Grosso Pliatsikofication Νο 1 έως 22: Συλλογή 22 κειμένων/παρεμβάσεων για τη μεγάλη λεηλασία της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων

Grosso Pliatsikofication.1–22: Η μεγάλη λεηλασία της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων

Το PDF «Grosso Pliatsikofication 1–22» είναι μια συλλογή 22 κειμένων/παρεμβάσεων για την πορεία της Κοινωνικής Ασφάλισης, των συντάξεων και των δικαιωμάτων των συνταξιούχων.

Συνοπτικά, περιλαμβάνει:

• Ιστορική αναδρομή στη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων και στις απώλειες των συνταξιούχων.
• Καταγραφή των απωλειών στις συντάξεις από το 2010 έως σήμερα, με αναφορές σε μνημονιακούς νόμους, περικοπές, όρια ηλικίας και «προσωπική διαφορά».
• Την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης/μισθού και την ιστορία τους, καθώς και τις διεκδικήσεις για την επαναφορά τους.
• Τη σύνδεση των κοινωνικών δαπανών με τις στρατιωτικές δαπάνες και τους εξοπλισμούς, όπως παρουσιάζεται στα κείμενα της συλλογής.
• Το δημογραφικό και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, καθώς και την επιστροφή συνταξιούχων στην εργασία («αποσυνταξιοδότηση»).
• Την ιδιωτικοποίηση και χρηματοπιστωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, με αναφορές στην έκθεση Πισσαρίδη, στα επαγγελματικά ταμεία και στην κεφαλαιοποιητική ασφάλιση.
• Τη φορολογική επιβάρυνση, την ακρίβεια, την υγεία, τα funds και το τραπεζικό σύστημα, ως πλευρές της οικονομικής πίεσης που υφίστανται εργαζόμενοι και συνταξιούχοι.
• Τέλος, παρουσιάζει τις διεκδικήσεις της ΠΕΣΕΚ και του συνταξιουχικού/εργατικού κινήματος, με βασικά αιτήματα την επαναφορά των της 13ης και 14ης σύνταξης/μισθού, πραγματικές αυξήσεις, δημόσια και κοινωνικά δίκαιη ασφάλιση και ενίσχυση των υπηρεσιών κοινωνικής ασφάλισης.

Με μία φράση: το PDF αποτελεί ένα πολιτικό και ενημερωτικό υλικό τεκμηρίωσης για την πορεία υποβάθμισης της Κοινωνικής Ασφάλισης και των συντάξεων, μαζί με τις αιτίες, τις συνέπειες και τις διεκδικήσεις του εργατικού και συνταξιουχικού κινήματος.

Και η ίδια η συλλογή εξηγεί τον όρο «Grosso Pliatsikofication» ως «τη διαδικασία της μεγάλης λεηλασίας» των ασφαλιστικών ταμείων,  τη θεσμοθετημένη, μαζική λεηλασία που παρουσιάστηκε ως «μεταρρύθμιση».

ΔΕΙΤΕ / ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΔΩ 

ολόκληρο το αρχείο PDF 

«Grosso Pliatsikofication 1–22»  

ΠΗΓΗ 

Δικηγόροι: 10 βασικοί λόγοι, για τους οποίους η συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» πρέπει να ακυρωθεί

Η συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» πρέπει να ακυρωθεί (Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας)

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ

Στις 31 Αυγούστου 2026, η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε σύμβαση αγοράς εξοπλιστικών προγραμμάτων αξίας 3 (ίσως και παραπάνω) δισεκατομμυρίων ευρώ, της «Ασπίδας του Αχιλλέα», με την κυβέρνηση ενός καθεστώτος κατοχής και απαρτχάιντ, του Ισραήλ κατά την χρονική περίοδο που διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα και κλιμακώνει την εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη.

Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε κάποιους από τους βασικούς λόγους, πολιτικούς και νομικούς, που καθιστούν επιτακτική την ακύρωση της συμφωνίας:

1. ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝΤΑΙ – Η ΓΑΖΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΤΑΙ

74.706 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής (εκ των οποίων 20.000 με 22.000 παιδιά και περισσότερο από 12.000 γυναίκες), 178.626 παλαιστίνιες,οι έχουν τραυματιστεί, χιλιάδες παραμένουν οι αγνοούμενοι, από την 7^η Οκτωβρίου έως σήμερα. Η καταστροφή της Γάζας και οι δολοφονίες αμάχων συνεχίζονται καθημερινά.

2. Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟΜΟΝΩΝΕΤΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ

Η υπογραφή της συμφωνίας έρχεται όταν το Ισραήλ είναι διεθνώς απομονωμένο, με τον Πρωθυπουργό του και τον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας να διώκονται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο · όταν η διάπραξη γενοκτονίας εις βάρος των παλαιστινίων έχει αναγνωριστεί από διεθνείς οργανισμούς και έγκριους μελετητές της γενοκτονίας· όταν, μόλις εχθές, το Ηνωμένο Βασίλειο, αποφάσισε να διακόψει τις εμπορικές σχέσεις με τους ισραηλινούς παράνομους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, εξαιτίας της κλιμάκωσης της.εθνοκάθαρσης εις βάρος των Παλαιστινίων από τρομοκράτες εποίκους· όταν και άλλες, στο σύνολο δώδεκα χώρες, ζητάνε την διακοπή των εμπορικών σχέσεων· και όταν, τέλος, το αντιπολεμικό κίνημα σε όλο τον κόσμο, διεκδικεί την διακοπή κάθε σχέσης με το Ισραήλ, στρατιωτική, πολιτική, οικονομική.

3. ΟΠΛΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ «ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΑΧΗ»

Η διαφημιστική περιγραφή της από τον Διευθυντή του Οργανισμού Αντιπυραυλικής Αμυνας του ισραηλινού υπουργείου Αμυνας, Μοσέ Πατέλ, είναι προκλητικά κυνική και ανησυχητική για το μέλλον «Μιλάμε για συστήματα που έχουν δοκιμαστεί στη μάχη και έχουν πράγματι επιδείξει τεράστια επιτυχία τα τελευταία τρία χρόνια, μέσω εκτεταμένων δραστηριοτήτων. Πολλά από τα διδάγματα που αντλήθηκαν έχουν ενσωματωθεί στα συστήματα, οπότε ας το θέσουμε έτσι: Η ελληνική κυβέρνηση θα είναι σε θέση να παραλάβει συστήματα σε πολύ ώριμο στάδιο», όπου η γενοκτονία στη Γάζα βαπτίζεται «πολεμικές επιχειρήσεις», και οι χιλιάδες νεκροί και τραυματίες «ώριμο στάδιο», στοιχεία μάλιστα που αποτέλεσαν κριτήριο (!) για την ελληνική κυβέρνηση να λάβει την τελική απόφαση. Οι ισραηλινές επίσης εταιρίες οι οποίες συμμετέχουν στην παραγωγή των συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων είναι οι γνωστές Rafael,Israel Aerospace Industries (IAI), Rafael Advanced Defense Systems και ELTA Systems θυγατρική της IAI. Συγκεκριμένα λοιπόν, η Israel Aerospace Industries (IAI) είναι η μεγαλύτερη κρατική αεροδιαστημική και «αμυντική» εταιρεία του Ισραήλ και μαζί με την Elbit Systems, κατονομάζονται στην Έκθεση του 2025 της Ειδικής Εισηγήτριας του ΟΗΕ Francesca Albanese με τίτλο «Από την οικονομία της κατοχής στην οικονομία της γενοκτονίας» ως μέρος της στρατιωτικής βιομηχανικής υποδομής που επιτρέπει τα εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα. Η Rafael Advanced Defense Systems είναι μία από τις μεγαλύτερες κρατικές αμυντικές εταιρείες του Ισραήλ. Κατασκευάζει μεταξύ άλλων τα συστήματα Iron Dome, David’s Sling, SPIKE, SPICE και Trophy, καθώς και πυραυλικά, αντιαεροπορικά και ηλεκτρονικά συστήματα, και όπως δηλώνει η ίδια, αποτελεί βασικό τεχνολογικό πυλώνα της ισραηλινής άμυνας και τα συστήματά της χρησιμοποιούνται επιχειρησιακά από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Σε έκθεσή της το 2025, η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι οι τρεις εταιρείες προμηθεύουν κάθε χρόνο τον ισραηλινό στρατό με εξοπλισμό αξίας δισεκατομμυρίων και υποστηρίζει ότι ορισμένα από αυτά τα συστήματα έχουν συμβάλει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στη Γάζα. Για τον λόγο αυτό ζητά από κράτη και εταιρείες να διακόψουν σχετικές συναλλαγές με τη Rafael μέχρι να μπορεί να αποδειχθεί ότι τα προϊόντα της δεν συμβάλλουν σε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

4. Η «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤH ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Η συγκεκριμένη εξαγορά αποτελεί ευθεία χρηματοδότηση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής στη συντελούμενη γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων και της κλιμακούμενης εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη. Είναι γνωστό άλλωστε, ότι η πώληση όπλων από την πλευρά του Ισραήλ, εκτός από μία ενίσχυση συνήθως αυταρχικών καθεστώτων στη Λατινική Αμερική, στην Αφρική και σε άλλες χώρες, συμβάλλει και στόχο έχει, στην ενίσχυση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής απέναντι στην αντίσταση των παλαιστινιακών οργανώσεων ενάντια στην κατοχή και, απέναντι σε ολόκληρο τον παλαιστινιακό πληθυσμό, με τελικό στόχο την εξόντωση του.

5. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Η Ελλάδα, θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί, ότι έχει υποχρεώσεις που απορρέουν από την Σύμβαση Ενάντια στο Απαρτχάιντ, τις αποφάσεις που αφορούν το καθεστώς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη καθώς και την σύμβαση κατά της γενοκτονίας. Οι παραβιάσεις του Ισραήλ στα κατεχόμενα εδάφη έχουν τεκμηριωθεί εδώ και δεκαετίες. Το 2004, στη γνωμοδότησή του σχετικά με το Τείχος, το Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) ενημέρωσε τη διεθνή κοινότητα για τις υποχρεώσεις της να τερματίσει τις σοβαρές παραβιάσεις των επιτακτικών κανόνων του διεθνούς δικαίου. Μέχρι τις 6 Οκτωβρίου 2023, το Ισραήλ είχε αρνηθεί επί μακρόν το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση^. μέσω της κατοχής, της προσάρτησης και της παράνομης χρήσης βίας, διατηρώντας τον έλεγχο της ζωής των Παλαιστινίων μέσω ενός φυλετικά διαχωρισμένου συστήματος απαρτχάιντ. Ο παράνομος αποκλεισμός της Γάζας, σε συνδυασμό με τακτικές στρατιωτικές επιθέσεις που περιλαμβάνουν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κατέστησαν τη Λωρίδα της Γάζας «αβίωτη», δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για γενοκτονία. Τον Ιούλιο του 2024, είκοσι (20) χρόνια μετά τη γνωμοδότησή του του 2004 σχετικά με το Τείχος, το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε παράνομη τη συνεχιζόμενη παρουσία του Ισραήλ στο σύνολο των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών και αποφάνθηκε ότι το Ισραήλ έχει την υποχρέωση να αποσυρθεί πλήρως, άνευ όρων και το συντομότερο δυνατόν. Στη συνέχεια, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κήρυξε ότι η κατοχή πρέπει να τερματιστεί έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2025. Συνεπώς, η Ελλάδα, έχει την θετική υποχρέωσH να τερματίσει κάθε παράνομη κατάσταση με νόμιμα μέσα και παράλληλα, την αρνητική υποχρέωση να μην αναγνωρίζει ως νόμιμη την κατάσταση που προκύπτει από την παραβίαση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού όπως επίσης να μην παρέχει βοήθεια ή συνδρομή για τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.

6. Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Πέντε (περίεργες) δηλώσεις για την 11η Σεπτεμβρίου και τι αποκαλύπτουν τα νέα στοιχεία, 25 χρόνια μετά (VIDEO)

Πέντε (περίεργες) δηλώσεις για την 11η Σεπτεμβρίου

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Ένα τέταρτο του αιώνα μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους οι τοποθετήσεις πολιτικών, πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων που προηγήθηκαν και ακολούθησαν την 11η Σεπτεμβρίου αποτελούν έναν καθρέφτη για το πώς άλλαξε ή δεν άλλαξε ο κόσμος μας.

Ουάρντ Τσόρτσιλ, «Οι μικροί Αϊχμαν»

Ο άνθρωπος που προκάλεσε ίσως τις μεγαλύτερες αντιδράσεις με τις θέσεις του για την 11η Σεπτεμβρίου, πέθανε συμπτωματικά φέτος στις 11 Αυγούστου, έναν μήνα πριν συμπληρωθούν 25 χρόνια από την επίθεση. Ο Ουάρντ Τσόρτσιλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόλντερ, είχε υποστηρίξει σε άρθρο του ότι οι επιθέσεις αποτελούσαν φυσική και αναπότρεπτη συνέπεια της παράνομης αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Οι επικριτές του στάθηκαν ιδιαίτερα στη φράση «οι μικροί Άϊχμαν» με την οποία περιέγραφε ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη πολυεθνικών στους Δίδυμους Πύργους (και όχι όλα τα θύματα, όπως εσφαλμένα διαδιδόταν αργότερα).

Η μεγάλη διαφορά με την Αμερική του Μπάιντεν και του Τραμπ -όπου φοιτητές και πανεπιστημιακοί απολύονται, απελαύνονται ή φυλακίζονται ακόμη και για μια δήλωση υποστήριξης της Παλαιστίνης- είναι ότι το πανεπιστήμιο του Κολοράντο Μπόλντερ δεν τόλμησε τότε να τον απομακρύνει για το συγκεκριμένο κείμενο, σεβόμενο την πρώτη τροποποίηση του αμερικανικού Συντάγματος. Τον απομάκρυνε βέβαια με μια προσχηματική κατηγορία για παρατυπίες στην επιστημονική του έρευνα.

Μπενιαμίν Νετανιάχου: Όλα καλά

Το απόγευμα της 11ης Σεπτεμβρίου, πριν ακόμη καθίσει η (τοξική) σκόνη των Δίδυμων Πύργων, ο Νετανιάχου ρωτήθηκε από δημοσιογράφους τι επίπτωση θα έχει για το Ισραήλ η επίθεση και απάντησε «θα είναι πολύ καλή». Σύμφωνα με τους New York Times αμέσως έσπευσε να διορθώσει τον εαυτό του, λέγοντας «εντάξει, δεν θα είναι πολύ καλή, αλλά θα προκαλέσει συμπάθεια».

Σαν να ήθελε να επιβεβαιώσει ότι δεν πρόκειται περί λεκτικού σφάλματος, ο ίδιος επανήλθε το 2008 στο θέμα. Κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Μπαρ Ιλάν, δήλωσε ότι «υπάρχει ένα πράγμα που μας ευνοεί και αυτό είναι η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο, καθώς και η μάχη της Αμερικής στο Ιράκ».

Αρκετοί θυμήθηκαν τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις Ισραηλινών πολιτικών για τη διεθνή τρομοκρατία και το 2016, όταν το Κέντρο Στρατηγικών Σπουδών Μπέγκιν – Σαντάτ χαρακτήρισε «στρατηγικό λάθος» ενδεχόμενη καταστροφή του ISIS, επισημαίνοντας ότι «η διατήρηση της παρουσίας του ISIS εξυπηρετεί στρατηγικούς στόχους (του Ισραήλ)», καθώς μπορεί να λειτουργήσει σαν χρήσιμο εργαλείο απέναντι στο Ιράν.

Το παράδοξο είναι ότι οι πρώτοι που θυμήθηκαν φέτος τις δηλώσεις Νετανιάχου για την 11η Σεπτεμβρίου, όπως ο δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, δεν προέρχονται από την αμερικανική Αριστερά, αλλά από την καρδιά τής πάλαι ποτέ τραμπική Δεξιάς, που τώρα αμφισβητεί ανοιχτά τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ.

Ντόναλντ Τραμπ: Έξι fake news

Ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί τα πρωτεία στις παραποιημένες πληροφορίες που έχει κατά καιρούς διαδώσει σχετικά με τις επιθέσεις. Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, στα έξι κορυφαία ψέματα συμπεριλαμβάνονται: 

“Φωλιάζουν και περιμένουν”: Ο stand up κωμικός, Πάρις Ρούπος, για τη στοχοποίησή του από την ακροδεξιά, την απόλυσή του και τη συναυλία αλληλεγγύης

“Φωλιάζουν και περιμένουν”: Ο Πάρις Ρούπος για την ακροδεξιά, την απόλυση και τη συναυλία αλληλεγγύης

Μια συζήτηση με τον stand up κωμικό, λίγο πριν το μεγάλο live αλληλεγγύης στις 21 Σεπτεμβρίου στο Gagarin 205.

• ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την απόλυσή του από την Pizza Fan, ο Πάρις Ρούπος ανατρέχει σε όσα συνέβησαν τον Σεπτέμβριο του 2025 και πήραν γρήγορα διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από μια εργασιακή διαμάχη.

Η απόλυσή του, μετά τη διαδικτυακή στοχοποίησή του για σατιρικό απόσπασμα της παράστασής του, βρίσκεται πλέον ενώπιον της Δικαιοσύνης, με τη δίκη να έχει οριστεί για τις 23 Σεπτεμβρίου.

Δυο μέρες πριν, στις 21 Σεπτεμβρίου, μουσικοί και συνάδελφοί του διοργανώνουν συναυλία αλληλεγγύης στο Gagarin 205 για την οικονομική ενίσχυση του δικαστικού του αγώνα.

Μιλήσαμε μαζί του για όσα συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο, τη δικαστική μάχη που βρίσκεται μπροστά του και το μέγεθος της στοχοποίησης που, όπως λέει, δεν περίμενε ποτέ.

Τι ακριβώς ζητάς από το δικαστήριο και τι θα σημαίνει για σένα μια δικαίωση;
Το εργατικό ζήτημα που προέκυψε είναι πρωτοφανές και ιδιαιτέρως σημαντικό, καθώς δημιουργεί ένα προηγούμενο ότι κάθε εργοδότης δύναται να απολύσει εργαζόμενο για προσωπική ή καλλιτεχνική έκφραση, η οποία δε σχετίζεται καθόλου με το ρόλο του στην εταιρεία, πόσο μάλλον μετά την προτροπή μιας συγκεκριμένης μερίδας ατόμων που απλά θέλουν να ικανοποιήσουν την ατζέντα και το ακροατήριο τους, χωρίς να έχουν ούτε οι ίδιοι καμία σχέση με την εταιρεία.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι η αναγνώριση του παρανόμου και άκυρου της απόλυσης και κατ’επέκταση η δημόσια αποκατάσταση της προσωπικής και επαγγελματικής μου υπόστασης, πόσο μάλλον μετά διαδικτυακό λιντσάρισμα το οποίο υπέστην, και που στήριξε στην πράξη η εταιρεία με τη δημόσια καταγγελία της σύμβασης εργασίας μου.

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο προσωπικό κόστος αυτής της ιστορίας που δεν έμαθε ποτέ ο κόσμος;
Σε προσωπικό επίπεδο, η καθημερινή βροχή από απειλές ζωής και σωματικής ακεραιότητας προς εμένα και τους οικείους μου, οι ευχές για θανατηφόρες ασθένειες, για πείνα και ανεργία για πάντα, δε σε αφήνουν ανεπηρέαστο ψυχικά και ας προέρχονται από αγνώστους. Η διαδικασία “καθαρισμού” των social media μου από όλους αυτούς ήταν επίπονη.

Σε επαγγελματικό επίπεδο, άλλοι εργοδότες μπορεί να ήταν πιο επιφυλακτικοί, και προτάσεις είτε για παραστάσεις είτε για εταιρικά είτε για κάποια σταθερή συνεργασία ελαττώθηκαν για κάτι που δεν αφορά τις ικανότητες και τον επαγγελματισμό μου. Όχι απαραίτητα γιατί είχαν κάτι μαζί μου, αλλά γιατί ήθελαν να αποφύγουν αυτού το είδους τη δημοσιότητα μέσα σε αυτή τη χρονιά.

Οι ακροδεξιοί συνεχίζουν να σου επιτίθενται;
Κατά καιρούς, ναι, ειδικά όταν κάπως το θέμα επανέρχεται με κάποια συνέντευξη (καληώρα) ή με κάποιο βίντεο μου που αναδημοσιεύτηκε ή έγινε viral και έφτασε σε περισσότερο κόσμο.

Φωλιάζουν και περιμένουν τη στιγμή.

Μάλιστα, πριν λίγες ημέρες ενημερώθηκα ότι έχει υποβληθεί σε βάρος μου μια εντελώς ανυπόστατη μήνυση για “υποκίνηση μίσους και βίας” και “εξύβριση” από τον Ζώη Μπέχλη, πρόεδρο του ακροδεξιού “Κίνημα 21”, με μάρτυρα τον Κων/νο Μπογδάνο, σε μια προφανή προσπάθεια περαιτέρω τρομοκράτησής μου.

Ένιωσες κάποια στιγμή ότι το θέμα δεν αφορά πλέον μόνο εσένα αλλά μια ευρύτερη πολιτική αντιπαράθεση;
Με το που έγινε θέμα στα mainstream media, ναι. Όπως συμβαίνει συνήθως. Και είναι και λογικό, γιατί η απόλυση αυτή πέρα από αναχρονιστική και, πέρα από εμένα προσωπικά, αφορά οποιονδήποτε εργαζόμενο καλλιτέχνη ή μη που έχει λόγο και δραστηριότητα εκτός εργασίας. Είναι συνθήκη κοινωνική και πολιτική και θέτει τη συζήτηση στο πόσο και πώς η εργοδοσία μπορεί να παρεμβαίνει στις ζωές μας

Πρέπει να γίνει σαφές ότι στην εταιρεία δεν ήμουν περιστασιακός εξωτερικός συνεργάτης, αλλά υπάλληλος επί 5 συναπτά έτη με εξαρτημένη εργασία και με πρόσληψη που έγινε ακριβώς γιατί είμαι αυτός που είμαι και κάνω αυτό που κάνω. Δηλαδή την κωμωδία και τη δημιουργία περιεχομένου.

Όσον αφορά το περιεχόμενο για την εταιρεία, προφανώς λειτουργούσα με κάποια guidelines και συγκεκριμένους κανόνες. Για την καλλιτεχνική μου έκφραση εκτός εργασίας μπορώ και πρέπει να έχω την απόλυτη ελευθερία να λέω ό,τι επιθυμώ άφοβα.

Κλειστός κουμπαράς, ανοιχτή απάτη, ή πώς να χαρίσετε στις τράπεζες καμιά πενηνταριά δισεκατομμύρια ακόμη - Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Κλειστός κουμπαράς, ανοιχτή απάτη

Ή,  πώς να χαρίσετε στις τράπεζες καμιά πενηνταριά δισεκατομμύρια ακόμη

 

Το εικονιζόμενο αντικείμενο είναι ένας σιδερένιος, vintage κουμπαράς του αλήστου μνήμης Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Σε αρκετούς boomers θα θυμίσει τα παιδικά χρόνια τους, την 31η Οκτωβρίου, παγκόσμια μέρα αποταμίευσης, τις εκθέσεις που γράφαμε με τα γνωστά ρητά "φασούλι το φασούλι..." ή "σταλαγματιά σταλαγματιά...", τους ανταγωνισμούς των ανυποψίαστων παιδιών σε κλισέ με έπαθλο αυτόν ακριβώς τον κουμπαρά. Ηταν ένας αληθινά κλειστός κουμπαράς, γιατί το κλειδάκι του όφειλες να το αφήσεις στην τράπεζα, επομένως ό,τι έμπαινε από τη σχισμή του δεν έβγαινε, παρά μόνο αν σε έπαιρνε ο μπαμπάς απ' το χέρι, πηγαίνατε σε κατάστημα του ΤΤ ή σε Ταχυδρομείο κι αποκαλύπτατε με το κλειδάκι πόσο καλός ήσασταν στην αποταμίευση. Αν ήσασταν πολύ εγκρατής και καταφέρνατε να μην τον ανοίξετε για καμιά δεκαριά χρόνια, αφήνοντας εντός του χαρτζιλίκια, εισπράξεις από κάλαντα, μικροκλοπές από τα πορτοφόλια των γονιών που τάχα δεν τις έπαιρναν είδηση, στα 17-18 χρόνια σας μπορεί και να μαζευόταν εκεί κανένα αξιοπρεπές ποσό γθα να κάνεις μια εκκίνηση ως φοιτητής, εργαζόμενος, ή νεαρός ενήλικας. Φυσικά, τον "κλειστό κουμπαρά του ΤΤ"-  κάποτε γκρι ή μπλε εκτός από κόκκινος, τον άνοιγες ανά πάσα στιγμή-  αλλά το ΤΤ σε παρότρυνε να τα βάλεις σε βιβλιάριο, με κίνητρο ένα μικροποσό κατατεθειμένο ήδη, κανένα κατοστάρικο δραχμές, αν θυμάμαι καλά.

Ο "κλειστός κουμπαράς" του Μητσοτάκη για τα βρέφη μέχρι 2 ετών, που ήταν- και καλά- μια από τις πιο φαντεζί εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης, αξιοποιεί τη μεταπολεμική κουλτούρα της αποταμίευσης, εντάσσοντας την στην ακατάσχετη και διακομματική φλυαρία για την υπογεννητικότητα, τη δημογραφική κρίση που μας απειλεί κλπ. Η μόνη μου απορία είναι ποιος ήταν ο υποβολέας της πρότασης, ποιος είχε τη φαεινή ιδέα. Αν δηλαδή επρόκειτο για έναν/μία εκ των Μεγάλου, Καραβία, Ψάλτη, Μυλωνά και Βρεττού (διευύνοντες σύμβουλοι των 4,5 μεγάλων συστημικών τραπεζών- το 0,5 πάει στην Attica) ή έριξε την ιδέα ο Στουρνάρας ως εκπρόσωπος και φυσικός κηδεμόνας όλων τους. 

Διότι το τάχα στοργικό για τους νέους και ενθαρρυντικό για τους γονείς μέτρο είναι κυρίως ένα ακόμη γενναιόδωρο κρατικό φιλοδώρημα στις τράπεζες, μετά τις μνημονιακές ανακεφαλαιοποίησεις τους, τον αναβαλλόμενο φόρο και τους «Ηρακλείς Ι και ΙΙ» με τους οποίους ξεφορτώθηκαν δισεκατομμύρια κόκκινων δανείων. Κι η εξαγγελία έρχεται την κατάλληλη στιγμή, γιατί η στρόφιγγα του Ταμείου Ανάκαμψης που φούσκωνε τεχνητά αρκετούς τραπεζικούς λογαριασμούς κλείνει, το ίδιο παίζει με το ΕΣΠΑ που λήγει του χρόνου, άρα αποκαλύπτεται η πραγματικότητα της στασιμότητας των αποταμιεύσεων της μεγάλης πλειονότητας των νοικοκυριών: πού να τους περισσέψει έστω κι ένα ευρώ τον μήνα, όταν το ιδιωτικό χρέος είναι 450 δισ. ευρώ και το μισό είναι ληξιπρόθεσμο;

Γι’ αυτό άλλωστε η κυβέρνηση του πολυχρονεμένου μας Κυριάκου έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να σπρώξει νοικοκυρια και επαγγελματίες στην εθελοντική ή και την καταναγκαστική αποταμίευση. Για σκεφτείτε: ούτε ένα ευρώ δεν έχει μείνει που να μην περνά από τα ταμεία των τραπεζών ως κατάθεση έστω και του ενός δευτερολέπτου, αλλά για τις τράπεζες ο χρόνος είναι πάντα χρήμα, ακόμη και το δευτερόλεπτο που τα 80 λεπτά για ένα ματσάκι μαϊντανό στη λαϊκή περνούν μέσω από το POS του δυσφορούντα λαϊκατζή φέρνουν προμήθεια στα ευαγή πιστωτικά μας ιδρύματα.

Τώρα, για να δούμε τι συμβαίνει, για την ακρίβεια τι θα συμβεί ή τι θα ήθελαν να συμβεί με τον «κλειστό κουμπαρά» των νεογνών, που κάπου στα 2044 θα έχουν γίνει κοπελάρες και παλληκάρια, ο Μητσοτός Τζούνιορ κι οι τραπεζίτες. Αυτή τη στιγμή ζουν στη χώρα περίπου 210.000 παιδιά 0 έως 2 ετών, έχουν δηλαδή γεννηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2024 μέχρι και τον τρέχοντα. Οι γεννήσεις χρόνο με τον χρόνο μειώνονται- κι όποιος απορεί γι’ αυτό μάλλον το 'χει χαμένο-, αλλά την τελευταία 5ετία κινήθηκαν μεταξύ 60.000 και 80.000. Παίρνοντας ένα μέσο όρο, λοιπόν, υποθέτουμε ότι το μέτρο του "κλειστού κουμπαρά για νέους» αφορά περίπου 210.000 παιδιά. Αν οι γονείς τους κάνουν το σκατό τους παξιμάδι και βάζουν για το βρέφος τους ένα κατοστάρικο τον μήνα ή 1200 ευρώ τον χρόνο οι τράπεζες θα αποκτήσουν ισάριθμους νέους αποταμιευτικούς λογαριασμούς – κλειστούς παρακαλώ!- με 250.000.000 τον χρόνο το μέγιστο. Θα έρθει το στοργικό κράτος και θα τα διπλασιάσει, άρα θα γίνουν 500.000.000 (με τα δικά μας λεφτά, τα πραγματικά, τα φορολογημένα, εννοείται, όχι τ’ άλλα, των λεφτόδεντρων). Απ’ αυτή την πρώτη φουρνιά των χρυσών νεογνών που στα 18 τους θα τους περιμένουν 60 χιλιάρικα ζεστά στον κλειστό κουμπαρά τους, μέχρι το 2044, θεωρητικά, θα έχουν εισρεύσει στις τράπεζες 9 δισ. ευρώ. Πα μαλ, έτσι; Προσέξτε όμως- με τα μαθηματικά δεν τό ‘χω ντιπ, αλλά νομίζω ότι μπακαλίστικα το σκέφτομαι σωστά-, κάθε χρόνο θα μπαίνουν στην νέα «αγορά νεανικής πίστης» (της τραπεζικής) κατά μέσο όρο 70.000 νέοι υποψήφιοι καταθέτες εν αγνοία τους (σ.σ. θα μπορούσε να αποκαλέσει κανείς το σχήμα «πιστωτικό γενιτσαρισμό», αλλά μήπως κι όταν βαφτίζουν, ονοματοδοτούν ή περιτέμνουν τα μωρά, τα ρωτάνε;) Και, πού ξέρεις, μπορεί οι γεννήσεις να εκτοξευτούν, αν μάλιστα οι τράπεζες φανούν γενναιόδωρες και αυξήσουν το προθεσμιακό επιτόκιο από το 1,70% (σ.σ. το μισό του πληθωρισμού) στο συγκλονιστικό 2%! Της πουτάνας θα γίνει, θα παντρεύονται και θα γεννοβολάνε ασύστολα από τα 19 τους όλες/όλοι/όλα! 

Αλλά ας περιοριστούμε στο μετριοπαθές και ρεαλιστικό σενάριο των 70.000 γεννήσεων τον χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι άλλα 168.000.000 ευρώ τον χρόνο θα μπαίνουν στους «κλειστούς κουμπαράδες», και επί 18 χρόνια τα υπόλοιπα στους κλειστούς κι ανέγγιχτους λογαριασμούς των τραπεζών θα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Αν το υπολογίζω σωστά- όποιος ξέρει λίγο μαθηματικά ας διορθώσει ελεύθερα- μόνο στη διάρκεια τουη σωτηρίου έτους 2044, που θα έχει έρθει η ώρα οι πρώτοι 70.000 δικαιούχοι 18ρηδες να σπάσουν τον κουμπαρά, θα έχουν κατατεθεί 3,3 δισ. ευρώ από γονείς περίπου 1,3 εκατ. παιδιών ηλικίας από ενός μηνός έως 17 χρονών! Αρα, τα 9 δισ. των τωρινών δικαιούχων, στην πραγματικότητα θα έχουν φτάσει το 2044 καμιά 50αριά δισ. ευρώ!

Βεβαίως, οι τράπεζες θα υποχρεούνται έκτοτε να απελευθερώνουν 60.000 ευρώ για κάθε 18άρη, θεωρητικά μέχρι περίπου 4 δισ. τον χρόνο, αλλά αφενός ο μακρόχρονος «πιστωτικός γενιτσαρισμός» μπορεί να έχει μετατράψει την εφηβική παρορμητικότητα σε γεροντική εγκράτεια, αφετέρου οι τράπεζες θα έχουν κάνει μια τεράστια καταθετική μπάζα, γεωμετρικά αυξανόμενη από χρόνο σε χρόνο, αν βέβαια στο μεταξύ δεν έχει σκάσει άλλη μια χρηματοπιστωτική κρισάρα και δεν έχουμε κληθελι να πέσουμε πάλι υπέρ γκισέ και ATM για να ξανασώσουμε τις τράπεζες.

(ΥΠΕΘΑ/ΔΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ / EUROKINISSI)

«Ασπίδα του Αχιλλέα» / Ευρωπαϊκές αντιδράσεις για την εξάρτηση από το Ισραήλ – To «σουρωτήρι»

Μόνικα Αρτινού

«Την τελευταία ημέρα του Αυγούστου, μια ομάδα Ελλήνων στρατιωτικών αξιωματούχων έφτασε στο Τελ Αβίβ, με επικεφαλής τον υποστράτηγο Ιωάννη Μπούρα, για να υπογράψει τη συμφωνία που θα εξελισσόταν σε μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες εξαγωγής αμυντικού εξοπλισμού στην ιστορία των δύο χωρών», γράφει σε ρεπορτάζ του το Politico.

H ηλεκτρονική εφημερίδα αναφέρει ότι η συμφωνία «αποτελεί το πιο πρόσφατο βήμα στην αναπτυσσόμενη σχέση μεταξύ των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και του ισραηλινού αμυντικού τομέα.

..η εξάρτηση εντείνεται, παρότι οι πολιτικές σχέσεις της Ευρώπης με το Ισραήλ γίνονται όλο και πιο τεταμένες. Οι πόλεμοι στη Γάζα και τον Λίβανο έχουν πυροδοτήσει εντάσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ισραήλ, παρά το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις της Ένωσης έχουν καταστεί όλο και πιο εξαρτημένες από τη χώρα αυτή για κρίσιμα συστήματα — ωστόσο, αυτές οι διαμάχες δεν έχουν συμβάλει σημαντικά στην επιβράδυνση της συνεργασίας μεταξύ του αμυντικού τομέα του Ισραήλ και μεμονωμένων χωρών».

Παραβίαση των κανόνων για τις προμήθειες;

Το ρεπορτάζ θέτει το ερώτημα αν οι συμβάσεις αυτές παραβιάζουν τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τις προμήθειες:

«Πολλές από τις δημόσιες συμβάσεις — συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής σύμβασης ύψους 3 δισ. ευρώ — ανατέθηκαν απευθείας σε ισραηλινές εταιρείες χωρίς να προκηρυχθεί διαγωνισμός, όπως προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ, σύμφωνα με τις προκηρύξεις των διαγωνισμών.

Οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις θεωρούν τον ανταγωνισμό ως τον κανόνα, ακόμη και στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας. Οι άμεσες αναθέσεις επιτρέπονται μόνο σε περιορισμένες περιπτώσεις — για παράδειγμα, σε περιπτώσεις πραγματικής τεχνικής αποκλειστικότητας ή στενά καθορισμένων ζητημάτων εθνικής ασφάλειας.

”Οι διαδικασίες χωρίς διαγωνισμό αποτελούν εξαίρεση, βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία και πρέπει να αιτιολογούνται με σαφήνεια”, δήλωσαν οι Annette Rosenkoetter και Andrea Pomana, εταίροι της δικηγορικής εταιρείας FPS Law στη Γερμανία, η οποία ειδικεύεται στις δημόσιες συμβάσεις και τις ευρωπαϊκές υποθέσεις».

Τα όπλα δοκιμάστηκαν στους Παλαιστίνιους

Το καθεστώς Μητσοτάκη κυβερνάει με ομάδες ειδικών αποστολών - Του Πέτρου Θ. Πιζάνια*

Το καθεστώς Μητσοτάκη κυβερνάει με ομάδες ειδικών αποστολών

• Πέτρος Θ. Πιζάνιας*

Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει καταλήξει επί Κ. Μητσοτάκη ένα μόρφωμα το οποίο από όπου και να το πιάσει κανείς λερώνεται. Όχι πως δεν είχε κάποια ανάλογα μεμονωμένα χαρακτηριστικά στο παρελθόν (όπως άλλωστε και το ΠΑΣΟΚ), αλλά πλέον πρόκειται για ηθικό και πολιτικό βούρκο. Από την κορυφή, τον πρωθυπουργό και τα στελέχη του επιτελικού κράτους, έως τους ποικίλους διοικητές κρατικών θεσμών, καθώς επίσης και τους πάμπολλους λούμπεν κομματάρχες περνώντας από αρκετούς δικαστές και φυσικά τους βουλευτές, κάποιους ανώτατους στρατιωτικούς κ. ά. το καθεστώς όζει.

Πως ασκεί εξουσία το σύστημα Μητσοτάκη; Στην αφετηρία του το εν λόγω σύστημα ξεκινάει με τη διαρκή αρπαγή και τη νομιμοφανή χρήση τεράστιου όγκου δημόσιου χρήματος, ελληνικού και ευρωπαϊκού. Αυτό το χρήμα (εκτός από τα πορτοφόλια των επιτελών και των ημετέρων τους) κατευθύνεται προς τη μαζική και επαναλαμβανόμενη εξαγορά συνειδήσεων με ένα νέφος έκτακτων και σταθερών επιδομάτων για τους ταπεινούς, με απευθείας αναθέσεις πλασματικών έργων ή και αρπαγές τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ για τους κομματικούς τοπάρχες και τους φίλους της οικογένειας και του κόμματος.

Όμως ο στρατηγικός στόχος ήταν και παραμένει η συμμαχία με τους ολιγάρχες. Για αυτούς τα ανταλλάγματα είναι μεγάλης κλίμακας (τα 2/3 του Ταμείου ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ συν έκτακτα ποσά τύπου λίστες Πέτσα, Πλεύρη κ.ά.). Στις χρηματικές απολαβές προστίθενται οι θεσμικές παροχές διεύρυνσης της ασυδοσίας τους που φτάνουν έως και την άσκηση επιρροής στην εξωτερική πολιτική– ακόμη και σε υφέρπουσες παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων προς την Τουρκία. Σε αντάλλαγμα των παροχών αυτών, όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης ασκούν μονοφωνική προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού κλείνοντας έτσι τον κύκλο της εξαγοράς συνειδήσεων με την επιδίωξη του εκμαυλισμού τους.

Το σχέδιο αυτό έχει συνταχθεί πριν τις εκλογές του Ιουλίου του 2019. Για παράδειγμα η αρπαγή των ευρωπαϊκών πόρων για τον πρωτογενή τομέα μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ ξεκίνησε αμέσως μόλις η Νέα Δημοκρατία ανέλαβε τη διακυβέρνηση τον Ιούλιο του 2019. Ωστόσο, το άμεσο μείζον ζητούμενο τότε ήταν να εκκαθαριστεί ο θεσμικός χώρος για την εφαρμογή του σχεδίου και τα σχετικά νομοσχέδια ήταν έτοιμα. Έτσι, αμέσως, τον Αύγουστο του 2019 ψηφίστηκε το επιτελικό κράτος, προφανώς ως πολιτικό και οργανωτικό κέντρο εφαρμογής του σχεδίου. Ταυτοχρόνως καταργήθηκαν σχεδόν όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους για να συγχωνευτούν στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας την οποία έλεγχε εξαρχής το επιτελικό κράτος με διορισμούς διοικήσεων.

