Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων: 130 κενά καθηγητών στις Κυκλάδες - Χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες κάθε εβδομάδα!

130 ΚΕΝΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ – ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΩΡΕΣ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

500 διδακτικές ώρες χάνονται κάθε εβδομάδα μόνο στα σχολεία της Μυκόνου!

Με μοναδικό καθηγητή τον Διευθυντή λειτουργεί το νεοσύστατο Εσπερινό ΕΠΑΛ Μυκόνου!

Χωρίς διδασκαλία πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα – Χωρίς εκπαιδευτική υποστήριξη μαθητές με ιδιαίτερες μαθησιακές ανάγκες!

Η υποστελέχωση των σχολείων δεν είναι κανονικότητα! Είναι υπονόμευση του δημόσιου σχολείου και των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας!

Έχει συμπληρωθεί ήδη ένας μήνας από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και η κατάσταση στα σχολεία των Κυκλάδων παραμένει εξαιρετικά σοβαρή. Παρά τις επανειλημμένες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για την έγκαιρη στελέχωση των σχολικών μονάδων και την ομαλή λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας, 130 κενά καθηγητών εξακολουθούν να υπάρχουν στα σχολεία των Κυκλάδων, με αποτέλεσμα να χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες κάθε εβδομάδα και εκατοντάδες μαθητές να στερούνται βασικά μορφωτικά τους δικαιώματα.

Η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί απέχει δραματικά από την εικόνα που επιχειρείται να παρουσιαστεί για τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου. Πίσω από τις εξαγγελίες περί αναβάθμισης της εκπαίδευσης βρίσκονται σχολεία που υπολειτουργούν, τμήματα που παραμένουν χωρίς εκπαιδευτικούς, μαθητές που δεν διδάσκονται βασικά μαθήματα και εκπαιδευτικοί που καλούνται να διαχειριστούν μια κατάσταση διαρκούς υποστελέχωσης.

Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση στη Μύκονο, όπου μόνο στα σχολεία του νησιού χάνονται περίπου 500 διδακτικές ώρες κάθε εβδομάδα! Πρόκειται για έναν τεράστιο αριθμό ωρών χαμένων μαθημάτων, που αποτυπώνει με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο το μέγεθος της εκπαιδευτικής εγκατάλειψης. Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του νεοσύστατου Εσπερινού ΕΠΑΛ Μυκόνου, το οποίο λειτουργεί με μοναδικό εκπαιδευτικό τον ίδιο τον Διευθυντή του! Ένα σχολείο που δημιουργήθηκε για να καλύψει πραγματικές εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανάγκες του νησιού, ιδιαίτερα εργαζόμενων μαθητών και ενηλίκων, βρίσκεται ουσιαστικά χωρίς το αναγκαίο διδακτικό προσωπικό. Αλήθεια, πώς αντιλαμβάνεται το Υπουργείο Παιδείας τη λειτουργία ενός σχολείου χωρίς καθηγητές; Πώς μπορεί να γίνεται λόγος για ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση όταν ένα ολόκληρο σχολείο καλείται να λειτουργήσει με έναν μόνο εκπαιδευτικό;

Εξάλλου σε άλλα σχολεία των Κυκλάδων χάνονται πολύτιμες διδακτικές ώρες σε μαθήματα που καθορίζουν την προετοιμασία των μαθητών για την πρόσβασή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρά εκπαιδευτικά κενά, σε μια χρονιά ιδιαίτερα απαιτητική, κατά την οποία κάθε διδακτική ώρα έχει ξεχωριστή σημασία. Η κατάσταση αυτή επιτείνει τις μορφωτικές ανισότητες και δημιουργεί πρόσθετη οικονομική και ψυχολογική επιβάρυνση στις οικογένειες.

Την ίδια στιγμή, σε ορισμένα μικρότερα νησιά των Κυκλάδων τα μαθήματα της Αισθητικής Αγωγής, όπως τα Καλλιτεχνικά και η Μουσική, δεν έχουν διδαχθεί συστηματικά ακόμη και για μία ολόκληρη δεκαετία! Μια ολόκληρη γενιά μαθητών στερείται ουσιαστικά την επαφή με την καλλιτεχνική δημιουργία, τη μουσική έκφραση και την αισθητική καλλιέργεια. Πρόκειται για μια βαθιά μορφωτική ανισότητα που αντιμετωπίζει τα παιδιά των μικρών νησιών ως μαθητές δεύτερης κατηγορίας. Η καλλιτεχνική παιδεία δεν αποτελεί πολυτέλεια ούτε δευτερεύον συμπλήρωμα του σχολικού προγράμματος. Είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ολόπλευρης ανάπτυξης της προσωπικότητας, της δημιουργικότητας, της έκφρασης και της κριτικής σκέψης των μαθητών.

Εξίσου σοβαρή είναι η κατάσταση στον ευαίσθητο τομέα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Πολλά παιδιά με αναπηρίες ή ιδιαίτερες εκπαιδευτικές και μαθησιακές ανάγκες παραμένουν χωρίς την αναγκαία υποστήριξη, εξαιτίας των ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς Παράλληλης Στήριξης, Τμημάτων Ένταξης και εξειδικευμένο προσωπικό. Μαθητές που έχουν ανάγκη από συστηματική, εξατομικευμένη παιδαγωγική υποστήριξη στερούνται στην πράξη τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής στη μαθησιακή διαδικασία. Η συμπερίληψη δεν μπορεί να εξαντλείται σε διακηρύξεις και επικοινωνιακά συνθήματα, όταν δεν εξασφαλίζονται οι αναγκαίοι εκπαιδευτικοί και οι κατάλληλες συνθήκες για την ουσιαστική εφαρμογή της.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια προσωρινή δυσλειτουργία ή ως μια αναπόφευκτη δυσκολία της έναρξης της σχολικής χρονιάς. Πρόκειται για ένα διαχρονικό πρόβλημα υποστελέχωσης της δημόσιας εκπαίδευσης, που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και αποκτά ιδιαίτερα οξυμένα χαρακτηριστικά στη νησιωτική Ελλάδα. Οι μεγάλες ελλείψεις εκπαιδευτικών, η χρόνια αδυναμία στελέχωσης των σχολείων, η απουσία ουσιαστικών μέτρων στήριξης των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα νησιά και το δυσβάσταχτο κόστος διαβίωσης διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων.

Δεν μπορεί να αγνοείται ότι στις Κυκλάδες ένας εκπαιδευτικός καλείται πολλές φορές να υπηρετήσει σε ένα νησί όπου το κόστος στέγασης απορροφά δυσανάλογα μεγάλο μέρος του μισθού του, ενώ η εξεύρεση κατοικίας αποτελεί πραγματικό καθημερινό αγώνα. Χωρίς ουσιαστικά οικονομικά και στεγαστικά κίνητρα, χωρίς αξιοπρεπείς μισθούς και χωρίς μόνιμη στελέχωση των σχολείων, τα προβλήματα θα αναπαράγονται κάθε χρόνο.

Η υποκρισία περισσεύει! Δεν μπορεί από τη μία πλευρά να διακηρύσσεται η αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου και από την άλλη να αφήνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες ακάλυπτες. Δεν μπορεί να γίνεται λόγος για εκπαιδευτική ισότητα, όταν μαθητές των νησιών στερούνται μαθήματα που διδάσκονται κανονικά σε άλλες περιοχές της χώρας. Δεν μπορεί να προβάλλεται η συμπεριληπτική εκπαίδευση ως κεντρική παιδαγωγική προτεραιότητα, όταν παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές ανάγκες παραμένουν χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη.

