Ο κύριος Μητσοτάκης έχει ενημερωθεί για την υπόθεση (και την παραίτηση) Λαζαρίδη;

Στην τοποθέτηση του στη Βουλή, την Πέμπτη, ο Μητσοτάκης απεφάνθη ότι τα σκάνδαλα και οι «αριστείες» της κυβέρνησης δεν απασχολούν τον κόσμο. Εκεί, παράλληλα, μίλησε για «δολοφονικό βούρκο» και «τοξικότητα», συνδέοντας ανυπόστατα και προκλητικά το σοβαρό πρόβλημα υγεία του στενού του συνεργάτη, Γιώργου Μυλωνάκη, με δημοσιεύματα για τον ίδιο και την κυβέρνηση. Στην ομιλία του Μητσοτάκη ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν υπήρχε πουθενά! 

Ο Μακάριος Λαζαρίδης, ο και ψεύτης και «λεβέντης», την Παρασκευή παραιτήθηκε, καθυστερημένα, από τη θέση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης με μια επιστολή υποκρισίας και «διαφάνειας». Ο Μακάριος Λαζαρίδης είναι αυτός ο τύπος που καταλάμβανε θέσεις «Επιστημονικού Συνεργάτη» με ένα «πτυχίο» από ένα εργαστήριο σπουδών… Κολοπετινίτσας και πούλαγε εξυπνάδες, δηλώνοντας ότι τον προσέλαβαν, τότε, «επειδή είναι ωραίος», εκτιμώντας ότι αυτός δεν είναι «τεμπέλης όπως οι αριστεροί». Για τέτοιον εξαιρετικό κύριο μιλάμε. 

Σήμερα, ο Μητσοτάκης, στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση του, επανήλθε στα περί «κανονικοποίησης της τοξικότητας», κάνοντας ακόμα και λόγο για «βιαιότητα μιας δημόσιας εμμονικής στοχοποίησης επί τη βάση κατασκευασμένων άθλιων ψεμάτων, που εκπορεύεται σε πολλές περιπτώσεις από εκτελεστές συμβολαίων δολοφονίας χαρακτήρων που ενδύονται τον μανδύα της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Ανατροφοδοτείται από ανώνυμα προφίλ του διαδικτύου και δυστυχώς υιοθετείται με ευκολία ακόμα και από αρχηγούς κομμάτων της αντιπολίτευσης».

Πέρα από το γεγονός ότι η κυβέρνηση είναι αυτή, που με έναν «στρατό» τρολ και ομάδων… βρωμιάς, σουλατσάρει στο διαδίκτυο και στοχοποιεί, ασκώντας κυριολεκτικά μια πολιτική αλητείας, να τονίσουμε ότι στην ανάρτηση του Μητσοτάκη ο Μακάριος Λαζαρίδης πάλι δεν υπήρχε πουθενά! Να σημειώσουμε, μάλιστα, ότι είχε η προηγηθεί η χτεσινή του παραίτηση, αλλά και η αναπαραγωγή, από τον Λαζαρίδη, ανάρτησης που έκανε λόγο για «φοβική κυβέρνηση» και «στόλιζε» το Μαξίμου. 

Το συμπέρασμα είναι ότι ο Μητσοτάκης κάνει σαν να μην υπάρχει υπόθεση Λαζαρίδη, προσπαθώντας με άλλους τρόπους να «σκεπάσει» αυτό το πρότυπο «αριστείας», για την κυβέρνηση του. 

Πραγματικά, είναι να αναρωτιέται κανείς: Ο κύριος Μητσοτάκης έχει ενημερωθεί για την υπόθεση και την παραίτηση Λαζαρίδη; Το λέμε αυτό διότι υπάρχει κίνδυνος να πει, κάποια στιγμή στη συνέχεια, ότι δεν γνώριζε τίποτα…

ΠΗΓΗ 

Πώς να υπερασπιστείς τον σιωνισμό χωρίς να απαντήσεις σε τίποτα από όσα συμβαίνουν μπροστά σου - Του Δημήτρη Χαμπεσή

Sean Gallup / Getty

Πώς να υπερασπιστείς τον σιωνισμό χωρίς να απαντήσεις σε τίποτα από όσα συμβαίνουν μπροστά σου

Με αφορμή το άρθρο του Ιλάν Μανουάχ για την «υποκρισία του ελληνικού αντισιωνισμού»

του Δημήτρη Χαμπεσή

Στο πρόσφατο άρθρο του σε ένα περιοδικό γνώμης, το Books’ Journal, με τον τίτλο «Η υποκρισία του ελληνικού αντισιωνισμού», ο Ιλάν Μανουάχ δεν επιχειρεί απλώς να υπερασπιστεί τον σιωνισμό ή να αντικρούσει ορισμένες ακραίες ή επιφανειακές μορφές αντιισραηλινής ρητορικής. Επιχειρεί κάτι πολύ πιο φιλόδοξο. Κάνει πειθαρχική αναδιάταξη του πεδίου όπου μας εγκαλεί, ξαναζεσταίνοντας μια ηθική απάτη που έχει πια ξεφουσκώσει. Αν ασκήσεις κριτική στον σιωνισμό, είσαι αντισημίτης.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι στοιχειώδες, που ο Μανουάχ προσπαθεί συστηματικά να θολώσει. Ο αντισημιτισμός αφορά ανθρώπους. Ο σιωνισμός αφορά μια πολιτική ιδεολογία και την κρατική της εφαρμογή. Η σύγχυση αυτών των δύο δεν είναι απλώς λάθος. Είναι εργαλείο.

Αυτό που απασχολεί τον συγγραφέα δεν είναι τι πραγματικά συμβαίνει. Τον απασχολεί ποιος το ονομάζει, με ποια λέξη, με ποιες «ασυνέπειες» και με ποια υποτιθέμενα κίνητρα.

Δεν τον απασχολεί η λιμοκτονία ως όπλο, η μαζική δολοφονία πολιτών, ανθρωπιστικών εργαζομένων και δημοσιογράφων, η καταστροφή νοσοκομείων, η μαζική τιμωρία αμάχων. Τον απασχολεί αν η λέξη «σιωνισμός» χρησιμοποιείται σωστά, αν η λέξη «λόμπι» είναι επιτρεπτή, αν ο αντισιωνισμός έχει ηθική καθαρότητα, κάνοντας εσκεμμένη μετατόπιση θέματος από την ουσία, στη διαχείριση του λεξιλογίου της κριτικής.

Και για να πετύχει αυτή τη μετατόπιση, ο Μανουάχ δεν απαντά στον πραγματικό αντισιωνισμό που κερδίζει έδαφος και μέσα στο Ισραήλ, αλλά κατασκευάζει έναν άλλο μονοδιάστατο, ηθικά ρηχό, ενίοτε συγγενή με τον αντισημιτισμό, έναν αντισιωνισμό που απλοποιεί βολικά για να μπορέσει να του επιτεθεί.

Γι’ αυτό και μες στο κείμενο καταφεύγει σε μια δεύτερη, πολύ πιο επιθετική πρακτική, στην ιδεολογική κατάληψη της εβραϊκότητας.

Ο σιωνισμός παρουσιάζεται περίπου ως φυσική, οργανική ή αυτονόητη έκφραση της εβραϊκής εμπειρίας.

Σαν να μην υπήρξαν ποτέ εβραϊκές αντισιωνιστικές παραδόσεις.
Σαν να μην υπάρχουν σήμερα Εβραίοι που αντιτίθενται στον σιωνισμό.
Σαν να μη βλέπουμε σε πόσα βίντεο ακόμα και ultra-orthodox Εβραίους να καίνε τη σημαία του Ισραήλ ονομάζοντάς το σιωνιστικό κράτος που προκαλεί κακό στους Εβραίους παγκοσμίως.
Σαν να είναι αυτός ο εντεταλμένος αντιπρόσωπος του εβραϊσμού.

Έτσι, ιστορικοί και διανοούμενοι που έχουν ασκήσει τεκμηριωμένη κριτική εκ των έσω, όπως ο Ilan Pappé ή ο Norman Finkelstein, απαξιώνονται εκ των προτέρων ως «ταλισμανικές φιγούρες», λες και η επίκληση γνωστών και δημόσιων παρεμβάσεων είναι πρόβλημα προς απαξίωση και όχι επιχείρημα προς απάντηση.

Αμπελόκηποι: Μία δίκη για τρομοκρατία, χωρίς τρομοκρατική οργάνωση - Της δικηγόρου, Ζαμίλε Καμπά

To σκίτσο που συνοδεύει τη δημοσίευση είναι του σκιτσογράφου Παναγιώτη Μητσομπόνου, ο οποίος μας έχει συστήσει και στην Ελλάδα την ενδιαφέρουσα εικαστική αποτύπωση της δικαστικής διαδικασίας.

Αμπελόκηποι: Μία δίκη για τρομοκρατία, χωρίς τρομοκρατική οργάνωση

• Ζαμίλε Καμπά

Την 1η Απριλίου ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης των Αμπελοκήπων. Ο 4ος όροφος του Εφετείου Αθηνών γεμάτος με αλληλέγγυους/ες, γραμμές αστυνομικών έξω από τη δικαστική αίθουσα και επιλεκτική είσοδος δικηγόρων, συγγενών και δημοσιογράφων, σε μία υποτίθεται δημόσια δίκη. Ήδη, από την αρχή της δίκης αναδείχθηκε ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής, παρά την άρνηση της Εισαγγελέα και του Δικαστηρίου να την αναγνωρίσει ως τέτοια. Από την μία, οι δικαστικές αρχές, έχοντας στα χέρια τους μία ελλιπή, πρόχειρη και ανεπαρκή δικογραφία των διωκτικών και ανακριτικών αρχών, ντυμένη με τον μανδύα της τρομοκρατικής οργάνωσης, γεμάτη έγγραφα που ζητούσαν πραγματογνωμοσύνες, διερευνήσεις κι άλλες πραγματογνωμοσύνες και άλλες διερευνήσεις, χωρίς εν τέλει να καταλήγουν πουθενά. Από την άλλη, πέντε κατηγορούμενες/ους, τους συγγενείς και τις φίλες τους, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες τους, έχοντας στα χέρια τους την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια και τη δική τους αλήθεια.

Από εκείνη την ημέρα και μετά, η είσοδος στην αίθουσα σταμάτησε να είναι τόσο επιλεκτική, αλλά περιορισμένη, αφού επιτρέπονταν μόνο καθήμενοι/ες. Εκτός φυσικά από τους αστυνομικούς των ΕΟΜ, που στέκονται όρθιοι, κραδαίνοντας τα όπλα, κάποιοι στρεφόμενοι στους κατηγορούμενους, κάποιοι στρεφόμενοι σε  όσου/ες ήταν μέσα στην αίθουσα. Και φυσικά έξω από την αίθουσα κορδόνια αστυνομικών.

Γιατί περιγράφω τόσο την πρόσβαση στην αίθουσα, τη διάταξη όσων βρίσκονται όλες αυτές τις μέρες εκεί; Γιατί νομίζω ότι αυτά τα μικρά ή και όχι τόσο μικρά πράγματα, αναδεικνύουν και ενισχύουν την αντίφαση, στην οποία ήδη από την πρώτη μέρα έπεσε το δικαστήριο.

Ενώ ισχυρίζονται ότι η συγκεκριμένη υπόθεση δεν εντάσσεται στην έννοια του πολιτικού εγκλήματος, ότι δεν εξετάζονται η πολιτική ταυτότητα, η πολιτική στάση, τα πολιτικά κίνητρα, οι πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις των κατηγορούμενων παρατηρούμε ότι ήδη από την διάταξη, τον περιορισμό της πρόσβασης, τις αστυνομικές δυνάμεις εντός και εκτός της αίθουσας, πριν καν κάτσουν στο εδώλιο οι κατηγορούμενοι/ες, αυτή η δίκη είναι μία σαφώς πολιτική υπόθεση και για τις δύο πλευρές.

Καταρχάς, πρόκειται για μία υπόθεση που παραπέμπεται με το 187Α, το οποίο στην πραγματικότητα κατοχυρώνει την έννοια του πολιτικού εγκλήματος και συγκεκριμένα ποινικοποιεί και στρέφεται ενάντια σε όσους/ες αντιστέκονται, ενάντια σε όσους/ες επιλέγουν μορφές και οργάνωση πάλης, που στέκεται απειλητικά απέναντι στο κυρίαρχο. Αποτελεί ένα ακόμη κατασταλτικό εργαλείο ενάντια στα κινήματα, τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες. Η θολή και αόριστη διατύπωσή του άρθρου, είναι ιδανική, ώστε σε αυτό να μπορεί να εμπίπτει οποιαδήποτε μορφή δράσης ή απλά και μόνο κοινωνικές σχέσεις, όπως έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει και στο παρελθόν, η δυνατότητα μέσω του 187Α να ποινικοποιούνται πολιτικές και προσωπικές σχέσεις. Τα αποδεικτικά στοιχεία κρίνονται μη αναγκαία και υποκαθίστανται από την πολιτική ταυτότητα του κατηγορουμένου. Όπως επεσήμανε και ο Νίκος Ρωμανός σε μία από τις παρεμβάσεις του στο δικαστήριο, έτσι λειτουργεί το δίκαιο του διώκτη, όταν η αλήθεια δεν του κάνει, προσπαθεί να την προσαρμόσει στα δικά του μέτρα.

Το τελευταίο, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δίκης κατέστη εμφανές και από το εξής. Μάρτυρες κατηγορίας ήταν οι κάτοικοι της πολυκατοικίας. Καμία γνώση για οτιδήποτε άλλο πλην του γεγονότος ότι έγινε μία έκρηξη. Πώς έγινε αυτή η έκρηξη; Ανθρώπινο λάθος; Τεχνικό πρόβλημα; Κανείς δεν ξέρει, καθώς δε διερευνήθηκε ποτέ. Κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τη διάρκεια, τη δράση, το χαρακτήρα της υποτιθέμενης τρομοκρατικής οργάνωσης. Κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τη δομή της υποτιθέμενης οργάνωσης. Κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ακόμη και για τις σχέσεις όλων των κατηγορούμενων μεταξύ τους.

Υπάρχει πρόβλημα. Σοβαρό. - Του Νίκου Μπογιόπουλου

Υπάρχει πρόβλημα. Σοβαρό.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Επί 3.000 χρόνια το κατώτατο όριο “κανόνα” συμβίωσης που είχαμε ορίσει μεταξύ μας ήταν εκείνο το “κλέψε , αλλά μη σε δουν”, γιατί αν σε δουν, αν σε καταλάβουν, αν σε πιάσουν, τότε αλίμονό σου.

Φυσικά ο “κανόνας” ποτέ δεν μνημονεύτηκε ως τίποτα λιγότερο από έναν χυδαίο απόηχο της λακωνικής παιδείας στην αρχαιότητα και της προσπάθειας όξυνσης της επινοητικότητας των αρχαίων προγόνων για επιβίωση.

