Ένα σχόλιο για τα γεγονότα της Τρίτης, 3 Νοεμβρίου 2026, στη Σύρο με το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris

🙈 Άλλοι δείχνουν τ’ αχαμνά τους, άλλοι τη δουλικότητά τους…

💭 Φανταστείτε το για λίγο… Φανταστείτε ότι κάποιοι μετανάστες, μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, δείχνουν τα γεννητικά τους όργανα σε δασκάλους, γονείς και μικρούς μαθητές κι επιπλέον ουρούν στον κοινό χώρο στάθμευσης ενός Παιδικού Σταθμού και μιας εκκλησίας. Μπορείτε να υποθέσετε τι θα ακολουθούσε;

📣 Φαντάζεστε πόσοι «ισλαμοφάγοι» θα ζητούσαν την έκτακτη λήψη μέτρων και πόσες… ιδέες (ακόμη και για επιβολή «συλλογικής τιμωρίας») θα διατυπώνονταν; Φαντάζεστε τι θα ακούγαμε από το στόμα του Βελόπουλου, της Λατινοπούλου και του Πλεύρη; Φαντάζεστε τι είδους αναρτήσεις θα έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης και πόση προβολή θα είχε το συμβάν στα τηλεοπτικά κανάλια; Δεν είναι δύσκολο να το φανταστείτε…

📍 Έλα όμως που δεν πρόκειται για υποθετικό, αλλά για πραγματικό συμβάν. Έγινε στη Σύρο. Με θλιβερούς πρωταγωνιστές αυτών των χυδαιοτήτων Ισραηλινούς «επισκέπτες» του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris (ποιος ξέρει πόσα «καλόπαιδα» των IDF, τα οποία ταξιδεύουν αναπολώντας τα παιδικά κεφάλια και στήθη που πυροβόλησαν στη Γάζα, να βρίσκονται ανάμεσά τους). Οπότε…

⭕Οπότε, άκρα του τάφου σιωπή! «Κιχ» δεν έβγαλαν οι συνήθεις υπερασπιστές του χριστιανισμού (που δεν είναι απαραιτήτως και κήρυκες του σεβασμού σε κάθε θρησκεία) και των «χρηστών ηθών».

Φανταστείτε το κι αυτό…

📰 «Όλως τυχαίως», έπειτα από το συμβάν… κυκλοφόρησε η φήμη για πιθανή τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο κρουαζιερόπλοιο. Με προφανή σκοπό να αλλάξει η περί Σύρου «ατζέντα», προτού καν αρχίσει να συζητείται το συμβάν με τη συμπεριφορά των «τουριστών». Συμβάν πλήρως εξακριβωμένο, λεπτομερώς περιγραφόμενο και στην καταγγελία του Αρχιερατικού Επιτρόπου Σύρου.

⚡ Συμπεριφέρονται σαν έποικοι, με τη νοοτροπία των «ψωνισμένων» που θεωρούν ότι ο θεός τους έχει ανακηρύξει «εκλεκτούς» και «περιούσιους». Συμπεριφέρονται σαν έποικοι, με το θράσος τους μεγεθυμένο από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης – και όχι μόνον αυτής, για να είμαστε ακριβείς. Έρχονται ξανά και ξανά σε μέρη όπου η παρουσία τους έχει προκαλέσει αντιδράσεις, ακριβώς για να δείξουν πως μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Ακόμη και να δείχνουν τα γεννητικά τους όργανα σε μικρά παιδιά.

🔇 Τα δουλικά της ελληνικής πολιτικής ελίτ κατάπιαν τη γλώσσα τους. Ας φανταστούμε λοιπόν, τώρα στον επίλογο, κάτι ακόμη. Ότι κάποιος γονιός, θυμωμένος με τους «περιούσιους» που έδειχναν τα αχαμνά τους στο παιδί του και στον ίδιο, πλησίαζε κάποιον από αυτούς και του έδινε ένα χαστούκι. Ε, ρε, μάνα μου πόσες οιμωγές περί «αντισημιτισμού» θα ακούγονταν για καμιά εικοσαριά μέρες… Να δείτε πόσο γρήγορα θα ξανάβρισκαν τη μιλιά τους τα δουλικά…

ΠΗΓΗ 

Σβάστικες στα θρανία: Πώς μιλάμε στα παιδιά για τον νεοναζισμό; (ΕΙΚΟΝΕΣ & VIDEO)

Τοίχοι στο 8ο Λύκειο Αμαρουσίου. [Φωτογραφία αντλημένη από ομάδα κατοίκων στα κοινωνικά δίκτυα]

Σβάστικες στα θρανία: Πώς μιλάμε στα παιδιά για τον νεοναζισμό;

Σβάστικες ζωγραφίζονται σε τοίχους σχολείων, παιδιά και έφηβοι μιλούν για έναν καταδικασμένο ναζιστή με το μικρό του όνομα, μαθητές διεκδικούν την ψήφο των συμμαθητών τους δηλώνοντας ακροδεξιοί. Τι επιτρέπει στην ακροδεξιά να απλώνει τα πλοκάμια της μέσα στα σχολεία και τι μπορούν να κάνουν εκπαιδευτικοί και γονείς;

 

Το άρθρο αυτό σας το προσφέρει ο συνδρομητής, Ραφαέλλα Μανέλη*.

ΠΗΓΗ:  insidestory.gr μέσω Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας

«Είστε προκατειλημμένη». Αυτό είπε ο μαθητής του Λυκείου στην καθηγήτριά του, όταν εκείνη με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου προσπάθησε να μιλήσει στην τάξη για τα εγκλήματα του ναζισμού και του φασισμού στην Ελλάδα κι έπειτα για την αιματηρή δράση της Χρυσής Αυγής στο όνομα της ναζιστικής ιδεολογίας. Λίγες μέρες νωρίτερα, σε ένα σχολείο στο Μαρούσι οι τοίχοι είχαν γεμίσει σβάστικες που συνοδεύονταν από τη φράση : «Το πρόβλημα στην Καισαριανή: ήταν μόνο 200» και «Heil Hitler». 

8ο Λύκειο Αμαρουσίου. [Φωτογραφία αντλημένη από ομάδα κατοίκων στα κοινωνικά δίκτυα]

Την ίδια ώρα τα κοινωνικά δίκτυα βρίθουν με ανοιχτά νεοναζιστιστικό περιεχόμενο: «Ζήσαμε τον απόηχο της αποφυλάκισης Κασιδιάρη μέσω Tik Tok», σχολιάζει ο Κωστής Παπαϊωάννου | Ίδρυμα Ωνάση, εκπαιδευτικός, διευθυντής του Σημείου για τη Μελέτη και Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς και πρόεδρος της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων. «Υπήρχε ένα βουητό στα δικά τους κοινωνικά δίκτυα που μπορεί να μην έφτανε τόσο στα δικά μας αυτιά, αλλά καταλάβαινα ότι στον δικό τους μικρόκοσμο, ήταν ένα συμβάν που είχε ενδιαφέρον. Δεν θα πω ότι υπήρχε θετική αποδοχή από πολλά παιδιά ή από κάποια παιδιά, αλλά ήταν κάτι που τάραξε τη νιρβάνα τους για τα υπόλοιπα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα» . 

Άλλωστε, αυτόν τον καιρό που γίνονται οι φοιτητικές εκλογές για την ανάδειξη των δεκαπενταμελών στα σχολεία, υπάρχουν καθηγητές που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για μαθητές που δηλώνουν ακροδεξιοί και φιλικά προσκείμενοι στον καταδικασμένο για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, Ηλία Κασιδιάρη. 

Παρά την οργανωτική διάλυση της Χρυσής Αυγής και την τελεσίδικη καταδίκη της ηγεσίας της και παρότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και την κοινή διαπίστωση όλων των συνταγματολόγων, δεν είναι δυνατή η συμμετοχή στις εκλογές ενός κόμματος με φανερό ή κρυφό αρχηγό τον καταδικασμένο υπαρχηγό της, Ηλία Κασιδιάρη, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τις τάσεις αναζωπύρωσης του φασιστικού φαινομένου, όπως μας τις περιγράφουν εκπαιδευτικοί με βάση την καθημερινή εμπειρία τους στις σχολικές αίθουσες. 

Το έχουμε ξαναζήσει: «Το 2018, όταν η Χρυσή Αυγή ήταν ακόμα στη Βουλή, είχαμε και τότε μαθητικές εκλογές. Ένας μαθητής της Β’ Γυμνασίου σηκώθηκε και είπε “γεια σας, είμαι εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής”, θυμάται σύμβουλος εκπαίδευσης σε επαρχιακή πόλη της βόρειας Ελλάδας. «Ήταν μια στιγμή αμηχανίας, δυσκολευόμασταν να το διαχειριστούμε ως σύλλογος διδασκόντων. Δεν είπαμε τίποτα. Γνωρίζαμε τότε και γνωρίζουμε ακόμα και σήμερα δηλαδή, ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμοι. Μπορεί να πεις δυο πράγματα στο παιδί, να μεταφέρει άλλα πράγματα στον γονιό και μετά να έχεις φασαρίες με τους γονείς που συχνά είναι κι αυτοί ακραία στοιχεία». 

Σήμερα οι εκπαιδευτικοί καλούνται ξανά να διαχειριστούν παρόμοια φαινόμενα, συνοδευόμενα από τη άνοδο της ακροδεξιάς διεθνώς. Το ίδιο και οι γονείς. Συχνά δεν έχουν τις λέξεις, τον τρόπο, την εκπαίδευση ή και την ψυχική προετοιμασία που απαιτεί μια τέτοια συζήτηση. 

Προσπαθήσαμε να αναζητήσουμε τους τρόπους με τους οποίους αυτό μπορεί να γίνει ουσιαστικά. 

Το υπέδαφος 

Ένας συνδυασμός κοινωνικών και προσωπικών παραγόντων μπορούν να στρώσουν το χαλί, ώστε ένα παιδί –συνηθέστερα ένας έφηβος– να αναζητήσει την πολιτική του έκφραση στον φασισμό και τον νεοναζισμό. «Έρευνες για τον νεοναζισμό στην Ελλάδα και στη Γαλλία, δείχνουν, συνοπτικά, ως κυρίαρχο παράγοντα επίδρασης την οικονομική κρίση που ενισχύει την ανασφάλεια και τη δυσαρέσκεια. Αλλά από μόνη της δεν αρκεί για να εξηγήσει την άνοδο νεοναζιστικών ιδεών» σχολιάζει ο Στέλιος Στυλιανίδης, ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής, ψυχαναλυτής, ιδρυτής της Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) και επιστημονικός επόπτης του προγράμματος  It's Up to You(th) | Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας, που παρέχει δωρεάν υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και στοχεύει στην πρόληψη, αλλά και στην αντιμετώπιση φαινομένων εφηβικής και νεανικής βίας και παραβατικότητας. 

«Οι σημερινοί έφηβοι ζουν μέσα σε πολυκρίσεις, χωρίς να έχουν πολιτική έκφραση», παρατηρεί ο ίδιος. «Ο έφηβος αναζητά απαντήσεις στα ερωτήματα: ποιος είμαι, πού ανήκω, ποιος με αναγνωρίζει. Σε συνθήκες κοινωνικής ανασφάλειας, ματαίωσης, αποδυνάμωσης των κοινωνικών δεσμών, λοιπόν, μια αυταρχική ομάδα μπορεί να προσφέρει εύκολες απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα και κατά συνέπεια μια φαινομενικά συμπαγή ταυτότητα. Δηλαδή, έναν εύκολο διαχωρισμό ανάμεσα στο εμείς και τους άλλους. Να δώσει στον έφηβο ταυτόχρονα συντρόφους και αντιπάλους. Παράλληλα, η απώλεια εμπιστοσύνης στους θεσμούς διευκολύνει τη διάχυση της ρητορικής μίσους που ψευδώς παρουσιάζεται ως αντισυστημικός λόγος, ο οποίος εύκολα και ανώνυμα συχνά διακινείται στο διαδίκτυο. Ενώ η αναζήτηση αυταρχικών λύσεων έρχεται να μειώσει την αίσθηση απειλής και απώλειας ελέγχου που μπορεί να προκύπτει από την κοινωνική ανασφάλεια συνδυαστικά με οικογενειακά προβλήματα». 

Από τη “Λίστα Πέτσα” στις “Λίστες εξαγοράς” δημοσιότητας - Της Ματίνας Παπαχριστούδη

Από τη “Λίστα Πέτσα” στις “Λίστες εξαγοράς” δημοσιότητας

Ματίνα Παπαχριστούδη  

Ένα από τα μεγαλύτερα επικοινωνιακά προγράμματα εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Αττικής. Το ποσό των 9,5 εκατ. ευρώ για δύο έτη κάτω από τον ευρύ τίτλο “ενημέρωση – ευαισθητοποίηση του γενικού και ειδικού κοινού σε σχέση με τις “εξωστρεφείς” δραστηριότητες της Περιφέρειας, καλύπτει τα πάντα, κυρίως την προσωπική προβολή του περιφερειάρχη Γιώργου Χαρβαλιά μέσω όλων των καναλιών επικοινωνίας. Για τα Μέσα ενημέρωσης προβλέπονται 2,45 εκ. ευρώ, 1,8 εκ. για δημόσιες σχέσεις κάθε είδους και για ενίσχυση του “Γραφείου Τύπου” 400 χιλιάδες ευρώ.

Η “λίστα Χαρβαλιά” συναγωνίζεται τις αντίστοιχες “λίστες” εξαγοράς θετικής δημοσιότητας πρωτοκλασάτων υπουργών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που οδηγούν σε φίμωση στα Μέσα ενημέρωσης κάθε φωνής κριτικής και πλήρη αδιαφάνεια για τα πεπραγμένα τους.

Η ασυλία που έχουν στο χώρο των media ξεπληρώνεται αδρά μέσω των διαφημιστικών κρατικών προγραμμάτων, στις διάφορες “Λίστες εξαγοράς” θετικής δημοσιότητας, τη στιγμή που περικόπτουν δαπάνες για το κοινωνικό κράτος

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Η δημοφιλία που έχει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κ. Πιερρακάκης μόνο τυχαία δεν είναι. Το υπουργείο του διαχειρίζεται τα υψηλότερα μπάτζετ σε διαφόρων ειδών επικοινωνιακά προγράμματα “προβολής και ενημέρωσης”. Μόνο για τη διαφήμιση του ΕΣΠΑ “2021-2027” το ποσό φθάνει τα 5 εκ. ευρώ. Συν άλλα 3,1 εκατ. για δράσεις στο “Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή’’.

Το υπουργείο Μετανάστευσης, το οποίο βρίσκεται στο στόχαστρο έντονης κριτικής για την αντιμεταναστευτική πολιτική του, διανέμει για την προβολή δράσεων καταστολής και εκφασισμού της ελληνικής κοινωνίας, το ποσό των 7,4 εκ. ευρώ ως το 2027. Προφανώς και με τόσα λεφτά θα κυριαρχήσει στα media η ρατσιστική ρητορική της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τίτλους για “παράνομους” ανθρώπους. 

Δύο ακόμη επικοινωνιακά προγράμματα από τα εκατοντάδες που εγκρίνονται, είναι ενδεικτικά για την έμμεση εξαγορά media και δημοσιογράφων. Το πρώτο αφορά στο “Ελληνικό Κτηματολόγιο” που θα μοιράσει 3,1 εκ. κάτω από τον γενικό τίτλο “Ψηφιακός Συμπαραστάτης” προς κατανόηση των ψηφιακών υπηρεσιών του! Μετά από πολλές αλλαγές τα ΜΜΕ αναμένουν και τη μοιρασιά της “τουριστικής προώθησης και προβολής της Ελλάδας”, ύψους 9,92 εκ. ευρώ από το Τεχνικό Επιμελητήριο.

ΠΗΓΗ: prin.gr μέσω mediatvnews.gr

Το Ισραήλ πούλησε τον Τραμπ, θα σεβαστεί τις υποσχέσεις του στην Ελλάδα; του Λεωνίδα Βατικιώτη

Υποχείριο και αναλώσιμος αποδεικνύεται ο Τραμπ για το Ισραήλ

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος του Ισραήλ στον ΟΗΕ, Ντάνυ Ντανόν, είναι ένας τυπικός Σιωνιστής αξιωματούχος: ασεβής, ερειστικός, επιθετικός και κυρίως αδίστακτος. Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε και τον εαυτό του. Αμέσως μετά τις αμερικανικές εκλογές κι ενώ άπαντες ακόμη και ο Τραμπ, ο αντιπρόεδρος Βανς κ.α. επέρριψαν σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την ταπεινωτική ήττα των Ρεπουμπλικανών στην επίθεση στο Ιράν, κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις ο Ντανόν απέδωσε την ευθύνη για τον πόλεμο στο Ιράν αποκλειστικά και μόνο στον Τραμπ. Αποποιήθηκε οποιοδήποτε ρόλο και ανάμειξη του Ισραήλ για την επίθεση στο Ιράν, επιλέγοντας να διαφυλάξει το γόητρο της χώρας του, ασχέτως αν έτσι εξέθετε τον Τραμπ!

