Σύρος: Οι συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στο Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο της Τετάρτης 21/10, ώρα 12:00 στην πλατεία Μιαούλη - Ανακοίνωση του Παραρτήματος Κυκλάδων της ΠΕΣΕΚ

Πανεκπαιδευτική Απεργία και Συλλαλητήρια

Ο εξευτελισμός των ήδη περικεκομμένων μισθών και συντάξεων από την καλπάζουσα ακρίβεια συνδυασμένος σε ένα φονικό κοκτέιλ με τη στεγαστική κρίση, έχει φτάσει το εισόδημά μας σε κρίσιμο για την επιβίωση μας σημείο. Από την άλλη, οι προνοιακές υπηρεσίες του κράτους, οι δημόσιες υποδομές, η δημόσια περίθαλψη, η δημόσια εκπαίδευση, ευτελίζονται και ιδιωτικοποιούνται σε βαθμό εξαφάνισης. Μαζί με το χωρίς γιατρούς νοσοκομείο της Σύρου έχουμε παντού στις Κυκλάδες και σχολεία χωρίς δασκάλους και καθηγητές.

Οι εκπαιδευτικοί, μέρος των οποίων αισθανόμαστε κι εμείς, απεργούν την Τετάρτη 21 Οκτώβρη σε όλη την Ελλάδα ζητώντας τα αυτονόητα:

• Σχολεία στελεχωμένα εξοπλισμένα και με ασφαλείς υποδομές για όλα τα παιδιά

• Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις

• Ενιαίο, δωδεκάχρονο, δημόσιο και δημοκρατικό σχολείο

• Παιδαγωγική ελευθερία και αξιοπρέπεια για τον εκπαιδευτικό της τάξης

• Κατάργηση των εξεταστικών φραγμών στην εκπαίδευση

Μαζί με αυτά, καθώς η τουριστική βιομηχανία επιδεινώνει τη στεγαστική κρίση στα νησιά των Κυκλάδων, οι εκπαιδευτικοί επίσης χρειάζονται προσιτές κατοικίες, που δεν μπορεί παρά να σημαίνει άμεσες κρατικές επενδύσεις στην εργατική κατοικία.

Ως απόμαχοι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι και υποστηρίζουμε τα αιτήματα του κόσμου της εκπαίδευσης.

Συμμετέχουμε και καλούμε στα συλλαλητήρια της 21ης Οκτώβρη

• Χρήματα για την εκπαίδευση κι όχι για πολεμικούς εξοπλισμούς

• Απεμπλοκή από τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ

• Καμιά σχέση με το γενοκτονικό σιωνιστικό κρατικό μόρφωμα.

ΣΥΡΟΣ: Πλατεία Μιαούλη – 12:00 μ.μ.

ΜΥΚΟΝΟΣ: Μπροστά στο Δημαρχείο – 12:00 μ.μ.

ΤΗΝΟΣ: Μέσα Λιμάνι – 12:00 μ.μ.

Παράρτημα Κυκλάδων της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ)

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• Σύρος, Τετάρτη 21/10: Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο στην πλατεία Μιαούλη, ώρα 12:00 - Κάλεσμα από Εκπαιδευτικά Σωματεία και Φοιτητικό Σύλλογο

Οι Reporters United απαντούν στον Άδωνι Γεωργιάδη που επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του σε συνάντηση με ακροδεξιό ισραηλινό λόμπι, ενώ η κυβέρνηση αποφεύγει να απαντήσει στα ερωτήματα (VIDEO)

Οι Reporters United απαντούν στον Γεωργιάδη για τις σχέσεις με ακροδεξιό ισραηλινό λόμπι

Σύμφωνα με έρευνα των Reporters United, στις 12 Οκτωβρίου 2026 υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ, ο Αντώνης Σαμαράς και άλλοι πολιτικοί συναντήθηκαν στην Αθηναϊκή Λέσχη με την Israel Allies Foundation, οργάνωση λόμπινγκ με δεσμούς με την ισραηλινή ακροδεξιά. Στόχος της συνάντησης φέρεται να ήταν η συγκρότηση ομάδας Ελλήνων βουλευτών για την «προώθηση των σχέσεων με το Ισραήλ», παρότι υπάρχει ήδη «κοινοβουλευτική ομάδα φιλίας». Στις 15 Οκτωβρίου, ο Κώστας Τσιάρας ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας της κοινοβουλευτικής ομάδας Israel Allies, με πρόεδρο τον ίδιο [σ.σ. σχετική και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: Νέο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Reporters United: Υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ, ο Αντ. Σαμαράς και λοιποί επώνυμοι (πολιτικοί και μη) σε ιδιωτική συνάντηση με το ακροδεξιό ισραηλινό λόμπι στην Αθήνα (VIDEO)].

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιβεβαίωσε λίγο αργότερα τη συμμετοχή του στη συνάντηση με το ισραηλινό λόμπι με το γνωστό του ύφος. Αντί για απαντήσεις σχετικά με τη διαφάνεια και τον σκοπό της συνάντησης, επιδόθηκε στο αγαπημένο του σπορ: επιθέσεις, χαρακτηρισμούς και απαξίωση των δημοσιογράφων ως «ομάδας ακροαριστερών», που «στήθηκαν από κάτω από την Αθηναϊκή Λέσχη και άρχισαν να βιντεοσκοπούν, ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει (…) και ανέβασαν την επόμενη αυτή την ανάρτηση για να μας ψέξουν».

Δεν παρέλειψε να επιτεθεί και στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Παύλο Χρηστίδη, που επίσης συμμετείχε στη συνάντηση και τόλμησε να δώσει εξηγήσεις, απαιτώντας να αποσύρει την «κατάπτυστα απολογητική απάντησή» του.

Ως γνωστόν για τον Γεωργιάδη, οι υπουργοί δεν πρέπει να δίνουν εξηγήσεις, οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει να ρωτούν, ενώ όποιος κάνει το λάθος να λογοδοτήσει εξευτελίζεται δημόσια. Λογικά, επειδή «χαλάει την πιάτσα».

Οι Reporters United με απάντησή τους, θέτουν εκ νέου ερωτήσεις στον υπουργό.

«Κύριε υπουργέ, Άδωνη Γεωργιάδη,

Σας ευχαριστούμε θερμά για το ενδιαφέρον σας προς το ρεπορτάζ μας. Στο πλαίσιο αυτού θα θέλαμε να σας θέσουμε κάποια ερωτήματα για την Israel Allies Foundation και την -όχι, κατά τα λεγόμενά σας, μυστική- συνάντηση στην Αθηναϊκή Λέσχη:

• Ποιοι βουλευτές, υπουργοί και επιχειρηματικοί παράγοντες ήταν τελικά παρόντες;
• Ποια είναι τα μέλη της ελληνικής ομάδας βουλευτών της Israel Allies Foundation; Και με ποιους όρους;
• Νοείται «κοινοβουλευτική ομάδα υποστήριξης» (όπως την αποκαλέσατε) με μυστικά μέλη;
• Γνώριζε το προεδρείο της Βουλής τη δημιουργία του «caucus» (σώματος) Ελλήνων βουλευτών;

Και με την ευκαιρία, ένα ακόμη ερώτημα: Όπως έχουμε αποκαλύψει στο Reporters United (8.8.2024), το 2021 δεχτήκατε στο κινητό σας 11 μηνύματα μολυσμένα από το Predator, περισσότερα από κάθε άλλο στόχο στην Ελλάδα. Ενημερωθήκατε επισήμως από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων γι’ αυτά τα μηνύματα.

Γιατί δεν προσφύγατε/προσφεύγετε στη δικαιοσύνη; Δεν τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας όταν ένας κορυφαίος υπουργός στοχοποιείται από ένα παράνομο λογισμικό υποκλοπών 11 φορές;

Και μια σημείωση για τα λεγόμενά σας (όπου συγκρίνατε το βίντεό μας με την πρακτική σας να βιντεοσκοπείτε πολίτες με τα γυαλιά σας Meta): Το να σας τραβάμε βίντεο και φωτογραφίες σε δημόσιο χώρο κατά την άσκηση των καθηκόντων σας ως δημόσιου αξιωματούχου είναι αναφαίρετο δικαίωμα του δημοσιογράφου και δεν αποτελεί παραβίαση των προσωπικών σας δεδομένων.

Για τους εκπαιδευτικούς: Υλικό για την Κατοχή, την Αντίσταση και τα εγκλήματα του φασισμού - Υλικό για τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου: «Από τον Γιώργο Θαλάσση στα graphic novels και τα manga»

Υλικό για την Κατοχή, την Αντίσταση και τα εγκλήματα του φασισμού

Antifasistiko Diktyo Paideias

Με αφορμή την 28η Οκτωβρίου, το Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας μοιράζεται με τις/τους εκπαιδευτικούς μια συλλογή από ντοκιμαντέρ, ιστορικές εκπομπές και μαρτυρίες που μπορούν να αξιοποιηθούν στο μάθημα, στις σχολικές εκδηλώσεις και σε δράσεις αντιφασιστικής παιδείας.

Η καθημερινή ζωή στην Κατοχή, η πείνα, η δράση των δοσίλογων, η Αντίσταση, οι μαζικές εκτελέσεις και οι εμπειρίες των ανθρώπων που επέζησαν από τα ναζιστικά στρατόπεδα αποτελούν ορισμένες από τις θεματικές του υλικού. Οι προσωπικές μαρτυρίες και οι αναφορές σε συγκεκριμένους τόπους μπορούν να δώσουν αφορμές για συζήτηση και διερεύνηση, συνδέοντας τη γενική ιστορία με την τοπική ιστορία και τις ζωές των ανθρώπων.

Τα βίντεο μπορούν να αξιοποιηθούν ολόκληρα ή μέσα από επιλεγμένα αποσπάσματα, ανάλογα με την ηλικία των μαθητών/τριών και τον σχεδιασμό κάθε εκπαιδευτικού.

• Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών Ένα ντοκιμαντέρ για την ΕΑΜική Αντίσταση την περίοδο της Κατοχής στην Αθήνα ('41-'44).

• Πουλιά στο βάλτο Ταινία της Αλίντα Δημητρίου, η οποία εστιάζει στη δυναμική συμμετοχή και δράση των γυναικών στην Εθνική Αντίσταση κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχής (1941-1944).

• Ιστορικοί Περίπατοι – Η εμπειρία της Κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα
Εκπομπή της ΕΡΤ για την κατεχόμενη Αθήνα, την πείνα και τη δράση των δοσίλογων.

• Το Μπλόκο της Κοκκινιάς

• Το Μπλόκο της Καλογρέζας
Βίντεο του Δήμου Νέας Ιωνίας.

• Οι φωτογραφίες της Καισαριανής – 365 Στιγμές
Ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ για τις φωτογραφίες της εκτέλεσης της 1ης Μαΐου 1944.

• Ιστορικοί Περίπατοι – Από τη δικτατορία του Μεταξά στον πόλεμο του ’40
Εκπομπή της ΕΡΤ.

• Η μάχη και η κατοχή της Κρήτης από τους Γερμανούς, 1941–1945
Ντοκιμαντέρ του Πολεμικού Μουσείου για τη μάχη της Κρήτης, την Κατοχή, τις μαζικές εκτελέσεις και την Αντίσταση στο νησί.

• Ελληνική ιστορία – Γερμανική Κατοχή, Αντίσταση, Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, 1941–1945
Σύντομο ντοκιμαντέρ του Μουσείου Μπενάκη.

• 80 χρόνια: Κατοχή και Αντίσταση στην Αθήνα
Ντοκιμαντέρ του Eteron.

• Οι Δωσίλογοι
Για τους Έλληνες συνεργάτες των κατακτητών και τη δράση τους κατά της Αντίστασης.

• Η Βάσω Σταματίου θυμάται την ημέρα της σύλληψής της από τους Γερμανούς

• Βάσω Σταματίου: Οι στιγμές που βίωσε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς
Μαρτυρία της ΕΠΟΝίτισσας και επιζήσασας του Άουσβιτς, από την ΕΡΤ.

• Κλεμμένη μνήμη – 365 Στιγμές
Ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ για τρεις οικογένειες που έχασαν δικούς τους ανθρώπους σε ναζιστικό στρατόπεδο.

• Βίντεο για υψηλόβαθμους Ναζί και τη δίκη της Νυρεμβέργης

• Η φρικιαστική ψυχαγωγία των Ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης

• Το στρατόπεδο συγκέντρωσης που τρόμαζε ακόμη και τους Ναζί
Για στρατόπεδο των Κροατών φασιστών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

• Ο φασισμός από τα ολοκαυτώματα στην Ελλάδα μέχρι και σήμερα.

 ***

Υλικό για την γιορτή της 28ης Οκτωβρίου: «Από τον Γιώργο Θαλάσση στα graphic novels και τα manga»

Antifasistiko Diktyo Paideias

Δωρεάν βιβλίο με υλικό από τη Λογοτεχνία, την Ιστορία και τα κόμικς για την αξιοποίηση από τους εκπαιδευτικούς στη σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου.

Πρόκειται για το βιβλίο των Κώστα Θεριανού, Κατερίνας Προκοπίου και Π. Τσακαλιάδη, με τίτλο «Από τον Γιώργο Θαλάσση στα graphic novels και τα manga», το οποίο περιλαμβάνει υλικό από τη Λογοτεχνία, την Ιστορία και τα Κόμικς. Το υλικό μπορεί να αξιοποιηθεί ως βάση για τη σχολική γιορτή, δίνοντας στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές τη δυνατότητα να προσεγγίσουν την ιστορική περίοδο και μέσα από διαφορετικές μορφές αφήγησης.

Το βιβλίο διατίθεται δωρεάν σε μορφή PDF και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να το κατεβάσουν από τον παρακάτω σύνδεσμο:

https://drive.google.com/file/d/1h0lB0-QjvfWPeQeBizXjZ6GSwXMgRxiz/view

ΠΗΓΗ: Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας 

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://www.facebook.com/profile.php?id=61586775117987

Οι μαθητές κλείνουν τα λύκεια στη Γαλλία μπροστά στην ταξική και φυλετική καταπίεση, ενώ στη Μαδρίτη απεργοί εκπαιδευτικοί και μαθητές αντιστέκονται στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης (ΕΙΚΟΝΑ & ΣΚΙΤΣΟ)

Οι μαθητές κλείνουν τα γαλλικά λύκεια μπροστά στην ταξική και φυλετική καταπίεση

• Kevin B. Anderson

Mετάφραση: Θοδωρής Τσαβέας

Ξεκινώντας από τα περιθωριοποιημένα προάστια, η εξέγερση των λυκείων της Γαλλίας έχει αποκτήσει εθνική εμβέλεια, αντιμετωπίζοντας τόσο την οικονομική και ταξική καταπίεση όσο και την αστυνομική βία.

Μέχρι τις 13 Οκτωβρίου, το κίνημα των διαδηλώσεων στα λύκεια της Γαλλίας έχει ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια, οδηγώντας σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπους στους δρόμους σε όλη τη χώρα. Εκείνη τη μέρα, η Σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ έκανε επίσκεψη αλληλεγγύης σε ένα από τα λύκεια από τα οποία ξεκίνησαν όλα, το Λύκειο Πολ Ελυάρ, στο φτωχοποιημένο banlieue (προάστιο) του Σαιν-Ντενί στο Παρίσι. Η Τούνμπεργκ τόνισε ότι «όλος ο κόσμος παρακολουθεί» και ότι είναι «περήφανη για τους Γάλλους μαθητές»[1]. Με τις σχολικές διακοπές διάρκειας δύο εβδομάδων να ξεκινούν στις 16 Οκτωβρίου, μένει να φανεί αν αυτό το ιδιαίτερο κίνημα, το οποίο έχει ήδη διαρκέσει για πάνω από τρεις εβδομάδες, θα μπορέσει να συνεχίσει. Παρ’όλα αυτά, μία νέα πρόκληση από την Αριστερά, και από τους νεότερους των νέων, έχει προκύψει σε ένα φυλετικοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα το οποίο στη Γαλλία, όπως και σε πολλά άλλα μέρη, κινείται στην κατεύθυνση του απροκάλυπτου νεοφασισμού.

Πριν από περίπου τρία χρόνια, η Γαλλία βίωσε έναν ακόμα πανεθνικό ξεσηκωμό σε όλα τα φτωχοποιημένα και εθνοτικά καταπιεσμένα προάστια, όπως και σε φτωχότερες γειτονιές στις πόλεις. Στις 27 Ιουνίου 2023, η αστυνομία πυροβόλησε τον Ναχέλ Μερζούκ, έναν 17χρονο αλγερινής καταγωγής ο οποίος αρνήθηκε να σταματήσει για ερωτήσεις. Όσο ο Ναχέλ κειτόταν νεκρός, τα προάστια και άλλες περιθωριοποιημένες κοινότητες ξέσπασαν, με τους εφήβους και τους προ-εφήβους να καθοδηγούν. Μέχρι την ώρα που έκατσε η σκόνη πέντε μέρες αργότερα, 250 αστυνομικοί σταθμοί και φυλάκια δέχτηκαν επίθεση, 700 αστυνομικοί τραυματίστηκαν, περιουσίες καταστράφηκαν και 3.000 νέοι συνελήφθησαν, με πολλούς από αυτούς να διώκονταν ανελέητα και να φυλακίζονταν. Για τις γαλλικές κυρίαρχες τάξεις, τα κυρίαρχα ΜΜΕ, τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες των συνδικάτων, το 2023 θεωρούνταν ως ένα παράλογο ξέσπασμα μικρής πολιτικής ή κοινωνικής σημασίας, κάτι που μπορεί απλά να κρυφτεί κάτω από το χαλί και να ξεχαστεί. Ελάχιστα έγιναν για να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα ζητήματα, ειδικά σε σχέση με την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία και τη φυλετική στοχοποίηση στη χώρα.