Η δημόσια εκπαίδευση δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους διαχείρισης της έλλειψης προσωπικού και λογιστικής εξοικονόμησης πόρων. Οι μορφωτικές ανάγκες των μαθητών δεν προσαρμόζονται στους διαθέσιμους προϋπολογισμούς και στους περιορισμούς της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. Αντίθετα, η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει όλους τους αναγκαίους ανθρώπινους και υλικούς πόρους, ώστε κάθε παιδί, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του και την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του, να απολαμβάνει το δικαίωμα σε μια ολοκληρωμένη, ποιοτική και πραγματικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.

Για την Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων η κατάσταση αυτή είναι τραγική και απαράδεκτη. Δεν πρόκειται να αποδεχτούμε ως κανονικότητα τα σχολεία χωρίς καθηγητές, τις χαμένες διδακτικές ώρες, την υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων και τη διαρκή αποδυνάμωση του δημόσιου σχολείου.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

 

Yδρογονοενέργεια. Κοινωνική απελευθέρωση και κοινωνική ισότητα σημαίνει ενεργειακή απελευθέρωση και ενεργειακή ισότητα - Γράφει ο Κώστας Λάμπος* (VIDEO)

Yδρογονοενέργεια. Κοινωνική απελευθέρωση και κοινωνική ισότητα σημαίνει ενεργειακή απελευθέρωση και ενεργειακή ισότητα

Γράφει ο Κώστας Λάμπος*

«Ανώτερο πράγμα κι’ από την αλήθεια είναι

το θάρρος να την πεις και να την γράψεις»

Αριστομένης

«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας.

Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η … (ανθρωπότητα) κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο…

Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια με την υπάρχουσα τεχνολογία… Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική κρίση που απειλεί την… (ύπαρξή) της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση», αναφέρεται στο: Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano, Freedom From Mid-East Oil, Edition of World Business Academy, 2007

 

Καθημερινά ακούμε για το ενεργειακό πρόβλημα, από πολιτικούς, ‘ειδικούς ενεργειολόγους’, δημοσιογράφους, παπαγαλάκια της εξουσίας και λοιπούς ινστρούχτορες, χωρίς ωστόσο να τολμούν να αναζητήσουν λύσεις, παρ’ ότι όλοι γνωρίζουμε πως ενέργεια από ορυκτά καύσιμα και απάνθρωποι και καταστροφικοί πόλεμοι αποτελούν την όψη του ίδιου νομίσματος, με το οποίο οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Ανυπότακτοι, όμως επιστήμονες με ακέραιη την κοινωνική και επιστημονική τους συνείδηση έχουν εδώ και δεκαετίες δημιουργήσει την εναλλακτική μορφή ενέργειας με την συνδυασμένη συμπληρωματική συνεργασία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, (ΑΠΕ), όπως ο ήλιος, ο άνεμος, η γεωθερμία, η δύναμη των κυμάτων κ.λπ κλπ. Αυτές οι πηγές ενέργειας μπορούν σε αποκεντρωμένη σε επίπεδο καταναλωτή ενέργειας να παράξουν φτηνή ηλεκτρική ενέργεια, με την οποία μπορεί, όπως λ.χ. με την ηλεκτρόλυση του νερού, να αποσπαστεί το υδρογόνο που είναι ανεξάντλητο στο περιβάλλον μας και στο Σύμπαν και ως καύσιμη πρώτη ύλη να δώσουν, καταργώντας τα πανάκριβα συγκεντρωτικά ενεργειακά μονοπώλια, να εξασφαλίσουν, στον κάθε αυτοπαραγωγό και ταυτόχρονα καταναλωτή ενέργειας, άφθονη, φτηνή, καθαρή και ασφαλή ηλεκτρική ενέργεια, με την οποία θα μπορεί να ευημερούν άτομα, κοινωνίες, χώρες και ανθρωπότητα χωρίς να αναγκάζονται να υποτάσσονται στα συγκεντρωτικά ενεργειακά μονοπώλια και στους πολιτικούς τους υπαλλήλους. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που κανένα κόμμα, όπως και κανένας ακαδημαϊκός, ή συστημικός διανοούμενος που σιτίζεται στο Πρυτανείο της εξουσίας του Κεφαλαίου δεν τολμάει να καταγγείλει τα ορυκτά καύσιμα και τα συγκεντρωτικά ενεργειακά δίκτυα που ελέγχουν τις οικονομίες των επιμέρους κοινωνιών και της ανθρωπότητας συνολικά. Γι’ αυτό κανένας δεν αναφέρεται στην υδρογονοενέργεια και κανένας δεν μιλάει για κοινωνική αλλαγή, αλλά όλοι μιλούν για ‘πολιτική αλλαγή’, που σημαίνει πως όλοι βάζουν υποψηφιότητα για διαχειριστές του κεφαλαίου, κι’ ας τάζουν λαγούς με πετραχήλια. Όμως όλο και περισσότερο, όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως την λύση θα την δώσει η Ενιαία Κινηματική Κοινωνία και όχι τα δημιουργήματα της τακτικής του κεφαλαίου με το divinede et impera, δηλαδή τα νόθα συστημικά μικροκινήματα.

*

Το είδος και η ποσότητα των πηγών ενέργειας που κάθε φορά μπορούσαν και μπορούν να αξιοποιούν οι άνθρωποι καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα την ποιότητα και την επάρκεια-ανεπάρκεια των μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν και σε συνδυασμό με το είδος και τον τρόπο κοινωνίας και επικοινωνίας των ανθρώπων καθόριζαν την εξέλιξη των επιμέρους κοινωνιών και διαμόρφωναν πάντα και συνεχίζουν να διαμορφώνουν το αποτύπωμα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αυτή η διαδικασία βρίσκεται σήμερα σε κρίσιμη φάση.

Το κρισιμότερο πρόβλημα της εποχής μας είναι, χωρίς καμιά αμφιβολία, το ενεργειακό. Κι αυτό, γιατί το υφιστάμενο ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων δεν μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας, επειδή η ενέργεια αυτή:

1. Είναι πολύ ακριβή, με αποτέλεσμα να την στερείται απόλυτα ή σχετικά το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού.
2.  Ρυπαίνει επικίνδυνα το περιβάλλον και υποβαθμίζει τους όρους ζωής στον πλανήτη.
3.  Πυροδοτεί αλλεπάλληλους καταστροφικούς πολέμους για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών.

Η τρέχουσα πολύμορφη, πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού δεν είναι παρά οι αντικατοπτρισμοί και οι παρενέργειες της ενεργειακής κρίσης, τα χαρακτηριστικά της οποίας αποτελούν αποτύπωμα των χαρακτηριστικών του ενεργειακού συστήματος που στηρίζεται στα ανισοκατανεμημένα, πανάκριβα, επικίνδυνα, ρυπογόνα και ανεπαρκή ορυκτά καύσιμα. Ο καπιταλισμός, που οικοδομήθηκε πάνω στο ενεργειακό σύστημα των ορυκτών καυσίμων και εξελίχθηκε ως ύβρις ενάντια στη Φύση και στην Ανθρωπότητα, οδεύει ολοταχώς, όπως ο ‘Τιτανικός’, στη μοιραία σύγκρουσή του με την πραγματικότητα που ο ίδιος δημιούργησε, αυτήν της αμετάκλητα φθίνουσας διαθέσιμης ποσότητας του «μαύρου χρυσού», της ραγδαία αυξανόμενης τιμής του και της ανεπίστρεπτα διογκούμενης περιβαλλοντικής καταστροφής.

Ο καπιταλισμός, στις φλέβες του οποίου κυλάει πετρέλαιο και τρέφεται με τις σάρκες της εργαζόμενης ανθρωπότητας, πάσχει από ένα είδος αθεράπευτης κερδομανιακής βουλιμίας, που οξύνει συνεχώς την καταστροφικότητά του. Όλοι οι πόλεμοι του 20ού αιώνα έγιναν για τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, της ‘παγκόσμιας ενεργειακής τράπεζας’, για τον έλεγχο της Ευρασίας με στόχο την παγκόσμια ηγεμονία του καπιταλισμού, πότε με τη μορφή του γερμανισμού, ως Drang nach Osten, ως Ostpolitik και ως θλιβερός Blitzkrieg του Τρίτου Ράιχ, και πότε με τη μορφή του αμερικανισμού, ως New Deal και με εργαλείο τον βίαιο μιλιταριστικό ιμπεριαλισμό και τώρα με την εξ ίσου βίαιη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Τώρα, όμως, τα ψέματα τελειώνουν μαζί με τα κοιτάσματα των ορυκτών καυσίμων. Οι εγκέφαλοι του καπιταλισμού το γνωρίζουν και, παρά τις φωνές κάποιων να αλλάξει ενεργειακή πορεία ‘ο Τιτανικός της αγοράς’, ο σκληρός πυρήνας της παγκοσμιοποίησης, ως αμερικανισμός, φαίνεται να μην μπορεί να ξεπεράσει την πετρελαιομανιακή κατάθλιψή του και γι’ αυτό, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ετοιμάζεται, με ένα νέο παγκόσμιο καταστροφικότερο πόλεμο στη γεωγραφική περιοχή του μαύρου χρυσού, να δώσει την οριστική λύση στο πρόβλημα της ενεργειακής κυριαρχίας. Είναι προφανές πως ο στόχος του είναι τριπλός:

Πρώτον, να εξασφαλίσει τον αποκλειστικό έλεγχο πάνω σε όλα τα υφιστάμενα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων, για να εξαρτά με το μονοπώλιο της ενέργειας ολόκληρο τον πλανήτη.

Ε.Ε.: Δεξιοί και ακροδεξιοί προωθούν καρκινογόνα φυτοφάρμακα στο Ευρωκοινοβούλιο

PIXABAY

ΕΕ: Δεξιοί και ακροδεξιοί πουσάρουν καρκινογόνα φυτοφάρμακα

Δεξιοί και ακροδεξιοί οδηγούν την κούρσα στο Ευρωκοινοβούλιο για την ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων στην ΕΕ.

Η συζήτηση που διεξάγεται αυτές τις μέρες στις Βρυξέλλες είναι εξαιρετικά κρίσιμη για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον, την ποιότητα των τροφίμων.

Ο λόγος είναι ότι η Κομισιόν πιέζει για την αναθεώρηση του καθεστώτος χρήσης των φυτοφαρμάκων μέσα από το πολυνομοσχέδιο για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές, το λεγόμενο «Food & Feed Omnibus».

Η Κομισιόν κατά την πάγια τακτική της, σπεύδει και συντάσσεται με τις επιθυμίες της χημικής βιομηχανίας, των κολοσσών της βιοτεχνολογίας, υιοθετώντας επί λέξει τις τροπολογίες που επιθυμούν για τη χρήση φυτοφαρμάκων.

Και σε αυτή την προσπάθεια της Κομισιόν οι δεξιοί και οι ακροδεξιοί του Ευρωκοινοβουλίου είναι οι πιστοί αρωγοί της Ούρσουλα φον ντε Λάιεν.

Οι 5 τροπολογίες που προωθούν δεξιοί και ακροδεξιοί

Το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe Observatory – CEO) σε συνεργασία με PAN Europe (Pesticide Action Network Europe), τον ανεξάρτητο, επιστημονικό περιβαλλοντικό οργανισμό που λειτουργεί ως το ευρωπαϊκό σκέλος του Διεθνούς Δικτύου Δράσης για τα Φυτοφάρμακα (PAN International), με μια νέα άκρως αποκαλυπτική έρευνα, εκθέτει τις πολιτικές ομάδες της δεξιάς και της ακροδεξιάς στο Ευρωκοινοβούλιο καθώς εκθέτει το πακέτο τροπολογιών που προωθούν στο πολυνομοσχέδιο «Food & Feed Omnibus».

Γιατί δεξιοί και ακροδεξιοί στο Ευρωκοινοβούλιο έχουν ευθυγραμμιστεί με τα αιτήματα του λόμπι της χημικής βιομηχανίας (Bayer, BASF, CropLife Europe) και προωθούν αδιανόητες τροπολογίες για την χωρίς κανένα έλεγχο χρήση των φυτοφαρμάκων στην ΕΕ.

Πρόκειται για πέντε τροπολογίες που ανοίγουν τον δρόμο για τη χρήση καρκινογόνων φυτοφαρμάκων παντού και σε βάρος της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας των τροφίμων, τις οποίες πουσάρουν οι πολιτικές ομάδες της δεξιάς (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα – EPP), των συντηρητικών (ΕΣΜ – ECR) και της ακροδεξιάς (όπως το ID/PfE) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Συγκεκριμένα:

1] Απεριόριστες Εγκρίσεις Φυτοφαρμάκων (Unlimited Approvals)

Κατάργηση των περιοδικών ελέγχων: Οι συνεισηγητές Herbert Dorfmann (EPP) και Michele Picaro (ECR) κατέθεσαν τροπολογίες που ζητούν να καταργηθεί η υποχρέωση επανεκτίμησης και ανανέωσης των αδειών για τις δραστικές ουσίες των φυτοφαρμάκων, κάνοντάς τις αορίστου χρόνου.

Επέκταση στα εθνικά σκευάσματα: Προτείνουν η απεριόριστη διάρκεια να μην αφορά μόνο τις πρώτες ύλες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά να επεκταθεί αυτόματα και στα τελικά εμπορικά προϊόντα (formulations) που εγκρίνονται από τα κράτη-μέλη.

Αναδρομική ισχύς: Ζητούν οι ρυθμίσεις αυτές να εφαρμοστούν αναδρομικά, δηλαδή να επηρεάσουν και τις διαδικασίες αξιολόγησης επικινδυνότητας που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.

2] Οριζόντια Παράταση των Περιόδων Χάριτος (Grace Periods)

Τριετής αυτόματη παράταση: Ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε παράταση έως 3 έτη για απαγορευμένα φυτοφάρμακα μόνο αν δεν υπάρχει εναλλακτική, οι δεξιοί ευρωβουλευτές κατέθεσαν τροπολογία για μια οριζόντια, προεπιλεγμένη τριετή περίοδο χάριτος για όλα τα αποσυρθέντα ή απαγορευμένα χημικά, χωρίς προϋποθέσεις.

Ποιος δικαιούται να μείνει; Από την ιστορία της Μαρικάρμεν στη συλλογική διεκδίκηση της στέγης - Της Άννας Γκιουλέκα*

Πηγή εικόνας: Creative Commons (CC) Wikimedia

Ποιος δικαιούται να μείνει; Από την ιστορία της Μαρικάρμεν στη συλλογική διεκδίκηση της στέγης

• Άννα Γκιουλέκα*

Η 87χρονη Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, άτομο με αναπηρία, εκδιώχθηκε από το σπίτι της στη Μαδρίτη στο οποίο ζούσε για 70 χρόνια! Μετά τις μαζικές κινητοποιήσεις συμπαράστασης των συμπολιτών της, η εταιρεία στην οποία ανήκει το διαμέρισμά της τής πρότεινε να επιστρέψει με ενοίκιο 1.650 ευρώ, ενώ η συνταξή της ήταν 1.350 ευρώ. Εκείνη δεν πρόλαβε ούτε να υπογράψει ούτε να επιστρέψει στο σπίτι της, αφού λίγες ημέρες αργότερα πέθανε στο νοσοκομείο. Η ιστορία της έγινε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης στην Ισπανία, αλλά και ενός συλλογικού αγώνα για το δικαίωμα στη στέγη. Η ίδια η Μαρικάρμεν, από το νοσοκομείο είχε δηλώσει: «Δεν κατάφερα να υπερασπιστώ το σπίτι μου, παλεύω ώστε κι άλλοι να μάθουν να παλεύουν γι’ αυτό που τους ανήκει».

Όπως ήταν αναμενόμενο, η υπόθεσή έφτασε στη δημόσια συζήτηση και στην Ελλάδα, όπου βιώνουμε τη δική μας στεγαστική κρίση. Μεταξύ άλλων, ακούσαμε και τη Σοφία Βούλτεψη, η οποία αναφέρθηκε στη Μαρικάρμεν με τον πλέον απαξιωτικό τρόπο, λέγοντας ανακρίβειες για το ενοίκιο που πλήρωνε και συμπληρώνοντας πως «δεν ήταν φτωχή η Μαρικάρμεν … ζούσε στο Κολωνάκι της Μαδρίτης κι οι ιδιοκτήτες μπούχτισαν μαζί της».

Ποια λογική εκφράζει αυτή η δήλωση;  Ότι η ανάγκη για στέγη υποχωρεί μπροστά στην αξία μιας περιοχής και στην οικονομική απαίτηση του ιδιοκτήτη. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι μια βουλευτής τα είπε αυτά δημόσια, αλλά ότι αυτές οι απόψεις επιβάλλονται λίγο-πολύ ως η κοινή λογική, η πραγματικότητα, κάτι το φυσικό.

Και αναρωτιέμαι: πότε συναινέσαμε ως κοινωνία ότι η οικονομική απαίτηση ενός πιστωτή ή ενός ιδιοκτήτη είναι αυτονόητη, ενώ το δικαίωμα ενός ανθρώπου να διατηρήσει τη στέγη του είναι κάτι που πρέπει να σταθμίζεται απέναντι στους όρους της αγοράς;

Στις δηλώσεις της Μαρικάρμεν και της Βούλτεψη συμπυκνώνεται το δίπολο που φαίνεται να διαμορφώνεται όλο και πιο ξεκάθαρα τα τελευταία χρόνια. Από τη μια, η στέγη και η κατοικία ως δικαίωμα και, από την άλλη, ως επενδυτικό προϊόν και μέσο κερδοφορίας. Η ιστορία της Μαρικάρμεν, ωστόσο, έκανε ορατές τόσο τις ρωγμές του νεοφιλελεύθερου αφηγήματος, που αντιμετωπίζει την κατοικία, τη διαχείριση, και την εκμετάλλευση της ως ιδιωτική υπόθεση, όσο και το γεγονός πως πλέον η στεγαστική επισφάλεια διαπερνά τμήματα του πληθυσμού με διαφορετικές εμπειρίες και κοινωνικές θέσεις.

Τι μας λένε οι αριθμοί

Μέχρι το 2010, η Ελλάδα είχε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης στην Ευρώπη, κοντά στο 77%, με βάση τη Eurostat.  Σήμερα, το αντίστοιχο ποσοστό έχει υποχωρήσει κατά περίπου 8 ποσοστιαίες μονάδες, με τα μεγάλα αστικά κέντρα να βρίσκονται ακόμα χαμηλότερα, κάπου ανάμεσα στο 60% και το 65% (χαμηλότερα από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, που κυμαίνεται γύρω στο 69%). Η υποχώρηση αυτή συνδέεται με τις συνθήκες που άφησαν πίσω τους η οικονομική κρίση και η λιτότητα: τα μειωμένα εισοδήματα και η δυσκολότερη πρόσβαση στο στεγαστικό δανεισμό περιόρισαν τη δυνατότητα αγοράς κατοικίας, ενώ τα χρέη και η αποδυνάμωση της προστασίας της κύριας κατοικίας έθεσαν σε κίνδυνο τη διατήρησή της.

Παράλληλα, από το 2020 η Ελλάδα καταγράφει αύξηση ενοικίων κατά 30%, με τους ανθρώπους που ζουν στην Αθήνα να πληρώνουν πάνω από το 70% του μισθού τους για ένα διαμέρισμα με ένα υπνοδωμάτιο. Έχουμε τη δεύτερη υψηλότερη θέση στην Ευρώπη ως προς το ποσοστό νέων ηλικίας 25-34 ετών που ζουν με τους γονείς τους στο οικογενειακό σπίτι, πάνω από 1 στους 2 με βάση στοιχεία του ΕΛΙΑΜΕΠ. Την ίδια στιγμή, η συντριπτική πλειοψηφία όσων μένουν εκτός της οικογενειακής εστίας συγκατοικούν εξαιτίας της οικονομικής τους κατάστασης. Στο άλλο άκρο του ηλικιακού φάσματος, σύμφωνα με μελέτη του Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ (ΠΑΝ.Σ.ΥΠ.Ο), πάνω από ένας στους τρεις ηλικιωμένους ζει υπό καθεστώς στεγαστικής υπερεπιβάρυνσης, την ώρα που ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι μικρότερος από έναν στους δέκα.

Τι σημαίνει «να έχεις ένα σπίτι» ;

Διαχρονικά στην Ελλάδα απουσιάζει μια ολοκληρωμένη κρατικής πολιτική για τη στέγαση. Γι’ αυτό, έως πρόσφατα, η ιδιοκτησία ενός σπιτιού ήταν μέρος ενός οικογενειακού συστήματος πρόνοιας, αν και μέσα στα πλαίσια μιας οικονομίας κέρδους. Το «να έχεις ένα σπίτι» σήμαινε για την πλειοψηφία προστασία από την επισφάλεια του ενοικίου, ένα δίχτυ προστασίας για τις δύσκολες στιγμές, εξασφάλιση των παιδιών (συχνά με πολλαπλά υλικά και συναισθηματικά ανταλλάγματα, ιδιαίτερα για τις γυναίκες), και για αρκετούς μια συμπληρωματική πηγή εισοδήματος.

Αυτό που βλέπουμε να αλλάζει την τελευταία δεκαετία, με την ταχύτατη νεοφιλελευθεροποίηση της αγοράς, είναι η σταδιακή μετατόπιση από την κατοικία ως μηχανισμό οικογενειακής πρόνοιας προς την κατοικία ως επενδυτικό περιουσιακό στοιχείο, με τη ζυγαριά να γέρνει όλο και περισσότερο από τη στεγαστική χρήση προς την οικονομική απόδοση. Από την εποχή των μνημονίων, οι συστηματικές θεσμικές παρεμβάσεις του κράτους και η άρση της προστασίας της κύριας κατοικίας έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η κατοικία συνδέεται όλο και περισσότερο με τις χρηματοοικονομικές και τουριστικές αγορές.

Αυτή η εξέλιξη σημαίνει ότι κάποιοι ιδιοκτήτες κερδίζουν, ενώ υπερχρεωμένα νοικοκυριά χάνουν ή ζουν με το κίνδυνο να χάσουν το σπίτι τους, με όλες τις υλικές και ψυχοκοινωνικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Παράλληλα, ενοικιαστές είτε αποκλείονται από ολόκληρες περιοχές εξαιτίας της έλλειψης διαθέσιμων ακινήτων για μακροχρόνια μίσθωση και των υψηλών ενοικίων είτε αναγκάζονται να κάνουν δυσβάσταχτους συμβιβασμούς ως προς την κάλυψη θεμελιωδών αναγκών τους.

