Ωρα μηδέν για τον Χαρασώνα της Σύρου – Εκδικάζονται οι προσφυγές για την τουριστική επένδυση-μαμούθ

«Η μαζική τσιμεντοποίηση των νησιών για λόγους Real Estate θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο El Dorado»

Ωρα μηδέν για τον Χαρασώνα Σύρου – Εκδικάζονται οι προσφυγές για την τουριστική επένδυση-μαμούθ

Η νομοθεσία -και πολλές φορές η ερμηνεία της- είναι κομμένη και ραμμένη ούτως ώστε να μην προστατεύει ουσιαστικά το περιβάλλον. Αντίθετα, μπορεί να επιδοτεί και την καταστροφή του στο όνομα μιας απολύτως στρεβλής ανάπτυξης

 Τάσος Σαραντής

Η ώρα της εκδίκασης έφτασε για τις προσφυγές που έχει ασκήσει το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου στο Συμβούλιο της Επικράτειας και στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για να σταματήσει η αλόγιστη δόμηση στον Χαρασώνα, μιας από τις τελευταίες παρθένες γωνιές της νότιας Σύρου, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα κολοσσιαίο σχέδιο οικοδόμησης για την κατασκευή ενός σύνθετου τουριστικού καταλύματος.

Η σχεδιαζόμενη επένδυση πρόκειται να αναπτυχθεί στη θέση «Λαγούδια» Χαρασώνα, ανάμεσα στον Γαλησσά και τον Φοίνικα, σε έκταση 531.251 τετραγωνικών μέτρων και δομούμενη επιφάνεια 20.750 τ.μ. Η εγκατάσταση θα περιλαμβάνει ξενοδοχείο 5 αστέρων, συνολικής δυναμικότητας 166 κλινών, και 69 τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες δυναμικότητας 249 κλινών, με spa και πισίνες, όπως και διαμορφώσεις υπαίθριων χώρων, οδοποιίας και χώρων στάθμευσης και μια πύλη για την πρόσβαση στη μέχρι πρότινος παρθένα περιοχή («Προσφυγή για τη σωτηρία του Χαρασώνα Σύρου», «Εφ.Συν.», 24/2/2026). Ηδη, έχουν χτιστεί αρκετές βίλες και άλλες τόσες χτίζονται σήμερα.

Το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για την ακύρωση των οικοδομικών αδειών που έχουν εκδοθεί για την περιοχή του Χαρασώνα από την Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ) Σύρου Ερμούπολης, καθώς και την αναστολή των εργασιών μέχρι τη λήψη της οριστικής απόφασης, προβάλλοντας συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα πολεοδομικής και περιβαλλοντικής φύσης σύμφωνα με τα οποία δεν έπρεπε να εκδοθούν οικοδομικές άδειες στην περιοχή. Επιπλέον, το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο ΣτΕ για την ακύρωση του συνολικού σχεδίου οικοδόμησης του Χαρασώνα με αντίστοιχη επιχειρηματολογία.

Η αίτηση αναστολής συζητήθηκε στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά χθες, επτά μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Η αίτηση ακύρωσης των οικοδομικών αδειών της ΥΔΟΜ Σύρου Ερμούπολης θα συζητηθεί στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά στις 20 Οκτωβρίου 2026, ενώ η αίτηση ακύρωσης του συνολικού σχεδίου θα συζητηθεί στο ΣτΕ στις 7 Οκτωβρίου 2026.

«Η μαζική τσιμεντοποίηση των νησιών για λόγους Real Estate θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο El Dorado. Καταναλώνεται με εκθετικούς ρυθμούς το περιβαλλοντικό κεφάλαιο των νησιών, το οποίο μετατρέπεται σε βίλες, πισίνες και κέρδος. Ολο και λιγότερες είναι οι περιοχές των νησιών που παραμένουν αναλλοίωτες. Αυτές τις περιοχές οφείλουμε να τις προστατεύσουμε, να τις περισώσουμε από κερδοσκοπικές επελάσεις και να τις παραδώσουμε στις επόμενες γενιές», επισημαίνει το Παρατηρητήριο.

«Είναι ανατριχιαστική η σκέψη ότι ολόκληρα τα νησιά μπορεί πολύ εύκολα σε λίγα χρόνια να είναι χτισμένα απ’ άκρη σ’ άκρη και μάλιστα όχι για να εξυπηρετηθούν οικιστικές ανάγκες των κατοίκων τους. Αυτό το σενάριο γίνεται ολοένα και πιο ορατό. Η νομοθεσία -και πολλές φορές η ερμηνεία της- είναι κομμένη και ραμμένη ούτως ώστε να μην προστατεύει ουσιαστικά το περιβάλλον. Αντίθετα, μπορεί να επιδοτεί και την καταστροφή του στο όνομα μιας απολύτως στρεβλής ανάπτυξης» καταλήγει.

ΠΗΓΗ 

- ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ αναρτήσεις στο μπλογκ μας, με σχετικές αναφορές στο θέμα. 

«Δεν υπάρχει θετικό σενάριο»: Η δραματική προειδοποίηση του ΟΗΕ για την κλιματική κατάρρευση λόγω αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας (ΕΙΚΟΝΕΣ)

«Δεν υπάρχει θετικό σενάριο»: Η δραματική προειδοποίηση του ΟΗΕ για την κλιματική κατάρρευση

Το αναπόφευκτο ξεπέρασμα του ορίου των 1,5°C, το κρίσιμο κατώφλι των 1,8°C και η επιτακτική ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση της παγκόσμιας κλιματικής στρατηγικής

Ενώπιον μιας μη αναστρέψιμης κατεύθυνσης βρίσκεται η ανθρωπότητα, καθώς η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας αναμένεται να ξεπεράσει το όριο των 1,5°C της Συμφωνίας του Παρισιού εντός των επόμενων ετών όπως περιγράφεται σε ρεπορτάζ του Guardian. Η νέα έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) με τίτλο Limiting Overshoot αποσαφηνίζει ότι ακόμη και στο πλέον αισιόδοξο μελλοντικό σενάριο, η υπερθέρμανση θα φτάσει τουλάχιστον τους 1,8°C.

Η διαπίστωση του ΟΗΕ συμπυκνώνεται στη φράση: «Δεν υπάρχουν θετικές εξελίξεις πάνω από τους 1,5°C», εξέλιξη που υποχρεώνει τη διεθνή κοινότητα σε επαναξιολόγηση των εργαλείων κλιματικής διακυβέρνησης.

Η γεωμετρική κλιμάκωση των επιπτώσεων

Η απόσταση μεταξύ των υφιστάμενων πολιτικών δεσμεύσεων και της φυσικής πραγματικότητας διευρύνεται επικίνδυνα. Οι τρέχουσες εθνικές πολιτικές οδηγούν σε αύξηση της θερμοκρασίας τουλάχιστον κατά 2,3°C, προκαλώντας αλυσιδωτές αποσταθεροποιήσεις. Σε ένα ενδεχόμενο ανόδου κατά 3°C, οι παγετώνες θα απωλέσουν πάνω από το ένα τέταρτο της μάζας τους έως το 2100, ανυψώνοντας τη στάθμη της θάλασσας κατά 13 εκατοστά, ενώ η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων απειλείται με μείωση έως και 14% έως το 2050 απουσία μέτρων προσαρμογής.

People salvage their belongings from a building damaged by flash flooding in Nuwakot district of Nepal, Tuesday, Sept. 1, 2026. (AP Photo/Rajesh Kumar Singh)

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Ρίτσαρντ Μπετς από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, αναφερόμενος στις πρόσφατες πλημμύρες στα Ιμαλάια, «η απώλεια των παγετώνων είναι ήδη δρομολογημένη», υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι «μπορούμε όμως να αποτρέψουμε μια χειρότερη εξέλιξη, μειώνοντας τις εκπομπές και περιορίζοντας την αύξηση της θερμοκρασίας».

Τα επιστημονικά όρια της αναστροφής

Η δυνατότητα επαναφοράς της θερμοκρασίας στους 1,5°C έως το τέλος του αιώνα παραμένει εφικτή μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η υπερθέρμανση δεν θα υπερβεί τους 1,8°C. Αυτό απαιτεί τον υποδιπλασιασμό των παγκόσμιων εκπομπών έως το 2035 και την επίτευξη μηδενικού καθαρού ισοζυγίου (net zero) έως τα μέσα του αιώνα.

Η «δικτατορία» της ξαπλώστρας στη Ρόδο: Πλήρη και προκλητική κατάληψη δημοφιλών παραλιών καταγγέλλει (και πάλι) το Δίκτυο ΟΜΠΡΕΛΑ [ΕΙΚΟΝΕΣ]

Μικρή παραλία Λίνδου

Η «δικτατορία» της ξαπλώστρας στη Ρόδο: Πλήρης και προκλητική κατάληψη των παραλιών [εικόνες]

Μακριά από την εικόνα που επιχειρεί να δημιουργήσει η εφαρμογή MyCoast για την προστασία των παραλιών, βρίσκεται, σύμφωνα με το Δίκτυο Ομπρέλα, η πραγματικότητα σε δημοφιλείς ακτές της Ρόδου.

Το Δίκτυο Ομπρέλα επανέρχεται με νέα καταγραφή από παραλίες στις περιοχές της Λίνδου και των Κολυμπίων, καταγγέλλοντας προκλητικές, όπως τις χαρακτηρίζει, παραβάσεις και αυθαίρετες καταλήψεις κοινόχρηστου χώρου στον αιγιαλό και την παραλία.

Σε δελτίο Τύπου που εξέδωσε στις 2 Σεπτεμβρίου, το Δίκτυο παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα από δημοφιλείς παραλίες του νησιού, υποστηρίζοντας ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ανάπτυξη ομπρελών και ξαπλωστρών ξεπερνά τα όρια των νόμιμων παραχωρήσεων, ενώ δεν τηρείται ούτε η προβλεπόμενη ελεύθερη ζώνη από τη θάλασσα.

Κολύμπια: Καταγγελία για παράνομη καντίνα – beach bar

Στην περιοχή Κολύμπια και συγκεκριμένα στο Λιμανάκι, το Δίκτυο Ομπρέλα καταγγέλλει την αυθαίρετη λειτουργία καντίνας – beach bar επί του αιγιαλού και της παραλίας.

Όπως υποστηρίζει, η συγκεκριμένη επιχείρηση λειτουργεί χωρίς μίσθωση και χωρίς τις απαιτούμενες αδειοδοτήσεις, κάνοντας λόγο μεταξύ άλλων για απουσία γνωστοποίησης λειτουργίας, μέτρων πυρασφάλειας και μελέτης διάθεσης λυμάτων.

Παράλληλα, σύμφωνα με την καταγγελία, στην ίδια περιοχή έχουν τοποθετηθεί ομπρελοκαθίσματα σε πολύ μικρή απόσταση από τη θάλασσα, χωρίς να τηρείται η προβλεπόμενη ελεύθερη ζώνη των τεσσάρων μέτρων από την ακτογραμμή.

Παράνομο beach bar στα Κολύμπια

Παράνομο beach bar στα Κολύμπια

Λίνδος: Ξαπλώστρες ακόμη και χωρίς ενεργή παραχώρηση

Στο στόχαστρο του Δικτύου Ομπρέλα βρίσκεται και η παραλία του Αγίου Παύλου στη Λίνδο. Εκεί, όπως αναφέρει, επιχείρηση έχει προχωρήσει σε πλήρη κατάληψη της παραλίας, χωρίς να διαθέτει ενεργή σύμβαση παραχώρησης στο MyCoast.

Την ίδια ώρα, καταγγέλλεται ότι ούτε σε αυτή την περίπτωση τηρείται η απόσταση των τεσσάρων μέτρων μεταξύ των ομπρελοκαθισμάτων και της θάλασσας.

Παρόμοια εικόνα, σύμφωνα με το Δίκτυο, καταγράφεται και στην Κεντρική Παραλία Λίνδου, όπου, όπως αναφέρει, υπάρχει εκτεταμένη ανάπτυξη από ξαπλώστρες και ομπρέλες, ακόμη και σε τμήματα για τα οποία δεν προκύπτει σύμβαση παραχώρησης.

Εβραίοι καλλιτέχνες και επιστήμονες στηρίζουν τον ηθοποιό Μαρκ Ραφάλο – «Ανυπόστατες οι κατηγορίες για αντισημιτισμό»

Δεκάδες Εβραίοι καλλιτέχνες και επιστήμονες στηρίζουν τον ηθοποιό Μαρκ Ράφαλο – «Ανυπόστατες οι κατηγορίες για αντισημιτισμό»

Εβραίοι καλλιτέχνες και επιστήμονες υπογράφουν επιστολή με την οποία εκφράζουν την αμέριστη στήριξή τους στον ηθοποιό Μαρκ Ράφαλο για τις κατηγορίες που δέχεται για αντισημιτισμό.

Ανάμεσα στους 184 υπογράφοντες την επιστολή, η οποία υποστηρίζει ότι ο Ράφαλο δέχεται «ανυπόστατες κατηγορίες», περιλαμβάνονται οι Χοακίν Φίνιξ, Τζόναθαν Γκλέιζερ, Τζόελ Κοέν, Τοντ Χέινς, Ιλάνα Γκλέιζερ, Χάνα Άινμπιντερ, Τζέιμς Σέιμους, Έμα Σέλιγκμαν, Τόνι Κούσνερ, Τζέιν Σένμπρουν και Γουάλας Σον.

Υπενθυμίζεται ότι ο Ράφαλο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας κλιμακούμενης αντιπαράθεσης σχετικά με τη συγχώνευση της Paramount με τη Warner Bros. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 21 Αυγούστου, ο πρωταγωνιστής των ταινιών της Marvel επιτέθηκε στη συμφωνία για τις πιθανές επιπτώσεις της στο Χόλιγουντ.

Παράλληλα, κατηγόρησε την οικογένεια Έλισον για συνέργεια στη «γενοκτονία» των Παλαιστινίων, υποστηρίζοντας ότι αυτή «στηρίχθηκε σε ένα σύστημα καταπίεσης και απαρτχάιντ, ενισχυμένο από την τεχνολογία της Oracle». Στην ίδια ανάρτηση, ανέδειξε τους δεσμούς της Oracle με τον ισραηλινό στρατό, επισυνάπτοντας βίντεο όπου η εκτελεστική αντιπρόεδρος της εταιρείας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Paramount, Σάφρα Κατς, περιέγραφε «πραγματικά τρομακτικές τεχνολογίες» που χρησιμοποιήθηκαν μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Ο Ράφαλο απάντησε, χαρακτηρίζοντας την κατηγορία της Paramount «αποτρόπαια και θεμελιωδώς ανέντιμη», ενώ πρόσθεσε: «Η κριτική στις ενέργειες του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σε μια σύμβαση στρατιωτικής τεχνολογίας ή στους απουσιάζοντες στελεχιακούς παράγοντες που την παρέχουν, δεν ταυτίζεται με την κριτική κατά του εβραϊκού λαού».

Στο πλευρό του στάθηκαν και άλλοι, όπως η Χάνα Άινμπιντερ η οποία είναι Εβραία και τοποθετείται ανοιχτά υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, ευχαριστώντας τον Ράφαλο που ανέδειξε τη «σύνδεση μεταξύ της παροχής στρατιωτικής τεχνολογίας στο Ισραήλ από την οικογένεια Έλισον εν μέσω γενοκτονίας και της πρωτοφανούς εξαγοράς μέσων ενημέρωσης από τους ίδιους». Την Τρίτη, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Κένεθ Λόνεργκαν δημοσιοποίησε επιστολή στήριξης, τονίζοντας ότι «η ιδέα ότι ο Ράφαλο είναι αντισημίτης είναι προφανώς παραλογισμός, και η ίδια η κατηγορία συνιστά ένα κυνικό και αηδιαστικό ψέμα».

Η νέα επιστολή που υπέγραψαν οι Εβραίοι παράγοντες την Τρίτη υιοθετεί την ίδια υπερασπιστική γραμμή, καταγγέλλοντας την «ψευδή και επικίνδυνη εργαλειοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού». Παράλληλα, υπογραμμίζει τις ίδιες διασυνδέσεις που επεσήμανε ο Ράφαλο ανάμεσα στη συγχώνευση Paramount/Warner Bros. και τις σχέσεις της οικογένειας Έλισον με το Ισραήλ.

«Η επισήμανση των κρίσιμων δεσμών ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν στη Γάζα και σε όσα διαδραματίζονται στο Χόλιγουντ είναι το ακριβώς αντίθετο του αντισημιτισμού», αναφέρεται στην επιστολή. «Για εμάς, αποτελεί την ίδια την ουσία του εβραϊκού ηθικού καθήκοντος».

«Το να αποκαλείς τον Μαρκ Ράφαλο αντισημίτη επειδή αμφισβητεί μια τεράστια εταιρική συγχώνευση δεν είναι απλώς παράλογο, είναι ένας επικίνδυνος τρόπος να φιμωθεί η θεμιτή κριτική», ανέφερε. «Ο Μαρκ καταδικάζει σταθερά τον αντισημιτισμό, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Παλαιστινίων και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια για όλους. Αποτελεί δικαίωμα κάθε Αμερικανού να συζητά για τη συγκέντρωση των ΜΜΕ και τους κινδύνους της μονοπωλιακής εταιρικής ισχύος, χωρίς να επιστρατεύεται ο αντισημιτισμός για να εξαναγκάζονται οι άνθρωποι σε σιωπή».

Αναλυτικά η επιστολή υπεράσπισης του Μαρκ Ράφαλο αναφέρει:

Είμαστε Εβραίοι καλλιτέχνες, συγγραφείς, επαγγελματίες του δημιουργικού χώρου, θρησκευτικοί ηγέτες και διανοούμενοι που, απαντώντας στην απαράδεκτη εκστρατεία σπίλωσης κατά του συναδέλφου μας Μαρκ Ράφαλο, θέλουμε να στείλουμε ένα απλό μήνυμα στον κόσμο: Αρκεί! Αρκεί με την ψευδή και επικίνδυνη εργαλειοποίηση των κατηγοριών περί αντισημιτισμού σε βάρος όσων έχουν το θάρρος να επισημάνουν το αυτονόητο: ότι η επίθεση κατά του παλαιστινιακού λαού και η επίθεση κατά των ελευθεριών μας στην πατρίδα μας συνδέονται στενά, και δεν υπάρχει τίποτα το αντισημιτικό στην αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας.

«Σημάδια» πολέμου σε όλη την Ευρώπη – Πολεμικά ανακοινωθέντα ΝΑΤΟ-Ε.Ε. οδηγούν σε κλιμάκωση με τη Ρωσία

Πηγή: Associated Press

Ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία: Τα πολεμικά ανακοινωθέντα ΝΑΤΟ - ΕΕ οδηγούν σε κλιμάκωση της σύγκρουσης με τη Ρωσία

Προς μια επικίνδυνη κλιμάκωση με τη Ρωσία, με απρόβλεπτες επιπτώσεις, οδεύουν η ΕΕ και τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, μετά την ανακοίνωση της Γερμανίας ότι η Μόσχα βρίσκεται πίσω από το περιστατικό με drone γεμάτο εκρηκτικά που βρέθηκε στο αεροδρόμιο της Λειψίας στις 4 Αυγούστου, κοντά σε μεταγωγικά αεροπλάνα Antonov που μεταφέρουν εξοπλισμό προς την Ουκρανία.

Μετά από σχεδόν έναν μήνα ερευνών, το Βερολίνο κατηγόρησε για πρώτη φορά επισήμως τη Ρωσία ότι διεξάγει έναν «υβριδικό πόλεμο» εναντίον της Γερμανίας και της Ευρώπης, με βάση «πληροφορίες των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών». Το Βερολίνο προειδοποίησε επίσης ότι η Γερμανία πρέπει να αναμένει «περαιτέρω υβριδικές επιθέσεις» από τη Ρωσία. Χθες η γερμανική εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» μετέδωσε ότι έχουν ταυτοποιηθεί δύο ύποπτοι για την απόπειρα επίθεσης στο αεροδρόμιο της Λειψίας.

Ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν στοιχεία ή αν όντως η Ρωσία βρίσκεται πίσω από το συγκεκριμένο περιστατικό στη Λειψία, το βέβαιο είναι ότι «υβριδικές επιθέσεις», με δολιοφθορές, εκρήξεις, παραβιάσεις συνόρων από drones, κυβερνοεπιθέσεις κ.ά. έχουν αυξηθεί κατακόρυφα στην Ευρώπη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Η «Wall Street Journal» επικαλείται στοιχεία του «International Institute for Strategic Studies» (IISS) σύμφωνα με τα οποία έχουν καταγραφεί 144 περιστατικά με drones σε 13 χώρες σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών.

Τέτοια περιστατικά μπορούν να στηθούν ή να αξιοποιηθούν και από τα δύο ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα για κλιμάκωση της σύγκρουσης, και η Γερμανία δεν επιλέγει τυχαία αυτήν τη χρονική στιγμή για να σηκώσει τους τόνους, μετά από πολυάριθμα περιστατικά στο έδαφός της όλα αυτά τα χρόνια. Αλλωστε και η παρουσία του πλωτού ουκρανικού drone φορτωμένου με εκρηκτικά που έφτασε στη χώρα μας, στη Λευκάδα, επιχειρήθηκε αρχικά από την ελληνική κυβέρνηση και την ηγεσία της ΕΕ να «θαφτεί», και όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του, με τη συμβολή του ΚΚΕ και του «Ριζοσπάστη», ερμηνεύτηκε ως απάντηση στην επιθετικότητα της Ρωσίας.

Σε αντίθετο πνεύμα οι ΗΠΑ

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση της Γερμανίας έγινε σε μια φάση που οι ΗΠΑ κάνουν ορισμένες κινήσεις «αναθέρμανσης» των συνομιλιών Ουκρανίας - Ρωσίας, και μόλις λίγες μέρες μετά την επίσκεψη που έκανε στη Μόσχα ο επικεφαλής της CIA Τζον Ράτκλιφ, ο οποίος φέρεται να προειδοποίησε τη Ρωσία να μην «παρενοχλεί» κράτη του ΝΑΤΟ και να προτείνει την επανέναρξη διαπραγματεύσεων προτού η κατάσταση της Ρωσίας «επιδεινωθεί» στρατιωτικά και οικονομικά.

Σε αντίθετο πνεύμα από τους Ευρωπαίους, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εκτίμησε ότι «δεν πρόκειται να υπάρξει ρωσική επίθεση στην Ευρώπη και εναντίον του ΝΑΤΟ», ενώ ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ συζήτησε με τον Ρώσο ομόλογό του, Αντόν Σιλουάνοφ, ένα «ειρηνευτικό σχέδιο» για την Ουκρανία στο περιθώριο της Συνόδου του G20 στη Βόρεια Καρολίνα. Οι Ευρωπαίοι αντέδρασαν έντονα για την πρόσκληση του Ρώσου υπουργού.

ΕΕ - ΝΑΤΟ: Η «επίθεση στη Λειψία» σηματοδοτεί νέα κλιμάκωση στο έδαφος της ΕΕ

Ο Αρίστος Χαντζής, μετά από 73 μέρες νοσηλείας, επέστρεψε στη γειτονιά των Προσφυγικών: «Ο αγώνας νίκησε γιατί ήταν συλλογικός» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

φώτο Menelaos Myrillas / SOOC

Ο Αρίστος Χαντζής επέστρεψε στη γειτονιά των Προσφυγικών: «Ο αγώνας νίκησε γιατί ήταν συλλογικός»

Μετά από 73 μέρες νοσηλείας ο Αριστοτέλης Χαντζής, που πραγματοποίησε απεργία πείνας 140 ημερών, επέστρεψε στη γειτονιά των Κατειλλημένων Προσφυγικών σε μία ιδιαίτερα θερμή και συγκινητική υποδοχή από τους συντρόφους, τις συντρόφισσές του, αλλά και αλληλέγγυους/ες. Κόρνες, φωνές, καπνογόνα και συνθήματα συνόδευσαν την άφιξη του. Στην πρώτη του δήλωση εστίασε στη σημασία της ενότητας για τους αγώνες ενάντια στην καταστολή και την αδικία, ενώ ξεκαθάρισε πως ο αγώνας της κοινότητας για την επιβίωση της είναι επιτυχημένος ακριβώς γιατί είναι συλλογικός.

Ο Αριστοτέλης Χαντζής γύρισε στα Προσφυγικά στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας μετά από 73 μέρες νοσηλείας, στην οποία οδήγησαν 140 ημέρες απεργίας πείνας για την υπεράσπιση της κοινότητάς του.

Εκεί τον περίμενε ιδιαίτερα συγκινητική και αγωνιστική υποδοχή με συντρόφους/ισσες του και αλληλέγγυους/ες να έχουν συγκεντρωθεί στο σύμπλεγμα κτιρίων της Αλεξάνδρας ανάβοντας καπνογόνα και φωνάζοντας συνθήματα.

Menelaos Myrillas / SOOC

Στην πρώτη του δήλωση ευχαρίστησε τους ανθρώπους που τον υποδέχτηκαν τόσο θερμά και έστειλε μήνυμα ενότητας για τους αυριανούς αγώνες. Ξεκαθάρισε πως η προσπάθεια της κοινότητας για την υπεράσπιση της επιβίωσης της είναι συλλογική δουλειά γι’ αυτό και κερδίζει.

Επεσήμανε ακόμα πως η καταστολή δε θα σταματήσει όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός, γι΄ αυτό και χρειάζεται να παραμένουν ενωμένοι.

Αγώνες ρομπότ: Τρέχουν πιο γρήγορα από τον Μπολτ αλλά δεν βλέπουν τον τοίχο - Του Αντώνη Μαυρόπουλου*

Αγώνες ρομπότ - Τρέχουν πιο γρήγορα από τον Μπολτ αλλά δεν βλέπουν τον τοίχο

Αντώνης Μαυρόπουλος

 

Αν έπρεπε να ελέγξουμε την πραγματική χρησιμότητα των ρομπότ, τα αγωνίσματα δεν θα ήταν σίγουρα σπριντ 100 μέτρων και άλμα εις μήκος. Θα βάζαμε τα ανθρωποειδή να μεταφέρουν ένα ποτήρι νερό σε ηλικιωμένο άνθρωπο χωρίς να το χύσουν, να ξεχωρίσουν πότε ένα παιδί έχει πέσει και χτύπησε και πότε απλώς μπουσουλάει, να πλοηγηθούν σε ένα ακατάστατο διαμέρισμα με απρόβλεπτα εμπόδια.

Στις 22 Αυγούστου ξεκίνησαν στο Πεκίνο οι δεύτεροι Παγκόσμιοι Αγώνες Ανθρωποειδών Ρομπότ. Επί πέντε ημέρες, 2.056 ρομπότ από 666 ομάδες και 16 χώρες διαγωνίζονται σε 51 αγωνίσματα και 1.301 αναμετρήσεις, από σπριντ 100 μέτρων και ποδόσφαιρο μέχρι τη βιομηχανική συναρμολόγηση και την οικιακή φροντίδα.

Ήδη από την πρώτη μέρα, δύο εικόνες έκαναν το γύρο του κόσμου. Πρώτα, το κινέζικο ανθρωποειδές Tiangong Ultra έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9,39 δευτερόλεπτα, σαφώς ταχύτερα από το παγκόσμιο ρεκόρ των 9,58 δευτερολέπτων του Γιουσέιν Μπολτ, ενώ το ανθρωποειδές Lightning της Honor τερμάτισε σε 9,47. Πέρυσι, στους ίδιους αγώνες, το Tiangong Ultra είχε χρειαστεί 21,50 δευτερόλεπτα για την ίδια απόσταση: το ανθρωποειδές υπερδιπλασίασε την ταχύτητα του σε ένα μόλις χρόνο.

Η δεύτερη εικόνα ήρθε από τις προπονήσεις και ήταν κάπως φρικαλέα: ένα ανθρωποειδές έπεσε με φόρα πάνω σε αφρώδη τοίχο και σχεδόν κόπηκε στα δύο, με σπινθήρες να πετάγονται από τον σκελετό του. Στους περσινούς αγώνες, πολλά ρομπότ έπεφταν κάτω από μόνα τους, ένα ανθρωποειδές έριξε κάτω έναν τεχνικό καθώς βγήκε εκτός διαδρομής, ενώ ένας κινέζος σχολιαστής της τηλεόρασης, σχολιάζοντας έναν αγώνα πυγμαχίας ανθρωποειδών, δήλωνε ότι «ειλικρινά, η ακρίβεια λείπει - απλώς χτυπάνε τον αέρα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ρομπότ έτρεξε τα 100 μ. πιο γρήγορα από τον Γιουσέιν Μπολτ

Έχουμε λοιπόν ανθρωποειδή ρομπότ να ξεπερνάνε τον Μπολτ σε ταχύτητα, και ταυτόχρονα να μη μπορούν να φρενάρουν η και να μην αντιλαμβάνονται καθόλου έναν τοίχο. Δεν πρόκειται για μία τυχαία συνύπαρξη γεγονότων, αντίθετα η εν λόγω αντίφαση είναι το κλειδί για να διαβάσουμε τι πραγματικά συμβαίνει με τα ανθρωποειδή ρομπότ, και όχι μόνο.

Οι αγώνες ως βιομηχανική πολιτική

Οι αγώνες του Πεκίνου είναι κάτι πολύ παραπάνω από αγώνες επίδειξης, είναι ουσιαστικό μέρος της βιομηχανικής πολιτικής της Κίνας. Ο Georg Stieler, ειδικός στη ρομποτική, το θέτει ρητά: «οι τεχνολογίες που παρουσιάζονται … συνδέονται σταθερά με τις κρατικές στρατηγικές, από το Made in China 2025 μέχρι τους στόχους ρομποτικής του 14ου Πενταετούς Σχεδίου».

Οι αριθμοί, πίσω από το θέαμα, επιβεβαιώνουν την εκτίμηση. Η κινεζική κυβέρνηση έχει επιδοτήσει με ποσά που ξεπερνούν τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια τον κλάδο των ανθρωποειδών τον τελευταίο χρόνο. Παράλληλα, η Κίνα έχει αναπτύξει κρατικό χρηματοδοτικό εργαλείο 1 τρισεκατομμυρίου γουάν (137 δις δολάρια) για την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική στην επόμενη εικοσαετία. Οι κρατικές παραγγελίες ανθρωποειδών πολλαπλασιάστηκαν, σε αξία, επί 45, μεταξύ 2023 και 2024. Οι τοπικές αρχές επιδοτούν 10-20% της τιμής αγοράς κάθε ρομπότ. Το Πεκίνο έχει θέσει στόχο ετήσιας παραγωγής 10.000 ανθρωποειδών μέχρι το 2027 και έχει εντάξει τη ρομποτική στο πενταετές πλάνο 2026-2030 ως «ουσιαστικό νέο κινητήρα ανάπτυξης».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι αγώνες εξυπηρετούν τρεις λειτουργίες. 

«Όσοι επιβιώσαμε στην οικονομική κρίση είμαστε survivors»: Συνέντευξη της Δώρας-Δήμητρας Τελώνη*

Συνέντευξη της Δώρας-Δήμητρας Τελώνη στη Δήμητρα Αλιφιεράκη: «Όσοι επιβιώσαμε στην οικονομική κρίση είμαστε survivors»

• Δημήτρα - Δώρα Τελώνη, Δήμητρα Αλιφιεράκη

Η συνέντευξη της Δώρας – Δήμητρας Τελώνη στη Δήμητρα Αλιφιεράκη δημοσιεύτηκε αρχικά στη γερμανική εφημερίδα nd. Η παρούσα μορφή της συνέντευξης προσαρμόστηκε και επικαιροποιήθηκε για να δημοσιευτεί στα ελληνικά.

Δήμητρα Αλιφιεράκη: Γεια σου Δώρα. Είσαι καθηγήτρια Κοινωνικής Εργασίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Θα μπορούσες να μου περιγράψεις με λίγα λόγια το πεδίο πάνω στο οποίο εργάζεσαι;

Δώρα- Δήμητρα Τελώνη: Είμαι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και επίσης  αναπληρώτρια διευθύντρια στο Δι-ιδρυματικό Μεταπτυχιακό «Κοινωνικά Δικαιώματα και Συνηγορία στις Κοινωνικές Υπηρεσίες» που πραγματοποιείται από το τμήμα που εργάζομαι και το τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου.

Το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό να σημειώσουμε πως είναι χωρίς δίδακτρα και αυτό έχει την σημασία του, ειδικά την περίοδο που διανύουμε με την τάχιστη προώθηση από την κυβέρνηση, των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Φαντάζομαι θα μιλήσουμε για αυτό και την πρόσφατη ακύρωση από το ΣτΕ άδειας λειτουργίας τους στη συνέχεια οπότε δεν θα επεκταθώ.

Επειδή όμως με ρώτησες για το πεδίο που εργάζομαι διδάσκω κοινωνική εργασία και πιο συγκεκριμένα το γνωστικό μου αντικείμενο μου είναι η ριζοσπαστική κοινωνική εργασία (ΡΚΕ) και οι κοινωνικές υπηρεσίες.  Η Κοινωνική Εργασία, είναι μία εφαρμοσμένη κοινωνική επιστήμη που έχει ιστορικά έναν διπλό ρόλο αυτό της φροντίδας και του ελέγχου. Ιστορικά δηλαδή αλλά και στο σήμερα μπορεί να λειτουργήσει ως το «μακρύ χέρι» της εξουσίας, να εφαρμόσει και να αναπαράγει την καταπίεση και μάλιστα σε «σκοτεινές εποχές» να έχει αντίστοιχα λειτουργήσει και υπέρ των καταπιεστικών συστημάτων. Εδώ το «πρόβλημα» είναι το άτομο που θα πρέπει να νουθετηθεί, η συμπεριφορά να ελεγχθεί και βέβαια τα αίτια των προβλημάτων είναι ατομικά αυτό που λέγεται συχνά ως «blame the victim”. Για παράδειγμα τα αίτια της φτώχειας και της ανισότητας αναζητούνται στο άτομο για παράδειγμα οι άνθρωποι θεωρούνται υπεύθυνοι για την κατάσταση επειδή είναι «τεμπέληδες», υποτίθεται πως επαναπαύονται σε επιδόματα κλπ.

Τώρα η ΡΚΕ που αναπτύχθηκε κυρίως την δεκαετία του 1970, θεωρεί πως τα προβλήματα των υποκειμένων με τους/τις οποίους/ες δουλεύουμε στις κοινωνικές υπηρεσίες –  όπως η φτώχεια, η ανισότητα, προβλήματα ψυχικής υγείας, εξάρτηση, ο ρατσισμός, μισαναπηρισμός, ομοφοβία, τρανσφοβία, ανυπαρξία παιδικής προστασίας, βία κατά των γυναικών, γυναικοκτονίες κλπ έχουν δομικά αίτια. Η κοινωνική εργασία ήταν και είναι και μία πολιτική δραστηριότητα και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά ανεξαρτήτου προσέγγισης της. Οπότε ειδικότερα η ΡΚΕ δεν συμμερίζεται όπως καταλαβαίνεις την  «πολιτική ουδετερότητα» του επαγγέλματος και ακαδημαϊκού πεδίου – ακριβώς επειδή πρόκειται για επιστήμη που δουλεύει με τα πιο φτωχά κομμάτια της κοινωνίας και εφαρμόζεται σε ένα καταπιεστικό και άδικο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, αυτό του καπιταλισμού. Είναι απαραίτητο να είναι σαφές το θεωρητικό πλαίσιο ανάλυσης των κοινωνικών προβλημάτων για φοιτητές/τριες και μέσω συγκεκριμένων θεωρητικών μοντέλων να μπορούν σε συμμαχία με τα υποκείμενα αλλά και μέσω της συλλογικής δράσης να εργαστούν σε μία απελευθερωτική κατεύθυνση. Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Κοινωνική Δικαιοσύνη είναι επίσης κεντρικά στην κοινωνικά εργασία, διδάσκω εκτός της ΡΚΕ και Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κοινωνική Εργασία και Κινήματα στο προπτυχιακό και βέβαια δίνουμε έμφαση στα κοινωνικά δικαιώματα (υγεία, εκπαίδευση, βιοτικό επίπεδο) και τη συνηγορία και μέσω του μεταπτυχιακού μας. Για να το κλείσω, έχουμε το «προνόμιο» θα έλεγα μέσω της κριτικής συνειδητοποίησης, βλ. Freire, οι κοινωνικές/οί λειτουργοί να δουλεύουμε με τις κοινότητες και όχι αντί για αυτές. Η δουλειά βέβαια των κοινωνικών λειτουργών αλλά και όλων θα έλεγα που εργάζονται στην υγεία και στην κοινωνική προστασία είναι πλέον πολύ δύσκολη. Οι κοινωνικές υπηρεσίες υποφέρουν από σοβαρή υποστελέχωση,  κάτι που είναι γνωστό σε σειρά κυβερνήσεων εδώ και δεκαετίες και με το άλλοθι της οικονομικής κρίσης η κατάσταση επιδεινώθηκε. Η απουσία κοινωνικής προστασίας συμπεριλαμβανομένης της παιδικής προστασίας με κοινοτική κατεύθυνση και όχι ιδρυματική είναι ένας επιπλέον λόγος. . Συνεπώς, στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών προβλημάτων οι κοινωνικές/οί λειτουργοί βρίσκονται «χωρίς όπλα» να βοηθήσουν ανθρώπους με πολλαπλές ακάλυπτες ανάγκες ακόμα και στα πολύ βασικά. Αυτή την πραγματικότητα λοιπόν επίσης αναδεικνύουμε στην διδασκαλία και πρακτική και τρόπους αλληλεγγύης και αντίστασης αλλά και επιβίωσης θα έλεγα πλέον στις κοινωνικές υπηρεσίες.

Εγώ έχω μόνιμη θέση στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο από το 2017. Από το 2006 έως το 2017 ήμουν ωρομίσθια και βίωσα έντονα το τι σημαίνει επισφάλεια και στα πανεπιστήμια και τα τότε (ΤΕΙ) αλλά και σε ΜΚΟ που εργάστηκα σε διάφορους τομείς. Επιπλέον βιώσαμε τις άγριες πολιτικές της λιτότητας τα χρόνια της οικονομικής κρίσης εντός και εκτός πανεπιστημίων.  Είναι επιπτώσεις που ήρθαν για να μείνουν, το οποίο σημαίνει ξεκάθαρα, το ξέραμε και από τότε πολιτικά, το βιώσαμε και στα σώματά μας και στις ζωές μας, ότι η «κρίση», η οικονομική κρίση ήταν το τέλειο άλλοθι για την προώθηση σκληρών, νεοφιλελεύθερων μέτρων στο ελληνικό πλαίσιο.

Τα Πανεπιστήμια πάντως και αναφέρομαι εδώ στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο, είναι υπέροχοι χώροι, με ενέργεια και δημιουργικότητα όπου έχουμε ακόμη την δυνατότητα κάνουμε και πολύ ωραία πράγματα με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές μας.  Μιλάω πλέον από τη θέση της μόνιμης καθηγήτριας, που σημαίνει ότι έχω σταθερό μισθό και ασφάλεια, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε την τεράστια επισφάλεια που υπάρχει στους νέους ερευνητές και ερευνήτριες, και βέβαια τις φοιτήτριες και φοιτητές μας που μεγάλο μέρος αυτών εργάζεται για να τα βγάλει πέρα.

ΔΑ: Πώς είναι η εργασιακή πραγματικότητα ενός ανθρώπου που δουλεύει στο ελληνικό πανεπιστήμιο; Τι σημαίνει να είσαι academic worker στην Ελλάδα;

Σύρος: Ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου για τη δίωξη μελών του "Ρουβίκωνα" με τον αντιρατσιστικό νόμο

 

Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΩΞΗ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟ

Η Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της στα έξι μέλη του Ρουβίκωνας που διώκονται για τη συμμετοχή τους στην αντισιωνιστική δράση της 27ης Ιουνίου στη Θεσσαλονίκη.

Δύο μήνες μετά την πορεία, η Ασφάλεια προχώρησε στην ταυτοποίηση έξι ανθρώπων και στον σχηματισμό δικογραφίας, επιστρατεύοντας βαρύτατες κατηγορίες περί «ρατσιστικού υποβάθρου», «δημόσιας υποκίνησης βίας», «διχόνοιας» και «εγκληματικής οργάνωσης–συμμορίας».

Πρόκειται για μια προκλητική προσπάθεια να παρουσιαστούν ως ρατσισμός η πολιτική εναντίωση στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, στη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης και στη δράση του ισραηλινού κράτους και των οικονομικών συμφερόντων που συνδέονται μαζί του.

Ποιους αποκαλεί «ρατσιστές»;

Όλους αυτούς που υπερασπίζονται εμπράκτως τους πρόσφυγες και τους μετανάστες απέναντι στην κρατική βία και την ακροδεξιά. 

Αυτούς που συμμετείχαν στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και συχνά, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους, εμπόδισαν τη Χρυσή Αυγή να δολοφονεί ανενόχλητη στους δρόμους, όσο ο κρατικός μηχανισμός έκανε τα «στραβά μάτια», τη συγκάλυπτε και την εργαλειοποιούσε.

Η κυβέρνηση του ναυαγίου της Πύλου, των επαναπροωθήσεων, του φράχτη στον Έβρο και του δόγματος «δεν υπάρχει φύλαξη συνόρων χωρίς νεκρούς» εμφανίζεται σήμερα ως θεματοφύλακας του αντιρατσισμού. 

Η κυβέρνηση της «σοβαρής Χρυσής Αυγής», των «μετανοημένων» αντισημιτών υπουργών και εκείνων που κάποτε δεν μπορούσαν καν να προφέρουν το όνομα του Αντετοκούνμπο, διώκει και επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους δήθεν «ρατσιστές».

Η εναντίωση μας στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ, στις κυβερνητικές και στρατιωτικές επιλογές του, και στα οικονομικά συμφέροντα που στηρίζουν την κατοχή δεν σχετίζεται με τον αντισημιτισμό.

Η σκόπιμη σύγχυση ανάμεσα στην εβραϊκή ταυτότητα και στην πολιτική ατζέντα ενός κράτους, προσφέρει ένα ψευδεπίγραφο άλλοθι για την επίκληση του αντιρατσιστικού νόμου. Χρησιμοποιείται για να συκοφαντήσει, να εκφοβίσει και τελικά να φιμώσει το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.

Η δίωξη των συμμετεχόντων στην αντισιωνιστική πορεία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ποινικοποίησης της αλληλεγγύης. Μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, η κυβέρνηση επιχειρεί να επιβάλει φόβο σε όσους διαδηλώνουν, οργανώνονται και αρνούνται να σιωπήσουν.

Η καταστολή αυτή δεν αφορά μόνο τον Ρουβίκωνα. Αφορά ολόκληρο το αντιπολεμικό, αντιφασιστικό και φιλοπαλαιστινιακό κίνημα.

Δεν θα επιτρέψουμε να βαφτίζεται «μίσος» η αντίσταση σε μια πρωτοφανή γενοκτονία, αναγνωρισμένη ως τέτοια και από την Ανεξάρτητη Διεθνή Επιτροπή Έρευνας του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.Το δε Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει εκδώσει ασφαλιστικά μέτρα κατά του Ισραήλ μέχρι την εκδίκαση της κατηγορίας τέλεσης του εγκλήματος της γενοκτονίας

Δεν θα επιτρέψουμε να εμφανίζονται ως «ρατσιστές» όσοι αγωνίζονται ενάντια στον ρατσισμό, στον φασισμό, στην κατοχή και στον πόλεμο.

Δεν θα επιτρέψουμε την κατασκευή ενός επικίνδυνου προηγουμένου, με το οποίο κάθε πολιτική διαμαρτυρία ενάντια στα εγκλήματα ενός κράτους θα μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους διωκόμενους της Θεσσαλονίκης και στον Ρουβίκωνα.

Η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη δεν τρομοκρατείται, δεν διώκεται, δεν ποινικοποιείται.

ANTIΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΡΟΥ
Ερμούπολη, 2/9/2026

 

*** 

 

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

 

Δικηγόροι: Ρατσισμός είναι η γενοκτονία στη Γάζα και όχι η αντίσταση στο έγκλημα του Ισραήλ

Ποιος κερδίζει από τη σχέση Ελλάδας-Ισραήλ; - Του Αντώνη Φάρα (ΕΙΚΟΝΑ)

Ποιος κερδίζει από τη σχέση Ελλάδας-Ισραήλ; – του Αντώνη Φάρα

Από το λογαριασμό του Αντώνη Φάρα στο facebook.

Στην Ιλιάδα, η Ασπίδα του Αχιλλέα σφυρηλατήθηκε από τον Ήφαιστο αφού ο Αχιλλέας έχει δώσει την πανοπλία του στον Πατρόκλο και αυτός είχε χάσει την ζωή του (και την πανοπλία).

Τότε είναι που η Θέτιδα ζήτησε από τον Ήφαιστο να φτιάξει μία ασπίδα για τον γιό της και ο τεχνουργός-θεός ανταποκρίθηκε. Έφτιαξε όμως μία ασπίδα που λειτουργούσε ως ένας ολόκληρος καθρέφτης του κόσμου: απεικόνιζε την ειρήνη, τη δουλειά στα χωράφια, τον τρύγο, τους γάμους και τη ζωή των ανθρώπων της εποχής. Στους μελετητές των ομηρικών επών είναι κοινός τόπος η διαπίστωση ότι η «περιγραφή της ασπίδας σβήνει μεταξύ της μάχης για το σώμα του Πάτροκλου και της εισόδου του Αχιλλέα ξανά στη μάχη», η οποία είναι και ένα από τα πιο αιματηρά μέρη του έπους. Κατά συνέπεια, η ασπίδα θα μπορούσε να μεταφραστεί ως μία «ανάπαυση πριν από έναν επικείμενο κατακλυσμό».

Στη σύγχρονη Ελλάδα, η κυβερνητική ρητορική δανείζεται το ίδιο όνομα για το αντιαεροπορικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων με το Ισραήλ, με το οποίο ολοκληρώνει τη βαθιά οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση από το Τελ Αβίβ και την οποία μάλιστα παρουσιάζει ως μια πατριωτική αναγκαιότητα και μια αμοιβαία επωφελή συμμαχία.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τις ελληνο-ισραηλινές σχέσεις συχνά αναλώνεται σε αφηρημένα γεωπολιτικά συνθήματα, το οποίο εξέφρασε πλέον κυνικά στη Βουλή ο Άδωνις Γεωργιάδης: «το να είμαστε με το Ισραήλ μας κρατάει ασφαλείς από την Τουρκία».

Η πατριωτική αυτή κορώνα είναι πραγματικά ανάξια σοβαρού σχολιασμού ακόμη και ως τέτοια, καθώς αναδεικνύει ότι η Ελλάδα είναι ανίκανη να σχεδιάσει μια πολυδιάστατη, ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και μια αυτάρκη αμυντική στρατηγική και αναζητεί διαρκώς «πάτρωνες» στην περιοχή. Όπως φάνηκε -πρόσφατα κιόλας με τον πόλεμο ενάντια στο Ιράν – η πρόσδεση της χώρας σε ένα κράτος με διαρκή πολεμικά μέτωπα και διεθνή καταδίκη μετατρέπει την Ελλάδα σε συνένοχο, την εκθέτει σε περιφερειακούς κινδύνους και περιορίζει τη διπλωματική της ευελιξία, προσφέροντας ως αντάλλαγμα μια ψευδαίσθηση προστασίας.

Τι συμβαίνει όμως αν πάμε να ελέγξουμε τη σχέση Ελλάδας-Ισραήλ με βάση τους αριθμούς του εμπορίου, των εξοπλισμών και των επενδύσεων; Ποιος κερδίζει από τη σχέση Ελλάδας-Ισραήλ;

Στο πεδίο του εμπορίου αγαθών, ο συνολικός διμερής όγκος συναλλαγών κυμαίνεται σταθερά μεταξύ 1,3 και 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Στην επιφάνεια, η Ελλάδα καταγράφει ένα ονομαστικό πλεόνασμα, καθώς οι ελληνικές εξαγωγές φτάνουν τα 1,07 με 1,11 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ οι εισαγωγές από το Ισραήλ περιορίζονται στα 472 με 500 εκατομμύρια δολάρια.

Η ουσία όμως βρίσκεται στη σύνθεση των προϊόντων, όπου η Ελλάδα εξάγει υλικό πλούτο και ώρες βαριάς εργασίας, κυρίως σιδηροσωλήνες μεγάλης διαμέτρου αξίας 231 εκατομμυρίων δολαρίων, μονωμένα σύρματα και καλώδια αξίας 95,6 εκατομμυρίων, τσιμέντο και δομικά υλικά 42,5 εκατομμυρίων, καθώς και ακατέργαστο χάλυβα και αγροτικά προϊόντα. Αντίθετα, οι ισραηλινές εξαγωγές επικεντρώνονται σε διυλισμένο πετρέλαιο 137 εκατομμυρίων δολαρίων, ηλεκτρονικό και οπτικό εξοπλισμό, εξειδικευμένα βιομηχανικά χημικά και άυλο λογισμικό.

Εκεί όπου το υποτιθέμενο εμπορικό πλεόνασμα εξανεμίζεται πλήρως είναι οι κρατικές στρατιωτικές συμβάσεις, οι οποίες υπερβαίνουν συνολικά τα 4,65 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει τη διακρατική ανάθεση ύψους 1,65 δισεκατομμυρίων ευρώ στην ισραηλινή Elbit Systems για το Κέντρο Αεροπορικής Εκπαίδευσης Καλαμάτας για περίοδο 22 ετών, τη σύμβαση ύψους 750 εκατομμυρίων δολαρίων για τα πυραυλικά συστήματα PULS με αποκλειστικό ανάδοχο την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία, καθώς και το πρόγραμμα για τον αντιαεροπορικό θόλο με την ονομασία «Ασπίδα του Αχιλλέα», του οποίου το κόστος αγγίζει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ (με το 75% να πηγαίνει στην ισραηλινή πολεμική βιομηχανία και το 25% στην ανάπτυξη εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας, ή ορθότερα στην μεταφορά τεχνογνωσίας). Αυτά τα κεφάλαια προέρχονται απευθείας από τη φορολόγηση των ελληνικών λαϊκών στρωμάτων και διοχετεύονται εξολοκλήρου στο ισραηλινό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Σκάνδαλο υποκλοπών / Ζαχαρίας Κεσσές: «Η ΕΥΠ υπέστη κατασκοπευτική διείσδυση και εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator» - Διάτρητη (και) η ΕΥΠ από την ισραηλινή εφαρμογή υποκλοπών

Διάτρητη από την ισραηλινή εφαρμογή υποκλοπών η ΕΥΠ

Ο Ζαχαρίας Κεσσές, συνήγορος θυμάτων στην υπόθεση των υποκλοπών, στην οποία τέσσερις ιδιώτες —Λαβράνος, Μπίτζιος, Ντίλιαν και Χάμου— καταδικάστηκαν πρωτόδικα για την παγίδευση 87 φυσικών προσώπων, καταγράφει τα επιμέρους στοιχεία που, όπως επισημαίνει, τεκμηριώνουν την κατασκοπευτική διείσδυση που υπέστη η ίδια η ΕΥΠ μέσω του Predator και καλεί σε άμεση διερεύνηση.

Ακολουθεί η ανάρτηση του κ. Κεσσέ:

Η ΕΥΠ υπέστη κατασκοπευτική διείσδυση και εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Παγιδεύτηκαν ή στοχοποιήθηκαν τουλάχιστον:

• η Εισαγγελέας που επόπτευε την ΕΥΠ, Β. Βλάχου
• ο Α΄ Υποδιοικητής, Β. Γκρίζης
• ο Διευθυντής Ασφαλείας, Α. Παπαγεωργίου
• ο προϊστάμενος του τμήματος Αντικατασκοπείας της Πάτρας, Γ. Παπαδόπουλος
• η πρώην διοικήτρια της μονάδας Κομοτηνής-Ξάνθης Α. Ρούσσου
• η υπηρετούσα στη Διεύθυνση Κυβερνοχώρου αλλά και σε άλλα κρίσιμα πόστα , Μ. Σάκαλη

Δεκάδες μηνύματα χρησιμοποιήθηκαν για την εγκατάσταση του Predator, την επιμόλυνση των συσκευών τους και σε ορισμένες περιπτώσεις, την παράταση της μόλυνσης.

Το περιεχόμενο και ο χρονισμός των μηνυμάτων καταδεικνύουν σταδιακή διαρροή και γνώση πληροφοριών που συνδέονταν άμεσα με την εσωτερική λειτουργία, τη στελέχωση και την επιχειρησιακή δράση της ΕΥΠ.

Όλως ενδεικτικά:

– Στις 26.1.2021 παγιδεύτηκε η Εισαγγελέας της ΕΥΠ Β. Βλάχου με μήνυμα για την αποστολή του οποίου χρησιμοποιήθηκε, μέσω spoofing, ο προσωπικός αριθμός του Γ. Γραμματέα του Πρωθυπουργού Γ. Δημητριάδη.

– Στις 12.3.2021 εστάλη μήνυμα που περιείχε λεπτομέρειες για τη διαρρύθμιση προσωπικού χώρου του Διοικητή της ΕΥΠ εντός του κτιρίου της Υπηρεσίας, οι οποίες δεν ήταν γνωστές σε τρίτους.

– Στις 17.3.2021 εστάλη μήνυμα από το οποίο προκύπτει γνώση ότι ο Γ. Παπαδόπουλος είχε αναλάβει, λίγες εβδομάδες νωρίτερα, προϊστάμενος της μονάδας Αντικατασκοπείας της ΕΥΠ στην Πάτρα.

– Στις 19.3.2021 χρησιμοποιήθηκε ως δόλωμα καταγγελία που μόλις είχε γνωστοποιηθεί στην ΕΥΠ, φανερώνοντας συλλογή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο από το εσωτερικό της ΕΥΠ.

– Στις 19.4.2021 εστάλη μήνυμα με αντικείμενο διαρροές στο εσωτερικό της Υπηρεσίας.

– Στις 22.6.2021 εστάλη μήνυμα με προσφώνηση που φανερώνει γνώση της ιδιότητας και των αρμοδιοτήτων του Διευθυντή Ασφαλείας Α. Παπαγεωργίου και με αναφορά σε ζήτημα που αφορούσε τουρκικές υπηρεσίες.

Έκκληση προς τις ελληνικές αρχές από δικηγόρους για τη σύλληψη Ισραηλινού εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές (ΕΙΚΟΝΑ)

Έκκληση για τη σύλληψη Ισραηλινού εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές

Η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή καλεί τις ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα σχετικά με τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε το Ίδρυμα Hind Rajab για τον Ισραηλινό εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές.

Ακολουθεί το μήνυμα της Εναλλακτικής Παρέμβασης:

«Άλλος ένας στρατιώτης των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων/Ισραηλινών κατοχικών Δυνάμεων (IDF/IOF), ύποπτος τέλεσης εγκλημάτων πολέμου και πράξεων γενοκτονίας στη Γάζα, βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές.

Αναδημοσιεύουμε το δελτίο τύπου του The Hind Rajab Foundation και διεκδικούμε από τις ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα, να εντοπίσουν τον ύποπτο τέλεσης των αδικημάτων, να διενεργήσουν έρευνα και να προβούν στη σύλληψη του ώστε να μην διαφύγει από την Ελλάδα.

Η μηνυτήρια αναφορά επισημαίνει ότι οι πράξεις του κατά την θητεία στη Γάζα, ενδέχεται να συνιστούν τα ακόλουθα εγκλήματα πολέμου:

• Σκόπιμη κατεύθυνση επιθέσεων κατά κτιρίων αφιερωμένων στη θρησκεία και κατά πολιτικών στόχων (Καταστατικό της Ρώμης, άρθρα 8(2)(β)(ix) και 8(2)(β)(ii))·

• Εκτεταμένη καταστροφή περιουσίας, η οποία δεν δικαιολογείται από στρατιωτική αναγκαιότητα και πραγματοποιήθηκε παράνομα και αδικαιολόγητα (Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης, άρθρο 147· Καταστατικό της Ρώμης, άρθρο 8(2)(α)(iv))·

• Επίθεση σε ανυπεράσπιστες πόλεις, κατοικίες και κτίρια που δεν αποτελούν στρατιωτικούς στόχους (Καταστατικό της Ρώμης, άρθρο 8(2)(β)(v)).

Το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου είναι σαφές. Οι συμβάσεις της Γενεύης του 1949 περί διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και συγκεκριμένα το άρθρο 49 της Σύμβασης της Γενεύης Ι για την βελτίωση της τύχης των τραυματικών και των ασθενών στις εν εκστρατείας ένοπλες δυνάμεις, το άρθρο 50 της Σύμβασης της Γενεύης ΙΙ για τη βελτίωση της τύχης των τραυματιών, ασθενών και ναυαγών των ενόπλων δυνάμεων στη θάλασσα, το άρθρο 129 της Σύμβασης της Γενεύης ΙΙΙ για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου, το άρθρο 146 της Σύμβασης της Γενεύης IV για την προστασία των πολιτών σε καιρό πολέμου καθώς και τα άρθρα 11, 85, 86 και 88 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου Ι στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949 που αναφέρεται στην προστασία των θυμάτων των διεθνών ενόπλων συγκρούσεων καθώς και τα άρθρα 11, 85,86 και 88 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου Ι στις συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949 που αναφέρεται στην προστασία των θυμάτων των διεθνών ενόπλων συγκρούσεων, αποτελούν συμβάσεις που όχι μόνο απαιτούν την ύπαρξη οικουμενικής δικαιοδοσίας στην καθαρή της μορφή αλλά επιπλέον εγκαθιδρύουν υποχρέωση για την άσκηση της σχετικής ποινικής δίωξης όπου και αν βρίσκεται ο κατηγορούμενος.