Η επιλογή του Ισραηλινού αξιωματούχου προκάλεσε σοκ επειδή πλήθος δημοσιευμάτων, που ουδέποτε διαψεύστηκαν, αποκάλυπταν ότι η επίθεση στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε κατ’ εντολή του Νετανιάχου. Ενώ οι λόγοι για τους οποίους δέχτηκε ο Τραμπ δεν διατύπωνονται άμεσα και μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν (πχ σκάνδαλο Επστάιν) όλα τα ρεπορτάζ καταλήγουν ότι ο Τραμπ πείσθηκε ή πιέστηκε από το Ισραήλ για να ξεκινήσει την επιχείρηση «Επική οργή» που εξελίχθηκε σε επική αποτυχία.

Το πιο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που περιέγραφε με λεπτομέρειες την χειραγώγηση της αμερικανικής κυβέρνησης από την ισραηλινή το οφείλουμε στους New York Times. Δημοσιεύτηκε στις 7 Απριλίου και είχε τίτλο, «Πώς ο Τραμπ οδήγησε τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν».

Σαν στο σπίτι του ο Νετανιάχου

Αξίζει να μεταφέρουμε ορισμένα εκτενή αποσπάσματα από το αποκαλυπτικό αυτό άρθρο:

«Το μαύρο SUV που μετέφερε τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου έφτασε στον Λευκό Οίκο λίγο πριν από τις 11 π.μ. στις 11 Φεβρουαρίου. Ο Ισραηλινός ηγέτης —ο οποίος επί μήνες ασκούσε πιέσεις ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να συναινέσουν σε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά του Ιράν— οδηγήθηκε γρήγορα στο εσωτερικό, χωρίς ιδιαίτερες επισημότητες και μακριά από τα βλέμματα των δημοσιογράφων, έτοιμος για μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές της μακράς σταδιοδρομίας του.

Αμερικανοί και Ισραηλινοί αξιωματούχοι συγκεντρώθηκαν αρχικά στην Αίθουσα του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία γειτνιάζει με το Οβάλ Γραφείο. Στη συνέχεια, ο κ. Νετανιάχου κατευθύνθηκε στον κάτω όροφο για το κύριο γεγονός: μια άκρως απόρρητη παρουσίαση σχετικά με το Ιράν, η οποία απευθυνόταν στον Πρόεδρο Τραμπ και την ομάδα του και πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων του Λευκού Οίκου —έναν χώρο που σπάνια χρησιμοποιούνταν για δια ζώσης συναντήσεις με ξένους ηγέτες.

Ο κ. Τραμπ κάθισε, αλλά όχι στη συνήθη θέση του, στην κεφαλή του μαονένιου τραπεζιού συσκέψεων της αίθουσας. Αντ’ αυτού, ο Πρόεδρος επέλεξε μια θέση στο πλάι, με το βλέμμα στραμμένο προς τις μεγάλες οθόνες που ήταν τοποθετημένες στον τοίχο. Ο κ. Νετανιάχου κάθισε στην απέναντι πλευρά, ακριβώς απέναντι από τον Πρόεδρο.

Στην οθόνη πίσω από τον Πρωθυπουργό εμφανίστηκαν ο Νταβίντ Μπαρνέα, διευθυντής της Μοσάντ (της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικού), καθώς και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι. Η παρουσία τους στην οθόνη, πίσω από τον κ. Νετανιάχου, δημιουργούσε την εικόνα ενός ηγέτη σε καιρό πολέμου, περιστοιχισμένου από την ομάδα του…

Η παρουσίαση που επρόκειτο να κάνει ο κ. Νετανιάχου μέσα στην επόμενη ώρα θα αποδεικνυόταν καθοριστική, οδηγώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ σε μια πορεία προς μια μεγάλη ένοπλη σύγκρουση, στην καρδιά μιας από τις πιο ασταθείς περιοχές του κόσμου…

Στις 11 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων, ο κ. Νετανιάχου προέβη σε μια έντονη προσπάθεια πειθούς, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν ήταν έτοιμο για αλλαγή καθεστώτος και εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μια κοινή αμερικανο-ισραηλινή αποστολή θα μπορούσε επιτέλους να δώσει τέλος στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Σε κάποιο σημείο, οι Ισραηλινοί έδειξαν στον κ. Τραμπ ένα σύντομο βίντεο, το οποίο περιλάμβανε μια συρραφή εικόνων από πιθανούς νέους ηγέτες που θα μπορούσαν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας, εάν κατέρρεε η σκληροπυρηνική κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών που παρουσιάστηκαν ήταν ο Ρεζά Παχλαβί, ο εξόριστος γιος του τελευταίου Σάχη του Ιράν —σήμερα αντιφρονών με έδρα την Ουάσιγκτον— ο οποίος έχει επιχειρήσει να προβάλει τον εαυτό του ως έναν κοσμικό ηγέτη ικανό να οδηγήσει το Ιράν σε μια μετα-θεοκρατική διακυβέρνηση».

«Σχεδόν βέβαια νίκη»

Συνεχίζει το ρεπορτάζ των New York Times:

Το τεράστιο πρόβλημα των Data Centers στον Κόλπο - Γράφει ο Κωστής Μηλολιδάκης* (VIDEO & ΠΙΝΑΚΑΣ)

Το τεράστιο πρόβλημα των Data Centers στον Κόλπο

 Κωστής Μηλολιδάκης* 

Κατά τον μήνα Οκτώβριο το χρηματιστήριο εταιριών υψηλής τεχνολογίας NASDAQ απώλεσε το 5.2% της αξίας του με μόνο την Παρασκευή 30/10 να χάνει 2.9% σημειώνοντας την μεγαλύτερη ημερήσια πτώση από τον Ιούνιο. Κάποιες εταιρείες συνδεδεμένες με την λεγόμενη φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης σημείωσαν πολύ χειρότερη πτώση. Για παράδειγμα η Alphabet, μητρική της Google είχε εβδομαδιαία πτώση 12.6% και η Amazon είχε εβδομαδιαία πτώση 7%.

Κάποιοι θεωρούν ότι πρόκειται για μια απλή διόρθωση που είτε συνεχιστεί είτε όχι δεν θα έχει ευρύτερες επιπτώσεις για τις χρηματαγορές.

Αλλά υπάρχει μια λεπτομέρεια: Και οι δύο παραπάνω εταιρείες είναι συνδεδεμένες με τεράστια έργα στις χώρες του Κόλπου, κυρίως στη Σαουδική Αραβία και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Μήπως αυτή η λεπτομέρεια δημιουργεί κάποιο ‘μούδιασμα’ στις αγορές;

Εν μέσω συνεχών απειλών του προέδρου των ΗΠΑ για εκ νέου επίθεση κατά του Ιράν και τη δήλωση των Ιρανικών αρχών ότι σε μια τέτοια περίπτωση η απάντηση θα είναι απεριόριστη κατά των αμερικανικών συμφερόντων και μάλιστα χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς, τίθενται μερικά εξαιρετικά σημαντικά ερωτήματα για τις επιπτώσεις που θα έχουν πλήγματα κατά των εγκαταστάσεων των data centers στις χώρες του Κόλπου.

Και να υπογραμμίσουμε εδώ ότι ο πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ έχει ήδη υπαινιχθεί με το χαρακτηριστικό ‘μαύρο χιούμορ’ του ότι τα κέντρα αυτά θα ισοπεδωθούν αν ο Τραμπ προχωρήσει στις απειλές του.

Ο πρόεδρος του Ιρανικού κοινοβουλίου ΜΒ Ghalibaf ανακοίνωσε ότι έρχεται η …”Αρχή Δεδομένων του Περσικού Κόλπου” και συμπληρώνει: “Προς τις κυβερνήσεις, τα funds και τις εταιρίες της περιοχής: Σας συμβουλεύουμε ευγενικά να μην παρέχετε πόρους σε καμία εταιρία δεδομένων ή τεχνητής νοημοσύνης που βοηθά σε εισβολές ή σε δολοφονίες παιδιών. Καμία χρηματοδότηση, όχι μετοχές, όχι γη, όχι ενέργεια. Βοηθήστε τις και αντιμετωπίστε την επιβολή μας”.

Ο πρόεδρος του Ιρανικού κοινοβουλίου ΜΒ Ghalibaf ανακοίνωσε ότι έρχεται η …”Αρχή Δεδομένων του Περσικού Κόλπου” και συμπληρώνει: “Προς τις κυβερνήσεις, τα funds και τις εταιρίες της περιοχής: Σας συμβουλεύουμε ευγενικά να μην παρέχετε πόρους σε καμία εταιρία δεδομένων ή τεχνητής νοημοσύνης που βοηθά σε εισβολές ή σε δολοφονίες παιδιών. Καμία χρηματοδότηση, όχι μετοχές, όχι γη, όχι ενέργεια. Βοηθήστε τις και αντιμετωπίστε την επιβολή μας”.

 

Άρα, το ερώτημα που προκύπτει είναι: Πόσο σοβαρές μπορεί να είναι οι επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία από μια τέτοια εξέλιξη;

Το ερώτημα με είχε ήδη απασχολήσει τότε (18 Οκτωβρίου) που ο Γκαλιμπάφ απηύθυνε την προειδοποίησή του και σε ένα podcast είχα μιλήσει σχετικά. 

Παλαιστίνη. Μια απόπειρα να μετατραπεί η Ιστορία σε ανυπαρξία και κενό

Του Σάλαχ Μούσα

Η ισραηλινή εξόντωση συνεχίζεται, με άλλες πλέον μορφές, φτάνοντας στα βαθύτερα στρώματα της γης, της συνείδησης και της μνήμης. Είναι ένας συστηματικός πόλεμος εναντίον των μνημείων, των τοιχογραφιών, των φωτογραφιών των μαρτύρων και των εθνικών συμβόλων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

 

Από τις αρχές του 2026, και σύμφωνα με στοιχεία της Παλαιστινιακής Επιτροπής για την Αντίσταση στο Τείχος και τους Εποικισμούς, περισσότερα από είκοσι έξι μνημεία, τοιχογραφίες και πλατείες έχουν δεχθεί επιθέσεις, έχουν κατεδαφιστεί ή καταστραφεί από τον ισραηλινό στρατό και τους εποίκους. Πρόκειται για μια εκτεταμένη, συνολική και ανοιχτά διακηρυγμένη εκστρατεία, βασισμένη σε μια «τράπεζα στόχων» που περιλαμβάνει πενήντα μνημεία και μνημειακούς χώρους, σύμφωνα με δηλώσεις της ισραηλινής στρατιωτικής και ασφαλείας. Στόχος της είναι η ίδια η συμβολική παρουσία της παλαιστινιακής μνήμης στον δημόσιο χώρο.

 

Η σιδερένια ισραηλινή μπουλντόζα πολεμά την πέτρινη μνήμη και δολοφονεί τα ονόματα για δεύτερη φορά, αφού πρώτα δολοφονήθηκαν τα σώματα. Μια θωρακισμένη εισβολή με σκοπό την εξαφάνιση των ιστορικών οροσήμων· μια απόπειρα να διαμορφωθεί το οπτικό τοπίο σύμφωνα με μία και μόνη αφήγηση. Είναι μια εντατική πολιτική διαχείρισης της απουσίας, μια δολοφονία του υλικού μάρτυρα που αποκαλύπτει το έγκλημα και απειλεί τον ισραηλινό μύθο της αποκλειστικής αυθεντικότητας.

 

Η κυβέρνηση της κατοχής μοιάζει να πιστεύει πως ο μάρτυρας ζει μέσα στο μνημείο που φέρει το όνομά του, πως κάθε νύχτα βγαίνει από την τοιχογραφία για να αντισταθεί στην κατοχή. Και πως η κατεδάφιση του μνημείου σημαίνει την οριστική εξαφάνισή του από τη ζωή, χωρίς να απομείνει κανένα ίχνος για όσους συνεχίζουν να ζουν.

 

Πιστεύει ότι ο έλεγχος του τόπου και η αναδιαμόρφωσή του μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τη διαγραφή όλων των νοημάτων που συνδέουν τον Παλαιστίνιο με τη γη του· με τη φίμωση της φωνής που έρχεται από το παρελθόν και με την παράλυση της ικανότητάς της να μιλά στο παρόν.

 

Η μπουλντόζα που φοβάται τους νεκρούς και προελαύνει προς το μνημείο ενός μάρτυρα δεν είναι απλώς ένα βαρύ μηχάνημα. Είναι μια ιδέα που προσπαθεί να πείσει την Ιστορία ότι ό,τι δεν βλέπει το μάτι δεν υπάρχει πια. Προχωρά πάνω στις ερπύστριές της, υψώνει τον μεταλλικό της βραχίονα και χτυπά την πέτρα που φέρει το όνομα ενός μάρτυρα. Οι πέτρες σωριάζονται, μα η υπόθεση παραμένει όρθια. Και τότε η τυφλή αυτή μπουλντόζα ανακαλύπτει γιατί οι ισχυροί φοβούνται τόσο πολύ τα ονόματα των νεκρών.

 

Η ισραηλινή μπουλντόζα ξεσκίζει εικόνες και καταστρέφει μνημεία, ασκώντας μια πολιτιστική και γνωσιακή γενοκτονία. Γιατί η μπουλντόζα είναι ο ίδιος ο ισραηλινός νους που τρομοκρατείται μπροστά στην παλαιστινιακή ιστορία και αφήγηση, στις οποίες τα μνημεία δίνουν ορατή μορφή. Μεταφέρουν τη μνήμη από το αρχείο στην καθημερινή ζωή και στη βούληση για αντίσταση· από την αφηρημένη γνώση στη ζωντανή, απτή εμπειρία που οι άνθρωποι αντικρίζουν στους δρόμους, στις πλατείες και στις εισόδους των πόλεων, των χωριών και των προσφυγικών καταυλισμών.

 

Είναι ιστορίες και θυσίες που διαφυλάσσονται στη γλώσσα, στο τραγούδι και στα ονόματα που περνούν από γενιά σε γενιά, προστατευμένα από τη λήθη και την εξαφάνιση.

 

Η σιδερένια μπουλντόζα που καταδιώκει και βομβαρδίζει τα ονόματα των μαρτύρων, χαραγμένα στην πέτρα και στον τοίχο της συλλογικής συνείδησης, έχει μετατραπεί σε μπουλντόζα ακαδημαϊκής και εκπαιδευτικής εξόντωσης. Τη βλέπουμε να σβήνει και να διαγράφει, με τα ατσάλινα και ιδεολογικά της δόντια, τα ονόματα των εθνικών συμβόλων και των ιστορικών τόπων από τα παλαιστινιακά σχολικά βιβλία.

 

Είναι η εξόντωση μέσω της λήθης. Είναι η καταστροφή της πνευματικής, πολιτιστικής και πολιτισμικής κληρονομιάς, του συλλογικού και ανθρώπινου χρόνου του παλαιστινιακού λαού.

 

Και η ίδια αυτή μπουλντόζα έγινε ο πύραυλος και η βόμβα που κατέστρεψαν τη Γάζα και την πανάρχαιη κληρονομιά της: μουσεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, εκκλησίες, τζαμιά, ιδρύματα, νεκροταφεία, αρχαιολογικούς χώρους και αρχεία. Έγινε επίσης το όπλο που σκότωσε εκατοντάδες επιστήμονες, συγγραφείς και καλλιτέχνες.

 

Πρόκειται για την καταστροφή και τη διαγραφή της συλλογικής εθνικής μνήμης, για την αποδόμηση της ίδιας της ταυτότητας.

 

Όμως η παλαιστινιακή μνήμη είναι μια επίμονη μνήμη, ισχυρότερη από τις μπουλντόζες. Ζει μέσα…

 

ΠΗΓΗ 

 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ/ΔΕΙΤΕ, επίσης, σχετικό ρεπορτάζ της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz:

• Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΣ: Οι επιθέσεις των εποίκων είναι οι πιο βίαιες και συστηματικές (VIDEO)

Από τα lifestyle τάγματα εφόδου του 2010-13, στο rebranding Κασιδιάρη του 2026: μια κανονικοποίηση του ναζισμού δρόμος (VIDEO)

Από τα lifestyle τάγματα εφόδου του 2010-13, στο rebranding Κασιδιάρη του 2026: μια κανονικοποίηση του ναζισμού δρόμος.

Γράφει η εκπαιδευτικός Ολυμπία Γεώργα

Τότε: Χρυσαυγίτες φιλοξενούνταν με ενθουσιασμό στα κανάλια και αντιμετωπίζονταν με χαρακτηριστική αβρότητα από κομμάτι δημοσιογράφων.

Τα πρωινάδικα φρόντιζαν να μας κρατούν ενήμερους σε καθημερινή σχεδόν βάση για τα νέα φλερτ του Ηλία Κασιδιάρη, το πρόγραμμά του στο γυμναστήριο και τον καινούριο δίσκο του Καιάδα. Μνημονιακοί πολιτικοί δήλωναν ότι “η Χρυσή Αυγή είναι ένα αυθεντικό κίνημα που κάνει πολιτική πάνω σε σοβαρά πρόβληματα” ή ότι “συμπεριφέρονται με το σεις και με το σας”.  Πρωτοσέλιδα εφημερίδων με τίτλο “Πέτα τη γιαγιά στη Χρυσή Αυγή” φιλοξενούσαν δηλώσεις του Παναγιώταρου “προστατεύουμε τον Έλληνα που νιώθει απροστάτευτος στο κέντρο. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο”.

Κι ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Πού οδήγησαν, μεταξύ άλλων, όλα αυτά; Σε ανεξέλεγκτη βία ταγμάτων εφόδου στους δρόμους, σε ναζιστικό κόμμα στη Βουλή και, τελικά, σε δύο δολοφονίες.

Και σήμερα; 

Σήμερα παρακολουθούμε την αποφυλάκιση του καταδικασθέντος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης Ηλία Κασιδιάρη σε live σύνδεση. Ο ίδιος δηλώνει “δεν ήταν αυτό που νομίζατε”, και ότι οι ναζιστικοί χαιρετισμοί του μπροστά στον φωτογραφικό φακό στο παρελθόν ήταν στην πραγματικότητα ένας αρχαίος χαιρετισμός στον ήλιο (wtf)! Δημοσκοπικές εταιρείες καταγράφουν το κόμμα του -παρόλο που αυτό δεν μπορεί να συμμετάσχει στις εκλογές.

Οι κάμερες τον ακολουθούν στις νυχτερινές του εξόδους, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων στα Μέγαρα δέχεται χορηγία του για επισκευή στέγης, ο φαρμακοβιομήχανος και ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού δημοσιεύει το πρόγραμμα του κόμματός του, μεγάλο ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη του παραχωρεί χώρο να πραγματοποιήσει ομιλία, ενώ ταυτόχρονα οι αντιφασιστικές συγκεντρώσεις απαγορεύονται από την αστυνομία που δέρνει και ψεκάζει με χημικά τους διαδηλωτές, όλα αυτά μέσα σε μόνο 1,5 μήνα και …μένει να δούμε τι άλλο θα δούμε.

Την ίδια στιγμή, τα ΜΜΕ που το 2010-13  μας μιλούσαν για τα “παιδιά με τα μαύρα” που βοηθάνε γιαγιούλες να περάσουν τον δρόμο, φαίνεται πως σήμερα έχουν δώσει τη σκυτάλη στα φασιστικά bots: αυτοματοποιημένους λογαριασμούς που ταΐζουν τον αλγόριθμο με εξαχρείωση, κανονικοποιώντας και πολλαπλασιάζοντάς την.

Τα βλέπεις κάτω από σχεδόν κάθε είδηση. Είτε είναι είδηση για πνιγμούς γυναικόπαιδων προσφύγων στο Αιγαίο είτε είδηση για βασανισμούς από Ισραηλινούς, ανθρώπων που συμμετέχουν σε αποστολές στη Γάζα  είτε ακόμα και σε ειδήσεις που αφορούν μια γυναικοκτονία ή ένα amber alert για ένα παιδί πιο μελαχρινό από τα πρότυπα των Αρίων αυτής της χώρας.

Σχόλια φασιστικά, και μάλιστα ούτε καν με την έννοια της φασιστικής επιχειρηματολογίας, αλλά ως μια πρωτόγονη και άλογη έκφραση κάθε σκοταδιού καταχωνιασμένου στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής.

Ποιος ταΐζει τον αλγόριθμο με φασισμό; Ποιος χρηματοδοτεί τον μέχρι πρότινος έγκλειστο και νυν άεργο Κασιδιάρη για να μπορεί να κάνει τις ματωμένες χορηγίες του και να μισθώνει μεγάλα ξενοδοχεία για τις ομιλίες του; Ποιος ξαναπαίζει το χαρτί του φασισμού;

Και το αντιφασιστικό κίνημα, ο δημοκρατικός κόσμος, τι κάνουν; Προς στιγμή, δείχνουν καλά αντανακλαστικά, επιχειρούν ενωτικές κινήσεις, βρίσκονται μαζί στον δρόμο. Δεν αρκεί όμως. Πρέπει να σημάνουν γενικό συναγερμό.

Υπάρχει μια πολύτιμη εμπειρία από το πρόσφατο παρελθόν, μια εμπειρία που μας χάρισαν, δυστυχώς και κυριολεκτικά με το αίμα τους, ο Παύλος Φύσσας και ο Σαχζάτ Λουκμάν: ότι κάθε φορά που ο φασισμός προσπαθεί να ανασάνει, πρέπει να του προκαλούμε ασφυξία. Με αυτό στο μυαλό μας οφείλουμε να συνεχίσουμε. Για να μη μάθουμε ποτέ τα ονόματα του επόμενου Παύλου, του επόμενου Σαχζάτ.

ΠΗΓΗ: Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας μέσω mediatvnews.gr

- ΔΕΤΕ, επίσης, την παρέμβαση του Αντιφασιστικού Δικτύου Παιδείας στην εκδήλωση (06/10/2026) του Σημείου για τη Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς «Το μαύρο κύμα της ακροδεξιάς»: 

 - ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: 

Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας (στο facebook)

Antifasistiko Diktyo Paideias (στο substack) 

Το ύστατο επικοινωνιακό κόλπο Μητσοτάκη: Η αλήθεια

Στο καθεστώς που ζέχνει από τη διαφθορά και ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραπέει χωρίς αντιπολιτευτική βοήθεια, το Μαξίμου έβγαλε το ύστατο επικοινωνιακό όπλο: Την αλήθεια. Για ένα ζήτημα που γνωρίζει άριστα. Τη φοροδιαφυγή την οποία ελέγχει απόλυτα μέσα από “ψηφιακούς μηχανισμούς” διορισμένων στελεχών. Όχι όμως και για τη διαφθορά, αυτή παραμένει στο απυρόβλητο για τους κυβερνώντες.

Η απεύθυνση αφορά αποκλειστικά σε δεξιούς ψηφόρους και αμφιταλαντευόμενους, το περίφημο 10% που ανέλυε ο αείμνηστος Μ.Δρεττάκης στις σοβαρές εκλογικές αναλύσεις του. Δεν αφορά όσους -σε δημοσκοπήσεις-ήδη επέλεξαν κόμματα όπως ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ, κ.λ.π

Για χάρη όσων μαζικά κατευθύνονται στην ακροδεξιά, η οποία έχει και πολλές επιλογές τίτλων κομμάτων και αποκομμάτων στην κάλπη, οι δύο υποθέσεις φοροδιαφυγής “Pizza Fun” και “Χωριάτικο” βγήκαν στην αρένα ψηφιακών Μέσων, ενώ ταυτόχρονα τα ισχυρά συστημικά και ελεγχόμενα ΜΜΕ τροφοδοτούν τη λαϊκή οργή με έγκυρες -εξακριβωμένες λεπτομέρειες. Βγάζουν από το “ψυγείο” τους άλλες υποθέσεις διαφθοράς, ένα σωρό από δαύτες που δεν έπρεπε έως τώρα να δουν το φως της δημοσιότητας. Τώρα που το Μαξίμου “επενδύει” στον ανυποχώρητο αγώνα της ενάντια στα “ψάρια” της αγοράς, το media είναι ελεύθερα να τα βροντοφωνάξουν.