Διαφορετικές ανάγκες, κοινή διεκδίκηση

Motor Oil: Εντατικοποίηση κι έλλειψη προσωπικού οδήγησαν στους νεκρούς της Μότορ Όιλ - Του Φάμπιαν Δημητρίου

Εντατικοποίηση κι έλλειψη προσωπικού οδήγησαν στους νεκρούς της Μότορ Όιλ, του Φάμπιαν Δημητρίου

«Εάν συνεχίσουμε στον δρόμο που βαδίζουμε, είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάθε χρόνο θα καταγράφεται ένα νέο αρνητικό ρεκόρ εργατικών ατυχημάτων. Η ασφάλεια και η υγεία στους χώρους εργασίας αποτελούν πρωτίστως ευθύνη των εργοδοτών. Ωστόσο, η διεκδίκηση ασφαλών χώρων εργασίας είναι υπόθεση όλων μας».

Με αυτά τα λόγια ολοκληρωνόταν πρόσφατη ανάλυσή μας σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας και τις ευθύνες των εργοδοτών για τη συνεχή αύξηση των εργατικών ατυχημάτων. Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και ήρθε να μας επιβεβαιώσει.

Στις 09/10/2026, κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης στη μονάδα αποθείωσης U-6700 της Motor Oil, δύο εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους. Λίγες ημέρες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 15/10/2026, δύο εργαζόμενοι εργολαβικού συνεργείου τραυματίστηκαν σοβαρά κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης στη μονάδα U-7500.

Τα αίτια των δύο συμβάντων δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά και η εξαγωγή βιαστικών συμπερασμάτων σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν σε αυτά δεν είναι σωστή.

Ωστόσο, σπάνια ένα ατύχημα σε βιομηχανική εγκατάσταση αποτελεί ένα εντελώς τυχαίο γεγονός. Συνήθως, έχουν προηγηθεί περιστατικά μικρότερης έκτασης ή παρ’ ολίγον ατυχήματα, δηλαδή συμβάντα που δεν κατέληξαν σε ατύχημα, αλλά θα μπορούσαν δυνητικά να έχουν σοβαρές συνέπειες. Όλα αυτά αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια ότι τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς.

Μια τέτοια κατάσταση φαίνεται να επικρατεί και στο διυλιστήριο της Motor Oil. Μετά το ατύχημα της 9ης Οκτωβρίου, καταφέραμε να συνομιλήσουμε με έναν εργαζόμενο σε βάρδια μονάδας παραγωγής της Motor Oil, ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Η μαρτυρία του αναδεικνύει το μέγεθος των προβλημάτων που, όπως περιγράφει, αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στο διυλιστήριο.

Παρακάτω παραθέτουμε τη μαρτυρία του.

«Πριν από το θανατηφόρο ατύχημα, είχαμε τρία σοβαρά συμβάντα»

«Συγκεκριμένα, μόλις δύο ημέρες πριν από το θανατηφόρο ατύχημα της 9ης Οκτωβρίου, σημειώθηκαν δύο περιστατικά κοπής λανθασμένης γραμμής. Πρόκειται για ενέργειες που θα μπορούσαν να αποβούν καταστροφικές, ωστόσο τα χειρότερα αποφεύχθηκαν. Νωρίτερα, είχε εκδηλωθεί φωτιά σε καταλύτη μονάδας παραγωγής βενζινών, η οποία κατασβέστηκε άμεσα από τους χειριστές της Motor Oil.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ, τον Σεπτέμβριο του 2024, είχε εκδηλωθεί στο διυλιστήριο μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πυρκαγιές, με διάρκεια μεγαλύτερη των δέκα ωρών, ευτυχώς χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς. Μέχρι και σήμερα, σύμφωνα με τον ίδιο, κανένας εργαζόμενος δεν έχει ενημερωθεί για τα αίτια εκείνου του ατυχήματος.

«Δουλεύουμε 12 ώρες την ημέρα για 20 και 30 ημέρες χωρίς ρεπό»

Σε περιόδους συντήρησης, τα ωράρια εργασίας είναι εξαντλητικά. Δουλεύουμε 12 ώρες την ημέρα. Πολλοί χειριστές και εργοδηγοί εργάζονται συνεχόμενα, χωρίς ρεπό, για 20 ή και 30 ημέρες. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη για τους εργαζομένους που απασχολούνται σε εργολαβικά συνεργεία. Υπάρχουν συνάδελφοι που εργάζονται σε εξωτερικά συνεργεία για δύο μήνες χωρίς καμία ημέρα ανάπαυσης.

«Ο κάθε χειριστής έχει υπό την ευθύνη του πάνω από 40 άδειες εκτέλεσης εργασίας»

Η βασική διαδικασία που εφαρμόζουμε στο διυλιστήριο της Motor Oil για την αποτροπή των ατυχημάτων είναι η έκδοση Άδειας Εκτέλεσης Εργασίας (ΑΕΕ).

Βόλος: Ξεσηκωμός για την καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ Ηρακλής

Σε αναβρασμό βρίσκονται οι κάτοικοι του Βόλου για τη συνεχιζόμενη καύση σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ Ηρακλής, που λειτουργεί σε απόσταση μόλις τριών χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης.

Οι νέες δυναμικές κινητοποιήσεις καθώς και η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας έχουν σαν στόχο να μην δοθεί νέα άδεια λειτουργίας  που επιτρέπει στην τσιμεντοβιομηχανία να καίει μεγαλύτερες ποσότητες απορριμμάτων, εξέλιξη για την οποία εκφράζονται ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα του αέρα και την επιβάρυνση του Παγασητικού.

Παράλληλα, ο Ιατρικός Σύλλογος Μαγνησίας ζητά  την άμεση ανάκληση/αναστολή της αδειοδότησης για καύση εναλλακτικών καυσίμων από την τσιμεντοβιομηχανία, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία και επισημαίνοντας ότι έχουν καταγραφεί στην περιοχή αυξημένα περιστατικά καρδιαγγειακών, αναπνευστικών νοσημάτων και νεοπλασιών.

Τι σκουπίδια καίει η ΑΓΕΤ Ηρακλής

Η καύση σκουπιδιών τύπου RDF (Refuse Derived Fuel) και SRF (Solid Recovered Fuel) αποτελεί μια μέθοδο ενεργειακής αξιοποίησης αποβλήτων (Waste-to-Energy), κατά την οποία μη ανακυκλώσιμα απορρίμματα μετατρέπονται σε δευτερογενή καύσιμα υψηλής θερμογόνου δύναμης.

Το RDF (Refuse Derived Fuel), παράγεται από την επεξεργασία αστικών, βιομηχανικών ή εμπορικών στερεών αποβλήτων. Περιλαμβάνει κυρίως εύφλεκτα υλικά, όπως πλαστικά, χαρτιά, υφάσματα και ξύλο, αφού πρώτα αφαιρεθούν τα μέταλλα, τα γυαλιά και τα οργανικά υπολείμματα.

Το SRF (Solid Recovered Fuel), παράγεται από την επεξεργασία μη επικίνδυνων αποβλήτων, όπως πλαστικά, χαρτί, υφάσματα και ξύλο, αφού διαχωριστούν ανεπιθύμητα υλικά. Χρησιμοποιείται ως καύσιμο, κυρίως σε τσιμεντοβιομηχανίες, αντικαθιστώντας μέρος των συμβατικών καυσίμων.

Ποια δηλητήρια απελευθερώνονται κατά την καύση σκουπιδιών

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας, η καύση RDF και SRF εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία γιατί κατά τη διαδικασία της καύσης απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα επικίνδυνοι ρύποι, όπως:

-Διοξίνες και φουράνια: Καρκινογόνες ουσίες που συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα και τον ανθρώπινο οργανισμό.

-Βαρέα μέταλλα (υδράργυρος, μόλυβδος, κάδμιο): Ιδιαίτερα τοξικά για το νευρικό και το αναπαραγωγικό σύστημα.

-Μικροσωματίδια (PM2.5 και PM10): Τα οποία εισχωρούν βαθιά στους πνεύμονες και την κυκλοφορία του αίματος.

-Πτητικά παράγωγα άνθρακα (TVOC) τα οποία είναι ιδιαίτερα βλαπτικά για το αναπνευστικό, το νευρικό και το γαστρεντερικό σύστημα και ενοχοποιούνται για καρκινογένεση. Ο Ιατρικός Σύλλογος Μαγνησίας επικαλείται και τη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία συνδέει τη μακροχρόνια έκθεση σε αυτούς τους ρύπους με:

-Αύξηση των αναπνευστικών παθήσεων (άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια).

-Καρδιαγγειακά νοσήματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

-Νεοπλασματικές ασθένειες (καρκίνος).

-Διαταραχές στο ενδοκρινικό και ανοσοποιητικό σύστημα, ειδικά στις ευάλωτες ομάδες (παιδιά, ηλικιωμένοι, έγκυες).

Τα αιτήματα του Ιατρικού Συλλόγου

Ο Ιατρικός Σύλλογος καλεί την Πολιτεία, την Περιφέρεια και τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές να αναλάβουν τις ευθύνες τους και ζητεί:

-Άμεση ανάκληση/αναστολή της αδειοδότησης για καύση εναλλακτικών καυσίμων από την τσιμεντοβιομηχανία.

-Διεξαγωγή ανεξάρτητων, συνεχών και αξιόπιστων μετρήσεων της ποιότητας του αέρα στην ευρύτερη περιοχή, με δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων σε πραγματικό χρόνο σε οθόνες που θα βρίσκονται σε κεντρικά σημεία της πόλης

Παράλληλα, ζητά τη στατιστική καταγραφή της νοσηρότητας και της θνησιμότητας στην περιοχή μας για  τα σοβαρά νοσήματα ( καρδιαγγειακά, αναπνευστικά, νευρολογικά και ογκολογικά) καθώς και την  εκπόνηση επιδημιολογικής μελέτης για την καταγραφή των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής ρύπανσης στην υγεία των κατοίκων της περιοχής.

ΠΗΓΗ 

«Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»: Η Χρύσα Λύκου μιλά στο Untold, με αφορμή το ντοκιμαντέρ «11 χρόνια δίκης της Χρυσής Αυγής: Οι άνθρωποί της» (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

Η Χρύσα Λύκου στο Untold: «Η δίκη της Χρυσής Αυγής τελείωσε, όχι ο αγώνας εναντίον του φασισμού»

Γράφει: Μαρία Ράντου 

Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη της δίκης και λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή της σε δεύτερο βαθμό, η επιστροφή σε αυτή την ιστορική διαδρομή είναι μια αναμέτρηση με όσα συνέβησαν, με όσα δεν ξεχάστηκαν και με όσα εξακολουθούν να μας απειλούν.

Στις 7 Οκτωβρίου βρεθήκαμε στην πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «11 χρόνια δίκης της Χρυσής Αυγής: Οι άνθρωποί της», της Χρύσας Λύκου, σε σκηνοθεσία του Στέλιου Ζαχαρίου και παραγωγή της ΣΕΛΗΝΗ ΟΚΕΑ. Μια ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό. Έξι χρόνια νωρίτερα, την ίδια ημέρα, το δικαστήριο ανακοίνωνε την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης.

Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη της δίκης και λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή της σε δεύτερο βαθμό, η επιστροφή σε αυτή την ιστορική διαδρομή δεν αποτελεί μια απλή αναδρομή στο παρελθόν. Είναι μια αναμέτρηση με όσα συνέβησαν, με όσα δεν ξεχάστηκαν και με όσα εξακολουθούν να μας απειλούν.

Η χρονική συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι πιο εύγλωττη. Στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Ηλίας Κασιδιάρης αποφυλακίστηκε, δηλώνοντας ότι επιστρέφει στην «πρώτη γραμμή». Λίγες εβδομάδες αργότερα, η επίθεση με μαχαίρι σε βάρος αντιφασίστα στην Ελευσίνα, για την οποία έχουν αναφερθεί διασυνδέσεις των εμπλεκομένων με την ακροδεξιά οργάνωση Propatria, επανέφερε με τον πιο βίαιο τρόπο το ερώτημα αν η καταδίκη μιας εγκληματικής οργάνωσης αρκεί για να εξαφανιστούν οι ιδέες, τα δίκτυα και η δράση που τη γέννησαν.

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί μόνο μέσα στις δικαστικές αίθουσες. Χρειάζεται να κοιτάξουμε και έξω από αυτές. Στις γειτονιές, στους δρόμους, στον τρόπο με τον οποίο η βία παρουσιάζεται ή αποσιωπάται, στη δημόσια συζήτηση που συχνά αποσυνδέει τις επιθέσεις από το πολιτικό τους κίνητρο.

Όπως επισημαίνει η ίδια η Χρύσα Λύκου στη συνέντευξή της στο Untold, η επίθεση στην Ελευσίνα παρουσιάστηκε από κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης ως υπόθεση «προσωπικών λογαριασμών». «Φασίστες μαχαίρωσαν αντιφασίστα. Τέλος», λέει, θέτοντας στο επίκεντρο όχι μόνο την ανάγκη να θυμόμαστε, αλλά και την ευθύνη να περιγράφουμε όσα συμβαίνουν χωρίς να παραμορφώνουμε την πραγματικότητα.

«Οι άνθρωποί της» επιστρέφουν σε μια δίκη που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, επιλέγοντας να φωτίσει όχι μόνο την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, αλλά και εκείνους και εκείνες που στάθηκαν απέναντί της. Η Μάγδα Φύσσα, η αυτόπτης μάρτυρας Δήμητρα Ζώρζου, οι δικηγόροι Κώστας Σκαρμέας, Μαρίνα Δαλιάνη και Μάνος Μαλαγάρης, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ψαρράς, η φωτορεπόρτερ Τατιάνα Μπόλαρη και η Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου από το Golden Dawn Watch συνθέτουν, μέσα από τις μαρτυρίες τους, μια πολυφωνική καταγραφή έντεκα χρόνων δικαστικής και αντιφασιστικής διαδρομής.

Η ψηφιακή τρομοκρατία των «συμμάχων» μας: Πώς ισραηλινές εταιρείες κατασκόπευαν εκατομμύρια πολίτες με διαφημίσεις στο ιντερνετ, μετατρέποντάς το σε ένα απέραντο δίκτυο κατασκοπείας - Η «ελληνική εμπλοκή»

Ισραηλινοί κατασκόπευαν εκατομμύρια πολίτες με διαφημίσεις στο ιντερνετ – η «ελληνική εμπλοκή»

Ισραηλινές εταιρείες χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια μια νέα τεχνολογία zero-click η οποία τους επιτρέπει να παρακολουθούν και να μολύνουν υπολογιστές στους οποίους απλώς εμφανίστηκε μια διαφήμιση στο ίντερνετ. Την αποκάλυψη, η οποία επηρεάζει εκατομμύρια πολίτες αλλά και υπηρεσίες σε δεκάδες κράτη και διεθνείς οργανισμούς, έκανε η πανεπιστημιακή ομάδα Citizen Lab η οποία στο παρελθόν είχε αποκαλύψει τη δράση εφαρμογών όπως το Pegasus και το Predator.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο Reuters, η ισραηλινή εταιρεία ψηφιακής διαφήμισης Discover-Tech κατασκόπευε χρήστες του διαδικτύου μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου διαδικτυακών διαφημίσεων, το οποίο χρησιμοποιούσε για να εντοπίζει στόχους και να διευκολύνει την παραβίαση των συσκευών τους.

Οι υπηρεσίες της Discover-Tech παρείχαν στην ισραηλινή Candiru — μια εταιρεία λογισμικού κατασκοπείας που έχει συμπεριληφθεί στη μαύρη λίστα της αμερικανικής κυβέρνησης — καθώς και σε άλλες ισραηλινές εταιρείες παρακολούθησης πρόσβαση σε διαφημιστικές πλατφόρμες που διαχειρίζονται η Google (GOOGL.O), η Comcast (CMCSA.O), η ρωσική Yandex και άλλες.

«Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί σήμερα η διαδικτυακή διαφήμιση αποτελεί συστημική απειλή για την ασφάλεια», δήλωσε στο Reuters ο Wolfie Cristl, ανώτερος ερευνητής στο Citizen Lab. «Για τα κράτη, τον ιδιωτικό τομέα, την κοινωνία των πολιτών και όλους τους άλλους εξίσου.»
Οι διαδικτυακές διαφημίσεις της Discover-Tech — συχνά για συνηθισμένα προϊόντα όπως τηλέφωνα ή ακουστικά — έφτασαν σε περισσότερους από 120.000 ιστότοπους και 75.000 εφαρμογές μέσω των διάφορων συνεργασιών της, ανέφερε το Citizen Lab.

Οι χρήστες που επισκέπτονταν ιστότοπους ή χρησιμοποιούσαν εφαρμογές με τις κακόβουλες διαφημίσεις μπορούσαν να ταυτοποιηθούν και να παρακολουθηθούν από την Discover-Tech, η οποία μερικές φορές προσπαθούσε επίσης να εξαγάγει αριθμούς τηλεφώνου από ορισμένους χρήστες smartphone. Αρκούσε η φόρτωση των διαφημίσεων σε έναν ιστότοπο για να πραγματοποιηθεί η κατασκοπεία χωρίς ο χρήστης να χρειάζεται να πατήσει οποιοδήποτε λινκ

Σύμφωνα με το Citizen Lab oρισμένες διαφημίσεις χρησιμοποιούνταν για να τοποθετηθεί λογισμικό υποκλοπής από την Candiru στις συσκευές των χρηστών. Σύμφωνα με πληροφορίες η Discover-Tech προωθούσε τουλάχιστον 10 εκατομμύρια διαφημίσεις την ημέρα σε όλο τον κόσμο ενώ χάρη σε συμφωνίες ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ διαφημιστικών εταιρειών μπορούσε να παρακολουθεί άτομα ακόμη και πέρα από την εμβέλεια των διαφημίσεών της.

Το Citizen Lab ανέφερε ότι μια μορφή του λογισμικού υποκλοπής Candiru, η οποία διανεμήθηκε μέσω των διαφημίσεων της Discover-Tech, είχε χρησιμοποιηθεί για να παραβιάσει 45 συσκευές δημοσιογράφων στον τηλεοπτικό σταθμό Al Jazeera την περίοδο 2024 – 2025. Οι κακόβουλες διαφημίσεις είχαν εμφανιστεί σε χρήστες σε «εκατοντάδες δίκτυα ευαίσθητων κατηγοριών», συμπεριλαμβανομένου του Πενταγώνου, του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Ορισμένες περιοχές, όπως τα Παλαιστινιακά Εδάφη, ήταν ιδιαίτερα κορεσμένες από τις διαφημίσεις της ισραηλινής εταιρείας.

Το Citizen Lab ανέφερε επίσης ότι διέθετε παρόμοια στοιχεία που έδειχναν ότι οι κακόβουλες διαφημίσεις εμφανίζονταν σε υπαλλήλους στα Ηνωμένα Έθνη, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε τουλάχιστον δέκα κράτη. 

Τα γραφεία στην Ελλάδα και η Intelexa 

Νέο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Reporters United: Υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ, ο Αντ. Σαμαράς και λοιποί επώνυμοι (πολιτικοί και μη) σε ιδιωτική συνάντηση με το ακροδεξιό ισραηλινό λόμπι στην Αθήνα (VIDEO)

Reporters United

Νέο ρεπορτάζ: Υπουργοί ΝΔ και Σαμαράς σε ιδιωτική συνάντηση με το ακροδεξιό ισραηλινό λόμπι στην Αθήνα.

 

Στις 12.10.26 κορυφαίοι υπουργοί της ΝΔ, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και άλλοι βουλευτές συναντήθηκαν με τους επικεφαλής της οργάνωσης λόμπινγκ Israel Allies Foundation στην Αθηναϊκή Λέσχη, παρουσία της πρέσβειρας του Ισραήλ Πνινάτ Γιανάι.

 

Σκοπός της συνάντησης ήταν η δημιουργία ενός σώματος (caucus) της Israel Allies Foundation με μέλη της ελληνικής Βουλής. Με μία λεπτομέρεια: Η σύνθεση αυτών των σωμάτων είναι ως επί το πλείστον μυστική.

 

Όταν μάθαμε για την επικείμενη συνάντηση, αποφασίσαμε να πάμε επιτόπου για ρεπορτάζ. Μόλις έγινε αντιληπτή η παρουσία μας, ένας κύριος έκλεισε τις κουρτίνες της εισόδου για να μας περιορίσει την ορατότητα και κατέγραψε με κινητό τις κινήσεις μας.

 

Παρόλ’ αυτά εντοπίσαμε τον Άδωνι Γεωργιάδη (με το Tesla του), τον Θάνο Πλεύρη, τη Νίκη Κεραμέως, τον Κώστα Καραγκούνη, τον Σταύρο Καλαφάτη, καθώς και τους βουλευτές Κώστα Τσιάρα, Ανδρέα Νικολακόπουλο, Δημήτρη Μαρκόπουλο και Διαμαντή Γκολιδάκη.

 

Στους παρευρισκομένους ήταν κι ο δήμαρχος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης και ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιάννης Κόντης, ο οποίος είχε εκλεγεί με τους Σπαρτιάτες.

 

Το παρών έδωσαν επίσης o επιχειρηματίας (και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Άρης) Θεόδωρος Καρυπίδης, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του Υπερταμείου και του ΣΚΑΪ Γρηγόρης Δημητριάδης και η ηθοποιός Μιμή Ντενίση.

 

Η Israel Allies Foundation έχει στενούς δεσμούς με την ακροδεξιά στο Ισραήλ. Ο ιδρυτής της Μπένι Έλον είχε ταχθεί υπέρ της προσάρτησης παλαιστινιακών εδαφών και της «εθελοντικής μεταφοράς» των Παλαιστινίων έξω από την Παλαιστίνη.

 

Προσκεκλημένη ήταν κι η Ισραηλινή υπουργός Τεχνολογίας Γκίλα Γκαμλιέλ. Τον Οκτώβριο του 2023, επί υπουργίας της, το ισραηλινό υπουργείο Πληροφοριών πρότεινε την εκδίωξη 2,2 εκατομμυρίων Παλαιστινίων από τη Γάζα.

 

Ρωτήσαμε την Israel Allies Foundation ποια είναι η σύνθεση της ομάδας βουλευτών στην ελληνική Βουλή. Δεν λάβαμε απάντηση.

 

Μία μέρα μετά τη συνάντηση, οι Ισραηλινοί επικεφαλής της οργάνωσης και η επιχειρηματίας Ειρήνη Καρυπίδη συναντήθηκαν στη Βουλή με τον κ. Τσιάρα, επικεφαλής του «caucus».

 

Ισραηλινά δημοσιεύματα υποστηρίζουν ότι «η ελληνική Βουλή ίδρυσε μια ομάδα βουλευτών για το Ισραήλ». Όμως, η Βουλή δεν έχει εκδώσει δελτίο Τύπου.

 

Το Reporters United έχει δημοσιεύσει σειρά ρεπορτάζ για τη συνεργασία του ελληνικού πολιτικού συστήματος με το κράτος του Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας στη Γάζα. Για να συνεχίσουμε, στήριξέ μας με μια μηνιαία συνδρομή, όσο μικρή κι αν είναι, στο reportersunited.gr.

 

Νικόλας Λεοντόπουλος, Thodoris Chondrogiannos

Spoovio

 

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Τα Fake News της κυβέρνησης, για “μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία”, στα μούτρα μας, ενώ λέει «ΟΧΙ» στη φορολόγηση των υπερκερδών των διυλιστηρίων

Μαξίμου fake news στα μούτρα μας

Θυμάστε το συνέδριο Athens Alitheia Forum του Παύλου Μαρινάκη τον περασμένο Μάρτιο για την προστασία της δημοσιότητας από τη διασπορά fake news; Όλα όσα έλεγαν οι κυβερνητικοί εκεί για την παραπληροφόρηση και τις κατασκευασμένες-ψευδείς ειδήσεις τα κάνουν πράξη. Με τη βοήθεια των αγαπημένων τους φυσικά μέσων ενημέρωσης στο διαδίκτυο που αναρτούν ταχύτατα τα fake news της κυβέρνησης.

Περισσότερα από 100 δημοσιεύματα στον ηλεκτρονικό Τύπο της περασμένης Παρασκευής ανέφεραν με τον ίδιο ακριβώς τίτλο μια “τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης”. Την είδηση ότι η Κομισιόν ενέκρινε “αποκλειστικά για την Ελλάδα” την ενεργειακή ρήτρα αναπροσαρμογής. Οι δηλώσεις του Κυριάκου Πιερρεκάκη ήταν πρωτοσέλιδο έως και το απόγευμα του Σαββάτου. Οπότε και αποδείχθηκε η παραπλάνηση της κυβέρνησης και μαζί η ενοχή των ΜΜΕ που κατάπιαν αμάσητη τη ψευδή είδηση πανηγυρίζοντας μαζί με τα κυβερνητικά στελέχη για κάτι που ήδη υπάρχει…

Το μέγαρο Μαξίμου με επικεφαλής τον Επίτροπο, υπουργό Εθνικής Οικονομίας Κ.Πιερρακάκη παρουσίασαν το μαύρο- άσπρο

Το γεγονός ήταν ότι η Κομισιόν απέρριψε το αίτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη που αιτήθηκε από τον περασμένο Αύγουστο “μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία” σε ό,τι αφορά στο πλαίσιο για τη ρήτρα αναπροσαρμογής. Το συγκεκριμένο πλαίσιο είχε εγκριθεί για όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον περασμένο Ιούνιο. 

Δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου όπως θεωρεί το Μαξίμου. Θυμόμαστε ακόμη τους υπέρτιτλους στα ίδια τα ΜΜΕ που σήμερα αναπαρήγαγαν την παραποιημένη fake είδηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, για το 1 δισεκατομμύριο ευρώ που θα έχει στη διάθεση της για να επιδοτήσει ενεργειακές επενδύσεις. Η ενεργειακή ακρίβεια όμως τα άλλαξε όλα.

Στην απόφαση της Κομισιόν του περασμένου Ιουνίου υπήρχε ένας σαφής όρος για όλα τα κράτη-μέλη. “Θα μπορούν να χρησιμοποιούν την ενεργειακή ρήτρα για επενδύσεις το τμήμα του δημοσιονομικού περιθωρίου που δεν αξιοποιούν για αμυντικές δαπάνες. Με άλλα λόγια, εάν μια χώρα δεν κάνει πλήρη χρήση της ευελιξίας που της παρέχεται για την άμυνα, το αδιάθετο μέρος θα μπορεί να κατευθυνθεί σε επιλέξιμες ενεργειακές δαπάνες” (Οικονομικός Ταχυδρόμος, 4/6/2026)

Το αίτημα Μητσοτάκη λοιπόν προς την Κομισιόν αφορούσε “μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία”, μιας και το περιθώριο των αμυντικών δαπανών έχει ήδη εξαντληθεί.

Σε αυτό το αίτημα ο Κ. Μητσοτάκης εισέπραξε ένα μεγαλοπρεπές “Όχι” από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Επίτροπος Βάλντις Ντομπρόφσκις απάντησε επί του αιτήματος της Ελλάδας: “Δεν μπορούμε να ερχόμαστε με νέες δημοσιονομικές ευελιξίες συνέχεια”.

Με το ντόρο και τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει η κυβέρνηση όλο τον περασμένο Σεπτέμβριο κι ενώ η ακρίβεια στο πετρέλαιο χτυπάει κόκκινο, ήταν απίθανο να δοθεί η πραγματική είδηση. Έτσι το επιτελείο των fake news του Μαξίμου έκανε αυτό που γνωρίζει πολύ καλά. Έμπλεξε τα δύο γεγονότα, την ενεργειακή ρήτρα διαφυγής που ενέκρινε για όλους η Κομισιόν και την επιστολή Μητσοτάκη με το ένα δισ. που στοχεύει να ρίξει στην αγορά ενέργειας.

Για αυτό έλαβε την περίφημη …έγκριση. Να πληρώσει ο κρατικός προϋπολογισμός ένα δισ. ευρώ για μια 3ετία, περίπου 300 εκατ. το χρόνο σε προγράμματα ενεργειακής στήριξης. Από τις δικές μας τσέπες, φυσικά.

Όταν βέβαια την επόμενη ημέρα τα Μέσα ενημέρωσης κατάλαβαν τη γκάφα τους, απλά εξαφάνισαν από τις σελίδες τους διθυραμβικούς τίτλους τους όπως το “εγκρίθηκε η ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια αποκλειστικά για την Ελλάδα”. Τα ρεπορτάζ του Σαββατοκύριακου εστίασαν πλέον όχι στην “τεράστια επιτυχία” της κυβέρνησης αλλά στο που θα κατευθυνθεί το ένα δισ. το 2028. Λεφτά που θα πληρώσουμε όλοι εμείς οι πολίτες από τους φόρους.

Όσο για τη δήλωση Μητσοτάκη ότι πρέπει να ζητήσει την άδεια της Κομισιόν για να μειώσει τον Ειδικό Φόρο, επίσης αποδείχθηκε ένα τεράστιο fake news αφού ήδη 11 χώρες τον έχουν μειώσει χωρίς καμία άδεια της Κομισιόν. Το αρμόδιο υπουργείο Πιερρακάκη ακόμη, λέει, πως εξετάζει το θέμα. 

Αυτό που δεν μας λέει ούτε η κυβέρνηση ούτε τα ΜΜΕ είναι αν, μετά την απόρριψη του αιτήματος Μητσοτάκη από την Κομισιόν για μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία, θα καταφέρει να επιδοτήσει το πετρέλαιο ώστε η τιμή του στην αντλία να είναι στο 1,75 ευρώ.