Κώστας Γκιώνης

Ο Pietro D’ Ambrosio γεννιέται στις 17 Οκτώβρη του 1915 στη πόλη Mottola της επαρχίας Τάραντας, στη Νότια Ιταλία.

Το 1928, ο πατέρας του, Τομάσο, και η μητέρα του, Άννα, ελληνικής καταγωγής, παίρνουν τα τέσσερα παιδιά τους Πιέτρο (Πιερίνο), Ιντα, Τζοβάνα και Αντζελο και μετοικούν στη Λέρο. Ο πατέρας του δουλεύει ως εργολάβος οικοδομών. Πολλά από τα κτίρια ιταλικού ρυθμού που υπάρχουν στη Λέρο, στη Ρόδο και στα άλλα Δωδεκάνησα είναι δουλειές δικές του.

Ο νεαρός Πιέτρο τελειώνει τη Σχολή Μηχανικών της Λέρου.

Με την έναρξη του πολέμου οι Ιταλοί του κάνουν πολιτική επιστράτευση, στην αρχή για οκτώ μήνες ως μηχανικό σε ένα υποβρύχιο και κατά τα μέσα του 1941 τον στέλνουν ως αποθηκάριο στη Σύρο αλλά και αργότερα στο μηχανικό, σε συνεργείο αυτοκινήτων. Εκεί στη Σύρο γνωρίζει και ερωτεύεται τη Γαρυφαλλιά Καραμπουρνιώτη, με καταγωγή από το Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Τον επόμενο χρόνο, μέσα του 1942, γεννιέται το πρώτο τους παιδί, η Άννα.

Η Σύρος σπαράσσεται από τον λιμό, ο Δήμος Σύρου μιλάει για 8.000 νεκρούς, ουδέτεροι αναλυτές λένε για 4.000 νεκρούς. Όποιος και από τους δύο να είναι ο ακριβής αριθμός των νεκρών σε ένα σύνολο 20.000 κατοίκων, το νούμερο ακούγεται τρομακτικό!

Ο Πιέτρο προερχόταν από μια οικογένεια που ήταν αντιφασίστες, όπως κι ίδιος. Στη Σύρο, ανάμεσα στα ιταλικά στρατεύματα κατοχής υπήρξαν αρκετοί αντιφασίστες, γεγονός που βοήθησε τον Ντ’ Αμπρόσιο να αναπτύξει την αντιστασιακή του δράση. Ο καθολικός επίσκοπος Βουτσίνος ήταν ένας απ’ αυτούς που συνεργάστηκε ο Ντ’ Αμπρόσιο. Του έδινε πληροφορίες για τις κινήσεις των σκαφών που περνούσαν ή έφευγαν από το λιμάνι της Σύρου, πληροφορίες που έπαιρνε από τον τότε Ιταλό ναυτικό διοικητή Mario Napoli, δηλωμένο αντιφασίστα, τις οποίες ο επίσκοπος τις έστελνε μέσω ενός παράνομου ασυρμάτου στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής.