24 Ιουλίου 2026

Βιβλίο: «IDF: Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος», του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ, εκδόσεις ΟΚΤΑΝΑ

Χαΐμ Κλήρωση: Οι Εκδόσεις Octana προσφέρουν στους αναγνώστες μας το βιβλίο του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ με τίτλο «IDF - Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος» - Για όσους έχουν γίνει μέλη του Info-War μέχρι την Παρασκευή 31 Ιουλίου.

«IDF: Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος» του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ – Κλήρωση για τα μέλη μας (σ.σ. του INFOWAR)

Οι εκδόσεις Octana προσφέρουν στους αναγνώστες μας δυο αντίτυπα του βιβλίου «IDF – Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος» του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ, όπου ο καθηγητής μελετάει τον ισραηλινό στρατό ως τον βασικό παράγοντα που διαμόρφωσε την πολιτική, την κοινωνία και την εθνική ταυτότητα του Ισραήλ. Στην κλήρωση συμμετέχουν αυτομάτως τα μέλη μας και όσοι ακόμη γραφτούν συνδρομητές μέχρι και τα μεσάνυχτα της Παρασκευής 31 Ιουλίου.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Παρά τους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου, ο ιουδαϊσμός δεν ήταν έθνος. Η αποστολή της οικοδόμησης του έθνους ανατέθηκε στον IDF που δεν ήταν ποτέ ένας απλός στρατός. Έγινε ο φορέας ταυτότητας που μετάλλαξε τον λαό της Βίβλου σε λαό του όπλου, ένα ριζοσπαστικό εργαλείο μετασχηματισμού του παλαιού εβραίου της Διασποράς και των γκέτο σε ένοπλο σιωνιστή πιονέρο, ένας μοχλός που μετέτρεψε την ήπια αγροτική οικονομία της Παλαιστίνης σε πανίσχυρη πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ.

Ο IDF αντικατέστησε στη συνείδηση των Ισραηλινών την παντοδύναμη βιβλική θεότητα –τον Κύριο των Δυνάμεων– κηρύττοντας την ατέρμονη βία ως μοναδικό τρόπο επιβίωσης. Σε αυτά τα θεμέλια χτίστηκε η Νέα (Σιωνιστική) Ιερουσαλήμ, υποσχόμενη την ασφάλεια για τον περιούσιο λαό σε μια γη ιδανικά χωρίς γκογίμ. Αντ’ αυτού οικοδόμησε τη μοναδική χώρα στον κόσμο όπου οι εβραίοι ζουν σε θανάσιμο κίνδυνο επειδή είναι εβραίοι (και επειδή μεταμορφώθηκαν μαζικά σε αποικιοκράτες, μιλιταριστές, κατακτητές και ρατσιστές).

Ο Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ γεννήθηκε στη Ρώμη το 1946, άπατρις, από Πολωνοεβραίους γονείς επιζώντες του Ολοκαυτώματος που παντρεύτηκαν σε στρατόπεδο εκτοπισμένων στο Τορίνο και μετεγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ το 1948. Πασιφιστής, κληρώθηκε να εκπαιδευτεί ως αξιωματικός και υπηρέτησε απρόθυμα μια παρατεταμένη στρατιωτική θητεία που του αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του «πιο ηθικού στρατού στον κόσμο». Κλονισμένος από την απόσταση μεταξύ προπαγάνδας και πραγματικότητας, συνειδητοποίησε ότι όφειλε να «γλιτώσει από το εβραϊκό κράτος» προκρίνοντας το ηθικό του χρέος «απέναντι στους εκτοπισμένους στων οποίων το σπίτι μεγάλωσε».

Σύρος: Πρόσκληση της KYKLart σε εικαστικό/περιπατητικό/ηχητικό δρώμενο στο Δελφίνι, τη Δευτέρα 27/7/2026, ώρα 19:00



Σύρος, 24 Ιουλίου 2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Θέμα:
Η KYKLart παρουσιάζει το έργο του 2ου

COMMON GROUND Art & Nature Residency

 

Τη Δευτέρα 27 Ιουλίου, στις 19:00, η KYKLart σας προσκαλεί στο Δελφίνι της Σύρου, στη δημόσια παρουσίαση του έργου που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του 2ου COMMON GROUND Art & Nature Residency.

Δύο καλλιτέχνιδες, από την Ελλάδα και τη Χιλή, συνεργάστηκαν για μία εβδομάδα, αντλώντας έμπνευση από το φυσικό τοπίο της Σύρου και θα παρουσιάσουν μια site-specific εμπειρία που συνδυάζει εικαστική εγκατάσταση, περιπατητική δράση και ηχητική σύνθεση.

Σημείο συνάντησης: https://maps.app.goo.gl/NAfK25J2CWHhdNg28

Η δράση

Η site-specific παρέμβαση αναπτύσσεται σε διάλογο με το φυσικό τοπίο του Δελφινιού. Ανάγλυφες επιφάνειες από αλουμίνιο, τοποθετημένες ανάμεσα στους βράχους και τη βλάστηση, αντανακλούν το μεταβαλλόμενο φως, τον άνεμο και την κίνηση, δημιουργώντας έναν διακριτικό διάλογο ανάμεσα στην ύλη, το τοπίο και την ανθρώπινη αντίληψη.

Εμπνευσμένη από τη φιλοσοφία του Deep Listening της Pauline Oliveros και την ακουστική οικολογία, η δράση προσκαλεί τους συμμετέχοντες σε μια αργή περιπατητική εμπειρία όπου η ακοή αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι συμμετέχοντες καλούνται να εξερευνήσουν το τοπίο μέσα από καθοδηγούμενους περιπάτους με κλειστά μάτια, δίνοντας χώρο σε μια διαφορετική μορφή αντίληψης.

Η εκδήλωση ολοκληρώνεται με μια συλλογική ακρόαση μιας πρωτότυπης ηχητικής σύνθεσης, δημιουργημένης από το τραγούδι των πουλιών, τον άνεμο και το φυσικό ηχοτοπίο της Σύρου.

Οι φιλοξενούμενες καλλιτέχνιδες

Η Αναστασία Παπαλεωνίδα Πούντζα είναι εικαστικός που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Η καλλιτεχνική της πρακτική εκτείνεται στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τις εγκαταστάσεις, με επίκεντρο το ίχνος ως φορέα μνήμης, παρουσίας και μετασχηματισμού. Μέσα από διαφορετικά υλικά και διαδικασίες, διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην ύλη, τον χρόνο και την ανθρώπινη εμπειρία. Έχει συμμετάσχει σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η Natalia Rivera Riffo, με καταγωγή από την Χιλή, είναι sound artist, visual artist, ερευνήτρια και designer, με έδρα το Παρίσι. Η διεπιστημονική της πρακτική διερευνά τις σχέσεις ανάμεσα στον ήχο, την οικολογία, τη μνήμη και τον τόπο μέσα από εγκαταστάσεις, performances, field recordings και καλλιτεχνική έρευνα. Έχει παρουσιάσει το έργο της διεθνώς, μεταξύ άλλων στα Ars Electronica (Αυστρία), Tsonami Festival (Χιλή), Rencontres Internationales Mondes Multiples (Γαλλία) και Ayrly (Σουηδία). Η τρέχουσα έρευνά της εστιάζει στα απειλούμενα ηχοτοπία και στις περιοχές νερού που επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή, ενώ έχει επιλεγεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα 89 Sound Art 2026 στο Struer της Δανίας.