Κατά ορισμένους τρόπους, η εξέγερση της νεολαίας του Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2026 αποτελεί επανάληψη του 2023. Οι κοινότητες από τις οποίες ο σημερινός ξεσηκωμός προέρχεται είναι ουσιαστικά οι ίδιες σε σχέση με το 2023 και οι συγκρούσεις με την αστυνομία ή, μάλλον, η άγρια αστυνομική βία απέναντι στη νεολαία δείχνουν ότι ελάχιστα έχουν αλλάξει. Η κυρίαρχη ρητορεία μεταξύ των πολιτικών και των εταιρικών μέσων ενημέρωσης συνεχίζει να χαρακτηρίζει αυτούς που εξεγείρονται ως «βαρβάρους» και τα σχετικά.

Αλλά το 2026 είναι κάτι παραπάνω από μία μεγαλύτερη εκδοχή του 2023. Πρώτον, το μέγεθος, το εύρος και η αντοχή της φετινής εξέγερσης ήταν μεγαλύτερα. Την πρώτη εβδομάδα επεκτάθηκε σε λύκεια φτωχών και περιθωριοποιημένων περιοχών της περιοχής του Παρισιού. Όσο γινόταν έτσι, δεν έγινε μόνο μία αυθόρμητη εξέγερση, αλλά και ένα κίνημα που έθετε πολύ συγκεκριμένα αιτήματα.

Δεύτερον, είχε, επίσης, επεκταθεί από τα προάστια και τις φτωχές περιοχές των πόλεων σε πιο ευνοημένα, ακόμα και προνομιούχα λύκεια. Περιλάμβανε γονείς, φοιτητές πανεπιστημίων και συνδικάτα. Όλα αυτά βοήθησαν στο να σπάσει η απομόνωση των προαστίων, ακόμα και για ένα διάστημα. Επιπλέον, έθεσε σε δράση τις μορφές κοινωνικών δυνάμεων οι οποίες, όταν δρουν μαζί, μπορούν πραγματικά να ξεριζώσουν το σύστημα.

Τρίτον, εν μέρει ως αποτέλεσμα αυτών των ευρύτερων μορφών αλληλεγγύης, το κίνημα ήταν πιο οργανωμένο και πιο πολιτικό, ενώ έχει εκφράσει ξεκάθαρα και συγκεκριμένα αιτήματα. Αυτό διευκολύνθηκε από το γεγονός ότι η εξέγερση επικεντρώθηκε στα σχολεία, ένα πιο δομημένο πεδίο σε σχέση με μία αστική κοινότητα, θέτοντας τους συμμετέχοντές της, ακόμα και στα προάστια, λιγότερο απομονωμένους και λιγότερο επιρρεπείς στη δαιμονοποίηση ως κακοποιούς των δρόμων, «βαρβάρους» και τα σχετικά.

Τέταρτον, ένας μεγαλύτερος αριθμός βασικών πολιτικών φιγούρων έχει στηρίξει ανοιχτά τη νεολαία σε σχέση με το 2023.

Τέλος, όλα αυτά έχουν εξαναγκάσει την κεντροδεξιά κυβέρνηση να κάνει ορισμένες μικρές παραχωρήσεις, αν και η βασική απάντησή της ήταν η δαιμονοποίηση και η καταστολή.

Λόγω αυτών των ευρύτερων προεκτάσεων, το 2026 συγκρίνεται μερικές φορές, τόσο στα γαλλικά μέσα όσο και παγκοσμίως, με τις μαζικές φοιτητικές-εργατικές εξεγέρσεις που αποτελούσαν την κορύφωση του επαναστατικού έτους 1968, όταν δέκα εκατομμύρια εργάτες προχώρησαν σε απεργία στον απόηχο των καταλήψεων στα πανεπιστήμια και στους χώρους εργασίας. Η σύγκριση αποτελεί σίγουρα μία υπερβολή. Παρ’όλα αυτά, το 2026 είναι πράγματι ένα δείγμα μίας ευρύτερης και βαθιάς αναταραχής ενός τύπου που δεν μπορεί να περιοριστεί εύκολα από πολιτικά καθεστώτα, όπως εκείνο του νεοφιλελεύθερου Εμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία, που εκπροσωπούν έναν καπιταλισμό της λιτότητας και η υποστήριξη του οποίου καταβαραθρώνεται. Διότι οι δύο πλευρές αυτής της συγκυρίας είναι, από τη μια, προς νέα αριστερά πολιτικά κόμματα όπως η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) και, από την άλλη, προς το νεοφασιστικό Εθνικό Συναγερμό (RN).

Πώς ξεδιπλώθηκε η εξέγερση του 2026

Ποιοι παίζουν (πάλι) με τον Κασιδιάρη - Γράφει ο Κωστής Παπαϊωάννου

Αποφυλάκιση του πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής και καταδικασμένου για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, Ηλία Κασιδιάρη, από τις φυλακές Δομοκού. | lamiareport.gr / EUROKINISSI

Ποιοι παίζουν (πάλι) με τον Κασιδιάρη

Ενώ λοιπόν είναι κλειστός ο εκλογικός δρόμος του καταδικασμένου διευθυντή εγκληματικής οργάνωσης και εμφανές το πολιτικό του αδιέξοδο, κάποιοι τον σπρώχνουν, αυτόν τον τάχα εχθρό του συστήματος. Κάποιοι του επέτρεπαν διαδικτυακή πολιτική καμπάνια από τη φυλακή.

• ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ 

Η συζήτηση για τις πολιτικές βλέψεις του αποφυλακισμένου διευθυντή εγκληματικής οργάνωσης κανονικά τελειώνει με απλή ανάγνωση του νόμου.

«Αν θελήσει να είναι αρχηγός, μέλος διοικούσας επιτροπής, νόμιμος εκπρόσωπος, πραγματική ηγεσία, το αδίκημα για το οποίο καταδικάσθηκε ο Ηλίας Κασιδιάρης οδηγεί άνευ ετέρου στην μη ανακήρυξη του κόμματος ή του συνδυασμού ανεξαρτήτων, σε όλες τις εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές έως το 2033 (οπότε λήγουν τα 13 χρόνια της ποινής του, ανεξαρτήτως του πόσα εξέτισε). Όταν εκδοθεί η απόφαση του Αρείου Πάγου και η καταδίκη του καταστεί αμετάκλητη, όπως είναι αναμενόμενο, θα επέλθει αμέσως μετά αυτοδίκαια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για όλα τα χρόνια της ποινής του, δηλαδή για 13 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν θα έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είτε έως το 2040, εάν η απόφαση του Αρείου Πάγου εκδοθεί το 2027, είτε έως το 2041, εάν η απόφαση εκδοθεί το 2028».

Με αυτό το δεδομένο, ποιοι παίζουν με τον Κασιδιάρη; Γιατί τον εμφανίζουν ως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη; Θα έκαναν το ίδιο με άλλον καταδικασμένο σε δεύτερο βαθμό για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης; Θυμίζουμε, για να είναι σαφής η βαρύτητα των εγκλημάτων, ότι το 187ΠΚ αφορά δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα (οργάνωση) που επιδιώκει τη διάπραξη κακουργημάτων, όπως μεταξύ άλλων: ανθρωποκτονίες με πρόθεση, βαριές σωματικές βλάβες, εμπορία ανθρώπων, βιασμό, αποπλάνηση και πορνογραφία ανηλίκων. Σε αυτό το πάνθεον εγκλημάτων κατατάσσεται η Χρυσή Αυγή.

Ο Κασιδιάρης, λοιπόν, αναφορικά με τη δυνατότητά του να διεκδικήσει ψήφο, είναι ό,τι και οι επικεφαλής της Greek Mafia. Διεύθυνε μια οργάνωση που έκανε ανθρωποκτονίες με πρόθεση, βαριές σωματικές βλάβες, βίαια εγκλήματα. Το κείμενο της πρωτόδικης απόφασης αναλυτικά περιγράφει τις βίαιες εγκληματικές πράξεις των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής. Αυτή την οργάνωση διοικούσε. Ο ίδιος ισχυρίζεται πως η δικαστική απόφαση δεν του καταλογίζει καμιά παράνομη πράξη. Λέει ψέματα, έτσι τον βολεύει. Δεν πειράζει. Το έχουν κάνει στο παρελθόν πολλοί καταδικασμένοι για βαριά κακουργήματα όπως αυτός. Δε χρειάζεται να συμφωνήσει με την καταδίκη του. Μας αρκούν οι τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις.

Ποιοι λοιπόν παίζουν μαζί του; Γιατί αναφέρονται κάποιες δημοσκοπήσεις σε «Κόμμα Κασιδιάρη» ενώ αυτό δεν υπάρχει και δε θα υπάρξει; Εδώ δεν πρόκειται για τεχνική αβλεψία, ούτε για ουδέτερη απεικόνιση της πραγματικότητας. Εδώ πρόκειται για ηθελημένη κατασκευή πραγματικότητας.

Γιατί τα κανάλια τον περίμεναν έξω από τη φυλακή του Δομοκού; Δε θα είχε σειστεί ο τόπος, δε θα είχαν παρέμβει κυβερνητικοί παράγοντες, γνωστή πολιτική οικογένεια και γνωστή ξένη πρεσβεία, αν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων μετρούσαν δημοσκοπικά ένα «κόμμα Κουφοντίνα» ή έναν «Νέο Ε.Λ.Α.»; Θα περίμεναν δημοσιογράφοι με κάμερες τα μέλη της 17Ν να εξαγγείλουν το πολιτικό τους πρόγραμμα; Οι ίδιοι κύκλοι που εξέφραζαν δυσφορία και ουσιαστικά μπλόκαραν την αποφυλάκιση του υπέργηρου Γιωτόπουλου μετά από 26χρόνια εγκλεισμού, σφυρίζουν αδιάφορα για τη σκανδαλώδη υπερπροβολή του Κασιδιάρη.

Θα συνδράμουν λοιπόν στην απόπειρα rebranding του νεοναζί κάποια Μέσα; Θα παρουσιάζουν ως αντισυστημικό αυτόν που «ντιλάριζε» με τον γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά τις ψηφοφορίες στη Βουλή; Θα βοηθήσουν τη φιλοτέχνηση ενός δημοφιλούς κοινωνικού προφίλ; Θα συνδράμουν τον επικοινωνιακό του ανταρτοπόλεμο που περιλαμβάνει «φιλάνθρωπες» δωρεές και αποθέωση στα σκυλάδικα; Δηλαδή μια από τα ίδια που είχαμε με τη Χρυσή Αυγή;

Χωρίς ιθαγένεια – Από τη Μελίνα Μερκούρη στην Ιλχάν Ομάρ - Του Άρη Χατζηστεφάνου

Χωρίς ιθαγένεια – Από τη Μελίνα Μερκούρη στην Ιλχάν Ομάρ

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Η προσπάθεια του Τραμπ να αφαιρέσει την υπηκοότητα από τη βουλευτή Ιλχάν Ομάρ και η αντίστοιχη απόφαση του Νετανιάχου για τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ NAZA, μας εισάγει σε μια εποχή όπου πολίτης είναι μόνο αυτός που συμφωνεί με τον ηγεμόνα. Και ο ελληνικός φασισμός έχει πολλά να διδάξει στους όψιμους.

«Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα. Κανένας δεν μπορεί να μου πάρει την υπηκοότητα. Ο κ. Παττακός και οι συνταγματάρχες γεννήθηκαν φασίστες και θα πεθάνουν φασίστες» έλεγε το 1967 η Μελίνα Μερκούρη, όταν ο αντιπρόεδρος της χούντας, Στυλιανός Παττακός, ανακοίνωσε την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας και τη δήμευση της περιουσίας της.

Σήμερα, η δήλωσή της θυμίζει ένα μήνυμα που ταξίδεψε σε μια χρονοκάψουλα και έρχεται να συνδέσει εξελίξεις από τη Μέση Ανατολή έως τις ΗΠΑ. Ορισμένα από τα πνευματικά τέκνα του Παττακού, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, βρίσκονται σε υπουργικές θέσεις, ενώ οι σύγχρονοι μέντορές τους, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, απειλούν πολίτες των χωρών τους ότι θα τους αφαιρέσουν την υπηκοότητα, όχι για τις πράξεις τους, αλλά για τις ιδέες τους.

Το τελευταίο κρούσμα είναι σύμφωνα με τη Wall Street Journal, η προσπάθεια του Τραμπ να αφαιρέσει την υπηκοότητα από το μέλος του κογκρέσου Ιλχάν Ομάρ, μια από τις ελάχιστες φωνές του Δημοκρατικού Κόμματος, που κατήγγειλαν από την πρώτη στιγμή τη γενοκτονία στη Γάζα και η οποία ενοχλεί με τις θέσεις της τις ηγεσίες και των δύο κομμάτων. Στο Ισραήλ, ο Νετανιάχου απειλεί με αφαίρεση υπηκοότητας τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ NAZA, αλλά και οποιονδήποτε δημοσιογράφο, ερευνητή, ακτιβιστή και κινηματογραφιστή «δυσφημεί» ή «συκοφαντεί» τις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ.

Η ισχυρότερη χώρα του πλανήτη και η «μοναδική δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή θα ανοίξουν τον δρόμο σε μια νέα εποχή, όπου η ιδιότητα του πολίτη θα εξαρτάται από τις πολιτικές του πεποιθήσεις και την ιδεολογία του και όχι με το πού και από ποιους γεννήθηκε ή αν απέκτησε νόμιμα μια νέα υπηκοότητα.

Από τον Ρούζβελτ στον Ρούμπιο

Για τις ΗΠΑ οι γνωστότερες προσπάθειες αφαίρεσης υπηκοότητας για ιδεολογικούς λόγους έχουν ιστορία σχεδόν ενός αιώνα. Το 1927, λόγου χάρη, αφαιρέθηκε η υπηκοότητα του γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος, Ουίλιαμ Σνάιντερμαν. Ήταν ο άνθρωπος τον οποίο συνάντησε τον Μάρτιο του 1941, ο πατέρας της ατομικής βόμβας, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, με αποτέλεσμα έκτοτε να μπει στο στόχαστρο του FBI. Την ίδια τύχη με τον Σνάιντερμαν είχε και η διάσημη Εβραία αναρχική Έμα Γκόλντμαν, που έχασε εμμέσως την υπηκοότητά της (όταν αφαιρέθηκε η ιθαγένεια του συζύγου της) και απελάθηκε από την κυβέρνηση του Θεόδωρου Ρούζβελτ το 1919 στη Σοβιετική Ένωση.

Αντίθετα, η αμερικανική κυβέρνηση δεν κατάφερε να αφαιρέσει την υπηκοότητα άλλων κομμουνιστών και συνδικαλιστών, όπως ο Χάρι Μπρίτζες και ο Αλεξάντερ Τράτστενμπεργκ, οι οποίοι δικαιώθηκαν στα δικαστήρια.

Εκείνη την εποχή, βρισκόταν σε ισχύ ο διαβόητος «νόμος περί αποκλεισμού των αναρχικών», του 1903, που απαγόρευε την είσοδο στη χώρα και την απόκτηση ιθαγένειας με καθαρά φρονηματικά κριτήρια. Πρόκειται ουσιαστικά για την ίδια πρακτική που ανακοίνωσε ότι θα εφαρμόσει ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, απαγορεύοντας την είσοδο στη χώρα σε «κομμουνιστές» και μέλη «μαρξιστικών δικτύων».

Η περίπτωση της Ελλάδας

«Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο! Λιμάνια των λαών και της ειρήνης, όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών»: 30/10/2026 - Διεθνής Ημέρα Δράσης και Απεργίας σε πάνω από 100 λιμάνια. - Κινητοποιήσεις εργαζομένων (μέχρι στιγμής) σε Πειραιά και Λαύριο

Παρασκευή 30 Οκτώβρη: Λιμενεργάτες και ναυτεργάτες δε δουλεύουν για τον πόλεμο. Διεθνής Ημέρα Δράσης και Απεργίας. Παμπειραϊκή συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Γιώργης Χρήστου

Διεθνής Ημέρα Δράσης και Απεργίας στις 30 Οκτώβρη, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο! Λιμάνια των λαών και της ειρήνης, όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών», πραγματοποιείται από δεκάδες χιλιάδες λιμενεργάτες και εργαζομένους από άλλους κλάδους, όπως οι ναυτεργάτες σε περισσότερα από 100 λιμάνια σε τέσσερις ηπείρους.

Σε σύσκεψη εργατικών σωματείων στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά (ΕΚΠ), με πρωτοβουλία της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), της ΕΝΕΔΕΠ, της Ένωσης Λιμενεργατών ΟΛΠ και άλλων σωματείων, επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή στην απεργία και στις πολύμορφες κινητοποιήσεις της 30ής Οκτώβρη, στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Δράσης σε λιμάνια της Ευρώπης και άλλων περιοχών.

Στο πρακτικό επίπεδο, η σύσκεψη των σωματείων αποφάσισε ομόφωνα την πραγματοποίηση παμπειραϊκής συγκέντρωσης στις 30 Οκτώβρη, στις 10πμ., στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, και πορείας προς το υπουργείο Ναυτιλίας. Κοινή βάση της κινητοποίησης αποτελεί η διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης, που διαμορφώθηκε από λιμενεργατικά σωματεία και άλλες εργατικές ενώσεις.

Από τη Ρώμη το μήνυμα της διεθνούς δράσης

Σε συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, με τη συμμετοχή συνδικαλιστικών οργανώσεων από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία, το Μαρόκο και την Ινδία, αναδείχθηκε η μεγάλη δυναμική που αποκτά η κινητοποίηση.

Ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και του Σωματείου ΕΝΕΔΕΠ, τόνισε, όπως αναφέρει ο «Ριζοσπάστης»: «Μπορεί τα χέρια μας να είναι μαύρα από γράσα και λάδια, αλλά δεν θα είναι βαμμένα με το αίμα των λαών σε κανένα ιμπεριαλιστικό μέτωπο». Υπογράμμισε ότι η πολεμική οικονομία επηρεάζει και τις μεταφορές, την ενέργεια και τις εφοδιαστικές αλυσίδες, καλώντας τους εργαζόμενους να μη γίνονται εργαλεία πολεμικών σχεδιασμών. Παράλληλα, συνέδεσε τον αγώνα ενάντια στον πόλεμο με τις διεκδικήσεις για αυξήσεις μισθών, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και ασφαλείς συνθήκες δουλειάς.

Ο Francesco Staccioli, εκπρόσωπος των ιταλικών συνδικάτων, τόνισε τη δύναμη του συντονισμένου αγώνα των λιμενεργατών, επισημαίνοντας ότι η απεργία θα μπορούσε να ακινητοποιήσει 40.000 εμπορευματοκιβώτια για μία ημέρα. Όπως ανέφερε,

Αντίστοιχα, η Cinzia Della Porta υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας των εργαζομένων και της ενίσχυσης των συνδικάτων στον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, χαρακτηρίζοντας τη 30ή Οκτωβρίου σαφή θέση ενάντια στον πόλεμο.

Τα συνδικάτα του Μαρόκου και της Τουρκίας έστειλαν επίσης σαφές αντιπολεμικό μήνυμα. Ο Said Bakkali, από την οργάνωση ODT του Μαρόκου, σύμφωνα με το δημοσίευμα το «Ριζοσπάστη», τόνισε ότι «τα λιμάνια πρέπει να υπηρετούν τη ζωή: να μεταφέρουν τρόφιμα, φάρμακα και αγαθά που στηρίζουν τις κοινότητές μας. Πρέπει να είναι τόποι συνεργασίας μεταξύ των λαών, ποτέ όργανα καταστροφής». Η μαροκινή οργάνωση δήλωσε ότι θα συμμετάσχει με δίωρη διακοπή εργασίας στα λιμάνια της χώρας, από την Ταγγέρη έως την Νταχλά.

Ο Fatih Ozpinar, αντιπρόεδρος του τουρκικού συνδικάτου Liman-Is, υπογράμμισε: «Τα χέρια μας δουλεύουν για να στηρίζουν την ανθρώπινη ζωή — όχι για να μεταφέρουν βόμβες που θα πέσουν σε παιδιά ή όπλα που θα καταστρέψουν τα σπίτια των ανθρώπων!». Δήλωσε, επίσης, ότι το συνδικάτο αρνείται να συμμετέχει σε αποστολές όπλων και πυρομαχικών προς εμπόλεμες ζώνες.

Από την Ινδία, εκπρόσωποι εργατικών και ναυτεργατικών οργανώσεων ανέφεραν ότι οι λιμενεργάτες έχουν δηλώσει την αντίθεσή τους στη διαχείριση και μεταφορά φορτίων όπλων και πυρομαχικών. Παράλληλα, εξέφρασαν την ανησυχία τους για τους ναυτικούς που βρίσκονται εκτεθειμένοι σε πολεμικές επιθέσεις, συχνά χωρίς επαρκή τρόφιμα και φάρμακα.

Κοινή θέση των συνδικαλιστών είναι ότι η διεθνής κινητοποίηση δεν πρέπει να αποτελέσει μια μεμονωμένη ημέρα διαμαρτυρίας. Αντίθετα, επιδιώκεται να διευρυνθεί σε περισσότερους κλάδους και χώρες, με ισχυρότερο συντονισμό και συνέχεια στον αγώνα. 

«Κανένας ναυτεργάτης και πλοίο στις πολεμικές περιοχές»

Σε ανακοίνωσή της, η Η ΠΕΝΕΝ γνωστοποιεί ότι επέκτεινε την 24ωρη απεργία και στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, θέτοντας ως κεντρικό σύνθημα: «Κανένας Ναυτεργάτης και πλοίο στις πολεμικές περιοχές, καμία θυσία για τα κέρδη των εφοπλιστών».

Η ΠΕΝΕΝ συνδέει την αντιπολεμική δράση με τις εργασιακές διεκδικήσεις των ναυτεργατών και την αντίθεση στα συμφέροντα των εφοπλιστών. Παράλληλα, καταγγέλλει ότι η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας ενισχύει τη λιτότητα, περικόπτει πόρους από την Υγεία και την Παιδεία και επιδεινώνει την ακρίβεια, ενώ τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα αυξάνουν τα κέρδη τους σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «Η στρατικοποίηση της Ευρωπαϊκής οικονομίας σημαίνει νέα λιτότητα στους μισθούς, στις συντάξεις και χτύπημα των εργατικών κατακτήσεων». «Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια στην ενέργεια και σε βασικά καταναλωτικά αγαθά έχουν συντρίψει το πενιχρό εργατικό εισόδημα», τονίζει και καταγγέλλει ότι «το μεγάλο κεφάλαιο στις συνθήκες αυτές αυγατίζει τα κέρδη του σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας».

Η ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει, επίσης, «την εγκληματική πολιτική των εφοπλιστών που εξακολουθούν να στέλνουν τα πληρώματα στη φωλιά του λύκου και οι ίδιοι στις πλάτες των πληρωμάτων να θησαυρίζουν», μετρώντας ήδη πάνω από 160 νεκρούς ναυτεργάτες και πολλούς τραυματίες.

Παράλληλα, επικρίνει την κυβέρνηση και το υπουργείο Ναυτιλίας, που κάνουν πλάτες στην «εγκληματική πολιτική των εφοπλιστών που εξακολουθούν να στέλνουν τα πληρώματα στη φωλιά του λύκου και οι ίδιοι στις πλάτες των πληρωμάτων να θησαυρίζουν». Από τα βέλη της δε γλιτώνει και η «χρεοκοπημένη και εφοπλιστόδουλη Διοίκηση της ΠΝΟ» για τη στήριξη των εφοπλιστικών συμφερόντων.

Ερευνα: Γιατί καταποντίζεται η παράκτια αλιεία – Καταστρέψαμε 13.500 ξύλινα καΐκια (ΕΙΚΟΝΕΣ)

(INTIME NEWS / ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ)

Ερευνα: Γιατί καταποντίζεται η παράκτια αλιεία – Καταστρέψαμε 13.500 ξύλινα καΐκια

Μια προαιώνια παραγωγική δραστηριότητα, που στηρίζει την οικονομία, τη διατροφική επάρκεια και τη νησιωτικότητα, κινδυνεύει να αφανιστεί από τη διαχρονική απαξίωση και τις λανθασμένες πολιτικές

 Τάσος Σαραντής

Με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των ψαράδων λέγονται πολλά. Ομως από τη συζήτηση απουσιάζει το ουσιαστικό ζητούμενο που αφορά τη βιωσιμότητα της αλιείας και την αντιμετώπιση των αιτιών που την έχουν οδηγήσει στη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα στη χώρα μας.

● «Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι η βιώσιμη παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας κινδυνεύει να χαθεί οριστικά – μια δραστηριότητα που εδώ και αιώνες στηρίζει την επιβίωση των νησιωτικών και παράκτιων κοινοτήτων. Η απειλή αυτή δεν είναι αποτέλεσμα μιας φυσικής καταστροφής, αλλά της επί χρόνια απαξίωσης από τις αρμόδιες αρχές και της εφαρμογής εξ αρχής λανθασμένων πολιτικών, που έχουν συμβάλει στην εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων και στο οικονομικό αδιέξοδο των ψαράδων».

● «Σε όλη την Ελλάδα τα μικρά αλιευτικά σκάφη εδώ και χρόνια λιγοστεύουν με ανησυχητικό ρυθμό και ψαράδες κάθε ηλικίας εγκαταλείπουν το επάγγελμα με αποτέλεσμα την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, ιδίως σε δυσπρόσιτες περιοχές όπου οι θέσεις που χάνονται δεν μπορούν πλέον να αντικατασταθούν, με αποτέλεσμα χιλιάδες οικογένειες να έχουν μείνει χωρίς απασχόληση και εισόδημα».

Αυτές οι καίριες επισημάνσεις προέρχονται από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», μια μη κερδοσκοπική και μη κυβερνητική οργάνωση με 28 χρόνια παρουσίας και επιστημονικής εμπειρίας στο Αιγαίο και στη βορειοανατολική Μεσόγειο, που δίνει μια περιεκτική ακτινογραφία για την παρακμή της ελληνικής παράκτιας αλιείας η οποία στηρίζεται στους μικρούς επαγγελματίες ψαράδες και τα μέτρα που (δεν) λαμβάνονται. Ανοίγοντας τη συζήτηση επί της ουσίας το «Αρχιπέλαγος» δεν μασά τα λόγια του, μιλώντας για «διαχρονική απαξίωση του αλιευτικού τομέα και κυρίως της παράκτιας αλιείας όχι μόνο από καιροσκόπους πολιτικούς, αλλά, ακόμη χειρότερα, από πολιτικούς που δεν έχουν καμία κατανόηση της αλιείας».

13.500 ξύλινα καΐκια καταστράφηκαν

Μια διαπίστωση που προέκυψε με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των ψαράδων είναι η μεγάλη σύγχυση που επικρατεί στα ΜΜΕ και στον δημόσιο διάλογο, αφού, ενδεχομένως από άγνοια, συχνά εξισώνονται δύο πολύ διαφορετικές μορφές επαγγελματικής αλιείας: η μικρής κλίμακας παράκτια αλιεία και η βιομηχανικής κλίμακας (μέση) αλιεία. Για να γίνει κατανοητή η μεταξύ τους διαφορά, αρκεί να αναφερθεί ότι η συνολική ετήσια ψαριά ενός παράκτιου σκάφους (που χρησιμοποιεί στατικά εργαλεία: π.χ. δίχτυα, παραγάδια) δεν προσεγγίζει καν την ποσότητα που αλιεύει μία μηχανότρατα σε μόνο μία ημέρα (με τα βαριά μεταλλικά συρόμενα αλιευτικά εργαλεία).

Η μικρής κλίμακας παράκτια αλιεία, που δραστηριοποιείται εδώ και αιώνες με παρόμοιες μεθόδους και αλιευτικά εργαλεία αποτελώντας κλάδο ζωτικής σημασίας για την οικονομία, τη διατροφική επάρκεια και την κοινωνική συνοχή των παράκτιων και νησιωτικών κοινοτήτων, έχει οδηγηθεί στην κατάρρευση. Σε όλη την Ελλάδα τα μικρά αλιευτικά σκάφη λιγοστεύουν με δραματικό ρυθμό, ενώ ψαράδες κάθε ηλικίας εγκαταλείπουν το επάγγελμα ως μη βιώσιμο. Παράλληλα περίπου 13.500 παραδοσιακά ξύλινα καΐκια οδηγήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε καταστροφή (συνήθως με μπουλντόζα ή κόψιμο) μέσω των επιδοτούμενων προγραμμάτων διάλυσης με ευτελή ποσά σε αντάλλαγμα. Παρ’ όλα αυτά οι ψαράδες που δραστηριοποιούνται με τα 11.000 παράκτια σκάφη που απομένουν προσπαθούν ακόμη να παραμείνουν βιώσιμοι και να στηρίξουν τις οικογένειές τους, διάσπαρτοι κατά μήκος των χιλιάδων χιλιομέτρων της ελληνικής ακτογραμμής.

231 μηχανότρατες καταστρέφουν τον βυθό

Σε ό,τι αφορά τη λεγόμενη μέση αλιεία, που δραστηριοποιείται σε βιομηχανική κλίμακα κυρίως με 231 μηχανότρατες, διαθέτει δυσανάλογα μεγάλα σκάφη, υψηλή ιπποδύναμη και μεγάλη αλιευτική ικανότητα. Το κυριότερο είναι ότι χρησιμοποιεί έναν καταστροφικό τρόπο αλιείας, ένα αλιευτικό εργαλείο που σχεδιάστηκε για χρήση σε λασπώδεις βυθούς και αφέθηκε να χρησιμοποιείται πάνω σε παραγωγικά θαλάσσια οικοσυστήματα σέρνοντας βαριά σίδερα και αλυσίδες. Ενα μόνο πέρασμα μπορεί να αρκεί για να καταστραφούν ανεπανόρθωτα ολόκληρες αποικίες κοραλλιών, σχηματισμοί ασβεστολιθικών φυκών και άλλα πολύτιμα οικοσυστήματα.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι μηχανότρατες διοχετεύουν τα αλιεύματά τους σε λίγες κεντρικές ιχθυόσκαλες, χωρίς αυτά να είναι άμεσα διαθέσιμα στους κατοίκους των νησιωτικών περιοχών από τις οποίες αλιεύτηκαν, ενώ εξαντλούν τα αλιευτικά πεδία γύρω από τα νησιά. Το σοβαρότερο πρόβλημα είναι η μη αναστρέψιμη καταστροφή των θαλάσσιων οικοσυστημάτων που συχνά αφήνει πίσω της μια μηχανότρατα υπονομεύοντας τη δυνατότητα ανάκαμψης των ιχθυαποθεμάτων.

Ενδεικτικό είναι ότι η καταστροφή αυτή συχνά βαφτίζεται, ακόμη και από τον πρόεδρο των εκπροσώπων των μηχανότρατων, «όργωμα της θάλασσας», χωρίς αυτό να σχολιάζεται ποτέ. Εξάλλου είναι γεγονός ότι οι εκπρόσωποι των μηχανότρατων έχουν διαχρονικά προνομιακή πρόσβαση στη διοίκηση της Διεύθυνσης Αλιείας του υπουργείου, κάτι που γεννά σοβαρά ερωτήματα για το ποια συμφέροντα υπηρετούν διαχρονικά οι σχετικές πολιτικές, επισημαίνει το «Αρχιπέλαγος».

0 έλεγχοι στους ερασιτέχνες

Δέντρο το δέντρο, σπίτι το σπίτι: Πώς καταλαμβάνεται η Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης από τους Ισραηλινούς - Γράφει ο Michael Leonardi*

Οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνέλαβαν Παλαιστίνιους και απέκλεισαν δρόμους χωριών, ενώ παράνομοι έποικοι έκλεβαν ελιές. (Φωτογραφίες: Quds News Network)

Δέντρο το δέντρο, σπίτι το σπίτι: Πώς καταλαμβάνεται η Δυτική Οχθη

Του Μάικλ Λεονάρντι*

Η συγκομιδή της ελιάς αφαιρεί κάθε ευφημισμό. Το δέντρο αποτελεί απόδειξη παρουσίας. Η καταστροφή του είναι μια απόπειρα διαγραφής αυτής της παρουσίας.

Η συγκομιδή της ελιάς έχει αρχίσει υπό πυρά. Στις 7 Οκτώβρη του 2026, ένοπλοι έποικοι σκότωσαν τον 44χρονο Αλι Χασάν Γιουσόρ αλ-Μπαζάρι, ενώ μάζευε ελιές στη γη του κοντά στην Μπούρκα. Το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε το όνομά του.

Οι Ισραηλινές Δυνάμεις Κατοχής δήλωσαν ότι τόσο στρατιώτες όσο και έποικοι είχαν ανοίξει πυρ, αφήνοντας τη διάκριση εκεί όπου την αφήνει πάντα η κατοχή: πουθενά. Εκείνη την εβδομάδα, η Παλαιστινιακή Επιτροπή Αντίστασης στον Εποικισμό και στο Τείχος κατέγραψε δεκαεννέα επιθέσεις μέσα σε μία μόνο Παρασκευή.

Ελαιώνες πυρπολήθηκαν. Δέντρα ξεριζώθηκαν από την προγονική γη. Σοδειές κλάπηκαν. Αγρότες ξυλοκοπήθηκαν στις περιοχές Ταλ, Κούσρα, Τζόρις, Μπέιτα, Νακούρα, Μπιρζέιτ, Ντέιρ Μπζέιχ και Φαράτα. Περισσότερα από πενήντα ελαιόδεντρα ξεριζώθηκαν μόνο στην Κούσρα. Κοντά στο Γιαμπρούντ, ένας άνδρας εμποδίστηκε να περάσει στο δρόμο και ξυλοκοπήθηκε μέχρι που τράπηκε σε φυγή.

Η Κεντρική Διοίκηση των Δυνάμεων Κατοχής ανακοίνωσε ότι είχε προετοιμαστεί για τη συγκομιδή και στη συνέχεια χαρακτήρισε το πρόβλημα ως προστριβές μεταξύ δύο πληθυσμών, προσθέτοντας την προσβολή ότι οι Παλαιστίνιοι ενδέχεται να διαπράξουν «τρομοκρατικές επιθέσεις» υπό την κάλυψη της συγκομιδής των δικών τους καρπών.

Οι καρποί δεν αποτελούν κάλυψη. Η συγκομιδή είναι η διεκδίκηση της γης. Ο στρατός που φτάνει για να «διαχωρίσει τις δύο πλευρές» και στη συνέχεια εκδιώκει τους Παλαιστινίους δεν είναι διαιτητής. Είναι η δεύτερη βάρδια της ίδιας εκστρατείας.

Η φετινή συγκομιδή δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι η συγκομιδή μιας εθνοκάθαρσης και είναι η τρίτη συνεχόμενη χρονιά κατά την οποία οι αριθμοί καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Τα Ηνωμένα Εθνη έχουν καταγράψει περισσότερες από 1.600 επιθέσεις εποίκων εναντίον Παλαιστίνιων μέχρι στιγμής το 2026, κατά μέσο όρο 6,7 την ημέρα, με στόχο 275 κοινότητες. Περισσότεροι από δύο δωδεκάδες Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί και πάνω από χίλιοι έχουν τραυματιστεί στις επιθέσεις.

Από τον Γενάρη του 2023 έως τον Απρίλη του 2026, περισσότεροι από 6.400 άνθρωποι, σχεδόν οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά, εκδιώχτηκαν από 130 κοινότητες. Σαράντα οκτώ κοινότητες έχουν ερημωθεί. Η Παλαιστινιακή Αρχή υπολογίζει ότι τουλάχιστον τριάντα Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από εποίκους φέτος και ότι περισσότερα από 45.000 δέντρα κόπηκαν ή υπέστησαν ζημιές κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, εκ των οποίων περισσότερα από 26.000 ήταν ελαιόδεντρα.

Η ελιά συμβολίζει τις βαθιές ρίζες των Παλαιστίνιων στη γη τους. Οικογένειες φροντίζουν τα ίδια δέντρα στο ίδιο έδαφος επί γενιές. Το να τα καίνε, να τα ξεριζώνουν ή να κλέβουν τη σοδειά τους αποτελεί απόπειρα να κόψουν αυτή τη ρίζα. Οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν μια τάση. Αποτυπώνουν τη μέθοδο.

12 νεκροί μετανάστες σε δύο ναυάγια: 6 στη Λέσβο και 6 στη Σάμο - Πολλά ερωτήματα από το θανατηφόρο περιστατικό στη Λέσβο, το οποίο σημειώθηκε μετά από καταδίωξη από πλωτό σκάφος του Λιμενικού

Σάμος: Δεύτερο θανατηφόρο ναυάγιο με 6 νεκρούς ξεριζωμένους στο Αιγαίο μέσα σε λίγες ώρες

Άλλοι 6 ξεριζωμένοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Αιγαίο, στο δεύτερο ναυάγιο που σημειώνεται σήμερα Δευτέρα, αυτή τη φορά στη Σάμο, ελάχιστες ώρες μετά τον θάνατο 6 ξεριζωμένων στα ανοιχτά της Λέσβου, μετά από καταδίωξη από πλωτό σκάφος του Λιμενικού που οδήγησε σε σύγκρουση με το σκάφος στο οποίο επέβαιναν.

Στο νέο θανατηφόρο περιστατικό, στη θαλάσσια περιοχή βόρεια της Σάμου, 6 ξεριζωμένοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 14 διασώθηκαν, μετά την ανατροπή ταχύπλοου σκάφους που τους μετέφερε, τις πρωινές ώρες της Δευτέρας.

Σύμφωνα με την ενημέρωση του Λιμενικού, το ταχύπλοο εντοπίστηκε αρχικά από τουρκική ακταιωρό, ενώ κινούνταν με μεγάλη ταχύτητα σε τουρκικά χωρικά ύδατα. Στη συνέχεια εντοπίστηκε από περιπολικό σκάφος του Λιμενικού εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, όπου όπως αναφέρεται ανετράπη έπειτα από απότομο ελιγμό, σε απόσταση 3,7 ναυτικών μιλίων βόρεια της Σάμου, στην περιοχή Αυλάκια.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν υπάρχει για την ώρα αναφορά από το Λιμενικό για καταδίωξη, ωστόσο η περιγραφή περί «απότομου ελιγμού» παραπέμπει σε κάτι τέτοιο.

Οι 14 διασωθέντες μεταφέρθηκαν με σκάφος του Λιμενικού στο λιμάνι Μαλαγαρίου, ενώ τρία άτομα διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Σάμου για την παροχή ιατρικής βοήθειας.

Σε κάθε περίπτωση, τα αλλεπάλληλα τραγικά επεισόδια αναδεικνύουν τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης και των προκατόχων της, καθώς επιβεβαιώνουν ότι η απαράδεκτη αντιμεταναστευτική πολιτική και οι αντίστοιχες συμφωνίες της ΕΕ έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε χώρο μαζικού εγκλωβισμού των ξεριζωμένων και τις θάλασσές της σε θάλασσες πνιγμένων και θαλασσοδαρμένων μεταναστών και προσφύγων.

***

Φωτό αρχείου / Πηγή: Eurokinissi

Λέσβος: Σκοτώθηκαν 6 ξεριζωμένοι μετά από καταδίωξη από πλωτό σκάφος του Λιμενικού - Πολλά ερωτήματα από το νέο περιστατικό

Νέο θανατηφόρο επεισόδιο με έξι νεκρούς ξεριζωμένους, ανάμεσά τους μία γυναίκα και ένα βρέφος, σημειώθηκε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής προς Δευτέρα στη θαλάσσια περιοχή της Λέσβου, μετά από καταδίωξη του σκάφους που τους μετέφερε από περιπολικό του Λιμενικού, η οποία οδήγησε σε σύγκρουση των δύο σκαφών.

Το νέο τραγικό επεισόδιο μεγαλώνει τη μακάβρια λίστα των δεκάδων χιλιάδων νεκρών προσφύγων και μεταναστών στις θάλασσες του Αιγαίου και της Μεσογείου, η οποία αυξάνεται συνεχώς τόσο από την όξυνση των ιμπεριαλιστικών πολέμων, των επεμβάσεων και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης που αυξάνουν τις μεταναστευτικές ροές, όσο και από την απάνθρωπη πολιτική της καταστολής, των επαναπροωθήσεων, του εγκλωβισμού και της διαλογής, η οποία αποτελεί ταυτόχρονα και το έδαφος όπου δρουν τα κυκλώματα των διακινητών.

Το φθινόπωρο της δυσαρέσκειας και της εξέγερσης - Η Ευρώπη της οργής και οι αφηγητές του φόβου (VIDEO & ΕΙΚΟΝΕΣ)

Το φθινόπωρο της δυσαρέσκειας και της εξέγερσης

Στην Ισπανία και στη Γαλλία, δύο χώρες με βαθιά ριζωμένη κινηματική και πολιτική παράδοση, οι νέοι κατέβηκαν κατά χιλιάδες στους δρόμους, διεκδικώντας το δικαίωμα στη στέγαση και στη δωρεάν εκπαίδευση, αντίστοιχα. Στη συνέχεια, οι κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν σαν ντόμινο, αποκτώντας διεθνείς διαστάσεις.

Μίκα Αγραφιώτου

Η Αλβανία φλέγεται, καθώς η απογοητευμένη νεολαία της απαιτεί την παραίτηση του Έντι Ράμα. Το Βέλγιο βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο μαζικών κινητοποιήσεων ενάντια στην κυβερνητική πολιτική λιτότητας, με την οργή των διαδηλωτών να συναντά και εκεί τη βίαιη καταστολή των αστυνομικών δυνάμεων. Στην Ιταλία, η φοιτητική νεολαία υψώνει τη φωνή της απέναντι στην ακροδεξιά κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι, με τις κινητοποιήσεις να εντάσσονται στο ευρύτερο ευρωπαϊκό ρεύμα κοινωνικής και πολιτικής αμφισβήτησης, ενώ το νήμα των διαμαρτυριών ξαναπιάνει και η Σερβία. Παράλληλα, αντίστοιχες συλλογικές κινητοποιήσεις λαμβάνουν χώρα στη Χιλή, στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, ακόμη και στην Ινδία, με το κίνημα των «Κατσαρίδων». Όπως φαίνεται, όμως, από τα συνθήματα που ακούγονται στους δρόμους αυτό το διάστημα, οι νέοι δεν διαδηλώνουν μόνο ενάντια στο σύστημα που τους κατασπαράζει το παρόν και το μέλλον, αλλά και ενάντια στα τερατώδη μαντρόσκυλά του: την ακροδεξιά και τον νεοφασισμό. Ένα σύνθημα έχει ενώσει την νεολαία και αυτό δεν είναι άλλο από το «είμαστε όλοι αντιφασίστες».

Πριν από μερικές δεκαετίες, ο Βίλχελμ Ράιχ στοχαζόταν πως «το ερώτημα δεν είναι γιατί εξεγείρονται οι άνθρωποι, αλλά γιατί δεν εξεγείρονται», προσπαθώντας να αναλύσει τη συστηματική παθητικότητα των μαζών απέναντι στους μηχανισμούς καταπίεσης. Για τον Ράιχ, η υποταγή στην αυταρχική εξουσία και η αποδοχή της εξαθλίωσης συνιστούσαν μια εκτροπή από τη «φυσική» κατάσταση του ανθρώπου, η οποία εμπεριέχει εγγενώς τη συγκρουσιακότητα και τη διεκδίκηση της αυτονομίας. Κατέληξε, λοιπόν, μεταξύ άλλων συμπερασμάτων, πως ο φόβος της ελευθερίας και η ανάγκη του ανήκειν κάνουν τις μάζες να «ερωτεύονται την ίδια τους την αλυσίδα», αναζητώντας αυταρχικούς ηγέτες που θα τους απαλλάξουν από το βάρος της προσωπικής ευθύνης και σκέψης. Καμιά φορά, όμως, αρκεί να συσσωρευτεί μια αδικία ακόμα πάνω στις πλάτες του λαού για να ανάψει την σπίθα της εξέγερσης. Για να απομαγεύσει τους ανθρώπους από τις αλυσίδες τους και τους κάνει να ερωτευτούν ξανά την ομορφιά του συλλογικού αγώνα.

Η Ισπανία έκανε την αρχή στις 23 Σεπτεμβρίου. Εκείνη την ημέρα, η  Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, μια 87χρονη γυναίκα με κινητικά προβλήματα, απομακρύνθηκε βίαια με φορείο στο διαμέρισμά της στη Μαδρίτη στο οποίο διέμενε για πάνω από 70 χρόνια. Ο λόγος ήταν πως η πολυκατοικία όπου βρισκόταν το διαμέρισμά της αγοράστηκε από επενδυτική εταιρεία και το ενοίκιο της αυξήθηκε κατά 230% (από 500 ευρώ στα 2.650 και μετέπειτα στα 1.650), με την ίδια να αδυνατεί να το πληρώσει καθώς η σύνταξή της έφτανε μόλις στα 1.350 ευρώ. Η εικόνα της ηλικιωμένης γυναίκας να απομακρύνεται με φορείο μέσα από το ίδιο της το σπίτι, λειτούργησε ως θρυαλλίδα για τη συσσωρευμένη οργή του Ισπανικού λαού σχετικά με τη στεγαστική κρίση, τις υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων και τις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης με αποτέλεσμα σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι να κατακλύσουν τους δρόμους ολόκληρης της χώρας σε μια πρωτοφανή διαμαρτυρία που συγκλόνισε τον πλανήτη. Μάλιστα, εκατοντάδες διαδηλωτές έστησαν μόνιμες κατασκηνώσεις στην κεντρική πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης και πραγματοποίησαν μεγάλες πορείες προς το Κοινοβούλιο, με τις διαμαρτυρίες να κορυφώνονται μετά τον θάνατο της Μαρικάρμεν στις 7 Οκτωβρίου, λίγες ώρες πριν υπογραφεί συμβιβαστική συμφωνία που θα της επέτρεπε να επιστρέψει στο σπίτι της. Το σύνθημα «Η Μαρικάρμεν έφυγε, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται» αντηχεί αυτές τις ημέρες στους δρόμους της Ισπανίας, ταράσσοντας το ισπανικό κοινοβούλιο. Σε μια προσπάθεια να αποσοβήσει μια νέα κορύφωση των διαδηλώσεων, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ έθεσε σε κοινοβουλευτική ψηφοφορία δυο διατάγματα με σοβαρές μεταρρυθμίσεις όσον αφορά το στεγαστικό πρόβλημα, τα οποία καταψηφίστηκαν σύσσωμα από την ισπανική δεξιά και ακροδεξιά αλλά και από τα μετριοπαθή συμμαχικά κόμματα της κυβέρνησης συνεργασίας, αναγκάζοντας τον Σάντσεθ να προκηρύξει πρόωρες εκλογές στςι 29 Νοεμβρίου. Ως απάντηση στις πολιτικές εξελίξεις, εργατικά και φοιτητικά σωματεία προκήρυξαν πανεθνική απεργία στις 11 Νοεμβρίου, ενώ πολλοί βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE).

Οι μαζικές διαδηλώσεις δεν ανάγκασαν μόνο την κυβέρνηση Σάντσεθ να υποχωρήσει μπροστά στα δίκαια αιτήματα του εξεγερμένου ισπανικού λαού, και κυρίως της νεολαίας που υπήρξε η ψυχή και η καρδιά των κινητοποιήσεων, αλλά ξεγύμνωσαν για ακόμα μια φορά την άκρα δεξιά ως το κατά παράδοση μακρύ χέρι του κεφαλαίου, μιας και το ακροδεξιό (έως και νεοφασιστικό) Vox καταδίκασε από την πρώτη στιγμή τις λαϊκές κινητοποιήσεις, απαίτησε ακόμα περισσότερη κρατική καταστολή και, εν τέλει, καταψήφισε τις στεγαστικές μεταρρυθμίσεις. Η στάση του Vox δεν διαφέρει, φυσικά, από τα υπόλοιπα ακροδεξιά κόμματα και μορφώματα σε παγκόσμιο επίπεδο, που παραδοσιακά υπερψηφίζουν οποιοδήποτε νομοσχέδιο διευκολύνει το μεγάλο κεφάλαιο, ενώ προσπαθεί να φέρει τα μέγιστα εμπόδια για οτιδήποτε αφορά τον ίδιο τον λαό.

Σύρος, Τετάρτη 21/10: Πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο στην πλατεία Μιαούλη, ώρα 12:00 - Κάλεσμα από Εκπαιδευτικά Σωματεία και Φοιτητικό Σύλλογο

Πηγή εικόνας aigaionews.gr

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

  

ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026 - ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! 

ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΟ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ! 

 

Στα σχολεία των Κυκλάδων η κατάσταση έχει ξεπεράσει κάθε όριο! Εκατοντάδες χαμένες διδακτικές ώρες, δεκάδες εκπαιδευτικά κενά, εκπαιδευτικοί που αδυνατούν να επιβιώσουν με τους μισθούς τους και μαθητές που στερούνται το αυτονόητο δικαίωμα στη μόρφωση.

Η Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων και ο ΣΕΠΕ Σύρου-Τήνου-Μυκόνου καλούν όλες και όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν μαζικά στην απεργία της 21ης Οκτωβρίου και στις απεργιακές συγκεντρώσεις στα νησιά μας. Να δώσουμε δυναμική απάντηση στην κυβερνητική πολιτική που λεηλατεί το εισόδημά μας, υποβαθμίζει τη δημόσια εκπαίδευση, καταργεί εργασιακά δικαιώματα και μετατρέπει τη μόρφωση από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα.

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ SOS!

Βρισκόμαστε ήδη στα τέλη Οκτωβρίου και η κατάσταση στα σχολεία των νησιών μας παραμένει δραματική. Περίπου 130 κενά εκπαιδευτικών εξακολουθούν να καταγράφονται στις Κυκλάδες, ενώ χιλιάδες διδακτικές ώρες χάνονται κάθε εβδομάδα. Μόνο στα σχολεία της Μυκόνου οι χαμένες ώρες φτάνουν τις 500 εβδομαδιαίως! Το νεοσύστατο Εσπερινό ΕΠΑΛ Μυκόνου αντιμετωπίζει εξαιρετικά σοβαρή υποστελέχωση, ενώ σε σχολεία των Κυκλάδων παραμένουν ακάλυπτες ακόμη και ώρες πανελλαδικώς εξεταζόμενων μαθημάτων.

Η εικόνα είναι παρόμοια και στα σχολεία της Α/θμιας Εκπαίδευσης με περισσότερα από 230 κενά, τα περισσότερα από τα οποία μετρώνται σε εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης και μαθημάτων ειδικοτήτων.

Έτσι, σε μικρότερα νησιά των Κυκλάδων, μαθήματα όπως τα Καλλιτεχνικά και η Μουσική δεν διδάσκονται συστηματικά εδώ και χρόνια, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και επί μία δεκαετία. Την ίδια στιγμή, μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές και μαθησιακές ανάγκες στερούνται την αναγκαία υποστήριξη, ενώ η παράλληλη στήριξη και οι υπόλοιπες υποστηρικτικές δομές παραμένουν ανεπαρκείς.

Αυτή δεν είναι κανονικότητα! Είναι η συστηματική υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Οι μαθητές των νησιών μας δεν είναι παιδιά δεύτερης κατηγορίας. Δεν μπορεί το δικαίωμα στη μόρφωση να εξαρτάται από τον τόπο κατοικίας, το εισόδημα της οικογένειας ή την οικονομική δυνατότητα του εκπαιδευτικού να παραμείνει στο νησί.

Απαιτούμε εδώ και τώρα την κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών κενών! Κανένα σχολείο χωρίς εκπαιδευτικούς, κανένα παιδί χωρίς τη μόρφωση και την υποστήριξη που δικαιούται!

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ!

Η ακρίβεια, τα δυσβάσταχτα ενοίκια, το υψηλό κόστος μετακίνησης και διαβίωσης έχουν μετατρέψει την παραμονή των εκπαιδευτικών στις Κυκλάδες σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί καλούνται να ζήσουν με μισθούς που ξεκινούν κοντά στα 820 ευρώ, όταν ακόμη και ένα μικρό σπίτι μπορεί να απορροφά το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους.

Εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να αναζητούν κατοικία κάθε χρόνο, να μετακινούνται από σπίτι σε σπίτι, να εγκαταλείπουν τα καταλύματά τους με την έναρξη της τουριστικής περιόδου ή να αρνούνται την πρόσληψη επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής.

Η στέγαση των εκπαιδευτικών δε μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ατομικό τους πρόβλημα ούτε να εξαρτάται αποκλειστικά από την καλή θέληση των δημοτικών αρχών. Αποτελεί ευθύνη της Πολιτείας να εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όσους υπηρετούν τη δημόσια εκπαίδευση στα νησιά.

Διεκδικούμε ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, βασικό μισθό 1.400 ευρώ, πραγματική οικονομική ενίσχυση για τη νησιωτικότητα, γενναίο επίδομα στέγασης για όλους τους εκπαιδευτικούς, μόνιμους, νεοδιόριστους και αναπληρωτές, δημόσια προγράμματα εκπαιδευτικής κατοικίας και ουσιαστική μείωση του κόστους μετακίνησης.

Δε γίνεται να ζητούν από τους εκπαιδευτικούς να κρατούν όρθια τα σχολεία των νησιών και ταυτόχρονα να τους στερούν τη δυνατότητα να ζήσουν με αξιοπρέπεια!