Σύρος, Σάββατο 28/3: Παρέμβαση στην πλατεία Μιαούλη, μετά τις 18:00, για συλλογή υπογραφών σχετικά με την απόπειρα ιδιοποίησης της οδού Σουρή στην Ερμούπολη

Παρέμβαση στην πλατεία για την απόπειρα ιδιοποίησης της οδού Σουρή

 

Σάββατο, 28 Μαρτίου, μετά τις 18:00 

Ήδη, 8 φορείς, σωματεία, συλλογικότητες έχουν υπογράψει το κοινό ψήφισμα (παρατίθεται παρακάτω) κατά της απόπειρας να καταστεί ιδιωτική η κατάληξη της οδού Σουρή στην ακτή. 

 

Το ψήφισμα έχει κοινοποιηθεί καταρχάς σε ΜΜΕ και Social αλλά ήρθε η ώρα να συζητηθεί ευρύτερα και η υπόθεση να γίνει γνωστή στους κατοίκους της Σύρου, σε όλες τις πτυχές της. Το Σάββατο 28 Μάρτη το απόγευμα, μετά τις 6 μ.μ., το κοινό ψήφισμα θα μοιραστεί στην πλατεία Μιαούλη. Από τους συμπολίτες και τις συμπολίτισσες που θα περάσουν από το τραπεζάκι μας, θα ζητήσουμε να το συνυπογράψουν. 

Η οδός Σουρή είναι απλώς το σύμπτωμα, μια καλή αρχή στον αγώνα να μην περιοριστεί ο δημόσιος χώρος!  

Σας καλούμε όλες και όλους να περάσετε από την πλατεία, να συζητήσουμε και να υπογράψουμε το ψήφισμα από κοινού, ως πολίτες. Η παρουσία όλων μας είναι απαραίτητη. Με κοινό αγώνα μπορούμε να προστατεύσουμε και να αναβαθμίσουμε τους κοινόχρηστους χώρους της Ερμούπολης και της Σύρου!

 

Υπάρχει και η δυνατότητα υπογραφής ηλεκτρονικά, εδώ: https://forms.gle/KVQqhLR2dLztA4ut8

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΟΧΙ στην ιδιοποίηση-καταπάτηση του δημόσιου χώρου

Στην Ερμούπολη, από τον αρχικό πολεοδομικό σχεδιασμό της, υπήρχαν δίοδοι προς τη θάλασσα πρωτίστως για την ελεύθερη πρόσβαση των κατοίκων της σε αυτήν αλλά και άλλους λόγους. Μία από αυτές, η ανατολική απόληξη της οδού Σουρή, καταλήγει στη θάλασσα ανάμεσα στο νυν κτίριο της Περιφέρειας (πρ. Νομαρχίας) και τα όρια έτερου οικοδομικού τετραγώνου. 

Ο δρόμος αυτός ήταν ανέκαθεν δημοτικός και κοινόχρηστος, σύμφωνα με τις υπηρεσίες του δήμου (κυρίως τη Τεχνική Υπηρεσία και τη Νομική Υπηρεσία) αλλά και τη συλλογική μνήμη των συμπολιτών μας, που τον χρησιμοποιούσαν για πολλές δεκαετίες (για βόλτα, κολύμπι, ψάρεμα και άλλες χρήσεις). Ορθότερο, ήταν δημοτικός από την ίδρυση και δημιουργία της πόλης. Εξάλλου εμφανίζεται τέτοιος στο πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της πόλης (1837) και επιβεβαιώνεται από τη σχετική εγγραφή στο Κτηματολόγιο. 

Το τελευταίο διάστημα η πρόσβαση στην ακτή παρεμποδίζεται από κλειδωμένη καγκελόπορτα. 

Αυτό που πλέον εντυπωσιάζει είναι ότι ιδιώτες, ιδιοκτήτες παρακείμενης οικίας έχουν προβεί σε νομικές ενέργειες για να αλλάξει η κτηματολογική εγγραφή και να περάσει στους ίδιους η κυριότητα της δημοτικής οδού. Με τον τρόπο αυτό, μια κοινόχρηστη οδός θα μετατραπεί σε κλειστή αυλή και η χρήση της από τους δημότες θα εμποδιστεί στο διηνεκές. 

Οι παρακάτω φορείς, σύλλογοι και πολίτες, ζητάμε από το δήμο: 

• Να υπερασπιστεί σθεναρά την δημοτική κυριότητα της οδού. 

• Να απομακρύνει αμέσως την παράνομη καγκελόπορτα επί δημοτικής οδού, καθώς παρεμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση των δημοτών στην ακτή, κατά παράβαση του Συντάγματος και των νόμων. Εξάλλου, απόφαση του προηγούμενου δημοτικού συμβουλίου για κλείδωμα της ούτως ή άλλως παράνομης καγκελόπορτας έχει ακυρωθεί από τον Ελεγκτή Νομιμότητας. 

Οι φορείς, σύλλογοι και πολίτες που υπογράφουμε εκφράζουμε την επιτακτική προσδοκία και βεβαιότητα ότι η Δικαιοσύνη αξιοποιώντας την πληθώρα των στοιχείων, θα δικαιώσει το δήμο και θα επιβεβαιώσει οριστικά τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της οδού μέχρι τη θάλασσα, σύμφωνα με τις συνταγματικές, νομικές και ηθικές αρχές ενός κράτους Δικαίου. 

Με αυτή την αφορμή, καλούμε το δήμο Σύρου - Ερμούπολης να ελέγξει και να καταγράψει όλες τις ιστορικές διόδους προς τη θάλασσα και τις ακτές, με στόχο να απελευθερωθούν από τυχόν εμπόδια και καταπατήσεις, ώστε ανοιχτές και πραγματικά κοινόχρηστες πλέον, να επιτελέσουν τον ρόλο που συνταγματικά υπηρετούν.

Οφείλουμε όλες και όλοι να επαγρυπνούμε για την προστασία του κοινόχρηστου και δημόσιου χαρακτήρα των Κοινών Χώρων στην Ερμούπολη και σε ολόκληρη τη Σύρο και καλούμε όλους τους φορείς, τα σωματεία, τους συλλόγους και τις συλλογικότητες να προσυπογράψουν. 

Έχουν ως τώρα συμφωνήσει να υπογράψουν αλφαβητικά:

1. ΕΛΜΕ Α’ Κυκλάδων
2. Kavilia Cooperativa 
3. Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου
4. Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών - Παράρτημα Κυκλάδων
5. Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α.) Νοτίου Αιγαίου
6. Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σύρου, Τήνου, Μυκόνου
7. Σύρος Εξ Αρχής (Δημοτική Παράταξη)
8. ΑΜΚΕ Cinesthesia (Eye's Walk Digital festival)

Ο ΟΗΕ καταδικάζει τη δουλεία και το, για πάνω από 300 χρόνια, δουλεμπόριο Αφρικανών ως το σοβαρότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, αλλά Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ και Ισραήλ όχι

Ο ΟΗΕ καταδικάζει τη δουλεία, η Ελλάδα και η Ευρωπαϊκή Ένωση όχι

  ΤΖΕΝΗ ΚΡΙΘΑΡΑ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν χάνει ευκαιρία να υπενθυμίσει στον υπόλοιπο κόσμο ότι αποτελεί «κοινότητα αξιών», βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα … δύσκολο δίλημμα: να καταδικάσει τη δουλεία ή να προστατεύσει την ακρίβεια της νομικής ορολογίας;

Θα περίμενε κανείς πως σχεδόν δύο αιώνες μετά τη σταδιακή κατάργηση της δουλείας, η ανθρωπότητα θα είχε ομόφωνα, ανεπιφύλακτα και απερίφραστα καταλήξει στο συμπέρασμα πως η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο είναι η αίσχιστη μορφή βαρβαρότητας και καταπίεσης. Φαίνεται, όμως, πως δεν ασπαζόμαστε όλοι την ίδια αντίληψη. Και το πρόβλημα είναι όταν δεν ασπάζονται αυτή την αντίληψη οι άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις για τις ζωές μας και – όπως προκύπτει – για τις ζωές εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες επισφάλειας και εξαθλίωσης. 

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση των αρχών και των αξιών, αλλά και για την Ελλάδα που μόλις χθες γιόρτασε την απελευθέρωσή της και την αποτίναξη της 400ετούς σκλαβιάς, η ιστορία της δουλείας αποδείχθηκε τελικά λιγότερο περίπλοκη από τη νομική γραμματική της. Την ώρα που η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθετούσε ψήφισμα με το οποίο καταδικάζει το δουλεμπόριο Αφρικανών και το διατλαντικό εμπόριο σκλάβων ως μία από τις πιο απάνθρωπες και διαρκείς αδικίες κατά της ανθρωπότητας, σύσσωμες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επέλεξαν να απέχουν. Επρόκειτο για ένα ψήφισμα – πρωτοβουλία της Αφρικανικής Ένωσης η οποία διεκδικεί σθεναρά εδώ και χρόνια την αναγνώριση των επιπτώσεων της δουλείας και της αποικιοκρατίας στα σύγχρονα αφρικανικά κράτη. Στο πλαίσιο του ψηφίσματος που υιοθετήθηκε, επισημαίνεται πως τα αιτήματα αυτών των χωρών για αποζημιώσεις αποτελούν ένα βήμα προς την αποκατάσταση ιστορικών αδικιών εις βάρος τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν χάνει ευκαιρία να υπενθυμίσει στον υπόλοιπο κόσμο ότι αποτελεί «κοινότητα αξιών», βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα … δύσκολο δίλημμα: να καταδικάσει τη δουλεία ή να προστατεύσει την ακρίβεια της νομικής ορολογίας; Η λύση βρέθηκε με τη δοκιμασμένη μέθοδο της ευρωπαϊκής διπλωματίας: την αποχή! Και φυσικά, η ελληνική κυβέρνηση ακολούθησε πειθήνια. Όπως αποδεικνύεται, για τους Ευρωπαίους το βασικό πρόβλημα με τη δουλεία δεν είναι ότι υπήρξε, αλλά ότι χαρακτηρίστηκε ως «το σοβαρότερο» έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. 

Διαβάζοντας το σκεπτικό της απόφασης αποχής, διαπιστώνει κανείς πως η ΕΕ εκφράζει τη διαφωνία της ως προς τη νομική διατύπωση και συγκεκριμένα ως προς τον όρο «gravest crime» (= «σοβαρότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας») που έχει επιλεγεί για το κείμενο του ψηφίσματος. Οι Ευρωπαίοι θεωρούν πως αυτή η διατύπωση αφενός δημιουργεί ιεράρχηση μεταξύ εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας (και κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο διεθνές δίκαιο) και αφετέρου ενδέχεται να υποβαθμίσει άλλα εγκλήματα ή γενοκτονίες (ας μην θίξουμε τώρα τη στάση της ΕΕ στην εξελισσόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη). Παράλληλα, η ΕΕ εκφράζει ενστάσεις αναφορικά με την πιθανότητα να αποτελέσει το ψήφισμα βάση διεκδίκησης αποζημιώσεων. Μάλιστα, στο σκεπτικό της «υπενθυμίζει» ότι το διεθνές δίκαιο δεν προβλέπει αναδρομική εφαρμογή κανόνων και ότι πολλά από τα γεγονότα που θίγει το ψήφισμα έλαβαν χώρα πριν θεσπιστεί το σύγχρονο πλαίσιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι Ευρωπαίοι επικαλούνται μία σειρά διατυπώσεων τις οποίες θεωρούν νομικά ασαφείς ή αμφισβητήσιμες για να καταλήξουν εν τέλει να διαφωνούν με τις ιστορικές και πολιτικές αναφορές του κειμένου επισημαίνοντας ότι «περιείχε επιλεκτικές ιστορικές ερμηνείες», ότι «δεν ήταν αρκετά ισορροπημένο» και ότι «θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτικές εντάσεις αντί για συναίνεση». Ασφαλώς, επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι καμία ζούγκλα, το σκεπτικό της καταλήγει με την επισήμανση πως η αποχή δεν αποτελεί χαλάρωση της καταδίκης της δουλείας και πως το δουλεμπόριο είναι μία ιστορική τραγωδία. Δεν γίνεται, βέβαια, κάποια αναφορά στον ρόλο που διαδραμάτισαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες στην Ιστορία και την μετέτρεψαν σε τραγωδία.

Το ψήφισμα που υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ χαρακτηρίζεται ήδη ιστορικό, παρά το γεγονός πως δεν είναι νομικά δεσμευτικό. Έλαβε 123 ψήφους υπέρ, μόλις τρεις ψήφους κατά (ΗΠΑ, Ισραήλ, Αργεντινή) και καταγράφηκαν 52 αποχές. Η Ελλάδα και σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων ούτε καν για λόγους συμβολισμού. Η «ηθική υπερδύναμη» της Δύσης, η Ευρώπη, που αρέσκεται να δίνει μαθήματα αξιών καταφεύγει σε επικλήσεις νομικής ακρίβειας, όταν το θέμα αγγίζει ιστορικές ευθύνες, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλη είναι η απόσταση μεταξύ της ρητορικής περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του πολιτικού κόστους. Καταδικάζουμε μεν τη δουλεία, αλλά όχι και τόσο έντονα. Ίσως και να ζητήσουμε συγγνώμη για τις θηριωδίες της αποικιοκρατικής περιόδου, αλλά να μην κάνουμε και υπερβολές. Μπορεί οι Ευρωπαίοι να έχουν και δίκιο. Η δουλεία είναι πράγματι ένα πολύπλοκο θέμα – ιδίως όταν αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με παρελθόν και περισσότερο με νομική υποσημείωση.

ΠΗΓΗ 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ, επίσης, σχετικά: 

AP Photo

ΟΗΕ: Το δουλεμπόριο Αφρικανών το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας - Ψήφισαν κατά ΗΠΑ, Ισραήλ, Αργεντινή

Απείχαν από την ψηφοφορία τα ευρωπαϊκά κράτη • Επιβεβαιώθηκε ότι οι αξίες τις οποίες υποτίθεται πως πρεσβεύει η Δύση είναι οι ψευδεπίγραφες.........

Οξεία κριτική ΑΔΕΔΥ για ν/σ Χατζηδάκη: Φέρνει εκχωρήσεις και ιδιωτικοποίηση αρμοδιοτήτων δημοσίων υπηρεσιών -με συνέπεια νέες οικονομικές επιβαρύνσεις και ταλαιπωρίες για τους πολίτες- και πειθαρχικές διώξεις δημοσίων υπαλλήλων

ΑΔΕΔΥ για ν/σ Χατζηδάκη: Φέρνει πειθαρχικές διώξεις δημοσίων υπαλλήλων & ιδιωτικοποίηση αρμοδιοτήτων

Παναγιώτης Θεοδωρόπουλος

 

Εκχωρήσεις και ιδιωτικοποιήσεις και άλλων αρμοδιοτήτων των δημοσίων υπηρεσιών καθώς και ρυθμίσεις για πειθαρχικές διώξεις υπαλλήλων, φέρνει σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ, το νομοσχέδιο που κατέθεσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκης με τίτλο «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη» που βρίσκεται προς συζήτηση στη Βουλή.

Η Συνομοσπονδία εστιάζει κυρίως στα άρθρα 4 και 10, που σημειώνει ότι ανοίγουν το δρόμο «για εκχωρήσεις και ιδιωτικοποιήσεις κι άλλων αρμοδιοτήτων», ενώ παράλληλα καταγγέλλει ότι το σχέδιο νόμου συνοδεύεται από «επαναλαμβανόμενες απειλές» για πειθαρχικές διώξεις δημοσίων  υπαλλήλων που περιλαμβάνονται στα άρθρα (3, 7, 8, 13).

Σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ, το νομοσχέδιο παρουσιάζει μια εικόνα πλήρως στελεχωμένων και σύγχρονων δημόσιων υπηρεσιών, με επαρκή εξοπλισμό και ψηφιοποιημένες διαδικασίες. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, η πραγματικότητα διαφέρει, καθώς οι υπηρεσίες παραμένουν υποστελεχωμένες, γεγονός που –κατά την ίδια– αξιοποιείται για την εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες.

Ταυτόχρονα η ΑΔΕΔΥ, εκτιμά ότι η συγκεκριμένη πολιτική οδηγεί σε μεταφορά βαρών στους πολίτες και αυξημένες ευθύνες στους υπαλλήλους, οι οποίοι, όπως αναφέρει, καλούνται να λειτουργήσουν υπό καθεστώς πίεσης και πειθαρχικών απειλών.

Ιδιαίτερη κριτική ασκείται στο άρθρο 4, που προβλέπει «Σύμπραξη της Διοίκησης με πιστοποιημένους επαγγελματίες». Η ΑΔΕΔΥ εκφράζει την αντίθεσή της, υποστηρίζοντας ότι η ρύθμιση ουσιαστικά επεκτείνει τη συμμετοχή ιδιωτών σε λειτουργίες του Δημοσίου, αντί να ενισχυθούν οι υπηρεσίες με προσωπικό και μέσα.

Αυστηρή κριτική ασκεί και στο άρθρο 10, το οποίο αφορά την «ενιαία εφαρμογή νομοθεσίας επί ενδικοφανών προσφυγών», το οποίο σύμφωνα με την ΑΔΕΔΥ, οδηγεί στην κατάργηση των τοπικών επιτροπών.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ:

Ως Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταθέτουμε και εγγράφως τη διαφωνία μας κυρίως στα άρθρα 4 και 10 του νομοσχεδίου με τίτλο «Παρεμβάσεις για ένα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη», που συζητείται στη Βουλή, καθώς και στις επαναλαμβανόμενες απειλές για πειθαρχικές διώξεις υπαλλήλων, που εμπεριέχονται.

Συνολικά το νομοσχέδιο παρουσιάζει μια εικονική πραγματικότητα για τις δημόσιες υπηρεσίες, επομένως και για τους πολίτες…. με στελεχωμένες και εξοπλισμένες υπηρεσίες, με πληροφοριακά συστήματα και ψηφιοποιημένες διαδικασίες…, ενώ η πραγματικότητα είναι πως αξιοποιείται η τεράστια υποστελέχωση των υπηρεσιών για εκχωρήσεις και ιδιωτικοποιήσεις κι άλλων αρμοδιοτήτων, για μεταφορά πρόσθετων βαρών στους πολίτες και ευθυνών στους υπαλλήλους, που καλούνται να λειτουργούν σε καθεστώς πειθαναγκασμού, υπό το βάρος των πάμπολλων πειθαρχικών απειλών.

Διαφωνούμε με το άρθρο 4 που αφορά τη «Σύμπραξη της Διοίκησης με πιστοποιημένους επαγγελματίες», που επί της ουσίας αντί να στελεχώσει πλήρως τις υπηρεσίες και να εξασφαλίσει όλα τα απαραίτητα μέσα τους υπαλλήλους, επεκτείνει παντού στο δημόσιο την είσοδο των πιστοποιημένων ιδιωτών, θεωρώντας μάλιστα επιτυχημένη την εφαρμογή της στον ΕΦΚΑ!!!

«Σύμπραξη της Διοίκησης με πιστοποιημένους επαγγελματίες» σημαίνει:

• ιδιωτικοποίηση αρμοδιοτήτων, που οι πολίτες πρέπει να πληρώνουν και να ξαναπληρώνουν για να εξυπηρετηθούν
• επιβάρυνση του πολίτη, αφού θα πληρώνει και πολλές φορές αδρά, για μια υπηρεσία, που όφειλε το κράτος να την εξασφαλίσει
• επιβάρυνση της υπηρεσίας, αφού οι υπάλληλοι θα ασχολούνται για να χορηγήσουν στους «πιστοποιημένους» τα αναγκαία στοιχεία από τα αρχεία του φορέα για την εκτέλεση του έργου τους και στη συνέχεια θα ασχοληθούν, για να ελέγξουν τα δεδομένα προκειμένου να εκδώσουν τις διοικητικές πράξεις με βάση τις βεβαιώσεις, εκθέσεις, σχέδια αποφάσεων ή άλλα έγγραφα πιστοποιημένων επαγγελματιών.

Μάννα εξ ουρανού για τους Αμερικάνους η επίθεση στο Ιράν - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ & ΧΑΡΤΕΣ)

Μάννα εξ ουρανού για τους Αμερικάνους η επίθεση στο Ιράν, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ανέλπιστο δώρο είναι για τον αμερικανικό καπιταλισμό ο πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν! Προφανώς όχι για όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις ούτε και για όλους τους κλάδους. Αλλά έτσι δεν συνέβαινε πάντα;

Η απληστία του αμερικανικού κεφαλαίου είναι τέτοια ώστε έχει ήδη σπεύσει να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη από την απρόκλητη αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν. Οι επινίκιες ζητωκραυγές φιλοξενούνται ήδη στην ιστοσελίδα του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικών, με τίτλο «Η διοίκηση Τραμπ ανακοινώνει συμφωνίες ύψους 56 δις. δολ. στην διάρκεια του Ινδο-Ειρηνικού Συμβουλίου Ενεργειακής Ασφάλειας». Στην σύνοδο συμμετείχαν 17 χώρες της περιοχής και οι συμφωνίες που υπογράφτηκαν αφορούσαν κυρίως την εξαγωγή αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), την χρηματοδότηση ενεργειακών επενδύσεων στις ΗΠΑ από τους Ασιάτες, την κατασκευή μικρών σταθμών παραγωγής ατομικής ενέργειας στις χώρες τους κ.α. Η ανάρτηση αναφέρει ότι επενδύσεις ύψους 56 δισ. δολ. «θα εξασφαλίσουν κρίσιμες αλυσίδες ενεργειακού εφοδιασμού. Οι μετασχηματιστικές επενδύσεις σε σχέδια των ΗΠΑ υποστηρίζουν την ευρύτερη ατζέντα του προέδρου Τραμπ για ενεργειακή κυριαρχία που έχει μετατρέψει τις ΗΠΑ σε παγκόσμια ενεργειακή υπερδύναμη χωρίς ανταγωνισμό – επιβεβαιώνοντας ότι όλοι οι Αμερικανοί έχουν πρόσβαση σε προσιτή, αξιόπιστη και ασφαλή ενέργεια».

Τιμές κανονικής βενζίνης, δολάρια ανά γαλόνι

Σε ό,τι αφορά την τιμή των καυσίμων που πληρώνουν οι Αμερικάνοι καταναλωτές είναι όλα ψέματα. Όπως φαίνεται στο παραπάνω διάγραμμα, αμέσως μετά την αδικαιολόγητη επίθεση στο Ιράν οι τιμές αυξήθηκαν τουλάχιστον κατά ένα τρίτο στο εσωτερικό των ΗΠΑ και το επόμενο διάστημα θα αυξηθούν κι άλλο, φτωχαίνοντας περαιτέρω τους ήδη φτωχούς Αμερικανούς. Πλήττοντας επίσης ενεργοβόρους κλάδους και βιομηχανίες που ήδη έχουν επιβαρυνθεί σημαντικά από τους δασμούς.

Σε ό,τι αφορά όμως τα οφέλη των ΗΠΑ από την μετατροπή τους σε παγκόσμια ενεργειακή υπερδύναμη είναι όλα αλήθεια! Κι εδώ όταν λέμε ΗΠΑ εννοούμε τον κλάδο της ενέργειας κι ειδικότερα τις εταιρείες εξόρυξης σχιστολιθικού φυσικού αερίου και ακόμη πιο συγκεκριμένα τις εταιρείες Cheniere και Venture Global, που είδαν τις μετοχές τους να εκρήγνυνται μαζί με τις εγκαταστάσεις του γιγαντιαίου κόμβου εξαγωγής φυσικού αερίου Ρας Λαφάν στο Κατάρ. Οι μετοχές των δύο αμερικανικών ενεργειακών εταιρειών ωστόσο είχαν το προνόμιο να απολαμβάνουν εκ του μακρόθεν τα οφέλη από την επίθεση στο Ιράν, αντίθετα με τους συμμάχους των ΗΠΑ στο πεδίο, εκεί που χτίζεται η αμερικανική ενεργειακή πρωτοκαθεδρία, που απολάμβαναν εκ του σύνεγγυς τις ζημιές…

«Χρειάζεται να πουλήσουμε ενέργεια στους φίλους και συμμάχους μας έτσι ώστε να μην πρέπει να την αγοράσουν από τους ανταγωνιστές, έτσι ώστε να μην πρέπει να εξαρτώνται από πηγές ενέργειας που μπορούν να ελεγχθούν» ήταν τα λόγια του Αμερικανού υπουργού που παραβρέθηκε και μίλησε στην σύνοδο των Ασιατικών κρατών», στο Τόκιο, στις 22 Μαρτίου 2026.

Η ισραηλινο-αμερικανική επίθεση στο Ιράν αποτέλεσε μια πρώτης τάξης ευκαιρία ώστε οι αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες να εντάξουν στο πελατολόγιό τους τις ασιατικές χώρες, που εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο ποσοστό από τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ. Σε παγκόσμιο επίπεδο το 20% της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας διέρχεται από τον Περσικό. Αν αυτό το ποσοστό ήταν αναλογικά κατανεμημένο σε κάθε χώρα του κόσμου το κακό θα ήταν μικρό και οι επιπτώσεις από τον πόλεμο σχετικά εύκολα χειρίσιμες.

Βηρυτός 24 και 25 Μαρτίου 2026 - Δημοσιογραφική ανταπόκριση των Άγγελου Κωσταμπάρη & Αντώνη Φάρα (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Βηρυτός, 25 Μαρτίου 2026: Whiiz, Boom, Shake, Relax

• Άγγελος Κωσταμπάρης, Αντώνης Φάρας

Το πρωινό της 25ης Μαρτίου ξεκίνησε με μία αμφιβολία για τη χθεσινή νύχτα. Η μεγάλη ανησυχία πριν κοιμηθούμε για το τι θα γίνει, που και αν θα υπάρξουν βομβαρδισμοί, αν θα γίνουν αισθητοί από το ξενοδοχείο, πέρασε γρήγορα. Η νύχτα ήταν ήσυχη αλλά δεν ήμασταν σε θέση να γνωρίζουμε εάν ήταν ήσυχη μόνο για εμάς.

Στην ερώτηση αν «νιώσατε τίποτα το βράδυ», η απάντηση ήταν όχι με κάποιες επιφυλάξεις «εγώ κάποια στιγμή κάτι ένιωσα, αλλά δεν ξέρω, δεν είμαι σίγουρος». Λίγα λεπτά αργότερα θα συναντούσαμε την Ν. (την Παλαιστίνια πρόσφυγα που θα είναι μαζί μας σήμερα και τις επόμενες μέρες ως σύμβουλος και μεταφράστρια στο ταξίδι). Η Ν μας επιβεβαίωσε ότι, παρά τις προειδοποιήσεις σε τρεις περιοχές, δεν υπήρχαν βομβαρδισμοί το βράδυ της Τρίτης. Μας είπε επίσης ότι πλέον είναι τακτική πρακτική να πετούν τα drones, να βγαίνουν ειδοποιήσεις και να μην προχωρούν σε βομβαρδισμούς.

Μπαίνουμε στο αμάξι ρωτώντας την Ν τη γνώμη της για διάφορα ζητήματα- χωρίς όμως να έχουμε εικόνα και εξοικείωση πολλές από τις ερωτήσεις μας ίσως να της μοιάζουν τυπικές. Συμφωνήσαμε με την Ν να πάμε στα προσφυγικά κάμπς το πρωί και να δούμε τι γίνεται, πως λειτουργούν και τι έχει αλλάξει αυτές τις μέρες του πολέμου. Ο πρώτος σταθμός είναι το καμπ της Shatila, στο οποίο φτάνουμε στις 9.00 το πρωί. Ο κόσμος φαίνεται να κοιμάται ακόμη, καθαριστές βρίσκονται στον δρόμο και συμμαζεύουν, διασχίζουμε το καμπ και καλώδια/αγωγοί κρέμονται πάνω μας που καταλήγουν σε πολυκατοικίες με λίγους ορόφους και πολλά σημάδια σφαιρών στο πλάι τους. Όμως, το καμπ φαίνεται και είναι ήρεμο: με τη κατανόηση τόσο της κατάστασης, του κινδύνου αλλά και την ανάγκη να συνεχίζει η ζωή.

– Λίγα λόγια για τη Shatila –

Πριν ξεκινήσουμε την διήγηση κάποιων συναντήσεων, κάποια σύντομα λόγια για τη Shatila. Με πρώτη και βασική, ότι το καμπ δεν θυμίζει την δομή των προσφυγικών καμπς που έχουμε δει στα νησιά του Αιγαίου ή στην ενδοχώρα. Είναι καταυλισμοί που πλέον έχουν τη μορφή της (παραγκό)γειτονιάς αλλά και μία οχύρωση τριγύρω. Έχουν πολυκατοικίες, και δεν έχουν σκηνές. Έχουν στενούς δρόμους, μαγαζιά στα υπόγεια, αφίσες και γκράφιτι. Έχουν πολλούς κατοίκους και έχουν ακόμη ζωντανό το συναίσθημα της προσφυγιάς αλλά και τη Παλαιστινιακή ταυτότητα. Δεν λογοδοτούν στο κράτος αλλά οργανώνονται στο εσωτερικό τους με επιτροπές. Αποτελούν μία ετεροτοπία αλλά πλήρως διευρυμένη και όρατη. Πόλεις της Παλαιστίνης και της προσφυγιάς, γύρω από μία Βηρυτό που φημίζεται για τις αντιθέσεις της.

Το στρατόπεδο της Shatila, που βρίσκεται στο νότιο προάστιο της Βηρυτού, έγινε ένα από τα πιο γνωστά στρατόπεδα παλαιστινίων προσφύγων στην περιοχή μετά τη σφαγή της Σάμπρα και της Σατίλα το 1982, ένα σύμβολο της παλαιστινιακής εξορίας. Δημιουργήθηκε το 1949 και ο Αμπέντ Μπισέρ, Παλαιστίνιος από το χωριό Ματζντ αλ-Κρουμ στην Άνω Γαλιλαία, θεωρείται ο ιδρυτής της συγκέντρωσης που έδωσε ζωή στο στρατόπεδο. Σύμφωνα με την ιστορικό Ρόζμαρι Σαΐγκ, ο Μπισέρ έφτασε στο Λίβανο με την οικογένειά του (περίπου είκοσι μέλη) το 1948, κατά τη διάρκεια της Νάκμπά. Νοίκιασε ένα διαμέρισμα ενός δωματίου στη Βηρυτό, αλλά μετά από λίγους μήνες δεν ήταν σε θέση να πληρώσει το ενοίκιο. Αποφάσισε τότε να αγοράσει μια μεγάλη σκηνή και την έστησε στην περιοχή Χόρς, στα περίχωρα της Βηρυτού. Στη συνέχεια άρχισε να αναζητά τους γείτονες του χωριού του και να τους συγκεντρώνει. Συναντήθηκε με έναν επιφανή κάτοικο της πόλης, τον Σαάντ αλ-Ντιν Πασά Σατίλα, ο οποίος ζούσε σε μια βίλα κοντά στον καταυλισμό, και του ζήτησε γη όπου θα μπορούσε να εγκατασταθεί με τους συγχωριανούς του.

Ο ιδιοκτήτης της γης, ένας Λιβανέζος, βρισκόταν στη Βραζιλία και ο Πασά Σατίλα, ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος του οικοπέδου, τους επέτρεψε να μετακομίσουν στη γη του. Φοβούμενος ότι οι λιβανέζικες αρχές θα μετέφεραν τους πρόσφυγες σε άλλο μέρος, ο Μπίσερ άρχισε να αναζητά τους κατοίκους των χωριών κοντά στο Ματζντ αλ-Κρουμ για να τους πείσει να ενταχθούν στη νέα συγκέντρωση.

Το 1950, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αναγνώρισε τον οικισμό ως καταυλισμό. Ένα χρόνο αργότερα, η UNRWA ανέλαβε τη διαχείριση του καταυλισμού και τον ονόμασε «Σατίλα», σε αναφορά στον επιφανή κάτοικο της Βηρυτού. Ορισμένοι πιστεύουν ότι οι Παλαιστίνιοι ήθελαν να τον ονομάσουν «τον καταυλισμό των αλ-μουτζαχεντίν». Το έδαφος του καταυλισμού, που κάλυπτε 39.567 τετραγωνικά μέτρα, αποτελούνταν από πολλούς λόφους και περιβαλλόταν από συκιές και φραγκοσυκιές.

Προσφυγικά Λεωφόρου Αλεξάνδρας: Μια συλλογική ζωή σε κίνδυνο - Της Σταυρούλας Πουλημένη | Συγκέντρωση συμπαράστασης σήμερα 27/3 στις 18:00 (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

Προσφυγικά: Μια συλλογική ζωή σε κίνδυνο

Της Σταυρούλας Πουλημένη

Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ανάμεσα στο Εφετείο Αθηνών, τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και δύο νοσοκομεία (Άγιος Σάββας, Ελπίς) βρίσκεται μια κοινότητα ανθρώπων που αποτελεί μια αντιπρόταση για την οργάνωση της κοινωνίας και της ζωής αλλά και ένα κέντρο αγώνα. Πρόκειται για την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών. Ανάμεσα στα συνθήματα ξεχωρίζει ένα: «Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει-Ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε». Αυτό μαρτυρά έναν πολύχρονο αγώνα επιβίωσης, όχι μόνο των ανθρώπων που ζουν εκεί, αλλά και διατήρησης ενός διαφορετικού τρόπου ζωής που αντιστέκεται στην ιδιώτευση και τη μοναξιά. Μάλιστα, ο Αριστοτέλης Χαντζής, κάτοικος των Προσφυγικών και μέλος της κοινότητας, δίνει τον αγώνα αυτό με το σώμα του πραγματοποιώντας από τις 5 Φεβρουαρίου απεργίας πείνας. Ο λόγος αυτής της μεγάλης κινητοποίησης είναι ότι τα Προσφυγικά απειλούνται με εκκένωση λόγω των σχεδίων ανάπλασης και εξευγενισμού της περιοχής από την Περιφέρεια Αττικής.

Συγκεκριμένα, το καλοκαίρι του 2025 η Περιφέρεια Αττικής εκκίνησε τον σχεδιασμό για τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών ξενώνων για τους συγγενείς του Αγίου Σάββα μέσω προγραμματικής σύμβασης με το Υπουργείο Πολιτισμού και τη ΔΥΠΑ για την ανάθεση του έργου ύψους 15 εκατ. ευρώ με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση από το Περιφερειακό ΕΣΠΑ Αττικής 2021-2027. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα σχέδιο έξωσης ανθρώπων από τα σπίτια τους και βίαιης παύσης ενός μοντέλου συμβίωσης που δημιουργεί δεσμούς όχι μόνο εσωτερικά στην κοινότητα αλλά και στην ευρύτερη γειτονιά.

Τι είναι τα Προσφυγικά

Το alterthess προ ολίγων ημερών μίλησε με κατοίκους των προσφυγικών για την ιστορία της κοινότητας και είχε την ευκαιρία να περιηγηθεί σε αυτή τη γειτονιά που σφύζει από ζωή και συντροφικότητα.

Πρόκειται για οχτώ μπλοκ εργατικών κατοικιών με 228 διαμερίσματα, όπου σήμερα διαμένουν 400 κάτοικοι (50 εκ των οποίων είναι παιδιά), 27 διαφορετικών εθνικοτήτων και ανάλογων γλωσσών, πολιτισμών και θρησκειών. Χτίστηκαν το 1933 για να στεγάσουν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Στις αρχές του 2000, το κράτος εκδίωξε τους 177 από τους 228 ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων απαλλοτριώνοντας και κατεδαφίζοντας κτίρια. Τότε, ξεκίνησε ένας αγώνας από τους κατοίκους των Προσφυγικών και από αρχιτέκτονες με αποτέλεσμα αυτά να κηρυχθούν διατηρητέα Μνημεία Νεότερης Ιστορίας.

Μέσα στο κλίμα των καταλήψεων που άνθισαν με την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, κόσμος αρχίζει να μπαίνει στα Προσφυγικά αναγνωρίζοντας την ανάγκη συλλογικοποίησης των προβλημάτων. Ωστόσο, ξεκίνησε να μπαίνει και η μαφία μέσα στα σπίτια, όπου διακινούσε και έφτιαχνε ναρκωτικά. Δόθηκαν αρκετές μάχες μέχρι και πρόσφατα για να μην υπάρχει κανένας χώρος που να γίνεται εμπόριο ναρκωτικών στη γειτονιά των Προσφυγικών. Κυρίως, όμως, την περίοδο εκείνη έγινε συνειδητό ένα διαφορετικό όραμα επιβίωσης και δημιουργίας μιας κοινότητας όπου οι άνθρωποι ζουν μαζί, αποφασίζουν μαζί και παλεύουν συλλογικά για την αυτοοργάνωση της ζωής τους.

Έτσι, από το 2012 γεννήθηκε η συνέλευση των Κατειλημμένων Προσφυγικών ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ. που δημιουργεί λίγο αργότερα και την πρώτη δομή, η οποία λειτουργεί μέχρι και σήμερα, τον φούρνο, καλύπτοντας σε πρώτη φάση τις ανάγκες της κοινότητας.

Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: Ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου συμμετέχει στη σημερινή (27/3) στάση εργασίας στηρίζοντας τον δίκαιο αγώνα των αγροτών και κτηνοτρόφων του νησιού

ΠΗΓΗ φώτο

Συμμετοχή στην στάση εργασίας για την στήριξη του δίκαιου αγώνα των αγροτών & κτηνοτρόφων που προκήρυξε το Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ στην Λέσβο για την Παρασκευή 27 Μαρτίου .

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου συμμετέχει στην στάση εργασίας που προκήρυξε Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ στην Λέσβο την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 από τις 11 πμ μέχρι και τις 3 μμ στηρίζοντας τον δίκαιο αγώνα των αγροτών και κτηνοτρόφων της Λέσβου.

Καλούμε τα μέλη του Συλλόγου μας σε μαζική συμμετοχή στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου την Παρασκευή 27 Μαρτίου στις 11πμ έξω από το κτήριο της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Υποστηρίζουμε πλήρως τα δίκαια αιτήματα των κτηνοτρόφων και των αγροτών της Λέσβου.

Εκφράζουμε την πλήρη και αμέριστη συμπαράστασή μας στις κινητοποιήσεις των αγροτών και κτηνοτρόφων της Λέσβου. Οι άνθρωποι της παραγωγής, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας, βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αντιμέτωποι με την αδιαφορία και τις ελλιπείς πολιτικές στήριξης. ​Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

​Η απειλή για την εξάπλωση του αφθώδους πυρετού στο ζωικό κεφάλαιο της Λέσβου αποτελεί

χαριστική βολή για τους κτηνοτρόφους. Απαιτούμε άμεσα μέτρα επιτήρησης και προστασίας, δωρεάν παροχή κτηνιατρικών φαρμάκων και εμβολίων, καθώς και πλήρεις αποζημιώσεις για κάθε ζώο που χάνεται, χωρίς γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Καταγγέλλουμε τα παιχνίδια που παίζονται στην πλάτη των παραγωγών με τις τιμές και τη διάθεση του γάλακτος. Είναι απαράδεκτο οι κτηνοτρόφοι να πουλούν σε τιμές κάτω του κόστους, ενώ το προϊόν φτάνει στο ράφι πανάκριβο για τον εργαζόμενο καταναλωτή. Απαιτούμε εγγυημένες κατώτατες τιμές και προστασία της ντόπιας παραγωγής από τις παράνομες ελληνοποιήσεις.

​Διεκδικούμε μαζί τους:

• ​Άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση του αφθώδους πυρετού και στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών του νησιού.

• ​Διασφάλιση της απορρόφησης του γάλακτος σε τιμές που να ανταποκρίνονται στον μόχθο του κτηνοτρόφου.

• Μείωση του κόστους παραγωγής (ζωοτροφές, ενέργεια, καύσιμα).

• ​Ουσιαστική στήριξη της νησιωτικότητας, καθώς το κόστος παραγωγής στη Λέσβο και τα άλλα νησιά μας είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο από την ηπειρωτική Ελλάδα.

​Ο αγώνας των αγροτοκτηνοτρόφων στην Λέσβο, όπως και σε όλη την Ελλάδα, είναι αγώνας επιβίωσης για όλους μας .

ΟΛΕΣ & ΟΛΟΙ την Παρασκευή 27 Μάρτη στις 11πμ στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

Σύρος: Γονείς και εκπαιδευτικοί του σχολικού συγκροτήματος στο Μάννα από κοινού ζητούν την άμεση μετεγκατάσταση των υπηρεσιών της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων

Μετά από πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ Α΄ Κυκλάδων υπήρξε συντονισμός των Σχολείων που συστεγάζονται στο σχολικό συγκρότημα του Μάννα και της  Ένωσης Γονέων Δήμου Σύρου Ερμούπολης, για κοινή δράση   σχετικά με τα κτιριακά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Σας παραθέτουμε παρακάτω το κοινό ψήφισμα:

Άμεση μετεγκατάσταση των υπηρεσιών της ΔΔΕ Κυκλάδων

Εκφράζουμε την αγανάκτησή μας για το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί σχετικά με το κτιριακό ζήτημα στο σχολικό συγκρότημα του Μάννα, όπου συστεγάζονται τα Π.ΕΠΑ.Λ, ΓΕΛ, Εργαστηριακό Κέντρο, ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ και Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Σύρου. Όπως είναι γνωστό,  εδώ και πολύ καιρό, υπάρχουν χώροι και αίθουσες σχολικού κτιρίου που είναι παραχωρημένες για τη στέγαση των υπηρεσιών της Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης Κυκλάδων. Ήταν μία πρόχειρη λύση που έχει κρατήσει πολλά χρόνια και καθιστά πλέον αδύνατον να καλυφθούν λειτουργικές ανάγκες των σχολείων.

 Έτσι στην αρχή της σχολικής χρονιάς το Π.ΕΠΑ.Λ, λόγω της έλλειψης αίθουσας, αδυνατούσε να δεχτεί επιπλέον μαθητές, κάτι το οποίο οδήγησε στον αποκλεισμό από αυτό παιδιών που ενδεχομένως να το επέλεγαν. Επιπλέον  το  ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ λειτουργεί, με σοβαρές ελλείψεις σε χώρους για το Ειδικό Εκπαιδευτικό και Βοηθητικό προσωπικό. Από την άλλη και οι συνθήκες εργασίας των υπαλλήλων της Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης Κυκλάδων είναι κακές, καθώς οι -απαραίτητοι για τις σχολικές ανάγκες- χώροι που καταλαμβάνουν, είναι πολύ περιορισμένοι για την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας.

Οι απαντήσεις των υπευθύνων της τοπικής αυτοδιοίκησης στις επανειλημμένες διαμαρτυρίες σχολείων και γονέων, εστιάζουν στην αδυναμία εξεύρεσης χώρων που να πληρούν το όριο των τετραγωνικών μέτρων που προβλέπει η σχετική εγκύκλιος, για να αποβεί γόνιμος ο διαγωνισμός μίσθωσης για την μεταφορά των εν λόγω υπηρεσιών. Το ότι αυτός ο νόμος δεν αφήνει και τις ίδιες τις υπηρεσίες της ΔΔΕ να δουλέψουν σε καλύτερες συνθήκες δε φαίνεται να ενδιαφέρει κανέναν.

Εμείς ως εκπαιδευτικοί δεν μπορούμε να παραμένουμε απαθείς  και  να κλείνουμε τα μάτια στη στέρηση των δικαιωμάτων των μαθητών μας από ένα γραφειοκρατικό παράδοξο. Γνωρίζοντας ότι, όταν το γράμμα του νόμου υπονομεύει το πνεύμα του, τότε χρειάζονται και οι κατάλληλες πολιτικές πρωτοβουλίες, καλούμε:

• τον Δήμο Σύρου-Ερμούπολης να απαιτήσει άμεσα από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (υπεύθυνη για την στέγαση των υπηρεσιών της ΔΔΕ) την παράδοση των σχολικών χώρων που καταλαμβάνουν οι υπηρεσίες της ΔΔΕ Κυκλάδων. Η συγκεκριμένη διαδικασία θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

• την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου να αναλάβει άμεσα τις απαραίτητες πολιτικές πρωτοβουλίες ώστε να υπάρξει η δυνατότητα να διασφαλιστούν οι απαραίτητοι χώροι για την στέγαση των υπηρεσιών της ΔΔΕ Κυκλάδων. Είναι μια διαδικασία που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ως προς το σχεδιασμό της μέχρι τον Ιούνιο, καθώς τότε καθορίζεται η έγκριση του αριθμού των τμημάτων του κάθε σχολείου για την επόμενη σχολική χρονιά.

Είμαστε αποφασισμένοι να μην ανεχτούμε να υπονομεύονται άλλο τα εκπαιδευτικά δικαιώματα των μαθητών μας και οι υπεύθυνοι απλά να «σηκώνουν τα χέρια ψηλά». Ο κοινός αγώνας μας τώρα ξεκινά και δε σταματά εάν δε δικαιωθεί. 

 

Α΄ΕΛΜΕ Κυκλάδων

Σύλλογος Διδασκόντων ΓΕ.Λ Σύρου

Σύλλογος Διδασκόντων Ε.Κ. Σύρου

Σύλλογος Διδασκόντων ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ Σύρου

Σύλλογος Διδασκόντων Εσπερινού ΕΠΑ.Λ Σύρου.

Σύλλογος Διδασκόντων Π.ΕΠΑ.Λ Σύρου

Ένωση Γονέων Δήμου Σύρου Ερμούπολης

Σύρος: Νέο Αντιπολεμικό Συλλαλητήριο το Σάββατο 28 Μάρτη, ώρα 12:00, στην πλατεία Μιαούλη - Καλέσματα σωματείων/συλλόγων (UPDATE)

***

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ – ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΕ ΦΕΡΕΤΡΑ

 

Αντιπολεμική συγκέντρωση στην πλατεία Μιαούλη στην Ερμούπολη και στην Τήνο στο λιμάνι, 

το Σάββατο 28 Μάρτη στις 12:00 το μεσημέρι.

Η Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ, η ένωση των καθηγητών στις Βορειοδυτικές Κυκλάδες και το Παράρτημα Κυκλάδων της ΠΕΣΕΚ, της ένωσης των συνταξιούχων εκπαιδευτικών, υψώνουμε τη φωνή μας απέναντι στη φρίκη του πολέμου. Δεν αποδεχόμαστε ως «κανονικότητα» τη μετατροπή ολόκληρων λαών σε στόχους, τη σφαγή αμάχων, τον ξεριζωμό παιδιών, τη διάλυση κοινωνιών για τα συμφέροντα των ισχυρών. Δεν θα συνηθίσουμε τις εικόνες των βομβαρδισμένων σχολείων. Δεν θα ανεχτούμε να μαθαίνουν τα παιδιά μας τι σημαίνει «παράπλευρη απώλεια». Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει η ζωή και το μέλλον τους αριθμός σε πολεμικούς σχεδιασμούς.

Καταγγέλλουμε την κλιμάκωση του πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ ενάντια στο Ιράν και τους λαούς της περιοχής, που απειλεί να γενικεύσει τη σύγκρουση και να βυθίσει την ευρύτερη περιοχή σε ακόμη μεγαλύτερη απόγνωση και καταστροφή. Μπροστά στους διεθνείς ιμπεριαλισμούς που γεννάνε πολέμους για γεωπολιτικά συμφέροντα, ενεργειακούς δρόμους και σφαίρες επιρροής, οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους.

Απαιτούμε:

• Καμία εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. 

• Να φύγουν οι ξένες βάσεις από τη χώρα.

• Να μη χρησιμοποιηθεί καμία βάση, κανένα λιμάνι, κανένα αεροδρόμιο της χώρας μας ως ορμητήριο πολέμου.

• Να σταματήσει κάθε στήριξη σε πολεμικές επιχειρήσεις και κατοχικές πολιτικές.
• Λευτεριά στην Παλαιστίνη – να σταματήσει η σφαγή του λαού της.

Ως εκπαιδευτικοί, έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε τη ζωή, την ειρήνη, το δικαίωμα των παιδιών σε ένα μέλλον χωρίς φόβο, φτώχεια, πολέμους και καταστροφές. Το σχολείο δεν μπορεί να είναι ουδέτερο μπροστά στο έγκλημα. Είναι χώρος που γεννά συνείδηση, αντίσταση και ελπίδα.

Η 28^η Μάρτη είναι ημέρα Διεθνούς Δράσης Ενάντια στον Πόλεμο, τον Ρατσισμό και τον Φασισμό.

Ενάντια στην εμπλοκή της δικής μας χώρας στον πόλεμο ΗΠΑ – Ισραήλ, ενάντια στις δολοφονίες προσφύγων και μεταναστών, στα θαλάσσια σύνορα, ενάντια στην ανασύσταση των φασιστικών ταγμάτων εφόδου, ονειρευόμαστε έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, φασισμό, πολέμους και φτώχεια!

Καλούμε σωματεία και συλλογικότητες, όλους τους συναδέλφους, τους γονείς, τη νεολαία και κάθε εργαζόμενο να συμμετάσχουν στην αντιπολεμική συγκέντρωση στην Ερμούπολη στη Σύρο, το Σάββατο 28 Μάρτη και στην Τήνο στο λιμάνι στις 12:00 το μεσημέρι.

Να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα:
Οι ζωές μας δεν είναι αναλώσιμες.
Τα παιδιά μας δεν είναι για τα κανόνια τους.
Οι λαοί μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ – ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς. Λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία, κοινωνικές ανάγκες.

Συνυπογράφουν: 

• Δ.Σ. της Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων
• Σ.Ε. του Παραρτήματος Κυκλάδων της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) 

 *** 

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ – ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

 

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΜΑΡΤΗ, 12.00, ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΙΑΟΥΛΗ

 

Οι εξελίξεις με την όξυνση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς, φέρνουν νέους μεγάλους κινδύνους για τον λαό και τους εργαζόμενους. Απαιτούμε καμιά εμπλοκή στη φωτιά που φουντώνει μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν και τα πολλαπλά ανοιχτά πολεμικά μέτωπα που ξεπηδούν, φέρνοντας πιο κοντά τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης. Μέσα από τις φλόγες του πολέμου σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης, την επέμβαση στην Βενεζουέλα, τις απειλές στην Κούβα, γίνεται πιο καθαρό, πως βουλιάζουν τους λαούς στο βούρκο των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, των συμμάχων και των στρατοπέδων τους.

Δεν ενδιαφέρονται για τους λαούς. Αλλά για τον έλεγχο των πετρελαίων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων.

Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην πολιτική της κυβέρνησης, όπως και οι προηγούμενες,  έχουν μετατρέψει την χώρα μας σε ορμητήριο πολέμου σπέρνοντας βάσεις παντού, αξιοποιώντας λιμάνια και αεροδρόμια, δίνοντας γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές, ενώ στα σχέδιά τους είναι η αποστολή και νέων στρατευμάτων εκτός των συνόρων. Ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη ήταν η άμεση εμπλοκή της ελληνικής πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία, που φυλάει της εγκαταστάσεις της ARAMCO.

ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ

Την ίδια ώρα, εμείς πληρώνουμε ήδη το τίμημα. Η ακρίβεια σαρώνει το λαϊκό εισόδημα, το κόστος της ενέργειας και των βασικών αγαθών εκτοξεύεται, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι. Στους χώρους δουλειάς εντείνεται η εκμετάλλευση, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς μέτρα υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, με 13 ώρες δουλειάς, χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας και συγκροτημένα δικαιώματα.

Μας ξεζουμίζουν και χρυσοπληρώνουμε εξοπλισμούς, φρεγάτες, patriot, δήθεν για την προστασία της χώρας που στέλνονται σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό. Και τώρα θέλουν να πληρώσουμε τα λογαριασμό της πολεμικής εμπλοκής και της αντιλαϊκής πολιτικής.

Δυναμώνουμε τον αγώνα μας και απαιτούμε τώρα:

• Να κλείσουν όλες οι ΑμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας και να μη χρησιμοποιούνται τα λιμάνια και οι υποδομές για τη μεταφορά πολεμικού υλικού.

• Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Πάτριοτ από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού και τα F-16. Να μη σταλούν ελληνικά στρατεύματα κατοχής στην Παλαιστίνη.

• Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης. Κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων, του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης όπως το ψωμί, τα τρόφιμα, το γάλα, τα βρεφικά ήδη, τα είδη ατομικής υγιεινής κ.α.

• Μείωση των τιμών στα καύσιμα και την ενέργεια με κατάργηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στις κοινωνικές παροχές

• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Οι ζωές μας δεν είναι κόστος.
  
  

Σωματεία/ Σύλλογοι που συνυπογράφουν:

1. Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων ν. Κυκλάδων

2. Ένωση Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων και Διπλωματούχων Ανώτατων Σχολών Αττικής (ΕΜΔΥΔΑΣ), τμήμα Κυκλάδων

3. Σωματείο εργαζομένων στο Δήμο Σύρου Ερμούπολης

4. Σύλλογος Υπαλλήλων Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Π.Ε ΚΥΚΛΑΔΩΝ

5. Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού Ειδικής
   Αγωγής (ΣΕΕΠΕΑ) Ν. Αιγαίου 

6. Σύλλογος Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου (Σ.Εργ.Α.Δ.Α.)

Τζέφρι Σακς*: «Η απόγνωση μεγαλώνει — Το Ισραήλ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν» (VIDEO)

Τζέφρι Σακς*: «Η απόγνωση μεγαλώνει — Το Ισραήλ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν»

* Ο Αμερικανός καθηγητής του Κολούμπια περιγράφει πώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ οδηγούνται σε αδιέξοδο στο Ιράν, προτείνει πέντε βήματα ειρήνης και προειδοποιεί για παγκόσμια οικονομική καταστροφή — Η «Επιλογή Σαμψών», τα στενά του Ορμούζ και η σκιά του πυρηνικού πολέμου

Ο πόλεμος στο Ιράν δεν οδηγεί απλώς σε αδιέξοδο — κλιμακώνεται με ρυθμό που φέρνει στο τραπέζι σενάρια που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στη σφαίρα της θεωρίας: τη χρήση πυρηνικών όπλων. Αυτή είναι η εκτίμηση του Τζέφρι Σακς, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και μίας από τις πλέον αναγνωρισμένες φωνές στη διεθνή οικονομική και γεωπολιτική ανάλυση, ο οποίος σε εκτεταμένη συνέντευξή του στον καθηγητή Γκλεν Ντίζεν περιέγραψε μια κατάσταση αυξανόμενης απόγνωσης — τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ — καθώς η στρατιωτική επιχείρηση αποτυγχάνει να επιτύχει τους στόχους της.

Ο Σακς δεν περιορίστηκε στη διάγνωση. Παρουσίασε, μαζί με τη συνεργάτιδά του Σίμπιλ Φερίς, ένα σχέδιο πέντε βημάτων για τον τερματισμό της σύγκρουσης — βήματα που, όπως τόνισε, «δεν είναι καν δύσκολα», αλλά προϋποθέτουν κάτι που η αμερικανική εξωτερική πολιτική αρνείται εδώ και δεκαετίες: την αναγνώριση των συμφερόντων ασφαλείας των αντιπάλων.

Η «Επιλογή Σαμψών» και η σκιά του πυρηνικού πολέμου

Η αφετηρία της συζήτησης ήταν ένα δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, σύμφωνα με το οποίο ο Ντέιβιντ Σακς — σύμβουλος του Τραμπ για θέματα τεχνητής νοημοσύνης (AI Czar) στον Λευκό Οίκο — προειδοποίησε ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να καταστραφεί και, υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν. Πρόκειται για αυτό που στη στρατηγική ορολογία ονομάζεται «Επιλογή Σαμψών» (Samson Option) — η ύστατη λύση σε περίπτωση υπαρξιακής απειλής.

Ο Σακς διευκρίνισε ότι ο Ντέιβιντ Σακς — «φίλος, χωρίς καμία συγγένεια μαζί μου», σημείωσε — δεν προέβλεπε πυρηνικό πόλεμο και δεν ισχυριζόταν ότι βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο. Αυτό που έλεγε ήταν ότι «αν αυτό συνεχιστεί, θα είναι καταστροφικό». Το μήνυμα, σύμφωνα με τον Σακς, ήταν ουσιαστικά μια σύσταση προς τον Τραμπ: «Κήρυξε νίκη και γύρνα σπίτι.»

«Ο Ντέιβιντ Σακς μιλούσε ουσιαστικά ως σύμβουλος του Τραμπ. Δεν προέβλεπε πυρηνικό πόλεμο. Αλλά αυτό που έλεγε ήταν: αν αυτό απλώς συνεχιστεί, θα είναι τρομερό. Και έλεγε στο αφεντικό του, τον Ντόναλντ Τραμπ, απλά τελείωσε. Αυτό είναι μια καταστροφή, αλλά ονόμασέ τη νίκη. Ο Τραμπ το κάνει εύκολα αυτό», σχολίασε ο Σακς.

Η οικονομική βόμβα: Τα στενά του Ορμούζ και τα στρατηγικά αποθέματα

Πέραν του στρατιωτικού κινδύνου, ο Σακς επικεντρώθηκε στην οικονομική διάσταση της κρίσης, την οποία χαρακτήρισε ως «αυξανόμενο κίνδυνο παγκόσμιας οικονομικής καταστροφής». Τα στενά του Ορμούζ, υπογράμμισε, είναι κλειστά. Η ανακοίνωση απελευθέρωσης 400 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα αντιπροσωπεύει, σύμφωνα με τον ίδιο, «περίπου 20 ημέρες κανονικής ροής μέσω των στενών του Ορμούζ» — κάτι που δεν εντυπωσιάζει, σημείωσε, «για κάτι που μοιάζει με μια θανάσιμα μακρά κρίση».

Ο Σακς τόνισε ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο κλείσιμο των στενών. Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου σταματά σταδιακά, και φυσικές εγκαταστάσεις καταστρέφονται η μία μετά την άλλη στο πλαίσιο των αντιποίνων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Η χρήση των στρατηγικών αποθεμάτων, παρατήρησε, «δεν μεταδίδει ακριβώς εμπιστοσύνη» — αντιθέτως, σηματοδοτεί το μέγεθος της κρίσης.

Τα πέντε βήματα για τον τερματισμό του πολέμου

Συνέπειες του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν: Οξεία πείνα για 45 εκ. ανθρώπους, νέα παγκόσμια επισιτιστική κρίση και κλιματική καταστροφή

Οξεία πείνα για 45 εκ. ανθρώπους φέρνει ο πόλεμος

Ένας από τους μεγαλύτερους διεθνείς οργανισμούς που βρίσκονται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και επισημαίνει ότι ο πόλεμος στο Ιράν απειλεί με οξεία πείνα εκατομμύρια πολιτών λόγω της αναμενόμενης εκρηκτικής αύξησης στις τιμές των τροφίμων.

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) υπογραμμίζει ότι ο πόλεμος στο Ιράν προκαλεί ισχυρές ανοδικές πιέσεις στις παγκόσμιες τιμές των τροφίμων με αποτέλεσμα να απειλούνται με οξεία πείνα 45 εκατομμύρια άνθρωποι.

Δραματική έκκληση

Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος, σχεδόν, 45 εκατομμύρια άνθρωποι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν σε οξεία πείνα εάν συνεχιστεί η σύρραξη στη Μέση Ανατολή.

«Η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει την παγκόσμια πείνα σε επίπεδα-ρεκόρ, προσθέτοντας πίεση σε έναν ήδη επιβαρυμένο ανθρωπιστικό μηχανισμό», αναφέρει χαρακτηριστικά το WFP.

Σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό τέσσερα είναι τα στοιχεία που οδηγούν σε δυστοπικές προβλέψεις για εκατομμύρια ανθρώπους και συγκεκριμένα:

1] Η σύγκρουση διαταράσσει βασικές εμπορικές διαδρομές και ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, επηρεάζοντας τη μεταφορά τροφίμων και αυξάνοντας σημαντικά το κόστος των logistics.

2] Οι επιπτώσεις στις θαλάσσιες μεταφορές και στις ενεργειακές αγορές έχουν άμεσο αντίκτυπο στις τιμές των τροφίμων, καθώς οι αγορές ενέργειας και τροφίμων είναι στενά συνδεδεμένες.

3] Η αύξηση των τιμών καυσίμων και των ναύλων οδηγεί σε υψηλότερο κόστος μεταφοράς, το οποίο μετακυλίεται στις τιμές των βασικών αγαθών.

4] Για τις χώρες που εξαρτώνται από εισαγωγές τροφίμων, ιδιαίτερα σε περιοχές της Αφρικής και της Ασίας, αυτό σημαίνει ότι η πρόσβαση σε τρόφιμα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για τα φτωχότερα νοικοκυριά.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το γεγονός ότι η σύρραξη στη Μέση Ανατολή επηρεάζει άμεσα το κόστος του επισιτιστικού προγράμματος του WFP που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι οι διαταραχές στις εμπορικές διαδρομές αναγκάζουν τον διεθνή οργανισμό να χρησιμοποιεί πιο μακρές και δαπανηρές οδούς μεταφοράς για την παράδοση βοήθειας.

Αξιωματούχοι του WFP προειδοποιούν ότι η κρίση αυτή μπορεί να προκαλέσει ένα παγκόσμιο «σοκ», πλήττοντας δυσανάλογα τις πιο ευάλωτες χώρες και κοινότητες.

Τα φτωχά νοικοκυριά, που ήδη δαπανούν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τρόφιμα, θα βρεθούν αντιμέτωπα με ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες.

Το WFP καλεί τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει άμεση δράση για την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης, τη διασφάλιση της απρόσκοπτης ροής ανθρωπιστικής βοήθειας και την ενίσχυση της χρηματοδότησης των προγραμμάτων επισιτιστικής στήριξης, προκειμένου να αποτραπεί μια περαιτέρω επιδείνωση της παγκόσμιας πείνας.

Οι αυξήσεις στα λιπάσματα απειλούν αγρότες και καταναλωτές

Από τα Στενά του Ορμούζ διακινείται το 25% της παγκόσμιας προμήθειας πετρελαίου και το 20% του παγκόσμιου εμπορίου LNG.

Όμως, άκρως κρίσιμο είναι και το γεγονός ότι μέσω της ίδιας θαλάσσιας διαδρομής διακινείται και πάνω από το 33% του παγκόσμιου εμπορίου λιπασμάτων, καθώς κάθε μήνα εξάγονται μέσω του Ορμούζ περίπου 1,33 εκατομμύρια τόνοι λιπασμάτων.

Το πέρασμα αυτό θεωρείται κρίσιμο για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια, καθώς οι χώρες του Περσικού Κόλπου αποτελούν βασικούς παραγωγούς αζωτούχων λιπασμάτων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ήδη, οι τιμές των λιπασμάτων έχουν σημειώσει αύξηση της τάξης του 20-30% παγκοσμίως.