Εργατικά δυστυχήματα: Δεν είναι «κακιά στιγμή» – Είναι ταξική στρατηγική

Δεν είναι «κακιά στιγμή» – Είναι ταξική στρατηγική

Και μόνο ότι στα 67 σου χρόνια, αντί να θεωρείσαι απόμαχος της δουλειάς και να απολαμβάνεις μια αξιοπρεπή σύνταξη αναγκάζεσαι να εργάζεσαι σαν ηλεκτροσυγκολλητής είναι ένα καπιταλιστικό έγκλημα. Το να καταλήξεις δολοφονημένος από τις σφαίρες του εργοδοτικού κέρδους είναι το δεύτερο έγκλημα που ακολούθησε με θύμα τον ταξικό μας αδελφό που εργαζόταν σε εργοστάσιο παραγωγής και τυποποίησης ξυδιού στα Εξαμίλια Κορινθίας.

Αν δεν αλλάξει ριζικά η κατάσταση στον ταξικό καθημερινό πόλεμο δεν θα σταματήσουμε να μετράμε καθημερινά νεκρούς από την τάξη μας
Η σφαγή στους χώρους δουλειάς δεν είναι ατύχημα της πολιτικής. Είναι η ουσία της.

    ➽ 13ωρα βαφτισμένα «ευελιξία»
    ➽ ελαστικές σχέσεις εργασίας
    ➽ εργολαβίες – υπεργολαβίες
    ➽ ιδιωτικοποιήσεις
    ➽ αποδυναμωμένη επιθεώρηση εργασίας

Από το έγκλημα στα Τέμπη μέχρι τη ΛΑΡΚΟ και από τη βιομηχανία τροφίμων μέχρι τα εργοτάξια και τα ντελίβερι, το μήνυμα είναι το ίδιο: Το κεφάλαιο υπολογίζει το κόστος και μέσα στο κόστος είναι και η ζωή.

Αν η ασφάλεια μειώνει το περιθώριο κέρδους, τότε κόβεται η ασφάλεια.
Αν ο χρόνος συντήρησης «καθυστερεί την παραγωγή», τότε παραλείπεται η συντήρηση.
Αν ο εργαζόμενος εξαντλείται, αντικαθίσταται.

Αυτό δεν είναι «αμέλεια». Είναι επιχειρηματικό μοντέλο.
Το Κέρδος Σκοτώνει

Σε μια κοινωνία όπου τα ρεκόρ κερδοφορίας πανηγυρίζονται, οι δείκτες ανάπτυξης υψώνονται σαν σημαίες και οι εργάτες θάβονται σιωπηλά, η αντίφαση είναι κραυγαλέα.

Δεν πεθαίνουν «απρόσεκτοι».
Πεθαίνουν εργαζόμενοι σε ένα σύστημα που μετράει την ανθρώπινη ζωή με Excel.

Και όσο η εργασία αντιμετωπίζεται ως κόστος και όχι ως ανθρώπινη ύπαρξη, η σφαγή θα συνεχίζεται.

ΠΗΓΗ

***  

Το μεροκάματο κοστίζει ζωές: Πάνω από 80 νεκροί εργαζόμενοι μέσα σε έξι μήνες

Οι αποκλίσεις στις καταγραφές, τα κενά στους ελέγχους και τα επαναλαμβανόμενα βιομηχανικά δυστυχήματα επαναφέρουν εμφατικά το ζήτημα της ασφάλειας στους χώρους εργασίας

 Επιμέλεια: Αλισάρ Μπακίρ 

Περισσότεροι από 80 εργαζόμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους σε εργατικά δυστυχήματα από τον Γενάρη του 2026 έως και τις 30 Ιουνίου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ). Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε περισσότερους από 13 θανάτους εργαζομένων κάθε μήνα.

Παραγωγές με δημόσιο χρήμα στα ιδιωτικά κανάλια - Της Ματίνας Παπαχριστούδη

Παραγωγές με δημόσιο χρήμα στα ιδιωτικά κανάλια

Ματίνα Παπαχριστούδη

Με fast track διαδικασίες ψηφίστηκε ο νόμος του υπουργείου Πολιτισμού με τον οποίο, εκτός από το ότι ιδιωτικοποιείται η διαχείριση των αρχαιολογικών πόρων, αποσαφηνίζονται οι όροι διανομής της «προίκας» των 750 και πλέον εκατ. ευρώ του ΕΚΚΟΜΕΔ για την περίοδο 2026-2030. Ο ΕΚΚΟΜΕΔ είναι ο φορέας για την υποτιθέμενη στήριξη της ελληνικής οπτικοακουστικής παραγωγής μέσα στο σκληρά ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Τελικά, με την κυβέρνηση της ΝΔ, ο φορέας εξελίχθηκε σε μεγάλο δωρητή των ξένων κινηματογραφικών παραγωγών και πλατφορμών, όπως το Netflix, στο όνομα του τουρισμού.

Το «κοκκαλάκι» των επιχορηγήσεων, έως και 8 εκατ. ευρώ ανά παραγωγή, δεσμεύτηκε για τους εγχώριους ολιγάρχες της ιδιωτικής τηλεόρασης. Το μερίδιο τους για την πενταετία είναι 100 εκατ. ευρώ, ήτοι υπάρχουν διαθέσιμα 20 εκατ. ετησίως για να μοιραστούν στους ομίλους. Όχι όμως μόνο για ελληνικές σειρές, αλλά και για παιχνίδια, σόου ή διαγωνισμούς μαγειρικής – ενδεχομένως και ριάλιτι με «παίκτες» επιχειρηματίες.

Πηγαίνοντας λίγους μήνες πριν, θυμίζουμε τη δημιουργία από τους ομίλους Μαρινάκη (Mega), Κυριακού (ΑΝΤ1) και Βαρδινογιάννη (Alpha-Star) κοινής ψηφιακής πλατφόρμας με τη μετεξέλιξη του ΑΝΤ1+ σε στρίμινγκ. Μια ελληνική δηλαδή πλατφόρμα με ελληνικές παραγωγές και αθλητικά, με «όπλο» συνδρομής το ελληνικό Πρωτάθλημα. Η συνεργασία των τριών ομίλων πρακτικά σημαίνει ότι οι ελληνικές σειρές που θα χρηματοδοτούνται με δημόσιο χρήμα (μέσω ΕΚΚΟΜΕΔ) θα κατευθύνεται στη συνδρομητική πλατφόρμα και αργότερα θα μεταδίδονται σε δεύτερη προβολή από τους συνεργαζόμενους σταθμούς. 

Το επίσης σκανδαλώδες είναι ότι η χρηματοδότηση από το ΕΚΟΜΕΔ αποδίδεται απευθείας στους τηλεοπτικούς σταθμούς για κάθε είδους παραγωγές και όχι σε ανεξάρτητες εταιρείες. Οι όμιλοι, ωστόσο, έχουν τις δικές τους θυγατρικές εταιρείες, στις οποίες «αναθέτουν» την παραγωγή, ενώ απασχολούν και προσωπικό το οποίο προσμετράται στο συνολικό αριθμό εργαζομένων του καναλιού. Τη δωροθεσία της κυβέρνησης προς τους καναλάρχες κατήγγειλαν, με υπόμνημα τους εντός και εκτός Ελλάδας, οι ανεξάρτητοι παραγωγοί και η ΠΟΘΑ, καθώς η συμμαχία των τριών ομίλων ελέγχει σχεδόν το 70% της τηλεοπτικής παραγωγής. 

ΠΗΓΗ 

Διακήρυξη της Μαδρίτης στο συνέδριο, με τίτλο «Το Δικαίωμα στην Αντίσταση»

Διακήρυξη της Μαδρίτης για το Δικαίωμα στην Αντίσταση

Στις 13–14 Ιουνίου 2026, εκπρόσωποι οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτικών οργανώσεων, δικτύων αλληλεγγύης, νομικοί, ερευνητές, ακτιβιστές και άτομα που έχουν επηρεαστεί άμεσα από καθεστώτα απαγόρευσης, κυρώσεων και αντιτρομοκρατικά πλαίσια συγκεντρώθηκαν στη Μαδρίτη στο συνέδριο με τίτλο «Το Δικαίωμα στην Αντίσταση».

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η παγκόσμια αρχιτεκτονική του λεγόμενου «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας» συνεχίζει να επεκτείνεται πέρα από τις αρχικές της δικαιολογίες, λειτουργώντας όχι απλώς ως πλαίσιο ασφάλειας αλλά ως σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης. Σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν, οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, τα καθεστώτα απαγόρευσης οργανώσεων, τα συστήματα κυρώσεων, οι εξουσίες επιτήρησης και οι χρηματοοικονομικοί περιορισμοί έχουν μετατραπεί σε μέσα μέσω των οποίων τα κράτη ρυθμίζουν την πολιτική νομιμοποίηση, καταστέλλουν τη διαφωνία, ποινικοποιούν την αντίσταση και διευκολύνουν την αποικιοκρατική κυριαρχία.

Οι συμμετέχοντες/ουσες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι λεγόμενοι κατάλογοι τρομοκρατικών οργανώσεων, καθώς και οι κυρώσεις και οι περιορισμοί που απορρέουν από αυτούς, αποτελούν έναν από τους κεντρικούς πυλώνες αυτής της αρχιτεκτονικής. Μακριά από το να αποτελούν ουδέτερους νομικούς μηχανισμούς, λειτουργούν ως πολιτικά εργαλεία που διευκολύνουν την ιμπεριαλιστική παρέμβαση, παγιώνουν τις παγκόσμιες ιεραρχίες ισχύος και επεκτείνουν μορφές καταναγκασμού πέρα από την εδαφική εμβέλεια των κρατών.

Το πλαίσιο αυτό έχει διευκολύνει την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, τη  συλλογική τιμωρία, τις  πολιτικές διώξεις και τη διάβρωση θεμελιωδών πολιτικών ελευθεριών. Έχουν χρησιμοποιηθεί για την απομόνωση κινημάτων εθνικής απελευθέρωσης, κοινωνικών και εκλεγμένων πολιτικών δυνάμεων,  την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και τη στέρηση από τους λαούς της δυνατότητας να καθορίζουν το πολιτικό τους μέλλον και να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους. Ταυτόχρονα, έχουν ενισχύσει κυβερνήσεις και αρχές που εμπλέκονται σε σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι συμμετέχοντες/ουσες αναγνώρισαν επίσης ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου διεθνούς συστήματος καταστολής και συλλογικής τιμωρίας, το οποίο συντηρείται μέσω της συνεργασίας μεταξύ κρατών, κατασταλτικών καθεστώτων, υπηρεσιών πληροφοριών, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και υπερεθνικών οργανισμών. Από κοινού, οι μηχανισμοί αυτοί έχουν περιορίσει τον πολιτικό χώρο, έχουν διαρρήξει τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών και έχουν επιβάλει κρατικά ελεγχόμενες αφηγήσεις που αποκρύπτουν τις πραγματικότητες της καταπίεσης, της κατοχής και της αντίστασης.

Οι συζητήσεις του συνεδρίου επικεντρώθηκαν στον παλαιστινιακό αγώνα ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα των επιπτώσεων αυτής της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής. Εδώ και δεκαετίες, η Παλαιστίνη αποτελεί πεδίο δοκιμής της αποικιοκρατικής βαρβαρότητας, των γενοκτονικών πολέμων, της στρατιωτικής κατοχής και της πολιτικής ποινικοποίησης.

Οι οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κυρώσεις που επέβαλαν οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών στους Παλαιστινίους μετά τη νίκη της Χαμάς στις εκλογές του 2006 στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας αποτέλεσαν βασικό εργαλείο της πολιτικής λιμοκτονίας που ακολούθησε το Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων, ιδιαίτερα στη Λωρίδα της Γάζας. Οι επιπτώσεις τους συνέβαλαν στη νομιμοποίηση της συλλογικής τιμωρίας μέσω της πείνας, η οποία κορυφώθηκε στις εκτεταμένες επιχειρήσεις λιμοκτονίας που αποτέλεσαν μέρος των εργαλείων του γενοκτονικού πολέμου κατά την περίοδο 2024–2025.

 Οι συμμετέχοντες/ουσες παρατήρησαν ότι η πολιτική και νομική αρχιτεκτονική που δημιουργήθηκε μέσω των καθεστώτων απαγόρευσης και των αντιτρομοκρατικών πλαισίων παρείχε ουσιαστική κάλυψη στην ισραηλινή επίθεση κατά της Γάζας. Ποινικοποιώντας Παλαιστίνιους πολιτικούς φορείς, απονομιμοποιώντας παλαιστινιακούς θεσμούς και αποκρύπτοντας την αλυσίδα αιτίων που βρίσκεται στη βάση της παλαιστινιακής αντίστασης, το πλαίσιο αυτό συνέβαλε στη διεθνή συνενοχή για την προσβολή του δικαιώματος στη ζωή  αμάχων, τη στοχοποίηση δημοσιογράφων, τη διάλυση δομών υγείας και ανθρωπιστικής βοήθειας και την παρεμπόδιση της παροχής ανθρωπιστικής συνδρομής.

Το συνέδριο επισήμανε επίσης ότι η διεύρυνση αυτών των μέτρων δεν ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος μιας μακροχρόνιας πορείας ευρωπαϊκής πολιτικής στήριξης της σιωνιστικής αποικιοκρατικής επέκτασης και εθνοκάθαρσης. Οι πρόσφατες κανονιστικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων των πρόσθετων μέτρων που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα, καταδεικνύουν τη συνεχιζόμενη προθυμία των ευρωπαϊκών θεσμών να εμβαθύνουν αυτή την πορεία.

Οι συμμετέχοντες/ουσες επιβεβαίωσαν ότι η αλληλεγγύη, ο συλλογικός αγώνας, η πολιτική οργάνωση και η διεθνής συνεργασία παραμένουν τα αποτελεσματικότερα μέσα με τα οποία οι λαοί μπορούν να αντιπαρατεθούν στα συστήματα καταπίεσης και να αντισταθούν στην αποικιοκρατική κυριαρχία. Εξέφρασαν την αταλάντευτη αλληλεγγύη τους προς όλους όσους στοχοποιούνται από συστήματα πολιτικής καταστολής και επαναβεβαίωσαν την αδιαπραγμάτευτη υποστήριξή τους προς τον παλαιστινιακό λαό, το δικαίωμά του στη ζωή, την αξιοπρέπεια, την αυτοδιάθεση και την αντίσταση απέναντι στην κατοχή, την εθνοκάθαρση και τη γενοκτονία.

Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν επίσης ότι η αντιμετώπιση των συνεπειών των καθεστώτων απαγόρευσης προϋποθέτει την αμφισβήτηση της ίδιας της ευρύτερης αρχιτεκτονικής του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας». Ο αγώνας ενάντια στην ποινικοποίηση, την επιτήρηση, τις κυρώσεις, τη λογοκρισία, τις πολιτικές διώξεις  και την αποικιοκρατική βία είναι αδιαχώριστος, καθώς όλα αυτά αποτελούν αλληλένδετες εκφάνσεις ενός ενιαίου πολιτικού σχεδίου που πρέπει να αντιμετωπιστεί συλλογικά.

Ως εκ τούτου, η Διάσκεψη της Μαδρίτης για το Δικαίωμα στην Αντίσταση δεσμεύεται να εργαστεί συλλογικά στους ακόλουθους τομείς:

Το Ιράν καταγγέλλει Τραμπ, Γουίτκοφ και Κούσνερ: Αντί για διπλωματία ενδιαφέρονταν για κερδοσκοπία στις χρηματοπιστωτικές αγορές που σχετίζονται με τον πόλεμο

Οι δύο ειδικοί απεσταλμένοι της κυβέρνησης Τραμπ στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν, μπορεί να μην έχουν καταφέρει να φέρουν ειρήνη, αλλά έφεραν κέρδη. EPA/URS FLUEELER / POOL

Το Ιράν καταγγέλλει Τραμπ, Γουίτκοφ και Κούσνερ: Αντί για διπλωματία ενδιαφέρονταν για κερδοσκοπία

Το Ιράν καταγγέλλει τους δύο ειδικούς απεσταλμένους του Τραμπ, Γουίτκοφ και Κούσνερ, ότι αντί να εργαστούν για την ειρηνευτική διαδικασία ενδιαφέρονταν περισσότερο για το πώς θα κερδοσκοπήσουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Εκτιμούν ότι άτομα που κατέχουν εσωτερική πληροφόρηση έχουν αποκομίσει κέρδη 9 δισ. δολάρια από κινήσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές που σχετίζονται με τον πόλεμο.

 Μπάμπης Μιχάλης

Τους έστειλαν να φέρουν -υποτίθεται- την ειρήνη και αυτοί κοίταγαν να δουν πώς θα κερδοσκοπήσουν. Ο λόγος για τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, τους δύο ειδικούς απεσταλμένους της κυβέρνησης Τραμπ στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν.

Οι δύο αξιωματούχοι, αν και ηγήθηκαν των διπλωματικών προσπαθειών, καταγγέλλονται από το Ιράν ότι αντί να εργαστούν για την ειρηνευτική διαδικασία ενδιαφέρθηκαν περισσότερο για το πώς θα εκμεταλλευτούν την εσωτερική πληροφόρηση που απέκτησαν στις διαπραγματεύσεις προκειμένου να κερδοσκοπήσουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Δημοσίευμα του ανεξάρτητου μη κερδοσκοπικού αμερικανικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Drop Site News ανέφερε μάλιστα ότι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν στη λίμνη Λουκέρνη της Ελβετίας στα τέλη Ιουνίου, οι Ιρανοί διαπραγματευτές είχα στείλει μέσω ενός ενδιάμεσου εμπιστευτικό μήνυμα στον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς, ενημερώνοντάς τον για το «ζεύγος της ματσαράγκας». Στο μήνυμά τους οι Ιρανοί προειδοποιούσαν τον Βανς ότι η συνεχιζόμενη παρουσία του ειδικού απεσταλμένου του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και του γαμπρού του, Τζάρεντ Κούσνερ, θα υπονόμευε την πιθανότητα μετατροπής του πλαισίου της 17ης Ιουνίου σε μια διαρκή συμφωνία.

Οι Ιρανοί διαπραγματευτές εξέφρασαν επίσης ανησυχία για τις επανειλημμένες διαρροές του Κούσνερ προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Ανώτερος αξιωματούχος του Ιράν που μίλησε στο Drop Site είπε ακόμη ότι η Τεχεράνη είχε παρουσιάσει στους μεσολαβητές, τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της υπογραφής του μνημονίου κατανόησης, γραπτή τεκμηρίωση ότι «άτομα κοντά στον πρόεδρο Τραμπ» καταχρώνταν τον πόλεμο στο Ιράν και τις διπλωματικές εξελίξεις για να χειραγωγήσουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές. «Ακόμα και πριν ξεκινήσουν οι συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ (τον προηγούμενο Απρίλιο), είχαμε ήδη στείλει πολλά μηνύματα στον Τραμπ μέσω των Πακιστανών, προειδοποιώντας για τον συνολικά καταστροφικό ρόλο του Γουίτκοφ στις διαπραγματεύσεις», είπε ο Ιρανός αξιωματούχος.

Οι Ιρανοί εκτιμούν ότι άτομα που κατέχουν εσωτερική πληροφόρηση έχουν αποκομίσει κέρδη ύψους 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων από κινήσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές που σχετίζονται με τον πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος προκάλεσε σημαντική αστάθεια στις τιμές πετρελαίου, ενέργειας και μετοχών. Σε αρκετές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια του πολέμου, τεράστιοι όγκοι συναλλαγών έγιναν λίγο πριν από σημαντικές ανακοινώσεις του Ντόναλντ Τραμπ που αφορούσαν τη σύγκρουση.

Ο Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και κορυφαίος διαπραγματευτής της χώρας του, κατηγόρησε τον περασμένο Μάρτιο την κυβέρνηση Τραμπ ότι διαδίδει «ψεύτικες ειδήσεις» για να «χειραγωγήσει τις χρηματοπιστωτικές και πετρελαϊκές αγορές και να ξεφύγει από το τέλμα στο οποίο έχουν παγιδευτεί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ».

Νίκη της ενημέρωσης / Ηττα Γρ.Δημητριάδη και από τον Θαν.Κουκάκη

Κώστας Πουλακίδας

Δικαίωση και για την υπόθεση που συνεκδικάστηκε με την αγωγή κατά της ΑΥΓΗΣ. Θέλησε να τον καταδικάσει γιατί ανάρτησε τα δημοσιεύματα της εφημερίδας μας

Σε νέα δικαστική ήττα από τον Θανάση Κουκάκη οδηγήθηκε ο Γρηγόρης Δημητριάδης, καθώς (εκτός από την αγωγή του κατά της ΑΥΓΗΣ και των δημοσιογράφων της) απορρίφθηκε και η αγωγή που είχε καταθέσει εναντίον του δημοσιογράφου. Ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού όχι μόνο έχασε τη δίκη, αλλά υποχρεώνεται να πληρώσει και τα δικαστικά έξοδα: 7.000 ευρώ. Συνολικά ο Γρ. Δημητριάδης θα πληρώσει 21.000 ευρώ σε δικαστικά έξοδα για την ΑΥΓΗ, τους πέντε δημοσιογράφους της και τον Θ. Κουκάκη. Το μήνυμα είναι σαφές για όσους «ταλαιπωρούν» τη Δικαιοσύνη...

Η αγωγή Δημητριάδη κατά Κουκάκη συνεκδικάστηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας με την αγωγή κατά της ΑΥΓΗΣ λόγω συνάφειας του αντικειμένου. Βλέπετε, ο Θ. Κουκάκης αντιμετώπισε αγωγή για τουλάχιστον 350.000 ευρώ επειδή ανάρτησε στα κοινωνικά του δίκτυα τα δημοσιεύματα της ΑΥΓΗΣ! Συγκεκριμένα ο Γρ. Δημητριάδης απαιτούσε, μεταξύ άλλων, χρηματική ικανοποίηση ύψους 350.000 ευρώ, διαγραφή δημοσιεύσεων και αναρτήσεων, δημοσίευση της δικαστικής απόφασης και επιβολή χρηματικών ποινών για κάθε μελλοντική προσβολή. Όμως το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθ. 1705/2026 απόφασή του απέρριψε πρωτοδίκως στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή Δημητριάδη για αναρτήσεις και δημόσιες τοποθετήσεις για τις υποκλοπές.

Την υπεράσπιση του δημοσιογράφου είχαν αναλάβει ο Ζαχαρίας Κεσσές και ο Γιώργος Σταματιάδης, οι οποίοι επισημαίνουν πως «η απόφαση υπερβαίνει τη συγκεκριμένη υπόθεση και περιλαμβάνει ιδιαίτερα ευεργετικές για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου κρίσεις». «Η απόφαση αποτελεί σημαντική δικαίωση για τον εντολέα μας και επιβεβαιώνει ότι η ερευνητική δημοσιογραφία προστατεύεται, εφόσον στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα, τηρεί τις υποχρεώσεις διασταύρωσης και καλόπιστης ενημέρωσης και αφορά σε ζήτημα ουσιώδους δημόσιου ενδιαφέροντος» υπογραμμίζουν οι Κεσσές-Σταματιάδης.

Η απόφαση

Τι λέει η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με τους δικηγόρους του Θ. Κουκάκη;

- Ότι τα επίδικα δημοσιεύματα και οι αναρτήσεις του δημοσιογράφου δεν ήταν αυθαίρετες κατασκευές ή αστήρικτοι ισχυρισμοί.

- Ότι τα δημοσιεύματα και οι αναρτήσεις στηρίζονταν σε επαρκή πραγματική βάση και σε υπαρκτό δημόσιο υλικό, αξιοποιούσαν δημοσιοποιημένες δημοσιογραφικές έρευνες, πορίσματα αρμόδιων Αρχών και λοιπά διαθέσιμα στοιχεία, παρέπεμπαν στις πηγές των πληροφοριών και διατύπωναν επιφυλάξεις για τις πτυχές της υπόθεσης που δεν είχαν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί.

- Ότι ο δημοσιογράφος προχώρησε σε λογικές επαγωγές βάσει των διαθέσιμων στοιχείων και όχι σε αυθαίρετα συμπεράσματα.

- Ότι οι επίδικες διατυπώσεις δεν υπερέβαιναν το αναγκαίο μέτρο, δεν περιείχαν ακραίους ή άκριτους χαρακτηρισμούς και δεν υπαγορεύονταν από ειδικό σκοπό εξύβρισης σε βάρος του Δημητριάδη.

- Ότι η υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και του λογισμικού Predator αποτελούσε ζήτημα αυξημένου δημόσιου ενδιαφέροντος και ότι ο Γρ. Δημητριάδης, λόγω της δημόσιας θέσης που κατείχε, όφειλε να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στον έλεγχο των πράξεων και των κινήσεών του από τους δημοσιογράφους και τους πολίτες.

- Ότι ο δημοσιογράφος δεν όφειλε να αναμείνει την ολοκλήρωση των μακροχρόνιων ερευνών και την έκδοση των τελικών πορισμάτων τους πριν ενημερώσει το κοινό, όπως απαιτούσε η πλευρά Δημητριάδη. Σύμφωνα με το δικαστήριο, η απαίτηση αυτή δεν συμβιβάζεται με την αποστολή του Τύπου, η οποία συνίσταται στην άμεση ενημέρωση για την τρέχουσα επικαιρότητα.

ΠΗΓΗ: Η ΑΥΓΗ

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• Ζαχαρίας Κεσσές: «Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή» του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά Θανάση Κουκάκη, για αναρτήσεις του στο Twitter και συνεντεύξεις του σχετικές με την υπόθεση των υποκλοπών

Συντονισμένη, χυδαία επίθεση κύκλων της Ν.Δ. στον Ζαραλίκο (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Συντονισμένη, χυδαία επίθεση κύκλων της ΝΔ στον Ζαραλίκο

Ρεσιτάλ χυδαιότητας, αλλά και ηλιθιότητας δίνουν τα τελευταία 24ωρα τρολ, αλλά και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας εναντίον του Χριστόφορου Ζαραλίκου.

Την αρχή έκανε το προσκείμενο στη Νέα Δημοκρατία τρολ LouellaDevil, που υποστήριξε ότι ο γιoς του Ζαραλίκου έχει διωχθεί για ενδοοικογενειακή βία και μάλιστα πως ο πατέρας του χρησιμοποίησε τις «πολιτικές γνωριμίες» του (;) για να «καθαρίσει». Το γεγονός βέβαια, ότι το παιδί δεν έχει κλείσει τα έξι του χρόνια, δεν απασχόλησε καθόλου τους παρακρατικούς μηχανισμούς προπαγάνδας. Η «πληροφορία» στηριζόταν σε έγγραφο του μονομελούς πλημμελειοδικείου για κάποιον Γεώργιο Ζαραλίκο, που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τον ανήλικο γιo του διάσημου κωμικού.

Ο λογαριασμός LouellaDevil είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν για τις χυδαίες επιθέσεις εναντίον συγγενών θυμάτων των Τεμπών, αλλά συνεχίζει να λειτουργεί, παρά το γεγονός ότι παραβιάζει βασικούς κανόνες της πλατφόρμας Χ καλώντας σε άσκηση βίας εναντίον πολιτικών χώρων.

Τις φήμες που διέδιδαν τα φιλο-νεοδημοκρατικά τρολ έπευσε να στηρίξει και ο δημοσιογράφος Μπάμπης Παπαπαναγιώτου – διορισμένος επί Νέας Δημοκρατίας ως σύμβουλος Επικοινωνίας στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΚΤΥΠ ΑΕ (Κτιριακές Υποδομές), Αθανάσιο Γιάνναρη.

Παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος λάσπης για τον γιο του Ζαραλίκου κατέρρευσε μέσα σε λίγα λεπτά, οι επιθέσεις εναντίον του γνωστού καλλιτέχνη συνεχίστηκαν με διαφορετικά επιχειρήματα και για άλλα θέματα, αποδεικνύοντας ότι η επίθεση είχε πολύ πιο κεντρικά χαρακτηριστικά.Το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Σωτηρόπουλος, έδωσε ουσιαστικά το σύνθημα της επίθεσης με ανάρτηση του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην οποία καλούσε τον Ζαραλίκο… να εγκαταλείψει τη χώρα.

Ο Σωτηρόπουλος είναι γνωστός στο χώρο του διαδικτύου σαν μια μηχανή παραγωγής fake news μέσω των οποίων συχνά προσπαθεί να κινητοποιήσει τις πιο ακροδεξιές και σκοτεινές ομάδες που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα. Όπως είχε αποκαλύψει από το 2022 έρευνα της εφημερίδας Αυγή, ο Σωτηρόπουλος παίζει εδώ και χρόνια κεντρικό ρόλο στο συντονισμό των διαδικτυακών επιθέσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος βέβαια, ο οποίος στο παρελθόν έχει δεχθεί ακόμη και επιθέσεις ένοπλων μπράβων στις παραστάσεις του για σχόλια που έκανε εναντίον του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη, δεν θα υπέκυπτε στα τρολ της ΝΔ (στα οποία απασχολούνταν και ο συνονόματος Παύλος Μαρινάκης). Απάντησε λοιπόν με το γνωστό του Χιούμορ.

Μέχρι τη στιγμή πάντως που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα μεγάλα μαγαζιά της ενημέρωσης προτιμούσαν να μην ασχολούνται με ένα θέμα, που αν μη τι άλλο θα τους προσέφερε πολλά κλικ. Ο μηχανισμός προπαγάνδας του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται ότι καλά κρατεί στην ελληνική ενημέρωση.

ΠΗΓΗ 

9 Αυγούστου 2026: Πανελλαδική ημέρα δράσης σε νησιά, βουνά και πόλεις ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη

BDS Greece

9 Αυγούστου 2026: Πανελλαδική ημέρα δράσης σε νησιά, βουνά και πόλεις ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.

 

Περισσότερες από 1000 μέρες γενοκτονίας συμπληρώνονται στη Γάζα. Το Ισραήλ συνεχίζει τον αποκλεισμό, τους βομβαρδισμούς και τις δολοφονίες, ενώ στη Δυτική Όχθη έποικοι κλέβουν τη γη των Παλαιστινίων. Πάνω από 9.500 πολιτικοί κρατούμενοι (ανάμεσά τους 400 παιδιά) βρίσκονται στα ισραηλινά κελιά υπό την απειλή της θανατικής ποινής.

 

Το ελληνικό κράτος είναι συνένοχο:

 

Μέσω Golden Visa και real estate, η Ελλάδα γίνεται καταφύγιο ισραηλινών κεφαλαίων, την ώρα που εμείς δεν βρίσκουμε σπίτι να μείνουμε.

Τα νησιά μας μετατρέπονται σε θέρετρα χαλάρωσης για τους στρατιώτες του IDF που ρημάζουν πόλεις.

Χρηματοδοτεί τη γενοκτονία με 5,8 δισ. € από τους φόρους μας (σε Elbit, PULS, SPIKE, «Ασπίδα Αχιλλέα»), λεφτά που λείπουν από την υγεία και την παιδεία.

Μετατρέπει τη Σούδα και τις ελληνικές βάσεις σε ορμητήρια υποστήριξης των σχεδίων Τραμπ-Νετανιάχου, μπλέκοντας πιο βαθιά τη χώρα μας στον πόλεμο.

 

Δεν θα επιτρέψουμε ο τόπος μας να γίνει το παραθεριστικό κέντρο των αυτουργών της γενοκτονίας. Ο ελληνικός λαός ξέρει τι σημαίνει κατοχή και φασισμός και στέκεται αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό της Παλαιστίνης.

 

Στις 9 Αυγούστου, γεμίζουμε τη χώρα με παλαιστινιακές σημαίες και συνθήματα. 

 

Οργάνωσε μια δράση ή συγκέντρωση εκεί που θα βρίσκεσαι (διακοπές ή δουλειά), στείλε μας τα στοιχεία και δες το σημείο σου να προστίθεται στον πανελλαδικό χάρτη αλληλεγγύης.

 

Απαιτούμε:

 

Κανένα ασφαλές καταφύγιο για υπόλογους εγκλημάτων πολέμου.

Επαναφορά βίζας για Ισραηλινούς πολίτες για ουσιαστικό έλεγχο αφίξεων.

Έλεγχο Ισραηλινών στρατιωτικών/εφέδρων για συμμετοχή σε εγκλήματα πολέμου, βάσει συστάσεων ΟΗΕ.

Διακοπή κάθε στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ.

Πλήρες εμπάργκο όπλων και κυρώσεις στο ισραηλινό καθεστώς απαρτχάιντ.

 

Λευτεριά στην Παλαιστίνη! 

 

Μπείτε στο παρακάτω λινκ, βρείτε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, συμπληρώστε την κινητοποίηση στην περιοχή που θα βρίσκεστε εκείνη την ημέρα και οργανωθείτε συλλογικά!

https://linktr.ee/9aug?

 

March to Gaza Greece | BDS Greece | Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας

Η νέα ΕΕ (2028-2034): ιδιωτικοποιήσεις, στρατιωτικοποίηση και φτωχοποίηση, του Νίκου Δαμιανάκη

 Νίκος Δαμιανάκης

Μια πολιτική οικονομία και δημοσιονομική αρχιτεκτονική ενάντια στους λαούς

Οι πρόσφατες επίσημες ανακοινώσεις και τα ενημερωτικά κείμενα των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη νέα προγραμματική περίοδο 2028–2034 (αναφορικά με την προαποφασισμένη οικονομική πολιτική της) αποτυπώνουν μια ουσιαστική αναδιάταξη των στρατηγικών προτεραιοτήτων της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης.

Η αυξανόμενη έμφαση στην ανταγωνιστικότητα, στη στρατηγική αυτονομία, στην αμυντική ικανότητα, στην ενεργειακή ασφάλεια και στον ψηφιακό μετασχηματισμό δεν συνιστά απλώς μεταβολή των χρηματοδοτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης. Αντίθετα, αντανακλά βαθύτερες μετατοπίσεις που συντελούνται στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα, στο οποίο η επιβράδυνση της παραγωγικότητας, η εντατικοποίηση του τεχνολογικού ανταγωνισμού, η αναδιάταξη των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας, η όξυνση των γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων και η αυξανόμενη σημασία της βιομηχανικής πολιτικής αναδιαμορφώνουν τις προϋποθέσεις οικονομικής αναπαραγωγής των αναπτυγμένων καπιταλιστικών οικονομιών.

Αυτές οι ευρωπαϊκές δημοσιονομικές κατευθύνσεις δεν μπορούν να ερμηνευθούν αποκλειστικά ως αποτέλεσμα μιας τεχνικής αναθεώρησης των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ένωσης. Η αναδιοργάνωση των δημοσιονομικών μηχανισμών, η συγκέντρωση των χρηματοδοτικών μέσων, η ενίσχυση της σύνδεσης των πόρων με συγκεκριμένα ορόσημα και μεταρρυθμίσεις, καθώς και η στενότερη διασύνδεση των εθνικών σχεδίων με τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς οικονομικού συντονισμού συγκροτούν ένα νέο υπόδειγμα οικονομικής διακυβέρνησης, στο οποίο η δημοσιονομική πολιτική λειτουργεί ολοένα και περισσότερο ως μηχανισμός στρατηγικού προσανατολισμού της επενδυτικής δραστηριότητας και της παραγωγικής αναδιάρθρωσης.

Οι μεταβολές αυτές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι δημοσιονομικοί θεσμοί δεν αντιμετωπίζονται ως ουδέτερα εργαλεία οικονομικής διαχείρισης, αλλά ως μορφές μέσω των οποίων οργανώνονται οι διαδικασίες κοινωνικής αναπαραγωγής, κατευθύνονται οι επενδυτικές επιλογές και διαμορφώνονται οι όροι αξιοποίησης του κεφαλαίου. Η αναδιάρθρωση των προτεραιοτήτων της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής δεν αφορά, επομένως, μόνο τη μεταβολή των ποσοστών χρηματοδότησης μεταξύ διαφορετικών τομέων πολιτικής. Εκφράζει μια συνολικότερη αναπροσαρμογή των σχέσεων μεταξύ κράτους, αγοράς και κεφαλαίου, μέσω της οποίας επιδιώκεται η προσαρμογή της ευρωπαϊκής οικονομίας στις νέες συνθήκες του διεθνούς ανταγωνισμού.

Στο πλαίσιο αυτό, η σταδιακή μετατόπιση από την παραδοσιακή επιδίωξη της περιφερειακής σύγκλισης προς την ανάδειξη της ανταγωνιστικότητας ως κυρίαρχης αρχής της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης σηματοδοτεί έναν βαθύτερο μετασχηματισμό του ίδιου του καθεστώτος συσσώρευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η προτεραιοποίηση της τεχνολογικής καινοτομίας, της αμυντικής βιομηχανίας, των ψηφιακών υποδομών, της ενεργειακής ασφάλειας, των κρίσιμων πρώτων υλών και της στρατηγικής αυτονομίας δεν αποτελεί απλή ανακατανομή χρηματοδοτικών προτεραιοτήτων, αλλά αντανακλά την προσπάθεια ανασυγκρότησης της ευρωπαϊκής κερδοφορίας σε συνθήκες επιβράδυνσης της παραγωγικότητας, όξυνσης του διεθνούς ανταγωνισμού και αναδιάταξης των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας. Η δημόσια πολιτική αναλαμβάνει πλέον ενεργότερο ρόλο στη διαμόρφωση των όρων αξιοποίησης του κεφαλαίου, κατευθύνοντας πόρους προς δραστηριότητες υψηλής οργανικής σύνθεσης και έντασης γνώσης, όπου έχουν ήδη συγκεντρωθεί οι ισχυρότεροι παραγωγικοί, τεχνολογικοί και χρηματοπιστωτικοί πόλοι της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η νέα δημοσιονομική αρχιτεκτονική

Οι πρόσφατες εξαγγελίες και τα ενημερωτικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποδηλώνουν ότι η νέα δημοσιονομική αρχιτεκτονική υπερβαίνει τη λογική της αναδιανεμητικής χρηματοδότησης και συγκροτεί ένα διαφορετικό υπόδειγμα οικονομικής διακυβέρνησης, στο οποίο οι δημόσιοι πόροι λειτουργούν ως μοχλός ενεργοποίησης ιδιωτικών επενδύσεων και στρατηγικών παραγωγικών μετασχηματισμών. Η σύνδεση της χρηματοδότησης με μεταρρυθμίσεις, ορόσημα και δείκτες επίδοσης, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και των μηχανισμών χρηματοδότησης μέσω των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών εργαλείων, αναβαθμίζει τον ρόλο του κράτους από διαχειριστή των δημοσίων δαπανών σε θεσμικό διαμεσολαβητή της διαδικασίας συσσώρευσης. Η δημοσιονομική πολιτική παύει έτσι να προσανατολίζεται πρωτίστως στην περιφερειακή εξισορρόπηση και εντάσσεται ολοένα περισσότερο στη στρατηγική αναδιοργάνωσης της παραγωγικής βάσης και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Τι είναι η Ιρανική κοινωνία; - Του Πέτρου Θ. Πιζάνια*

Τι είναι η Ιρανική κοινωνία;

• Πέτρος Θ. Πιζάνιας*

Τα τελευταία χρόνια με τους αλλεπάλληλους πολέμους έχουν ξεφυτρώσει στα τηλεοπτικά κανάλια και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς πολλοί αυτοσχέδιοι διεθνολόγοι. Δύσκολα κρύβουν ότι οι πόλεμοι αποτελούν μια ευκαιρία να εμφανιστούν σε κάποιο κανάλι ή ραδιόφωνο. Αλλά και τα ΜΜΕ τους προτιμάνε διότι εξασφαλίζουν ότι θα ανταλλάσσουν σοβαροφανώς προπαγανδιστικά στερεότυπα. Ο κανόνας αυτής της ευτελούς φλυαρίας συνίσταται σε μια εκκωφαντική άγνοια για το Ιράν.

Ωστόσο, ο καθένας μπορεί να μάθει και είναι αρκετά εύκολο να σχηματίσει μια κάποια γνώση για όσα έχουν γίνει σε αυτή τη χώρα κατά τη διάρκεια των σαράντα εφτά χρόνων από την Επανάστασή της: αρκεί να αφήσει για λίγο την αποβλάκωση στα κοινωνικά δίκτυα και να διαβάσει τα στοιχεία των ποικίλων υπηρεσιών του ΟΗΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, UΝESCO, Οργανισμός για το Διεθνές Εμπόριο και την Ανάπτυξη κ.ά.) αλλά και στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ιδού λοιπόν, σε πολύ αδρές γραμμές κάποια δεδομένα αρχίζοντας από το βασικότερο, τον πληθυσμό.

Το 1976, δηλαδή τον τελευταίο χρόνο πριν το ξέσπασμα της Επανάστασης, ο πληθυσμός του Ιράν ανερχόταν σε σαράντα εκατομμύρια και έως σήμερα έφτασε τα ενενήντα δύο. Πρόκειται για ένα τεράστιο δημογραφικό άλμα, μια πληθυσμιακή επανάσταση. Πώς κατάφερε τo επαναστατικό κράτος να στηρίξει αυτό το δημογραφικό επίτευγμα των Ιρανών πολιτών ενώ οι πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται σε σοβαρή δημογραφική κρίση; Αυτή η δημογραφική έκρηξη στο Ιράν σημαίνει πολυσχιδή απελευθέρωση της κοινωνίας αλλά και ποικιλόμορφη κρατική στήριξη του πληθυσμού. Από τα τρία πρώτα χρόνια στην εξουσία η επαναστατική κυβέρνησης του Ιράν πολλαπλασίασε τη χρηματοδότηση για την προστασία της υγείας του πληθυσμού.

Έτσι η νέα ιρανική εξουσία δημιούργησε σε λίγο χρόνο κέντρα υγείας σε όλα τα χωριά και τις συνοικίες. Από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διαπιστώνουμε τη ραγδαία βελτίωση της υγείας του πληθυσμού. Για παράδειγμα το 1975 ο κρίσιμος δείκτης της βρεφικής θνησιμότητας (θάνατοι τους δώδεκα πρώτους μήνες της ζωής) βρισκόταν στους 145 θανάτους βρεφών για κάθε χίλιες γεννήσεις ενώ σήμερα έχει πέσει σε μόλις έξι. Ο άλλος κρίσιμος δείκτης, δηλαδή το μέσο προσδόκιμο ζωής, αυξήθηκε από τα 55 έτη το 1975 στα 77 σήμερα. Ενδεικτικό στοιχείο είναι ο εμβολιασμός ενάντια στη φυματίωση που μάστιζε τον πληθυσμό του Ιράν επί δεκαετίες και πλέον. Την περίοδο της δικτατορίας του Σάχη έως το 1976 ο πληθυσμός ήταν εμβολιασμένος ενάντια στη φυματίωση μόλις κατά 8% –προφανώς τα ευκατάστατα κοινωνικά στρώματα. Ενώ στα δέκα πρώτα χρόνια του επαναστατικού κράτους το ποσοστό εμβολιασμού έφτασε το 95%. Κάτι αντίστοιχο ισχύει για τον τύφο και άλλες θανατηφόρες ασθένειες.

Τα ίδια εντυπωσιακά αποτελέσματα ισχύουν για την ευμάρεια. Ενδεικτικά, η Μέση αγοραστική ικανότητα των Ιρανών αυξήθηκε 3,5 φορές, δηλαδή ταχύτερα από την αύξηση του πληθυσμού, κάτι το οποίο προϋποθέτει επενδύσεις. Πράγματι, η επαναστατική κυβέρνηση τριπλασίασε τις άμεσες επενδύσεις στη βιομηχανία και τη βιοτεχνία και διένειμε γαίες σε ακτήμονες και μικρούς αγρότες τις οποίες εθνικοποίησε αφήνοντας, ωστόσο, ελεύθερη την κλίμακα της γαιοκτησίας. Στην ηλεκτρική ενέργεια έριξε ιδιαίτερο βάρος όπου κατά μέσο όρο από 6 χιλιάδες κιλοβατώρες τον χρόνο κατ’ άτομο έφτασε το 2022 στις 40.000 κιλοβατώρες μαζί με την βιομηχανική κατανάλωση. Σήμερα, εκτός της πυρηνικής ενέργειας, το Ιράν διαθέτει 480 ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες με φυσικό αέριο τις οποίες προσπαθούν να καταστρέψουν Αμερικανοί και Ισραηλινοί.

Ωστόσο, ποια είναι η ποιότητα, ήτοι το μορφωτικό επίπεδο του πληθυσμού του Ιράν; Στο Ιράν το 1975, δηλαδή δύο χρόνια πριν το ξέσπασμα της Επανάστασης, οι αναλφάβητοι ανέρχονταν κατά μέσο όρο στο 63% του συνολικού πληθυσμού της χώρας με τις γυναίκες να ξεπερνάνε αισθητά αυτό το ποσοστό. Στη διάρκεια των χρόνων που μεσολάβησαν έως σήμερα η Επανάσταση κατόρθωσε να μειώσει τον αναλφαβητισμό στο 8% του πληθυσμού κάτι το οποίο αποτελεί αναμφίβολα μεγάλο επίτευγμα (την ίδια στιγμή το 21% των Αμερικανών και Αμερικανίδων είναι επισήμως καταμετρημένοι ως αναλφάβητοι)

Σήμερα στο Ιράν, το 98% του πληθυσμού αντίστοιχων ηλικιών και των δύο φύλων φοιτά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, το 92% συνεχίζει στο γυμνάσιο και το 81% στο Λύκειο. Επίσης το 45% του πληθυσμού του Ιράν κατέχει κάποιο δίπλωμα μεταλυκειακής εκπαίδευσης από τους οποίους το 25% πανεπιστημιακό πτυχίο. Από τον συνολικό πληθυσμό που αντιστοιχεί στις ηλικίες μεταξύ 18 και 24 ετών σήμερα  το 62% φοιτά σε τριτοβάθμια ιδρύματα από τον οποίο το 48% είναι γυναίκες. Από το σύνολο των φοιτητών και φοιτητριών το 42% σπουδάζει φυσικές επιστήμες, μαθηματικά, τεχνολογία και ειδικότητες μηχανικών (στις ΗΠΑ μόλις το 16% και στην Ελλάδα το 29%) και από αυτό το υποσύνολο του ιρανικού φοιτητικού πληθυσμού το 32% είναι γυναίκες.

Πάρος: Τσιμέντο, ελίτ τουρισμός και η περίεργη συναίνεση του ΣτΕ

Η κατασκευαστική ΕΚΤΕΡ και η απόφαση του ΣτΕ για μια από τις πιο εμβληματικές, περιβαλλοντικά ευαίσθητες και προστατευόμενες τοποθεσίες των Κυκλάδων, τις Κολυμπήθρες

Χάρης Φραντζής 

Το Συμβούλιο της Επικρατείας άναψε πράσινο φως για να προχωρήσει μια επένδυση πέντε αστέρων, δυναμικότητας 240 κλινών, η οποία περιλαμβάνει εκτεταμένες εγκαταστάσεις ευεξίας, χώρους εστίασης, πισίνες, υπόγειες υποδομές και τμήμα glamping σε μια από τις πιο εμβληματικές, περιβαλλοντικά ευαίσθητες και προστατευόμενες τοποθεσίες των Κυκλάδων, τις Κολυμπήθρες. Η κοινωνία της Πάρου από την πρώτη στιγμή εναντιώθηκε στο συγκεκριμένο πρότζεκτ τόσο με αρνητικές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και της Κοινότητας Νάουσας όσο και με διαμαρτυρίες και τη συλλογή χιλιάδων υπογραφών.

Ο σχεδιασμός, τον οποίο η κατασκευαστική εταιρεία προβάλλει ως περιβαλλοντικά φιλικό με χαμηλά κτίσματα κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, στην πραγματικότητα θα υποκαθιστά το λιτό κυκλαδίτικο μέτρο με ένα συγκρότημα συνολικής δόμησης 7.967 τετραγωνικών μέτρων. Το έργο περιλαμβάνει διώροφα κτίρια (έως και στο 20% της συνολικής δόμησης) και εκτεταμένους βοηθητικούς χώρους, λαμβάνοντας την έγκριση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) και τη σφραγίδα της ολομέλειας του ΣτΕ.

Για να αντιληφθεί κάποιος το μέγεθος της πολεοδομικής παρέκκλισης αρκεί η σύγκριση με το τι ισχύει για τους μόνιμους κατοίκους και τους μικροϊδιοκτήτες της περιοχής. Βάσει του γενικού πολεοδομικού σχεδίου (ΓΠΣ) της Πάρου, ένας απλός πολίτης στην ίδια ζώνη δεν δικαιούται να ανεγείρει παρά μόνο ένα λιθόκτιστο ισόγειο σπίτι έως 100 τ.μ., χωρίς υπόγεια και πισίνες. Ωστόσο, μέσω των ειδικών πολεοδομικών σχεδίων (ΕΠΣ) –μηχανισμός που επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να ανατρέπει τους τοπικούς κανόνες χάριν «στρατηγικών» επενδύσεων– η εταιρεία ΕΚΤΕΡ του Αθανάσιου Σίψα αποκτά το αποκλειστικό προνόμιο να xτίσει με συντελεστή δόμησης 40% μεγαλύτερο απ’ ό,τι όλοι οι άλλοι πολίτες.

Με τον τρόπο αυτό αναμένεται να οικοδομηθεί ένα ολόκληρο «χωριό» για «υπερτοπικό τουρισμό» και πλούσιους τουρίστες, εξαφανίζοντας στην πράξη κάθε πνεύμα και ουσία τοπικής διαβούλευσης και σχεδιασμού. Η τοπική αυτοδιοίκηση παρακολουθεί αμήχανη την πλήρη ανατροπή των κανόνων που ισχύουν για τους απλούς δημότες. Η παρέκκλιση αυτή δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο για όλο το σύμπλεγμα των Κυκλάδων, καθώς αποδεικνύει ότι οι τοπικές πολεοδομικές σταθερές μπορούν να ακυρωθούν ανά πάσα στιγμή.

Η Εποχή των MegaFires: Πώς οι μεγαπυρκαγιές έγιναν η νέα κανονικότητα στην Ευρώπη - Αποκαλυπτική έρευνα του MIIR (ΕΙΚΟΝΕΣ, ΧΑΡΤΕΣ & ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

Η Εποχή των MegaFires

Πώς οι μεγαπυρκαγιές έγιναν η νέα κανονικότητα στην Ευρώπη

Έρευνα – Κείμενο: Ιωάννα Λουλούδη, Κώστας Ζαφειρόπουλος
Ανάλυση Δεδομένων – Visualizations: Κωνσταντίνα Μαλτεπιώτη
Εικονογράφηση: Λουίζα Καραγεωργίου

Πέντε διαφορετικές χώρες, ένα πύρινο παρόν, ένα δυστοπικό μέλλον. Περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι τις τελευταίες ημέρες εγκατέλειψαν τα σπίτια και τα καταλύματά τους για να γλιτώσουν από την πύρινη κόλαση του Καπ Φερέ στη νοτιοδυτική Γαλλία, όπου περισσότερα από 100.000 στρέμματα έγιναν στάχτη, ενώ τουλάχιστον 23.000 ακόμη πολίτες εκκένωσαν το Μπισκαρός λίγο πιο νότια. Δραματικές εκκλήσεις για βοήθεια στην ΕΕ απηύθυναν και οι αρχές στην Ισπανία, καθώς μαστίζεται από ισχυρότατες πυρκαγιές στα δυτικά της Μαδρίτης και στις επαρχίες Άβιλα και Γκουνταλαχάρα. Εδώ και ένα μήνα η χώρα βιώνει έναν πύρινο κλοιό, με τις αρχές να δηλώνουν πως πάνω από 1,1 εκατομμύρια στρέμματα κάηκαν ήδη σε 29 πυρκαγιές το 2026, ενώ τουλάχιστον δώδεκα άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Όλο τον Ιούλιο η Ευρώπη φλέγεται. Η πυρκαγιά που εξαπλώθηκε στη νότια Νορβηγία «καταβρόχθισε» στο πέρασμά της περισσότερα από εκατό σπίτια και δασική έκταση στην πόλη Ντράμεν. Στάχτη έγιναν και 135.000 στρέμματα γης στη νότια Πορτογαλία εξαιτίας της μέγα-πυρκαγιάς που ξεκίνησε στις αρχές Ιουλίου στην πόλη Βουζέλα, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να ζητήσει ευρωπαϊκές ενισχύσεις για την κατάσβεσή της. Στην Ελλάδα, δύο άνθρωποι βρήκαν τραγικό θάνατο στη φωτιά στο Ωραιόκαστρο, ενώ η πυροσβεστική κλήθηκε να καταστείλει και πάλι πυρκαγιές σε περιοχές -Εύβοια, Αττική, Χίο- που έχουν σχετικά πρόσφατα πληγεί από μεγάλες πυρκαγιές. 

Περιηγηθείτε εδώ στην interactive scrolly παρουσίαση της νέας έρευνας δεδομένων του MIIR. 

Δορυφορική εικόνα σύννεφου καπνού 620 χιλιομέτρων πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, προερχόμενου από τις πυρκαγιές που μαίνονταν στη Βουζέλα της Πορτογαλίας στις 3 Ιουλίου 2026. – Πηγή: Ευρωπαϊκή Ένωση, Copernicus Sentinel-3

Οι προαναφερθείσες πυρκαγιές αποτελούν μέρος μιας νέας κανονικότητας που αποτυπώνεται στα ευρήματα της έρευνας που πραγματοποίησε το MIIR σε συνεργασία με επτά δημοσιογραφικές ομάδες του European Data Journalism Network στο πλαίσιο του ChatEurope, και η οποία δείχνει ότι οι ακραίες πυρκαγιές ήρθαν για να μείνουν στην Ευρώπη, απειλώντας πολύτιμους οικοτόπους, ανθρώπινες ζωές και τα πιο ευάλωτα είδη της Γηραιάς Ηπείρου.

Μέσα από την ανάλυση δεδομένων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για τις Δασικές Πυρκαγιές του προγράμματος Copernicus – EFFIS καταγράψαμε τον αυξανόμενο αντίκτυπο των πυρκαγιών στην ευρωπαϊκή ήπειρο τα τελευταία δέκα χρόνια. Αναλύσαμε σχεδόν 24.000 πυρκαγιές που καταγράφηκαν από το EFFIS σε 26 χώρες από το 2015 έως το 2025 μεταξύ των μηνών Απριλίου και Οκτωβρίου (αντιπυρική περίοδος) και διαπιστώσαμε ότι οι πυρκαγιές άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 45 εκατομμύρια στρέμματα καμένης γης σε ολόκληρη την Ευρώπη – μια έκταση μεγαλύτερη από την Εσθονία. 

Διαβάστε την πλήρη μεθοδολογία και τον κώδικα που χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή και την ανάλυση των δεδομένων εδώ.

Η έκταση αυτή ενδέχεται να είναι και ευρύτερη, εάν ληφθεί υπόψη πως οι πυρκαγιές που ανιχνεύονται από το EFFIS αντιπροσωπεύουν περίπου το 95% των συνολικών καμένων εκτάσεων που αναφέρονται σε εθνικό επίπεδο, καθώς δεν προσμετρώνται οι μικρότερες πυρκαγιές που δεν ξεπερνούν το δορυφορικό όριο ανίχνευσης. 

Από την έρευνα προκύπτει ακόμη πως οι μεγάλες πυρκαγιές έχουν καταστεί πιο συχνές μετά το 2021, καθώς και ότι συγκεντρώνονται σε μικρό αριθμό περιοχών, καίνε κυρίως θαμνώδεις και δασικές εκτάσεις μεταβατικού τύπου, εκδηλώνονται συχνά σε αγροτικές περιοχές και πλήττουν επανειλημμένα προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000.

“Έκκληση για Εφημερίδα των Συντακτών και τη δημοσιογραφία”: Κείμενο έκκλησης εξωτερικών συνεργατών της "Εφ.Συν.", με αφορμή απολύσεις δημοσιογράφων

Οι συνεργάτες της ΕφΣυν κάνουν έκκληση στον Δ. Μελισσανίδη

Για δεύτερη φορά τους τελευταίους μήνες οι συνεργάτες-αρθρογράφοι της Εφημερίδας των Συντακτών, εξαίρετοι επιστήμονες, Πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι, παρεμβαίνουν στις εξελίξεις της εφημερίδας μετά τις απολύσεις και τις καταγγελίες για κρούσματα λογοκρισίας και εκφοβισμού. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συνεργάτες της εφημερίδας παρέχουν τα άρθρα τους αμισθί και έχουν συμβάλει στα “πέτρινα χρόνια” κατά τα οποία η εφημερίδα πάσχιζε να σταθεί ως εναλλακτική δημοσιογραφική φωνή.

Οι πρόσφατες απολύσεις όμως, όπως του Γιάννη Κιμπουρόπουλου, το ψήφισμα των εργαζόμενων που ζητούσε και απεργιακές κινητοποιήσεις, οι καταγγελίες για λογοκρισία και εκφοβισμό δημοσιογράφων από διευθυντικά δημοσιογραφικά στελέχη που το προηγούμενο διάστημα μιλούσαν για την επιτυχία της “αδέσμευτης εφημερίδας”, έφεραν μια ακόμη παρέμβασή τους.

Με τίτλο “Έκκληση για Εφημερίδα των Συντακτών και τη δημοσιογραφία” 14 συνεργάτες υπογράφουν ονομαστικά το παρακάτω κείμενο καλώντας την ιδιοκτησία να παγώσει τις απολύσεις και την αποκατάσταση της εργασιακής ειρήνης.

Το κείμενο με τις υπογραφές των συνεργατών:

Με λύπη και ανησυχία παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην Εφημερίδα των Συντακτών μετά τη μεταβίβαση του 51% της ιδιοκτησίας της στον όμιλο επιχειρήσεων του κ. Μελισσανίδη: απολύσεις δημοσιογράφων και εργαζομένων, άσκηση λογοκρισίας, κλίμα εκφοβισμού. Οι συνεργάτες/-τριες της εφημερίδας που υπογράφουμε αυτή την έκκληση απευθυνόμαστε στη διοίκηση και στους εργαζόμενους της ΕφΣυν, καθώς και στις αρμόδιες συνδικαλιστικές ενώσεις τους, ζητώντας να συμβάλουν, με όποια μέσα θεωρήσουν αναγκαία, στην αποκατάσταση της τραυματισμένης τιμής της ελληνικής δημοσιογραφίας.

Οι περισσότεροι/-ες από εμάς συνεργαζόμαστε επί χρόνια κι εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε με την ΕφΣυν χωρίς αμοιβή, θέλοντας να ενισχύσουμε ένα πολλά υποσχόμενο συνεταιριστικό εγχείρημα. Η προσφορά μας ήταν και είναι έκφραση της εμπιστοσύνης και της εκτίμησής μας σε δημοσιογράφους όπως στους απολυθέντες (με τελευταίο τον Γιάννη Κιμπουρόπουλο) και πολλούς άλλους, αποχωρήσαντες ή παραμένοντες, που με τα κείμενά τους υπηρετούν τις αρχές που πρέσβευε η εφημερίδα: την ανεξαρτησία απέναντι στις κυβερνητικές εξουσίες και τις επιχειρηματικές σκοπιμότητες, την προάσπιση της δημοκρατίας, των πολιτικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, των ποικίλων μορφών βίας και αυταρχισμού, την καταγγελία της λεηλασίας του περιβάλλοντος και των άδικων πολέμων.

Έχουμε επίγνωση ότι η χρυσή εποχή των εφημερίδων έχει παρέλθει – και στην Ελλάδα και διεθνώς. Ωστόσο, η ανάγκη για ανεξάρτητη δημοσιογραφία παραμένει επιτακτική. Αυτός είναι και ο λόγος που ζητάμε το πάγωμα των απολύσεων και την αποκατάσταση περιβάλλοντος εργασιακής ειρήνης και ασφάλειας, αλλά και δημιουργικότητας και ελευθερίας.

Στα 14 χρόνια της ύπαρξής της, η ΕφΣυν καλλιέργησε μια παράδοση ανεξαρτησίας. Η ΕφΣυν έχει δώσει, κι εξακολουθεί να δίνει, δείγματα αδέσμευτης, θαρραλέας δημοσιογραφίας. Τιμούμε τους δημοσιογράφους της που με τα ρεπορτάζ και τις απόψεις τους συνεχίζουν αυτή την παράδοση κι ευχόμαστε να τους δίνεται η δυνατότητα να εργάζονται σε συνθήκες εργοδοτικού, διευθυντικού και συναδελφικού σεβασμού της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειάς τους.

Απευθυνόμαστε και στους αναγνώστες που συνέβαλαν στην εδραίωση της φυσιογνωμίας της ΕφΣυν, ζητώντας τους να δείξουν την αλληλεγγύη τους προς τους ανθρώπους που με συνέπεια και αυταπάρνηση έχτισαν αυτή την εφημερίδα και σήμερα έχουν απομακρυνθεί, καθώς και προς εκείνους που εξακολουθούν να μάχονται με ευθύνη και σοβαρότητα. Δεν θέλουμε και άλλοι εργαζόμενοι της εφημερίδας να βρεθούν στην ανεργία, δεν θέλουμε η ΕφΣυν να φυλλορροήσει κυκλοφοριακά, να βουλιάξει μες στην ανυποληψία. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν βαρύ πλήγμα για την ελευθερία του Τύπου.

Προασπίζοντας την αξιοπρέπεια των δημοσιογράφων της ΕφΣυν προασπίζουμε τη δημοσιογραφία, όσο μπορούμε.

Ολύμπιος Δαφέρμος, μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός

Δημήτρης Καλτσώνης, καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Χρήστος Λάσκος, εκπαιδευτικός

Γιώργος Λιερός, συγγραφέας

Βασίλης Λιόσης, εκπαιδευτικός-συγγραφέας

Τάκης Μαστρογιαννόπουλος, συνταξιούχος

Γιάννης Μαυρής, πολιτικός επιστήμονας

Νίκος Ξυδάκης, δημοσιογράφος

Τάσης Παπαϊωάννου, αρχιτέκτων, ομ. καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Μανώλης Πιμπλής, δημοσιογράφος

Πέπη Ρηγοπούλου, ομ. καθηγήτρια ΕΚΠΑ

Μαριάννα Τζιαντζή, συγγραφέας-δημοσιογράφος

Θωμάς Τσαλαπάτης, συγγραφέας-αρθρογράφος

Reporters United

ΠΗΓΗ