ΠΗΓΗ 

Ο Μητσοτάκης θα κυνηγήσει τους «180» σε μια άκρως επικίνδυνη αναθεώρηση του Συντάγματος

Ο Μητσοτάκης θα κυνηγήσει τους «180» σε μια άκρως επικίνδυνη αναθεώρηση

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Πώς οι συσχετισμοί στη σημερινή Βουλή βοηθούν τους σχεδιασμούς του Μαξίμου. Οι βουλευτές - στόχοι, οι πιθανές συνεννοήσεις και ανταλλαγές.

Σε μία διαδικασία άκρως επικίνδυνη θα αναδειχθεί πιθανότατα η συνταγματική αναθεώρηση, την έναρξη της οποία κήρυξε μέσω τηλεοπτικού του μηνύματος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι αλλαγές του Συντάγματος αφορούν τόσο την υπάρχουσα όσο και την επόμενη Βουλή, αφού σύμφωνα με τις προβλέψεις η όλη διαδικασία έχει 2 φάσεις και απαιτεί αντίστοιχα δύο κοινοβούλια.

Οι βάσεις, όμως, για την αναθεώρηση αναμένεται να «μπουν» από την τρέχουσα σύνθεση του κοινοβουλίου. Πράγμα που σημαίνει ότι για τη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν μεγάλα περιθώρια να διαμορφώσει συνθήκες αντιδραστικών ανατροπών στο Σύνταγμα, ανοίγοντας τον δρόμο για περαιτέρω αντιδημοκρατικές, νεοφιλελεύθερες εξελίξεις. Μάλιστα, σε αυτή την τρέχουσα συγκυρία από ότι φαίνεται, σημαντικό ρόλο θα παίξει το ακροδεξιό στοιχείο που χαρακτηρίζει σε σημαντικό βαθμό την σύσταση και τους συσχετισμούς του κοινοβουλίου.

Ο στόχος

Στο διάγγελμά του την περασμένη Δευτέρα ο πρωθυπουργός έδωσε με σαφήνεια το στίγμα της αναθεωρητικής διαδικασίας που θα  επιχειρήσει, δίχως μάλιστα να ανοίξει όλη την «βεντάλια» των στόχων του. Επιθυμεί να θεσμοθετηθεί συνταγματικά η δυνατότητα μαζικών απολύσεων στο δημόσιο και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, να αλλάξει το καθεστώς προστασίας των δασικών εκτάσεων, ο τρόπος εκλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης και η διαδικασία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας, ενώ ασαφείς είναι οι αλλαγές που θα προτείνει για την ποινική ευθύνη των υπουργών. Πράγμα που σημαίνει ότι επιθυμεί την αναθεώρηση τουλάχιστον 6 άρθρων: 16, 24, 30, 86, 90 και 103.

Μάλιστα, επιθυμεί την αναθεώρησή τους με την ψήφο 180 βουλευτών. Κάτι το οποίο θα δώσει εν λευκώ εξουσιοδότηση στην επόμενη κυβέρνηση, προκειμένου να προχωρήσει σε αλλαγές και αναδιατυπώσεις με απόλυτη πλειοψηφία. Σημειώνουμε ότι στην πρώτη φάση της αναθεώρησης τα άρθρα που κρίνονται αναθεωρητέα με 151 ψήφους απαιτούν 180 στο δεύτερη φάση, που διεξάγεται από την επόμενη Βουλή, η οποία θα προκύψει, ενώ το αντίθετο συμβαίνει για όσα κριθούν αναθεωρητέα με αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων.

Ο κοινοβουλευτικός χάρτης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι προφανές ότι θα αναζητήσει ευρύτερες συναινέσεις για τις επιλογές του, στρεφόμενος κατά βάση στην αξιωματική αντιπολίτευση. Όμως δεν φαίνεται πως αυτή είναι η μόνη επιλογή του, προκειμένου – σε συγκεκριμένες συνταγματικές αλλαγές –  να επιτύχει τον «μαγικό αριθμό» των 180 ψήφων.  Αντιθέτως, η κοινοβουλευτική αριθμητική προδιαθέτει τη δημιουργία ιδιαίτερα αρνητικών συνθηκών και συσχετισμών στην επικείμενη αναθεώρηση.

Αρχικά, αξίζει να υπενθυμίσει κανείς ότι οι ψηφοφορίες για τις αλλαγές στα άρθρα του Συντάγματος δεν γίνονται με την «αρχή της δεδηλωμένης». Δηλαδή κάθε βουλευτής ψηφίζει ξεχωριστά για κάθε άρθρο και δεν είναι σπάνιες οι φορές σε προηγούμενες αναθεωρήσεις που καταγράφηκαν στάσεις διαφορετικές από την επίσημη κομματική θέση. Αυτό σημαίνει πολλά περιθώρια στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για προσωπική «διαπραγμάτευση» με βουλευτές, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς πως στην Βουλή αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλά κόμματα, δίχως όλα να έχουν βασικό χαρακτηριστικό την εσωτερική συνοχή ή κάποια σιγουριά για το μέλλον τους.

Όσον αφορά τους αριθμούς να επισημάνουμε ότι η Νέα Δημοκρατία διαθέτει μία κοινοβουλευτική πλειοψηφία 156 βουλευτών. Άρα, αναζητά 24 ακόμη ψήφους προκειμένου να επιτύχει την αναθεώρηση άρθρων με 180 ψήφους. Αυτά σε ένα κοινοβούλιο που διαθέτει 25 ανεξάρτητους βουλευτές, 20 ψήφους κομμάτων από τον χώρο της ακροδεξιάς και το αστάθμητο παράγοντα των 6 βουλευτών της Πλεύσης Ελευθερίας. Δηλαδή το Μέγαρο Μαξίμου διαθέτει μία «δεξαμενή» 51 βουλευτών για να επιτύχει τον στόχο της.

Πιο αναλυτικά στους ανεξάρτητους βουλευτές περιλαμβάνονται 9 πρώην μέλη των «Σπαρτιατών» με τουλάχιστον 3 από αυτούς να στηρίζουν σταθερά η σποραδικά τα νομοσχέδια που «κατεβάζει» η Νέα Δημοκρατία. Επίσης υπάρχουν 3 βουλευτές του χώρου της ακροδεξιάς προερχόμενοι από την «Νίκη» και την Ελληνική Λύση, όπως και δύο προερχόμενοι από τη λεγόμενη «πατριωτική πτέρυγα» της Ν.Δ, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Μάριος Σαλμάς. Δηλαδή 15 βουλευτές με ακροδεξιό προσανατολισμό. Δίχως να συνυπολογίσει κανείς τον Μιχάλη Χουρδάκη (πρώην Πλεύση Ελευθερίας νυν Κίνημα Δημοκρατίας) που στο παρελθόν έχει συμφωνήσει με θέσεις του Κυριάκου Βελόπουλου.

Στους ανεξάρτητους βουλευτές βρίσκουμε επίσης πρόσωπα που έχουν προσωπικές απόψεις και ατζέντες για σειρά ζητήματα όπως π.χ ο Ευάγγελος Αποστολάκης, η Αθηνά Λινού, η Αρετή Παπαϊωάννου και η Θεοδώρα Τζάκρη. Με ό,τι αυτό σημαίνει για τους όρους καθορισμού της στάσης τους στις επίμαχες ψηφοφορίες.

Πόσο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) χωράνε οι ελληνικές θάλασσες; - Κοινή ανακοίνωση 5 περιβαλλοντικών οργανώσεων

Πόσο LNG χωράνε οι ελληνικές θάλασσες;

Το σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον της αγοράς¹ για το αέριο που διακινείται μέσω του Κάθετου Διαδρόμου² δείχνει το αβέβαιο μέλλον της εξάρτησης από ένα ιδιαίτερα προβληματικό ορυκτό καύσιμο. Δυστυχώς, η ελληνική οικονομία βυθίζεται στην αβεβαιότητα και μακρόχρονη οικονομική εξάρτηση από την πετρελαϊκή  βιομηχανία, δίχως κανένα σχέδιο και προοπτική, προκαλώντας σοβαρή επιβάρυνση σε μοναδικά και πολύτιμα θαλάσσια οικοσυστήματα, όπως το Θρακικό Πέλαγος.

Το αφήγημα ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει κόμβος υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) βασίζεται κυρίως σε συγκυρίες και όχι σε στιβαρές οικονομικές ή ενεργειακές προϋποθέσεις. Ως εκ τούτου, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Greenpeace, MEDASSET, και WWF Ελλάς εκφράζουν έντονο προβληματισμό για τα εξής:

• Η συνεχιζόμενη προβολή του Ανεξάρτητου Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΑΣΦΑ) Αλεξανδρούπολης ως έργου σημαντικού για την ελληνική οικονομία, ενώ από την ίδια τη χρηματοοικονομική ανάλυση που οι ελληνικές αρχές απέστειλαν στις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποκαλύπτεται ότι «το σχέδιο δεν θα ήταν οικονομικά επικερδές χωρίς κρατική ενίσχυση». Αν και τα συνολικά οικονομικά του σχεδίου δεν είναι διόλου διαφανή και δημόσια διαθέσιμα, εντούτοις για το περιβαλλοντικά ιδιαίτερα επιβαρυντικό και επικίνδυνο αυτό έργο έχουν ήδη εγκριθεί δημόσιες επιδοτήσεις τουλάχιστον 272 εκατ. ευρώ.
• Ενώ η επάρκεια των υποδομών της χώρας για την κάλυψη των αναγκών της ελληνικής αγοράς σε ορυκτό αέριο είναι διαπιστωμένη, το ίδιο έργο ενίοτε προβάλλεται παραπλανητικώς και ως σημαντικό για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Ωστόσο, έχει τεκμηριωθεί ότι το ΑΣΦΑ Αλεξανδρούπολης, και οι λοιπές σχεδιαζόμενες μονάδες εισαγωγής ορυκτού αερίου εξυπηρετούν αμιγώς εξαγωγικούς σκοπούς.
• Πρόσφατη έγκριση νέου πλωτού συστήματος επαναεριοποίησης LNG, εντός της ίδιας περιοχής Natura, της θαλάσσιας προστατευόμενης περιοχής «Θαλάσσια Περιοχή Θράκης» GR1110013. Το «ΑΣΦΑ Θράκης» πρόσφατα έλαβε έγκριση περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ), στην οποία ουδεμία μνεία περιλαμβάνεται για το γεγονός ότι εγκαταστάσεις όπως αυτή που εμπίπτουν στις διατάξεις των οδηγιών Seveso (νομοθεσία της ΕΕ για τα μεγάλα βιομηχανικά ατυχήματα) απαγορεύονται μέσα σε προστατευόμενες περιοχές Natura. Πρόκειται για προστατευτική διάταξη του εθνικού μας δικαίου, η οποία έχει μεγάλη σημασία ιδιαίτερα καθώς ακόμα εκκρεμεί ο καθορισμός ειδικών μέτρων προστασίας των περιοχών Natura (κατά συνεχιζόμενη παράβαση της σχετικής καταδικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου της ΕΕ). Η ωμή παράκαμψη του ισχύοντος δικαίου εγείρει σοβαρά ζητήματα νομιμότητας. Σε κάθε περίπτωση, η “συσσώρευση” δύο εγκαταστάσεων επαναεριοποίησης (ΑΣΦΑ Θράκης και ΑΣΦΑ Αλεξανδρούπολης) στην ίδια προστατευόμενη περιοχή απειλεί σοβαρά το θαλάσσιο περιβάλλον και το πιο παραγωγικό αλιευτικό πεδίο της χώρας, τη σπάνια βιοποικιλότητά του (ψάρια, κητώδη), καθώς βεβαίως και την ποιότητα της ατμόσφαιρας.
• Λόγω των υψηλών εκπομπών μεθανίου, η κλιματική επιστήμη έχει ξεκαθαρίσει ότι το επαναεριοποιημένο LNG δεν είναι το καθαρό καύσιμο μετάβασης που ευαγγελίζονται οι εταιρείες και η κυβέρνηση.³  Όπως επισημαίνει στην αιτιολογική εισαγωγή του ο ευρωπαϊκός κανονισμός για το μεθάνιο 2024/1787, «το μεθάνιο είναι μόλις δεύτερο μετά το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) ως προς τη συνολική συμβολή του στην κλιματική αλλαγή και είναι υπεύθυνο για το ένα τρίτο περίπου της τρέχουσας αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη. Η ποσότητα μεθανίου στην ατμόσφαιρα αυξήθηκε απότομα σε παγκόσμιο επίπεδο κατά την τελευταία δεκαετία.»
• Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εκφράζουν την ανησυχία τους για την παντελή έλλειψη μέτρων εφαρμογής του ευρωπαϊκού Κανονισμού για το Μεθάνιο, ο οποίος επιβάλλει κάποια ελάχιστα μέτρα μετριασμού, παρακολούθησης και διαφάνειας των εκπομπών μεθανίου, μεταξύ άλλων και από τις εγκαταστάσεις επαναεριοποίησης.

Η εξάρτηση της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα και κατ’ επέκταση, από τις πετρελαϊκές εταιρείες είναι πηγή γεωπολιτικής αστάθειας, μόνιμης περιβαλλοντικής υποβάθμισης, και σοβαρότατων επιπτώσεων για την οικονομία και την κοινωνία. Η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι ανάπτυξη — είναι παγίδα οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική. Η πραγματική πρόοδος βρίσκεται στην ισχυρή θεσμική θωράκιση των πολύτιμων φυσικών οικοσυστημάτων, τη μετάβαση στην καθαρή ενέργεια με ισχυρές διασφαλίσεις περιβαλλοντικής προστασίας και κοινωνικής συμμετοχής και δικαιοσύνης, και στη διαφάνεια και πλατιά συμμετοχή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο Παύλος Μαρινάκης έχει απαντήσει - Του Θάνου Καμήλαλη

φώτο Αris Oikonomou/ SOOC

Ο Παύλος Μαρινάκης έχει απαντήσει

Εγώ καταλαβαίνω γιατί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει νεύρα. Πρέπει να του είναι πολύ δύσκολο, να βλέπει τον κενό περιεχομένου λόγο του, τους συνεχείς εξυπνακισμούς του και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας να καταρρέουν με μερικές απλές ερωτήσεις. Η ένδεια επιχειρημάτων, η σοβαροφάνεια αντί της σοβαρότητας, τα έχει αυτά. Τα νεύρα του Παύλου Μαρινάκη όμως δεν ενδιαφέρουν κανέναν, να τα λύσει μόνος του. Αυτό που ενδιαφέρει πολύ, είναι ότι μετά από επανειλημμένες προσβολές εναντίον ενός δημοσιογράφου, του Χρήστου Αβραμίδη, σχεδόν σε κάθε «ενημέρωση» του κυβερνητικού εκπροσώπου, μετά από τόσα και τόσα «έχω απαντήσει», που έγιναν διαδικτυακό ανέκδοτο, κατέληξε να απειλεί τον συνάδερφο με μήνυση. Νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να δώσει πιο πλήρη απάντηση, καθώς τελικά αυτή περιλαμβάνει το ναυάγιο στη Χίο, την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα και την κυβερνητική λογοδοσία. Γενικά, ο Παύλος Μαρινάκης πάντα απαντάει στον Χρήστο Αβραμίδη. Η απουσία συνοχής, οι χαρακτηρισμοί, οι τραμπουκισμοί και οι απειλές, είναι απαντήσεις άκρως αποκαλυπτικές και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον εκπρόσωπό της.

του Θάνου Καμήλαλη

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών τη Δευτέρα, ο Χρήστος Αβραμίδης ρώτησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο το εξής απλό: «Στο ναυάγιο της Χίου το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;». Μία πολύ απλή ερώτηση, απαντιέται και με μία λέξη.

Ο Παύλος Μαρινάκης απαντάει: «Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. Αυτή είναι η έννοια της παράνομης εισόδου. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν ότι πρέπει κάθε φορά που πάει κάποιος να προσεγγίσει τα χωρικά μας ύδατα να τον αφήνουμε να περάσει μέσα. Γι΄ αυτό και κάποιοι εξ αυτών έφτασαν να κυβερνάνε τον τόπο και να έχουμε 80% παραπάνω παράνομους μετανάστες στη χώρα. Εμείς δεν ανήκουμε σε αυτούς. Από εκεί και πέρα, όταν υπάρχει μια τέτοια επιχείρηση, καθήκον του Λιμενικού Σώματος είναι, όσο παραπάνω μπορεί, παραπάνω πολλές φορές και από τα όρια των δυνατοτήτων των ανθρώπων αυτών, να σώζουν και ανθρώπινες ζωές. Είναι τόσο απλό, δεν είναι εύκολο, είναι σύνθετο, είναι δύσκολο, γι΄ αυτό η δουλειά των ανθρώπων αυτών είναι πάρα πολύ κρίσιμη για την υπηρέτηση αυτού του σκοπού. Και, το ξαναλέω: Είναι θέμα οπτικής. Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται.».

Ο Αβραμίδης εύλογα επιμένει, σημειώνοντας ότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο, αφού η προσφυγική λέμβος είναι εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, η μόνη νόμιμη επιχείρηση του Λιμενικού θα ήταν αυτή της διάσωσης. Ρωτάει: «Τώρα παραδεχθήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά καταλάβαμε;»

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστηρίζει ότι «δεν είπε κάτι τέτοιο», πριν ξεκινήσει, ως είθισται, επίθεση στον συγκεκριμένο δημοσιογράφο. «Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ψευδείς εντυπώσεις, σας είπα τι προβλέπει ο νόμος, τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό Σώμα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει. Είπα ακριβώς αυτή τη φράση. Άρα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει δεν έχει εισβάλει. Σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται “παραποίηση των δεδομένων”. Και να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα, ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο».

Η κατρακύλα συνεχίστηκε με προσβολές: «Σε περίπτωση που δεν ανακαλέσετε αυτό το οποίο είπα, θα εξετάσω και εγώ τα μέσα τα οποία έχω, γιατί κάπως πρέπει να προστατευτώ από τις λαθροχειρίες σας. Μην… είστε και θρασύδειλος, πέραν όλων των άλλων. Εκτός από θρασύς είστε και δειλός. Είπατε πριν από λίγο, ευτυχώς όλα αυτά είναι on record, ότι πριν από λίγο παραδέχτηκα κάτι. Και τώρα που καταλάβατε τι είπατε και τις συνέπειες αυτού που είπατε, είπατε ότι απλά ρωτήσατε».

Το αντιδημοκρατικό κρεσέντο του κυβερνητικού εκπροσώπου καταλήγει με τη φράση «μπορεί να μην πρέπει να δώσουμε αξία σε ανθρώπους όπως εσείς, που είστε σε εντεταλμένη υπηρεσία». Κι αν κάτι είναι μηνύσιμο από αυτόν τον διάλογο, είναι οι επιθέσεις και οι ύβρεις του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Η αλήθεια είναι ο Παύλος Μαρινάκης δεν μπορεί να απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, γιατί προσπαθεί να υποστηρίξει παράλληλα και το ότι «προστατεύουμε τα σύνορα, αποτρέπουμε την είσοδο παράνομων στη χώρα» και ότι δεν κάνει παράνομες, βάσει Διεθνούς Δικαίου, επαναπροωθήσεις προσφύγων. Δεν γίνονται και τα δύο, γι αυτό ποτέ κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν έχει εξηγήσει τη διαδικασία μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η αποτροπή και η «προστασία» από βάρκες με κατατρεγμένους. Συν τοις άλλοις, εδώ μιλάμε για ένα ναυάγιο που έγινε πολύ κοντά στις ακτές της Χίου, δεν τίθεται κανένα θέμα χωρικών υδάτων. Έτσι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος καταλήγει να χορεύει καλαματιανό στην ενημέρωση, μιλώντας πρώτα για αποτροπή, μετά παράλληλα για διάσωση, μετά για θέμα οπτικής, μετά για εισβολή και μετά να απειλεί για μήνυση.

Την επόμενη μέρα μάλιστα, εμφανίστηκε στον ΑΝΤ1, σε φιλικό όπως φάνηκε περιβάλλον, για να παραπονεθεί για τον δημοσιογράφο που τον ενοχλεί στις ενημερώσεις, λέγοντας ωμά ψέματα (ότι δήθεν κόβει τις απαντήσεις του κατά το δοκούν) και πετώντας θεωρίες συνωμοσίας, για «ένα κύκλωμα που δρα σε διάφορα Μέσα και εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα», με στόχο «την αποσταθεροποίηση». Εκτός από αυτό το «κύκλωμα» που κάνει το έγκλημα της κριτικής και της ενημέρωσης απέναντι στα κυβερνητικά αφηγήματα, στο στόχαστρο του Μαρινάκη βρίσκονται πλέον και «δυο, τρεις σατιρικές δήθεν εκπομπές που υπάρχουν στην ελληνική τηλεόραση και κάνουν την πιο χυδαία προπαγάνδα».

Ανακοίνωσε κιόλας ότι θα κάνουν και «συνέδριο για την παραπληροφόρηση» παρουσία και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ θα δώσει μάχη ενάντια στην προπαγάνδα, «στα σχολεία και στην κοινωνία». Εξαιρετική ιδέα το «συνέδριο για την παραπληροφόρηση». Μπορούν να καλέσουν και τον Στέλιο Πέτσα, πατέρα της γνωστής λίστας, την «Ομάδα Αλήθειας», τον Άρη Πορτοσάλτε και τον Γιάννη Πρετεντέρη, για μία σφαιρική ανάλυση της φίμωσης της αλήθειας της κυβέρνησης στη χώρα που βρίσκεται εδώ και χρόνια στον πάτο της Ελευθερίας του Τύπου στην Ε.Ε.

Η «Kυρά» του Διονύσιου Σολωμού, τα Ψαρά κι οι πρόσφυγες της Χίου - Του Σπύρου Αλεξίου*

Η «Kυρά» του Δ. Σολωμού, τα Ψαρά κι οι πρόσφυγες της Χίου

-Γράφει ο Σπύρος Αλεξίου*

Tην περίπτωση της Χίου ουδείς παίρνει σοβαρά τη θεωρία πως ένα 6μετρο φουσκωτό, γεμάτο παιδιά και εγκύους, επιτέθηκε σε ένα πολεμικό σκάφος. Οι νεκροί είναι όλοι με σπασμένα κεφάλια, πέρασε από πάνω τους ο όλεθρος.

Η Ελλάδα το 2026 μετρά τραγωδίες: Τρίκαλα, Τιμισοάρα, Χίος. Τραγωδίες πολύνεκρες, με διαφορετικά χαρακτηριστικά που η καθεμία έφερε στην επιφάνεια πλευρές της βαθιάς κρίσης που βιώνει η ελληνική κοινωνία και, όπως είναι φυσικό, τις κοινωνικές και ιδεολογικές αντιθέσεις της.

Ειδικά για την τραγωδία στη Χίο ξεχύθηκε τέτοιο μίσος στον δημόσιο λόγο που σόκαρε ακόμη και τους μετριοπαθείς σχολιαστές των Μ.Μ.Ε.. Όχι πως αυτό το κοινωνικό ρεύμα δεν είχε δώσει το στίγμα του σε κάθε ευκαιρία, υπάρχει όμως μια ποιοτική διαφορά: Για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό, συγκροτημένα και μαχητικά, έχουμε την ανοιχτή υποστήριξη της θεωρίας που είχε διατυπώσει ο κ. Πλεύρης: «Η φύλαξη των συνόρων σημαίνει νεκρούς», υποστήριξη που πλέον παίρνει τη μορφή δημόσιων πανηγυρισμών για τον «θάνατο του εχθρού», έστω κι αν ο «εχθρός» είναι έγκυες ή παιδιά.

Τις προηγούμενες φορές, κυρίως στην εκατόμβη της Πύλου, η κυρίαρχη γραμμή ήταν η υπεράσπιση της «μη πρόθεσης» των οργάνων της ελληνικής πολιτείας. Στην περίπτωση της Χίου ουδείς παίρνει σοβαρά τη θεωρία πως ένα 6μετρο φουσκωτό, γεμάτο παιδιά και εγκύους, επιτέθηκε σε ένα πολεμικό σκάφος. Οι νεκροί είναι όλοι με σπασμένα κεφάλια, πέρασε από πάνω τους ο όλεθρος.

Αυτό ουδόλως συγκίνησε ένα τμήμα της κοινωνίας, αντιθέτως προκάλεσε ρίγη «εθνικής υπερηφάνειας»: «Τα σκυλόψαρα είχαν τσικνοπέμπτη εχτές στο Αιγαίο», έγραψε άνθρωπος (;) στο Διαδίκτυο και πολλά άλλα μέλη της συνομοταξίας του το αναπαρήγαγαν. Άλλοι άσκησαν κριτική και ζήτησαν ΕΔΕ γιατί «υπήρξαν διασωθέντες» (!) ενώ ο κ. Βελόπουλος ανέπτυξε μέσα στη Βουλή τη θεωρία πως «μετά το αλτ εις ει... μπουμπουνάμε»!

Μην βιαστούμε να γενικεύσουμε, η ελληνική κοινωνία δεν γέμισε μισάνθρωπους, φυσικά και υπάρχει και «Αντίβαρο», για να δανειστούμε το όνομα της συλλογικότητας της Χίου που το ίδιο κιόλας βράδυ κινητοποίησε εκατοντάδες πολίτες για τη συμπαράσταση στα θύματα. Άλλωστε, όσο κι αν θέλουμε συχνά να το ξεχνάμε, πάντα αυτός ο διχασμός υπήρχε στην ελληνική κοινωνία. Να θυμίσουμε την υποδοχή που επιφύλαξε στους πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας: Στην καλύτερη περίπτωση τους αποκαλούσαν «τουρκόσπορους» και «παστρικιές», στη χειρότερη δεν τους έδιναν ούτε νερό και ενίοτε βγαίναν και τα πιστόλια, όπως στις Σέρρες ή στα Μεσόγεια.

Αλλά και παλιότερα, από την αυγή κιόλας του ελληνικού κράτους, είχαμε δύο διαφορετικές κοινωνικές συμπεριφορές που μοιάζουν τόσο πολύ με το σήμερα. Ας γυρίσουμε ακριβώς δυο αιώνες πίσω, σε ένα έργο του Δ. Σολωμού και σε έναν βράχο του Αιγαίου. Δυο κόσμοι, όπως και σήμερα, και στη μέση οι «κολασμένοι» κάθε εποχής, οι πρόσφυγες.

Η «Γυναίκα της Ζάκυθος» μισούσε τους πρόσφυγες...

Η πολιορκία του Μεσολογγίου αποτέλεσε ένα από τα πιο δραματικά γεγονότα της Ελληνικής επανάστασης, συγκίνησε μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας αλλά και της ευρωπαϊκής, ειδικά το δράμα των προσφύγων. Υπήρχε όμως και η άλλη, η σκοτεινή πλευρά την οποία παρουσιάζει ο Δ. Σολωμός στη «Γυναίκα της Ζάκυθος», ένα από τα πιο ιδιόμορφα, τολμηρά και βαθιά συμβολικά έργα του. Γραμμένο σε διάφορες φάσεις μεταξύ 1826 και 1833, παρουσιάζει κατάσταση της Ζακύνθου κατά την περίοδο της ελληνικής Επανάστασης και ασκεί κριτική για την κοινωνική υποκρισία, τον φανατισμό, την αδικία.

Το έργο διαδραματίζεται στην, κατεχόμενη από τους Άγγλους, Ζάκυνθο, τμήμα της Ιόνιου Πολιτείας, ενός προτεκτοράτου. Απέναντι, στην επαναστατημένη Ελλάδα, κορυφώνεται η σύγκρουση στο Μεσολόγγι. Γυναίκες Μεσολογγίτισσες θα φτάσουν στη Ζάκυθο, ικέτισσες για βοήθεια. Κεντρικό πρόσωπο του έργου είναι η «Κυρά», μια μοχθηρή και σχεδόν δαιμονική γυναικεία φιγούρα. 

«Η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει σε ζυγαριά, έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία»: Γιατροί του Νοσοκομείου Χίου και εργαζόμενοι στην Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για την προσφυγική τραγωδία στη Χίο

(ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ/EUROKINISSI)

Γιατροί Νοσοκομείου Χίου / «Η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει σε ζυγαριά, έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία»

Με λόγο αιχμηρό αλλά και βαθιά ανθρώπινο, οι νοσοκομειακοί γιατροί της Χίου παίρνουν θέση για το πολύνεκρο προσφυγικό ναυάγιο ανοιχτά του νησιού, εκφράζοντας οδύνη για την απώλεια «τόσων αθώων ανθρώπων εν καιρώ ειρήνης» και υπενθυμίζοντας ότι κάθε ζωή έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία.

Οι γιατροί, που μαζί με το σύνολο του υγειονομικού προσωπικού περιέθαλψαν δεκάδες τραυματίες επιζώντες πρόσφυγες, καταγγέλλουν πως πριν ακόμη καταγραφεί ο τραγικός απολογισμός και πριν ολοκληρωθεί η διάσωση και η φροντίδα των ανθρώπων, εκδηλώθηκε – όπως αναφέρουν – ένα «εμφυλιοπολεμικό κλίμα» και μια «ανθρωποφαγία» που διέλυσε κάθε έννοια ανθρωπιάς.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι το δημόσιο σύστημα υγείας, παρά τα χρόνια κενά και τις αντικειμενικές δυσκολίες, στάθηκε και πάλι «παρόν» στην κρίση, στηριζόμενο σε μεγάλο βαθμό στην υπερπροσπάθεια του προσωπικού.

Τέλος, εκφράζουν την ευχή «οι άνθρωποι που σώθηκαν να τύχουν της φροντίδας και της αξιοπρέπειας που αξίζει σε κάθε άνθρωπο» και «οι ζωές που χάθηκαν να μην ξεχαστούν».

Η ανακοίνωση του Συλλόγου Ιατρών Νοσοκομείου Χίου

Με αφορμή το θαλάσσιο ατύχημα που σημειώθηκε ανοιχτά της Χίου στις 3.2.2026, με τραγικό απολογισμό τον θάνατο πολλών προσφύγων και τα όσα ακολούθησαν, ο Σύλλογος Νοσοκομειακών Ιατρών Χίου (ΣΙΝΟΧΙ) θεωρεί υποχρέωσή του να υπογραμμίσει τα εξής:

Να εκφράσει τη βαθιά του οδύνη για τον χαμό τόσων αθώων ανθρώπων εν καιρώ ειρήνης, στα νερά ενός νησιού που γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει ξεριζωμός. Στα ίδια περάσματα όπου, σε άλλες ιστορικές στιγμές, άνθρωποι σώθηκαν ή χάθηκαν, αναζητώντας ασφάλεια και μια νέα καλύτερη ζωή.

Να καταγγείλει απερίφραστα την ανθρωποφαγία, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και την απώλεια κάθε έννοιας ανθρωπιάς που εκδηλώθηκαν πριν ακόμη μετρηθούν οι νεκροί, πριν σμίξουν μάνες με τα παιδιά τους και πριν επουλωθούν οι πληγές των τραυματισμένων.

Να υπενθυμίσει – απέναντι σε κάθε φωνή που επιχειρεί να το σχετικοποιήσει – ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Έχει την ίδια αξία, ανεξάρτητα από καταγωγή, χρώμα ή θρησκεία.

Σε ό,τι αφορά την ανταπόκριση του νοσοκομείου Χίου και συνολικά του δημόσιου συστήματος υγείας, αξίζει να ειπωθεί καθαρά ότι τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, παρά τις διαχρονικές ελλείψεις και τις αντικειμενικές δυσκολίες με τις οποίες λειτουργούν, ήταν και παραμένουν παρόντα σε κάθε πρόκληση στην οποία κλήθηκαν να συνδράμουν.

Παρέχουν άμεση και δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας σε όλους ανεξαιρέτως τους κατοίκους της χώρας, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, μια κατάκτηση που δεν συναντάται ακόμη και σε προηγμένες χώρες της Δύσης.

Αυτό κατέστη δυνατό επειδή ένα σημαντικό μέρος του προσωπικού τους εργάζεται αγόγγυστα και πέραν του προβλεπόμενου τακτικού και εφημεριακού ωραρίου, χωρίς να περιμένει πρόσθετη χρηματική ή άλλη επιβράβευση.

Η ουσιαστική ενδυνάμωση των νοσοκομείων με μόνιμο νέο προσωπικό, η συνεχής εκπαίδευσή του, η πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες και θεραπείες, ο οργανωμένος σχεδιασμός για την αντιμετώπιση κρίσεων και, επιτέλους, η σοβαρή διασύνδεσή τους με την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, θα καταστήσουν την αποτελεσματικότητά τους όχι προϊόν του ελληνικού «φιλότιμου», όπως εν μέρει συμβαίνει σήμερα, αλλά αποτέλεσμα της σοβαρότητας, με την οποία οφείλει να τα αντιμετωπίζει μια σύγχρονη, ευνομούμενη πολιτεία.

Κλείνοντας, η ευχή μας είναι οι ζωές που σώθηκαν να τύχουν της φροντίδας και της αξιοπρέπειας που αξίζει σε κάθε άνθρωπο και οι ζωές που χάθηκαν να μην ξεχαστούν.

ΠΗΓΗ

Συγκέντρωση στην Χίο για την τραγωδία με νεκρούς πρόσφυγες.

 | (ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ/EUROKINISSI) 

Σύλλογος υπαλλήλων ΥΠΥΤ για Χίο: Κανένας άνθρωπος λαθραίος, ύψιστη η υποχρέωση διάσωσης

Θλίψη και αποτροπιασμό εκφράζει σε ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για το τραγικό συμβάν στη Χίο και την απώλεια 15 ανθρώπων, αναμεσά τους παιδιά. Ζητά την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, τον τερματισμό της ρητορικής μίσους και τον τερματισμό του ανυπόστατου και απαράδεκτου όρου "λαθρομετανάστες" από πρόσωπα στην πολιτική σφαίρα, και την στήριξη των δομών υποδοχής και φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών.

Αύριο, 13/2, ώρα 4 μ.μ. στο Σύνταγμα, η μεγάλη πανελλαδική κάθοδος των αγροτών με τα τρακτέρ στην Αθήνα – Οι εργαζόμενοι και ο λαός στο πλευρό τους

Στις 4 μ.μ. στο Σύνταγμα θα τους υποδεχτούν αγωνιστικά τα σωματεία και ο λαός της Αττικής

Μετά τις σχεδόν 7 βδομάδες σκληρής μάχης στα μεγαλειώδη μπλόκα, αύριο Παρασκευή η καρδιά του οργανωμένου αγροτικού κινήματος θα χτυπάει στην Αθήνα, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων που, όπως αποφάσισαν μέσα από τη μαζική σύσκεψη της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, θα πραγματοποιηθεί στις 4 μ.μ. στο Σύνταγμα.

Μάλιστα, τα τρακτέρ που θα βρεθούν στην πλατεία Συντάγματος θα «διανυκτερεύσουν» εκεί και θα αναχωρήσουν συντεταγμένα για τις περιοχές τους το Σάββατο 14 Φλεβάρη. Οι Ομοσπονδίες και οι Αγροτικοί Σύλλογοι παίρνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για τη μαζική κάθοδο των βιοπαλαιστών στην Αθήνα, που θα γίνει οργανωμένα, με λεωφορεία και άλλα οχήματα από πολλές περιοχές της χώρας.

Οι εργαζόμενοι και ο λαός στο πλευρό τους

Μαζί τους θα διαδηλώσουν εργαζόμενοι, λαός και νεολαία από όλη την Αττική, όπως και από άλλες περιοχές της χώρας, στηρίζοντας για μία ακόμα φορά ενεργά τα δίκαια αιτήματά τους και ενισχύοντας την κοινή πάλη ενάντια στον κοινό αντίπαλο, την πολιτική που τους τσακίζει για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Συγκεκριμένα, τα Εργατικά Κέντρα της Αθήνας και του Πειραιά και τα συνδικάτα όλης της Αττικής καλούν από τη 1 μ.μ. στο Σύνταγμα σε συλλαλητήριο ενάντια στο νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ, το οποίο θα εξελιχθεί σε μεγάλη συγκέντρωση αγωνιστικής υποδοχής των βιοπαλαιστών. Ανάλογη απόφαση έχει πάρει και η ΑΔΕΔΥ και καλεί στις 4 μ.μ. στο Σύνταγμα όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής σε όλους τους αυτοαπασχολούμενους, στους συλλόγους και τις ενώσεις τους απευθύνει η Ομοσπονδία Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής. Επίσης, σε αγωνιστική υποδοχή των αγροτών καλεί η Επιτροπή Αγώνα Λαϊκών Αγορών.

Το δικό της κάλεσμα απευθύνει στις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας, με προσυγκέντρωση στις 3.30 μ.μ. στην Εθνική Τράπεζα Συντάγματος, Καραγιώργη Σερβίας και Σταδίου.

Επίσης θα βρεθούν στο Σύνταγμα οι φορείς του αγωνιστικού αναπηρικού κινήματος, με τη Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων.

Διεκδικούν το αυτονόητο: Να παραμείνουν στην παραγωγή

Οι βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφοι με τη συμμετοχή τους στο συλλαλητήριο δίνουν συνέχεια στον αγώνα τους, αφού παρά τα ψίχουλα που αναγκάστηκε να δώσει η κυβέρνηση, κάτω από την πίεση των κινητοποιήσεών τους, τα βασικά αιτήματά τους δεν ικανοποιήθηκαν, διαμορφώνοντας ασφυκτικές συνθήκες για τη συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας και την επιβίωσή τους.

Δίνουν νέα αγωνιστική απάντηση στην κυβέρνηση, που ισχυρίζεται προκλητικά ότι «δεν καταλαβαίνει για ποιον λόγο κινητοποιούνται οι αγροτοκτηνοτρόφοι», όταν η ίδια απορρίπτει τα δίκαια αιτήματά τους επειδή δεν χωράνε στις «δημοσιονομικές αντοχές» στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, στην ΚΑΠ της ΕΕ και στο «ευρωπαϊκό πλαίσιο», στους «νόμους της αγοράς» που τους τσακίζουν.

Στο επίκεντρο του αγώνα τους παραμένουν οι ζωτικής σημασίας διεκδικήσεις που απαιτούν να ικανοποιηθούν εδώ και τώρα: Μείωση του κόστους παραγωγής, αναπλήρωση του εισοδήματος, τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να διασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης. Προστασία από τις φυσικές καταστροφές, με υλοποίηση όλων των απαραίτητων έργων υποδομής, αλλά και από τις ζωονόσους. Αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ, ώστε να ασφαλίζει και να αποζημιώνει την παραγωγή και το κεφάλαιο στο 100% από όλες τις ζημιογόνες αιτίες και χωρίς καθυστερήσεις.

Αγωνιστικές ετοιμασίες σε όλη τη χώρα

Μέχρι την τελευταία στιγμή είναι σε εξέλιξη μια πολύμορφη δραστηριότητα στην ύπαιθρο, με την οποία οι βιοπαλαιστές προετοιμάζουν συντονισμένα την αυριανή τους κάθοδο στην Αθήνα.