Ο Αρίστος Χαντζής πρέπει να ζήσει. Να νικήσει η ζωή, να ηττηθεί ο θάνατος - Της Μαριάννας Τζιαντζή

Μαριάννα Τζιαντζή

Τι σημαίνει «ή θα νικήσουμε ή θα νικήσουμε;» Ίσως να σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια από σήμερα τα Προσφυγικά θα γιορτάζουν είτε τη γέννηση ενός μωρού, είτε το γάμο του Αρίστου, είτε της Σουζόν, είτε την επιτυχία ενός σημερινού μαθητή τους στις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε ένα καινούργιο τραγούδι ή βιβλίο ή ποίημα που θα μιλά για την κοινότητά τους. Τα κτίρια φρεσκοβαμμένα, λουλούδια και μουσικές παντού. Το σχέδιο της Περιφέρειας γι΄ ανάπλαση θα έχει βρεθεί στη χωματερή της Ιστορίας, ενώ πολλοί θα ξύνουν το κεφάλι τους για να θυμηθούν ποιος ήταν αυτός ο κύριος Χαρδαλιάς που η πολιτική του καριέρα θα έχει λήξει άδοξα και πρόωρα.

 

Για τη ζωή αγωνίζονται οι δύο απεργοί πείνας και οι σύντροφοί τους. Για τη ζωή την τόσο πολύτιμη και όμορφη που για να την κερδίσει κανείς πρέπει να παλέψει με το θάνατο.

 

Ο Αρίστος Χαντζής πρέπει να ζήσει, να ζήσει, να ζήσει. Να επιστρέψει στα Προσφυγικά όρθιος. Και η κυβέρνηση να υποχωρήσει, να βουλιάξει σε ένα βούρκο ντροπής. Να νικήσει η ζωή, να ηττηθεί ο θάνατος.

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Επιδεινώνεται ακόμα περισσότερο η κατάσταση του Αριστοτέλη Χαντζή με συνεχείς επιπλοκές απειλητικές για τη ζωή του

Ο απεργός πείνας νοσηλεύεται στο ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς» | Φωτό: Prosfygika Hungerstrike [Facebook]

Επιδεινώνεται ακόμα περισσότερο η κατάσταση του Αριστοτέλη Χαντζή με επιπλοκές

Ανακοίνωση των νοσοκομειακών γιατρών που τον παρακολουθούν

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2026, 14:06:52

Ανακοίνωση των νοσοκομειακών γιατρών που παρακολουθούν την κατάσταση της υγείας του, 24/06/2026

Ο απεργός πείνας νοσηλεύεται λόγω οξείας εγκεφαλοπάθειας Wernicke με διπλωπία και αταξικό βάδισμα, ενώ επίσης παρουσιάζει σοβαρές ηλεκτρολυτικές διαταραχές που προδιαθέτουν σε επικίνδυνες για τη ζωή αρρυθμίες.

Η κατάσταση της υγείας του παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη με σοβαρότατα, ανθεκτικά υπογλυκαιμικά επεισόδια, ενώ λόγω διαταραχής κατάποσης σε έδαφος μυϊκής αδυναμίας έχει παρουσιάσει εισρόφηση στο αναπνευστικό σύστημα και υποξυγοναιμία.

Η γενικευμένη βαρύτατη μυϊκή αδυναμία έχει επιπλέον επηρεάσει τους αναπνευστικούς μύες και τους μύες του προσώπου και των οφθαλμών.

Του χορηγούνται εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά φάρμακα και οξυγόνο με ρινική κάνουλα.

Η κατάσταση είναι βαρύτατη και διαρκώς επιδεινούμενη ενώ οι συνεχείς επιπλοκές την καθιστούν απειλητική για τη ζωή.

Η μη ικανοποίηση των αιτημάτων άμεσα ισοδυναμεί με καταδίκη εις θάνατον.

Αργύρης Στούρας, Επιμελητής
Παθολογίας στο Γ.Γεννηματάς

Γιώργος Βατίδης, Ειδικός Παθολόγος-Εντατικολόγος, από την ομάδα τακτικής παρακολούθησης του απεργού πείνας

Ομάδα νοσοκομειακών γιατρών που τον παρακολουθούν

ΠΗΓΗ

- ΣΧΕΤΙΚΟ στο μπλογκ μας: 

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Κείμενο και υπογραφές στήριξης για τον απεργό πείνας, Αριστοτέλη Χαντζή, από πανεπιστημιακούς, γιατρούς, καλλιτέχνες, νομικούς και βουλευτές

Πόρισμα – «κόλαφος» του ΟΗΕ για τη Γάζα: Το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονία, σκοτώνει στοχευμένα τα παιδιά στη Λωρίδα - Και νέα πρόκληση από τον ακροδεξιό υπουργό Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Μπεν Γκβιρ (VIDEO)

Πόρισμα – «κόλαφος» του ΟΗΕ για τη Γάζα: Το Ισραήλ συνεχίζει τη γενοκτονία, σκοτώνει στοχευμένα τα παιδιά στη Λωρίδα

«Ακόμη και μετά την εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025, τα παιδιά εξακολουθούν να σκοτώνονται και να υφίστανται σοβαρούς τραυματισμούς, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να αδιαφορεί τόσο για την εκεχειρία όσο και για την προστασία που οφείλεται στα παιδιά της Παλαιστίνης βάσει του διεθνούς δικαίου», δήλωσε ο πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής.

Τα ευρήματα της αρμόδιας ανεξάρτητης Εξεταστικής Επιτροπής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν ότι οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν να διαπράττουν γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων, στοχοποιώντας σκόπιμα παιδιά στη Λωρίδα της Γάζας.

Όπως μετέδωσε το CNN, σε έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη, η επιτροπή —η οποία πέρυσι είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία στη Γάζα— διαπιστώνει ότι οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να προκαλούν «πρωτοφανείς θανάτους, τραυματισμούς και ψυχικά τραύματα» στα παιδιά της Παλαιστίνης.

Η επιτροπή περιγράφει αυτό που χαρακτηρίζει ως σκόπιμη στοχοποίηση παιδιών ως βασική ένδειξη της γενοκτονικής πρόθεσης των ισραηλινών αρχών να εξοντώσουν τον παλαιστινιακό λαό, ακόμη και μετά την έναρξη ισχύος της εκεχειρίας στη Γάζα.

«Ακόμη και μετά την εκεχειρία του Οκτωβρίου 2025, τα παιδιά εξακολουθούν να σκοτώνονται και να υφίστανται σοβαρούς τραυματισμούς, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να αδιαφορεί τόσο για την εκεχειρία όσο και για την προστασία που οφείλεται στα παιδιά της Παλαιστίνης βάσει του διεθνούς δικαίου», δήλωσε ο πρόεδρος της επιτροπής, Σρινιβασάν Μουραλιντάρ.

Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει επανειλημμένα αρνηθεί ότι διαπράττει γενοκτονία, ενώ κυβερνητικοί αξιωματούχοι καταδίκασαν άμεσα τα ευρήματα της έκθεσης του ΟΗΕ που δημοσιεύθηκαν την Τρίτη.

Το ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε την έκθεση «ένα προπαγανδιστικό κείμενο εξίσου εξωφρενικό με τα προηγούμενα», ενώ ο Ντάνι Ντάνον, πρέσβης του Ισραήλ στα Ηνωμένα Έθνη, τη χαρακτήρισε «πολιτική συκοφαντία αίματος μεταμφιεσμένη σε έγγραφο του ΟΗΕ».

«Αντί να ασχοληθεί με τα εγκλήματα της Χαμάς, τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, τους ομήρους και την κυνική χρήση παιδιών και αμάχων ως ανθρώπινων ασπίδων από τη Χαμάς, η επιτροπή επέλεξε για ακόμη μία φορά να καθίσει το Ισραήλ στο εδώλιο», δήλωσε ο Ντάνον.

Η Άμνα αλ-Άμπεντ (στο κέντρο) θρηνεί κατά τη διάρκεια της κηδείας των γιων της, Σαλάχ και Αμπντάλα, οι οποίοι σκοτώθηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες, σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή το προηγούμενο βράδυ, στο Νοσοκομείο Αλ-Σίφα στην πόλη της Γάζας, στις 23 Απριλίου 2026.

Η έκθεση περιγράφει αναλυτικά τις συνθήκες που, σύμφωνα με την επιτροπή, έχει επιβάλει το Ισραήλ στη Γάζα μετά την εκεχειρία — τις εκτεταμένες επιθέσεις και τον αποκλεισμό της ανθρωπιστικής και ιατρικής βοήθειας — οι οποίες, όπως αναφέρει, προκάλεσαν «πολυεπίπεδες βλάβες στην επιβίωση, την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών της Παλαιστίνης».

Παράλληλα, καταγράφει αυτό που χαρακτηρίζει ως συστηματικό μοτίβο ισραηλινών επιθέσεων εναντίον νοσοκομείων, κέντρων υγείας και μονάδων αναπαραγωγικής φροντίδας, με καταστροφικές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη σωματική και ψυχική ευημερία των παιδιών.

Η εκεχειρία που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών τον Οκτώβριο έβαλε τέλος σε δύο χρόνια πολέμου στη Γάζα — αν και, όπως σημειώνει η έκθεση, «οι εχθροπραξίες δεν σταμάτησαν αλλά απλώς περιορίστηκαν».

Οκτώ μήνες αργότερα, το Ισραήλ πραγματοποιεί σχεδόν καθημερινές αεροπορικές επιδρομές, οι οποίες έχουν στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.000 Παλαιστινίους, μεταξύ των οποίων πάνω από 250 παιδιά, σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας.
Το Ισραήλ έχει κατηγορήσει τη Χαμάς ότι παραβιάζει επανειλημμένα την εκεχειρία και αρνείται να καταθέσει τα όπλα. Η πλειονότητα του πληθυσμού της Γάζας εξακολουθεί να ζει σε σκηνές, καθώς το Ισραήλ εμποδίζει την είσοδο υλικών ανοικοδόμησης και βαρέος εξοπλισμού λόγω της άρνησης της Χαμάς να αφοπλιστεί.

Στο πλαίσιο του ειρηνευτικού σχεδίου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, προβλεπόταν η ανάπτυξη διεθνούς δύναμης ασφαλείας στη Γάζα και η σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων. Αντί αυτού, το Ισραήλ επέκτεινε τον εδαφικό του έλεγχο, με τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να δηλώνει ότι οι ισραηλινές δυνάμεις ελέγχουν πλέον το 70% του θύλακα.

Αρχικά, το Ισραήλ χάραξε μια προσωρινή «κίτρινη γραμμή» στον χάρτη, η οποία όριζε την περιοχή που είχε καταληφθεί από τον στρατό μετά την εκεχειρία.

Ωστόσο, η γραμμή αυτή μετακινείται σταδιακά προς τα δυτικά, διευρύνοντας την παγίωση της ισραηλινής στρατιωτικής παρουσίας στη Γάζα και περιορίζοντας τους Παλαιστινίους σε ολοένα μικρότερο τμήμα της επικράτειας. Η διέλευση της γραμμής εξακολουθεί να απαγορεύεται στους κατοίκους και, σύμφωνα με Παλαιστίνιους αξιωματούχους, εκατοντάδες άνθρωποι έχουν πυροβοληθεί θανάσιμα επειδή πλησίασαν υπερβολικά κοντά. Πλέον, μια νέα «πορτοκαλί γραμμή», πέρα από την προηγούμενη κίτρινη, οριοθετεί τα νεοκαταληφθέντα εδάφη.

Καθώς η γραμμή μετακινείται συνεχώς, είναι δύσκολο για τους Παλαιστινίους να γνωρίζουν πού ακριβώς αρχίζει και πού τελειώνει, ιδιαίτερα για τα παιδιά.

Η έκθεση εστιάζει επίσης στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, κατηγορώντας το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου και επισημαίνοντας «τη ραγδαία αύξηση της βίας» κατά Παλαιστινίων παιδιών από Ισραηλινούς εποίκους.

Οι μηχανικοί του Δημοσίου απεργούν!: 24ωρη πανελλαδική απεργία αύριο, Πέμπτη 25/6, και συμμετέχουν στην απεργία-αποχή 22 με 30/6 - Κάλεσμα σε απεργιακή συγκέντρωση για τη Σύρο, αύριο 25/6, ώρα 10:30 έξω από την ΥΔΟΜ (Νησάκι)

 

24ωρη Πανελλαδική Απεργία Πέμπτη 25 Ιουνίου 

  

Απεργία - Αποχή 22 - 30/06/2026

 

 

Συμμετέχουμε στην κοινή δράση των Ομοσπονδιών διπλωματούχων και πτυχιούχων μηχανικών (Π.Ο.Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ., Π.Ο.ΜΗ.Τ.Ε.ΔΥ) με:

1. Απεργία – Αποχή των μελών μας από τη Δευτέρα 22 Ιουνίου έως και την Τρίτη 30 Ιουνίου 2026, από τη συμμετοχή τους σε επιτροπές και συλλογικά όργανα δημοσίων συμβάσεων και έργων, στις διαδικασίες του Μητρώου Μελών Δημοπρασιών (ΜηΜΕΔ), στις λειτουργίες των Υπηρεσιών Δόμησης και του συστήματος e-Άδειες, σε πολεοδομικές και χωροταξικές πράξεις, καθώς και στη συμμετοχή σε Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α., ΚΕ.ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α., ΚΕ.Σ.Α. και λοιπά θεσμοθετημένα γνωμοδοτικά και αποφασιστικά όργανα στα οποία συμμετέχουν Μηχανικοί του Δημοσίου (βλέπε σχετικό Εξώδικο) και

2. 24ωρη Πανελλαδική Απεργία και πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας, την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026

Οι κινητοποιήσεις μας εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο δράσεων που στόχο έχουν:

• Την απαίτηση δίκαιων αποδοχών για τους Μηχανικούς

• Την ανάδειξη του ρόλου των Μηχανικών στη λειτουργία των Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών.

• Την αντίσταση στις πολιτικές απαξίωσης, ιδιωτικοποίησης και υποστελέχωσης.

Η κινητοποίηση μας έχει στόχο την αναγνώριση της εξειδικευμένης εργασίας των Μηχανικών προς όφελος του αστικού - δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος αλλά και της ποιότητας των υποδομών ανά την επικράτεια. Η αναγνώριση αυτή παραμένει μόνο στα λόγια και δεν έχει μετουσιωθεί σε πράξη.

Απέναντι στην απαξίωση μας, στέλνουμε μήνυμα, ενότητας, αγώνα και συμμετοχής και

διεκδικούμε:

(α) Τη στελέχωση των Υπηρεσιών μέσω μόνιμων και σταθερών προσλήψεων και όχι με Αναπτυξιακούς, ΙΔΟΧ, ιδιώτες κλπ

(β) Τη μη εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες, μόνο ισχυρές Δημόσιες Τεχνικές Υπηρεσίες μπορούν να διασφαλίσουν το Δημόσιο Συμφέρον, να προστατεύσουν το Περιβάλλον και να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες.

(γ) Τις πραγματικές αυξήσεις στις αποδοχές μας, σύμφωνα με τις διεκδικήσεις μας γιατί χωρίς αυτές είναι αδύνατο να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις. Ειδικά για το θέμα των integrated master ζητάμε να δοθεί προσθετικά σε όλους τους Μηχανικούς, όπως διεκδικούμε: «Σχετικά με τη μισθολογική αναγνώριση των Integrated Master – Καθολική αναγνώριση τους για όλους τους Μηχανικούς». Είναι προφανές ότι οι «αυξήσεις» των 40 € μεικτά και τα 2ΜΚ των integrated που αφορούν ελάχιστους δε δίνουν καμία λύση.

(δ) Εκτός από την επαναφορά του κλαδικού επιδόματος 7‰ ως κίνητρο προσέλκυσης νέων επιστημόνων, διεκδικούμε την πλήρη Μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα αλλά και την αποζημίωση για τη συμμετοχή μας σε Επιτροπές.