Ε, λοιπόν, με δαύτους που μπλέξαμε, το κοντέρ του πάτου μηδένισε και ξεκινάμε από την αρχή.

Διότι μετά από 3.000 χρόνια, όχι αλίμονό τους όταν τους πιάσεις να “κλέβουν”, αλλά αλίμονο σε ΣΕΝΑ αν τους πιάσεις να “κλέβουν”!

— Τώρα, πλέον, τους πιάνεις με την γίδα στην πλάτη (πχ στον ΟΠΕΚΕΠΕ) κι αυτοί – αντί να ανοίξουν μια τρύπα να κρυφτούν – κυκλοφορούν με την γίδα στην πλάτη και την μοστράρουν κιόλας σαν… παράσημο!

— Τώρα τους πιάνεις με την ψείρα να έχει βγει στο γιακά τους και να κάνει παρέλαση μαζί με τους “κοριούς” (των υποκλοπών) κι αυτοί – προεξάρχοντος του Μητσοτάκη που είπε προχτές στη Βουλή ότι το θέμα κρίθηκε στις… εκλογές (! ) – αντί να παρακαλάνε να ανοίξει η Γη να τους καταπιεί, ποζάρουν κιόλας με την ψείρα στον γιακά και επιδεικνύουν τον… κοριό σαν απόδειξη της… “αριστείας” τους λέγοντας “καλά κάνανε και τον παρακολουθούσανε, κάτι θα έκανε”!

— Τώρα τους πιάνεις στα πράσα της πολιτικής ξεφτίλας, όπως τον σπουδαρχίδη Λαζαρίδη, τους πιάνεις στα πράσα της οικογενειοκρατίας, της κομματορουσφετοκρατίας, της λειτουργίας τους ως κομματόσκυλα εις βάρος του Δημοσίου και της λειτουργίας τους ως ξετσίπωτοι “Γκρούεζες”, κι εκείνοι – αντί να βγάζουν τον σκασμό και να ξεκουμπίζονται από την δημόσια σφαίρα – κουνάνε και το δάκτυλο και σε μια αποθέωση της ξεδιαντροπιάς βαφτίζουν την ξετσιπωσιά τους… “εργατικότητα” έναντι της “τεμπελιάς των αριστερών”!

— Τώρα, ενώ ζητάς εξηγήσεις για την ακρίβεια και την φοροληστεία, για την πολιτική τους ελεεινότητα στην υπόθεση των Τεμπών, για την αθλιότητά τους με τους “φραπέδες” και τους “χασάπηδες”, για το ασυμμάζευτο θράσος τους με τους Λαζαρίδηδες, για τον χαφιεδισμό των Predator, εκείνοι – οι ίδιοι που μας έλεγαν φέρτε μου μια έρευνα ότι ο διασωληνωμένος χρειάζεται… ΜΕΘ – με επικοινωνιακή στόχευση και αντιεπιστημονικές ασυναρτησίες ακόμα και για σοβαρά ζητήματα υγείας συνεργατών τους επιχειρούν να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα και (ποιοι; οι ομόσταβλοι της “Ομάδας Αλήθειας”) να “ενοχοποιήσουν” κάθε κριτική που τους γίνεται σαν τάχα μου “δολοφονία χαρακτήρα”!

Αυτός ο βούρκος της πηχτής χυδαιότητας, όπου οι κυβερνητικά υπεύθυνοι για το βάθεμα της σαπίλας του συμπεριφέρονται και σαν το γάτο που κάνει ό,τι κάνει και σκούζει κι από πάνω (στην περίπτωσή τους… τσιρίζουν), πλαισιωμένοι από διαδικτυακές ομάδες αλητείας, φερέφωνα, προτοπαπαγάλους και λοιπά σαπρόφυτα, αφενός εξαντλεί τις αντοχές της κοινωνίας.

Αλλά από την άλλη, ας είμαστε ειλικρινείς, δείχνει και ότι τα όρια ανοχής της κοινωνίας – που δεν της το κρύβουν, της το πετάνε κατάμουτρα ότι η ψήφος της στις εκλογές είναι το “απολυμαντικό” για να το παίζουν “πεντακαθαρίδηδες” – έχουν ξεχειλώσει.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να “τραβήξει τα λουριά”, παρά μόνο η κοινωνία. Κι αν δεν το κάνει, όχι με όρους “άλλαξε ο Μανολιός”, αλλά με όρους πραγματικής ανατροπής όλου του σάπιου αστικού καθεστώτος, τότε η δυσωδία, παρούσα και όλο και πιο αποπνικτική, δεν θα αφορά μόνο το πολιτικό κατεστημένο, αλλά το σάπισμα της ίδιας της κοινωνίας.

ΠΗΓΗ 

Ποιος παρακολουθούσε το μισό Υπουργικό Συμβούλιο & τον αρχηγό του στρατού; Το έγκλημα των υποκλοπών, με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, με απλά λόγια - Το ΒΙΝΤΕΟ της πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης με τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ (VIDEO)

 

Ποιος παρακολουθούσε το μισό Υπουργικό Συμβούλιο & τον αρχηγό του στρατού; Το έγκλημα Predator με απλά λόγια

• Χρήστος Αβραμίδης

«Κατά τα έτη 2020 και 2021. Μια εταιρεία τεχνολογίας αιχμής από το Ισραήλ ήρθε στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε και λειτούργησε ένα εξαιρετικά σύγχρονο κατασκοπευτικό λογισμικό σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να παγιδευτούν τα κινητά τηλέφωνα 87 φυσικών προσώπων, μέσα στα οποία το μισό υπουργικό συμβούλιο, δημοσιογράφοι και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί. Αυτό το κατασκοπευτικό λογισμικό έδωσε απεριόριστη πρόσβαση στα κινητά τηλέφωνα των θυμάτων και χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με την παρακολούθηση αυτών των προσώπων με τις κλασικές μεθόδους από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. »

Με αυτά τα λόγια περιέγραψε σε συντομία το έγκλημα Predator, ο Ζαχαρίας Κεσσές, ο δικηγόρος που εκπροσώπησε πολλά από τα θύματα των παγιδεύσεων. Πιθανότατα δεν μπορεί να υπάρξει πιο σύντομος και ακριβής τρόπος για να περιγράψει τι ακριβώς συνέβη στην Ελλάδα με το σκάνδαλο Predator. Δηλαδή με την παγίδευση προσώπων και την μετατροπή τους σε διαρκή πομπό και κίνδυνο για όλους τους ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω τους.

Ήταν τελικά απλοί ιδιώτες όσοι παγίδευσαν τόσα ισχυρά πρόσωπα; Τι αναμένεται να γίνει στη δικαστική διερεύνηση από εδώ και πέρα; Υπήρχε κοινό κέντρο στις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ και στις παγιδεύσεις του Predator; Και τέλος, πόσους δημοσιογράφους παγίδευσαν και πώς πλήττεται η Ελευθερία του Τύπου από αυτό το έγκλημα;

Αυτά είναι μονάχα μερικά από τα θέματα στα οποία ρίχνει φως ο Ζαχαρίας Κεσσές.

