Αποκλειστικό: Ισραηλινές εταιρείες παρακολούθησης – από τα κολαστήρια του Νοτίου Σουδάν, έως την Ελληνική Αστυνομία
του Ηλία Σκυλλάκου για το Infowar.gr
Το σκάνδαλο των υποκλοπών με το λογισμικό Predator έφερε στο προσκήνιο μια τρομαχτική πλευρά της δραστηριότητας της ισραηλινής βιομηχανίας παρακολούθησης στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως, και μια άλλη, λιγότερο γνωστή πλευρά, που αναπτύσσεται μέσα από θεσμικά προβλεπόμενες διαδικασίες, όπως η συνεργασία με κρατικές υπηρεσίες, η συμμετοχή σε ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα και η αξιοποίηση δημόσιων χρηματοδοτήσεων.
Τι συνδέει λοιπόν την Ελληνική Αστυνομία και το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ) με ισραηλινές εταιρείες που αναπτύσσουν τεχνολογίες υποκλοπής επικοινωνιών και παρακολούθησης; Και ποιο είναι το νήμα που οδηγεί από το Νότιο Σουδάν, όπου οι μυστικές υπηρεσίες κατηγορούνται για βασανιστήρια, εξαφανίσεις, διώξεις και φυλακίσεις αντιφρονούντων, μέχρι την Ελλάδα και τα ευρωπαϊκά προγράμματα ασφάλειας;
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Τον Δεκέμβριο του 2020, η Human Rights Watch δημοσίευσε μια έκθεση για όσα συνέβαιναν πίσω από τις κλειστές πόρτες των εγκαταστάσεων της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSS) στο Νότιο Σουδάν. Βασανιστήρια, άγριοι ξυλοδαρμοί, αυθαίρετες κρατήσεις και άνθρωποι που εξαφανίζονταν στα χέρια των υπηρεσιών ασφαλείας, συνέθεταν την πραγματικότητα ενός μηχανισμού που λειτουργούσε ανεξέλεγκτα. Ανάμεσα στα θύματά του βρίσκονταν δημοσιογράφοι, πολιτικοί αντίπαλοι και πολίτες που είχαν εκφράσει την αντίθεσή τους στην κυβέρνηση. Η έκθεση, με τίτλο «What Crime Was I Paying For?» («Για ποιο έγκλημα πλήρωνα;»), στηρίχθηκε σε συνεντεύξεις με 48 πρώην κρατουμένους και ακόμη 37 πρόσωπα, μεταξύ των οποίων πρώην στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας και συγγενείς των θυμάτων. Η έρευνα κάλυψε την περίοδο 2014–2020 και αποκάλυψε τη λειτουργία ενός εκτεταμένου συστήματος παράνομων κρατήσεων, βασανιστηρίων και παρακολουθήσεων.
Όλα αυτά τα χρόνια καταγράφηκε η λειτουργία τριών κέντρων κράτησης στην πρωτεύουσα Τζούμπα, γνωστών ως Blue House, Riverside και Hai Jalaba. Άνθρωποι συλλαμβάνονταν χωρίς δικαστικά εντάλματα και παρέμεναν φυλακισμένοι για μήνες ή ακόμη και χρόνια, χωρίς απαγγελία κατηγοριών, πρόσβαση σε δικηγόρο ή επικοινωνία με τις οικογένειές τους.
Οι μαρτυρίες για τις συνθήκες κράτησης ήταν αποκαλυπτικές. Πρώην κρατούμενοι περιέγραψαν ξυλοδαρμούς με μεταλλικές ράβδους, καλώδια και μαστίγια, ηλεκτροσόκ, εγκαύματα από λιωμένο πλαστικό και σεξουαλική βία. Δεκαεννέα από τους 48 πρώην κρατουμένους ανέφεραν ότι είχαν υποστεί βασανιστήρια ή άλλη σωματική κακομεταχείριση.
Ένας από τους κρατούμενους, που απελευθερώθηκε τον Αύγουστο του 2018, περιέγραψε ότι κατά τη διάρκεια της τριετούς κράτησής του στο Blue House, οι βασανιστές του τον έδεναν, τον τοποθετούσαν μέσα σε σάκο και τον χτυπούσαν με ξύλα και μεταλλικές ράβδους. Είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη και στο πόδι, ενώ εξακολουθούσε να φέρει τα σημάδια της κακοποίησης.
Οι αποκαλύψεις δεν σταματούσαν στις συνθήκες κράτησης. Πρώην στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας περιέγραφαν έναν εκτεταμένο μηχανισμό παρακολούθησης των επικοινωνιών, ενώ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που συγκέντρωσε η οργάνωση, πράκτορες της NSS είχαν εκπαιδευτεί από την ισραηλινή Mossad την προηγούμενη περίοδο.
.jpg)
