«Εξοικονόμησαν»14 ευρώ τον χρόνο για κάθε πολίτη και πανηγυρίζουν - Η πραγματικότητα γκρεμίζει το «success story» της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Unsplash

«Εξοικονόμησαν»14 ευρώ τον χρόνο για κάθε πολίτη και πανηγυρίζουν

Η πραγματικότητα γκρεμίζει το «success story» της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

 Τζώρτζης Ρούσσος

Η ελληνική κοινωνία σαρώνεται απ’ άκρου εις άκρον από την αισχροκέρδεια των καρτέλ. Τα νοικοκυριά γονατίζουν μπροστά στα ράφια των σουπερμάρκετ και κινδυνεύουν με εγκεφαλικό όταν ανοίγουν τους λογαριασμούς ρεύματος και πληρώνουν για τη βενζίνη στο όχημά τους. Οσο για τα μικρομάγαζα; Βουλιάζουν από τη φορομπηχτική πολιτική του τεκμαρτού φόρου του Κωστή Χατζηδάκη, τα τεράστια λειτουργικά κόστη και την κατακρήμνιση της αγοραστικής δύναμης που έχει καταστήσει την ελληνική κοινωνία τη φτωχότερη μαζί με τη βουλγαρική στην ΕΕ των 27. Οπως έχει παραδεχτεί η Τράπεζα της Ελλάδος, το εισόδημα φτάνει στα νοικοκυριά για τις 18-23 ημέρες του μήνα. Την ίδια ώρα το ΙΟΒΕ εκτιμά ότι το 73% των νοικοκυριών έχει γονατίσει από την κρίση του κόστους ζωής.

Αυτή τη δυστοπική περίοδο για την ελληνική κοινωνία βρήκε η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού για να στρεβλώσει την πραγματικότητα και να δώσει «εξέδρα πανηγυριών» στα συστημικά ΜΜΕ. Κατ’ ουσίαν η Επιτροπή επέλεξε να εμφανιστεί ως δημόσιος απολογητής μιας υποτιθέμενης επιτυχίας, εκδίδοντας μια ανακοίνωση που προκαλεί το κοινό αίσθημα. Η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως «παράσημο» ένα θεωρητικό, υπολογιστικό όφελος ύψους 714,27 εκατ. ευρώ για την περίοδο 2021-25 δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απέλπιδα πολιτική επιχείρηση στήριξης των αισχρών κυβερνητικών πεπραγμένων σε βάρος της κοινωνίας για να φουσκώσει φορομπηχτικά το ΑΕΠ. 

Εν μέσω προεκλογικής περιόδου και με την εκλογική δύναμη της ΝΔ να βουλιάζει, η επικοινωνιακή διαχείριση της ακρίβειας από το Μέγαρο Μαξίμου έχει περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο: αυτό της κατασκευής εικονικών θριάμβων. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αντί να λειτουργεί ως ανεξάρτητος, αδέκαστος φρουρός της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς και να σπάει τα τραστ, μετατρέπεται σε βραχίονα παραγωγής στατιστικών ψευδαισθήσεων. Το περίφημο αυτό «success story» καταρρέει αμέσως μόλις τα νούμερα τεθούν υπό το πρίσμα της πραγματικής οικονομικής ανάλυσης.

Η αλήθεια είναι ότι τα καρτέλ στην Ελλάδα όχι μόνο δεν πτοούνται από τις τρέχουσες παρεμβάσεις, αλλά έχουν βρει το ιδανικό περιβάλλον για να διευρύνουν τα περιθώρια κέρδους τους, πτωχεύοντας τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Την ίδια ώρα ο πολλαπλώς αποτυχημένος υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος πανηγυρίζει γιατί με «συμφωνία κυρίων» πάγωσαν σε πολύ υψηλές τιμές 2.000 κωδικούς προϊόντων.

Η αριθμητική της εξαπάτησης

Ο κεντρικός ισχυρισμός που κυβέρνηση και Επιτροπή Ανταγωνισμού προβάλλουν με τόση έπαρση είναι το συνολικό «όφελος» των 714 εκατ. ευρώ, που σε βάθος πενταετίας μεταφράζεται σε περίπου 143 εκατ. ευρώ ετησίως. Σε μια οικονομία όπως η ελληνική, όπου το ΑΕΠ πλέον ξεπερνά τα 240 δισ. ευρώ, το ετήσιο αυτό ποσό αντιστοιχεί στο προκλητικό… 0,06% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μέγεθος στατιστικά αμελητέο, σταγόνα στον ωκεανό της εγχώριας οικονομικής δραστηριότητας. Το γεγονός ότι μια κρατική αρχή και η πολιτική ηγεσία πανηγυρίζουν για μια παρέμβαση που επηρεάζει μόλις έξι εκατοστά της ποσοστιαίας μονάδας της οικονομίας αποδεικνύει το μέγεθος της πολιτικής ένδειας και της ανάγκης για κατασκευή θετικών ειδήσεων. 

Ακόμη πιο αποκαλυπτική –και ταυτόχρονα προσβλητική για τον πολίτη– είναι η αναγωγή αυτού του ποσού σε ατομικό επίπεδο. Αν διαιρέσουμε τα 143 εκατ. ευρώ του ετήσιου οφέλους με τα 10,4 εκατ. των κατοίκων της χώρας, το αποτέλεσμα είναι περίπου 13 με 14 ευρώ ανά πολίτη ετησίως. Αν το δούμε σε επίπεδο νοικοκυριού, μιλάμε για μια υποτιθέμενη εξοικονόμηση της τάξης των 30 με 35 ευρώ τον χρόνο. Την ίδια ακριβώς περίοδο, η πραγματική, αμείλικτη ακρίβεια κατατρώγει τα εισοδήματα με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, της Eurostat και της Τράπεζας της Ελλάδος για την περίοδο 2020-26, οι επιβαρύνσεις που υπέστησαν τα ελληνικά νοικοκυριά είναι εφιαλτικές:

Απόλυση Κιμπουρόπουλου από την Εφ.Συν: Σημείο τομής στα Μέσα – του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τον Γιάννη Κιμπουρόπουλο δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Δεκαετίες όμως διαβάζω προσεκτικά τις στήλες του στα διάφορα Μέσα όπου εργάστηκε. Η πρωτοτυπία των θεμάτων που έθιγε, το στυλ του και πάνω απ’ όλα η ριζοσπαστική του οπτική, συχνά απροσδόκητη με ένα στοιχείο έκπληξης χωρίς ποτέ να γίνεται διδακτική, τον κατέτασσε τον στους σπουδαιότερους Έλληνες δημοσιογράφους, που τιμούσαν και βάθαιναν την κριτική σκέψη με την δουλειά και την έρευνά τους.

Υπό αυτό το πρίσμα η λογοκρισία που υπέστη από τη νέα ιδιοκτησία της Εφημερίδας των Συντακτών, συμφερόντων Μελισσανίδη, είναι καθαρά πολιτική και σκοπό έχει να οδηγήσει στην σιωπή μια φωνή η οποία παρεμβαίνοντας στην καθημερινότητα αποκαλύπτει οικονομικά εγκλήματα σε βάρος της κοινωνίας. Το ζητούμενο είναι δημοσιογραφία κατά παραγγελία των ολιγαρχών που θα διαμορφώνει μια δημόσια σφαίρα, με βάση τις δικές τους οικονομικές και πολιτικές επιλογές.

Η λογοκρισία και η απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου αποδεικνύεται σημείο τομής στην ελληνική δημοσιογραφία για έναν ακόμη λόγο. Ο Τύπος στη χώρα μας για λόγους κυρίως ιστορικούς, που σχετίζονται τόσο με τον κοινωνικό ριζοσπαστισμό όσο και με επί μέρους συμφέροντα, επιδιώξεις, συμμαχίες της αστικής μας τάξης, επεδείκνυε μια ασυνήθιστη για τα διεθνή δεδομένα ανεκτικότητα απέναντι στην Αριστερά. Οι αριστερές απόψεις στις εφημερίδες και άλλα Μέσα συχνά ήταν ευπρόσδεκτες από την ιδιοκτησία επειδή επιπλέον είχαν το δικό τους κοινό, συχνά μάλιστα απαιτητικό, κι επέτρεπαν στο Μέσο να διεισδύσει σε ένα ευρύτερο πολιτικό ακροατήριο, στη δε αστική τάξη να αναπτύσσει τη δική της διαβρωτική παρέμβαση.

Οι εποχές άλλαξαν, καινούργια τζάκια πήραν την σκυτάλη στην αστική τάξη και ο κοινωνικός ριζοσπαστισμός άλλαξε περιεχόμενο και προσανατολισμό. Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος αποτέλεσε τον αντικατοπτρισμό στα Μέσα των νέων ορίων που θέτει η σύγχρονη αστική τάξη (αποτελούμενη κυρίως από ολιγάρχες της ενέργειας με πρωτοφανή σχέση εξάρτησης από τις ΗΠΑ) απέναντι στην διαφορετική άποψη. Δηλαδή, αναδεικνύει τον βαθύ αυταρχισμό που την χαρακτηρίζει, σε πλήρη αναλογία με τον αυταρχισμό στους χώρους εργασίας, το πολιτικό σύστημα, τα συλλογικά δικαιώματα κ.α.

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ EFOOD ΣΤΙΣ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ (19.00-00.00) - "ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ, ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ"

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ EFOOD

Π. Αττικής

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ EFOOD – 19 ΙΟΥΛΙΟΥ (19.00-00.00). ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ, ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: KFC Αμπελοκήπων - 19.30 (Κηφισίας&Αλεξάνδρας)

Στη Γενική Συνέλευση της 22ης Ιουνίου αποφασίσαμε τη συνέχιση και την κλιμάκωση των αγωνιστικών μας κινητοποιήσεων με σχέδιο, διάρκεια και προοπτική. Επόμενος σταθμός είναι η στάση εργασίας της Κυριακής 19 Ιουλίου, από τις 19:00 έως τις 00:00, την ώρα που διεξάγεται ο τελικός του Μουντιάλ.

Επιλέγουμε συνειδητά μια ημέρα με αυξημένη εμπορική κίνηση. Γιατί όταν η εταιρεία σχεδιάζει να αυξήσει τα κέρδη της, εμείς υπενθυμίζουμε ότι τίποτα δεν κινείται χωρίς εμάς, από τον δρόμο, τα γραφεία, τις αποθήκες μέχρι και τα efood market. Στόχος μας είναι οι κινητοποιήσεις να αποκτήσουν πανελλαδικό χαρακτήρα και να συντονιστούν με τα υπόλοιπα σωματεία του κλάδου.

Η Efood εξακολουθεί να αρνείται την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, ακόμα και μετά την προσφυγή μας στον ΟΜΕΔ και την συμβιβαστική πρόταση του μεσολαβητή για υπογραφή συλλογικής σύμβασης. Την ίδια στιγμή επιμένει στο μοντέλο πλειστηριασμών, συμπιέζοντας προς τα κάτω τις αμοιβές, μας αφήνει χωρίς ουσιαστική προστασία ενώ οι τιμές στα βασικά αγαθά, ενοίκια, καύσιμα αυξάνονται ταχύτατα.

Επεκτείνει το καθεστώς των εργολάβων/στολαρχών, δημιουργώντας συνθήκες εκβιασμού και ανασφάλειας, ιδιαίτερα για τους μετανάστες συναδέλφους μας που δε φταίνε σε τίποτα για τις πολιτικές των εταιριών και του κράτους. Επιπρόσθετα, αξιοποιεί τις μαζικές προσλήψεις για να υπονομεύει τις κινητοποιήσεις και να ενισχύει την απεργοσπασία μέσω πρόσκαιρων μπόνους.

Παράλληλα, στα γραφεία επιχειρεί να επιβάλει την επταήμερη εργασία αξιοποιώντας το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, ενώ στα efood market η εντατικοποίηση της δουλειάς γίνεται καθημερινότητα, με αυξανόμενες απαιτήσεις και πίεση στους εργαζόμενους. Αντί να επενδύει σε αξιοπρεπείς όρους εργασίας και ουσιαστική προστασία του προσωπικού της, επιλέγει να μετακυλίει το κόστος στους εργαζόμενους και να αντιμετωπίζει τις συλλογικές μας διεκδικήσεις ως εμπόδιο στα κέρδη της.

Την ίδια στιγμή, εμείς εργαζόμαστε μέσα στον καύσωνα, με αυξημένους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλειά μας. Απαιτούμε να μπαίνει πάνω από τα κέρδη η ανθρώπινη ζωή: να διακόπτεται η λειτουργία της εφαρμογής σε ακραίες συνθήκες καύσωνα με πλήρη καταβολή των αμοιβών των προκαθορισμένων slots, να υπάρχουν επαρκή διαλείμματα, χώροι ξεκούρασης και διάθεση νερών στα Efood Market.

Η κλιμάκωση των κινητοποιήσεών μας δεν είναι αποσπασματική. Η απόφαση εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο κλιμάκωσης. Μέχρι το τέλος του έτους, οπότε αναμένεται να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο η ευρωπαϊκή οδηγία για την εργασία στις ψηφιακές πλατφόρμες, θα αξιοποιήσουμε κάθε διαθέσιμο μέσο ώστε να αποτυπωθούν οι διεκδικήσεις μας. Θα παρέμβουμε θεσμικά, με την κατάθεση υπομνήματος και συγκεκριμένων προτάσεων προς το Υπουργείο Εργασίας, αλλά και κινηματικά, με συντονισμένες δράσεις και αγωνιστικές πρωτοβουλίες.

Στόχος μας είναι να καταστήσουμε σαφές ότι οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και διεκδικούμε ενεργά ένα πλαίσιο που θα κατοχυρώνει πραγματικά τα δικαιώματά μας.

Η δύναμή μας βρίσκεται στη συμμετοχή. Όσο περισσότεροι είμαστε στη στάση εργασίας και στις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην δική μας νίκη και κατάκτηση. 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

• Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς για όλους τους εργαζόμενους της Efood
(διανομείς, υπαλλήλους γραφείου, αποθήκες, μάρκετ)

• Ελάχιστη εγγυημένη αμοιβή ανά ώρα, αυξήσεις και διαφάνεια στις αμοιβές, κάλυψη εργατικού ατυχήματος/ δωρεάν παροχή ΜΑΠ για τους freelancers

• Μετατροπή όσων το επιθυμούν από freelancers σε μισθωτούς

• Έξω οι εργολάβοι – απευθείας προσλήψεις στην Efood

Στις 19 Ιουλίου στέλνουμε το δικό μας μήνυμα: στον τελικό του Μουντιάλ θα παίξουμε για την δική μας φανέλα: την αξιοπρέπειά και την δικαιοσύνη στην εργασία.

ΠΗΓΗ: ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ EFOOD Π. Αττικής 

Η Ακρόπολη ως εμπόρευμα - "Δίνεις 30 ευρώ και δεν έχεις ούτε νερό" - "Τουαλέτες κλειστές για το κοινό εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο" (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ – “ΔΙΝΕΙΣ 30 ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΟΥΤΕ ΝΕΡΟ”

REPORTAGE

ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

Κλειστές τουαλέτες, νερό επί πληρωμή και προβλήματα προσβασιμότητας συνθέτουν την εικόνα μιας Ακρόπολης που λειτουργεί όλο και περισσότερο ως εμπόρευμα.

Η Ακρόπολη δέχεται περισσότερους από 4,5 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο, κατά μέσο όρο πάνω από 12.000 ανθρώπους την ημέρα, καθώς αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα πολιτιστικά σύμβολα παγκοσμίως. Είναι, αδιαμφισβήτητα, το κορυφαίο και σπουδαιότερο μνημείο της χώρας μας.

Ωστόσο, οι άνθρωποι που βρίσκονται καθημερινά στον Βράχο περιγράφουν μια πραγματικότητα που, όπως λένε, προσβάλλει το ίδιο το μνημείο, όσους εργάζονται για αυτό, αλλά και τους επισκέπτες, που φτάνουν από κάθε γωνιά του κόσμου για να θαυμάσουν τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο και τα υπόλοιπα μνημεία του “ιερού Βράχου”.

Τουαλέτες που δεν λειτουργούν, νερό μόνο επί πληρωμή, ασανσέρ, που κάθε άλλο παρά εξασφαλίζει σταθερή προσβασιμότητα, είναι μόνο μερικά από τα “κακώς κείμενα” που καταγγέλλουν εργαζόμενοι στην Ακρόπολη. Ακόμα και τα μάρμαρα που φτάνουν στο ναό για τα αναστηλωτικά έργα είναι “δεύτερης και τρίτης ποιότητας”, όπως καταγγέλλουν.

Tourists visit the 5th century B.C. Parthenon temple atop the Acropolis hill in Athens, Friday, Oct. 31, 2025. (AP Photo/Petros Giannakouris)

Για τους ίδιους, όλα αυτά δεν είναι μεμονωμένες αστοχίες, αλλά ενδείξεις μιας συνολικότερης αντίληψης και στόχευσης, η οποία βλέπει την Ακρόπολη περισσότερο ως εμπόρευμα και λιγότερο ως ένα πολύτιμο πολιτιστικό αγαθό.

ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, είναι οι τουαλέτες στον Βράχο, οι οποίες, σύμφωνα με τις αναφορές των εργαζομένων, παραμένουν κλειστές για το κοινό εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο.

“Δεν υπάρχουν τουαλέτες που να λειτουργούν για το κοινό εδώ και περίπου έναν χρόνο”, αναφέρει στο NEWS 24/7 εργαζόμενος στον Παρθενώνα, ο οποίος ζήτησε να μιλήσει, χωρίς να κατανομαστεί. “Έχουμε σχεδόν καθημερινά περιστατικά με ανθρώπους, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, που δεν αντέχουν και κάνουν την ανάγκη τους ανάμεσα στα μάρμαρα, στα αρχαία, όπου βρουν”.

Όπως περιγράφει, πρόκειται για περιστατικά που δεν είναι μεμονωμένα αλλά συμβαίνουν συχνά.

“Έχω δει ανθρώπους να τα έχουν κάνει πάνω τους και προσπαθούν να βρουν πώς θα καθαριστούν, πώς θα αλλάξουν ρούχα. Μιλάμε για πραγματικά τραγικές καταστάσεις”, εξηγεί.

Σκάνδαλο υποκλοπών: Μα να ζητάει ο ίδιος ο Ντίλιαν να καταθέσει και να του λέει η Βουλή «όχι να μην»;

Για κοινοβουλευτική εκτροπή, σε μια προσπάθεια συγκάλυψης του σκανδάλου, μιλά η αντιπολίτευση | ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI

Press Point: Μα να ζητάει ο ίδιος ο Ντίλιαν να καταθέσει και να του λέει η Βουλή «όχι να μην»;

 Δημήτρης Κανελλόπουλος

«Άλλο ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα της κυβερνητικής πλειοψηφίας, παραβιάζοντας το ρητά κατοχυρωμένο δικαίωμα της μειοψηφίας να καλεί πρόσωπα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας» έγραψε ο Ξενοφώντας Κοντιάδης. Και συνέχισε: «Ένα ακόμη επεισόδιο στον συστηματικό ευτελισμό του Συντάγματος, του Κανονισμού της Βουλής και των δικαιοκρατικών θεσμών από την Κυβέρνηση, με σκοπό να συγκαλύψει πολιτικά σκάνδαλα την τελευταία πενταετία. Όποια έκβαση κι αν έχουν οι εκλογές που πλησιάζουν, τα τραύματα στο συνταγματικό κράτος δεν είναι εύκολο να επουλωθούν, όπως βέβαια δεν επουλώθηκαν με την επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 2023, μετά τις οποίες η Κυβέρνηση έδειξε να αποθρασύνεται θεσμικά ακόμη περισσότερο. Χρειάζονται βαθιές αλλαγές στο πολιτικό και το δικαστικό σύστημα για να γίνει η χώρα μία κανονική δημοκρατία».

Στα «Νέα» έγραψε χθες (σ.σ. Πέμπτη 9/7) για τις υποκλοπές και ο Αντώνης Καραμπατζός, καθηγητής στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ:

Επί τέσσερα και πλέον χρόνια πλανάται στη χώρα το μείζον θεσμικό ζήτημα των υποκλοπών. Άλλοτε βρίσκεται στο περιθώριο της δημοσιότητας, άλλοτε όμως έρχεται στο προσκήνιο με αφορμή μία σημαντική δικαστική εξέλιξη ή κάποια ενέργεια ενός θύματος. Το τελευταίο συνέβη τις τελευταίες ημέρες με την αίτηση που υπέβαλε -έστω και με καθυστέρηση- ο πρώην πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ζητώντας την πλήρη διερεύνηση της δικής του παγίδευσης, κάνοντας λόγο για μία υπόθεση που προκαλεί «εύλογη ανησυχία για την εθνική ασφάλεια, τη λειτουργία των θεσμών και την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων».

Ήδη, πάντως, εδώ και καιρό, κάποια από τα θύματα των παρακολουθήσεων προσπαθούν επίμονα να βρουν το δίκιο τους. Μαζί με μαχητικούς νομικούς παραστάτες, εξαντλούν κάθε διαθέσιμο νόμιμο μέσο ενώπιον Δικαιοσύνης και Ανεξάρτητων Αρχών. Χρησιμοποιούν τη νομιμότητα ως όπλο έναντι της παρανομίας και της κρατικής αυθαιρεσίας. Ορισμένες φορές ανοίγει μία χαραμάδα αισιοδοξίας, άλλες ωστόσο, και δη σε κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, οι πόρτες της Δικαιοσύνης κλείνουν ερμητικά. Παράλληλα, κάποιοι αρμόδιοι δημόσιοι φορείς ή Αρχές αδιαφορούν συστηματικά. Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για καφκικές ή δυστοπικές καταστάσεις.

Ένας πολίτης που πιστεύει στη Δημοκρατία θα σκεφτεί δικαίως ότι η κατάσταση θέτει σε σοβαρή δοκιμασία τον φιλελεύθερο πυλώνα της Δημοκρατίας μας, τους θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Άλλωστε, το ίδιο το Σύνταγμα διαγορεύει κατ’ αρχήν το απόλυτο απαραβίαστο του απορρήτου των επικοινωνιών (άρθ. 19), ενώ ο κοινός νομοθέτης, μεταξύ άλλων, προβλέπει αυστηρή ποινική μεταχείριση σε περίπτωση που από παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων προκαλείται κίνδυνος για την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος ή την εθνική ασφάλεια (άρθ. 38 Ν. 4624/2019).

Η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκαν αρχικά ότι θα χυνόταν άπλετο φως στην υπόθεση. Αλλά οι πράξεις εντός και εκτός Βουλής έδειξαν και δείχνουν διαφορετική διάθεση. Ένα ζήτημα μείζονος σπουδαιότητας από πλευράς προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων αλλά και εθνικής ασφάλειας παραπέμπεται συνεχώς στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης, λες και είναι δυνατόν να αφήνει αδιάφορη μία κυβέρνηση.

ΠΗΓΗ 

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας:  

• Σκάνδαλο υποκλοπών: Ο βόρβορος της “αριστείας” ξεχείλισε - Του Νίκου Μπογιόπουλου

Κυκλάδες: Πώς γεμίζουν εκατοντάδες πισίνες σε νησιά, τα οποία στερεύουν από νερό; (VIDEO)

Πώς γεμίζουν εκατοντάδες πισίνες σε νησιά που στερεύουν από νερό

Τα ελληνικά νησιά περνούν μια από τις πιο δύσκολες περιόδους τους σε νερό. Στη Νάξο οι δύο κύριοι ταμιευτήρες νερού άδειασαν σχεδόν ολοκληρωτικά. Η Τήνος φέτος κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας. Στην Πάρο, οι πισίνες πλησιάζουν πλέον τις 1.500 και ας έχει απαγορευτεί ρητά η αδειοδότηση για νέες πισίνες από το 2012. 

Πώς γεμίζουν οι πισίνες στα νησιά των Κυκλάδων που δεν έχουν νερό ούτε για να πιουν οι κάτοικοι; Και τι αντίκτυπο έχει στην τοπική κοινωνία; 

Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Ευτυχία Σουφλέρη

Κάμερα / Μοντάζ: Γιώργος Περράκης

ΠΗΓΗ 

Chat Control: Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναφέρει τη μαζική επιτήρηση

Chat Control: Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναφέρει τη μαζική επιτήρηση

Πηγές: Πάτρικ Μπράιερ, EDRi

Στις 9 Ιουλίου 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέτρεψε τη μαζική σάρωση ιδιωτικών επικοινωνιών χωρίς προηγούμενη υποψία (Chat Control), παρά το γεγονός ότι είχε απορρίψει το μέτρο ήδη δύο φορές τον Μάρτιο. Η πλειοψηφία των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών αντιτάχθηκε στον κανονισμό (314 κατά, 276 υπέρ, 17 αποχές), ωστόσο η πρόταση απόρριψης απέτυχε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 361 ψήφων. Ως αποτέλεσμα, η μαζική σάρωση επιτρέπεται και πάλι έως το 2028.

Παράλληλα, υιοθετήθηκε μια συμβολική εξαίρεση για τις κρυπτογραφημένες επικοινωνίες — αν και στην πράξη, οι πάροχοι δεν τις σαρώνουν ούτως ή άλλως. Επιπλέον, ενώ η πλειοψηφία των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών (322 προς 255) ήθελε να περιορίσει τη σάρωση ιδιωτικών επικοινωνιών αυστηρά σε υπόπτους που είχαν εντοπιστεί από τη δικαστική αρχή, αυτή η τροπολογία επίσης δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία.

Ο πρώην Ευρωβουλευτής και ακτιβιστής των ψηφιακών δικαιωμάτων, Πάτρικ Μπράιερ, σχολίασε αμέσως μετά την ψηφοφορία: «Το γεγονός ότι το Chat Control προχωρά παρά τη θέληση της πλειοψηφίας των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών είναι φάρσα και βλάπτει τη δημοκρατία. Τα παιδιά μας είναι οι πραγματικοί χαμένοι σε αυτή την αντιδημοκρατική διαδικασία. Η έγκριση ενός γνήσιου, μόνιμου κανονισμού για την προστασία των παιδιών τίθεται πλέον σε σοβαρό κίνδυνο. Το Συμβούλιο δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε μια αναγκαία αλλαγή παραδείγματος, εφόσον μπορεί απλώς να προσκολλάται στην παλιά προσέγγιση της σάρωσης χωρίς υποψία, κατά βούληση της βιομηχανίας τεχνολογίας».

Παρά τη νομοθετική ήττα, ο Μπράιερ παρέμεινε αισιόδοξος για τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις: «Η σημερινή ψηφοφορία για τον προσωρινό κανονισμό ήταν ένα πισωγύρισμα, αλλά η πολιτική μάχη για το μόνιμο ‘Chat Control 2.0’ μόλις αρχίζει. Η αντίσταση που είδαμε σήμερα στο Κοινοβούλιο ήταν τόσο ισχυρή που η εξεύρεση πλειοψηφίας για μόνιμη μαζική σάρωση χωρίς υποψία σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις είναι ουτοπία».

Τι αλλάζει με την επιστροφή του Chat Control 1.0

Η επαναφορά του προσωρινού κανονισμού έως το 2028 έχει συγκεκριμένες συνέπειες:

📸Sebastian Schuster/Unsplash

Είναι ο πραγματικός ένοχος για τον υπερτουρισμό στην Ευρώπη τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα;

Στο άρθρο του στην The Guardian, ο Adam Almeida αναφέρει ότι πίσω από την έννοια του «υπερτουρισμού» κρύβεται μια πιο βαθιά και συστηματική απειλή: η επέλαση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων στις ευρωπαϊκές ακτές. Με τον τίτλο “Fight them for the beaches: the real villain of Europe’s overtourism is big business”, ο αρθρογράφος στρέφει το βλέμμα όχι στους ταξιδιώτες, αλλά στις δομές ισχύος που μεταμορφώνουν τον παράκτιο χώρο σε πεδίο επενδυτικής εκμετάλλευσης.

Από την Πορτογαλία μέχρι την Ισπανία και την Αλβανία, ο Almeida στο άρθρο του παρουσιάζει παραδείγματα όπου η ιδιωτικοποίηση, οι μεγάλες τουριστικές αναπτύξεις και οι πιέσεις για νέες κατασκευές απειλούν οικοσυστήματα, παραδοσιακές δραστηριότητες και τον τρόπο ζωής των κατοίκων. Η περίπτωση της Αλβανίας, με τα σχέδια Trump–Kushner στη Σαζάν και το Zvërnec, αναδεικνύεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η επιχειρηματική ισχύς μπορεί να αναδιαμορφώσει ολόκληρες παράκτιες ζώνες.

Το άρθρο καταλήγει ότι η μάχη για τις παραλίες δεν είναι απλώς περιβαλλοντική: είναι κοινωνική και πολιτική. Αφορά το δικαίωμα των πολιτών να διατηρήσουν πρόσβαση σε δημόσιο χώρο και να προστατεύσουν το φυσικό και πολιτιστικό τους περιβάλλον από την ανεξέλεγκτη εμπορευματοποίηση.

Διαβάστε το ολόκληρο το άρθρο του Adam Almeida στην Guardian ΕΔΩ (σ.σ. στα αγγλικά)

ΠΗΓΗ 

Σύρος: Ανοιχτή επιστολή των μελών της Παιδαγωγικής Ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου Ερμούπολης για τις δυσάρεστες εξελίξεις στην υπόθεση του Γεωλογικού Πάρκου Σύρου

Οι εξελίξεις στην υπόθεση του Γεωλογικού Μουσείου -Ανοιχτή επιστολή των μελών της Παιδαγωγικής Ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου Ερμούπολης

Ύστερα από την ανακοίνωση των υπευθύνων του έργου του Γεωπάρκου στις 17/6/2026 η Παιδαγωγική Ομάδα του ΚΕΠΕΑ Σύρου–Ερμούπολης θεωρεί ότι έχει την υποχρέωση να συμμετάσχει στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει και, κυρίως, να συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, στην αποτροπή της οριστικής ματαίωσης ενός έργου με ιδιαίτερη σημασία για τη Σύρο και τη γεωλογική της κληρονομιά.

Το ΚΕΠΕΑ, στα τέσσερα χρόνια λειτουργίας του, υλοποιεί το δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τα πετρώματα της Σύρου. Έχει συνοδεύσει δεκάδες μαθητικές ομάδες στο μονοπάτι του Αερόλιθου και έχει “αποκαλύψει” σε εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες το μυστικό του γλαυκοφανή και της γεωλογικής ταυτότητας του νησιού, στηριζόμενο στις περιορισμένες γνώσεις που διαθέτει στον συγκεκριμένο τομέα. Παράλληλα, το ΚΕΠΕΑ συμμετείχε στις δοκιμές των δύο geopaths υπό την επίβλεψη του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Κουτσαμπάση, ενώ υπήρξε συνεργασία και επικοινωνία με τον καθηγητή Martin Engi και τον κ. Γιαλόγλου, με στόχο να γνωρίσει περισσότερα για τη γεωλογική κληρονομιά της Σύρου και με την προσδοκία της λειτουργίας του GeoCenter ως ενός κομβικού χώρου έρευνας, εκπαίδευσης και εξωστρέφειας.

Για τον λόγο αυτό, η ανακοίνωση περί τερματισμού των εργασιών αποτέλεσε για εμάς ιδιαίτερα δυσάρεστη εξέλιξη, παρά το γεγονός ότι ως πολίτες της Σύρου, που ζούμε και κινούμαστε στο νησί, γνωρίζαμε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε το εγχείρημα.

Η σημασία του έργου για τη Σύρο, την επιστημονική κοινότητα και την τοπική ανάπτυξη είναι δεδομένη και δεν θεωρούμε απαραίτητο να επαναλάβουμε επιχειρήματα που έχουν ήδη διατυπωθεί. Θέλουμε κυρίως να τονίσουμε την εκπαιδευτική διάσταση της όλης προσπάθειας. Το Γεωλογικό μουσείο δεν θα ήταν απλά ένας ακόμα κόμβος στον εκπαιδευτικό ιστό που προσφέρει το νησί στα παιδιά του. Θα αποτελούσε σημαντικό κέντρο αυτού του ιστού. Και το ΚΕΠΕΑ μέσα από τα περιβαλλοντικά του προγράμματα, τα οποία παρακολουθούν κάθε χρόνο πάνω από δυο χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες, θα τον αξιοποιούσε εμπλουτίζοντας τις εκπαιδευτικές του δράσεις. Όπως υποθέτουμε ότι θα έκανε και το νέο Κέντρο Καινοτομίας, το οποίο από τον Σεπτέμβρη θα στεγάζεται στο κτήριο Κορνηλάκη, στην ίδια δηλαδή στέγη που ‘αδυνατεί’ να στεγαστεί το Γεωλογικό κέντρο!

Εύλογα γεννώνται διάφορα ερωτήματα. Καθώς όμως εμείς δεν είμαστε ούτε ελεγκτικός μηχανισμός, ούτε δημοτική παράταξη, ούτε τεχνικοί που γνωρίζουν από αναθέσεις, διαδικασίες χρηματοδότησης, υλοποίησης και διαχείρισης αντίστοιχων έργων, δεν μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε τους λόγους ματαίωσης του έργου. Υπηρετώντας όμως την περιβαλλοντική εκπαίδευση των μαθητών και μαθητριών όλων των σχολείων θα θέλαμε να ζητήσουμε από τους αρμόδιους φορείς να μην υποχωρήσουν αλλά να αναζητήσουν άλλα πιθανά σχήματα συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ή άλλους επιστημονικούς και θεσμικούς φορείς, όπως επίσης και εναλλακτικούς δρόμους χρηματοδότησης, που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν την πλήρη ή έστω μερική υλοποίηση ενός γεωλογικού μουσείου, κέντρου ή εκθεσιακού χώρου στη Σύρο.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι τα μέλη της παιδαγωγικής ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου–Ερμούπολης, τόσο υπό την ιδιότητά μας ως δημόσιοι λειτουργοί όσο και ως ενεργοί πολίτες του νησιού, παραμένουμε πρόθυμοι να συνδράμουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, σε κάθε προσπάθεια που θα μπορούσε να συμβάλει στην ολική ή μερική υλοποίηση αυτού του ιδιαίτερα σημαντικού έργου για τη Σύρο.

Kόλλιας Χρήστος

Τζεφρίδη Αλεξία

Ιωαννίδου Ρουμπίνη

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• Σύρος: Πόσοι Συριανοί γνωρίζουμε πραγματικά τη γεωλογική σημασία του νησιού μας; - Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου σχετικά με άλλη μία χαμένη (;) ευκαιρία για το Γεωπάρκο του νησιού (ΦΩΤΟς)

Σχόλιο του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη για τον Χρυσοχοΐδη που κάθε τόσο "πλησιάζει τους δολοφόνους της Μαρφίν"

Στη φωτογραφία, συνεντεύξεις και διαρροές του Χρυσοχοΐδη ότι επίκεινται συλλήψεις: το 2020, το 2021, και αργότερα...

Thanasis Kampagiannis

Κάθε χρόνο ο Χρυσοχοΐδης συνήθιζε είτε μέσω διαρροών είτε μέσω μιας επετειακής συνέντευξης να δηλώνει ότι "πλησιάζει τους δολοφόνους της Μαρφίν".

Είχα γράψει παλιότερα ότι αυτές οι ελεγχόμενες διαρροές του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛΑΣ για τη Μαρφίν ισοδυναμούν με σκύλευση νεκρών και χυδαία εκμετάλλευση του πόνου των οικογενειών τους.

Οι οικογένειες των θυμάτων και οι επιζώντες του εμπρησμού στη Μαρφίν δικαιούνται κάτι καλύτερο από το να γίνεται ο θρήνος τους αφορμή πολιτικής εκμετάλλευσης. Την προηγούμενη φορά, σύρανε τους ανθρώπους αυτούς να καταθέσουν στο ποινικό Δικαστήριο σε μια παντελώς αστήρικτη υπόθεση μέσω ανώνυμων τηλεφωνημάτων (οι τότε κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ελλείψει στοιχείων). Κάθε φορά που μια οικογένεια που έχει χάσει άνθρωπό της καλείται να καταθέσει, βιώνει εκ νέου την απώλεια σαν μαχαιριά στην καρδιά.

Τα δημοσιεύματα που συνοδεύουν τις σημερινές συλλήψεις, που μιλάνε για ένα ανώνυμο email και κάποιες εκθέσεις προσομοίωσης με βάση σωματότυπους και ρούχα, προϊδεάζουν για ένα μεγαλειώδες φιάσκο.

Αν αυτή η δικογραφία στάλθηκε ξανά στις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές με τόσο αδύναμα στοιχεία, θα πρόκειται όχι μόνο για μια προεκλογική επικοινωνιακή χυδαιότητα πάνω στα πτώματα αθώων ανθρώπων, αλλά και για ένα κανονικό βασανιστήριο για τους ανθρώπους που μείνανε πίσω. Ακόμα και για τα δεδομένα του Χρυσοχοΐδη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή η επιλογή είναι αδιανόητη. Θα δούμε τι θα πουν οι συνήγοροι, που είναι οι μόνοι που θα τοποθετηθούν μετά λόγου γνώσεως αφού αποκτήσουν ανεξάρτητη πρόσβαση στη δικογραφία.

Μέχρι τότε, καμία εμπιστοσύνη στις ελεγχόμενες διαρροές και στα κατευθυνόμενα αστυνομικά "ρεπορτάζ".

Δημοσιογράφοι "Εφ.Συν.": Έως εδώ με τη λογοκρισία, την απαξίωση, τις απολύσεις… - Γιάννης Κιμπουρόπουλος: “Ο φόβος τρώει τα σωθικά (της ΕφΣυν)…”

Δημοσιογράφοι ΕφΣυν: Έως εδώ με τη λογοκρισία, την απαξίωση, τις απολύσεις…

“Έως εδώ”, δηλώνουν οι εργαζόμενοι στην Εφημερίδα των Συντακτών μετά και την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου. Η απόλυση του έβγαλε στη φόρα την τακτική έντασης και την εκδικητική συμπεριφορά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της εφημερίδας προς τους συντάκτες της ΕφΣυν. Τα κρούσματα λογοκρισίας σε κείμενα δημοσιογράφων επεκτείνονται, οι τακτικές εκφοβισμού σε συντάκτες αυξάνονται και η απαξίωση προς τους απολυμένους (έξι έως σήμερα), οδήγησαν σε ηχηρές πλέον αντιδράσεις από τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων.

Η γενική συνέλευση χθες στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ανέδειξε όλα τα παραπάνω που δείχνουν πως η ιδιοκτησία Μελισσανίδη και τα δημοσιογραφικά στελέχη που τη στηρίζουν έχει καταπατήσει σε μόλις έξι μήνες όλους τους όρους της σύμβασης παραχώρησης του 51% της εκδοτικής εταιρείας.

Στο παρακάτω Ψήφισμα της Γ.Σ των εργαζόμενων περιγράφονται με ακρίβεια η τακτική έντασης που ακολουθεί η πλευρά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της ΕφΣυν. Στο Ψήφισμα ζητείται από τις συνδικαλιστικές ενώσεις άμεση παρέμβαση και με κήρυξη απεργιών. Εντύπωση στο μεταξύ προκαλεί πως οι καταγγελίες του απολυμένου Γιάννη Κιμπουρόπουλου στον οποίο έκλεισαν κατάμουτρα την πρόσβαση ακόμη και στα προσωπικά αρχεία και δεδομένα του, απογορεύοντάς του την είσοδο στο γκλαμουράτο κτίριο της Aegean του Μελισσανίδη, δεν “έφθασαν” στα αυτιά του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ένα σχόλιο για την απαράδεκτη τακτική της ιδιοκτησίας απέναντι σε δημοσιογράφους, ούτε μια γραμμή στήριξης στους απολυμένους από την εφημερίδα που επίσημα εκφράζει τον αντιπολιτευτικό πόλο του Αλέξη Τσίπρα.

Το Ψήφισμα της Γ.Σ. των εργαζόμενων που εστάλη στις συνδικαλιστικές Ενώσεις

Συνάδελφοι,

Την Τρίτη, 7 Ιουλίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε στον συνάδελφο Γιάννη Κιμπουρόπουλο την απόλυσή του “επειδή έκανε κακό στην εφημερίδα”. Ο λόγος του “κακού” ήταν πως είχε δημοσιοποιήσει και καταγγείλει προς το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ το πολλοστό κρούσμα λογοκρισίας εναντίον του, το κόψιμο της εβδομαδιαίας στήλης του επειδή και μόνο αναφερόταν σε εταιρεία για την οποία «δεν γράφουμε» καθώς μας δίνει διαφήμιση, σύμφωνα με τα νέα ήθη που έχουν επιβληθεί στην εφημερίδα. Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος, πρώην διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, εκλεγμένος πρώτος σε σταυρούς στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ του συνεταιρισμού και πρώτο αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, από τη στιγμή που διαμαρτυρήθηκε για την απόλυση του συναδέλφου Τάσου Τσακίρογλου, έχει υποστεί στοχοποίηση από την εργοδοσία με εμφανή σκοπό την επαγγελματική του απαξίωση και την τοποθέτησή του κατά το κοινώς λεγόμενο «στο ψυγείο», με αναστολή δημοσίευσης της στήλης του και των ρεπορτάζ του για εβδομάδες.

Η απόλυση ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων της ΕΦΣΥΝ.

Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 30 Ιουνίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στη συνάδελφο Ποτούλα Μπουκουβάλα, που εργάζεται δέκα  χρόνια στη γραμματεία της Εφημερίδας των Συντακτών, την άμεση λήξη της εργασιακής της σχέσης «για λόγους ανανέωσης». Της πρότεινε επιπλέον δύο μισθούς προκειμένου να εμφανισθεί προσχηματικά η εξαναγκαστική αποχώρηση σαν τάχα οικειοθελής, ενώ της διευκρινίστηκε ότι τυχόν άρνησή της δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα της προειλημμένης απόφασης.

Θυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί οι αναιτιολόγητες απολύσεις των συναδέλφων Μάριου Διονέλλη, Τάσου Τσακίρογλου, Γιώργου Δημητρακόπουλου, Σπύρου Μανουσέλη, Κ. Καραγιαννίδη, για τις οποίες είχαμε απευθυνθεί στα σωματεία μας, ενημερώνοντάς τα και εκφράζοντας τη διαμαρτυρία μας.

Τις τελευταίες ημέρες, η διοίκηση της “Εφ.Συν.” δυναμιτίζει εκ νέου την εργασιακή ειρήνη στην εφημερίδα με εκδικητικές και απαράδεκτες απολύσεις, συνεχίζοντας να αθετεί τη συμφωνία που εγκρίθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού. Θυμίζουμε ότι η συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι για δύο έτη «δεν θα γίνουν από την Εταιρεία καταγγελίες χωρίς σπουδαίο λόγο των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου». Μάλιστα, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 13-14 Δεκεμβρίου 2025, όταν ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση, «η νέα ιδιοκτησία της “Εφ.Συν.”», όπως υπέγραφε, δεσμευόταν για σεβασμό, και μάλιστα «θωράκιση»  της φυσιογνωμίας της εφημερίδας και «ακηδεμόνευτη προσήλωση στην ανυπότακτη δημοσιογραφία».

Έκτοτε, αθετεί προκλητικά τις δεσμεύσεις της, προβαίνοντας σε αλλεπάλληλες απολύσεις, λογοκρίνοντας ρεπορτάζ και άρθρα, παραβιάζοντας την αυτονόητη τήρηση της δεοντολογίας και την ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου ανεξάρτητα από επιχειρηματικά, διαφημιστικά, πολιτικά ή άλλα συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και μετά τη γενική συνέλευση των εργαζομένων επικρίθηκαν συνάδελφοι για τις απόψεις που εξέφρασαν και απειλήθηκαν, εμμέσως πλην σαφώς, με απόλυση.

Μουντιάλ 2026: Η FIFA νομιμοποιεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την ισραηλινή βαρβαρότητα

Μουντιάλ 2026: Η FIFA νομιμοποιεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό

του Κολ ΜακΚέιλ | Middle East Eye

Την περασμένη Παρασκευή, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αιγύπτου έγραψε ιστορία. Οι «Φαραώ» επικράτησαν δύσκολα της Αυστραλίας και έγιναν το δεύτερο αραβικό έθνος που προκρίθηκε στη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026.

Τυλιγμένος με την παλαιστινιακή σημαία, ο προπονητής της Αιγύπτου, Χοσάμ Χασάν, αφιέρωσε τη νίκη της ομάδας του στον λαό της Γάζας, καθώς πολλοί Παλαιστίνιοι παρακολούθησαν τον αγώνα ζωντανά μέσα στα ερείπια.

Για τον Ουρουγουανό συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο, το ποδόσφαιρο ήταν ένας «καθρέφτης των πάντων». Το όμορφο παιχνίδι, υποστήριζε, αντανακλούσε πάντοτε τον χαρακτήρα του κόσμου μέσα στον οποίο παίζεται – τόσο στις φωτεινές όσο και στις σκοτεινές του πλευρές.

Το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, νομιμοποιώντας την επανεμφάνιση μιας ανανεωμένης ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαίωσε την κοινή μας ανθρωπιά μέσα από τη συλλογική χαρά.

Λίγες μόλις ημέρες πριν οι Παλαιστίνιοι πανηγυρίσουν το πέναλτι τύπου «Πανένκα» του αρχηγού της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Σαλάχ, στο στάδιο του Ντάλας, οι ισραηλινές δυνάμεις πυροβόλησαν θανάσιμα τον Σαλίμ αλ-Ασχκάρ, έναν 32χρονο Παλαιστίνιο τερματοφύλακα, ο οποίος αναζητούσε καύσιμα για μαγείρεμα για την έγκυο σύζυγό του.

Ήταν ένας από τους 567 Παλαιστίνιους που δραστηριοποιούνταν στον χώρο του ποδοσφαίρου και έχουν σκοτωθεί από το Ισραήλ από τον Οκτώβριο του 2023.

Αυτά τα εγκλήματα – για τα οποία η FIFA δεν έχει ακόμη επιβάλει κυρώσεις στην Ισραηλινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία – δεν έχουν αποθαρρύνει τον παλαιστινιακό λαό.

Δίκη για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας: Ένοχοι κρίθηκαν οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση από κοινού

Ένοχοι οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση από κοινού

Η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου

The Case και Φοίβος Συμεωνίδης

Η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου ανακοινώθηκε πριν από λίγο στη δίκη των τριών αστυνομικών για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας.

Κρίθηκαν ένοχοι κατά πλειοψηφία οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση, από κοινού (άρθρο 336 παρ. 4 του Ποινικού Κώδικα). Υπέρ της αθώωσής τους ψήφισε η πρόεδρος, ένας σύνεδρος και ένας ένορκος.

Απαλλάχθηκε ο τρίτος αστυνομικός, του Α.Τ. Ομόνοιας, που κατηγορήθηκε ως συνεργός.

Η συνεδρίαση συνεχίζεται με τη συζήτηση επί των ελαφρυντικών και αναμένεται η απόφαση επί των ποινών.

Υπενθυμίζεται ότι την Τετάρτη ο εισαγγελέας της έδρας, Βελισσάριος Χολής, είχε προτείνει την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων.

Δήλωση της συνηγόρου Αλεξάνδρας Κρεμιζά, που εκπροσώπησε την επιζώσα:

Σήμερα είχαμε μια απόφαση η οποία, κατά την άποψή μου, αποτελεί σταθμό. Οι δύο κατηγορούμενοι αστυνομικοί καταδικάστηκαν για το αδίκημα του βιασμού – όχι του ομαδικού βιασμού, όπως κατηγορούνταν – κατά πλειοψηφία. Μειοψήφησαν η κυρία πρόεδρος, ο εξ αριστερών δικαστής και ένας ένορκος.

Επίσης, αθωώθηκε ο τρίτος κατηγορούμενος, ο οποίος κατηγορούνταν για συνέργεια στην πράξη αυτή. Και αυτός αθωώθηκε κατά πλειοψηφία, ενώ μειοψήφησαν δύο ένορκοι.

Παράλληλα, ο δεύτερος κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το αδίκημα της παράνομης βιντεοσκόπησης με κάμερα GoPro.

Εν πάση περιπτώσει, μετά και την απαλλακτική πρόταση του κυρίου εισαγγελέα για τα αδικήματα του βιασμού, η απόφαση αποτέλεσε για εμάς μια τεράστια ικανοποίηση. Πιστεύω ότι και η κοινωνία θα αντιμετωπίσει την απόφαση με τον ίδιο τρόπο.

Εγώ, που είμαι δικηγόρος εδώ και 40 χρόνια, μπορώ να πω ότι ξαναβρήκα την εμπιστοσύνη μου στη Δικαιοσύνη. Μια εμπιστοσύνη που το τελευταίο διάστημα έχει πληγεί πάρα πολύ.

Πιστεύω ότι η πελάτισσά μου θα προχωρήσει από εδώ και πέρα στη ζωή της με πολύ καλύτερες προϋποθέσεις και με πολύ μεγαλύτερη ψυχική δύναμη. Επειδή, όπως έχω ξαναπεί και όπως αποδείχθηκε, ήταν αριστούχος μαθήτρια, θα μπορέσει πλέον να συνεχίσει τη ζωή της όπως θα έπρεπε να είναι, πριν διαπραχθούν αυτά τα κακουργήματα σε βάρος της.

ΠΗΓΗ 

Δεν πέρασε ο εκφοβισμός των κατοίκων της Παύλιανης Φθιώτιδας μέσω αγωγής τύπου eco-SLAPP από ενεργειακή εταιρεία

Προκειμένου να υπερασπιστούν το ρέμα τους, οι κάτοικοι και οι φορείς είχαν προχωρήσει σε σειρά δικαστικών ενεργειών

Δεν πέρασε ο εκφοβισμός των κατοίκων της Παύλιανης

Στο κενό έπεσε η αγωγή τύπου eco-SLAPP που αντιμετώπιζαν περιβαλλοντικοί ακτιβιστές από την Παύλιανη οι οποίοι αντιστέκονται στην κατασκευή υδροηλεκτρικού στο ρέμα του χωριού

 Τάσος Σαραντής

Απορρίφθηκε στο σύνολό της ως νομικά αβάσιμη, τόσο ως προς το αίτημα αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη όσο και ως προς το αίτημα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, η αγωγή τύπου eco-SLAPP, ύψους 142.000 ευρώ, που είχε ασκήσει η εταιρεία «ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΟΝΤΟΣ & ΣΙΑ Ε.Ε.» με διακριτικό τίτλο «PRO ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ» κατά 10 κατοίκων του μικρού ορεινού χωριού Παύλιανη, που αντιδρούσαν στην κατασκευή μικρού υδροηλεκτρικού από την εταιρεία στο ομώνυμο ρέμα του χωριού («142.000 ευρώ ζητούν με αγωγή SLAPP από 10 κατοίκους της Παύλιανης», «Εφ.Συν.», 12/11/2024).

Με την αγωγή της η εταιρεία κατηγορούσε τους 10 συγκεκριμένους κατοίκους ότι διέπραξαν σε βάρος της το έγκλημα της απάτης ενώπιον δικαστηρίου, καταθέτοντας ψευδείς ισχυρισμούς, καταφέρνοντας να παραπλανήσουν τους δικαστές, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο εξέδωσαν ευνοϊκές γι’ αυτούς αποφάσεις.

Οι 10 που δέχτηκαν την αγωγή ήταν ανάμεσα στους κατοίκους και φορείς του χωριού που αντέδρασαν εξαρχής και συνολικά στην κατασκευή του έργου, υποστηρίζοντας ότι οι επιπτώσεις του στην ήπια τουριστική ανάπτυξη του χωριού, που οφείλεται κυρίως σε αυτό το ρέμα, στο φυσικό περιβάλλον και στην άρδευση των κατάντη αγροκτημάτων, είναι σοβαρές. Προκειμένου να υπερασπιστούν το ρέμα τους, οι κάτοικοι και οι φορείς είχαν προχωρήσει σε μια σειρά δικαστικών ενεργειών.

Η εταιρεία, μεταξύ άλλων, ισχυριζόταν ότι οι 10 κάτοικοι συμμετείχαν στην κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα την προσωρινή απαγόρευση των εργασιών στο ρέμα και στην αίτηση ακύρωσης προς την Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ, που έγιναν δεκτά. Και ότι, αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι προσωρινές διαταγές της προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Λαμίας και της προέδρου του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ, θα είχε ολοκληρώσει την εγκατάσταση και θα είχε λειτουργήσει το υδροηλεκτρικό τουλάχιστον τέσσερις μήνες νωρίτερα από την ημέρα που τελικά θα ολοκληρωθεί.

Στη χρυσή ευρωπαϊκή 12άδα της διαφθοράς η Ελλάδα - Καταγραφή 150+ σκανδάλων της 7ετίας της Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη!

romain-dancre-unsplash

Στη χρυσή ευρωπαϊκή 12άδα της διαφθοράς η Ελλάδα

Ένας ακόμη παγκόσμιος “δείκτης”, αυτός της Διαφθοράς (CPI), αποτυπώνει την κατάσταση της χώρας μας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Για το 2025 η Ελλάδα βρίσκεται στη “χρυσή 12άδα” της διαφθοράς στην Ευρώπη. Με εξαίρεση την Ιταλία και την Κύπρο που βρίσκονται επίσης στην πρώτη 15άδα, όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης συνεχίζουν να έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά διαφθοράς σε όλο τον κόσμο.

Ο παγκόσμιος Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς (CPI) αναφέρει κάθε χρόνο την πρόοδο ή οπισθοδρόμηση των χωρών του κόσμου με κεντρικό άξονα τα κριτήρια που προκύπτουν από τις εκθέσεις για το “κράτος δικαίου”, τα “ανθρώπινα δικαιώματα”, τις ύποπτες συναλλαγές στο δημόσιο και τα σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Το εντυπωσιακό είναι ότι για το 2025 καταγράφεται για πρώτη φορά μια αξιοπρόσεκτη υποχώρηση για όλο τον κόσμο. 

1. Η μέση παγκόσμια βαθμολογία του Δείκτη μειώθηκε στο 42 στα 100, καταγράφοντας την πρώτη πτώση εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία.
2. Μόνο πέντε χώρες έχουν πλέον βαθμολογία πάνω από 80, από 12 πριν από μια δεκαετία.
3. Οι ΗΠΑ κατατάσσονται στην 29η θέση με βαθμολογία 64, το χαμηλότερο αποτέλεσμα που έχουν καταγράψει ποτέ στον δείκτη.
4. Οι αντιλήψεις για τη διαφθορά επιδεινώνονται παγκοσμίως

Η μέτρηση της διαφθοράς στηρίζεται σε δεδομένα για: “Την κατάληψη κράτους από επιχειρηματικά συμφέροντα, τη δωροδοκία, την εκτροπή δημόσιων κεφαλαίων σε άλλους στόχους, κρατικά στελέχη που χρησιμοποιούν το δημόσιο αξίωμά τους για ιδιωτικό όφελος χωρίς να αντιμετωπίζουν συνέπειες, την ανικανότητα των κυβερνήσεων να περιορίσουν τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα” 

Και ακόμη: “Την υπερβολική γραφειοκρατία στο δημόσιο τομέα, η οποία μπορεί να αυξήσει τις ευκαιρίες για διαφθορά, τους διορισμούς ημετέρων στη δημόσια διοίκηση, τη ψήφιση νόμων που διασφαλίζουν ότι τα κρατικά στελέχη πρέπει να γνωστοποιούν τα οικονομικά τους και τις πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων, τη νομική προστασία για άτομα που αναφέρουν περιπτώσεις δωροδοκίας και διαφθοράς, την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με δημόσιες υποθέσεις ή και κυβερνητικές δραστηριότητες”. 

Η Ελλάδα μέσα σε όλα!

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα στη μέτρηση η χώρα μας πληροί όλα τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί ως μια “διεφθαρμένη χώρα”, το πιστοποιεί και η κατάταξη της στην πρώτη 12άδα της Ευρώπης, με χρώμα πορτοκαλί, ήτοι “επικίνδυνη ζώνη”. Φυσικά και την ξεπερνάνε άλλες χώρες, κυρίως οι χώρες των Βαλκανίων. (Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία, Κροατία, Βόρεια Μακεδονία, κ.λ.π.)

Η Ελλάδα την περίοδο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη πρωταγωνιστεί στην αύξηση της διαφθοράς με μια απότομη πτώση μετά το 2023. Τα ευρωπαϊκά όργανα της Ε.Ε επίσης έχουν έχουν επισημάνει ότι ο σεβασμός του κράτους δικαίου στην Ελλάδα βρίσκεται στην “επικίνδυνη ζώνη” εδώ και χρόνια. Είναι ο τρίτος χαμηλότερος δείκτης για το “Κράτος Δικαίου” στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ποσοστό 0,61%.

Αυτό το ποσοστό προσπαθεί να αυξήσει το μέγαρο Μαξίμου από το 2023 και δώθε αλλά δεν του βγαίνει. Η αποκάλυψη ολοένα και περισσοτέρων σκανδάλων, καταδεικνύει ότι η διαφθορά στην Ελλάδα έγινε “συστημική”, εντάχθηκε στις βασικές λειτουργίες του κράτους. 

Στην κορυφή των σκανδάλων που έριξαν τη χώρα στη διεθνή και ευρωπαϊκή κατάταξη βρίσκονται φυσικά οι υποκλοπές με το σκάνδαλο Predator gate, οι παρεβάσεις στη Δικαιοσύνη, οι επιθέσεις στην ελευθερία του Τύπου και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ο κατάλογος των σκανδάλων πάντως είναι πολύ μεγάλος. Μόλις πρόσφατα σε ανάλυση που παρουσίασε ο Στέλιος Κούλογκου στο tvxs, καταγράφηκαν “150+ σκάνδαλα” της 7ετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη! 

Αναφέρουμε συνοπτικά τα σημαντικότερα από το 2019 έως σήμερα (Ολόκληρος ο κατάλογος των 150+ σκανδάλων εδώ):