10 Σεπτεμβρίου 2026

Γερμανία: Οι Χιτλερικοί κέρδισαν εκλογές με χορηγό την Ευρωπαϊκή δεξιά και τον Τραμπ

AfD
Martin Meissner Source AP

Οι Χιτλερικοί κέρδισαν εκλογές στην Γερμανία με χορηγό την Ευρωπαϊκή δεξιά και τον Τραμπ

100 σχεδόν χρόνια από την Δημοκρατία της Βαϊμάρης, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Με χαρακτηριστικά τραγωδίας. Το παράδειγμα του AfD.

 

Το AfD υπήρξε ένα περιθωριακό κόμμα στης ακροδεξιάς. Για χρόνια, μια γραφική απόπειρα συνέχισης του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος στην Γερμανία. Από την Κυριακή, η «Εναλλακτική για την Γερμανία» με έναν 35χρονο πρώην πωλητή αποσμητικών χώρου στο τιμόνι, φτάνει πιο κοντά στην εξουσία από την κατάρρευση του Ράιχ κι έπειτα.

Ο Ούρλιχ Ζίγκμουντ κατάφερε μέσα από το Tik Tok να χωρέσει τις ναζιστικές ιδέες σε συσκευασία φιλική προς τον ψηφοφόρο.

Πριν από μερικά χρόνια αν έλεγες στην Γερμανία ότι οι συνεχιστές του εθνικοσοσιαλιστικού ιδεώδους θα κέρδιζαν εκλογές στην Γερμανία θα σε περνούσαν για τρελό.

H δεξιά που έδωσε στο πιάτο των φασιστών την δημοκρατία

Το αποτέλεσμα στην Σαξονία δεν οφείλεται μόνο στον Ζίγκμουντ που κατάφερε να κάνει trend το μίσος για τους μετανάστες, την μη αναγνώριση του Ολοκαυτώματος, τα συνθήματα και τους χαιρετισμούς των Ναζί, την ομοφοβική ατζέντα, την λογική της λογοκρισίας και της απέχθειας προς τους θεσμούς και την δημοκρατία.

Η Ευρωπαϊκή ηγεσία και οι χριστιανοδημοκράτες έχουν παραδώσει την δημοκρατία στους φασίστες και στους απογόνους των Ναζί. Η δεξιά σε όλη την Ευρώπη- της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης- υιοθέτησαν τον σκληρό πυρήνα της ακροδεξιάς ατζέντας.

Ρατσισμός, Ισλαμοφοβία, pushbacks και απελάσεις, Ευρώπη Φρούριο έγιναν κεντρική ιδέα της δεξιάς πλειοψηφίας στην Ευρώπη.

Όταν η εξίσωση Ναζισμού- Κομμουνισμού γίνεται επίσημη θέση των Βρυξελλών, όταν τα Ευρωπαϊκά κράτη υποχρεούνται να δαπανούν προϋπολογισμούς ολόκληρους για την πολεμική προετοιμασία απέναντι σε έναν φανταστικό εχθρό σε βάρος του κοινωνικού κράτους, αυξάνοντας τις ανισότητες και την φτώχεια, η ακροδεξιά δεν καραδοκεί απλά.

Πανηγυρίζει και περιμένει την κατάλληλη στιγμή.

Δεν πρόκειται για ένα θεωρητικό συμπέρασμα. Στο Ευρωκοινοβούλιο σε πλείστες περιπτώσεις οι δεξιοί ευρωβουλευτές, ακόμα κι αυτοί που θεωρούν εαυτούς κεντρώους, ψήφισαν χέρι χέρι με τους ακροδεξιούς. Χωρίς προσχήματα.

Δείξε μου τον φίλο σου

«Παίζουν με τις ζωές μας»: Πρώην ερευνητής της OpenAI αποχώρησε και από την Anthropic καταγγέλλοντας πως οι εταιρείες «τζογάρουν με τις ζωές μας» αναπτύσσοντας ανεξέλεγκτα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης (AI)

«Παίζουν με τις ζωές μας»: Πρώην ερευνητής της OpenAI αποχώρησε και από την Anthropic
Φωτ. Shutterstock

«Παίζουν με τις ζωές μας»: Πρώην ερευνητής της OpenAI αποχώρησε και από την Anthropic

«Οι άνθρωποι που δημιουργούν την ΑΙ πιστεύουν ειλικρινά ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας. Δεν πρόκειται για κόλπο μάρκετινγκ».

Ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης (AI), που έφυγε από την OpenAI για να ενταχθεί στην Anthropic – την οποία θεωρούσε πιο συνετή -, αποφάσισε να αποχωρήσει από τον κλάδο, κατηγορώντας και τις δύο αμερικανικές εταιρείες ότι «παίζουν με τη ζωή μας» στον αγώνα τους για την ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης ικανής να βελτιώνεται μόνη της.

Ο Τζέικομπ Κόξον, ένας 27χρονος Βρετανός, εργαζόταν επί τρία χρόνια στην προ-εκπαίδευση (το στάδιο δηλαδή όπου τα μοντέλα A.I. απορροφούν τεράστιες ποσότητες δεδομένων) πρώτα στην OpenAI και στη συνέχεια, φέτος, στον κύριο ανταγωνιστή της, την Anthropic.

«Καμία από τις δύο εταιρείες δεν ενεργεί με υπεύθυνο τρόπο. Κατευθύνονται ολοταχώς προς μια υπερνοημοσύνη ικανή να αυτοβελτιώνεται και παίζουν με τις ζωές μας», έγραψε χθες, Τρίτη, στο Χ.

 

«Οι άνθρωποι που δημιουργούν την ΑΙ πιστεύουν ειλικρινά ότι θα μπορούσε να μας σκοτώσει όλους ως το τέλος της δεκαετίας. Δεν πρόκειται για κόλπο μάρκετινγκ», υπογράμμισε.

 

Ο Έβαν Χάμπιντζερ, στέλεχος της Anthropic αρμόδιος για την ασφάλεια, συμφώνησε με τον Κόξον σχολιάζοντας στο Χ: «Πράγματι, πιστεύουμε ειλικρινά ότι η ΑΙ θα μπορούσε να σκοτώσει όλους τους ανθρώπους», εκτιμώντας ότι ο κίνδυνος αυτός είναι «πάνω από 10%» μέσα στη δεκαετία.

Ο Χάμπιντζερ πρόσθεσε ότι η Anthropic κάνει «ό,τι καλύτερο» μπορεί, αλλά ακόμη «δεν έχει σχέδιο» για το πώς θα διασφαλίσει ότι μια τεχνητή νοημοσύνη που ξεπερνά τις ανθρώπινες δυνατότητες θα συνεχίσει να υπακούει στους δημιουργούς της, αν και εκτίμησε ότι ο κίνδυνος να συμβεί αυτό με τα τρέχοντα μοντέλα AI είναι «μικρός».

 

Η παραίτηση του Κόξον έγινε την ώρα που η Anthropic ετοιμάζεται να εισαχθεί στο χρηματιστήριο και έπειτα από ένα καλοκαίρι στη διάρκεια του οποίου αποκαλύφθηκαν περιστατικά πειρατείας στα οποία ενεπλάκησαν χωρίς άδεια εργαλεία της AI.

Οι δύο εταιρείες δεν έχουν απαντήσει προς το παρόν σε αίτημα του AFP για σχολιασμό.

Οι πρωταθλητές της τεχνητής νοημοσύνης λένε ότι βρίσκονται κοντά στο στάδιο της «αναδρομική αυτοβελτίωσης» — ένα σημείο πέρα από το οποίο ένα μοντέλο θα σχεδιάζει μόνο του τον διάδοχό του, χωρίς να υπόκειται σε ανθρώπινο έλεγχο.

