20 Φεβρουαρίου 2026

Σάββατο 21/2/2026: Συγκέντρωση στο Σύνταγμα ενάντια στην αποστολή Ελλήνων στρατιωτών στη Γάζα

21ΦΕΒ26 | Συγκέντρωση στο Σύνταγμα ενάντια στην αποστολή ελλήνων στρατιωτών στη Γάζα

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων* και η Ένωση Παλαιστίνιων Εργαζομένου καλούν το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026 στις 11 πμ. «το λαό της Αθήνας, τους δημοκρατικούς και ειρηνόφιλους πολίτες» να διαδηλώσουν μαζικά στο Σύνταγμα «για να μην πάει ούτε ένας έλληνας φαντάρος στη Γάζα, να μην γίνει η χώρα μας αρωγός στα σχέδια γενοκτονίας του Ισραήλ».

Η κυβέρνηση της ΝΔ «στο πλαίσιο της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης στη Γάζα (International Stabilization Force) που σύστησε ο Τράμπ με τον καταζητούμενο από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Νετανιάχου εδώ και καιρό έχει αποσπάσει δύο έλληνες αξιωματικούς στο αρχηγείο του πολιτικοστρατιωτικού κέντρου συντονισμού (Civil Military Coordination Center-CMCC) στο Κιριάτ Γκατ του νότιου Ισραήλ, υπό την ηγεσία των Αμερικανών», σημειώνει στο κάλεσμά της η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και επισημαίνει ότι «δεν πρόκειται για ειρηνευτική αποστολή» αλλά «για στρατιωτική εμπλοκή εκεί και βοήθεια εκεί, όπου απέτυχε το σιωνιστικό Ισραήλ: στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού της Γάζας».

«Για ποια ειρήνη”  μιλάνε όμως οι σιωνιστές;» αναρωτιέται ρητορικά η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και υπογραμμίζει πως  «η ειρήνη”  που σχεδιάζουν τους έρχεται να ολοκληρώσει ότι άφησε όρθιο ο πόλεμος τους καθώς η σφαγή του Παλαιστινιακού λαού συνεχίζεται.

«Όλο το διάστημα που μεσολαβεί από την κατάπαυση του πυρός», συμπληρώνει «συνεχίζονται καθημερινά οι δολοφονίες παλαιστινίων αλλά και καταστροφή των όποιων υποδομών έχουν απομείνει (πρόσφατα βομβαρδίστηκε το υδραγωγείο της Ράφα), ενώ η παρεμπόδιση της ανθρωπιστικής βοήθειας και η πολιτική εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού με σταθερή επιδίωξη των σιωνιστών των ΗΠΑ – ΕΕ - ΝΑΤΟ στην επιβολή του αρχικού σχεδίου τους για την περιοχή». 

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης καλεί «το φιλειρηνικό λαό της Αθήνας που εδώ και χρόνια πλαισιώνει και μαζικοποιεί τις διαδηλώσεις ενάντια στη σφαγή που διαπράττει το Ισραήλ με την αρωγή των ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ» να διαδηλώσουν το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου, στις 11 πμ., απέναντι από το Κοινοβούλιο, στο Σύνταγμα, «ενάντια στην αποστολή ελληνικού στρατού στην κατεχόμενη Γάζα» και να απαιτήσουν όλοι μαζί:

«Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορά μας - Καμιά εμπλοκή και στήριξη στην γενοκτονία και την κατοχήΆρση του αποκλεισμού της Γάζας – Λευτεριά στην Παλαιστίνη - Ανεξάρτητο Παλαιστινιακό ΚράτοςΝα εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΔΠΔ και να τιμωρηθούν οι υπόδικοι εγκληματίες σιωνιστές».

*Μέλος και από τα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό είναι και η ΠΕΣΕΚ.

ΠΗΓΗ 

Σύρος - Τήνος / Ψηφίσματα συμπαράστασης στους διωκόμενους κατοίκους της Τήνου: διώκονται επειδή υπερασπίστηκαν ειρηνικά το νησί τους, επειδή είπαν “όχι” στις ανεμογεννήτριες - Κάλεσμα συμπαράστασης την ημέρα της δίκης, Τρίτη 24/02/2026, ώρα 9:00 στην πλατεία Μιαούλη (ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ)

altersyros: Η δίκη, που ήταν να πραγματοποιηθεί στις 16/2/2026, διεκόπη επειδή, εξ αιτίας του απαγορευτικού απόπλου, οι κατηγορούμενοι δεν μπόρεσαν να έρθουν στο δικαστήριο της Σύρου. Η δίκη προγραμματίστηκε να πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2026.

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η Τήνος κατά των ανεμογεννητριών 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την επέλαση της ενεργειακής φρενίτιδας και τις καταστροφικές συνέπειες σε βουνά, δάση, λίμνες, ποτάμια, νησιά, θάλασσες και γενικότερα στο περιβάλλον και την βιοποικιλότητα της χώρας, ενδεικτικά στα παρακάτω:  

- Ακολουθούν ψηφίσματα:  

*** 

 5. Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

 

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Κάλεσμα συμπαράστασης στους διωκόμενους κατοίκους της Τήνου- Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των νησιών να αποφασίζουν για το μέλλον τους


Την Τρίτη, 24/02/2026, στη Σύρο οδηγούνται στο εδώλιο ενεργοί πολίτες της Τήνου, επειδή ύψωσαν τη φωνή τους για τον τόπο τους.

To Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου στέκεται με αλληλεγγύη στο πλάι των διωκόμενων πολιτών, υπερασπιζόμενο το αυτονόητο δικαίωμα των νησιωτών να έχουν λόγο για το μέλλον των νησιών τους.

Οι κοινωνίες των νησιών μας έχουν καθολικά αντιταχθεί στο «όραμα» μετατροπής τους σε «πλωτές μπαταρίες». Η εγκατάσταση βιομηχανικών αιολικών πάρκων, απολύτως ασύμβατων με τις κλίμακες και το ανάγλυφο των τόπων μας, δεν μπορεί να επιβάλλεται ως τετελεσμένο, ούτε μέσω της ποινικοποίησης της κοινωνικής αντίστασης.

Το Παρατηρητήριο έχει το ίδιο υπάρξει στόχος εκδικητικών διώξεων τύπου SLAPP, επειδή τόλμησε να διεκδικήσει την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων της Σύρου. Έχουμε, λοιπόν, έναν λόγο παραπάνω να στεκόμαστε δίπλα σε όσους αγωνίζονται με αξιοπρέπεια, επιμονή και δημοκρατικό τρόπο.

Καλούμε τους πολίτες της Σύρου και των Κυκλάδων να σταθούν στο πλευρό των διωκόμενων, να διαδώσουν το μήνυμα και να μην αφήσουν την τρομοκράτηση να περάσει. Δεν έχουμε κοινά συμφέροντα με τους ολιγάρχες της ενέργειας που οραματίζονται βιομηχανικά έργα σε κάθε απάτητη γωνιά της πατρίδας μας, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη φύση και τον άνθρωπο. Η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να προχωρήσει με φίμωση των κοινωνιών, αλλά με συμμετοχή, σεβασμό και δίκαιες λύσεις.

Κάλεσμα συμπαράστασης: Την Τρίτη 24/2 στις 09:00, δίνουμε ραντεβού στην Πλατεία Μιαούλη. Συμπαραστεκόμαστε ειρηνικά στους διωκόμενους κατοίκους της Τήνου - Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όλων μας να προστατεύουμε τον τόπο μας.

Σήμερα είναι η Τήνος. Αύριο μπορεί να είναι οποιοδήποτε νησί.

19.02.2026

Το Διοικητικό Συμβούλιο

***

4. ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής - Τμήμα Κυκλάδων 

 

 

Ψήφισμα αλληλεγγύης στους διωκόμενους κατοίκους της Τήνου 

 

Τη Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2026, δεκάδες κάτοικοι της Τήνου σύρονται για δεύτερη φορά για να δικαστούν στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Σύρου.

Οι διώξεις αυτές, που προέκυψαν ύστερα από αγωγή εταιρείας αιολικών και αυτεπάγγελτες ενέργειες των αρχών, αποδίδουν κατηγορίες ασύμβατες με τον ειρηνικό χαρακτήρα των δράσεων και τη μαζική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών στις βουνοκορφές του νησιού τους.

«Κουλτούρα φερέτρων» από την κυβέρνηση: Φτιάχνει κλίμα για συμμετοχή στον στρατό κατοχής της Γάζας - Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα και στην Παλαιστίνη ζητούν δικηγόροι

Πλάι σε αυτούς τους «ανθρωπιστές» θέλει να στείλει η κυβέρνηση Ελληνες στρατιωτικούς


«ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΦΕΡΕΤΡΩΝ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
 
Φτιάχνει κλίμα για συμμετοχή στον στρατό κατοχής της Γάζας

«Παράδειγμα» ο θάνατος στρατιωτικών για την «προβολή ισχύος» σε αποστολές εκτός συνόρων, λέει ο Δένδιας!



Κλίμα για την αποστολή στελεχών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην κατοχική δύναμη της Γάζας φτιάχνει η κυβέρνηση, ώστε με τον μανδύα του ...ανθρωπισμού να βάλουν πλάτη στα κατάπτυστα σχέδια των ΗΠΑ, Ισραήλ και ΝΑΤΟ.

Συγκεκριμένα, την ώρα που η κυβέρνηση δρομολογεί τη συμμετοχή με τάγμα (με στοιχεία του Υγειονομικού Σώματος και του Μηχανικού, όπως και τμήμα παροχής ασφαλείας, μάχιμο δηλαδή τμήμα) στον στρατό κατοχής «Διεθνής Δύναμη Σταθεροποίησης», ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας παρέστη χθες στην τελετή ονοματοδοσίας των κτιρίων διαβίωσης της Σχολής Αξιωματικών Νοσηλευτικής σε «Πτέρυγα Υποναυάρχου (ΥΝ) Γλυκερίας Μεμεκίδου» και «Πτέρυγα Υποπτεράρχου (ΥΝ) Ευαγγελίας Ανδρεαδάκη». «Απόδοση φόρου τιμής» σε δύο γυναίκες «οι οποίες έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, συμμετέχοντας σε αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη», όπως λένε από το υπουργείο, «στρογγυλεύοντας» το οδυνηρό φιάσκο της 17/9/2023, που είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 5 ανθρώπων, 3 στρατιωτικών και 2 πολιτών, συν τον τραυματισμό πολλών άλλων, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε την «αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας» στην πόλη Ντέρνα της Λιβύης, μετά τις καταστροφές από την κακοκαιρία «Daniel», προκειμένου να «προβάλει ισχύ» στη διαλυμένη από τους ΝΑΤΟικούς Λιβύη.

Το παραδέχτηκε άλλωστε και ο Δένδιας, που πιστός στην «κουλτούρα του φέρετρου» έφτασε να λέει πως «επικροτούμε την προσφορά, αναγνωρίζουμε την απώλεια και προβάλλουμε το παράδειγμα», «εξηγώντας» ότι η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι μόνο η υπεράσπιση συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και η «παρουσία εκτός συνόρων» (!), στις λεγόμενες «ανθρωπιστικές» αποστολές. «Η ισχύς της πατρίδας μας εμπεριέχει, ιδίως σήμερα, αυτό που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν "Soft Power", ήπια ισχύς. Και η ισχύς αυτή προέρχεται ακριβώς από την υπηρέτηση του ανθρωπιστικού καθήκοντος», είπε, εννοώντας το «καθήκον» που καλεί το κεφάλαιο.

Παρέλαση Αμερικανών στην Αθήνα και στο βάθος Ιράν

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, στην Αθήνα αναμένεται ο Αμερικανός πτέραρχος Alexus G. Grynkewich. Στο πρόγραμμά του έχει συναντήσεις με τον υπουργό Αμυνας, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και την πρέσβειρα των ΗΠΑ, ενώ σύμφωνα με όσα γράφονται δεν αποκλείεται και επίσκεψή του σε κάποια από τα αμερικανοΝΑΤΟικά ορμητήρια ανά την Ελλάδα, από τη Σούδα και τη Λάρισα έως την Αλεξανδρούπολη.

Λίγο αργότερα, μέσα στη μέρα, ο Δένδιας θα συναντηθεί και με αντιπροσωπεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ που πραγματοποιεί «επίσκεψη» στην Αθήνα. Επικεφαλής της αντιπροσωπείας είναι ο Jerry Moran και μέλη της η Kristin Gillibrand, ο John Barrasso, ο John Boozman, η Deb Fischer και ο Gary Peters. Στη συνάντηση θα συμμετάσχει επίσης η πρέσβειρα Κ. Γκίλφοϊλ. Θα ακολουθήσει «γεύμα εργασίας».

Επίσης, στο ΥΠΕΞ έχουν ετοιμαστεί για το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων που συνεδριάζει τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, εξετάζοντας μεταξύ άλλων την «κατάσταση στη Μέση Ανατολή, υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων όσον αφορά τη Γάζα, τη Δυτική Οχθη και ενδεχομένως το Ιράν». Οι υπουργοί θα συναντηθούν και με τον Nikolai Mladenov, ορισμένο από τον Τραμπ «ύπατο εκπρόσωπο για τη Γάζα» στο «Συμβούλιο Ειρήνης» που έστησε.

ΠΗΓΗ 

Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα και στην Παλαιστίνη

Η ελληνική κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, σε συνέχεια της πολιτικής συστράτευσης και συνενοχής με το κατοχικό κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ και, επί της ουσίας, πολιτικής ενίσχυσης και επιβράβευσης της γενοκτονικής πολιτικής του στη Γάζα, προετοιμάζει την συμμετοχή του ελληνικού στρατού στην λεγόμενη «Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης» στη Γάζα, ενός τραμπικού σχεδίου κατάληψης και κατοχής της Γάζας. Με βάση τις δημοσιοποιημένες μέχρι τώρα πληροφορίες, έχει αποφασιστεί η συμμετοχή με «τάγματος μειωμένης σύνθεσης 100-150 ανδρών». Η ελληνική κυβέρνηση φιλοδοξεί να εμπλακεί ακόμα περισσότερο στη γενοκτονία στέλνοντας στρατό με σκοπό την «ασφάλεια», δηλαδή ασφαλείας για τον ισραηλινό στρατό κατοχής. Σύμφωνα μάλιστα με το άρθρο της Καθημερινής «τα μάχιμα τμήματα των Ενόπλων Δυνάμεων θα κινούνται στη Γάζα με τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα αναγνώρισης του Στρατού Ξηράς, κατά πάσα πιθανότητα με Μ-1117» και «ήδη δραστηριοποιούνται δύο αξιωματικοί που έχουν αποσπαστεί στο αρχηγείο του πολιτικοστρατιωτικού κέντρου συντονισμού (Civil Military Coordination Center-CMCC) στο Κιριάτ Γκατ του νότιου Ισραήλ, υπό την ηγεσία των Αμερικανών».

Berlinale: Περισσότεροι από 80 καλλιτέχνες καταγγέλλουν τη σιωπή του φεστιβάλ απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα

Μικρή παλαιστινιακή σημαία και καρφίτσα με την Αρκούδα της Berlinale διακρίνονται στο T-shirt του Ilja Rautsi, καθώς παρευρίσκεται σε συνέντευξη Τύπου για την ταινία «Nightborn (Yon Lapsi)» στο πλαίσιο του 76ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, στο Βερολίνο της Γερμανίας, στις 14 Φεβρουαρίου 2026
EPA, FABIAN SOMMER

Berlinale: Περισσότεροι από 80 καλλιτέχνες καταγγέλλουν τη σιωπή του φεστιβάλ απέναντι στη γενοκτονία στη Γάζα

«Καλούμε τη Berlinale να εκπληρώσει το ηθικό της καθήκον και να δηλώσει ξεκάθαρα την αντίθεσή της στη γενοκτονία του Ισραήλ», αναφέρουν σε ανοιχτή επιστολή

Περισσότεροι από 80 νυν και πρώην συμμετέχοντες του φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, Berlinale, υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή, καταγγέλλοντας ότι η διοργάνωση «σιωπά» απέναντι στη Γάζα, καθώς και πως ασκεί «λογοκρισία» εις βάρος καλλιτεχνών που έχουν τοποθετηθεί δημόσια ως προς τη γενοκτονία.

Μεταξύ των υπογραφόντων βρίσκονται γνωστοί καλλιτέχνες, όπως η Τίλντα Σουίντον, ο Χαβιέρ Μπαρδέμ, η Αγγελική Παπούλια και ο Φιλ Ιερόπουλος.

Στην επιστολή, οι υπογράφοντες επισημαίνουν ότι «αναμένουμε από τους θεσμούς του χώρου μας να αρνηθούν τη συνενοχή στη φρικτή βία που συνεχίζει να ασκείται κατά των Παλαιστινίων».

Πολιτική αντιπαράθεση στη Berlinale 2026

Η επιστολή αυτή έρχεται λίγες μέρες μετά τις δηλώσεις του προέδρου της κριτικής επιτροπής, του σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς, στην εναρκτήρια συνέντευξη Τύπου του Berlinale.

Ερωτηθείς για τη Γάζα και για τη στήριξη που προσφέρει στο Ισραήλ η γερμανική κυβέρνηση, η οποία συνιστά και μεγάλο χρηματοδότη του Berlinale, ο Βέντερς δήλωσε ότι «πρέπει να μείνουμε εκτός πολιτικής», υποστηρίζοντας ότι μία κινηματογραφική δημιουργία είναι «το αντίθετο της πολιτικής».

Οι αρνητικές αντιδράσεις που ακολούθησαν μετά την τοποθέτηση του Βέντερς περί «απολιτίκ» κινηματογράφου, οδήγησαν τη διευθύντρια του φεστιβάλ, Τρίσια Τέρτλ, να εκδώσει ανακοίνωση στην οποία ανέφερε τα εξής: «Οι καλλιτέχνες δεν θα πρέπει να αναμένεται να τοποθετούνται για κάθε ευρύτερη συζήτηση που αφορά προηγούμενες ή τρέχουσες πρακτικές ενός φεστιβάλ, επί των οποίων δεν έχουν κανέναν έλεγχο».

Οι υπογράφοντες της επιστολής, ωστόσο, διαφωνούν κατηγορηματικά με τις δηλώσεις του Βέντερς, τονίζοντας ότι ο κινηματογράφος «δεν μπορεί να διαχωριστεί»

Στην ανοιχτή επιστολή, οι υπογράφοντες δηλώνουν ότι «η τάση αλλάζει στον διεθνή κινηματογραφικό χώρο», επικαλούμενοι την άρνηση περισσότερων από 5.000 εργαζομένων στον κινηματογράφο, ανάμεσά τους και σημαντικά ονόματα του Χόλιγουντ, να συνεργαστούν με «ισραηλινές κινηματογραφικές εταιρείες και θεσμούς που συνενοχούν (στη γενοκτονία)».

Η επιστολή επισημαίνει επίσης ότι η Berlinale έχει στο παρελθόν προβεί σε «σαφείς δηλώσεις» σχετικά με «θηριωδίες» που διαπράχθηκαν εις βάρος ανθρώπων στο Ιράν και την Ουκρανία.

«Καλούμε τη Berlinale να εκπληρώσει το ηθικό της καθήκον και να δηλώσει ξεκάθαρα την αντίθεσή της στη γενοκτονία του Ισραήλ, στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και στα εγκλήματα πολέμου κατά των Παλαιστινίων, και να τερματίσει πλήρως τη συμμετοχή της στην προστασία του Ισραήλ από την κριτική και τα αιτήματα λογοδοσίας», καταλήγει το κείμενο.

Ολόκληρη η ανοιχτή επιστολή:

Berlinale: Αρνήθηκε το βραβείο η σκηνοθέτιδα της ταινίας «Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ»

The Voice of Hind Rajab Η σκηνοθέτιδα του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» αρνήθηκε το βραβείο της Berlinale, καταγγέλλοντας την πολιτική κάλυψη της διοργάνωσης στη γενοκτονία.

Berlinale: Αρνήθηκε το βραβείο η σκηνοθέτιδα της «Φωνής της Χιντ Ρατζάμπ»

Πηγή: Dropsite News

Η Τυνήσια σκηνοθέτις Καουτέρ Μπεν Χανιά αρνήθηκε να δεχτεί το βραβείο «Πιο Πολύτιμη Ταινία» για το ντοκιμαντέρ της, Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ, στο γκαλά του Cinema for Peace στο Βερολίνο στις 16 Φεβρουαρίου.

Την τελετή, που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Hotel Adlon Kempinski στο Βερολίνο, παρακολούθησαν η πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον και ο ηθοποιός Κέβιν Σπέισι. Το γκαλά τίμησε επίσης τον πρώην Ισραηλινό στρατηγό, Νοάμ Τιμπόν.

Η Μπεν Χανιά άφησε πίσω το βραβείο της, διαμαρτυρόμενη ότι η εκδήλωση παρείχε «πολιτική κάλυψη» στη γενοκτονία, «αναπλαισιώνοντας τη μαζική δολοφονία αμάχων ως αυτοάμυνα» και «απαξιώνοντας τους διαδηλωτές».

«Η ειρήνη δεν είναι ένα άρωμα που ψεκάζεται πάνω στη βία, ώστε η εξουσία να φαίνεται εκλεπτυσμένη και να αισθάνεται άνετα. Και ο κινηματογράφος δεν είναι ξέπλυμα εικόνας», δήλωσε.

«Ο ισραηλινός στρατός σκότωσε τη Χιντ Ρατζάμπ, σκότωσε την οικογένειά της, σκότωσε τους δύο διασώστες που πήγαν να τη σώσουν, με τη συνενοχή των ισχυρότερων κυβερνήσεων και θεσμών του κόσμου… Αρνούμαι να επιτρέψω οι θάνατοί τους να γίνουν φόντο για έναν ευγενικό λόγο περί ειρήνης».

Πρόσθεσε ότι θα επιστρέψει για να παραλάβει το βραβείο όταν η ειρήνη θα είναι «ριζωμένη στη λογοδοσία για τη γενοκτονία».

ΠΗΓΗ 

Λυπούμαστε, αλλά το σινεμά είναι πολιτικό


Το 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 12 μέχρι και τις 22 Φεβρουαρίου. Διαχρονικά τα φεστιβάλ λειτουργούσαν ως χώρος συνάντησης διαφορετικών αντιλήψεων και αναπαραστάσεων της πραγματικότητας, ενώ αποτελούσαν οξυγόνο για αφηγήσεις που δεν είχαν χώρο να ακουστούν.

Στο φετινό φεστιβάλ συνέβη κάτι απαράδεκτο τόσο για τη διοργάνωση, αλλά και για τον σκοπό τον οποίο ο κινηματογράφος θέλει και οφείλει να επιτελεί.

Λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα της Berlinale, οι δημοσιογράφοι συναντούν την Κριτική Επιτροπή του διαγωνιστικού, προκειμένου να κάνουν ερωτήσεις αναφορικά με το πρόγραμμα της χρονιάς, την ιδιότητα του κριτή αλλά και για το φεστιβάλ εν γένει.

Στη χθεσινή καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, ο Γερμανός δημοσιογράφος Τίλο Γιουνγκ έθεσε ερώτημα προς την επιτροπή για τη Γάζα. Και ξαφνικά διακόπηκε το Live Stream.

Το αποσυνδεδεμένο παρόν: Νεοφιλελεύθερος φασισμός και η κανονικοποίηση της κρατικής τρομοκρατίας - Του Henry A. Giroux*

Το αποσυνδεδεμένο παρόν: Νεοφιλελεύθερος φασισμός και η κανονικοποίηση της κρατικής τρομοκρατίας 

Του Henry A. Giroux*

Μετάφραση: Σοφία Χατζοπούλου

Μέρος πρώτο

Εργαλειοποιώντας την απόσπαση της προσοχής: Το θέαμα ως μέσο διακυβέρνησης

Υπό την κυβέρνηση Τραμπ, η πολιτική της απόσπασης της προσοχής έχει παγιωθεί ως στρατηγική διακυβέρνησης και έχει κανονικοποιηθεί από το υπάκουο οικοσύστημα των mainstream μέσων ενημέρωσης. Όπως παρατηρεί ο James Oliphant στο Reuters, «ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ένας ανθρώπινος τυφώνας», που δημιουργεί τόσες πολλές ταυτόχρονες αντιπαραθέσεις ώστε να καθίσταται σχεδόν αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς οποιοδήποτε μεμονωμένο γεγονός. Ο Oliphant έχει μόνο εν μέρει δίκιο, γιατί αυτό που περιγράφει ως χάος είναι στην πραγματικότητα μέθοδος. Ο Τραμπ είναι κάτι περισσότερο από ένας ανεμοστρόβιλος χάους και αποσπάσεων της προσοχής. Είναι ένας ανεξέλεγκτος αυταρχικός ηγέτης που αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημοκρατία και τον πλανήτη – είναι ένα σύγχρονο άβαταρ της εγχώριας τρομοκρατίας. Αυτό που εμφανίζεται ως θέαμα και αναταραχή είναι, στην πραγματικότητα, η υπολογισμένη άσκηση εξουσίας, μια μορφή διακυβέρνησης που χρησιμοποιεί τη σύγχυση ως όπλο, επιταχύνει τη σκληρότητα και λειτουργεί ως εγχώριο ανάλογο της τρομοκρατίας, με σκοπό να εκφοβίσει, να αποπροσανατολίσει και να εξαντλήσει το κοινό μέχρι να υποταχθεί. Μέσω αυτού του μηχανισμού απόσπασης της προσοχής και σοκ, η κρατική τρομοκρατία παίρνει τώρα μορφή, όχι ως μεμονωμένο γεγονός, αλλά ως μια συνεχής ακολουθία υπολογισμένων ρήξεων και αμείλικτων πράξεων βίας.

Οι μετασεισμοί της εξουσίας: Κινητική δράση και κρατική τρομοκρατία

Η κρατική τρομοκρατία εκτυλίσσεται μέσω αυτού που ο ιστορικός Nikhil Pal Singh αποκαλεί «μετασεισμούς», μια αλληλουχία θεαμάτων που έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν έντονη συναισθηματική οργή, ικανή να αντικαταστήσει τη συνεχή ανάλυση και την ολοκληρωμένη κατανόηση. Όπως γράφει ο Singh, τέτοια σοκ κατακερματίζουν την προσοχή του κοινού και αμβλύνουν την κριτική σκέψη, προβάλοντας τη βία ως μεμονωμένο επεισόδιο και όχι ως μέρος ενός συστήματος. Αυτές οι πράξεις δεν τρομοκρατούν απλώς, αλλά διδάσκουν. Σε αυτό το πλαίσιο, η «κινητική δράση» καθορίζει μια νέα γραμματική διακυβέρνησης: την προσγείωση ενός ελικοπτέρου Black Hawk γεμάτο με ένοπλους αστυνομικούς στην οροφή ενός κτιρίου διαμερισμάτων στο South Shore του Σικάγου, τη ρίψη χειροβομβίδων κρότου-λάμψης και το δέσιμο των κατοίκων με πλαστικές δεματικές ταινίες, τη σύλληψη κατασκευαστών στεγών με την απειλή όπλου από την οροφή ενός σπιτιού στο βόρειο τμήμα της Νέας Υόρκης ή την ανατίναξη ενός μικρού σκάφους που μετέφερε ανθρώπους στην Καραϊβική.

Σε αυτό το πολιτικό κλίμα, η οργή κατασκευάζεται αδιάκοπα για να αντικατασταθεί στη συνέχεια γρήγορα από το επόμενο σοκ, προτού το κοινό προλάβει να συνθέσει τα θραύσματα σε μια συνεκτική πολιτική εικόνα. Κάθε περιστατικό εμφανίζεται ως μεμονωμένη ρήξη και όχι ως μέρος μιας εξελισσόμενης δομής εξουσίας, αποκομμένο από τις συνθήκες που το προκαλούν και από την ευρύτερη αρχιτεκτονική κυριαρχίας που το συντηρεί. Αυτός ο κατακερματισμός δεν είναι τυχαίος. Είναι μια υπολογισμένη στρατηγική για να αποστραγγίσει το νόημα από τη δημόσια ζωή, να εξαντλήσει την κριτική προσοχή και να αποκλείσει κάθε συγκροτημένη δημοκρατική κρίση ή αντίσταση. Στην εποχή της κλιμάκωσης του φασισμού και της μηδενιστικής λατρείας της απληστίας και της ωμής εξουσίας, η αμερικανική πολιτική έχει μετατραπεί σε ένα θέατρο βίας, ευθυγραμμισμένο με μια αδιάκοπη ροή θεαμάτων αποκομμένων από την ιστορία και κενών συστηματικού νοήματος. Αυτό που εξαφανίζεται σε αυτό το κατακερματισμένο πεδίο αισθήσεων είναι η αναγνώριση ότι αυτές οι πράξεις δεν είναι υπερβολές ή καταρρεύσεις. Είναι η κυβερνητική γραμματική μιας νεοφιλελεύθερης-φασιστικής γκανγκστερικής καπιταλιστικής τάξης, οργανωμένη γύρω από τη στρατιωτικοποίηση, την υπεροχή των λευκών, την ιστορική διαγραφή, την αποστέρηση και την τιμωρία, που τώρα αντιμετωπίζονται όχι ως κάτι το αναπόφευκτο και όχι καταδικαστέο

Αποπολιτικοποίηση βάσει σχεδιασμού: η Renée Good και ο μηχανισμός της διαγραφής

Στις αρχές Ιανουαρίου 2026, οι ΗΠΑ οργάνωσαν μια δραματική στρατιωτική απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Nicolás Maduro και της συζύγου του, μια κατάφωρη παραβίαση της εθνικης κυριαρχίας που θα έπρεπε να είχε πρώτη θέση στα παγκόσμια πρωτοσέλιδα και να είχε προκαλέσει βαθιά νομική και ηθική συζήτηση. Αντ’ αυτού, όταν πολλοί Αμερικανοί άρχισαν να συνειδητοποιούν την αναδυόμενη εξωτερική κρίση, η προσοχή της χώρας είχε ήδη στραφεί σε μια άλλη πράξη βίας που είχε εγκριθεί από το κράτος: στις 7 Ιανουαρίου, η Renée Nicole Good, κάτοικος του Μινεάπολις, δολοφονήθηκε από έναν ομοσπονδιακό πράκτορα της ICE κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης κατά της μετανάστευσης. Η Γκουντ, μια 37χρονη μητέρα, σκοτώθηκε ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από τους ομοσπονδιακούς πράκτορες του ICE , μια θανατηφόρα σύγκρουση που η κυβέρνηση υπερασπίστηκε ως αυτοάμυνα, παρά τις μαρτυρίες αυτόπτων μαρτύρων και τα βίντεο που διαψεύδουν την επίσημη εκδοχή.

Η ρατσιστική βία έχει πλέον διαποτίσει την αμερικανική κοινωνία, δεν περιορίζεται πλέον στα περιθώρια, αλλά έχει ενσωματωθεί στον ιστό της καθημερινής διακυβέρνησης. Υπό την προεδρία του Τραμπ, οι έγχρωμοι, είτε είναι πολίτες είτε όχι, σπάνια εξαιρούνται από το να γίνονται στόχος, είτε εντός των συνόρων της χώρας είτε εκτός αυτών. Όπως παρατηρεί ο ιστορικός Greg Grandin, η λογική της εκμετάλλευσης, της βίας και της μόνιμης απειλής έχει συγχωνεύσει την εξωτερική και την εσωτερική πολιτική σε ένα ενιαίο, βίαιο συνεχές. Γράφει: «Ο ίδιος κανόνας κυριαρχίας που επιδεικνύει ο κ. Τραμπ στο εξωτερικό δεν διαφέρει πολύ από αυτόν που εφαρμόζεται στο εσωτερικό. Η πόλωση βαθαίνει, οι πόλεις δέχονται επιθέσεις από τις ομοσπονδιακές δυνάμεις και η εξευτελιστική, ενίοτε θανατηφόρα μεταχείριση πολιτών και μη πολιτών από κυβερνητικούς πράκτορες είναι πλέον ρουτίνα». Αυτό που προκύπτει είναι μια πολιτική που κυβερνά μέσω του φόβου και της βίας, εξαλείφοντας κάθε ουσιαστική διάκριση μεταξύ πολέμου στο εξωτερικό και καταστολής στο εσωτερικό.

Αυτό που ακολούθησε αποκαλύπτει πώς η απόσπαση της προσοχής λειτουργεί όχι μόνο ως αντιπερισπασμός, αλλά και ως τεχνολογία αποπολιτικοποίησης. Αντί να αντιμετωπίσουν τη δολοφονία της Γκουντ ως ένα γεγονός που απαιτεί διερεύνηση της απρόκλητης βίας και μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κρατικής βίας και εγχώριας τρομοκρατίας, οι ανώτεροι ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι διπλασίασαν αμέσως την επιβολή του νόμου και προσπάθησαν να αναδιατυπώσουν το περιστατικό ως απόδειξη εγχώριας απειλής. Οι ηγέτες της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας χαρακτήρισαν τις ενέργειές της ως «εγχώρια τρομοκρατία» και η κυβέρνηση ξεκίνησε την «Επιχείρηση Salvo» — μια πανεθνική αύξηση των επιδρομών της ICE και των πρωτοβουλιών επιβολής του νόμου μετά το θάνατό της. Αυτή η μαζική εξαπόλυση αντιποίνων ενορχηστρώθηκε μέσω προπαγανδιστικών βίντεο που παρήγαγε η κυβέρνηση.

Το θύμα δεν έχει πάντα δίκιο - Του Άρη Χατζηστεφάνου

karystianou Το σοκ που προκάλεσαν οι εθνικιστικές και αντιδραστικές θέσεις της Μ. Καρυστιανού συνδέεται με την πεποίθηση των δυτικών κοινωνιών ότι τα θύματα μιας μεγάλης τραγωδίας φέρουν ένα είδος αυθεντίας - του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Το θύμα δεν έχει πάντα δίκιο

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Το σοκ που προκάλεσαν σε αρκετούς οι πρόσφατες εθνικιστικές και αντιδραστικές θέσεις της Μαρίας Καρυστιανού συνδέεται με την εδραιωμένη πεποίθηση των δυτικών κοινωνιών ότι τα θύματα μιας μεγάλης τραγωδίας φέρουν ένα είδος αυθεντίας και ηθικής ανωτερότητας. Στα μέσα του 20ού αιώνα αυτή η αντίληψη αποτελούσε ένα τεράστιο βήμα της ανθρωπότητας, η οποία κάλυπτε τις πληγές της από δύο παγκόσμιους πολέμους. Σήμερα μετατρέπεται σε ένα επικίνδυνο εργαλείο του φιλελευθερισμού.

«Να μπορείς να επικαλείσαι την αυθεντία για αυτά που έκανες στον κόσμο και όχι για αυτά που σου έκανε ο κόσμος». Η φράση ίσως να θυμίζει παραποιημένη ατάκα του Τζον Κένεντι ή το μήνυμα που σου έτυχε στο μπισκοτάκι κάποιου κινέζικου εστιατορίου, αποτελεί όμως ένα από τα σημαντικότερα θέματα που αναπτύσσει η Αμερικανίδα φιλόσοφος Σούζαν Νάιμαν στο βιβλίο της «Η Αριστερά δεν είναι woke» (εκδόσεις Επίκεντρο). Σε πείσμα όσων πιστεύουν ότι πρέπει να στηρίξουμε τη woke ατζέντα και την πολιτική ταυτοτήτων (identity politics) μόνο και μόνο επειδή δέχονται λυσσαλέα και χυδαία επίθεση από την Ακροδεξιά, η Νάιμαν αποφασίζει να τις αποδομήσει από τα αριστερά με αναφορές που ξεκινούν από τον Μαρξ για να φτάσουν στον μεγάλο διανοητή Φραντζ Φανόν.

Στον πυρήνα της woke κοσμοθεωρίας, εκτός από την εμμονή σε θέματα που αντί να ενώνουν χωρίζουν τους ανθρώπους με βάση τη φυλή και το φύλο, η συγγραφέας συναντά και τη σύγχρονη έννοια της θυματοποίησης (victimhood) που, όπως εξηγεί, έχει ιστορία μικρότερη του ενός αιώνα. «Η πολιτική της ταυτότητας», εξηγεί η Νάιμαν, «ενσαρκώνει μια σημαντική αλλαγή που συντελέστηκε στα μέσα του 20ού αιώνα: το υποκείμενο της ιστορίας δεν ήταν πλέον ο ήρωας, αλλά το θύμα». Ο κόσμος δεν ήθελε να ακούει για πολεμικά ανδραγαθήματα, αλλά να κοιτάξει στα μάτια τα θύματα αυτών των ανδραγαθημάτων. Προφανώς αυτή η μετάβαση, στην οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο τα εκατομμύρια νεκρών των δύο παγκόσμιων πολέμων, αποτέλεσε ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα. Η δυνατότητα του πρώην σκλάβου ή του επιζώντος μιας γενοκτονίας να διηγηθεί τη δική του εκδοχή της ιστορίας δημιουργούσε τις συνθήκες για την απονομή δικαιοσύνης ή τουλάχιστον για την καταγραφή της πραγματικής ιστορίας. Φέρνοντας το θύμα στο επίκεντρο της αφήγησης, η ανθρωπότητα έδειχνε επιτέλους να απαντά στα ρητορικά ερωτήματα του Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Ο Φίλιππος της Ισπανίας έκλαψε όταν η αρμάδα του βυθίστηκε. Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος κανένας;»

Η θυματοποίηση ως προνόμιο

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, όμως, αυτή η επαναστατική αλλαγή λοξοδρόμησε. Το να δηλώνεις θύμα μιας τραγωδίας προσέφερε περισσότερα οφέλη από το να διατυμπανίζεις τον ηρωισμό σου ή την υψηλή κοινωνική καταγωγή σου. Στις ΗΠΑ, εξηγεί η Νάιμαν, λευκοί υπάλληλοι απολύθηκαν όταν αποδείχθηκε ότι είχαν δηλώσει ψευδώς ότι είναι μαύροι – το αντίθετο από ό,τι συνέβαινε τους προηγούμενους αιώνες. Οι μεγιστάνες της Σίλικον Βάλεϊ μας θυμίζουν συνεχώς ότι ξεκίνησαν φτωχικά στο γκαράζ τους σπιτιού τους, ενώ ο Ίλον Μασκ διαψεύδει όσους θυμίζουν ότι ο πατέρας του είχε ορυχεία με εργάτες σε συνθήκες σκλαβιάς – για την ακρίβεια, όσο πλησιέστερα στον σκλάβο μπορείς να τοποθετηθείς τόσο καλύτερα.

Ίσως στο πιο τολμηρό παράδειγμα του βιβλίου της, η Νάιμαν διηγείται την ιστορία του Αυστριακού φιλοσόφου και συγγραφέα του Ολοκαυτώματος Ζαν Αμέρι, ο οποίος συνελήφθη και βασανίστηκε από την Γκεστάπο για την αντιστασιακή του δράση πριν οδηγηθεί στα στρατόπεδα εξόντωσης του Άουσβιτς και του Μπέργκεν Μπέλζεν. «Δεν γίναμε σοφότεροι στο Άουσβιτς», θα γράψει ο Αμέρι, «αν με τον όρο σοφία εννοούμε τη θετική κατανόηση του κόσμου… δεν γίναμε καλύτεροι, πιο άνθρωποι, πιο ανθρώπινοι και πιο ώριμοι ηθικά». O Αμέρι, όπως και η Νάιμαν, επιστρέφουν στα λόγια του Φραντζ Φανόν για να δηλώσουν ότι «Δεν είμαι σκλάβος της Σκλαβιάς που εξανδραπόδισε τους προγόνους μου… Βρίσκομαι σε αυτό τον κόσμο και αναγνωρίζω ότι έχω μόνο ένα δικαίωμα: να απαιτήσω ανθρώπινη αντιμετώπιση από τον άλλο».

Η καταπίεση δεν είναι φροντιστήριο

Σε μια εποχή βέβαια που ο Ίλον Μασκ κηρύσσει τον πόλεμο στη συμπόνια και την ενσυναίσθηση (empathy), την οποία αντιμετωπίζει σαν τη μεγαλύτερη απειλή για τον δυτικό πολιτισμό, οι ενστάσεις της Νάιμαν για τη θυματοποίηση ίσως φαντάζουν δευτερεύουσας σημασίας ή ακόμα και επικίνδυνες. Έχουν όμως ουσιαστική σημασία. Όπως εξηγεί και ο Αμερικανός φιλόσοφος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν, Ολουφέμι Τάιγο, «η καταπίεση δεν αποτελεί φροντιστήριο» για τη ζωή, το να δίνουμε τον λόγο πρωτίστως σε ανθρώπους που έχουν βιώσει τραυματικές εμπειρίες προωθεί μια πολιτική ομφαλοσκόπησης και όχι κοινωνικής αλλαγής.

Σε τελική ανάλυση, θαυμάζουμε τον Νέλσον Μαντέλα για τους λόγους για τους οποίους μπήκε στη φυλακή (την ένοπλη πάλη του) και όχι απλώς γιατί βρέθηκε εκεί. Στις ΗΠΑ τιμούν τον Φρέντερικ Ντάγκλας, όχι γιατί έζησε σαν σκλάβος, αλλά γιατί απέδρασε από τα αφεντικά του για να ηγηθεί του κινήματος για τα δικαιώματα των σκλάβων του 19ου αιώνα. Ο σεβασμός μας για τα θύματα της Χιροσίμα, της Δρέσδης, του Άουσβιτς ή της Γάζας είναι δεδομένος, αλλά δεν τους προσφέρει πιστοποιητικά αρετής και γνώσης.

Εθνικό Απολυτήριο: Στήνουν παιδεία για λίγους - Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν ότι η πομπώδης μεταρρύθμιση μετατρέπει το δημόσιο σχολείο σε μόνιμο κέντρο εξετάσεων για όσους αντέχουν.

Στήνουν παιδεία για λίγους με το εθνικό απολυτήριο
ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI

Στήνουν παιδεία για λίγους με το εθνικό απολυτήριο

Μαθητές και εκπαιδευτικοί καταγγέλλουν ότι η πομπώδης μεταρρύθμιση μετατρέπει το δημόσιο σχολείο σε μόνιμο κέντρο εξετάσεων για όσους αντέχουν.

Επί ποδός πολέμου βρίσκονται μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς. Αφορμή των επικείμενων κινητοποιήσεων ο διάλογος για το εθνικό απολυτήριο. Οπως καταγγέλλουν οι ίδιοι στο Documento, το νέο απολυτήριο μετατρέπει το σχολείο σε μόνιμο κέντρο εξετάσεων, ενώ ταυτόχρονα μπουκώνει με χρήμα τα φροντιστήρια. Παράλληλα, τονίζουν ότι αποτελεί άλλον έναν «κόφτη» στη μόρφωση. Οχι μόνο γιατί οι γονείς δεν γνωρίζουν αν θα μπορούν να δίνουν τόσα χρήματα (για όλα τα κρίσιμα μαθήματα) από την Α΄ μέχρι και τη Γ΄ λυκείου, αλλά και γιατί την ίδια ώρα που τα παιδιά τους θα ανεβαίνουν τον τριετή εξεταστικό γολγοθά, κάποια άλλα θα μπορούν με μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ να σπουδάζουν ιατρική, με χαμηλότερη βαθμολογία, στα κολέγια που βάφτισε «πανεπιστήμια» ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Καταστροφικός τρόπος εξέτασης»

Για τον μαθητή Βασίλη Μ. ο νέος τρόπος εξέτασης θα είναι καταστροφικός για τις επόμενες γενιές, αφού θα συσσωρεύει ακόμη περισσότερο άγχος από αυτό που ήδη προκαλούν οι πανελλήνιες. Σημειώνει στο Documento: «Προσωπικά βιώνω ήδη έντονο άγχος και το ενδεχόμενο να μετρούν και τα διαγωνίσματα τετραμήνου θα το έκανε αφόρητο. Παράλληλα, το κόστος για τις οικογένειές μας είναι αβάσταχτο, γιατί χωρίς φροντιστήρια ή ιδιαίτερα μαθήματα από την Α΄ έως τη Γ΄ λυκείου είναι σχεδόν αδύνατο να πετύχεις».

Επισημαίνει δε ότι τα παραπάνω θα γίνουν εντονότερα μετά την πρόβλεψη του υπουργείου Παιδείας ότι το 100% των θεμάτων των ενδοσχολικών εξετάσεων της Α΄ και της Β΄ λυκείου θα προέρχεται από την τράπεζα θεμάτων. Μάλιστα, σύμφωνα με την υπουργό, η τράπεζα θα εμπλουτιστεί με 2.500 χιλιάδες νέα θέματα. «Μαθητές και καθηγητές κυνηγούν μια ύλη που δεν τελειώνει» σχολιάζει σχετικά ο μαθητής. Και ολοκληρώνει: «Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να μην καταλαβαίνουμε το μάθημα και να καταφεύγουμε ξανά στα φροντιστήρια. Αυτό υποβαθμίζει το σχολείο και εξαντλεί ψυχικά τους μαθητές».

Εκπαιδευτικές πηγές εξηγούσαν στο Documento ότι θεωρητικά το εθνικό απολυτήριο αποτελεί ένα κατοχυρωμένο απολυτήριο λυκείου, ο βαθμός του οποίου προκύπτει από συνδυασμό ενδοσχολικής αξιολόγησης και πανεθνικών εξετάσεων. Στόχος είναι το απολυτήριο αυτό να κατέχει αυτοτελή αξία και να μη λειτουργεί απλώς ως «παράρτημα» των πανελληνίων, επισημαίνουν.

Στα υπέρ του προσμετρούνται μεταξύ άλλων:

Η παιδαγωγικότερη αξιολόγηση μέσω του συνδυασμού γραπτών εξετάσεων, εργασιών, προφορικής εξέτασης και συνεχούς επίδοσης που ευνοεί τη βαθύτερη μάθηση και όχι την αποστήθιση.

Το ισχυρότερο και πιο αξιόπιστο απολυτήριο που αποκτά πραγματική αξία για σπουδές και εργασία, όχι μόνο τυπικό χαρακτήρα.

Η διεθνής συμβατότητα, καθώς το ελληνικό σύστημα έρχεται πιο κοντά σε ευρωπαϊκά μοντέλα (π.χ. International Baccalaureate – ΙΒ), διευκολύνοντας την κινητικότητα των μαθητών.

Ενημερωτικό σημείωμα του υπουργείου ανέφερε ότι η συζήτηση γύρω από το εθνικό απολυτήριο αποτελεί διάλογο διάρκειας εννέα μηνών, χωρίς αιφνιδιασμό στην παιδεία και χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, με σαφή θεσμικά όρια και συγκεκριμένη μεθοδολογία. Κύριος στόχος, είπε σε ενημέρωση συντακτών η υπουργός Σοφία Ζαχαράκη, είναι να σπάσει το μοντέλο «όλα σε μια στιγμή», χωρίς καμία υποχώρηση όμως στην αξιοπιστία και την ποιότητα των πανελλαδικών εξετάσεων. Αυτές δεν καταργούνται και δεν αλλάζουν στο παρόν στάδιο. Επιπλέον, ο στόχος του υπουργείου είναι η διαμόρφωση «ενός αξιόπιστου, δίκαιου και κοινωνικά αποδεκτού» συστήματος.

Στο ενημερωτικό σημείωμα διευκρινίζεται ακόμη ότι ο διάλογος δεν «αποτελεί εξαγγελία νομοσχεδίου», ότι οι αλλαγές αφορούν τους μαθητές που σήμερα βρίσκονται στη Β΄ γυμνασίου και ότι η συζήτηση θα διαρκέσει μέχρι και τον Οκτώβριο του 2026, με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών, Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), γονέων, μαθητών, εκπαιδευτικών, κομμάτων κ.ά. Μάλιστα τονίζεται από το υπουργείο ότι το απολυτήριο δεν φέρνει «αύξηση της εξεταστικής πίεσης» προς τους μαθητές. Ο χρονικός ορίζοντας των αλλαγών προσώρας τοποθετείται στο 2027-2028 και θα αφορά τους μαθητές Α΄ λυκείου της περιόδου.

«Εντείνεται  το μαρτύριο των παιδιών»

Τη δική τους άποψη καταθέτουν στο Documento οι γονείς. Οπως λέει η Μαρία Αναγνώστου, μητέρα μαθήτριας, είναι δεδομένο ότι ο εξετασιοκεντρικός χαρακτήρας του σημερινού σχολείου δεν λύνεται με περισσότερες εξετάσεις. Η ίδια εξηγεί ότι το παιδί μπαίνει από πολύ μικρή ηλικία στη λογική ότι «πρέπει να είναι τέλειο σε όλα» και να ζει με διαρκές άγχος. «Εντείνεται το μαρτύριο των παιδιών», αντί για άλλες λύσεις, όπως η κατοχύρωση βαθμολογίας σε ένα μάθημα και συνέχεια της προσπάθειας την επόμενη χρονιά, αναφέρει. Και σημειώνει ότι τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ παραμένει η τράπεζα θεμάτων, τα βιβλία μένουν ίδια, υπάρχουν κενά εκπαιδευτικών και η ύλη μοιάζει ατελείωτη. «Σε αυτό το πλαίσιο, εγώ και ο άντρας μου βάζουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη για περισσότερα φροντιστήρια πριν από τη Γ΄ λυκείου».

Κύκλοι ενώσεων γονέων αναφέρουν στο Documento ότι ειδικά η κυριαρχία της τράπεζας θεμάτων στα διαγωνίσματα εξαφανίζει την ελάχιστη δυνατότητα που είχαν μέχρι τώρα οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν θέματα με βάση τον ρυθμό της τάξης και το διαπιστωμένο από τους ίδιους επίπεδο των μαθητών τους.

«Η μάθηση μεταφέρεται έξω από το σχολείο»

Εντονα προβληματισμένος είναι και ο Δημήτρης Κουτσομπόλης, γενικός γραμματέας της Ενωσης Γονέων Αιγάλεω. Αναφέρει ότι ανακύπτει σοβαρός κίνδυνος περαιτέρω ενίσχυσης της εξάρτησης των μαθητών από τα φροντιστήρια και την παραπαιδεία, μια εξάρτηση που –όπως λέει– και σήμερα υπάρχει, αλλά κυρίως για τα μαθήματα της κατεύθυνσης που επιλέγει ένας μαθητής. Το κέντρο βάρους της προετοιμασίας μεταφέρεται τελικά εκτός σχολείου, σημειώνει. Επίσης, διαπιστώνει ότι, αντί να ενδυναμώνεται ο παιδαγωγικός ρόλος της σχολικής τάξης, καλλιεργείται η αίσθηση ότι η επιτυχία προϋποθέτει πρόσθετη, ιδιωτικά χρηματοδοτούμενη υποστήριξη σχεδόν για όλα τα μαθήματα, δημιουργώντας νέες ανισότητες. Αυτό γιατί δεν έχουν όλοι οι μαθητές τις ίδιες οικονομικές δυνατότητες, υπογραμμίζει.

Καταληκτικά, δηλώνει στο Documento ότι το δημόσιο σχολείο «κινδυνεύει να υποβαθμιστεί σε τυπικό πλαίσιο αξιολόγησης, η ουσιαστική μάθηση μεταφέρεται και πάλι έξω από αυτό, ενώ απομακρύνεται από τον στόχο της ισότητας και της καθολικής πρόσβασης στη γνώση».

«Σημασία θα έχει μόνο ό,τι εξετάζεται»

Αντιρρήσεις εκφράζουν και εκπαιδευτικοί. «Περισσότερες εξετάσεις σημαίνουν περισσότερα φροντιστήρια, άρα ο μαραθώνιος της Γ΄ λυκείου θα διαρκεί πλέον τρία χρόνια» λέει στο Documento ο Δημήτρης Μαριόλης, διδάκτορας Ιστορίας και πρόεδρος του Α΄ Συλλόγου Αθηνών ΠΕ. Σημειώνει μάλιστα ότι θα μειωθούν όχι μόνο οι εισακτέοι στα ΑΕΙ, αλλά και τα παιδιά που θα τελειώνουν το λύκειο. Οπως εξηγεί: «Ολόκληρο το λύκειο θα μετατραπεί σε ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο, όπου σημασία θα έχει μόνο ό,τι εξετάζεται. Από την άλλη, το IΒ μετατρέπεται στο υπέρτατο κίνητρο για όσους έχουν τα χρήματα να το αγοράσουν. Αυτοί θα διαλέξουν τη λεωφόρο της εισόδου στα ιδιωτικά κολέγια ΑΕΙ, χωρίς περιορισμούς. Οι υπόλοιποι θα δοκιμάσουν την τύχη τους στο ανηφορικό μονοπάτι του εξεταστικού Μινώταυρου με τις πανελλήνιες εξετάσεις να περιμένουν στην έξοδο».

Με λίγα λόγια, το εθνικό απολυτήριο, όπως προηγουμένως και ο «κόφτης» της ελάχιστης βάσης εισαγωγής (ΕΒΕ) στα ΑΕΙ, φαίνεται να αποτελεί έναν ακόμη ταξικό φραγμό στην πιστοποίηση της μόρφωσης και την ανέλιξη των παιδιών με λαϊκή κοινωνική προέλευση. Μέχρι τώρα η στόχευση φαινόταν να αφορά την είσοδο στο πανεπιστήμιο ως αποκλειστικό προνόμιο της ελίτ. Με τα δεδομένα όμως του ρεπορτάζ, ίσως, όχι στο μακρινό μέλλον, να αποτελέσει «πολυτέλεια» και το απολυτήριο λυκείου. Γιατί όχι σε μερικά χρόνια και το ίδιο το δικαίωμα στην υποχρεωτική εκπαίδευση; Ο ψυκτικός από το Περιστέρι, ως κυβερνητική πολιτική.

Νοσοκομείο Νίκαιας: ΜΑΤ και χημικά ενάντια σε εργαζόμενους, γιατρούς και νοσηλευτές, ενώ ο Άδ.Γεωργιάδης συνεχάρη τα ΜΑΤ που τον γλίτωσαν από τους... «κομμουνιστές»! (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Δείτε τους. Είναι γιατροί και νοσηλευτές στο Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Γυναίκες και άνδρες που «σκοτώνονται» καθημερινά για να προσφέρουν περίθαλψη στους ανθρώπους του λαού, σε ένα νοσοκομείο αιχμής που με τεράστιες ελλείψεις καλύπτει μια τεράστια περιοχή λαϊκών συνοικιών.

Δείτε τώρα κι αυτούς:

Παρατάχτηκαν πάνοπλοι απέναντι σε εργαζόμενους που διέθεταν μόνο τη φωνή τους. Κι επειδή οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου δεν άνοιγαν το δρόμο για να περάσει ατσαλάκωτος ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός υπουργός Υγείας, που πήγε στη Νίκαια των τεράστιων κενών σε γιατρούς και νοσηλευτές, της εξοντωτικής υπερεφημέρευσης, της δουλειάς χωρίς ρεπό, της ιδιωτικοποίησης, για να κάνει μια ακόμα φιέστα εγκαινίων, δόθηκε η εντολή: τσακίστε τους.

Ορμησαν πάνω στους γιατρούς, τους νοσηλευτές και τους άλλους εργαζόμενους του νοσοκομείου σπρώχνοντας βίαια με τις ασπίδες, χτυπώντας με τα γκλομπ, ψεκάζοντας χημικά με τις φυσούνες, ρίχνοντας κλωτσιές στα καλάμια με τις αρβύλες. Και άνοιξαν το δρόμο. Συνέλαβαν και ένα γιατρό, τον έδεσαν με χειροπέδες και τον κρατούσαν μέσα στο ΤΕΠ. Γιατρός δεμένος με χειροπέδες σε χώρο όπου ο ίδιος και οι συνάδελφοί του προσφέρουν υπηρεσίες σε ασθενείς!

Δείτε τον… τσέλιγκα πώς καμαρώνει που άνοιξε τον τόπο.

Κι αφού καθάρισε ο τόπος από τα «μιάσματα», μπήκε ατσαλάκωτος ο υπουργός, χωρίς να παραλείψει να υποβάλει τις ευχαριστίες του στα μαντρόσκυλα.

Οπως είπε, τον προστάτευσαν από τους «κομμουνιστές». Γιατί αυτός πήγε εκεί «ως εκλεγμένος βουλευτής και υπουργός Υγείας. Αλίμονο αν οι θεσμοί της δημοκρατίας υποχωρούν στους κομμουνιστές»! Δεν παρέλειψε να πει και ότι «η Αστυνομία συνέλαβε έναν γιατρό που επιτέθηκε πολύ άσχημα σωματικά και λεκτικά, όμως εγώ αποφάσισα να μην του κάνω μήνυση»…

ΠΗΓΗ 

Οκτώ ρωγμές στο αφήγημα του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, για την ανάπτυξη: Οταν η Τράπεζα της Ελλάδος ωραιο­ποιεί τη φτώ­χεια, βαφτίζει την ακρίβεια «βελ­τίωση ανι­σο­τήτων» και επα­να­φέρει το σύν­δρομο του 2009

Οκτώ ρωγμές στο αφήγημα Στουρνάρα για την ανάπτυξη 

Οκτώ ρωγμές στο αφήγημα Στουρνάρα για την ανάπτυξη

Οταν η Τράπεζα της Ελλάδος ωραιο­ποιεί τη φτώ­χεια, βαφτίζει την ακρίβεια «βελ­τίωση ανι­σο­τήτων» και επα­να­φέρει το σύν­δρομο του 2009.

Η φράση «εμείς πάμε καλά», όπως ειπώθηκε πρόσφατα από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, δεν είναι απλώς ατυχής. Είναι πολιτικά επικίνδυνη, κοινωνικά προσβλητική και οικονομικά παραπλανητική. Διότι αν «πάμε καλά», γιατί ένας στους τέσσερις πολίτες ζει σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού; Αν «πάμε καλά», γιατί ένας στους πέντε Ελληνες δηλώνει ότι δεν είχε πρόσβαση στην ιατρική φροντίδα που χρειαζόταν; Γιατί η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα καταρρέει με ρυθμούς πενταπλάσιους του ευρωπαϊκού μέσου όρου;

01 Εργαλείο παραπλάνησης

Η Τράπεζα της Ελλάδος εμφανίζει ως τεκμήριο «βελτίωσης των κοινωνικών ανισοτήτων» τις ονομαστικές αυξήσεις μισθών. Οχι τις καθαρές. Οχι τις πραγματικές. Οχι τις αποπληθωρισμένες. Αλλά τις ακατέργαστες, προ φόρων και εισφορών αποδοχές. Πρόκειται για μεθοδολογικό τέχνασμα που δεν αντέχει ούτε σε στοιχειώδη οικονομική κριτική.

Η κοινωνία δεν ζει με μεικτούς μισθούς. Ζει με καθαρό διαθέσιμο εισόδημα. Και αυτό το εισόδημα έχει συνθλιβεί από την υπερφορολόγηση, την εκτίναξη των ενοικίων, τον πληθωρισμό στα τρόφιμα και το κόστος ενέργειας. Το να παρουσιάζονται αυτές οι συνθήκες ως «μείωση ανισοτήτων» είναι στρέβλωση της πραγματικότητας.

02 Τα πραγματικά στοιχεία

Τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Το 2024 το 26,9% του πληθυσμού στην Ελλάδα βρέθηκε σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ, ξεπερνώντας αρνητικά σχεδόν όλες τις χώρες του Νότου.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι το στοιχείο για την υγεία. Το 21,9% των Ελλήνων δεν έλαβε την ιατρική φροντίδα που χρειαζόταν. Στην υπόλοιπη Ευρώπη το ποσοστό αυτό είναι 3,6%. Πρόκειται για κοινωνικό χάσμα που δεν χωρά καμία «βελτίωση». Οταν η πρόσβαση στην υγεία γίνεται ταξικό προνόμιο, δεν μιλάμε για ανισότητες που μειώνονται. Μιλάμε για κοινωνική αποσύνθεση.

03 Καταρρέουν οι μικρομεσαίοι

Η Eurostat καταγράφει αύξηση 47,8% στα λουκέτα μικρομεσαίων επιχειρήσεων το τρίτο τρίμηνο του 2025. Την ίδια στιγμή ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 4,4%. Αυτή δεν είναι απλώς αρνητική απόκλιση. Είναι κατάρρευση. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στραγγαλίζονται από τα ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου ύψους 3,8 δισ. ευρώ, τον τραπεζικό αποκλεισμό, τη φορομπηχτική πολιτική και βέβαια την αύξηση του λειτουργικού κόστους με αιχμή την ενέργεια.  Κι όμως, στο θεσμικό αφήγημα όλα βαίνουν καλώς. Η πραγματική οικονομία πεθαίνει, αλλά οι πίνακες «δείχνουν» πρόοδο.

04 Το έχουμε ξαναζήσει

Πληροφορούμε τον οικονομολόγο Γ. Στουρνάρα ότι η φράση «εμείς πάμε καλά» θυμίζει ανατριχιαστικά τον Γιώργο Αλογοσκούφη λίγο πριν από την πτώχευση του 2010, όταν διαβεβαίωνε τους πολίτες ότι «η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη». Και τότε υπήρχαν νούμερα. Και τότε υπήρχαν παρουσιάσεις. Και τότε υπήρχαν «θεσμικές διαβεβαιώσεις». Αυτό που δεν υπήρχε ήταν επαφή με την κοινωνία. Το αποτέλεσμα το πλήρωσε η χώρα με δεκαετή ύφεση, μνημόνια και κοινωνική καταστροφή.

05 Ανάπτυξη με πήλινα πόδια

Η ανάπτυξη 2-2,2% δεν είναι προϊόν παραγωγικής δυναμικής. Είναι προϊόν κυρίαρχα των ευρωπαϊκών κονδυλίων της τουριστικής μονοκαλλιέργειας και βέβαια της φούσκας των ακινήτων. Ας μην ξεχνάμε ότι πάνω από το 60% των επενδύσεων συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με το Ταμείο Ανάκαμψης. Το Ταμείο τελειώνει το 2026, αφήνοντας χρηματοδοτικό κενό άνω των 15 δισ. ευρώ ετησίως. Χωρίς αυτά τα χρήματα η ανάπτυξη καταρρέει στο 0,8-1%. Αυτό δεν λέγεται «ισχυρή οικονομία». Λέγεται οικονομία εξάρτησης.

06 Γιγάντιο ιδιωτικό χρέος

Το ιδιωτικό χρέος ξεπερνά τα 230 δισ. ευρώ. Χρέη προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία και «κόκκινα» δάνεια εκτός τραπεζικών ισολογισμών. Πρόκειται για βόμβα θεμελίων. Σχεδόν 4 εκατ. φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές. Λιγότερο από το 25% μπορεί να τηρήσει ρύθμιση. Αυτή δεν είναι εικόνα υγιούς οικονομίας. Είναι εικόνα κοινωνικής εξάντλησης.

07 Πληθωρισμός απληστίας

Το ΔΝΤ ήταν ξεκάθαρο. Ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη –και στην Ελλάδα– οφείλεται:

Κατά 45% στα αυξημένα επιχειρηματικά κέρδη.

Κατά 40% στις τιμές εισαγωγών.

Μόλις κατά 25% στις αυξήσεις μισθών.

Ομως ο Γ. Στουρνάρας έχει άλλη άποψη. Η οικονομία μας κινδυνεύει από τις αυξήσεις μισθών. Αυτό δεν είναι οικονομική ουδετερότητα. Είναι πολιτική επιλογή.

08 Φόβος και ανασφάλεια

Σήμερα η ελληνική κοινωνία δαπανά πάνω από το 35% του εισοδήματός της για στέγη, πληρώνει τρόφιμα σε τιμές δυτικής Ευρώπης με μισθούς φτωχοποιημένης βαλκανικής χώρας (δεύτερη φτωχότερη χώρα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) και ζει με ανασφάλεια, φόβο και έλλειψη προοπτικής. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον το να μιλά κανείς για «βελτίωση κοινωνικών ανισοτήτων» δεν είναι απλώς λάθος. Είναι αμετροέπεια.

Μπροστά σε νέα κρίση

Η ελληνική οικονομία δεν έχει καταρρεύσει ακόμη. Αλλά κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Στηρίζεται σε ευρωπαϊκά χρήματα που τελειώνουν, με το χρέος να διογκώνεται και μια κοινωνία να αντέχει όλο και λιγότερο. Χωρίς παραγωγική ανασυγκρότηση, χωρίς ουσιαστική αύξηση καθαρών εισοδημάτων, χωρίς σύγκρουση με τον πληθωρισμό της απληστίας, η επόμενη κρίση δεν είναι θέμα «αν». Είναι θέμα «πότε». Και τότε καμία στατιστική ωραιοποίηση δεν θα μπορεί να πει ότι «πάμε καλά».

ΠΗΓΗ 

Με άδειο πορτοφόλι για σχεδόν μισό μήνα

Αρνητικό ρεκόρ για τα εισοδήματα των νοικοκυριών το 2025.

Στο Μέγαρο Μαξίμου, περιπλεγμένοι στη σκληρή πραγματικότητα, βρίσκουν «ακούμπημα» για πανηγύρια στην οριακή αποκλιμάκωση 0,1% του γενικού πληθωρισμού που ανακοίνωσε για τον Ιανουάριο 2026 η Eurostat. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, ο γενικός δείκτης του πληθωρισμού στην Ελλάδα διαμορφώθηκε τον περασμένο μήνα σε 2,8% έναντι 2,9% τον Δεκέμβριο και 3,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2025. 

Η πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία ωστόσο διαψεύδει με τον πιο σκληρό τρόπο το κυβερνητικό αφήγημα της «ανάπτυξης για όλους». Τα στοιχεία της Eurostat για τον Ιανουάριο του 2026 δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες: η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί σε έναν πληθωρισμό δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία των αριθμών συγκρούεται μετωπικά με τη φτωχοποίηση των νοικοκυριών.

Καλπάζει η ακρίβεια

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Η Ελλάδα είναι το μοναδικό παράδειγμα πλήρους ατιμωρησίας» (VIDEO)

«Η Ελλάδα είναι το μοναδικό παράδειγμα πλήρους ατιμωρησίας»