(ε) Την κατάργηση του Πειθαρχικού Νόμου που κινδυνεύει να οδηγήσει στην απόλυση δεκάδες συναδέλφους μας που θα βρεθούν άδικα κατηγορούμενοι στα πλαίσια άσκησης των υπηρεσιακών τους καθηκόντων και την ουσιαστική Νομική κάλυψη και προστασία των Δημοσίων Υπαλλήλων Μηχανικών

(στ) Όχι στη διάλυση των Υ.ΔΟΜ. μέσω της ενσωμάτωσης τους στο Κτηματολόγιο, όπως αναλυτικά αναφέρουμε στη σχετική μας ανακοίνωση «Δημόσια, ισχυρή, ενιαία Πολεοδομία – Συνταγματική θωράκιση, όχι αποδόμηση»

(ζ) Την εκκαθάριση του υπόλοιπου 20% του Αποθεματικού του πόρου 6‰. (η) Χορήγηση κινήτρων παραμονής στις νησιωτικές περιοχές

Καλούμε όλες και όλους να συμμετέχουμε μαζικά στην Απεργία – Αποχή 22-30/06/2026 και

στην 24ωρη Πανελλαδική Απεργία της 25^ης Ιουνίου.

Η δύναμή μας βρίσκεται στην ενότητα, στη συλλογική δράση, στη μαζική συμμετοχή!

Συγκέντρωση για τη Σύρο 10:30 έξω από την ΥΔΟΜ (Νησάκι)

Εργαζόμενοι στις Περιφέρειες: Απεργούν σήμερα, Τετάρτη 24 Ιουνίου, με κυρίαρχα αιτήματα τη στελέχωση των υπηρεσιών, την επίλυση των μισθολογικών ζητημάτων και την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

Εργαζόμενοι στις Περιφέρειες: Την Τετάρτη 24 Ιουνίου απεργούν με κυρίαρχα αιτήματα τη στελέχωση των υπηρεσιών, την επίλυση των μισθολογικών ζητημάτων και την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Παρεμβαίνουν, άραγε, ισραηλινές εταιρείες στις ελληνικές εκλογές ή σε εκλογές στη Γαλλία, τη Νέα Υόρκη και τη Σκωτία μέχρι την Ανγκόλα και το Τόνγκο ; (VIDEO & ΗΧΗΤΙΚΟ)

Τέσσερις επιχειρήσεις που εξειδικεύονται στη δολοφονία χαρακτήρα, πάντα διαθέσιμες για κάθε δημοκρατική εκτροπή

Οι καλύτερες ισραηλινές εταιρείες για την ανατροπή εκλογών

Καθώς πολλαπλασιάζονται σε όλο τον κόσμο τα περιστατικά εταιρειών από το Ισραήλ που παρεμβαίνουν, με το αζημίωτο, σε εκλογικές αναμετρήσεις, παρουσιάζουμε τον απόλυτο οδηγό αγοράς για επίδοξους… δικτάτορες

Του Άρη Χατζηστεφάνου | efsyn.gr

Διασυνδέσεις με πρωθυπουργούς και προέδρους. Τεχνογνωσία στον χώρο των μυστικών υπηρεσιών. Δημιουργία δεκάδων χιλιάδων ψεύτικων προφίλ. Στοχευμένες επιχειρήσεις δολοφονίας χαρακτήρα πολιτικών και εισαγγελέων.

Τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν πλέον ισραηλινές εταιρείες σε πολιτικούς και κόμματα πριν από τις εκλογές είναι τόσα πολλά ώστε γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τον καταναλωτή να πάρει τις κατάλληλες αποφάσεις. Η παρακάτω συνοπτική παρουσίαση θα σας βοηθήσει να επιλέξετε την καλύτερη εταιρεία για τη δική σας δημοκρατική εκτροπή.

BlackCore ★★★☆☆

Η νεότερη αποκάλυψη για τη δράση ισραηλινών εταιρειών σε επιχειρήσεις επηρεασμού εκλογικών αναμετρήσεων ήρθε στο φως ύστερα από καταγγελίες του γαλλικού κόμματος Ανυπότακτη Γαλλία, του Μελανσόν, για διαδικτυακές επιθέσεις εναντίον τριών υποψηφίων του κόμματος. Από τις έρευνες των γαλλικών αρχών προέκυψε ότι η BlackCore πρόσφερε τις υπηρεσίες της και πριν από τις δημοτικές εκλογές της Νέας Υόρκης, εναντίον του μουσουλμάνου υποψηφίου και νυν δημάρχου Ζοχραν Μαμντάνι (ο οποίος είχε ζητήσει και τη σύλληψη του Νετανιάχου). Επίσης, τα ίχνη της εταιρείας εντοπίστηκαν σε εκλογές στη Σκοτία και στο Τόγκο.

Θετικά: Φημίζεται για τα στοχευμένα χτυπήματα σε όσους ασκούν κριτική στη γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Αρνητικά: Για αυτόν τον λόγο ίσως έχει περιορισμένη χρησιμότητα σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου όλα τα κόμματα εξουσίας δηλώνουν στρατηγικοί σύμμαχοι του Ισραήλ.

Team Jorge ★★★★☆

H ομάδα για την οποία έχουμε τις περισσότερες πληροφορίες, καθώς η δράση της αποκαλύφθηκε από διεθνές δίκτυο δημοσιογράφων, ελέγχεται από τον Ταλ Χανάν, πρώην στέλεχος ειδικών δυνάμεων του IDF. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι έχει πραγματοποιήσει επιχειρήσεις ανατροπής εκλογικών αναμετρήσεων σε 33 χώρες και πέτυχε τον στόχο του σε 27 από αυτές.

Στην καρδιά της εταιρείας βρίσκεται το σύστημα AIMS (Advanced Impact Media Solutions) το οποίο δημιουργεί δεκάδες χιλιάδες ψεύτικα και πολυεπίπεδα προφίλ (λειτουργούν ταυτόχρονα σε πολλές πλατφόρμες όπως το Facebook, το Twitter, το YouTube κ.ά.). Χρησιμοποιώντας εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, το AIMS είναι σε θέση να πραγματοποιεί οργανωμένες επιχειρήσεις προπαγάνδας εναντίον πολιτικών, δημοσιογράφων ή ακτιβιστών, κάνοντας μόνο του αναρτήσεις με βάση λέξεις-κλειδιά που εισάγει στο σύστημα ο χρήστης.

Θετικά: Πολυετής εμπειρία που ξεκινά με επιθέσεις εναντίον του Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα το 2012 μέχρι το δημοψήφισμα στην Καταλονία.

Αρνητικά: Ελλιπή μέτρα ασφαλείας που επέτρεψαν σε δημοσιογράφους να παρεισφρήσουν στις επιχειρήσεις της.

Black Cube ★★★★☆

Ισως η παλαιότερη και πιο «σκληρή» από τις ισραηλινές εταιρείες του κλάδου, κινείται όχι μόνο στον χώρο του διαδικτύου αλλά και σε πιο παραδοσιακές τεχνικές κατασκοπείας και εκβιασμών. Τα μέλη της, που προέρχονται από τις τάξεις μυστικών υπηρεσιών όπως η Μοσάντ, έχουν κατηγορηθεί μεταξύ άλλων για προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα της Ρουμάνας εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι αλλά και συνεργατών του Μπαράκ Ομπάμα που εργάζονταν στη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Την Black Cube είχε επιλέξει και ο καταδικασμένος βιαστής Χάρβεϊ Γουαϊνστάιν για να διαβάλει τα θύματά του, ύστερα από πρόταση του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ – που όπως αποκαλύφθηκε αργότερα χρησιμοποιούσε τη σχέση του με τον μαστροπό και παιδοβιαστή Τζέφρι Επστιν για να προωθεί τέτοιου είδους ισραηλινές επιχειρήσεις.

Η Black Cube επανήλθε πρόσφατα στο προσκήνιο ύστερα από την αποκάλυψη ότι στόχευε τον πρωθυπουργό της Σλοβενίας, Ρόμπερτ Γκολόμπ, πριν από τις εκλογές.

Θετικά: Κινούμενη και εκτός διαδικτύου, παραπέμπει στις παλιές καλές εποχές των μυστικών υπηρεσιών και του παραδοσιακού παρακράτους.

Αρνητικά: Καθώς το όνομά της έχει συνδεθεί με βιαστές και μαστροπούς, δεν προτείνεται για εκστρατείες pink washing και όσους κινούνται στον χώρο του φιλελεύθερου, δικαιωματικού σιωνισμού.

Perception (δεν υπάρχουν αρκετές κριτικές)

Πρόκειται για την εταιρεία «δημοσίων σχέσεων» που σύμφωνα με τη Haaretz επέλεξε η Νέα Δημοκρατία πριν από τις εκλογές του 2022, με παρότρυνση και μεσολάβηση του Ισραηλινού προέδρου Χέρτζογκ.

Αν και υπάρχουν αναλογικά οι λιγότερες πληροφορίες για τις μεθόδους που χρησιμοποιεί (ίσως και ως αποτέλεσμα της άρνησης των ελληνικών ΜΜΕ και της Δικαιοσύνης να ερευνήσουν την υπόθεση), γνωρίζουμε αρκετά για τον βίο και την πολιτεία των δημιουργών της εταιρείας. 

Προφήτες του «τέλους της ιστορίας» - Του Γιώργου Ν. Οικονόμου*

Το να διαπιστώνεις σήμερα την ύφεση του δημοκρατικού κινήματος δεν είναι «απαισιόδοξη» θεώρηση της ιστορίας. Είναι πραγματολογική διαπίστωση λογικών και μη εθελοτυφλούντων υποκειμένων | AP Photo/Abdel Kareem Hana

Προφήτες του «τέλους της ιστορίας»

Η απαισιοδοξία από την ύφεση του δημοκρατικού κινήματος και την ιδιώτευση μεγάλων τμημάτων στις κοινωνίας

 Γιώργος Ν. Οικονόμου*

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε με την κυριάρχηση των πολεμικών μηχανών των μεγάλων δυνάμεων, την αυθαίρετη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, την άγρια επιθετικότητα των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, του Ισραήλ στη Γάζα και στον Λίβανο και μαζί με τις ΗΠΑ στο Ιράν, την αδυναμία στις Ευρώπης να αρθρώσει έναν άλλον λόγο και την απουσία του λαϊκού παράγοντα από όλα αυτά, επανήλθε στο προσκήνιο η ανασφάλεια και η απογοήτευση. Αυτό το κλίμα επιδεινώνει η απαισιοδοξία από την ύφεση του δημοκρατικού κινήματος και την ιδιώτευση μεγάλων τμημάτων στις κοινωνίας. Σε σημείο που κάποιοι επανήλθαν στην προφητεία –και επιθυμία– του Φουκουγιάμα το 1989 για το περιβόητο «τέλος της ιστορίας».

Δηλαδή, ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει πια σε επίπεδο ριζικής αλλαγής των θεσμών προς την κατεύθυνση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Αρα είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε στις φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές ολιγαρχίες, οιονεί αιρετές μοναρχίες (Τραμπ, Μακρόν, Μητσοτάκης), που έχουν καταντήσει πια εμφανή όργανα του άγριου καπιταλισμού.

Ομως κάθε προφητεία έχει αποδειχθεί λανθασμένη, αφού το μέλλον είναι άγνωστο και απρόβλεπτο και επιπλέον αυτή μας εγκλωβίζει στη στατικότητα. O Γερμανός κοινωνιολόγος Karl Mannheim έγραφε ότι κάθε προφητεία μεταβάλλει κατ’ ανάγκη την ιστορία σε αιτιοκρατούμενη περιοχή και μας στερεί τη δυνατότητα επιλογής και απόφασης, νεκρώνοντας έτσι το κριτήριο κρίσης και το άνοιγμα σε νέες διαμορφώσεις. Η προφητεία μεταβάλλει δηλαδή την ιστορία σε καθοριστικότητα, σε ντετερμινισμό στον οποίο η Hannah Arendt άσκησε κριτική. Τόνιζε ότι αυτά που συμβαίνουν δεν οφείλονται σε κάποια αναγκαιότητα, αλλά είναι εντελώς τυχαία. Επομένως κανείς δεν γνωρίζει τι θα συμβεί, διότι πολύ απλά τα πάντα εξαρτώνται από έναν τεράστιο αριθμό μεταβλητών, δηλαδή από την καθαρή σύμπτωση.

Ο Καστοριάδης, από την πλευρά του, έδωσε μια οντολογική διάσταση. Στην ιστορία δεν υπάρχουν αδήριτοι νόμοι, νομοτέλειες και αναγκαιότητες, δεν υπάρχει καθοριστικότητα, ντετερμινισμός, αλλά ανθρώπινη φαντασιακή δημιουργία. Δημιουργία νέων οντολογικών ειδών που δεν καθορίζονται από ορθολογικά, φυσικά ή οικονομικά αίτια. Η αντίληψη αυτή είναι αντίθετη όχι μόνο σε κάθε αιτιοκρατία και ορθολογισμό αλλά και σε κάθε θεωρία περί «τέλους της ιστορίας». Ο Καστοριάδης ανέδειξε επίσης την αυτοαλλοίωση της κοινωνίας που δεν είναι απαραίτητο να εκδηλώνεται ως έκρηξη και δημιουργία ριζικών μορφών, αλλά και ως μικρές αλλαγές, τάσεις, κατευθύνσεις. Πραγματικότητα δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε, αλλά και αυτό που συμβαίνει «υπογείως» και δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. O Ernst Bloch το εξέφρασε πολύ ωραία: «Ζούμε περιτριγυρισμένοι από δυνατότητα, όχι απλώς από παρουσία. Στη φυλακή της απλής παρουσίας δεν θα μπορούσαμε καν να κινηθούμε, ούτε καν να αναπνεύσουμε». Η δυνατότητα είναι χαρακτηριστικό και του ατόμου και της κοινωνίας. Αυτά δεν συνάγονται από κάποια ιδεολογία ή από «αισιόδοξη» θεώρηση της ιστορίας, αλλά από διαπιστώσεις ιστορικές και κοινωνιολογικές.

Από την άλλη το να διαπιστώνεις σήμερα την ύφεση του δημοκρατικού κινήματος δεν είναι «απαισιόδοξη» θεώρηση της ιστορίας. Είναι πραγματολογική διαπίστωση λογικών και μη εθελοτυφλούντων υποκειμένων. Το ότι υπάρχει ύφεση δεν σημαίνει εξαφάνιση του κινήματος, αλλά έκλειψή του. Το να συμπεραίνεις όμως από την έκλειψή του το τέλος του, σημαίνει υποταγή στο υπάρχον, ιεροποίηση του τετελεσμένου, φετιχισμό της πραγματικότητας.

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Κείμενο και υπογραφές στήριξης για τον απεργό πείνας, Αριστοτέλη Χαντζή, από πανεπιστημιακούς, γιατρούς, καλλιτέχνες, νομικούς και βουλευτές

Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας | Φωτο: Αντώνιος Δημόπουλος / OmniaTV

Κείμενο και υπογραφές στήριξης για τον απεργό πείνας των Προσφυγικών Αριστοτέλη Χαντζή

Καθηγητές πανεπιστημίων, γιατροί, καλλιτέχνες, νομικοί και βουλευτές ανάμεσα στις 197 πρώτες υπογραφές.

Οργανώσεις, συλλογικότητες και ατομικότητες από ένα ευρύτατο φάσμα της κοινωνίας και του κινήματος που στέκονται αλληλέγγυες στον αγώνα της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και των απεργών πείνας, συνέταξαν το παρακάτω κείμενο στήριξης στον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή (140 ημέρες), στη δεύτερη απεργό πείνας Suzon Doppagne (55 ημέρες) και στην Κοινότητα στο σύνολό της, απαιτώντας τα αυτονόητα από τις αρμόδιες αρχές πριν να είναι πολύ αργά, το οποίο υπογράφεται από πλήθος αλληλέγγυων από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Η λίστα των υπογραφών θα ανανεώνεται συνεχώς τις επόμενες ημέρες.

Αν είναι δυνατόν στην δημοκρατική Ελλάδα του σήμερα, ένας απεργός πείνας να πεθαίνει!

Τι ζητάει; Να αναγνωριστεί μια κοινότητα ανθρώπων που πολλά χρόνια τώρα κατοικεί στα Προσφυγικά της Αλεξάνδρας φροντίζοντας και χρησιμοποιώντας κτίρια που το κράτος παρότι έχει την ιδιοκτησία τους, τα άφηνε να ρημάζουν.

Τι ζητάει; Να σταματήσει μια διαδικασία ανάπλασης που η Περιφέρεια της Αττικής επιχειρεί να ξεκινήσει και η οποία αρνείται να αναγνωρίσει ότι οι άνθρωποι που ζουν στα Προσφυγικά υλοποιούν στη πράξη μια δομή κοινωνικής, με ιδιαίτερα πλούσιες υποστηρικτικές υποδομές, βασισμένες στην αλληλεγγύη και την αλληλοστήριξη.

