Τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2026, για όσους/ες μπορούν & θέλουν να παρευρεθούν σε ένδειξη αλληλεγγύης, θα εκδικαστεί στη Σύρο νέα δίκη 36 κατοίκων της Τήνου που είπαν "όχι" στην καταστροφή του νησιού τους από την επέλαση των αιολικών.
Υπενθυμίζουμε ότι οι επόμενες δίκες, εκτός αυτής της Δευτέρας 20/4, είναι προγραμματισμένες για τις 29/4/2026, τις 4/5/2026 και την 1η/10/2026.
Σχετική η ακόλουθη ανάρτηση:
Νίκος Ρωμανός για Αμπελόκηπους: “Δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση”
Ο Νίκος Ρωμανός κατέθεσε για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους και τόνισε ότι “δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση”.
«Βρίσκομαι εδώ για μια επιλογή που δεν έχω διαπράξει ενώ στο παρελθόν πάντα αναλάμβανα τις ευθύνες μου και τις υπερασπιζόμουν πάντα εκθέτοντας τους λόγους που τις πήρα». Με αυτά τα λόγια ο Νίκος Ρωμανός αναφέρθηκε στο λόγους που βρέθηκε κατηγορούμενος στη δίκη για την έκρηξη στους Αμπελοκήπους.
Απολογούμενος για ένα μερικό δακτυλικό αποτύπωμα σε σακούλα, ο ίδιος εξιστόρησε τη ζωή του μετά την αποφυλάκισή του το 2019 λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ενας άνθρωπος που βγαίνει μετά από 7 χρόνια φυλακή, στη χώρα του παγωμένου χρόνου, προσπαθεί να έρθει αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που έχει μεταβληθεί ενδεχομένως και ραγδαία και προσπαθεί να σηκώσει βάρη που δεν το είχε κάνει στο παρελθόν. Όλες αυτές οι δυσκολίες της προσαρμογής προσπάθησα να τις ξεπεράσω. Προσπάθησα να βρω δουλειά, να οικοδομήσω κοινωνικές σχέσεις και ουσιαστικά να μπορώ να κάνω σχέδια για τη ζωή μου. Παράλληλα είχα και μια δημόσια πολιτική ζωή, συμμετείχα σε διαδηλώσεις και σε εκδηλώσεις με πιο σημαντικό την αναστήλωση του μνημείου του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου για την αποκατάσταση ενός μνημείου που ήταν σε σήψη».
Ο Νίκος Ρωμανός αναφέρθηκε αναλυτικά και στο μοναδικό στοιχείο που τον συνδέει με την υπόθεση, δηλαδή το μερικό αποτύπωμα σε μια σακούλα μέσα στην οποία είχε συσκευαστεί όπλο. «Δεν έχω να συνεισφέρω κάτι άλλο. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τη διαδρομή της σακούλας μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω. Δεν έχω κάποια σχέση με την υπόθεση, τις επιλογές που έχω πάρει τις έχω πληρώσει και με το παραπάνω και αυτό που συμβαίνει είναι άδικο» τόνισε επισημαίνοντας ότι δεν γνωρίζει κανέναν από τους κατηγορούμενους πλην ενός που επίσης κατηγορείται για μερικό αποτύπωμα.
Πρόεδρος: Υπάρχουν τρεις εκδοχές, η πρώτη είναι του κατηγορητηρίου ότι κάποιοι έπιασαν τη σακούλα έβαλαν μέσα το όπλο και το έδωσαν, η δεύτερη ότι κυκλοφόρησε τυχαία και έφτασε με το νόμο των πιθανοτήτων στο διαμέρισμα και η τρίτη ότι φυτεύθηκε. Δεν φοβούμαι να το πω και το δικαστήριο πρέπει να τα ερευνήσει όλα.
Κατηγορούμενος: Εγώ μπορώ να αποκλείσω να έχω πιάσει ένα όπλο και να το έχω συσκευάσει. Σε σχέση με τις άλλες δύο εκδοχές, δεν μπορώ να αποκλείσω κάποια για αυτό και απευθύνθηκα σε τεχνικό σύμβουλο. Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω κάποια από τις δύο.
Είχαν προηγηθεί οι απολογίες ακόμη δύο συγκατηγορουμένων του οι οποίοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε ποινική εμπλοκή τους με την υπόθεση.
 |
Ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο οι υπογραφές αναστολής της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ
Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών που ζητά την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο υπογραφές, όπως ανακοίνωσαν οι διοργανωτές την Τρίτη 14 Απριλίου!
Η εκστρατεία, που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2026 με τίτλο «Δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη», έχει επίσης υπερβεί τα απαιτούμενα εθνικά όρια υπογραφών φτάνοντας δέκα κράτη μέλη της ΕΕ, ξεπερνώντας το ελάχιστο όριο των επτά χωρών που απαιτείται για την επικύρωσή της.
Η πρωτοβουλία, με επικεφαλής την Ευρωπαϊκή Συμμαχία της Αριστεράς και με την υποστήριξη ομάδων της κοινωνίας των πολιτών και κινημάτων υπό παλαιστινιακή ηγεσία σε ολόκληρη την Ένωση, καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναστείλει τη συμφωνία σύνδεσης με το Ισραήλ, επικαλούμενη παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
«Ένα εκατομμύριο άνθρωποι μίλησαν: η ΕΕ πρέπει να αναστείλει πλήρως τη Συμφωνία Σύνδεσης με το Ισραήλ – η ΕΕ πρέπει να υπερασπιστεί το διεθνές δίκαιο και να σταματήσει τη συνενοχή της στη γενοκτονία του Ισραήλ», δήλωσαν οι διοργανωτές σε ανακοίνωσή τους, καλώντας τους υποστηρικτές να συνεχίσουν να κινητοποιούνται με νέο στόχο τις 1,5 εκατομμύρια υπογραφές.