Στα ίδια μίντια, από το “Πρώτο Θέμα” έως και τα πρωτοσέλιδα του Β. Μαρινάκη ή τα ρεπορτάζ καναλιών του ομίλου Βαρδινογιάννη, τα σοβαρότερα σκάνδαλα, όπως: υποκλοπές, θάνατος Μαζωνάκη, κατηγορίες για τον γιό Θεοδωρικάκου, προέδρου της ΕΟΚ Χρ. Λιόλιου- κολλητού του Μητσοτάκη, έρευνες διαφθοράς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, κυρίως, η “ιδιωτική διπλωματία” της οικογένειας Μητσοτάκη για το Αιγαίο, βρίσκονται σε απόλυτη ή σταδιακή υποχώρηση στη δημοσιότητα. Φυσικά ούτε μεγάλα ρεπορτάζ ούτε πρωτοσέλιδα υπάρχουν για τα άλλα “μεγάλα ψάρια” της διαφθοράς, την αδειοδότηση των ιδιωτικών Κολλεγίων, το σκάνδαλο της Βόρειας Εύβοιας, τα funds και τις συμμετοχές υπουργών ή συγγενών τους σε αυτά.

Στην επιχείρηση δόθηκε δια στόματος Μητσοτάκη ο κωδικός “Μεγάλα ψάρια”, οι επικοινωνιακές καμπάνιες πάντα έχουν κωδική ονομασία, αυτή που θα μείνει στο μυαλό των βομβαρδισμών θεατών-αναγνωστών στην κατασκευασμένη πολιτική αρένα δημοσιότητας. 

Επιπλέον όπλο είναι ότι και στις δυο υποθέσεις υπάρχει η πλευρά διαφθοράς, όχι όμως ως πρωτεύουσα. Την κατάλληλη στιγμή, όταν τα ΜΜΕ λάβουν την τελική έγκριση Μαξίμου, ο πρωθυπουργός ενδεχομένως να χρειαστεί να κόψει τα κεφάλια των εμπλεκόμενων κυβερνητικών υπαλλήλων. Στην ΑΑΔΕ ή όπου αλλού χρειαστεί. 

Υπάρχει κι ένα έξτρα μπόνους στην επιχείρηση. Το μήνυμα που απευθύνεται στα πραγματικά “μεγάλα ψάρια” διαφθοράς και φοροδιαφυγής, ότι το καθεστώς Μητσοτάκη διαθέτει και τα δικά τους στοιχεία. 

ΠΗΓΗ 

Μιντιακτονία (mediacide): Μπαζώνοντας την αλήθεια μιας γενοκτονίας - Γράφει ο Παύλος Σάρπης

Μπαζώνοντας την αλήθεια μιας γενοκτονίας

Του Παύλου Σάρπη

«Αλήθεια κάτω από τους σωρούς ερειπίων: Μέσα Ενημέρωσης στον καιρό γενοκτονίας» είναι ο τίτλος της πρόσφατα δημοσιευμένης  Έκθεσης του ΟΗΕ, με συγγραφέα την Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα υπό κατοχή  Παλαιστινιακά  εδάφη από το 1967, Φραντσέσκα Αλμπανέζε.

Στην 29σέλιδη Έκθεση, τεκμηριωμένη με σχεδόν 300 παραπομπές,  δείχνεται  ότι  η φυσική εξόντωση  Παλαιστίνιων δημοσιογράφων, η  αποσιώπηση και η παραμόρφωση της πληροφορίας, μάλιστα με τη συνεργασία δυτικών Μέσων Ενημέρωσης, έχουν κεφαλαιώδη ρόλο στην υλοποίηση της  γενοκτονίας στη Γάζα.

Μιντιακτονία (mediacide) είναι ακριβώς ο όρος που θέλει να αποδώσει  τους ασφυκτικούς περιορισμούς στην ενημέρωση, την απροκάλυπτα προκατειλημμένη και μονομερή κάλυψη των γεγονότων, την εσκεμμένη και σχεδιασμένη εξόντωση δημοσιογράφων, την εξάλειψη  πηγών ενημέρωσης, και την  καταστροφή τεχνικών μέσων και εγκαταστάσεων επικοινωνίας. Η μιντιακτονία, στο μέρος που της αναλογεί, έχει καταστήσει δυνατή τη συνέχιση της γενοκτονίας και της εθνοκάθαρσης, με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις από τη διεθνή κοινή γνώμη.

Στην Έκθεση καταγράφεται και τεκμηριώνεται αυτό το φαινόμενο,  παρουσιάζοντας τις τρεις πτυχές του και τη μεταξύ τους αλληλοτροφοδότηση, που είναι:

α. η εξόντωση Παλαιστίνιων δημοσιογράφων και εργαζομένων στη δημοσιογραφία στη Γάζα,  με σκοπό  την εξαφάνιση των άμεσων μαρτυριών και της απουσίας ρεπορτάζ από το πεδίο·

β. ο ασφυκτικός έλεγχος της πληροφορίας, η απόλυτη απαγόρευση εισόδου ανεξάρτητων διεθνών δημοσιογραφικών συνεργείων στη Γάζα, το καθεστώς λογοκρισίας στο εσωτερικό του Ισραήλ. Η υποκίνηση  ρατσιστικού μίσους και της αποανθρωποποίησης των Παλαιστινίων από τα Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης·

γ. η συνένοχη στάση των δυτικών Μέσων Ενημέρωσης, ιδιαίτερα των πιο γνωστών και φερόμενων ως αξιόπιστων και αντικειμενικών, τα οποία νομιμοποιούν το αφήγημα του Ισραήλ και το προωθούν στο  διεθνές ακροατήριο.

Ακολουθεί μια σύντομη σταχυολόγηση των ευρημάτων της  Έκθεσης της Ειδικής Εισηγήτριας του ΟΗΕ.

Απειλές, φυλακίσεις και εξόντωση Παλαιστίνιων δημοσιογράφων 

Στη Λωρίδα της Γάζας, από τον Οκτώβριο του 2023, έχουν καταγραφεί 240 επιθέσεις εναντίον δημοσιογραφικών συνεργείων. Περίπου 300 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στην ενημέρωση  έχουν δολοφονηθεί και 400 έχουν τραυματιστεί.  Περισσότερα από 150 σπίτια δημοσιογράφων έχουν καταστραφεί από βομβαρδισμούς και 710 συγγενείς δημοσιογράφων και συνεργατών τους έχουν σκοτωθεί. Ο Ισραηλινός στρατός έχει επιχειρήσει να παρουσιάσει τους δημοσιογράφους που έχουν γίνει θύματα των επιθέσεων του ως μέλη ή συνεργάτες της Χαμάς, θέλοντας έτσι  να νομιμοποιήσει την σχεδιασμένη εγκληματική τακτική του. Σε κάθε περίπτωση, βάσει της διεθνούς νομοθεσίας, αν δεν παρουσιάζονται αποδείξεις πως δημοσιογράφοι και συνεργαζόμενο προσωπικό παίρνουν ενεργά μέρος στις εχθροπραξίες,  αυτοί τελούν πάντα και χωρίς εξαίρεση υπό πολιτικό καθεστώς προστασίας.  Οι επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων είναι έγκλημα πολέμου.

Τα περισσότερα θύματα, δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι, κατά τις επιθέσεις εναντίον τους,  έφεραν ορατά και καθαρά τα διακριτικά της ιδιότητάς τους («PRESS»). Πολλοί δημοσιογράφοι απειλήθηκαν να σταματήσουν να κάνουν ρεπορτάζ πριν τελικά γίνουν στόχοι του Ισραηλινού στρατού.

Οι επιθέσεις κατά δημοσιογράφων συνεχίζονται και μετά την υποτιθέμενη εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025. Τρεις Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν από Ισραηλινό χτύπημα, την 21η Ιανουαρίου 2026. Στις 8 Απριλίου 2026, ο Mohammed Washah, που εργαζόταν για το  Al-Jazeera, έγινε θύμα στοχευμένης επίθεσης του Ισραηλινού στρατού.

Αρκετοί δημοσιογράφοι εργάζονταν για λογαριασμό διεθνών μέσων ενημέρωσης, όπως το Al-Jazeera και το Reuters χωρίς όμως αυτό  να τους προσφέρει ασφάλεια. Το αντίθετο. Μάλιστα, το πρακτορείο Reuters σταμάτησε να κοινοποιεί το στίγμα των δημοσιογράφων του στις αρχές του Ισραήλ, με την ελπίδα να τους προστατέψει.

Η Παλαιστίνια δημοσιογράφος και φωτογράφος Fatima Hassouna δολοφονήθηκε μαζί με πέντε μέλη της οικογένειάς της, στις 16 Απριλίου 2025, όταν βομβαρδίστηκε το διαμέρισμά της, μία μέρα ακριβώς μετά την ανακοίνωση ότι το ντοκιμαντέρ της σχετικά  με τη ζωή στη Γάζα εν μέσω γενοκτονίας είχε επιλεγεί να προβληθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών.

Ιδιαίτερα αποτρόπαιη είναι η τακτική του Ισραηλινού στρατού να εξαπολύει τα λεγόμενα «διπλά χτυπήματα» (double taps). Σε ένα από αυτά τα χτυπήματα με στόχο δημοσιογράφους, στις 25 Αυγούστου 2025 στο Νοσοκομείο Νάσερ, κατά την πρώτη επίθεση  δολοφονήθηκε ο κάμεραμαν του Reuters,  Hussam Al-Masri, και στο δεύτερο διαδοχικό χτύπημα, λίγο αργότερα, σκοτώθηκαν εργαζόμενοι του συνεργείου και διασώστες, οι οποίοι έσπευσαν στο σημείο για βοήθεια, με συνολικό απολογισμό 22 νεκρούς.

Το 81% των εγκαταστάσεων τηλεπικοινωνιών  στη Γάζα έχει καταστραφεί και το 12%  έχει υποστεί ζημιές. Το Ισραήλ επανειλημμένως έχει διακόψει τη σύνδεση του διαδικτύου στη Λωρίδα.

Στη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, από τον Οκτώβριο του 2023, οι δημοσιογράφοι έχουν γίνει θύματα συστηματικών επιθέσεων από εποίκους και τον Ισραηλινό στρατό. Έχουν τεκμηριωθεί 139 επιθέσεις με στόχο δημοσιογράφους.

Από τον Οκτώβριο του 2023, περισσότεροι από 100 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι και συνεργάτες τους συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Τριάντα από αυτούς παραμένουν ακόμη φυλακισμένοι. Οι  αποφυλακισμένοι περιέγραψαν, κατά τη διάρκεια της κράτησής τους στις Ισραηλινές φυλακές, βίαιες επιθέσεις, σεξουαλική βία, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, εξαναγκασμό σε επώδυνες στάσεις, αισθητηριακή στέρηση, ανεπαρκή σίτιση και στέρηση ιατρικής περίθαλψης.  Απειλήθηκαν ότι θα ξαναγίνουν στόχος αν εξακολουθήσουν να κάνουν ρεπορτάζ.

Το τοπίο της ενημέρωσης στο Ισραήλ

Στη διετία 2024-2025, οι αρχές λογοκρισίας του Ισραήλ απαγόρευσαν 2.388 άρθρα, ενώ άλλα 11.239 άρθρα δημοσιεύτηκαν με περικοπές, για λόγους εθνικής ασφάλειας. Ως σύγκριση, κατά την περίοδο 2011-2023, υπήρξαν κατά μέσον όρο  6 λογοκριτικές παρεμβάσεις την ημέρα, ενώ τη διετία 2024-2025 ο μέσος ημερήσιος αριθμός τους ξεπέρασε τις 18.

Από τον Οκτώβριο του 2023, έχει επιβληθεί απόλυτη απαγόρευση εισόδου στους διεθνείς ανταποκριτές και στα διεθνή μέσα ενημέρωσης στη Λωρίδα της Γάζας, με εξαίρεση ελάχιστες ενσωματωμένες στον Ισραηλινό στρατό δημοσιογραφικές αποστολές, πλήρως ελεγχόμενες ως προς τις κινήσεις τους και το περιεχόμενο που μετέδωσαν.

Η κλιματική αλλαγή σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους – Οι πολιτικοί σιωπούν - Γράφει ο Peter Stenvinkyel*

Φωτογραφία: Dave Meckler, Unsplash

Η κλιματική αλλαγή σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους – Οι πολιτικοί σιωπούν

του Πίτερ Στένβινκελ*, Ινστιτούτο Καρολίνσκα | The Conversation

Τα επιστημονικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι η κλιματική αλλαγή απειλεί την ανθρώπινη υγεία είναι σήμερα πιο ισχυρά από ποτέ. Ωστόσο, νέα έκθεση δείχνει ότι οι ηγέτες των κρατών αφιερώνουν ολοένα και λιγότερη προσοχή στις επιπτώσεις της στην υγεία, τουλάχιστον στο πλαίσιο του διεθνούς πολιτικού διαλόγου.

Σύμφωνα με την έκθεση Lancet Countdown για το 2026, η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες συνδέθηκε με περίπου 710.000 θανάτους παγκοσμίως το 2023, εκ των οποίων το 71% αποδίδεται στην ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Για να καταλήξουν σε αυτή την εκτίμηση, οι ερευνητές συνέκριναν τους θανάτους που σχετίζονται με τη ζέστη υπό τις πραγματικές θερμοκρασιακές συνθήκες με εκείνους που θα αναμένονταν, εάν δεν είχε μεσολαβήσει η υπερθέρμανση του πλανήτη εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η διαφορά μεταξύ των δύο εκτιμήσεων αντιστοιχεί στους επιπλέον θανάτους που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.

Η ακραία ζέστη μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρα θερμοπληξία, αλλά και να επιδεινώσει προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας, όπως οι καρδιαγγειακές και οι νεφρικές παθήσεις. Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι ο αριθμός αυτός αποτελεί στατιστική εκτίμηση της πρόσθετης θνησιμότητας που αποδίδεται στην άνοδο της θερμοκρασίας και όχι καταγραφή μεμονωμένων θανάτων που έχουν συνδεθεί άμεσα με την κλιματική αλλαγή.

Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των χωρών των οποίων οι ηγέτες αναφέρθηκαν στη σχέση μεταξύ κλιματικής αλλαγής και υγείας κατά τη Γενική Συζήτηση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών μειώθηκε από 66% το 2021 σε μόλις 26% το 2025. Πρόκειται για την ετήσια συνάντηση κατά την οποία οι ηγέτες των κρατών τοποθετούνται δημόσια για ένα ευρύ φάσμα διεθνών ζητημάτων.

Οι πρωτοφανείς καύσωνες που έπληξαν την Ευρώπη το καλοκαίρι του 2026, ανέδειξαν με δραματικό τρόπο τις συνέπειες της ανόδου της θερμοκρασίας. Μελέτη που εξέτασε 854 ευρωπαϊκές πόλεις εκτίμησε ότι περισσότεροι από 50.000 θάνατοι συνδέθηκαν με τη ζέστη εκείνο το καλοκαίρι, με περίπου τα δύο τρίτα να αποδίδονται στην υπερθέρμανση που προκαλεί η ανθρώπινη δραστηριότητα. Οι ερευνητές ακολούθησαν αντίστοιχη μεθοδολογία, συγκρίνοντας την εκτιμώμενη θνησιμότητα υπό τις πραγματικές θερμοκρασίες με εκείνη που θα αναμενόταν χωρίς την πρόσθετη ανθρωπογενή θέρμανση.

Στην πολιτική ατζέντα, ωστόσο, η κλιματική αλλαγή συχνά υποχωρεί μπροστά σε ζητήματα που θεωρούνται πιο επείγοντα, όπως το ενεργειακό κόστος, οι οικονομικές πιέσεις και οι διεθνείς συγκρούσεις. Επιπλέον, τα οφέλη για τη δημόσια υγεία από τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ενδέχεται να χρειαστούν χρόνια για να γίνουν αισθητά, τη στιγμή που οι κυβερνήσεις καλούνται να δώσουν άμεσες απαντήσεις στις προκλήσεις της επικαιρότητας.

Ο Γεωργιάδης προσέφυγε στη Δίωξη για τις Porsche, τις Mercedes και τα όπλα – Για την παραβίαση των επικοινωνιών του και την παρακολούθησή του από το Predator πότε θα το κάνει; - Γράφει ο Χάρης Φραντζής

Ο Γεωργιάδης προσέφυγε στη Δίωξη για τις Porsche, τις Mercedes και τα όπλα – Για το Predator πότε θα το κάνει;

Η επιλεκτική ευαισθησία απέναντι στην κυβερνοασφάλεια και τα αμείλικτα ερωτήματα για τη σιωπή γύρω από τις παρακολουθήσεις

Χάρης Φραντζής 

Η αστραπιαία κινητοποίηση του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, και η προσφυγή του στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για την παραβίαση του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου συνιστά μια αυτονόητη αντίδραση. Η προστασία της ιδιωτικότητας έναντι ψηφιακών επιθέσεων αποτελεί αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε πολίτη και δημόσιου λειτουργού. 

Ωστόσο, όταν η αντανακλαστική προσφυγή στη Δικαιοσύνη επιστρατεύεται με τόση ζέση για μια φάρσα με εικονικές παραγγελίες αλλά ήταν ανύπαρκτη μπροστά στην πραγματική παραβίαση των επικοινωνιών του με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, εγείρονται σοβαρά ερωτήματα πολιτικής υποκρισίας.

Από τον Ιούλιο του 2023 είναι γνωστό ότι η προσωπική συσκευή του κ. Γεωργιάδη, καθώς και της συζύγου του, αποτέλεσαν στόχο τουλάχιστον έντεκα μηνυμάτων παγίδευσης από το κακόβουλο λογισμικό Predator. Τότε, η στάση του δεν χαρακτηρίστηκε από νομική εγρήγορση, αλλά από μια βολική αδράνεια.

Ουδέποτε προσέφυγε στις αρμόδιες αρχές, ουδέποτε παρέδωσε τη συσκευή του για εγκληματολογικό έλεγχο και επέλεξε να απέχει από τις δικαστικές αίθουσες που ασχολούνταν με την υπόθεση, αντιμετωπίζοντας τη μετατροπή του σε ψηφιακό κοριό με μια στάση που αιωρείται μεταξύ «αφέλειας» και πολιτικής σκοπιμότητας.

Η όψιμη ευαισθησία για τα προσωπικά δεδομένα προσφέρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για θεσμική αποκατάσταση. Αφού ο Υπουργός βρήκε τον δρόμο προς τις αρχές για τις φανταστικές αγορές οπλισμού και αυτοκινήτων, οφείλει να επιδείξει την ίδια αποφασιστικότητα και για την ουσιαστική παραβίαση των επικοινωνιών του. Η παρουσία του στην επικείμενη δευτεροβάθμια δίκη για την υπόθεση Predator στις 11 Δεκεμβρίου (Κτίριο 7, Αίθουσα 3), όπως υπενθυμίζει ο Ζαχαρίας Κεσσές σε ανάρτηση στο X «θα αποτελούσε έμπρακτη συμβολή στη διερεύνηση μιας υπόθεσης που τον αφορά άμεσα και μια απόδειξη αποστασιοποίησης από τον ανώριμο και αφελή τρόπο που αντιμετώπισε μέχρι τώρα την παγίδευση του».

Εκτός αν η διαφορά ανάμεσα σε μια κακόγουστη φάρσα και μια σκοτεινή επιχείρηση παρακολούθησης έγκειται στο πόσο φοβάται κανείς αυτούς που κρατούν στα χέρια τους τα πραγματικά του δεδομένα.

ΠΗΓΗ 

Πώς συζητάς με έναν φασίστα; Απλώς δεν συζητάς - Γράφει ο Νικόλας Σεβαστάκης*

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Όσβαλντ Μόσλεϊ, ιδρυτής της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών, ζήτησε από τον φιλόσοφο και νομπελίστα Μπέρτραντ Ράσελ να αναμετρηθούν σε μια πολιτική συζήτηση. Ο Ράσελ αρνήθηκε κατηγορηματικά: «Οι κόσμοι μας είναι τόσο βαθιά αντίθετοι, ώστε τίποτε γόνιμο ή ειλικρινές δεν θα μπορούσε να προκύψει από τη μεταξύ μας συναναστροφή». Για τον αταλάντευτα αντιφασίστα φιλόσοφο, ο διάλογος με τον φασισμό ήταν μάταιος... Εικονογράφηση βασισμένη σε meme που κυκλοφορεί στο ίντερνετ: Ατελιέ LIFO

Πώς συζητάς με έναν φασίστα; Απλώς δεν συζητάς

Όση υπομονή, καλή θέληση και πολιτικό κουράγιο και αν έχει κανείς, δεν είναι δείγμα ανεκτικότητας και πλουραλισμού το να συζητά αν υπήρξε όντως το Ολοκαύτωμα.

Νικόλας Σεβαστάκης* 

ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ με ανθρώπους που επιμένουν ότι το σύνθημα «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος είναι «μια χαρά» ή ότι θα τελειώσει η βασιλεία του κατεστημένου της αριστεράς;

Η απάντηση είναι ένα κοφτό «όχι». Αυτός ο «διάλογος» δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και μάλιστα στα social media με τον τρόπο (τον γνωρίζουμε) της πλατφόρμας. Ακόμα κι αν ο όψιμος φιλοχουντικός είναι ένας νεότερος άνθρωπος, κάποιος που αναζητεί αυτόν τον καιρό στον πρώην κρατούμενο της Χρυσής Αυγής την «ένδοξη» συνέχεια της δάδας (για να χρησιμοποιήσω λέξη που αρέσει στον χώρο). Η λογική και πολιτική αντίκρουση τέτοιων απόψεων είναι βαθιά υπονομευμένη.

Όση υπομονή, καλή θέληση και πολιτικό κουράγιο και αν έχει κανείς, δεν είναι δείγμα ανεκτικότητας και πλουραλισμού να υποδέχεται τη γνώμη υπέρ της δικτατορίας ως κάτι προς συζήτηση. Όπως δεν μπορείς να συζητήσεις στοιχειωδώς σοβαρά την άποψη πως το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ ήταν αριστερό (γιατί είχε σοσιαλισμό και λίγο κόκκινο) ή ότι η δράση των δωσιλογικών σωμάτων στην Κατοχή ήταν εθνική αντίσταση κατά των κομμουνιστών. Όπως αδύνατο είναι να γίνει διάλογος με κάποιον/-α που θα γελούσε με την είδηση για πνιγμό μεταναστών ή θα αποκαλούσε τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στη Γάζα «χαμασίτες» και «πλαστελίνες». Και φυσικά, διάλογος με όρους επιχειρημάτων σε υποθετικά πολιτισμένο πλαίσιο δεν μπορεί να υπάρξει με κάποιον που αποκαλεί πιθήκους, υπανθρώπους ή σκουπίδια τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους Ρομά.

Δεν μπορείς να συζητήσεις στοιχειωδώς σοβαρά την άποψη πως το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ ήταν αριστερό (γιατί είχε σοσιαλισμό και λίγο κόκκινο) ή ότι η δράση των δωσιλογικών σωμάτων στην Κατοχή ήταν εθνική αντίσταση κατά των κομμουνιστών.

Έχει νόημα να συζητήσεις –και μερικές φορές είναι αναζωογονητικό– με εκείνον τον συντηρητικό που ανησυχεί για την τύχη ορισμένων αξιών, με έναν φιλελεύθερο που βλέπει πια να διαψεύδεται οικτρά η πίστη του στις ελεύθερες αγορές από τον σχηματισμό των εταιρειών-γιγαντόσαυρων και την αλγοριθμοποίηση της ζωής. Και να απαντάς με διάθεση τεκμηρίωσης σε εκείνον που εξακολουθεί να θεωρεί πως οι συμβατικές σταθερές μιας φιλελεύθερης καπιταλιστικής δημοκρατίας θα αντέξουν όλα τα σοκ που φέρνει η εποχή των αρπακτικών.

Τι διάλογος όμως θα μπορούσε να σταθεί με αυτόν που το 2026 υπερασπίζεται ακόμα και την κληρονομιά του Μάλλιου και του Μπάμπαλη, της Μακρονήσου και των διώξεων του μετεμφυλιακού κράτους; Ή με εκείνους που θεωρούν πως θα έπρεπε να μιμηθούμε τη δράση του ισραηλινού στρατού απέναντι σε «εσωτερικούς» και εξωτερικούς εχθρούς, στους αριστερούς, στους Τούρκους, στα «πρεζόνια» της Ομόνοιας ή σε όποιον άλλον; Αυτά τα πράγματα λέγονται και γράφονται. Με άνεση πρωτοφανή, τα στόματα που τα διαδίδουν έχουν και τη βεβαιότητα πως πρόκειται για αντικαθεστωτικές, ανατρεπτικές αλήθειες. Δικτάτορες, βασανιστές, επικεφαλής «εθνικιστικών» φαλάγγων παρουσιάζονται ως ιστορικές αλήθειες που πονούν το σύστημα! Σε αυτή την καταστροφή του Λόγου δεν έχει κανένα νόημα να προστρέχουμε για χάρη της σχετικότητας όλων των απόψεων – αυτή η παλιά ανοησία έχει κάνει τον κύκλο της φτάνοντας να ενθρονίσει κάμποσους «Τραμπ» στους θώκους της εξουσίας.