Τι ζητάει; Ό,τι θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Έναν ισότιμο, ειλικρινή και ευρύ διάλογο που θα εξασφαλίσει συνέργειες και συναινέσεις τόσο απαραίτητες σε ζητήματα κοινωνικής φροντίδας. Το δικαίωμα στην κατοικία είναι καθολικό και αφορά κατεξοχήν εκείνους και εκείνες που βιώνουν κοινωνικούς αποκλεισμούς και διακρίσεις.

Σήμερα, πριν είναι αργά, πρέπει ο Περιφερειάρχης Αττικής να αποδείξει ότι πραγματικά νοιάζεται για το πρόβλημα της στέγης. Και πρέπει να πείσει την κοινωνία πως γι΄αυτόν η ζωή ενός ανθρώπου που αγωνίζεται για τα δικαιώματα μιας κοινότητας συλλογικής αυτοστέγασης είναι πάνω από οποιουσδήποτε πολιτικούς υπολογισμούς.

Ζητάμε την ακύρωση όλων των ενεργειών της Περιφέρειας που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή τόσο των απεργών πείνας όσο και των υπόλοιπων ανθρώπων που ζουν μαζί στα προσφυγικά, υπό την απειλή της έξωσης. Εδώ και τώρα!

Υπογράφουν οι:

• Αβραμιώτης Στάθης, μέλος ΔΣ ΣΕΡΕΤΕ
• Αγρίου Σταυρούλα, πολιτικός μηχανικός, μέλος διοικούσας ΤΕΕ
• Αδαμόπουλος Δημήτρης, μέλος ΔΣ ΣΕΦΚ
• Αθανασίου Αθηνά,Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου
• Αλεξανδράκη Ελένη, σκηνοθέτης κινηματογράφου
• Αλεξίου Θοδωρής, πρ.αντιδήμαρχος Παιδείας Δήμου Χαλανδρίου
• Αμπατζής Βαγγέλης, Ηθοποιός
• Αμπελογιάννη Βάσω, μέλος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ Τμήμα Ηπείρου, δημοτική σύμβουλος Δ. Αρταίων
• Αναγνωστόπουλου Σία, Βουλεύτρια
• Ανδρέου Τιάνα, ΔΣ Ομοσπονδίας Υπ. Οικονομικών (ΟΣΥΟ)
• Αντάρας Λάμπρος, μέλος πανελλήνιας αντιπροσωπείας ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ
• Αντώνης Μαούνη Δημήτρης , γραμματέας του Α Συλλόγου Αθηνών εκπαιδευτικών ΠΕ
• Αρβανίτης Κώστας, Ευρωβουλευτής, αντιπρόεδρος Left
• Αργυριάδου Λουκία, πρώην δημοτική σύμβουλος, η Πόλη Ανάποδα -Δύναμη Ανατροπής
• Βαΐου Ντίνα, Ομ. Καθηγητρια ΕΜΠ
• Βασιλακοπούλου Χριστίνα, Επικ. Καθηγήτρια ΕΜΠ
• Βελεσιώτου Φωτεινή, Μουσικός
• Βερβέρης Μιχάλης, ΔΣ συλλόγου εργαζόμενων νοσοκομείου Αγία Όλγα

Μνήμη, ληστρική ανάπτυξη και φλαμίνγκο. Με άλλα τόσα, τη ξαναφτιάχνεις: Μια μικρή αναδρομή στο πώς φθάσαμε στον αλβανικό ξεσηκωμό της «Εξέγερσης των Φλαμίνγκο»

 

Μνήμη, ληστρική ανάπτυξη και φλαμίνγκο. Με άλλα τόσα, τη ξαναφτιάχνεις.

• Ένη Καίσαρη, Ιωάννα Λίλα

*Οι υποφαινόμενες προτείνουν το παρακάτω άρθρο να διαβαστεί με συνοδεία το Vajzat e fshatit tim της Alida Hisku, https://youtu.be/hNhi16he6Tg 

Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγιους της Αλβανίας, ο Φαν Νόλι το 1928 γράφει ίσως το πιο επιδραστικό ποίημα για το αλβανικό έθνος με τίτλο «Στις όχθες των ποταμών^[1]»̇ καλώντας ουσιαστικά τον λαό σε ξεσηκωμό απέναντι στους ξένους δυνάστες. Πώς το κάνει όμως; Εξυμνώντας όχι μόνο το σθένος και την πυγμή του αλβανικού λαού αλλά χρησιμοποιώντας παραβολικά τα ποτάμια που διασχίζουν την χώρα όπως τα ποτάμια Βιόσα, Σεμάνι, Δρίνο που «φουσκώνουν και κοκκινίζουν». Το ποίημα αυτό το γνωρίζουν σχεδόν όλες όσες έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αλβανία, πρόκειται για την επική σκηνή στο αντιφασιστικό έργο «Οι παπαρούνες στους τοίχους^[2]»̇ μια ταινία-θεσμός του αλβανικού σοσιαλιστικού ρεαλισμού, όπου ο κομμουνιστής αντιστασιακός δάσκαλος σε ορφανοτροφείο της εποχής του βασιλιά Ζόγκου, το ερμηνεύει με πάθος και εισάγει τα πρώτα στίγματα αντιστασιακής συνείδησης στους μαθητές του. Από αυτήν την αναπαράσταση οριακά το γνωρίζουμε κι εμείς, τα παιδιά μεταναστών της πρώτης γενιάς. Γιατί όμως τα λέμε όλα αυτά; Γιατί έχει μια σημασία να αναγνωρίσουμε την σύνδεση του αλβανικού λαού με τη γη του, ειδικά τις τεσσερισήμιση δεκαετίες που διήρκησε το χοτζικό καθεστώς.

Οι γονείς μας και οι παππούδες μας ξέρουν απ’ έξω όλα τα ποτάμια, τις λίμνες, τις πόλεις και τα χωριά της Αλβανίας. Ήξεραν τι παράγει η κάθε επαρχία, τι βιομηχανίες έχει, και ποιο προϊόν είναι το σήμα κατατεθέν. Σχεδόν όλες και όλοι ξέρουν τα βασικές αρχές του πως να φροντίζεις την γη και αυτό δεν αποτελεί απλώς προϊόν καλής διδασκαλίας της Οικιακής Οικονομίας αλλά μεταξύ άλλων και στην συμμετοχή στα aksionet e rinisë, δηλ. τις εκστρατείες εθελοντικής εργασίας της νεολαίας ως μηχανισμός του σοσιαλιστικού κράτους να ολοκληρώσει εργασίες σε κομμάτια γης όπως αναδασώσεις, διανοίξεις δρόμων, αρδευτικά έργα, δεντροφυτεύσεις κ.α. Η λατρεία της φύσης φυσικά εκτεινόταν και σε όλες τις εκφάνσεις του λαϊκού πολιτισμού, από τραγούδια που υμνούν την γη ως πλουτοπαραγωγική πηγή, τις εργάτριες τις ως ηρωίδες, αλλά και στην ζωγραφική και την γλυπτική με αντίστοιχα έργα. Όλα αυτά τα αναφέρουμε για να τονίσουμε ίσως την αντίθεση της σχέσης των ανθρώπων της Αλβανίας με την γη τότε και τώρα.

Έχει τουλάχιστον πέντε χρόνια που η Αλβανία και κυρίως οι παραθαλάσσιες περιοχές της κωδικοποιούνται από μεγάλες αγγλικές εφημερίδες  ως “παρθένες παραλίες” με clickbait τίτλους όπως:  “Οι Μαλδίβες της Ευρώπης” 3 ώρες μόνο μακριά. Το ερώτημα δεν είναι γιατί διαμαρτύρονται οι Αλβανοί πολίτες αλλά να συνεξεταστεί και η συγκεκριμένη χρονική στιγμή που αυτή η διαμαρτυρία εκφράζεται, όπως επερωτά και ο E. Dusha στο άρθρο του με τίτλο “Γιατί τώρα;”^[3]. Καθώς οι αλγόριθμοι μας πλημμυρίζουν με reels και φωτογραφίες μιας πολύ δυναμικής και νεανικής εξέγερσης στην Αλβανία, έχει αξία να τοποθετήσουμε τις εξελίξεις αυτές σε ένα συνεχές γεωπολιτικών ισορροπιών και τεκταινόμενων.

Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, το μετακομμουνιστικό αλβανικό κράτος, κατά τη διάρκεια αλλά και ως αποτέλεσμα μιας βίαιης νεοφιλελευθεροποίησης, μετατόπισε ριζικά τον άξονα της εξωτερικής του πολιτικής. Η απόλυτη απομόνωση και ο αντι-ιμπεριαλιστικός λόγος της περιόδου Χότζα – που ιστορικά ταυτιζόταν με την παλαιστινιακή πλευρά – έδωσαν τη θέση τους σε μια μονοσήμαντη και ακλόνητη προσήλωση στη Δύση. Η απόλυτη ταύτιση με την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ αποτέλεσε μια συνειδητή και μεθοδευμένη γεωπολιτική επιλογή. Η επιλογή αυτή εργαλειοποιήθηκε από τις εγχώριες ελίτ ως το βασικότερο μέσο για τη διεθνή τους αναγνώριση, την εδραίωση της εξουσίας τους και την απόκτηση διπλωματικού βάρους στην εύθραυστη περιοχή των Βαλκανίων.

Νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.): Ποια αυτοδιοίκηση; - Του Κώστα Παπαδάκη

Κώδικας ΟΤΑ: Ποια αυτοδιοίκηση; του Κώστα Παπαδάκη

Ύστερα από μακρά περίοδο αναμονής, παραδόθηκε στη δημοσιότητα το σχέδιο νόμου για τον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πριν λίγες μέρες έληξε η δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση. Το ν/σ έχει εισαχθεί στην κοινοβουλευτική επιτροπή και αναμένεται η ολοκλήρωση της διαδικασίας προετοιμασίας και η εισαγωγή του στην Ολομέλεια της Βουλής στις 23.6.2026 για ψήφιση.

Αποτελείται από 774 άρθρα, επιχειρεί εκτεταμένη και πλήρη διατύπωση σε όλο το φάσμα των όρων συγκρότησης, αρμοδιοτήτων, πόρων, λειτουργίας των Ο.Τ.Α. και σχέσης τους με την κεντρική εξουσία, υπηρεσιών, εργασιακών σχέσεων κ.α. και εξαγγέλλει την κωδικοποίηση σε ένα ενιαίο κείμενο των σχετικών διατάξεων και απαλοιφή των 500 και πλέον διάσπαρτων νομοθετημάτων. Στις καταργούμενες διατάξεις αναφέρονται 232 άρθρα η ομάδες άρθρων νόμων. Και ακολουθείται από πολυσέλιδο παράρτημα καταγραφής εκατοντάδων συμπληρωματικά εφαρμοζόμενων διατάξεων.

Ως αιτία για τη σύνταξη του νομοσχεδίου εμφανίσθηκε η αντιμετώπιση της πολυνομίας και η ανάγκη κωδικοποίησης σε ενιαίο κείμενο των διάσπαρτων διατάξεων που υπάρχουν για την Τοπική Αυτοδιοίκηση με κυριότερους τους ν. 3463/2006 (Κώδικας Δήμων), 3852/2010 («Καλλικράτης») και 4555/2018 («Κλεισθένης»). Στο θέμα του νοικοκυρέματος της νομοθεσίας της αποκατάστασης της νομοτεχνικής τάξης και της κωδικοποίησης, δεν θα είχε κανείς αντίρρηση. Η πολυνομία μαστίζει την Ελλάδα και δεν έχει αντιμετωπιστεί ποτέ, εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις. Ύστερα απ’ αυτά, προέκυψε, μετά από πολύμηνη νομοτεχνική επεξεργασία, ένα σχέδιο νόμου 774 άρθρων το οποίο επί πολλούς μήνες αποκρύφθηκε από την δημοσιότητα, μέχρι που τελικά δόθηκε σ’ αυτήν πριν ένα μήνα.

Ωστόσο το νομοσχέδιο δεν περιορίζεται στην ενοποίηση, την κωδικοποίηση και τη νομοτεχνική αποκατάσταση της «αυτοδιοικητικής» νομοθεσίας, στόχους τους οποίους δεν είναι βέβαιο ότι εκπληρώνει με πληρότητα. Επιχειρεί σοβαρές αναδιαρθρώσεις, μεταβολές και τροποποιήσεις με προφανέστατους πολιτικούς κυρίως και οικονομικούς στόχους.

Ακόμα, ο όγκος του και το μέγεθος της επιχειρούμενης παρέμβασης δικαιολογούν την επί ένα τουλάχιστον χρόνο προετοιμασία του από πολιτικά, οικονομικά και νομικά επιτελεία. Όχι όμως και την έλλειψη δημοσιοποίησης των προθέσεων του νομοθέτη και την παράλειψη διάθεσης ανάλογου χρόνου διαβούλευσης, η οποία εκ των πραγμάτων έχει υπερσυμπιεσθεί σε λίγες εβδομάδες. Ο νομοθετικός αιφνιδιασμός προφανώς υπηρετεί τις πολιτικές σκοπιμότητες του νομοθέτη, ο οποίος πλέον επιχειρεί με αξιώσεις την πλήρη επιδρομή στο νομοθετικό αντικείμενο.

Επισκοπώντας συνοπτικά τις κυριότερες από τις ρυθμίσεις του, επισημαίνουμε τα εξής κατά είδος ρυθμίσεων :

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Με το άρθρο 18 η δημοτικότητα παρέχεται μόνο σε Έλληνες πολίτες ή πολίτες κράτους – μέλους της Ε.Ε. και για μία ακόμη φορά αποστερείται το δικαίωμα αυτό σε μετανάστες.

Το νομοσχέδιο αρνείται την ψήφο στους μετανάστες (άρθρο 36).

Στα προσόντα εκλογιμότητας (άρθρο 41) δεν θεσπίζεται απαγόρευση συμμετοχής σε περίπτωση καταδικαστικών αποφάσεων, αν δεν είναι αμετάκλητες. Κατά συνέπεια, το νομικό καθεστώς που επιτρέπει συμμετοχές τύπου Κασιδιάρη διατηρείται αλώβητο. Και παραμένει προς εξήγηση η εμμονή στη διαφοροποίηση των όρων εκλογιμότητας στις αυτοδιοικητικές εκλογές σε σχέση με βουλευτικές και ευρωεκλογές.

Ορίζεται διενέργεια αυτοδιοικητικών εκλογών (άρθρο 35) κάθε 5 (πέντε) χρόνια, διατηρούμενου έτσι του μέτρου που ισχύει από το 2014 κατ’ εφαρμογή του «Καλλικράτη», παρότι ακόμα και οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται, σύμφωνα με το Σύνταγμα, κάθε τέσσερα χρόνια. Και προβλέπεται ο Νοέμβριος ως χρόνος διεξαγωγής των εκλογών.

Με τα άρθρα 38-40 καθιερώνει την ηλεκτρονική ψήφο. Αυτή θα γίνεται σε 400 ειδικά εκλογικά τμήματα σε όλη την Ελλάδα η ψήφος θα γίνονται με τάμπλετ του εκλογέα πίσω από το παραβάν με αυτό τον τρόπο διευκολύνεται η εξ αποστάσεως ψήφος. Δηλαδή ψήφος για όσους ζουν η βρίσκονται εκτός, ενώ αποκλείεται η ψήφος των μεταναστών που ζουν στην πόλη.

Με το άρθρο 47 («Κατάρτιση συνδυασμών, υποβολή υποψηφιοτήτων») :

Αποκλείονται συνδυασμοί με μικρό αριθμό υποψηφίων αφού απαιτείται τουλάχιστον ίσος των εδρών, έως και διπλάσιος και σε υποψήφιους δημοτικούς και σε υποψήφιους συμβούλους δημοτικών κοινοτήτων και ίσος έως και τριπλάσιος σε περιφερειακούς συμβούλους.  Ενθαρρύνονται συνεπώς οι μεγάλοι συνδυασμοί.

Καθιερώνεται η κατόπιν προεπιλογής του συνδυασμού να προσθέτει στο ψηφοδέλτιο 1-3 συμβούλους στους Δήμους και 2-5 στις Περιφέρειες, που εκλέγονται χωρίς σταυρό προτίμησης, κατά προτεραιότητα και πριν την εκλογή οποιουδήποτε συμβούλου με σταυρό (άρθρο 72).