Σχετικά με την KYKLart

Η KYKLart δημιουργήθηκε με στόχο να φέρει σε δημιουργικό διάλογο την τέχνη, τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες των Κυκλάδων. Μέσα από εικαστικές διαδρομές, περιπάτους, καλλιτεχνικές παρεμβάσεις και συμμετοχικές δράσεις, επιδιώκει να αναδείξει νέους τρόπους σύνδεσης με τον τόπο, με σεβασμό στο περιβάλλον και έμφαση στη συνύπαρξη, τη βιωσιμότητα και τη συλλογική, διαδραστική εμπειρία.

Περισσότερες πληροφορίες

KYKLart Website
Facebook
Instagram

Επικοινωνία

kyklart.gr@gmail.com

Η αγορά που κατασκευάζει τη ζήτησή της: Πώς ο τζόγος έγινε μέρος της καθημερινότητας - Του Νίκου Μεταξίδη*

Η αγορά που κατασκευάζει τη ζήτησή της: Πώς ο τζόγος έγινε μέρος της καθημερινότητας

Οι αγορές δεν αναπτύσσονται απλώς επειδή υπάρχει ζήτηση. Συγκροτούνται πολιτικά, παράγουν χώρο, επενδύουν στη διαμόρφωση της ζήτησης και, στη συνέχεια, μεταθέτουν τις συνέπειες στην ατομική ευθύνη.

Δεν υπάρχει σχεδόν καμία μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση, τηλεοπτική μετάδοση ή αθλητική ιστοσελίδα στην οποία να μην κυριαρχούν οι διαφημίσεις εταιρειών στοιχήματος. Στις φανέλες των ομάδων, στις πινακίδες των γηπέδων, στα διαφημιστικά διαλείμματα, στις εφαρμογές των κινητών τηλεφώνων και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η αγορά των τυχερών παιχνιδιών έχει αποκτήσει μια πρωτοφανή παρουσία. Ταυτόχρονα, τα πρώην πρακτορεία του ΟΠΑΠ έχουν μετατραπεί σε χώρους όπου, δίπλα στα παραδοσιακά παιχνίδια, λειτουργούν μηχανές που θυμίζουν μικρά καζίνο. Ο τζόγος δεν αποτελεί πλέον μια περιθωριακή δραστηριότητα. Έχει ενσωματωθεί στην καθημερινή ζωή.

Η εικόνα αυτή συνήθως παρουσιάζεται ως φυσική συνέπεια της λειτουργίας της αγοράς. Υποτίθεται ότι οι πολίτες ζήτησαν περισσότερες δυνατότητες να παίξουν, οι επιχειρήσεις ανταποκρίθηκαν και ο ανταγωνισμός πολλαπλασίασε τις επιλογές. Πρόκειται για μια αφήγηση που θεωρεί αυτονόητο ότι η προσφορά ακολουθεί τη ζήτηση.

Κι όμως, η ελληνική εμπειρία φαίνεται να δείχνει το αντίθετο. Η επέκταση του τζόγου δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα μιας προϋπάρχουσας κοινωνικής ζήτησης. Υπήρξε προϊόν πολιτικών αποφάσεων: της ιδιωτικοποίησης του ΟΠΑΠ, της αδειοδότησης νέων μορφών τυχερών παιχνιδιών, της χωρικής διάχυσής τους μέσα στον αστικό ιστό και της σχεδόν ανεμπόδιστης διαφημιστικής τους προβολής. Με άλλα λόγια, η αγορά δεν περιορίστηκε στο να ικανοποιήσει μια υπάρχουσα ζήτηση· επένδυσε συστηματικά στη δημιουργία νέας ζήτησης. Όπως είχε επισημάνει ήδη ο Karl Polanyi, οι αγορές δεν αποτελούν φυσικά φαινόμενα αλλά πολιτικές και θεσμικές κατασκευές που συγκροτούνται μέσα από κρατικές αποφάσεις. Η αγορά των τυχερών παιχνιδιών δεν αποτελεί εξαίρεση. Στο ίδιο πνεύμα, ο David Harvey έχει δείξει ότι η ιδιωτικοποίηση αποτελεί βασικό μηχανισμό της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης, μέσω της οποίας ανοίγονται νέα πεδία κερδοφορίας για το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η μετάβαση αυτή δεν ήταν αναπόφευκτη ούτε αποτελεί φυσική εξέλιξη κάθε καπιταλιστικής οικονομίας. Για πολλές δεκαετίες, το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε τον τζόγο ως μια δραστηριότητα που όφειλε να βρίσκεται υπό αυστηρό δημόσιο έλεγχο. Ο ΟΠΑΠ λειτούργησε ως κρατικό μονοπώλιο, ενώ τα καζίνο παρέμεναν περιορισμένα χωρικά και θεσμικά. Η λογική δεν ήταν η συνεχής διεύρυνση της αγοράς αλλά η συγκράτησή της μέσα σε συγκεκριμένα όρια.

Η ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ σηματοδότησε κάτι πολύ περισσότερο από μια αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Σήμανε τη μετάβαση από μια λογική δημόσιας διαχείρισης σε μια λογική επιχειρηματικής ανάπτυξης. Σε ένα ιδιωτικό επιχειρηματικό σχήμα, η αύξηση του κύκλου εργασιών, η διεύρυνση της πελατειακής βάσης και η αναζήτηση νέων αγορών δεν αποτελούν παρεκκλίσεις· αποτελούν τον ίδιο τον λόγο ύπαρξής του. Όταν, λοιπόν, ο τζόγος οργανώνεται με όρους ιδιωτικής αγοράς, η επέκτασή του δεν είναι μια απρόβλεπτη συνέπεια. Είναι ο αναμενόμενος στόχος.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη αντίφαση της δημόσιας συζήτησης. Συχνά θεωρούμε ότι η αγορά απλώς ανταποκρίνεται στις προτιμήσεις των καταναλωτών. Στην πραγματικότητα, όμως, οι αγορές επενδύουν διαρκώς στη διαμόρφωση αυτών των προτιμήσεων. Η διαφήμιση, η χωρική επέκταση των σημείων πρόσβασης, η ψηφιακή διαθεσιμότητα είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και η σύνδεση του στοιχήματος με το ποδόσφαιρο και την ψυχαγωγία δεν αποτελούν ουδέτερες επιχειρηματικές πρακτικές. Αποτελούν μηχανισμούς παραγωγής ζήτησης. Η Natasha Dow Schüll έχει δείξει ότι ο σύγχρονος τζόγος δεν οργανώνεται απλώς γύρω από την πιθανότητα του κέρδους, αλλά γύρω από τεχνολογίες και περιβάλλοντα που παρατείνουν τη συμμετοχή του παίκτη.

Η ελκυστικότητα του τζόγου δεν μπορεί, ωστόσο, να αποσυνδεθεί από το ευρύτερο πολιτισμικό ιδεώδες της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας: την υπόσχεση γρήγορου πλουτισμού και άμεσης πρόσβασης σε έναν τρόπο ζωής οργανωμένο γύρω από την κατανάλωση, την προβολή και την κοινωνική αναγνώριση. Από αυτή την άποψη, η διαφήμιση του στοιχήματος συγκλίνει με την κουλτούρα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ορισμένων influencers, οι οποίοι προβάλλουν στους νέους εικόνες εύκολου κέρδους, πολυτελούς κατανάλωσης και ταχείας κοινωνικής ανόδου. Παρότι τα δύο φαινόμενα δεν ταυτίζονται, συμμετέχουν σε ένα κοινό φαντασιακό: στην ιδέα ότι ο πλούτος μπορεί να αποκτηθεί γρήγορα, χωρίς τη μεσολάβηση του χρόνου, της εργασίας και των κοινωνικών περιορισμών. Ο τζόγος δεν προσφέρει, επομένως, μόνο ένα παιχνίδι πιθανότητας· εμπορεύεται μια υπόσχεση κοινωνικής διαφυγής.

Η ελληνική εμπειρία φωτίζει εύγλωττα αυτή τη διαδικασία. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Reporters United, ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), Αντώνης Στεργιώτης, περιγράφει τις δυσκολίες που συνάντησε κατά την προσπάθειά του να επιβάλει αυστηρότερους κανόνες στην αγορά των τυχερών παιχνιδιών. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η απομάκρυνσή του από τη θέση του συνδέθηκε με τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που αναπτύσσονται γύρω από τον χώρο του τζόγου, συνοψίζοντας την εμπειρία του στη φράση: «είναι πάρα πολλά τα λεφτά» (σ.σ. ΕΔΩ θα βρείτε όλα τα ρεπορτάζ τού Reporters United για τον Τζόγο στην Ελλάδα και την Καζινοποίηση της χώρας).

Βουλγαρία και Σούδα στον ίδιο πολεμικό χάρτη: Καταρρέει το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη περί «μη εμπλοκής»

μητσοτακης νατο

Βουλγαρία και Σούδα στον ίδιο πολεμικό χάρτη: Καταρρέει το αφήγημα περί «μη εμπλοκής»

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριφέρεται λες και η παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων σε μια εμπόλεμη σύγκρουση αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της χώρας και όχι επιλογή με σοβαρές συνέπειες.

Η βουλγαρική κυβέρνηση δεν κρύφτηκε. Ήθελε να θέσει τη χώρα στην πολεμική υπηρεσία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και το έκανε όσο πιο επίσημα γινόταν: με ψηφοφορία στη Βουλή. Με 136 ψήφους υπέρ, εγκρίθηκε η ανάπτυξη έως οκτώ αμερικανικών αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 και 250 στρατιωτικών στη βάση Μπέζμερ. Στόχος; Ασφαλώς η διευκόλυνση των αμερικανικών επιχειρήσεων στον πόλεμο του Ιράν – παρά τις αυστηρές προειδοποιήσεις της Τεχεράνης. Αμερικανοτσολιάδες και ΝΑΤΟτσολιάδες το δίχως άλλο.

Υπάρχει, όμως, μια χώρα που δεν μπορεί να τη συναγωνιστεί κανείς σε αυτές τις δύο κατηγορίες. Η Ελλάδα του Μητσοτάκη κι όλων των προηγούμενων σαν τον Μητσοτάκη.

Στην Ελλάδα, βλέπετε, τέτοιες αποφάσεις δεν χρειάζεται να φτάνουν ποτέ στη Βουλή. Οι εξηγήσεις ενώπιον του ελληνικού λαού είναι περιττές. Η Σούδα είναι διαθέσιμη για τις αμερικανικές επιχειρήσεις σαν να αποτελεί προέκταση του αμερικανικού στρατιωτικού σχεδιασμού και όχι ελληνικό έδαφος.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αισθάνεται καν την ανάγκη να ζητήσει την έγκριση της Βουλής. Συμπεριφέρεται λες και η παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων σε μια εμπόλεμη σύγκρουση αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της χώρας και όχι επιλογή με σοβαρές συνέπειες.

Εδώ και δεκαετίες, οι ελληνικές κυβερνήσεις αγνοούν επιδεικτικά τη δημοκρατική υποχρέωσή τους να ζητήσουν πολιτική νομιμοποίηση ή να λογοδοτήσουν για τόσο κρίσιμες αποφάσεις. Κάπως έτσι, η Σούδα κατέστη πυρήνας της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, ενώ αξιοποιώντας το πλαίσιο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας–ΗΠΑ, παρέχεται η δυνατότητα χρήσης και άλλων ελληνικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων – από τη Λάρισα και το Στεφανοβίκειο μέχρι την Αλεξανδρούπολη και τον Βόλο.

Η Αθήνα έχει ήδη αναπτύξει μέσα αεράμυνας και αεροπορικής επιτήρησης για την ενίσχυση της βουλγαρικής αντιβαλλιστικής προστασίας στο πλαίσιο των ΝΑΤΟϊκών της υποχρεώσεων. Ο λόγος; Ασφαλώς, οι φόβοι επέκτασης της σύγκρουσης με το Ιράν, μετά την απόφαση του βουλγαρικού κοινοβουλίου.

Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει πως «δεν εμπλέκεται». Πώς αλλιώς, όμως, περιγράφεται η συνθήκη κατά την οποία μία χώρα όχι μόνο διαθέτει τις στρατιωτικές της υποδομές στις αμερικανικές επιχειρήσεις, αλλά αναλαμβάνει και μέρος της αεράμυνας ενός κράτους το οποίο η Τεχεράνη προειδοποιεί πως καθίσταται συμμέτοχο, αν όχι ως εμπλοκή;

Το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη περί «μη εμπλοκής» είναι πρόδηλα ψευδές. Περί «μη εμπλοκής» μιλούσε και για την γενοκτονία στη Γάζα, όσο έκανε πλάτες στα σχέδια κράτους-δολοφόνου και του πρωθυπουργού του.

Αν η ίδια η ελληνική κυβέρνηση έκρινε ότι η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή ώστε να αναπτύξει μέσα για την προστασία του βουλγαρικού εναέριου χώρου, τότε με ποια λογική υποστηρίζει ότι η Ελλάδα παραμένει εκτός της κρίσης;

Αν αυτό δεν είναι εμπλοκή, τότε η λέξη έχει χάσει το νόημά της.

Και εδώ ανακύπτει ένα αμείλικτο για την κυβέρνηση ερώτημα: 

Καταγγελία ΠΕΝΕΝ για το ναυτικό ατύχημα στη Σούδα: Παραλίγο η μεγαλύτερη τραγωδία στην Ακτοπλοΐα, με την ένοχη σιωπή των ΜΜΕ. Το ‘’ΙΩΣΗΦ Κ’’ ήταν γεμάτο με χιλιάδες τόνους εύφλεκτα φορτία. Σουρωτήρι τα μέτρα ασφαλείας, με τις ευθύνες Εφοπλιστών-ΥΕΝ-Λιμενικών

Παραλίγο η μεγαλύτερη τραγωδία στην Ακτοπλοΐα Το ‘’ΙΩΣΗΦ Κ’’ ήταν γεμάτο με χιλιάδες τόνους εύφλεκτα φορτία Σουρωτήρι τα μέτρα ασφαλείας

Πολλά τα ερωτήματα τεράστιες οι ευθύνες Εφοπλιστών-ΥΕΝ-Λιμενικών

Η ένοχη σιωπή των ΜΜΕ

Το χθεσινό ναυτικό ατύχημα που συνέβη μέσα στο λιμάνι της Σούδας φέρνει στο προσκήνιο με τον πιο έντονο τρόπο ότι η ασφάλεια στα πλοία στην Ναυσιπλοΐα και στα λιμάνια της χώρας μας δεν είναι δεδομένη!

Το περιστατικό αυτό έρχεται να προστεθεί ως το σοβαρότερο μία σειρά ατυχημάτων που έχουν σημειωθεί στην ευρύτερη Ακτοπλοΐα.

Παράλληλα ανατρέπει και καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του Υπουργού ΕΝ  Β.Κικίλια όλα είναι καλώς καμωμένα με την ασφάλεια των επιβατηγών πλοίων…..

Είναι σαφές ότι επειδή στα δύο πλοία υπήρχαν εκατοντάδες επιβάτες και μέλη του πληρώματος, όλοι αυτοί θα μπορούσαν να διατρέξουν θανάσιμο κίνδυνο για την ασφάλεια τους και την ζωή τους.

Ένα πρώτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι η ευθύνη των αρμόδιων αρχών και υπηρεσιών για το γεγονός ότι δεν υπήρχε παρακολούθηση και έλεγχος μέσα στο λιμάνι ώστε να αποφευχθεί η ταυτόχρονη είσοδος-έξοδος των εμπλεκόμενων πλοίων που προσδένουν στο ίδιο σημείο στο λιμάνι της Σούδας.

Από αυτήν την πλευρά κρίνεται αναγκαίο να δοθούν αμέσως στην δημοσιότητα οι συνομιλίες της λιμενικής αρχής με τους Πλοιάρχους των δυο πλοίων προκειμένου να διαπιστωθεί ποιες ήταν οι οδηγίες που δόθηκαν στα εμπλεκόμενα πλοία. 

Σημειώνεται ότι εάν η σύγκρουση των δυο πλοίων γινόταν μερικά μέτρα πιο πίσω από την πλώρη του ‘’ΙΩΣΗΦ’’ ο κίνδυνος ανάφλεξης δεν θα ήταν πιθανός αλλά βέβαιος ακόμη και να επεκταθεί στο ευρύτερο λιμάνι της Σούδας!!!

Είναι ντροπή η κατάντια της σημερινής ελληνικής δημοσιογραφίας ότι όλα τα ΜΜΕ στα εκτενή ρεπορτάζ τους μιλούσαν ότι η σύγκρουση έγινε μεταξύ Ε/Γ-Ο/Γ με φορτηγό πλοίο αποκρύπτοντας ότι επρόκειτο για RO/RO που μετέφερε χιλιάδες τόνους από καύσιμα και πολλά άλλα εύφλεκτα και επικίνδυνα φορτία.

Και ακόμη χειρότερα το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ σχετική δήλωση από τηλεοπτικό σταθμό που ανέδειξε το πρόβλημα και ουδέποτε βγήκε στον αέρα….

Η σιωπή καθώς φαίνεται είναι χρυσός για το ξεπερασμένο και απαξιωμένο πολιτικό και μιντιακό σύστημα της χώρας μας.

Η ζωή και η εμπειρία των Ναυτικών ατυχημάτων, μας διδάσκει ότι τα χειρότερα ατυχήματα γίνονται με μπουνάτσα και όχι με τα πολλά μποφόρ.

Η σιγουριά, η ρουτίνα και η βεβαιότητα αποτελούν κάκιστους συμβούλους σε χειρισμούς όταν αυτοί αφορούν ιδιαίτερα πλοία που μεταφέρουν εκατοντάδες επιβάτες ή επικίνδυνα φορτία!!!

Απαιτούμε την συγκρότηση μιας ανεξάρτητης επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την εξακρίβωση των αιτιών του ατυχήματος και τον καταλογισμό των ευθυνών όπου και εάν αυτές υπάρχουν.

Εάν η πρόταση μας δεν γίνει αποδεκτή είναι σίγουρο ότι ένα άλλο παρόμοιο ατύχημα αναπόφευκτα θα συμβεί.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τέμπη: Πρώτα μπάζωσαν τα οστά των νεκρών και τώρα επιτίθενται χυδαία στους δημοσιογράφους που ρωτάνε (VIDEO)

Τέμπη: Πρώτα μπάζωσαν τα κόκκαλα των νεκρών και τώρα επιτίθενται χυδαία στους δημοσιογράφους που ρωτάνε

Ένα απολύτως συγκεκριμένο ερώτημα για την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης σχετικά με την αλλοίωση του χώρου στα Τέμπη προκάλεσε μια πρωτοφανή προσωπική επίθεση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

Το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έκρινε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του Χρήστου Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο σχετικά με την αλλοίωση του χώρου της σιδηροδρομικής τραγωδίας, για αυτό που έχει επικρατήσει στη δημόσια συζήτηση ως «μπάζωμα».

Ο Χρήστος Τριαντόπουλος ήταν υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και είχε μεταβεί στην περιοχή ως απεσταλμένος του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στον χώρο των Τεμπών, χώματα, συντρίμμια, αποδεικτικά στοιχεία, προσωπικά αντικείμενα και ανθρώπινα υπολείμματα μεταφέρθηκαν σε δύο διαφορετικά σημεία. Τρεις ημέρες μετά τη σύγκρουση ανακοινώθηκε επισήμως η ολοκλήρωση των ερευνών, ενώ υπήρχε ακόμη αγνοούμενη.

Μήνες αργότερα εξακολουθούσαν να εντοπίζονται ανθρώπινα οστά και προσωπικά αντικείμενα στους χώρους όπου είχαν μεταφερθεί τα χώματα και τα συντρίμμια. Δύο οικογένειες δεν μπόρεσαν ποτέ να παραλάβουν και να κηδέψουν ούτε ένα λείψανο των παιδιών τους.

Κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, το Jacobin Greece ξεκαθάρισε ότι δεν ζητούσε από την κυβέρνηση να αποφανθεί για την ποινική ευθύνη του Χρήστου Τριαντόπουλου. Αυτή θα κριθεί από τη Δικαστική εξουσία. Δεν ζητήθηκε επίσης από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να κρίνει αν η αλλοίωση του χώρου έγινε σκόπιμα ή όχι.

Το ερώτημα ήταν πολιτικό:

Ο υπουργός του Πρωθυπουργού βρισκόταν στο πεδίο όταν πραγματοποιήθηκαν αυτές οι ενέργειες. Συνέβησαν επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. Αναλαμβάνει η κυβέρνηση την πολιτική ευθύνη για όσα συνέβησαν;

Ο Παύλος Μαρινάκης αρνήθηκε αρχικά να απαντήσει επί της ουσίας, λέγοντας:

«Δεν έχω σκοπό να δίνω δύο φορές την ίδια απάντηση για να φτιάχνετε εσείς βιντεάκια για να γίνεται viral στο συγκεκριμένο ακροατήριο που απευθύνεστε. Ισχύει ό,τι είπα στον συνάδελφό σας».

Όταν επισημάνθηκε ότι το ερώτημα δεν αφορούσε «βιντεάκια», αλλά την πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης, και τέθηκε ξανά η ερώτηση «την αναλαμβάνετε, ναι ή όχι;», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε:

«Το ότι εσείς θέλετε να κάνετε καριέρα πάνω σε νεκρούς δεν σημαίνει ότι θα συμμετέχουμε σε αυτή τη χυδαία προσπάθειά σας».

Στην τρίτη διατύπωση του ίδιου ερωτήματος, ο Παύλος Μαρινάκης δήλωσε γενικά ότι η κυβέρνηση έχει αναλάβει «από την πρώτη μέρα την πολιτική ευθύνη που της αναλογεί», χωρίς να απαντήσει ειδικά για την αλλοίωση του χώρου.

Στη συνέχεια κλιμάκωσε την προσωπική επίθεση:

Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Ο Φλωρίδης καταργεί το αυτοδιοίκητο στη Δικαιοσύνη

Reopening of the Council of State at the Arsakeio Palace, following the completion of its restoration and maintenance works, Athens, Greece on March 4, 2026. / Επανέναρξη λειτουργίας του Συμβουλίου της Επικρατείας στο Αρσάκειο Μέγαρο, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης και συντήρησής του, Αθήνα, 4 Μαρτίου 2026.

Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Ο Φλωρίδης καταργεί το αυτοδιοίκητο στη Δικαιοσύνη

Τροπολογία στη Βουλή για την παράταση ενός έτους της θητείας των σημερινών διοικήσεων στα τρία μεγαλύτερα δικαστήρια της χώρας έως την 30η Σεπτεμβρίου του 2027 κατέθεσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης. «Η πρακτική της ανανέωσης των θητειών των διοικήσεων, έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της εξαίρεσης και διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά ενός νέου κανόνα, ουσιαστικής κατάργησης του αυτοδιοίκητου», επισημαίνουν σε ανακοίνωσή τους οι δικαστές και οι εισαγγελείς.

Η διάταξη που φέρνει ο Γιώργος Φλωρίδης χαρακτηρίζεται ως μεταβατική και προβλέπει πως «η θητεία των τριμελών συμβουλίων διοίκησης των πολιτικών δικαστηρίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Πειραιώς, τόσο του Πρωτοδικείου όσο και του Εφετείου καθώς και οι διευθύνσεις των Εισαγγελιών Εφετών Αθηνών και των Εισαγγελιών Πρωτοδικών Αθηνών και Θεσσαλονίκης παρατείνεται μέχρι την 30.09.2027».

«Είναι η πολλοστή πλέον φορά, που αναγκαζόμαστε να επαναλάβουμε ότι αυτή η πρακτική της ανανέωσης των θητειών των διοικήσεων, έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια της εξαίρεσης και διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά ενός νέου κανόνα, ουσιαστικής κατάργησης του αυτοδιοίκητου. Το αυτοδιοίκητο των Δικαστηρίων, όμως, είναι ουσιώδες κεφάλαιο της δικαστικής ανεξαρτησίας», τονίζουν στην ανακοίνωσή του δικαστές και εισαγγελείς.

«Οι δικαστικοί λειτουργοί, καλούνται, σύμφωνα με τον νόμο, σε τακτά χρονικά διαστήματα στα πολυπληθέστερα των δικαστηρίων της χώρας, να επιλέγουν τις διοικήσεις τους, γεγονός που εδώ και χρόνια διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία τους, στη βάση της επιλογής των καταλληλότερων, μεταξύ ίσων, με προσδιορισμένο ορίζοντα θητείας, ώστε να εξασφαλίζεται η εναλλαγή και να μη διαταράσσονται οι υπηρεσιακές ισορροπίες», εξηγούν ακόμα και ζητούν «να λάβει χώρα ρητή δέσμευση του Υπουργείου (είτε στην ίδια τη ρύθμιση, είτε στην αιτιολογική έκθεση) ότι καμία άλλη παράταση δεν θα λάβει χώρα στο εξής και ότι η προτεινόμενη θα είναι η τελευταία».

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που περιλαμβάνει την εν λόγω διάταξη, θα βρεθεί ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής την Παρασκευή (24/7).

23 Ιουλίου 2026

Αποκάλυψη: Εισηγητές τού ΟΗΕ κατά της εκκένωσης των Προσφυγικών – Η κυβέρνηση απαντά με εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα & ψέματα (VIDEO)

Αποκάλυψη: Εισηγητές ΟΗΕ κατά της εκκένωσης των Προσφυγικών – Η κυβέρνηση απαντά με εμφυλιοπολεμικό παραλήρημα & ψέματα

Τέσσερις ειδικοί εισηγητές του ΟΗΕ προειδοποιούν ότι η εκκένωση θα καταστρέψει κρίσιμες κοινωνικές δομές. Η κυβέρνηση δεν απάντησε εντός της προθεσμίας των 60 ημερών και, όταν ρωτήθηκε, ο Παύλος Μαρινάκης επιτέθηκε στον δημοσιογράφο, μίλησε για «μπαχαλάκηδες» και επιστράτευσε εμφυλιοπολεμική ρητορική.

Τέσσερις ειδικοί εισηγητές του ΟΗΕ παρενέβησαν ενάντια στα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης για την εκκένωση της κοινότητας των Προσφυγικών στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Στο έγγραφό τους αναφέρονται με ιδιαίτερα θετικά σχόλια στις δομές κοινωνικής πρόνοιας που έχουν δημιουργηθεί από την ίδια την κοινότητα. Στέκονται, μεταξύ άλλων, στον ξενώνα συγγενών καρκινοπαθών, στο καταφύγιο κακοποιημένων γυναικών και στις δομές εκπαίδευσης παιδιών, προειδοποιώντας ότι όλα αυτά κινδυνεύουν να χαθούν σε περίπτωση βίαιης εκκένωσης.

Οι εισηγητές ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση να τοποθετηθεί εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 60 ημερών. Η κυβέρνηση, ωστόσο, άφησε τη διορία να περάσει χωρίς να δώσει απάντηση.

Δεν αγνόησε μια συλλογικότητα της γειτονιάς ή έναν πολιτικό της αντίπαλο. Αγνόησε επίσημη παρέμβαση τεσσάρων ειδικών εισηγητών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι το έγγραφο διαβιβάστηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να εξεταστεί αν ευρωπαϊκοί πόροι ενδέχεται να χρηματοδοτήσουν ένα σχέδιο που θα μπορούσε να οδηγήσει ευάλωτους ανθρώπους στην απώλεια της στέγης τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Συνοχής δεν πρέπει να στηρίζουν δράσεις που συμβάλλουν «στον διαχωρισμό, την απομόνωση ή τον αποκλεισμό ευάλωτων ομάδων».

Την ίδια στιγμή, τόσο η Διεθνής Αμνηστία όσο και ο Δήμος Αθηναίων έχουν καλέσει την κυβέρνηση να παγώσει τα σχέδια εκκένωσης. Παρά τις αντιδράσεις των διεθνών οργανισμών, των τοπικών αρχών και των κατοίκων, δεν έχει προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση με την κοινότητα.

Η ερώτηση προς την κυβέρνηση

Με βάση αυτά τα δεδομένα, θέσαμε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο ένα απλό ερώτημα:

«Διεθνής Αμνηστία και Δήμος Αθηναίων σάς καλούν να παγώσετε τα σχέδια εκκένωσης. Και τώρα έρχεται και ο ΟΗΕ. Εσείς δεν έχετε κάνει καν διαβούλευση με τη γειτονιά. Θα ακούσετε όλους αυτούς τους διεθνείς οργανισμούς και τους κατοίκους ή θα κάνετε τα δικά σας;»

Ο Παύλος Μαρινάκης δεν απάντησε ούτε για την παρέμβαση του ΟΗΕ ούτε για την απουσία διαβούλευσης. Αντίθετα, δήλωσε ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις έχουν υποχρέωση να εφαρμόζουν τον νόμο και ανακοίνωσε ότι το σχέδιο εκκένωσης θα προχωρήσει.

Στη συνέχεια, διαβεβαίωσε ότι υπάρχει σχεδιασμός από το κράτος και την Περιφέρεια, χωρίς όμως να παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο, χρονοδιάγραμμα ή έγγραφο που να πιστοποιεί την εξασφάλιση της χρηματοδότησης.

Και μετά πέρασε στην προσωπική επίθεση.

Απευθυνόμενος στον δημοσιογράφο που υπέβαλε την ερώτηση, μίλησε για «αυτοδιαχειριζόμενα κυλικεία στα πανεπιστήμια που μπορεί να σας αρέσουν και να έχετε συνηθίσει».

Η ερώτηση αφορούσε τέσσερις ειδικούς εισηγητές του ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη Διεθνή Αμνηστία και την απουσία διαβούλευσης. Η απάντηση της κυβέρνησης ήταν ότι ο δημοσιογράφος ενδεχομένως συχνάζει σε αυτοδιαχειριζόμενα κυλικεία.

Από τα Προσφυγικά στη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα

Χωρίς να παρουσιάσει κανένα στοιχείο που να συνδέει το ερώτημα για τα Προσφυγικά με τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε:

To σκάνδαλο της εβδομάδας: Πάρτι διαφθοράς και στην Πολεοδομία Ρόδου - Της Μόνικας Αρτινού

to-skandalo-tis-evdomadas-parti-diafthoras-kai-stin-poleodomia-rodoy-793644
Unsplash

To σκάνδαλο της εβδομάδας / Πάρτι διαφθοράς και στην Πολεοδομία Ρόδου

Ενα οργανωμένο κύκλωμα διαφθοράς εντός της Πολεοδομίας της Ρόδου αποκαλύπτει πρόσφατο πόρισμα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ). Ο έλεγχος, που διενεργήθηκε κάλυψε μια περίοδο δύο ετών, από τα τέλη του 2022 έως τα τέλη του 2024, εστιάζοντας στην υπηρεσία που εξυπηρετεί τη Ρόδο, καθώς και τα νησιά Σύμη, Τήλο, Χάλκη και Καστελλόριζο.

Το πόρισμα καταδεικνύει ότι το ψηφιακό σύστημα «e-adeies», αντί να λειτουργήσει ως εργαλείο διαφάνειας, κατέληξε να ευνοεί μια κατάσταση «ημιαναρχίας»και ενός εσωτερικού μηχανισμού διαφθοράς μέσω στοχευμένων πρακτικών: οι υποθέσεις ανατίθεντο σε συγκεκριμένους «πρόθυμους» υπαλλήλους, οι οποίοι απέφευγαν την απόρριψη αιτήσεων με εμφανή προβλήματα και δεν προχωρούσαν στον καταλογισμό προστίμων για αυθαίρετες κατασκευές.

Κάντο όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ

Κεντρικό σημείο της απάτης ήταν η εκμετάλλευση των προθεσμιών δόμησης. Μηχανικοί κατέθεταν σωρηδόν αιτήματα πριν από τη λήξη σχετικών προθεσμιών το 2022, χρησιμοποιώντας «κενά» δικαιολογητικά.

Σύμφωνα με την ΕΑΔ, κατά την αρχική υποβολή, αναρτώνταν έγγραφα που δεν πληρούσαν καμία προδιαγραφή, ήταν άσχετα με το θέμα ή αφορούσαν διαφορετικά γεωτεμάχια από εκείνα για τα οποία εκδίδονταν οι άδειες. Κάτι σαν τα βοσκοτόπια του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο μοναδικός στόχος αυτών των «εικονικών» υποβολών ήταν η εξασφάλιση ενός αριθμού πρωτοκόλλου στο σύστημα. Αυτή η πρακτική επέτρεπε στους εμπλεκόμενους να «κατοχυρώνουν» δικαιώματα δόμησης, τα οποία στη συνέχεια «αξιοποιούνταν εμπορικά» μέσω της μεταγενέστερης τροποποίησης των στοιχείων, παρακάμπτοντας τον νόμο.

Πρόσφατα, η ρύθμιση για τη δόμηση κατά παρέκκλιση σε οικόπεδα κάτω των 4 στρεμμάτων παρατάθηκε για ακόμα μια φορά, σημειώνει η Καθημερινή στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ (Γιώργος Λιάλιος). Με αυτή την κυβέρνηση, η διαφθορά δεν τελειώνει ποτέ.

Το επιτελικό κράτος στα καλύτερά του

Το πόρισμα υπογραμμίζει πως η αρχιτεκτονική του συστήματος «e-adeies» επέτρεπε στους μηχανικούς να παρεμβαίνουν επανειλημμένα στα διάφορα στάδια της διαδικασίας, τροποποιώντας τις δηλώσεις τους κατά το δοκούν.

Πρόκειται για μια συστηματική κατάχρηση του ψηφιακού περιβάλλοντος που, παρά τις δυνατότητες ελέγχου που θεωρητικά προσφέρει, χρησιμοποιήθηκε ως «όχημα» για την παράνομη διατήρηση και μεταβίβαση δικαιωμάτων δόμησης που υπό άλλες συνθήκες θα είχαν λήξει.

Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας περιγράφει μια κατάσταση όπου η γραφειοκρατία της Πολεοδομίας Ρόδου είχε μετατραπεί σε ένα κλειστό κύκλωμα εμπορικής αξιοποίησης των αδειών και διαφθοράς.

Τα ευρήματα της αποτελούν «καταπέλτη» για τη λειτουργία της συγκεκριμένης υπηρεσίας, θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των ψηφιακών δικλίδων ασφαλείας του κεντρικού συστήματος έκδοσης αδειών.

Το ερώτημα που προκύπτει, είναι αν οι e-adeies αποτέλεσαν όχημα διαφθοράς μόνο στη Ρόδο…

ΠΗΓΗ 

- ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ σκάνδαλα δείτε εδώ: https://tvxs.gr/tag/skandalo-evdomadas/

Φλωρίδη, είναι κι αυτός για τα “μπάζα”;… - Του Νίκου Μπογιόπουλου

floridis-4

Φλωρίδη, είναι κι αυτός για τα “μπάζα”;…


“Οποιος μιλάει για μπάζωμα είναι για τα μπάζα”..
 
Ετσι μας είχε πει αυτή η πολιτικά ντροπιαστική περίπτωση που ακούει στο όνομα Φλωρίδης και είναι υπουργός Δικαιοσύνης του Μητσοτάκη.
 
Φαίνεται, όμως, πως εκτός από τους συγγενείς των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών – που πρώτοι αυτοί μιλούν για το “μπάζωμα” στα Τέμπη – φαίνεται πως εκτός από όλο σχεδόν τον ελληνικό λαό (πλην “παπαγάλων” και πρωτοσφουγγοκωλάριων του Μητσοτάκη) που μιλάει για το “μπάζωμα” στα Τέμπη, είναι κι ένας ακόμα:
 
Ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
 
 
Είναι κι αυτός για τα “μπάζα”, κύριε υπουργέ του Μητσοτάκη επί της Δικαιοσύνης;…
 

«Θύελλα» για το νομοσχέδιο ΥΠΕΝ: Οι fast track εργολαβίες για τη λειψυδρία, η εκτροπή του Αχελώου και το real estate σε 6.500 χωριά

Αχελώος (EUROKINISSI)
Αχελώος (EUROKINISSI)

«Θύελλα» για το νομοσχέδιο ΥΠΕΝ: Οι fast track εργολαβίες για τη λειψυδρία, η εκτροπή του Αχελώου και το real estate σε 6.500 χωριά

Μαρία Λιλιοπούλου

Συντάκτρια

Τριπλό μέτωπο έχει ανοίξει το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, του οποίου η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε χθες, καθώς εκτός από τις αντιδράσεις για την υποχρεωτική συγχώνευση ΔΕΥΑ από τους νομούς Φωκίδας, Βοιωτίας και Εύβοιας στην ΕΥΔΑΠ και της Χαλκιδικής στην ΕΥΑΘ, εργολήπτες και μελετητές αντιδρούν στην... ακόμα πιο fast track διαδικασία που θεσπίζεται για τα έργα της λειψυδρίας συμπεριλαμβανομένου του Εύρυτου, της εργολαβίας - μαμούθ των 750 εκατ. ευρώ. Το τρίτο μέτωπο αφορά τους εγκαταλελειμμένους οικισμούς, για τους οποίους το υπουργείο - σύμφωνα με πολεοδόμους και οργανώσεις - δεν οραματίζεται τίποτα περισσότερο από μία ανοικοδόμηση που θα ευνοήσει λίγους.

Οσον αφορά το ζήτημα των έργων για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, οι αντιδράσεις δεν αφορούν μόνο τις διαδικασίες ανάθεσης των έργων, τις οποίες αναλυτικά είχε παρουσιάσει το «ethnos.gr», αλλά και τον ίδιο τον σχεδιασμό της υδατικής θωράκισης της Αττικής, τον οποίο πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί φορείς της Ευρυτανίας χαρακτηρίζουν ως μια νέα προσπάθεια εκτροπής του Αχελώου από την... πίσω πόρτα.

Οι μικρότερες εργοληπτικές εταιρίες μέσω επιστολής που απέστειλε στον υπουργό Περιβάλλοντος, Σταύρο Παπασταύρου ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τεχνικών Εταιρειών (ΣΑΤΕ), αλλά και οι μελετητές έργων μιλούν για ένα νέο καθεστώς εξαιρέσεων ζητώντας την απόσυρση του άρθρου 36, το οποίο ορίζει ότι τα έργα αυτά θα μπορούν να προχωρούν χωρίς ανοιχτούς διαγωνισμούς, αλλά με κλειστή διαδικασία προσκλήσεων σε τρεις εταιρείες, ενώ εξαιρούνται από μια σειρά δικλίδων προστασίας όπως οι εγκρίσεις του Τεχνικού Συμβουλίου, η ανάρτηση των συμβάσεων συμβούλων στο ΕΣΗΔΗΣ, αλλά και οι αδειοδοτήσεις με τη συνήθη διαδικασία.

Ο Σύνδεσμος υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη διάταξη εισάγει μια νέα γενικευμένη εξαίρεση από το σύστημα ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων που έχει θεσπιστεί τόσο από την ευρωπαϊκή όσο και από την ελληνική νομοθεσία: «Τα έργα θα δημοπρατούνται χωρίς απαλλοτριώσεις, χωρίς περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, χωρίς μελέτες, δηλαδή χωρίς στοιχειώδεις προϋποθέσεις, συνθήκη που δημιουργεί εξαιρετικά μεγάλη ανασφάλεια κατά την υλοποίηση των συμβάσεων τόσο για τον ανάδοχο όσο και για την αναθέτουσα αρχή», αναφέρει ο ΣΑΤΕ, ο οποίος ασκεί σφοδρή κριτική, στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται ο «κίνδυνος λειψυδρίας». Ο ΣΑΤΕ θεωρεί ότι η διατύπωση είναι τόσο γενική ώστε μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν σε κάθε περίπτωση: «Η έννοια "κίνδυνος λειψυδρίας" είναι αόριστη και μπορεί να περιλάβει στον ορισμό της ένα μεγάλο εύρος περιπτώσεων, δημιουργώντας το περιθώριο ένταξης συνηθισμένων έργων στις εξαιρετικές διαδικασίες».

Τονίζει επίσης ότι «ο κίνδυνος λειψυδρίας αφ' εαυτού δεν δικαιολογεί την εφαρμογή της επείγουσας διαδικασίας, αφού δεν πρόκειται για επείγον περιστατικό ανωτέρας βίας, όπως μια θεομηνία. Είναι ένα μακροχρόνιο δεδομένο που πρέπει να αντιμετωπίζεται με σωστό προγραμματισμό και έγκαιρο σχεδιασμό».

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι παρεμβάσεις του Συλλόγου Μελετητών Δημοσίων Εργων Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος κάνει ξεκάθαρα λόγο για έργα, τα οποία πιθανότατα θα καταλήξουν σε συγκεκριμένους αναδόχους: «Το άρθρο 36 πρέπει να απαλειφθεί, και να τεθεί διάταξη... εκτός αν στόχος είναι η καθοδήγηση των αναθέσεων των δημοσίων συμβάσεων για κατεπείγοντα έργα λειψυδρίας σε συγκεκριμένους αναδόχους, αφού το άρθρο αυτό προσθέτει επιπλέον διαδικαστικές παρεκκλίσεις και διευκολύνσεις από αυτές των άρθρων 32 και 269 του ν. 4412/2016, και συγκεκριμένα, εκτός από την παράλειψη της δημοσίευσης προκήρυξης», σημειώνεται στο σχόλιο.

Το σχέδιο «Εύρυτος» επαναφέρει την υπόθεση Αχελώου

Οι ενστάσεις για το άρθρο 36 συνδέονται άμεσα και με το αμέσως προηγούμενο, το οποίο ανάβει το πράσινο φως για το σχέδιο «Εύρυτος» που προβλέπει την αξιοποίηση των υδάτων των ποταμών Καρπενησιώτη και Κρικελλοπόταμου για την ενίσχυση της υδροδότησης της Αττικής.

Ζόχραν Μαμντάνι (δήμαρχος της Νέας Υόρκης): Ο Νετανιάχου είναι εγκληματίας πολέμου

mamdani Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, καλεί την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ να προχωρήσει στη σύλληψη του Νετανιάχου.

Ζόχραν Μαμντάνι: Ο Νετανιάχου είναι εγκληματίας πολέμου

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, αποκάλεσε τον Νετανιάχου «εγκληματία πολέμου» και τόνισε ότι δεν είναι ευπρόσδεκτος στη Νέα Υόρκη, ενώ αποκάλυψε ότι η δημοτική αρχή εξέτασε όλες τις διαθέσιμες νομικές επιλογές πριν καταλήξει ότι η πόλη δεν διαθέτει την ανεξάρτητη νομική αρμοδιότητα να εκτελέσει το ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), συνεπώς δεν μπορεί να προχωρήσει η ίδια σε σύλληψη. Ωστόσο κάλεσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, που έχει αυτή τη δυνατότητα, να προχωρήσει στην εκτέλεσή του.

Ο Νετανιάχου αναμένεται να βρεθεί στη Νέα Υόρκη τον προσεχή Σεπτέμβριο για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, γεγονός που αναζωπύρωσε τη συζήτηση για το εάν οι αμερικανικές αρχές θα μπορούσαν ή θα όφειλαν να εκτελέσουν το ένταλμα σύλληψης που έχει εκδώσει σε βάρος του το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Σύμφωνα με αναλύσεις διεθνολόγων, η αμερικανική κυβέρνηση δεν στερείται νομικής βάσης για να συλλάβει τον Νετανιάχου, ακόμη και χωρίς να είναι οι ΗΠΑ συμβαλλόμενο μέρος στο Καταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ. Όπως υποστηρίζουν, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται από τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία και τις Συμβάσεις της Γενεύης να διώκουν ή να παραδίδουν υπόπτους για εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία, ενώ η ίδια η αμερικανική νομοθεσία προβλέπει τη δυνατότητα άσκησης δίωξης για τέτοια εγκλήματα. Επιπλέον, επισημαίνουν ότι το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει ασυλία αρχηγού κράτους για εγκλήματα όπως η γενοκτονία ή τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας (αν και σε κάθε περίπτωση αρχηγός του Ισραήλ θεωρείται ο πρόεδρος Χέρτζογχ, όχι ο πρωθυπουργός) και υποστηρίζουν ότι τυχόν άρνηση της Ουάσιγκτον να ενεργήσει θα συνιστούσε πολιτική επιλογή και όχι νομική αδυναμία.

Αρκετά ευρωπαϊκά κράτη έχουν δηλώσει ότι θα σεβαστούν τα εντάλματα σύλληψης του ΔΠΔ. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, το Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες έχουν αναφέρει ότι θα προχωρήσουν στη σύλληψη του Νετανιάχου εάν βρεθεί στην επικράτειά τους, ενώ ο τότε Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική, Ζοζέπ Μπορέλ μιλώντας σχετικά, είχε τονίσει ότι τα εντάλματα του Δικαστηρίου πρέπει να γίνονται σεβαστά και να εφαρμόζονται από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ το ΒΙΝΤΕΟ της εικόνας

ΠΗΓΗ 

Δημόσια παιδεία και δημόσιοι λειτουργοί μετά τα μνημόνια - Του Παναγιώτη Μπούρδαλα (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Δημόσια παιδεία, ασφάλιση και συνταγματικές αλλαγές: Η ΠΕΣΕΚ όρθια απέναντι στην εμπορευματοποίησή τους. Με συλλογικό αγώνα, υπερασπίζεται το μέλλον 

Το άρθρο που ακολουθεί είναι του Παναγιώτη Μπούρδαλα, συντονιστή του Παραρτήματος Αχαΐας της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ), και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, υπό τον τίτλο «Δημόσια παιδεία και δημόσιοι λειτουργοί μετά τα μνημόνια», στην εφημερίδα «Ώρα των Καλαβρύτων» (Ιούνιος 2026).

Mέσα από το κείμενό του, ο αρθρογράφος προβαίνει σε μια συνολική αποτίμηση της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, αναδεικνύοντας: α) την ιστορική διαδρομή της πρόσβασης των λαϊκών στρωμάτων στη δημόσια δωρεάν παιδεία και τη διαδοχική επιβάρυνση των οικογενειών από τις μνημονιακές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές, β) τις επιπτώσεις της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, Τράπεζα Θεμάτων, παράκαμψη του άρθρου 16 για τα ιδιωτικά κολέγια, τιμωρητική αξιολόγηση και διώξεις απεργών εκπαιδευτικών), γ) τη διατήρηση του αντεργατικού πλαισίου στις συντάξεις (νόμος Κατρούγκαλου) και τους μισθούς, μέσα σε ένα περιβάλλον οξείας ακρίβειας και σκανδάλων, δ) τις σχεδιαζόμενες συνταγματικές αλλαγές (άρθρα 16, 29, 86 κ.ά.) που στοχεύουν στην περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και τον περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και ε) τις ελπιδοφόρες εστίες αντίστασης μέσα από τα συνδικάτα, τις φοιτητικές/μαθητικές πρωτοβουλίες και τις αποφάσεις των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών.

Παράλληλα, εκφράζοντας τις θέσεις της ΠΕΣΕΚ, καταγγέλλει τις δηλώσεις και τις κατευθύνσεις για ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και μετατροπής της σε «ατομικό ρίσκο», υπογραμμίζοντας ότι ότι οι συντάξεις αποτελούν δεδουλευμένα δικαιώματα. Τέλος, καλεί σε συλλογικό, ταξικό αγώνα για την ουσιαστική αύξηση μισθών και συντάξεων, την επαναφορά της 13ης-14ης σύνταξης, καθώς και την ενίσχυση όλων των δημόσιων αγαθών.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο:

Δημόσια παιδεία και δημόσιοι λειτουργοί μετά τα μνημόνια
 
Ι. Εισαγωγικά

Γνωρίζουμε οι ευρύτερα Καλαβρυτινές μάνες και γιαγιάδες, αλλά και οι Καλαβρυτινοί πατεράδες και παππούδες, με πόσους κόπους σπούδασαν στα Πανεπιστήμια από την περιοχή εκατοντάδες παιδιά (ειδικά μετά τη δεκαετία του 1950), χθεσινοί και σημερινοί επιστήμονες.

Τα Πανεπιστήμια δεν είχαν δίδακτρα, τα βιβλία ήταν δωρεάν, υπήρχαν κουπόνια σίτισης σε σχετικά άπορους και δεν υπήρχε η σπάθη της διαγραφής των εργαζόμενων φοιτητών (πλην της απόπειρας του 1978 με το Ν. 815, που βρέθηκε για δεκαετίες στα σκουπίδια της ιστορίας)… Ανάμεσα σ’ αυτούς και ο γράφων, που προέρχεται από μια φτωχή αγροτική οικογένεια της Κέρτεζης, αλλά και πολλοί από σας….

Πέρασαν κάποιες δεκαετίες με ιδιοτελείς και μονομερείς πολιτικές αρκετές φορές. Όμως, με το μηχανισμό των μνημονίων και της στενής επιτήρησης για δέκα ολόκληρα χρόνια (2010-2019) από τους «ετέρους» οδήγησαν το λαό στην απέλπιδα προσπάθεια ν’ αλλάξει καμιά δεκαριά κυβερνήσεις. Όμως οι 1000 περίπου νόμοι των μνημονίων έμειναν αλώβητοι. Κοντά σ’ αυτούς και μια βαθιά απογοήτευση που έστειλε πολλούς στην αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες, έτσι που το 40% να είναι ένα μόνο 20%, και ν’ αντιστοιχεί στη μερίδα όσων περνούν ακόμα μια χαρά…

Τώρα μετά τα βαθιά σκάνδαλα και την μονομερή διακυβέρνηση ήλθε η ώρα, από εκεί ψηλά, να πάει το μαχαίρι ακόμα πιο βαθιά στα δημόσια αγαθά. Δεν είναι μόνο οι συγκοινωνίες κι ο οδοντωτός (που μπήκε απότομο κυβερνητικό φρένο), ούτε τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τους λιγνίτες (που κάποια ανατινάζονται για να μη μπορούν να ξαναλειτουργήσουν).

Είναι και η δημόσια υγεία που θέλει επί πλέον χρήματα από την οικογενειακή τσέπη (αν έχει μείνει λίπος…), αλλά κι η παιδεία. Λόγω της διαχρονικής ιδιότητάς μου ως λειτουργού της παιδείας, αλλά και την συνεχή ενασχόλησή μου, θα μου επιτρέψετε αυτή τη φορά να σημειώσω γι’ αυτήν και μη αρεστά πράγματα σε κάποιους… Η αφορμή δόθηκε από κάποιες πρόσφατες διεργασίες μέσα στις οποίες βρέθηκα και ο ίδιος.

ΙΙ. Το σκηνικό εν συνόψει

Βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη διακυβέρνηση από τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, με δύο θητείες (2019-2026). Ας κάνουμε μια μικρή επισκόπηση στην ευρύτερη εκπαιδευτική του πολιτική:

α) Διατηρεί σχεδόν άθικτο όλο το νομοθετικό εκπαιδευτικό πλαίσιο που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ του Αλέξη Τσίπρα. Άλλαξε λίγο το μέθοδο μετατροπής των Λυκείων σε προθάλαμο των ΑΕΙ. Εισήγαγε επί πλέον την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής στα τμήματα των ΑΕΙ, ενώ αξιοποίησε την Τράπεζα θεμάτων σε όλες τις τάξεις των Λυκείων. 20.000 υποψήφιοι κάθε χρόνο μένουν απέξω από τμήματα των ΑΕΙ, ενώ ταυτόχρονα όσοι διαθέτουν κομπόδεμα κατευθύνονται στα μειωμένης αξίας κολέγια.

β) Νομιμοποίησε κάποια ιδιωτικά κολέγια αμφιβόλου επιστημονικής αξίας, παρακάμπτοντας το άρθρο 16 του Συντάγματος με το «έτσι θέλω» («Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαιδευσης» (ΝΠΠΕ) που νομοθέτησε το 2024). Έτσι αυτά απέκτησαν σημαντική πελατεία… Τώρα επιθυμεί να αρθούν πλήρως όλα τα συνταγματικά εμπόδια για την ιδιωτικοποίηση της Ανώτατης Εκπαιδευσης, δηλαδή και της δημόσιας!

γ) Εισήγαγε την πιο ακραία μορφή τιμωρητικής αξιολόγησης που ισχύει στον Δυτικό κόσμο, ενώ ταυτόχρονα με δικαστικού και πειθαρχικού τύπους παρεμβάσεις αποδομεί το δικαίωμα της απεργίας. Σε χιλιάδες ανέρχονται οι διώξεις εκπαιδευτικών που απεργούν, ενώ πολλές απ’ αυτές καταρρίπτονται στα δικαστήρια. Κάποιες άλλες χρονίζουν ως φόβητρο. Την ίδια στιγμή η τιμωρητική αξιολόγηση έχει πέσει στα μάτια και όσων νόμιζαν ότι είναι θετικό να μπει στα σχολεία.