LNG στον κόλπο της Θεσσαλονίκης - “Πρίνος CO₂” στη θάλασσα Καβάλας-Θάσου: Οι κίνδυνοι και οι συνέπειες - Δύο ρεπορτάζ της Σταυρούλας Πουλημένη (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

Πέρα από το LNG – Μια προσπάθεια να μάθουμε αλλά κυρίως να κινητοποιηθούμε για το τι θα συμβεί δίπλα μας

Της Σταυρούλας Πουλημένη

Γιατί μια τοπική κοινωνία να μη γνωρίζει τίποτα για έργα που σχεδιάζονται δίπλα της και έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της; Ποιες είναι οι ενεργειακές επιλογές που προωθούνται για τη Θεσσαλονίκη εν μέσω κλιματικής κρίσης; Πώς μπορούν οι πολίτες να συμμετέχουν στη διοργάνωση δράσεων και τη διαμόρφωση εναλλακτικών προτάσεων; Γιατί να επενδύσουμε σε υποδομές ορυκτού αερίου αντί σε παρεμβάσεις που βελτιώνουν άμεσα την ποιότητα ζωής στην πόλη;

Photo Credit: Αφροδίτη Μιχαηλίδου

Η εκδήλωση «Πέρα από το LNG: Hackathon για το ενεργειακό μέλλον της Θεσσαλονίκης», που συνδιοργάνωσαν στις 9 Ιουλίου η Greenpeace, το Ίδρυμα Χάινριχ Μπέλ Θεσσαλονίκης και το Goethe Institut, έθεσε αυτά τα ερωτήματα με αφορμή την επιχειρούμενη εγκατάσταση σταθμού LNG στον κόλπο της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα έργο που σχεδιάζεται αθόρυβα ενώ έχει προκαλέσει ανησυχίες και αντιδράσεις από Δήμους, πολίτες, επιστήμονες, οργανώσεις και τοπικούς φορείς, ανησυχίες, ωστόσο, που δεν αναδεικνύονται σταθερά στον δημόσιο διάλογο. Αυτό το σημαντικό έλλειμμα ενημέρωσης αναδείχθηκε στην περσινή εκδήλωση της Greenpeace και του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ Θεσσαλονίκης, όπου εξετάστηκαν οι επιπτώσεις και το αποτύπωμα ενός τέτοιου πλωτού σταθμού στη πόλη. Η πρόσφατη απόρριψη της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για αντίστοιχο έργο στον Παγασητικό Κόλπο –με το σκεπτικό ότι οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές– υπογραμμίζει την ανάγκη για ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

Οι ομάδες του Hackathon συζητούν/ Photo Credit: Αφροδίτη Μιχαηλίδου

Στην εκδήλωση που συντόνισε στη Θεσσαλονίκη η δημοσιογράφος Ευγενία Χατζηγεωργίου συμμετείχαν εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, πανεπιστημιακοί, φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, επαγγελματίες του ενεργειακού τομέα, νέοι επιστήμονες ενώ παράλληλα παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα ενός διαγωνισμού ιδεών (hackathon) που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη μέρα στο Goethe Institut (8 Ιουλίου) με στόχο να διερευνηθούν τα ανοιχτά ερωτήματα και να προταθούν εφαρμόσιμες λύσεις για ένα «καθαρότερο» περιβαλλοντικά και ενεργειακά μέλλον. Το hackathon αποτελεί μια δομημένη συνεργατική διαδικασία, όπου μικρές ομάδες με διαφορετικές γνώσεις και εμπειρίες εργάζονται πάνω σε συγκεκριμένα ερωτήματα και θεματικές και αναπτύσσουν προτάσεις μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα. Στην προκειμένη περίπτωση αυτές αφορούσαν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και την ποιότητα ζωής εξαιτίας της εγκατάστασης LNG, την ενημέρωση και ενεργοποίηση των πολιτών, τις ενεργειακές ανάγκες και τις εναλλακτικές λύσεις.

Πώς να λέτε ψέματα σαν τον Γεωργιάδη για την Υγεία στην Ελλάδα (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

Πώς να λέτε ψέματα σαν τον Γεωργιάδη για την Υγεία στην Ελλάδα

Σε μια από τις καθημερινές λαθροχειρίες του σε σχέση με την κατάσταση του Συστήματος Υγείας και των συνθηκών διαβίωσης στην Ελλάδα, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, παρουσίασε στο λογαριασμό του στο Χ μια εικόνα από ρεπορτάζ του περιοδικού Forbes. Σε αυτό αναφέρεται ότι η παροχή υγείας στην Ελλάδα είναι καλή και προσιτή. Ο Γεωργιάδης έσπευσε βεβαίως να επιτεθεί στους πολιτικούς του αντιπάλους, κατηγορώντας τους για «μιζέρια και γκρίνια».

Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.

Αυτό που δεν ανέφερε ο υπουργός είναι ότι το κείμενο απευθυνόταν ρητά σε Αμερικανούς συνταξιούχους, που θα αποφασίσουν να αφήσουν τη χώρα τους και να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους σε κάποια άλλη περιοχή του πλανήτη. Αν κρίνουμε μάλιστα από το αναγνωστικό κοινό του συγκεκριμένου περιοδικού, απευθύνεται σαφώς σε ανώτερα εισοδηματικά στρώματα.

Είναι μάλλον εύκολο να καταλάβει κανείς ότι άνθρωποι που ζουν σε μια χώρα, όπου απαιτείται ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα 5.000-6.000 δολαρίων για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή -σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη το ποσό αυξάνεται στα 11.000 με 13.000 δολάρια- θα βρουν την Ελλάδα όχι απλώς προσιτή, αλλά πάμφθηνη. Αν αναφερθούμε ειδικά στο κόστος υγείας, οι διαφορές γίνονται διαγαλαξιακές, καθώς οι ΗΠΑ έχουν διπλάσιο κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.

Παρά το τεράστιο κόστος (τις αιτίες του οποίου μπορείτε να διαβάσετε σε παλαιότερη ανάλυσή μας εδώ), οι παρεχόμενες υπηρεσίες και όλοι οι σχετικοί δείκτες είναι οι χειρότεροι συγκριτικά με τις αναπτυγμένες χώρες του ΟΟΣΑ. Το παρακάτω γράφημα δείχνει την κατάταξη των ΗΠΑ σε προσδόκιμο ζωής, βρεφική θνησιμότητα, ασφάλεια τοκετού, περιστατικά άσθματος και διαβήτη που δεν αντιμετωπίζονται και θνησιμότητα από καρδιαγγειακές παθήσεις.

Είναι σίγουρα εύκολο να εκθειάζεις το ελληνικό σύστημα υγείας όταν το συγκρίνεις με αυτό των ΗΠΑ, το οποίο θεωρείται ένα από τα χειρότερα μεταξύ των χωρών του αναπτυγμένου κόσμου. Η Ελλάδα έχει παραδείγματος χάριν ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας πέντε στις 100.000 γεννήσει,ς ενώ στις ΗΠΑ ξεπερνά τους 17.9 θανάτους στις 100.000 γεννήσεις.

Όσοι ζουν στις ΗΠΑ ακούν καθημερινά τις ιστορίες ανθρώπων που ύστερα από βαρύτατο τραυματισμό εκλιπαρούν τους περαστικούς να μην καλέσουν ασθενοφόρο, καθώς αυτό μπορεί να τους στοιχίσει έως και 3.000 δολάρια. Έρευνες των τελευταίων χρόνων έδειξαν ότι ακόμη και μεταξύ των ασφαλισμένων το 44% των Αμερικανών πολιτών δεν πήγαν στον γιατρό όταν ήταν άρρωστοι ή τραυματισμένοι λόγω του υψηλού κόστους. Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό να θεωρούν εξαιρετικό το ελληνικό σύστημα υγείας – παρεμπιπτόντως ο χαρακτηρισμός «καλό» από το Forbes είναι προσβλητικός για την Ελλάδα, αν κάνουμε τη σύγκριση με τα χάλια των ΗΠΑ.

Δασικές πυρκαγιές: Ο Μητσοτάκης έκλεισε τα αυτιά σε 4 προειδοποιήσεις γεω­τε­χνι­κών

Eurokinissi

Ο Μητσοτάκης έκλεισε τα αυτιά σε 4 προειδοποιήσεις γεω­τε­χνι­κών

Tρεις ειδι­κοί ζητούν ισχυ­ρές δασι­κές υπη­ρε­σίες, απε­μπλοκή εργο­λάβων από τη δια­χείρισή τους και άμεση αλλαγή του πανάκρι­βου μοντέλου πυρόσβε­σης.

Δημήτρης Κούλαλης

Άλλο ένα καλοκαίρι σε µαύρο φόντο. Μετά τις επαναλαµβανόµενες εικόνες αποκάλυψης, το Documento αναζήτησε τους τρόπους µε τους οποίους τα δάση µας θα γίνουν πιο ανθεκτικά ώστε να µη συνηθίσουµε την «κανονικότητα» της καταστροφής των ζωών, του περιβάλλοντος και των περιουσιών.

Οι επιστήµονες και οι άνθρωποι του πεδίου ζητούν άµεση ενίσχυση και στελέχωση της ∆ασικής Υπηρεσίας (∆Υ), απεµπλοκή των εργολάβων από τη διαχείριση των δασών, συνεργασία των δασικών συνεταιρισµών µε τις ∆Υ για τον καθαρισµό τους, συντήρηση των δασικών οδικών αξόνων από τις ∆Υ και φυσικά ενεργό συµµετοχή των πολιτών µε πληροφόρηση και εκπαίδευσή τους.

«Προστατεύσαµε το δάσος»

Ωστόσο ο πρωθυπουργός επιµένει να µιλά για έργα πρόληψης µε «µετρήσιµο αποτέλεσµα» που µόνο στη δυτική Αττική φτάνουν τα 20 εκατ. ευρώ από το 2022 και εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράµµατος «AntiNero» µε έµφαση στις αντιπυρικές ζώνες. Τα πρωθυπουργικά λεγόµενα διαψεύδονται από τους ανθρώπους του πεδίου.

Για ανυπαρξία «αντιπυρικών ζωνών» κάνει λόγο ο Στέφανος Ντάµπος, πρόεδρος του ∆ασικού Συνεταιρισµού Λιβαδίου Πιερίας, ο οποίος κατά τη συνοµιλία µας βρισκόταν σε επιφυλακή στα Βίλια Αττικής. «Και τώρα στις φωτιές οι δασικοί συνεταιρισµοί ήταν που κατέβηκαν πάλι να προστατεύσουν το δάσος» ξεκαθαρίζει. «Για παράδειγµα» διευκρινίζει «κληθήκαµε  να ρίξουµε κάποια δέντρα από τον έναν δρόµο στον άλλο για να µην ανέβει η φωτιά προς τα πάνω, όπως και το πετύχαµε. Στα Βίλια που είµαστε, στον Aγιο Νεκτάριο, δεν πήρε φωτιά όλο το δάσος. Πήγαµε εκεί, ρίξαµε τα δέντρα και από τον δρόµο και πάνω δεν κάηκε τίποτα. Μαζί µε την πυροσβεστική εννοείται. Αν δεν ρίχναµε τα δέντρα, θα είχε φτάσει στη Θήβα η φωτιά».

Η συγκλονιστική µαρτυρία του Στ. Ντάµπου στην εφηµερίδα µας πιθανώς καταδεικνύει ότι τα εκατοντάδες εκατοµµύρια ευρώ για την καταστολή των πυρκαγιών µε fast track διαδικασίες από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, χωρίς αποτελεσµατική προστασία, είναι λεφτά σε µια µαύρη τρύπα αν δεν συνδυαστούν µε τον ενεργότερο ρόλο των δασικών συνεταιρισµών και φυσικά µε τη σαρωτική αναβάθµιση και στελέχωση των δασικών υπηρεσιών, όπως θα δούµε παρακάτω.

Σχεδιασµός µε χάρτες του… 1980

Τον ευκαιριακό χαρακτήρα των πολιτικών πρόληψης της κυβέρνησης καταδεικνύουν και ευρωπαϊκά όργανα. Οπως σηµειώνει η ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (16/2025) σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καταγράφηκε µεν «στροφή στην πρόληψη», ωστόσο τα στοιχεία είναι ανεπαρκή για «τα αποτελέσµατα των µέτρων και τη µακροπρόθεσµη βιωσιµότητά τους». Μάλιστα, καλά ενηµερωµένες πηγές αναρωτιούνται µέσω του Documento: Αραγε υπάρχουν τα κατάλληλα εποπτικά εργαλεία καταγραφής και αξιολόγησης των αποτελεσµάτων αξιοποίησης  των ευρωενωσιακών κονδυλίων;

Πέρα από αυτό, το Συνέδριο σηµειώνει ότι µέχρι το 2024 η Ελλάδα δαπάνησε έως και το 56% των 837 εκατ. ευρώ του Μηχανισµού Ανάπτυξης και Ανθεκτικότητας για πρόληψη (σελ. 19). Ωστόσο ο «λάκκος στη φάβα» βρισκόταν στα απαρχαιωµένα µέσα εκτίµησης του κινδύνου δασικών πυρκαγιών στη χώρα. «Η εκτίµηση κινδύνου δασικών πυρκαγιών είναι θεµελιώδους σηµασίας για την εκπόνηση σχεδίων πρόληψης, µετριασµού και ετοιµότητας, καθώς και για τη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται µε τη χρηµατοδότηση» αναφέρει η έκθεση.  Για να τονίσει στη συνέχεια: «Παρατηρήσαµε ότι ο κίνδυνος πυρκαγιάς χρησιµοποιείτο τακτικά ως κριτήριο επιλεξιµότητας ή επιλογής. (…) Στην Ελλάδα, οι ευαίσθητες σε δασικές πυρκαγιές περιοχές της χώρας καθορίζονται στο προεδρικό διάταγµα 575/1980». Και συνεχίζει: «Οι ελληνικές αρχές δεν είχαν επικαιροποιήσει τον χάρτη από το 1980 και εξακολουθούσαν να τον χρησιµοποιούν για τον προσδιορισµό µέτρων διαχείρισης του κινδύνου δασικών πυρκαγιών».

Στο ίδιο σηµείο της έκθεσης αναφέρεται ότι τον ∆εκέµβριο του 2024 «βρίσκονταν σε εξέλιξη εργασίες των ελληνικών αρχών για την επικαιροποίηση του διατάγµατος».

Εντέλει οι νέοι χάρτες εκτίµησης κινδύνου εγκρίθηκαν µόλις τον ∆εκέµβριο του 2025, αφού τα ευρήµατα της έκθεσης είχαν εγείρει αντιδράσεις και αφού είχε προηγηθεί άλλο ένα καλοκαίρι µε καταστροφικές πυρκαγιές, όπως αυτές στην Πάτρα. Τέλος, το Συνέδριο έχει επισηµάνει ότι κατά τον χρόνο του ελέγχου η χώρα µας δεν είχε ακόµη εξασφαλίσει µακροπρόθεσµα από τον ενωσιακό ή εθνικό προϋπολογισµό τους πόρους που «απαιτούνται για τη διατήρηση» µέτρων πρόληψης.

«Καλύτερα από τους εργολάβους»

Τα παραπάνω αποτελούν την αλυσίδα της ολοκληρωµένης διαχείρισης των δασών, σηµειώνουν οι επιστήµονες. 

Μήνυμα προς τους Ισλανδούς: «Μείνετε μακριά απ’ την Ε.Ε.» - Του Άλφρεντ ντε Ζάγιας*

Μήνυμα προς τους Ισλανδούς – «Μείνετε μακριά απ’ την Ε.Ε.»

του Άλφρεντ ντε Ζάγιας* | defenddemocracy.press

Τον Αύγουστο του 2026 οι Ισλανδοί θα ψηφίσουν σε δημοψήφισμα για το κατά πόσον η Ισλανδία θα πρέπει να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις για να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Ισλανδοί θα ήταν φρόνιμο να μείνουν μακριά από την ΕΕ, η οποία έχει μεταλλαχθεί από ένα φιλειρηνικό κίνημα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σε μια φιλοπόλεμη μηχανή παγκοσμιοποίησης, την οποία διαχειρίζεται μια διογκωμένη γραφειοκρατία στις Βρυξέλλες, που λειτουργεί χωρίς διαφάνεια ή λογοδοσία και που υποστηρίζει τη στρατιωτικοποίηση και μια ακραία ρωσοφοβία.

Υπό το πρίσμα των αξιοσέβαστων δημοκρατικών παραδόσεων της Ισλανδίας, οι οποίες ανάγονται στο Κοινοβούλιο του Thingvellir του 10ου αιώνα, θα ήταν σκέτη παραφροσύνη για τους Ισλανδούς να εγκαταλείψουν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία που κατέκτησαν με τόσο κόπο.

Το 1992 και το 1993 η Ισλανδία διαπραγματεύτηκε πράγματι τη συμφωνία για τον ΕΟΧ (Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο), η οποία της έδωσε πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ χωρίς να είναι μέλος της και χωρίς πολλές από τις σχετικές υποχρεώσεις. Η συμφωνία για τον ΕΟΧ τέθηκε σε ισχύ το 1994 και αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης κατά την περίοδο μετά την υιοθέτηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ (βλ. παρακάτω). Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η ΕΕ την εποχή του Μάαστριχτ ήταν θεμελιωδώς διαφορετική από την ΕΕ που προέκυψε μετά την υιοθέτηση της Συνθήκης της Λισαβόνας του 2007. Η ΕΕ κινείται πλέον με ταχύτητα προς ένα συγκεντρωτικό, αυταρχικό, έως και ολοκληρωτικό μέλλον.

Υπάρχει και μία ακόμη σημαντική παράμετρος. Η Συνθήκη της Λισαβόνας είναι, από πολλές απόψεις, ασύμβατη με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Οι Ισλανδοί πρέπει στην πραγματικότητα να επιλέξουν μεταξύ των υποχρεώσεών τους βάσει του Χάρτη του ΟΗΕ και των δεσμεύσεων και των ενεργειών που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λισαβόνας και τις αυθαίρετες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την παρούσα ηγεσία της Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν.

Συμμετοχή στον ΟΗΕ

Χιροσίμα-Ναγκασάκι: Το άγαλμα του αλήτη που διέταξε αυτό το στυγερό έγκλημα διατηρείται στην Αθήνα…

Χιροσίμα-Ναγκασάκι: Το άγαλμα του αλήτη που διέταξε το στυγερό έγκλημα διατηρείται στην Αθήνα…

  ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ό,τι περιγράφεται στη φωτογραφία συνέβη στις 6 Αυγούστου 1945. Δεν επρόκειτο για «στιγμιαίο» έγκλημα. Μετά την Χιροσίμα, το έγκλημα επαναλήφθηκε τρεις μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου 1945, στο Ναγκασάκι.

   Αυτή την μαζική δολοφονία, μια από τις μεγαλύτερες που υπέστη ποτέ η ανθρωπότητα, την διέταξε ένα κάθαρμα που λεγόταν Τρούμαν.

  Στο άγαλμα αυτού του στυγνού εγκληματία, που έχει την ευθύνη για τη χρήση ατομικής βόμβας στον πλανήτη, υποκλίνεται το αστικό πολιτικό σύστημα της Ελλάδας 

    Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος αυτού του ειδεχθούς δολοφόνου, έγιναν το 1963. Από ποιόν λέτε; Μα από τον  ίδιο τον …εθνάρχη της αστικής τάξης της Ελλάδας, τον Καραμανλή.

    Τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος αυτού του εγκληματία, που οι ντόπιοι υποτελείς του υποδέχονταν τις ναπάλμ του και τους απεσταλμένους του, τους γκαουλάιτερ της αμερικανοκρατίας με τον αλησμόνητο… “πατριωτισμό” του τύπου “στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας”, οι πολιτικοί εκπρόσωποι των κατσαπλιάδων της εγχώριας μπουρζουαζίας, πότε λέτε τα έκαναν – έτσι για να είναι τέλειος ο συμβολισμός της αμερικανοφροσύνης τους; Ανήμερα της κηδείας του δολοφονημένου από το κράτος και το παρακράτος βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη!

    Την ίδια ώρα που κηδευόταν ο Λαμπράκης, λίγα τετράγωνα παραπέρα, οι πολιτικά υπόλογοι για τα “τρίκυκλα” και για τους Γκοτζαμάνηδες, έστηναν άγαλμα στον Τρούμαν…

    Αυτό είναι το άγαλμα του χασάπη, που όλες οι κυβερνήσεις το γλείφουν. Από την ΕΡΕ της βίας και της νοθείας μέχρι το ΠΑΣΟΚ του “φεύγουν οι βάσεις”. Κι από τον “αγγελικός ο Τραμπ” Τσίπρα μέχρι τον “προβλέψιμο σύμμαχο” του Τραμπ και κολαούζο του Νετανιάχου, τον Μητσοτάκη.

Το  διατηρούν και το προσκυνάνε υπό την προστασία των ΜΑΤ και των ρουφιάνων τους, στο κέντρο της Αθήνας…

Στη μνήμη του εγκλήματος που διαπράχτηκε σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι, ο πλατωνικός ουμανισμός, βέβαια, ξεχειλίζει. Μαζί του, ως συνήθως, ξεχειλίζει και το ευχολόγιο κατά των πυρηνικών και συναφών εργαλείων του ιμπεριαλισμού.