Και θεσπίζονται εξοντωτικά παράβολα συμμετοχής, π.χ. 7.000€ για τον Δήμο Αθήνας. Το ίδιο ποσό ισχύει και για συμμετοχή σε Περιφερειακές εκλογές.

Διατηρείται (άρθρα 90 – 96) ο ασφυκτικός έλεγχος του τρόπου προβολής των υποψηφίων, του ύψους των επιτρεπόμενων δαπανών και των σχετικών παραστατικών με απειλή εξοντωτικών προστίμων σε περίπτωση παράβασης (5-10.000 €). Συντηρείται ένα καθεστώς αναπόδραστων γραφειοκρατικών υποχρεώσεων οι οποίες προϋποθέτουν ιδιαίτερα έξοδα λογιστικής υποστήριξης, δηλώσεων, διατυπώσεων κλπ, από συνδυασμούς και υποψηφίους.

Ακόμα, ουσιαστικά η προβολή των συνδυασμών και υποψηφίων περιορίζεται στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εμφανίσεις και την προβολή εντύπων αποκλειστικά από τους χώρους που επιτρέπονται στους δήμους. Απαγορεύεται και απειλείται με τα ίδια πρόστιμα η αφισσοκόλληση και η ανάρτηση ή επικόλληση αεροπανό, πανό, αφισών και γιγαντοαφισών και κάθε άλλου είδους υλικού προβολής. Ενώ απαγορεύεται η διακίνηση φυλλαδίων σε καταστήματα δημοσίων υπηρεσιών  (άρθρο 96).

Με το άρθρο 56 επαναφέρεται το ποσοστό 42% (+1) ως όριο εκλογής Δημάρχου  ή Περιφερειάρχη από τον 1^ο γύρο (το ποσοστό αυτό είχε προβλεφθεί με το νόμο Παυλόπουλου, ν. 3463/2006), στην συνέχεια καταργήθηκε με το ν. 3852/2010, ενώ με το «Νόμο Βορίδη» θεσπίστηκε το 43% και τώρα ξαναγίνεται 42%.

Διατηρείται το 3% ως όριο για την εκπροσώπηση σε δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο, συνεπώς και η πολιτική σκοπιμότητα αποκλεισμού της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, που είναι η βασική δύναμη που σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες και σε όλους τους μεγάλους Δήμους συμμετέχει και κινείται σε ποσοστά πάνω και κάτω από το όριο αυτό.

Καταργείται ο δεύτερος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών και, αντί αυτού, προβλέπεται «δεύτερο στάδιο προσμέτρησης» των ψήφων οι οποίες εκφράζονται σε ειδική θέση στο ίδιο ψηφοδέλτιο ως η δεύτερη εναλλακτική ψήφος, κάθε ψηφοφόρος δηλαδή, εκτός από τον δημοτικό ή περιφερειακό συνδυασμό της επιλογής του, ψηφίζει και τον αντίστοιχο συνδυασμό της δεύτερης επιλογής του. Μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών που έχουν τις περισσότερες δεύτερες επιλογές, εκλέγεται ακόμα και με σχετική πλειοψηφία, Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης εκείνος που έχει τις περισσότερες εναλλακτικές ψήφους στα ψηφοδέλτια των υπόλοιπών συνδυασμών.

Ας σημειωθεί ότι αυτό έχει ευρύτατες επιπτώσεις στην ούτως ή άλλως στρεβλή και πλειοψηφική εκπροσώπηση σε όλα τα δημοτικά όργανα, τα περισσότερα από τα οποία απαρτίζονται κατά τα 3/5 από πρόσωπα προσκείμενα στον πλειοψηφούντα συνδυασμό, ενώ οι περισσότερες παρατάξεις της αντιπολίτευσης δεν προβλέπεται να εκπροσωπούνται.

Τώρα πλέον η πλειοψηφική υπερεκπροσώπηση των συνδυασμών που επικρατούν στις εκλογές γίνεται ακόμα περισσότερο ασφυκτική και με λιγότερα δημοκρατικά εχέγγυα. Διότι κατάργηση του δεύτερου γύρου σημαίνει κατάργηση του πολιτικού μηνύματος των εκλογών, κατάργηση της αμεσότητας της ψήφου, κάποιες φορές αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος, (π.χ. στις περιπτώσεις που πρώτος στις δεύτερες ψήφους έρχεται κάποιος συνδυασμός που στην πρώτη κάλπη δεν ανήκει στους δύο πρώτους), αλλά και αφαίρεση από το εκλογικό σώμα να πιέζει με διεκδικήσεις τους υποψηφίους δημάρχους πριν τον δεύτερο γύρο. Η εκλογή μάλιστα στο δεύτερο στάδιο προσμέτρησης είναι δυνατό να γίνει και με σχετική πλειοψηφία.

Όλες οι ρυθμίσεις για το εκλογικό σύστημα, τον τρόπο ανάδειξης και τη σύνθεση των δημοτικών συμβουλίων και λοιπών δημοτικών οργάνων και τις αρμοδιότητές τους αποτελούν σημαντικές υποχωρήσεις από δημοκρατικές κατακτήσεις, αλλοιώνουν τη σύνθεση και τη βούληση του εκλογικού σώματος, παραβιάζουν την αρχή της ισότητας και της αμεσότητας της ψήφου και μειώνουν την αντιπροσωπευτικότητα των αυτοδιοικητικών οργάνων.

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

Πάτμος: Η βουλιμία για δόμηση σε μια πανέμορφη περιοχή του νησιού δεν αναγνωρίζει νόμους, δικαστικές αποφάσεις, ούτε το ίδιο το ΣτΕ, το οποίο κατηγορείται για... τζιχάντ κατά της εκτός σχεδίου δόμησης

Εργασίες για την οικοδόμηση του οικοπέδου στην περιοχή Λυγγίνου

ΑΓΩΓΕΣ ECO-SLAPPS ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ

Επίμονοι παραβάτες στο «νησί της Αποκάλυψης»

Η βουλιμία για δόμηση στην παραδεισένια περιοχή του Λυγγίνου δεν αναγνωρίζει νόμους, δικαστικές αποφάσεις, ούτε το ίδιο το ΣτΕ, το οποίο κατηγορείται για... τζιχάντ κατά της εκτός σχεδίου δόμησης

 Τάσος Σαραντής

Αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο οι αγωγές eco-SLAPPs, δηλαδή οι καταχρηστικές νομικές ενέργειες που ασκούνται από ισχυρά πρόσωπα ή εταιρείες, στοχεύοντας στον εκφοβισμό και στη φίμωση πολιτών, φορέων ή συλλογικοτήτων και ακτιβιστών που υπερασπίζονται το περιβάλλον.

Αυτή τη φορά το νέο κρούσμα eco-SLAPP έρχεται από την όμορφη Πάτμο, όπου σε διάστημα λίγων μηνών έγιναν 4 αγωγές για συκοφαντική δυσφήμηση και ψευδή καταμήνυση εναντίον δύο περιβαλλοντικών συλλόγων και ενός δημότη του νησιού, με επίδικο και στις 4 περιπτώσεις τη διαπάλη για την προστασία του περιβάλλοντος και την προσπάθεια περιορισμού της ελεύθερης έκφρασης.

Η περιοχή Λυγγίνου στο παρελθόν

Εμφανής η υποβάθμιση του περιβάλλοντος από τις εργασίες

Σημειώνεται ότι η Πάτμος είναι εξοπλισμένη από την πολιτεία με ένα σύνολο προστατευτικών νόμων που στοχεύουν στη διατήρηση της φυσιογνωμίας της, με σημαντικότερο εργαλείο πολεοδομικής ισορροπίας την ψήφιση ΖΟΕ (Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου) για τις εκτός ορίων οικισμού περιοχές, το 2001. Ετσι, στις εκτός σχεδίου περιοχές η δόμηση επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση και υπό αυστηρούς όρους, οι οποίοι δεν επιτρέπεται να είναι ευνοϊκότεροι σε σχέση με τους ισχύοντες για τις εντός σχεδίου περιοχές, ούτε να οδηγούν στην εν τοις πράγμασι δημιουργία νέων οικισμών χωρίς εγκεκριμένο πολεοδομικό σχέδιο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το νησί έχει υποστεί λιγότερη κακοποίηση σε σχέση με άλλους τουριστικούς προορισμούς.