«Ώρα της κρίσης»

Ο παραπλανητικός κουμπαράς του Μητσοτάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με εξαιρετικά υπερφίαλες δηλώσεις υποστήριξε ότι ένας κουμπαράς θα χτίσει το μέλλον των παιδιών.

Ένας κουμπαράς στον οποίο θα βάζουν χρήματα κάθε μήνα οι γονείς ενός παιδιού και στη συνέχεια θα έρχεται το κράτος και θα καταθέτει ισόποσο ποσό.

Αυτή είναι και η πρώτη απόδειξη ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποκλειστικά και σταθερά έναν προσανατολισμό. Επιβραβεύει περισσότερο εκείνους που έχουν περισσότερα. Και λιγότερο εκείνους που έχουν λιγότερα.

Δηλαδή, εάν μια οικογένεια μπορεί να βάζει στην άκρη κάθε μήνα 100 ευρώ για το παιδί της, θα βάζει και το κράτος 100 ευρώ, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις.

Όμως, υπάρχουν εκατομμύρια πολίτες που είναι ταπί στις 20 του μήνα. Έτσι, εάν για παράδειγμα μπορούν να εξοικονομούν για το παιδί τους 20 ευρώ και το κράτος θα βάζει μόνο 20 ευρώ.

Φυσικά κανένα κυβερνητικό σαΐνι δεν σκέφτηκε ότι όταν διαφημίζεις ότι θες να χτίσεις το μέλλον ενός παιδιού, θα πρέπει η προτεραιότητα να είναι η ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων.

Δηλαδή, όσα λιγότερα χρήματα μπορεί να εξοικονομήσει μια οικογένεια τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η συνεισφορά τους κράτους. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για το Μαξίμου.

Το δεύτερο στοιχείο που δείχνει και πάλι τον σαφή και σκληρό προσανατολισμό της κυβέρνησης είναι η αποθέωση των αγορών. Και αυτό γιατί ο κουμπαράς δεν είναι απλή αποταμίευση. Είναι επένδυση στις αγορές.

Τα χρήματα γονέων και Δημοσίου θα τοποθετούνται σε αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές και ομόλογα, με τον γονέα να επιλέγει το επίπεδο κινδύνου.

Το τρίτο στοιχείο είναι ότι το υπουργείο Οικονομικών δεν έδωσε τα φώτα του για το εάν θα  προστατεύεται τουλάχιστον το κεφάλαιο που έχουν βάλει γονείς και κράτος ή αν και αυτό μπορεί να υποστεί ζημιά.

Γιατί αν δεν υπάρχει εγγύηση κεφαλαίου, τότε ο όρος «κουμπαράς» είναι κάπως παραπλανητικός καθώς οικονομικά πρόκειται περισσότερο για κρατικά επιδοτούμενο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο για ανήλικο.

Το τέταρτο σημείο που πρέπει να διευκρινιστεί είναι υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί μια οικογένεια να «σπάσει» τον επενδυτικό λογαριασμό πριν από τη συμπλήρωση των 18 χρόνων.

Η «δομή» του κουμπαρά

 Σύμφωνα με το παράδειγμα που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών ο κουμπαράς θα γεμίζει ως εξής:

Δέκα, τουλάχιστον, λόγοι για να αντιταχθεί η κοινή γνώμη στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» - Γράφει ο Δημήτρης Καλτσώνης*

Πόσο εκτεθειμένους μας αφήνει η «Ασπίδα του Αχιλλέα»

του Δημήτρη Καλτσώνη*

Υπάρχουν δέκα τουλάχιστον λόγοι για να αντιταχθεί η κοινή γνώμη στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», το αντιπυραυλικό σύστημα που αγόρασε η Ελλάδα από το Ισραήλ.

Πρώτον, η στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ εκθέτει ηθικά την Ελλάδα για συνεργασία με ένα κράτος που διαπράττει Γενοκτονία και εθνοκάθαρση, που έχει υπό την κατοχή του έναν άλλο λαό, τον Παλαιστινιακό, που παραβιάζει με βαναυσότητα το διεθνές δίκαιο, που έχει επιτεθεί σε όλα σχεδόν τα γειτονικά του κράτη, που διαθέτει μια βάρβαρη νομοθεσία που επιτρέπει τα βασανιστήρια και τη θανατική ποινή δι’ απαγχονισμού.

Δεύτερον, μας απομονώνει διπλωματικά. Πώς μπορεί η Ελλάδα να επικαλείται από τη μια το διεθνές δίκαιο και από την άλλη να συμπράττει με το κράτος-δολοφόνο και βιαστή του διεθνούς δικαίου; Ποιος στη διεθνή κοινότητα θα πάρει σοβαρά τα επιχειρήματά μας;

Τρίτον, δεν διασφαλίζει αμυντικά την Ελλάδα. Έχει φανεί ότι η πολυδιαφημισμένη σχετική ισραηλινή τεχνολογία δεν υπήρξε τόσο αποτελεσματική ενώπιον των ιρανικών πυραύλων.

Τέταρτον, μας εμπλέκει ακόμη περισσότερο στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν με κίνδυνο να γίνουμε άμεσος στόχος των ιρανικών αντιποίνων.

Πέμπτον, μας εμπλέκει στη γεωπολιτική αντιπαράθεση του Ισραήλ με την Τουρκία. Τα δύο κράτη ανταγωνίζονται σκληρά για τον έλεγχο της Συρίας αλλά και άλλων περιοχών στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Κινδυνεύει η Ελλάδα δηλαδή να μετατραπεί αντικειμενικά σε πιόνι του Ισραήλ. Κάτι ανάλογο είχε γίνει πριν από περίπου 100 χρόνια, όταν η χώρα μας εξωθήθηκε από τις μεγάλες δυνάμεις ενάντια στην Τουρκία και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε με αποτέλεσμα τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Έκτον, η συμμαχία Ελλάδας – Ισραήλ δίνει επιχειρήματα στην Τουρκία να εμφανίζει τη χώρα μας ως επιθετική δύναμη. Σχετίζεται με την τρέχουσα όξυνση της επιθετικής ρητορείας της Τουρκίας.

Έβδομον, δεν μπορεί να υπάρχει εμπιστοσύνη σε ένα κράτος όπως το Ισραήλ. Σε μια κρίσιμη ώρα, ανάλογα με τα συμφέροντά του, μπορεί να μας εγκαταλείψει καθιστώντας ανενεργό το σύστημα.

Όγδοον, η εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ καθιστά ευάλωτη την πατρίδα μας έναντι των μυστικών υπηρεσιών του κράτους αυτού, που θα αρπάξουν την ευκαιρία για να διαβρώσουν τις ένοπλες δυνάμεις και τον κρατικό μας μηχανισμό. Μην ξεχνάμε ότι το Predator είναι ισραηλινής προέλευσης.

Ένατον, υπάρχουν εναλλακτικοί, πιο αποτελεσματικοί τρόποι για τη θωράκιση της άμυνας της χώρας, τους οποίους έχουν υποδείξει οι ειδικοί.

Δέκατον, υπάρχουν εταιρείες, πολυεθνικές αλλά και κάποιες εγχώριες που θα θησαυρίσουν από την «ασπίδα» σε βάρος του βιοτικού επιπέδου και της ασφάλειας του ελληνικού λαού.

* Καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Πρόσφατο βιβλίο του «Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία», εκδόσεις Τόπος

ΠΗΓΗ 

Έρευνα της ισραηλινής εφημερίδας 'Haaretz': Ο Νετανιάχου όχι μόνο γνώριζε για μια μεγάλη επίθεση που ετοίμαζε η Χαμάς αλλά η κυβέρνησή του αρνήθηκε και την απελευθέρωση των ομήρων που πρότεινε η Χαμάς

israele netanyahu Το Ισραήλ όχι μόνο γνώριζε για την 7η Οκτωβρίου, αλλά απέρριψε πρόταση απελευθέρωσης των ομήρων αποκαλύπτει ισραηλινή εφημερίδα.

Haaretz: Το Ισραήλ αρνήθηκε την απελευθέρωση ομήρων που πρότεινε η Χαμάς

Η μεγάλη έρευνα της Haaretz, που δημοσιεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου, σχεδόν δύο μήνες πριν από τις ισραηλινές εκλογές, έρχεται να δώσει υπόσταση σε όσα μέχρι σήμερα κυκλοφορούσαν ως υποψίες. Ο Νετανιάχου είχε λάβει συγκεκριμένες προειδοποιήσεις για μια μεγάλη επίθεση που ετοίμαζε η Χαμάς και τις αγνόησε. Το ρεπορτάζ όμως, αποκαλύπτει και μια ακόμα πληροφορία που δεν έλαβε ανάλογη δημοσιότητα. Παρά την αγωνία της ισραηλινής κοινωνίας για την επιστροφή των ομήρων, η κυβέρνηση Νετανιάχου, αδιαφόρησε από την πρώτη κιόλας στιγμή για την τύχη τους, απέρριψε τις απόπειρες διαμεσολάβησης και έκλεισε τους διαθέσιμους διαύλους επικοινωνίας. Άλλωστε, ό,τι χρειαζόταν το είχε ήδη στα χέρια της.

Σύμφωνα με τη Haaretz, όταν συνεδρίασε το ισραηλινό συμβούλιο ασφαλείας το απόγευμα της 7ης Οκτωβρίου, δεν υπήρχε ακόμη σαφής εικόνα για τον αριθμό των απαχθέντων. Ο επικεφαλής της Σιν Μπετ μιλούσε για 14 στρατιώτες και 28 αμάχους ομήρους, ενώ δεκάδες ακόμη άνθρωποι αγνοούνταν. Στην ίδια συνεδρίαση, ο υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς φέρεται να υποστήριξε ότι οι αιχμάλωτοι δεν μπορούσαν να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα διεξαγόταν η στρατιωτική επιχείρηση, ενώ ο υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκάλαντ είπε: «Έδωσα εντολή στους IDF: Καμία απολύτως διαπραγμάτευση».

Το ίδιο βράδυ στις 7 μ.μ., ο πρωθυπουργός του Κατάρ, Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραχμάν αλ-Θάνι, τηλεφώνησε στον επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα. Ο αλ-Θάνι είχε μόλις μιλήσει με την πολιτική ηγεσία της Χαμάς και, σύμφωνα με τη Haaretz, την είχε απειλήσει ότι, αν δεν απελευθερώνονταν άμεσα οι άμαχοι όμηροι, θα διέτασσε την απέλαση στελεχών της από το Κατάρ. Ο αλ – Θάνι μετέφερε στον επικεφαλής της Μοσάντ ένα σαφές μήνυμα: «Η Χαμάς είναι έτοιμη να απελευθερώσει όλους τους αμάχους τώρα, και εμείς είμαστε έτοιμοι να μεσολαβήσουμε».

Η απάντηση του Ισραηλινού αξιωματούχου ήταν ενδεικτική: «Αν θέλουν να απελευθερώσουν τους αμάχους, ας τους απελευθερώσουν. Δεν είμαστε διατεθειμένοι να μιλήσουμε με τη Χαμάς». Ο αλ-Θάνι έμεινε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, αποσβολωμένος.

Οι όμηροι είχαν ήδη ενταχθεί στην πολεμική λογική. Ανώτερος Ισραηλινός αμυντικός αξιωματούχος παραδέχεται στη Haaretz ότι τουλάχιστον ορισμένες προτάσεις για απελευθέρωση αμάχων έφτασαν στη Μοσάντ, στη Σιν Μπετ και στον πρωθυπουργό. Σύμφωνα με τη δική του διατύπωση: «Το ζήτημα των ομήρων δεν βρισκόταν σοβαρά στην ημερήσια διάταξη σε αυτό το στάδιο» και «κανείς στο στρατιωτικό ή πολιτικό επίπεδο δεν ήταν ανοιχτός να συζητήσει την πρόταση». Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η απελευθέρωση των ομήρων δεν συμπεριλήφθηκε ούτε στους πολεμικούς στόχους που διαμορφώθηκαν το βράδυ της 7ης Οκτωβρίου.

Το επόμενο πρωί, η πρωτοβουλία πέρασε σε άλλον δίαυλο. Ο Ράουχι Μουστάχα, στενός συνεργάτης του Σινουάρ, τηλεφώνησε από τη Γάζα στον Σαμίρ Μασχαράουι, συνεργάτη του Μοχάμεντ Νταχλάν. Ζήτησε βοήθεια για να βρεθεί γρήγορα μεσολαβητής και να αρχίσει διαδικασία κατάπαυσης του πυρός. Ο Νταχλάν, πρώην στέλεχος της Φατάχ και επικεφαλής της παλαιστινιακής Προληπτικής Ασφάλειας στη Γάζα, μετέφερε την εκτίμηση ότι πριν από οτιδήποτε άλλο, έπρεπε να απελευθερωθούν οι άμαχοι, τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα βρέφη. Χωρίς αυτό, όπως είπε, «δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε».

Μία ώρα αργότερα, σύμφωνα με τη Haaretz, ο Μουστάχα επανήλθε με απάντηση από τον Σινουάρ. Ο Μασχαράουι θυμάται τα λόγια του ως εξής: «Όλοι οι άμαχοι, χωρίς τίποτα σε αντάλλαγμα». Υπήρχε όμως ένας όρος: να οριστεί γρήγορα ένας κοινά αποδεκτός μεσολαβητής, ώστε να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για τα επόμενα ζητήματα – την απελευθέρωση στρατιωτών και αξιωματικών με αντάλλαγμα Παλαιστίνιους κρατουμένους και, αργότερα, το ζήτημα του αποκλεισμού της Γάζας.

Σύρος / Συνέδριο: «πλήρεις δ' αἱ νῆσοι φυγάδων». Εξορία, φυγή και εκτοπισμός στα νησιά του Αιγαίου | 18–20 Σεπτεμβρίου 2026 στο Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης

Συνέδριο: «πλήρεις δ' αἱ νῆσοι φυγάδων». Εξορία, φυγή και εκτοπισμός στα νησιά του Αιγαίου

 

«πλήρεις δ' αἱ νῆσοι φυγάδων»
Εξορία, φυγή και εκτοπισμός στα νησιά του Αιγαίου
Exile and Deportation in the Aegean Islands

 

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Σύρου 
Αίθουσα «Αλέκος Παναγούλης»
Πλατεία Μιαούλη – Ερμούπολη, Σύρος 
18–20 Σεπτεμβρίου 2026 

 

Το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων συνδιοργανώνουν συνέδριο με θέμα τα νησιά του Αιγαίου ως τόπους εξορίας.  

