Έρευνα της UBS για τη διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας στην Ελλάδα την περίοδο 2020-2025: Αύξηση της μέσης περιουσίας αλλά συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων (ΠΙΝΑΚΑΣ & ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ)

UBS: Η διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας στην Ελλάδα την περίοδο 2020-2025 – Αυξήθηκε ο πλούτος, μειώθηκε η περιουσία του μέσου πολίτη

Τη διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας στη χώρα καταγράφει η ελβετική τράπεζα UBS, στην ετήσια έκθεσή της, Global Wealth Report. Μπορεί, στο διάστημα 2020-2025, η μέση περιουσία στην Ελλάδα να αυξήθηκε κατά 9%, ωστόσο η αύξηση αυτή προέκυψε από τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια λίγων, καθώς η διάμεση περιουσία, δηλαδή η περιουσία του μέσου πολίτη, μειώθηκε κατά 18% στο ίδιο διάστημα. 

Σύμφωνα με το Global Wealth Report 2026 που δημοσίευσε η UBS, η μέση περιουσία ανά ενήλικο (δηλαδή ο μέσος όρος) αυξήθηκε κατά περίπου 9% την περίοδο 2020-2025, αγγίζοντας στο τέλος του περασμένου έτους τα 143.343 δολάρια (125.560 ευρώ). Αυτός ο αριθμός φέρνει την Ελλάδα στην 30ή θέση ανάμεσα σε 56 επιλεγμένες αγορές που εξετάστηκαν. Ωστόσο, η διάμεση περιουσία του Έλληνα πολίτη, δηλαδή η περιουσία ενός ανθρώπου που βρίσκεται ακριβώς στη μέση, βρίσκεται στα 59.162 (51.800 ευρώ) μειωμένη κατά 18% την τελευταία εξαετία. Όλο και λιγότεροι άνθρωποι επωφελούνται από την αύξηση της συνολικής περιουσίας, σημείωσε σε σχετικό ρεπορτάζ την Τετάρτη η «Καθημερινή».

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν για ακόμα μία φορά το ότι η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση κατανέμεται άνισα, ενώ ο μέσος πολίτης έχει δει σημαντική μείωση στην περιουσία του τα χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ, λόγω των πληθωριστικών πιέσεων. Μείωση που αποτυπώνεται στην αύξηση του κόστους διαβίωσης και στην περικοπή εξόδων, όπως έχει αναδείξει στο παρελθόν σειρά ερευνών για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Προκύπτει λοιπόν ότι ο μέσος όρος ανεβαίνει λόγω της συγκέντρωσης του πλούτου στα χέρια των πλουσιότερων πολιτών. Σύμφωνα με τη μελέτη της UBS, o αριθμός των εκατομμυριούχων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 2.762 άτομα το διάστημα 2024-2025. Συνολικά στην Ελλάδα η ελβετική τράπεζα εκτιμά ότι υπάρχουν περίπου 82.000 εκατομμυριούχοι (σε δολάρια).

Ενδιαφέρον επίσης έχουν τα στοιχεία που δείχνουν τη σύνθεση της περιουσία των Ελλήνων. Όπως σημειώνει η «Καθημερινή», η περιουσία των Ελλήνων παραμένει σε μεγάλο βαθμό τοποθετημένη σε στοιχεία της δεύτερης κατηγορίας (ακίνητα), η οποία φαίνεται να ευθύνεται για τη διόγκωση της μέσης περιουσίας. Σύμφωνα με την έκθεση, τα χρηματοοικονομικά στοιχεία, όπως καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, αμοιβαία κεφάλαια, αντιστοιχούν μόλις στο 36,1% του ακαθάριστου πλούτου στην Ελλάδα, το οποίο σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος αφορά κυρίως ακίνητα και γη.

ΠΗΓΗ 

250 χρόνια ΗΠΑ: Δεν θέλουν ολιγάρχες στη γιορτή τους – Του Άρη Χατζηστεφάνου

Δεν θέλουν ολιγάρχες στη γιορτή τους – του Άρη Χατζηστεφάνου

Η φιλελεύθερη Αμερική κλαίει και οδύρεται καθώς γιορτάζει τα 250 χρόνια του αμερικανικού κράτους με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Τα πιο αντιδημοκρατικά στοιχεία του προέδρου, όμως, τον καθιστούν τον καταλληλότερο άνθρωπο για να γιορτάσει τα γενέθλια μιας χώρας που δημιουργήθηκε από ολιγάρχες ιδιοκτήτες σκλάβων.

«O Ντόναλντ Τραμπ έκανε πειρατεία στην επέτειο των 250 χρόνων» γκρίνιαζε η αμερικανική έκδοση της εφημερίδας Guardian, συμπληρώνοντας ότι οι εκδηλώσεις για τη δημιουργία του αμερικανικού κράτους θύμιζαν «θέατρο του παραλόγου». Διαβάζοντας κανείς τα αφιερώματα στα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ συμπέραινε ότι ο Τραμπ προσβάλλει και μόνο με την ύπαρξή του το πνεύμα των λεγόμενων εθναρχών (founding fathers) που αποτίναξαν τον ζυγό της βρετανικής αποικιοκρατίας και υποτίθεται ότι εδραίωσαν τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ισονομίας.

Στα γενέθλια του κράτους που αυτοί δημιούργησαν, στέκει πλέον ένας βαρόνος του real estate, ο οποίος έχει μετατρέψει τον Λευκό Οίκο σε προέκταση των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, ενώ αμφισβητεί τις βασικές αρχές της δημοκρατίας –φτάνοντας ακόμη και στο αποτέλεσμα των εκλογών. Κι ενώ κανείς δεν θα διαφωνήσει για το δεύτερο σκέλος της εξίσωσης, η ωραιοποιημένη εικόνα των πρώτων χρόνων του αμερικανικού κράτους είναι ιδιαίτερα προβληματική. Ελάχιστοι στις ΗΠΑ θέλουν να θυμούνται ότι το αμερικανικό κράτος δημιουργήθηκε σαν ένα όχημα μιας ολιγαρχίας ιδιοκτητών σκλάβων και έκτοτε εξελίσσεται για να ικανοποιεί τις ανάγκες της τάξης τους.

Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας, λόγου χάρη, ο Τζορτζ Ουάσινγκτον παρέλαβε από τον πατέρα του «περιουσία» μόλις δέκα σκλάβων και κατάφερε να την επεκτείνει ελέγχοντας περισσότερους από 300 (αφού τους ένωσε με αυτούς της συζύγου του). O δε βασικός συντάκτης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, Τόμας Τζέφερσον, έφτασε να ελέγχει περισσότερους από 620 σκλάβους (από περίπου 150 που κληρονόμησε).

Το ίδιο το κτίριο του Λευκού Οίκου που σήμερα γνωρίζει την πιο κιτς περίοδο της ύπαρξής του, αποτελούσε για αιώνες σύμβολο της προσπάθειας διατήρησης της δουλείας. Σε αυτό τον χώρο, παραδείγματος χάριν, αποφάσισε ο πρόεδρος Γούντροου Γουίλσον να πραγματοποιήσει, το 1915, την πρώτη προβολή της ταινίας «Η Γέννηση ενός Εθνους», μια ελεγεία στη δολοφονική δράση της ρατσιστικής οργάνωσης Κου Κλουξ Κλαν.

Από την κοινωνική ασφάλιση στo νέο σύστημα φτωχοποίησης των συνταξιούχων - Των Ρομπόλη Σάββα και Μπέτση Βασίλη (ΠΙΝΑΚΕΣ)

Συνταξιούχοι συμμετέχουν σε συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία διαμαρτυρίας προς το Μέγαρο Μαξίμου, κατά τη διάρκεια πανελλαδικού συλλαλητηρίου που έχουν κηρύξει οι συνεργαζόμενες συνταξιουχικές οργανώσεις ΙΚΑ – OAEE – ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ – ΕΛΤΑ – ΟΣΕ –– ΠΕΣ ΝΑΤ–ΠΣΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ – ΠΟΣΕΑ ΕΤΕΑΠ – ΕΣΤΑΜΕΔΕ, Αθήνα, Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2024. Μεταξύ άλλων αιτημάτων, οι συνταξιούχοι διεκδικούν αυξήσεις στις συντάξεις στο ύψος του πληθωρισμού, κατώτατη σύνταξη στο 80% του κατώτατου μισθού, άμεση απόδοση της 13ης και 14ης σύνταξης και άμεση καταβολή των αναδρομικών σε όλους τους συνταξιούχους. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αλέξανδρος Μπελτές

Από την κοινωνική ασφάλιση στo νέο σύστημα φτωχοποίησης των συνταξιούχων, των Ρομπόλη Σάββα και Μπέτση Βασίλη 

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ των 27 μία έντονη και δογματική αμφισβήτηση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής ασφάλισης από διεθνείς, ευρωπαϊκούς και εγχώριους οργανισμούς και φορείς με αιτιολογικό αφήγημα την δημογραφική γήρανση.

Όμως, το παράδοξο, μεταξύ άλλων, είναι ότι αυτή η αμφισβήτηση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής ασφάλισης συντελείται σε μία περίοδο όπου σχετικές μελέτες σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο εκφράζουν τις ανησυχίες τους για την διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και της φτωχοποίησης των συνταξιούχων από τις ασκούμενες πολιτικές της θεσμοθετημένης προώθησης της ιδιωτικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι σε ευρωπαϊκές χώρες που έχουν επιλέξει αυτόν τον προσανατολισμό αποδόμησης της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης έχει, κατά την τελευταία 15ετία, αυξηθεί το ποσοστό των φτωχών συνταξιούχων, σε σύγκριση με άλλες χώρες που δεν έχουν επιλέξει τον συγκεκριμένο προσανατολισμό. Για παράδειγμα στην Γερμανία – όπου στις μέρες μας ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δέχεται την κριτική των κυβερνητικών του εταίρων και των συνδικάτων για την προώθηση ενός σχεδίου διεύρυνσης του ρόλου της ιδιωτικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης στην συγκεκριμένη χώρα – το ποσοστό φτώχειας των συνταξιούχων από 11,4% το 2010, αυξήθηκε σε 18,9% το 2025.

Το ίδιο στην Ιρλανδία από 11% το 2010 αυξήθηκε σε 19% το 2025, στην Γαλλία από 10,1% αυξήθηκε σε 11,6% το 2025, στην Λιθουανία από 11,5% το 2010 σε 34,6% το 2025 στην Σλοβακία από 7,8% το 2010 σε 8,7% το 2025, στην Τσεχία από 6,9% το 2010 σε 17,1% το 2025, στην Κροατία από 22,6% σε 34,6% το 2025 και στην Πολωνία από 14,2% σε 14,7% το 2025.

Η πρόταση για σύνταξης πρόνοιας

Στο δυσμενές αυτό ευρωπαϊκό περιβάλλον της αύξησης της φτώχειας των συνταξιούχων και των ανισοτήτων εξαιτίας, μεταξύ άλλων, της θεσμοθέτησης των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών σχημάτων από τα συγκεκριμένα κράτη-μέλη, προβάλλεται στην χώρα μας μελέτη-πρόταση ερευνητικού ινστιτούτου συρρίκνωσης της κοινωνικής ασφάλισης και θεσμοθέτησης μίας σύνταξης πρόνοιας, η οποία θα καταβάλλεται στο 67ο έτος της ηλικίας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι προϋποθέσεις θεμελίωσης δικαιώματος με βάση τα έτη εργασίας, με αιτιολογικό αφήγημα την δημογραφική γήρανση.

Έτσι, κατά την συγκεκριμένη μελέτη-πρόταση το κόστος για το δημόσιο θα μπορούσε να περιοριστεί από 14% του ΑΕΠ που είναι το 2025 σε 8% του ΑΕΠ. Όμως το 2025 η συνολική δαπάνη των συντάξεων των 2,527 εκατομμυρίων συνταξιούχων στην χώρα μας ήταν περίπου 34 δισ. ευρώ (30,9 δισ. ευρώ οι κύριες συντάξεις και 3,1 δισ. ευρώ οι επικουρικές), από τα οποία τα 19 δισ. ευρώ προήλθαν από τις εισφορές των 4,35 εκατ. εργαζομένων και τα υπόλοιπα 15 δισ. ευρώ από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και με το ΑΕΠ στην Ελλάδα να έχει διαμορφωθεί το 2025 στα 248,4 δισ. ευρώ.

Έτσι το κόστος του Κρατικού Προϋπολογισμού για συντάξεις το 2025 ήταν 6% ΑΕΠ και 13,7% του ΑΕΠ ήταν η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη για την κύρια και την επικουρική σύνταξη. Η ανάλυση αυτή διευκρινίζει μεθοδολογικά και ουσιαστικά την διαφοροποίηση μεταξύ κόστους για το Δημόσιο και συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.

Ο βασικός άξονας της πρότασης του συγκεκριμένου Ινστιτούτου είναι ότι όσοι σημερινοί ασφαλισμένοι είναι 45 ετών και άνω θα παραμείνουν ασφαλισμένοι στο υπάρχον σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και όλοι οι υπόλοιποι από 44 ετών και κάτω θα αποχωρήσουν από το σημερινό σύστημα, δεν θα καταβάλλουν καθόλου ασφαλιστικές εισφορές στο υπάρχον σύστημα και επιπλέον θα λάβουν πίσω εντόκως τις εισφορές που έχουν καταβάλλει σήμερα, τις οποίες υποχρεωτικά θα τοποθετήσουν σε ιδιωτικά  συνταξιοδοτικά σχήματα, Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης και Ασφαλιστικές Εταιρείες.

Αυτή η έντοκη επιστροφή εισφορών που θα γίνει από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ονομάζεται κόστος μετάβασης και υπολογίστηκε σε μόλις 36 δισ. ευρώ, προκαλώντας ερωτηματικά για τον τρόπο υπολογισμού αυτού του ποσού. Όμως, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το κόστος μετάβασης προέρχεται από τρεις κατηγορίες ασφαλισμένων:

• Από το χρηματοδοτικό κενό που θα δημιουργηθεί στα έσοδα του ΕΦΚΑ από την αποχώρηση των ασφαλισμένων κάτω των 45 ετών. Αυτό το χρηματοδοτικό κενό είτε θα καλυφθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, είτε οι συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων θα μειωθούν ισόποσα.
• Από την πληρωμή των συντάξεων των σημερινών εργαζομένων που είναι άνω των 45 ετών και οι οποίοι όταν θα συνταξιοδοτηθούν δεν θα υπάρχει κανένας να χρηματοδοτήσει τις δικές τους συντάξεις αφού όλοι οι κάτω των 44 ετών δεν θα καταβάλλουν εισφορές στο παλαιό σύστημα, όπως όλες οι νέες γενιές δεδομένου ότι θα αποταμιεύουν στους κεφαλαιοποιητικούς πυλώνες.
• Η επιστροφή των εισφορών εντόκως, όπως προτείνεται, σε αυτούς που είναι σήμερα κάτω των 44 ετών. Δηλαδή, στο κόστος μετάβασης η συγκεκριμένη μελέτη έλαβε υπόψη μόνο τις επιστροφές εισφορών, παραλείποντας τον υπολογισμό του χρηματοδοτικού κενού που θα δημιουργηθεί στην πληρωμή των συντάξεων των σημερινών 2,527 εκατ. συνταξιούχων (Πίνακας 1) και των 2,285 εκατ. σημερινών εργαζομένων 45 ετών και άνω (Πίνακας 2), οι οποίοι θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον και δεν θα υπάρχουν νέες γενιές για να χρηματοδοτηθούν οι δικές τους συντάξεις και έτσι θα πρέπει να καταβληθούν εξ’ ολοκλήρου από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Ωμή παρέμβαση Τραμπ και στο Μουντιάλ! Απαίτησε την άρση της κόκκινης κάρτας και της τιμωρίας σε παίκτη της ομάδας των ΗΠΑ

Ωμή παρέμβαση Τραμπ και στο Μουντιάλ! Απαίτησε την άρση της κόκκινης κάρτας στον Μπάλογκαν

Οι ΗΠΑ δεν ανατρέπουν μόνο κυβερνήσεις, δεν στήνουν μόνο φασιστικά καθεστώτα, δεν μακελεύουν μόνο τους λαούς… τώρα παρεμβαίνουν και στο ποδόσφαιρο. 

Σάλο έχει προκαλέσει στο Μουντιάλ η απόφαση της FIFA να αναστείλει την τιμωρία του Φολαρίν Μπάλογκαν, δίνοντάς του το δικαίωμα να αγωνιστεί κανονικά στη νοκ άουτ αναμέτρηση των ΗΠΑ με το Βέλγιο για τη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο Αμερικανός επιθετικός είχε αποβληθεί με απευθείας κόκκινη κάρτα στο 64ο λεπτό του αγώνα με τη Βοσνία, έπειτα από επικίνδυνο μαρκάρισμα στον Ταρίκ Μουχαρέμοβιτς. Βάσει των κανονισμών της διοργάνωσης, η αποβολή συνεπαγόταν αυτόματα αποκλεισμό μίας αγωνιστικής.

Ωστόσο, η Παγκόσμια Συνομοσπονδία ανακοίνωσε ότι η ποινή δεν θα εκτελεστεί άμεσα, αλλά τίθεται σε αναστολή για δοκιμαστική περίοδο ενός έτους! Σύμφωνα με την απόφαση, αν ο Μπάλογκαν υποπέσει μέσα στους επόμενους 12 μήνες σε παρόμοια παράβαση, η ανασταλείσα τιμωρία θα ενεργοποιηθεί, πέρα από οποιαδήποτε νέα ποινή του επιβληθεί.

Η απόφαση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε όλες τις ομάδες που συμμετέχουν και κυρίως στην επόμενη αντίπαλο των Αμερικανών, το Βέλγιο. Οπως αναφέρει το «Athletic», οι ομάδες δεν έχουν δικαίωμα έφεσης για απευθείας κόκκινες κάρτες ή τις αυτόματες τιμωρίες που τις συνοδεύουν.

Η νομική βάση της απόφασης φαίνεται να βρίσκεται στο άρθρο 27 του Πειθαρχικού Κώδικα της FIFA, το οποίο επιτρέπει στα αρμόδια δικαστικά όργανα να αναστέλλουν, ολικά ή μερικά, την εφαρμογή μιας πειθαρχικής ποινής.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η FIFA βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την τροποποίηση κανόνων που φαίνεται να ευνοούν συγκεκριμένες ομάδες ή αστέρες του ποδοσφαίρου. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ένας από τους πιο διάσημους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, έλαβε άδεια να αγωνιστεί στην αρχή του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ σύμφωνα με τους κανονισμούς θα έπρεπε να είχε χάσει τα δύο πρώτα παιχνίδια λόγω κόκκινης κάρτας που είχε δεχτεί πριν από την έναρξη του τουρνουά.

Παρέμβαση Τραμπ 

Λίγο μετά την αναπάντεχη ανακοίνωση της FIFA, οι «New York Times» μετέδωσαν πως ο Τραμπ τηλεφώνησε στον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, την Τετάρτη και του ζήτησε να επανεξετάσει την αποβολή του Μπάλογκαν.

Σύμφωνα με το ίδιο Μέσο, μετά την αποβολή, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ, μεταξύ των οποίων ο Χάουαρντ Λούτνικ, υπουργός Εμπορίου, και ο Αντριου Τζουλιάνι, εκτελεστικός διευθυντής της ειδικής ομάδας του Λευκού Οίκου για το Παγκόσμιο Κύπελλο, προσέλαβαν δικηγόρους για να βοηθήσουν την αμερικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για έφεση – παρά τους κανονισμούς της FIFA που απαγορεύουν τέτοιου είδους εφέσεις. 

Ο ίδιος ο Τραμπ, μέσω ανάρτησής του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ευχαρίστησε δημόσια τη FIFA. «Ευχαριστώ τη FIFA που έκανε το σωστό και διόρθωσε μια τεράστια αδικία!», έγραψε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η Βελγική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου δήλωσε «κατάπληκτη» από την απόφαση. «Προκειμένου να διασφαλιστούν τα νόμιμα δικαιώματα όλων των ομάδων και να προστατευθούν οι θεμελιώδεις αρχές του ευ αγωνίζεσθαι στο άθλημά μας, τόσο σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA όσο και σε μελλοντικές διοργανώσεις του τουρνουά, η RBFA (Βασιλική Βελγική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) εξετάζει όλες τις πιθανές επιλογές», σημείωσε η ομοσπονδία.

«Η πραγματική δύναμη έγκειται στο να κερδίζεις με ευ αγωνίζεσθαι (και τηρώντας όλους τους κανόνες). Αυτό ακριβώς θα κάνει αύριο το Βέλγιο», δήλωσε η Ζακλίν Γκαλάν, υπουργός Αθλητισμού της Βαλλωνίας από το γαλλόφωνο φιλελεύθερο Κίνημα των Μεταρρυθμιστών.

Η νέα ποδοσφαιρική νίλα των Γερμανών, τα «κούφια» κλισέ και λίγη Ιστορία  -  Του Διονύση Ελευθεράτου

 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

Η εντυπωσιακή βελτίωση των αφρικανικών εθνικών ομάδων ήταν το πλέον αξιοπρόσεκτο νέο στοιχείο που χαρακτήρισε, ως τώρα, την αμιγώς αγωνιστική πλευρά του  εξελισσόμενου ποδοσφαιρικού Μουντιάλ. Αλλά δεν βαριέστε… Οτιδήποτε χρήζει περισσότερης προσοχής, εδώ στην Ελλάδα εύκολα παραγκωνίζεται για χάρη του … «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου». Ας πούμε για να αναλυθεί (;) ξανά και ξανά πώς μια άχρωμη, στείρα, προβληματική γερμανική ομάδα αποκλείστηκε πάλι (δηλαδή όπως στα Μουντιάλ του 2022 και 2018) νωρίς – νωρίς, χωρίς μάλιστα να την έχει «εκτροχιάσει» κάποια άλλη μεγάλη δύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Η μόνη διαφορά σε σχέση με τα δυο προηγούμενα Μουντιάλ είναι ότι φέτος απέκλεισε τους Γερμανούς μια ομάδα, η Παραγουάη, που θεωρείται – και είναι- αισθητά υποδεέστερη όσων «ευθύνονταν» για τις γερμανικές αποτυχίες το 2018 και το 2022.

Δεν στερείται φυσικά ενδιαφέροντος η συζήτηση για το γερμανικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και τους προπονητές του. Ούτε για το ότι, μετά το Μουντιάλ του 2014. δεν βγήκε καμία «φουρνιά» παικτών όπως εκείνη, που μεταξύ άλλων περιλάμβανε – δυστυχώς για τους ρατσιστές- και πολύ ταλαντούχους γόνους μεταναστών από την Πολωνία, την Αφρική και την Τουρκία. Το θέμα είναι ότι η συζήτηση αυτή, με την ένταση και τη διόγκωση που έλαβε στην ελληνική αθλητική «περιρρέουσα ατμόσφαιρα», έγινε ωσάν να έχουν παραβιαστεί κάποιοι… κανόνες της φύσης.

Ειδικά το γεγονός ότι οι Γερμανοί αποκλείστηκαν στη διαδικασία των πέναλτι σχεδόν… διεκτραγωδήθηκε. Λες και βγήκε ο ήλιος από τη Δύση ή έγινε ορατό το Βόρειο Σέλας από τη Σαχάρα. Ένας αθλητικός σχολιαστής, μάλιστα, για να …δραματοποιήσει περισσότερο τα πράγματα είπε πως ποτέ άλλοτε, σε καμία διεθνή διοργάνωση, δεν το είχε πάθει αυτό η γερμανική εθνική ομάδα. Πρόκειται για ανακρίβεια ολκής, καθώς το 1976, στο τελικό του Euro (Κύπελλο Εθνών Ευρώπης το έλεγαν τότε), η Τσεχοσλοβακία κατέκτησε το τρόπαιο επικρατώντας της Δυτικής. Γερμανίας στα πέναλτι.

Έκτοτε, όντως, σε τέσσερα Μουντιάλ (1982, 1986, 1990, 2006) οι Δυτικογερμανοί ή «σκέτα» Γερμανοί κέρδισαν προκρίσεις στα πέναλτι. Η τωρινή τους αποτυχία στη συγκεκριμένη διαδικασία ήταν η πρώτη, σε ό,τι αφορά τα Μουντιάλ.  Αν όμως ήταν γραμμένο στο DNA των «χαλκέντερων», γεμάτων από «ολύμπια ψυχραιμία» και αποφασιστικότητα Γερμανών να υπερισχύουν στα πέναλτι (όπου η τύχη ή μια επιλογή της στιγμής μπορεί να καθορίσει πολλά),  ε, αυτό μάλλον θα είχε φανεί από το 1976…

Με άλλοθι την ατάκα του Γκάρι Λίνεκερ

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Ποιες… αμαρτίες πληρώνουμε εμείς η ποδοσφαιρόφιλοι και «λουζόμαστε» τόσο συχνά αυτήν τη σχεδόν μεταφυσική φιλολογία, αφενός για τα ακαταμάχητα γερμανικά προσόντα και αφετέρου για τους μυστηριώδεις λόγους της άρσης τους;

Υπό μία έννοια, ίσως πληρώνουμε τη φήμη της παλαιότερης ατάκας του μεγάλου Βρετανού πρώην ποδοσφαιριστή, Γκάρι Λίνεκερ:  «Το ποδόσφαιρο είναι απλό παιχνίδι. Είκοσι δύο παίκτες κυνηγούν μια μπάλα για 90 λεπτά και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί».

Αυτό το είχε πει ο Γκάρι, μέσα στην πίκρα του, το 1990. Τότε που η Γερμανία απέκλεισε στα πέναλτι την Αγγλία και έτσι προκρίθηκε στον τελικό του Μουντιάλ. Για την ιστορία: Η γερμανική ομάδα ήταν κατά γενική ομολογία ανώτερη όλων, το 1990. Έπαιξε και στον τελικό πολύ καλύτερα από τους αντιπάλους της, τους Αργεντινούς, αλλά νίκησε χάρη σε ένα υποτιθέμενο πέναλτι που μάλλον θα δίσταζε να καταλογίσει – αν διαιτήτευε- ακόμη και ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ…

Ο ίδιος ο Γκ. Λίνεκερ αργότερα αναίρεσε το απόφθεγμά του – είπαμε, η φόρτιση της στιγμής το γέννησε. Αλλά ακόμη κι αν δεν το είχε απαρνηθεί ο ίδιος, το έπραξε η πραγματικότητα. Σε κάθε μία επιβεβαίωση του «δόγματος Λίνεκερ» αντιστοιχούσαν και αντιστοιχούν κάμποσες διαψεύσεις.

Η αλήθεια είναι ότι το πνεύμα της ατάκας Λίνεκερ ενσωμάτωνε και μια διαμορφωμένη, τότε, εμπειρία: Αρκετές φορές γερμανικές ομάδες (η εθνική ή σύλλογοι) κέρδιζαν ματς ή απέφευγαν ήττες  την ύστατη στιγμή. Αυτό ευνόησε τη μυθοπλασία που έτεινε να καταστήσει «γερμανικά» γνωρίσματα την επιμονή, το πείσμα και την αυτοπεποίθηση.

Σε άλλες περιπτώσεις, γερμανικές ομάδες κέρδισαν τρόπαια αντιμετωπίζοντας αντιπάλους που είχαν αποδώσει εν γένει καλύτερα ή και πολύ καλύτερα στις αντίστοιχες αναμετρήσεις (χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα Κύπελλα Πρωταθλητριών της Μπάγερν Μονάχου το 1975 και 1976, απέναντι στην αγγλική Λιντς και τη γαλλική Σεντ Ετιέν, αντίστοιχα). Έτσι η μυθοπλασία, επεκτάθηκε: Οι Γερμανοί είναι περίπου «γεννημένοι νικητές». Ακόμη κι αν τα πράγματα δεν τους πάνε καλά, θα βρουν τον τρόπο να τα «μανουβράρουν».

Εάν όλα τούτα τα κλισέ αλήθευαν τότε η Γερμανία, χώρα με τόσο μεγάλο πληθυσμό, με τέτοια οικονομική ισχύ, οργάνωση και μεθοδικότητα, καθώς με δεδομένο το ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο, θα ήταν πρωταθλήτρια στη συγκομιδή τροπαίων στις περισσότερες διεθνείς διοργανώσεις. Έλα όμως που δεν είναι σε καμία!

Όταν μιλούν (και) οι αριθμοί…

Σήμερα στη Γάζα, αύριο εδώ… - Του Γιώργου Κουκουσούλα, μέλους της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου

 

Σήμερα στη Γάζα, αύριο εδώ…

 

Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες όλων μας από τις 5 του Ιούνη, όταν το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris κατέπλευσε στο νησί μας μεταφέροντας τουρίστες από το αποικιακό τρομοκράτος του Ισραήλ, την ίδια στιγμή που οι σφαγές και οι ατιμώσεις Παλαιστίνιων και οι βομβαρδι-σμοί σε Λίβανο και Γάζα συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση. Και ποιός δεν θυμάται, άλλωστε την πρωτοφανή αστυνομοκρατία, την απαγόρευση κυκλοφορίας σε ντόπιους και επισκέπτες, τις προληπτικές προσαγωγές συμπολιτών μας, μόνο και μόνο για να κυκλοφορήσουν ανενόχλητοι οι “ευγενέστατοι” τουρίστες από το Ισραήλ;.. Ποιός ξέχασε τα υψωμένα μεσαία δάχτυλα και τις βρισιές προς τους ενεργούς πολίτες της Σύρου που τόλμησαν να συγκεντρω-θούν στην πόλη τους για να διαμαρτυρηθούν;..

Όμως το ζήτημα δεν έληξε εκεί, καθώς το συγκεκριμένο κρουαζιερόπλοιο έχει άλλες 6 προ-γραμματισμένες επισκέψεις σε ένα νησί που, πέρυσι, τον Ιούλιο του ‘25, τους έδειξε ξεκάθαρα την απροθυμία του να τους υποδεχτεί, μπλοκάροντας την αποβίβασή τους. Η προκλητική αυτή επιμονή τους εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη βαθύτερη σκοπιμότητα μιας τέτοιας πυκνότητας επισκέψεων...(7 και 21 Ιουλίου, 16 και 21 Αυγούστου, 11 Σεπτέμβρη και 3 Νοέμ-βρη…)

Το Ισραήλ δεν είναι ένα οποιοδήποτε κράτος. Είναι ένα αποικιοκρατικό-στρατιωτικό μόρφωμα που στήθηκε με πρόσχημα την αποκατάσταση του ολοκαυτώματος, εξαπλώθηκε με την αρπαγή της γης των Παλαιστίνιων με μιά συνεχιζόμενη γενοκτονία και υποστηρίχθηκε στρατιωτικά και διπλωματικά από τους ισχυρούς συνασπισμούς της Δύσης (Η.Π.Α . και Ηνω-μένο Βασίλειο ) με σκοπό τη διατήρηση του ελέγχου στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στις μέρες μας και ιδιαίτερα μετά την απαρχή της πρωτοφανούς και συνεχιζόμενης γενοκτονίας το ‘23, το Ισραήλ έχει αποκτήσει μια αυτόνομη και επικίνδυνη δυναμική στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, περιφρονώντας κατάφωρα κάθε έννοια θεσμών και διεθνούς δικαίου, δυναμιτίζοντας επανειλημμένα τις όποιες διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός στη Μ.Ανατολή, διαπράττοντας φρικαλεότητες μπροστά στις οποίες θα έφριτταν και οι Ναζί και, το σημαντικότερο, διεισδύοντας όλο και πιο επιθετικά στην οικονομική και πολιτική ζωή γειτονικών χωρών, με τη χώρα μας να αποτελεί δεδηλωμένο στρατηγικό τους στόχο.

Η διείσδυση αυτή, σύμφωνα με εμπεριστατωμένη έρευνα διεθνούς δικτύου δημοσιογράφων για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Journalists Network) πραγματοποιείται με τρεις κυρίως πρακτικές:

1. Την εξάπλωση ισραηλινών λογισμικών παρακολούθησης, δοκιμασμένων στα κατεχόμενα, σε συνεργαζόμενες κυβερνήσεις, υπηρεσίες και θεσμούς τρίτων χωρών (από την αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων μέχρι υπηρεσίες υγείας!…), γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατίας και προστασίας δεδομένων των πολιτών. Η πρόσφατη υπόθεση του Predator κατέδειξε ήδη την επικινδυνότητα μιας τέτοιας ψηφιακής εξάπλωσης.

2. Τη δημιουργία δικτύων δήμων και θεσμών τοπικής αυτοδιοίκησης Ελλάδας – Ισραήλ (βλ. την περιβόητη έκθεση MUNIEXPO) με προβαλλόμενο σκοπό την “ανταλλαγή πολιτισμών και τεχνογνωσίας”, αλλά που, στην πραγματικότητα, προωθεί τεχνολογίες αστυνόμευσης των πληθυσμών, ενώ ταυτόχρονα χρησιμεύει ως βιτρίνα της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ, από την οποία χρηματοδοτείται και υποστηρίζεται.

3. Την εφαρμογή ενός επιθετικού εποικισμού, μέσω της εξαγοράς εκτάσεων γης και ακινήτων από Ισραηλινές εταιρείες και επενδυτικά funds, συγκροτημένα από πρώην αξιωματούχους του IDF, (με κορυφαίες τις Zoia, Brown Hotels και άλλες μικρότερες) και με συνολικό όγκο επενδύσεων γύρω στα 700 εκατ. ευρώ με στοιχεία του ‘24, όπου αναμενόταν μέχρι το τέλος του ‘25 να φτάσουν το 1 δις ευρώ..

Η πρακτική αυτή ξεκίνησε την εποχή των μνημονίων και εντάθηκε ιδιαίτερα στις μέρες μας, εξαιτίας της φτωχοποίησης των Ελλήνων και της πρακτικής ξεπουλήματος από πλευράς ιδιωτών, δήμων και κρατικών φορέων. Τα πρώτα δείγματα τα βλέπουμε ήδη σε γειτονιές της Αθήνας (Ψυρρή, Μεταξουργείο, Γκύζη, κλπ.) όπου ιστορικά εμβληματικά κτήρια κατεδαφίζο-νται και ζωντανοί κοινωνικοί χώροι καταλαμβάνονται και στη θέση τους ανεγείρονται υπερ-σύγχρονες πολυκατοικίες, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και δωμάτια Airbnb, μετατρέποντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα σε άβατο για τους φτωχοποιημένους και απροστάτευτους ντόπιους. Το βλέπουμε επίσης στο Λαρισαϊκό κάμπο, όπου 40.000 τ.μ. περίπου παραχωρού-νται για την κατασκευή ενός γιγάντιου data center που μέλλει να απομυζήσει τα τελευταία αποθέματα υδάτινων πόρων που προορίζονταν για τους αγρότες μας...Το βλέπουμε στην παραλία της Μεσσηνίας που περιφράσσεται για να ανεγερθούν υπερπολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες...Και τα παραδείγματα, δυστυχώς όλο και πληθαίνουν…

Σύρος: Καταγγελία από τον Σύλλογο Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Σύρου σχετικά με «αυθαίρετες και καταχρηστικές διοικητικές πρακτικές»

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ 

 

Ο Σύλλογος Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Σύρου, μετά από διαδοχικές συναντήσεις με το προσωπικό και λαμβάνοντας υπόψη τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου μας, βρίσκεται στη δυσάρεστη αλλά επιβεβλημένη θέση να καταγγείλει δημόσια μια σειρά από αυθαίρετες και καταχρηστικές διοικητικές πρακτικές που πλήττουν βάναυσα το προσωπικό της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκαν και καταγγέλλονται τα εξής:

1. Αυθαίρετη και μονομερής χορήγηση αδειών: Χορηγούνται διάσπαρτες ημέρες κανονικής άδειας (και μάλιστα από το τρέχον έτος 2026) στο προσωπικό της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, χωρίς ποτέ οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να τις έχουν αιτηθεί.

2. Στοχοποίηση και αναιτιολόγητη ανάκληση/άρνηση αδειών: Καταγγέλθηκε επώνυμα από συναδέλφισσα η προσωπική της στοχοποίηση από τη Διεύθυνση της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας. Ενώ η άμεση Προϊσταμένη της είχε εγκρίνει ολιγοήμερη άδεια για εξαιρετικά σοβαρούς προσωπικούς λόγους (χωρίς να διαταράσσεται ο προγραμματισμός του τμήματος), η Διεύθυνση προχώρησε στην απόρριψη/περικοπή της άδειας, χωρίς αιτιολογία.

3. Παράνομες προφορικές μετακινήσεις («μπαλαντέρ»): Σε πολλά τμήματα καταγγέλλεται ότι νοσηλευτές μετακινούνται αιφνιδιαστικά για κάποιες ώρες της βάρδιας από το τμήμα της οργανικής τους τοποθέτησης σε άλλα τμήματα, προκειμένου να καλύψουν τρέχοντα κενά, χωρίς την έκδοση έγγραφης και αιτιολογημένης εντολής από τη Διοίκηση ή τη Διεύθυνση.

Η πραγματικότητα πίσω από τις σκοπιμότητες της Διοίκησης

Η Διοίκηση έχει επιλέξει συνειδητά να «λύσει» το τεράστιο πρόβλημα της υποστελέχωσης όχι προγραμματίζοντας και επιτυγχάνοντας τις απαραίτητες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά επιχειρώντας να το «κρύψει» κάτω από το χαλί. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της εξοντωτικής εντατικοποίησης της εργασίας και της καλλιέργειας ενός ζοφερού κλίματος εκφοβισμού, απαξίωσης και απογοήτευσης. Αντί να επιβραβεύονται οι εργαζόμενοι που κρατούν όρθιο το Νοσοκομείο κάτω από αυτές τις αντίξοες συνθήκες, αντιμετωπίζουν μια διαρκή τιμωρητική συμπεριφορά.

• Σχετικά με τις άδειες: Είναι ανεπίτρεπτο να μην υπάρχει ετήσιος προγραμματισμός και να έρχονται αυθαίρετα στελέχη της υπηρεσίας στη μέση της χρονιάς, χορηγώντας μεμονωμένες ημέρες άδειας όποτε εκείνα θέλουν, με μοναδικό σκοπό να μην αποτυπώνεται στα επίσημα στοιχεία η τεράστια συσσώρευση οφειλόμενων αδειών. Επιπλέον, η άρνηση χορήγησης άδειας απαιτεί συγκεκριμένη, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Η γενική και αόριστη επίκληση «υπηρεσιακών αναγκών» δεν συνιστά νόμιμη αιτιολογία, ειδικά όταν η άδεια έχει ήδη εγκριθεί από τον άμεσο Προϊστάμενο και το πρόγραμμα βγαίνει κανονικά.

• Σχετικά με τις μετακινήσεις: Οι νοσηλευτές δεν είναι «πολυεργαλεία» ούτε «μπαλαντέρ» για να περιφέρονται από τμήμα σε τμήμα ανά πάσα ώρα και στιγμή. Το κάθε τμήμα έχει τις δικές του επιστημονικές ιδιαιτερότητες, εξειδικεύσεις και τρόπο οργάνωσης. Η άρνηση της Διοίκησης να εκδίδει γραπτές εντολές γι' αυτές τις ολιγόωρες μετακινήσεις αποδεικνύει ότι γνωρίζει την παρανομία της πράξης της, καθώς και τους ενδεχόμενους κινδύνους που εγκυμονούν αυτές οι πρακτικές για την ασφάλεια των ασθενών και των ίδιων των εργαζομένων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Να σταματήσει άμεσα η αυθαίρετη χορήγηση κανονικών αδειών χωρίς την προηγούμενη έγγραφη αίτηση του εργαζομένου. Ο προγραμματισμός των αδειών πρέπει να γίνεται έγκαιρα και σε πνεύμα συνεργασίας με το προσωπικό.

2. Να εκδίδεται πλήρως και ειδικώς αιτιολογημένη απόφαση σε κάθε περίπτωση άρνησης ή ανάκλησης άδειας, όπου θα εξειδικεύονται με σαφήνεια οι «έκτακτες και επείγουσες ανάγκες». Ξεκαθαρίζουμε ότι η χρόνια υποστελέχωση της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας αποτελεί πάγια κατάσταση και όχι «έκτακτη ανάγκη», και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη στέρηση των δικαιωμάτων μας.

3. Να εκδίδονται έγγραφες, νόμιμες και αιτιολογημένες αποφάσεις για οποιαδήποτε μετακίνηση προσωπικού, ακόμη και αν πρόκειται για λίγες ώρες. Καμία προφορική εντολή μετακίνησης δεν θα γίνεται πλέον δεκτή. Θα πρέπει επιτέλους, ο εκδώσας την εντολή να αναλαμβάνει την ευθύνη της πράξης του.

4. Να πάψουν οι άδειες και οι υπηρεσιακές μετακινήσεις να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία εκφοβισμού, χειραγώγησης και τιμωρίας των εργαζομένων.

Οι τακτικές αυτές, όχι μόνο δεν ωφελούν σε τίποτα το Νοσοκομείο και τους ασθενείς της Σύρου και των Κυκλάδων, αλλά αντίθετα οδηγούν στην παραπέρα υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας για τους κατοίκους και τους επισκέπτες των νησιών μας. Οδηγούν μεθοδευμένα το προσωπικό στην επαγγελματική εξουθένωση (burnout), ακόμα και σε κύμα παραιτήσεων, υπονομεύοντας την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν θα ανεχτεί άλλες αυθαιρεσίες. Στεκόμαστε στο πλάι κάθε συναδέλφου και θα απαντήσουμε δυναμικά με κάθε συνδικαλιστικό και νομικό μέσο.

«Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» - Του Νίκου Μπογιόπουλου (VIDEO)

«Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι»

   ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η 4η Ιουλίου, η εθνική γιορτή των ΗΠΑ, αποτελεί την υπόμνηση ενός κόσμου που η σπουδαία Αμερικανική Επανάσταση τον ανήγγειλε, αλλά δεν υπάρχει.

   Ήταν 4 Ιουλίου 1776 όταν στη συνέλευση που συγκαλείται στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ ψηφίζεται ένα κείμενο κοσμοϊστορικής σημασίας: Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

    Εκεί ήταν που οι πρωταγωνιστές στη σύνταξη της Διακήρυξης, ο Τόμας Τζέφερσον, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και ο Τζον Άνταμς διακηρύσσουν την απεξάρτηση των ΗΠΑ από την Αγγλία και διατρανώνουν:

• Το απαράγραπτο δικαίωμα ενός λαού «να αποκτήσει την ιδιαίτερη και ισότιµη θέση του ανάµεσα στις άλλες Δυνάµεις της γης»,
• την αποδοχή «ως αναµφισβήτητες τις αλήθειες» ότι «όλοι οι άνθρωποι είναι πλασµένοι ίσοι»,
• ότι στα «αναπαλλοτρίωτα» δικαιώματα των ανθρώπων «περιλαµβάνονται η ζωή, η ελευθερία και η αναζήτηση της ευτυχίας»,
• ότι «οι κυβερνήσεις ορίστηκαν από τους ανθρώπους για να διασφαλίσουν αυτά τα δικαιώµατα και η δίκαιη εξουσία τους προέρχεται από τη συναίνεση αυτών τους οποίους κυβερνούν»,
• πως «όταν µια κυβέρνηση αποδεικνύεται ατελέσφορη για τον σκοπό αυτό, ο λαός έχει δικαίωµα να την αλλάξει ή να την καταργήσει»,
• ότι «όταν η κατάχρηση και ο σφετερισµός της εξουσίας οδηγεί στον απόλυτο δεσποτισµό, οι άνθρωποι έχουν δικαίωµα να την αλλάξουν(…)».

    Η 4η Ιουλίου, η εθνική γιορτή των ΗΠΑ, αποτελεί την υπόμνηση ενός κόσμου που η σπουδαία Αμερικανική Επανάσταση τον ανήγγειλε, αλλά δεν υπάρχει.

    Αυτό που έχει απομείνει από την Αμερικάνικη Επανάσταση, από την μια είναι η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας ως ανεκπλήρωτο – ακόμα – αίτημα για όλους τους λαούς της Γης.  

    Από την άλλη είναι η πραγματικότητα που ακολούθησε:

Η δουλεία, η Χιροσίμα και οι ναπάλμ, ο μακαρθισμός και ο Ψυχρός Πόλεμος, τα Αμπού Γκράιμπ και τα Γκουαντάναμο, οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, οι αμερικανοκίνητες χούντες, τα βασανιστήρια ακόμα και ανθρώπων – όπως αποκάλυψε το Associated Press  – που επί Ομπάμα καίγονταν δεμένοι πάνω σε σούβλες στην Υεμένη, οι Τρούμαν και οι Τραμπ, είναι οι γενοκτονίες και οι σφαγές, είναι τα 250 χρόνια από εκείνη την Διακήρυξη να “γιορτάζονται” με μασκοφόρους φασίστες να παρελαύνουν στην Ουάσινγκτον, είναι τα 50 εκατομμύρια συσσίτια επί αμερικανικού εδάφους, το ΝΑΤΟ και όσα περιγράφονται στα λόγια του θρυλικού «Born in the USA».  

    Είναι εκεί που ο σπουδαίος Bruce Springsteen τραγουδά για τον εργάτη Αμερικάνο πολίτη που τον θέλουν δούλο στα εργοστάσια τους, που τον στέλνουν στα Βιετνάμ σαν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστικών πολέμων τους, που τον κρατούν δεσμώτη των σωφρονιστηρίων τους και που αντί της Ανεξαρτησίας του έχουν φορέσει το αφιόνι – χαλκά του κάλπικου «αμερικάνικου ονείρου»…

 ΠΗΓΗ

Ποιός κηδεύεται στο Ιράν; - Αποστολή στο Ιράν του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Ποιός κηδεύεται στο Ιράν; του Λεωνίδα Βατικιώτη ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΕΡΑΝΗ

 ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ποτέ άλλοτε στην ιστορία μια νεκρώσιμη ακολουθία και μια ταφή δεν είχε τόσο ισχυρό, μαζικό, ορατό και ανεξίτηλο στο χρόνο πολιτικό στίγμα όσο η κηδεία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ που ξεκινάει σήμερα Σαββάτο 4 Ιουλίου για να ολοκληρωθεί σε έξι ημέρες, την Πέμπτη 9 Ιουλίου. Στο προσκύνημα και την τελετή αναμένεται να συμμετάσχουν 35 εκατ. άνθρωποι, σύμφωνα με τις πιο φιλόδοξες εκτιμήσεις!!! Σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές …15 εκατ.! Ακόμη κι αυτός ο αριθμός από μόνος του προκαλεί ζάλη, είναι μη συγκρίσιμος, ξεπερνάει κατά πολύ ακόμη και τα 3 εκατ. που συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τον Αγιατολάχ Χομεϊνί το 1989.

Το σύνθημα που συνοδεύει την τελετή στα αγγλικά είναι “We must rise”: Είτε το μεταφράσουμε “πρέπει να ξεσηκωθούμε” ή “να σταθούμε όρθιοι” ένα σκεπτικό φέρνει στην επιφάνεια: Την απόφαση της Ιρανικής ηγεσίας να τιμήσει τον εκλιπόντα με τα μάτια στραμμένα στο μέλλον και το νου στην αντίσταση και τη νίκη του Ιράν. Το σύνθημα “πρέπει να ξεσηκωθούμε” το συναντάς παντού: από γιγαντοαφίσσες στο αεροδρόμιο και τις πλατείες μέχρι σε στάμπες σε μακό και καπέλα. Με αυτό τον τρόπο η ταφή του Αλί Χαμενεΐ θα μείνει στην μνήμη με ένα παράγγελμα ξεσηκωμού που συνειδητά,  απευθύνεται σε κάθε αγωνιστή και υπερήφανο άνθρωπο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, ακόμη και εθνικότητας!

Την τελετή αναμένεται να τιμήσουν με την παρουσία τους εκπρόσωποι από περισσότερες από 100 χώρες, ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία έχει κάνει σαφές ότι είναι ανεπιθύμητοι εκπρόσωποι χωρών που συνεργάστηκαν στην δολοφονία του ανώτατου θρησκευτικού και πολιτικού τους ηγέτη και της οικογένειάς του στις 28 Φεβρουαρίου. Ήδη στην Τεχεράνη βρίσκονται 600 ξένοι δημοσιογράφοι, ενώ όχι μόνο η πρωτεύουσα αλλά και οι άλλες πόλεις από τις οποίες θα περάσουν τα σκηνώματα βρίσκονται υπό δρακόντεια μέτρα ασφάλειας και επιτήρησης. Σύμφωνα με ιρανικές πηγές, 265.000 στρατιώτες θα παρέχουν ασφάλεια σε κάθε σημείο των δρόμων και κτιρίων όπου θα συγκεντρωθούν πιστοί και άλλοι πολίτες του Ιράν και άλλων κρατών για να αποδώσουν τον τελευταίο ασπασμό σε έναν από τους σπουδαιότερους ηγέτες της εποχής μας. Τα μέτρα ασφάλειας μπορεί να φαίνονται ακραία με βάση την εμπειρία μας, αλλά είναι πλήρως συμβατά με βάση όσα σημάδεψαν την ημέρα έναρξης της επίθεσης, όταν ΗΠΑ και Ισραήλ βομβάρδισαν (δύο φορές!) το σχολείο στο Μινάμπ σκοτώνοντας 168 παιδιά. Τα μέτρα ασφαλείας είναι αυτά που πρέπει αν λάβουμε επιπλέον υπόψη μας τις απειλές που έχουν εκτοξευθεί όχι μόνο από Ισραηλινούς αλλά και από Αμερικάνους. Η Λάουρα Λουμέρ, ένα ακόμη ακροδεξιό, ρατσιστικό φρικιό από την αυλή του Τραμπ, ζήτησε τον βομβαρδισμό της τελετής αποχαιρετισμού. Είναι κι αυτός ένας τρόπος, γνήσια Αμερικανο-ισραηλινός, για να εκφραστεί το μίσος απέναντι στον Χαμενεΐ, που είναι το αντεστραμμένο είδωλο της αγάπης και του θαυμασμού που θρέφουν στο πρόσωπό του εκατοντάδες εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι από τον παγκόσμιο Νότο και τον ανεπτυγμένο Βορρά οι οποίοι μάχονται τον ιμπεριαλισμό και σέβονται τα δικαιώματα των λαών και την ειρήνη.

Ο ενταφιασμός του σχεδίου καθυπόταξης του Ιράν

Στο Ιράν δεν θα ταφεί μόνο ο ηγέτης της χώρας σε μια τελετή που ξεκινάει στις 4 Ιουλίου, ημερομηνία που θα θυμούνται στις εξής οι Αμερικάνοι και για έναν επιπλέον λόγο από αυτόν που γιορτάζουν. Θα ταφεί, επίσης, με κάθε επισημότητα και σε δημόσια θέα ένα σχέδιο δεκαετιών, η καθυπόταξη του Ιράν. Η αποτυχία του σχεδίου υποταγής και διάλυσης του Ιράν θα συμβολίζει στο διηνεκές την οριστική και αμετάκλητη ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Αυτό είναι που πονάει τους Αμερικάνους. Κι αυτό είναι που κάνει υπερήφανους τους Ιρανούς!

Το μουσικό δίδυμο Bob Vylan μηνύουν το BBC που τους χαρακτήρισε αντισημίτες

Οι Bob Vylan μηνύουν το BBC που τους χαρακτήρισε αντισημίτες

Το πανκ-ραπ δίδυμο Bob Vylan κατέθεσε αγωγή κατά του BBC, αφού ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός χαρακτήρισε «απολύτως απαράδεκτη» την περσινή εμφάνιση του συγκροτήματος στο Glastonbury συμπληρώνοντας ότι περιείχε «αντισημιτικά συναισθήματα».

Ο τραγουδιστής Pascal Robinson-Foster και ο ντράμερ Wade Laurence George κατέθεσαν ξεχωριστές αγωγές κατά του BBC στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας την Τρίτη. Επίσης, τον Δεκέμβριο άσκησαν αγωγή για δυσφήμιση κατά του ιρλανδικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα RTÉ, ο οποίος δημοσίευσε ρεπορτάζ στο οποίο χαρακτήριζε τα συνθήματα στο Glastonbury σαν αντισημιτικά.

«Αμέσως μετά την εμφάνισή μας στο Glastonbury 2025, το BBC δεν έχασε χρόνο να μας αποδώσει χαρακτηρισμούς που δεν μας ταίριαζαν, δεν μας ταιριάζουν και δεν θα μας ταιριάζουν ποτέ», έγραψαν τα μέλη του συγκροτήματος στο Instagram.

Η διαμάχη ξέσπασε αφού το συγκρότημα είπε το σύνθημα «Θάνατος στον IDF» αναφερόμενο στη γενοκτονία που πραγματοποιούν οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις στη Γάζα.

Το BBC μετέδωσε το σύνθημα ζωντανά, αλλά αργότερα δήλωσε ότι αυτό ήταν λάθος. Στη συνέχεια, αφαίρεσε την ηχογράφηση από το iPlayer και κατηγόρησε τους Bob Vylan ότι διαδίδουν «αντισημιτικά συναισθήματα».

Σε απάντηση, ο Bob Vylan δήλωσε: «Δεν υποστηρίζουμε τον θάνατο Εβραίων, Αράβων ή οποιασδήποτε άλλης φυλής ή ομάδας ανθρώπων. Υποστηρίζουμε την κατάργηση ενός βίαιου στρατιωτικού μηχανισμού».

Την Παρασκευή, το συγκρότημα έγραψε στο Instagram: «Το BBC προσπάθησε να φιμώσει όσους αντιτίθενται στα ειδεχθή εγκλήματα που διαπράττονται στην Παλαιστίνη, χαρακτηρίζοντάς τους αντισημίτες, μοντάροντας τις ομιλίες τους [και] αφαιρώντας το περιεχόμενό τους». Οι ίδιοι πρόσθεσαν ότι «αυτές οι αντιδράσεις είναι απαράδεκτες. Έτσι, βλέποντας την ευκαιρία να τους υπενθυμίσουμε τη δύναμη του λαού που προσπαθούν να φιμώσουν, δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να αναλάβουμε αυτόν τον αγώνα».

«Δεσποτικό 2001–2025: Ανασκαφή και Αναστήλωση στο Ιερό του Απόλλωνα»: Μια ταινία-οδοιπορικό ανασκαφής και αναστήλωσης στο Ιερό του Απόλλωνα (VIDEO)

ΔΕΣΠΟΤΙΚΟ 2001–2025: Ένα οδοιπορικό ανασκαφής και αναστήλωσης στο Ιερό του Απόλλωνα

Με την ταινία με τίτλο «Δεσποτικό 2001–2025: Ανασκαφή και Αναστήλωση στο Ιερό του Απόλλωνα» η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων παρουσιάζει ένα οδοιπορικό 25 ετών συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας στο σπουδαίο ιερό του Απόλλωνα, ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά σύνολα των Κυκλάδων.

Μέσα από το πλούσιο αρχειακό υλικό, αναδεικνύεται η επίμονη επιστημονική προσπάθεια που αποκάλυψε σταδιακά την έκταση και τη σημασία του ιερού, καθώς και το απαιτητικό έργο της αναστήλωσης που επαναφέρει στο φως ένα μοναδικό μνημείο της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς.

Η ταινία φωτίζει το όραμα, την αφοσίωση και τη συνέπεια της ομάδας που εργάζεται στο Δεσποτικό επί ένα τέταρτο του αιώνα, προσφέροντας στο κοινό μια σπάνια ματιά στη διαδικασία της ανασκαφής, της μελέτης και της αποκατάστασης ενός μνημείου που συνεχίζει να αποκαλύπτει νέα στοιχεία για τον αρχαίο κυκλαδικό πολιτισμό.

Αρχείο: Γιάννος Κουράγιος

Μοντάζ – Επιμέλεια: Ιφιγένεια Δημητρίου

Φωτογραφία εξωφύλλου: Ανασκαφή στο Νότιο Συγκρότημα (άποψη από ΝΔ)/Υπουργείο Πολιτισμού

ΠΗΓΗ 

Save Ios: Δυο σημαντικές δικαστικές εξελίξεις με επίκεντρο την προστασία του περιβάλλοντος και την ταυτότητα του νησιού (GR & EN)

Save Ios

Δικαστικές εξελίξεις

Δυο σημαντικές εξελίξεις σημειώθηκαν πρόσφατα σχετικά με τους δικαστικούς αγώνες του σωματείου μας. Η πρώτη είναι θετική. Η δεύτερη είναι αρνητική αλλά ελπίζουμε αναστρέψιμη.

Η θετική εξέλιξη είναι ότι το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά ακύρωσε άδεια που είχε δοθεί στις εταιρείες γνωστών συμφερόντων για την ανέγερση έξι υπερμεγεθών υπόσκαφων κατοικιών με πισίνες στην περιοχή Κάβος Παπά.

Να θυμίσουμε ότι ο Κάβος Παπά είναι το ακρωτήριο μεταξύ του όρμου Παπά και της γειτονικής βορεινής παραλίας του Καλάμου. Στην περιοχή αυτή οι εταιρείες έχουν διανοίξει παράνομα χωματόδρομους, αλλοιώνοντας το τοπίο και τον αιγιαλό.

Οι εταιρείες είχαν λάβει άδεια από την Πολεοδομία Θήρας να κατασκευάσουν έξι υπόσκαφες κατοικίες στο τμήμα του Κάβου Παπά προς την μεριά του όρμου Παπά, δηλαδή προς το ξενοδοχείο Calilo. Το σωματείο μας, μαζί με τον Σύνδεσμο Ιητών, αιτήθηκε την ακύρωση της άδειας επειδή:

> Το οικόπεδο που προβλέπονταν να ανεγερθούν οι κατοικίες δεν είχε πρόσωπο σε αναγνωρισμένο κοινόχρηστο δρόμο, όπως ο νόμος το απαιτεί.

> Τα υπόσκαφα ήταν υπερμεγέθη σχετικά με το τοπίο και θα το αλλοίωναν σημαντικά. Επίσης οι πισίνες που τα συνόδευαν θα απαιτούσαν κατανάλωση νερού δυσανάλογη με τους περιορισμένους πόρους της περιοχής.

> Η άδεια προέβλεπε την ανέγερση έξι κατοικιών το ίδιο οικόπεδο, ενώ σύμφωνα με τον νόμο σε περιοχές με ειδικό προστατευτικό καθεστώς όπως η Ίος επιτρέπεται μόνο μία κατοικία ανά οικόπεδο. 

> Η άδεια προέβλεπε την κατασκευή πολύ περισσότερων τετραγωνικών μέτρων από τα επιτρεπόμενα.

> Για επιπλέον λόγους που αφορούσαν την νομιμότητα των διαδικασιών που ακολουθήθηκαν.

Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά έκρινε ότι ο πρώτος λόγος (μη πρόσωπο σε αναγνωρισμένο δρόμο) επαρκούσε από μόνος του για να κριθεί η άδεια παράνομη και συνεπώς την ακύρωσε. Δεν εξέφρασε κρίση για τους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης.

Η εξέλιξη αυτή είναι θετική γιατί θέτει κάποια όρια στην αυθαιρεσία—της Πολεοδομίας και των ιδιωτών---και στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος της Ιου. Προφανώς δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα της υπερδόμησης στο σύνολό του. Ούτε αντιμετωπίζει συνολικά το θέμα των υπερμεγεθών κατασκευών και πισινών στην Ίο, για τις οποίες δεν ευθύνονται μόνο οι εταιρείες γνωστών συμφερόντων. Δημιουργεί όμως ένα θετικό προηγούμενο στο οποίο θα στηριχθούμε για μελλοντικές μας ενέργειες.

Η αρνητική εξέλιξη αφορά την απόφαση που είχε λάβει το Εφετείο Νάξου τον Ιούνιο του 2026 για την καταδίκη σε φυλάκιση δυο διευθυντικών στελεχών των εταιρειών γνωστών συμφερόντων για εκτεταμένες διανοίξεις αυθαιρέτων δρόμων και άλλες αυθαίρετες κατασκευές. Οι αυθαίρετοι δρόμοι συμπεριλαμβάνουν και αυτούς στον Κάβο Παπά.

Οι εταιρείες άσκησαν αίτηση στον Άρειο Πάγο να αναιρεθεί η απόφαση του Εφετείου Νάξου. Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε την αναίρεση, για λόγους που δεν γνωρίζουμε, καταδικάζοντας αμετάκλητα μόνο το ένα διευθυντικό στέλεχος και μόνο για μία από τις τρεις κατηγορίες. Επομένως η υπόθεση για τα υπόλοιπα σκέλη επιστρέφει στη Νάξο για να ξαναδικαστεί πρωτόδικα απο την αρχή, και στη συνέχεια ενδεχομένως και στο Εφετείο. Η δικάσιμος είχε οριστεί πριν λίγες βδομάδες και μέλη του ΔΣ του σωματείου μας ήταν παρόντες ως μάρτυρες. Οι δικηγόροι της άλλης πλευράς όμως ζήτησαν αναβολή και η υπόθεση θα ξαναεξεταστεί τον Νοέμβριο.

Να θυμίσουμε ότι η απόφαση του Εφετείου Νάξου τον Ιούνιο είχε ληφθεί μετά από δυο αναβολές που είχαν ζητήσει οι δικηγόροι της άλλης πλευράς. Συνολικά μέλη του σωματείου μας έχουν ταξιδέψει στη Νάξο για την υπόθεση αυτή πέντε φορές μέχρι τώρα!

Σύρος / "Δεν θα ανεχτούμε άλλη αστυνομοκρατία": Κοινή ανακοίνωση τεσσάρων εκπαιδευτικών σωματείων για το ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο "Crown Iris"

ΦΩΤΟ από logotypos.gr

Δεν θα ανεχτούμε άλλη αστυνομοκρατία

 

Εκφράζουμε τον προβληματισμό μας για τα όσα διαδραματίστηκαν την 5^η Ιουνίου στην πόλη της Ερμούπολης, ημέρα άφιξης του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου «Crown Iris».

Εκτός του ότι για άλλη μια φορά «νέκρωσε» ένα σημαντικό τμήμα του λιμανιού, το οποίο διατίθεται μόνο για την εξυπηρέτηση των Ισραηλινών τουριστών, η ύπαρξη σε πολλά σημεία της πόλης διάσπαρτων ομάδων αστυνομικών, οι έλεγχοι και οι  αναίτιες προσαγωγές πολιτών από  διάφορους χώρους, δημιουργούσαν την εικόνα μίας πόλης υπό «κράτηση».

Παρ’ όλη αυτή την προσπάθεια τρομοκράτησης, ο κόσμος συμμετείχε στις συγκεντρώσεις και έδωσε το μήνυμα της αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. Οι πολίτες, παρ’ ότι αντιμετώπισαν χυδαίες προκλήσεις από τους Ισραηλινούς τουρίστες, με ειρηνικό τρόπο πήραν ξεκάθαρα θέση ενάντια στην γενοκτονία που επιτελεί το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ.

Δεδομένου ότι είναι προγραμματισμένες και άλλες αφίξεις του Crown Iris στο νησί της Σύρου εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για την επανάληψη παρόμοιων καταστάσεων. Για τους λόγους αυτούς καλούμε τους τοπικούς φορείς :

·  να πάρουν θέση για τα γεγονότα της 5^ης Ιουνίου.

·  να απαιτήσουν τη ματαίωση των προγραμματισμένων αφίξεων του Crown Iris στο νησί.

· σε κάθε περίπτωση να πάψουν να στηρίζουν την «αναστολή» λειτουργίας βασικών κοινόχρηστων χώρων της πόλης, προς επιλεκτική εξυπηρέτηση των Ισραηλινών τουριστών.

· να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη κυκλοφορία των πολιτών σε όλους τους δρόμους της Ερμούπολης.

· να μην επαναληφθούν οι απαράδεκτες απαγορεύσεις διαδηλώσεων που καταργούν το στοιχειώδες και συνταγματικά κατοχυρωμένο, δημοκρατικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να ανεχτούμε για δεύτερη φορά να δούμε την Ερμούπολη να μετατρέπεται σε πολιορκημένη πόλη. Η Σύρος δεν θα γίνει το πλυντήριο των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ και των υποστηρικτών του.

Η αλληλεγγύη των πολιτών στον δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό είναι αναφαίρετο δικαίωμα που δεν επιδέχεται περιορισμούς.

 

· ΕΛΜΕ Α Κυκλάδων

· Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (Παράρτημα Κυκλάδων)

· Σύλλογος Δασκάλων & Νηπιαγωγών Σύρου- Τήνου- Μυκόνου

· Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής Νοτίου Αιγαίου (Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α.Ν.Α.)