   Από τις πιο προσφιλείς, δε, αναφορές των κροκόδειλων που τέτοιες μέρες κάθε χρόνο δακρύζουν, είναι τα πυρηνικά της Βόρειας Κορέας.

   Αλλά, μια στιγμή: Οσοι φωνάζουν (και πολύ ορθά) για τις πυρηνικές δοκιμές του Κιμ, ή του Ιράν κοκ, φαντάζομαι πως είναι ειλικρινείς άνθρωποι και όχι τίποτα χυδαίοι υποκριτές. Που πάει να πει πως, λογικά, θα πρέπει να τάσσονται κατά ΟΛΩΝ των πυρηνικών βομβών. ΟΛΩΝ!

Επομένως, κάποια στιγμή, θα φωνάξουν 
      – και για τις 7.000 βόμβες των κληρονόμων του (Χιροσίμα/Ναγκασάκι) Τρούμαν, 
      – και για τις 7.000 βόμβες του Πούτιν, 
      – και για τις 1.000 ακόμα βόμβες που διαθέτουν οι Γαλλία, Βρετανία, Κίνα, Πακιστάν, Ινδία και φυσικά το λατρεμένο τους Ισραήλ.
    Φαντάζομαι, επίσης, ότι κάποια στιγμή θα φωνάξουν και ενάντια στην αποθήκευση αμερικανονατοικών πυρηνικών στην Ελλάδα. 

 Κάποια στιγμή. Κάποτε. Θα φωνάξουν. Τι; Όχι;

ΠΗΓΗ

Σύρος, 9/8/2026: Και στην Ερμούπολη πραγματοποιήθηκε αντιπολεμική συγκέντρωση ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία και εθνοκάθαρση από το Ισραήλ στην Παλαιστίνη (ΦΩΤΟς)

Πραγματοποιήθηκε χθες, Κυριακή 9 Αυγούστου, και στη Σύρο, όπως σε δεκάδες πόλεις σε όλη τη χώρα, συγκέντρωση ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία και εθνοκάθαρση από το Ισραήλ στην Παλαιστίνη. 

Πλήθος πολιτών συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Μιαούλη, μετά από κάλεσμα τριών εκπαιδευτικών σωματείων (διαβάστηκε στη συγκέντρωση από εκπρόσωπο των τριών σωματείων η σχετική ανακοίνωση), για να δηλώσουν και πάλι ότι στέκονται στο πλάι του δοκιμαζόμενου αλλά και αντιστεκόμενου Παλαιστινιακού λαού και να απαιτήσουν τη διακοπή κάθε είδους συνεργασίας της Ελλάδας με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.

Νάξος: Ένα χρόνο μετά, ανακινούν την ποινική έρευνα για τους ιδιοκτήτες της ταβέρνας «Αξιώτισσα» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Ανακινούν την ποινική έρευνα για τους ιδιοκτήτες της ταβέρνας «Αξιώτισσα»

Eνα χρόνο μετά από το γνωστό περιστατικό στην ταβέρνα «Αξιώτισσα» στη Νάξο, όπου βρετανοί σιωνιστές έσκισαν αυτοκόλλητα υπέρ της Παλαιστίνης, προκαλώντας την αντίδραση των ιδιοκτητών της ταβέρνας, και  στη συνέχεια προσπάθησαν να φύγουν χωρίς να πληρώσουν το λογαριασμό, η ιδιοκτήτρια της «Αξιώτισσας» καλείται στο πλαίσιο εισαγγελικής παραγγελίας, για να διερευνηθεί αν διέπραξε… έγκλημα του αντιρατσιστικού νόμου!

Το γεγονός ότι κρατούσαν την υπόθεση στο συρτάρι για περίπου ένα χρόνο και την ανασύρουν τώρα δεν είναι ασφαλώς τυχαία. Συνδέεται με τις κινητοποιήσεις που γίνονται σε διάφορους τουριστικούς προορισμούς ενάντια στην προκλητική παρουσία γενοκτόνων σιωνιστών που έρχονται με το γνωστό κρουαζιερόπλοιο.

Είναι μια γκροτέσκα κίνηση του μηχανισμού καταστολής, με εντολή της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τα ακροδεξιά γκεσέμια της οποίας πρωτοστατούν σε προβοκάτσιες μαζί με κάτι (αλήτες ρουφιάνους) δημοσιογράφους που βρίσκονται στο pay roll της σιωνιστικής πρεσβείας. Γκροτέσκα, φρικιαστική και γελοία  συνάμα.

Ας δώσουμε το λόγο στους ανθρώπους της «Αξιώτισσας» που δημοσίευσαν ένα κείμενο γεμάτο αξιοπρέπεια, ήθος και αισθήματα αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό (η έμφαση δική μας):

«Ζούμε στην εποχή των ορισμών, ή για την ακρίβεια των διαρκώς μεταβαλλόμενων επαναπροσδιορισμών. Ας πάρουμε για παράδειγμα την έννοια της δικαιοσύνης. Δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την επανόρθωση της αδικίας, αλλά με την διαχείρισή της. Και αυτό μας έχει στιγματίσει ως κοινωνία, την τελευταία μάλιστα περίοδο πολύ έντονα.

Εναν χρόνο μετά από το γνωστό περιστατικό με την παρέα των Βρετανοσιωνιστών, πού -κατά την πάγια πρακτική σε τέτοιες περιπτώσεις- θίχτηκαν επειδή ζητάμε να σταματήσει η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και μας κατηγόρησαν για αντισημιτισμό, μας θυμήθηκε και η Δικαιοσύνη και κληθήκαμε για κατάθεση στο αστυνομικό τμήμα Νάξου την επόμενη βδομάδα.

Για την ακρίβεια, μετά τις δηλώσεις του Σπυράδωνη και ακριβώς μια μέρα μετά τις παραινέσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Μαρινάκη, η εισαγγελία έσπευσε να κινήσει τη διαδικασία δικαστικής διερεύνησης των γεγονότων. Εμάς, βέβαια, μας κοινοποιήθηκε μερικές βδομάδες αργότερα. Έπρεπε να καταλαγιάσει πρώτα η δημοσιότητα γύρω από το θέμα, να κατακάτσει η συγκλονιστική αλληλεγγύη που εξέφρασαν άνθρωποι από όλο τον κόσμο, και φυσικά να μη σπιλωθεί η «ανεξαρτησία» της Δικαιοσύνης.

Δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε ότι η υπόθεση θα καταλήξει στο ακροατήριο, να δηλώσουμε όμως ότι έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη (Τέμπη, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, κλπ, κλπ). Βέβαια, μπορεί να είχε και κάποιο ενδιαφέρον (ανεκδοτολογικά μιλώντας) αν η Δικαιοσύνη είχε ενδιαφερθεί να διερευνήσει τις απειλές κακοποίησης, εμπρησμού και θανάτου που δεχτήκαμε μετά το γεγονός. Ή την κυβερνοεπίθεση που δεχτήκαμε δημόσια.

Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τη συγκυρία μέσα στην οποία διεξάγονται όλα αυτά. Η κλήτευση 13 διαδηλωτών από τις περσινές κινητοποιήσεις στη Σύρο ενάντια στην άφιξη του κρουαζιερόπλοιου με τους αδειούχους Ισραηλινούς στρατιώτες, είναι ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ της υποτέλειας της ελληνικής κυβέρνησης στο καθεστώς του Νετανιάχου.

Η στοιχειώδης νοημοσύνη δεν φαίνεται να παροικεί στα κεφάλια του ελληνικού πολιτικού προσωπικού, αλλιώς θα αντιλαμβάνονταν ότι είναι τουλάχιστον φαιδρό να στηρίζεις ένα κράτος που συστηματικά κατακουρελιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Ένα κράτος που διεξάγει κατακτητικό πόλεμο στο Νότιο Λίβανο, την απάνθρωπη κατοχή και τον εποικισμό της Παλαιστίνης, επιτίθεται κατά βούληση σε τρίτες χώρες όπως το Ιράν και ξεκινάει έναν παγκόσμιας εμβέλειας περιφερειακό πόλεμο με την εμπλοκή και της Αμερικής… Την ίδια στιγμή που το ελληνικό κράτος επικαλείται το διεθνές δίκαιο προκειμένου να θεωρείται παράνομη η κατοχή της Βόρειας Κύπρου από την Τουρκία, την ίδια ώρα, η Ελλάδα εξέλιξε το μακροχρόνιο φλερτ με το Ισραήλ σε γάμο.

Εντάξει, δεν χρειάζεται να είναι κανείς και πολιτικός Αϊνστάιν για να αντιληφθεί το χαντάκι και την κατάντια του να γίνεται η Ελλάδα ο στρατηγικός απόπατος του Νετανιάχου. Εδώ, το καταλαβαίνουμε κι οι ταβερνιάρηδες!

Μαθήματα πολιτικής αηδίας – Ενας ακόμα διασυρμός μιας πολύ σοβαρής υπόθεσης

 ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

Πριν από λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε πως δύο “τιτάνες” αριστείας της κυβέρνησης Μητσοτάκη ξεδίπλωσαν πάλι  – σε τέλειο συντονισμό πολιτικής ασπονδυλωσιάς – το διπλωματικό  τους ταλέντο.

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης και ο γραμματέας της Π.Ε. της Ν.Δ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης με δηλώσεις τους στην ακροδεξιά αμερικανική ιστοσελίδα  Breitbart News σκέφτηκαν πως είναι σε θέση να βάλουν και το δικό τους λιθαράκι στην υπόθεση των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Και κατάφεραν να γράψουν στην ιστορία της διεκδίκησης των κλεμμένων γλυπτών, άλλη μία σελίδα πραγματικής διπλωματικής και πολιτικής “φτήνιας”. 

Τις συγκεκριμένες  δηλώσεις επανέφερε η ιστοσελίδα με αφορμή νέο θέμα της για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο. 

Κι έτσι πληροφορηθήκαμε το  “μεγαλείο” των δύο πολιτικών ανδρών. 

Απογειώνοντας τις επικύψεις αφοσίωσης στον Ντ.Τραμπ σε προηγούμενες δηλώσεις του  ο Αδωνις Γεωργιάδης είχε πει στην εν λόγω ιστοσελίδα : “Είμαι απολύτως σίγουρος ότι ο πρόεδρος Τραμπ, ως ο φυσικός ηγέτης του Δυτικού κόσμου (…) θα μπορούσε να ασκήσει πίεση στη βρετανική κυβέρνηση ώστε να κάνει το σωστό»

 Και ο Κ. Κυρανάκης στο ίδιο πνεύμα και στο ίδιο ακροδεξιό Μέσο Ενημέρωσης, συμπλήρωσε τον Γεωργιάδη: “Πιστεύουμε ότι ο πρόεδρος Τραμπ ως πραγματικός ηγέτης της Δύσης έχει την ευκαιρία να αφήσει μια κληρονομιά που θα αντέξει στους αιώνες”. 

Κάπως έτσι αυτοί οι δύο “επιτελικοί” του Μητσοτάκη εγγράφονται στην ίδια ντροπιαστική σελίδα ευτελισμού μιας πολύ σοβαρής υπόθεσης που είχε ανοίξει  ο Κ. Σημίτης το 2003, όταν παρακλητικά ως πρωθυπουργός, μετέτρεπε τη διεκδίκηση σε εκλογικό σωσίβιο και ζητούσε από τον Βρετανό Πρωθυπουργός Τ. Μπλέρ να πει κάτι καλό για την Επιστροφή των Μαρμάρων, επειδή “έχουμε και εκλογές”. 

Κάνοντας μία σύντομη αναδρομή, το δίκαιο αίτημα και η αυτονόητη απαίτηση της επιστροφής των Γλυπτών, στην πρόσφατη ελληνική πολιτική ιστορία έχει καταγραφεί ως εξής:

• Ως  κολυμβήθρα του Σιλωάμ και εκλογικό σωσίβιο, με παρακλητικούς όρους και μάλιστα προς έναν άλλο πρωθυπουργό. Ο περίφημος διάλογος, το μακρινό 2003 μεταξύ του Κ. Σημίτη και του Τ. Μπλερ,  20 χρόνια μετά έχει πλέον πάρει τη θέση του στην ιστορία των κυβερνητικών χειρισμών για την διεκδίκηση των Γλυπτών. 

• Ως χολυγουντιανό σώου, το 2014, επί κυβέρνησης Αντ. Σαμαρά και πρωταγωνίστρια την Αμάλ Αλαμουντίν  από το οποίο εκτός από κάποια εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ προς το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε η εν λόγω νομικός, δεν άφησε τίποτα ως παρακαταθήκη και πλεονέκτημα διεκδίκησης. Αντίθετα, μπέρδεψε και συσκότισε σχετικά με το ενδεχόμενο της δικαστικής οδού, κάτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούνταν απορριπτέο και εξακολουθεί να είναι.  

• Ως πεδίο άσκησης πολιτιστικής πολιτικής υποτέλειας, αφού το 2002 και 2003 με υπουργό Πολιτισμού τον Ευ. Βενιζέλο, το 2006 με υπουργό Πολιτισμού τον Γ. Βουλγαράκη, το 2010 με υπουργό Πολιτισμού τον Π. Γερουλάνο έμπαινε κατ’ επανάληψη στη συζήτηση με διάφορα γλωσσολογικά τερτίπια και φιοριτούρες η λύση του “μακροχρόνιου δανεισμού”, της “ανταπόδοσης”, της “φιλικής και συναινετικής λύσης”, της δημιουργίας “παραρτήματος” του Βρετανικού Μουσείου στο Μουσείο της Ακρόπολης!

• Επί κυβέρνησης  Κυριάκου Μητσοτάκη, όμως, προστέθηκε  ένα νέο στοιχείο. Αυτό του προσωπικού χειρισμού και των εν κρυπτώ συναντήσεων  με τον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, διαπνεόμενος πιθανόν από φαντασιώσεις μελλοντικής αποθέωσης και βάζοντας ξανά στο τραπέζι το θέμα του “δανεισμού” αυτών που ανήκουν στον ελληνικό λαό και στο ίδιο το μνημείο και χρησιμοποιώντας όρους όπως “διευθέτηση”! Μάλιστα, η ακατανίκητη επιθυμία να επιτύχει αυτοκρατορικό δοξασμό, ευτελίζοντας τους όρους της διεκδίκησης των κλεμμένων γλυπτών, προκάλεσε μέχρι και διπλωματικό επεισόδιο με τον τότε ομόλογό του Ρίσι Σούνκα.   Εδώ και εδώ διαβάστε αναλυτικότερα.

• Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί αυτό το αδιανόητο κρεσέντο υποτέλειας στον Ντ. Τραμπ,  από τον Αδ. Γεωργιάδη και τον Κ. Κυρανακή, βάζοντας στην υπόθεση των Γλυπτών ένα ακόμα παρακαλετό συνοδευμένο από υμνολογίες στον φασίστα αστοιχείωτο ¨πλανητάρχη”. 

  Συνοψίζοντας: Η κατρακύλα που ξεκίνησε με το πρωτοφανές διπλωματικό παρακαλετό του Κ. Σημίτη κύλισε και κατέληξε στην αηδία και την γλίτσα της αποθέωσης του Ντ. Τραμπ (το λένε και “γλείψιμο). 

  Δηλαδή, ένας κατήφορος, που στο πίσω του μέρος υποκρύπτει την τέλεια απαξίωση και τον πλήρη εκχυδαϊσμό ενός εθνικού ζητήματος διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς,  το οποίο καταντάει άσκηση δουλοφροσύνης των αμερικανοτσολιάδων προς τον… “ηγέτη” τους. 

  Ετσι κάθε φορά που λέμε δεν έχει πιο κάτω, συμβαίνει κάτι, ξεστομίζουν κάτι και μας αποδεικνύουν πως “ΝΑΙ”… το βαρέλι δεν έχει πάτο… έχει και πιο κάτω. 

  ΠΗΓΗ 

  - ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

  Γεωργιάδης, Κυρανάκης και ΜΜΕ ξεπλένουν το ναζιστικό Breitbart News

Νερό: Εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας και παραπλάνησης της κοινής γνώμης

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Νερό: εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας

Η ψήφιση του νομοσχεδίου για την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του νερού στηρίχτηκε σε μια μεγάλη εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας και παραπλάνησης της κοινής γνώμης

 Γιάννης Μυλόπουλος

Η ψήφιση του νομοσχεδίου για την εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση του νερού στηρίχτηκε σε μια μεγάλη εκστρατεία παραποίησης της αλήθειας και παραπλάνησης της κοινής γνώμης. Ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος προσπάθησε να παραπλανήσει, διαβεβαιώνοντας ότι στόχος του νομοθετήματος δεν είναι η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση του νερού.

Η μεταφορά, όμως, των αρμοδιοτήτων και της περιουσίας των Δημοτικών Επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης από τους δήμους σε Ανώνυμες Εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, στην ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, στους μετόχους των οποίων, μάλιστα, συμπεριλαμβάνονται μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που εποφθαλμιούν τα φαραωνικά έργα που το νομοθέτημα περιγράφει, είναι ο ορισμός της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού.

Αν η κυβέρνηση ήθελε να υλοποιήσει όσα επικοινωνιακά εξαγγέλλει, ότι, δηλαδή, το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, τότε οι αρμοδιότητες και η περιουσία των ΔΕΥΑ έπρεπε να παραμείνουν στους δήμους. Και αν, όπως ειπώθηκε, οι ΔΕΥΑ αδυνατούν να υλοποιήσουν την αποστολή τους, τότε η Πολιτεία όφειλε να τις ενισχύσει με πόρους και προσωπικό και όχι να τις καταργήσει.

Το παράδειγμα της Ευρώπης, άλλωστε, είναι πρόσφατο και διδακτικό. Εκατοντάδες ευρωπαϊκές πόλεις σε Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία κ.λπ. καταγράφεται ότι επανέφεραν την ιδιωτικοποιημένη ύδρευση στην ευθύνη των δήμων, λόγω δραματικής αύξησης των τιμολογίων και μεγάλης επιδείνωσης των υπηρεσιών και της συντήρησης.

Ενα δεύτερο πεδίο παραποίησης της αλήθειας είναι αυτό που αφορά τον επείγοντα χαρακτήρα τής, καθ’ υπέρβαση της νομιμότητας, απευθείας ανάθεσης των έργων που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπίσουν τη λειψυδρία.

Θα είχε δίκιο η κυβέρνηση ως προς τις επείγουσες διαδικασίες, αν η λειψυδρία ήταν το αποτέλεσμα ενός εξαιρετικά ακραίου μετεωρολογικού φαινομένου. Ομως η κλιματική αλλαγή στη δική μας περιοχή της Μεσογείου δεν φέρνει μόνο περιόδους ξηρασίας, αλλά αλληλουχία ξηρών και υγρών περιόδων. Οπότε το ζητούμενο δεν είναι μόνο η εκμετάλλευση νέων αποθεμάτων νερού με νέα υδραυλικά έργα, αλλά, αντίθετα, η εκπόνηση μιας βιώσιμης πολιτικής για την προσαρμογή της χώρας στη νέα κλιματική πραγματικότητα. Η οποία μόνο αιφνιδιαστικά δεν ενέσκηψε…

Παραβιάζονται, έτσι, όλες οι αρχές της βιώσιμης διαχείρισης του νερού. Σύμφωνα με τις οποίες:

1. Το πρόβλημα της λειψυδρίας δεν είναι συνέπεια ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά αποτέλεσμα της μακροχρόνιας διατάραξης των ισοζυγίων προσφοράς και ζήτησης του νερού στις λεκάνες απορροής.

2. Τα αρνητικά ισοζύγια δεν αντιμετωπίζονται με μονόπλευρα έργα διαχείρισης της προσφοράς του νερού, αλλά με συνδυασμένες πολιτικές με έμφαση στη διαχείριση της ζήτησης του νερού. Δηλαδή στην εξοικονόμηση ενός φυσικού αγαθού σε ανεπάρκεια.

3. Ο εξαπλασιασμός της ζήτησης του νερού τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρο τον κόσμο δεν οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού, ο οποίος, άλλωστε, μόλις διπλασιάστηκε, αλλά στην απουσία βιώσιμων πολιτικών διαχείρισης της ζήτησης του νερού.

Αν, λοιπόν, το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές ως προς τις προθέσεις αντιμετώπισης της λειψυδρίας, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές και έργα εξοικονόμησης νερού κατά προτεραιότητα στον αγροτικό τομέα, όπου καταναλώνεται το 85% του νερού ετησίως.

Ομως η μεγάλη ευκαιρία των 36 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης χάθηκε χωρίς να εκσυγχρονιστεί ο πρωτογενής τομέας με νέα εγγειοβελτιωτικά έργα. Και ακόμη, αν το νομοθέτημα ήταν ειλικρινές, θα έπρεπε να προβλέπει πολιτικές αντιμετώπισης του υπερτουρισμού, προκειμένου να επανέλθει η ζήτηση σε νερό στις τουριστικές περιοχές εντός ορίων φέρουσας ικανότητας των υδατικών αποθεμάτων.

Πόσο σύμπτωση είναι συνεπώς το γεγονός ότι το νομοθέτημα δεν ασχολείται καθόλου με τα μεγάλα ζητήματα της βιώσιμης διαχείρισης του νερού, αλλά εστιάζει στην κατάργηση των ΔΕΥΑ και στην κατασκευή μεγάλων και περιβαλλοντικά καταστροφικών έργων εκτροπής ποταμών από εισηγμένες Α.Ε.;

ΠΗΓΗ 

Σκάνδαλο υποκλοπών: Η σαπίλα στην καρδιά της Ελλάδας –και της “δικαιοσύνης” της– είναι πλέον σε κοινή θέα

Thanasis Kampagiannis

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ε. Μπακέλας απέρριψε τέσσερα αιτήματα ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, η οποία θυμίζουμε ότι παραμένει στο αρχείο με ενέργειες του προηγούμενου Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κ. Τζαβέλλα παρά την περί του αντιθέτου απόφαση του πρωτοδίκη του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας με σύμφωνη πρόταση του εισαγγελέα που αιτήθηκαν την περαιτέρω διερεύνηση. Δεν θα αναφερθώ στα εμπεριστατωμένα αιτήματα του συναδέλφου Ζαχαρία Κεσσέ που έχει ήδη προχωρήσει σε δημόσια ανάρτηση. Αναφέρομαι μόνο στο αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά που μετά από πολύχρονη σιωπή (η οποία ούτε ξεχνιέται ούτε παραγράφεται) προσήλθε στον Άρειο Πάγο και αιτήθηκε τη διερεύνηση της σε βάρος του παρακολούθησης με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.

Κι όμως, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είπε όχι σε έναν πρώην Πρωθυπουργό που δήλωσε το προφανές: ότι η παρακολούθηση του κινητού τηλεφώνου ενός πρώην Πρωθυπουργού – με πιθανούς δράστες άτομα που συνδέονται με ξένο κράτος – αποτελεί ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ επαρκέστατη ένδειξη τέλεσης ακόμα και του κακουργήματος της κατασκοπείας. Θυμίζουμε ότι οι εισαγγελικές αρχές της χώρας ανέσυραν από το αρχείο τη δικογραφία της υπόθεσης της Μαρφίν με ένα ανώνυμο email και μόνο...

Ως παρακράτος ορίστηκε στην ελληνική ιστορία εκείνο το κομμάτι του κράτους που, ιδίως στη μετεμφυλιακη Ελλάδα, λειτουργούσε και εγκληματούσε υπεράνω του νόμου, θωρακισμένο από την επίσημη πολιτεία και από την πολιτική απόφαση του άρχοντος συγκροτηματος εξουσίας ότι κάποιους μηχανισμούς δεν μπορεί τίποτα και κανένας να τους ελέγξει. Χρειάστηκε η Χούντα και ο ακρωτηριασμός της Κύπρου, μαζί βέβαια με τη Μεταπολίτευση, για να ξηλωθεί αυτός ο πολυπλόκαμος μηχανισμός.

Κι όμως να που σήμερα επιστρέφουμε στο σημείο μηδέν. Το παρακράτος που παρακολουθούσε πρώην πρωθυπουργούς, υπουργούς, στρατηγούς, εισαγγελείς, αρχηγούς κομμάτων και δημοσιογράφους, καταφέρνει να στέκει ανέγγιχτο, όσο και αν χρειάστηκε να φάνε κάποιοι τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό. Η υπόθεση των υποκλοπών είναι η καλύτερη και η οριστικότερη απόδειξη απέναντι στις κοινότοπες δηλώσεις ότι “η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου”.

Δεν είναι. Η φράση σε εκείνο το δημοσίευμα των New York Times το 2022 παραμένει η ακριβέστερη σύνοψη: η σαπίλα στην καρδιά της Ελλάδας – και της “δικαιοσύνης” της, προσθέτουμε εμείς – είναι πλέον σε κοινή θέα.

 

***

Σκάνδαλο υποκλοπών: Αποδόμηση της Ένωσης Εισαγγελέων από τον Κεσσέ – «Θα μας εξηγήσουν πόσο ανεπηρέαστοι είναι;»

Επτά ερωτήσεις προς την Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδας απηύθυνε ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές αφότου το συλλογικό όργανο των εισαγγελέων καταφέρθηκε ενάντια σε δημοσιεύματα και δημόσιες τοποθετήσεις που... «υπερβαίνουν τα όρια της θεμιτής κριτικής».

Σύρος, Κυριακή 9 Αυγούστου 2026: Κάλεσμα από τρία εκπαιδευτικά σωματεία στην αντιπολεμική συγκέντρωση στην πλατεία Μιαούλη, ώρα 19:00, στα πλαίσια της πανελλαδικής ημέρας δράσης ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη

  

9 Αυγούστου 2026: Συμμετέχουμε στην Πανελλαδική ημέρα δράσης ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη

Περισσότερες από 1000 μέρες γενοκτονίας συμπληρώνονται στη Γάζα. Εκεί όπου, παρά την λεγόμενη «εκεχειρία», το Ισραήλ συνεχίζει τον αποκλεισμό, την κατοχή, την καταστροφή, τους βομβαρδισμούς, και τις δολοφονίες παιδιών και αμάχων. Ταυτόχρονα, στη Δυτική Όχθη, το έγκλημα επεκτείνεται με καθημερινές επιθέσεις σιωνιστών εποίκων που κλέβουν τη γη των Παλαιστινίων, ξεριζώνουν τις ελιές τους και στήνουν νέους παράνομους οικισμούς. Όσοι δεν εκδιώκονται από τα σπίτια τους, φυλακίζονται: περισσότεροι από 9.500 παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι, ανάμεσά τους 400 παιδιά, κρατούνται ακόμα και σήμερα στα ισραηλινά κελιά και απειλούνται πλέον με θανατική ποινή.

Το ελληνικό κράτος είναι συνένοχο.

• Μέσω της Golden Visa και του real estate, η Ελλάδα μετατρέπεται σε ασφαλές καταφύγιο για τα ισραηλινά κεφάλαια. Ξεπουλάνε τις γειτονιές μας την ώρα που οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες δεν βρίσκουμε σπίτι να μείνουμε. Και το πιο εξοργιστικό: χρησιμοποιούν τη χώρα ως τουριστικό θέρετρο χαλάρωσης για τους δολοφόνους στρατιώτες του IDF, που έρχονται στα νησιά μας να ξεδώσουν αφού πρώτα έχουν ρημάξει ολόκληρες πόλεις.

• Χρηματοδοτεί αυτήν τη γενοκτονία με 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ από τους φόρους μας. Λεφτά που λείπουν από την υγεία και την παιδεία γίνονται ενέσεις ρευστότητας στο κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ: 1,8 δις στην Elbit Systems με την παραχώρηση της αεροπορικής βάσης στην Καλαμάτα, 650 εκατομμύρια για τα επιθετικά συστήματα PULS, 370 εκατομμύρια για τους πυραύλους SPIKE, 3 δις για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Όλα αυτά στο όνομα μιας δήθεν «ασφάλειας», τη στιγμή που το Ισραήλ αποδεικνύεται η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη.

• Η κυβέρνηση μετατρέπει τη Σούδα και τις υπόλοιπες ελληνικές βάσεις σε κέντρα υποστήριξης για τα πολεμικά σχέδια των Τραμπ-Νετανιάχου. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να στέλνουν ελληνικές φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα και πυραύλους Patriot στη Σαουδική Αραβία. Μας μπλέκουν σε έναν πόλεμο στη Δυτική Ασία που δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα του λαού μας. Ως εδώ!

Δεν θα επιτρέψουμε ο τόπος μας να γίνει το παραθεριστικό κέντρο των αυτουργών της γενοκτονίας. Ο ελληνικός λαός ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει κατοχή, φασισμός και λιμός. Γι’ αυτό και στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού που αντιστέκεται ηρωικά εδώ και δεκαετίες απέναντι σε ένα κράτος-απαρτχάιντ, απέναντι στην εθνοκάθαρση και τον αφανισμό.

Η κυβέρνηση των pushback και των στρατοπέδων συγκέντρωσης προσφύγων επιχειρεί να ποινικοποιήσει την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, επικαλούμενη κατά το δοκούν τον αντιρατσιστικό νόμο περί δήθεν «αντισημιτισμού». Δεν θα τους περάσει.

Στις 9 Αυγούστου, τα νησιά, τα βουνά και οι πόλεις μας θα γεμίσουν ξανά με παλαιστινιακές σημαίες και συνθήματα. Κόντρα στην κυβέρνηση που στηρίζει τον θάνατο και την καταστροφή, εμείς διαλέγουμε πλευρά με τη ζωή και την αντίσταση.

• Κανένα ασφαλές καταφύγιο για υπόλογους εγκλημάτων πολέμου.

• Επαναφορά της υποχρέωσης έκδοσης βίζας για τους Ισραηλινούς πολίτες που εισέρχονται στην Ελλάδα, ώστε να καθίσταται δυνατός ο ουσιαστικός έλεγχος των αφίξεων.

• Έλεγχος όλων των Ισραηλινών στρατιωτικών, εφέδρων και κάθε προσώπου για το οποίο υπάρχουν εύλογες υπόνοιες συμμετοχής σε εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ή στη γενοκτονία στη Γάζα, με αξιοποίηση της εθνικής και της οικουμενικής δικαιοδοσίας, σύμφωνα με τις συστάσεις των αρμόδιων οργάνων του ΟΗΕ. 

• Διακοπή κάθε στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ.

• Επιβολή πλήρους εμπάργκο όπλων. Κυρώσεις στο ισραηλινό καθεστώς απαρτχάιντ.

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας

Κυριακή 9 Αυγούστου πλατεία Μιαούλη 19:00

• ΕΛΜΕ Α' Κυκλάδων

• ΣΕΕΠΕΑ (Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής) Νοτ. Αιγαίου

• ΠΕΣΕΚ, παράρτημα Κυκλάδων

Σύρος: Πρόσκληση της KYKLart στο SEMINA, το έργο του 3ου COMMON GROUND Art & Nature Residency, Δευτέρα 10 Αυγούστου, στις 19:15, στον Άγιο Κυριάκο, στο Δανακό

 

Σύρος, 7 Αυγούστου 2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ|

Θέμα: Η KYKLart παρουσιάζει το SEMINA,

το έργο του 3ου COMMON GROUND Art & Nature Residency

Τη Δευτέρα 10 Αυγούστου, στις 19:15, η KYKLart σας προσκαλεί στον Άγιο Κυριάκο, στον Δανακό, στο SEMINA, μια site-specific περφόρμανς που συνδυάζει χορό, ζωγραφική, κατασκευή και μουσική.

Οι φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες Πηνελόπη Μωρούτ και Giacomo Dominici, σε μία λογική open studio / work in progress, θα μοιραστούν με το κοινό την καλλιτεχνική έρευνα που ανέπτυξαν στο πλαίσιο του 3ου COMMON GROUND Art & Nature Residency, αντλώντας έμπνευση από το φυσικό και πολιτισμικό τοπίο του νησιού.

Σημείο συνάντησης: Άγιος Κυριάκος, Δανακός
https://maps.app.goo.gl/ZiQQ7U7iwTtyVypcA

Η δράση

Όπως η φύση θυμάται μέσα από κύκλους και ρυθμούς, έτσι και ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται μέσα από ιστορίες και παραδόσεις. Το SEMINA διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, την αφήγηση, το νερό και τον τόπο.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής φιλοξενίας, οι δύο καλλιτέχνες αναζήτησαν τις πηγές του νερού στις ιστορίες του συριανού τοπίου, στα μοτίβα της νησιώτικης φύσης και στους ανθρώπους της. Μας προσκαλούν να θυμηθούμε ιστορίες μέσα από τη σύνδεση με τη φύση και να δούμε τί μπορεί να γεννήσουν οι νέοι σπόροι μέσα από τη σύμπραξη χορού, ζωγραφικής, κατασκευής, μουσικής.

Οι φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες

Πηνελόπη Μωρούτ

Η Πηνελόπη Μωρούτ είναι Ελληνίδα διαθεματική χορεύτρια, χορογράφος, σκηνογράφος και ιδρύτρια της ομάδας CROSS IMPACT. Το έργο της κινείται στο σημείο συνάντησης της χορογραφίας, της περφόρμανς, των εικαστικών τεχνών και του χωρικού σχεδιασμού, δημιουργώντας υβριδικές παραστάσεις μέσα από ένα κινηματογραφικό βλέμμα. Παράλληλα, διδάσκει τη μεθοδολογία κίνησής της Sculpting Body-Images, διερευνώντας το σώμα ως τόπο φαντασίας, σύνθεσης και αφήγησης.

Giacomo Dominici

Ο Giacomo Dominici είναι Ιταλός δημιουργός θεάτρου, κουκλοπαίκτης και εικαστικός καλλιτέχνης με έδρα την Ελλάδα. Η πρακτική του συνδυάζει το θέατρο αντικειμένων και κούκλας, την περφόρμανς, το σχέδιο και τη σκηνογραφία, διερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο σώματα, αντικείμενα και ίχνη δημιουργούν νόημα στον χώρο. Μέσα από παραστάσεις, site-specific δράσεις και εκπαιδευτικά πρότζεκτ αναπτύσσει μια ενσώματη προσέγγιση που βασίζεται στη συλλογική εμπειρία και τη φαντασία.

----

Σχετικά με την KYKLart

Η KYKLart δημιουργήθηκε με στόχο να φέρει σε δημιουργικό διάλογο την τέχνη, τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες των Κυκλάδων. Μέσα από εικαστικές διαδρομές, περιπάτους, καλλιτεχνικές παρεμβάσεις και συμμετοχικές δράσεις, επιδιώκει να αναδείξει νέους τρόπους σύνδεσης με τον τόπο, με σεβασμό στο περιβάλλον και έμφαση στη συνύπαρξη, τη βιωσιμότητα και τη συλλογική, διαδραστική εμπειρία.

Περισσότερες πληροφορίες

KYKLart Website
Facebook
Instagram

Επικοινωνία

kyklart.gr@gmail.com