20 Νοεμβρίου 2026

Στήθηκε επιχείρηση λάσπης εναντίον του ντοκιμαντέρ NAZA, ενώ το Ισραήλ επιτίθεται και στην Wikipedia για να ελέγχει τις εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ)

naza venice Την ώρα που οι δημιουργοί του συγκλονιστικού NAZA δέχονταν κάθε είδους απειλές, άλλη μια σύνθετη εκστρατεία βρισκόταν σε εξέλιξη με στόχο να υπονομεύσει τις αποκαλύψεις του ντοκιμαντέρ.

Πώς στήθηκε η επιχείρηση λάσπης για το ντοκιμαντέρ NAZA

Πηγή: 972+ Mag

Η κυκλοφορία του «NAZA» τον Σεπτέμβριο – του ντοκιμαντέρ των Γιουβάλ Αβραάμ και Ρέιτσελ Σορ, που αποκαλύπτει τη γενοκτονική λογική στην οποία στηρίζεται ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα – προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στο Ισραήλ. Όπως έχει καταγράψει η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF), οι δύο δημιουργοί δέχθηκαν διαδικτυακές επιθέσεις και παρενοχλήσεις, απειλές για προσφυγή στη Δικαιοσύνη από τον ισραηλινό στρατό, ακόμη και απειλές αφαίρεσης της ισραηλινής ιθαγένειάς τους.

Παράλληλα όμως με τις απόπειρες εκφοβισμού των δημιουργών, βρισκόταν σε εξέλιξη μια πιο σύνθετη εκστρατεία, με στόχο να υπονομεύσει τα ευρήματα του ντοκιμαντέρ και να στρέψει το κοινό προς μια ανταγωνιστική εκδοχή της ταινίας.

Έρευνα του Mediapart αποκαλύπτει ότι η εκστρατεία παραπληροφόρησης είχε σχεδιαστεί, μεταξύ άλλων, για να χειραγωγήσει τα chatbot τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να προτείνουν μια εναλλακτική εκδοχή του ντοκιμαντέρ στους χρήστες που αναζητούσαν το «Naza». Η έρευνα, η οποία βασίζεται σε τεχνική ανάλυση της οργάνωσης AI Forensics, εντοπίζει άμεσες διασυνδέσεις με το ισραηλινό κράτος.

Στις 18 Σεπτεμβρίου, έξι ημέρες αφότου το «NAZA» απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου είχε πραγματοποιήσει την πρεμιέρα του, μια άγνωστη ισραηλινή οργάνωση κατοχύρωσε τη διαδικτυακή διεύθυνση Nazadocumentary.com μέσω της Cloudflare. Όπως έχουν αναφέρει ο Guardian -που συμμετείχε στη συμπαραγωγή του «NAZA»- και το Al Jazeera, ο ιστότοπος παρουσιαζόταν αρχικά ως «η επίσημη ιστοσελίδα του NAZA», παραθέτοντας τα ονόματα των σκηνοθετών και πληροφορίες για τις προβολές και την κάλυψη της ταινίας από τον Τύπο.

Δύο ημέρες αργότερα, αναρτήθηκε στον ιστότοπο ένα βίντεο διάρκειας 49 λεπτών. Με τίτλο «NAZA: Η αληθινή ιστορία» και υπότιτλους σε 39 γλώσσες, το αντι-ντοκιμαντέρ επιχειρεί να μιμηθεί την πρωτότυπη ταινία. Στη συνέχεια, το περιεχόμενο του Nazadocumentary.com άλλαξε: το αργότερο έως τις 30 Σεπτεμβρίου, ο ιστότοπος είχε πάψει να αναφέρεται στο αρχικό ντοκιμαντέρ και προωθούσε πλέον την ανταγωνιστική εκδοχή του.

«Η πιο πειστική εξήγηση», δηλώνει ο Πολ Μπουσό, ερευνητής στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS), ο οποίος ηγήθηκε της τεχνικής ανάλυσης της AI Forensics, «είναι ότι οι δημιουργοί του ιστότοπου υιοθέτησαν αυτή τη στρατηγική για να βελτιώσουν τη θέση του στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης και να αυξήσουν τις πιθανότητες να εμφανίζεται σε χρήστες που αναζητούν πληροφορίες για την πρωτότυπη ταινία».

Το αντι-ντοκιμαντέρ, στους παραγωγούς του οποίου περιλαμβάνονται ο δικηγόρος Άριελ Άβερμπουχ και ο Ρόι Ντανίνο, υποψήφιος του δεξιού κόμματος Israel First, επιτίθεται ευθέως στο έργο των Αβραάμ και Σορ.

Αμφισβητεί την αξιοπιστία των ανώνυμων μαρτυριών στις οποίες στηρίζεται η δημοσιογραφική τους έρευνα, αναπαράγει το αφήγημα του ισραηλινού στρατού και παρουσιάζει τα θύματα των στρατιωτικών επιχειρήσεών του ως μέλη της Χαμάς. Σύμφωνα με έναν μετρητή στον ιστότοπο, η ταινία έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 45 εκατομμύρια προβολές. Ωστόσο, σύμφωνα με το Al Jazeera, ο αριθμός αυτός είναι διογκωμένος, καθώς οι πραγματικές προβολές εκτιμάται ότι δεν ξεπερνούν τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες.

Στις 6 Οκτωβρίου κατοχυρώθηκαν, επίσης μέσω της Cloudflare, δύο ακόμη ιστότοποι, οι Whatisnaza.com και Watchnaza.com, που προωθούν την ίδια ανταγωνιστική ταινία. Οι δύο ιστότοποι συνδέονται μεταξύ τους και αναπαράγουν το αφήγημα που προωθεί το ισραηλινό κράτος από την κυκλοφορία του αρχικού ντοκιμαντέρ. «Ο πόλεμος που παρουσιάζεται στην ταινία ξεκινά με τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023», αναφέρει για παράδειγμα, το Whatisnaza.com, το οποίο φιλοξενεί εκτενές, μη λογοκριμένο οπτικοακουστικό υλικό από την επίθεση.

Οι δύο ιστότοποι παρέχουν επίσης πραγματολογικές πληροφορίες για την ταινία των Αβραάμ και Σορ, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερειών για προγραμματισμένες προβολές. «Η δομή του ιστότοπου είναι σαφώς σχεδιασμένη, ώστε να εξασφαλίζει την εμφάνισή του στα αποτελέσματα αναζήτησης όσων αναζητούν πληροφορίες για το ντοκιμαντέρ», επισημαίνει ο Πολ Μπουσό.

Η στρατηγική ωστόσο, δεν περιορίζεται στις συμβατικές μηχανές αναζήτησης. Η εις βάθος ανάλυση του Nazadocumentary.com αποκάλυψε μια σειρά αρχείων που δεν απευθύνονται στους συνηθισμένους χρήστες του διαδικτύου, αλλά σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLM) και πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης. Κάθε σελίδα διατίθεται σε μορφές JSON και Markdown, ώστε το περιεχόμενό της να είναι ευκολότερα προσβάσιμο και αναγνώσιμο από συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

Ο ιστότοπος διαθέτει επίσης ένα σύστημα «agent skill», δηλαδή ένα ειδικά σχεδιασμένο σύνολο εντολών για πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης. Παράλληλα, έχει δημιουργηθεί μια ξεχωριστή σελίδα με σκοπό να επηρεάζει τις απαντήσεις των chatbot, ιδίως όταν οι χρήστες αναζητούν τους όρους «Naza Film», «Naza Movie» ή «Naza Documentary».

«Αυτές οι πρακτικές, γνωστές ως “LLM grooming” -δηλαδή η συστηματική προσπάθεια επηρεασμού των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων μέσω στοχευμένου περιεχομένου- έχουν γίνει ολοένα και πιο συνηθισμένες τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Δεν θυμάμαι όμως, να έχω συναντήσει κάποια τόσο εξελιγμένη», δήλωσε στο Mediapart ο Βενσάν Μπερτιέ, επικεφαλής του τμήματος τεχνολογίας και δημοσιογραφίας των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα.

Το ΒΙΝΤΕΟ της παρουσίασης της έκδοσης της Μαρίας Καραμανώφ, «Θεόκτιστα και χειροποίητα: Νομική προστασία του αγροτικού πολιτιστικού τοπίου των Κυκλάδων» (VIDEO)

Ενόψει της ολοκλήρωσης των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ), πραγματοποιήθηκε, τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου, από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας,  η παρουσίαση των Πρακτικών της εκδήλωσης «Θεόκτιστα και χειροποίητα: Νομική προστασία του αγροτικού πολιτιστικού τοπίου των Κυκλάδων». 

Στόχος της εκδήλωσης είναι να επισημάνει την υποχρέωση να εξασφαλισθεί μέσω των επικείμενων ΤΠΣ η προστασία του αγροτικού πολιτιστικού τοπίου όλων των νησιών μας, υποχρέωση τόσο νομική όσο και ηθική απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά, στο φυσικό περιβάλλον και στις μελλοντικές γενιές.

Ο σεβασμός προς το αγροτικό πολιτιστικό τοπίο των νησιών είναι προϋπόθεση για τη διατήρηση της ταυτότητάς τους, των υδατικών πόρων και της αγροτικής γης τους και, τελικά, προϋπόθεση ώστε να μπορέσουν τα νησιά να αναπτυχθούν ήπια και βιώσιμα.

Ομιλητές:

  • Ελένη Μαΐστρου (Αρχιτέκτων, Ομ. Καθηγήτρια ΕΜΤ, Πρόεδρος του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της ΕΛΛΕΤ)
  • Μαρία Καραμανώφ (Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ., Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος)
  • Ιάκωβος Μαθιουδάκης (Αν. Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου Νομικής Σχολής ΑΠΘ, Δικηγόρος)
  • Θεόδωρος Χίου (Μεταδιδάκτωρ Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, Δικηγόρος, Πρόεδρος Εταιρείας Τηνιακών Μελετών)
  • Κωνσταντίνα Παπαγεωργίου (Ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου “Αμπασάδα” Τήνου, μέλος ΔΣ της διεθνούς εταιρείας για τη Διεπιστημονική Μελέτη της Ξερολιθιάς)

 

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η περυσινή (11/10/2025) ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

Ο στενός φίλος και κουμπάρος του Άδωνι και η «εθνικοφροσύνη» του ευρώ!: Ο εθνικόφρων καναλάρχης τού «Βεργίνα TV» στο μικροσκόπιο της Αρχής για το «ξέπλυμα» χρήματος

Ο κουμπάρος του Άδωνι και η «εθνικοφροσύνη» του ευρώ!

Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε τα σκάνδαλα της «γαλάζιας» διαπλοκής και των παρατρεχάμενών της! Εκεί που ο εθνικιστικός παροξυσμός, οι περικεφαλαίες και οι κορώνες περί «πατρίδας» συναντούν τα «σκοτεινά» μονοπάτια του χρήματος, ξεπροβάλλει άλλη μια χαρακτηριστική περίπτωση του εγχώριου καθεστώτος.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών» (σ.σ. το παραθέτουμε ολόκληρο παρακάτω), ο ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού «Βεργίνα TV», δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, «ακραιφνής μακεδονομάχος» και… στενός φίλος και κουμπάρος του Άδωνι Γεωργιάδη, Στέργιος Καλόγηρος, βρίσκεται εδώ και μήνες στο μικροσκόπιο της Αρχής για το «ξέπλυμα» βρόμικου χρήματος!

Η διαδρομή του συγκεκριμένου «εθνικόφρονα» επιχειρηματία αποτελεί εγχειρίδιο πολιτικού αμοραλισμού και διαπλοκής:

• Ως πρωτεργάτης των συλλαλητηρίων για τις Πρέσπες, ζητούσε μετά μανίας δημοψήφισμα. Μόλις όμως ανέλαβε την εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η «εθνική ευαισθησία» εξατμίστηκε ως διά μαγείας.

• Την περίοδο της πανδημίας, το κανάλι του πρωτοστατούσε στο αντιεμβολιαστικό κλίμα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε καθόλου την κυβέρνηση του κουμπάρου του να τον «ταΐσει» κανονικότατα με 20.000 ευρώ από την αλήστου μνήμης «λίστα Πέτσα»!

• Όταν απειλήθηκε η άδεια του καναλιού του και σταμάτησαν τα έσοδα από τα δημοτικά μέσα (TV100), άρχισε να ζητά το κλείσιμό τους, βαφτίζοντας την κριτική «αριστερό φασισμό». Τώρα, βέβαια, δεν έχει να αντιμετωπίσει την Αριστερά, αλλά τους ελεγκτές που κάνουν «φύλλο και φτερό» τις επιχειρηματικές του κινήσεις, οι οποίες «χτύπησαν κόκκινο» στους δείκτες κινδύνου.

Αυτοί είναι οι «πατριώτες» τους. Με το ένα χέρι κρατούν τη σημαία και τα «εθνικά δίκαια» για να κοροϊδεύουν τον κόσμο, και με το άλλο απλώνουν την παλάμη στις κρατικές λίστες, τις κουμπαριές και τις ύποπτες μπίζνες. Όταν μιλούν για «πατρίδα», εννοούν αποκλειστικά την τσέπη τους!

ΠΗΓΗ 

«Βεργίνα TV»: Ο εθνικόφρων καναλάρχης στο μικροσκόπιο της Αρχής για το «ξέπλυμα» χρήματος
Ο Στέργιος Καλόγηρος

«Βεργίνα TV»: Ο εθνικόφρων καναλάρχης στο μικροσκόπιο της Αρχής για το «ξέπλυμα» χρήματος

Ο Στέργιος Καλόγηρος, ιδιοκτήτης του «Βεργίνα TV», στενός φίλος και κουμπάρος του Αδωνη Γεωργιάδη, ακραιφνής «μακεδονομάχος» και δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, φέρεται να ελέγχεται για «σκοτεινά σημεία» στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες

 Νίκος Φωτόπουλος , Απόστολος Λυκεσάς

Για «ξέπλυμα» βρόμικου χρήματος ελέγχεται ο… εθνικόφρων δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης-επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Θεσσαλονίκη-Μακεδονία» και τοπικός καναλάρχης, Στέργιος Καλόγηρος!

Ο κ. Καλόγηρος, προεξάρχων συνδιοργανωτής των συλλαλητηρίων ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών και στενός φίλος του υπουργού Υγείας, Αδωνη Γεωργιάδη, φέρεται να έχει «χτυπήσει κόκκινο» στους δείκτες κινδύνου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, που ερευνά ακολουθώντας πάντοτε «τους δρόμους του χρήματος».

Η κουμπαριά

Ο ιδιοκτήτης του «Βεργίνα TV», σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται στο μικροσκόπιο της Αρχής για το «ξέπλυμα βρόμικου χρήματος» εδώ και μερικούς μήνες, αν και καταθέτει με συνέπεια τις δηλώσεις «πόθεν έσχες» του. Πηγές της «Εφ.Συν.» αναφέρουν, ωστόσο, ότι έχουν εντοπιστεί αρκετά «παράξενα πράγματα και κινήσεις που δεν συνάδουν…».

Οι ρυπαντές «αλωνίζουν» στην COP31 (ετήσια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα) - Το μυστικό λόμπι που καθορίζει την πολιτική της Ε.Ε. για το κλίμα

de smog Το μυστικό λόμπι των ορυκτών καυσίμων, που συνέβαλε στην αποδόμηση της ευρωπαϊκής κλιματικής νομοθεσίας, έδωσε δυναμικό «παρών» στην ετήσια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, στην Αττάλεια.
Illustration: De Smog

COP31: Το μυστικό λόμπι που καθορίζει την πολιτική της ΕΕ για το κλίμα

της Νάνσι Σκίνερ | DropSite News

Η κυβέρνηση Τραμπ μποϊκόταρε την ετήσια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, αλλά τα μέλη της «Στρογγυλής Τράπεζας για την Ανταγωνιστικότητα», ενός μυστικού συνασπισμού εταιρειών ορυκτών καυσίμων, έδωσαν μαζικά το «παρών».

Η κυβέρνηση Τραμπ αποφάσισε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, να αγνοήσει την ετήσια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα, η οποία ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα στην Αττάλεια της Τουρκίας. Ωστόσο, οι εταιρείες που βρίσκονται πίσω από μία από τις πιο επιτυχημένες πρόσφατες εκστρατείες εταιρικών συμφερόντων εναντίον των κλιματικών ρυθμίσεων έδωσαν μαζικά το «παρών». Μάλιστα, η εταιρεία δημοσίων σχέσεων που τις εκπροσωπεί έχει αναλάβει και την επικοινωνιακή διαχείριση της διάσκεψης για λογαριασμό της διοργανώτριας χώρας, της Τουρκίας.

Τουλάχιστον 41 άτομα από επτά εταιρείες που συμμετείχαν σε μια μυστικοπαθή και, τελικά, επιτυχημένη εκστρατεία άσκησης πιέσεων για την αποδυνάμωση μιας σημαντικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το κλίμα έχουν εγγραφεί στην COP31, σύμφωνα με τον κατάλογο συμμετεχόντων του ΟΗΕ, που εξέτασε το Drop Site. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν δηλωθεί ως εκπρόσωποι των εταιρειών τους.

Το 2024, η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε μια νομοθεσία για το κλίμα, γνωστή ως Οδηγία για την Εταιρική Δέουσα Επιμέλεια όσον αφορά τη Βιωσιμότητα (CSDDD). Η οδηγία υποχρέωνε τις μεγαλύτερες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων αμερικανικών πολυεθνικών, να προχωρήσουν σε τρεις βασικές ενέργειες: (1) να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν σχέδιο μείωσης των εκπομπών τους, ευθυγραμμισμένο με τον στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου, (2) να αντιμετωπίσουν τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την περιβαλλοντική καταστροφή στις αλυσίδες εφοδιασμού τους, (3) και να λογοδοτούν απέναντι στα θύματα τέτοιων παραβιάσεων ενώπιον δικαστηρίων σε ολόκληρη την ΕΕ.

Ως απάντηση, μια συμμαχία έντεκα πολυεθνικών εταιρειών συγκρότησε μια ομάδα με την ονομασία «Στρογγυλή Τράπεζα για την Ανταγωνιστικότητα» (Competitiveness Roundtable). Στα μέλη της περιλαμβάνονταν οι Chevron, ExxonMobil, Koch, TotalEnergies, Honeywell, Baker Hughes, Dow, Nyrstar, Enterprise Mobility και JPMorgan Chase, η μεγαλύτερη χρηματοδότρια εταιρεία του τομέα των ορυκτών καυσίμων.

Από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 2025, η ομάδα πραγματοποίησε 17 συναντήσεις συντονισμού, σύμφωνα με έγγραφα που διέρρευσαν και δημοσιεύθηκαν από την ολλανδική ερευνητική οργάνωση SOMO. Τον συντονισμό είχε αναλάβει η Teneo, εταιρεία δημοσίων σχέσεων και συμβουλευτικών υπηρεσιών με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Μέχρι το 2026, η αποστολή τους είχε ολοκληρωθεί: η οδηγία CSDDD είχε ουσιαστικά απογυμνωθεί από τις βασικές της διατάξεις.

Τα 41 άτομα από εταιρείες της «Στρογγυλής Τράπεζας για την Ανταγωνιστικότητα», που έχουν εγγραφεί στην COP31, δεν είναι οι μόνοι εκπρόσωποι της βιομηχανίας που συμμετέχουν στη διάσκεψη. Περισσότερες από 100 εταιρείες και οργανώσεις που συνδέονται με τα ορυκτά καύσιμα εντοπίστηκαν την περασμένη εβδομάδα από τον συνασπισμό Kick Big Polluters Out («Έξω οι Μεγάλοι Ρυπαντές»).

Η Teneo, η εταιρεία δημοσίων σχέσεων της Στρογγυλής Τράπεζας, διαθέτει σήμερα σύμβαση ύψους 3,9 εκατομμυρίων δολαρίων για την επικοινωνιακή διαχείριση της COP31 εκ μέρους της διοργανώτριας κυβέρνησης της Τουρκίας.

Το Drop Site ζήτησε από τις επτά εταιρείες -ExxonMobil, Dow, Baker Hughes, Honeywell, JPMorgan Chase, TotalEnergies και Chevron- καθώς και από την Teneo να σχολιάσουν τη συμμετοχή τους στη Στρογγυλή Τράπεζα για την Ανταγωνιστικότητα. Καμία δεν απάντησε.

«Διαίρει και βασίλευε»

Η στρατηγική της Στρογγυλής Τράπεζας ήταν ξεκάθαρη. Σχεδίαζε να εφαρμόσει την τακτική του «διαίρει και βασίλευε στο Συμβούλιο», δηλαδή στο όργανο όπου εκπροσωπούνται οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της ΕΕ, αναθέτοντας σε συγκεκριμένες εταιρείες να ασκήσουν πιέσεις σε συγκεκριμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Επιδίωκε να παραγκωνίσει τις «αδιάλλακτες» υπηρεσίες της ΕΕ και να ωθήσει το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα να συμπλεύσει με την ακροδεξιά «στον μέγιστο δυνατό βαθμό».

Η SOMO εντόπισε στα έγγραφα τουλάχιστον τρεις συναντήσεις, που δεν εμφανίζονται καθόλου στο Μητρώο Διαφάνειας της ΕΕ για τις δραστηριότητες άσκησης επιρροής, καθώς και άλλες οκτώ στις οποίες, κατά τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, αναφερόταν μόνο η Teneo και όχι οι συμμετέχοντες στην εκστρατεία άσκησης πιέσεων της Στρογγυλής Τράπεζας.

Η στρατηγική τους έδινε επίσης κεντρική θέση στους δασμούς που επέβαλε ο Τραμπ στα ευρωπαϊκά προϊόντα. Η Στρογγυλή Τράπεζα συζήτησε το ενδεχόμενο να αξιοποιήσει την απελπισμένη προσπάθεια των ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών να εξασφαλίσουν δασμολογικές ελαφρύνσεις, ώστε να επιτύχει την κατάργηση ή την αποδυνάμωση της CSDDD «ως παραχώρηση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τους δασμούς», σύμφωνα με τα έγγραφα της SOMO.

Στις Chevron και ExxonMobil ανατέθηκε να εντείνουν τις πιέσεις από το εξωτερικό της Ευρώπης, προωθώντας την κλιματική νομοθεσία ως βασικό θέμα στην ατζέντα των εμπορικών συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ.

Πολλές από τις εταιρείες δεν τοποθετήθηκαν ποτέ δημόσια εναντίον της νομοθεσίας. Αντίθετα, άσκησαν πιέσεις στα κράτη-μέλη παρασκηνιακά, κρατώντας σε μεγάλο βαθμό κρυφή την αντίθεσή τους.

Η ExxonMobil, πάντως, εξέφρασε δημόσια τις αντιρρήσεις της. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός της, Ντάρεν Γουντς, ο οποίος συμμετέχει στην COP31 με διαπίστευση του Εμπορικού Επιμελητηρίου των ΗΠΑ, είχε δηλώσει στο Bloomberg το 2025 ότι επρόκειτο για «τη χειρότερη νομοθεσία που έχω δει από τότε που ανέλαβα αυτή τη θέση», υποστηρίζοντας ότι οι προβλεπόμενες κυρώσεις θα ήταν «συντριπτικές». Σε άλλη συνέντευξή του, ο Γουντς ανέφερε ότι είχε μιλήσει απευθείας με τον Τραμπ για την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Την ίδια χρονιά, ανταποκρινόμενη στις επικρίσεις εταιρειών από τη Γαλλία και τη Γερμανία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε μια σειρά τροποποιήσεων που θα αποδυνάμωναν το ρυθμιστικό πλαίσιο.

Μέσα σε έξι μήνες, η συμφωνία είχε κλείσει.

Ε.Ε.: Προειδοποιητική επιστολή στην Ελλάδα και διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας για τη μη ορθή εφαρμογή του ευρωπαϊκού κανονισμού για την αποψίλωση των δασών

ΕΕ: Προειδοποιητική επιστολή στην Ελλάδα για τον κανονισμό κατά της αποψίλωσης των δασών

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε στις 19 Νοεμβρίου 2026 να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας για τη μη ορθή εφαρμογή του ευρωπαϊκού κανονισμού για την αποψίλωση των δασών (EUDR).

Με την προειδοποιητική επιστολή INFR(2026)2241, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει ορίσει την αρμόδια αρχή ή τις αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή και την επιβολή του κανονισμού ή/και δεν τις έχει κοινοποιήσει στην Επιτροπή. Η σχετική προθεσμία είχε λήξει στις 30 Δεκεμβρίου 2023.

Ο ρόλος των αρμόδιων αρχών

Η ύπαρξη αρμόδιας εθνικής αρχής αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική και ομοιόμορφη εφαρμογή του κανονισμού σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι αρχές αυτές είναι υπεύθυνες, μεταξύ άλλων, για τη διενέργεια ελέγχων, προκειμένου να διαπιστώνεται εάν οι φορείς εκμετάλλευσης και οι έμποροι συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του EUDR. Όταν εντοπίζονται παραβάσεις, μπορούν να διατάσσουν τη λήψη διορθωτικών μέτρων ή να επιβάλλουν κυρώσεις.

Η διαδικασία που κινήθηκε κατά της Ελλάδας δεν αφορά, σε αυτό το στάδιο, παραβάσεις συγκεκριμένων επιχειρήσεων ή προϊόντων, αλλά την έλλειψη της αναγκαίας διοικητικής οργάνωσης για την εφαρμογή και την επιβολή του κανονισμού.

Τι προβλέπει ο EUDR

Ο κανονισμός (ΕΕ) 2023/1115 αποσκοπεί στον περιορισμό της συμβολής της ευρωπαϊκής κατανάλωσης και παραγωγής στην παγκόσμια αποψίλωση και υποβάθμιση των δασών.

Καλύπτει επτά βασικά προϊόντα —βοοειδή, κακάο, καφέ, φοινικέλαιο, καουτσούκ, σόγια και ξυλεία— καθώς και σειρά παράγωγων προϊόντων. Οι οικονομικοί φορείς οφείλουν να αποδεικνύουν ότι τα σχετικά προϊόντα:

  • δεν προέρχονται από εκτάσεις που αποψιλώθηκαν μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2020,
  • έχουν παραχθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας παραγωγής και
  • καλύπτονται από την απαιτούμενη δήλωση δέουσας επιμέλειας ή απλουστευμένη δήλωση.

Ο κανονισμός εφαρμόζεται από τις 30 Δεκεμβρίου 2026 στις μεγάλες και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και στις μικρές επιχειρήσεις που υπάγονταν ήδη στον κανονισμό για την ξυλεία. Για τις περισσότερες πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις η εφαρμογή του αρχίζει στις 30 Ιουνίου 2027.

Προειδοποιήσεις σε τέσσερα κράτη μέλη

Αντίστοιχες προειδοποιητικές επιστολές απεστάλησαν στη Βουλγαρία, στη Μάλτα και στην Πολωνία. Η περίπτωση της Βουλγαρίας διαφοροποιείται, καθώς η χώρα έχει ορίσει αρμόδιες αρχές για όλα τα βασικά προϊόντα που καλύπτονται από τον EUDR, εκτός από το καουτσούκ. Για την Ελλάδα, τη Μάλτα και την Πολωνία, η Επιτροπή αναφέρει ότι δεν ορίστηκαν αρμόδιες αρχές ή/και δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή.

Η Ελλάδα και τα υπόλοιπα τρία κράτη μέλη έχουν προθεσμία δύο μηνών για να απαντήσουν και να διορθώσουν τις ελλείψεις. Εάν η απάντηση δεν κριθεί ικανοποιητική, η Επιτροπή μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της διαδικασίας, αποστέλλοντας αιτιολογημένη γνώμη.

Σχετικές πηγές
ΠΗΓΗ: dasarxeio.com 

Της απευθείας αναθέσεως το (καλογυαλισμένο) κάγκελο: 9 στους 10 δημόσιοι φορείς, έργα μέσω απευθείας αναθέσεων σε ιδιώτες! (ΕΙΚΟΝΑ)

Της απευθείας αναθέσεως το (καλογυαλισμένο) κάγκελο

Σώπα, σώπα, μανίτσα μου. Όταν ακούς απευθείας αναθέσεις για έργα στο Δημόσιο και στους Δήμους δεν είναι τίποτα.. «ανάπτυξη» και «εκσυγχρονισμός». Είναι όπως το ανέκδοτο: «Για να σου λέει Ντοστογιέφσκι και Τσέχωφ, τίποτα κομμουνιστές θα ‘ναι».

Όχι, δεν είναι, λοιπόν. Είναι απλώς Παρανομία. Μην σου αρχίσω τώρα τα νομικά που θεωρούν τις «απευθείας αναθέσεις» παράνομες, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο (Οδηγία 2014/24/ΕΕ και Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΣΛΕΕ) και σε εθνικό, ελληνικό (Νόμος 4412/2016 – Άρθρο 118 & 118Α, με αυστηροποίηση στο Νόμο 4782/2021 – Άρθρο 50) και αρχίσεις να ζαλίζεσαι, μανίτσα μου. Ούτε για απαγόρευση κατάτμησης των έργων σε πολλές απευθείας αναθέσεις, και σου έρθει κανένας νταμπλάς.

Όχι. Σε θέλω εναργή να καταλάβεις τι σημαίνουν όλα αυτά (για τη ζωή σου, κυρίως). Είναι Παρανομίες! Τελεία και παύλα. Όταν ακούς, λοιπόν, για απευθείας αναθέσεις, μην αρχίζεις τα «δεν καταλαβαίνω», «δεν ξέρω εγώ από αυτά». Διότι σε αφορούν (και) αυτές οι παρανομίες.

Η έκθεση – έρευνα του Ελεγκτικού Συνεδρίου το λέει, 
πλέον, σαφώς: τόσες είναι οι Παρανομίες, ολούθε. Το 
90% των δημόσιων φορέων ανέθεσε απευθείας έργα 
εσωτερικού ελέγχου μέσω απευθείας αναθέσεων σε 
ιδιώτες!

Το δε 65,5% της συνολικής αξίας και του πλήθους των 
συμβάσεων κατευθύνθηκε σε μόλις οκτώ αναδόχους! 
Ιδιώτες… Για δημόσιο, διαφανή διαγωνισμό, που ορίζει 
ο νόμος και σε Ελλάδα και σε Ευρώπη, ως Νόμιμο, ούτε 
λόγος. Ένας στους δέκα. Και πολύ μας είναι.

Θα μου πεις, μα δεν έχουν επαρκές προσωπικό και το διώχνουν αβέρτα. Το λέει και το Ελεγκτικό Συνέδριο αυτό. Όμως, γιατί δεν έχουν; Μήπως κάποιον συμφέρει το ανεξέλεγκτο στις Παρανομίες;

Το χειρότερο είναι άλλο. Όχι τόσο, θα σου πω, ότι οι δυο αδελφές του νέου (με κάθε έννοια) υφυπουργού Εσωτερικών έπαιρναν σωρηδόν απευθείας αναθέσεις από τις Κυκλάδες και τους δημάρχους τους για το λογιστικό τους γραφείο. Πες ότι από τα 9.000 εν Ελλάδι λογιστικά γραφεία διάλεξαν αυτό. Το ένα. Των αδελφών του υφυπουργού. Και από το 2019-20 κάνουν «δουλίτσες με φούντες» 1,14 (και βάλε) εκατομμυρίου ευρώ.

Το αποκαλυπτικό και το θλιβερό είναι ότι όταν ξεκίνησαν οι «δουλίτσες», ο υφυπουργάκος ήταν 28-29 χρονώ βλαστάρι, το πουλάκι μου – που λέει και η Ντόρα.

Αυτό. Από μικρός μικρός στα βάσανα της «απευθείας ανάθεσης». Όσο πάνε και μικρότεροι στο κόλπο. Κι αν μιλάμε για γενιές Χ, Υ, Ζ ξερωγώ, μιλάμε για άλωσή τους από πολύ νωρίς! Και Α και ΟΥ και…

Πάμε και σε άλλα; Το Ελεγκτικό Συνέδριο ακύρωσε, λέει, διαγωνισμό για πυροσβεστικά αεροπλάνα, διότι διαπίστωσε ότι η εταιρειάρα με την πιο «ευνοϊκή» προσφορά φέρεται να ανήκε σε καρτέλ, παρακαλώ, που ελεγχόταν για δωροδοκία. Μνήσθητί μου, Κύριε.

Μπράβο βρε, ακόμη και ο ένας στους δέκα, που έκανε τον «νόμιμο» διαγωνισμό, έβρισκε τον χειρότερο (ιδιώτη ή εταιρεία) για να απιθώσει ζεστό δημόσιο χρήμα; Παράξενο. Απρόσμενο. Ε, είπατε κάτι;

Άλλο, του Ελεγκτικού; Α, ναι. Στο Κιλκίς, δημοτική εταιρεία του Κιλκίς, όρισε «φωτογραφικές» προδιαγραφές (πως το λένε: στήνεις έναν διαγωνισμό έτσι ώστε να μπορεί να πάρει μέρος ένας πολύ συγκεκριμένος που υποτίθεται ότι είναι ο μόνος που έχει τα «προσόντα» – Θου, Κύριε…).

Αυτό, για το θεάρεστο έργο της υδρομέτρησης. Έτσι, απέκλεισαν όλες τις εταιρείες, εκτός από μία! Μιράκολο! Μετά τις προσφυγές των υπολοίπων, όμως, το «κόλπο» ακυρώθηκε και τώρα το Υπουργείο Οικονομικών (θεματοφύλαξ, ντε, των δικών μας δημόσιων πόρων, για να καταλαβαινόμαστε) ζητά πίσω 2 εκατομμύρια ευρώ. Σαν να ζητά την Πόρσε και τη Φεράρι της Ποπάρας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα πράγμα. Ε;

Α, είναι και η (Παράνομη) κατάτμηση. Ο νόμος επιτρέπει 
μόνον για ποσά έως 30.000 (κάπου 37.200 με τον ΦΠΑ – για 
να εισπράττει και το «Κράτος» που είναι ο μαριονετίστας 
στην ιστορία μας). Τι κάνει λοιπόν ο «ξύπνιος» άρχοντας; 
Παίρνει ένα ποσό ενός, δύο, τριών και πάει λέγοντας 
εκατομμυρίων και το κόβει σε 37.200άρια (με το ΦΠΑ, 
είπαμε). Νομιμοφανές, βρε. «Σοφιστικέ».

Θέλετε παράδειγμα; Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Φυλής, στην Αττική. Η δημοτική παράταξη «αλλάΖουμε» κατήγγειλε πως 1.038.000 ευρώ κόπηκαν σε 37άρια για να γίνουν απευθείας αναθέσεις σε ιδιώτες ή ιδιώτη. Σε δε ένα 16μηνο ο Δήμος έκανε μετά φανών και λαμπάδων 714 αναθέσεις! Σύνολο: 8.000.606 ευρουδάκια. Ουάου! Έτσι παίζεται η μπαλίτσα, μανίτσα μου.

Αχ, όλα κρύβονται σε αυτή τη χώρα. Ναι, ναι, όπως ο ελέφαντας πίσω από το χαμομηλάκι. «Ανάπτυξη» σου λέει. Εκσυγχρονισμός. Κι εσύ, μασάς. Το χαμομηλάκι, βρε!

Πού να τα βάλεις, σου λέει ο καψερός δημαρχούκος ή και υπουργούκος, με τη γραφειοκρατία, τις παλινωδίες, τις αντεγκλήσεις, τα δικαστήρια και τις ενστάσεις, τις αναποδιές και τις καθυστερήσεις των (νόμιμων) διαγωνισμών. Κόβεις λοιπόν με το μαχαίρι σε 37αρια το έργο, αλλού οι βίδες, αλλού τα παξιμάδια, αλλού τα βιδωτήρια και τα «αναθέτεις» όλα, ολοσούμπιτα, σε έναν, σε μια εταιρεία, που τυγχάνει βρε να είναι και «δικός» σου και μπορεί να θέλεις να τον ταΐσεις ως συγγενή, κολλητό ή απλώς για ψηφαλάκια στις επόμενες εκλογές. Μπρίλιαντ;

«Περνάνε απευθείας αναθέσεις 37.200 για τα χρώματα. 
Και 37.200 για τα σιδηρικά. Αν αυτό δεν είναι κατάτμηση, 
τότε τι είναι», όπως υποστήριξε η δημοτική παράταξη 
«Έκφραση» στο Δήμο Ηρακλείου Αττικής. «Έχουνε βάψει 
όλη τη Νέα Ιωνία κι ένας διαγωνισμός χρώματος δεν έχει 
γίνει!».

Ελληνική Αστυνομία - Βαριά σκιά ρατσιστικής βίας: Εμπλοκή ένστολων σε 62 από τις 144 επιθέσεις της διετίας 2024-2025, σύμφωνα με έκθεση του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας

2323136

ΕΛΑΣ- Βαριά σκιά ρατσιστικής βίας: Εμπλοκή ένστολων σε 62 από τις 144 επιθέσεις της διετίας 2024-2025

Η νέα έκθεση του Δικτύου καταγράφει έντονη βία στα σύνορα, 82 επιθέσεις κατά προσφύγων και μεταναστών, καθώς και 47 περιστατικά κατά ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον απόηχο του νόμου για την ισότητα στον γάμο.

Γιάννης Τσακαρισιάνος

Ανησυχητικές διαστάσεις έχει το φαινόμενο της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα, με την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού και την έξαρση της ομοφοβικής και τρανσφοβικής ρητορικής να τροφοδοτούν επιθέσεις σε δημόσιους χώρους και σύνορα. Σύμφωνα με τη 13η κατά σειρά έκθεση του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας (Δίκτυο), το οποίο ιδρύθηκε το 2011 από την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), κατά τη διετία 2024-2025 τεκμηριώθηκαν μέσω συνεντεύξεων με τα θύματα 144 περιστατικά ρατσιστικής βίας.

Η συντριπτική πλειονότητα των καταγεγραμμένων επιθέσεων στράφηκε κατά ανθρώπων με μεταναστευτικό ή προσφυγικό προφίλ. Ειδικότερα, σε 82 περιστατικά τα θύματα ήταν πρόσφυγες, μετανάστες ή αιτούντες άσυλο που στοχοποιήθηκαν λόγω εθνικής καταγωγής, συχνά σε συνδυασμό με το χρώμα του δέρματος ή τη θρησκεία τους. Ιδιαίτερα υψηλός παραμένει και ο αριθμός των επιθέσεων κατά ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, καθώς 47 περιστατικά συνδέθηκαν με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου των θυμάτων. Το Δίκτυο υπογραμμίζει ότι το κύμα ομοφοβικού και τρανσφοβικού λόγου στον δημόσιο και ψηφιακό χώρο εντάθηκε αισθητά την περίοδο που ακολούθησε την ψήφιση του Ν. 5089/2024 για την ισότητα στον γάμο. Παράλληλα, καταγράφηκαν 9 επιθέσεις κατά Ρομά λόγω εθνοτικής καταγωγής και 2 περιστατικά με κύριο κίνητρο τη μουσουλμανική θρησκεία των θυμάτων.

Ανήλικοι και νέοι στην πρώτη γραμμή των θυμάτων

Τα δημογραφικά στοιχεία της έκθεσης αποκαλύπτουν μια σκληρή πραγματικότητα: η ρατσιστική βία πλήττει πρωτίστως τους νεότερους. Από το σύνολο των 144 περιστατικών, τα 61 θύματα ήταν ανήλικοι κάτω των 18 ετών, συγκροτώντας τη μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα. Ακολουθούν οι νεαροί ενήλικες, με 27 θύματα στην ηλικιακή κατηγορία 25-29 ετών και 25 θύματα στην ομάδα 18-24 ετών. Στις μεγαλύτερες ηλικίες οι αριθμοί υποχωρούν αισθητά, με 8 θύματα ηλικίας 30-34 ετών, 6 ηλικίας 40-44 ετών, 4 ηλικίας 35-39 ετών, 3 άνω των 50 ετών και 2 ηλικίας 45-49 ετών, ενώ πολλά θύματα κατήγγειλαν επαναλαμβανόμενες επιθέσεις.

Ως προς το φύλο των θυμάτων, σε 100 περιστατικά στοχοποιήθηκαν άνδρες και σε 16 γυναίκες. Ωστόσο, έντονη είναι η αποτύπωση της τρανσφοβικής βίας, με 9 περιστατικά κατά τρανς γυναικών, 2 κατά τρανς ανδρών και 3 κατά μη δυαδικών (non-binary) ατόμων.

Το προφίλ των δραστών και η βαρύτητα των επιθέσεων

Ένα από τα πλέον ανησυχητικά ευρήματα της έκθεσης αφορά την εμπλοκή κρατικών οργάνων. Ενώ σε 65 περιστατικά οι δράστες ήταν πολίτες, σε 62 περιστατικά —σχεδόν στα μισά του συνόλου— τα θύματα αναγνώρισαν τους φερόμενους δράστες ως ένστολους εκπροσώπους σωμάτων ασφαλείας, με έντονη καταγραφή βίας στα σύνορα στο πλαίσιο πρακτικών αποτροπής και άτυπων αναγκαστικών επιστροφών. Επιπλέον, σε 6 περιπτώσεις οι δράστες ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, σε 3 η βία είχε οργανωμένο χαρακτήρα και σε άλλες 3 δράστες ήταν οι εργοδότες των θυμάτων.

Οι επιθέσεις έχουν ως επί το πλείστον ομαδικό χαρακτήρα, καθώς σε 97 περιστατικά οι δράστες ήταν περισσότεροι του ενός, έναντι 29 περιστατικών με μεμονωμένο δράστη. Στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν άνδρες (120 περιστατικά), ενώ σε 6 περιπτώσεις συμμετείχαν αποκλειστικά γυναίκες και σε 4 άνδρες και γυναίκες από κοινού. Κατά δήλωση των θυμάτων, οι δράστες ήταν ελληνικής καταγωγής σε 116 περιστατικά, ενώ σε 24 η εθνικότητά τους δεν κατέστη δυνατό να διαπιστωθεί.

Η βία που ασκείται είναι συχνά πολυεπίπεδη, με μεικτού τύπου αδικήματα να εντοπίζονται σε περισσότερα από 70 περιστατικά. Συγκεκριμένα, καταγράφηκαν 94 περιπτώσεις εξύβρισης, 64 σωματικής βλάβης και 46 απειλών. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν οι 23 περιπτώσεις βαριάς σωματικής βλάβης, οι 22 επιθέσεις και οι 20 φθορές περιουσίας, ενώ σε μικρότερη κλίμακα καταγράφηκαν 14 περιστατικά διατάραξης οικιακής ειρήνης και 11 κλοπές.

Ο γεωγραφικός χάρτης και το θεσμικό έλλειμμα

Η ρατσιστική βία εντοπίζεται τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα όσο και στις πύλες εισόδου της χώρας. Η Αττική συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο όγκο με 59 περιστατικά, κυρίως στο κέντρο της Αθήνας και πέριξ αυτού, και ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία με 37 περιστατικά, εστιασμένα στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Στη νησιωτική Ελλάδα, καταγράφηκαν 29 περιστατικά στο Νότιο Αιγαίο και 8 στο Βόρειο Αιγαίο.

Κλείνοντας τον απολογισμό της διετίας, το Δίκτυο προειδοποιεί ότι πολιτικές όπως η αναστολή υποβολής αιτήσεων ασύλου, η ποινικοποίηση της παράτυπης παραμονής και η αυστηροποίηση των ποινών για την παράτυπη είσοδο καλλιεργούν πρόσφορο έδαφος για περαιτέρω στοχοποίηση. Για την αναστροφή του κλίματος, ζητά ουσιαστική λογοδοσία για τη βία από κρατικά όργανα, καταπολέμηση της δευτερογενούς θυματοποίησης και πλήρη ενεργοποίηση του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ΕΣΡΜ), ώστε η παρακολούθηση και η θεσμική ανταπόκριση να μην μένουν μόνο στα χαρτιά.

Διαβάστε επίσης:

Πολυτεχνείο: Γιατροί καταγγέλλουν εκφοβισμό και παρενόχληση της τραυματισμένης διαδηλώτριας- «Ασφαλίτες» φωτογράφησαν «ιατρικά δεδομένα»

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο: ΕΔΕ για την κρότου-λάμψης ΜΑΤατζή στο Μετρό Ομόνοιας (video)

Θεσσαλονίκη: Νταής αστυνομικός πέταξε όπλο και γκλοπ ώστε να παίξει ξύλο με πολίτη που διαμαρτυρήθηκε για μία κλήση (video)

ΠΗΓΗ 

Δικηγόροι καταγγέλλουν τη δολοφονική αστυνομική βία μετά το τέλος της πορείας του Πολυτεχνείου 2026 - Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας

Φωτο: Τατιάνα Μπόλαρη / eurokinissi

Καταγγελία της δολοφονικής αστυνομικής βίας μετά το τέλος της πορείας του Πολυτεχνείου (ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας)

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας καταγγέλλει την άγρια και απρόκλητη καταστολή που ακολούθησε τη μαζική διαδήλωση δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων και νεολαίας στη φετινή πορεία μνήμης και αγώνα της 17 Νοέμβρη για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Σύμφωνα με καταγγελίες και με βιντεοληπτικό υλικό που κυκλοφορεί στα ΜΚΔ και τα ΜΜΕ, ανδρες των ΜΑΤ εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση με χημικά και γκλομπς σε διαδηλωτές και διαδηλώτριες κατά την αποχώρησή τους από την πορεία στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, μετά την κατάληξή της πορείας στην Αμερικάνικη Πρεσβεία. Της επίθεσης είχε προηγηθεί περικύκλωση και αποκλεισμός διαδηλωτών σε κλειστό μπλόκο των ΜΑΤ, ενώ ακολούθησαν προσαγωγές και συλλήψεις στον σωρό ακόμα και στον εσωτερικό χώρο του σταθμού του ΜΕΤΡΟ στους Αμπελόκηπους. Φαίνεται πως η επιτυχία και η μαζικότητα του φετινού Πολυτεχνείου ερέθισε τα ακροδεξιά αντανακλαστικά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, της οποίας οι Υπουργοί τις προηγούμενες μέρες διέπρεπαν στις δημόσιες δηλώσεις άρνησης και περιύβρισης των νεκρών του Πολυτεχνείου.

Στο σοβαρότερο περιστατικό που σημειώθηκε, άνδρας των ΜΑΤ χτύπησε νεαρή γυναίκα με γκλομπ στο κεφάλι και την άφησε ημιλιπόθυμη στο οδόστρωμα (το βίντεο υπάρχει αναρτημένο). Η γυναίκα οδηγήθηκε στο ΓΝΑ Γεννηματάς με εγκεφαλική διάσειση και εισήχθη στη Β’ Χειρουργική Κλινική, ενώ γιατροί καταγγέλλουν εκφοβισμό και παρενόχληση της ασθενούς από αστυνομικούς που φωτογράφισαν παραπεμπτικά και ιατρικά έγγραφα. Η σοβαρότητα του περιστατικού ήταν τέτοια που ανάγκασε την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών να διατάξει αυτεπάγγελτη προκαταρκτική εξέταση, ωστόσο ο νομικός χαρακτηρισμός ενός τέτοιου δολοφονικού χτυπήματος στο κεφάλι μιας νεαρής γυναίκας με γκλομπ ως “επικίνδυνης σωματικής βλάβης” προϊδεάζει για μια ακόμα ποινική δίωξη-χάδι ώστε να διασωθούν τα όποια προσχήματα. Όσο για την ανακοίνωση Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) και τα δημοσιεύματα που μιλάνε για “μετακίνηση” του αστυνομικού, πρόκειται για τη γνωστή συνέχιση της ατιμωρησίας που απλά “μετακινεί” τους τραμπούκους από Τμήμα σε Τμήμα και από Υπηρεσία σε Υπηρεσία σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που καμία σχέση δεν έχει με την αναγκαία λογοδοσία.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που έδωσε την εντολή για αυτό το όργιο αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας. Ζητάμε την παραδειγματική τιμωρία του αστυνομικού δράστη της δολοφονικής επίθεσης και την άσκηση ποινικής δίωξης που αντιστοιχεί στα χαρακτηριστικά της επίθεσης και την επελθούσα βαριά σωματική βλάβη. Να αποδοθούν άμεσα πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες στους υπεύθυνους των μέτρων τάξης που έδωσαν την εντολή για τις αστυνομικές αγριότητες και στους υπηρεσιακούς και πολιτικούς προϊσταμένους τους με πρώτο τον Υπουργό “Προστασίας του Πολίτη” Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Ως Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας απευθύνουμε αίτημα στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών να καταδικάσει απερίφραστα το νέο αυτό περιστατικό αστυνομικής βίας και να πάρει πρωτοβουλίες στήριξης των θυμάτων.

Παραθέτουμε τις μαρτυρίες του δημοσιογράφου φωτορεπόρτερ Γιάννη Κέμμου και της παράταξης εργαζόμενων στο ΓΝΑ Γεννηματάς.

1) “Επειδή το να είσαι εκεί όταν κάτι συμβαίνει είναι το πραγματικό ρεπορτάζ και επειδή η αναπαραγωγή Δελτίων Τύπου δεν είναι είναι η αλήθεια των γεγονότων ούτε η πραγματικότητα ας πούμε τα γεγονότα ακριβώς πως έγιναν εχθές στο τέλος της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Καθώς τα μπλοκ της πορείας έφταναν και περνούσαν μπροστά από την πρεσβεία των ΗΠΑ, οι διαδηλωτές διαλύονταν ειρηνικά και είχαν ελεύθερη πρόσβαση στους γύρω δρόμους και τα στενά για να αποχωρήσουν.

Οι βάσεις της αμερικανικής αυτοκρατορίας καταρρέουν - Του Κώστα Λαπαβίτσα*

Οι βάσεις της αμερικανικής αυτοκρατορίας καταρρέουν, του Κώστα Λαπαβίτσα

Πηγή: Jacobin

Τις τελευταίες δεκαετίες, η βάση της ηγεμονίας των ΗΠΑ έχει μετατοπιστεί από την εγχώρια βιομηχανική ισχύ στην ικανότητά τους να επιβάλλουν τους κανόνες που οργανώνουν την παγκόσμια παραγωγή, τα χρηματοοικονομικά και το χρήμα. Σήμερα, αυτός ο αυτοκρατορικός ρόλος βρίσκεται πλέον υπό ολοένα και μεγαλύτερη πίεση.

Ο ιμπεριαλισμός βρίσκεται ξανά στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας πολιτικής. Ο πόλεμος μεγάλης κλίμακας έχει γίνει μόνιμο χαρακτηριστικό της σημερινής εποχής, από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα. Η δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ έχει προσθέσει έναν πόλεμο δασμών, απειλές για προσάρτηση της Γροιλανδίας, την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας και, μαζί με το Ισραήλ, έναν απρόκλητο πόλεμο στο Ιράν. Αυτό δεν είναι ιδιοτροπία ενός ανθρώπου, καθώς η αντιπαράθεση με την Κίνα ξεκίνησε κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ και επιδεινώθηκε υπό τον Τζο Μπάιντεν.

Ταυτόχρονα, η πολιτική σκηνή στις ώριμες καπιταλιστικές χώρες βρίσκεται σε βαθιά αναταραχή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Αριστερά έχει γίνει μια δύναμη στην μαζική πολιτική, με έναν δημοκρατικό σοσιαλιστή ως δήμαρχο της Νέας Υόρκης και εκτεταμένη αντίθεση στην Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), τη γενοκτονία του Ισραήλ στην Παλαιστίνη και τον πόλεμο στο Ιράν. Στη Γαλλία, οι κυβερνήσεις έχουν πέσει η μία μετά την άλλη και η κοινωνική αναταραχή εξαπλώνεται. Αλλά και η Ακροδεξιά ανεβαίνει δυναμικά, από το Εθνικό Συναγερμό της Γαλλίας και την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) μέχρι το Reform UK της Βρετανίας και το FPÖ της Αυστρίας, παράλληλα με τον Λευκό Οίκο του Τραμπ.

Η Αριστερά και η Δεξιά αντλούν από την ίδια πραγματικότητα, δηλαδή από τη στασιμότητα των μισθών, την παρακμή της βιομηχανίας και τις υποβαθμισμένες δημόσιες υπηρεσίες. Αν η Αριστερά θέλει να προσφέρει ένα αξιόπιστο πολιτικό πρόγραμμα στην εργατική τάξη και τους φτωχούς, πρέπει να κατανοήσει τι συνδέει τον αναδυόμενο ιμπεριαλισμό με την παρακμή της καπιταλιστικής συσσώρευσης στον ιστορικό πυρήνα της παγκόσμιας οικονομίας. Με εκατομμύρια ανθρώπους να αναζητούν τώρα απαντήσεις, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προσφέρουμε μια πολιτική ταξικής ρήξης.

Το παράδοξο των ΗΠΑ

Σημείο εκκίνησης είναι το παράδοξο στην καρδιά του αμερικανικού καπιταλισμού, το οποίο είναι επίσης το κεντρικό παράδοξο του σύγχρονου ιμπεριαλισμού. Το 1945, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρήγαγαν περίπου το ήμισυ της παγκόσμιας μεταποιητικής παραγωγής. Σήμερα παράγουν περίπου το ένα έκτο . Η αύξηση της παραγωγικότητας είναι αδύναμη μετά τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-9, οι επενδύσεις παρέμειναν επίσης αδύναμες και οι πραγματικοί μισθοί έχουν παραμείνει στάσιμοι για πάνω από μια γενιά. Ωστόσο, το μερίδιο του δολαρίου στα επίσημα αποθεματικά έχει υποχωρήσει μόνον ελαφρώς, κάτω από το 60%. Η παραγωγική υπεροχή των ΗΠΑ έχει μειωθεί, αλλά η νομισματική ιεραρχία έχει σκληρύνει.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες από μόνες τους διευθετούν τις διεθνείς υποχρεώσεις τους μέσω των δικών τους υποχρεώσεων. Όλοι οι άλλοι πρέπει να αποκτήσουν δολάρια, να διαχειριστούν την έκθεσή τους σε δολάρια και να προσαρμοστούν στην πολιτική της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Οι ξένοι επενδυτές κατέχουν περίπου 9 τρισεκατομμύρια δολάρια σε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου , περίπου το ένα τρίτο των εμπορεύσιμων μετοχών, και οι κεντρικές τράπεζες σε όλο τον κόσμο είναι γεμάτες με αμερικανικά δημόσια ομόλογα.

Η υλική βάση της ηγεμονίας των ΗΠΑ έχει έτσι μετατοπιστεί από την εγχώρια βιομηχανική ισχύ στην ικανότητα να θέτει και να επιβάλλει τους κανόνες που οργανώνουν την παγκόσμια παραγωγή, τα χρηματοοικονομικά και το χρήμα. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η αυτοκρατορική της δύναμη.

Οι αμερικανικές εταιρείες έχουν ακμάσει εντός αυτής της δομής. Μεταξύ των μεγαλύτερων παγκοσμίως ενεργών επιχειρήσεων, οι αμερικανικές εταιρείες αποκομίζουν περίπου το 44% των κερδών και κατέχουν το 34% της πνευματικής ιδιοκτησίας, σε σύγκριση με το 11% και 14% για τις κινεζικές αντίστοιχες εταιρείες. Οι αμερικανικές πολυεθνικές ηγήθηκαν της παγκοσμιοποίησης της παραγωγής από τη δεκαετία του 1980 και μετά, εξάγοντας παραγωγικό κεφάλαιο και δημιουργώντας τις παγκόσμιες αλυσίδες που μετέφεραν τη βιομηχανική ικανότητα στο εξωτερικό, βασιζόμενες παράλληλα στο δολάριο για τη λειτουργία τους.

Αυτός ήταν ένας θρίαμβος για το ιδιωτικό αμερικανικό κεφάλαιο, αλλά κατέστρεψε τη βιομηχανία εντός των Ηνωμένων Πολιτειών και δημιούργησε τα κοινωνικά συντρίμμια που έγιναν η πολιτική πρώτη ύλη του Τραμπ. Η παγκόσμια νομισματική, χρηματοοικονομική και εταιρική κυριαρχία συνοδεύτηκε από εγχώρια επιδείνωση.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κανένα από τα δύο κύρια κόμματα των ΗΠΑ δεν μπόρεσε να αντιστρέψει τη βιομηχανική παρακμή. Οι δασμοί του Τραμπ το 2018 έφεραν ελάχιστη αναπλήρωση, καθώς πολλές εταιρείες απλώς μετέφεραν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους στο Βιετνάμ και το Μεξικό. Ο Μπάιντεν διατήρησε τους δασμούς και πρόσθεσε τις επιδοτήσεις του Νόμου για τη Μείωση του Πληθωρισμού και του Νόμου CHIPS, αλλά άφησε ανέγγιχτη την παγκόσμια στρατηγική του αμερικανικού κεφαλαίου.

Ο Τραμπ θέλει τώρα να αποκαταστήσει την εγχώρια βιομηχανία, υπερασπιζόμενος ταυτόχρονα τα προνόμια των πολυεθνικών. Μία από τις πρώτες του ενέργειες κατά την επιστροφή του στο αξίωμα ήταν η αποχώρησή του από το πλαίσιο για τη Διάβρωση της Βάσης και τη Μετατόπιση των Κερδών του ΟΟΣΑ, το οποίο είχαν υπογράψει περισσότερες από 130 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών επί Μπάιντεν. Θα επέτρεπε στις πολιτείες να φορολογούν ένα μερίδιο των κερδών που παράγονται από τις πολυεθνικές εντός των συνόρων τους και να επιβάλλουν έναν ελάχιστο φόρο 15%, περιορίζοντας τη μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους μέσω πνευματικής ιδιοκτησίας που κατέχεται στο εξωτερικό.

Αλλά οι στόχοι του Τραμπ δεν μπορούν να συμβιβαστούν. Για να καταλάβουμε γιατί, πρέπει να εξετάσουμε πώς είναι οργανωμένη η παραγωγή και τα χρηματοοικονομικά σε όλο τον κόσμο σήμερα.

Πολυτεχνείο: Το κρατικό σιωπητήριο της Μεταπολίτευσης για τους νεκρούς της Χούντας

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη καταπολέμησης επικίνδυνων και ανιστόρητων αφηγημάτων από την πλευρά των «αρνητών» του Πολυτεχνείου, μιλήσαμε με το Δημήτρη Βεριώνη, συγγραφέα του βιβλίου «Θάνατοι στη Χούντα, δολοφονίες, αντιδικτατορική δράση, ύποπτοι θάνατοι κατά την περίοδο 1967-1974» που κυκλοφορεί από τον Οκτώβριο με νέα εμπλουτισμένα ερευνητικά δεδομένα από τις εκδόσεις Τόπος.

Μέσω ενδελεχούς έρευνας που διαρκεί περισσότερο από μία δεκαετία, ο Βεριώνης παρουσιάζει για πρώτη φορά λεπτομερώς όλες οι περιπτώσεις των θανάτων που συνδέθηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου. Μέσα από την έρευνα που βασίζεται σε πλήθος μαρτυριών συγγενικών προσώπων των θυμάτων, ανασυντίθεται το κλίμα της κρατικής τρομοκρατίας κατά τη διάρκεια της επταετούς δικτατορίας.

Παράλληλα όμως, ο Βεριώνης ανασύρει από τη λήθη και σχηματοποιεί την ιστορία των προσώπων που έδωσαν τη ζωή τους για τον αντιδικτατορικό αγώνα, τη βιογραφία τους και τα όνειρά τους για ένα καλύτερο αύριο, πέρα από την «ψυχρή» ονομαστική τους καταγραφή.

Εν αντιθέσει με το κρατικό «σιωπητήριο» και τη συγκάλυψη που επιχείρησε να επιβάλει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης η αστική δικαιοσύνη, -στο όνομα μιας υποκριτικής εθνικής ομοψυχίας- το βιβλίο του Δημήτρη συμβάλλει στην προσπάθεια για ύστατη δικαίωση των αγωνιστών μιας γενιάς, αλλά και των οικείων τους, που έμειναν «άσημοι».

Για αυτό, στη συζήτησή μας μαζί του επιλέξαμε να αναφερθούμε ρητά σε ονόματα και πρόσωπα.

altersyros: Για το βιβλίο, δείτε, επίσης, την παλαιότερη ανάρτηση στο μπλογκ μας: Βιβλίο: «Θάνατοι στη Χούντα», του Δημήτρη Βεριώνη, εκδόσεις "Τόπος"

– Δημήτρη καλησπέρα, θα ήθελες να μας εξηγήσεις τους λόγους που σε ώθησαν να προχωρήσεις την συγκεκριμένη έρευνα;

Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε από κάποιο -ας το πούμε- επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά από μια έντονη συγκίνηση και από μία απορία που μου δημιουργήθηκε όταν πριν από πολλά χρόνια πήγα στο χώρο του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών) που βρίσκεται στο κτίριο του πρώην ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Κατά την επίσκεψη εκεί, είδα ότι δίπλα στις φωτογραφίες των νεκρών του Πολυτεχνείου -του Γιώργου Τσαρουχά, του Νικηφόρου Μανδηλαρά, του Παναγιώτη Ελή κτλ. -υπήρχαν και φωτογραφίες προσώπων για τα οποία δε γνώριζα το παραμικρό. Αυτό με αναστάτωσε. Γιατί δεν τους ήξερα εγώ που έχω τόσο έντονο ενδιαφέρον για την περίοδο εκείνη;

Πήγα λοιπόν στο σπίτι μου και διαπίστωσα ότι ούτε στο διαδίκτυο υπήρχε τίποτα πέρα από μια απλή ονομαστική καταγραφή. Πρόκειται για την περίφημη λίστα των 88 ονομάτων που διαβαζόταν παλαιότερα στο Πολυτεχνείο, με πολλά λάθη βέβαια. Άρχισα να αναζητώ τον τύπο και τη βιβλιογραφία της εποχής, της Μεταπολίτευσης, τις Δίκες του Πολυτεχνείου, της Χούντας, των Βασανιστών και να καταγράφω σιγά σιγά όποια πληροφορία αφορούσε αυτά τα ονόματα ή άλλα πρόσωπα που δεν αναφέρονταν ή δεν είχα δει τις φωτογραφίες τους στο ΣΦΕΑ. Έτσι, άνοιξε λοιπόν σταδιακά όλο αυτό και κάποια στιγμή είχα την τύχη να έρθω σε επαφή με τη δικηγόρο Φιλάνθη Ψυρρή.

Η Φιλάνθη Ψυρρή ήταν η δικηγόρος που είχε κάνει τις ομαδικές μηνύσεις κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών ετών της Μεταπολίτευσης για περιπτώσεις ύποπτων θανάτων. Έτσι πλέον μπόρεσα να βρω από τους φακέλους που υπήρχαν -και στους οποίους απέκτησα πρόσβαση- κάποια στοιχεία που με βοήθησαν να αρχίσω να εντοπίζω συγγενικά πρόσωπα.

Όλο αυτό λοιπόν ξεκίνησε από μια απλή απορία και συγκίνηση απέναντι στα πρόσωπα αυτά και μετεξελίχθηκε σε μια αγωνία να βρω όσο το δυνατόν περισσότερα για αυτούς τους ανθρώπους. Να προσπαθήσω να δείξω ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, τι τους συνέβη, ποια ήταν η ζωή τους. Μέσα από αυτό βέβαια προκύπτει και το ερώτημα, γιατί εμείς δεν ξέρουμε τίποτα; Γιατί δεν υπήρξε κάποια εξέλιξη στην έρευνα και όλα αυτά μπήκαν στο αρχείο; Σταδιακά η έρευνα επεκτάθηκε και στους θανάτους στις εξορίες, στις εξαφανίσεις και σε κάθε άλλο πιθανό συμβάν που καταγγέλθηκε από οικεία πρόσωπα των νεκρών ότι για αυτό ευθυνόταν η Χούντα ή κύκλοι της.

– Εσύ γιατί πιστεύεις ότι υπάρχει αυτή η αμφισβήτηση τόσο για την ύπαρξη των νεκρών, όσο και ευρύτερα για τη σημασία της εξέγερσης;

Κάθε λαϊκή εξέγερση σαφώς ενοχλεί. Το Πολυτεχνείο ξέρουμε ότι ενοχλεί πάρα πολύ, ιδιαίτερα κάποιους συντηρητικούς κύκλους και ορισμένους νοσταλγούς της Χούντας και του απολυταρχισμού. Αυτό που επαναφέρει το «ανύπαρκτο» ερώτημα του κατά πόσον υπήρχαν νεκροί είναι προφανώς ότι δε βολεύει το δικό τους αφήγημα.

Είναι αποδεδειγμένοι οι νεκροί. Δεν είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης. Υπάρχουν νεκροψίες, ιατροδικαστικές εκθέσεις, μαρτυρίες και καταδίκες για το Πολυτεχνείο. Είναι επίσης καταγεγραμμένοι σε εφημερίδες και αστυνομικά δελτία. Επιπλέον, -να το πω και αυτό- υπάρχει η ανακοίνωση της ίδιας της Χούντας του Παπαδόπουλου που αναφέρει συγκεκριμένα 12 – 13 θύματα από τα γεγονότα. Αποδείχτηκε βέβαια ότι οι νεκροί ήταν τουλάχιστον διπλάσιοι. Πρόκειται ουσιαστικά για το βούλευμα του ανακριτή Τσεβά, βάσει του οποίου πραγματοποιήθηκε η δίκη του Πολυτεχνείου από τον Οκτώβρη μέχρι το Δεκέμβρη του 1975.

Αν κάποιος λοιπόν θέτει ζήτημα μη ύπαρξης νεκρών στο χώρο του Πολυτεχνείου, πρώτον υπήρξε νεκρός στο χώρο του Πολυτεχνείου και είναι ο Γιώργος Σαμούρης. Πέραν αυτού όμως, το ζήτημα δεν είναι χωροταξικό. Δεν έχει να κάνει μόνο με το τι συνέβη τη νύχτα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά όσα ακολούθησαν μετά, τις επόμενες μέρες σε ολόκληρη την Αθήνα με τους ελεύθερους σκοπευτές, το στρατό και άλλους παρακρατικούς που πυροβολούσαν. Είναι δεδομένο ότι έχουμε νεκρούς, οποιαδήποτε άλλη κουβέντα είναι απλά εκ του πονηρού. Όσο και να αρχειοθετείται μια υπόθεση και οι συνθήκες θανάτου ενός ανθρώπου, ποτέ δεν αρχειοθετείται ο πόνος των οικείων προσώπων του.

Θα πρέπει επίσης να πούμε πως μετά τα γεγονότα έχουμε έξι – τουλάχιστον- θανάτους, είτε με άμεση σχέση με το Πολυτεχνείο και το πογκρόμ που εξαπέλυσε το καθεστώς, είτε με θανάτους συνεπεία του τραυματισμού τους. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι περιπτώσεις του Γιάννη Φιλίνη, του Λάμπρου Τζιάνου και του Γιάννη Καΐλη και στη δεύτερη του Βασίλη Μπαλαφούτη, του Οδυσσέα Γιουντέρη και του Παναγιώτη Στασινού.

– Στη Μεταπολίτευση, ποια είναι / ήταν η στάση του ελληνικού κράτους απέναντι στις συγκεκριμένες υποθέσεις; Διερευνήθηκαν όπως έπρεπε από τη δικαιοσύνη;

19 Νοεμβρίου 2026

«FIGHT FOR OUR FUTURE, NOT THEIR WARS!»: 20 με 22/11/2026 - Διεθνείς Ημέρες Δράσης ενάντια στον πόλεμο και τον μιλιταρισμό

Διεθνείς ημέρες δράσης ενάντια στον πόλεμο και τον μιλιταρισμό 20-22/11

FIGHT FOR OUR FUTURE, NOT THEIR WARS!

20 Νοέμβρη 2026: πανευρωπαϊκή φοιτητική απεργία ενάντια στη στρατιωτικοποίηση.

20-22 Νοέμβρη: διεθνείς ημέρες δράσης ενάντια στον μιλιταρισμό και τον πόλεμο.

Από τις 20 ως τις 22 Νοεμβρίου 2026 διοργανώνονται συντονισμένες αντιμιλιταριστικές διαμαρτυρίες και πορείες σε περισσότερες από 20 ευρωπαϊκές χώρες.

Η αρχική πρωτοβουλία προήλθε από τη Διεθνή Απεργία Νεολαίας (International Youth Strike – “Fight for Our Future, Not Their Wars” = «Στη Μάχη για το Μέλλον μας, Όχι για τους Πολέμους τους») και σύντομα υιοθετήθηκε από τον συνασπισμό Stop ReArm Europe (Stop ReArm Europe coalition – “Welfare, not Warfare”).

Δημοσιεύουμε το αρχικό κάλεσμα του International Youth Strike:

ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ!

Ο κόσμος φλέγεται

Ο κόσμος στον οποίο μεγαλώνουμε διαμορφώνεται από ένα σύστημα που αδιαφορεί για τις ανάγκες των ανθρώπων. Η εκμετάλλευση των εργαζομένων, η κλιματική αλλαγή και ο πόλεμος δεν είναι αστοχίες του συστήματος, αλλά η ουσία του καπιταλισμού. Η αύξηση της στρατιωτικοποίησης, ο αυταρχισμός και η διάλυση του κράτους πρόνοιας δεν είναι ξεχωριστά προβλήματα, αλλά συναποτελούν συμπτώματα της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού.

Οι στρατιωτικές δαπάνες φτάνουν σε ιστορικά υψηλά, ενώ η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, η στέγαση και οι δημόσιες υπηρεσίες θυσιάζονται για τη χρηματοδότηση των επανεξοπλισμών. Προγράμματα όπως το ReArm Europe (το οποίο στοχεύει να επενδύσει 800 δισεκατομμύρια ευρώ), η επέκταση στρατιωτικών συμμαχιών όπως το ΝΑΤΟ και οι αυξανόμενες εκκλήσεις για υποχρεωτική στρατιωτική θητεία προετοιμάζουν τη γενιά μας για πόλεμο αντί να εγγυώνται το μέλλον μας. Το ΝΑΤΟ δεν υπερασπίζεται την ειρήνη. Έχει επανειλημμένα προωθήσει τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων, κλιμάκωσης και προστασίας της γεωπολιτικής και οικονομικής ισχύος – και γι’ αυτό πρέπει να διαλυθεί.

Ο δυτικός ιμπεριαλισμός, με επικεφαλής την κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ, επιβάλλει σχέδια επανεξοπλισμών που επικροτούνται φανατικά από την ευρωπαϊκή άρχουσα τάξη και υποστηρίζονται από συντηρητικές και ακροδεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

Αλλά δεν υποστηρίζονται μόνο από αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις. Η δίνη του μιλιταρισμού έχει επίσης συναντήσει ενθουσιώδη υποστήριξη από διάφορες σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις που έχουν εγκρίνει στρατιωτικούς προϋπολογισμούς ρεκόρ.

Από την Παλαιστίνη μέχρι το Σουδάν, από τον Λίβανο μέχρι το Ιράν, από τη Βενεζουέλα μέχρι την Κούβα, λαοί σε όλο τον κόσμο συνεχίζουν να υποφέρουν από ιμπεριαλιστικές επιθέσεις – κατοχές, στρατιωτικές επεμβάσεις, κυρώσεις, αποικιακή κυριαρχία και γενοκτονία που διαπράττονται στο όνομα γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

 Η νεολαία και η εργατική τάξη πληρώνουν το τίμημα

Είμαστε οι άνθρωποι που θα αναγκαστούν να πεθάνουν και να σκοτώσουν στους πολέμους τους για τα συμφέροντά τους. Η στρατιωτικοποίηση εισέρχεται στα σχολεία και τα πανεπιστήμιά μας μέσω της εργασίας για τον στρατό και της στρατολόγησης, μέσω ερευνών που χρηματοδοτούνται από βιομηχανίες όπλων και συνεργασιών με ιδρύματα που συνεργάζονται σε πολέμους και γενοκτονίες. Η στρατιωτικοποίηση κανονικοποιεί τη βία, ενισχύει τις πατριαρχικές δομές και ενδυναμώνει την ακροδεξιά, ενώ οι κυβερνήσεις επιμένουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική και μας πουλάνε ως δικαιολογία το παραμύθι της «άμυνας». Αλλά ξέρουμε καλά ότι ο επανεξοπλισμός δεν αποτρέπει, αλλά αντιθέτως κλιμακώνει τις συγκρούσεις.


Απορρίπτουμε αυτό το μέλλον.

Αγωνιζόμαστε για εκπαίδευση απαλλαγμένη από στρατιωτικά συμφέροντα. Αγωνιζόμαστε για την κατάργηση τόσο της εθελοντικής όσο και της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.

Αγωνιζόμαστε για δημόσιες επενδύσεις σε σχολεία, υγειονομική περίθαλψη, στέγαση και κλιματική δικαιοσύνη αντί για όπλα και πόλεμο. Αγωνιζόμαστε για μια γρήγορη και δίκαιη [οικολογική] μετάβαση πέρα από τα ορυκτά καύσιμα, με γνώμονα τις ανάγκες των εργαζομένων, όπου καμία, κανείς, κανένα δεν θα μείνει πίσω· για διεθνή αλληλεγγύη αντί για ιμπεριαλιστική κυριαρχία, και για το δικαίωμα κάθε λαού να καθορίζει το μέλλον του απαλλαγμένο από την κατοχή και την αποικιοκρατία.

Ο αγώνας κατά της στρατιωτικοποίησης είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα κατά του οικονομικού συστήματος που τη συντηρεί. Ο ανταγωνισμός για πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και στρατηγικούς πόρους συνεχίζει να οδηγεί σε πολέμους, στρατιωτική κατοχή και αποικιακή βία, ενώ οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων, οι εταιρείες όπλων και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα επωφελούνται από την καταστροφή και τον εκτοπισμό.

Αυτή η λογική της ατελείωτης εξόρυξης δεν τροφοδοτεί μόνο τον πόλεμο. Οδηγεί επίσης στην κλιματική κατάρρευση. Καθώς οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να αυξάνουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων και τις στρατιωτικές δαπάνες, κοινότητες σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν θανατηφόρους καύσωνες, πλημμύρες, πυρκαγιές και πείνα. Η κλιματική κατάρρευση δεν είναι ατύχημα, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών, όπως ακριβώς και η στρατιωτικοποίηση. Αυτές οι προτεραιότητες δεν είναι τυχαίες. Είναι επιλογές που γίνονται σε διεθνή φόρουμ όπου οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ επιλέγουν την προστασία των στρατοκρατικών συμφερόντων καθώς και των συμφερόντων εταιρειών ορυκτών καυσίμων, παρουσιάζοντας την επιλογή αυτή ως αναπόφευκτη. Είτε μέσω στρατιωτικών συνόδων κορυφής και της G7 είτε μέσω διαπραγματεύσεων για το κλίμα, όπως η COP, η οποία έχει αποτελέσει μέσο για το «πράσινο ξέπλυμα» του ορυκτού κεφαλαίου, συνεχίζουν να θυσιάζουν το μέλλον μας για τα κέρδη και τη γεωπολιτική ισχύ.

Θα αντεπιτεθούμε

Ο αγώνας μας είναι διεθνής επειδή το σύστημα που απειλεί το μέλλον μας, μας εκμεταλλεύεται και μας καταπιέζει είναι διεθνές. Οι βιομηχανίες όπλων, οι στρατιωτικές συμμαχίες, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων λειτουργούν πέρα από τα σύνορα. Η αντίστασή μας πρέπει να κάνει το ίδιο.