Η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε υποχείριο του Ισραήλ, όχι μόνο στρατιωτικά και οικονομικά, αλλά πλέον και στον ίδιο τον πυρήνα της διαμόρφωσης της εξωτερικής πολιτικής και των αποφάσεων που αφορούν την ειρήνη ή τον πόλεμο.
Η στρατηγική πρόσδεση της χώρας στο Ισραήλ αποκτά μια νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη διάσταση. Πέρα από τις εξοπλιστικές συμφωνίες δισεκατομμυρίων, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις – και στο Ισραήλ - την ενεργειακή διασύνδεση και τη διείσδυση της ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας στην Ελλάδα, αναπτύσσονται πλέον σχέδια βαθύτερης διασύνδεσης των μηχανισμών πληροφοριών και ασφαλείας.
Πρόκειται για μια ποιοτική μεταβολή στον βαθμό εξάρτησης και ελέγχου της χώρας από το Ισραήλ.
Στις 22–23 Δεκεμβρίου 2025, στη Λευκωσία, υπογράφηκαν το Κοινό Σχέδιο Δράσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και το Πρόγραμμα Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ για το 2026. Σύμφωνα με το ΓΕΕΘΑ, προβλέπονται κοινές διακλαδικές ασκήσεις, συνεκπαιδεύσεις Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων, επιτελικές συναντήσεις και διαβουλεύσεις.
Λίγους μήνες αργότερα, την 1η Απριλίου 2026, δημοσιεύεται η μελέτη του Ιωάννη Νομικού, διευθυντή του RIEAS, «Coalition Building and Intelligence Cooperation between Greece and Israel», την οποία αναδεικνύει το Info-war στις 12 Νοεμβρίου.
Η μελέτη συνδέεται με ερευνητικό πρόγραμμα του 2025, χρηματοδοτούμενο από το ίδιο το ισραηλινό Υπουργείο Περιφερειακής Συνεργασίας, με συμμετοχή του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και του ισραηλινού Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS).
Η μελέτη προτείνει τη συγκρότηση μόνιμης εξαμελούς ομάδας ανταλλαγής πληροφοριών (Coalition Sharing Group), με δύο στελέχη από Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, η οποία θα:
Παράλληλα, προτείνεται η καλλιέργεια κοινής αντίληψης μεταξύ των υπηρεσιών, με τη Μοσάντ ως πρότυπο.
Η συγκεκριμένη πρόταση δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι υλοποιείται ακόμα. Ωστόσο, η συνεργασία ΕΥΠ–Μοσάντ έχει ήδη καταγραφεί επισήμως στην “υπόθεση αντιτρομοκρατίας” στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2023, ενώ η τριμερής αμυντική συνάντηση της 5ης Νοεμβρίου 2026 επιβεβαιώνει την περαιτέρω στρατιωτική σύγκλιση.
Οι μυστικές υπηρεσίες υπηρετούν συγκεκριμένα κρατικά συμφέροντα, στρατηγικές επιδιώξεις και πολιτικές σκοπιμότητες κυβερνήσεων.
Σε μια τόσο ασύμμετρη συνεργασία, οι ισραηλινές υπηρεσίες, με τις υπέρτερες τεχνολογικές δυνατότητες και τα εκτεταμένα δίκτυα πληροφοριών τους, μπορούν να αποκτήσουν καθοριστική επιρροή στις ελληνικές αξιολογήσεις.
Όποιος ελέγχει τις πληροφορίες πάνω στις οποίες βασίζονται οι αποφάσεις μιας κυβέρνησης, αποκτά τη δυνατότητα να ελέγχει τις ίδιες τις αποφάσεις της.
Η επιλεκτική παρουσίαση πραγματικών δεδομένων, η απόκρυψη κρίσιμων στοιχείων, η διόγκωση απειλών ή ακόμη και η διοχέτευση εντελώς πλασματικών πληροφοριών μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία πολιτικής χειραγώγησης.
Μια κατασκευασμένη πληροφορία για επικείμενη τουρκική στρατιωτική ενέργεια, μια πλασματική εκτίμηση ιρανικής απειλής ή μια ψευδής προειδοποίηση για τρομοκρατική επίθεση θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πολεμικό κλίμα, να οδηγήσουν σε στρατιωτική κινητοποίηση, σε νέες εξοπλιστικές αγορές, στην παραχώρηση ελληνικών υποδομών ή ακόμη και στην εμπλοκή της χώρας σε πολεμικές συγκρούσεις.
Η διοχέτευση τέτοιων «απόρρητων πληροφοριών» στα ΜΜΕ θα μπορούσε ταυτόχρονα να καλλιεργεί φόβο, να χειραγωγεί την κοινή γνώμη και να δημιουργεί την απαιτούμενη κοινωνική συναίνεση για προαποφασισμένες πολιτικές επιλογές.
Το Ισραήλ θα μπορούσε έτσι να αποκτήσει τη δυνατότητα όχι απλώς να επηρεάζει την ελληνική εξωτερική πολιτική, αλλά να κατασκευάζει τις ίδιες τις προϋποθέσεις που οδηγούν στις επιθυμητές για το ίδιο πολιτικές και στρατιωτικές αποφάσεις.
Το 2024, ισραηλινές καταγγελίες κατά εργαζομένων της UNRWA οδήγησαν κυβερνήσεις στην αναστολή χρηματοδότησης του οργανισμού, με δραματικές συνέπειες για τη Γάζα. Μεταγενέστερη έρευνα του ΟΗΕ διαπίστωσε παντελή έλλειψη στοιχείων στις περισσότερες από τις εξεταζόμενες περιπτώσεις.
Την ίδια χρονιά, οι New York Times αποκάλυψαν οργανωμένη επιχείρηση επιρροής μέσω πλαστών διαδικτυακών προφίλ, με στόχο Αμερικανούς πολιτικούς και την ενίσχυση της υποστήριξης στο Ισραήλ.
Στην Ελλάδα, το σκάνδαλο των υποκλοπών και του Predator καταδεικνύει ήδη την ευαλωτότητα των δημοκρατικών θεσμών και την χειραγώγηση κυβερνητικών στελεχών από το Ισραήλ.
Ποιος εγγυάται ότι πληροφορίες για πολιτικούς, στρατιωτικούς, δημοσιογράφους, συνδικαλιστές και αγωνιστές της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη δεν θα καταλήγουν στις ισραηλινές υπηρεσίες; Ποιος θα ελέγχει τις πληροφορίες που θα διοχετεύονται στην ελληνική κυβέρνηση και στα ΜΜΕ;