Μονοπάτι έγινε δρόμος πλάτους 6 μέτρων

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Ο απεργός πείνας Αριστοτέλης Χαντζής πλησιάζει τον θάνατο κι ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς, εκβιάζει με πλατφόρμα φακελώματος

Προσφυγικά Λ. Αλεξάνδρας | Φωτο: Αντώνιος Δημόπουλος / OmniaTV

Προσφυγικά: Ο Αριστοτέλης Χαντζής πλησιάζει τον θάνατο, ο Νίκος Χαρδαλιάς εκβιάζει με πλατφόρμα φακελώματος

Ο Περιφερειάρχης Αττικής συνεχίζει να αγνοεί επιδεικτικά - και, σε αυτό το σημείο, στοχευμένα - την απεργία πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή ο οποίος ήδη έχει περάσει σε απόλυτα κρίσιμο για τη ζωή του στάδιο, αλλά και της Σουζόν Ντοπάν που ακολουθεί.

Ο Περιφερειάρχης Αττικής, Ν. Χαρδαλιάς, ο βασικός υπεύθυνος για την διατήρηση της αδιέξοδης στάσης μη διαλόγου εκ μέρους της Περιφέρειας, επιμένει να αγνοεί την πραγματικότητα και να προσπαθεί να αποκρύψει την απεργία πείνας, αναγγέλλοντας μάλιστα «πλατφόρμα» δικής του καταγραφής των ανθρώπων που μένουν στα Προσφυγικά.

Στο ποστ του Περιφερειάρχη Αττικής στα σόσιαλ μίντια, απαντά η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΑΡΝΗΣΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΑΠΟ ΜΕΡΙΑΣ ΝΙΚΟΥ ΧΑΡΔΑΛΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ – ΦΑΚΕΛΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΑΓΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ, ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ,  ΕΚΤΟΠΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ, ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΑΡΔΑΛΙΑ

Μετά από σχεδόν 140 ημέρες απεργίας πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών και με την υγεία του πρώτου απεργού πείνας Αριστοτέλη Χαντζή να κρέμεται από μια κλωστή, μετά την ανάδειξη των πολιτικών, νομικών και τεχνικών αδιεξόδων του σχεδίου της Περιφέρειας Αττικής, μετά τη δημόσια αμφισβήτηση της χρηματοδότησής του και μετά την ευρεία αναγνώριση της Κοινότητας ως ενός μοναδικού εγχειρήματος κοινωνικής κατοικίας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, ο Νίκος Χαρδαλιάς επιστρέφει με μια επιθετική και απαράδεκτη κίνηση.

Επιλέγει, λοιπόν, τη στιγμή που ο απεργός πείνας πεθαίνει, αντί της διαβούλευσης, να ανοίξει μια ψηφιακή πλατφόρμα “καταγραφής κατοίκων και αναγκών”. Μια πλατφόρμα που συνοδεύεται από μεγάλα λόγια περί «φροντίδας», «μέριμνας», «κοινωνικής ευαισθησίας» και «επιστροφής των Προσφυγικών στην κοινωνία».

Να πούμε στο σημείο αυτό στον Νίκο Χαρδαλιά κάτι που ίσως του διαφεύγει: η καταγραφή πληθυσμών δεν είναι μια ουδέτερη διοικητική πράξη. Έχει βαριά ιστορία που κάποιοι και κάποιες δεν την αποσιωπούμε συνειδητά: από τα μητρώα και τα φακελώματα που χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό και τη μετέπειτα εξόντωση των Εβραίων στη ναζιστική Ευρώπη, μέχρι τα συστήματα ταξινόμησης πληθυσμών του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και τις σύγχρονες πολιτικές ελέγχου και εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, η καταγραφή δεν υπήρξε ποτέ μια αθώα διαδικασία και συνδέεται άρρηκτα με σχέδια εκκένωσης, αφανισμού και ανταλλαγής πληθυσμών.

Βλέποντας, λοιπόν μια τέτοια κίνηση, δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε:

• Πώς γίνεται να ζητείται οποιαδήποτε καταγραφή κατοίκων, όταν δεν έχει παρουσιαστεί δημόσια, με σαφήνεια και δεσμευτικότητα, τι ακριβώς προβλέπεται να συμβεί σε αυτούς μετά την καταγραφή;
• Πώς γίνεται να ζητά ουσιαστικά οι κάτοικοι των Προσφυγικών να αποδεχτούν τον οικειοθελή εκτοπισμό τους και να συναινέσουν στη μεταφορά τους για άγνωστο διάστημα σε άγνωστο χώρο και με άγνωστες συνθήκες;
• Μπορεί μια τέτοια πλατφόρμα να θεωρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο εργαλείο διαβούλευσης τη στιγμή που δεν αναγνωρίζει την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών ως συνομιλητή, αλλά ως αφηρημένο σύνολο κατοίκων προς καταγραφή και ταξινόμηση;
• Μήπως πρόκειται απλά για ένα ακόμη – επικοινωνιακού τύπου – εργαλείο νομιμοποίησης μιας προειλημμένης απόφασης;

Για μια ακόμη φορά, στη δημόσια τοποθέτηση του Νίκου Χαρδαλιά, η Κοινότητα διαγράφεται από το κάδρο και στη θέση της εμφανίζονται «διαμένοντες», «ωφελούμενοι» και «στοιχεία προς καταχώρηση». Κάνει, έτσι, μια πολιτική επιλογή αρνούμενος τον διάλογο, αφού αρνείται να αναγνωρίσει ότι στα Προσφυγικά υπάρχει μια ζωντανή οργανωμένη Κοινότητα με κοινωνική, ιστορική και πολιτική υπόσταση, που έχει μάλιστα απαντήσει σε όλα τα μείζονα κοινωνικά προβλήματα των ανθρώπων από τα κάτω εκεί που το κράτος διαλύει κάθε κοινωνική δομή και παροχή. Να θυμίσουμε εδώ στον Νίκο Χαρδαλιά ότι την Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών την έχουν ήδη αναγνωρίσει θεσμικοί φορείς, εγχώριοι και διεθνείς, ανώτερου βεληνεκούς εντός του πολιτικού συστήματος που ο ίδιος υπηρετεί.

Γι’ αυτό και είναι προκλητικό να εμφανίζεται σήμερα η Περιφέρεια ως φορέας που θα «επιστρέψει» στα Προσφυγικά την κοινωνική κατοικία, την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια. Οι άνθρωποι που ζούμε εδώ δεν περιμένουμε να μας επιστραφεί κάτι που έχουμε ήδη οικοδομήσει μόνοι μας συλλογικά και από τα κάτω, όπως και ολόκληρη η κοινωνία δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στο κράτος ότι θα έπραττε ποτέ κάτι τέτοιο.

Όσο για τον «διάλογο» που επικαλείται ο Νίκος Χαρδαλιάς, η πραγματικότητα είναι επίσης γνωστή. Η Κοινότητα επεδίωξε επανειλημμένα να συζητηθεί το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, κατέθεσε επίσημα αιτήματα και ζήτησε θεσμική συζήτηση χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.

Πώς μπορεί λοιπόν να γίνεται σήμερα λόγος για διάλογο όταν επί μήνες αποκλειόταν – και συνεχίζει να αποκλείεται – κάθε ουσιαστική συζήτηση με την ίδια την Κοινότητα; Με ποιο δικαίωμα επιχειρείται τώρα η παράκαμψη του συλλογικού υποκειμένου και η απευθείας προσέγγιση και το φακέλωμα μεμονωμένων ατόμων; Και γιατί αυτή η “πρωτοβουλία” εμφανίζεται τώρα;

Μήπως επειδή το σχέδιο της Περιφέρειας βρίσκεται πλέον σε πολιτικό και θεσμικό αδιέξοδο; Μήπως επειδή, παρά τις εξαγγελίες, δεν υπάρχει σήμερα ούτε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ούτε κοινωνική συναίνεση, ούτε δυνατότητα υλοποίησης του σχεδίου με τους όρους που παρουσιάστηκε; Μήπως η πλατφόρμα αυτή αποτελεί μια πολιτική διέξοδο για τον Νίκο Χαρδαλιά και μια απέλπιδα προσπάθεια διάσωσης ενός σχεδιασμού που έχει ήδη καταρρεύσει πολιτικά;