Σύμφωνα με τον κανονισμό, μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 1 εκατομμύριο έγκυρες υπογραφές και να πληροί ελάχιστα όρια σε τουλάχιστον επτά κράτη μέλη της ΕΕ για να εξεταστεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μόλις πληρωθούν οι προϋποθέσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχρεούται να εξετάσει την πρόταση και να αποφασίσει αν θα αναλάβει δράση, αν και δεν είναι νομικά υποχρεωμένη να θεσπίσει νομοθεσία.
 |
Ο Αριστοτέλης Χαντζής όταν είχε συμπληρώσει μία εβδομάδα απεργίας πείνας |
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΧΑΝΤΖΗΣ απεργός πείνας εδώ και 72 μέρες για τη σωτηρία των Προσφυγικών«Η πολιτεία έχει να επιδείξει μόνο θανατοπολιτική»
Στην καρδιά της Αθήνας, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών Λεωφόρου Αλεξάνδρας δίνει έναν αγώνα που ξεπερνά τα όρια μιας απλής οικιστικής διεκδίκησης, μετατρέποντας την ιστορία σε ανάχωμα απέναντι στην κρατική αδιαφορία και τον εκτοπισμό. Κεντρικό πρόσωπο αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης είναι ο Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος και κάτοικος της κοινότητας, ο οποίος από τις 5 Φεβρουαρίου 2026 διεξάγει απεργία πείνας μέχρι θανάτου, διεκδικώντας την άμεση ακύρωση της σύμβασης της Περιφέρειας Αττικής και την έμπρακτη αναγνώριση της αυτοχρηματοδοτούμενης αποκατάστασης των κτιρίων από τους ίδιους τους κατοίκους.
Με το σύνθημα για νίκη στην απεργία πείνας να αντηχεί στις γειτονιές, αύριο (σ.σ. Σάββατο 18/4) το μεσημέρι στις 12 διοργανώνεται πορεία αντοχής και αποφασιστικότητας με αφετηρία τα Προσφυγικά, διασχίζοντας το Γκύζη, τους Αμπελόκηπους και το Πολύγωνο σε μια πράξη αλληλεγγύης που αρνείται τη «θανατοπολιτική» των αναπλάσεων.
Η κορύφωση της ενημέρωσης και του διαλόγου θα λάβει χώρα την Τρίτη στις 7 μ.μ., στο Αμφιθέατρο της Τεχνόπολης στο Γκάζι, στην εκδήλωση με τίτλο «ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ!». Εκεί, ένα πολυφωνικό πάνελ ομιλητών από τον χώρο της επιστήμης, της αρχιτεκτονικής, των κινημάτων και των οικογενειών θυμάτων της κρατικής βίας θα συζητήσει για το τι υπερασπίζεται σήμερα η κοινότητα με την ίδια της τη ζωή, αναζητώντας απαντήσεις για το πώς η κοινωνική αυτονομία μπορεί να σταθεί όρθια σε ένα δυστοπικό περιβάλλον διαρκών κρίσεων.
Σήμερα, ο Αριστοτέλης Χαντζής μιλάει στην «Εφ.Συν.» για τους λόγους που τον κρατούν σταθερό σε αυτή την οριακή επιλογή, το μοντέλο κοινωνικής αυτοοργάνωσης των Προσφυγικών και τον αγώνα ενάντια στον εκτοπισμό της ιστορικής γειτονιάς.
• Βρίσκεσαι πλέον σε μια εξαιρετικά κρίσιμη φάση της απεργίας πείνας. Τι είναι αυτό που σε κρατάει σταθερό σε αυτή την επιλογή;
Δεν θα έκανα αυτή την επιλογή αν δεν είχα τη σιγουριά της σταθερότητας. Δεν είναι ότι κάτι με κρατάει σταθερό στην επιλογή, αλλά η επιλογή είναι ακριβώς για την ανάδειξη ενός θέματος το οποίο είναι ζωής ή θανάτου πολλών ανθρώπων από εμάς που ζούμε στα Προσφυγικά. Το ότι επέλεξα να είμαι εθελοντής σε μια απόφαση που έχουμε πάρει συλλογικά, στο να μείνουμε και να υπερασπιστούμε μέχρι τέλους αυτή τη γειτονιά, και με αυτό το μέσο –δηλαδή το μέσο της απεργίας πείνας– έρχεται ακριβώς επειδή έχω όλα αυτά που θεωρώ προνόμια που άλλοι άνθρωποι εδώ δεν τα έχουνε. Και επίσης δεν έχω τις υποχρεώσεις που πολλοί άνθρωποι έχουν.
• Μου είπες ότι η απόφαση ήταν συλλογική. Πώς φτάσατε στο σημείο να καταλήξετε στην απεργία πείνας ως μέσο αγώνα;
Ακριβώς επειδή θέλαμε να αναδείξουμε ότι οποιαδήποτε εκκένωση των Προσφυγικών θα φέρει σύντομα ή λίγο αργότερα θανάτους στον δρόμο. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την πολυτέλεια να νοικιάσουν ένα σπίτι. Για την ανάδειξη ενός τέτοιου ζητήματος, χρειάζεται ακριβώς να φτάσεις και στο ύστατο μέσο αγώνα. Για εμάς, η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών είναι μία εναλλακτική πρόταση στο κράτος και τον καπιταλισμό. Οπότε θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε ένα μέσο για να ακουστούμε σε όλη την κοινωνία, ακριβώς γιατί πιστεύουμε ότι αυτό το μοντέλο κοινωνικής διαχείρισης που κάνουμε στα Προσφυγικά είναι κάτι που η κοινωνία μας το έχει χρησιμοποιήσει πάρα πολλές φορές κατά το παρελθόν σε κρίσιμες περιόδους· είτε κατά την περίοδο της Κατοχής με την Εθνική Αλληλεγγύη, είτε την περίοδο των μνημονίων που η κοινότητα των κατειλημμένων Προσφυγικών είναι κομμάτι αυτού του κινήματος και παρέμεινε ως τέτοιο με δομές αλληλεγγύης, με δομές κοινωνικής αυτοοργάνωσης, με λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές.
Μέχρι στιγμής η αλήθεια είναι ότι η πολιτεία, όλοι οι αρμόδιοι θεσμοί, έχουν δείξει εγκληματική αδιαφορία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή. Το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι μια θανατοπολιτική. Είτε αυτό σημαίνει Τέμπη είτε εργατικά ατυχήματα («Βιολάντα») είτε Πύλος με χιλιάδες κάθε χρόνο νεκρούς στο Αιγαίο. Το ζήτημα είναι το κατά πόσο αντιστεκόμαστε ως κοινωνίες και ως κινήματα και πόσο έχουμε σθένος στον αγώνα ώστε να κινητοποιήσουμε και άλλα κομμάτια της κοινωνίας και να μην αφήσουμε το κράτος να συνεχίσει αυτή την αδιαφορία.
Υπάρχει ένα κίνημα αλληλεγγύης που προσπαθεί να σπάσει την εγκληματική σιωπή που έχει πέσει από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Ενώ μας είχαν προσεγγίσει μεγάλα κανάλια, μετά για κάποιο λόγο μάθαμε ότι οι διευθυντές τους τους είπαν ότι δεν θα παίξει το θέμα των Προσφυγικών. Αυτό είναι χαρακτηριστικό για το πόσο ανένδοτοι και αδιάφοροι είναι στην ανθρώπινη ζωή. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν σημάδια ότι μια κοινωνία που έχει θέληση και ευαισθητοποιείται μπορεί να κάνει την Πολιτεία να αλλάξει τις θέσεις της.
• Η ανάπλαση των Προσφυγικών συνιστά εκτοπισμό, λέτε. Ποιο πιστεύεις ότι είναι το πραγματικό σχέδιο που πρόκειται να υλοποιηθεί πίσω από αυτή την πολιτική;
Το αφανές τέταρτο μνημόνιο του Μητσοτάκη, του Νίκου Γουρλά
 |
| © Dreamstime.com |
Την υγειά μας να ’χουμε
Τις προθέσεις της κυβέρνησης απέναντι στο ΕΣΥ τις γνωρίζουμε. Ποτέ δεν το στήριξε και σταθερά το αντιλαμβανόταν και το αντιλαμβάνεται ως εργαλείο για την ενίσχυση των ιδιωτικών υπηρεσιών Υγείας. Ακόμα και την περίοδο της πανδημίας που το ΕΣΥ απέδειξε στην πράξη ότι είναι αναντικατάστατο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέμεινε σταθερά στην προαναφερόμενη θέση της.
Παρότι γνωρίζουμε την κυβερνητική φιλοσοφία για την Υγεία, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως αυτή η κυβέρνηση δεν σταματάει ποτέ να μας εκπλήσσει. Την περασμένη Δευτέρα ψηφίστηκε στη Βουλή τροπολογία που προβλέπει ότι ο πολίτης δεν θα υφίσταται οικονομική επιβάρυνση για επισκέψεις σε ειδικούς γιατρούς του Εθνικού Συστήματος Υγείας ή σε συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτει παραπεμπτικό από τον προσωπικό γιατρό του. Στην περίπτωση που δεν έχει προσωπικό γιατρό, πρέπει να έχει παραπεμπτικό από οποιονδήποτε γενικό γιατρό ή παθολόγο ή υπόχρεο προσωπικό γιατρό (πρώην αγροτικό γιατρό).
Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι ο προσωπικός γιατρός -ή εκείνος που θα παίξει αυτόν τον ρόλο- λειτουργεί πλέον ως «κόφτης» για την πρόσβαση του ασθενή σε γιατρούς ειδικοτήτων. Μοιάζει παράλογο; Είναι παράλογο, καθώς τις πιο πολλές φορές είναι τόσο φανερή η ανάγκη ειδικού γιατρού που κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αντιληφθεί σε τι θα χρησιμεύσει ένα πέρασμα από τον προσωπικό γιατρό.
Ουσιαστικά, αυτός ο παραλογισμός είναι απολύτως λογικός αν αναζητηθούν τα κίνητρα που τον επιβάλλουν. Και τα κίνητρα είναι πολύ απλά και συγκεκριμένα. Η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τη δαπάνη για τη δημόσια υγεία και δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δημιουργεί προσκόμματα και εμπόδια για πρόσβαση στις δομές του ΕΣΥ. Με αυτόν τον τρόπο όμως ενισχύει τις ιδιωτικές δομές υγείας στις οποίες ο πολίτης μπορεί να προσφεύγει χωρίς κανένα εμπόδιο, αρκεί να έχει να πληρώσει.
Ολα αυτά επιβεβαιώνονται και από ορισμένα επιπλέον χαρακτηριστικά στοιχεία. Προσωπικό γιατρό σήμερα έχουν μόλις οι μισοί πολίτες. Που σημαίνει ότι αυτό το σύστημα έχει αποτύχει. Επίσης, ο αριθμός του ιατρικού προσωπικού που απασχολείται στα Κέντρα Υγείας παρουσίασε μείωση κατά 5,3% το 2024 σε σχέση με το 2023, ενώ το νοσηλευτικό προσωπικό μειώθηκε κατά 3,8%. Κατά τ’ άλλα, την υγειά μας να ’χουμε.
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ, επίσης, σχετικό ρεπορτάζ και μια αντίδραση από τον Ιατρικό Σύλλογο Πειραιά:
Συνεχίζονται οι γαλάζιοι σχεδιασμοί με στόχο τον περιορισμό των δαπανών για τις ανάγκες του λαού ● Ο πολυδιαφημισμένος θεσμός, που εδώ και 4 χρόνια σέρνεται, χρησιμοποιείται ως «κόφτης» για να κρατηθεί χαμηλά η δαπάνη ● Με πρόσφατη τροπολογία θέτει ξανά σε πλήρη λειτουργία το σύστημα παραπομπών.......
Ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιώς Νικόλαος Πλατανησιώτης καλεί υπουργείο Υγείας να αποσύρει την τροπολογία, να ανοίξει διάλογο με τους ιατρικούς συλλόγους και να αποφύγει την εφαρμογή ενός αποτυχημένου βρετανικού μοντέλου • 5.541 προσωπικοί γιατροί σε όλη τη χώρα για πάνω από 10 εκατομμύρια ασφαλισμένους.......
 |
| EUROKINISSI |
Ο φαυλεπίφαυλος
Στο χθεσινό κύριο άρθρο της εφημερίδας μας γράφαμε ότι ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν θα απολογηθεί για τα έργα και τις ημέρες του αλλά θα ζητήσει και τα ρέστα από την αντιπολίτευση. Αυτό ακριβώς έκανε.
Τι ακριβώς συνιστούν τα σκάνδαλα για τα οποία κατηγορεί η αντιπολίτευση την κυβέρνηση; Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, «παλιές και έωλες κατηγορίες, οι οποίες έχουν και διαψευστεί αλλά έχουν και κριθεί». Κατά συνέπεια τι είναι το σκάνδαλο των υποκλοπών; «Είναι ένα θέμα το οποίο σε πολιτικό επίπεδο κρίθηκε, σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις», σύμφωνα με τον πρωθυπουργό.
Που σημαίνει ότι αφού τις κέρδισε αυτές τις εκλογές είναι πολιτικά αθώος, άρα δεν έκανε τίποτα, ή πολιτικά δικαιωμένος, άρα ορθώς παρακολουθούσε τους πάντες! Μόνο που ο κ. Μητσοτάκης δεν εκλέχτηκε πρωθυπουργός με πρόγραμμα να παρακολουθεί τους Ελληνες, ούτε ζήτησε το 2023 να επιβραβευτούν με την ψήφο του ελληνικού λαού οι παρακολουθήσεις που έκανε.
Για τον πρωθυπουργό δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ή αν υπάρχει δεν είναι γαλάζιο, γιατί και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ έκλεβαν για λογαριασμό ημετέρων τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Πώς μεταφράζεται αυτό σε απλά ελληνικά; Οτι ένας κλέφτης δεν είναι κλέφτης επειδή υπήρξαν κι άλλοι κλέφτες στο παρελθόν, η ύπαρξη των οποίων τον αθωώνει! Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Αλλά η αλήθεια δεν κρύβεται. Αυτό που ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ένα απολύτως γαλάζιο σκάνδαλο.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης απέφυγε χθες τις αναφορές στην ορντινάντσα του, τον κ. Λαζαρίδη, καθώς -όπως έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη- μαζί εξαπάτησαν το Δημόσιο. Ο κ. Μητσοτάκης φόρτωσε στο κράτος τη μισθοδοσία ενός υπαλλήλου του και ο κ. Λαζαρίδης εξασφάλισε ένα καλό εισόδημα χωρίς να επιβαρύνει το αφεντικό του. Με αυτή του τη στάση επιβραβεύθηκε πολλές φορές στο παρελθόν και πρόσφατα με την υπουργοποίησή του. Χθες, όμως, έπρεπε να μιλήσει, καθώς ο άνθρωπός του παραδέχθηκε δημοσίως την απάτη. Χθες έπρεπε να τον στείλει στο σπίτι του αν δεν ήταν ο ίδιος συνένοχος.
Εν πάση περιπτώσει δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από τον κ. Μητσοτάκη. Είναι η απόλυτη προσωποποίηση της φαυλότητας. Κι αυτό φάνηκε άλλη μια φορά όταν επιχείρησε να κατηγορήσει την εφημερίδα «Documento» ως υπεύθυνη για την κατάσταση της υγείας του κ. Μυλωνάκη. Αλήθεια, έχει έστω και έναν φραγμό αυτός ο άνθρωπος;
 |
| Πηγή εικόνας: APOHXOS.GR/EUROKINISSI |
«Οι θύτες τι φορούσαν;»
Μαρία ΡάντουΗ κοινωνία θα επιμένει να ρωτά «τι έκανε εκείνη;» ή θα αρχίσει να ρωτά «τι έκαναν εκείνοι;»
Η υπόθεση της 19χρονης Μυρτώς στην Κεφαλονιά, πέρα από τη δικαστική της διάσταση, φέρνει ξανά στο προσκήνιο έναν γνώριμο και βαθιά προβληματικό μηχανισμό. Τη μετατόπιση της ευθύνης από τους θύτες στο ίδιο το θύμα.
Σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα της έρευνας, η νεαρή γυναίκα βρέθηκε αναίσθητη σε πλατεία στο Αργοστόλι. Δεν της παρασχέθηκε έγκαιρη βοήθεια, παρότι υπήρχε δυνατότητα μεταφοράς της σε νοσοκομείο. Οι τρεις δράστες την πέταξαν κυριολεκτικά στο δρόμο και την άφησαν να πεθάνει.
Αυτό είναι το κρίσιμο γεγονός. Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.
Κι όμως, η δημόσια συζήτηση δεν έμεινε εκεί. Πολύ γρήγορα μετατοπίστηκε σε ερωτήματα που δεν σχετίζονται με την ευθύνη, αλλά με την κρίση του θύματος: τι έκανε εκεί, γιατί βρέθηκε με τρεις ανδρες, πώς ήταν ντυμένη.
Λες και αν απαντηθούν αυτά, ξαφνικά είναι λογικό τρεις άντρες να την αφήσουν να πεθάνει. Λες και το δικαίωμα στη ζωή και τον θάνατο στο δίνει ένας άντρας που συμφωνεί – ή όχι – με το ντύσιμο και τις επιλογές σου.
Η νεκρή κοπέλα βρέθηκε στο επίκεντρο ενός κύματος σχολιασμού που εκτείνεται από υπαινιγμούς έως απροκάλυπτο διασυρμό, με την εμφάνιση και τις προσωπικές της επιλογές να χρησιμοποιούνται ως έμμεση αιτιολόγηση όσων συνέβησαν.
Η συστηματική τάση να αποδίδεται στο θύμα μέρος ή και το σύνολο της ευθύνης για τη βία που υπέστη – το victim blaming δηλαδή – δεν είναι κάτι νέο. Πρόκειται για έναν βαθιά ριζωμένο κοινωνικό μηχανισμό, ο οποίος ενεργοποιείται με ιδιαίτερη ένταση όταν το θύμα είναι γυναίκα.
Η παρουσία της στον δημόσιο χώρο εξακολουθεί να συνοδεύεται από άτυπους όρους «κανονικότητας». Πρέπει να είναι «σωστή», «σεμνή», «προσεκτική». Όταν αυτοί οι όροι, όποιοι κι αν είναι κάθε φορά, θεωρηθεί ότι παραβιάζονται, οδηγούν σε κοινωνική αποδοκιμασία, ακόμη και μετά θάνατον.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το φαινόμενο του slut shaming, που εκδηλώθηκε έντονα στην παρούσα υπόθεση. Είναι μια μορφή κοινωνικού ελέγχου της γυναικείας σεξουαλικότητας και παρουσίας. Η εμφάνιση, οι επιλογές, ακόμη και η εικόνα ενός κοριτσιού μετατρέπονται σε «αποδεικτικά στοιχεία», όχι για την ενοχή των άλλων, αλλά για τη «συνενοχή» της ίδιας στη μοίρα της.
Η εμφάνιση, το ντύσιμο και η εικόνα της 19χρονης μετατράπηκαν σε αντικείμενο δημόσιας κρίσης. Όμως η συζήτηση αυτή δεν φωτίζει την υπόθεση, τη συσκοτίζει. Δεν αποδίδει ευθύνες, τις διαχέει.
Αυτή η αντιστροφή είναι βαθιά προβληματική.
Διότι το βασικό ερώτημα δεν είναι και δεν πρέπει να είναι τι έκανε εκείνη. Το ερώτημα είναι τι έκαναν οι άλλοι.
Οι Εκδόσεις Τόπος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ηλία Σκυλλάκου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική – Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ», την Τρίτη 21 Απριλίου 2026 και ώρα 19:00, στο Gustav Athens (Χαρ. Τρικούπη 6–10, Αθήνα)
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Παρέμβαση από την Κούβα θα πραγματοποιήσει ο Τάκης Πολίτης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Santa Clara.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Χριστίνα Πάντζου (Εφημερίδα των Συντακτών).
Την παρουσίαση θα τιμήσουν με την παρουσία τους:
πηγή: infowar.gr Το Infowar παρουσιάζει ένα απόσπασμα από το εξαιρετικά επίκαιρο και ενδιαφέρον βιβλίο του Ηλία Σκυλλάκου «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ» που κυκλοφορεί από τη Δευτέρα 9 Μαρτίου από τις εκδόσεις Τόπος. Το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει την οργανική φύση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην ήπειρο,… Συνεχίστε την ανάγνωση
Συνέντευξη στην Εφσυν και στη δημοσιογράφο Χριστίνα Πάντζου Στη Λατινική Αμερική, ακόμα και σε περιόδους κινηματικής υποχώρησης, οι κοινωνικές δυνάμεις ανασυντάσσονται μέσα από νέες εμπειρίες και πολιτικές εκφράσεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο: σε τελική ανάλυση, η αμερικανική επιθετικότητα δεν αποτελεί ένα αμετάβλητο και πανίσχυρο πλαίσιο, αλλά μια σχέση που αμφισβητείται διαρκώς, σημειώνει ο δημοσιογράφος και… Συνεχίστε την ανάγνωση
Συνέντευξη στον Λάμπρο Παπαδή και στην εφημερίδα One Voice. Στην περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων που διανύει ο πλανήτης, ο συγγραφέας Ηλίας Σκυλλάκος μιλάει στην εφημερίδα One Voice και στο Λάμπρο Παπαδή για τις διεθνείς εξελίξεις, τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και τις επιπτώσεις τους για την Ανατολική Μεσόγειο, την Ελλάδα… Συνεχίστε την ανάγνωση
ΠΗΓΗ: Ηλίας Σκυλλάκος
ΗΠΑ και Ισραήλ έχασαν τον πόλεμο. Προετοιμαστείτε για την ύφεση
της Αν Πέτιφορ*
Δίστασα πολύ να γράψω για αυτόν τον πόλεμο. Μέχρι σήμερα.
Τώρα, η ομίχλη του πολέμου έχει πια διαλυθεί. Η απόφαση του Τραμπ να επιβάλει αποκλεισμό στη ναυσιπλοΐα που εξέρχεται από τον Περσικό Κόλπο αποτελεί συνειδητή πράξη οικονομικού σαμποτάζ εις βάρος της παγκόσμιας οικονομίας. Πρόκειται για μια πράξη εκδίκησης απέναντι στις δικές του στρατηγικές και στρατιωτικές ήττες, αλλά και στις ήττες του Ισραήλ.
Ήττες που ακόμη και η συντακτική επιτροπή της Wall Street Journal αναγκάζεται να αναγνωρίσει.
Έξι εβδομάδες μετά την έναρξη της σύγκρουσης, και λίγες μόλις ημέρες μετά τη σφαγή εκατοντάδων αμάχων στον Λίβανο από το Ισραήλ κατά παράβαση της εκεχειρίας, οι ηττημένες πλευρές πυροδοτούν τώρα μια οικονομική πυρκαγιά που θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι συνέπειες θα είναι παγκόσμια ύφεση, αχρείαστος πληθωρισμός, αθετήσεις πληρωμών, χρεοκοπίες, ανεργία και ανθρώπινες απώλειες για πολλά χρόνια.
Η ενέργεια αυτή θα έχει μικρή μόνο επίδραση στο Ιράν, αλλά συνιστά ευθεία επίθεση κατά της Κίνας και άλλων οικονομιών της Ανατολικής Ασίας που εξαρτώνται από το ιρανικό πετρέλαιο. Κατά συνέπεια, απειλεί να διευρύνει ακόμη περισσότερο τον πόλεμο και να εμπλέξει κράτη που μέχρι τώρα επέλεγαν την ουδετερότητα.
Τον Μάρτιο είχα θέσει το ερώτημα: θα επεκταθεί ο πόλεμος κατά του Ιράν, που διεξάγεται υπό την ηγεσία του Ισραήλ, από περιφερειακή σύγκρουση σε παγκόσμια αναμέτρηση; Από τη σημερινή σκοπιά, η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη εξασφαλίσει ότι κάθε οικονομία του πλανήτη θα υποστεί τις συνέπειες αυτού του απερίσκεπτου και παράνομου πολέμου.
Πάπας Λέων: Ο κόσμος «καταστρέφεται από μια χούφτα τυράννων»
Σφοδρή κριτική σε ηγέτες που επενδύουν
τεράστια ποσά σε πολεμικές συγκρούσεις άσκησε ο Πάπας Λέων, δηλώνοντας
ότι ο κόσμος «καταστρέφεται από μια χούφτα τυράννων» που επιλέγουν τη βία αντί για την ειρήνη.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Καμερούν, ο Ποντίφικας
κατηγόρησε πολιτικούς ηγέτες ότι δαπανούν δισεκατομμύρια σε πολεμικές
επιχειρήσεις, την ώρα που οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από πόρους για
υγεία, εκπαίδευση και ανοικοδόμηση.
%20Clash%20Report%20on%20X%20Pope%20Leo%20XIV%20The%20world%20is%20being%20ravaged%20by%20a%20handful%20of%20tyrants.%20https%20__t.co_WO22NpeO8n%20_%20X.png)
%20Clash%20Report%20on%20X%20Pope%20Leo%20XIV%20The%20masters%20of%20war%20pretend%20not%20to%20know%20that%20it%20takes%20only%20a%20moment%20to%20destroy.%20Yet%20often%20a%20lifetime%20is%20often%20not%20enough%20to%20rebuild.%20They%20turn%20a%20blind%20eye%20to%20the%20fact%20that%20billio%5B...%5D.png)
Οι δηλώσεις έγιναν λίγες ημέρες μετά την έντονη αντιπαράθεση με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε επικρίνει τον Ποντίφικα μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτηρίζοντάς τον «αδύναμο» και καλώντας τον να «συνέλθει».
Στην τελευταία του παρέμβαση, ο Πάπας δεν κατονόμασε συγκεκριμένο ηγέτη, ωστόσο επανέλαβε την ανάγκη για επενδύσεις σε ειρηνικές λύσεις και διεθνή συνεργασία αντί για στρατιωτική κλιμάκωση.
Κούβα: Η σιωπηλή διάρκεια της τιμωρίας – του Ηλία Σκυλλάκου*
του Ηλία Σκυλλάκου*
Ας ξεκινήσουμε από το τέλος, γιατί το τέλος είναι η καλύτερη αρχή για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει στην Κούβα.
Φεβρουάριος 2026. Ο εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ δηλώνει ότι η Κούβα βρίσκεται στα πρόθυρα ανθρωπιστικής «κατάρρευσης» εάν δεν εξασφαλιστούν καύσιμα. Η κρίση καυσίμων, μετά τον αποκλεισμό του πετρελαίου που ξεκίνησε ο Ντόναλντ Τραμπ, έχει εκτοξεύσει τις τιμές των τροφίμων, προκαλεί σοβαρές ελλείψεις και τεράστιες διακοπές ρεύματος σε ολόκληρη τη χώρα που μπορεί να φτάσουν τις 20 ώρες.
Πρόκειται για μια κλιμάκωση της ασφυξίας, που αγγίζει τα όρια της επιβίωσης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια πως η κουβανική κοινωνία έχει οικοδομήσει ένα σύστημα, όπου η επιβίωση είναι συλλογική διαδικασία που δοκιμάζεται και ανασυγκροτείται διαρκώς μέσα στις συνθήκες αποκλεισμού.
Η πιο χαρακτηριστική στιγμή αυτής της εμπειρίας υπήρξε η λεγόμενη «Ειδική Περίοδος» της δεκαετίας του 1990, όταν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Κούβα έχασε σχεδόν το 80% των εμπορικών της σχέσεων. Το ΑΕΠ μειώθηκε δραματικά, οι εισαγωγές καυσίμων σχεδόν εξαφανίστηκαν και η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με γενικευμένες ελλείψεις σε τρόφιμα, ηλεκτρική ενέργεια και βασικά αγαθά.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η απάντηση δεν ήταν η διάλυση της κοινωνίας, αλλά η αναδιοργάνωσή της. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν η ανάπτυξη της αστικής γεωργίας.
Σε άδεια οικόπεδα, αυλές, ακόμα και σε δημόσιους χώρους, δημιουργήθηκαν καλλιέργειες μικρής κλίμακας – οι λεγόμενοι organopónicos – που τροφοδοτούσαν άμεσα τις τοπικές κοινότητες. Η παραγωγή τροφίμων αποκεντρώθηκε και έγινε πιο αυτάρκης, με έμφαση σε βιολογικές μεθόδους, καθώς η έλλειψη λιπασμάτων και καυσίμων κατέστησε αναγκαία την προσαρμογή. Παράλληλα όμως, η Κούβα εμβάνθυνε τις διεθνείς συνεργασίες με χώρες όπως η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα, επιχειρώντας να σπάσει την απομόνωση και να εξασφαλίσει πρόσβαση σε ενέργεια, τεχνολογία και βασικά αγαθά.
 |
| (ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI) |
Η «αποικία των πλατφορμών» στο ελληνικό σχολείο
Οι λεγόμενες «ψηφιακές διευκολύνσεις» παρουσιάστηκαν ως μέσα εκσυγχρονισμού του σχολείου. Στην πράξη όμως, για πολλούς εκπαιδευτικούς, μεταφράστηκαν σε μια καθημερινότητα γεμάτη καταχωρίσεις δεδομένων, ενημερώσεις συστημάτων και συνεχή διαχείριση πλατφορμών.
Αν κάποιος παρατηρούσε τη διοικητική καθημερινότητα των σχολείων, θα μπορούσε εύκολα να πει ότι η εκπαίδευση έχει μπει σε μια εποχή «πλατφορμοποίησης».
Αν ρωτήσει κανείς έναν εκπαιδευτικό σήμερα τι περιλαμβάνει η καθημερινότητά του, δύσκολα θα ακούσει μόνο για μαθήματα, μαθητές και διδακτικές δραστηριότητες. Πίσω από τη σχολική τάξη υπάρχει πλέον ένα ολόκληρο σύμπαν εξωεκπαιδευτικών υποχρεώσεων που διαρκώς διευρύνεται. Διοικητικές διαδικασίες, καταγραφές, φόρμες, αναφορές, πλατφόρμες, ψηφιακές υποβολές. Η διδασκαλία παραμένει ο πυρήνας της δουλειάς, όμως γύρω της έχει δημιουργηθεί ένα πυκνό πλέγμα υποχρεώσεων που καταναλώνει χρόνο, ενέργεια και συχνά υπομονή.
Την τελευταία δεκαετία, με την επέκταση των ψηφιακών εργαλείων στη δημόσια διοίκηση και την εκπαίδευση, οι εκπαιδευτικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα. Οι λεγόμενες «ψηφιακές διευκολύνσεις» παρουσιάστηκαν ως μέσα εκσυγχρονισμού του σχολείου. Στην πράξη όμως, για πολλούς εκπαιδευτικούς, μεταφράστηκαν σε μια καθημερινότητα γεμάτη καταχωρίσεις δεδομένων, ενημερώσεις συστημάτων και συνεχή διαχείριση πλατφορμών.
Η λίστα των ψηφιακών εφαρμογών που χρησιμοποιούνται στα σχολεία μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο. Από τις πλατφόρμες διαχείρισης σχολικών δεδομένων μέχρι τις ψηφιακές καταγραφές δράσεων, τα εργαλεία επικοινωνίας με γονείς, τα συστήματα αξιολόγησης και τις ηλεκτρονικές αναφορές.
Κάθε νέα εκπαιδευτική πολιτική συνοδεύεται σχεδόν πάντα από μια νέα ψηφιακή εφαρμογή. Και κάθε εφαρμογή υπόσχεται το ίδιο πράγμα: εκσυγχρονισμό, απλούστευση, εξοικονόμηση χρόνου. Στην πράξη όμως πολλοί εκπαιδευτικοί αισθάνονται ότι ζουν το αντίθετο. Αντί να μειώνεται η γραφειοκρατία, φαίνεται να πολλαπλασιάζεται. Το σχολείο μοιάζει να λειτουργεί όλο και περισσότερο ως ένας χώρος συνεχούς καταγραφής δεδομένων.
Δεν είναι τυχαίο ότι στους διαδρόμους των σχολείων ακούγεται όλο και πιο συχνά μια φράση με χιούμορ αλλά και μια δόση αγανάκτησης: πλατφόρμες για «πάσα νόσο και πάσα... περίπτωση», όπως θα έλεγε κάποιος δανειζόμενος την ειρωνική σοφία των αρχαίων.
Για τον εκπαιδευτικό της τάξης αυτό σημαίνει ότι, πέρα από την προετοιμασία του μαθήματος, τη διόρθωση εργασιών και την παιδαγωγική υποστήριξη των μαθητών, πρέπει να αφιερώνει σημαντικό χρόνο στη συμπλήρωση ψηφιακών αρχείων και την ενημέρωση πλατφορμών. Η σχολική μέρα συχνά δεν τελειώνει με το κουδούνι. Σε πολλές περιπτώσεις συνεχίζεται το απόγευμα μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή.
Πολλοί εκπαιδευτικοί περιγράφουν την κατάσταση με μια φράση που επαναλαμβάνεται όλο και συχνότερα στους διαδρόμους των σχολείων: «Το σχολείο έχει γεμίσει πλατφόρμες». Κάθε δράση, κάθε πρόγραμμα, κάθε διοικητική διαδικασία φαίνεται να απαιτεί μια ψηφιακή καταχώριση.
Παράλληλα, οι εξωεκπαιδευτικές ευθύνες δεν περιορίζονται μόνο στις ψηφιακές διαδικασίες. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να αναλάβουν ρόλους που συχνά ξεπερνούν την καθαρά παιδαγωγική τους αποστολή. Διαχείριση κρίσεων, επίλυση συγκρούσεων, επικοινωνία με γονείς σε σύνθετες καταστάσεις, συμμετοχή σε πλήθος σχολικών δράσεων, προγραμμάτων και διοικητικών διαδικασιών.
Υποβάθμιση της φύσης και ΑΠΕ χωρίς περιβαλλοντικό έλεγχο
Σοβαρά ζητήματα νομιμότητας, δημοκρατίας και περιβαλλοντικής προστασίας αναφέρει το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, με επικεφαλής την Μαρία Καραμανώφ σχετικά με νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ το οποίο τιτλοφορείται «Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή Ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας». Η διαβούλευση για το νομοσχέδιο ολοκληρώθηκε χθες μετά από μόλις 2 εβδομάδες, μέσα σε περίοδο Πάσχα, για ένα κείμενο 300+ σελίδων.
Το νομοσχέδιο επηρεάζει ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων:
– Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ)
– Περιοχές Natura 2000
– Δάση και αναδασωτέες εκτάσεις
– Πολεοδομία και χωροταξία
– Μεταλλεία και λατομεία
– Διοικητικές και θεσμικές ρυθμίσεις
Το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος κατέθεσε έναν κρίσιμο σχολιασμό στη διαβούλευση, αποδομώντας συνολικά τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Παρακάτω επισημαίνονται τα βασικά ζητήματα που θέτει ο σχολιασμός από την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων.
«Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου είναι μεν ετερόκλιτες, πολύπλοκες και προκαλούν σκόπιμη σύγχυση, ώστε να αποθαρρύνουν τους πολίτες από τη συμμετοχή στη διαβούλευση, συγκλίνουν όμως ως προς ένα κοινό σκοπό. Συνδυαστικά λαμβανόμενες όλες οι επίμαχες διατάξεις, είτε αφορούν την ακόμα μεγαλύτερη άμβλυνση των προϋποθέσεων χωροθέτησης και αδειοδότησης των ΑΠΕ και των εγκαταστάσεων αποθήκευσης ενέργειας (μπαταρίες) είτε καταργούν εντελώς τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης χάριν της επιτάχυνσης είτε παρέχουν ακόμη μεγαλύτερα προνόμια στην αγορά ενέργειας είτε εξουδετερώνουν ακόμα περισσότερο τη συνταγματική προστασία των δασών, των αναδασωτέων και των οικοτόπων Natura είτε αλλοιώνουν τη διαδικασία χωρικού σχεδιασμού, έχουν τον ίδιο στόχο. Να καταστήσουν τη χώρα ένα πεδίο απαλλαγμένο από κάθε περιορισμό και ανοιχτό για την αλόγιστη και αναιτιολόγητη επέκταση της επιδρομής των ΑΠΕ, την ανεμπόδιστη επέκταση της λατομικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας, την οικιστική ανάπτυξη ακόμα και των περιοχών Natura, την εξόντωση των δασών και των αναδασωτέων εκτάσεων και κάθε είδους επιχειρηματική εκμετάλλευση» συμπεραίνει το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας.
1. “Νομοσχέδιο-συνονθύλευμα” και αντισυνταγματικότητα
Το Επιμελητήριο τονίζει ότι το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει 110 άρθρα και καλύπτει 6 διαφορετικά αντικείμενα, εισάγοντας άσχετες μεταξύ τους ρυθμίσεις (ΑΠΕ, Natura, δάση, μεταλλεία, πολεοδομία, διοίκηση). Αυτό παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα, καθώς δεν επιτρέπεται η εισαγωγή άσχετων διατάξεων σε ένα ενιαίο νομοσχέδιο.
2. Διαβούλευση-παρωδία
Δόθηκαν μόλις 2 εβδομάδες για την διαβούλευση, μέσα σε περίοδο Πάσχα, για ένα κείμενο 300+ σελίδων. Σαν αποτέλεσμα, οι πολίτες δεν μπορούσαν να ενημερωθούν ουσιαστικά και η συμμετοχή ήταν τυπική και όχι πραγματική. Το Επιμελητήριο μιλά ξεκάθαρα για ευτελισμό της διαβούλευσης, προσχηματική διαδικασία και παραβίαση της αρχής της συμμετοχικής δημοκρατίας (ευρωπαϊκό δίκαιο).
3. Αφαίρεση δικαστικής προστασίας από τους πολίτες
Ένα από τα πιο σοβαρά σημεία είναι ότι το νομοσχέδιο ρυθμίζει κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα με νόμο αντί για διοικητικές πράξεις (π.χ. Προεδρικά Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις). Οι πολίτες όμως δεν μπορούν να προσβάλουν άμεσα έναν νόμο στα δικαστήρια, συνεπώς μειώνεται δραστικά η πρόσβασή τους στη δικαιοσύνη.
4. Καταστρατήγηση προστασίας δασών και αναδασώσεων
Το Επιμελητήριο επισημαίνει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη διάταξη: Αν μια περιοχή είχε άδεια επέμβασης για κάποιο έργο και μετά καεί, η αναδάσωση μπορεί να ανακληθεί υποχρεωτικά (!) Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι τα καμένα δάση χάνουν την προστασία τους και δημιουργείται ισχυρό κίνητρο για αλλαγή χρήσης γης. Παράλληλα, στο νομοσχέδιο παρατείνεται η νομιμοποίηση αυθαιρέτων και αναστέλλονται κατεδαφίσεις και πρόστιμα.
5. ΑΠΕ χωρίς περιβαλλοντικό έλεγχο
Ιδιαίτερα σκληρή είναι η κριτική για τις “περιοχές επιτάχυνσης ΑΠΕ”, που δρομολογούνται από το νομοσχέδιο. Στις περιοχές αυτές τα έργα θα εξαιρούνται από περιβαλλοντική αδειοδότηση! Το Επιμελητήριο επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει ολοκληρωμένο χωροταξικό σχεδιασμό για τις ΑΠΕ, και για αυτό έχει καταδικαστεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι περιοχές Natura δεν έχουν επαρκές καθεστώς προστασίας. Συνεπώς, η επιτάχυνση των ΑΠΕ γίνεται χωρίς επιστημονική βάση και σε σύγκρουση με το ευρωπαϊκό δίκαιο.
6. Συνολική εικόνα: Η ύπαιθρος γίνεται εξορυκτική και ενεργειακή βιομηχανία – η αυθαίρετη δόμηση ενθαρρύνεται
Το βασικό συμπέρασμα του Επιμελητηρίου είναι ξεκάθαρο:
Όλες οι ρυθμίσεις, παρότι φαινομενικά άσχετες, έχουν κοινό στόχο την χαλάρωση των υφιστάμενων περιορισμών, τη διευκόλυνση επενδύσεων χωρίς επαρκή έλεγχο και την υποβάθμιση προστασίας της φύσης. Δεν πρόκειται απλώς για ένα “κακό νομοσχέδιο”. Αποτελεί μια συστημική αλλαγή από την προστασία περιβάλλοντος και τις θεσμικές εγγυήσεις προς την επιτάχυνση επενδύσεων με περιορισμένη δημοκρατία και έλεγχο.
Ολόκληρος ο σχολιασμός του Επιμελητηρίου:
 |
| (ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ/EUROKINISSI) |
Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων: Οι απειλές Γεωργιάδη κατά της Ευρωπαίας εισαγγελέως συνιστούν ευθεία παρέμβαση
Την αντίδραση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων προκάλεσαν τα «πυρά» που εξαπέλυσε σε χθεσινή του συνέντευξη ο Άδωνις Γεωργιάδης κατά της Ευρωπαίας εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου με αφορμή τις δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
«Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων οφείλει να υπενθυμίσει στον Υπουργό, ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι θεσμός του κράτους Δικαίου», τονίζεται στην ανακοίνωση.
«Διέπεται από υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις [...] που σημαίνει ότι δεν καταργείται με νόμο, το Ελληνικό Γραφείο της απαρτίζεται από Έλληνες Εισαγγελείς που θωρακίζονται συνταγματικά προκειμένου να ασκούν τα καθήκοντά τους ελεύθερα και ανεξάρτητα και χωρίς να φοβούνται ή να εντάσσονται σε πολιτικές σκοπιμότητες», σημειώνεται μεταξύ άλλων.
Τονίζεται μάλιστα ότι οι «απειλές που εξαπέλυσε ο Υπουργός Υγείας, ως προς τη νομοθετική δυνατότητα κατάργησης ενός θεσμού που έχει παράξει σημαντικό έργο, αλλά φαίνεται πλέον να ενοχλεί, σε συνδυασμό με την επιχείρηση απόδοσης πολιτικών και προσωπικών στοχεύσεων στην αρμόδια Εισαγγελέα, συνιστούν ευθεία παρέμβαση σε δικαιοδοτικό έργο».
Υπενθυμίζεται ότι, μιλώντας χθες στο Action24, ο κ. Γεωργιάδης είχε υποστηρίξει πως «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν είναι κανένας σοβαρός θεσμός, καινούργιος θεσμός τριών ετών είναι». Ανέφερε μάλιστα πως «δεν θα βάλουμε την ευρωπαϊκή εισαγγελία πάνω από την ελληνική Δημοκρατία και τον ελληνικό λαό», σημειώνοντας πως τα «πολιτικά παιχνίδια από την εισαγγελία απαγορεύονται».
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση:
«Με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη ο οποίος σε χθεσινή τηλεοπτική εκπομπή δήλωσε επί λέξει ότι «ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είναι κανένας σοβαρός θεσμός», ότι «είναι ένας απλός νόμος του ελληνικού κράτους. Αύριο ψηφίζουμε και τέρμα!» ενώ στη συνέχεια κατηγόρησε δημοσίως την Ελληνίδα Ευρωπαία Εισαγγελέα ότι επεξεργάσθηκε δικογραφία που αφορά πολιτικά πρόσωπα αποστέλλοντάς την στη Βουλή «γιατί κρίνεται η ανανέωση της θητείας της και προκειμένου να εκβιάσει την ανανέωση της θητείας της» άλλως, γιατί είναι «άσχετη νομικά», η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων οφείλει να υπενθυμίσει στον Υπουργό, ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι θεσμός του κράτους Δικαίου, διέπεται από υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις (Κανονισμός 2017/1939 της ΕΕ), που σημαίνει ότι δεν καταργείται με νόμο, το Ελληνικό Γραφείο της απαρτίζεται από Έλληνες Εισαγγελείς που θωρακίζονται συνταγματικά προκειμένου να ασκούν τα καθήκοντά τους ελεύθερα και ανεξάρτητα και χωρίς να φοβούνται ή να εντάσσονται σε πολιτικές σκοπιμότητες.
Δεν
χρειάζεται να μιλήσουμε ειδικά για τη
συγκεκριμένη συνάδελφο, η νομική
κατάρτιση της οποίας, το ήθος, αλλά και
η εμπειρία της σε σημαντικές υποθέσεις
είναι και γνωστά και αδιαμφισβήτητα.
Χρειάζεται να θυμίσουμε όμως ότι η
εμπιστοσύνη προς τη Δικαιοσύνη δεν
μπορεί να είναι a’
la
carte.
Οι φορείς άσκησης της εκτελεστικής
εξουσίας έχουν υποχρέωση με τα λόγια
και τα έργα τους, να αποδεικνύουν την
εμπιστοσύνη τους, απέχοντας από δηλώσεις
ή ενέργειες που υπονομεύουν το κύρος
των λειτουργών της. Οι δε απειλές που
εξαπέλυσε ο Υπουργός Υγείας, ως προς τη
νομοθετική δυνατότητα κατάργησης ενός
θεσμού που έχει παράξει σημαντικό έργο,
αλλά φαίνεται πλέον να ενοχλεί, σε
συνδυασμό με την επιχείρηση απόδοσης
πολιτικών και προσωπικών στοχεύσεων
στην αρμόδια Εισαγγελέα, συνιστούν
ευθεία παρέμβαση σε δικαιοδοτικό έργο».