02 Σεπτεμβρίου 2026

Σκάνδαλο υποκλοπών / Ζαχαρίας Κεσσές: «Η ΕΥΠ υπέστη κατασκοπευτική διείσδυση και εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator» - Διάτρητη (και) η ΕΥΠ από την ισραηλινή εφαρμογή υποκλοπών

υποκλοπών δίκαιο διατάξεις Ποινικός Κώδικας εισαγγελείς εθνική ασφάλεια

Διάτρητη από την ισραηλινή εφαρμογή υποκλοπών η ΕΥΠ

Ο Ζαχαρίας Κεσσές, συνήγορος θυμάτων στην υπόθεση των υποκλοπών, στην οποία τέσσερις ιδιώτες —Λαβράνος, Μπίτζιος, Ντίλιαν και Χάμου— καταδικάστηκαν πρωτόδικα για την παγίδευση 87 φυσικών προσώπων, καταγράφει τα επιμέρους στοιχεία που, όπως επισημαίνει, τεκμηριώνουν την κατασκοπευτική διείσδυση που υπέστη η ίδια η ΕΥΠ μέσω του Predator και καλεί σε άμεση διερεύνηση.

Ακολουθεί η ανάρτηση του κ. Κεσσέ:

Η ΕΥΠ υπέστη κατασκοπευτική διείσδυση και εξαιρετικά σοβαρή παραβίαση της εσωτερικής της ασφάλειας μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Παγιδεύτηκαν ή στοχοποιήθηκαν τουλάχιστον:

  • η Εισαγγελέας που επόπτευε την ΕΥΠ, Β. Βλάχου
  • ο Α΄ Υποδιοικητής, Β. Γκρίζης
  • ο Διευθυντής Ασφαλείας, Α. Παπαγεωργίου
  • ο προϊστάμενος του τμήματος Αντικατασκοπείας της Πάτρας, Γ. Παπαδόπουλος
  • η πρώην διοικήτρια της μονάδας Κομοτηνής-Ξάνθης Α. Ρούσσου
  • η υπηρετούσα στη Διεύθυνση Κυβερνοχώρου αλλά και σε άλλα κρίσιμα πόστα , Μ. Σάκαλη

Δεκάδες μηνύματα χρησιμοποιήθηκαν για την εγκατάσταση του Predator, την επιμόλυνση των συσκευών τους και σε ορισμένες περιπτώσεις, την παράταση της μόλυνσης.

Το περιεχόμενο και ο χρονισμός των μηνυμάτων καταδεικνύουν σταδιακή διαρροή και γνώση πληροφοριών που συνδέονταν άμεσα με την εσωτερική λειτουργία, τη στελέχωση και την επιχειρησιακή δράση της ΕΥΠ.

Όλως ενδεικτικά:

– Στις 26.1.2021 παγιδεύτηκε η Εισαγγελέας της ΕΥΠ Β. Βλάχου με μήνυμα για την αποστολή του οποίου χρησιμοποιήθηκε, μέσω spoofing, ο προσωπικός αριθμός του Γ. Γραμματέα του Πρωθυπουργού Γ. Δημητριάδη.

– Στις 12.3.2021 εστάλη μήνυμα που περιείχε λεπτομέρειες για τη διαρρύθμιση προσωπικού χώρου του Διοικητή της ΕΥΠ εντός του κτιρίου της Υπηρεσίας, οι οποίες δεν ήταν γνωστές σε τρίτους.

– Στις 17.3.2021 εστάλη μήνυμα από το οποίο προκύπτει γνώση ότι ο Γ. Παπαδόπουλος είχε αναλάβει, λίγες εβδομάδες νωρίτερα, προϊστάμενος της μονάδας Αντικατασκοπείας της ΕΥΠ στην Πάτρα.

– Στις 19.3.2021 χρησιμοποιήθηκε ως δόλωμα καταγγελία που μόλις είχε γνωστοποιηθεί στην ΕΥΠ, φανερώνοντας συλλογή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο από το εσωτερικό της ΕΥΠ.

– Στις 19.4.2021 εστάλη μήνυμα με αντικείμενο διαρροές στο εσωτερικό της Υπηρεσίας.

– Στις 22.6.2021 εστάλη μήνυμα με προσφώνηση που φανερώνει γνώση της ιδιότητας και των αρμοδιοτήτων του Διευθυντή Ασφαλείας Α. Παπαγεωργίου και με αναφορά σε ζήτημα που αφορούσε τουρκικές υπηρεσίες.

Έκκληση προς τις ελληνικές αρχές από δικηγόρους για τη σύλληψη Ισραηλινού εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές (ΕΙΚΟΝΑ)

idf Μηνυτήρια αναφορά για Ισραηλινό στρατιώτη των IDF, που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές, υπέβαλε το Ίδρυμα Hind Rajab, καλώντας τις ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα.

Έκκληση για τη σύλληψη Ισραηλινού εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές

Η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή καλεί τις ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα σχετικά με τη μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε το Ίδρυμα Hind Rajab για τον Ισραηλινό εγκληματία πολέμου που βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές.

Ακολουθεί το μήνυμα της Εναλλακτικής Παρέμβασης:

«Άλλος ένας στρατιώτης των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων/Ισραηλινών κατοχικών Δυνάμεων (IDF/IOF), ύποπτος τέλεσης εγκλημάτων πολέμου και πράξεων γενοκτονίας στη Γάζα, βρίσκεται στην Ελλάδα για διακοπές.

Αναδημοσιεύουμε το δελτίο τύπου του The Hind Rajab Foundation και διεκδικούμε από τις ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα, να εντοπίσουν τον ύποπτο τέλεσης των αδικημάτων, να διενεργήσουν έρευνα και να προβούν στη σύλληψη του ώστε να μην διαφύγει από την Ελλάδα.

Η μηνυτήρια αναφορά επισημαίνει ότι οι πράξεις του κατά την θητεία στη Γάζα, ενδέχεται να συνιστούν τα ακόλουθα εγκλήματα πολέμου:

• Σκόπιμη κατεύθυνση επιθέσεων κατά κτιρίων αφιερωμένων στη θρησκεία και κατά πολιτικών στόχων (Καταστατικό της Ρώμης, άρθρα 8(2)(β)(ix) και 8(2)(β)(ii))·

• Εκτεταμένη καταστροφή περιουσίας, η οποία δεν δικαιολογείται από στρατιωτική αναγκαιότητα και πραγματοποιήθηκε παράνομα και αδικαιολόγητα (Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης, άρθρο 147· Καταστατικό της Ρώμης, άρθρο 8(2)(α)(iv))·

• Επίθεση σε ανυπεράσπιστες πόλεις, κατοικίες και κτίρια που δεν αποτελούν στρατιωτικούς στόχους (Καταστατικό της Ρώμης, άρθρο 8(2)(β)(v)).

Το νομικό πλαίσιο του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου είναι σαφές. Οι συμβάσεις της Γενεύης του 1949 περί διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και συγκεκριμένα το άρθρο 49 της Σύμβασης της Γενεύης Ι για την βελτίωση της τύχης των τραυματικών και των ασθενών στις εν εκστρατείας ένοπλες δυνάμεις, το άρθρο 50 της Σύμβασης της Γενεύης ΙΙ για τη βελτίωση της τύχης των τραυματιών, ασθενών και ναυαγών των ενόπλων δυνάμεων στη θάλασσα, το άρθρο 129 της Σύμβασης της Γενεύης ΙΙΙ για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου, το άρθρο 146 της Σύμβασης της Γενεύης IV για την προστασία των πολιτών σε καιρό πολέμου καθώς και τα άρθρα 11, 85, 86 και 88 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου Ι στις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949 που αναφέρεται στην προστασία των θυμάτων των διεθνών ενόπλων συγκρούσεων καθώς και τα άρθρα 11, 85,86 και 88 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου Ι στις συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949 που αναφέρεται στην προστασία των θυμάτων των διεθνών ενόπλων συγκρούσεων, αποτελούν συμβάσεις που όχι μόνο απαιτούν την ύπαρξη οικουμενικής δικαιοδοσίας στην καθαρή της μορφή αλλά επιπλέον εγκαθιδρύουν υποχρέωση για την άσκηση της σχετικής ποινικής δίωξης όπου και αν βρίσκεται ο κατηγορούμενος.

Έγκλημα πολέμου: “Ματωμένος Γάμος” στο Ιράν από αμερικανική επίθεση σε γαμήλια γιορτή με πέντε νεκρούς

“Ματωμένος Γάμος” στο Ιράν – Αμερικανική επίθεση σε γαμήλια γιορτή με πέντε νεκρούς

Μία γαμήλια γιορτή στο Ιράν έγινε στόχος αμερικανικής επίθεσης  με αξιωματούχους να μιλούν για πέντε νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. 

Το Ιράν κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι βομβάρδισαν ένα σπίτι όπου γινόταν γαμήλια γιορτή στην πόλη Κουχεστάκ της κομητείας Σιρίκ, σκοτώνοντας τουλάχιστον πέντε άτομα, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού.

Ο Εσμαΐλ Μπαγκάι, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, δήλωσε ότι η «βάναυση» επίθεση έπληξε την κατοικία νωρίς την Τετάρτη και έκανε λόγο για δεκάδες τραυματίες.

«Μεταξύ των μαρτύρων περιλαμβάνεται ένα παιδί. Το ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο έχουν κοπεί», έγραψε ο Χοσεΐν Κερμανπούρ, αξιωματούχος του υπουργείου Υγείας του Ιράν, στο X.

Ο Ρεζά Σαχιντιγιάν, κυβερνήτης της κομητείας Σιρίκ, δήλωσε αργότερα στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα IRIB ότι 63 άνθρωποι τραυματίστηκαν και ότι 50 από τα θύματα ήταν γυναίκες και παιδιά.

Εικόνες που δημοσίευσε η Ιρανική Εταιρεία Ερυθράς Ημισελήνου δείχνουν ένα κτίριο με τοίχους και παράθυρα κατεστραμμένα και συντρίμμια σκορπισμένα στο έδαφος. Η ανθρωπιστική οργάνωση δημοσίευσε επίσης φωτογραφίες αρκετών παιδιών που έλαβαν θεραπεία σε νοσοκομείο.


Το δολοφονικό χτύπημα είναι μέρος της νέας επικίνδυνης κλιμάκωσης  που ξεκίνησε στην περιοχή με εκατέρωθεν χτυπήματα με τον Τραμπ να απειλεί για “σκληρά χτυπήματα” και τους Φρουρούς της Επανάστασης να προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ θα «μετανιώσουν» για τα πλήγματα.

ΠΗΓΗ 

Ευτυχώς, δεν ζούμε στην εποχή του Νασρεντίν Χότζα

Ο μύθος είναι ευρέως γνωστός. Ενας δυστυχής χωρικός που η οικογένειά του ασφυκτιούσε στο μικροσκοπικό καλύβι που διέθετε απευθύνθηκε στον χότζα για να του βρει λύση. Ο παμπόνηρος Νασρεντίν τον συμβούλευε να βάζει κάθε μέρα από ένα ζώο στο καλύβι για να βρει γιατριά. Εβαλε την κατσίκα, τίποτα. Εβαλε και την προβατίνα, τίποτα. Εβαλε την αγελάδα, τίποτα. Το γαϊδούρι, τίποτα. Απελπισμένος έτρεξε στον χότζα λέγοντάς του ότι έβαλε όλα τα ζώα στο καλύβι του και όχι μόνο δεν είδε γιατριά αλλά δεν είχαν πια που να κοιμηθούν αυτός και η φαμελιά του. – Απόψε βγάλε όλα τα ζώα έξω, διέταξε ο Νασρεντίν. – Χότζα μου μ’ έσωσες, σαν αγάδες κοιμηθήκαμε, του πρόλαβε τα καλά νέα ο αφελής χωριάτης την επομένη, βάζοντάς του με τρόπο και το απαραίτητο μπαξίσι στην τσέπη του καφτανιού του.

Ο γυρολόγος της αστικής πολιτικής Τάκης Θεοδωρικάκος νομίζει πως ο ελληνικός λαός είναι ένα τσούρμο από αφελείς χωρικούς και πως ο ίδιος κατέχει την «επιστήμη» του Νασρεντίν Χότζα. Ετσι, σέρβιρε χτες την ήδη ξεθυμασμένη «συμφωνία κυρίων» για τη μείωση των τιμών σε 1.740 «κωδικούς» εμπορευμάτων στις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, αφού πρώτα βιομήχανοι, εισαγωγείς και σουπερμαρκετάδες είχαν αυξήσει δεόντως τις τιμές τους (κι όχι μόνο μια φορά). Και νομίζει (ο Θεοδωρικάκος) ότι οι «χωρικοί» θα σπεύσουν καταχαρούμενοι να δώσουν το «μπαξίσι» τους με τη μορφή του νεοδημοκρατικού ψηφοδέλτιου στις προσεχείς κάλπες.

Ο Μητσοτάκης, πάντως, έμεινε μακριά από τη φιέστα που οργάνωσε χτες ο Θεοδωρικάκος, που τελικά είχε μαζί του μόνο την (πρώην μάνατζερ καπιταλιστικών επιχειρήσεων) διοικήτρια της «Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», Δέσποινα Τσαγγάρη, που ο ίδιος διόρισε, με προκλητικό τρόπο, καθώς έβαλε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Ο Μητσοτάκης είχε αναμιχθεί στην πρώτη φάση της απάτης, συμμετέχοντας στη φιέστα του PosoKanei και σε σύσκεψη-φιάσκο με τους καπιταλιστές στο μέγαρο Μαξίμου τον Ιούνη.

Στο άρμα του Νετανιάχου η Ελλάδα

George Vitsaras / SOOC

του Θάνου Καμήλαλη

Τη Δευτέρα λοιπόν, Ελλάδα και Ισραήλ υπέγραψαν τη συμφωνία ύψους 3 δισ. ευρώ για το συγκεκριμένο «πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, αντιβαλλιστικής και anti-drone προστασίας», που διαφημίζεται εκτενώς στη χώρα ως το επόμενο βήμα άμυνας και «ασφάλειας». Πρόκειται, όπως ανέφερε το Ισραηλινό Υπουργείο «Άμυνας», για τη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας – Ισραήλ και για μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του ισραηλινού κράτους, όπως σχολίασε πανηγυρίζοντας ο διεθνώς καταζητούμενος, Νετανιάχου. 

Πρόκειται επίσης για μία ακόμα αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας της χώρας με ένα κράτος που πραγματοποιεί γενοκτονία και, αδιαμφισβήτητα, προσπαθεί να τορπιλίσει κάθε προσπάθεια εκεχειρίας και ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή. Όπως σημειώνει το Reuters, εκτός των ισχυρών οικονομικών και διπλωματικών σχέσεων, Ελλάδα και Ισραήλ, λειτουργούν ένα κέντρο κοινής αεροπορικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, πραγματοποιούν ετήσιες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και συνεργάζονται σε συστήματα αντι-drone και στον τομέα της  κυβερνοασφάλειας. Πέρυσι, η Αθήνα αγόρασε 36 πυραυλικά συστήματα ισραηλινής κατασκευής έναντι περίπου 650 εκατομμυρίων ευρώ. Τα 3,6 δισ. ευρώ αυτών των δύο συμφωνιών δύσκολα θα είναι το τελικό ποσό. Όπως εύλογα εκτίμησε το BDS Greece, «η πραγματική επιβάρυνση δεν τελειώνει στην αγορά. Τα συστήματα αυτά χρειάζονται πυραύλους αναχαίτισης, ανταλλακτικά, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση και μελλοντικές αναβαθμίσεις. Με βάση πραγματικά ευρωπαϊκά δεδομένα κόστους κύκλου ζωής αντίστοιχων ισραηλινών συστημάτων, έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε ότι σε βάθος 20–25 ετών η συνολική επιβάρυνση μπορεί να φτάσει τουλάχιστον τα 5,5–6,5 δισ. ευρώ». Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι δεν μιλάμε για μια αγορά «μία κι έξω», αλλά για μια μόνιμη πλέον εξάρτηση της άμυνας της χώρας από την ισραηλινή στρατιωτική βιομηχανία.

Πρόκειται, τέλος, για την άμεση υποστήριξη της χώρας μας στις δολοφονικές πολιτικές του συμμάχου της, την άμεση χρηματοδότηση της ισραηλινής πολεμικής μηχανής για τις διεθνώς καταγεγραμμένες φρικαλεότητες που διαπράττει, αλλά και τη στήριξη και του ίδιου του Νετανιάχου, ενόψει των εκλογών του Οκτωβρίου στη χώρα του. Αντί για διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας, αντί, έστω, για μία τήρηση κάποιων προσχηματικών αποστάσεων την ώρα που ακόμα και η Ε.Ε. επιβάλλει κυρώσεις και εκδίδει ανακοινώσεις καταδίκης για τα νέα σχέδια εποικισμών στη Δυτική Όχθη, η Ελλάδα βγαίνει στην πρώτη γραμμή, ζητώντας να αναγνωριστεί διεθνώς ως ο πιο πιστός υποστηρικτής (εκτός ΗΠΑ) της γενοκτονίας και της παραβίασης κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου. Ακόμα και για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αυτό είναι μια πρωτόγνωρη ντροπή, ένας ανεπανάληπτος ηθικός ξεπεσμός.

Τα περί «σωστής πλευράς της ιστορίας», που επαναλάμβανε η κυβέρνηση την πρώτη περίοδο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, έχουν πάει προ πολλού περίπατο. Τώρα κυριαρχούν μια σειρά από κυνικά επιχειρήματα, που αποθεώνουν την ισχύ του Ισραήλ και στέκονται στην έχθρα του με την Τουρκία. Ο πιο πιστός υποστηρικτής αυτού του  κυνισμού είναι πάντοτε, ποιος άλλος, ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. 

Μιλώντας στη Βουλή τη Δευτέρα, απευθυνόμενος στο ΚΚΕ, υποστήριξε πως «είναι μια εξαιρετικά σημαντική μέρα για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, την εξωτερική πολιτική, για το μακροπρόθεσμο συμφέρον του ελληνικού λαού. Την οικοδόμηση αυτής της στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ πρέπει να την επικρατήσει κάθε Έλληνας που έχει μυαλό». Πρόσθεσε ότι «τη στρατηγική συμμαχία θα τη διατηρήσουμε και υπηρετήσουμε γιατί υπηρετούμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Δεν υπηρετούμε του σοβιετικού ούτε του παλαιστινιακού ούτε του κομμουνιστικού ούτε προλεταριακού. Για τον ελληνικό λαό είμαστε εδώ και ο ελληνικός λαός θεωρεί τη συμμαχία με το Ισραήλ πολύ σημαντικό πράγμα».

Ακόμα κι αν αφήσουμε στην άκρη τα ηθικά επιχειρήματα, μια που σαφέστατα μια γενοκτονία και μερικές εισβολές σε άλλα κράτη δεν συγκινούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν προκύπτει το «μακροπρόθεσμο συμφέρον του ελληνικού λαού» που επικαλείται ο Υπουργός. Στο οικονομικό κομμάτι, φαίνεται πως το «λεφτόδεντρο», χαρακτηρισμός που χρησιμοποιεί ειρωνικά η κυβέρνηση απέναντι σε κάθε κοινωνικό αίτημα και κάθε πρόταση της αντιπολίτευσης, υπάρχει, αλλά παράγει συγκεκριμένους καρπούς. Είναι φοβερό το πώς η ερώτηση «πού θα βρείτε τα λεφτά» εξαφανίζεται στα ατέλειωτα εξοπλιστικά προγράμματα, με (αρχικό) προϋπολογισμό 28 δισ. μέχρι το 2036. Η Ελλάδα δαπανά πλέον περίπου το 3,5% του ΑΕΠ της στην άμυνα, σταθερά στις πρώτες θέσεις των χωρών του ΝΑΤΟ, με το πλάνο της συμμαχίας, σύμφωνα με τις εντολές του Τραμπ, να προβλέπει αύξηση στο 5% για τα κράτη – μέλη (πλην Ισπανίας) μέχρι το 2035. 

Οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στην Ελλάδα και o ρόλος τους στον γεωπολιτικό χάρτη του σήμερα - Tης Μαρίας Ταμιολάκη*

Πηγή εικόνας: Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) 2021

Οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στην Ελλάδα και

o ρόλος τους στον γεωπολιτικό χάρτη του σήμερα


ΙΣΤΟΡΙΚΟ


Η πρώτη επίσημη συμφωνία  για την παρουσία αμερικανονατοϊκών βάσεων στην Ελλάδα γίνεται τον Οκτώβριο του 1953

 

Στις προβλέψεις της μεταξύ άλλων υπήρχε η διατύπωση:

 

…«αι ένοπλοι δυνάμεις των ΗΠΑ και το

υπό τον έλεγχο των υλικό δύνανται να εισέρχονται,

εξέρχονται, κυκλοφορούν, υπερίπτανται ελευθέρως

εν Ελλάδα και εις τα χωρικά της ύδατα…

Αι ενέργειαι αύται απαλλάσσονται οιανδήποτε τελών

δικαιωμάτων και φόρων»…

 

Είχαν βέβαια προηγηθεί 

 

α) το δόγμα Τρούμαν το 1947.

 

Προβλεπόταν  γερή οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε Ελλάδα και Τουρκία για αποτροπή κομμουνιστικής επέκτασης από τον Βορρά. Η  Αμερικάνικη Πολεμική Αεροπορία εγκαθίσταται στο Αεροδρόμιο του Ελληνικού και συμμετέχει στους βομβαρδισμούς των δυνάμεων του Δημοκρατικού Στρατού σε Γράμμο και Βίτσι, κρίνοντας έτσι τον ελληνικό εμφυλίου υπέρ του τακτικού στρατού, των δωσίλογων αλλά και των συνεργατών των ναζί και θέτοντας ουσιαστικά τέλος σε αυτόν. Χαρακτηριστικά, εδώ θα ρίξουν οι Αμερικάνοι για πρώτη φορά τις περίφημες βόμβες ναπάλμ που χρησιμοποίησαν κατά κόρον στον πόλεμο του Βιετνάμ σε στρατιωτικούς αλλά και μη στόχους! Και

 

β) η ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1952

 

Οι αρχικές τοποθεσίες περιλαμβάνουν τις βάσεις του Ελληνικού και της  Νέας Μάκρης στην  Αττική και τις βάσεις στην Σούδα και στις Γούρνες στην Κρήτη.

 

Είναι αξιοσημείωτο ότι στα χρόνια 1959-1961 εγκαθίστανται σε ελληνικό έδαφος πυρηνικά όπλα ( βάση Αράξου με βόμβες βαρύτητας- Β61)

 

Με την εγκαθίδρυση, δε, της αμερικανοστήριχτης στρατιωτικοφασιστικής δικτατορίας (1967-1974) «ανθεί» η ασύδοτη παρουσία των Αμερικανών στην Ελλάδα. Οι εγκαταστάσεις διαφόρων τομέων και αποστολών είναι διάσπαρτες σε όλη την Ελλάδα, σε στεριά και λιμάνια.



Μεταπολίτευση (1974  μέχρι σήμερα)

 

Παρά το κυρίαρχο λαϊκό αίτημα για το κλείσιμο των βάσεων κατά την δεκαετία ΄70,  οι βάσεις ΔΕΝ φεύγουν και νέες συμφωνίες συνάπτονται μεταξύ των Ελληνικών κυβερνήσεων και τις ΗΠΑ.

 

 Συμφωνία 1976 -77 (κυβέρνηση ΝΔ). Ανανεώνει την παρουσία τους

• 23 Ιανουαρίου 1987 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) Έναρξη συζητήσεων από μηδενική βάση. Το ΠΑΣΟΚ προβάλλει την αλλαγή του δόγματος του «κομμουνιστικού κινδύνου» με εκείνο της  «εγγύησης των ανατολικών μας συνόρων»

• Τελικά υπογράφεται τον Απρίλη του 1990 ( κυβέρνηση ΝΔ): Η νέα συμφωνία χαρακτηρίζεται από την διάταξη της κατ’ έτος ανανέωση της ενώ οδηγεί πρακτικά και στην απαρχή της νατοποίησης του Αιγαίου (Νατοϊκό στρατηγείο στην Λάρισα), καθεστώς που σύμφωνα και με ντόπιες στρατιωτικές πηγές είναι πλέον  ολοκληρωτικό. Επίσης, επεκτείνεται η σφαίρα δράσης τους πέρα από την Ευρώπη και την Μεσόγειο (αμυντική θωράκιση)  στην Μ. Ανατολή και τον Περσικό κόλπο (εδώ δεν πρόκειται φυσικά για άμυνα)

  Με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, οι Αμερικανοί κλείνουν διαδοχικά τις τρεις από τις τέσσερις κύριες βάσεις τους στην Ελλάδα( Νέα Μάκρη και Ελληνικό στην Αττική και Γούρνες στο Ηράκλειο Κρήτης) ενώ διατηρούν υπερενισχυμένη την βάση της Σούλας (παίρνει αρμοδιότητες και των υπολοίπων)

• Συμφωνία 2001 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ). Σε αυτήν εξασφαλίζεται γενικευμένη ετεροδικία. Έτσι κάθε Αμερικανός πολίτης μπορεί να «βαφτίζεται» μέλος κάποιας στρατιωτικής αποστολής και να διαφεύγει της ελληνικής δικαιοσύνης για οποιοδήποτε αδίκημα διαπράξει σε ελληνικό έδαφος. Αρχή της MDCA(Mutual Defence Cooperation Agreement)

• Φτάνοντας στο σήμερα, κατά τα έτη 2021-2022 η κυβέρνηση της ΝΔ με  τον Κ. Μητσοτάκη προχωράει στην επέκταση και εμβάθυνση των σχέσεων της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, πλήρως εναρμονισμένη με τα δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα, υπογράφοντας το 1ο και 2ο Πρωτόκολλο τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής    Συνεργασίας Ελλάδος – ΗΠΑ (ΣΑΑΣ, MDCA - Mutual Defence Cooperation Agreement)

 

Πλέον, οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αποκτούν  μόνιμη παρουσία σε Σούδα, Λάρισα, Βόλο και Αλεξανδρούπολη. Η συμφωνία ψηφίστηκε στο  Κοινοβούλιο κατά πλειοψηφία από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και σε αντίθεση με τις προηγούμενες, που είχαν ετήσια διάρκεια, απέκτησε  αρχικά πενταετή διάρκεια για να μετατραπεί στην συνέχεια σε αορίστου χρόνου. Προβλέπεται  η κάθε πλευρά να έχει την δυνατότητα της καταγγελίας της.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ


  • Σούδα: Είναι η μεγαλύτερη ναυτική βάση των ΗΠΑ (βαθέων υδάτων) στην απόσταση από το Νόρφολκ (ΗΠΑ) μέχρι το Ντουμπάι, ικανή για ελλιμενισμό αεροπλανοφόρων και πυρηνικών υποβρυχίων

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Δισεκατομμύρια του ελληνικού λαού στην ισραηλινή πολεμική μηχανή


🩸 «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ»: ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ

3,5 δισεκατομμύρια για ισραηλινά όπλα. Έως και 6,5 δισεκατομμύρια σε βάθος χρόνου. Την ώρα που για την κοινωνία «δεν υπάρχουν λεφτά».


Σήμερα, 31 Αυγούστου 2026, στο Τελ Αβίβ, η ελληνική κυβέρνηση έκανε ένα ακόμη τεράστιο βήμα στη στρατηγική εξάρτηση της χώρας από το Ισραήλ. Υπογράφηκε η συμφωνία για την περιβόητη «Ασπίδα του Αχιλλέα», το πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, αντιβαλλιστικής και anti-drone προστασίας, με συστήματα David’s Sling και SPYDER της Rafael και BARAK MX της Israel Aerospace Industries (IAI). Το επίσημο ελληνικό ποσό ανέρχεται σε 3,035 δισ. ευρώ, ενώ το Reuters και η Haaretz έχουν ήδη μεταδώσει, μετά την έγκριση του προγράμματος, εκτίμηση 3,5 δισ. ευρώ.

Η ίδια η ισραηλινή κυβέρνηση πανηγυρίζει. Χαρακτηρίζει τη συμφωνία τη μεγαλύτερη εξαγωγική αμυντική συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ισραήλ–Ελλάδας και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Ισραήλ. Και αναφέρει, χωρίς περιστροφές, ότι η «Ασπίδα» θα βασιστεί στην εκτεταμένη «επιχειρησιακή εμπειρία» που απέκτησε το ισραηλινό σύστημα άμυνας κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό και ηθικό σκάνδαλο.

🇵🇸 Την ώρα που το Ισραήλ βομβαρδίζει και καταστρέφει τον νότιο Λίβανο και την Συρία, ενώ έχει μετατρέψει όλη τη Γάζα σε ερείπια και έχει δολοφονήσει δεκάδες χιλιάδες γυναικόπαιδα, η ελληνική κυβέρνηση δεν διακόπτει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Την αναβαθμίζει και τη χρηματοδοτεί με δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος, δηλαδή δικού μας χρήματος. Μετατρέπει την Ελλάδα σε έναν από τους σημαντικότερους πελάτες του ισραηλινού στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και προσφέρει τεράστια οικονομική και πολιτική στήριξη στο δολοφονικό Ισραήλ και στις βιομηχανίες που το εξοπλίζουν.

Το μήνυμα είναι ανατριχιαστικά καθαρό: αυτό που για τους Παλαιστίνιους είναι θάνατος και καταστροφή, για την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία είναι «επιχειρησιακή εμπειρία», εξαγωγικό προϊόν και δισεκατομμύρια κέρδους.

💶 Και ποιος πληρώνει; Ο ελληνικός λαός.

Τα 3,5 δισ. ευρώ δεν είναι ένας αφηρημένος αριθμός. Είναι χρήματα που παράγονται από την εργασία και τη φορολογία της ελληνικής κοινωνίας. Και η πραγματική επιβάρυνση δεν τελειώνει στην αγορά. Τα συστήματα αυτά χρειάζονται πυραύλους αναχαίτισης, ανταλλακτικά, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη, εκπαίδευση και μελλοντικές αναβαθμίσεις.

Με βάση πραγματικά ευρωπαϊκά δεδομένα κόστους κύκλου ζωής αντίστοιχων ισραηλινών συστημάτων, έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε ότι σε βάθος 20–25 ετών η συνολική επιβάρυνση μπορεί να φτάσει τουλάχιστον τα 5,5–6,5 δισ. ευρώ, χωρίς καν να υπολογίζεται μια ενδεχόμενη μεγάλης κλίμακας πολεμική κατανάλωση και αναπλήρωση πυραύλων.

Και για να καταλάβουμε τι σημαίνουν 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ, ας κάνουμε μερικές πολύ συγκεκριμένες συγκρίσεις:

🏥 Υγεία: Η συνολική επιχορήγηση των δημόσιων νοσοκομείων στον προϋπολογισμό του 2026 είναι 4,6 δισ. ευρώ. Τα 3,5 δισ. της ισραηλινής συμφωνίας αντιστοιχούν επομένως στο 76% ολόκληρης της ετήσιας κρατικής χρηματοδότησης των νοσοκομείων της χώρας. Είναι επίσης πάνω από πέντε φορές τα 600 εκατ. ευρώ της αύξησης που παρουσίασε η ίδια η κυβέρνηση ως σημαντική ενίσχυση του προϋπολογισμού Υγείας για το 2026.

🏠 ΕΝΦΙΑ: Ο συνολικός ΕΝΦΙΑ που καλούνται να πληρώσουν περίπου 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες το 2026 είναι περίπου 2,3 δισ. ευρώ. Δηλαδή τα 3,5 δισ. που μπορεί να κοστίσει η αρχική αγορά της «Ασπίδας» ισοδυναμούν με περίπου 152% ενός ολόκληρου ετήσιου ΕΝΦΙΑ. Με το ίδιο ποσό θα μπορούσε, ως καθαρά δημοσιονομικό ισοδύναμο, να μηδενιστεί ο ΕΝΦΙΑ για έναν ολόκληρο χρόνο και να απομείνουν περίπου 1,2 δισ. ευρώ για κοινωνικές ανάγκες.

🛒 ΦΠΑ και ακρίβεια: Το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών έχει υπολογίσει ότι ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα τρόφιμα θα είχε δημοσιονομικό κόστος περίπου 2,3 δισ. ευρώ για έναν χρόνο. Δηλαδή ακόμη και ένα τόσο δραστικό μέτρο κατά της ακρίβειας θα κόστιζε περίπου 1,2 δισ. λιγότερο από τα 3,5 δισ. της ισραηλινής πολεμικής συμφωνίας.

Αυτές είναι πολιτικές επιλογές ενός εθελόδουλου καθεστώτος.

Όταν πρόκειται για νοσοκομεία, μισθούς, συντάξεις, κοινωνική κατοικία, φθηνότερα τρόφιμα και φοροελαφρύνσεις, ακούμε διαρκώς για «δημοσιονομικά περιθώρια». Όταν όμως πρόκειται για την αγορά ισραηλινών οπλικών συστημάτων, βρίσκονται δισεκατομμύρια.

Και το οικονομικό κόστος συνοδεύεται από ένα ακόμη πιο σοβαρό στρατηγικό ζήτημα: η Ελλάδα δεσμεύεται για δεκαετίες σε μια συγκεκριμένη ισραηλινή τεχνολογική αρχιτεκτονική, με ανάγκες συντήρησης, ανταλλακτικών, πυρομαχικών και αναβαθμίσεων. Η σημερινή αγορά δεν είναι το τέλος μιας συναλλαγής. Είναι η αρχή μιας μακροχρόνιας σχέσης απόλυτης εξάρτησης από το ισραηλινό στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.

Social media: Πέφτεις κι εσύ συνέχεια σε ακροδεξιό content; Υπάρχει εξήγηση

ακροδεξιό κοντεντ

Social media: Πέφτεις κι εσύ συνέχεια σε ακροδεξιό content; Υπάρχει εξήγηση

Όταν ο αλγόριθμος και η επιχείρηση ανασυγκρότησης των φασιστικών ομάδων πάνε μαζί

Εκεί που σκρολάρεις αμέριμνα, σου πετάγεται στην αρχική σου η ρατσιστική- ομοφοβική-εθνικιστική-ακροδεξιά ανάρτηση κάποιου χρήστη που δεν γνωρίζεις. Το προσπερνάς. Λίγο αργότερα, να, μπροστά σου ένας Κασιδιάρης. Διαβάζεις το ποστ βλέπεις το ριλ, ανθρώπου που ακολουθείς και συμφωνείς με τις απόψεις του, ανοίγεις τα σχόλια, βλέπεις δεκάδες ή και εκατοντάδες να βρίζουν ακριβώς στην ίδια γραμμή.

Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το Facebook. Συμβαίνει στο instagram, κατ εξοχήν στο X και βέβαια στο tik tok. Όχι, δεν έχει χαλάσει ο αλγόριθμος σου. Το αντίθετο. Λειτουργεί ρολόι.

Ο Αλγόριθμος τόσο στην META όσο και στο τικ τοκ, κυνηγάει το engagement. Κι αν κάτι δίνει engagement αυτό είναι το rage bait. Το να εμφανίζει δηλαδή content με το οποίο εσύ διαφωνείς, να σου προκαλέσει οργή, να κάνεις reaction, να σχολιάσεις, μα κυρίως, παίζοντας με την ψυχολογία και το συμπεριφορικό προφίλ των χρηστών, να μείνεις παραπάνω ώρα σε ένα τέτοιο περιεχόμενο.

Όσο περισσότερο αλληλεπιδράς, τόσο περισσότερο σε «ταΐζει» ο αλγόριθμος.

Κλειστές ομάδες, γραμμή και διακίνηση υλικού

Πώς όμως εξηγείται το γεγονός ότι ολόκληροι στρατοί από χρήστες, ψεύτικα και αληθινά προφίλ, πέφτουν σαν τις μύγες στα σχόλια στα ποστ και στα βίντεο με τα οποία διαφωνούν; Για την ακρίβεια, στο περιεχόμενο που είναι αριστερό και προοδευτικό, υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών ή των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, σε αναρτήσεις και βίντεο κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού κλπ; Και φυσικά στο περιεχόμενο κατά της γενοκτονίας και υπέρ της Παλαιστίνης.

Η αλήθεια είναι ότι η ακροδεξιά βρίσκεται σε φάση ανασυγκρότησης. Αυτό γίνεται πράξη κυρίως μέσα από κλειστές ομάδες σε διάφορες πλατφόρμες. Από το faceboook έως το telegram ή το Odysee, ομάδες ακροδεξιών νεοναζί οργανώνονται. Πώς δουλεύει αυτό;

Πολύ απλά: Εντοπίζεται η ανάρτηση, το βίντεο, το άρθρο. Κάποιος το ρίχνει στην ομάδα, δίνει την γραμμή- πως απαντάμε- ή απλά το έναυσμα της επίθεσης. Αυτό αναπαράγεται από ομάδα σε ομάδα καταλήγοντας στα σχόλια κάτω από το content.

Στην υπόθεση της Παλαιστίνης βέβαια, το πράγμα είναι πολύ πιο σύνθετο, καθώς ο μηχανισμός προπαγάνδας που ελέγχεται ευθέως από το Ισραήλ είναι κολοσσιαίος και πολυδαίδαλος.

Οι «κηφήνες» εκπαιδευτικοί: Μετράμε τις διακοπές τους, αλλά ξεχνάμε ποιος θα μπει αύριο στην τάξη - Του Χρήστου Κάτσικα

Οι «κηφήνες» εκπαιδευτικοί: Μετράμε τις διακοπές τους, αλλά ξεχνάμε ποιος θα μπει αύριο στην τάξη

 Χρήστος Κάτσικας

Ο μύθος του «βολεμένου δασκάλου» επιμένει την ώρα που αυξάνονται οι απαιτήσεις, οι μισθοί πιέζονται, οι αναπληρωτές παραιτούνται και οι νέοι εκπαιδευτικοί συναντούν ένα επάγγελμα πολύ διαφορετικό από εκείνο που είχαν φανταστεί

Κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για τους εκπαιδευτικούς, υπάρχει ένα ερώτημα που εμφανίζεται σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια: «Πόσες διακοπές κάνουν;»

Πόσες ημέρες κάθονται το καλοκαίρι, πόσες τα Χριστούγεννα, πόσες το Πάσχα. Πόσες ώρες βρίσκονται στο σχολείο και πόσες ώρες «πραγματικά δουλεύουν».

Και κάπως έτσι, όπως σημειώνει η εκπαιδευτικός Φωτεινή Φωτιάδου, μια ολόκληρη συζήτηση για το δημόσιο σχολείο καταλήγει σε ένα πρόχειρο λογιστήριο ωρών και ημερών.

Δεν συζητάμε με την ίδια ένταση πόσα παιδιά βρίσκονται σε μια τάξη. Δεν μετράμε πόσοι μαθητές χρειάζονται ειδική υποστήριξη και δεν την έχουν εγκαίρως. Δεν αναρωτιόμαστε γιατί ο εκπαιδευτικός πρέπει ταυτόχρονα να είναι δάσκαλος, παιδαγωγός, διαμεσολαβητής, διαχειριστής κρίσεων, χειριστής ψηφιακών πλατφορμών και διεκπεραιωτής μιας συνεχώς διογκούμενης γραφειοκρατίας.

Και κυρίως αποφεύγουμε το σημαντικότερο ερώτημα: Ποιος θα θέλει να γίνει εκπαιδευτικός τα επόμενα χρόνια;

Η «εύφορη κοιλάδα» που υπάρχει μόνο στη φαντασία

Το στερεότυπο του «βολεμένου εκπαιδευτικού» δεν είναι καινούργιο.

Η εικόνα του δασκάλου που εργάζεται μόνο τις ώρες που βρίσκεται μπροστά στον πίνακα αφήνει εκτός όλο το αθέατο τμήμα της δουλειάς: προετοιμασία, διορθώσεις, επικοινωνία με γονείς, συνεδριάσεις, δράσεις, επιμορφώσεις, διοικητικές υποχρεώσεις και διαχείριση προβλημάτων που δεν τελειώνουν με το κουδούνι.

Αυτό ακριβώς είναι που συχνά δεν φαίνεται.

Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να έχει τελειώσει το διδακτικό του ωράριο, αλλά όχι τη δουλειά του. Τα τετράδια θα διορθωθούν στο σπίτι. Το επόμενο μάθημα θα προετοιμαστεί το απόγευμα. Το μήνυμα του γονέα θα απαντηθεί αργότερα. Η έκθεση, η πλατφόρμα, το σχέδιο δράσης, η επιμόρφωση και η συνεδρίαση θα προστεθούν σε μια εργασία που δεν χωρά εύκολα σε ένα ωρολόγιο πρόγραμμα.

Κι όμως, όπως επισημαίνει η εκπαιδευτικός Φωτεινή Φωτιάδου το στερεότυπο επιμένει: «Έχουν τρεις μήνες διακοπές».

Μια τάξη δεν είναι 25 καρέκλες

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο σημαντικό που δεν μετριέται σε ώρες.

Ο εκπαιδευτικός μπαίνει σε μια αίθουσα και απέναντί του δεν βρίσκει απλώς 25 μαθητές. Βρίσκει 25 διαφορετικές ιστορίες.

Το παιδί που δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί. Το παιδί που βρίσκεται στο φάσμα μιας μαθησιακής ή άλλης δυσκολίας. Εκείνο που δεν γνωρίζει καλά ελληνικά. Εκείνο που ξεσπά με θυμό. Εκείνο που φοβάται να μιλήσει. Το παιδί που κουβαλά στο σχολείο ό,τι συνέβη την προηγούμενη νύχτα στο σπίτι του.

Και δίπλα σε αυτά βρίσκονται άλλα παιδιά που περιμένουν να προχωρήσει το μάθημα, να μάθουν, να ρωτήσουν, να δημιουργήσουν.

Ο εκπαιδευτικός καλείται να τα δει όλα.

Δεν είναι babysitter. Δεν βρίσκεται στο σχολείο απλώς για να «κρατάει» τα παιδιά όσο οι γονείς εργάζονται.

Η δουλειά του είναι πολύ πιο απαιτητική: να διδάξει, να εντοπίσει δυσκολίες, να διαφοροποιήσει τη διδασκαλία, να διαχειριστεί συμπεριφορές, να συνεργαστεί με τις οικογένειες, να προστατεύσει το παιδαγωγικό κλίμα και ταυτόχρονα να μην αφήσει κανένα παιδί πίσω.

«Δεν κουράστηκα από τα παιδιά – κουράστηκα από όλα τα υπόλοιπα»

Ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις που ακούγονται σήμερα μεταξύ εκπαιδευτικών.

Η σύγχρονη σχολική τάξη έχει αλλάξει. Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο συνεχούς ψηφιακής διέγερσης, κοινωνικών δικτύων, τεράστιου όγκου πληροφορίας, άγχους και οικογενειακών πιέσεων. Αυτό θα απαιτούσε περισσότερο παιδαγωγικό χρόνο, μικρότερα τμήματα και ενισχυμένες υποστηρικτικές δομές.

Την ίδια ώρα, όμως, ο εκπαιδευτικός καλείται να διαθέτει όλο και περισσότερο χρόνο σε πλατφόρμες, καταχωρίσεις, αναφορές, σχέδια δράσης, αξιολογικές διαδικασίες, διοικητικές υποχρεώσεις και επιμορφώσεις. Σχετική αρθρογραφία περιγράφει αυτή ακριβώς τη μετατόπιση: πολλές φορές η κόπωση δεν προέρχεται πρωτίστως από τη σχέση με τα παιδιά αλλά από όλα όσα έχουν συσσωρευτεί γύρω από τη διδασκαλία.

Και εδώ εμφανίζεται μια νέα μορφή επαγγελματικής εξουθένωσης.

Όχι μόνο η εξάντληση από την πολλή δουλειά, αλλά η εξάντληση που γεννιέται όταν ο εργαζόμενος αισθάνεται ότι χάνει τον χρόνο, την αυτονομία και το νόημα της ίδιας του της δουλειάς.

Ζητάμε όλο και περισσότερα από έναν άνθρωπο που αμείβουμε όλο και λιγότερο

Η αντίφαση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν φτάσουμε στις αμοιβές.

Αποκαλυπτική μελέτη για το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων: Μείωση έως 30% της αγοραστικής τους δύναμης από το 2009 (VIDEO)

Έως 29,9% χαμηλότερη αγοραστική δύναμη των δημοσίων υπαλλήλων από το 2009 - Μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ -Για ίδιο μηνιαίο μισθό, η απογευματινή υπερωριακή αμοιβή στο Δημόσιο αντιστοιχεί περίπου στο 42,5% της νόμιμης υπερωριακής αμοιβής στον ιδιωτικό τομέα.

16 χρόνια περικοπών, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, δύο χαμένα έτη μισθολογικής εξέλιξης, υπερωρίες στο 1/280 και 585,5 εκατ. ευρώ συμβουλευτικές συμβάσεις το 2025

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΟΑΕΔ – τ.ΟΕΕ – τ.ΟΕΚ παρουσιάζει τη μελέτη «Δημόσιοι Υπάλληλοι 2009–2025: 16 χρόνια εισοδηματικών απωλειών», επιχειρώντας να απαντήσει με αριθμούς σε ένα ερώτημα που συνήθως συζητείται με αποσπασματικές αναφορές σε ονομαστικές αυξήσεις:

Πού βρίσκεται πραγματικά σήμερα το εισόδημα του δημοσίου υπαλλήλου σε σχέση με το 2009;

Η μελέτη παρακολουθεί τρία αντιπροσωπευτικά προφίλ υπαλλήλων ΔΕ, ΤΕ και ΠΕ, με κοινή αφετηρία 15 έτη υπηρεσίας στις 31.12.2009. Εξετάζει το καθαρό ετήσιο εισόδημα, τη φορολογία και τις κρατήσεις, την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού, τα μισθολογικά κλιμάκια, τη χαμένη διετία 2016–2017, την υπερωριακή εργασία και την πραγματική αγοραστική δύναμη.

Το αποτέλεσμα είναι σαφές: οι αυξήσεις των τελευταίων ετών δεν έχουν καλύψει την απόσταση που δημιουργήθηκε μέσα στην περίοδο 2009–2025.

Σε ονομαστικούς όρους, το καθαρό ετήσιο εισόδημα αυξήθηκε μέσα σε δεκαέξι χρόνια μόλις κατά 1,5% για τον ΔΕ, 12,2% για τον ΤΕ και 13,2% για τον ΠΕ. Όταν όμως συνυπολογιστεί ο επίσημος πληθωρισμός, η αγοραστική δύναμη βρίσκεται το 2025 20,4% χαμηλότερα για τον ΔΕ, 12,0% για τον ΤΕ και 11,2% για τον ΠΕ.

Η εικόνα γίνεται ακόμη δυσμενέστερη όταν εξετάζονται οι δαπάνες που δύσκολα μπορεί να αποφύγει ένα νοικοκυριό. Ο Γενικός ΔΤΚ αυξήθηκε κατά 27,46% από το 2009 έως το 2025, ενώ το σταθερό καλάθι Διατροφής, Στέγασης και Μεταφορών που υπολογίζει η μελέτη από τις επίσημες σειρές της ΕΛΣΤΑΤ αυξήθηκε κατά 44,8%. Με αυτό το μέτρο, η απώλεια αγοραστικής δύναμης φθάνει το 29,9% για τον ΔΕ, 22,5% για τον ΤΕ και 21,8% για τον ΠΕ.

Τα ευρήματα που δεν μπορούν πλέον να αγνοηθούν

  • 13ος και 14ος μισθός: με τους μισθούς του 2025, δύο πρόσθετοι βασικοί μισθοί αντιστοιχούν σε 2.981 ευρώ για ΔΕ, 3.799 ευρώ για ΤΕ και 4.021 ευρώ για ΠΕ. Η σωρευτική μικτή διαφορά από την κατάργησή τους έως το 2025 προσεγγίζει, στο οικονομικό σενάριο της μελέτης, τις 37.000, 48.000 και 51.000 ευρώ αντίστοιχα. Μετά την απόφαση 1201/2026 της Ολομέλειας του ΣτΕ, η επαναφορά τους βρίσκεται πλέον καθαρά στο πεδίο της νομοθετικής και δημοσιονομικής επιλογής.
  • Η διετία 2016–2017 εξακολουθεί να παράγει απώλειες. Τα δύο αυτά έτη δεν προσμετρήθηκαν στη μισθολογική εξέλιξη. Μέχρι 31.12.2025 η επιβεβαιωμένη μικτή απώλεια των τριών προφίλ έχει φθάσει τα 3.600 ευρώ για ΔΕ, 5.940 ευρώ για ΤΕ και 6.372 ευρώ για ΠΕ. Η χρονική υστέρηση συνεχίζεται μέχρι να κλείσει η διαφορά στα καταληκτικά ΜΚ.
  • Οι υπερωρίες έχουν υποστεί διπλή υποβάθμιση. Το ανώτατο όριο της απογευματινής υπερωριακής εργασίας περιορίστηκε από 720 ώρες ετησίως το 2009 σε 240, ενώ η αμοιβή της ώρας πέρασε από το 1/200 στο 1/280 του βασικού μισθού. Σήμερα τα τρία προφίλ της μελέτης αμείβονται με μόλις 5,49 ευρώ, 6,95 ευρώ και 7,35 ευρώ μικτά ανά ώρα αντίστοιχα.
  • Για τον ίδιο μηνιαίο μισθό, η υπερωριακή ώρα στο Δημόσιο αξίζει περίπου το 42,5% της νόμιμης υπερωρίας στον ιδιωτικό τομέα. Στους ίδιους μισθούς των 1.538, 1.947 και 2.058 ευρώ, η νόμιμη υπερωρία του ιδιωτικού τομέα αντιστοιχεί σε 12,92, 16,35 και 17,29 ευρώ ανά ώρα. Δηλαδή περίπου 2,35 φορές περισσότερο.
  • Δεν χρειάζεται ούτε μία επιπλέον ώρα για να αλλάξει ριζικά η εικόνα. Αν διατηρηθεί το σημερινό όριο των 20 ωρών τον μήνα και αλλάξει μόνο ο τρόπος αμοιβής, ώστε η ίδια πρόσθετη ώρα να αποζημιώνεται με τον μηχανισμό της νόμιμης υπερωρίας του ιδιωτικού τομέα, η μέγιστη ετήσια μικτή αποζημίωση θα αυξανόταν περίπου κατά 135%: από 1.318 σε 3.101 ευρώ για τον ΔΕ, από 1.668 σε 3.924 ευρώ για τον ΤΕ και από 1.764 σε 4.150 ευρώ για τον ΠΕ.
  • Η ελληνική υπερωρία βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση και στην ευρωπαϊκή σύγκριση. Η μελέτη εξέτασε δημόσια συστήματα σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Κύπρο. Στη Γερμανία καταγράφονται προσαυξήσεις 15%–30%, στη Γαλλία 25%–27%, στην Ιταλία 15%–50%, στην Κύπρο 50%–100%, ενώ στην Ισπανία η αντιστάθμιση σε χρόνο μπορεί να φθάνει στο 100%–150% επιπλέον. Στο συγκεκριμένο συγκριτικό δείγμα δεν εντοπίστηκε μηχανισμός αντίστοιχος με το ελληνικό 1/280 του βασικού μισθού χωρίς ποσοστιαία προσαύξηση για την απλή απογευματινή υπερωρία. Η μελέτη δεν γενικεύει το εύρημα στο σύνολο των κρατών της ΕΕ, αναδεικνύει όμως ένα πρόβλημα που απαιτεί άμεση επανεξέταση.
  • Ακόμη και αν ένας υπάλληλος εξαντλούσε κάθε χρόνο το μέγιστο θεσμικά διαθέσιμο όριο υπερωριών, η απώλεια δεν καλύπτεται. Η πραγματική αξία της μέγιστης υπερωριακής αμοιβής έχει μειωθεί πάνω από 70% σε σχέση με το 2009. Στο θεωρητικό σενάριο πλήρους αξιοποίησης, η σωρευτική πραγματική απώλεια υπερωριακής δυνατότητας για το 2010–2025 προσεγγίζει τα 44.600 ευρώ για ΔΕ, 48.900 ευρώ για ΤΕ και 51.200 ευρώ για ΠΕ.

Και μέσα σε αυτή την εικόνα εμφανίζεται ένα ακόμη εύρημα που δεν μπορεί να μείνει έξω από τη συζήτηση για τις δημοσιονομικές προτεραιότητες.

Το 2025, η οριζόντια αύξηση των 30 ευρώ τον μήνα στους δημοσίους υπαλλήλους είχε δημοσιονομικό κόστος 215 εκατ. ευρώ μαζί με τις εργοδοτικές εισφορές.

Την ίδια χρονιά, η έρευνα Consultocracy καταγράφει 613 συμβουλευτικές συμβάσεις αξίας 585,5 εκατ. ευρώ. Η μέση καταγεγραμμένη συμβουλευτική αξία ανά σύμβαση προσεγγίζει τις 955.000 ευρώ, ενώ το 2024 είχε ξεπεράσει το 1 εκατ. ευρώ ανά σύμβαση.

Τα 585,5 εκατ. ευρώ είναι περίπου 2,72 φορές το συνολικό κόστος της αύξησης των 30 ευρώ.

Πάρτι ΝΔ: Έδιωξαν εργαζόμενο διότι «δεν είχαν λεφτά» – Ταυτόχρονα πλήρωσαν γαλάζια επικοινωνιολόγο με τα λεφτά που δεν υπήρχαν… (VIDEO)

Πάρτι ΝΔ: Έδιωξαν εργαζόμενο διότι «δεν είχαν λεφτά» – Ταυτόχρονα πλήρωσαν γαλάζια επικοινωνιολόγο με τα λεφτά που δεν υπήρχαν…

Σοβαρά ερωτήματα για αξιοκρατία, διαφάνεια και χρήση δημόσιου χρήματος προκύπτουν από την υπόθεση του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο διορισμός νέου διευθυντή χωρίς ανοιχτή προκήρυξη. Πρόκειται για πρόσωπο που είχε προηγουμένως αποσπαστεί στο γραφείο του τότε αρμόδιου υφυπουργού Κωνσταντίνου Κυρανάκη, ενώ την επιλογή έκανε το Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα (στο οποίο ποιος επιλέγει τα μέλη του;).

Την ίδια στιγμή, εργαζόμενος με 21 χρόνια προσφοράς δεν είδε τη σύμβασή του να ανανεώνεται, με την επίκληση περιορισμών που συνδέονται με τη χρηματοδότηση του έργου στο οποίο απασχολούνταν. Παράλληλα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Κώστα Ζαφειρόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών, προβλέφθηκε ποσό περίπου 34.000 ευρώ για υπηρεσίες επικοινωνίας από επαγγελματία που φέρεται να συνεργάζεται και με τη Νέα Δημοκρατία.

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών θέσαμε τα συγκεκριμένα ζητήματα στον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ρωτήσαμε αν υπήρξε πραγματική διαδικασία επιλογής του διευθυντή, πόσες υποψηφιότητες εξετάστηκαν, ποια ήταν η συγκριτική αξιολόγηση, γιατί δεν έγινε ανοιχτή προκήρυξη και αν η κυβέρνηση προτίθεται να δημοσιοποιήσει τα σχετικά πρακτικά.

Αρχικά ο Παύλος Μαρινάκης παρέπεμψε στο αρμόδιο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Στη συνέχεια μετέφερε εκτενή απάντηση του υπουργείου, η οποία υπογράμμιζε ότι ο διορισμός έγινε σύμφωνα με τον νόμο, παρέθετε τα προσόντα του νέου διευθυντή και εξηγούσε γιατί έληξε η σύμβαση του εργαζομένου.

Μόνο που το βασικό ερώτημα παρέμενε αναπάντητο: άλλο αν το Διοικητικό Συμβούλιο είχε τη νομική αρμοδιότητα να διορίσει κάποιον και άλλο με ποια διαδικασία αποφάσισε ότι αυτός ήταν ο καταλληλότερος.

Επανήλθαμε, ζητώντας συγκεκριμένα στοιχεία για τις υποψηφιότητες, τη συγκριτική αξιολόγηση και τα πρακτικά. Η απάντηση ήταν ξανά ότι «ακολουθήθηκε ο νόμος».

Από τη Θάτσερ μέχρι τον Μητσοτάκη, εκείνοι που διακηρύσσουν με μεγαλύτερη ένταση την ανάγκη για «λιγότερο κράτος» αποδεικνύονται συχνά εξαιρετικά πρόθυμοι να αξιοποιήσουν τους κρατικούς διορισμούς και το δημόσιο χρήμα όταν πρόκειται για τους δικούς τους. Οι νεοφιλελεύθεροι ξαναχτυπούν.

ΠΗΓΗ