ΠΗΓΗ

Κουφονήσια: Σφοδρές αντιδράσεις για τα «γιγαντιαία» ξενοδοχεία

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

 

Κουφονήσια: Ώρα για όρια – πριν χαθεί ό,τι τα έκανε μοναδικά

Πηγή πληροφοριών: Το Βήμα (σ.σ. στο τέλος παρατίθεται ολόκληρο το δημοσίευμα)

Σημαντικές εξελίξεις φέρνει η συζήτηση για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο των Μικρών Κυκλάδων, μετά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Νάξου & Μικρών Κυκλάδων στις 11 Μαρτίου 2026. Για πρώτη φορά τίθεται τόσο ξεκάθαρα το δίλημμα: ή προστασία των νησιών ή μαζική τουριστική εκμετάλλευση.
Στο επίκεντρο βρέθηκε η προοπτική δημιουργίας μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων στο Άνω Κουφονήσι — ένα σενάριο που συναντά έντονη αντίθεση από τις τοπικές αρχές, οι οποίες προειδοποιούν ότι μια τέτοια εξέλιξη θα αλλοιώσει ανεπιστρεπτί τη φυσιογνωμία του νησιού.
Οι προτάσεις που κατατέθηκαν περιλαμβάνουν συγκεκριμένα και αυστηρά μέτρα:
Δραστική μείωση της επιτρεπόμενης δόμησης για ξενοδοχεία εκτός σχεδίου – από περίπου 1.500 τ.μ. σε μόλις 400 τ.μ. ανά γήπεδο, ώστε να διατηρηθεί η ανθρώπινη κλίμακα.
Κατασκευή αποκλειστικά ισόγειων κτισμάτων, για να προστατευτεί το τοπίο από ογκώδεις παρεμβάσεις.
Κατάργηση πισινών σε τουριστικά καταλύματα – ένα σαφές μήνυμα για την προστασία των πολύτιμων υδάτινων πόρων.
Μπλόκο σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα τύπου resort.
Γιατί τα Κουφονήσια δεν έγιναν γνωστά για τα μεγάλα ξενοδοχεία. Έγιναν γνωστά για κάτι πολύ πιο σπάνιο: την αυθεντικότητα, το μοναδικό τοπίο και την ανθρώπινη κλίμακα. Και αυτό ακριβώς κινδυνεύει να χαθεί.
Πέρα από το περιβαλλοντικό ζήτημα, αναδεικνύεται και μια βαθιά κοινωνική διάσταση. Οι μεγάλες επενδύσεις φέρνουν εξωγενή κεφάλαια, συχνά εις βάρος των μικρών, τοπικών επιχειρήσεων. Μαζί τους αλλάζει και η ίδια η ζωή στο νησί: οι σχέσεις, η καθημερινότητα, η κοινότητα.
Το ερώτημα πλέον είναι σαφές, όχι μόνο για τα Κουφονήσια αλλά για όλους τους αναπτυσσόμενους τουριστικούς προορισμούς: Θέλουμε απρόσωπες τουριστικές βιομηχανίες παντού ή αληθινούς τόπους με ταυτότητα και ζωντανές κοινότητες;

#small_islands_matter

*** 

Κουφονήσια: Σχέδια για «γιγαντιαία» ξενοδοχεία φέρνουν σφοδρή αντίδραση

Σαρωτικές προτάσεις για δραστικό περιορισμό δόμησης, κατάργηση πισινών και μπλόκο σε μεγάλες επενδύσεις στα Κουφονήσια – Στόχος να σωθεί η αυθεντικότητα του νησιού πριν να είναι αργά.

Σημαντικές αντιδράσεις καταγράφηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων, κατά τη συνεδρίαση της 11ης Μαρτίου 2026, στο πλαίσιο της διαβούλευσης για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΕΠΣ) των μικρών νησιών της περιοχής.

Μήλος: Φρένο σε νέο πεντάστερο ξενοδοχειακό συγκρότημα – Πόσο αντέχει ακόμα το νησί;

 

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

ΜΗΛΟΣ: Φρένο σε νέο πεντάστερο – Πόσο αντέχει ακόμα το νησί;

Πηγή: Μαριάννα Τζάννε, Πρώτο Θέμα (σ.σ. παρατίθεται στο τέλος ολόκληρο το δημοσίευμα)

Η κατάσταση στη Μήλο φτάνει σε οριακό σημείο. Ένα ακόμη πεντάστερο ξενοδοχειακό συγκρότημα στον Άγιο Κωνσταντίνο μπαίνει στον «πάγο», μετά από παρέμβαση της Πολεοδομίας, η οποία υποχρεώθηκε να διακόψει τις εργασίες έπειτα από προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

 

Η προσφυγή κατατέθηκε από την ΕΛΛΕΤ - Τοπική Επιτροπή Μήλου και τον Όμιλο Φίλων Βουνού και Θάλασσας Μήλου, οι οποίοι προειδοποιούν για σοβαρή αλλοίωση του τοπίου. Το έργο αφορά ένα εκτεταμένο συγκρότημα με 14 κτίρια και πολλαπλές πισίνες που καταλαμβάνει ολόκληρη χερσόνησο — μια ανάπτυξη που απειλεί να μετατρέψει μια φυσική περιοχή σε κλειστό τουριστικό «enclave».

 

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι μόνο το ίδιο το έργο, αλλά το μοτίβο που επαναλαμβάνεται διαρκώς στη Μήλο και γενικότερα στις Κυκλάδες: άδειες δίνονται, έργα ξεκινούν και στη συνέχεια σταματούν μόνο μετά από δικαστικές παρεμβάσεις. Ένας φαύλος κύκλος που δείχνει σοβαρά κενά στον χωροταξικό σχεδιασμό και στον έλεγχο.

 

Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό.

 

Σήμερα, περίπου 50 τουριστικές μονάδες βρίσκονται σε διαδικασία ανάπτυξης στη Μήλο, με τις μισές ήδη υπό κατασκευή. Η πίεση στο φυσικό περιβάλλον είναι τεράστια και αυξανόμενη.

 

Η υπόθεση στον Άγιο Κωνσταντίνο θυμίζει έντονα και το project «White Coast» στον Μύτακα, αλλά και τη συνεχιζόμενη εκκρεμότητα στο εμβληματικό Σαρακήνικο, όπου παρά τις εντολές για αποκατάσταση του τοπίου, η κατάσταση παραμένει στάσιμη.

 

Θα μπει ένα όριο στην τουριστική εκμετάλλευση ή θα αφεθεί η Μήλος να γίνει μια κακή εκδοχή της Ίμπιζα;

 

Το επερχόμενο Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο θα καθορίσει πολλά. Μέχρι τότε όμως, κάθε παρέμβαση του ΣτΕ δίνει πολύτιμο χρόνο — όχι μόνο για να παγώσουν έργα, αλλά για να επανεξεταστεί συνολικά το μοντέλο ανάπτυξης που επιβάλλεται στα νησιά.

 

Η προστασία της φύσης δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι η μόνη βάση για να υπάρχει πραγματική ανάπτυξη και ευημερία των νησιών.

 

#ΜΗΛΟΣ

*** 

Μήλος: Διακοπή εργασιών σε νέο πεντάστερο, παρέμβαση της πολεοδομίας μετά από προσφυγή φορέων στο ΣτΕ

Στον πάγο οδηγείται νέα τουριστική επένδυση στο νησί ενώ εντείνονται οι ανησυχίες για την υπερεκμετάλλευση της Μήλου και την πίεση στο φυσικό περιβάλλον

Μπλόκο στην κατασκευή ενός ακόμη πεντάστερου ξενοδοχείου στη Μήλο έβαλε η Πολεοδομία του νησιού, προχωρώντας σε διακοπή των εργασιών έπειτα από δικαστική παρέμβαση και προσφυγή τοπικών φορέων.

Σύρος - Τήνος: Τη Δευτέρα, 20/4/2026 το πρωί, νέα δίκη 36 κατοίκων της Τήνου που είπαν "όχι" στην καταστροφή του νησιού τους από την επέλαση των αιολικών

Τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026, για όσους/ες μπορούν & θέλουν να παρευρεθούν σε ένδειξη αλληλεγγύης, θα εκδικαστεί στη Σύρο νέα δίκη 36 κατοίκων της Τήνου που είπαν "όχι" στην καταστροφή του νησιού τους από την επέλαση των αιολικών.

Υπενθυμίζουμε ότι οι επόμενες δίκες, εκτός αυτής της Δευτέρας 20/4, είναι προγραμματισμένες για τις 29/4/2026, τις 4/5/2026 και την 1η/10/2026.

Σχετική η ακόλουθη ανάρτηση:  

Η Τήνος κατά των ανεμογεννητριών

Δευτέρα 20/4/2026 η επόμενη δίκη για 36 πολίτες που βρέθηκαν στην διαμαρτυρία της 20ης Μάη 2020, δέχτηκαν αναίτια επίθεση από τις δυνάμεις της αστυνομίας και κάποιοι από αυτούς κρατήθηκαν στο κρατητήριο του ΑΤ Τήνου, επειδή φώναξαν ΟΧΙ στην καταστροφή του νησιού.

Μέχρι την αθώωση όλων των κατηγορούμενων, συνεχίζουμε!

Ο αγώνας της Τήνου ήταν δίκαιος και νόμιμος!

 

- ΣΧΕΤΙΚΗ, επίσης, και η ανάρτηση στο μπλογκ μας:  

• "Η Τήνος κατά των ανεμογεννητριών": Συνεχίζουμε μέχρι την αθώωση όλων των κατηγορουμένων

Νίκος Ρωμανός για υπόθεση της έκρηξης στους Αμπελόκηπους: “Δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση”

Νίκος Ρωμανός για Αμπελόκηπους: “Δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση”

Ο Νίκος Ρωμανός κατέθεσε για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους και τόνισε ότι “δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση”.

• ΑΝΤΩΝΙΑ ΞΥΝΟΥ

«Βρίσκομαι εδώ για μια επιλογή που δεν έχω διαπράξει ενώ στο παρελθόν πάντα αναλάμβανα τις ευθύνες μου και τις υπερασπιζόμουν πάντα εκθέτοντας τους λόγους που τις πήρα». Με αυτά τα λόγια ο Νίκος Ρωμανός αναφέρθηκε στο λόγους που βρέθηκε κατηγορούμενος στη δίκη για την έκρηξη στους Αμπελοκήπους.

Απολογούμενος για ένα μερικό δακτυλικό αποτύπωμα σε σακούλα, ο ίδιος εξιστόρησε τη ζωή του μετά την αποφυλάκισή του το 2019 λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ενας άνθρωπος που βγαίνει μετά από 7 χρόνια φυλακή, στη χώρα του παγωμένου χρόνου, προσπαθεί να έρθει αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που έχει μεταβληθεί ενδεχομένως και ραγδαία και προσπαθεί να σηκώσει βάρη που δεν το είχε κάνει στο παρελθόν. Όλες αυτές οι δυσκολίες της προσαρμογής προσπάθησα να τις ξεπεράσω. Προσπάθησα να βρω δουλειά, να οικοδομήσω κοινωνικές σχέσεις και ουσιαστικά να μπορώ να κάνω σχέδια για τη ζωή μου. Παράλληλα είχα και μια δημόσια πολιτική ζωή, συμμετείχα σε διαδηλώσεις και σε εκδηλώσεις με πιο σημαντικό την αναστήλωση του μνημείου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου για την αποκατάσταση ενός μνημείου που ήταν σε σήψη».

Ο Νίκος Ρωμανός αναφέρθηκε αναλυτικά και στο μοναδικό στοιχείο που τον συνδέει με την υπόθεση, δηλαδή το μερικό αποτύπωμα σε μια σακούλα μέσα στην οποία είχε συσκευαστεί όπλο. «Δεν έχω να συνεισφέρω κάτι άλλο. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τη διαδρομή της σακούλας μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω. Δεν έχω κάποια σχέση με την υπόθεση, τις επιλογές που έχω πάρει τις έχω πληρώσει και με το παραπάνω και αυτό που συμβαίνει είναι άδικο» τόνισε επισημαίνοντας ότι δεν γνωρίζει κανέναν από τους κατηγορούμενους πλην ενός που επίσης κατηγορείται για μερικό αποτύπωμα. 

Πρόεδρος: Υπάρχουν τρεις εκδοχές, η πρώτη είναι του κατηγορητηρίου ότι κάποιοι έπιασαν τη σακούλα έβαλαν μέσα το όπλο και το έδωσαν, η δεύτερη ότι κυκλοφόρησε τυχαία και έφτασε με το νόμο των πιθανοτήτων στο διαμέρισμα και η τρίτη ότι φυτεύθηκε. Δεν φοβούμαι να το πω και το δικαστήριο πρέπει να τα ερευνήσει όλα.

Κατηγορούμενος: Εγώ μπορώ να αποκλείσω να έχω πιάσει ένα όπλο και να το έχω συσκευάσει. Σε σχέση με τις άλλες δύο εκδοχές, δεν μπορώ να αποκλείσω κάποια για αυτό και απευθύνθηκα σε τεχνικό σύμβουλο. Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω κάποια από τις δύο.

«Δεν συνδέομαι με τίποτα ποινικά κολάσιμο»

Είχαν προηγηθεί οι απολογίες ακόμη δύο συγκατηγορουμένων του οι οποίοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε ποινική εμπλοκή τους με την υπόθεση.

Ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι υπογραφές πολιτών που ζητούν την πλήρη αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης Ε.Ε.-Ισραήλ - Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται

φωτογραφία: orientxxi.info

Ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι υπογραφές αναστολής της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ

Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών που ζητά την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο υπογραφές, όπως ανακοίνωσαν οι διοργανωτές την Τρίτη 14 Απριλίου!

Η εκστρατεία, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2026 με τίτλο «Δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη», έχει επίσης υπερβεί τα απαιτούμενα εθνικά όρια υπογραφών φτάνοντας δέκα κράτη μέλη της ΕΕ, ξεπερνώντας το ελάχιστο όριο των επτά χωρών που απαιτείται για την επικύρωσή της.

Η πρωτοβουλία, με επικεφαλής την Ευρωπαϊκή Συμμαχία της Αριστεράς και με την υποστήριξη ομάδων της κοινωνίας των πολιτών και κινημάτων υπό παλαιστινιακή ηγεσία σε ολόκληρη την Ένωση, καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναστείλει τη συμφωνία σύνδεσης με το Ισραήλ, επικαλούμενη παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Ένα εκατομμύριο άνθρωποι μίλησαν: η ΕΕ πρέπει να αναστείλει πλήρως τη Συμφωνία Σύνδεσης με το Ισραήλ – η ΕΕ πρέπει να υπερασπιστεί το διεθνές δίκαιο και να σταματήσει τη συνενοχή της στη γενοκτονία του Ισραήλ», δήλωσαν οι διοργανωτές σε ανακοίνωσή τους, καλώντας τους υποστηρικτές να συνεχίσουν να κινητοποιούνται με νέο στόχο τις 1,5 εκατομμύρια υπογραφές.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 1 εκατομμύριο έγκυρες υπογραφές και να πληροί ελάχιστα όρια σε τουλάχιστον επτά κράτη μέλη της ΕΕ για να εξεταστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Μόλις πληρωθούν οι προϋποθέσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται να εξετάσει την πρόταση και να αποφασίσει αν θα αναλάβει δράση, αν και δεν είναι νομικά υποχρεωμένη να θεσπίσει νομοθεσία.

