Τίνος είναι βρε γυναίκα τα ρομπότ; - Του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Τίνος είναι βρε γυναίκα τα ρομπότ;

του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Επανεξετάζουμε τα στρατιωτικά drones στο χθες και σήμερα. Μιλούμε για τη μακρά συζήτηση της ηθικής του πολέμου και τις πρόσφατες προβοκάτσιες που γίνονται με αυτά.

Οι επιθέσεις με drones δεν είναι μόνο το αγαπημένο χόμπι του πρώτου κατόχου Νόμπελ Ειρήνης (Ομπάμα) που βομβάρδισε ένα δεύτερο κάτοχο Νόμπελ Ειρήνης (τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα). Όπως θα δούμε, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για αναθεώρηση του διεθνούς δικαίου προς το χειρότερο. Είναι και μια εξαιρετική ευκαιρία για φθηνή πρόκληση φόβου στους πολίτες, ώστε να δεχτούν την εμπλοκή τους σε πολεμικές επιχειρήσεις. Κυρίως όμως, για να δεχτούν να πεινάσουν για χάρη κάθε αυτοκινητοβιομηχανίας, που προτιμά να γίνει οπλοβιομηχανία με ασφαλή κρατικά συμβόλαια χωρίς περιορισμούς, αντί… να κάνει τη δουλειά της.

Η ιστορία των drones

Το πρώτο χτύπημα drone με τη σύγχρονη έννοια φαίνεται να έλαβε χώρα το 2002: πρόκειται για τη δολοφονία τεσσάρων ατόμων, για τα οποία υπήρχαν υποψίες πως σχετίζονταν με την αλ-Κάιντα, με πύραυλο ο οποίος εκτοξεύτηκε από ένα αμερικανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος Predator. Το γεγονός ότι η πρώτη αυτή επίσημη χρήση έγινε στο πλαίσιο του αμερικανικού πολέμου για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών της Μέσης Ανατολής (ή του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», όπως τον περιέγραφαν οι ίδιοι), δεν είναι τυχαίο. Στα χαρτιά, η χρήση drones επιτρέπει στοχευμένα χτυπήματα ακριβείας, χωρίς κίνδυνο για τους στρατιώτες του επιτιθέμενου, πράγμα εξαιρετικά ελκυστικό για μια εκστρατεία υποδούλωσης πετρελαιοπαραγωγικών χωρών από μια δύναμη στην άλλη άκρη της Γης.

Η βαθύτερη ουσία όμως, βρίσκεται στην αμφισβήτηση του διεθνούς δικαίου που χρειάστηκε για τη χρήση τους. Στο άρθρο της Drones and the International Rule of Law, η νομικός και δημοσιογράφος Ρόζα Μπρουκς εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο βασικές πλευρές του διεθνούς δικαίου άλλαξαν ή ξεχειλώθηκαν με πρωτοβουλία των Ηνωμένων Πολιτειών και με συναίνεση του Παγκόσμιου Βορρά. Άλλωστε, αν πλέον μια πλούσια χώρα έχει τη δυνατότητα για δολοφονίες και καταστροφές με «άρωμα πολέμου» χωρίς να χρειάζεται να εμπλακεί πραγματικά σε πόλεμο και να θέσει στρατιώτες σε κίνδυνο, είναι δύσκολο να δεχθεί περιορισμούς προς όφελος της διεθνούς ειρήνης.

Ένα πρώτο σημαντικό σημείο ήταν η ερμηνεία του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, η οποία επιτρέπει κατ’ εξαίρεση τη χρήση διακρατικής βίας (α) εφ’ όσον αναγνωριστεί απειλή κατά της ειρήνης ή καταστρατήγηση της ειρήνης ή συμβούν εχθροπραξίες ή (β) για λόγους αυτοάμυνας. Οι Η.Π.Α. απαίτησαν να αναγνωριστεί ως «αυτοάμυνα» η επέμβασή τους στο Αφγανιστάν. Ακόμα, επαναόρισαν την έννοια της «άμεσης απειλής» και έτσι «δεν απαιτείται οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν καθαρές αποδείξεις πως μια συγκεκριμένη επίθεση σε προσωπικό και συμφέροντα των ΗΠΑ θα λάβει χώρα στο άμεσο μέλλον». Αν αυτό ακούγεται σαν λευκή επιταγή για χτυπήματα χωρίς να χρειάζεται να αποδειχθεί ο λόγος για τον οποίο γίνονται, είναι επειδή ακριβώς αυτό είναι.

Ακόμα πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι, όπως θα δούμε και παρακάτω, η συστηματική χρήση drones για χτυπήματα τα οποία περιγράφονται ως «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» στα δελτία ειδήσεων και ως «μεμονωμένες ενέργειες αυτοάμυνας» στα δικαστήρια θολώνει την ίδια την έννοια του πολέμου. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να γίνεται επίκληση στο «δίκαιο του πολέμου» κατά το δοκούν, με τον ίδιο τρόπο που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση των Η.Π.Α. περιγράφει τις επιχειρήσεις ως πόλεμο… εκτός από όταν ελέγχεται νομικά για το τί ακριβώς κάνει στο Ιράν.

Μια σημαντική επίσης κατάληξη αυτών των αλλαγών είναι πως υπάρχει άκρα μυστικότητα για τον τρόπο με τον οποίο αποφασίζονται οι στόχοι και τα κριτήρια με τα οποία επιλέγεται να γίνει ο βομβαρδισμός. Πράγμα το οποίο όπως είδαμε πρόσφατα προκαλεί θηριωδίες για τις οποίες κανείς δε χρειάζεται να πάρει την πραγματική ευθύνη.

Take it with a drone of salt

Έχοντας πει όλα τα παραπάνω, υπάρχει μια συγκεκριμένη κατηγορία περιστατικών με drones στην οποία θέλουμε να σταθούμε, η οποία ορίζεται από τα εξής χαρακτηριστικά. Πρώτον, καμμία πρωτύτερη πολεμική κλιμάκωση και ταυτόχρονα καμμία επόμενη σχετική πολεμική ενέργεια. Δεύτερον, εξαιρετικά σταθερή προβολή στα Μ.Μ.Ε. εκ μέρους φορέων που έχουν σαφές συμφέρον από την προβολή του γεγονότος. Φυσικά θα ήταν ανεύθυνο να ονομάσουμε ελαφρά τη καρδία κάθε μεμονωμένη ενέργεια. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά όμως πρέπει να δρουν ως καμπανάκι το οποίο να καλεί σε πολύ προσεκτική εξέταση του περιστατικού και κυρίως σε πολύ προσεκτική εξέταση των κινήσεων των ωφελουμένων.

Ο λόγος για τον οποίο εξετάζουμε την παλιά καλή τακτική των προβοκατόρικων κινήσεων στο επίπεδο των drones είναι απλός. Κατ’ αρχάς, επισήμως μεγάλες δυνάμεις αντιγράφουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό τα συστήματα αντιπάλων τους, όπως π.χ. κάνουν επισήμως οι ΗΠΑ με τα ιρανικά drones Shahed. Κατά δεύτερον, ένα τέτοιο μηχάνημα είναι ασύγκριτα απλούστερο από ένα αεροσκάφος, έναν πύραυλο ή μια βόμβα. Μπορεί ως εκ τούτου, αν καταρριφθεί σε αρκετά καλή κατάσταση, να επισκευαστεί με παρόμοια υλικά και εξαρτήματα και να αποτελέσει μια εξαιρετικά πειστική αντιγραφή για ψευδή χτυπήματα. Ο ουκρανικός στρατός έχει ανακοινώσει δημοσίως πως προβαίνει σε ανάλογες επιδιορθώσεις μερών ρωσικών drones ώστε να χρησιμοποιήσει τις μηχανές στα δικά του.

Τέλος, το γεγονός ακριβώς πως πρόκειται για μη επανδρωμένα και σχετικά φθηνά μηχανήματα σημαίνει πως απαιτείται και κατάρριψη, και ενδελεχής τεχνική εξέταση και δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων για να πιστοποιηθεί το αν όντως ανήκουν πραγματικά στη μία ή την άλλη χώρα.

Το drone που… δεν ήρθε από το Ιράν

Αυτά ακριβώς τα στοιχεία είναι που δίνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο χτύπημα με drone που έλαβε χώρα στη βρετανική βάση στην Κύπρο στις 2 Μαρτίου 2026. Τα πρώτα δημοσιεύματα μίλησαν για ιρανικό drone σε όλους τους πιθανούς τόνους. Τα ελληνικά δημοσιεύματα συνεχίζουν να έχουν αυτή τη διατύπωση μέχρι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, όπως και τα ισραηλινά. Σε αυτό το πλαίσιο ξεκίνησε και η εμπλοκή της Ελλάδας στην περιφέρεια της επίθεσης Η.Π.Α. και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, με το ρόλο του «τοπικού προστάτη» που επιφύλασσε πάντα η Μ. Βρετανία στις χώρες με νοοτροπία αποικίας.

Ίσως έχει σημασία να δούμε τί έχουν να πουν και οι… βρεττανοί. Δηλώσεις εκπροσώπου του βρεττανικού Υπουργείου Αμύνης περιγράφουν ένα «drone παρόμοιο με Shahed» (Shahed-like drone) το οποίο δεν εκτοξεύτηκε από το Ιράν. Πιο πρόσφατες εκτιμήσεις από κυβερνητικούς κύκλους που δημοσιεύει η Deutsche Welle μιλούν για πιθανότητα να προήλθε από τα εδάφη του Λιβάνου και να εκτοξεύθηκε από τη Χεζμπολάχ. Τρεις εβδομάδες αργότερα υπάρχουν μόνον υποψίες, χωρίς καμία ανάληψη ευθύνης και με την πιστοποίηση της πραγματικής πατρότητας του drone πρακτικά αδύνατη. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά η επιμονή της ελληνικής και της ισραηλινής κυβέρνησης για εμπλοκή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, ακόμα και περιφερειακά, η οποία βασίζεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου σε αυτό το περιστατικό. Μην ξεχνούμε επίσης πως η Israel Hayom, η οποία βρίσκεται στο άμεσο περιβάλλον του Νετανιάχου είχε φιλοξενήσει πριν ένα χρόνο ακριβώς, ανάλυση με την οποία μελετούσε και ουσιαστικά ζητούσε ελληνοτουρκική σύρραξη με συμβολή του Ισραήλ και αφορμή τη Βόρεια Κύπρο.

«Οι σκόπιμες επιθέσεις σε βασικές υπηρεσίες και πολιτικές υποδομές μπορούν να συνιστούν εγκλήματα πολέμου»: Διαπράττουν οι ΗΠΑ εγκλήματα πολέμου στο Ιράν;

AP PHOTO

Επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές - Διαπράττουν οι ΗΠΑ εγκλήματα πολέμου στο Ιράν;

Ο μεγάλος κίνδυνος να επικρατήσει η άποψη πως οι περιορισμοί είναι προαιρετικοί.

Ο Ντόναλντ Τραμπ και άλλοι ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι όπως και οι υποστηρικτές τους φαίνεται να καλωσορίζουν επιθέσεις -και απειλές για επιθέσεις- σε ιρανικές πολιτικές υποδομές. Οι ενέργειες αυτές όμως, σύμφωνα με νομικούς εμπειρογνώμονες, φαίνεται να συνιστούν σοβαρά εγκλήματα πολέμου βάσει του διεθνούς δικαίου, αναφέρει σε ανάλυσή του ο Guardian.

Κατά το διάγγελμά του την Τετάρτη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ προειδοποίησε ότι εάν το Ιράν δεν καταλήξει σε συμφωνία μαζί του, οι αμερικανικές δυνάμεις θα «χτυπήσουν κάθε ένα από τα εργοστάσιά παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας» της χώρας και θα «επιστρέψουν [το Ιράν] στη λίθινη εποχή - όπου ανήκει».

Επαναλαμβάνοντας την απειλή αυτή μια ημέρα αργότερα, ο Τραμπ δημοσίευσε εικόνες από μια επίθεση στην υπό κατασκευή γέφυρα Β1 κοντά στην Τεχεράνη, προειδοποιώντας ότι: «Έρχονται πολλά περισσότερα!»

«Παράνομη βάσει του ανθρωπιστικού δικαίου»

Η Έρικα Γκεβάρα Ρόσας, ανώτερη διευθύντρια έρευνας, υπεράσπισης, πολιτικής και εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας, δήλωσε: «Η σκόπιμη επίθεση σε πολιτικές υποδομές, όπως οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας, γενικώς απαγορεύεται».

«Ακόμα και στις ελάχιστες περιπτώσεις που χαρακτηρίζονται ως στρατιωτικοί στόχοι, ένα [εμπλεκόμενο] μέρος δεν μπορεί να επιτεθεί σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας εάν αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογη βλάβη στους πολίτες», προσθέτει η ίδια.

«Δεδομένου ότι τέτοιοι σταθμοί παραγωγής ενέργειας είναι απαραίτητοι για την κάλυψη των βασικών αναγκών και των μέσων διαβίωσης δεκάδων εκατομμυρίων πολιτών, η επίθεση εναντίον τους θα ήταν δυσανάλογη και επομένως παράνομη βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου θα μπορούσε να ισοδυναμεί με έγκλημα πολέμου», τονίζει η Ρόσας.

Η παραπάνω αρχή υπογραμμίστηκε το 2024, όταν το διεθνές ποινικό δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για τον Ρώσο πολιτικό και πρώην υπουργό Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού, και τον Ρώσο στρατηγό Βαλέρι Γκερασίμοφ, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι διηύθυναν εκτεταμένες επιθέσεις στην ενεργειακή υποδομή της Ουκρανίας και ότι προκάλεσαν υπερβολική βλάβη σε πολίτες.

Οι «σοβαρές ανησυχίες» και οι επιθέσεις σε σχολεία

Την Πέμπτη, περισσότεροι από 100 Αμερικανοί εμπειρογνώμονες διεθνούς δικαίου από πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ, το Γέιλ, το Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, δήλωσαν ότι η συμπεριφορά των αμερικανικών δυνάμεων και οι δηλώσεις ανώτερων Αμερικανών αξιωματούχων «εγείρουν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων πιθανών εγκλημάτων πολέμου».

Η σχετική επιστολή, που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του πολιτικού περιοδικού Just Security, υπογράμμιζε το σχόλιο του Τραμπ τον περασμένο μήνα ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να πραγματοποιήσουν επιθέσεις στο Ιράν «απλώς για πλάκα». Επικαλέστηκε επίσης σχόλια του υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, ο οποίος δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι ΗΠΑ δεν πολεμούν με «ηλίθιους κανόνες εμπλοκής».

Οι ειδικοί δήλωσαν ότι «ανησυχούν σοβαρά για τις επιθέσεις που έπληξαν σχολεία, εγκαταστάσεις υγείας και σπίτια», σημειώνοντας την επίθεση σε σχολείο στην Τεχεράνη την πρώτη ημέρα του πολέμου, που σκότωσε περισσότερα από 160 παιδιά και δασκάλους.

Τι αποτελεί «πολιτικό στόχο» 

Το ΒΙΝΤΕΟ της εκδήλωσης «Από τη Γάζα στο Ιράν: Δυτική προπαγάνδα και παγκόσμιες πρωτοβουλίες αντίστασης» που διοργάνωσαν το Journalists Network for Palestine Greece και το BDS Greece στις 31/3/2026 (VIDEO)

Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση «Από τη Γάζα στο Ιράν» – Στο επίκεντρο η δυτική προπαγάνδα (βίντεο)

Την ώρα που κλιμακώνεται ο παράνομος πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν, η μάχη της ενημέρωσης αναδεικνύεται σε κρίσιμο πεδίο. Η διαμόρφωση της κοινής γνώμης αποτελεί βασικό στοιχείο της ίδιας της πολεμικής στρατηγικής.

Το ίδιο μοτίβο είχε ξεκινήσει με την έναρξη της γενοκτονίας στη Γάζα, από το Ισραήλ, όπου η ισραηλινή και αμερικανική προπαγάνδα αναπαράγεται σε μεγάλο βαθμό από δυτικά μέσα ενημέρωσης και της χώρας μας χωρίς καμία σχεδόν κριτική. Η αποσιώπηση των εγκλημάτων, η αλλοίωση των γεγονότων, η στοχοποίηση των δημοσιογράφων και η απουσία της φωνής των Παλαιστινίων διαμόρφωσαν ένα μονοδιάστατο τοπίο.

Σήμερα, απέναντι στο Ιράν, το ίδιο σχήμα επανέρχεται: η παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου υποβαθμίζεται, η ιρανική οπτική απουσιάζει και ο δημόσιος λόγος κατακλύζεται από αναλύσεις που ενισχύουν την ισλαμοφοβία, τον ρατσισμό για να νομιμοποιήσουν την επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού απέναντι σε Ιράν, Λίβανο, Υεμένη κτλ.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με μαζική συμμετοχή, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση «Από τη Γάζα στο Ιράν: Δυτική προπαγάνδα και παγκόσμιες πρωτοβουλίες αντίστασης», που διοργάνωσαν το Journalists Network for Palestine Greece και το BDS Greece στις 31 Μαρτίου στην αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών στην Αθήνα.

Η μαζικότητα ανέδειξε την ύπαρξη ενός ενεργού ακροατηρίου που αναζητά ενημέρωση έξω από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Παράλληλα, αναδείχθηκε η ανάγκη οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι να συμβάλουν ενεργά στην αντιστροφή του κυρίαρχου αφηγήματος, σπάζοντας τη μονοφωνία.

Στην εκδήλωση μίλησαν ο Νικόλας Κοσματόπουλος, ο Γιώργος Πλειός, η Μαριέττα Σιμενιάτου και ο Γιώργος Τσιάρας, ενώ παρέμβαση πραγματοποίησε ο Άρης Χατζηστεφάνου. Τον συντονισμό είχε η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά.

Το πλήρες βίντεο της εκδήλωσης είναι διαθέσιμο, καταγράφοντας μια συζήτηση που επιχείρησε να αποδομήσει τους μηχανισμούς της προπαγάνδας και να συμβάλει στην ανάπτυξη ενός διαφορετικού πλαισίου ενημέρωσης.

Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση:

 ΠΗΓΗ: Journalists Network For Palestine – Greece

 

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

«Από τη Γάζα στο Ιράν – Δυτική προπαγάνδα και παγκόσμιες πρωτοβουλίες αντίστασης»: Εκδήλωση - Συζήτηση από BDS Greece & Journalists Network for Palestine Greece, Τρίτη 31/3/2026 στην Αθήνα

ΗΠΑ: Το Πεντάγωνο αποκρύπτει τις αμερικανικές απώλειες στη Μέση Ανατολή

Το Πεντάγωνο αποκρύπτει τις αμερικανικές απώλειες στη Μέση Ανατολή

του Νικ Τερς | The Intercept

Σχεδόν 750 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί στη Μέση Ανατολή από τον Οκτώβριο του 2023, σύμφωνα με ανάλυση του The Intercept. Όμως το Πεντάγωνο δεν το αναγνωρίζει.

Η κεντρική διοίκηση των ΗΠΑ, η CENTCOM, που επιβλέπει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, φαίνεται να εμπλέκεται σε αυτό που ένας αξιωματούχος άμυνας χαρακτήρισε «συγκάλυψη απωλειών», παρέχοντας στο The Intercept παλαιότερα στοιχεία και αποτυγχάνοντας να παρέχει διευκρινίσεις για θανάτους και τραυματισμούς στρατιωτικών.

Τουλάχιστον 15 Αμερικανοί στρατιώτες τραυματίστηκαν την Παρασκευή σε ιρανική επίθεση σε σαουδαραβική αεροπορική βάση που φιλοξενεί αμερικανικά στρατεύματα, σύμφωνα με δύο κυβερνητικούς αξιωματούχους που μίλησαν στο The Intercept. Εκατοντάδες Αμερικανοί έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί στην περιοχή από τότε που οι ΗΠΑ ξεκίνησαν πόλεμο με το Ιράν πριν -λίγο περισσότερο- από έναν μήνα.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φορούσε μπλε κοστούμι, κόκκινη γραβάτα και καπέλο μπέιζμπολ κατά την επίσημη μεταφορά των πρώτων Αμερικανών που σκοτώθηκαν στον πόλεμο, δήλωσε ότι οι απώλειες ήταν αναπόφευκτες. «Όταν έχεις τέτοιες συγκρούσεις, υπάρχει πάντα θάνατος», είπε στη συνέχεια. «Συνάντησα τους γονείς και ήταν απίστευτοι άνθρωποι. Ήταν απίστευτοι άνθρωποι, αλλά όλοι είχαν ένα κοινό στοιχείο. Μου είπαν ένα πράγμα, ο καθένας ξεχωριστά: Τελειώστε τη δουλειά, κύριε. Παρακαλώ τελειώστε τη δουλειά».

Την Τρίτη, ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι θα τερματίσει τον πόλεμο με το Ιράν σε μόλις δύο εβδομάδες, παρά το γεγονός ότι δεν έχει επιτύχει πολλούς από τους δηλωμένους στόχους του, όπως «ελευθερία για τον λαό» του Ιράν, «να πάρουμε το πετρέλαιο του Ιράν» και να εξαναγκάσει το Ιράν σε «άνευ όρων παράδοση». Σε κάποια στιγμή, ο πρόεδρος δήλωσε ακόμη ότι ο πόλεμος θα διαρκέσει «όσο χρειαστεί για να επιτευχθεί ο στόχος μας για ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!»

«Όταν έχεις τέτοιες συγκρούσεις, υπάρχει πάντα θάνατος»

Η CENTCOM έχει αποστείλει ξεπερασμένες δηλώσεις σχετικά με τον αριθμό των απωλειών, οδηγώντας σε υποεκτιμήσεις, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης που στάλθηκε τη Δευτέρα από τον εκπρόσωπο πλοίαρχο Τιμ Χόκινς, η οποία ανέφερε ότι «από την έναρξη της Επιχείρησης Epic Fury, περίπου 303 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν τραυματιστεί». Το σχόλιο ήταν τριών ημερών και δεν περιλάμβανε τουλάχιστον 15 τραυματίες από την επίθεση της Παρασκευής στη βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία. Η διοίκηση δεν απάντησε σε επανειλημμένα αιτήματα για επικαιροποιημένα στοιχεία.

Η CENTCOM επίσης δεν παρείχε τον αριθμό στρατιωτών που έχουν πεθάνει στην περιοχή από την αρχή του πολέμου. Ανάλυση του The Intercept τοποθετεί τον αριθμό σε τουλάχιστον 15.

«Πρόκειται, προφανώς, για ένα θέμα που ο [υπουργός Πολέμου Πιτ] Χέγκσεθ και ο Λευκός Οίκος θέλουν να κρατήσουν υπό αυστηρή μυστικότητα», δήλωσε αξιωματούχος άμυνας.

Εποχή παγκόσμιας χρεοκοπίας νερού, του Στάθη Λιδωρίκη

Οι επιστήμονες του ΟΗΕ ορίζουν επίσημα τη νέα πραγματικότητα κρίσης νερού για δισεκατομμύρια ανθρώπους

Εν μέσω χρόνιας εξάντλησης των υπόγειων υδάτων, υπερκατανομής νερού, υποβάθμισης γης και εδάφους, αποψίλωσης των δασών και ρύπανσης, όλα σε συνδυασμό με την υπερθέρμανση του πλανήτη, μια έκθεση[1] του ΟΗΕ κήρυξε την αυγή μιας εποχής παγκόσμιας χρεοκοπίας του νερού, καλώντας τους παγκόσμιους ηγέτες να διευκολύνουν την “έντιμη, επιστημονικά βασισμένη προσαρμογή σε μια νέα πραγματικότητα”.

H έκθεση των Ηνωμένων Εθνών με τίτλο “World Enters “Era of Global Water Bankruptcy” υποστηρίζει ότι οι γνωστοί όροι “ένταση νερού” (“water stressed”;και “κρίση νερού” (“water crisis”) δεν αντικατοπτρίζουν τη σημερινή πραγματικότητα σε πολλές περιοχές: μια κατάσταση μετά την κρίση που χαρακτηρίζεται από μη αναστρέψιμες απώλειες φυσικού υδάτινου κεφαλαίου και αδυναμία ανάκαμψης σε ιστορικά επίπεδα αναφοράς.

Όπως αναφέρει ο συγγραφέας Kaveh Madani[2], Διευθυντής του Ινστιτούτου Νερού, Περιβάλλοντος και Υγείας του Πανεπιστημίου των Ηνωμένων Εθνών (UNU-INWEH), “Αυτή η έκθεση λέει μια δυσάρεστη αλήθεια: πολλές περιοχές ζουν πέρα ​​από τις υδρολογικές τους δυνατότητες και πολλά κρίσιμα συστήματα ύδρευσης έχουν ήδη χρεοκοπήσει”.

Εκφρασμένη σε χρηματοοικονομικούς, η έκθεση αναφέρει ότι πολλές κοινωνίες όχι μόνο έχουν υπερβεί το ετήσιο ανανεώσιμο «εισόδημά» τους από ποτάμια, εδάφη και χιονοπτώσεις (snowpack), αλλά έχουν εξαντλήσει και τις μακροπρόθεσμες «αποταμιεύσεις» σε υδροφορείς, παγετώνες, υγροτόπους και άλλες φυσικές δεξαμενές.

Αυτό έχει οδηγήσει σε έναν αυξανόμενο κατάλογο συμπιεσμένων υδροφορέων, υποχωρημένης γης σε δέλτα και παράκτιες πόλεις, εξαφανισμένων λιμνών και υγροτόπων και μη αναστρέψιμης απώλειας βιοποικιλότητας.

Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών βασίζεται σε μια επιστημονικά αξιολογημένη εργασία στο περιοδικό Water Resources Management, η οποία ορίζει επίσημα την πτώχευση του νερού ως:

1. επίμονη υπεράντληση από τα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα, σε σχέση με τις ανανεώσιμες εισροές και τα ασφαλή επίπεδα εξάντλησης· και
2. επακόλουθη μη αναστρέψιμη ή απαγορευτικά δαπανηρή απώλεια φυσικού κεφαλαίου που σχετίζεται με το νερό.

Αντίθετα:

• Η “ένταση νερού” (“Water stress”) αντικατοπτρίζει την υψηλή πίεση που παραμένει αναστρέψιμη
• Η “κρίση νερού” περιγράφει έντονα σοκ που μπορούν να ξεπεραστούν

Η έκθεση δημοσιεύτηκε πριν από τη συνάντηση υψηλού επιπέδου στο Ντακάρ της Σενεγάλης (26-27 Ιανουαρίου) για την προετοιμασία της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Νερό του 2026, η οποία θα συνδιοργανωθεί από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σενεγάλη στις 2-4 Δεκεμβρίου 2026 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ενώ δεν είναι κάθε υδάτινη λεκάνη και χώρα σε πτώχευση από άποψη νερού, λέει ο Madani, “αρκετά κρίσιμα συστήματα σε όλο τον κόσμο έχουν ξεπεράσει αυτά τα όρια. Αυτά τα συστήματα είναι διασυνδεδεμένα μέσω του εμπορίου, της μετανάστευσης, των κλιματικών αναδράσεων και των γεωπολιτικών εξαρτήσεων, επομένως το παγκόσμιο τοπίο κινδύνου έχει πλέον αλλάξει ριζικά”.

Ο Madani υπογραμμίζει τα παρακάτω τέσσερα βασικά σημεία:

• Το νερό δεν μπορεί να προστατευθεί αν επιτρέψουμε να διακοπεί ή να καταστραφεί ο υδρολογικός κύκλος, το κλίμα και το υποκείμενο φυσικό κεφάλαιο που παράγει νερό. Ο κόσμος έχει μια σημαντική και σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη στρατηγική ευκαιρία να δράσει.
• Το νερό είναι ένα ζήτημα που ξεπερνά τα παραδοσιακά πολιτικά όρια. Ανήκει στον βορρά και τον νότο, και στην αριστερά και τη δεξιά. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί να χρησιμεύσει ως γέφυρα για τη δημιουργία εμπιστοσύνης και ενότητας μεταξύ και εντός των εθνών. Στον κατακερματισμένο κόσμο στον οποίο ζούμε, το νερό μπορεί να γίνει ένα ισχυρό επίκεντρο συνεργασίας και για την ευθυγράμμιση της εθνικής ασφάλειας με τις διεθνείς προτεραιότητες.
• Οι επενδύσεις στο νερό αποτελούν επίσης επένδυση στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, της απώλειας βιοποικιλότητας και της ερημοποίησης. Το νερό δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως ένας κατάντη τομέας (downstream sector) που επηρεάζεται από άλλες περιβαλλοντικές κρίσεις. Αντίθετα, οι στοχευμένες επενδύσεις στο νερό μπορούν να αντιμετωπίσουν τις άμεσες ανησυχίες των κοινοτήτων και των εθνών, προωθώντας παράλληλα τους στόχους των Συμβάσεων του Ρίο (κλίμα, βιοποικιλότητα, ερημοποίηση).
• Μια ανανεωμένη παγκόσμια έμφαση στο νερό θα μπορούσε να βοηθήσει στην επιτάχυνση των αδιεξόδων διαπραγματεύσεων και ενδεχομένως στην αναζωογόνηση των διεθνών διαδικασιών που έχουν σταματήσει. Μια πρακτική και συνεργατική εστίαση στο νερό προσφέρει έναν τρόπο σύνδεσης των επειγουσών τοπικών αναγκών με τους μακροπρόθεσμους παγκόσμιους στόχους.

Κρίσιμο σημείο (Hot Spot)

Στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, η υψηλή λειψυδρία, η κλιματική ευπάθεια, η χαμηλή γεωργική παραγωγικότητα, η ενεργοβόρα αφαλάτωση και οι αμμοθύελλες και οι καταιγίδες σκόνης τέμνονται με πολύπλοκες πολιτικές οικονομίες.

Σε μέρη της Νότιας Ασίας, η γεωργία και η αστικοποίηση που εξαρτώνται από τα υπόγεια ύδατα έχουν προκαλέσει χρόνιες μειώσεις σε υδροφόρους ορίζοντες και τοπικές καθιζήσεις, και στη Νοτιοδυτική Αμερική, ο ποταμός Κολοράντο και οι ταμιευτήρες του έχουν γίνει σύμβολα υπερεκτιμημένου νερού.

Ένας κόσμος στο κόκκινο

Βασιζόμενοι στα παγκόσμια σύνολα δεδομένων και πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία, η έκθεση παρουσιάζει μια αυστηρή στατιστική επισκόπηση των τάσεων, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες:

Τι τρώνε τα ψάρια ιχθυοτροφείου; (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

iStock

ΤΙ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΟΥ;

 REPORTAGE  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΣΑΛΙΚΗ

Πώς θα νιώθατε αν ξέρατε ότι το ψάρι που παίρνετε από το κοντινότερο σουπερμάρκετ ή τον ιχθυοπώλη σας τρέφονταν από φτερά κοτόπουλου; Ή αν ξέρατε ότι αγοράζοντας ένα κιλό ψαριού μπορεί να συμβάλετε στην αφαίρεση σχεδόν τριών κιλών ψαριού από τα νερά άλλης χώρας όπου οι κάτοικοι τρέφονται με αυτά;

Πριν από περίπου δύο δεκαετίες ο Δημήτρης Δρίτσας επέλεξε λόγω της μεγάλης του αγάπης για την θάλασσα, να γίνει ιχθυολόγος και έτσι βρέθηκε σε πολλές μονάδες σε όλη την χώρα.

Τα όσα έχει βιώσει όμως όλα αυτά τα χρόνια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, τον έκαναν να αποστραφεί την βιομηχανία και να απομακρυνθεί τελικά από αυτή, επιλέγοντας τους τελευταίους μήνες μια ζωή δίπλα σε πρόβατα, κότες, αμπέλια και ελιές που φροντίζει με την σύντροφό του.

O Δρίτσας πλέον ζει πάνω σε μια κορφή ανάμεσα σε πλαγιές, δέντρα και πολύ πράσινο. Στην νέα του ζωή, όπου πλέον είναι καλλιεργητής, τίποτα δεν θυμίζει τις ιχθυοκαλλιέργειες.

«Είναι τρελά αυτά τα οποία γίνονται στις βιομηχανίες τροφίμων» λέει και περιγράφει ένα από τα ζητήματα που του έχουν κάνει μεγαλύτερη εντύπωση, «ένα ψάρι κανονικά δεν θα έτρωγε σόγια ή κοτόπουλο, είναι τρελό ότι δίνουμε τέτοια τροφή στα ψάρια».

Και αυτό δεν είναι το μόνο που βρίσκει παράλογο, «και μόνο το να σκεφτείς ότι για να παραχθεί ένα κιλό ψαριού ιχθυοκαλλιέργειας χρειάζεται να του δώσεις τροφή που περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο κιλά άγριο ψάρι, είναι μια τρέλα. Γιατί δεν τρως άγριο ψάρι εξαρχής;» αναρωτιέται ο ίδιος.

Για πάρα πολλά χρόνια η βιομηχανία των ιχθυοκαλλιεργειών παρουσιάζεται ως βιώσιμος κλάδος, παρά τις πολλαπλές οικολογικές καταστροφές που δημιουργούν οι εγκαταστάσεις στα τοπικά οικοσυστήματα.

Πέρα από αυτές όμως, υπάρχει ακόμα μια πτυχή που θέτει υπό αμφισβήτηση την βιωσιμότητα του κλάδου: η τροφή των ψαριών.

ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΜΕ ΣΟΓΙΑ;

Οι τροφές με τις οποίες ταΐζονται τα ψάρια ιχθυοτροφείου μοιάζουν σχηματικά με πέλλετ (σαν τις τροφές που δίνουμε στα κατοικίδια). Είναι ένα μείγμα που διαφοροποιείται αναλόγως με την «συνταγή» που παραγγέλνει η κάθε εταιρία για τα είδη που εκτρέφει. Τα βασικά συστατικά όμως είναι κοινά: πρωτεΐνες, βιταμίνες και άλλα στοιχεία που βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα του ψαριού.

Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 2000 οι βασικές πηγές πρωτεϊνών στις ιχθυοτροφές ήταν τα ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια- αλεύρι ή λάδι δηλαδή που προέρχεται από το άλεσμα μικρών ψαριών ή υπολείμματα φιλεταρίσματος ψαριών. Όμως, κάποια στιγμή o κλάδος συνειδητοποίησε ότι οι φυσικοί πόροι, δηλαδή τα άγρια ψάρια από τα οποία γίνονται τα ιχθυάλευρα και τα ιχθυέλαια, είναι πεπερασμένοι και οι τιμές στις πρώτες ύλες εκτοξεύτηκαν.

«Ένας τόνος ιχθυέλαιο ή ιχθυάλευρου που χρησιμοποιούσες μέχρι τις αρχές του 2000 κόστιζε 400 ευρώ, σήμερα κοστίζει μέχρι και 3.000» λέει ο Ιωάννης Καραπαναγιωτίδης καθηγητής στο τμήμα Γεωπονίας, Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με γνωστικό αντικείμενο την διατροφή των ψαριών.

Ο κλάδος λοιπόν έπρεπε να αναζητήσει οικονομικότερες και κατάλληλες εναλλακτικές και τις βρήκε. Πλέον χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό τα πτηνάλευρα, πτεράλευρα και η σόγια. Σε κάθε περίπτωση, όλες αυτές οι εναλλακτικές, είναι ασφαλείς τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τα ψάρια, όμως έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, ω-3 λιπαρά οξέα και βιταμίνες για τα ψάρια, σε σύγκριση με τα προϊόντα που λαμβάνονται από ολόκληρα ψάρια.

«Εδώ και δεκαετίες ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας μειώνει διαρκώς τα επίπεδα συμμετοχής των ιχθυαλεύρων και ιχθυελαίων που προέρχονται από άγρια ψάρια χρησιμοποιώντας εναλλακτικές πρώτες ύλες στις ιχθυοτροφές» προσθέτει ο Καραπαναγιωτίδης . «Σήμερα η ελληνική ιχθυοκαλλιέργεια χρησιμοποιεί αποκλειστικά ιχθυάλευρα και ιχθυέλαια από αποθέματα που δεν υπεραλιεύονται, η προέλευση-παραγωγή των οποίων πιστοποιείται μέσω διεθνώς αναγνωρισμένων οργανισμών και διαδικασιών. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται άλευρα και έλαια που προέρχονται από τη φιλετοποίηση αλιευμένων και εκτρεφόμενων ψαριών, συνεισφέροντας έτσι στην ανακύκλωση θρεπτικών, τη μείωση των στερεών αποβλήτων και τη καλύτερη αξιοποίηση των φυσικών πόρων του πλανήτη».

ΠΟΣΑ ΑΓΡΙΑ ΨΑΡΙΑ ΤΑΪΖΟΥΝ ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΙΧΘΥΟΤΡΟΦΕΙΟΥ;

Το ερώτημα του πόσα άγρια ψάρια αλιεύονται για να ταϊστούν τα ψάρια ιχθυοτροφείου, το επονομαζόμενο στη διεθνή βιβλιογραφία «Fish in- Fish out ratio», είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει και διχάσει έντονα τόσο την βιομηχανία όσο και την επιστημονική κοινότητα καθώς είναι εξαιρετικά περίπλοκο να υπολογιστεί και συχνά οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιεί ο κάθε επιστήμονας αμφισβητούνται.

Απευθυνθήκαμε σε μεγάλες εταιρίες που παράγουν στην Ελλάδα ιχθυοτροφές για να μάθουμε περισσότερα για τον τρόπο που λειτουργούν, αλλά μέχρι την στιγμή που γράφουμε αυτό το κείμενο δεν μας απάντησαν.

Ρωτήσαμε και την Ελληνική Οργάνωση Παραγωγών Υδατοκαλλιέργειας (ΕΛΟΠΥ) αν έχει κάποια εικόνα το Fish In – Fish Out ratio στις ελληνικές υδατοκαλλιέργειες, αλλά ούτε εκείνη μας έχει απαντήσει μέχρι στιγμής.

Ώρα... μπαζώματος (και) για τις περιοχές Νatura

Ωρα... μπαζώματος για τις περιοχές Νatura

Άρης Χατζηγεωργίου

 

Η κυβέρνηση με την κατάθεση σε διαβούλευση του νέου νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ, που προβλέπει πολεοδόμηση σε περιοχές αυξημένης προστασίας, παραδέχεται το αδιέξοδό της καθώς έρχονται σε σύγκρουση οι πολιτικές που ευαγγελίζεται εδώ και επτά χρόνια για την ενίσχυση επενδύσεων στα ακίνητα παράλληλα με την περιβαλλοντική ανάπτυξη

Πέρασαν 7 χρόνια με την κυβέρνηση να διατυμπανίζει ότι με την πολεοδομική της πολιτική βοηθάει τις επενδύσεις στα ακίνητα και, ταυτόχρονα, με την περιβαλλοντική ενισχύει την «πράσινη ανάπτυξη». Τελικά απεδείχθη ότι οι πολιτικές της συγκρούστηκαν μετωπικά και ήρθε η ώρα του... μπαζώματος στις περιοχές «Natura 2000».

Με την απόφασή του να καταθέσει σε διαβούλευση νομοσχέδιο που προβλέπει πολεοδόμηση σε περιοχές αυξημένης προστασίας, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) παραδέχεται ουσιαστικά το αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί, καθώς:

● Από το 2020, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι όλα τα μεγάλα πολεοδομικά προβλήματα της χώρας, όπως η εκτός σχεδίου δόμηση και τα αυθαίρετα, θα λυθούν με τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) και τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ).

Οι μελέτες αυτές εκπονούνται με χρηματοδότηση περίπου μισού δισεκατομμυρίου ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και χρονοδιάγραμμα που στενεύει ασφυκτικά.

Καταδίκες

● Από πολύ παλιότερα εκκρεμούν επίσης οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες (ΕΠΜ) για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000. Οι μελέτες αυτές έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί από το έτος 2021, ενώ η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για ελλιπή προστασία των περιοχών Natura και βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες καταδίκες και πρόστιμα.

● Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι 23 ΕΠΜ που θα έπρεπε να καθορίσουν αναλυτικά το καθεστώς προστασίας σε 450 περιοχές έρχονται ευθέως αντιμέτωπες τόσο με τα επενδυτικά σχέδια στο real estate και τις οικιστικές ανάγκες που δημιουργεί η ανάγκη επέκτασης των μικρότερων πόλεων στην περιφέρεια της χώρας όσο και με την ανάπτυξη δημόσιων υποδομών και δικτύων.

● Οι κανόνες που θεσπίστηκαν την εποχή που ανέλαβε ο Κυρ. Μητσοτάκης το 2019, προβάλλοντας το πλέον «πράσινο» προφίλ του (μέχρι που ανακοίνωσε το πρόωρο σβήσιμο των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ), απεδείχθη ότι δημιούργησαν εμπόδια για την ολοκλήρωση των ΕΠΜ που εκκρεμούν.

● Φτάσαμε, έτσι, στο έτος 2026, με το υπουργείο Περιβάλλοντος να καταθέτει σε διαβούλευση νομοσχέδιο που «χαλαρώνει» την προστασία, κρύβοντας μέσα του την πολεοδόμηση των περιοχών αυξημένης προστασίας, και την επόμενη μέρα, δηλαδή χθες, να εκδίδει non-paper προσπαθώντας να δικαιολογήσει αυτή τη ρύθμιση.

«Εξορθολογισμός»

● Οπως γράφαμε και στο χθεσινό ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» (σ.σ. παρατίθεται ολόκληρο παρακάτω), η διάταξη αυτή στο άρθρο 98 του νομοσχεδίου έχει τίτλο «Εξορθολογισμός επιτρεπόμενων χρήσεων σε προστατευόμενες περιοχές» και τροποποιεί το άρθρο 19 του νόμου 1650 που ψηφίστηκε το 1986 και έβαζε τους πρώτους κανόνες για τις περιοχές προστασίας.

● Συγκεκριμένα, ανοίγει «παράθυρο» πολεοδόμησης σε μία από τις τέσσερις ζώνες προστασίας που έχουν θεσμοθετηθεί στις περιοχές Natura. Πρόκειται για τις Ζώνες Βιώσιμης Διαχείρισης Φυσικών Πόρων, όπου πλέον θεσπίζεται να συνυπάρχουν ανθρωπογενείς δραστηριότητες και να επιτρέπεται ο καθορισμός περιοχής προς πολεοδόμηση. Η πολεοδόμηση θα μπορεί να καταλαμβάνει έως και το 20% της προστατευόμενης περιοχής αφού προηγηθεί τεκμηρίωση της αναγκαιότητας επέκτασης του σχεδίου πόλης που βρίσκεται στα όρια της περιοχής Natura.

Αντιδράσεις

Εργαζόμενοι κατά Άδωνι Γεωργιάδη για το νοσοκομείο Νίκαιας: «Λέει ψέματα, έχουμε μειωθεί κατά 120 άτομα σε 4 χρόνια» (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Από την επίσκεψη του υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο Νίκαιας. | (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Εργαζόμενοι κατά Γεωργιάδη για το νοσοκομείο Νίκαιας: «Λέει ψέματα, έχουμε μειωθεί κατά 120 άτομα σε 4 χρόνια»

Ντάνι Βέργου

 

«Στην προχθεσινή εφημερία στο σύγχρονο νοσοκομείο δεν δούλευε το ηλεκτρονικό σύστημα παραγγελίας εξετάσεων δημιουργώντας τεράστιες καθυστερήσεις, η αναμονή για εξέταση φτάνει τις 6 ώρες, οι νοσηλευτές δουλεύουν 16 ώρες σε ένα 24ωρο, με 40 και 50 χρωστούμενα ρεπό» • Το βίντεο του υπουργού Υγείας και η απάντηση της προέδρου του σωματείου εργαζομένων του γενικού νοσοκομείου

Το άσπρο - μαύρο επιχειρεί να κάνει ακόμα μία φορά η κυβέρνηση στο θέμα της Υγείας. Μετά το σόου του υπουργού Υγείας στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας όπου πήγε να εγκαινιάσει το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών συνοδεία δύο διμοιριών ΜΑΤ, αρνήθηκε να συναντήσει τους εργαζόμενους γιατρούς και νοσηλευτές που ήθελαν να του εκφράσουν τα παράπονα και την αγωνία τους για την υποστελέχωση και τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας κι έφυγε σαν τον κλέφτη κατηγορώντας τους... κομμουνιστές,  επιστρέφει με πλάνα από την «γαλάζια» μονταζιέρα. 

Κόστισε στην κυβέρνηση η πρόσφατη μαζική κινητοποίηση με 300 εργαζόμενους στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας. «Χάλασαν» την κυβερνητική φιέστα περί δήθεν «αναβάθμισης του νοσοκομείου» επειδή αποκάλυψαν τις δραματικές συνέπειες της πολιτικής υποβάθμισης και εμπορευματοποίησης των δημόσιων μονάδων Υγείας. 

Από τότε ο υπουργός Υγείας επιχειρεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να παρουσιάσει μία άλλη εικόνα. Στην κατεύθυνση αυτή ανέβασε βίντεο μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Το Ιράν και η Γάζα είναι μόνο η αρχή - Του Chris Hedges*

Γάζα

Το Ιράν και η Γάζα είναι μόνο η αρχή

Του Chris Hedges*

Αναδημοσιεύουμε την ομιλία του δημοσιογράφου και συγγραφέα Chris Hedges στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Ο Hedges μιλά για την κανονικοποίηση του κακού που ξεκίνησε με τη γενοκτονία στη Γάζα και συνεχίζεται σήμερα με την ισοπέδωση του Λιβάνου και τον πόλεμο στο Ιράν. Ισχυρίζεται ότι η γενοκτονία δεν είναι πλέον μια ανωμαλία, αλλά βρίσκεται πια κωδικοποιημένη στο DNA του καπιταλισμού, αρκεί φυσικά να αφορά τους κατώτερους λαούς. Αυτή η κανονικοποίηση της γενοκτονίας, η εξοικείωση με τη βαρβαρότητα, η αποδοχή μέσα στις δυτικές κοινωνίας και στα πολιτικά τους συστήματα ότι είναι δυνατόν να εξοντώνονται ολόκληροι λαοί, είναι κομβικής σημασίας αν θέλουμε να κατανοήσουμε την ένταση της επιθετικότητας των ΗΠΑ και Ισραήλ.

Η γενοκτονία στη Γάζα είναι η αρχή. Καλώς ήρθατε στη νέα παγκόσμια τάξη. Στην εποχή της τεχνολογικά προηγμένης βαρβαρότητας. Δεν υπάρχουν κανόνες για τους ισχυρούς, μόνο για τους αδύναμους. Αν αντιταχθείς στους ισχυρούς, αν αρνηθείς να υποκύψεις στις ιδιότροπες απαιτήσεις τους, θα πέσουν στο κεφάλι σου πύραυλοι και βόμβες. Παρακολουθούμε αυτή την τρέλα καθημερινά με τον πόλεμο κατά του Ιράν, τον βομβαρδισμό του νότιου Λιβάνου και τα δεινά στη Γάζα.

Διεθνείς οργανισμοί όπως τα Ηνωμένα Έθνη έχουν απονεκρωθεί, έχουν μετατραπεί σε άχρηστα παραρτήματα μιας άλλης εποχής. Η ιερότητα των ατομικών δικαιωμάτων, των ανοιχτών συνόρων και του διεθνούς δικαίου, έχει εξαφανιστεί. Οι πιο ψυχοπαθείς ηγέτες της ανθρώπινης ιστορίας, εκείνοι που μετέτρεψαν ολόκληρες πόλεις σε στάχτη, οδήγησαν αιχμαλώτους πληθυσμούς σε χώρους εκτέλεσης και γέμισαν τις περιοχές που κατέλαβαν με μαζικούς τάφους και πτώματα, έχουν επιστρέψει εκδικητικά, δημιουργώντας ένα τεράστιο ηθικό χάσμα.

Ο νόμος, παρά τις λίγες γενναίες προσπάθειες μιας χούφτας δικαστών — οι οποίοι σύντομα θα εκκαθαριστούν — τόσο στο εσωτερικό όσο και σε διεθνείς οργανισμούς όπως το Διεθνές Δικαστήριο, παραβιάζεται με περιφρόνηση. Βαρβαρότητα στο εξωτερικό. Βαρβαρότητα και στο εσωτερικό.

Η Λούσι Γουίλιαμσον του BBC αναφέρει ότι το Ισραήλ καταστρέφει τον νότιο Λίβανο «χρησιμοποιώντας τη Γάζα ως πρότυπο – ένα σχέδιο καταστροφής που χρησιμοποιείται και πάλι ως δρόμος προς την ειρήνη».

Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν ήδη εκτοπιστεί στο Λίβανο — το ένα πέμπτο του συνολικού πληθυσμού μιας χώρας που φιλοξενεί ήδη τον υψηλότερο αριθμό προσφύγων ανά κάτοικο στον κόσμο — σε λίγες μόνο εβδομάδες. Προσθέστε σε αυτό τα 2 εκατομμύρια εκτοπισμένων στη Γάζα και τα 3 εκατομμύρια εκτοπισμένων στο Ιράν. 6 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μείνει άστεγοι.

Εδώ και τέσσερις δεκαετίες, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου ασκεί πιέσεις στις ΗΠΑ να κηρύξουν πόλεμο στο Ιράν. Προηγούμενες κυβερνήσεις, Ρεπουμπλικανικές και Δημοκρατικές, αρνήθηκαν, σε μεγάλο βαθμό λόγω της σφοδρής αντίθεσης εντός του Πενταγώνου, το οποίο δεν θεωρούσε το Ιράν ως υπαρξιακή απειλή και δεν προέβλεπε θετικό αποτέλεσμα για τις ΗΠΑ ή τους περιφερειακούς συμμάχους τους.

Όμως ο Ντόναλντ Τραμπ, ενθαρρυμένος από την ανίκανη διαπραγματευτική ομάδα του, που αποτελείτο από τον γαμπρό του Τζάρετ Κούσνερ και τον συνεταίρο του στον τομέα των ακινήτων και σύντροφο στο γκολφ Στιβ Γουίτκοφ -και οι δύο ένθερμοι σιωνιστές- κατάπιε το δόλωμα του Ισραήλ. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της Βρετανίας, Τζόναθαν Πάουελ, ο οποίος παρέστη στις τελικές συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, χαρακτήρισε τον Κούσνερ και τον Γουίτκοφ ως «ιδιοκτησιακά στοιχεία του Ισραήλ».

Ο Τζόζεφ Κεντ, ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του ως διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας για να διαμαρτυρηθεί για τον πόλεμο, έγραψε στην επιστολή παραίτησής του ότι «το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για τη χώρα μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του».

Η δημόσια αιτιολόγηση για τον πόλεμο κατά του Ιράν, από την έναρξή του στις 28 Φεβρουαρίου, πήρε πολλές μορφές. Είναι για να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν; Είναι για να ματαιωθεί το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν; Είναι επειδή οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν προληπτικές επιθέσεις εναντίον του Ιράν, όπως είπε ο Marco Rubio, για να διασφαλίσουν τα αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία, αφού το Ισραήλ είχε αποφασίσει να χτυπήσει; Είναι επειδή η ιρανική κυβέρνηση προέβη σε θανατηφόρα καταστολή, σκοτώνοντας εκατοντάδες αντικυβερνητικούς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων στους δρόμους; Είναι αλλαγή καθεστώτος; Είναι μια προσπάθεια να τερματιστεί η λεγόμενη κρατικά χρηματοδοτούμενη τρομοκρατία του Ιράν; Ή μήπως αυτά είναι προσχήματα για κάτι άλλο;

Σίγουρα, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ επιδιώκουν αλλαγή καθεστώτος. Αλλά εδώ φαίνεται ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ διαφωνούν. Το Ισραήλ επίσης επιδιώκει, όπως στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβύη και στον Λίβανο, τη φυσική αποσύνθεση του Ιράν, τη διάσπαση της χώρας σε αντιμαχόμενες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, τη μετατροπή του Ιράν σε ένα αποτυχημένο κράτος, έναν παρία.

Συλλήψεις ξένων πολιτών στο Ντουμπάι (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) επειδή φωτογράφιζαν επιθέσεις [ΕΙΚΟΝΕΣ]

 

Συλλήψεις ξένων πολιτών στο Ντουμπάϊ (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) επειδή φωτογράφιζαν επιθέσεις

Εκατοντάδες συλλήψεις ξένων πολιτών, τουρίστες, φοιτητές, εκπαιδευτικοί ή κάτοικοι, πραγματοποιήθηκαν στο Ντουμπάϊ στα HΑΕ με την κατηγορία ότι φωτογράφιζαν ή τραβούσαν βίντεο με επιθέσεις πυραύλων από το Ιράν. Οι συλλήψεις μπορεί να είναι πολύ περισσότερες και έχουν μια σημασία και εδώ στην Ελλάδα εξαιτίας του θεσμικού πλαισίου. Τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα εντάσσουν τις συλλήψεις στο πλαίσιο καταπολέμησης του κυβερνοεγκλήματος! Πρόκειται για τη συζήτηση που άνοιξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τοποθετώντας τα ΜΜΕ στην καρδιά της πολιτικής αυτής. 

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο της Radha Stirling στην ιστοσελίδα της οργάνωσης δικαιωμάτων detainedindubai.org η οποία χειρίζεται μερικές από τις δεκάδες συλλήψεις Βρετανών στο Ντουμπάϊ και περιγράφει την εκταταμμένη επιχείρηση καταστολής για πολίτες και ΜΜΕ με την παράλληλη χρήση διαφόρων ινφλουένσερς με στόχο να περάσουν το αφήγημα του ασφαλούς τουριστικού προϊόντος.

Μαζικές συλλήψεις για κυβερνοέγκλημα στα ΗΑΕ και απεγνωσμένος αγώνας για τη διαχείριση της φήμης του Ντουμπάι

Από την έναρξη του πολέμου με το Ιράν στον Κόλπο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εφαρμόσει μια εκτεταμένη εκστρατεία καταστολής του κυβερνοεγκλήματος που στοχεύει άτομα που βιντεοσκόπησαν, κοινοποίησαν ή συζήτησαν γεγονότα που συνδέονται με δραστηριότητα πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Αυτό που ξεκίνησε ως δημόσια προειδοποίηση κλιμακώθηκε γρήγορα σε εκτεταμένες συλλήψεις, κρατήσεις και διώξεις κατοίκων, τουριστών, εργαζομένων και φοιτητών πολλών εθνικοτήτων.

Έχουμε λάβει αναφορές για περισσότερα από 100 άτομα που βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό κράτηση. Αστυνομικές πηγές έχουν επιβεβαιώσει επιπλέον κρούσματα, τα οποία επιβεβαιώνονται από πολλαπλές ανεξάρτητες μαρτυρίες. Ενώ ο ακριβής αριθμός παραμένει ασαφής, ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανό να ανέρχεται σε αρκετές εκατοντάδες.

Πιο ανησυχητική είναι η αυξανόμενη ταξινόμηση αυτών των υποθέσεων βάσει των πλαισίων εθνικής ασφάλειας , η οποία εκθέτει τα άτομα σε αυστηρές ποινές, παρατεταμένη κράτηση και σημαντικά μειωμένη πρόσβαση σε δίκαιη δίκη.

Πρότυπο Επιβολής

Σε δεκάδες περιπτώσεις που εξετάστηκαν, έχει αναδειχθεί ένα συνεπές μοτίβο:

• Άτομα κρατούνται απλώς και μόνο επειδή τραβούν φωτογραφίες ή βίντεο, ακόμη και όταν το υλικό δεν έχει κοινοποιηθεί ή δημοσιευτεί.

• Τα προσωπικά μηνύματα σε συγγενείς και φίλους πυροδοτούν συλλήψεις.

• Η προώθηση ή η αλληλεπίδραση με περιεχόμενο μπορεί να οδηγήσει σε κράτηση, ακόμη και σε περιπτώσεις που το άτομο δεν το δημιούργησε.

• Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απλή λήψη μιας εικόνας και η μη διαγραφή της έχει οδηγήσει σε σύλληψη.

• Υποθέσεις κυβερνοεγκλήματος παραπέμπονται στις αρχές εθνικής ασφάλειας στο Άμπου Ντάμπι.

• Πολλά άτομα δεν γνώριζαν ότι οι πράξεις τους απαγορεύονταν, με πολυάριθμες περιπτώσεις να σχετίζονται με περιστατικά που συνέβησαν πριν από την έκδοση εκτεταμένων προειδοποιήσεων.

• Η επιβολή φαίνεται ασυνεπής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αυθαίρετη, με παρόμοια συμπεριφορά να οδηγεί σε διαφορετικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η αστυνομία πλησιάζει άτομα σε δημόσιους χώρους και ζητά πρόσβαση στα τηλέφωνά τους, ενώ πραγματοποιεί συλλήψεις όπου εντοπίζονται σχετικές εικόνες ή βίντεο.

• Μετά από περιστατικά όπως επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραυλική δραστηριότητα, εκρήξεις ή πυρκαγιές, οι αρχές φέρονται να εντοπίζουν άτομα που βρίσκονται στην περιοχή, να καταρτίζουν λίστες και να τα προσεγγίζουν ημέρες αργότερα για ανάκριση και επιθεώρηση συσκευών, σε ορισμένες περιπτώσεις έως και εννέα ημέρες μετά το συμβάν.

Μελέτες Περιπτώσεων: Συνήθεις Ενέργειες, Σοβαρές Συνέπειες

• Ένας Βρετανός άνδρας περίπου 60 ετών κατηγορήθηκε μαζί με 20 άλλους βάσει της νομοθεσίας περί κυβερνοεγκλήματος σε σχέση με βίντεο που σχετίζονται με πυραύλους, καταδεικνύοντας ότι οι τουρίστες επηρεάζονται άμεσα.

Από μία τσέπη βγαίνει “fuel pass”, στην άλλη μπαίνει φόρος

Από μία τσέπη βγαίνει “fuel pass”, στην άλλη μπαίνει φόρος

Της Ιωάννας Αναστασίου

“Ευτυχώς δεν είμαι ο Σάντσεθ”, είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο “καλύτερος μαθητής” του πολέμου στην Ελλάδα, σύμφωνα με το The Economist, έχει το δικό του τρόπο για την αντιμετώπιση της ενεργειακής καταιγίδας. Ο Πέδρο Σάντσεθ της Ισπανίας, η Τζόρτζια Μελόνι της Ιταλίας μάλλον είναι “αφελείς”. Μείωσαν απευθείας τους φόρους στα καύσιμα. Ο Μητσοτάκης που θεωρεί το κρατικό χρήμα λες και είναι δικό του και πουθενά δεν δίνει λογαριασμό, έκανε τον ταχυδαχτυλουργό.

Έβγαλε από τη μια τσέπη του το “fuel Pass”, 40 ολόκληρα ευρώ για ένα 2μηνο σε χρήμα, 50 ευρώ σε ψηφιακή κάρτα. Και αμέσως θα βάλει στην άλλη τσέπη του, τους φόρους που φθάνουν το 59% στα καύσιμα. Ευφυές; Έτσι κερδίζει τα εκατομμύρια για το επόμενο pass, δώρο στην εκλογική του πελατεία. Ακόμη πιο ευφυές είναι ότι έβαλε πλαφόν στην τιμή της βενζίνης. Όχι όμως στο ποσοστό κέρδους των διυλιστηρίων, ούτε στους φόρους, που καλύπτουν σχεδόν το 91% της τιμής καυσίμων. Το πλαφόν μπήκε στο κέρδος του βενζινάδικου, δηλαδή στο 8,55% των κερδών τους. Για να μη γκρινιάζουν, όταν απείλησαν με απεργία διαρκείας, έβγαλε από το “μικρό πορτοφολάκι” που λέει και το ανέκδοτο, ένα διαφορετικό pass. 3.000 ολόκληρα ευρώ θα δώσει στους βενζινάδες για τον “εκσυγχρονισμό” στις αντλίες καυσίμων. 

Να χαλάσει την … καρδιά των Τραπεζιτών

Με αυτή την πολιτική των επιδομάτων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαβεβαιώνει μέσω του Κυριάκου Πιερρακάκη τους Τραπεζίτες ότι δεν πρόκειται να πάρει μέτρα φορολόγησης των υπερκερδών τους, όπως συζητά επίσης η Ισπανία και η Ιταλία, ακόμη και η Γερμανία. Και φυσικά κάνει το χατίρι στους μεγάλους της ενέργειας να βάλουν στις δικές τους τσέπες τα κέρδη από την αλματώδη αύξηση των καυσίμων.

Να σημειωθεί ότι, με την καθαρή κερδοφορία των Τραπεζών (από το 

ξεζούμισμα των πολιτών) κοντά στα 5 δισ. ευρώ, οι προτάσεις για έκτακτη 

φορολόγησή τους επανήλθαν στον πολιτικό διάλογο. Σε αυτές πρωτοστατούν 

τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία πιέζουν για την επιβολή της. 

Ωστόσο, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κ. Πιερρακάκης 

φαίνεται πως ξεκαθάρισε τα πράγματα στη συνάντηση που είχε την περασμένη 

εβδομάδα με τους CEO των πέντε μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών. Δεν 

υπάρχει σκέψη για έκτακτο φόρο, προς το παρόν.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, χαζές είναι οι εταιρείες παροχής ενέργειας; Τα τιμολόγια ρεύματος αυξήθηκαν πολύ πριν φθάσει η αύξηση λόγω πολέμου στις αποθήκες τους, συμπαρασύροντας αμέσως και το κόστος στις μεταφορές αλλά και τα ράφια σούπερ μάρκετ. Επιπλέον βλέποντας αυτά που κάνει η κυβέρνηση, θέλουν να καταργήσουν και τα σταθερά τιμολόγια! Η πρώτη καταγγελία για δύο από τις εταιρείες παρόχους ενέργειας που έχουν πίσω τους ιδιοκτησίες διυλιστηρίων και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, έχει ήδη κατατεθεί. Η κατηγορία των “μπλε τιμολογίων” σταθερής τιμής ρεύματος, που οι πάροχοι είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν για τους καταναλωτές, σύμφωνα με το νόμο 4986/2022 και τις τροποποιήσεις του νόμου 5037/2023, έχει εξαφανιστεί από το μενού της ρυθμιστικής αρχής. 

“Κάντε ό,τι θέλετε”, η απάντηση της Κομισιόν

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει το ελεύθερο και από την Κομισιόν να διαχειριστεί την αλματώδη αύξηση στο κόστος ενέργειας, ως άμεση συνέπεια του πολέμου στο Ιράν. Η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν κατέληξε σε κάποια απόφαση στήριξης των οικονομιών, παρά τα παχιά λόγια της προέδρου του Ούρσουλα φον Λάϊντεν. Οι ηγέτες συμφώνησαν ότι θα υποστηρίξουν μόνο τα “εθνικά μέτρα έκτακτης ανάγκης για την ενέργεια”. 

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ / «…Επιδόματα αντί για δουλειές. Ρουσφέτια αντί για αξιοκρατία. Χειραγώγηση των θεσμών αντί για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια…»: Όταν ο Μητσοτάκης το 2018… προέβλεπε το μέλλον και όταν ο Τσιάρας δήλωνε «σοκαρισμένος» (στην «Ομάδα Αλήθειας» της Ν.Δ.)

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Ρουσφέτια αντί για αξιοκρατία – Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια»!

«…Επιδόματα αντί για δουλειές. Ρουσφέτια αντί για αξιοκρατία. Χειραγώγηση των θεσμών αντί για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια…»!

Η δήλωση ανήκει στον Κυριάκο Μητσοτάκη και είναι από το μακρινό 2018. Θα μπορούσε να περιγράφει την πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση του. Ίσως ως «νέος Μωυσής να… προέβλεπε το μέλλον. 

 

*** 

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Όταν ο Τσιάρας δήλωνε «σοκαρισμένος» (στην «Ομάδα Αλήθειας»)

«Οι συνομιλίες είναι σοκαριστικές. Δεν θα κρυφτώ πίσω απ’ το δάκτυλο μου, αυτές ανάγουν τη δική μας ζωή σε μια άλλη εποχή και αυτό θα μας κάνει να συμφωνήσουμε ότι το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει διατρέξει σε ένα κομμάτι της κοινωνίας με συμπεριφορές, δεν ονειρευόμαστε κάτι τέτοιο».

Αυτά δήλωνε ο Κώστας Τσιάρας (και μάλιστα στην «Ομάδα Αλήθειας» της ΝΔ) σχετικά με τις συνομιλίες «Φραπέδων» και «Χασάπηδων». 

Φανταζόμαστε θα είναι το ίδιο «σοκαρισμένος»  και αφού παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης της κυβέρνησης Μητσοτάκης, με αφορμή τις νέες δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

 ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:  

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: 27 βουλευτές και στελέχη της ΝΔ στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας