Από μία τσέπη βγαίνει “fuel pass”, στην άλλη μπαίνει φόρος
Της Ιωάννας Αναστασίου
“Ευτυχώς δεν είμαι ο Σάντσεθ”, είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο “καλύτερος μαθητής” του πολέμου στην Ελλάδα, σύμφωνα με το The Economist, έχει το δικό του τρόπο για την αντιμετώπιση της ενεργειακής καταιγίδας. Ο Πέδρο Σάντσεθ της Ισπανίας, η Τζόρτζια Μελόνι της Ιταλίας μάλλον είναι “αφελείς”. Μείωσαν απευθείας τους φόρους στα καύσιμα. Ο Μητσοτάκης που θεωρεί το κρατικό χρήμα λες και είναι δικό του και πουθενά δεν δίνει λογαριασμό, έκανε τον ταχυδαχτυλουργό.
Έβγαλε από τη μια τσέπη του το “fuel Pass”, 40 ολόκληρα ευρώ για ένα 2μηνο σε χρήμα, 50 ευρώ σε ψηφιακή κάρτα. Και αμέσως θα βάλει στην άλλη τσέπη του, τους φόρους που φθάνουν το 59% στα καύσιμα. Ευφυές; Έτσι κερδίζει τα εκατομμύρια για το επόμενο pass, δώρο στην εκλογική του πελατεία. Ακόμη πιο ευφυές είναι ότι έβαλε πλαφόν στην τιμή της βενζίνης. Όχι όμως στο ποσοστό κέρδους των διυλιστηρίων, ούτε στους φόρους, που καλύπτουν σχεδόν το 91% της τιμής καυσίμων. Το πλαφόν μπήκε στο κέρδος του βενζινάδικου, δηλαδή στο 8,55% των κερδών τους. Για να μη γκρινιάζουν, όταν απείλησαν με απεργία διαρκείας, έβγαλε από το “μικρό πορτοφολάκι” που λέει και το ανέκδοτο, ένα διαφορετικό pass. 3.000 ολόκληρα ευρώ θα δώσει στους βενζινάδες για τον “εκσυγχρονισμό” στις αντλίες καυσίμων.
Να χαλάσει την … καρδιά των Τραπεζιτών
Με αυτή την πολιτική των επιδομάτων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαβεβαιώνει μέσω του Κυριάκου Πιερρακάκη τους Τραπεζίτες ότι δεν πρόκειται να πάρει μέτρα φορολόγησης των υπερκερδών τους, όπως συζητά επίσης η Ισπανία και η Ιταλία, ακόμη και η Γερμανία. Και φυσικά κάνει το χατίρι στους μεγάλους της ενέργειας να βάλουν στις δικές τους τσέπες τα κέρδη από την αλματώδη αύξηση των καυσίμων.
Να σημειωθεί ότι, με την καθαρή κερδοφορία των Τραπεζών (από το ξεζούμισμα των πολιτών) κοντά στα 5 δισ. ευρώ, οι προτάσεις για έκτακτη φορολόγησή τους επανήλθαν στον πολιτικό διάλογο. Σε αυτές πρωτοστατούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία πιέζουν για την επιβολή της. Ωστόσο, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κ. Πιερρακάκης φαίνεται πως ξεκαθάρισε τα πράγματα στη συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα με τους CEO των πέντε μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών. Δεν υπάρχει σκέψη για έκτακτο φόρο, προς το παρόν.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, χαζές είναι οι εταιρείες παροχής ενέργειας; Τα τιμολόγια ρεύματος αυξήθηκαν πολύ πριν φθάσει η αύξηση λόγω πολέμου στις αποθήκες τους, συμπαρασύροντας αμέσως και το κόστος στις μεταφορές αλλά και τα ράφια σούπερ μάρκετ. Επιπλέον βλέποντας αυτά που κάνει η κυβέρνηση, θέλουν να καταργήσουν και τα σταθερά τιμολόγια! Η πρώτη καταγγελία για δύο από τις εταιρείες παρόχους ενέργειας που έχουν πίσω τους ιδιοκτησίες διυλιστηρίων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, έχει ήδη κατατεθεί. Η κατηγορία των “μπλε τιμολογίων” σταθερής τιμής ρεύματος, που οι πάροχοι είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν για τους καταναλωτές, σύμφωνα με το νόμο 4986/2022 και τις τροποποιήσεις του νόμου 5037/2023, έχει εξαφανιστεί από το μενού της ρυθμιστικής αρχής.
“Κάντε ό,τι θέλετε”, η απάντηση της Κομισιόν
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει το ελεύθερο και από την Κομισιόν να διαχειριστεί την αλματώδη αύξηση στο κόστος ενέργειας, ως άμεση συνέπεια του πολέμου στο Ιράν. Η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν κατέληξε σε κάποια απόφαση στήριξης των οικονομιών, παρά τα παχιά λόγια της προέδρου του Ούρσουλα φον Λάϊντεν. Οι ηγέτες συμφώνησαν ότι θα υποστηρίξουν μόνο τα “εθνικά μέτρα έκτακτης ανάγκης για την ενέργεια”.


%20%CE%97%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82.png)











Ακριβώς
18 χρόνια μετά από την φυλάκισή του και χωρίς να του έχει χαριστεί ούτε
μια μέρα (!) από την 18ετή κάθειρξή του, βγήκε από τις ισραηλινές
φυλακές, και την απομόνωση, ο "προδότης" και "κατάσκοπος" Μορντεχάϊ
Βανούνου. Λοιπόν, επιτέλους ελεύθερος αυτός ο "μεγάλος έγκλειστος" του
αιώνα μας; Ας μην είμαστε αφελείς. Η απίστευτη εκδικητικότητα του
ισραηλινού κράτους δεν έχει και δεν μπορεί να έχει τελειωμό. Οι κάθε
λογής απαγορεύσεις, περιορισμοί και απειλές για νέες διώξεις πέφτουν
βροχή πάνω στον "ελεύθερο" Μορντεχάϊ, λες και η ίδια η ύπαρξή του
συνιστά τη μεγαλύτερη απειλή για το σιωνιστικό κράτος.