Προσήγαγαν τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λάσκαρη σε συγκέντρωση για την Παλαιστίνη – Καταγγελία για αστυνομική ανοχή στους υποστηρικτές του Ισραήλ (VIDEO)

Προσήγαγαν τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λάσκαρη σε συγκέντρωση για την Παλαιστίνη – Καταγγελία για αστυνομική ανοχή στους υποστηρικτές του Ισραήλ

Την προσαγωγή του από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις στην Αθήνα, την πολύωρη κράτησή του στη ΓΑΔΑ και την παρεμπόδιση προγραμματισμένης συγκέντρωσης αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη καταγγέλλει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λάσκαρης (Dimitri Lascaris), σε ένα περιστατικό που αποτυπώνει το πρόσωπο της κρατικής καταστολής απέναντι σε όσους αντιδρούν στην πολιτική του Ισραήλ και των ΗΠΑ, θέτοντας ευθέως ζήτημα καταπάτησης θεμελιωδών δημοκρατικών ελευθεριών και παρεμπόδισης της δημοσιογραφικής δραστηριότητας.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 7 Οκτωβρίου, κατά την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, όταν η ελληνική κυβέρνηση είχε επιβάλει, μέσω της αστυνομίας, απαγόρευση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων σε τμήμα του κέντρου της πρωτεύουσας.

Ο Δημήτρης Λάσκαρης, Καναδός δικηγόρος και δημοσιογράφος, βρέθηκε στο Πάρκο Ελευθερίας, όπου είχε προγραμματιστεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την πολιτική του Ισραήλ και τη στήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Αντί όμως να καταγράψει τη διαμαρτυρία, βρέθηκε ο ίδιος αντιμέτωπος με τις αστυνομικές δυνάμεις.

Όπως περιγράφει,με δημόσια ανάρτηση στο Facebook, αστυνομικοί τον έπιασαν από τα χέρια και τον ανάγκασαν να επιβιβαστεί σε αστυνομικό λεωφορείο, με το οποίο μεταφέρθηκε στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής.

Εκεί, παρέμεινε για σχεδόν τρεις ώρες, υποβλήθηκε σε ερωτήσεις και τελικά αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθεί καμία κατηγορία.

Δύο συγκεντρώσεις, δύο διαφορετικές αντιμετωπίσεις;

Το πλέον αποκαλυπτικό στοιχείο της καταγγελίας του Λάσκαρη αφορά όσα, συνέβησαν νωρίτερα την ίδια ημέρα έξω από την ισραηλινή πρεσβεία.

Εκεί, όπως αναφέρει, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση Ιρανών μοναρχικών, οι οποίοι υποστηρίζουν πολιτικά το Ισραήλ. Η κινητοποίηση διήρκεσε περίπου 45 λεπτά, παρουσία δεκάδων αστυνομικών των ΜΑΤ, χωρίς να σημειωθεί καμία επέμβαση.

Αντίθετα, στο Πάρκο Ελευθερίας, όπου είχε προγραμματιστεί συγκέντρωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, η αστυνομία προχώρησε σε προσαγωγές προτού καν πραγματοποιηθεί η διαδήλωση.

«Οι Ιρανοί μοναρχικοί έχουν περισσότερη ελευθερία στην Ελλάδα από ό,τι οι ίδιοι οι Έλληνες;», διερωτάται ο Λάσκαρης, θέτοντας ευθέως το ζήτημα της επιλεκτικής εφαρμογής των αστυνομικών απαγορεύσεων.

«Το μήνυμα βρίσκεται παντού»

Ο Λάσκαρης κλείνει την ανάρτησή του με μια εικόνα που, όπως σημειώνει, αποτυπώνει την αντίφαση όσων συνέβησαν.

Στερεά Ελλάδα: Τι βλέπουμε στον χάρτη;

Nikos Belavilas

Δεν μιλάμε για πολιτική ΑΠΕ ούτε για «Πράσινη Μετάβαση». Μιλάμε για τρέλα ή, καλύτερα, για το χάος του πλιάτσικου δασών, βουνών, κάμπων, λιμνών και ποταμών. Δυστυχώς, δεν είναι υπερβολική η διατύπωση, αν δούμε τον χάρτη.

Αυτό που βλέπετε είναι η ορεινή Στερεά Ελλάδα: η Σπερχειάδα, η Ξυνιάδα και ο Δομοκός, το Βελούχι, τα Άγραφα, ο Αχελώος, τα Βαρδούσια, η Γκιώνα και ο Παρνασσός, η Ακαρνανία, ο Αμβρακικός.

Όποιο σχήμα βλέπουμε επάνω στη δορυφορική εικόνα αντιστοιχεί σε βιομηχανική εγκατάσταση ΑΠΕ. Τα κόκκινα και τα πράσινα είναι υδροηλεκτρικά φράγματα σε κάθε φαράγγι και κάθε κοιλάδα, ενώ οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται σε κάθε κορυφογραμμή. Τα γαλάζια είναι πλωτά φωτοβολταϊκά στα φράγματα του Αχελώου, ενώ ο διάσπαρτος «καρκίνος» με τα ανοιχτόχρωμα στίγματα είναι τα φωτοβολταϊκά στους κάμπους, σε κάθε βοσκότοπο, κάθε καλλιέργεια και κάθε ομαλή πλαγιά, καθώς οι «επενδυτές» εξαγοράζουν μαζικά τη γη μαζί με τους αγρότες.

Ο χάρτης είναι ο επίσημος κρατικός γεωπληροφορικός χάρτης της ΡΑΑΕΥ και δείχνει το θεσμικό πλαίσιο της δυστοπίας: τη χωροθέτηση των ΑΠΕ στην Κεντρική Ελλάδα.

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ενεργειακή φρενίτιδα καταστροφής των βουνών μας, των νησιών μας και της χώρας, ενδεικτικά στα παρακάτω:  

• https://www.facebook.com/savegreekmountains 

• https://www.facebook.com/nisides

•  Ελεύθερα νερά   

NAZA: Τρία πράγματα για την ταινία - Γράφει ο Δημήτρης Χριστόπουλος*

Γκράφιτι που απεικονίζει τους σκηνοθέτες Ρέιτσελ Σορ και Γιουβάλ Άμπραχαμ, του «Νάζα», με τις εβραϊκές επιγραφές «προδότες» στην Ασντόντ του Ισραήλ

 / AP Ariel Schalit

NAZA

Μνημειοποιούμε τα εγκλήματα από τα οποία υποφέραμε και απωθούμε αυτά με τα οποία κάναμε άλλους να υποφέρουν.

• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ*

Είδα το NAZA. Τρία πράγματα θέλω να μοιραστώ.

Σημασία δεν έχει μόνο τι λες, αλλά ποιος είσαι που το λες.

Με το πρώτο μου σχόλιο δεν θέλω διόλου να αποθαρρύνω τους υποψήφιους θεατές. Όμως, η αλήθεια μου είναι ότι προσωπικά δεν ένιωσα ότι έμαθα πολλά από την ταινία. Μάλλον έμαθα ότι NAZA είναι ένας διοικητικός όρος για έναν αριθμό ανθρώπινων απωλειών που θεωρείται αποδεκτός ή αναμενόμενος κατά τον σχεδιασμό ενός πλήγματος. NAZA όμως δεν σημαίνει απλώς «παράπλευρες απώλειες». Είναι ο προϋπολογισμός τους. Το ακρωνύμιο χρησιμοποιείται ως όρος για τον εκτιμώμενο αριθμό αμάχων που αναμένεται να σκοτωθούν σε ένα συγκεκριμένο πλήγμα δείχνοντας ότι ο βαθμός επιχειρησιακής και τεχνολογικής ετοιμότητας του ισραηλινού στρατού αποκλείει το λάθος. Η ίδια η έννοια NAZA δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας. Όταν εκ των προτέρων γνωρίζεις ότι γκρεμίζοντας ένα κτίριο όπου βρίσκονται 10 αξιωματούχοι της Χαμάς, θα εξοντώσεις και 80 γυναικόπαιδα, είσαι εκτός της σφαίρας της ανθρώπινης αστοχίας. Είσαι στη σφαίρα της προμελέτης.

Και πάλι όμως, ούτε αυτό άγνωστο. Ίσως, η γραφειοκρατικοποίηση της διαδικασίας να εκπλήσσει, αλλά ομολογουμένως δεν χρειαζόταν το NAZA να μας το πει. Το λένε χρόνια διεθνείς οργανώσεις από τον ΟΗΕ ως την κοινωνία των πολιτών, Παλαιστίνιοι, ξένοι δημοσιογράφοι και άλλοι. Το κρίσιμο με την ταινία είναι ότι εδώ το λένε Ισραηλινοί. Στα μάτια του δυτικού κόσμου αυτό ενισχύει την αξιοπιστία της ομολογίας αυτής. Ως ένα βαθμό, αυτό είναι εύλογο. Από την άλλη όμως, εγκυμονεί κι έναν κίνδυνο: την καταφρόνηση των προηγουμένων μαρτυριών επειδή δεν ήταν τάχα αμερόληπτες. To άκουσα αυτό βγαίνοντας από την αίθουσα από έναν θεατή: «για να το ομολογούν κι οι Ισραηλινοί σημαίνει τελικά ότι είναι αλήθεια».

Λοιπόν, μολονότι δυσανασχετώ με εκείνους που περίμεναν μια ισραηλινή μαρτυρία για να αποδεχθούν το πασιφανές τόσα χρόνια, γνωρίζω ότι αυτή η μαρτυρία είναι ζωτικής σημασίας για την οικουμενική ανάδειξη του εγκλήματος. Σε τελευταία ανάλυση, είναι άλλο να αναγνωρίζει το έγκλημα κάποιος από το έθνος του θύτη και άλλο το έθνος του θύματος. (Σε αυτό επανέρχομαι στο τρίτο σημείο που ακολουθεί.)

Η Χάνα Άρεντ επιβεβαιώνεται: τα ανθρωπάκια κάνουν τα εγκλήματα

Όταν διάβασα για πρώτη φορά τους Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν πόσο ευτελή, πόσο ασήμαντα ανθρωπάκια ο συγγραφέας παρουσιάζει τους βασανιστές του. Ο Κοροβέσης δεν δείχνει διεστραμμένα μυαλά που διαμορφώνονται από την πίστη στο κακό. Κανονικούς ανθρώπους δείχνει. Τότε λοιπόν, διαισθάνθηκα για πρώτη φορά ότι το κακό γεννιέται και ανατρέφεται στην αδράνεια και την υποταγή των ανθρώπων· στην αδυναμία τους να αμφισβητήσουν το σύστημα το οποίο τους μετατρέπει σε πειθήνιους υποτελείς που εναρμονίζονται πειθαρχώντας σε διαταγές της εξουσίας.

Αρκετά αργότερα έμαθα για την Χάνα Άρεντ και την περίφημη «κοινοτοπία του κακού». Αυτοί που εγκληματούν ενταγμένοι σε μια ιεραρχική δομή διοίκησης δεν είναι κατ’ ανάγκην σαδιστές. Το αντίθετο: είναι υπερβολικά, τρομερά, τρομακτικά νορμάλ στην ανήθικη πειθάρχησή τους. Φυσικά υπάρχουν και τα αμετανόητα κτήνη, αλλά οι μεγάλες δουλειές γίνονται από τους μικρούς, τους ασυναίσθητους. Το ΝΑΖΑ είναι γεμάτο τέτοιους. Ανθρώπους που γνωρίζουν, ομολογούν και απομαγεύουν το έγκλημα. Δεν είναι τίποτε δαιμονικοί ή παθολογικά διεστραμμένοι. Όλοι όμως, απωθούν την ηθική αξιολόγηση των ενεργειών τους.

Οι άνθρωποι του ΝΑΖΑ συνδέονται με αυτό που η Άρεντ ονομάζει thoughtlessness, μια «περίεργη, αυθεντική ανικανότητα να σκέφτονται». Αυτό προσάπτει η Άρεντ στον Άιχμαν προκαλώντας τη μήνη των ανά γης εβραίων. Αυτό χαρακτηρίζει τις ομολογίες των ισραηλινών στρατιωτικών και στο ΝΑΖΑ: η αδυναμία να σταθούν κριτικά απέναντι στις πράξεις τους και στην πραγματικότητα που αυτές παρήγαν. Όταν η Άρεντ κυκλοφόρησε τον Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ, όπου παρουσίαζε τη δίκη του αρχιναζί που οδήγησε στην εκτέλεσή του, οι αντιδράσεις στο Ισραήλ ήταν εχθρικές. Ένα τέτοιο κτήνος σαν τον σφαγέα τους, δεν θα μπορούσε να έχει τίποτε το «κοινότοπο». Ο Gershom Scholem, από τους σημαντικότερους Εβραίους διανοουμένους της εποχής και παλιός φίλος της Άρεντ, της έγραψε το 1963 σε μια πολύ σκληρή επιστολή ότι δεν είχε επαρκή “Ahavat Yisrael” — αγάπη για τον εβραϊκό λαό. Αυτή απάντησε: “I love only my friends.”

Το ΒΙΝΤΕΟ της εκδήλωσης «Η Αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται», στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη - Παρουσία και της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου (VIDEO)

«Η Αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται» | Φεστιβάλ Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη

Η κεντρική εκδήλωση του Σαββάτου 10/10/2026

Σάββατο 10 Οκτωβρίου – Κεντρική συζήτηση του Φεστιβάλ Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη

«Η Αλληλεγγύη δεν ποινικοποιείται»

Από τις κινητοποιήσεις της 9ης Αυγούστου μέχρι τις σημερινές απόπειρες ποινικοποίησης του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά από το OmniaTV:

YouTube

PeerTube

Facebook

Συζητάμε για τη σημασία και το πολιτικό σκεπτικό της 9ης Αυγούστου, την προσπάθεια ταύτισης της αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και της κριτικής στο Ισραήλ με τον αντισημιτισμό, την επίκληση του αντιρατσιστικού νόμου απέναντι σε κινηματικές δράσεις και την εμβάθυνση της στρατιωτικής και οικονομικής συνεργασίας Ελλάδας και Ισραήλ.

Συμμετέχουν:

– March to Gaza Greece
– Αναστασία Ματσούκα, Δικηγόρος, πρ. μέλος ΔΣ ΔΣΑ με την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας
– Αγγελική Βαλσαμάκη & Γιώργος Καλαϊτζίδης, Ρουβίκωνας
– Σοφία Δημακοπούλου, ταβέρνα Αξιώτισσα, Νάξος
– Αλέξανδρος Μπίστης, Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου
– Δημήτρης Αρβανίτης, Πρωτοβουλία πολιτών Ρόδου ενάντια στο Crown Iris
– Ρία Παλαιστίδου, εκπαιδευτικός που κλήθηκε σε απολογία όταν μαθητές της ζωγράφισαν ένα έργο με θέμα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη»

Παρεμβάσεις από: Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος, BDS Greece, Εκπρόσωπος κινήματος αλληλεγγύης Sumud 4 Τυνησία

ΠΗΓΗ 

Οι γονείς μας έχτισαν αυτή τη χώρα. Θα έχουν το δικαίωμα να γεράσουν σε αυτήν; - Του Aντρέα Μπεκίρι

Οι γονείς μας έχτισαν αυτή τη χώρα. Θα έχουν το δικαίωμα να γεράσουν σε αυτήν;

• Για το δικαίωμα των μεταναστών/ριών στη σύνταξη, την αξιοπρέπεια και τη ζωή.

Aντρέα Μπεκίρι

Ανήκω στη δεύτερη γενιά Αλβανών μεταναστών/ριών στην Ελλάδα. Σε μια γενιά που μεγάλωσε ανάμεσα σε δύο κόσμους και στο ενδιάμεσο, που έμαθε από μικρή ηλικία τι σημαίνει να πρέπει να αποδεικνύεις διαρκώς ότι ανήκεις κάπου. Μεγαλώσαμε σε μια χώρα που για πολλούς από εμάς ήταν η μοναδική πατρίδα που γνωρίσαμε, αλλά που συχνά μας αντιμετώπιζε σαν να βρισκόμασταν προσωρινά εδώ. Μάθαμε να μεταφράζουμε έγγραφα, να εξηγούμε νόμους στους γονείς μας, να συνοδεύουμε τις οικογένειές μας σε δημόσιες υπηρεσίες να υπογράψουμε για χάρη τους καθώς δεν ήξεραν να γράφουν ελληνικά και να καταλαβαίνουμε από πολύ νωρίς πως η ζωή ενός μετανάστη και μίας μετανάστριας δεν καθορίζεται μόνο από τη δουλειά του, αλλά και από ένα χαρτί, μια άδεια διαμονής, μια διοικητική απόφαση ένα όνομα, ένα επίθετο και μια προφορά.

Σήμερα, μεγαλώνοντας, συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο κάτι που ως παιδί δεν μπορούσα να κατανοήσω πλήρως: οι άνθρωποι που πέρασαν τη ζωή τους δουλεύοντας για να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά τους, δεν έχουν απαραίτητα εξασφαλισμένο ούτε το δικαίωμα να γεράσουν με αξιοπρέπεια.

Η γενιά των γονιών μας ήρθε στην Ελλάδα σε μια περίοδο που η χώρα χρειαζόταν εργατικά χέρια. Σε μια περίοδο που η γενιά αυτή βρήκε ως μοναδική λύση για ζωή την ξενιτιά. Άνθρωποι που άφησαν πίσω οικογένειες, σπίτια, γλώσσες και ολόκληρες ζωές. Εργάστηκαν στις οικοδομές, στα χωράφια, στην καθαριότητα, στη φροντίδα ηλικιωμένων, στα σπίτια της ελληνικής μεσαίας τάξης. Έκαναν τις πιο βαριές, τις πιο κακοπληρωμένες και συχνά τις πιο αόρατες δουλειές.

Ένα εκκωφαντικό πεδίο αορατότητας που ζούσαν και συνεχίζουν να ζουν.

Πόσες πολυκατοικίες χτίστηκαν από χέρια Αλβανών εργατών; Πόσα ελληνικά νοικοκυριά στηρίχθηκαν στην εργασία μεταναστριών; Πόσοι άνθρωποι δούλεψαν ανασφάλιστοι, όχι επειδή το επέλεξαν, αλλά επειδή αυτή ήταν πολλές φορές η μοναδική δυνατότητα επιβίωσης που τους προσφερόταν; Και τώρα, ύστερα από δεκαετίες εργασίας, έρχεται το ερώτημα τι απομένει σε αυτούς τους ανθρώπους όταν το σώμα τους δεν αντέχει άλλο;

Η συνταξιοδότηση των μεταναστών δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα ασφαλιστικών εισφορών. Είναι βαθιά πολιτικό. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο το κράτος αντιλαμβάνεται την εργασία, την κοινωνική προστασία και τελικά το ποιος θεωρείται άξιος να απολαμβάνει δικαιώματα.

Για δεκαετίες, οι μετανάστες αντιμετωπίστηκαν ως αναγκαίο εργατικό δυναμικό, αλλά όχι πάντοτε ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Η εργασία τους ήταν ευπρόσδεκτη, η παρουσία τους όμως συχνά υπό διαρκή αμφισβήτηση. Μπορούσαν να παράγουν πλούτο, να πληρώνουν εισφορές και φόρους, να μεγαλώνουν παιδιά, να συμμετέχουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Ωστόσο, η πρόσβασή τους σε δικαιώματα εξακολουθούσε να εξαρτάται από ένα σύνθετο πλέγμα προϋποθέσεων, εγγράφων και διοικητικών περιορισμών.

Ήμασταν αρκετά χρήσιμοι για να δουλεύουμε, αλλά όχι πάντα αρκετά αποδεκτοί για να έχουμε τα ίδια δικαιώματα.

Αυτό αποτελεί μία από τις βαθύτερες αντιφάσεις της μεταναστευτικής εμπειρίας. Ενα μονοπάτι από τον κοινωνικό αποκλεισμό στον θεσμικό ρατσισμό. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να μιλάμε για τη συνταξιοδότηση των μεταναστών χωρίς να μιλήσουμε για τον θεσμικό και κρατικό ρατσισμό. Γιατί ο ρατσισμός δεν περιορίζεται στις προσβολές που ακούσαμε ως παιδιά, στα βλέμματα καχυποψίας ή στα στερεότυπα που συνόδευαν το αλβανικό μας επίθετο. Δεν εκδηλώνεται μόνο μέσα από τη βία των ακροδεξιών ομάδων ή τις ξενοφοβικές αντιλήψεις ενός μέρους της κοινωνίας. Μπορεί να ενσωματώνεται στους ίδιους τους θεσμούς, στις διοικητικές πρακτικές και στις πολιτικές που καθορίζουν ποιος έχει πρόσβαση σε δικαιώματα και υπό ποιες προϋποθέσεις.

Ως παιδί μεταναστών, μεγάλωσα σε μια κοινωνία όπου η καταγωγή μπορούσε να μετατραπεί σε λόγο αμφισβήτησης της θέσης σου μέσα σε αυτήν. Οι γονείς μας δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τις δυσκολίες της εργασίας και της επιβίωσης. Έπρεπε διαρκώς να αποδεικνύουν τη νομιμότητα της παρουσίας τους, να ανανεώνουν άδειες διαμονής, να συγκεντρώνουν δικαιολογητικά και να εξαρτούν την καθημερινότητά τους από γραφειοκρατικές διαδικασίες που συχνά τους αντιμετώπιζαν περισσότερο ως προσωρινούς φιλοξενούμενους παρά ως ανθρώπους που είχαν εγκαταστήσει ολόκληρη τη ζωή τους εδώ.

Αυτή η διαρκής αβεβαιότητα και επισφάλεια δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική δυσλειτουργία. Όταν οι θεσμοί δημιουργούν ή αναπαράγουν δυσανάλογα εμπόδια για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, τότε ο αποκλεισμός αποκτά θεσμικά χαρακτηριστικά. Και όταν η πρόσβαση στην εργασία, στην ασφάλιση και στην κοινωνική προστασία συνδέεται με ένα επισφαλές καθεστώς διαμονής, η ανισότητα δεν περιορίζεται στο παρόν. Συσσωρεύεται μέσα στον χρόνο και μπορεί να μετατραπεί σε φτώχεια και ανασφάλεια στα γηρατειά.

Σε αυτό το έδαφος αναπτύσσεται και η ακροδεξιά ατζέντα, η οποία επιχειρεί να παρουσιάσει τον μετανάστη ως απειλή για την κοινωνική συνοχή, την οικονομία και το κράτος πρόνοιας. Η αντίληψη ότι οι μετανάστες επιβαρύνουν το ασφαλιστικό σύστημα ή διεκδικούν παροχές εις βάρος των υπόλοιπων εργαζομένων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ξενοφοβικής ρητορικής, η οποία μετατοπίζει τη συζήτηση από τις κοινωνικές ανισότητες και τις συνθήκες εργασίας στην εθνική καταγωγή των ανθρώπων.

Το ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι τέτοιες αντιλήψεις δεν περιορίζονται πάντοτε στο περιθώριο της ακροδεξιάς. Μπορούν να διαπερνούν τον κυρίαρχο πολιτικό λόγο, να εμφανίζονται με τη μορφή της δημοσιονομικής αναγκαιότητας, της αυστηροποίησης των προϋποθέσεων ή της υποτιθέμενης προστασίας των εθνικών συμφερόντων. Έτσι, ο αποκλεισμός μπορεί να παρουσιάζεται ως ουδέτερη διοικητική επιλογή, ακόμη και όταν οι συνέπειές του επιβαρύνουν δυσανάλογα ανθρώπους με μεταναστευτική διαδρομή.

Δεν χρειάζεται ένας θεσμός να χρησιμοποιεί ρατσιστική γλώσσα για να παράγει αποτελέσματα που αναπαράγουν εθνοτικές ανισότητες.

Τα απομεινάρια της επίσκεψης Ρούμπιο στην Αθήνα - Ανακοίνωση του BDS Greece

BDS Greece

ΤΑ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΡΟΥΜΠΙΟ

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα για τον «6ο Στρατηγικό Διάλογο» ΗΠΑ–Ελλάδας πρέπει να διαβαστεί μέσα από το πολιτικό δόγμα που παρουσίασε ο ίδιος στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο 2026: Επαναφορά σήμερα της αποικιοκρατικής πρακτικής του 19ου αιώνα, με αμερικανική ηγεμονία.

Ο Ρούμπιο κάλεσε τη Δύση να αποβάλει τις ιστορικές ενοχές της και να αναβιώσει την παλαιά αυτοκρατορική της ισχύ. Πρότεινε το αποικιοκρατικό μοντέλο, όπου η παγκόσμια σταθερότητα δεν βασίζεται στη διεθνή νομιμότητα, αλλά στην καθαρή ισχύ και στον έλεγχο των αναπτυσσόμενων χωρών.

Και ακριβώς αυτή η λογική αποτυπώθηκε στην Αθήνα.

Υπογράφηκε νέο Joint Security Program για στενότερη ανταλλαγή «αντιτρομοκρατικών» πληροφοριών και συνεργασία υπηρεσιών ασφαλείας, θεσμοθετήθηκε η σχέση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με την... Εθνοφρουρά της Φλόριντα (Florida National Guard), ενώ η κυβέρνηση δήλωσε έτοιμη, με κάποιες προϋποθέσεις, να παράσχει ναυτική συνδρομή στις ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ. Παράλληλα, οριστικοποιήθηκε η Ελλάδα ως κόμβος αμερικανικού LNG μέσω του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor) και η σημασία του σχήματος 3+1 ΗΠΑ–Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ.

Το επίσημο πακέτο περιλαμβάνει περίπου 4 δισ. δολάρια Foreign Military Sales, μαζί με Stryker, πυραύλους, βόμβες ακριβείας, αναβαθμίσεις F-16 και μακροχρόνια τεχνική υποστήριξη αμερικανικών οπλικών συστημάτων. Αυτά τα δισεκατομμύρια θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Και έρχονται να προστεθούν στα δισεκατομμύρια των ισραηλινών εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Ταυτόχρονα, ο Ρούμπιο δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν ενεργά το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου και μελλοντικά Ισραήλ. Έτσι στρατιωτικοί εξοπλισμοί, ενέργεια, κρίσιμες υποδομές και γεωπολιτική συμπλέκονται σε ένα ενιαίο ιμπεριαλιστικό στρατηγικό πλέγμα.

Η συμφωνία της 7ης Οκτωβρίου προβλέπει: κοινές εκπαιδεύσεις και ασκήσεις, διοίκηση και έλεγχο, κοινά πυρά και τακτικούς ελιγμούς, logistics, αεράμυνα και αεροπορικές επιχειρήσεις, αντιμετώπιση καταστροφών, Διάστημα και κυβερνοεπιχειρήσεις, ανταλλαγές προσωπικού, θαλάσσια ασφάλεια, προστασία υποδομών, επιτήρηση θαλάσσιου και εναέριου χώρου και πολιτικό - στρατιωτικό συντονισμό.

Δηλαδή ένα τεράστιο φάσμα στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας, όπου η «διαλειτουργικότητα» συνδέεται με την προστασία των αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων και βαθύτερη εξάρτηση από την αμερικανική στρατιωτική αρχιτεκτονική.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί και η ένταξη της Ελλάδας στο αμερικανικό State Partnership Program (SPP) και τη συμφωνία για μακροχρόνια σύμπραξη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με τη Florida National Guard. Το ίδιο το National Guard Bureau περιγράφει το SPP ως εργαλείο που υπηρετεί τους στόχους του State Department, των αμερικανικών Combatant Commands και των πρεσβειών. Σε ακρόαση του Κογκρέσου έχει χαρακτηριστεί εργαλείο αμερικανικής «επιρροής».

Η ιστορία του SPP είναι αποκαλυπτική. Η αντίστοιχη Εθνοφρουρά της Καλιφόρνια (California National Guard) συνεργάζεται με την Ουκρανία από το 1993. Μετά το 2014 η συνεργασία εντατικοποιήθηκε: Αμερικανοί εκπαιδευτές συνέβαλαν στη διαμόρφωση στρατιωτικών διαδικασιών, διοίκησης, εκπαίδευσης και διαλειτουργικότητας του ουκρανικού στρατού με το ΝΑΤΟ.

Αυτό το μοντέλο συνεργασίας αφορά μακροχρόνια μεταφορά αμερικανικού στρατιωτικού δόγματος, διαδικασιών διοίκησης, επιχειρησιακής κουλτούρας και αντίληψης για απειλές και αντιπάλους. Η στρατιωτική εκπαίδευση μαζί με τις τεχνικές περνά στους εκπαιδευόμενους και ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για το ποιος θεωρείται «φίλος», ποιος «απειλή», ποιες επιχειρήσεις είναι «νόμιμες» και ποια συμφέροντα θεωρούνται ότι πρέπει να προστατεύονται.

Επίσης υπάρχει μια πλευρά που δεν πρέπει να υποτιμηθεί: Η εσωτερική ασφάλεια και καταστολή.

Επιστολή-«βόμβα» για τις σοβαρές ζημιές σε κτίρια από τον μετροπόντικα στην Κυψέλη: Ψέματα, κωλοτούμπες και στο βάθος συγκάλυψη (ΕΙΚΟΝΕΣ)

(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)

Επιστολή «βόμβα» για το μετρό στην Κυψέλη: Ψέματα, κωλοτούμπες και στο βάθος συγκάλυψη

Η επιστολή-βόμβα που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.» φανερώνει την αλληλουχία των κυβερνητικών ψεμάτων για τις σοβαρές ζημιές σε κτίρια που προκάλεσε ο μετροπόντικας στο πέρασμά του από την Κυψέλη και την προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών

 Άρης Χατζηγεωργίου

Σκοτεινό παρασκήνιο και προφανής προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών του αναδόχου κατασκευαστή της Γραμμής 4 του Μετρό για τις καθιζήσεις και τις ζημιές σε κτίρια της Κυψέλης κρύβονται στην επιστολή που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.».

Η επιστολή συντάσσεται στις 6 Μαΐου 2026, την ώρα που οι καθιζήσεις από το υπόγειο σκάψιμο του μετροπόντικα «Νίκη» έχουν ξεφύγει από τα όρια, προκαλώντας πανικό στους αρμόδιους που παρακολουθούν το έργο, δηλαδή την κατασκευαστική κοινοπραξία ΑΒΑΞ-GHELLA-ALSTOM και την Ελληνικό Μετρό (πρώην Αττικό Μετρό). Δημοσίως, όμως, ουδείς παραδέχεται τότε το πρόβλημα για το οποίο η «Εφ.Συν.» γράφει από τις 3 Απριλίου, χωρίς να παίρνει απάντηση στα ερωτήματα που υποβάλλει.

Εβδομήντα μέρες αργότερα, η Ελληνικό Μετρό θα ανακοινώσει δημόσια (15/7/26) ότι ο μετροπόντικας (ΤΒΜ) έχει σταματήσει από τις 8 Μαΐου 2026. Τι έχει προηγηθεί; Η συσπείρωση των πληγέντων της Κυψέλης, η στήριξη της Πρωτοβουλίας Κατοίκων από τον Δήμο Αθηναίων αλλά και η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, που οδήγησε σε εισαγγελική παρέμβαση.

Η επιστολή που συντάχθηκε στις 6 Μαΐου 2026, την ώρα που οι καθιζήσεις από το υπόγειο σκάψιμο του μετροπόντικα «Νίκη» έχουν ξεφύγει από τα όρια…

Στη δημόσια συζήτηση που ξεκινά έκτοτε, ο υφυπουργός Υποδομών Νίκος Ταχιάος (και πρώην πρόεδρος της Αττικό Μετρό μεταξύ 2019 και 2023) θα προτιμήσει να παραδεχθεί μειωμένα αντανακλαστικά και ότι έμαθε για το θέμα τον Ιούλιο (!), παρά να φανεί ότι γνώριζε και δεν έκανε κάτι (το φάντασμα των Τεμπών και του Κ. Αχ. Καραμανλή, κυρίαρχο). Ας επιστρέψουμε όμως στην επιστολή-«βόμβα» της 6ης Μαΐου 2026 που υπογράφει ο τότε διευθυντής του έργου της Γραμμής 4, Θεόδωρος Μπαντής:

● Από το σύνολο του κειμένου προκύπτει ξεκάθαρα όχι μόνο ότι ο μετροπόντικας έχει ήδη διακόψει τη λειτουργία του δύο εβδομάδες νωρίτερα, από τις 23 Απριλίου, με απόφαση της κοινοπραξίας, αλλά και ότι οι δύο πλευρές πετούν η μία στην άλλη «το μπαλάκι» της ευθύνης. Μάλιστα, στις 24 Απριλίου, η κοινοπραξία έχει στείλει επιστολή και υποστηρίζει πως δεν φταίει εκείνη, αλλά οι γεωλογικές συνθήκες της περιοχής, η ύπαρξη «φρεατίων και βόθρων» και η μικρή απόσταση ανάμεσα στην υπόγεια σήραγγα και τις υπερκείμενες πολυκατοικίες.

● «Οι τοπικές γεωλογικές συνθήκες που επικαλείστε κατά τις οποίες παρατηρείται έντονη ετερογένεια και μεικτές συνθήκες μετώπου αποτελούν το σύνηθες περιβάλλον εκσκαφής εντός του Αθηναϊκού Σχιστόλιθου και ήταν ήδη γνωστές και δεδομένες από τη φάση δημοπράτησης του Εργου καθώς και από την Εκθεση Γεωτεχνικής Βάσης Αναφοράς (ΕΓΒΑ)», απαντά η Ελληνικό Μετρό. Συνεχίζει λέγοντας ότι όλα αυτά τα γνώριζε εκ των προτέρων ο ανάδοχος και δεν έκανε τίποτε: «Τα στοιχεία αυτά καθώς και το χαμηλό υπερκείμενο περιλαμβάνονται και στη Μελέτη σας διάνοιξης του 5ου Μεσοδιαστήματος (σ.σ. εννοεί το τμήμα της γραμμής Κυψέλη-Δικαστήρια) και συνεπώς η αναφορά σας ότι “η Κοινοπραξία έχει ενημερώσει έγκαιρα την Ελληνικό Μετρό για τις ειδικές πτωχές γεωλογικές συνθήκες που φαίνεται να επικρατούν στην περιοχή” δεν είναι αντιληπτή καθόσον, εάν έχουν πρόσφατα διαπιστωθεί “πτωχότερες” των ήδη γνωστών γεωλογικές συνθήκες, θα έπρεπε σύμφωνα με τη Σύμβαση (Παρ.20.4 της Σ.Υ) να έχει τεθεί θέμα προσαρμογής των μελετών σας στις πραγματικές συνθήκες του Εργου, κάτι που έως τώρα δεν έχει γίνει από τους μελετητές σας».

● Και μόνο από αυτές τις αναφορές φαίνεται ότι η Ελληνικό Μετρό επιστρέφει στην κοινοπραξία υπό την ΑΒΑΞ την ευθύνη για τις «πτωχές γεωλογικές συνθήκες» και ποιος έπρεπε να τις γνωρίζει και να τις αντιμετωπίσει. Το ίδιο γίνεται και για την «παρουσία παλιών, επιχωμένων και μη καταγεγραμμένων φρεάτων ή βόθρων που δεν είναι ορατά». «Η πιθανή παρουσία τέτοιων κατασκευών ήταν δεδομένη από τη φάση δημοπράτησης (Τεύχος ΕΓΒΑ)», γράφει ο Θ. Μπαντής. Και προσθέτει ότι η ίδια η κοινοπραξία στη δική της Μελέτη Διάνοιξης υποσχόταν πως είναι θωρακισμένη απέναντι σε τέτοια προβλήματα, αφού έγραφε: «Το ΤΒΜ είναι εξοπλισμένο με Σύστημα Διερεύνησης Υπεδάφους (Ground Prediction System) σεισμικού τύπου, το οποίο έχει δυνατότητα έγκαιρου εντοπισμού φρεάτων και βόθρων». «Μέχρι σήμερα όμως δεν έχει υπάρξει ανάλογη ενημέρωση από πλευράς σας για εντοπισμό φρεάτων ή βόθρων από το σύστημα συνεχούς γεωφυσικής έρευνας του ΤΒΜ (SSP-E)», συνεχίζει.

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας: Από την ατομική ευθύνη στη συλλογική φροντίδα - Γράφει ο Ηλίας Γκότσης*

Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας: Από την ατομική ευθύνη στη συλλογική φροντίδα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, αξίζει να θυμηθούμε ότι ο ψυχικός πόνος συνδέεται με τις σχέσεις μας και με τις κοινωνικές και υλικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζούμε.

Γράφει ο Ηλίας Γκότσης*

Όταν ένας άνθρωπος φτάνει εξαντλημένος στη θεραπεία, μπορούμε να μιλήσουμε για όρια, αυτοφροντίδα ή καλύτερη οργάνωση του χρόνου. Χρειάζεται όμως να μιλήσουμε και για τις απαιτήσεις της εργασίας, την οικονομική ανασφάλεια, τη βία, τις διακρίσεις και τη δυσκολία πρόσβασης στη φροντίδα. Το πού στρέφουμε την προσοχή μας καθορίζει και το πού αποδίδουμε την ευθύνη για την αλλαγή.

Οι κοινωνικές συνθήκες της ψυχικής υγείας

Στην Ελλάδα, η επιβάρυνση της ψυχικής υγείας έχει καταγραφεί σε διαφορετικές περιόδους και πληθυσμούς. Στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, οι επαναλαμβανόμενες πανελλαδικές έρευνες κατέγραψαν αύξηση του ποσοστού ενηλίκων με μείζονα κατάθλιψη κατά τον μήνα πριν από την έρευνα, από 3,3% το 2008 σε 12,3% το 2013. Η ανεργία και η οικονομική δυσχέρεια συσχετίστηκαν με μεγαλύτερη πιθανότητα κατάθλιψης. Πρόκειται για ιστορικά δεδομένα της συγκεκριμένης περιόδου, που αναδεικνύουν τη σημασία των κοινωνικών συνθηκών για την ψυχική υγεία (Economou κ.ά., 2016· Stylianidis&Souliotis, 2019).

Πιο πρόσφατα, στην πανελλήνια σχολική έρευνα HBSC/WHO του ΕΠΙΨΥ, το ποσοστό μαθητών και μαθητριών 11, 13 και 15 ετών που ανέφεραν τουλάχιστον δύο ψυχολογικά ή σωματικά συμπτώματα, τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα κατά το προηγούμενο εξάμηνο, αυξήθηκε από 44,0% το 2018 σε 59,6% το 2022. Η νευρικότητα, η ακεφιά και η δυσκολία στον ύπνο περιλαμβάνονται στα συμπτώματα που διερευνήθηκαν. Η μέτρηση αφορά αυτοαναφερόμενα συμπτώματα και χρειάζεται να διακρίνεται από μια κλινική διάγνωση. Επιπλέον, τα δεδομένα του 2022 καταγράφηκαν μετά τις περιόδους περιορισμών λόγω της πανδημίας, τις συνέπειες των οποίων χρειάζεται να συνυπολογίζουμε. Η σύγκριση δεν επιτρέπει να αποδώσουμε την αύξηση σε έναν μόνο κοινωνικό παράγοντα ή αποκλειστικά στην πανδημία (Σταύρου κ.ά., 2023).

Οι αριθμοί αυτοί δεν εξηγούν από μόνοι τους τις αιτίες της δυσφορίας ωστόσο είναι μια αφορμή να  εξετάσουμε τι συμβαίνει στις συνθήκες ζωής και στα δίκτυα υποστήριξης των ανθρώπων. Μια κοινωνία που ζητά διαρκώς από το άτομο να αναλαμβάνει περισσότερες ευθύνες χρειάζεται να λογοδοτεί και για τις δυνατότητες που του προσφέρει να ζήσει με ασφάλεια, να ξεκουραστεί, να σχετιστεί και να ζητήσει βοήθεια.

Η κουλτούρα της επίδοσης και η εμπορευματοποίηση της φροντίδας

Στη σημερινή κουλτούρα της επίδοσης, η προτροπή «μπορείς να τα καταφέρεις» μετατρέπεται σε υποχρέωση. Ο άνθρωπος καλείται να είναι παραγωγικός, ευέλικτος, θετικός και συνεχώς διαθέσιμος για αυτοβελτίωση. Η αυτοπραγμάτωση αποκτά έτσι ένα ιδιαίτερο νεοφιλελεύθερο περιεχόμενο: να διαχειρίζεται κανείς τον εαυτό του σαν επιχείρηση και να θεωρεί κάθε δυσκολία ένδειξη ανεπαρκούς προσωπικής προσπάθειας. Η επιθυμία για ανάπτυξη υποτάσσεται στην απαίτηση για διαρκή επιτυχία, ακόμη και όταν οι συνθήκες ζωής και εργασίας  μας εξαντλούν.

Το τέλος του νεοφιλελευθερισμού ή το τέλος της δημοκρατίας - Του Frederic Lordon*

Το τέλος του νεοφιλελευθερισμού ή το τέλος της δημοκρατίας

 Frederic Lordon*

Το antapocrisis αναδημοσιεύει το άρθρο του οικονομολόγου Frederic Lordon από την Monde Diplomatique που υποστηρίζει ότι συμπίπτουν όλες οι δυναμικές για μια υπαρξιακή κρίση του νεοφιλελευθερισμού. Οι εξελίξεις έκτοτε στη Γαλλία, με την έκρηξη του νεολαιίστικου κινήματος αλλά και των εργαζομένων ενάντια στις περικοπές των δημοσίων δαπανών που κάνει η κυβέρνηση Μακρόν, επιβεβαιώνουν το σαθρό έδαφος στο οποίο στηρίζεται ο νεοφιλελευθερισμός. Ο Lordon υποστηρίζει ότι η ενεργειακή κρίση συγκλίνει με την κρίση στη φούσκα της ΤΝ που θα σκάσει σύντομα, τη διατροφική κρίση εξαιτίας του πληθωρισμού και της εγκατάλειψης, και του ιδιωτικού χρέους το οποίο, ως συνήθως, μέσω του χρηματοπιστωτικού τομέα μετακυλίεται στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Η συνάντηση όλων αυτών των ενδεχομένων συγκλίνει με την εμπέδωση ενός πολεμοχαρούς κλίματος στις ευρωπαϊκές κοινωνίες – και στη γαλλική – που μπορεί να αναστείλει στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες.

Τον Απρίλιο του 2007, η στήλη «αγορές» του The Economist, με τίτλο Buttonwood, δημοσίευσε το άρθρο: «Signs of the beast». Το «Θηρίο» ήταν η κρίση των ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου, της οποίας ήδη καταγράφει τα πρώτα σημάδια. Αλλά εκείνο το θηρίο δεν ήταν παρά ένας αρουραίος. Σε σύγκριση με αυτό που έρχεται. Σε αυτό το στάδιο, δεν πρόκειται πλέον για κρίση — ακόμη και για μια καταστροφική κρίση. Πρόκειται για τη Μεγάλη Ευθυγράμμιση: ένα γεγονός με πολλαπλούς παράγοντες, πολύτροπο (προέρχεται από όλες τις πλευρές), κατακλυσμικό και, πάνω απ’ όλα, συντονισμένο: όλες οι δυναμικές ενισχύουν αμοιβαία η μία την άλλη, σε μια ασυνήθιστη συγχρονία κρίσης. Ένα γεγονός τέτοιας κλίμακας που θέτει υπό αμφισβήτηση τη διατήρηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Ενεργειακή κρίση, διατροφική κρίση

Είχαμε μείνει έκπληκτοι που, με μια έκρηξη, ισοδύναμη με τους κραδασμούς του 1973, του 1979 και του 2022 (Ουκρανία) συνολικά, οι τιμές του πετρελαίου παρέμειναν αρχικά «λογικά» γύρω στα 100 δολάρια το βαρέλι. Λίγο αργότερα ανακαλύψαμε ότι το SPR (Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου) των ΗΠΑ, είχε κινητοποιηθεί εντατικά — με αποτέλεσμα να βρίσκεται τώρα στο ιστορικά χαμηλότερο επίπεδό του. Και ότι η Κίνα είχε αναλάβει το μερίδιό της στην προσαρμογή, μειώνοντας μαζικά τις δικές της εισαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπο για να αφήσει χώρο στους περιφερειακούς εταίρους της. Δύο ωραίες κινήσεις, αλλά χωρίς συνέχεια. Τώρα θα γίνει χαμός.

Μετά το Ορμούζ, έκλεισε και το Μπαμπ αλ-Μαντέμπ. Ο αγωγός ανατολής-δύσης της Σαουδικής Αραβίας είναι εκτός λειτουργίας μετά τις επιθέσεις των Χούθι. Η Σαουδική Αραβία έχει ήδη ακυρώσει όλες τις παραδόσεις αργού πετρελαίου προς την Ευρώπη για τον επόμενο μήνα. Διαβάζουμε εντελώς παράξενα πράγματα, όπως: «Η Aramco αναζητά πετρέλαιο στη Μεσόγειο». Η Aramco. Η σαουδαραβική πετρελαϊκή εταιρεία. Που εκμεταλλεύεται το μεγαλύτερο κοίτασμα στον κόσμο. Και παρόλα αυτά: προσπαθεί να προμηθευτεί πετρέλαιο «στη Μεσόγειο». Από την πλευρά της, η Ρωσία, που συνήθως είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ντίζελ, έχει μετατραπεί σε εισαγωγέα λόγω των επιθέσεων ουκρανικών drones εναντίον των διυλιστηρίων.

Μια ειδική αναφορά στο ντίζελ: πράγματι, καθορίζει το κόστος μεταφοράς όλων των εμπορευμάτων, καθώς και το κόστος των γεωργικών παραγωγών (συμπεριλαμβανομένης φυσικά της αλιείας). Η μέση τιμή του γαλονιού ντίζελ πλησιάζει τα 6,50 δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες (8,40 στην Καλιφόρνια) — λιγότερο από 3 είχε πριν από την έναρξη του πολέμου κατά του Ιράν. Η επίδραση στη γεωργική παραγωγή είναι ήδη καταστροφική — μεταξύ του πληθωρισμού για (και από) τους παραγωγούς που επιβιώνουν, και της μείωσης της παραγωγής λόγω εκείνων που θα εξαφανιστούν. Στην πραγματικότητα, η εικόνα της διατροφικής κρίσης είναι τρομακτική. Πληθωρισμός στα αζωτούχα λιπάσματα, καύσωνες, έντονο υδατικό στρες, El Niño: «Όλοι οι παράγοντες μιας μεγάλης γεωργικής κρίσης συνδυάζονται αυτή τη στιγμή», συνοψίζει ο Serge Zaka. Ο οποίος δεν κρύβει μια υποψία ανησυχίας. Αυτό επιβεβαιώνει, από την άλλη άκρη του κοινωνικού χώρου, μια αναλύτρια της JP Morgan. Όπως και ένας από τους συναδέλφους της, αυτή τη φορά από την Barclays, ο οποίος, από την πλευρά του, επεκτείνει την πρόβλεψη σε όλες τις πρώτες ύλες.

Ο πληθωρισμός προμηνύεται βίαιος. Το ίδιο και η ύφεση. Η γαλλική οικονομία ήδη κατευθύνεται σιγά-σιγά προς αυτή την κατεύθυνση. Η Τράπεζα της Γαλλίας αναθεώρησε την πρόβλεψή της για την ανάπτυξη το 2026 από 0,9% σε 0,4% — κάτι που ισοδυναμεί με το να βουτάς το δάχτυλο του ποδιού στο νερό πριν από τη μεγάλη βουτιά. Το τεράστιο πλήγμα στην αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών θα μεταδοθεί στην κατανάλωση και στη συνέχεια στις επενδύσεις. Οι επιχειρήσεις θα δουν τις ταμειακές ροές τους να καταρρέουν λόγω της αύξησης των τιμών των εισροών. Όμως, όσον αφορά την ύφεση, το κύριο βάρος θα προέλθει από αλλού. Από τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Θανατηφόρες συνέργειες

Στον πόλεμο (διεθνών) συμφερόντων τα media «βγάζουν τον σκασμό» - Της Ματίνας Παπαχριστούδη

Στον πόλεμο (διεθνών) συμφερόντων τα media «βγάζουν τον σκασμό»

Ματίνα Παπαχριστούδη

Το γνωμικό «όταν μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια» οι Έλληνες ολιγάρχες το γνωρίζουν άριστα. Υπάρχει ήδη, άλλωστε, το δεδικασμένο της μνημονιακής κατάρρευσης ολόκληρων μιντιακών αυτοκρατοριών. Έτσι, η εξαφάνιση των αποκαλύψεων της Wall Street Journal για το ρόλο της ΑΚΤΩΡ (Μπάκος-Καϋμενάκης-Εξάρχου) και του «συμβούλου» Χρ. Μαραφάτσου, είναι εξηγήσιμη.

Το γεγονός, πάντως, ότι το όνομα «Εξάρχου» αναφέρεται διαρκώς, για το ρόλο του δίπλα στην Αμερικανίδα πρέσβειρα Κ. Γκίλφοϊλ για την εξασφάλιση των αμερικάνικων συμφερόντων σε Ευρώπη και Βαλκάνια που συνδέονται με τον Ντ. Τραμπ, , άνοιξε μια χαραμάδα δημοσιότητας στον πόλεμο που μαίνεται για το ποιος θα έχει τον έλεγχο των παγκόσμιων ενεργειακών οδών. Κυρίως, έχουν σημασία οι ελληνικές εταιρείες ενέργειας που αναφέρονται (συμφερόντων Κοπελούζου και Μυτιληναίου) ή δεν αναφέρονται και τις οποίες επίσης εκπροσωπεί ως λομπίστας, όπως τη ΔΕΗ (PPC North America) και την ONEX του Ξενοκώστα. Ο Μαραφάτσος είναι, επίσης, πρόεδρος της οργάνωσης «Ελληνοαμερικανοί για τον Τραμπ», ιδρυτής της «Ελληνικές Φωνές για τον Τραμπ» και προωθεί τη συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ με τη στήριξη των ΗΠΑ.

Τα ΜΜΕ που ελέγχονται απευθείας από την παραπάνω επιχειρηματική τριπλέτα (Action 24– Παραπολιτικά– iefemerida) δεν θα είχαν την είδηση. Αναμενόμενο, επίσης, ότι η συντριπτική πλειονότητα των ιστοσελίδων δεν θα δημοσίευε ονόματα. Η ΔΕΗ και η ONEX, όπως και η Τράπεζα του εφοπλιστικού τριδύμου, τις «ταΐζει» κάθε μήνα με διαφημίσεις εκατομμυρίων για να γράφουν αποκλειστικά τις εταιρικές επιτυχίες τους. Αλλά και τα ΜΜΕ που ανέφεραν την αποκάλυψη, όπως Mega, in.gr, Real, Open, Ναυτεμπορική, πρόβαλαν χωρίς ονόματα μόνο κάτι που γνωρίζουν πλέον όλοι: «Οι ΗΠΑ μπορούν και ρίχνουν κυβερνήσεις όπου το θελήσουν» – σιγά την είδηση!

Οι Έλληνες ολιγάρχες των μίντια έχουν μεγάλα συμφέροντα στον ενεργειακό πόλεμο που μαίνεται και δεν βιάζονται να πάρουν θέση. Το ίδιο ισχύει και για τα κόμματα της «αντιπολίτευσης» των Ανδρουλάκη-Τσίπρα, τα σκάγια των οποίων στοχεύουν μόνο την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία όμως ευνόησε σκανδαλωδώς το τρίδυμο Μπάκου-Καϋμενάκη-Εξάρχου. Και το μήνυμα στάλθηκε με σκληρό τρόπο…

ΠΗΓΗ 

Σκουριές: Διαμαρτυρίες κατά την έλευση Μητσοτάκη στην Eldorado - Τέμπη-Σκουριές: Ολόκληρη η εκδήλωση Αλληλεγγύης εδώ (VIDEO & ΦΩΤΟς)

Τέμπη-Σκουριές: Ολόκληρη η εκδήλωση Αλληλεγγύης εδώ (vid)

• Χρήστος Αβραμίδης

Στη συναυλία συμμετείχαν οι Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Αγγελάκας, Παύλος Παυλίδης, Ειρήνη Σκυλακάκη, Γιάννης Χαρούλης, Νατάσσα Μποφίλιου, Δημήτρης (Χαΐνης) Αποστολάκης, Social Waste, Δημήτρης Μυστακίδης, Ματούλα Ζαμάνη, Ανδριάνα Αχιτζάνοβα. Προηγήθηκαν τοποθετήσεις από τον Παύλο Ασλανίδη, πρόεδρο Συλλόγου Τέμπη 2023, και τον Κυριάκο Παναγιωτόπουλο, ομότιμο καθηγητή Εδαφολογίας, σε συντονισμό του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη.

ΠΗΓΗ 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ/ΔΕΙΤΕ επίσης: 

ΣΚΟΥΡΙΕΣ / Διαμαρτυρίες κατά την έλευση Μητσοτάκη στην Eldorado και την καταστροφή – ΦΩΤΟ/ΒΙΝΤΕΟ

Μετά από κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα Μεγάλης Παναγιάς, κάτοικοι και αλληλέγγυοι συγκεντρώθηκαν στο Χοντρό Δέντρο, από όπου πέρασε η πομπή Μητσοτάκη, κατά τη μετάβασή του στο εργοτάξιο της καταστροφής της Ελντοράντο. Χαρακτηριστικά τα συνθήματα: Μύρισε θάνατος. Gold is Blood, Eldorado Out. Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για γη κι ελευθερία.- ΦΩΤΟΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ........

«Το κίνητρο της επίθεσης συνδέεται με τη ναζιστική ιδεολογία των δραστών»: Ανακοίνωση των δικηγόρων του αντιφασίστα που μαχαιρώθηκε την Πέμπτη 8/10/2026 στην Ελευσίνα από δύο νεοναζί.

Αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία στο Κερατσίνι για τα δεκατρία χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την εγκληματική οργάνωση "Χρυσή Αυγή", Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026.(ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΗΣ/EUROKINISSI)

«Το κίνητρο της επίθεσης συνδέεται με τη ναζιστική ιδεολογία των δραστών»

Ανακοίνωση των δικηγόρων του αντιφασίστα που μαχαιρώθηκε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026 στην Ελευσίνα από δύο νεοναζί.

Δελτίο Τύπου εξέδωσαν οι συνήγοροι του αντιφασίστα που μαχαιρώθηκε στην Ελευσίνα, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει βάση για τις φήμες που διασπείρονται από κάποια ΜΜΕ σχετικά με ύπαρξη άλλου κινήτρου για την δολοφονική επίθεση.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την 8η Οκτωβρίου 2026 και περί ώρα 16:10, ο εντολέας μας δέχθηκε επίθεση με χαρακτηριστικά ενέδρας και ανθρωποκτόνο πρόθεση, έξω από την οικία του, στην περιοχή της Ελευσίνας.

Οι δράστες έχουν ήδη ταυτοποιηθεί από τις αστυνομικές αρχές.

Το κίνητρο της επίθεσης γνωστοποιήθηκε στον εντολέα μας από έναν εκ των δραστών, πριν από την έναρξή της. Σύμφωνα με όσα του δηλώθηκαν, η επίθεση συνδέεται με τη ναζιστική ιδεολογία των δραστών και με τις αντιρατσιστικές ιδέες και την κοινωνική δράση του θύματος.

Της επίθεσης είχε προηγηθεί η παρακολούθηση και ο εντοπισμός του εντολέα μας, ενώ ακολούθησαν απειλές σε βάρος του, απόπειρα ανθρωποκτονίας με τρεις μαχαιριές — δύο εκ των οποίων τον έπληξαν, ενώ η τρίτη του προκάλεσε εκδορά στην περιοχή της κοιλίας — καθώς και απόπειρα ληστείας σε βάρος του.

Ο εντολέας μας νοσηλεύεται στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Η κατάσταση της υγείας του έχει σταθεροποιηθεί και η ζωή του δεν βρίσκεται πλέον σε κίνδυνο. Οι δράστες εξακολουθούν μέχρι στιγμής να διαφεύγουν της σύλληψης (σ.σ. νεότερο ρεπορτάζ αναφέρει ότι ο ένας εκ των δύο νεοναζί δραστών παραδόθηκε στις αστυνομικές αρχές).

Στο σημείο της επίθεσης υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι πρέπει να αναζητηθούν και να εξεταστούν από τις αρμόδιες αρχές.

Καθώς ο εντολέας μας και η οικογένειά του βιώνουν ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές, παρακαλούμε τα μέσα ενημέρωσης να επιδείξουν τον αναγκαίο σεβασμό και διακριτικότητα, προστατεύοντας την ιδιωτικότητα του ίδιου και των οικείων του.

Αθήνα, 9 Οκτωβρίου 2026

Οι συνήγοροι

Ελευθερία Τομπατζόγλου

Βασίλης Τσίλης

Αργύρης Συρίγος

Νωρίτερα εξέδωσε σχετική ανακοίνωση και ο Σύλλογος Πολιτισμού «Παύλος Killah P Φύσσας»:

Η δολοφονική επίθεση γνωστών οργανωμένων νεοναζί εναντίον ακτιβιστή του αντιφασιστικού κινήματος στην Ελευσίνα είναι κομβικής σημασίας για την πορεία του φασισμού στην Ελλάδα.

Αν οι φασίστες αφεθούν ξανά ελεύθεροι να επιτίθενται σε όποιον δεν τους αρέσει, σε αντιφασίστες, συνδικαλιστές και μετανάστες, με μαθηματική ακρίβεια θα φτάσουν ξανά στις δολοφονίες.

Είναι άκρως ανησυχητική η αρχική στάση της αστυνομίας που διέρρευσε (και μέρους των ΜΜΕ που αναπαρήγαγαν) το σενάριο της υποτιθέμενης “ληστείας” ενώ ήταν εξ αρχής γνωστά και επιβεβαιωμένα τα κίνητρα των νεοναζί.

Καλούμε όλους τους φορείς, τις οργανώσεις και τις συλλογικότητες από κάθε κοινωνικό και πολιτικό χώρο, σε άμεση κινητοποίηση πριν να είναι ξανά αργά.

Καλούμε κάθε αρμόδιο θεσμικό φορέα να αναλάβει τις ευθύνες του.

Δε θα επιτρέψουμε ξανά τη θεσμική ανοχή ή και συγκάλυψη των ναζιστικών εγκλημάτων.

Να δράσουμε τώρα!

Σύλλογος Πολιτισμού

«Παύλος Killah P Φύσσας»

9.10.2026

ΠΗΓΗ 

Λεηλασία του πλανήτη για τα Data Centers - Γράφει ο Γιώργος Μπάλιας*

dennis-zhang-unsplash

Λεηλασία του πλανήτη για τα Data Centers

Γιώργος Μπάλιας*

Το νέο σλόγκαν στις επιχειρηματικές διασκέψεις είναι να παρουσιάζονται τα data centers ως «τα εργοστάσια της τεχνητής νοημοσύνης». Με άλλες λέξεις, για να έχουμε παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη, θα πρέπει να επενδύσουμε σε κέντρα δεδομένων. Η εν λόγω αντίληψη ότι το κέντρο δεδομένων είναι το εργοστάσιο της τεχνητής νοημοσύνης αποκρύπτει ένα σύνολο εξαιρετικά προβληματικών πραγματικοτήτων της εφοδιαστικής αλυσίδας της ψηφιακής τεχνολογίας, της οποίας τα data centers, με τις υπερβολικές καταναλώσεις νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, αποτελούν απλώς τον τελευταίο κρίκο. Η τεχνητή νοημοσύνη στηρίζεται και αυτή σε μια αλληλουχία εγκλημάτων: στις πολλαπλές οικοκτόνες απαιτήσεις της και στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συσσωρεύονται ολοένα και ταχύτερα εξ αιτίας της παραγωγής αυτών των εξαιρετικά αναγκαίων σε πόρους αντικειμένων.

Τα κέντρα δεδομένων είναι τεράστιες αποθήκες γεμάτες με υπολογιστικούς διακομιστές, οι οποίοι αποτελούνται με τη σειρά τους από ηλεκτρονικές πλακέτες. Οι πλακέτες αυτές περιέχουν μια τεράστια ποικιλία εξαρτημάτων, στα οποία συνδυάζονται δεκάδες διαφορετικά μέταλλα και ορυκτά, καθαρισμένα σε ποσοστό άνω του 99,9999% και για την παραγωγή των οποίων μπορεί να έχουν απαιτηθεί έως και 1.000 διαφορετικά χημικά προϊόντα.

Μεταξύ των εξαρτημάτων των ηλεκτρονικών πλακετών περιλαμβάνονται οι ημιαγωγοί, δηλαδή τα μικροκυκλώματα τα οποία, πριν φθάσουν στο στάδιο του τελικού προϊόντος, μπορεί να έχουν διασχίσει τα σύνορα πάνω από 80 χωρών (βλ. Anatomie d’une puce,, εκδ. Le Monde à l’envers, 2026). Στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης, ένα μικροκύκλωμα λίγων τετραγωνικών εκατοστών, όπως αυτά της εταιρείας Nvidia, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην παγκόσμια αγορά, μπορεί να περιέχει περίπου 200 δισεκατομμύρια τρανζίστορ, δηλαδή μικροσκοπικά εξαρτήματα χαραγμένα σε νανομετρική κλίμακα. Αυτή η πρωτοφανής πυκνότητα υλικών καθιστά τους διακομιστές των κέντρων δεδομένων τα αντικείμενα με τη μεγαλύτερη ένταση χρήσης πόρων που έχουν παραχθεί ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία. Τα κέντρα δεδομένων, εκτός από τους διακομιστές, συγκεντρώνουν επίσης μεγαβάτ ηλεκτρικών συσσωρευτών, σύνθετα συστήματα ψύξης κ.λπ.

692.000 τόνοι μετάλλων το 2025

Το να θεωρείται το κέντρο δεδομένων εργοστάσιο της τεχνητής νοημοσύνης σημαίνει ότι αντιμετωπίζουμε όλες αυτές τις μηχανές ως ένα είδος πρώτων υλών, με τελικό προϊόν, για παράδειγμα, τις απαντήσεις του ChatGPT. Ωστόσο, οι ημιαγωγοί δεν φυτρώνουν στα λιβάδια και το υπέδαφος δεν περιέχει έτοιμες ηλεκτρικές μπαταρίες.

Στις αρχές του καλοκαιριού, το περιοδικό Resources Policy δημοσίευσε εκτιμήσεις σχετικά με την κατανάλωση μετάλλων από τα κέντρα δεδομένων που κατασκευάζονται για τη γενετική τεχνητή νοημοσύνη. Σύμφωνα με Αμερικανούς ειδικούς στον τομέα των ορυχείων, τα κέντρα αυτά απαιτούσαν 692.000 τόνους μετάλλων το 2025. Και θα μπορούσαν να καταναλώσουν 2,6 εκατομμύρια τόνους έως το 2035.

Σε έκθεσή του (From Minerals to Megawatts: Building Resilience for EVs, Data Centres and Power Grids 2025) το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ εκτιμά ότι η κατανάλωση ορυκτών από ένα κέντρο δεδομένων είναι περίπου 70 τόνοι μετάλλων ανά μεγαβάτ ισχύος. Η ποσότητα αυτή μπορεί να τριπλασιαστεί ή να τετραπλασιαστεί, εάν συνυπολογιστεί η σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο, και ακόμη περισσότερο εάν το κέντρο διαθέτει αποκλειστική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας —τουρμπίνα αερίου, φωτοβολταϊκό ή αιολικό πάρκο, κυψέλη καυσίμου— σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση της βρετανικής εταιρείας ερευνών και συμβούλων Wood Mackenzie (2026 Wood Mackenzie: The Hidden Metals Cost of Data Centres).

Πίσω από την τεχνητή νοημοσύνη και τα data centers βρίσκεται μια μεταλλευτική βιομηχανία που λεηλατεί τον πλανήτη

Τρία χρόνια γενοκτονίας στη Γάζα: Πορεία προς τις πρεσβείες ΗΠΑ και Ισραήλ, σήμερα Σάββατο 10/10/2026

BDS Greece

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ

Σάββατο 10 Οκτωβρίου, 14:00 – Πάρκο Ελευθερίας
Πορεία προς τις πρεσβείες ΗΠΑ και Ισραήλ

Τρία χρόνια τώρα, ο παλαιστινιακός λαός ζει από το 1948 τη μεγαλύτερη επιχείρηση μαζικής εξόντωσης, εκτοπισμού και καταστροφής από το Ισραήλ.

Στη Γάζα περισσότεροι από 74.000 Παλαιστίνιοι (το 70% γυναίκες και παιδιά) έχουν καταγραφεί νεκροί, όπως και πάνω από 175.000 τραυματίες, ενώ χιλιάδες ακόμη παραμένουν αγνοούμενοι ή θαμμένοι κάτω από τα ερείπια. Ο πραγματικός ανθρώπινος απολογισμός είναι πολύ μεγαλύτερος, αν συνυπολογιστούν οι θάνατοι από τον μεθοδευμένο από το Ισραήλ λιμό, τις ασθένειες, την κατάρρευση του συστήματος υγείας και την έλλειψη φαρμάκων και καθαρού νερού.

Ολόκληρες πόλεις και γειτονιές έχουν ισοπεδωθεί. Νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, υποδομές ύδρευσης και ηλεκτροδότησης έχουν καταστραφεί. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε άθλιες συνθήκες, σε σκηνές και πρόχειρα καταλύματα, έχοντας εκτοπιστεί ξανά και ξανά από τον ισραηλινό στρατό κατοχής.

Και η μεθοδική καταστροφή από το Ισραήλ δεν περιορίζεται στη Γάζα.

Στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, η ισραηλινή κατοχή βαθαίνει: στρατιωτικές εισβολές, κατεδαφίσεις σπιτιών, συλλήψεις, εποικισμός, αρπαγή γης και βία εποίκων συνεχίζονται καθημερινά. Στον Λίβανο, στη Συρία και συνολικά στη Δυτική Ασία, η ισραηλινή στρατιωτική δράση και η γενικευμένη περιφερειακή κλιμάκωση απειλούν να μετατρέψουν μια ολόκληρη περιοχή σε μόνιμο πεδίο πολέμου.

Όμως η γενοκτονία και η εθνοκάθαρση δεν θα μπορούσαν να συνεχίζονται επί τρία χρόνια χωρίς τη στρατιωτική, πολιτική, οικονομική και διπλωματική κάλυψη των ΗΠΑ και μεγάλου μέρους των δυτικών κυβερνήσεων. Όπλα, χρηματοδότηση, πολιτική προστασία και στρατηγικές συνεργασίες έχουν επιτρέψει τη συνέχιση της καταστροφής.

Την ίδια ώρα που η Γάζα συνεχίζει να μετατρέπεται σε ερείπια και οι κάτοικοί της να δολοφονούνται καθημερινά, η ελληνική κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί για να εξυπηρετήσει και να βοηθήσει το Ισραήλ, ενώ βαθαίνει και την εξάρτηση της χώρας, υπογράφοντας νέες συμφωνίες δισεκατομμυρίων με την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία και συνεχίζει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, εκπαίδευση και συνεργασία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με τον ισραηλινό κατοχικό στρατό.

Η Παλαιστίνη μας αφορά όλους. Γιατί αυτό που δοκιμάζεται εκεί σήμερα είναι το δυστοπικό μέλλον που επιφυλάσσεται στην ανθρωπότητα, αν επιτραπεί στο Ισραήλ να συνεχίζει την γενοκτονία και την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, χωρίς να λογοδοτεί, χωρίς να τιμωρείται.

Αγωνιζόμαστε για:
• Άμεση διακοπή κάθε στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ.
• Ακύρωση των εξοπλιστικών συμφωνιών με ισραηλινές εταιρείες.
• Πλήρες εμπάργκο όπλων προς και από το Ισραήλ.
• Καμία μεταφορά στρατιωτικού υλικού μέσω ελληνικών λιμανιών, αεροδρομίων και υποδομών.
• Οικονομικές και διπλωματικές κυρώσεις μέχρι να τερματιστούν η κατοχή και το απαρτχάιντ.
• Τερματισμό της «στρατηγικής συμμαχίας» Ελλάδας–Ισραήλ και κάθε θεσμικής συνεργασίας που νομιμοποιεί ή ενισχύει την κατοχή.

Το BDS Greece αποτελεί μέρος του διεθνούς κινήματος Μποϊκοτάζ, Απόσυρσης Επενδύσεων και Κυρώσεων μέχρι να γίνουν σεβαστά τα αναφαίρετα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού.

Σάββατο 10 Οκτωβρίου – 14:00 – Πάρκο Ελευθερίας
Πορεία προς τις πρεσβείες ΗΠΑ και Ισραήλ

Λευτεριά στην Παλαιστίνη.

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

• Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος

• BDS Greece

• March To Gaza Greece