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) πέρασε απευθείας στη δικαιοδοσία του πρωθυπουργού με διοικητή έναν σωματοφύλακα διορισμένο με χαριστικό νόμο. Οι υποκλοπές ξεκίνησαν σχεδόν αμέσως, μετατρέποντας την ΕΥΠ σε προσωπικό παρακρατικό θεσμό του Κ. Μητσοτάκη. Η  επέκταση της επιρροής στους ανώτατους δικαστικούς ήταν εύκολη υπόθεση καθότι οι πρόθυμοι υπήρξαν πολλοί, ενώ ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν δεδομένος εξαρχής, κ. τ. λ.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, από το καλοκαίρι του 2020, το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη με την εθνική δημοσιονομική χαλάρωση και τα έκτακτα ευρωπαϊκά κονδύλια είχε μια ανέλπιστη ευκαιρία. Δοκίμασε την εφαρμογή των στόχων του σε πολύ μεγάλη χρηματική κλίμακα της τάξης των πενήντα δισεκατομμυρίων. Μέσα στον πανικό της πανδημίας και με την τύφλωση που προκαλούσε η διανομή τέτοιων ποσών, εδραιώθηκαν τα καρτέλ που ελέγχουν σήμερα την ελληνική οικονομία. Και από το 2021, στην κορύφωση της πανδημίας, ξεκίνησε η άνοδος των τιμών των αγαθών που συνεχίζεται ανεξέλεγκτα.

Σε χρόνο μηδέν κυριάρχησε ένας άγριος και παρασιτικός καπιταλισμός κλεπτοκρατικού τύπου οργανωμένος σε καρτέλ. Η αίσθηση παντοδυναμίας του αναδυόμενου καθεστώτος ήταν τέτοια ώστε ένα έκτακτο γεγονός όπως το δυστύχημα στα Τέμπη αντιμετωπίστηκε με τη συγκρότηση μιας κυβερνητικής επιτροπής όπου συμμετείχαν και δικαστικοί– κυβερνητική επιτροπή η οποία, ωστόσο, έδρασε ευθέως ως εγκληματική οργάνωση καταστρέφοντας τα στοιχεία του δυστυχήματος. Στην πραγματικότητα ο Κ. Μητσοτάκης και το επιτελείο του εφάρμοσαν την ίδια μέθοδο διαχείρισης για κάθε ζήτημα: συγκρότηση ειδικών ομάδων από κυβερνητικούς, κομματικούς, κρατικούς και δικαστικούς παράγοντες σε διάφορες συνθέσεις που αναλάμβαναν άλλες να φέρουν σε πέρας τις υποκλοπές, την δικαστική συγκάλυψή τους, άλλες να υφαρπάξουν τις αγροτικές επιδοτήσεις, να σπρώξουν επωφελώς απευθείας αναθέσεις κ.ά.

Πρόκειται για λεηλασία. Ωστόσο, στις εκλογές τον Μάιο του 2023 σχεδόν 2,4 εκατομμύρια ψηφοφόροι επικύρωσαν το σχέδιο Μητσοτάκη διαλύοντας ταυτοχρόνως την αντιπολίτευση. Μάλιστα η Νέα Δημοκρατία επέτυχε την πρώτη εκλογική της εισπήδηση σε κοινωνικές ομάδες λαϊκών περιοχών– και μάλιστα με χαμηλό κόστος, μόλις λίγα κατοστάρικα ετησίως κατά κεφαλή. Όλα αυτά συντελέστηκαν εντός μιας αδρανοποιημένης κοινωνίας, όπου πολλοί άπλωναν το χέρι. Από το 2024, ωστόσο, όταν ξεκίνησαν αρχικά οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη και ακολούθως εκείνες των αγροτών, σε συνδυασμό με την καλπάζουσα ακρίβεια ο πρωθυπουργός και το κόμμα του άρχισαν να βυθίζονται.

Στα χρόνια διακυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη η προϋπάρχουσα διαφθορά οργανώθηκε με όρους εγκληματικών οργανώσεων, συμμορίες συγκροτημένες από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας– στην οποία εμπλέκονταν στελέχη του κράτους και δικαστές και φυσικά πολλοί ιδιώτες. Ο νυν πρωθυπουργός φρόντισε ειδικότερα να εδραιώσει το καθεστώς λεηλασίας πρώτα από όλα υπέρ του κάθε είδους κεφαλαίου  αλλά και υπέρ χιλιάδων Ελληνίδων και Ελλήνων που, λίγο πολύ, μπόρεσαν να πλουτίσουν με κλεμμένο ή χαρισμένο δημόσιο χρήμα.

Ο ίδιος εκτός από την απελευθέρωση της ευθείας αρπαγής έχει παραχωρήσει φοροαπαλλαγές που ανέρχονται σε 18 δισεκατομμύρια ετησίως με το αποτέλεσμα να αποτυπώνεται στο γεγονός ότι το 79% των άμεσων φόρων προέρχεται από μισθούς σε μία χώρα όπου ο μέσος μισθός (τον οποίο η ίδια κυβέρνηση επιβάλει) είναι από τους χαμηλότερους στην ΕΕ. Την ίδια στιγμή ωστόσο, η κυβέρνηση, που στηρίζει ενεργητικά τη λεηλατική πολιτική των καρτέλ, εισπράττει από την κοινωνία περισσότερους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, κ.ά.).

Αντί να αυξήσουν, θα μειώσουν τα επιδόματα ανεργίας - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΧΑΡΤΗΣ)

Αντί να αυξήσουν, θα μειώσουν τα επιδόματα ανεργίας, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, κι όχι δια στόματος πρωθυπουργού μια εβδομάδα πριν από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης, έγιναν οι ουσιαστικές προεκλογικές εξαγγελίες. Οι υποσχέσεις της ΔΕΘ ήταν κατά κοινή ομολογία ξέπνοες με χρονικό ορίζοντα δύο, τριών και περισσότερων ετών. Αντίθετα, η δήλωση του Μαρινάκη, ότι αν εκλεγεί ξανά η ΝΔ θα ζητήσει το περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες, θα έχει πραγματικό αντίκτυπο άμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και έμμεσα σε εκατομμύρια, καταβαραθρώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιχείρησε να δικαιολογήσει την πρότασή του δηλώνοντας ότι «όποιος θέλει να βρει δουλειά βρίσκει» κι ότι η «ανεργία στην Ελλάδα είναι χαμηλότερη από πολλές άλλες χώρες». Πρόκειται για εντελώς ατεκμηρίωτες και αυθαίρετες διατυπώσεις, που επιχειρούν να αντιστρέψουν μια ωμή πραγματικότητα: ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο φειδωλά κράτη πρόνοιας, που κινούνται στα όρια της τιμωρίας των φτωχών. Ας κρατήσουμε ορισμένα δεδομένα που αποδεικνύουν ότι αν κάτι χρειάζεται το σύστημα των παροχών της Ελλάδας είναι επέκταση κι επιπλέον χρηματοδότηση κι όχι περαιτέρω περικοπές.

Η ανεργία πράγματι μειώνεται στην Ελλάδα, έχοντας φτάσει, με βάση  την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, στο 7,9% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 (από 8,6% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, 9,8% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024 κοκ), αλλά η μείωση πλέον «βρίσκει» σε ένα όριο που είναι το «φυσικό» ποσοστό ανεργίας της Ελλάδας. Κοινώς, περαιτέρω πτώση της ανεργίας ας μην περιμένουμε από δω και πέρα, ακόμη κι αν συνεχιστούν τα επίπεδα μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας των τελευταίων χρόνων (2,1% κάθε χρόνο από το 2023 ως το 2025) – κάτι που δεν πρόκειται να γίνει. Τα αμέσως επόμενα χρόνια η αύξηση του ΑΕΠ θα περιοριστεί (λόγω εξάντλησης του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ανόδου των επιτοκίων του ευρώ και ευρωπαϊκής ύφεσης) και η πτώση της ανεργίας θα επιβραδυνθεί ή θα ανακοπεί και θα αρχίσει να αυξάνεται. Ενδεικτικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει για φέτος ετήσιο ρυθμό μεγέθυνσης 1,8% και 1,6% για το 2027. Εξ ίσου υποδεέστερους ρυθμούς μεγέθυνσης προβλέπουν ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, με την παραδοχή μάλιστα ότι το σαουδαραβικό πετρέλαιο ρέει άφθονο…

Όποιος ωστόσο διαβάζει και κάτι παραπάνω από τους τίτλους μπορεί να διαπιστώσει ότι η ομολογουμένως ευχάριστη πτώση της ανεργίας συνοδεύεται από πολλές ακόμη πικρές αλήθειες. Για παράδειγμα: ναι μεν η ανεργία το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έπεσε στο 7,9% ωστόσο η ανεργία σε όσους έχουν απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης ήταν 8,1%, στους απόφοιτους Γυμνασίου 11,5%, στους απόφοιτους Δημοτικού 10,4%, ενώ σε όσους έχουν βγάλει μερικές τάξεις του δημοτικού ή δεν πήγαν καθόλου σχολείο έφτασε το 20,7%! Με άλλα λόγια υπάρχει ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, κυρίως η ανειδίκευτη εργασία  και σίγουρα αυτή που στερείται μορφωτικών προσόντων που στενάζει λόγω ανεργίας, σε ποσοστό τριπλάσιο του εθνικού μέσου όρου. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Θερίζει η μακροχρόνια ανεργία

Έτερο παράδειγμα που δείχνει ότι η πτώση της ανεργίας είναι η μισή αλήθεια για τη κατάσταση απασχόλησης της ελληνικής  μισθωτής εργασίας σχετίζεται με την δομή της βάσει του χρόνου παραμονής στον εφεδρικό στρατό. Από τους 380.000 ανέργους  το δεύτερο τρίμηνο του 2026, μόνο 40.000 άτομα δήλωναν άνεργοι έως και δύο μήνες. 51.500 είναι οι άνεργοι από 3 ως 5 μήνες, 77.700 από 6 ως 11 μήνες και 201.400 για πάνω από 12 μήνες. Το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων ανέρχεται σε 53,1% του συνόλου! Αναγνωρίζοντας ως άνεργους ο Π. Μαρινάκης μόνο όσους παραμένουν χωρίς δουλειά ως 2 μήνες θα ρίξει στον κοινωνικό Καιάδα το 90% (αν το επίδομα ανεργίας καταβάλλεται αναλογικά με την διάρκεια της ανεργίας) που βρίσκεται μάλιστα στην χειρότερη δυνατή εισοδηματική, οικονομική και κοινωνική θέση! Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Ένα ακόμη παράδειγμα που δείχνει ότι η ανεργία στην Ελλάδα πονάει περισσότερο απ’ όσο δείχνει η κατ’ έτος πτώση της σχετίζεται με την χωρική της διάσταση. Η ανεργία ήταν μεν 7,9% σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην Ήπειρο ήταν 10,6%, στην Δυτική Ελλάδα 12,4%, στην Δυτική Μακεδονία 12,7% και στα Ιόνια Νησιά 13,4%. Δηλαδή σε περιοχές που η αποβιομηχάνιση, η απολιγνιτοποίηση και η εγκατάλειψη της υπαίθρου ελέω Κοινής Αγροτικής Πολιτικής γνώρισαν δόξες η ανεργία είναι σχεδόν διπλάσια της μέσης εθνικής. Εξ ίσου μεγάλα ποσοστά γνωρίζει και στις λαϊκές – εργατικές γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Η ανεργία στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Τον Ιανουάριο του 2026, σύμφωνα με την Eurostat, όταν η εποχιακά προσαρμοσμένη ανεργία στην ΕΕ ήταν 5,8% και στην Ευρωζώνη των 21 έφτανε το 6,1%, στην Ελλάδα ήταν 7,7%. Η Ελλάδα έχει χαμηλότερη ανεργία μόνο από την Ισπανία (9,8%), τη Σουηδία (8,7%) και την Φινλανδία (10,2%). Αυτές είναι οι «πολλές ισχυρές χώρες» στις οποίες αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν σε ρόλο λαγού έριξε την ιδέα της επιδείνωσης των όρων παροχής του επιδόματος ανεργίας;

Ουραγός στην ΕΕ η Ελλάδα

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία: Μια χρήσιμη έκδοση με τη μορφή απλών ερωταπαντήσεων σχετικά με όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για τα «αιολικά πάρκα» στις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000

Όλα όσα θέλατε να μάθετε για τα «αιολικά πάρκα» στις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000

Μια συνοπτική, εκλαϊκευμένη έκδοση 24 σελίδων που απευθύνεται στο ευρύ κοινό με στόχο την έγκυρη ενημέρωση γύρω από το σύνθετο ζήτημα της εγκατάστασης Αιολικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) σε προστατευόμενες περιοχές του Δικτύου NATURA 2000.

Με τη μορφή απλών ερωταπαντήσεων, διευκρινίζονται όλες οι παράμετροι του θέματος, με βάση την επιστημονική τεκμηρίωση και την πολύχρονη και πολύπλευρη ενασχόληση της ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗΣ με την προστασία της βιοποικιλότητας.

ΔΕΙΤΕ / Κατεβάστε το pdf

Από το βίντεο που ανέβασε ο Κ. Μητσοτάκης για την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και για το πρόγραμμα Επενδύσεων και Μεταρρυθμίσεων, Ελλάδα 2.0.

Ένα 500άρικο για εξαγορά ψήφων  

Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε ως κομπιναδόρος, ρουσφετολόγος υποσχόμενος από το βήμα της ΔΕΘ ότι η επόμενη κυβέρνησή του, θα πληρώσει ένα 500άρικο στους δημόσιους υπαλλήλους. Αρκεί να τον ψηφίσουν.

Στο μέγαρο Μαξίμου μετράνε τις αντιδράσεις από τις “εκπλήξεις” του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και το “πακέτο παροχών” του. Μία δέσμευση του, το 500ρι που είπε ότι θα δώσει στους δημοσίους υπαλλήλους από τον Δεκέμβριο του …2026, αποτελεί επιτομή της κοινωνικής ήττας της κυβέρνησής του. Σε απλά ελληνικά σημαίνει, ότι το “δώρο” των 500 ευρώ θα δοθεί αφού κοστολογηθεί στον κρατικό προϋπολογισμό της νέας χρονιάς. Δηλαδή σε ακόμη πιο απλά ελληνικά, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν τα επόμενα Χριστούγεννα, του 2027, τα 500 ευρώ.

Πρόκειται για την πρώτη, επίσημα διακηρυγμένη, εξαγορά ψήφων σ’ όλη την ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Ο πρωθυπουργός-όχι κάποιος κομματάρχης που μοιράζει τα 100άρικα έξω από εκλογικά κέντρα, από το πιο επίσημο βήμα της ΔΕΘ και σε πανελλαδική μετάδοση από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς, είπε ξεκάθαρα στους δημόσιους υπαλλήλους πως αν τον ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές θα λάβουν 500 ευρώ ως “δώρο Χριστουγέννων”.

Εδώ έγκειται το δεύτερο παράδοξο της παραχολογίας Κ. Μητσοτάκη. Ενώ κυβερνά τη χώρα από το 2019, ζητά από τους πολίτες και ψηφοφόρους να τον “κρίνουν” για το πρόγραμμα του ως το 2031! Σαν να μην υπήρξαν οι δύο προηγούμενες θητείες της κυβέρνησής του στις οποίες εφάρμοσε την πολιτική που και τώρα δεσμεύεται “μεταρρυθμίσεις, ανάπτυξη, η χώρα θα πάει μπροστά, κ.λ.π, κ.λ.π”. Αυτό που μάλλον ξεχνάει ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι δεν θα είναι “υποψήφιος πρωθυπουργός” στις εκλογές του 2027 αλλά ότι ήταν πρωθυπουργός επί 8 ολόκληρα χρόνια. Ίσως για αυτό και επισημοποίησε την “εξαγορά ψηφοφόρων” με ένα 500. 

Η 8ετία Κ. Μητσοτάκη στη σύγκριση 2009-2026

Οι δύο παραπάνω επισημάνσεις είναι καίριες εάν διαβάσει κάποιος την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και της κοινωνικής πραγματικότητας στη χώρα μας την τελευταία 8ετία στην οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνούσε. Τα ψυχρά στοιχεία της κοινωνικής πραγματικότητας στα οποία αρέσκεται το οικονομικό επιτελείο να διατυμπανίζει για να ταϊσει σανό το εκλογικό πιστό και πολλαπλώς ωφελειμένο πελατολόγιο της κυβέρνησης, έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τη μαγικά κατασκευασμένη εικόνα των επικοινωνιολόγων.

Δεκαέξι χρόνια μετά την επιβολή σκληρών νεοφιλελεύθερων μέτρων για την υποτιθέμενη εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας και επτά χρόνια μετά την τονωτική ένεση των 36 δισ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για την “Ελλάδα 2”, η πραγματική εικόνα δείχνει:

• >> Το πραγματικό ΑΕΠ σήμερα είναι κάτω από τα επίπεδα του 2009. Το Δημόσιο Χρέος είναι μεγαλύτερο σε απόλυτο μέγεθος αλλα και σαν ποσοστό του ΑΕΠ από το 2009 -σήμερα βρίσκεται στο 146% το 2009 ήταν στο 135%

Πουλιέμαι σαν χώρα - Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Εχει δίκιο τελικά ο Μητσοτάκης. Η χώρα αλλάζει. Χέρια... 

Πουλιέμαι σαν χώρα

Πώς θα λέγεται άραγε η Ελλάδα σε δέκα- είκοσι χρόνια; Πώς θα εξελιχθεί το  brand name της, όταν η ύπαρξή της συρρικνωθεί σε μια τουριστική Disneyland, ζεστή και διασκεδαστική 7-8 μήνες τον χρόνο; Μπορεί να μην είναι πολύ μεγάλη η αλλαγή. Να είναι, ας πούμε, Hellas (όπως The Ellinikon!), ώστε να μη ερεθιστούν τα εθνικιστικά ανακλαστικά των πατριδοκάπηλων, που εδώ και  δεκαετίες σκιαμαχούν και βιοπορίζονται από τα 12 μίλια, την υφαλοκρηπίδα, την ρητορική τουρκοφαγία και τη φλυαρία για χαμένες πατρίδες, αν κι οι ίδιοι έχουν ανοίξει δεκάδες κερκόπορτες για δεκάδες κρυφές και φανερές αλώσεις.  

Αλλά μπορεί να ζήσουμε και μια ριζική αλλαγή επωνυμίας, ένα εντελώς νέο προϊόν, αν οι ιδιοκτήτες των πιο κρίσιμων και στρατηγικών στοιχείων κυριαρχίας αποφασίσουν ότι δεν έχει κανένα νόημα να διατηρούν μιαν ελληνοπρεπή μαρκίζα σε μια χώρα που είναι γερμανική, αμερικανική, γαλλική, ιταλική, κινεζική, τσέχικη, βρετανική, ακόμη και τουρκική, λίγο απ' όλα. Κι αφού μετονομάζονται τα επιμέρους κομμάτια της χώρας κατά τη βούληση των ιδιοκτητών τους, ποιος ο λόγος το πλήρως συντεθειμένο παζλ να διατηρεί την παλιά του ονομασία;

Για σκεφτείτε το λίγο: Τα τελευταία 24ωρα βομβαρδιζόμαστε από τηλεοπτικά, διαδικτυακά και ραδιοφωνικά μηνύματα για την Cosmote, την κυρίαρχη των εγχωρίων τηλεπικοινωνιών και όλης της λεγόμενης ψηφιακής μετάβασης, που γίνεται Telekom. Οχι Cosmote Telekom, το μεταβατικό μπάσταρδο όνομα του τελευταίου χρόνου, με το οποίο επισφραγίστηκε η πλήρης απαλλαγή του άλλοτε ΟΤΕ από κάθε ίχνος δημόσιας συμμετοχής. Telekom σκέτο. Telekom Ελλάδας, γιατί υπάρχει και Τσεχίας, και Ουγγαρίας, και Σλοβακίας, και Κροατίας, και Πολωνίας, και Ρουμανίας, και Βόρειας Μακεδονίας και ΗΠΑ, και..ίσως ξεχνάω και μερικές ακόμη, που όλες μαζί είναι η κραταιά Deutsche Telekom, κάτι σαν τέταρτο ράιχ στον παγκόσμιο τηλεπικοινωνιακό ιστό.

Ουδείς ενοχλήθηκε, ουδείς αντέδρασε, ουδείς αναρωτήθηκε τι απέγινε ο κάποτε κρατικός ΟΤΕ, στημένος με δημόσιο χρήμα που μέσα σε 2-3 μετεμφυλιακές δεκαετίες ένωσε την ακρωτηριασμένη και κατακερματισμένη χώρα έστω και τηλεφωνικά, συνέδεσε την Ελλάδα εσωτερικού με την Ελλάδα εξωτερικού, τα εκατομμύρια μεταναστών ή πολιτικά διωγμένων με τις οικογένειες και τους συγγενείς τους στην «πατρίδα», μέσα από καλώδια, συχνότητες, κεραίες δορυφορικές μεταδόσεις, οπτικές ίνες, διαδίκτυο, υπολογιστικά νέφη. Ετσι, η πλήρης ιδιωτικοποίηση μιας στρατηγικής υποδομής, η ολοκληρωτική κατοχή της από την ημικρατική γερμανική πολυεθνική πανηγυρίζεται διαφημιστικά ως το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο, με χαμογελαστούς υπαλλήλους της πρώην Cosmote να καλούν τους πελάτες να ξεχάσουν το παλιό όνομα, το παλιό λογότυπο, τα παλιά χρώματα. Να συνηθίσουν το «T» της Telekom και το ροζ – φούξια, το magenta της Magenta. Κι όλα καλά, ε;

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για πλήρη «αφελληνισμό» της ελληνικής οικονομίας και της παραγωγικής βάσης της, αλλά το αληθινό πρόβλημα δεν είναι τόσο «ελληνικότητα», ο «πατριωτισμός» ή ο «φιλελληνισμός» των ιδιοκτητών κάθε στρατηγικού δικτύου και υποδομής που ξεπουλιέται, όσο η εξαφάνιση κάθε δημόσιου και κρατικού ελέγχου. Οι Ελληνες εφοπλιστές κατέχουν τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, αλλά τα καράβια τους στην τεράστια πλειονότητά τους πλέουν υπό ξένες σημαίες και δεν είναι ελληνικό «έδαφος».

Η Telekom, όμως, έχει τον συμβολισμό της επίσημης, πλήρους εξαφάνισης ενός ιστορικού brand name, που κατά κάποιο τρόπο ήταν ένα από τα πολλά στοιχεία της μεταπολεμικής «εθνικής ταυτότητας». Οπως ο ΟΠΑΠ, που έγινε Allwyn, σχεδόν 70 χρόνια από την ίδρυσή του με κρατική πρωτοβουλία και με το χρήμα χιλιάδων νεοελλήνων που μυήθηκαν με ενθουσιασμό στον εβδομαδιαίο ποδοσφαιρικό τζόγο. Και όπως μαζί με τον ΟΠΑΠ, έπεσε κι η «Αγιά Σοφιά», ως γήπεδο της ΑΕΚ, κι έγινε Allwyn Arena. Με 327 εκατ. ευρώ ζεστά- κοχλαστά από τους Τσέχους πολιορκητές, έλιωσε σαν βούτυρο ο άδολος πατριωτισμός του συνιδιοκτήτη της εθνικής μπαρμπουτιέρας. Οπως έλιωσε ο πατριωτισμός του Υπερταμείου και του ΤΑΙΠΕΔ όταν με 1,2 δις. ευρώ  14 ελληνικά αεροδρόμια έγιναν γερμανικά (Fraport), όταν ο ΟΛΠ έγινε κινέζικος (Cosco). Κι όταν τα λιμάνια του Ηρακλείου και της Ηγουμενίτσας έγιναν ιταλικά (Grimaldi). Οταν ακόμη και το υπεραιωνόβιο Χρηματιστήριο Αθηνών έγινε γαλλικό (Euronext), για 400 εκατ. ευρώ. Οταν τα Ελληνικά Πετρέλαια «λατσοποιήθηκαν» πλήρως μέσω της μετονομασίας τους σε Helleniq Energy, ή όταν μια ολόκληρη ιδιωτική πόλη 6.000 στρεμμάτων και 10.000 μελλοντικών κατοίκων εκλατινίστηκε σε Ellinikon για να ικανοποιεί την κοσμοπολίτικη κουλτούρα του δρ. Spyros. Κι όταν ο ΟΣΕ ιταλοποιήθηκε, έστω και με τη μαρκίζα Hellenic Train, για να αναδειχθεί δέκα χρόνια μετά στο πιο καθυστερημένο και κυρίως θανατηφόρο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης.

«Η υγεία στην εμποροπανήγυρη της ελεύθερης αγοράς»: Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη και το τίμημα μιας κοινωνίας που παραδίδει τα κοινωνικά της δικαιώματα στην ελεύθερη αγορά

«Η υγεία στην εμποροπανήγυρη της ελεύθερης αγοράς»

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη και το τίμημα μιας κοινωνίας που παραδίδει τα κοινωνικά της δικαιώματα στην ελεύθερη αγορά.

Χριστιάνα Στυλιανού 

Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι τη μορφή του γιατρού σχεδόν σαν τη μορφή ενός θεού. Ίσως να έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι ο πατέρας μου ήταν γιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο γιατρός ήταν ο άνθρωπος που ήξερε. Εκείνος στον οποίο μπορούσες, ή τουλάχιστον πίστευες ότι μπορούσες, να παραδοθείς με κλειστά μάτια. Ο άνθρωπος στον οποίο εμπιστευόσουν το πολυτιμότερο πράγμα που είχες και ο οποίος, περισσότερο από οποιονδήποτε εραστή στον οποίο αποδίδουμε μεταφορικά αυτή την εξουσία, κρατούσε πράγματι την καρδιά σου στα χέρια του.

Ήταν σαν ένας μακρινός σου συγγενής. Ο γιατρός σου ήταν, πρώτα απ’ όλα, «ο γιατρός σου». Τον καλούσες στο τηλέφωνο και του έλεγες «γιατρέ μου», με μια οικειότητα που ξεπερνούσε την τυπική σχέση γιατρού και ασθενούς. Κι αυτός ο γιατρός σου ήξερε ποιος ήσουν.

Ήξερε τα παιδιά σου, μερικές φορές και τα εγγόνια σου. Του έστελνες γλυκά που έφτιαξε η γυναίκα σου και χριστουγεννιάτικες κάρτες τα Χριστούγεννα με ευχές και φρέσκα αυγά από το χωριό. Μπορεί να ήθελες να τον κάνεις νονό και σε κάποιο εγγόνι σου. Μπορούσες να τον πάρεις τηλέφωνο μέσα στη νύχτα και ταυτόχρονα ένιωθες μια μικρή ενοχή επειδή τον ενοχλούσες. Ήταν «ο άνθρωπός σου», ο μονίμως δυνητικός σωτήρας σου. Κάποιος θα έλεγε σε μια παρέα «ο τάδε έσωσε τον αδελφό μου», «έσωσε τον θείο μου», «του χρωστάμε πολλά».

Μόνο που αυτά τα «πολλά» δεν είχαν ποτέ ακριβές υλικό αντίκρισμα. Γιατί με τι ανταλλάσσεις μια ζωή; Πόσο κοστολογείται η δυνατότητα να ξανασηκωθείς από ένα κρεβάτι; Και πόσο πουλιέται τελικά η υγεία;

Για πάρα πολλά χρόνια ο γιατρός ήταν περίπου όπως ένας καλός ξυλουργός που αποκαθιστά ένα εύθραυστο έπιπλο ή μια δασκάλα που καταφέρνει να κάνει ένα παιδί να καταλάβει τι είναι τα μόρια και τα άτομα. Η ικανοποίηση δεν προκύπτει μόνο από το ότι βοηθάς έναν άνθρωπο, αλλά και από τη γνώση ότι κατέχεις μια δύσκολη τέχνη, ότι μπορείς να λύνεις σύνθετα προβλήματα και ότι η δεξιότητά σου έχει πραγματικό αντίκρισμα στη ζωή κάποιου άλλου.

Το ανθρώπινο σώμα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με έναν πολύπλοκο μηχανισμό που επιβιώνει επειδή είναι γεμάτος πλεονασμούς: δύο νεφρά, δύο πνεύμονες, εφεδρείες, κυτταρικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης, αντίγραφα γονιδίων. Όπως ένα εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας συνεχίζει να λειτουργεί επειδή τα κρίσιμα συστήματά του έχουν εφεδρείες, έτσι και το σώμα αντέχει βλάβες μέχρι τη στιγμή που μία ακόμη αρκεί για να καταρρεύσει ολόκληρο το σύστημα.

Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για μια κοινωνία.

Τα δημόσια νοσοκομεία, τα σχολεία, η στέγαση, οι κοινωνικές υπηρεσίες, το ΕΚΑΒ και οι μηχανισμοί ελέγχου δεν είναι περιττή γραφειοκρατία γύρω από έναν κατά τα άλλα αυτάρκη άνθρωπο. Είναι οι εφεδρείες μας. Τα γρανάζια χάρη στα οποία μια κοινωνία δεν καταρρέει όταν χαλάσει το πρώτο εξάρτημα.

Κι όμως, εδώ και δεκαετίες αυτά τα γρανάζια αντιμετωπίζονται περίπου σαν βάρος.

Από τον γιατρό στον «πάροχο»

Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη βρίσκεται ακόμη υπό διερεύνηση και οι ευθύνες μένει να αποδοθούν. Όμως η εικόνα των τελευταίων ωρών της ζωής του είναι ήδη ανατριχιαστική καθώς το σώμα του έγινε έρμαιο στα χέρια μιας ιδιωτικής «σωτηρίας». Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης σταμάτησε περίπου μιάμιση ώρα πριν κληθεί το ΕΚΑΒ, ενώ στο κινητό της γιατρού βρέθηκε διαγραμμένη φωτογραφία του τραγουδιστή ξαπλωμένου στο μηχάνημα χωρίς τις αισθήσεις της. Στον χώρο εντοπίστηκαν δύο μη δηλωμένα μηχανήματα πλασμαφαίρεσης, όπου, σύμφωνα με τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, τέτοια διαδικασία δεν επιτρεπόταν.

Το ζήτημα όμως ξεπερνά μια συγκεκριμένη υπόθεση. Όταν η δημόσια υγεία υποχωρεί, η αγορά δεν αφήνει το κενό άδειο. Το γεμίζει με «πακέτα», «πρωτοποριακές θεραπείες», υποσχέσεις αντιγήρανσης και μακροζωίας και κάθε λογής μεσάζοντες της ελπίδας. Κάπως έτσι η υπόσχεση της θεραπείας μετατρέπεται σε υπόσχεση σωτηρίας – και η σωτηρία αποκτά τιμή. Η υγεία μετατρέπεται από δικαίωμα σε εμπόρευμα και ο ασθενής από πολίτης σε πελάτη.

Το κράτος-νυχτοφύλακας

Τον 19ο αιώνα ο Γερμανός σοσιαλιστής Φερντινάντ Λασάλ χρησιμοποίησε σκωπτικά τον όρο «κράτος-νυχτοφύλακας» για να περιγράψει το φιλελεύθερο κράτος που περιορίζει τη λειτουργία του σχεδόν αποκλειστικά στην προστασία της ιδιοκτησίας και των συμβάσεων, στην αστυνομία, στον στρατό και στην απονομή δικαιοσύνης. Ο όρος εμφανίζεται το 1862, στο πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον του laissez-faire και του κλασικού φιλελευθερισμού, όταν η κρατική παρέμβαση στην οικονομία αντιμετωπιζόταν ως εμπόδιο στην ελευθερία των συναλλαγών. Το κράτος, σε αυτή την εικόνα, δεν αναλαμβάνει να εξασφαλίσει συλλογικά τις υλικές προϋποθέσεις της ζωής. Δεν εγγυάται υγεία, εκπαίδευση, στέγαση ή κοινωνική προστασία, αλλά κατά κάποιον τρόπο, προστατεύει την ιδιοκτησία, επιβάλλει τις συμβάσεις και διατηρεί την τάξη ώστε η αγορά να μπορεί να λειτουργεί ανενόχλητη.

Δεν ζούμε βέβαια σήμερα σε ένα «κράτος-νυχτοφύλακα» με την ιστορική έννοια του όρου. Υπάρχουν ακόμη δημόσια νοσοκομεία, σχολεία, κοινωνικές παροχές και κρατικοί μηχανισμοί προστασίας. Όμως όπως όλα δείχνουν αυτή είναι η τάση. Υγεία, εκπαίδευση, στέγαση και ασφάλεια δεν εξαφανίζονται ως ανάγκες, αλλά μετατρέπονται σταδιακά από συλλογικά δικαιώματα σε ατομικές αγορές. Και τότε το ερώτημα δεν είναι πια τι χρειάζεσαι, αλλά τι μπορείς να πληρώσεις.

Ο “Εφιάλτης” επιστρέφει στις Θερμοπύλες ως επενδυτής – Η κυβέρνηση βγάζει στο σφυρί και τις «Θερμοπύλες» για 99 χρόνια!

Ο “Εφιάλτης” επιστρέφει ως επενδυτής – Η κυβέρνηση βγάζει στο σφυρί και τις «Θερμοπύλες» για 99 χρόνια!

Επί των ημερών της κυβέρνησης της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη συμβαίνει και αυτό… Το Υπερταμείο προχώρησε στις 26 Μαΐου σε προκήρυξη διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού για την «αξιοποίηση» του ακινήτου «Ιαματική Πηγή Λουτρών Θερμοπυλών», όπως αποκάλυψε  η εφημερίδα Documento (ρεπορτάζ του Στάθη Γκότση). 

Στην πραγματικότητα πίσω από το “ακίνητο Ιαματική Πηγή Λουτρών Θερμοπυλών” κρύβεται ολόκληρος ο αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος των Θερμοπυλών, ως ένα ενιαίο σύνολο φύσης, μύθου και ιστορίας με πυρήνα τον λόφο Κολωνό εκεί που το 480 πΧ διεξήχθη η μάχη των Θερμοπυλών. 

Είναι, δε, τόσο κυνικοί όπου το Υπερταμείο (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ), περιγράφει την επένδυση ως εξής: «η θέση του ακινήτου στον αρχαιολογικό χώρο των Θερμοπυλών, το μέγεθος και η γειτνίασή του με αξιοθέατα, ιστορικά μνημεία, παραλίες και χώρους πρασίνου το καθιστούν ελκυστικό επενδυτικά για την ανάπτυξη ποικιλίας δραστηριοτήτων θερινού και χειμερινού τουρισμού, ιαματικού και θερμαλιστικού τουρισμού, τουρισμού ευεξίας, ιστορικού και πολιτιστικού τουρισμού».

Θυμίζουμε ότι  το προσκλητήριο πώλησης για τις ιαματικές πηγές και τα τουριστικά ακίνητα στις Θερμοπύλες είχε αναρτηθει για πρώτη φορά στο ΤΑΙΠΕΔ το 2013,  όπως έγραφε τότε ο Ημερόδρομος, με μια ανάλογη …. ελκυστική παρουσίαση:  

«Περιοχή με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, όπου διεξήχθη η γνωστή μάχη των Θερμοπυλών μεταξύ Ελλήνων και Περσών το 480 πΧ. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Ήφαιστος, μετά από αίτηση της Θεάς Αθηνάς, δημιούργησε τις πηγές για τον Ηρακλή, προκειμένου να πλένεται και να ξεκουράζεται μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του»!! 

Τότε, μάλιστα στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είχε σχολιάσει στον Ημεροδρόμο ότι «αν είχαν ελάχιστη τσίπα θα έπρεπε να το κρύβουν. Να γράφουν ότι  βρίσκεται μακριά από την περιοχή με το ιστορικό ενδιαφέρον».

Το 2018, επί  κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το θέμα επανήλθε. Κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ είχαν έτοιμο τον διαγωνισμό για την «αξιοποίηση» της περιοχής καθώς η ανάγκη εξεύρεσης νέων πεδίων κερδοφορίας ενέτασσαν  ψηλά τις Θερμοπύλες στον κατάλογο των προσδοκώμενων επενδύσεων. Ωστόσο το επενδυτικό σχέδιο δεν προχώρησε καθώς υπήρχαν αρκετά ζητήματα που θα έπρεπε να ρυθμιστούν, τα οποία σχετίζονταν με την έλλειψη ρυθμιστικού πλαισίου για τη χρήση των ιαματικών υδάτων, τον αρχαιολογικό χαρακτήρα της περιοχής, τις δασικές εκτάσεις κλπ.

Δεκατρία χρόνια αργότερα συνεχίζουν να μην έχουν τσίπα. 

Σύμφωνα με το Documento ο διαγωνισμός που έχει προκηρυχθεί “το ακίνητο καταλαμβάνει συνολική έκταση 128.483,65 τετραγωνικών μέτρων και η προτεινόμενη επένδυση θα υλοποιηθεί μέσω δύο συμβάσεων διάρκειας 99 ετών. Η πρώτη αφορά τη σύσταση και μεταβίβαση δικαιώματος επιφανείας στην περιοχή Α, συνολικής έκτασης 114.561,89 τ.μ., η οποία χωρίζεται σε δύο τμήματα, 69.918,80 τ.μ. και 44.643,09 τ.μ., που διαχωρίζονται από την παλαιά εθνική οδό Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Η δεύτερη σύμβαση αφορά μακροχρόνια μίσθωση με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του ιαματικού πόρου της περιοχής Β, έκτασης 14.281,76 τ.μ., η οποία βρίσκεται ολόκληρη μέσα στη Ζώνη Α απολύτου προστασίας του αρχαιολογικού χώρου του Κολωνού, σε δασική έκταση και όπου βρίσκεται και η ιαματική πηγή. Οι δεσμευτικές προσφορές από τους ενδιαφερόμενους θα πρέπει να υποβληθούν έως τις 30 Σεπτεμβρίου.”

Στην 89σέλιδη προκήρυξη αναφέρεται ότι «η τοπογραφική αποτύπωση του Ακινήτου Α στην υφιστάμενη αυτού κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας Πρόσκλησης Υποβολής Προσφοράς περιλαμβάνεται στο με ημερομηνία Νοέμβριος 2021 τοπογραφικό διάγραμμα της Μελέτης ΕΣΧΑΔΑ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΙΑΜΑΤΙΚΗΣ ΠΗΓΗΣ ΛΟΥΤΡΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ, το όποιο παρατίθεται στο Παράρτημα 1Α της παρούσας». Μόνο που το σχετικό αρχείο περιέχει τελικά προγενέστερο τοπογραφικό, με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2013. Στο Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίου Ακινήτου (ΕΣΧΑΔΑ) είναι που υποτίθεται πως θα βρουν οι ενδιαφερόμενοι αναλυτικότερα στοιχεία σχετικά με το ακίνητο και τις προβλεπόμενες χρήσεις. Μόνο που το συγκεκριμένο ΕΣΧΑΔΑ εδώ και 5 χρόνια (!) δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί ως προεδρικό διάταγμα σε ΦΕΚ…

Στο μεταξύ η κυβέρνηση σπεύδει να “γυαλίσει” τον περιβάλλοντα χώρο ώστε να παραδοθεί πιο ελκυστικός.