Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων: Αγώνας ενάντια στην αστυνομοκρατία, με αφορμή την αστυνομοκρατούμενη εικόνα της Ερμούπολης στις 5 Ιουνίου 2026

Πηγή φώτο

 

Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Αγώνας ενάντια στην αστυνομοκρατία

 

Εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για την εικόνα που παρουσίαζε η πόλη της Ερμούπολης με δυνάμεις της αστυνομίας να έχουν καταλάβει την πόλη, την περασμένη Παρασκευή 5 Ιουνίου, ημέρα άφιξης του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου «Crown Iris». Υπήρχαν σε πολλά σημεία της πόλης διάσπαρτες ομάδες αστυνομικών που δημιουργούσαν την εικόνα μίας πόλης υπό κατοχή. Μάλιστα είχαν καταφτάσει τέσσερις διμοιρίες ΜΑΤ από την Αθήνα για τη συγκεκριμένη ημέρα.

Για άλλη μια φορά απαγορεύτηκε αρχικά η κυκλοφορία σε ένα τμήμα του λιμανιού (στη θέση Νησάκι), όπου μάλιστα υπάρχει το μοναδικό κεντρικό parking της πόλης. Μιλάμε ουσιαστικά για μία κατάληψη ενός συγκεκριμένου δημόσιου χώρου που εξυπηρετεί βασικές ανάγκες για την κυκλοφορία των πολιτών και των τουριστών της Ερμούπολης, προς εξυπηρέτηση των αναγκών μόνο των ισραηλινών τουριστών.

Με απόφαση της Αστυνομίας επιβλήθηκαν απαγορεύσεις πραγματοποίησης διαδηλώσεων στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις που είχαν προγραμματιστεί. Οι συναθροισμένοι έπρεπε να παραμένουν εγκλωβισμένοι στο χώρο της πλατείας και τους απαγορεύτηκε η διέλευση από μία πλειάδα οδών της πόλης.

Εκτός όλων αυτών των αυταρχικών απαγορεύσεων, που παραπέμπουν στις μαύρες σελίδες της επταετίας, είχαμε και αστυνομικές ενέργειες που μας μετέφεραν μνήμες εκείνης της εποχής. Εκτός του ότι αστυνομικοί έκαναν διαρκείς ελέγχους σε ανθρώπους που πήγαιναν στη δουλειά τους, προσήγαγαν και πολίτες από διάφορα σημεία της πόλης για εξακρίβωση στοιχείων ή τέλεσης κάποιου αδικήματος, χωρίς να έχουν δώσει την παραμικρή αφορμή. Ήταν μία ταλαιπωρία που διήρκησε ένα τρίωρο για τον καθένα και σίγουρα ήταν μια οργανωμένη εκ των προτέρων διαδικασία που στοχοποιούσε συγκεκριμένα πρόσωπα, αποτελώντας μία προσπάθεια ψυχολογικού πολέμου ενάντια σε πολίτες που αγωνίζονται για πανανθρώπινες αξίες. Από την άλλη δεν έκαναν καμία προσαγωγή ισραηλινών που περνούσαν μπροστά από το συγκεντρωμένο πλήθος και προκαλούσαν με υβριστικές χειρονομίες. Ουσιαστικά η  Ελληνική Αστυνομία μετατράπηκε σε ένα είδος εταιρίας security των ισραηλινών τουριστών.

Παρόλη αυτή την προσπάθεια τρομοκράτησης, ο κόσμος συμμετείχε στις συγκεντρώσεις και έδωσε το μήνυμα της αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Χαιρετίζουμε όλους αυτούς τους πολίτες που ξεκάθαρα παίρνουν θέση ενάντια στην γενοκτονία που επιτελεί το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ. Όπως και σε άλλες εποχές, όταν η επίσημη εξουσία αποδέχεται την βαρβαρότητα χρειάζεται η συλλογική κοινωνική «τόλμη» για να ανατρέψει την κατάσταση.

Όμως οι εικόνες αστυνομοκρατούμενης πόλης που είδαμε όλοι μας δεν μπορούν παρά να μας δημιουργούν αγανάκτηση. Πώς μπορεί μία πόλη που γιορτάζει τα «200 χρόνια» της, προβάλλοντας ένδοξες στιγμές του παρελθόντος, να ανέχεται μία τέτοια κατάσταση στο παρόν; Δεν θέλουμε τα παιδιά μας και οι μαθητές μας να εξοικειωθούν με μία τέτοια εικόνα επιδεικτικής αυταρχικότητας.

Επειδή προβλέπεται και στη συνέχεια να έχουμε νέες αφίξεις του εν λόγω κρουαζιερόπλοιου, είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξουν ενέργειες ώστε  να αποτραπούν παρόμοιες συνθήκες ομηρίας για την πόλη της Ερμούπολης.

Καλούμε:

• τα σωματεία και τους συλλόγους σε συντονισμό για την προστασία του δικαιώματός μας να διαδηλώνουμε,

• τους τοπικούς φορείς να πάψουν να στηρίζουν την «αναστολή» λειτουργίας βασικών κοινόχρηστων χώρων της πόλης και να ανέχονται αυτή την εικόνα αιχμαλωσίας της, προς επιλεκτική εξυπηρέτηση των Ισραηλινών.

Συνεχίζουμε να δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό και να υπερασπίζουμε το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε. Δεν υποχωρούμε γιατί:

Όταν η αδικία γίνεται νόμος, η αντίσταση είναι καθήκον.

Όσα ΔΕΝ γνωρίζουμε για τον Παλαιστίνιο «τρομοκράτη» - Του Άγγελου Τσέκερη

Όσα ΔΕΝ γνωρίζουμε για τον Παλαιστίνιο «τρομοκράτη»

Από το λογαριασμό του Άγγελου Tσέκερη στο facebook μέσω info-war.gr

Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη μαθαίνει σήμερα ότι συνελήφθη Παλαιστίνιος της Χαμάς, ο οποίος σχεδίαζε να ανατινάξει ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο με εκρηκτικά, που σκόπευε να κατασκευάσει μόνος του. [Άρα δεν του βρήκαν εκρηκτικά…]

Και τα εκρηκτικά θα τα κατασκεύαζε με πρώτες ύλες που σκόπευε να παραλάβει. [Άρα δεν του βρήκαν ούτε πρώτες ύλες για εκρηκτικά…]

Και τις οποίες πρώτες ύλες τις είχε παραγγείλει από το διαδίκτυο. [Άρα ήταν νόμιμες…]

Και θα του τις παρέδιδαν με βάρκα από την Λιβύη στην Κρήτη. [Διότι οι νόμιμες παραγγελίες από το διαδίκτυο, με βάρκες από τη Λιβύη έρχονται συνήθως…].

Ότι οι αρχές αναζητούν κρυπτογραφημένες συνομιλίες του και διαδικτυακές εφαρμογές επικοινωνίας με την Χαμάς. [Άρα ούτε συνομιλίες έχουν βρεθεί…].

Αναζητούνται επίσης οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόταν σε επαφή στην Ελλάδα. [Άρα ούτε για τις επαφές του στην Ελλάδα ξέρουμε κάτι…].

Και φέρεται να έχει πραγματοποιήσει αρκετά ταξίδια, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει προσδιοριστεί εάν προχώρησε σε τρομοκρατικές ενέργειες ή άλλες προπαρασκευαστικές δράσεις.
[Άρα ούτε για αυτό ξέρουμε κάτι…].

Επίσης μαθαίνουμε συνελήφθη μετά από λίγες μέρες παρακολούθησης, πράγμα που δένει απόλυτα με το γεγονός ότι δεν έχουν κανένα στοιχείο εις βάρος του. Ωραία.

Τι μαθαίνουμε:

• Ότι έχει ομολογήσει. Αλλά μοναδική πηγή για αυτό είναι η ΕΥΠ και η Αντιτρομοκρατική που τον κρατάνε. [Αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε το κύρος της ΕΥΠ…].

• Ότι το συγκεκριμένο κρουαζιερόπλοιο πλησίαζε στην Κρήτη και σύμφωνα με τις αρχές ήταν ο πιθανός στόχος. [Αλλά ο ίδιος δεν είχε παραλάβει ακόμα τα υλικά…].

• Ότι το συγκεκριμένο κρουαζιερόπλοιο έχει γίνει κατά το παρελθόν στόχος διαδηλωτών. [Και μάλλον εδώ είναι όλο το ζουμί, καθώς οι διαμαρτυρίες θα απαγορευτούν για λόγους ασφαλείας…].

• Ότι είχε άσυλο στην Ελλάδα [Άρα η χορήγηση ασύλου γεμίζει την Ελλάδα τρομοκράτες…].

• Και ότι οι μετανάστες που έρχονται με βάρκες από την Λιβύη, κουβαλάνε πρώτες ύλες για τρομοκρατικές ενέργειες. 

Η στεγαστική «ασφυξία» στην Ελλάδα και η σύγκριση με τα προγράμματα «Σπίτι μου» στην Ευρώπη (ΠΙΝΑΚΕΣ)

Στεγαστική «ασφυξία»: Πώς το κεραμίδι έγινε ο βαρύς βραχνάς του Έλληνα [πίνακες]

Γιατί οι διεθνείς οργανισμοί (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Κομισιόν) στρέφουν το βλέμμα τους στην ελληνική στεγαστική κρίση

 Πάνος Κοσμάς

Το «κεραμίδι», δηλαδή η κατοικία, υπήρξε σε όλη τη μεταπολεμική εποχή όχι μόνο βασική έγνοια των Ελλήνων αλλά και βασικός μοχλός πολιτικής, επομένως και βασικό ζήτημα στον δημόσιο διάλογο. Η εποχή της αντιπαροχής και οι κοινωνικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης έφεραν το ποσοστό ιδιοκατοίκησης σε υψηλά επίπεδα.

Στο ίδιο διάστημα, η σχέση τιμών κατοικιών και διαθέσιμου εισοδήματος ήταν πολύ ευνοϊκότερη για τα λαϊκά νοικοκυριά σε σχέση με τη σημερινή.

Ετσι, η αίσθηση ασφάλειας όσον αφορά την κατοικία, που αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, ήταν πλειοψηφική. Ολα αυτά όμως μέχρι και το Πρώτο Μνημόνιο – καθόλου τυχαία, το 2010 σημειώθηκε το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης και από τότε άρχισε να αποκλιμακώνεται σταθερά.

Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία από τη Eurostat, του 2024, καταγράφουν μια θεμελιώδη αλλαγή: το ποσοστό ιδιοκατοίκησης έχει μειωθεί σε 69,7%, που σημαίνει ότι από το 2010 μέχρι και το 2024 ο αριθμός των νοικοκυριών που ζουν σε δικό τους σπίτι μειώθηκε κατά περίπου 350.000 – ή επιπλέον 350.000 νοικοκυριά βγήκαν στο νοίκι.

Τα διαδοχικά προγράμματα διάσωσης των τραπεζών από το 2011 μέχρι και πρόσφατα (ανακεφαλαιώσεις, εγγυήσεις του Δημοσίου, «Ηρακλής») αποδείχθηκαν ο βασικός μηχανισμός απώλειας της ιδιόκτητης κατοικίας για τα λαϊκά νοικοκυριά.

Στεγαστική «ασφυξία»

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα είναι βέβαιο ότι αυτός ο αριθμός έχει αυξηθεί περαιτέρω. Αυτό, πέρα από κοινωνική πραγματικότητα, συνιστά μια σημαντική αύξηση στη ζήτηση. Συνιστά, επίσης, όπως θα δούμε στη συνέχεια, μια σημαντική αύξηση του ποσοστού των νοικοκυριών που είναι εκτεθειμένα στη σχέση τιμών ενοικίων – διαθέσιμου εισοδήματος.

Ομως αυτές οι δυσμενείς ανατροπές δεν ήταν οι μοναδικές: Από το 2019 και ύστερα και ιδιαίτερα μετά το 2021, σημειώνονται κατακλυσμιαίες αλλαγές:

● Η θεαματική –και διαρκής– αύξηση της τουριστικής ζήτησης και η ραγδαία ανάπτυξη των πλατφορμών βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb κ.λπ.) αυξάνουν σημαντικά τη ζήτηση.

● Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργεί και η μεγάλη ζήτηση που είχε το πρόγραμμα «Χρυσή βίζα».

● Η υψηλή ζήτηση συνδυάζεται με έλλειμμα προσφοράς κατοικίας, καθώς τα δημόσια προγράμματα κοινωνικής κατοικίας είναι ανύπαρκτα, ενώ ο ιδιωτικός κατασκευαστικός τομέας είχε σιγήσει επί σειρά ετών, λόγω της ελληνικής κρίσης.

● Η αύξηση της ζήτησης οδήγησε μεγάλα ιδιωτικά κεφάλαια να μπουν και στην αγορά της ενοικίασης, αποκτώντας αξιόλογες ιδιοκτησίες κατοικιών στις περιοχές του κέντρου σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη και στις μεγάλες πόλεις, ιδιαίτερα μέσω της διαδικασίας του gentrification («εξευγενισμός» υποβαθμισμένων με όρους αγοράς περιοχών στις πόλεις, στο κέντρο και την περιφέρειά του).

Ο συνδυασμός όλων αυτών αποδείχθηκε εκρηκτικός, φέρνοντας καταιγιστική αύξηση στις τιμές αγοράς κατοικιών αλλά και στις τιμές των ενοικίων, οδηγώντας τα πράγματα σε σημείο ασφυξίας, ιδιαίτερα για τα λαϊκά νοικοκυριά.

Συστάσεις κατά συρροήν…

Στην πρόσφατη αξιολόγησή της για την Ελλάδα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού εξαμήνου, η Κομισιόν αφιερώνει ειδικό υποκεφάλαιο για το ζήτημα της στεγαστικής κρίσης, προβαίνοντας σε συστάσεις προς την ελληνική κυβέρνηση. Η βασικότερη εξ αυτών αφορά το ζήτημα της αύξησης της προσφοράς μέσω κατασκευής κοινωνικής κατοικίας. Το ΔΝΤ από την πλευρά του υπογραμμίζει το ζήτημα της προσιτότητας, δηλαδή τη σχέση των τιμών κατοικιών με το εισόδημα, αλλά και το γεγονός ότι το 35% του στεγαστικού αποθέματος είναι αχρησιμοποίητο. Τόσο η Κομισιόν όσο και το ΔΝΤ θέτουν το ίδιο ζήτημα: πρέπει, με όλα τα διαθέσιμα μέσα, να αυξηθεί η προσφορά κατοικιών.

… εις ώτα μη ακουόντων

Ωστόσο, οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. έχουν επιδείξει είτε απραξία είτε ιδιαίτερη επιδεξιότητα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση:

ΠΗΓΗ: ΘΑΡΡΟΣ NEWS

Καλαμάτα / Σφοδρές αντιδράσεις για επένδυση ισραηλινών συμφερόντων σε παραλιακό μέτωπο – Συγκρίσεις με την Αλβανία

Έντονο προβληματισμό και αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Καλαμάτα η προωθούμενη τουριστική επένδυση ύψους 136,5 εκατ. ευρώ στην περιοχή του Μπουρνιά, στη δυτική παραλία της πόλης, με κατοίκους, φορείς και αυτοδιοικητικά στελέχη να εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει στο παραλιακό μέτωπο, την πρόσβαση των πολιτών και τον πολεοδομικό σχεδιασμό της περιοχής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο προωθείται από την εταιρεία IDM Kalamata Single-Member S.A., η οποία συνδέεται με τον ισραηλινό επενδυτικό όμιλο IDM Capital, και αφορά την ανάπτυξη ενός μεγάλου παραθεριστικού συγκροτήματος σε έκταση περίπου 205.743 τετραγωνικών μέτρων στη δυτική ακτογραμμή της Καλαμάτας.

Σύμφωνα με τον επενδυτικό φάκελο, προβλέπεται η κατασκευή ξενοδοχείου πέντε αστέρων με 140 δωμάτια, 248 πολυτελών κατοικιών, εγκαταστάσεων φιλοξενίας και εστίασης, χώρων ευεξίας και αναψυχής, αθλητικών εγκαταστάσεων, υποδομών για ήπιες θαλάσσιες δραστηριότητες, εμπορικών χρήσεων μικρής κλίμακας, καθώς και οργανωμένων κοινόχρηστων χώρων πρασίνου και υπαίθριας αναψυχής.

Η επένδυση έχει κατατεθεί στην Enterprise Greece με αίτημα να ενταχθεί στο καθεστώς των Στρατηγικών Επενδύσεων βάσει του νόμου 4864/2021, κάτι που θα επιτρέψει την αξιοποίηση ειδικών πολεοδομικών εργαλείων, ταχύτερες αδειοδοτικές διαδικασίες και τη δυνατότητα χρήσης διατάξεων που αφορούν την παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας για τις ανάγκες του έργου.

Διαβούλευση λίγων ημερών και κύμα αντιδράσεων

Όπως έχει δημοσιεύσει η τοπική εφημερίδα της Μεσσηνίας «Θάρρος», η δημόσια διαβούλευση για το έργο διήρκεσε μόλις δέκα ημέρες, γεγονός που προκάλεσε πρόσθετες αντιδράσεις.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας καταγράφηκαν δεκάδες σχόλια πολιτών, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων εξέφραζε ανησυχία για τις συνέπειες της επένδυσης στη φυσιογνωμία της περιοχής, την εκμετάλλευση της ακτογραμμής και τον περιορισμένο χρόνο ενημέρωσης της τοπικής κοινωνίας.

Οι επικριτές του σχεδίου υποστηρίζουν ότι η υπαγωγή του στις Στρατηγικές Επενδύσεις μεταφέρει κρίσιμες αρμοδιότητες πολεοδομικού σχεδιασμού μακριά από τον Δήμο Καλαμάτας και τα τοπικά όργανα, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι η αξιοποίηση του αιγιαλού και της παραλίας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο παραλιακό μέτωπο.

Η παρέμβαση του Σταύρου Μπένου

Ανάμεσα στις πιο ηχηρές παρεμβάσεις ξεχωρίζει εκείνη του πρώην υπουργού και πρώην δημάρχου Καλαμάτας Σταύρου Μπένου, η οποία φιλοξενήθηκε στο «Θάρρος».

Ο κ. Μπένος έκανε λόγο για μια εξέλιξη που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον της πόλης, υπογραμμίζοντας ότι το σημαντικότερο κεκτημένο της μετασεισμικής Καλαμάτας είναι το πολιτιστικό, περιβαλλοντικό και πολεοδομικό της απόθεμα.

Κατά τον ίδιο, η συγκεκριμένη διαδικασία ενδέχεται να οδηγήσει σε υποβάθμιση του πολεοδομικού σχεδιασμού που διαμορφώθηκε τα προηγούμενα χρόνια, ενώ προειδοποιεί ότι το παραλιακό μέτωπο κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο ιδιωτικών σχεδιασμών εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στη διατήρηση της απρόσκοπτης πρόσβασης των πολιτών στην παραλία, υποστηρίζοντας ότι η ελεύθερη χρήση και η συνέχεια του παραλιακού μετώπου αποτελούν βασικό στοιχείο της ταυτότητας και της ποιότητας ζωής της Καλαμάτας.

Ο πρώην δήμαρχος χαρακτηρίζει κορυφαία πρόκληση για το μέλλον της πόλης την προστασία αυτού του κεκτημένου και θέτει το ερώτημα αν η Καλαμάτα είναι διατεθειμένη να επιτρέψει την αλλοίωση του παραλιακού της χαρακτήρα προς όφελος ιδιωτικών επενδυτικών σχεδίων.

Πολιτικές αντιδράσεις και συγκρίσεις με την Αλβανία

Μετά από μια επταετία κυβέρνησης ΝΔ, 50% των Ελλήνων δεν μπορεί να κάνει διακοπές – Τι λέει η κυβέρνηση; (VIDEO)

Μετά από μια επταετία ΝΔ, 50% των Ελλήνων δεν μπορεί να κάνει διακοπές – Είναι ικανοποιημένη η κυβέρνηση;

• Χρήστος Αβραμίδης

Ερώτηση: Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος, όταν βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας, αυξημένου κόστους ζωής και μάλιστα με πολύ πιο σημαντικά προβλήματα, δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά ας πούμε το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι από αυτή που πολύ σωστά θέτετε. Προφανώς μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε και το τι προσπαθεί να κάνει. Είναι αντικειμενική διαπίστωση, ότι αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση που μας χωρίζει, που είναι ακόμα σημαντική, από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως προς το διαθέσιμο εισόδημα. Είμαστε μία από τις πρώτες χώρες σε ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος, προσπαθώντας συνεχώς να μεγαλώσουμε την πίτα, να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους και να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος να διανυθεί. Όμως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών ή του να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν. Χρειάζεται σκληρή δουλειά και όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε ως παραπάνω έσοδα, μειώνοντας φόρους, να τα επιστρέψουμε στην κοινωνία όσο γίνεται πιο γρήγορα και κυρίως να στηρίξουμε τα χαμηλά εισοδήματα και τη μεσαία τάξη.

Ερώτηση: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς κάνουμε ήδη πράγματα. Υπάρχουν πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού και όχι μόνο στην ελληνική ακτογραμμή, εννοώντας δηλαδή τα νησιά, αλλά και στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε περιοχές οι οποίες είναι παραθαλάσσιες στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πάρα πολλά προγράμματα όπως το Χίος pass, το Έβρος pass και σε άλλες περιοχές έχουν διττή αξία. Αφενός μεν να δοθούν χρήματα σε συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη, για να κάνουν διακοπές και αφετέρου να στηριχθούν πληγείσες περιοχές μετά από διάφορες φυσικές καταστροφές ή διάφορες κρίσεις που υπήρξε η ανάγκη διαχείρισής τους και μετέπειτα στήριξης. Και από κει και πέρα το βασικό, το οποίο προσπαθούμε να κάνουμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές και χωρίς να τάζουμε χρήματα που δεν υπάρχουν, είναι να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών όσο γίνεται παραπάνω. Το ξαναλέω, χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη. Χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί το αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

ΠΗΓΗ

Σύρος: Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου για την επίσκεψη του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου CROWN IRIS στις 5 Ιουνίου 2026 (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & VIDEO)

 

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τα γεγονότα της 5ης Ιουνίου 2026, που συνδέονται με την άφιξη του Ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου στη Σύρο, συνθέτουν μια ιδιαίτερα αρνητική εικόνα για το νησί μας. Θίχθηκαν οι κοινωνικές ελευθερίες και η ποιότητα ζωής των κατοίκων, προσβλήθηκε βάναυσα η ιστορική και πολιτιστική παράδοση της Ερμούπολης και τραυματίστηκε η αξιοπρέπεια της πόλης και των ανθρώπων της, και μάλιστα σε μια ιδιαίτερα συμβολική συγκυρία: τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τη γέννησή της.

Οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε πεζούς και οχήματα σε πολύ μεγάλο μέρος του ιστορικού κέντρου, η παρουσία σε κάθε γωνιά της πόλης δεκάδων κρυφών και φανερών αστυνομικών, λιμενικών, ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και, πιθανότατα, ξένων πρακτόρων προκειμένου να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη περιήγηση των τουριστών (*) αλλά και την αποκατάσταση του γοήτρου του Ισραηλινού κράτους (που είχε θιγεί κατά την προηγούμενη επίσκεψη του Crown Iris στη Σύρο, το 2025, όπου η απολύτως ειρηνική διαμαρτυρία των κατοίκων είχε αποθαρρύνει την αποβίβαση των Ισραηλινών τουριστών και είχε κάνει τη Σύρο «σύμβολο» διεθνώς), συνιστούν πρωτοφανή πρόσκληση για όλους/ες.

Η εικόνα των Ισραηλινών τουριστών που, στη μέση της ιστορικής πλατείας Μιαούλη και υπό την προστασία και ενθάρρυνση του Ελληνικού κράτους, υψώνουν το μεσαίο δάκτυλο σε ανθρώπους που διαμαρτύρονται ειρηνικά, δηλώνοντας μάλιστα με περισσή έπαρση και προκλητικότητα «είμαστε εδώ και θα μείνουμε εδώ» (**), προσβάλει βάναυσα την ιστορία της Ερμούπολης, τις αξίες και την αξιοπρέπειά μας.

Όλα όσα συνέβησαν προσφέρουν όμως σε όλους μας μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση: Ποιες αξίες ασπαζόμαστε; Για ποιες αξίες μπορούμε να υπερηφανευόμαστε 200 χρόνια μετά τη ίδρυση της Ερμούπολης;

Συντασσόμαστε με τις αξίες που πρεσβεύουν οι πολίτες της Σύρου στους οποίους απαγορεύτηκε η κυκλοφορία στην πόλη τους και οι οποίοι στάθηκαν ειρηνικά μπροστά στο Δημαρχείο φωνάζοντας με όλη τους τη δύναμη “STOP THE GENOCIDE”; Ή μήπως με τις αξίες του αστυνομοκρατούμενου κράτους, που πνίγει κάθε φωνή διαμαρτυρίας και συνοδεύει ως «φιλήσυχους τουρίστες» επισκέπτες που συμπεριφέρονται σαν κατακτητές και μάς σηκώνουν το δάχτυλο; (***)

Δυστυχώς για εμάς –αν και ενδεχομένως κάποιοι θα το επικροτήσουν- οι τοπικοί μας άρχοντες και οι θεσμικοί εκπρόσωποι φαίνονται να έχουν επιλέξει πλευρά. Μπροστά στα υψωμένα δάκτυλα και την προκλητική συμπεριφορά των Ισραηλινών έσπευσαν να δηλώσουν υποτέλεια, καλωσορίζοντάς τους και προσφέροντάς τους λουλούδια… Τι ντροπή για την ιστορία της πόλης μας! Τι ντροπή για την αξιοπρέπειά μας!

Υστερόγραφα:

Τυραννία ή επανάσταση - Του Chris Hedges*

 

Τυραννία ή επανάσταση

Πηγή: The Chris Hedges* Report μέσω info-war.gr

Υπάρχουν δύο τρόποι αντιμετώπισης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Υπάρχουν τα μαζικά κινήματα, ειδικά οι απεργίες, που διαταράσσουν το εμπόριο και τη λειτουργία της κυβέρνησης για να αναγκάσουν την άρχουσα τάξη να δημιουργήσει συστήματα δικαιοσύνης και ισότητας — αν και σε αυτά οι καπιταλιστές διατηρούν σημαντική εξουσία.

Ο Εθνικός Συντονιστής των Εργαζομένων στην Εκπαίδευση του Μεξικού (CNTE) — ένα συνδικάτο  βάσης που δημιουργήθηκε το 1979 — προσπαθεί να κάνει ακριβώς αυτό. Ανακοίνωσε ότι αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά του για αυξήσεις μισθών και εργασιακή ασφάλεια, θα καταλάβει δημόσιους χώρους και θα ακυρώσει τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου που έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν αργότερα μέσα στον μήνα στην Πόλη του Μεξικού.

Όταν οι εκπαιδευτικοί πραγματοποίησαν απεργία στην πόλη Οαχάκα του Μεξικού το 2006, μετά τη φυλάκιση και τις εξαφανίσεις συνδικαλιστών ηγετών, η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον των διαδηλωτών. Η κοινότητα εξεγέρθηκε και έδιωξε την αστυνομία από την πόλη. Η Οαχάκα ίδρυσε μια αυτόνομη αναρχική κοινότητα για αρκετούς μήνες. Αν και η κοινότητα τελικά διαλύθηκε από τη μεξικανική κυβέρνηση, η εξέγερση γέννησε λαϊκές συνελεύσεις, ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και ενδυνάμωσε τις αυτόχθονες κοινότητες.

Ο δεύτερος τρόπος για να καταστραφεί ο καπιταλισμός είναι μέσω της εθνικοποίησης των βιομηχανιών και των τραπεζών και της κατάσχεσης των καπιταλιστικών περιουσιακών στοιχείων, αν και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια εξίσου επιβλαβή μορφή κρατικού καπιταλισμού. Αυτή η ριζοσπαστική οδός συνεπάγεται, όπως στις ρωσικές ή κουβανικές επαναστάσεις, βία. Οι καπιταλιστές δεν αποχωρίζονται ειρηνικά τα μονοπώλιά τους στον πλούτο και την εξουσία. Οργανώνουν σοβαρή κρατική βία. Εγκαθιστούν δικτάτορες και φασίστες που καταργούν τις πολιτικές ελευθερίες, προβαίνουν σε μαζικές συλλήψεις και ποινικοποιούν ακόμη και τις πιο ήπιες μορφές διαφωνίας.

Η συμβιβαστική στάση απέναντι στους καπιταλιστές και τα θεσμικά τους όργανα, ακόμη και με υψηλή φορολογία, ρύθμιση, ισχυρούς εργατικούς νόμους και απαγόρευση των μονοπωλίων, σημαίνει ότι ζούμε εν μέσω μιας εχθρικής δύναμης. Είναι θέμα χρόνου πριν αυτή η εχθρική δύναμη οργανωθεί για να διαλύσει το σοσιαλδημοκρατικό κράτος, όπως συνέβη στη Σουηδία, τη Βρετανία και τη Χιλή του Σαλβαδόρ Αλιέντε.

Ο φιλελευθερισμός, τον οποίο η Ρόζα Λούξεμπουργκ αποκαλούσε με το πιο κατάλληλο όνομά του — «οπορτουνισμός» — είναι αναπόσπαστο συστατικό του καπιταλισμού. Ο φιλελευθερισμός μετριάζει τις υπερβολές του καπιταλισμού. Αλλά ο καπιταλισμός, υποστήριζε η Λούξεμπουργκ, είναι ένας εχθρός που δεν μπορεί ποτέ να κατευναστεί. Οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις αμβλύνουν την αντίσταση, αλλά αργότερα, όταν τα πράγματα ησυχάζουν, επαναφέρονται. Ο τελευταίος αιώνας των εργατικών αγώνων στις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελεί μια περίπτωση μελέτης της παρατήρησης της Λούξεμπουργκ.

Η Λούξεμπουργκ γνώριζε επίσης ότι ο σοσιαλισμός και ο ιμπεριαλισμός ήταν ασυμβίβαστοι. Ο ιμπεριαλισμός, ο οποίος ενισχύει έναν πολεμικό μηχανισμό σχεδιασμένο να φέρνει πλούτο στους εμπόρους όπλων και τους παγκόσμιους καπιταλιστές, συνοδεύεται από μια τοξική ιδεολογία — αυτό που ο κοινωνικός κριτικός Ντουάιτ Μακντόναλντ στο δοκίμιό του «Η ρίζα είναι ο άνθρωπος», του 1946, αποκαλεί «ψύχωση του μόνιμου πολέμου» — η οποία καθιστά τον σοσιαλισμό αδύνατο.

Η ψύχωση του μόνιμου πολέμου έχει ως αποτέλεσμα, όπως συνέβη στις ΗΠΑ, τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και την επιβολή σκληρών μέτρων λιτότητας. Η διαφωνία ισούται με προδοσία. Η κρατική εξουσία υπηρετεί τις επιταγές της αυτοκρατορίας και όχι της δημοκρατίας, η οποία μετατρέπεται σε φάρσα ή, στην περίπτωσή μας, σε ένα φτηνό ριάλιτι σόου.

Είμαι το Ισραήλ… - Του Norman Finkelstein*

Ο Norman Finkelstein

Είμαι το Ισραήλ…

 Norman Finkelstein*

Είμαι το Ισραήλ. Ήρθα σε μια χώρα χωρίς λαό για έναν λαό χωρίς γη. Αυτοί οι άνθρωποι που ήταν εδώ δεν είχαν κανένα δικαίωμα να είναι εδώ, και ο λαός μου τους έδειξε ότι έπρεπε να φύγουν ή να πεθάνουν, καταστρέφοντας 400 παλαιστινιακά χωριά και σβήνοντας την ιστορία τους.

Είμαι το Ισραήλ. Μερικοί από τους ανθρώπους μου διέπραξαν σφαγές και μετά έγιναν πρωθυπουργοί για να με εκπροσωπήσουν. Το 1948, ο Μεναχέμ Μπέγκιν ήταν υπεύθυνος για τη μονάδα που έσφαξε τους κατοίκους του Deir Yassin, μεταξύ των οποίων 100 γυναίκες και παιδιά. Το 1953, ο Αριέλ Σαρόν ηγήθηκε της δολοφονίας των κατοίκων της Κιβύης και το 1982 κανόνισε για τους συμμάχους μας να σφαγιάσουν περίπου 2.000 ανθρώπους στα στρατόπεδα προσφύγων της Σάμπρα και της Σατίλα.

Είμαι το Ισραήλ. Λαξευμένο το 1948 στο 78% του εδάφους της Παλαιστίνης, εκτοπίζοντας τους κατοίκους της και αντικαθιστώντας τους με Εβραίους από την Ευρώπη και άλλα μέρη του κόσμου. Ενώ οι γηγενείς που οι οικογένειές τους ζούσαν σε αυτή τη γη για χιλιάδες χρόνια δεν επιτρέπεται να επιστρέψουν, οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο είναι αμέσως ευπρόσδεκτοι.

Είμαι το Ισραήλ. Το 1967 κατάπια τα υπόλοιπα εδάφη της Παλαιστίνης (Ανατολική Ιερουσαλήμ, Δυτική Όχθη και Γάζα) και έβαλα τους κατοίκους της υπό ένα καταπιεστικό στρατιωτικό καθεστώς, ελέγχοντας και ταπεινώνοντας όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς τους. Τελικά, έπρεπε να πάρουν το μήνυμα ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι να μείνουν και να ενταχθούν με τα εκατομμύρια Παλαιστίνιων προσφύγων στους καταυλισμούς στον Λίβανο και την Ιορδανία.

Είμαι το Ισραήλ. Έχω τη δύναμη να ελέγχω την αμερικανική πολιτική. Η Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων ΗΠΑ-Ισραηλινών Υποθέσεων μπορεί να κερδίσει ή να αναιρέσει οποιονδήποτε πολιτικό της επιλογής του και, όπως βλέπετε, όλοι ανταγωνίζονται για να με ευχαριστήσουν. Όλες οι δυνάμεις στον κόσμο είναι ανίσχυρες απέναντί μου, συμπεριλαμβανομένου του ΟΗΕ, καθώς έχω το βέτο των ΗΠΑ για να εμποδίζω οποιαδήποτε καταδίκη για τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττω. Όπως τόσο εύγλωττα το έθεσε ο Σαρόν: “Ελέγχουμε την Αμερική. ”

Είμαι το Ισραήλ. Είμαι επίσης επιρροή στα μεγάλα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και πάντα θα βρίσκετε ειδήσεις προσαρμοσμένες προς όφελός μου. Έχω επενδύσει εκατομμύρια δολάρια στην εκπροσώπηση δημοσίων σχέσεων και το CNN, οι New York Times και άλλοι κάνουν εξαιρετική δουλειά προωθώντας την προπαγάνδα μου. Δείτε και άλλες διεθνείς ειδήσεις και θα διαπιστώσετε τη διαφορά.

Είμαι το Ισραήλ. Εσείς οι Παλαιστίνιοι θέλετε να διαπραγματευτείτε “ειρήνη!; “Αλλά δεν είστε τόσο έξυπνοι όσο εγώ. Θα διαπραγματευτώ, αλλά θα σας αφήσω να έχετε τους δήμους σας ενώ ελέγχω τα σύνορά σας, το νερό σας, τον εναέριο χώρο σας και οτιδήποτε άλλο σημαντικό. Ενώ εμείς “διαπραγματευόμαστε”, θα καταπιώ τις κορυφές των λόφων σας και θα τους γεμίσω οικισμούς, όπου κατοικούν οι πιο ακραίοι των εξτρεμιστών μου, οπλισμένοι ως τα δόντια. Αυτοί οι οικισμοί θα συνδεθούν με δρόμους που δεν θα μπορείτε να χρησιμοποιείτε και θα παγιδευτείτε στα μικρά σας “μπαντουστάν” ανάμεσά τους, περιτριγυρισμένοι από σημεία ελέγχου προς όλες τις κατευθύνσεις.

Είμαι το Ισραήλ. Έχω τον τέταρτο ισχυρότερο στρατό στον κόσμο και έχω πυρηνικά όπλα. Πώς τολμούν τα παιδιά σας να αντιμετωπίζουν την καταπίεσή μου με πέτρες, δεν ξέρετε ότι οι στρατιώτες μου δεν θα διστάσουν να τινάξουν τα μυαλά τους στον αέρα;

Είμαι το Ισραήλ. Θέλετε ελευθερία; Έχω σφαίρες, τανκς, πυραύλους, Απάτσι και F-16 για να σας καταστρέψω. Έχω πολιορκήσει τις πόλεις σας, έχω κατασχέσει τα εδάφη σας, ξερίζωσα τα δέντρα σας, γκρέμισα τα σπίτια σας, και εξακολουθείτε να απαιτείτε ελευθερία; Μα δεν πιάνετε το μήνυμα; Ποτέ δεν θα έχετε ειρήνη ή ελευθερία, γιατί είμαι το Ισραήλ…

Μαζί με τη λέξη ειρήνη έχει χαθεί και η λέξη ανθρωπιά - Του Μανώλη Ηλιάκη*

Μαζί με τη λέξη ειρήνη έχει χαθεί και η λέξη ανθρωπιά

 

του Μανώλη Ηλιάκη*

 

Προτρέπω  στους αναγνώστες  να διαβάσουν πρώτα το  άρθρο  του Μολδοβανίδη στην εφημερίδα  Κρητική Επιθεώρηση της τρίτης 26 Μαΐου του 2026.

Λοιδορεί τους ακτιβιστές που  προσπάθησαν  να σπάσουν τον αποκλεισμό  για να φθάσει  λίγη βοήθεια ενάντια στην γενοκτονία που συντελείται  στη πολύπαθη Γάζα. Είναι απίστευτο αυτό που ζούμε σήμερα έχει χαθεί  κάθε έννοια ανθρωπιάς αλληλεγγύης.  Όποιος παλεύει  ενάντια στους πολέμους  που εξυφαίνουν όλες οι εξουσίες  σήμερα σε ολόκληρο τον πλανήτη, όποιος παλεύει για ειρήνη για αλληλεγγύη πρέπει να λοιδορείται να διασύρεται.

Τι θέλουν λέει και πάνε   ξανά   αφού έχει πόλεμο το Ισραήλ!!!! Εν ολίγοις αφήστε να αποτελειώσουν την βρόμικη δουλειά τους μην τους ενοχλείτε. Όταν ο Χίτλερ  έκανε την γενοκτονία των εβραίων , όταν αφάνιζε χιλιάδες κόσμο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αφανίζει σήμερα το κράτος του Ισραήλ τους Παλαιστίνιους δεν έπρεπε κανένας να αντιδράσει γατί ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Όταν  ήλθε  Ο Λόρδος Βύρωνας  τι  ήθελε να έλθει  σε εμπόλεμη κατάσταση και να τα βάλει με τους Οθωμανούς δεν καθόταν να απολαύσει τα πλούτη του μονό ήλθε να τρώει ποντίκια στο Μεσολόγγι. Τι ήθελε ο Γάλλος ακτιβιστής  Γκουστάβ  Φλουράνς   που ήρθε να βοηθήσει το λαό της Κρήτης ενάντια  στην Οθωμανική καταπίεση και να υπομένει τις κακουχίες στις Μαδάρες μαζί με τον Χατζή Μιχάλη Γιάνναρη και όλους όσους πάλευαν για λευτεριά για μια καλύτερη ζωή.

‘Όταν ο Κεμάλ έκανε την γενοκτονία των Ποντίων δεν έπρεπε να ενδιαφερθεί κανείς γιατί  ήταν εμπόλεμη κατάσταση

Σαν σήμερα  το κράτος της δεξιάς δολοφόνησε τον  Λαμπράκη που πάλευε για ειρήνη και δικαιοσύνη. Δυστυχώς  τα ινδάλματα ακόμα  και σήμερα  δεν είναι αυτοί που παλεύουν για ειρήνη  ενάντια στους πολέμους και τις γενοκτονίες είναι οι Κοτζαμάνιδες είναι οι  Αλκαπόνε   είναι η κυβέρνηση  του Ισραήλ με τις χρυσές αγχόνες στο πέτο. 

Με καρφίτσα στο πέτο μια χρυσή αγχόνη: Ο νέος νόμος του Ισραήλ για τον απαγχονισμό των Παλαιστινίων

Αυτό  είναι το δημοκρατικό κράτος που διαφημίζει και οραματίζεται ο Μολδοβανίδης γράφει ακριβώς <<Το κράτος του Ισραήλ είναι η μοναδική ΑΣΤΙΚΗ  δημοκρατία…..>>

Όπως χειραγώγησε ο Χίτλερ το λαό της Γερμανίας ακριβώς έτσι έχει χειραγωγήσει η  κυβέρνηση του Ισραήλ  τους ισραηλίτες.

Η εξουσία του Ισραήλ δεν είναι φασιστική είναι κάτι πολύ χειρότερο.

Η κτηνωδία χωρίς όρια, η θηριωδία ενάντια σε λαούς, έθνη, χώρες, πληθυσμούς. Η Δυτική υπεροψία, σε όλες τις παραλλαγές της, αποκτά τέτοια χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν ακόμα και αυτά της χιτλερικής Γερμανίας.

Έκθεση Επιθεώρησης Εργασίας: Καλπάζουν οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις - Ποιοι είναι οι κλάδοι με τις περισσότερες παραβάσεις

Καλπάζουν οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις: Πρόστιμα 53,9 εκατ. ευρώ για πρακτικές εργασιακής εκμετάλλευσης

Ποιοι είναι οι κλάδοι με τις περισσότερες παραβάσεις σύμφωνα με τη νέα έκθεση απολογισμού της Επιθεώρησης Εργασίας για το 2025

 Λένα Κυριακίδη

Συστηματικές πρακτικές εργασιακής εκμετάλλευσης -πίσω από τα 53,9 εκατ. ευρώ προστίμων- καταγράφει ο απολογισμός της Επιθεώρησης Εργασίας για το 2025, κατά το οποίο συνεχίστηκε η επέκταση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων.

Πέρα από την αύξηση των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης κατά 5,22% διαπιστώνεται μια λιγότερη ορατή μεταβολή, που δεν περιορίζεται στον τρόπο εισόδου στην αγορά εργασίας. Το ποσοστό των συμβάσεων μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης στις νέες προσλήψεις, το οποίο αντιστοιχεί στο 46,46% του συνόλου των συμβάσεων.

Το 2025 από τις 55.609 μετατροπές συμβάσεων που αναρτήθηκαν στο Πληροφοριακό Σύστημα «Εργάνη» οι 41.780 αφορούσαν μετατροπή από πλήρη σε μερική απασχόληση και οι 13.829 από πλήρη σε εκ περιτροπής απασχόληση.

Σε σχέση με το προηγούμενο έτος σημειώθηκε συνολικά άνοδος της τάξης του 18,63% στις αλλαγές των υφιστάμενων συμβάσεων πλήρους απασχόλησης στις δύο ελαστικές μορφές. Την έκταση του φαινομένου δείχνει ο αριθμός των εργαζομένων σε αυτές, που ξεπέρασε το 1,57 εκατ. άτομα: 1.253.289 σε μερική και 319.005 σε εκ περιτροπής απασχόληση.

Αύξηση δήλωσης υπερωριών

Την ίδια ώρα αυξήθηκε πάνω από 85% η καταγραφή των εργαζομένων που δουλεύουν πέραν των συμφωνηθέντων χάρη και στην ψηφιακή κάρτα, που παραμένει περισσότερο ένα εργαλείο ελέγχου και όχι συμμόρφωσης.

Ο αριθμός όσων απασχολήθηκαν υπερωριακά ανήλθε από 271.250 το 2024 σε 502.405 το 2025. Ομως μόνο 74 επιχειρήσεις συμμορφώθηκαν και προχώρησαν στην καταβολή μισθοδοσίας ή σε άλλη επανόρθωση προς 518 εργαζόμενους από τους 2.576 εργαζόμενους που εθίγησαν, σύμφωνα με τα αποτελέσματα 12.244 ελέγχων στο πλαίσιο του μηχανισμού της ψηφιακής κάρτας.

Μη καταβολή απολαβών

Οι Περιφερειακές Διευθύνσεις της Επιθεώρησης Εργασίας πραγματοποίησαν 46.680 ελέγχους και επέβαλε 12.347 πρόστιμα ύψους 44,34 εκατ. ευρώ. Σημαντικό μέρος της παραβατικότητας αποκαλύπτεται όταν μιλήσει ο εργαζόμενος, αφού οι 549 από τις 1.687 μηνυτήριες αναφορές προέκυψαν μετά από εργατικές διαφορές. Αυτές έφτασαν τις 11.354 οδηγώντας στην καταβολή 7,9 εκατ. ευρώ, αλλά επιλύθηκε μόνο το 56,12% και μόνο το 18,74% παραπέμφθηκε στα δικαστήρια.

Σχεδόν 8 στις 10 μηνυτήριες αναφορές είχαν ως αντικείμενο τη μη καταβολή δεδουλευμένων μισθών, δώρων εορτών και υπερωριών. Οι περισσότερες αφορούσαν τον χώρο της εστίασης (2.215), το λιανικό εμπόριο (1.894), τα καταλύματα (854), το χονδρικό εμπόριο (704), δραστηριότητες παροχής προστασίας και έρευνας (612), τη βιομηχανία τροφίμων (459) και τις χερσαίες μεταφορές και μεταφορές μέσω αγωγών (447).

Σταθερά οι χώροι της εστίασης και του λιανεμπορίου παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη συχνότητα παραβάσεων με ποσοστά 33,18% και 14,24% αντίστοιχα, στις οποίες περιλαμβάνονται οι περισσότερες καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση (21% και 14% επί του συνόλου).

Εργατικά ατυχήματα

Διαμαρτυρία της Αλβανικής κοινότητας στο Σύνταγμα κατά του σχεδίου για το πολυτελές τουριστικό συγκρότημα στην προστατευόμενη περιοχή της λιμνοθάλασσας Βιόσα-Νάρτα στην Αλβανία (ΕΙΚΟΝΕΣ)

(ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ / EUROKINISSI)

Σύνταγμα / Διαμαρτυρία Αλβανικής κοινότητας κατά του σχεδίου για το πολυτελές τουριστικό συγκρότημα στη Βιόσα-Νάρτα

Μαζική κινητοποίηση πραγματοποίησαν το απόγευμα του Σαββάτου (6/6) στην πλατεία Συντάγματος μέλη της αλβανικής κοινότητας που ζουν στην Ελλάδα, ανταποκρινόμενοι σε κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Αλβανών Μεταναστών.

Οι διαδηλωτές εξέφρασαν την αντίθεσή τους στα σχέδια ανάπτυξης πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος στην προστατευόμενη περιοχή της λιμνοθάλασσας Βιόσα-Νάρτα στην Αλβανία.

Με πανό, συνθήματα και τα χαρακτηριστικά ροζ φλαμίνγκο – σύμβολο του κινήματος υπεράσπισης της περιοχής – οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν, όπως υποστηρίζουν, την εμπορευματοποίηση ενός μοναδικού οικοσυστήματος προς όφελος μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Στο πλευρό τους βρέθηκαν μεταναστευτικοί σύλλογοι, κοινωνικές οργανώσεις και συλλογικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης ήταν: «Ούτε γη, ούτε νερό – Όχι στο ξεπούλημα της γης μας και στην οικολογική καταστροφή για τα κέρδη των ολιγαρχών».

Αντιδράσεις και μέσα στην Αλβανία

Την ίδια ώρα, ανάλογες κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν και στην ίδια την Αλβανία. Εκατοντάδες πολίτες, περιβαλλοντικές οργανώσεις και κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώθηκαν στη Βιόσα-Νάρτα, περίπου 150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Τιράνων, προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην προωθούμενη επένδυση.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν κοντά στο σημείο όπου τις τελευταίες ημέρες είχαν ξεκινήσει εργασίες προετοιμασίας για την κατασκευή του έργου, υποστηρίζοντας ότι η παρέμβαση απειλεί μια από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου.

«Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ευαίσθητο βιότοπο. Η καταστροφή του θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για τη βιοποικιλότητα», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Εμιλιόνα Πούγια, συμμετέχοντας στη διαμαρτυρία.

Με αλβανικές σημαίες και δεκάδες συμβολικά φλαμίνγκο, οι συγκεντρωμένοι απαίτησαν την εγκατάλειψη του σχεδίου, φωνάζοντας συνθήματα κατά της τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής.

Το έργο που πυροδοτεί τις αντιδράσεις

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση στην Αλβανία, καθώς το επενδυτικό σχέδιο, ύψους περίπου 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, συνδέεται με επιχειρηματικά συμφέροντα που σχετίζονται με την κόρη του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Ιβάνκα Τραμπ, και τον σύζυγό της Τζάρεντ Κούσνερ.

Εδώ και σχεδόν μία εβδομάδα χιλιάδες πολίτες συγκεντρώνονται καθημερινά στα Τίρανα, καταγγέλλοντας ότι η κατασκευή του θερέτρου θα οδηγήσει σε εκτεταμένη περιβαλλοντική υποβάθμιση μιας περιοχής που αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για μεταναστευτικά πτηνά, μεταξύ των οποίων και τα ροζ φλαμίνγκο.

Η Ντενίσα Κάζα, μέλος της περιβαλλοντικής οργάνωσης PPNEA, υποστήριξε ότι οι ανησυχίες δεν περιορίζονται μόνο στη διαδικασία αδειοδότησης του έργου.

«Το ζήτημα δεν είναι μόνο η έλλειψη διαφάνειας. Το σοβαρότερο είναι ότι αγνοήθηκε πλήρως η τεράστια οικολογική σημασία της περιοχής, η οποία συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα σημεία βιοποικιλότητας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο», τόνισε.

Ανατριχιαστική ομολογία ισραηλινού στρατιώτη στον Economist: «Οι περισσότεροι που σκοτώσαμε ήταν άοπλοι» (ΕΙΚΟΝΑ)

H συντριπτική πλειονότητα των δολοφονημένων Παλαιστινίων ήταν άοπλοι, όπως ομολογεί ο ίδιος ο στρατιώτης | AP Photo/Jehad Alshrafi

Ανατριχιαστική ομολογία ισραηλινού στρατιώτη στον Economist: «Οι περισσότεροι που σκοτώσαμε ήταν άοπλοι»

Ενας στρατιώτης του γενοκτονικού στρατού του Ισραήλ εξομολογείται μετανοημένος στον Economist όσα είδε και έκανε στη Γάζα

 Χριστίνα Πάντζου

Οταν ο Τζόναθαν είδε τους νεκρούς και την καταστροφή που άφησε πίσω της επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023, «για πρώτη φορά ένιωσα ότι η στρατιωτική θητεία μου είχε νόημα. Ενιωσα ότι δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να πολεμήσουμε στη Γάζα, ότι αυτός ήταν ο πιο δικαιολογημένος πόλεμος στην Ιστορία». Αλλά με την πάροδο του χρόνου, τις διαταγές που έπαιρναν, τα όσα έκαναν, το αίσθημα πατριωτικής έξαρσης μεταμορφώθηκε σε ντροπή για τα εγκλήματα που διέπραξαν, όπως λέει σε μια καθηλωτική συζήτησή του με τη Γουέντελ Στίβενσον στο 1843 Magazine του The Economist.

Μιλώντας στα γραφεία της οργάνωσης «Breaking the Silence», που ιδρύθηκε από Ισραηλινούς πρώην στρατιωτικούς και καταγράφει μαρτυρίες για τη δράση τους σε επιχειρήσεις κατά της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης και της Γάζας, διέψευσε το αφήγημα της ισραηλινής κυβέρνησης ότι φρικαλεότητες και εγκλήματα πολέμου γίνονται μόνο σαν εξαίρεση από προβληματικά άτομα. «Διαπράττουμε εγκλήματα συστηματικά» λέει ο Ναντάβ Βάιμαν, διευθυντής της οργάνωσης.

Ολοι ήταν «νόμιμοι στόχοι»

Οταν η μονάδα του μπήκε στη Γάζα πίστευε πως θα δρούσαν με βάσει τους κανόνες εμπλοκής, αλλά, όπως λέει, «εκεί δεν υπήρχαν». Για τον ισραηλινό στρατό όλοι οι άντρες σε ηλικία να πολεμήσουν θεωρούνταν στόχοι. «Αυτή η ηλικία επιδέχεται διάφορες ερμηνείες, μπορεί να είναι από 16 ή και νεότεροι. Οι περισσότεροι άντρες που σκότωσε η μονάδα μου ήταν άοπλοι. […] Δεν ξέρω ποια είναι η λύση, αλλά ξέρω ότι το να σκοτώσουμε κάθε άντρα σε στρατεύσιμη ηλικία, και μερικές φορές όχι μόνο άντρες, δεν είναι λύση. Είναι παράνομο, είναι ανήθικο, είναι λάθος».

«Κάποιος στη βάρδια βλέπει κάποιον, τον πυροβολεί, τον σκοτώνει και τώρα υπάρχει ένας νεκρός – δεν ξέραμε ποια ήταν η ιστορία του ή τι έκανε»

Ηταν η ευκολία της σκανδάλης: «Συχνά δεν μπορούσαν να καταλάβουν με ποιον πολεμούσαν. Κάποιος στη βάρδια βλέπει κάποιον, τον πυροβολεί, τον σκοτώνει και τώρα υπάρχει ένας νεκρός – δεν ξέραμε ποια ήταν η ιστορία του ή τι έκανε». Αλλες μαρτυρίες έλεγαν για τη «γραμμή των σκύλων»: ένα αόρατο όριο γύρω από μια θέση. Κάθε Παλαιστίνιος που τη διέσχιζε πυροβολούνταν. Σκύλοι μαζεύονταν κατά μήκος της για να φάνε τα πτώματα.

Ενοικιαστές/Ενοικιάστριες: Θέσεις και Αιτήματα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

altersyros: Οι/τα 14 "Θέσεις και Αιτήματα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση" της Ένωσης Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης, λόγω της στεγαστικής κρίσης που αγγίζει, πλέον, όλη τη χώρα και, βεβαίως, τα περισσότερα Κυκλαδονήσια (και τη Σύρο), νομίζουμε ότι έχουν πολύ ενδιαφέρον και ότι δεν αφορούν μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά (πρέπει να) αφορούν σε όλες τις τοπικές κοινωνίες και τους Ο.Τ.Α., γι' αυτό και τις/τα παραθέτουμε παρακάτω. 

Περισσότερα ενδιαφέροντα θα βρείτε στη σελίδα τους στο facebook: Ένωση Ενοικιαστών/τριών Θεσσαλονίκης

*** 

Ένωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης: Θέσεις και αιτήματα για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η Ένωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης, ως το πρώτο σωματείο ενοικιαστ(ρι)ών στην Ελλάδα, έχει λειτουργήσει ως τριτοβάθμιο όργανο εκπροσώπησης του ευρύτερου κοινωνικού σώματος των (υπαρχόντων και εν δυνάμει) ενοικιαστριών σε εθνικό επίπεδο απευθύνοντας αιτήματα στους θεσμούς του κεντρικού Κράτους.

 

Η δράση του, ωστόσο, παραμένει πρωτίστως τοπική. Στο πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης περίπου το ένα τρίτο των νοικοκυριών ζει σε ενοικιαζόμενη κατοικία, ενώ στον Δήμο Θεσσαλονίκης το ποσοστό υπερβαίνει το 35%. Επίσης, η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει ως «ιδιοκατοίκους» ανθρώπους που στην πραγματικότητα δε διαθέτουν αυτόνομη κατοικία (όπως νέους/ες που παραμένουν στα γενέθλια δωμάτια στις γονεϊκές κατοικίες λόγω αδυναμίας πρόσβασης στην αγορά ενοικίου, ανθρώπους που εγκλωβίζονται σε ακατάλληλες ή κακοποιητικές συνθήκες επειδή το κόστος ενοικίου έχει γίνει απαγορευτικό κλπ.). Το στεγαστικό ζήτημα αφορά πλέον ένα μαζικό και διαρκώς διευρυνόμενο τμήμα της κοινωνίας. Το σωματείο αποτελεί τον πραγματικό εκπρόσωπο αυτού του κοινωνικού σώματος και πρέπει να αναγνωρίζεται ως συνομιλητής σε κάθε διαβούλευση, σχεδιασμό ή απόφαση που αφορά τη στέγαση, τη διαχείριση γης, τις αναπλάσεις και την κοινωνική κατοικία. Επομένως πρώτο και θεμελιώδες αίτημά μας είναι η θεσμική και πολιτική αναγνώριση του σωματείου από όλους τους τοπικούς φορείς. Η συμμετοχή μας αποτελεί αναγκαίο όρο κοινωνικής νομιμοποίησης κάθε πολιτικής που επηρεάζει όσους/ες ζουν στο ενοίκιο.

 

Ως σωματείο επιδιώκουμε να μετατοπίσουμε τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από παθητικό διαχειριστή της στεγαστικής κρίσης σε ενεργό φορέα κοινωνικής πολιτικής. Θέλουμε να διεκδικήσουμε μια τοπική πολιτική, όπου οι πόροι, η εργασία, η αστική γη και τα οικιστικά ακίνητα θα υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες και όχι αποκλειστικά τις επιταγές των δρώντων που προσβλέπουν στο κέρδος. Το σωματείο μας αφενός διεκδικεί οι φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να εφαρμόσουν όσα μέτρα μπορούν στο πλαίσιο των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων τους προς όφελος των ενοικιαστριών και αφετέρου διεκδικεί τη διεύρυνση αυτών των περιορισμένων αρμοδιοτήτων προς μια ενεργητική κοινωνική πολιτική κατοικίας.

 

Τα αιτήματά μας:

 

1. Σταθερή δημόσια χρηματοδότηση της κοινωνικής κατοικίας

 

Ζητούμε τη θεσμοθέτηση σταθερής δαπάνης ύψους τουλάχιστον 2% του ετήσιου δημοτικού προϋπολογισμού για την κοινωνική στέγαση. Οι πόροι αυτοί πρέπει να προέρχονται από δημοτικά έσοδα και διαθέσιμα χρηματοδοτικά προγράμματα και να δεσμεύονται αποκλειστικά για κοινωνική κατοικία, χωρίς να εκτρέπονται προς κάλυψη άλλων δημοτικών δαπανών. Τα κονδύλια αυτά ζητάμε να κατευθύνονται στον Φορέα Κοινωνικής Μίσθωσης της Αναπτυξιακής Μείζονος Αστικής Θεσσαλονίκης (ΜΑΘ), ο οποίος μπορεί να αποτελέσει το βασικό εργαλείο διαχείρισης ενός δημόσιου αποθέματος κοινωνικής κατοικίας, με χαμηλά ενοίκια, διαφάνεια, κοινωνικά κριτήρια και επανεπένδυση των εσόδων αποκλειστικά στην επέκταση και συντήρηση του αποθέματος.

 

2. ΤΑΠ και κοινωνική ανταποδοτικότητα

 

Το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ) εξακολουθεί να χρεώνεται μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος, μεταφέροντας στην πράξη την υποχρέωση πληρωμής στους ενοικιαστές, οι οποίοι δεν είναι οι νόμιμοι υπόχρεοι. Αυτή η πρακτική δεν μπορεί να θεωρείται αυτονόητη. Ζητούμε είτε τη δημιουργία μηχανισμού είσπραξης που να απευθύνεται αποκλειστικά στους πραγματικά υπόχρεους, δηλαδή στους εκμισθωτές, είτε, εφόσον συνεχιστεί η σημερινή πρακτική, τη ρητή και αποκλειστική δέσμευση των σχετικών εσόδων υπέρ της κοινωνικής κατοικίας. Σε αυτή τη δέσμευση πρέπει να συμπεριληφθούν και τα ποσά που έχουν ήδη καταβάλει οι ενοικιάστριες και οι ενοικιαστές κατά την προηγούμενη πενταετία, που αποτελεί και τον χρόνο παραγραφής των σχετικών απαιτήσεων.

 

Πώς το ΝΑΤΟ διοργανώνει συσκέψεις για νε περάσει την προπαγανδιστική ατζέντα του στο Σινεμά - Συνέντευξη με τον Ιρλανδό σεναριογράφο Alan O’Gorman (VIDEO)

Συνέντευξη με τον σεναριογράφο Alan O’Gorman: “Το ΝΑΤΟ διοργανώνει συναντήσεις για να περάσει την ατζέντα του στο σινεμά”

 

Ρεπορτάζ: Τζένη Τσιροπούλου

 

Στις 27 Απριλίου 2026, ο σεναριογράφος Alan O’Gorman έλαβε ένα απρόσμενο email: Ήταν μια πρόσκληση για μια κλειστή “Σύνοδο Κορυφής” όπου στελέχη του ΝΑΤΟ και άνθρωποι της βιομηχανίας του θεάματος θα συζητήσουν πώς η στρατιωτική ατζέντα μπορεί να προωθηθεί μέσα από την ψυχαγωγία.

Η συνάντηση είναι προγραμματισμένη για τις 27 Ιουνίου 2026 στο Λονδίνο.

Ο Alan θορυβήθηκε και θύμωσε. Δεν ήταν ο μόνος.

To NATO έχει πραγματοποιήσει ήδη τρεις τέτοιες συναντήσεις, στο Λος Άντζελες, στις Βρυξέλλες και το Παρίσι, όπου αποφασίστηκαν τρία καλλιτεχνικά πρότζεκτ τα οποία βρίσκονται ήδη εν εξελίξει.

Οι συναντήσεις είναι κλειστές και διεξάγονται υπό τον Chatham House Rule. Αυτό σημαίνει ότι οι συμμετέχοντες έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που αποκόμισαν αλλά απαγορεύεται ρητά να αποκαλύψουν την ταυτότητα ή την ιδιότητα των ατόμων που βρίσκονταν εκεί.

Ο Alan O’Gorman κατάγεται από την Ιρλανδία. Σπούδασε Ιστορία και ετοιμαζόταν να γίνει καθηγητής Ιστορίας. Τελικά, η παράκληση ενός καλού του φίλου να του γράψει ένα σενάριο, τον οδήγησε στον κινηματογράφο όπου εργάζεται εδώ και μια δεκαετία.

Η τελευταία του ταινία, Christy (2025), έλαβε το βραβείο EU Lux Award ενώ κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στα Irish Film and Television Awards.

Εντόπισα το όνομά του στο αποκλειστικό ρεπορτάζ της Guardian, Nato meetings with TV and film-makers prompt claims it is seeking ‘propaganda’. Ήταν ένας από αυτούς που μετά το επίμαχο email δεν δίστασε να πάρει θέση για την παρείσφρηση του στρατιωτικού μηχανισμού στο ευρωπαϊκό σινεμά.

Κάποτε έβλεπε κι εκείνος φανατικά στρατιωτικές χολιγουντιανές ταινίες. Σήμερα καταγγέλλει την προπαγάνδα υπέρ των αμυντικών δαπανών, την υποκρισία του no politica και τον «ελέφαντα στο δωμάτιο» που εξαναγκάζει τους συναδέλφους του σε αυτολογοκρισία.

Επικοινώνησα με την ατζέντη του και ο Alan δέχτηκε με χαρά να μιλήσουμε γιατί «αν κάτι έχει νόημα, είναι να μην γινόμαστε συνένοχοι με τη σιωπή μας».

Το τηλεφώνημά μας τον βρήκε στο Λος Άντζελες όπου εργάζεται σε μία ταινία μυθοπλασίας και μία τηλεοπτική σειρά.