Τα νησιά του Αιγαίου χρησιμοποιήθηκαν συχνά από το νεότερο και σύγχρονο ελληνικό κράτος ως τόποι εξορίας, ιδιαίτερα κατά τον 20ό αιώνα, αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 1910, και κυρίως μετά την ψήφιση του «Ιδιώνυμου», το 1929, μέχρι την πτώση της δικτατορίας των συνταγματαρχών, το 1974. Ωστόσο το μέτρο του εκτοπισμού στα νησιά δεν αποτελεί αποκλειστικά νεωτερικό φαινόμενο. Προηγούμενα στην εφαρμογή του στο νεοελληνικό κράτος υπάρχουν ήδη από τον 19ο αιώνα, ενώ η ιστορική έρευνα και η αρχαιολογική σκαπάνη έχουν φέρει στο φως πολλές περιπτώσεις ατομικής ή συλλογικής εξορίας στα νησιά ήδη από την περίοδο της αρχαιότητας. Πλήθος μαρτυρίες και κατάλοιπα που τεκμηριώνουν την παρουσία στο νησιωτικό χώρο του Αιγαίου φυγάδων ή εξόριστων πατρικίων, κρατικών, στρατιωτικών, εκκλησιαστικών αξιωματούχων ή και ολόκληρων πληθυσμιακών ομάδων εγείρουν νέα ερωτήματα για την ιστορία της χρήσης νησιών και νησίδων ως τόπων εκτοπισμού ή/και φυλάκισης από τη ρωμαϊκή εποχή (με την περίφημη deportatio in insulam) έως στις μέρες μας. 

Στόχος του συνεδρίου είναι, μέσα από τις συμβολές ερευνητών από ποικίλα πεδία που σχετίζονται με τη «νησιωτικότητα» και το ιστορικό φαινόμενο της εξορίας και του εκτοπισμού (ιστορία, ανθρωπολογία, αρχαιολογία, αρχιτεκτονική, μουσικολογία), να αναδειχτούν οι ομοιότητες, οι διαφορές και η ιστορική εξέλιξη στη χρήση των νησιών ως τόπων απομόνωσης, εκτοπισμού ή εξορίας και στις τεχνικές πολιτικού και πληθυσμιακού ελέγχου, επιτήρησης και σωφρονισμού ή απομάκρυνσης ομάδων ανεπιθύμητων πολιτών. Παράλληλα θα επιχειρηθεί να φωτιστεί η διαλεκτική σχέση απομόνωσης και συνδεσιμότητας του αιγαιακού αρχιπελάγους μέσα σε μια ευρύτερη ιστορική προοπτική, που υπερβαίνει τις συμβατικές περιοδολογήσεις και τα στεγανά μεταξύ των ιστορικών περιόδων. Για το σκοπό αυτό τα πάνελ του συνεδρίου θα επιχειρήσουν να συνδυάσουν τη συγχρονική μελέτη του φαινομένου στην αρχαία, βυζαντινή, οθωμανική και νεότερη περίοδο με τη διαχρονική, θεματική διερεύνηση των πολιτικών και νομικών όρων, εννοιών και θεσμών που συνδέονται με την «εις νήσον εξορίαν», αλλά και των αναπαραστάσεων της εμπειρίας της εξορίας από τους εκτοπισθέντες και τις κοινότητες που τους υποδέχτηκαν. Το πρόγραμμα θα κλείσει με ένα πάνελ αφιερωμένο στη Γυάρο, ως μελέτη περίπτωσης, ενώ θα ακολουθήσει επίσης εκδρομή και ξενάγηση στο νησί. 

  • Από την Πέμπτη 17.9 (7:00 μ.μ.) μέχρι το Σάββατο 19.9 θα λάβει χώρα η δράση "Περπατώντας εκτός τόπου" από το Πρόγραμμα "Γυάρος-Σύρος. Συναισθήματα πολιτικής, οικονομικής, κλιματικής εξορίας" (Ντάνα Παπαχρήστου και Γιώργος Σαμαντάς). Ελεύθερη συμμετοχή με τη χρήση barcode διαθέσιμου στο χώρο του συνεδρίου. 
  • Εισαγωγικοί ήχοι συνεδριών: Φάνης Μαραγκός (Πρόγραμμα Γυάρος-Σύρος)

ΕΔΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Συνδιοργάνωση:
Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας
Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων

Μήλος - Τοπική Επιτροπή ΕΛΛΕΤ: 60 ημέρες σιωπής… Ποιός ελέγχει τη δόμηση στη Μήλο;

Μήλος-Τοπική Επιτροπή ΕΛΛΕΤ: 60 ημέρες σιωπής… Ποιός ελέγχει τη δόμηση στη Μήλο;

Μετά τον βανδαλισμό στο Σαρακήνικο και την κρίση υπερδόμησης, που αναδείχθηκε στη Μήλο, ακολούθησε ένα οριζόντιο και αυστηρό μέτρο: η αναστολή οικοδομικών εργασιών στο βόρειο τμήμα του νησιού και το πάγωμα της έκδοσης νέων οικοδομικών αδειών στις εκτός σχεδίου περιοχές.

Ένα μέτρο που, ενώ είχε ως στόχο να ανακοπεί η δημιουργία νέων τετελεσμένων και να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για την ολοκλήρωση του πολεοδομικού σχεδιασμού του νησιού, δεν επηρέασε μόνο μεγάλες τουριστικές επενδύσεις χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων με μεγάλο αριθμό κολυμβητικών δεξαμενών, αλλά και μικρότερες νόμιμες επιχειρηματικές και οικογενειακές κατασκευές.

Την ίδια στιγμή, οι ανησυχίες για τον τρόπο, με τον οποίο έχει εξελιχθεί η δόμηση στη Μήλο έχουν ήδη φτάσει ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, μετά το Σαρακήνικο και τον Άγιο Κωνσταντίνο, έχει ήδη κληθεί να παρέμβει σε υπόθεση μεγάλης ξενοδοχειακής επέκτασης στον Μύτακα της Μήλου, όπου, με την υπ’ αριθ. 69/2026 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του Ε΄ Τμήματος, ανεστάλη προσωρινά σημαντικό μέρος των κατασκευαστικών εργασιών, που προβλέπονταν από την επίμαχη οικοδομική άδεια, μεταξύ των οποίων 11 νέα κτίρια και 127 ιδιωτικές πισίνες (!).

Η δικαστική αυτή έκβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν προδικάζει, ασφαλώς, τη νομιμότητα άλλων οικοδομικών αδειών. Καθιστά, όμως, ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου, διαφάνειας και τεκμηριωμένων απαντήσεων από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Για τον λόγο αυτό, στις 14 Ιουλίου 2026, η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) επέδωσε εξώδικη διαμαρτυρία, καταγγελία και πρόσκληση προς την αρμόδια ΥΔΟΜ και τον Δήμο Μήλου.

Με αυτήν ζητήθηκε να ελεγχθούν συγκεκριμένες οικοδομικές άδειες για ανέγερση ξενοδοχειακών μονάδων, για τις οποίες έχουν εντοπιστεί σοβαρά ζητήματα, που χρήζουν διερεύνησης, και να δοθούν τεκμηριωμένες απαντήσεις, ως προς τη νομιμότητα και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες εκδόθηκαν.

Καμία από τις περίπου 30 άδειες, που ζητήσαμε να ελεγχθούν, δεν αφορά οικογενειακή κατασκευή. Πρόκειται για άδειες μεγάλων επενδυτικών επιχειρηματικών σχεδίων σε κρίσιμες περιοχές του νησιού, σε εκτός σχεδίου γήπεδα και τα περισσότερα από αυτά, χωρίς πρόσβαση σε νόμιμα αναγνωρισμένη οδό και μάλιστα, οι περισσότερες από αυτές, ιδιοκτησίας ανώνυμων εταιρειών με έδρα εκτός Μήλου.

Η καταγωγή ή η ιδιότητα του ιδιοκτήτη δεν αποτελεί κριτήριο για εμάς. Οι ενέργειές μας στοχεύουν στον έλεγχο της τήρησης της νομοθεσίας και στη διερεύνηση περιπτώσεων μη συμμόρφωσης, ώστε να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες, να προστατευθεί το φυσικό κεφάλαιο, που αποτελεί το θεμέλιο της τουριστικής ανάπτυξης του νησιού μας, και να διασφαλιστούν ίσες δυνατότητες για όλους.

Η διευκρίνιση αυτή είναι απαραίτητη, καθώς το τελευταίο διάστημα επιχειρείται να δημιουργηθεί η εντύπωση, ότι οι ενέργειες της ΕΛΛΕΤ στρέφονται εναντίον των Μηλιών και της δυνατότητάς τους να αξιοποιήσουν τις περιουσίες τους.

60 ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕΤΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΑΒΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.

Η προβλεπόμενη από το άρθρο 4 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας προθεσμία για τη διεκπεραίωση των αιτημάτων από τη Διοίκηση έχει πλέον παρέλθει.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία:

Κολαστήριο προσφύγων Σιντικής: Εφιαλτικές οι συνθήκες μετά τις εξεγέρσεις – Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία του «εγκληματία πρόσφυγα»


Ρεπορτάζ: Νεκταρία Ψαράκη 


Τον Ιούλιο, το The Press Project είχε δημοσιεύσει σχετικό ρεπορτάζ με φωτογραφίες – ντοκουμέντα που αποκάλυπταν ότι στη δομή – κολαστήριο καταγράφονται συνεχείς απόπειρες αυτοκτονίας, εξεγέρσεις, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, έλλειψη νομικής καθοδήγησης, ασθένειες, δερματοπάθειες, πείνα, βρωμιά και δυσωδία. Τις άθλιες συνθήκες μάλιστα επιβεβαίωσε στο TPP και ο πρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Σερρών, Ιωάννης Κούνιος, ο οποίος τόνισε ότι τα προβλήματα προκύπτουν κυρίως λόγω της παρατεταμένης κράτησης, αφού η δομή ουσιαστικά έχει μετατραπεί σε φυλακή, χωρίς να έχει την κατάλληλη υποδομή, τονίζοντας ότι η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων έχει αναδείξει επανειλημμένα το ζήτημα, χωρίς να έχει λάβει απαντήσεις από τα αρμόδια υπουργεία.

09 Σεπτεμβρίου 2026

Παρέμβαση του ευρωβουλευτή Κώστα Αρβανίτη για την έρευνα σε 14 πολίτες της Σύρου που είχαν διαδηλώσει πέρυσι κατά της άφιξης του Crown Iris

Παρέμβαση Αρβανίτη για την έρευνα σε 14 πολίτες της Σύρου που είχαν διαδηλώσει κατά της άφιξης του Crown Iris
Ο Κώστας Αρβανίτης (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Παρέμβαση Αρβανίτη για την έρευνα σε 14 πολίτες της Σύρου που είχαν διαδηλώσει κατά της άφιξης του Crown Iris

«Το κράτος δικαίου κρίνεται στην πράξη».

Παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστα Αρβανίτη για την υπόθεση έρευνας σε βάρος των 14 πολιτών στη Σύρο, μεταξύ των οποίων και η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Η Εποχή», Ιωάννα Δρόσου, επειδή είχαν διαδηλώσει πέρυσι για την άφιξη του Crown Iris στο νησί.

Ο ευρωβουλευτής κάνει λόγο για ζήτημα που αγγίζει τόσο το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία όσο και την ελευθερία του Τύπου, προαναγγέλλοντας παράλληλα πρωτοβουλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Συγκεκριμένα, ο Κώστας Αρβανίτης υποστήριξε ότι οι 14 πολίτες, οι οποίοι συμμετείχαν σε ειρηνική αντιπολεμική κινητοποίηση στη Σύρο, καλούνται έναν χρόνο μετά να δώσουν ανωμοτί εξηγήσεις για αδικήματα που φέρεται να τελέστηκαν κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας.

Στη συνέχεια, στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της δημοσιογράφου Ιωάννας Δρόσου, η οποία, όπως ανέφερε, βρέθηκε στη Σύρο τόσο ως πολίτης που εξέφραζε την αλληλεγγύη της στον παλαιστινιακό λαό όσο και με την επαγγελματική της ιδιότητα, καταγράφοντας και μεταδίδοντας την κινητοποίηση μέσω φωτογραφιών, βίντεο και ρεπορτάζ.

Ο κ. Αρβανίτης αναφέρθηκε στις καταγγελίες της δημοσιογράφου ότι η επαγγελματική της ιδιότητα εμφανίζεται στη δικογραφία ως επιβαρυντική περίπτωση. Σύμφωνα με όσα αναφέρει, της αποδίδεται, μεταξύ άλλων, ότι «παραπληροφόρησε» το κοινό και «υποκίνησε σε συνέχιση παραβάσεων».

«Η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται πλέον στην ίδια δικογραφία με το δικαίωμα στη διαμαρτυρία», σημείωσε ο ευρωβουλευτής, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο προστατεύονται στην πράξη η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία.

«Εδώ είναι που δοκιμάζεται το κράτος δικαίου», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας ότι το κράτος δικαίου δεν κρίνεται στις δηλώσεις περί θεσμών και δημοκρατίας, αλλά από το κατά πόσο προστατεύονται τα δικαιώματα των πολιτών, ακόμη και όταν οι θέσεις τους βρίσκονται απέναντι από την κυβερνητική πολιτική.

Κλείνοντας, ο Κώστας Αρβανίτης διερωτήθηκε «ποιος προστατεύει τελικά τα δικαιώματα όταν η άσκησή τους ενοχλεί την εξουσία;» και προανήγγειλε ότι το ζήτημα δεν θα περιοριστεί στη συγκεκριμένη δήλωση, αλλά θα αναληφθούν σχετικές πρωτοβουλίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του ευρωβουλευτή:

Το κράτος δικαίου κρίνεται στην πράξη.

Η υπόθεση των 14 πολιτών στη Σύρο, ανάμεσά τους και η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Η Εποχή», Ιωάννα Δρόσου, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Απαράδεκτη και αδιανόητη προεκλογική κυβερνητική κινδυνολογία: “Αν μείνει ακυβέρνητη η χώρα, θα κάνουν ντου οι Τούρκοι” (!) λέει ο Φλωρίδης

floridis12-300×168

Απαράδεκτη και αδιανόητη κυβερνητική κινδυνολογία: “Αν μείνει ακυβέρνητη η χώρα, θα κάνουν ντου οι Τούρκοι” (!) λέει ο Φλωρίδης

Πρόκειται για πρωτοφανή κατάσταση, που ξεφεύγει πέρα από κάθε λογικό πλαίσιο και αποδεκτό όριο προεκλογικού λόγου. Κυβερνητικά στελέχη δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ακραίους εκβιασμούς προς το λαό προκειμένου να εξασφαλιστεί μια ακόμα κυβερνητική θητεία.

Ο υπ. Δικαιοσύνης, Γ. Φλωρίδης, γνωστός για τις “επιτυχίες” του στο χαρτοφυλάκιό του, μιλώντας στην ΕΡΤ είπε το εξής: 

«Στις επόμενες εκλογές υποχρεωτικά θα μπει ένα καίριο δίλημμα: Μια χώρα που βρίσκεται σε εθνική διακινδύνευση, εάν θα μείνει ακυβέρνητη ή θα κυβερνηθεί. Και αν θα μείνει ακυβέρνητη, μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει το ντου από απέναντι, καμία αμφιβολία.»!

Και συνέχισε στο ίδιο ύφος: 

Το 2020, που έγινε το ντου από την Τουρκία με τους μετανάστες -ντου κανονικό δεν ήταν εκείνο;- Ετοιμάστηκαν 100 – 200 χιλιάδες να μπούνε, τι ήταν; Ήταν κανονικά οργανωμένη εισβολή απέναντι στη χώρα, όπου αν δεν υπήρχε κυβέρνηση στη χώρα τότε, να μην έχετε καμία αμφιβολία η χώρα θα καταλύονταν και μάλιστα θα καταλύονταν χωρίς να πέσει μια τουφεκιά. Την περίοδο που βγήκε το σκάφος τότε, εκείνη την περίοδο, για να κάνει έρευνες, προσβάλλοντας κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αν δεν είχαμε κυβέρνηση εδώ για να βγάλει τον στόλο έξω, για ποια Ελλάδα θα μιλάγαμε; Φανταστείτε να πας σε ακυβερνησία, επειδή δεν μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση, και τότε θα είσαι εκτεθειμένος. Θυμίζω τα Ίμια. Τι ήταν τα Ίμια; Απόπειρα των Τούρκων μόλις είχε αναλάβει ο Σημίτης, σου λέει πριν κάτσει στην καρέκλα και καταλάβει ας κάνουμε τώρα ένα επεισόδιο. Λοιπόν, μη γελιόμαστε τώρα. Η Ιταλία μπορεί να μείνει 100 χρόνια ακυβέρνητη, η Ελλάδα ούτε μια μέρα”. 

Μετά από τα παραπάνω, είναι βέβαιο πως δεν υπάρχει κατήφορος που να μην τον έχουν κατέβει… και έχει και πιο κάτω. 

ΠΗΓΗ 

«Δεν υπάρχουν πια τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης»: Αγανάκτηση από την Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων σχετικά με τα προβλήματα στις κτιριακές υποδομές του σχολικού συγκροτήματος στο Μάννα της Σύρου και το ξαφνικό "χάσιμο"(;) 862.000 ευρώ για την ενεργειακή ανακαίνισή τους

 
 
 
Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ


Σχετικά με τα προβλήματα στο σχολικό συγκρότημα του Μάννα στη Σύρο

 

Το Δ.Σ. της Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ εκφράζει την αγανάκτηση της για την θεσμική αδιαφορία σχετικά με το κτιριακό ζήτημα που αφορά το σχολικό συγκρότημα στο Μάννα όπου στεγάζονται τα ΓΕΛ, Π.ΕΠΑ.Λ, ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.Λ και Εσπερινό ΕΠΑ.Λ Σύρου.                  

Είναι γνωστό, εδώ και πολύ καιρό, ότι υπάρχουν χώροι και αίθουσες του σχολικού συγκροτήματος Μάννα που έχουν παραχωρηθεί  για τη στέγαση των υπηρεσιών της Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης Κυκλάδων. Ήταν μία προσωρινή λύση που όμως έχει κρατήσει πολλά χρόνια και καθιστά πλέον αδύνατον να καλυφθούν οι διαρκώς αυξανόμενες λειτουργικές ανάγκες των σχολείων αλλά και οι συνθήκες εργασίας των διοικητικών υπαλλήλων της Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης Κυκλάδων (ΔΔΕ Κυκλάδων) .

Μετά από συντονισμένες πρωτοβουλίες της ΕΛΜΕ και των εμπλεκόμενων σχολείων, ο Δήμος Σύρου--Ερμούπολης έστειλε με σχετική καθυστέρηση, επιστολή στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου  από την οποία και ο ίδιος ζητά πλέον επιτακτικά την μετεγκατάσταση της ΔΔΕ Κυκλάδων. Μετά από αυτό δεν έχουμε καμία επιπλέον ενημέρωση.

Από την άλλη μεριά τα κτίρια ολόκληρου του  σχολικού συγκροτήματος χρειάζονται στο σύνολο τους άμεσες βελτιωτικές παρεμβάσεις. Και ενώ μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού υπήρξε ο πρόβλεψη  ότι θα ανακαινιστούν ενεργειακά όλες οι κτιριακές υποδομές  του Π.ΕΠΑ.Λ, (με ανάδοχο που είχε προχωρήσει στις προκαταρκτικές ενέργειες), ξαφνικά χάθηκαν τα 862.000 που προορίζονταν για αυτό το έργο. Το ΙΝΕΔΙΒΙΜ ενημέρωσε τους ενδιαφερόμενους ότι απλά «δεν υπάρχουν πια τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης» οπότε  σταματάει κάθε διαδικασία.

Το ζήτημα των κτιριακών υποδομών είναι κάτι που αφορά άμεσα την ασφάλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών, αλλά και τις συνθήκες της καθημερινής παιδαγωγικής διαδικασίας. Για το λόγο αυτό ζητάμε άμεσα:

·    από την Περιφέρεια          Νοτίου Αιγαίου να προβεί άμεσα στις απαραίτητες ενέργειες ώστε επιτακτικά πλέον να βρεθεί      κατάλληλο κτίριο για την μετεγκατάσταση των υπηρεσιών της ΔΔΕ. Με αυτόν τον τρόπο θα υπάρξουν διαθέσιμες απαραίτητες αίθουσες διδασκαλίας για τους μαθητές μας, αλλά και οι υπάλληλοι της ΔΔΕ Κυκλάδων θα μπορούν να εργάζονται σε καλύτερες συνθήκες εργασίας. 

·    Από το   Δήμο Σύρου-Ερμούπολης να ζητήσει  από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ επίσημες και τεκμηριωμένες          εξηγήσεις για το τι      ακριβώς συνέβη με τη χρηματοδότηση και   την πορεία του έργου. Από την άλλη να εξαντλήσει             κάθε θεσμική δυνατότητα για ολοκλήρωση του εν λόγω έργου αλλά και της επέκτασή του και στα υπόλοιπα σχολεία του συγκροτήματος.

Γνωρίζουμε ότι εδώ και μία δεκαετία είναι κεντρική κυβερνητική επιλογή να αναθέτει ευθύνες και αρμοδιότητες των σχολικών υποδομών στην υποστελεχωμένη και υποχρηματοδοτούμενη αυτοδιοίκηση.

Για όλους εμάς οι εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών μας παραμένουν αδιαπραγμάτευτες όσο και προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν ότι δεν γίνεται αλλιώς. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας για την ποιοτικότερη δυνατή εκπαίδευση των παιδιών μας. 

Γιατί δεν πρέπει να αποκαλούμε «τρομοκράτες» τους Ισραηλινούς εποίκους

israeli settlers Ο χαρακτηρισμός «τρομοκρατία» αποτελεί ένα πολιτικό εργαλείο, το νόημα του οποίου καθορίζεται από εκείνους που έχουν την εξουσία να το επιβάλλουν.

Γιατί δεν πρέπει να αποκαλούμε «τρομοκράτες» τους Ισραηλινούς εποίκους

της Ινές Αμπντέλ Ραζέκ | Mondoweiss

Στις 9 Αυγούστου, δεκάδες Ισραηλινοί έποικοι περικύκλωσαν τρία παλαιστινιακά σπίτια στην Κούσρα, νότια της Ναμπλούς. Εμπόδισαν τους κατοίκους να φύγουν με ασφάλεια, διέκοψαν την παροχή νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, προκάλεσαν ζημιές στους αγωγούς ύδρευσης και εμπόδισαν τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης να φτάσουν στις οικογένειες που βρίσκονταν μέσα. Λίγες ημέρες αργότερα, ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι – εδώ και χρόνια υποστηρικτής του ισραηλινού αποικιακού εγχειρήματος – αποκάλεσε τους υπεύθυνους «Ισραηλινούς τρομοκράτες», υιοθετώντας έναν όρο που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον ΟΗΕ και διπλωματικούς κύκλους.

Για τους Παλαιστινίους, που έχουν υποστεί περισσότερο από έναν αιώνα συστημικής εποικιστικής-αποικιακής βίας, αυτή η αλλαγή στη ρητορική μπορεί εύλογα να φαίνεται ως ένα βήμα προς τη λογοδοσία. Ωστόσο, η υιοθέτηση του πλαισίου της «τρομοκρατίας» θα έβλαπτε τελικά τον αγώνα και τον λαό μας.

Η εποικιστική-αποικιακή βία είναι, ασφαλώς, πραγματική και τρομακτική. Όμως η «τρομοκρατία» αποτελεί λανθασμένο πλαίσιο για την κατανόηση και την αντιμετώπισή της, επειδή σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί ιμπεριαλιστικούς σκοπούς και να παρουσιάζει τη βία των εποίκων ως παρέκκλιση. Έτσι, ο χαρακτηρισμός «ισραηλινή τρομοκρατία» συχνά παρουσιάζει παραπλανητικά τη βία των εποίκων ως φαινόμενο που περιορίζεται στην ισραηλινή άκρα δεξιά, παρότι αποτελεί προϊόν μιας ευρείας ισραηλινής συναίνεσης και συστημικό χαρακτηριστικό του αποικιακού καθεστώτος του Ισραήλ.

Η προέλευση του χαρακτηρισμού «τρομοκρατία»

Το πλαίσιο της τρομοκρατίας δεν προέκυψε από θετικές ή χειραφετητικές αξίες, αλλά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά ως όπλο εναντίον καταπιεσμένων και περιθωριοποιημένων λαών, στην υπηρεσία ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων. Ενώ τη δεκαετία του 1960 η ρητορική περί τρομοκρατίας χρησιμοποιήθηκε από δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις εναντίον αντιαποικιακών αγώνων – στην Αλγερία, τη Νότια Αφρική και το Βιετνάμ, για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα – μετά την 11η Σεπτεμβρίου η παγκόσμια αφήγηση περί «τρομοκρατίας» στράφηκε σε έναν νέο «παγκόσμιο εχθρό»: τον ισλαμικό φονταμενταλισμό.

Χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει στρατιωτικές κατοχές και θηριωδίες σε ολόκληρο τον κόσμο υπό τη σημαία του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας». Ακόμη πιο επικίνδυνα, αξιοποιήθηκε για τη δημιουργία ενός νομικού οπλοστασίου που περιστέλλει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ανθρώπων, υπονομεύοντας το κράτος δικαίου και την κυριαρχία των λαών υπό τον μανδύα της νομιμότητας.

Περισσότερες ιχθυοκαλλιέργειες με «άδειες θάλασσες»: Πώς ανοίγει ο δρόμος για αλιεία εκατομμυρίων τόνων άγριων ψαριών

Περισσότερες ιχθυοκαλλιέργειες με «άδειες θάλασσες»: Πώς ανοίγει ο δρόμος για αλιεία εκατομμυρίων τόνων άγριων ψαριών
Εάν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις, έως και 34,6 εκατομμύρια τόνοι άγριων ψαριών θα αλιεύονται για να τροφοδοτούν τα εκτρεφόμενα ψάρια κάθε χρόνο έως το 2040 | ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Περισσότερες ιχθυοκαλλιέργειες με «άδειες θάλασσες»: Πώς ανοίγει ο δρόμος για αλιεία εκατομμυρίων τόνων άγριων ψαριών

Ο FAO εξαφάνισε τις διασφαλίσεις από τις Οδηγίες έπειτα από workshop με τη βιομηχανία, ανοίγοντας τον δρόμο για αλιεία 41 εκατ. τόνων άγριων ψαριών ετησίως

 

Μια νέα έκθεση αποκαλύπτει ότι ο στόχος που έθεσε ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ για την επέκταση των ιχθυοκαλλιεργειών ανά τον κόσμο κατά 75% έως το 2040 υπάρχει κίνδυνος να αποσύρει δεκάδες εκατομμύρια τόνους θρεπτικών άγριων ψαριών από τις θάλασσες για να μετατραπούν σε βιομηχανικές ιχθυοτροφές κάθε χρόνο.

Η έκθεση του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Changing Markets Foundation αποκαλύπτει ότι οι βασικές διασφαλίσεις που αποσκοπούσαν στην αποτροπή αυτού του αποτελέσματος εξαφανίστηκαν από τις κατευθυντήριες γραμμές του FAΟ.

Θεωρητικά τα σχέδια αποτελούν μέρος της ατζέντας του FAO «Blue Transformation» για την κάλυψη της αυξανόμενης παγκόσμιας ζήτησης για θαλασσινά, τη βελτίωση της επισιτιστικής ασφάλειας και την εξάλειψη της παγκόσμιας πείνας έως το 2030.

Ο σολομός τρώει… γαύρο

Οι μηχανές της ερήμου: Τεχνητή νοημοσύνη, κλιματική κατάρρευση και αυταρχισμός - Του Χρήστου Φραντζή (ΕΙΚΟΝΕΣ)

AP26242260201095

Οι μηχανές της ερήμου: Τεχνητή νοημοσύνη, κλιματική κατάρρευση και αυταρχισμός

Η έρημος απλώνεται, οι μηχανές «διψούν» και η νεοφιλελεύθερη ολιγαρχική εξουσία βρίσκει στην καταστροφή τον μηχανισμό αναπαραγωγής της

Χάρης Φραντζής 

 Οι πλημμύρες που έπληξαν το Νεπάλ στα τέλη Αυγούστου αποτελούν την πιο χαρακτηριστική μορφή της κλιματικής κατάρρευσης. Το μέγεθος της καταστροφής έχει πλέον ξεπεράσει κάθε κοινωνικό διαχωρισμό. Δεν πρόκειται για τραγωδία που περιορίζεται στους φτωχότερους –παρότι πάντα είναι οι πιο ευάλωτοι– αλλά για μια συνθήκη που απειλεί σχεδόν τους πάντες, ανεξαρτήτως εισοδήματος ή γεωγραφικής θέσης. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που τεχνο-ολιγάρχες όπως ο Ίλον Μασκ έχουν στρέψει το βλέμμα τους στο διάστημα, επενδύοντας αμύθητα ποσά σε σχέδια αποικισμού άλλων πλανητών –όχι για να σώσουν την ανθρωπότητα όπως έχουμε περιγράψει παλαιότερα, αλλά για να εξασφαλίσουν διέξοδο διαφυγής για τους εαυτούς τους όταν η Γη καταστεί αβίωτη.

Αυτή η τραγωδία δεν είναι άσχετη, επίσης, με την τεχνολογική εξουσία, έναν κλάδο όπου η εξόρυξη πόρων, η ενεργειακή κατανάλωση και η υλική λεηλασία για χάρη της λειτουργίας της τεχνητής νοημοσύνης επιταχύνουν την ίδια την κλιματική αποσταθεροποίηση.

Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φόλκερ Τουρκ, προειδοποίησε τη Δευτέρα, 7/9/2026, ότι η προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη και η συγκέντρωση της εξουσίας σε μια χούφτα εταιρειών εγκυμονούν υπαρξιακούς κινδύνους που απαιτούν αδιάσειστες εγγυήσεις ασφαλείας προτού να είναι αργά. Δεν μιλούσε για ένα αόριστο μέλλον, αλλά αναφερόταν σε ένα παρόν όπου οι υποδομές της τεχνητής νοημοσύνης καταβροχθίζουν ιλιγγιώδεις ποσότητες νερού, ενέργειας και σπάνιων γαιών, επιταχύνοντας την κλιματική αποσταθεροποίηση που ευαγγελίζονται ότι θα θεραπεύσουν.

AP22117828308265
SpaceX founder Elon Musk speaks during the 67th International Astronautical Congress in Guadalajara, Mexico, Tuesday, Sept. 27, 2016. In a receptive audience full of space buffs, Musk said he envisions 1,000 passenger ships flying en masse to Mars, “Battlestar Galactica” style. He calls it the Mars Colonial fleet, and he says it could become reality within a century. Musk’s goal is to establish a full-fledged city on Mars and thereby make humans a multi-planetary species. (AP Photo/Refugio Ruiz, File)

Το φαντασιακό της κυριαρχίας

Η τεχνολογική εξουσία, όμως, δεν εξαντλείται στον οικονομικό έλεγχο. Είναι ζήτημα του τρόπου με τον οποίο μια κοινωνία νοηματοδοτεί τον κόσμο και τη θέση της μέσα σε αυτόν. Αυτό που θεσμίζεται σήμερα από τους τεχνο-ολιγάρχες είναι ένα φαντασιακό απεριόριστης ανάπτυξης, διαρκούς βελτιστοποίησης και αλόγιστης κυριαρχίας επί της φύσης. Πρόκειται για την εντατικοποίηση της ίδιας της καπιταλιστικής λογικής, που τώρα αποκτά τεχνικά μέσα πρωτοφανούς επέκτασης.

Αυτό που διακρίνει τη σημερινή εξουσία από παλαιότερες μορφές πειθάρχησης είναι ότι δεν επιβάλλεται απλώς εξωτερικά στα υποκείμενα. Λειτουργεί μέσω της διαφάνειας, της συνεχούς έκθεσης και της μετατροπής κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας σε δεδομένο, όπως υποστηρίζει ο Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν. Οι άνθρωποι δεν εξαναγκάζονται απλώς να υπακούσουν, παρακινούνται να εκτεθούν, να μετρηθούν, να βελτιστοποιηθούν. Η αλγοριθμική λογική δεν μένει στις μηχανές, αλλά διαμορφώνει υποκείμενα που αυτο-επιτηρούνται, εσωτερικεύοντας την απαίτηση για διαρκή απόδοση. Ο εργαζόμενος που μετατρέπεται σε «σημείο» δεδομένων δεν πειθαρχείται απλώς, μαθαίνει να επιθυμεί τη δική του μετατροπή σε αριθμό. Αντίστοιχα, ο πληγείς από τις πλημμύρες που λογίζεται ως στατιστική απώλεια δεν χάνει μόνο το σπίτι του, χάνει την ίδια του την υπόσταση ως ανθρώπου με όνομα και ιστορία.

Αυτή η λογική είναι που συνδέει την υλική λεηλασία με την πολιτική εξουσία. Το φαντασιακό της απεριόριστης ανάπτυξης δικαιολογεί και νομιμοποιεί την υλική λεηλασία· η φύση ως πόρος προς εκμετάλλευση είναι η θεμελιώδης προϋπόθεση αυτού του φαντασιακού. Οι ίδιες δυνάμεις που ελέγχουν την τεχνολογική υποδομή είναι αυτές που επωφελούνται από την καταστροφή που η υποδομή αυτή επιταχύνει.

Ο φασισμός των εσχάτων ημερών

Η πραγματικότητα δεν κρύβεται – κανένα παιδί στο περιθώριο - Ανακοίνωση του Αντιφασιστικού Δικτύου Παιδείας σχετικά με τα νέα σχολικά βιβλία του Δημοτικού

Η πραγματικότητα δεν κρύβεται – κανένα παιδί στο περιθώριο

Τι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες;
 
Στα νέα σχολικά βιβλία του Δημοτικού περιλαμβάνεται εικονογραφικό και όχι μόνο υλικό που αποτυπώνει την πραγματικότητα της σύγχρονης κοινωνίας: οικογένειες με διαφορετικές συνθέσεις — μονογονεϊκές, οικογένειες με αναπηρία, πολυμελείς, αλλά και οικογένειες με δύο μαμάδες ή δύο μπαμπάδες.
 
[Αν και ο εκδοτικός οίκος του βιβλίου της β δημοτικού σε μια αναδίπλωσή (;;) του, διέψευσε κάτι τέτοιο].
 
Αυτή η απλή, παιδαγωγική αποτύπωση της ζωής προκάλεσε άμεσα την αντίδραση ακροδεξιών και σκοταδιστικών κύκλων. Με κραυγές για «προπαγάνδα» και «αλλοίωση των ηθών», επιχειρούν για άλλη μια φορά να μετατρέψουν την εκπαίδευση σε πεδίο ιδεολογικής τρομοκρατίας.
 
Οι υστερικές αντιδράσεις και ο τεχνητός πανικός που σπέρνουν και που υποτίθεται ότι στρέφονται ενάντια στην περίφημη woke ατζέντα, επί της ουσίας στρέφονται ευθέως ενάντια σε παιδιά.
 
Φαίνεται ότι για κάποιους το να μεγαλώνει ένα παιδί από μια ομόφυλη οικογένεια είναι πιο φρικιαστικό από το να μεγαλώνει σε μια ετερόφυλη σαν αυτή της Κυψέλης.
 
Ας πούμε,όμως, αυτό που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο: Κανένα παιδί δεν πρόκειται να αλλάξει ταυτότητα ή σεξουαλικό προσανατολισμό επειδή είδε μια εικόνα σε ένα βιβλίο Δημοτικού. Αυτά είναι κατασκευασμένα σκιάχτρα για όσους εμπορεύονται τον φόβο και τη μισαλλόδοξη άγνοια.
 
Το σχολείο δεν είναι γυάλα, ούτε ιδιοκτησία κανενός αυτόκλητου θεματοφύλακα των «ηθών». Είναι ο χώρος όπου τα παιδιά μαθαίνουν τον κόσμο όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα ήθελαν να τον επιβάλουν οι θιασώτες της οπισθοδρόμησης.
 
Η τακτική τους, βέβαια, είναι παλιά και δοκιμασμένη:
Πριν από λίγες δεκαετίες, στο στόχαστρο της ίδιας νοοτροπίας βρίσκονταν τα παιδιά των χωρισμένων γονιών, που καλούνταν να αντιμετωπίσουν τους ψιθύρους και το κοινωνικό στίγμα.
 
Στο περιθώριο πετάγονταν τα παιδιά που μεγάλωναν με τον παππού, τη γιαγιά ή έναν μόνο γονέα, επειδή «δεν χωρούσαν» στο μοναδικό καλούπι που ενέκρινε η συντηρητική υποκρισία.
 
Σήμερα, οι ίδιες φωνές αναζητούν νέα θύματα. Απαιτούν ένα σχολείο που θα προσποιείται ότι οι διαφορετικές οικογενειακές δομές απλώς… δεν υπάρχουν. Απαιτούν δηλαδή από το εκπαιδευτικό σύστημα να λειτουργεί ως μηχανισμός επιβολής «αορατότητας».
 
Η απόκρυψη της πραγματικότητας, όμως, το μόνο που πετυχαίνει είναι να διδάσκει στο παιδί τον εκφοβισμό, τον χλευασμό και τον αποκλεισμό του συμμαθητή του.
 
Όταν ένα βιβλίο χωράει όλες τις οικογένειες, κάνει το εντελώς προφανές, που είναι ότι αναγνωρίζει την ύπαρξη των ίδιων των μαθητών του, δίνοντας σε κάθε παιδί το δικαίωμα να νιώσει ότι ανήκει, ότι δεν είναι κατώτερο, ότι δεν είναι «λάθος».
 
Ως γονείς και εκπαιδευτικοί που συμμετέχουμε στο Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας, ξεκαθαρίζουμε: Δεν θα επιτρέψουμε στις σκοταδιστικές κορώνες να μετατρέψουν τις σχολικές αίθουσες σε πεδίο ρατσιστικών πειραμάτων. Υπερασπιζόμαστε ένα σχολείο ανοιχτό, δημοκρατικό και συμπεριληπτικό.
 
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να βλέπουν τη ζωή τους στα βιβλία τους. Και κανένας έμπορος του μίσους δεν θα τους το στερήσει.
 
Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας
5/9/2026