Με τις ευλογίες Μητσοτάκη τα μεταλλαγμένα τρόφιμα στο πιάτο μας

Με τις ευλογίες Μητσοτάκη τα μεταλλαγμένα τρόφιμα στο πιάτο μας

Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες ελληνική κυβέρνηση τάχτηκε υπέρ των μεταλλαγμένων τροφίμων. Και μάλιστα υπέρ ενός Κανονισμού που καταργεί τη σήμανση στα μεταλλαγμένα τρόφιμα και τις δοκιμές ασφαλείας.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η πρώτη ελληνική κυβέρνηση που συντάχθηκε με την Κομισιόν και τις πολυεθνικές της βιοτεχνολογίας που επιμένουν να φέρουν στο πιάτο μας με το έτσι θέλω τα νέα μεταλλαγμένα τρόφιμα.

Στο συμβούλιο υπουργών Γεωργίας που πραγματοποιήθηκε χθες Τρίτη 21 Απριλίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Μαργαρίτης Σχοινάς, ψήφισε υπέρ των νέων μεταλλαγμένων τροφίμων προκαλώντας την έντονη αντίδραση των περιβαλλοντικών οργανώσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ελληνικό γραφείο της Greenpeace μετά την ψηφοφορία στο συμβούλιο υπουργών Γεωργίας σχολίασε ως εξής τη θετική ψήφο του Μαργαρίτη Σχοινά: «η ελληνική κυβέρνηση αγνόησε ξανά την απαίτηση πολιτών, αγροτών, φορέων και επιστημόνων να προστατεύσει το φαγητό μας».

Η κρίσιμη συνεδρίαση θα γίνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 18 Μαΐου και οι πολιτικοί συσχετισμοί καταδεικνύουν ότι θα ψηφιστεί ο νέος νόμος που θα εξαιρεί τα φυτά τροφίμων που προέρχονται από νέα μεταλλαγμένα, από τους υφιστάμενους κανόνες για τους ΓΤΟ (Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς).

Στο παρασκήνιο εξελίσσεται μια μεγάλη μάχη ανάμεσα στην πανίσχυρη βιομηχανία και τις περιβαλλοντικές ομάδες και τις κινήσεις πολιτών προκειμένου να μην περάσει η νομοθεσία που προβλέπει ότι τα νέα μεταλλαγμένα τρόφιμα θα φτάνουν στο πιάτο μας χωρίς καμιά σήμανση και χωρίς έλεγχο.

Τι προβλέπει ο νέος νόμος για τα νέα μεταλλαγμένα

Σύμφωνα με την έρευνα της Greenpeace, για τα νέα μεταλλαγμένα τρόφιμα η υπό έγκριση νομοθεσία προβλέπει τα εξής άκρως επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον:

1] Καταργεί τις δοκιμές ασφαλείας και την παρακολούθηση για το 94% των νέων Γενετικά Μεταλλαγμένων Οργανισμών (ΓΜΟ), σε αντίθεση με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου,

2] Εκθέτει  τους ανθρώπους και τη φύση στους πιθανούς κινδύνους των μεταλλαγμένων φυτών που παράγονται με νέες γονιδιωματικές τεχνικές (ΝΓΤ), αφού θα καταργηθεί η αξιολόγηση κινδύνου για τα προϊόντα που προέρχονται από αυτές,

3] Καταργεί το δικαίωμα επιλογής των καταναλωτών με τον τερματισμό των απαιτήσεων επισήμανσης στα τρόφιμα,

4] Εκθέτει τους αγρότες και τη φύση στον κίνδυνο μόλυνσης, καθώς οι νέοι ΓΜΟ απελευθερώνονται ανεξέλεγκτα στο περιβάλλον και μπορεί να επιμολύνουν άλλες καλλιέργειες, και

5] Αυξάνει τον έλεγχο που έχουν μόνο μια χούφτα εταιρείες σπόρων στους αγρότες και τους μικρούς και μεσαίους εκτροφείς μέσω των πατεντών.

Έκθεση κόλαφος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα: Τι αναφέρει για μεταναστευτικό, υποκλοπές, βία σε διαδηλώσεις

Αναλυτικά η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τη χώρα μας.

Αιχμηρή είναι η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για τη χώρα μας σχετικά με τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη δικαιοσύνη και το μεταναστευτικό.

Ο Οργανισμός στηλιτεύει τη βίαιη αστυνομική καταστολή, τις επαναπροωθήσεις, τη βία κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, τη «φτωχοποίηση» των ελληνικών νοικοκυριών, ενώ κάνει ειδικές αναφορές για τα Τέμπη, τις υποκλοπές και εν γένει για το Κράτος Δικαίου στη χώρα μας.

⇒ Διαβάστε ολόκληρη την ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στον κόσμο εδώ.

Αναλυτικά η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ελλάδα

Ελλάδα

Ασκήθηκαν ποινικές διώξεις εναντίον 21 αξιωματικών του Λιμενικού Σώματος για το ναυάγιο στην Πύλο το 2023. Επιβλήθηκε παράνομη τρίμηνη αναστολή πρόσβασης στο άσυλο για άτομα που έφτασαν στην Ελλάδα μέσω Βόρειας Αφρικής, η οποία αποτελεί διάκριση εις βάρος τους, με αποτέλεσμα μαζικές κρατήσεις σε ακατάλληλες συνθήκες. Νέος νόμος για την επιστροφή υπηκόων τρίτων χωρών επηρέασε αρνητικά τα δικαιώματά τους. Ξεκίνησε δίκη για κακούργημα εναντίον 24 εργαζομένων στον ανθρωπιστικό τομέα που είχαν παράσχει βοήθεια σε άτομα που βρίσκονταν σε κίνδυνο στη θάλασσα. Συνεχίστηκαν οι αναφορές για αδικαιολόγητη και υπερβολική χρήση βίας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτριών/ών. Εισήχθη αμφιλεγόμενη γενική απαγόρευση διαδηλώσεων σε χώρους εκτός του κτηρίου της Βουλής. Ασκήθηκε έντονη κριτική σε νομοθεσία που αποσκοπούσε στην καταπολέμηση της έμφυλης βίας για την αποτυχία της να δώσει προτεραιότητα στην υποστήριξη των θυμάτων και στην πρόληψη. Τέσσερα στελέχη εταιρειών που συνδέονται με το σκάνδαλο κατασκοπευτικού λογισμικού Predator παραπέμφθηκαν σε δίκη. Συνεχίστηκαν οι αναφορές για επιθέσεις εναντίον μελών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.

Γενικό πλαίσιο

Πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις που απαιτούσαν δικαιοσύνη και λογοδοσία για τα θύματα, τις/τους επιζώσες/ώντες και τις οικογένειές τους στο πλαίσιο της καταστροφικής σιδηροδρομικής σύγκρουσης των τρένων στα Τέμπη το 2023, στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι. Τον Φεβρουάριο, ο Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η τραγωδία ήταν αποτέλεσμα συνδυασμού ανθρώπινου σφάλματος, κακής υποδομής και συστημικών αποτυχιών στη διαχείριση της σιδηροδρομικής ασφάλειας. 

Μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, εν μέσω σφοδρού καύσωνα που πιθανά να ενισχύθηκε λόγω της κλιματικής αλλαγής, μεγάλες δασικές πυρκαγιές κατέστρεψαν δεκάδες χιλιάδες εκτάρια γης, στοίχισαν τη ζωή σε έναν άνδρα και προκάλεσαν ζημιές σε κατοικίες και βασικές υποδομές σε περιοχές όπως η Κρήτη, η Χίος, η Αττική και η Αχαΐα. 

Δικαιώματα προσφυγισσών/ων και μεταναστριών/ών 

Σε ιστορική απόφαση τον Ιανουάριο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) διαπίστωσε «ισχυρές ενδείξεις» συστηματικής πρακτικής παράνομων επαναπροωθήσεων στα χερσαία σύνορα με την Τουρκία το 2019. Περισσότερες υποθέσεις που αφορούν επαναπροωθήσεις παρέμεναν εκκρεμείς ενώπιον του Δικαστηρίου. ΜΚΟ εξέφρασαν ανησυχία για το γεγονός ότι, παρά την έναρξη πάνω από 200 εγχώριων ερευνών για καταγγελίες επαναπροωθήσεων μεταξύ 2019 και 2024, καμία δεν κατέληξε σε κατηγορίες εναντίον αξιωματούχων.

Αν ζούσε σήμερα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν θα αποβαλλόταν από το Χάρβαρντ

Αν ζούσε σήμερα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν θα αποβαλλόταν από το Χάρβαρντ

Πηγή: DropSite News

Ο ίδιος o Άλμπερτ Αϊνστάιν που έφερε επανάσταση στη Φυσική και θεωρείται ευρέως ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα στην ιστορία, πιθανότατα θα ερχόταν σήμερα σε σύγκρουση με τις νέες πολιτικές κατά των διακρίσεων του Χάρβαρντ.

Έχοντας υιοθετήσει το πλαίσιο της Διεθνούς Συμμαχίας Μνήμης του Ολοκαυτώματος (IHRA) για τη διαχείριση υποθέσεων λόγου και διακρίσεων (πάνω από 100 οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητούσαν να μην αναγνωριστεί), και το οποίο χαρακτηρίζει ως αντισημιτικές τις όποιες συγκρίσεις ισραηλινών πολιτικών με τη ναζιστική Γερμανία ή τον χαρακτηρισμό της δημιουργίας του Ισραήλ ως «ρατσιστικού εγχειρήματος», τα σχόλια του Αϊνστάιν το 1948 πάνω στο θέμα σχεδόν βέβαια, θα προκαλούσαν πειθαρχικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης πιθανής αναστολής ή αποβολής.

Στις 4 Δεκεμβρίου 1948, σε επιστολή του προς τους New York Times, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, μαζί με 28 εξέχοντα μέλη της εβραϊκής κοινότητας, έγραψε ότι το τότε ισραηλινό πολιτικό κόμμα Freedom Party, με ηγέτη τον Μεναχέμ Μπέγκιν, ήταν «στενά συγγενές ως προς την οργάνωση, τις μεθόδους, την πολιτική φιλοσοφία και την κοινωνική απήχησή του με τα ναζιστικά και φασιστικά κόμματα».

Καταδικάζοντας την επίθεση στο αραβικό χωριό Ντέιρ Γιασίν, όπου Εβραίοι τρομοκράτες σκότωσαν τους περισσότερους από τους 240 κατοίκους, ο Αϊνστάιν έγραψε ότι το «περιστατικό του Ντέιρ Γιασίν αποκαλύπτει τον χαρακτήρα και τις πράξεις του Freedom Party. Μέσα στην εβραϊκή κοινότητα, έχουν κηρύξει ένα μείγμα ακραίου εθνικισμού, θρησκευτικού μυστικισμού και φυλετικής ανωτερότητας».

Οι αγωγές

Το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ δεσμεύτηκε να ενσωματώσει στις πανεπιστημιακές του πολιτικές τον ορισμό του αντισημιτισμού της Διεθνούς Συμμαχίας Μνήμης του Ολοκαυτώματος (IHRA), ως συνέπεια εξωδικαστικού συμβιβασμού σε δύο αγωγές για παραβίαση πολιτικών δικαιωμάτων.

Στις οποίες καταγγελλόταν ότι το πανεπιστήμιο δεν προστάτευσε επαρκώς Εβραίους φοιτητές από αντισημιτική παρενόχληση εντός της πανεπιστημιούπολης.

Έτσι πλέον, εάν ένας φοιτητής του Χάρβαρντ χαρακτηρίσει την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ ως «ρατσιστικό εγχείρημα» ή υποστηρίξει ότι σύγχρονες ισραηλινές πολιτικές προσομοιάζουν σε εκείνες των Ναζί, ενδέχεται να θεωρηθεί ότι παραβιάζει τις πολιτικές του πανεπιστημίου κατά του εκφοβισμού και των διακρίσεων.

Η συμφωνία προβλέπει επίσης και άλλα μέτρα, όπως:

• Την παροχή σχετικής επιμόρφωσης σε διδακτικό, διοικητικό και λοιπό προσωπικό.
• Χρηματοδότηση ακαδημαϊκών ερευνών και προγραμμάτων σπουδών για τον αντισημιτισμό.
• Την ανάπτυξη συνεργασίας με ένα ισραηλινό πανεπιστήμιο.

ΠΗΓΗ 

Έρευνα "Guardian": Ισραηλινοί κακοποιούν σεξουαλικά Παλαιστίνιους για να τους αναγκάσουν να φύγουν από τη Δυτική Όχθη - Εκπαιδεύουν μέχρι και σκυλιά για να να βιάζουν Παλαιστίνιους

(IDF via AP)

Έρευνα Guardian: Ισραηλινοί κακοποιούν σεξουαλικά Παλαιστίνιους για να τους αναγκάσουν να φύγουν από τη Δυτική Όχθη

Παλαιστίνιες, Παλαιστίνιοι και παιδιά έχουν καταγγείλει επιθέσεις, εξαναγκαστική γύμνωση, επεμβατικούς και επώδυνους σωματικούς ελέγχους, καθώς και απειλές σεξουαλικής βίας.

Ένα σοκαριστικό δημοσίευμα του Guardian αναφέρει ότι Ισραηλινοί στρατιώτες και έποικοι χρησιμοποιούν έμφυλη βία, σεξουαλικές επιθέσεις και παρενόχληση για να εξαναγκάσουν Παλαιστινίους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, σύμφωνα με ειδικούς σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικούς. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα:

Παλαιστίνιες, Παλαιστίνιοι και παιδιά έχουν καταγγείλει επιθέσεις, εξαναγκαστική γύμνωση, επεμβατικούς και επώδυνους σωματικούς ελέγχους, καθώς και απειλές σεξουαλικής βίας.

Δεκαέξι περιστατικά σεξουαλικής βίας καταγράφηκαν από ερευνητές τα τελευταία τρία χρόνια, αριθμός που πιθανότατα δεν αντανακλά την πλήρη πραγματικότητα, λόγω της ντροπής και του στιγματισμού που αντιμετωπίζουν τα θύματα.

«Η σεξουαλικοποιημένη βία χρησιμοποιείται για να ασκείται πίεση στις κοινότητες, να επηρεάζονται οι αποφάσεις σχετικά με το αν θα παραμείνουν ή θα εγκαταλείψουν τα σπίτια και τη γη τους, και να αλλάζουν τα πρότυπα της καθημερινής ζωής», ανέφερε ομάδα διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων σε σχετική έκθεση.

Η μελέτη με τίτλο «Σεξουαλική βία και εξαναγκαστική μετακίνηση στη Δυτική Όχθη» καταγράφει αυξανόμενα περιστατικά σεξουαλικοποιημένων επιθέσεων και εξευτελισμού Παλαιστινίων, τόσο μέσα στις κοινότητές τους όσο και στα ίδια τους τα σπίτια, από το 2023 και μετά.

Κοινωνικό στίγμα και ντροπή για τα θύματα

Άλλες μορφές βίας που έχουν καταγραφεί περιλαμβάνουν ούρηση πάνω σε Παλαιστινίους, λήψη και διανομή εξευτελιστικών φωτογραφιών δεμένων και γυμνών ατόμων, παρακολούθηση γυναικών όταν χρησιμοποιούν τουαλέτες, και απειλές σεξουαλικής βίας κατά γυναικών. Τα περιστατικά παρουσιάζονται ανώνυμα λόγω του κοινωνικού στίγματος που συνοδεύει τη σεξουαλική βία.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι σεξουαλικοποιημένες επιθέσεις επιταχύνουν τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων. Πάνω από τα 2/3 των νοικοκυριών που συμμετείχαν στην έρευνα, ανέφεραν ότι η αύξηση της βίας κατά γυναικών και παιδιών —συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής παρενόχλησης κοριτσιών— αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στην απόφασή τους να φύγουν.

«Οι συμμετέχοντες περιέγραψαν τη σεξουαλικοποιημένη παρενόχληση ως το σημείο όπου ο φόβος εκτός από χρόνιος, έγινε και ανυπόφορος. Μίλησαν για το ότι έβλεπαν γυναίκες και κορίτσια να υφίστανται εξευτελισμό, και για τους φόβους τους σχετικά με το τι μπορεί να ακολουθήσει», όπως αναφέρεται στην έκθεση.

Ισραηλινοί στρατιώτες που ήταν παρόντες σε περιστατικά κακοποίησης φέρεται να απέτυχαν επανειλημμένα να τα αποτρέψουν, ή να διώξουν τους υπαίτιους. Σε μία περίπτωση, γυναίκα υποβλήθηκε σε επώδυνο έλεγχο από δύο γυναίκες στρατιωτικούς, οι οποίες μπήκαν στο σπίτι της μαζί με εποίκους, και της ζήτησαν να γδυθεί πλήρως.

«Περιέγραψε ότι της ζητήθηκε να ανοίξει τα πόδια της με τρόπο που της προκαλούσε πόνο, καθώς και ότι έγιναν εξευτελιστικά σχόλια και αγγίγματα σε ευαίσθητες περιοχές», σημειώνεται στην έκθεση.

Στόχος και άνδρες και παιδιά

Στόχος σεξουαλικών επιθέσεων και παρενόχλησης υπήρξαν επίσης, άνδρες και αγόρια. Τον περασμένο μήνα, έποικοι φέρεται να έγδυσαν τον 29χρονο Κουσάι Αμπού αλ-Κεμπάς από την κοινότητα Χιρμπέτ Χούμσα στην κοιλάδα του Ιορδάνη, και να τον ξυλοκόπησαν μπροστά σε κατοίκους και διεθνείς ακτιβιστές.

Τον Οκτώβριο του 2023, έποικοι και στρατιώτες έγδυσαν, χειροπέδησαν και ξυλοκόπησαν Παλαιστινίους από το χωριό Γουάντι ας-Σικ, ούρησαν επάνω τους, επιχείρησαν να βιάσουν ένα άτομο με κοντάρι σκούπας, και τράβηξαν γυμνές φωτογραφίες τις οποίες στη συνέχεια διέδωσαν δημόσια.

20 με 25 Απριλίου 2026: Παγκόσμια εβδομάδα δράσης του BDS ενάντια στην Elbit Systems, τον μεγαλύτερο κατασκευαστή όπλων του Ισραήλ και βασικό προμηθευτή του γενοκτονικού ισραηλινού στρατού

Κόψτε την αλυσίδα εφοδιασμού της γενοκτονίας: Συμμετέχετε στην Παγκόσμια Εβδομάδα Δράσης του BDS ενάντια στην Elbit Systems

Το παλαιστινιακό κίνημα BDS καλεί σε παγκόσμιες ημέρες δράσης από τις 20 έως τις 25 Απριλίου, στοχεύοντας την Elbit Systems και την συνένοχη αλυσίδα εφοδιασμού της. Η Elbit Systems είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής όπλων του Ισραήλ και βασικός προμηθευτής του γενοκτονικού ισραηλινού στρατού. Αναπτύσσει, κατασκευάζει και πουλά όπλα, τεχνολογίες επιτήρησης και στρατιωτικό εξοπλισμό, που χρησιμοποιούνται στη συνεχιζόμενη γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα, στο καθεστώς απαρτχάιντ σε ολόκληρο τον γηγενή παλαιστινιακό λαό και στην εγκληματική επιθετικότητα του Ισραήλ στην περιοχή.

Η Elbit Systems αποτελεί βασικό στόχο της καμπάνιας Στρατιωτικού Εμπάργκο του BDS από το 2007 και παραμένει προτεραιότητα για εκστρατείες πίεσης και αποεπένδυσης. Ακτιβιστές που συνδέονται με το BDS έχουν πραγματοποιήσει ειρηνικές καταλήψεις και αποκλεισμούς εργοστασίων της Elbit στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βραζιλία, συμπεριλαμβανομένης μιας εμβληματικής υπόθεσης κοντά στο Μπέρμιγχαμ το 2014.

Η Elbit δεν είναι απλώς μια εταιρεία όπλων — είναι θεμέλιος λίθος του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος του Ισραήλ, αποκομίζοντας άμεσα κέρδη και συμβάλλοντας ενεργά στο καθεστώς απαρτχάιντ και στη συνεχιζόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων. Τα drones και τα συστήματα επιτήρησής της επιτρέπουν τους «ακριβείς» βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών, ενώ τα στρατιωτικά της οχήματα και ο εξοπλισμός της χρησιμοποιούνται σε επιθέσεις στη Γάζα. Οι τεχνολογίες ελέγχου συνόρων της στηρίζουν την πολιορκία 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστινίων και τα συστήματα εκπαίδευσης που παρέχει προετοιμάζουν τις ισραηλινές δυνάμεις για επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης.

Από την έναρξη της καμπάνιας BDS ενάντια στην Elbit Systems το 2007, ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο έχουν πετύχει σημαντικά αποτελέσματα: εκστρατείες αποεπένδυσης που στοχεύουν εργοστάσια της Elbit, διακοπές εκθέσεων όπλων, πίεση σε προμηθευτές όπως FANUC, Leonardo και Rotax, επιτυχημένες καμπάνιες ενάντια στη θαλάσσια μεταφορά πρώτων υλών προς την Elbit, ακυρώσεις συμβάσεων με προμηθευτές και πελάτες, καθώς και νέες καμπάνιες σε όλο και περισσότερες χώρες, όπως η Ρουμανία και το Μεξικό. Αυτές οι προσπάθειες έχουν ήδη προκαλέσει σημαντικό πλήγμα στη φήμη και τα οικονομικά της εταιρείας, αποδεικνύοντας ότι η πίεση των λαών φέρνει αποτελέσματα.

Στην επίσημη εκτίμηση κινδύνου της για το 2026, η ίδια η Elbit αναγνωρίζει ως απειλή ότι «οργανωμένα μποϊκοτάζ και προσπάθειες αποεπένδυσης που στοχεύουν στην απόσυρση επενδύσεων, τον τερματισμό συνεργασιών και το κλείσιμο περιφερειακών εγκαταστάσεων ενδέχεται να συνεχιστούν ή να ενταθούν στο μέλλον». Ας κλιμακώσουμε.

Τώρα είναι η στιγμή να ενισχύσουμε και να κλιμακώσουμε την καμπάνια BDS ενάντια στην Elbit. Αναλάβετε δράση τώρα:

• Οργανώστε στρατηγικές δράσεις κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων ημερών δράσης 20–25 Απριλίου

• Στοχεύστε την Elbit και τους προμηθευτές της με ειρηνικές κινητοποιήσεις, άμεσες δράσεις και παρεμβάσεις σε εργοστάσια, γραφεία και εγκαταστάσεις

• Διαταράξτε τη συμμετοχή της Elbit σε εκθέσεις όπλων

• Ξεκινήστε καμπάνιες αποεπένδυσης σε πανεπιστήμια και ιδρύματα

• Ασκείστε πίεση σε προμηθευτές και πελάτες να διακόψουν σχέσεις

• Οργανώστε δράσεις ενάντια στη θαλάσσια μεταφορά υλικών προς την Elbit

• Ενημερώστε την κοινωνία για τον ρόλο της Elbit στη γενοκτονία και σε παραβιάσεις δικαιωμάτων παγκοσμίως

• Κινητοποιηθείτε ενάντια στην αγορά των προϊόντων και υπηρεσιών της

Η «αποφασιστική στιγμή» της φρίκης - Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η «αποφασιστική στιγμή» της φρίκης

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Η δημοσίευση στο περιοδικό L’Espresso της φωτογραφίας ενός Ισραηλινού εποίκου που παρενοχλεί μια Παλαιστίνια προκάλεσε την κινητοποίηση του ισραηλινού ΥΠΕΞ, που έκανε λόγο για αντισημιτική απεικόνιση. Η αντιπαράθεση που ακολούθησε αποκαλύπτει τα όρια της κατανόησής μας για τη φωτογραφία ως εργαλείο έκφρασης και προπαγάνδας.

«Παραποιητική χρήση φωτογραφίας». Έτσι χαρακτήρισε ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ιταλία, Τζόναθαν Πέλεντ, το εξώφυλλο του περιοδικού L’ Espresso που απαθανάτισε τη φρικτή έκφραση ενός ένοπλου Ισραηλινού εποίκου και τη συνόδευσε με τον τίτλο L’ Abuso (Η κακοποίηση). Το επιχείρημα του πρέσβη, το οποίο έκτοτε προωθούν εκατοντάδες φιλοϊσραηλινοί λογαριασμοί σε όλον τον κόσμο, ήταν ότι η εικόνα αναπαράγει στερεότυπα για τα χαρακτηριστικά των Εβραίων. Αρκετοί μάλιστα έκαναν αντιπαράθεση της φωτογραφίας με σκίτσα του ναζιστικού περιοδικού Der Sturmer που παρουσίαζαν τους Εβραίους με τερατόμορφα χαρακτηριστικά.

Απαντώντας σε αυτά τα επιχείρημα αρκετοί υποστήριξαν ότι ενώ ένας σκιτσογράφος έχει απόλυτο έλεγχο στην παραγωγή της τελικής εικόνας (και συνεπώς μπορεί να προωθεί ρατσιστικά μηνύματα παραποιώντας τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά των Εβραίων), ένας φωτογράφος απλώς καταγράφει την πραγματικότητα. Ή όπως έλεγαν και κάποιοι παλιοί φωτογράφοι νυχτερινών κέντρων στους απογοητευμένους πελάτες τους, «η μηχανή ό,τι βλέπει βγάζει, κύριος».

Το συγκεκριμένο επιχείρημα όμως είναι προβληματικό σε πολλά επίπεδα. Ένας φωτογράφος έχει στη διάθεσή του αναρίθμητα εργαλεία για να «παραποιήσει» την πραγματικότητα – και στην περίπτωση του φωτορεπορτάζ να προωθήσει μια πολιτική άποψη. Ο φακός που θα επιλέξει, η γωνία λήψης ή το βάθος πεδίου είναι μερικά μόνο από αυτά. Χωρίς την παραμικρή ψηφιακή επεξεργασία μπορεί να ηρωοποιήσει ή να γελοιοποιήσει ένα πρόσωπο, να του προσφέρει οικεία ή εχθρικά χαρακτηριστικά, να το απομονώσει από το περιβάλλον του ή ακόμη και να απομακρύνει την προσοχή μας από αυτό. Στη συνέχεια ο ίδιος ή ο photo editor μιας εφημερίδας μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε δεκάδες ή εκατοντάδες καρέ που τραβήχτηκαν με διαφορά μερικών δευτερολέπτων και κάθε ένα από τα οποία μπορεί να μεταφέρει μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Η σοβαρότητα και η εγκυρότητα μιας φωτογραφίας λοιπόν, δεν καθορίζονται από μια αφηρημένη έννοια «αντικειμενικότητας» -η οποία δεν υπάρχει στο φωτορεπορτάζ, όπως δεν υπάρχει και εν γένει στη δημοσιογραφία- αλλά από το αν η εικόνα είναι αντιπροσωπευτική της πραγματικότητας, την οποία η μηχανή απαθανατίζει σταματώντας τον χρόνο.

Όταν ο φωτογράφος Ντον ΜακΚάλιν κατέγραψε το σπαρακτικό κλάμα μιας Τουρκοκύπριας που είδε τους Ελληνοκύπριους να δολοφονούν τον άντρα της το 1964 (φωτογραφία αριστερά), επέλεξε την πρωταγωνίστρια της εικόνας του, όχι για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου της, αλλά γιατί συμπύκνωνε τη φρίκη που βίωσαν δεκάδες οικογένειες.

Αντίστοιχα, η θρυλική μητέρα της Μεγάλης Ύφεσης (φωτογραφία δεξιά), δεν ατένιζε νυχθημερόν τον ορίζοντα με ύφος απελπισίας. Το επόμενο δευτερόλεπτο ενδέχεται να γελούσε παίζοντας με τα παιδιά της. Επιλέγοντας όμως, το συγκεκριμένο καρέ η φωτογράφος, Ντοροθέα Λανγκ, κατάφερε να συνοψίσει τις κακουχίες που έζησαν χιλιάδες εσωτερικά εκτοπισμένοι Αμερικανοί πολίτες σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις του καπιταλισμού του 20ού αιώνα.

Το Πούλιτζερ

Χούντα: Τα επτά μεγάλα ψέματα για την επταετία της (ΕΙΚΟΝΑ)

Τα επτά μεγάλα ψέματα για την επταετή Χούντα

“Ναι, αλλά δεν κλέψανε. Ναι, αλλά έφτιαξε δρόμους. Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”: Το NEWS 24/7 απαντά με στοιχεία στα ψέματα που επαναλαμβάνουν κάθε χρόνο οι αμετανόητοι νοσταλγοί της μαύρης επταετίας.

• ΒΙΚΥ ΣΑΜΑΡΑ 

Για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας η 21η Απριλίου είναι η επέτειος μίας από τις πιο μαύρες στιγμές στην ιστορία της χώρας. Οι αμετανόητοι νοσταλγοί της χουντικής επταετίας όμως κάθε χρόνο τέτοια ημέρα βρίσκουν την ευκαιρία να επαναλάβουν μία ύπουλη προπαγάνδα με σκοπό τη λήθη και την παραχάραξη της ιστορίας, μέσω του “ναι μεν, αλλά”.

Αν και κανονικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο γιατί μία δικτατορία είναι απεχθές πράγμα, οι μύθοι που κάποιοι προσπαθούν με επιμέλεια να χτίσουν και τα ψέματα που επαναλαμβάνουν με τη γκεμπελική προσδοκία “πες, πες, κάτι θα μείνει”, δε βλάπτει να θυμόμαστε τα στοιχεία που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς των νοσταλγών της Χούντας.

Ψέμα πρώτο: “Ναι, αλλά δεν κλέψανε”

Ουδέν αναληθέστερον τούτου.

Και από που να ξεκινήσει κανείς. Από το περιβόητο “Τάμα του Έθνους”; Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι ο επικεφαλής της Χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να υλοποιήσει ένα σχέδιο των μελών της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης (που είχε πραγματοποιηθεί στο Άργος το 1829) για ανέγερση ναού του Σωτήρος. Οι δικτάτορες εξήγγειλαν ότι θα κτίσουν στα Τουρκοβούνια ένα μεγαλοπρεπή ναό, που θα γινόταν “το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον βυζαντινό Λυκαβηττό”.

Ο ναός δεν κτίστηκε ποτέ, αλλά συνέβη ένα θαύμα: Γέμισαν οι τσέπες των χουντικών!

Άρχισαν να μαζεύουν χρήματα από εισφορές κρατικών φορέων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, από τον κρατικό προϋπολογισμό και με δάνεια. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 453,3 εκατομμύρια δραχμές. Στην ανώτατη επιτροπή για το “τάμα του Έθνους” πρόεδρος ήταν ο Παπαδόπουλος και μέλη Παττακός, Μακαρέζος και ο χουντικός αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Επτά χρόνια το μεγαλόπνοο έργο έμενε στη θεωρία και ο κόσμος παρά τη φίμωση των ΜΜΕ βοούσε για το μεγάλο φαγοπότι. Τελικά λόγω των ενδοχουντικών συγκρούσεων, στις αρχές του 1974 έγινε απολογισμός (διότι ο Ιωαννίδης προφανώς και γνώριζε πολύ καλά τα πεπραγμένα του Παπαδόπουλου και όχι βέβαια επειδή εκείνος ήταν άμεμπτος). Στο ειδικό Ταμείο είχαν μείνει μόνο 47,3 εκατομμύρια δραχμές: 406 εκατομμύρια είχαν κάνει φτερά. Φυσικά κανείς δεν τιμωρήθηκε.

Τι να πρωτοθυμηθεί αλήθεια κανείς; Το περίφημο σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα του Μπαλόπουλου;

Ο στρατιωτικός Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας αρμόδιος για θέματα εμπορίου το 1972- 1973. Το 1975 καταδικάστηκε για εισαγωγή ακατάλληλων για την υγεία κρεάτων από την Αργεντινή, σε συνεργασία με μεγαλέμπορους της Ροδεσίας. Μάλιστα ο Παττακός είχε εκδώσει διαταγή απαγόρευσης διάθεσης ντόπιου κρέατος για να απορροφηθούν τα εισαγόμενα του Μπαλόπουλου, τα οποία είχαν αρχίσει να σαπίζουν και να βρωμάνε. Στο σκάνδαλο εμπλεκόταν και ο αδελφός του Γεωργίου Παπαδόπουλου, Χαράλαμπος. Μάλιστα ο Μπαλόπουλος ήταν τόσο διαβόητος που είχε μείνει ο όρος “μπαλόσημο” για τις μίζες που εισέπραττε. Έγινε δε σύνθημα στα γήπεδα: Εάν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν απέδιδε στο παιχνίδι, η κερκίδα δεν τον φώναζε “παλτό” όπως σήμερα, αλλά “βόδι Αργεντινής” ή “κρέας του Μπαλόπουλου”.

Είχαν βέβαια ξεκινήσει το φαγοπότι με το καλημέρα.

Μία από τις πρώτες αποφάσεις της Χούντας αφορούσε την αύξηση του μισθού του πρωθυπουργού από 23.600 σε 45.000 δραχμές και των υπουργών από 22.400 δραχμές σε 35.000 δραχμές. Θέσπισαν μάλιστα και “εκτός έδρας” της τάξως των 1.000 και 850 δραχμών αντιστοίχως και μετά άρχισαν τις περιοδείες…

Δε τους έφτανε όμως αυτό, ήθελαν και τσάμπα σπίτια. Το 1970 θεσμοθετήθηκε η παροχή κατοικίας για αξιωματικούς που είχαν διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στο πραξικόπημα.

Διήγαγαν φυσικά βίο σκανδαλωδώς πολυτελή. Τα έλεγαν οι ίδιες οι γυναίκες τους. Είναι χαρακτηριστικές οι διηγήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη και της Δέσποινας Παπαδοπούλου για ντόλτσε βίτα στο Παρίσι, τουαλέτες, “πεσκέσια” από όσους ήθελαν μέσω των γυναικών τους να κολακέψουν τους δικτάτορες, φρέσκα ψάρια, χαβιάρι και καβούρια να καταφθάνουν ως δώρα στο σπίτι.

Ψέμα δεύτερο: “Ναι, αλλά η οικονομία πήγαινε καλά”

Η Χούντα προσπάθησε να κρατήσει χαμηλά τον εξωτερικό δανεισμό, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να υπερτετραπλασιαστεί ο εσωτερικός δανεισμός με την έκδοση ομολόγων και με δημιουργική δημοσιονομική λογιστική.

Οι εργοληπτικές εταιρείες, που αναλάμβαναν κρατικά έργα (και στις οποίες φρόντιζε πάντα να “τρουπώσει” ο γαμπρός του Παττακού) έπαιρναν δάνεια από τράπεζες του εξωτερικού με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Έτσι ο δανεισμός άλλαζε χαρακτήρα και το χρέος χαρακτηριζόταν εσωτερικό. Παρέμενε όμως βαρύς πέλεκυς πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων.

Λαδάς και Ρουφογάλης μοίραζαν θαλασσοδάνεια σε “ημέτερους” και επιβάρυναν τις κρατικές τράπεζες. Το περιοδικό “Ταχυδρόμος” είχε αποκαλύψει το 1974, στην αρχή της Μεταπολίτευσης, έγγραφα του Ρουφογάλη, που ανέφεραν χαριστικά και επισφαλή δάνεια: Στα χορηγηθέντα καταγραφόταν ποσό μεγαλύτερο του 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμών και στα υπό έγκριση ποσό μεγαλύτερου του 1,6 δισεκατομμυρίου δραχμών.

Σε κάθε περίπτωση το δημόσιο χρέος υπερδιπλασιάστηκε επί Χούντας. Από 37,8 δισεκατομμύρια δραχμές το 1967 έφτασε τα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973. Το εμπορικό έλλειμμα πενταπλασιάστηκε. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν κατά 25%. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών οκταπλασιάστηκε.

Όσο για την υποτιθέμενη μείωση της ανεργίας αυτή “επετεύχθη” χάρη στο γεγονός ότι μετανάστευσαν 500.000 Έλληνες: Όταν φεύγουν οι άνεργοι από τη χώρα προφανώς και υπάρχουν λιγότεροι άνεργοι…

Απαγόρευση Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) ή Social Media: Προστασία των παιδιών ή ασυδοσία των τεχνοφεουδαρχών; - Του Γιώργου Νικολαϊδη*

Απαγόρευση ΜΚΔ: Προστασία των παιδιών ή ασυδοσία των τεχνοφεουδαρχών;

• Γιώργος Νικολαϊδης*

Πριν από λίγες μέρες ο πρωθυπουργός K. Μητσοτάκης σε συνέντευξη Tύπου μαζί με τους υπουργούς του Άρ. Σκέρτσο, Άδ. Γεωργιάδη και Μ. Χρυσοχοΐδη, εξήγγειλε την απαγόρευση εισόδου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ) για άτομα έως 16 ετών, απαγόρευση η οποία θα ψηφιστεί το καλοκαίρι που μας έρχεται. Ταυτόχρονα εκτυλίχθηκε μια «επικοινωνιακή καταιγίδα» με πλήθος δημοσιεύματα στήριξης από πλείστους όσους «ειδικούς» του φιλοκυβερνητικού χώρου, διανομή «ειδήσεων» ότι ο πρωθυπουργός έστειλε επιστολή αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία θέσπισης ανάλογων μέτρων ενιαία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση κ.ο.κ.

Φυσικά όλα αυτά δεν είναι «ελληνική πρωτοβουλία», όσο κι αν προσπαθεί το Μαξίμου να τα εμφανίσει κάπως έτσι: αποτελούν μέτρα που καλλιεργούν συστηματικά τα τελευταία χρόνια σε όλο τον δυτικό κόσμο κυρίως οι εκπρόσωποι των μεγάλων παρόχων υπηρεσιών επικοινωνίας και πληροφορικής με την υποστήριξη εθνικών και διεθνικών υπηρεσιών αστυνόμευσης και εφαρμογής του νόμου. Η πρώτη δε χώρα που εφάρμοσε αυτά τα μέτρα ήταν η Αυστραλία από τις αρχές του 2026, ενώ στον ευρωπαϊκό χώρο την πρωτοβουλία των κινήσεων στο θέμα αυτό μοιάζει να έχει η κυβέρνηση Μακρόν στη Γαλλία.

Ωστόσο, σε άλλες χώρες υπάρχουν περισσότερες επιφυλάξεις: η Μ. Βρετανία έχει αναπτύξει ένα μακρόχρονο ερευνητικό πρόγραμμα ελέγχου της ωφελιμότητας και αποτελεσματικότητας των τυχόν απαγορευτικών μέτρων, στη Γερμανία εκδηλώνονται σοβαρές ενστάσεις για την παραβίαση της ιδιωτικότητας που επιφέρει ο τρόπος υλοποίησης των εν λόγω απαγορεύσεων, ενώ σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Σλοβενία, το θέμα της ιδιωτικότητας και της πρόσβασης των μεγάλων εταιρειών του κυβερνοχώρου στα προσωπικά δεδομένα των χρηστών στο όνομα της παιδικής προστασίας αποτέλεσαν και μείζονα θέματα αντιπαράθεσης στην προεκλογική περίοδο (με τους θιασώτες των απαγορεύσεων να χάνουν τελικώς τις πρόσφατες εκλογές…).

Απαγορεύσεις με επικοινωνιακό περιτύλιγμα: τεχνοφοβία και «χαριτωμενιές»

Μάλιστα, στην επικοινωνιακή προώθηση των μέτρων αυτών κυρίαρχο ρόλο φαίνεται να παίζει βιντεάκι στο ΤικΤοκ με τον πρωθυπουργό σε casual εμφάνιση να απευθύνεται στα ίδια τα παιδιά προσπαθώντας να τα πείσει πως η απαγόρευση είναι «για το καλό τους». Η ειρωνεία είναι ωστόσο ότι σε όλη τη διάρκεια αυτού του βίντεο αναδύονται στην οθόνη του θεατή εξάρια και εφτάρια, ενώ όσο μιλάει ο ίδιος ο πρωθυπουργός κάνει τη γνωστή χειρονομία 6-7, μια χειρονομία που αφενός αν δεν υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν θα υφίστατο και αφετέρου δεν έχει κανένα νόημα παρά μόνο ως αμοιβαία αναγνώριση των χρηστών μέσων κοινωνικής δικτύωσης και δη του νεανικού κοινού. Κάτι σαν να έλεγε παράλληλα με τις εξαγγελίες «εγώ τώρα μόνο θα έχω πρόσβαση στα μέσα ενώ εσείς όχι» ή «εμείς οι “γνώστες” είμαστε φίλοι ό,τι και να κάνουμε ο ένας στον άλλον, εντάξει;»….

Μαζί με αυτό έσπευσαν φυσικά να στηρίξουν τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες σειρά επιστημόνων του χώρου, ιδιαίτερα εκείνοι που είτε τοποθετούνται ιδεολογικά στον συντηρητικό χώρο είτε είναι μόνιμοι εργολήπτες ΕΣΠΑ και λοιπών χρηματοδοτήσεων (ακόμα κι αν ενίοτε ομνύουν στο όνομα της αριστεράς, των δικαιωμάτων του ανθρώπου κ.ο.κ.).

Βέβαια πολιτικοεπικοινωνιακά αυτό ήταν η μια μόνο πλευρά της επιχείρησης προώθησης των απαγορευτικών μέτρων. Η άλλη, και μάλλον η κυρίαρχη, ήταν ο κατασταλτικός «λαϊκισμός της πυγμής» (ότι δηλαδή όλα τα προβλήματα λύνονται με αυστηροποίηση, απαγορεύσεις, καταστολή και τα συναφή) και η τεχνοφοβία, η αξιοποίηση δηλαδή της μόνιμης αγωνίας των προηγούμενων γενεών ότι χάνουν κάθε έλεγχο στα παιδιά τους επειδή εκείνα είναι πολύ καλύτεροι χειριστές των νέων τεχνολογιών επικοινωνίας και πληροφορικής από ό,τι οι παλαιότεροι. Με το «λαϊκισμό της πυγμής» και την τεχνοφοβία προς τους μεγάλους και με «χαριτωμενιές» τύπου 6-7 προς τους μικρούς προσπαθεί η κυβέρνηση να πείσει την κοινωνία ότι οι απαγορεύσεις που εισηγείται είναι «για το καλό μας».

Η ψευδεπίγραφη επίκληση της επιστήμης

Εντούτοις η συλλογιστική πως τα μέτρα αυτά υπαγορεύονται «από την επιστήμη» –συλλογιστική η οποία αναπαράγεται συχνά πυκνά και από κυβερνητικούς αξιωματούχους και από τους επιστήμονες που επέλεξαν να πλαισιώσουν την κυβέρνηση στο εγχείρημά της αυτό– μάλλον ελέγχεται. Υπάρχουν διάφορες μελέτες που αναφέρουν αυξημένο στρες, μείωση του ύπνου κ.λπ. σε ανήλικους λόγω χρήσης διαδικτυακών εφαρμογών. Δεν υπάρχει όμως καμία ευρέως αποδεκτή μελέτη η οποία να υποδηλώνει πως, αν απαγορευτούν τα ΜΚΔ, θα αυξηθεί π.χ. ο ύπνος των εφήβων (γιατί αν δεν έχουν να σκρολάρουν στα ΜΚΔ μπορούν να το κάνουν σε οποιαδήποτε άλλη διαδικτυακή εφαρμογή ή πλατφόρμα) ή θα μειωθεί το άγχος τους, τα φαινόμενα διάσπασης της προσοχής των ανηλίκων ή τα αναπτυξιακά και μαθησιακά τους προβλήματα (που όλα μπορεί κάλλιστα να είναι αποτελέσματα ευρύτερων χαρακτηριστικών της εποχής μας και όχι ειδικά της χρήσης των ΜΚΔ). Τα όποια «δεδομένα» επικαλούνται κυβερνήσεις και οι συν αυτοίς είναι εν πολλοίς υποθέσεις οι οποίες στην καλύτερη περίπτωση μένει να αποδειχθούν, ενώ αρκετά συχνά οι υποθέσεις αυτές παρουσιάζουν τεράστια λογικά άλματα που τις καταδικάζουν να παραμένουν μόνο στο χώρο των δημοσιολογούντων (δηλαδή της πολιτικής και της επικοινωνίας) χωρίς ποτέ να είναι δυνατό να εισέλθουν στο πεδίο του επιστημονικού λόγου.

Αν κανείς παρακάμψει όμως τις αοριστολογίες περί «επιστημονικών τεκμηρίων», που στ’ αλήθεια δεν υφίστανται, και μπει στον πειρασμό να εξετάσει τα μέτρα αυτά επί της ουσίας, τα προβλήματα της συγκεκριμένης πολιτικής μοιάζουν πολυεπίπεδα. Ας δούμε κάποια από αυτά.

Οι απαγορεύσεις θα είναι αναποτελεσματικές

Γυάρος: Μετά από οκτώ χρόνια υπογράφηκε το Προεδρικό Διάταγμα για τη Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή της Γυάρου - Ανακοίνωση του WWF Ελλάς

© Γιώργος Στεφάνου / WWF Ελλάς

Με Προεδρικό Διάταγμα κατοχυρώνεται μόνιμα η προστασία της Γυάρου

Η υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος διασφαλίζει με τον πλέον επίσημο τρόπο τη μόνιμη προστασία της Θαλάσσιας Προστατευόμενης Περιοχής.

Μετά από οκτώ (8) ολόκληρα χρόνια, στις 16/4/2026, υπεγράφη το πολυαναμενόμενο Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) για τη Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή (ΘΠΠ) της Γυάρου. 

Το WWF Ελλάς χαιρετίζει την κίνηση αυτή του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) που εκκρεμούσε από το 2018 και εξασφαλίζει πλέον ένα μόνιμο νομικό καθεστώς για την προστασία της μοναδικής αυτής περιοχής και της βιοποικιλότητας που φιλοξενεί. Η υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος είναι ένα καθοριστικό ορόσημο και μια νέα σελίδα στην έτσι κι αλλιώς πλούσια ιστορία της Γυάρου.  

To Προεδρικό Διάταγμα καθορίζει πλέον επίσημα τις έως τώρα προσωρινά θεσμικά κατοχυρωμένες ζώνες προστασίας, αλλά και συγκεκριμένους κανόνες διαχείρισης. Ένα μόνιμο πια πλαίσιο που μπορεί να εξασφαλίσει ότι ο φυσικός πλούτος του νησιού θα διαφυλαχθεί σε βάθος χρόνου, στηρίζοντας παράλληλα, μέσω αυτού, και τις τοπικές κοινωνίες των Βόρειων Κυκλάδων.

Το WWF Ελλάς, ήδη από το 2013 σε συνεργασία με ποικίλους φορείς, έχει ηγηθεί ενός πολυσχιδούς προγράμματος για την προστασία της χερσαίας και θαλάσσιας βιοποικιλότητας της Γυάρου, ξεκινώντας από την καταγραφή του φυσικού πλούτου της περιοχής και συνεχίζοντας με την εφαρμογή καινοτόμων πρακτικών διαχείρισης, επιστημονικής έρευνας, αλλά και συμμετοχικής διακυβέρνησης.

Κατά τη διάρκεια των δεκατριών (13) αυτών ετών αφοσιωμένης και εντατικής δουλειάς, καταγράφηκαν ορισμένα σημαντικά επιτεύγματα, όπως η ανάκαμψη χερσαίων και θαλάσσιων οικοτόπων, η αύξηση ιχθυαποθεμάτων, καθώς και διατήρηση πληθυσμών για ορισμένα σπάνια και απειλούμενα είδη που εντοπίζονται στη Γυάρο (π.χ. η μεσογειακή φώκια Monachus monachus και το θαλασσοπούλι μύχος Puffinus yelkouan). Με το Προεδρικό Διάταγμα, οι αρμόδιοι φορείς της πολιτείας καλούνται πλέον να συνεχίσουν και να εντατικοποιήσουν την αποτελεσματική διαχείριση της ΘΠΠ Γυάρου, ώστε να διασφαλίσουν τη μακροπρόθεσμη διατήρηση του μοναδικού φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής εντάσσοντας και τις τοπικές κοινωνίες στη διακυβέρνηση της.

Κυκλάδες: “Πυρά” 7 σωματείων εργαζομένων Δήμων Κυκλάδων κατά Υπουργείου Εσωτερικών για εργασιακή ομηρία με αφορμή αντεργατικό προσχέδιο νόμου του Υπουργείου που επεκτείνει και παγιώνει την εργασιακή ανασφάλεια στο σύνολο των κοινωνικών δομών

 

“Πυρά” Εργαζόμενων Δήμων Κυκλάδων κατά ΥΠΕΣ για «εργασιακή ομηρία»

Αλέξιος Ηλιάδης

 

Σε κοινή ανακοίνωση κατά του ΥΠΕΣ προχώρησαν επτά σωματεία εργαζομένων Δήμων των Κυκλάδων, με αφορμή το «αντιεργατικό» προσχέδιο νόμου του Υπουργείου που «επεκτείνει και παγιώνει την εργασιακή ανασφάλεια στο σύνολο των κοινωνικών δομών».

Την ανακοίνωση υπογράφουν οι: Σύλλογος Δημοτικών Υπαλλήλων Δήμου Άνδρου, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Επαρχίας Θήρας, Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Μήλου, Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Μυκόνου, Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, Σωματείο Εργαζομένων ΟΤΑ Πάρου και Αντιπάρου, Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Σύρου – Ερμούπολης

Ολόκληρη η ανακοίνωση των σωματείων

«Το ζήτημα της εργασιακής κατάστασης των εργαζομένων που απασχολούνται σε δομές μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ στους δήμους δεν είναι νέο — είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή διατήρησης της επισφάλειας.

Στις νησιωτικές περιοχές των Κυκλάδων, η επιλογή αυτή αποκτά ακόμη πιο σκληρά χαρακτηριστικά, καθώς η νησιωτικότητα σημαίνει αυξημένο κόστος ζωής, στεγαστική ασφυξία, δυσκολία μετακινήσεων και ελάχιστες εναλλακτικές απασχόλησης. Παρ’ όλα αυτά, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται ως προσωρινοί και αναλώσιμοι.

Οι διαβεβαιώσεις περί «βελτιωμένων μοντέλων» απασχόλησης καταρρέουν μπροστά στο περιεχόμενο του προσχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, το οποίο όχι μόνο δεν δίνει λύση, αλλά επεκτείνει και παγιώνει την εργασιακή ανασφάλεια στο σύνολο των κοινωνικών δομών, συμπεριλαμβανομένων των ΚΔΑΠ.

Το προσχέδιο: 

• Θεσμοθετεί την ανακύκλωση της ανεργίας μέσω «γενικών καταλόγων» και προσωρινών προσλήψεων.

• Διατηρεί και επεκτείνει τις συμβάσεις 8 και 11 μηνών, εγκλωβίζοντας τους εργαζόμενους σε ένα καθεστώς διαρκούς ομηρίας.

• Ενισχύει τις ευέλικτες μορφές εργασίας, ανοίγοντας τον δρόμο για περαιτέρω υποβάθμιση των όρων απασχόλησης.

• Συνδέει απροκάλυπτα τη μισθοδοσία με τα voucher, μετατρέποντας ένα κοινωνικό δικαίωμα σε «χρηματοδοτικό εργαλείο» και τους εργαζόμενους σε εξαρτώμενους από αυτό.

• Μεταθέτει την ευθύνη στελέχωσης και χρηματοδότησης στους δήμους, χωρίς διασφαλισμένους πόρους.

Αυτή η πολιτική δεν είναι απλώς ανεπαρκής — είναι επικίνδυνη. Υπονομεύει τη λειτουργία κρίσιμων κοινωνικών δομών και οδηγεί σε απαξίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τα παιδιά και τις οικογένειες.

Στις Κυκλάδες, οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: δομές που υπολειτουργούν, θέσεις που μένουν κενές γιατί δεν μπορούν να καλυφθούν, εργαζόμενοι που αδυνατούν να επιβιώσουν με όρους εποχικής και επισφαλούς εργασίας. Η λεγόμενη «ευελιξία» μεταφράζεται σε εγκατάλειψη των νησιών και σε περαιτέρω αποδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών.

Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνική πολιτική χωρίς εργαζόμενους με δικαιώματα. 

Δεν μπορεί να υπάρξει προσχολική αγωγή και δημιουργική απασχόληση με προσωπικό σε διαρκή ανασφάλεια.

Απαιτούμε: 

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ): Τι σημαίνει στην πράξη η δικαίωση του ΠΠΠΣ απέναντι στις αγωγές των 3.000.000€ της ΟΝΕΧ; - Μαθήματα δημοσιογραφίας από τη μικρή Σύρο (ΗΧΗΤΙΚΟ)

 

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

 

Τι σημαίνει στην πράξη η δικαίωση του ΠΠΠΣ απέναντι στις αγωγές των 3.000.000€ της ΟΝΕΧ;

 

Στην εκπομπή «Κόκκινο Πανί», της Λαϊκή Συσπείρωση Σύρου Ερμούπολης στον @aigaiolive958, ο δικηγόρος του Παρατηρητηρίου, Πέτρος Σταυριανός, εξηγεί με σαφήνεια το χρονικό της δίκης, καθώς και το γιατί αυτή η δικαίωση του ΠΠΠΣ είναι τόσο σημαντική για την κοινωνία πολιτών και τους αγώνες για την προστασία του περιβάλλοντος από την κακώς εννοούμενη τουριστική "ανάπτυξη" (όπως αυτής που επιχειρείται στην περιοχή του Χαρασώνα.) 

 

Ακούστε στο 26:30:

https://lasysyros.wixsite.com/.../kokkino-pani-07-04-2026

και

https://aigaiolive.gr/podcasts/ (Κόκκινο Πανί , Τρίτη 7/4)

 

#ΠΠΠΣ #SLAPP #Σύρος #Δικαιοσύνη #Περιβάλλον

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας:

Σύρος: Δικαίωση του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ) απέναντι στις αγωγές της ΟΝΕΧ στο Τριμελές Εφετείο Σύρου

 

*** 

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

Μαθήματα δημοσιογραφίας από τη μικρή Σύρο

Η πανηγυρική και τελεσίδικη απόρριψη από το Πολυμελές Εφετείο Αιγαίου όλων των αξιώσεων της ONEX κατά του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου και των δύο εναγόμενων μελών του δεν αποτελεί είδηση, ούτε για τα ψιλά γράμματα, των τοπικών μέσων ενημέρωσης (πλην ενός).

Σιγά το γεγονός που θα έπρεπε να αποτελέσει είδηση στο syrostoday, στο cyclades24, στο cycladeslive, στον logotypo, στην koinignomi, κλπ. (*): Μια εταιρεία η οποία υποστηρίζεται από την Ελληνική Κυβέρνηση, την Αμερικανική Πρεσβεία, τον Δήμο και την Περιφέρεια, η οποία συνεργάζεται με κορεάτικα, ισραηλινά και ιταλικά ναυπηγεία, η οποία θέλει να κατασκευάσει πολεμικά πλοία (εκείνος ο ‘Θεμιστοκλής” τι να κάνει άραγε;), η οποία ιδρύει και διαφημίζει κέντρα καινοτομίας σε συνεργασία με τη CISCO και την Περιφέρεια, η οποία αποκτά τα ναυπηγεία Ελευσίνας ενώ φιλοδοξεί να επισκιάσει τις δραστηριότητες των Κινέζων στο λιμάνι του Πειραιά, κλπ κλπ, άσκησε αγωγές αξιώνοντας από έναν τοπικό περιβαλλοντικό σύλλογο 3.000.000€ και πήρε, τελεσίδικα, 0€ – ολογράφως «μηδέν ευρώ» (θα πληρώσει κιόλας 4.000€ για τα δικαστικά μας έξοδα). Ε, δεν το λες και σημαντική είδηση…. για τη θεματολογία των τοπικών μέσων.

Είναι βέβαιο ότι η απόκρυψη του γεγονότος δεν έχει σχέση με χορηγίες. Έχει σχέση με την ασημαντότητα της είδησης. Τουλάχιστον, αυτή τη φορά, τα τοπικά μέσα σιώπησαν και δεν τόλμησαν να κάνουν λόγο για απόφαση «καταπέλτη» κατά του Παρατηρητηρίου όπως είχαν κάνει για την Πρωτόδικη απόφαση… Είναι κι αυτό μια βελτίωση της ποιότητας ενημέρωσης που προσφέρουν.

Αγαπητά τοπικά μέσα ενημέρωσης, συνεχίστε να προσφέρετε τις υπηρεσίες σας. Γράφετε δημοσιογραφική ιστορία. Αναλογιστείτε μόνο προς τα που πάει το σύννεφο της αμμοβολής στη φωτογραφία που συνόδευε την ανακοίνωσή μας την οποία αποκρύψατε. Ίσως αισθανθείτε λίγες τύψεις…

(*): Μόνο ένα τοπικό διαδικτυακό μέσο θεώρησε ότι η απόφαση του εφετείου αποτελεί είδηση και δημοσίευσε την ανακοίνωσή μας: το syrospress.gr

https://syrospress.gr/trimeles-efeteio-syrou-dikaiosi-tou-paratiritiriou-apenanti-stis-agoges-tis-onech

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από/για το Παρατηρητήριο:

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ)

Environmental Quality Observatory of Syros

email: media@syrosenvobservatory.gr

website: https://syrosenvobservatory.gr

Facebook: https://www.facebook.com/eqosgr

Twitter: https://twitter.com/eqosgr

Youtube: https://www.youtube.com/@syrosenvobservatory