«Η πολιτεία έχει να επιδείξει μόνο θανατοπολιτική»: Συνέντευξη του απεργού πείνας από τις 5/2/2026, Αριστοτέλη Χαντζή, για τη σωτηρία των Προσφυγικών της Λεωφ. Αλεξάνδρας - Παρεμβάσεις σε Βουλή και ΕΡΤ

Ο Αριστοτέλης Χαντζής όταν είχε συμπληρώσει μία εβδομάδα απεργίας πείνας  

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΧΑΝΤΖΗΣ απεργός πείνας εδώ και 72 μέρες για τη σωτηρία των Προσφυγικών

«Η πολιτεία έχει να επιδείξει μόνο θανατοπολιτική»

Δανάη Κισκήρα - Μπαρτσώκα

Στην καρδιά της Αθήνας, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Λεωφόρου Αλεξάνδρας δίνει έναν αγώνα που ξεπερνά τα όρια μιας απλής οικιστικής διεκδίκησης, μετατρέποντας την ιστορία σε ανάχωμα απέναντι στην κρατική αδιαφορία και τον εκτοπισμό. Κεντρικό πρόσωπο αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης είναι ο Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος και κάτοικος της κοινότητας, ο οποίος από τις 5 Φεβρουαρίου 2026 διεξάγει απεργία πείνας μέχρι θανάτου, διεκδικώντας την άμεση ακύρωση της σύμβασης της Περιφέρειας Αττικής και την έμπρακτη αναγνώριση της αυτοχρηματοδοτούμενης αποκατάστασης των κτιρίων από τους ίδιους τους κατοίκους.

Με το σύνθημα για νίκη στην απεργία πείνας να αντηχεί στις γειτονιές, αύριο (σ.σ. Σάββατο 18/4) το μεσημέρι στις 12 διοργανώνεται πορεία αντοχής και αποφασιστικότητας με αφετηρία τα Προσφυγικά, διασχίζοντας το Γκύζη, τους Αμπελόκηπους και το Πολύγωνο σε μια πράξη αλληλεγγύης που αρνείται τη «θανατοπολιτική» των αναπλάσεων.

Η κορύφωση της ενημέρωσης και του διαλόγου θα λάβει χώρα την Τρίτη στις 7 μ.μ., στο Αμφιθέατρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι, στην εκδήλωση με τίτλο «ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ!». Εκεί, ένα πολυφωνικό πάνελ ομιλητών από τον χώρο της επιστήμης, της αρχιτεκτονικής, των κινημάτων και των οικογενειών θυμάτων της κρατικής βίας θα συζητήσει για το τι υπερασπίζεται σήμερα η κοινότητα με την ίδια της τη ζωή, αναζητώντας απαντήσεις για το πώς η κοινωνική αυτονομία μπορεί να σταθεί όρθια σε ένα δυστοπικό περιβάλλον διαρκών κρίσεων.

Σήμερα, ο Αριστοτέλης Χαντζής μιλάει στην «Εφ.Συν.» για τους λόγους που τον κρατούν σταθερό σε αυτή την οριακή επιλογή, το μοντέλο κοινωνικής αυτοοργάνωσης των Προσφυγικών και τον αγώνα ενάντια στον εκτοπισμό της ιστορικής γειτονιάς.

• Βρίσκεσαι πλέον σε μια εξαιρετικά κρίσιμη φάση της απεργίας πείνας. Τι είναι αυτό που σε κρατάει σταθερό σε αυτή την επιλογή;

Δεν θα έκανα αυτή την επιλογή αν δεν είχα τη σιγουριά της σταθερότητας. Δεν είναι ότι κάτι με κρατάει σταθερό στην επιλογή, αλλά η επιλογή είναι ακριβώς για την ανάδειξη ενός θέματος το οποίο είναι ζωής ή θανάτου πολλών ανθρώπων από εμάς που ζούμε στα Προσφυγικά. Το ότι επέλεξα να είμαι εθελοντής σε μια απόφαση που έχουμε πάρει συλλογικά, στο να μείνουμε και να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους αυτή τη γειτονιά, και με αυτό το μέσο –δηλαδή το μέσο της απεργίας πείνας– έρχεται ακριβώς επειδή έχω όλα αυτά που θεωρώ προνόμια που άλλοι άνθρωποι εδώ δεν τα έχουνε. Και επίσης δεν έχω τις υποχρεώσεις που πολλοί άνθρωποι έχουν.

• Μου είπες ότι η απόφαση ήταν συλλογική. Πώς φτάσατε στο σημείο να καταλήξετε στην απεργία πείνας ως μέσο αγώνα;

Ακριβώς επειδή θέλαμε να αναδείξουμε ότι οποιαδήποτε εκκένωση των Προσφυγικών θα φέρει σύντομα ή λίγο αργότερα θανάτους στον δρόμο. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την πολυτέλεια να νοικιάσουν ένα σπίτι. Για την ανάδειξη ενός τέτοιου ζητήματος, χρειάζεται ακριβώς να φτάσεις και στο ύστατο μέσο αγώνα. Για εμάς, η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών είναι μία εναλλακτική πρόταση στο κράτος και τον καπιταλισμό. Οπότε θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα μέσο για να ακουστούμε σε όλη την κοινωνία, ακριβώς γιατί πιστεύουμε ότι αυτό το μοντέλο κοινωνικής διαχείρισης που κάνουμε στα Προσφυγικά είναι κάτι που η κοινωνία μας το έχει χρησιμοποιήσει πάρα πολλές φορές κατά το παρελθόν σε κρίσιμες περιόδους· είτε κατά την περίοδο της Κατοχής με την Εθνική Αλληλεγγύη, είτε την περίοδο των μνημονίων που η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών είναι κομμάτι αυτού του κινήματος και παρέμεινε ως τέτοιο με δομές αλληλεγγύης, με δομές κοινωνικής αυτοοργάνωσης, με λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές.

Μέχρι στιγμής η αλήθεια είναι ότι η πολιτεία, όλοι οι αρμόδιοι θεσμοί, έχουν δείξει εγκληματική αδιαφορία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή. Το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι μια θανατοπολιτική. Είτε αυτό σημαίνει Τέμπη είτε εργατικά ατυχήματα («Βιολάντα») είτε Πύλος με χιλιάδες κάθε χρόνο νεκρούς στο Αιγαίο. Το ζήτημα είναι το κατά πόσο αντιστεκόμαστε ως κοινωνίες και ως κινήματα και πόσο έχουμε σθένος στον αγώνα ώστε να κινητοποιήσουμε και άλλα κομμάτια της κοινωνίας και να μην αφήσουμε το κράτος να συνεχίσει αυτή την αδιαφορία.

Υπάρχει ένα κίνημα αλληλεγγύης που προσπαθεί να σπάσει την εγκληματική σιωπή που έχει πέσει από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Ενώ μας είχαν προσεγγίσει μεγάλα κανάλια, μετά για κάποιο λόγο μάθαμε ότι οι διευθυντές τους τους είπαν ότι δεν θα παίξει το θέμα των Προσφυγικών. Αυτό είναι χαρακτηριστικό για το πόσο ανένδοτοι και αδιάφοροι είναι στην ανθρώπινη ζωή. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν σημάδια ότι μια κοινωνία που έχει θέληση και ευαισθητοποιείται μπορεί να κάνει την Πολιτεία να αλλάξει τις θέσεις της.

• Η ανάπλαση των Προσφυγικών συνιστά εκτοπισμό, λέτε. Ποιο πιστεύεις ότι είναι το πραγματικό σχέδιο που πρόκειται να υλοποιηθεί πίσω από αυτή την πολιτική;

Το αφανές τέταρτο μνημόνιο του Μητσοτάκη και η νέα κανονικότητα της λιτότητας (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

Το αφανές τέταρτο μνημόνιο του Μητσοτάκη, του Νίκου Γουρλά

 ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΛΑΣ

Τον Αύγουστο του 2018, ο Α. Τσίπρας ανακοίνωσε στην Ιθάκη το τέλος των μνημονίων λέγοντας ότι η χώρα «ανέκτησε την οικονομική της ελευθερία», χαρακτηρίζοντας την ημέρα εκείνη ως την «αρχή μιας νέας σελίδα». Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνέχισε τον «Τσιπρικό» μύθο προσθέτοντας ότι αυτή στην πραγματικότητα έβγαλε την χώρα από τα μνημόνια αφού επί ημέρων της το 2023 η χώρα βγήκε από την ενισχυμένη εποπτεία.

Αυτό που έγινε στη πραγματικότητα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια, αναδιάρθρωση του χρέους βάζοντας υποθήκη για 99 χρόνια την δημόσια περιουσία, εκχωρώντας παράλληλα την εποπτεία και τον έλεγχο της στους δανειστές. Όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν ότι ο μνημονιακός οδοστρωτήρας σε μισθούς και κατακτήσεις των εργαζομένων θα έπαυε να ισχύει, το αντίθετο συνέβη. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, το κόστος ζωής εκτοξεύεται χρόνο με τον χρόνο, τα ενοίκια και τα τρόφιμα απορροφούν όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος, ενώ η ανασφάλεια γίνεται μόνιμο χαρακτηριστικό της ζωής των λαϊκών νοικοκυριών.

Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σε συνδυασμό με την πραγματική εξέλιξη των μισθών και την έκρηξη της ακρίβειας, αποκαλύπτουν για την πλειοψηφία της κοινωνίας ότι τα μνημόνια δεν τελείωσαν ποτέ. Απλώς άλλαξαν μορφή. Αυτό που διαμορφώνεται σήμερα είναι ένα αφανές τέταρτο μνημόνιο, το οποίο δεν επιβάλλεται πλέον μέσα από δανειακές συμβάσεις και επιτηρήσεις, αλλά μέσα από τη διαρκή συμπίεση των μισθών και την εκτόξευση του κόστους ζωής.

Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη σε κάθε αύξηση του κατώτατου μισθού οργανώνει και μια διαφημιστική καμπάνια για πολλές μέρες έως και βδομάδες πανηγυρίζοντας παράλληλα για τους ρυθμούς ανάπτυξης, επαναλαμβάνοντας ξανά τη φράση πως «η Ελλάδα γύρισε σελίδα» μιλά για «ισχυρή Ελλάδα» που βρίσκεται στην σωστή πλευρά της ιστορίας κ.λπ.

Η πραγματικότητα όμως που βιώνουν καθημερινά εκατομμύρια εργαζόμενοι είναι εντελώς διαφορετική. Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σε συνδυασμό με την πραγματική εξέλιξη των μισθών και την έκρηξη της ακρίβειας, αποκαλύπτουν μια σκληρή αλήθεια, για την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων και της νεολαίας και αυτή είναι ότι τα μνημόνια δεν τελείωσαν ποτέ. Απλώς άλλαξαν μορφή.

Η πραγματικότητα των εργαζομένων αποτυπώνεται χωρίς καμία δυνατότητα ωραιοποίησης στα επίσημα στατιστικά στοιχεία για τους μισθούς. Σύμφωνα με την τελευταία, πλήρως επικαιροποιημένη έκθεση της Eurostat για το 2024, ο μέσος ετήσιος, πλήρους απασχόλησης, προσαρμοσμένος μισθός στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 ανέρχεται σε 39.800 ευρώ. Αντίθετα, στην Ελλάδα ο αντίστοιχος μέσος μισθός είναι μόλις 18.000 ευρώ ετησίως.

Η Ελλάδα βρίσκεται έτσι στη δεύτερη χαμηλότερη θέση μεταξύ όλων των κρατών-μελών, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία (15.400 ευρώ), ενώ χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης όπως η Ουγγαρία (18.500 ευρώ) την ξεπερνούν πλέον οριακά. Η διαφορά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι συντριπτική για μια χώρα που θεωρητικά ανήκει στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Οι μισθοί στην χώρα μας είναι περίπου 55% χαμηλότεροι από τον μέσο όρο της ΕΕ. Ένας εργαζόμενος στην Ελλάδα αμείβεται λιγότερο από τον μισό σε σύγκριση με τον Ευρωπαίο συνάδελφό του.

Την υγειά μας να ’χουμε: Νέα κυβερνητικά προσκόμματα-εμπόδια για την πρόσβαση στις δομές υγείας του ΕΣΥ, ενισχύοντας, έτσι, τις ιδιωτικές δομές

 © Dreamstime.com

Την υγειά μας να ’χουμε

Τις προθέσεις της κυβέρνησης απέναντι στο ΕΣΥ τις γνωρίζουμε. Ποτέ δεν το στήριξε και σταθερά το αντιλαμβανόταν και το αντιλαμβάνεται ως εργαλείο για την ενίσχυση των ιδιωτικών υπηρεσιών Υγείας. Ακόμα και την περίοδο της πανδημίας που το ΕΣΥ απέδειξε στην πράξη ότι είναι αναντικατάστατο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέμεινε σταθερά στην προαναφερόμενη θέση της.

Παρότι γνωρίζουμε την κυβερνητική φιλοσοφία για την Υγεία, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως αυτή η κυβέρνηση δεν σταματάει ποτέ να μας εκπλήσσει. Την περασμένη Δευτέρα ψηφίστηκε στη Βουλή τροπολογία που προβλέπει ότι ο πολίτης δεν θα υφίσταται οικονομική επιβάρυνση για επισκέψεις σε ειδικούς γιατρούς του Εθνικού Συστήματος Υγείας ή σε συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτει παραπεμπτικό από τον προσωπικό γιατρό του. Στην περίπτωση που δεν έχει προσωπικό γιατρό, πρέπει να έχει παραπεμπτικό από οποιονδήποτε γενικό γιατρό ή παθολόγο ή υπόχρεο προσωπικό γιατρό (πρώην αγροτικό γιατρό).

Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι ο προσωπικός γιατρός -ή εκείνος που θα παίξει αυτόν τον ρόλο- λειτουργεί πλέον ως «κόφτης» για την πρόσβαση του ασθενή σε γιατρούς ειδικοτήτων. Μοιάζει παράλογο; Είναι παράλογο, καθώς τις πιο πολλές φορές είναι τόσο φανερή η ανάγκη ειδικού γιατρού που κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αντιληφθεί σε τι θα χρησιμεύσει ένα πέρασμα από τον προσωπικό γιατρό.

Ουσιαστικά, αυτός ο παραλογισμός είναι απολύτως λογικός αν αναζητηθούν τα κίνητρα που τον επιβάλλουν. Και τα κίνητρα είναι πολύ απλά και συγκεκριμένα. Η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τη δαπάνη για τη δημόσια υγεία και δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δημιουργεί προσκόμματα και εμπόδια για πρόσβαση στις δομές του ΕΣΥ. Με αυτόν τον τρόπο όμως ενισχύει τις ιδιωτικές δομές υγείας στις οποίες ο πολίτης μπορεί να προσφεύγει χωρίς κανένα εμπόδιο, αρκεί να έχει να πληρώσει.

Ολα αυτά επιβεβαιώνονται και από ορισμένα επιπλέον χαρακτηριστικά στοιχεία. Προσωπικό γιατρό σήμερα έχουν μόλις οι μισοί πολίτες. Που σημαίνει ότι αυτό το σύστημα έχει αποτύχει. Επίσης, ο αριθμός του ιατρικού προσωπικού που απασχολείται στα Κέντρα Υγείας παρουσίασε μείωση κατά 5,3% το 2024 σε σχέση με το 2023, ενώ το νοσηλευτικό προσωπικό μειώθηκε κατά 3,8%. Κατά τ’ άλλα, την υγειά μας να ’χουμε.

ΠΗΓΗ 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ, επίσης, σχετικό ρεπορτάζ και μια αντίδραση από τον Ιατρικό Σύλλογο Πειραιά:

• Συρρίκνωση της δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας: Η υγεία στην... προκρούστειο κλίνη του «προσωπικού γιατρού»

Συνεχίζονται οι γαλάζιοι σχεδιασμοί με στόχο τον περιορισμό των δαπανών για τις ανάγκες του λαού ● Ο πολυδιαφημισμένος θεσμός, που εδώ και 4 χρόνια σέρνεται, χρησιμοποιείται ως «κόφτης» για να κρατηθεί χαμηλά η δαπάνη ● Με πρόσφατη τροπολογία θέτει ξανά σε πλήρη λειτουργία το σύστημα παραπομπών.......

• Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά: «Gatekeeping» με ανεπάρκειες στον «Προσωπικό Γιατρό»

Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιώς Νικόλαος Πλατανησιώτης καλεί υπουργείο Υγείας να αποσύρει την τροπολογία, να ανοίξει διάλογο με τους ιατρικούς συλλόγους και να αποφύγει την εφαρμογή ενός αποτυχημένου βρετανικού μοντέλου • 5.541 προσωπικοί γιατροί σε όλη τη χώρα για πάνω από 10 εκατομμύρια ασφαλισμένους....... 

Φαυλεπίφαυλος: Οταν ο Μητσοτάκης απέλυε δημοσίους υπαλλήλους, αλλά προσλάμβανε τον… “άξιο” Λαζαρίδη

EUROKINISSI

Ο φαυλεπίφαυλος

Στο χθεσινό κύριο άρθρο της εφημερίδας μας γράφαμε ότι ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν θα απολογηθεί για τα έργα και τις ημέρες του αλλά θα ζητήσει και τα ρέστα από την αντιπολίτευση. Αυτό ακριβώς έκανε.

Τι ακριβώς συνιστούν τα σκάνδαλα για τα οποία κατηγορεί η αντιπολίτευση την κυβέρνηση; Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, «παλιές και έωλες κατηγορίες, οι οποίες έχουν και διαψευστεί αλλά έχουν και κριθεί». Κατά συνέπεια τι είναι το σκάνδαλο των υποκλοπών; «Είναι ένα θέμα το οποίο σε πολιτικό επίπεδο κρίθηκε, σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό.

Που σημαίνει ότι αφού τις κέρδισε αυτές τις εκλογές είναι πολιτικά αθώος, άρα δεν έκανε τίποτα, ή πολιτικά δικαιωμένος, άρα ορθώς παρακολουθούσε τους πάντες! Μόνο που ο κ. Μητσοτάκης δεν εκλέχτηκε πρωθυπουργός με πρόγραμμα να παρακολουθεί τους Ελληνες, ούτε ζήτησε το 2023 να επιβραβευτούν με την ψήφο του ελληνικού λαού οι παρακολουθήσεις που έκανε.

Για τον πρωθυπουργό δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ή αν υπάρχει δεν είναι γαλάζιο, γιατί και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ έκλεβαν για λογαριασμό ημετέρων τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Πώς μεταφράζεται αυτό σε απλά ελληνικά; Οτι ένας κλέφτης δεν είναι κλέφτης επειδή υπήρξαν κι άλλοι κλέφτες στο παρελθόν, η ύπαρξη των οποίων τον αθωώνει! Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Αλλά η αλήθεια δεν κρύβεται. Αυτό που ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ένα απολύτως γαλάζιο σκάνδαλο.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης απέφυγε χθες τις αναφορές στην ορντινάντσα του, τον κ. Λαζαρίδη, καθώς -όπως έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη- μαζί εξαπάτησαν το Δημόσιο. Ο κ. Μητσοτάκης φόρτωσε στο κράτος τη μισθοδοσία ενός υπαλλήλου του και ο κ. Λαζαρίδης εξασφάλισε ένα καλό εισόδημα χωρίς να επιβαρύνει το αφεντικό του. Με αυτή του τη στάση επιβραβεύθηκε πολλές φορές στο παρελθόν και πρόσφατα με την υπουργοποίησή του. Χθες, όμως, έπρεπε να μιλήσει, καθώς ο άνθρωπός του παραδέχθηκε δημοσίως την απάτη. Χθες έπρεπε να τον στείλει στο σπίτι του αν δεν ήταν ο ίδιος συνένοχος.

Εν πάση περιπτώσει δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον κ. Μητσοτάκη. Είναι η απόλυτη προσωποποίηση της φαυλότητας. Κι αυτό φάνηκε άλλη μια φορά όταν επιχείρησε να κατηγορήσει την εφημερίδα «Documento» ως υπεύθυνη για την κατάσταση της υγείας του κ. Μυλωνάκη. Αλήθεια, έχει έστω και έναν φραγμό αυτός ο άνθρωπος;

ΠΗΓΗ 

Οταν ο Μητσοτάκης απέλυε δημοσίους υπαλλήλους, αλλά προσλάμβανε τον… “άξιο” Λαζαρίδη

 ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

Ας θυμηθούμε μία ιστορία: Το 2013- 2014 ένας εκκολαπτόμενος “άριστος”, άλλα έτοιμος κυνικός και αδίστακτος, ο Κυρ. Μητσοτάκης, ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Σαμαρά, ετοίμαζε προεγγραφές για 25.000 διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων. Κάποιοι, θα μετακινούνταν σε άλλες υπηρεσίες, αλλά έως τότε θα λάμβαναν μόνο το 75% του μισθού τους, αλλά οι 15.000 από αυτούς θα απολύονταν.

Το ανηλεές κυνηγητό δημοσίων υπάλληλων ξεκίνησε: Σχολικές καθαρίστριες, φύλακες, καθηγητές τεχνικών λυκείων, βιβλιοθηκονόμοι, γιατροί, απολύθηκαν.  

Μέχρι τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο Κυρ. Μητσοτάκης είχε απολύσει περίπου 9.500 εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα.

Γιατί; Επειδή, όπως έλεγε, είχε ξεκινήσει εκστρατεία “αξιοκρατίας”  και “κάθαρσης” στο δημόσιο, εξ’ ου και χιλιάδες άνθρωποι κρίθηκαν άχρηστοι ή περιττοί  ή μετακινούμενοι εν μια νυκτί! 

Δήλωνε τότε: «Η κινητικότητα και οι απολύσεις αφορούν τους υπαλλήλους που διορίστηκαν στο Δημόσιο από την πίσω πόρτα και όχι την μπροστινή»! 

Και παράλληλα ακούγαμε για “επίορκους”, “απατεώνες”, “κομματικά διορισμένους”  σε ένα αδιανόητο όργιο συκοφάντησης των εργαζόμενων του δημόσιου τομέα. 

Ετσι, ως δερβέναγας της νεοφιλελεύθερης “αξιοκρατίας” έβαλε σε τεράστια περιπέτεια χιλιάδες ανθρώπους και οικογένειες. 

Εκτός από έναν… Τον ΜΑΚΑΡΙΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ!