Το BBC προφέρεται στην Παλαιστίνη ως «Μπίμπι Σι» (Ναι Μπίμπι)
30 Ιανουαρίου 2026: Αρκετοί άνθρωποι αντέδρασαν υποτιμητικά στην
επιβεβαίωση του ισραηλινού στρατού ότι τα στοιχεία για τον αριθμό των
θυμάτων που παρέχει το Υπουργείο Υγείας της Γάζας, το οποίο διοικείται
από τη Χαμάς, είναι ακριβή.
Κάποιοι το έκαναν με το επιχείρημα ότι τα δεδομένα σχετικά με τη
Γενοκτονία της Γάζας δεν χρειάζονται επικύρωση από εκείνους που
διέπραξαν τη γενοκτονία και φέρουν άμεση ευθύνη για αυτά τα θύματα.
Άλλοι υποστήριξαν ότι η ισραηλινή επιβεβαίωση έγινε για λόγους
στρατηγικούς. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, ο σκοπός του Ισραήλ ήταν να
παγιώσει τους τρέχοντες αριθμούς που παρήγαγε το Υπουργείο Υγείας και,
με αυτόν τον τρόπο, να απαξιώσει τα πολύ υψηλότερα στοιχεία θυμάτων που
μπορούν να αποδοθούν άμεσα στη γενοκτονική στρατιωτική εκστρατεία του
Ισραήλ.
Συγκεκριμένα, τα δεδομένα του Υπουργείου Υγείας δεν περιλαμβάνουν τις
πολλές χιλιάδες νεκρών που είναι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια, επειδή
αυτοί δεν έχουν επαληθευτεί σύμφωνα με τo αυστηρό πρωτόκολλο του
Υπουργείου, το οποίο τηρείται υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες που μπορεί
να φανταστεί κανείς.
Τα δεδομένα επίσης αποκλείουν θύματα της Γενοκτονίας της Γάζας που
δεν σκοτώθηκαν ως άμεσο αποτέλεσμα ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται όσοι πέθαναν από πείνα, έκθεση σε
ασθένειες, την παρεμπόδιση της παροχής ιατρικών προμηθειών και παρόμοια
αίτια. Ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί -ίσως δραματικά- κατά το
επόμενο έτος, ειδικά εάν οι συνθήκες παραμείνουν αμετάβλητες.
Η
υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου παγώνει όλες τις διαγωνιστικές διαδικασίες
επισιτιστικής στήριξης του ήδη παγωμένου προγράμματος | ΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Σχεδιάζουν την αντικατάσταση της απευθείας διανομής τροφίμων, που
λάμβαναν μέχρι το 2023 οι ωφελούμενοι του Ελάχιστου Εισοδήματος ● «Δεν
αναρωτήθηκαν πώς ζούμε από τότε που σταμάτησε το πρόγραμμα; Με 216 ευρώ
δεν παίρνεις σχεδόν τίποτα. Αυτό δεν είναι πλέον φτώχεια, είναι
τυραννία» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» 66χρονος δικαιούχος
Δεν
έφτανε η κυνική αδιαφορία της κυβέρνησης για τους πλέον ευάλωτους
πολίτες, δεν έφτανε το μεγάλο κενό από το «παγωμένο» πρόγραμμα
Επισιτιστικής Βοήθειας και Υλικής Στέρησης (ΕΒΥΣ) εδώ και δυόμισι
χρόνια, τώρα ετοιμάζεται η αντικατάστασή του, με αποτέλεσμα να στερηθούν
έστω αυτά τα λίγα αγαθά πρώτης ανάγκης για ακόμα περισσότερο χρονικό
διάστημα.
Υποτίθεται ότι το ΕΒΥΣ θα συνέχιζε
μέσω του ΕΣΠΑ (2021-2027) το πρόγραμμα του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας
προς τους Απόρους (ΤΕΒΑ), που ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2023, αλλά
οι πόροι του έμειναν αναξιοποίητοι. Οι μη υλοποιημένες συμβάσεις με τις
13 περιφέρειες για τη διανομή αγαθών και ειδών επισιτιστικής βοήθειας
του 2024 θα απενταχθούν από το ΕΒΥΣ, σύμφωνα με πληροφορίες που
αναφέρουν πως καταβάλλεται η μέγιστη δυνατή προσπάθεια για
επαναλειτουργία μέχρι το τέλος του έτους.
Κι
αυτό γιατί το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής σχεδιάζει η διανομή να
γίνεται από κεντρικό σύστημα παροχής διατακτικών ή/και ηλεκτρονικών
επαναφορτιζόμενων καρτών στη λογική των prepaid, η οριζόντια χρήση των
οποίων σε πολλά κοινωνικά επιδόματα έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων
για τη δημιουργία άδικων αποκλεισμών από τον περασμένο Μάρτη.
Σύμφωνα
με αποκαλυπτική επιστολή που δημοσίευσε η «Δημοκρατία», η Δόμνα
Μιχαηλίδου κάλεσε αιφνιδιαστικά στις 24 Δεκεμβρίου τους περιφερειάρχες
να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο, συμπεριλαμβανομένης της παύσης ή
αναστολής των εν εξελίξει διαγωνιστικών διαδικασιών, με στόχο την
εφαρμογή του νέου μοντέλου που κατά την ίδια θα καταστήσει το πρόγραμμα
πιο ευέλικτο, λειτουργικό και λιγότερο γραφειοκρατικό, διευκολύνοντας
τους ωφελούμενους.
Ομως η επιχειρούμενη αλλαγή
εμποδίζει την έναρξη της διανομής σε χιλιάδες ωφελούμενους του
Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος (ΕΕΕ) και δεν παρέχει απευθείας
προϊόντα, αφήνοντάς τους έρμαια της κερδοσκοπίας στο λιανεμπόριο και
πλήττοντας ακόμα περισσότερο τα άτομα με προβλήματα μετακίνησης.
Το
νέο φιάσκο του ΥΚΟΙΣΟ έρχεται να προστεθεί στην εξοργιστική
αντιμετώπιση των δικαιούχων των 216 ευρώ του ΕΕΕ, τα οποία δεν επαρκούν
για την κάλυψη ζωτικών αναγκών. Η τραγική επιδείνωση συνθηκών ζωής των
άπορων εξαιτίας της ακρίβειας και της ενεργειακής φτώχειας τα τελευταία
χρόνια δεν ευαισθητοποίησε τους αρμόδιους φορείς ώστε να τους παρέχουν
τα βασικά για μια αξιοπρεπή ζωή είδη διαβίωσης, έστω στο πλαίσιο των
υφιστάμενων, ανεπαρκών μορφών οικονομικής ενίσχυσης.
Οι
«αόρατοι» συμπολίτες μας, συχνά ηλικιωμένοι, δεν έχουν δει ούτε
ζωγραφιστή την αύξηση στα 250 ευρώ από τα 216 που έχει τάξει η Ν.Δ. από
το 2024, ούτε το εφάπαξ επίδομα των Χριστουγέννων του 2025, που έλαβαν
ομάδες πληθυσμού με χαμηλό εισόδημα.
Πώς (δεν) ζεις με 216 ευρώ
«Δεν
αναρωτήθηκαν πώς ζουν οι ωφελούμενοι του ΤΕΑ από τότε που σταμάτησε;
Γιατί κανείς δεν ασχολείται με εμάς, που δεν μπορούμε να επιβιώσουμε
πλέον; Ισως μετά θάνατον» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο 66χρονος Χάρης,
δικαιούχος του ΕΕΕ.
Μιλά για τις δυσμενείς αλλαγές εξαιτίας της
ανάλγητης στάσης της κυβέρνησης και των διπλάσιων τιμών των προϊόντων
στο ράφι. «Τα μνημόνια μας κατέστρεψαν εντελώς και από το 2023 τα
τρόφιμα αυξήθηκαν έως 90%. Στις προσφορές του σούπερ μάρκετ αγόραζα με
6,90 ευρώ ένα κιλό κιμά, που τώρα κάνει 12,90. Με 216 ευρώ τότε κάτι
έπαιρνα, τώρα σχεδόν τίποτα.
»Είναι δράμα να φεύγω στις 15 του
μηνός από το σπίτι μου και να πηγαίνω σε συγγενείς για να έχω ένα πιάτο
φαΐ. Να τρέχω σε φίλους και να λέω “μπορείς να μου πληρώσεις τη ΔΕΗ,
μπορείς να μου δανείσεις 20 ευρώ;” Εχουμε καταντήσει ζητιάνοι. Αυτό
πλέον δεν είναι φτώχεια, είναι ξεφτίλα και τυραννία, ενώ χαλούν
εκατομμύρια σε απευθείας αναθέσεις κ.λπ. Δεν μπορώ να ανάψω θέρμανση στο
διαμέρισμα του ’65. Οι 40 βαθμοί έξω το καλοκαίρι και οι 10 τον χειμώνα
είναι και μέσα».
Ο
Σύλλογος Εργαζομένων του Γενικού
Νοσοκομείου Σύρου συμμετείχε
στις 29 Ιανουαρίου στην
επίσκεψη
στο γραφείο του Υπουργού Υγείας κ. ΆδωνιΓεωργιάδη,
κατά την οποία κατέθεσε υπόμνημα με τα
σοβαρά και χρόνια προβλήματα υποστελέχωσης
που αντιμετωπίζει το Νοσοκομείο μας.
Στο
υπόμνημα αποτυπώνονται αναλυτικά οι
κενές θέσεις σε ιατρούς, νοσηλευτές και
λοιπό προσωπικό, οι οποίες επηρεάζουν
άμεσα την εύρυθμη λειτουργία του
Νοσοκομείου και την ποιότητα παροχής
υπηρεσιών υγείας στους κατοίκους και
τους επισκέπτες των Κυκλάδων.
Ιδιαίτερη
αναφορά έγινε στο ζήτημα της καθαριότητας,
όπου ο Σύλλογος ζήτησε την παραμονή στο
καθεστώς ΣΟΧ. Κατατέθηκε μάλιστα
οικονομοτεχνική μελέτη, από την οποία
προκύπτει ξεκάθαρα ότι η ανάθεση σε
εργολάβο κοστίζει περισσότερα χρήματα
στο κράτος σε σχέση με την απευθείας
πρόσληψη προσωπικού. Ο Υπουργός Υγείας
δεσμεύτηκε ότι θα εγκρίνει δύο (2) θέσεις
επικουρικού προσωπικού καθαριότητας.
Μία (1) μόνιμη θέση για ηλεκτρολόγο
επίσης για νοσηλευτικό προσωπικό ΤΕ
και ΠΕ καθώς για παραϊατρικό προσωπικό.
Αξίζει
να σημειωθεί ότι, σε σχέση με την προκήρυξη
ιατρών που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο
Υγείας, τόσο ο Δήμαρχος Σύρου κ. Αθανασίου
όσο και ο κ. Ρώτας ζήτησαν την κάλυψη
δέκα (10) θέσεων ιατρών, σύμφωνα με τις
πραγματικές ανάγκες του Νοσοκομείου.
Αντιθέτως, ο Διοικητής του Νοσοκομείου
περιορίστηκε στο αίτημα για έξι (6)
θέσεις.
Ο
Σύλλογος Εργαζομένων αναμένει από τον
Διοικητή του Νοσοκομείου να ζητήσει
και τις δέκα (10) θέσεις ιατρών, καθώς και
τις αναγκαίες θέσεις λοιπού προσωπικού,
ώστε το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου να
συμπεριληφθεί στην προκήρυξη της 12ης
Φεβρουαρίου. Παράλληλα, αναμένουμε από
τον Υπουργό Υγείας να υλοποιήσει τη
δέσμευσή του.
Ως
Σύλλογος δηλώνουμε ότι παραμένουμε σε
διαρκή ετοιμότητα και, σε περίπτωση μη
υλοποίησης των παραπάνω δεσμεύσεων, θα
προχωρήσουμε σε κάθε αναγκαία ενέργεια
και μορφή πίεσης για την προάσπιση της
δημόσιας υγείας και των δικαιωμάτων
των εργαζομένων.
Ο
αγώνας για ένα πλήρως στελεχωμένο και
λειτουργικό Νοσοκομείο Σύρου συνεχίζεται.
Η συζήτηση, που ξεκίνησε εν είδει αστεϊσμού στις ΗΠΑ, για το
αν η υπηρεσία μετανάστευσης (ICE) αποτελεί την «Γκεστάπο» του Τραμπ
απασχολεί πλέον πολιτικούς επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι
αντιμετωπίζουν την Αμερική σαν εκκολαπτήριο αυταρχισμού. Και η Ελλάδα
έχει πολλά να συνεισφέρει σε αυτή τη συζήτηση.
«Προσπαθούν να παρουσιάσουν τη συνοροφυλακή και τους πράκτορες της
ICE σαν Γκεστάπο και ναζιστές», δήλωσε εξοργισμένος στο CNN o Γκρέγκορι
Μποβίνο, ο άνθρωπος που συγκέντρωσε στο πρόσωπό του την οργή για τις
πρόσφατες εκτελέσεις πολιτών στις ΗΠΑ. Το γεγονός βέβαια ότι είπε τη
λέξη Γκεστάπο με γερμανική προφορά, ενώ φορούσε την περίφημη διαγώνια
ζώνη «Sam Browne» που περιλαμβανόταν (και) στη στολή των SS δεν βοήθησε
ιδιαίτερα την υπόθεσή του.
Ενώ όμως η αναφορά στην Γκεστάπο ξεκίνησε περισσότερο σαν βρισιά,
σύντομα έλαβε τέτοιες διαστάσεις που ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά
ιστορικών και πολιτικών επιστημόνων. Προφανώς κάθε σύγκριση είναι
εξαιρετικά παρακινδυνευμένη, καθώς αναφέρεται σε εντελώς διαφορετικές
ιστορικές περιόδους και κυρίως σε εντελώς διαφορετικά επίπεδα βίας. Γι’
αυτό οι περισσότερες αναλύσεις δεν εστιάζουν στη δράση αλλά στη δομή,
στον εξοπλισμό και στον έλεγχο που ασκεί σε αυτές τις ομάδες η εκάστοτε
εξουσία.
Ακόμη και με αυτές τις διευκρινίσεις όμως, είναι τελικά η σύγκριση με
την Γκεστάπο επιστημονικά ορθή και πολιτικά χρήσιμη; Η μυστική κρατική
αστυνομία της ναζιστικής Γερμανίας από το 1939 εντάχθηκε στο Κεντρικό
Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ RSHA. Από εκείνη τη στιγμή αποτελούσε ένα από
τα πολλά θεσμικά όργανα του γερμανικού κράτους υπό τις διαταγές του
οποίου λειτουργούσε. Αντίθετα, η ICE ελέγχεται μεν από την κυβέρνηση
Τραμπ, όχι όμως και από το αμερικανικό κράτος, αφού έχει σταματήσει να
υπακούει στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ο επικεφαλής ομοσπονδιακός
δικαστής της Μινεσότα, Πάτρικ Σιλτζ, κατήγγειλε ότι μόνο τον Ιανουάριο η
ICE παραβίασε 96 δικαστικές αποφάσεις, δηλαδή σε έναν μήνα αγνόησε την
αμερικανική Δικαιοσύνη περισσότερες φορές από όσες το έχουν κάνει άλλες
υπηρεσίες στο σύνολο της ύπαρξής τους. Η παρατήρηση φαίνεται να
επιβεβαιώνει όσους βλέπουν την υπηρεσία μετανάστευσης σαν μια
παραστρατιωτική οργάνωση του Τραμπ – περισσότερο SS στα τελευταία χρόνια
της Βαϊμάρης και την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης από τον Χίτλερ και
λιγότερο Γκεστάπο.
Η Έρικα ντε Μπρουν, που διδάσκει πολιτικές επιστήμες στο Κολέγιο
Χάμιλτον, εξηγούσε πρόσφατα ότι στις ΗΠΑ ο όρος παραστρατιωτικός
(paramilitary) αναφέρεται σε δύο διαφορετικά είδη ένοπλων ομάδων: Στην
πρώτη έχουμε μια εξαιρετικά στρατιωτικοποιημένη αστυνομική δύναμη με
ιεραρχική δομή που εντάσσεται στις δυνάμεις ασφαλείας ενός κράτους, όπως
η γαλλική στρατοχωροφυλακή (Gendarmerie) ή η ινδική Κεντρική Αστυνομική
Δύναμη Εφεδρείας (CRPF). Η δεύτερη κατηγορία μπορεί να διατηρεί την
ιεραρχική δομή και τον στρατιωτικό εξοπλισμό, αλλά δρα εκτός του
πλαισίου των επίσημων δυνάμεων ασφαλείας, συνήθως για λογαριασμό της
κυβέρνησης. Εδώ συναντάμε δυνάμεις όπως οι ακροδεξιές Ενωμένες Δυνάμεις
Αυτοάμυνας της Κολομβίας (AUC), που διεξήγαγαν τον βρόμικο πόλεμο
εναντίον του αριστερών ανταρτών, και οι Δυνάμεις Μακούτ του δικτάτορα
της Αϊτής, Φρανσουά Ντιβαλιέ, οι οποίες πήραν το όνομά τους από το
μυθολογικό τέρας Τοντόν Μακούτ, που έτρωγε τα άτακτα παιδιά για πρωινό.
Η ICE, εξηγούσε η Έρικα ντε Μπρουν, πληροί σαφώς όλα τα κριτήρια της
πρώτης ομάδας αλλά έχει και βασικά χαρακτηριστικά της δεύτερης: είναι
λιγότερο επαγγελματική, δεν περιορίζεται από συνταγματικές ρυθμίσεις που
προστατεύουν τους πολίτες από αναίτιες έρευνες και προσαγωγές και
λειτουργεί με πολιτικά κριτήρια. Το γεγονός ότι ο Τραμπ διπλασίασε τα
μέλη του ICE σε έναν χρόνο με 12.000 νεοσύλλεκτους, που έλαβαν από
ελάχιστη έως καθόλου εκπαίδευση, δεν έχει παρατηρηθεί σε αναπτυγμένο
κράτος, τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1960.
«Αν μας πετάξετε πέτρα ή βόμβα μολότοφ, θα ενημερώσουμε
την οικογένειά σας πού να βρει το πτώμα σας».
Σε ένα βίντεο με ανακοινώσεις αξιωματικού της αστυνομίας των ΗΠΑ (όχι
της ICE) ο εν λόγω αξιωματικός, διατυπώνοντας την πολιτική έναντι των συμπατριωτών
του που διαδηλώνουν στη Μινεσότα και αλλού, μεταξύ άλλων μεθόδων
αντίδρασης που περιλαμβάνουν ξυλοδαρμό, επιθέσεις με σκυλιά, φυλάκιση,
ανακοινώνει ότι η επίθεση με μολότοφ ή με πέτρες θα οδηγεί σε εκτέλεση
του όποιου τέτοιου διαδηλωτή. Όπως ακούγεται στο βίντεο να ανακοινώνει
επισήμως: «Αν μας πετάξετε πέτρα ή βόμβα μολότοφ, θα ενημερώσουμε την
οικογένειά σας πού να βρει το πτώμα σας».
Όχι, δεν έχει τολμήσει ποτέ να πει κάτι τέτοιο οποιοσδήποτε Κινέζος,
Ιρανός, Ρώσος ή Βορειοκορεάτης. Μόνο στις ΗΠΑ οι επίσημες αρχές απειλούν
με εκτέλεση και βασανιστήρια τους πολίτες τους. Ο λόγος επιπλέον, ο
οποίος επιφυλάσσεται για τους διαδηλωτές από τις αρχές των ΗΠΑ, δεν
είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον ο οποίος απευθύνεται στις ιρανικές,
βενεζουελάνικες και άλλες αρχές και κυβερνήσεις ανά τον κόσμο. Δεν
χρειάζονται άλλωστε πολλές αναλύσεις όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ως εκ της
θέσεως του και με την υποστήριξη του πολιτειακού εποικοδομήματος της
πατρίδας του το έχει θέσει τόσο καθαρά: το δίκαιο κάμπτεται μπροστά στην
προσωπική του ηθική και μπροστά στην προσωπική του βούληση. Πρόκειται
για την πολιτική και πολιτειακή θεμελίωση του ναζισμού, όπως αποτυπώθηκε
τόσο στη διακυβέρνηση από τον ναζισμό, όσο και στην τέχνη που παρήγαγε ο
ναζισμός (κυρίως κινηματογράφο) με την έμφαση να δίδεται στη δύναμη της
βούλησης κατεξοχήν του (εκάστοτε) Φύρερ ο οποίος λειτουργεί την ίδια
στιγμή ως το κατεξοχήν κέντρο της πολιτειακής κυριαρχίας αλλά και ως
παράδειγμα.
Τα όσα έλαβαν επομένως χώρα στη Βενεζουέλα, όσα συμβαίνουν στη
Μινεσότα, με όσα απαίτησαν οι ΗΠΑ ως προς τη Γροιλανδία και με όσα
προετοιμάζουν εναντίον του Ιράν (όπως και άλλα γεγονότα) συνέχονται από
ένα σαφές νήμα: η φθορά της ισχύος των ΗΠΑ και η αγωνία που αυτή
προκαλεί στο κατεστημένο τους για αποκατάσταση της υπεροχής τους,
ταυτοχρόνως και αναγκαστικώς παροξύνει τόσο την ιμπεριαλιστική πολιτική
τους αλλά και την πορεία εκφασισμού στο εσωτερικό τους, μέσα σε συνθήκες
βέβαια σόου, συχνά δε και με κωμικές εκδοχές αλλά κατεξοχήν με τρόπους
δραματικούς.
Η ΠΟΕΣΥ τονίζει πως θα συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια σε εκβιαστικές πρακτικές.
Ακόμη
μία δικαστική απόφαση επιβεβαιώνει τον αγώνα που δίνουν οι
δημοσιογραφικές Ενώσεις και η ΠΟΕΣΥ κατά την τακτικής των Slapps με τα
οποία επιχειρείται o εκφοβισμός των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων και η
απόκρυψη της αλήθειας.
Όπως
αναφέρει η ΠΟΕΣΥ, πρόκειται για την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου
Αθηνών το οποίο έκρινε «απορριπτέα στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ’
ουσίαν» την αγωγή SLAPPs που είχε καταθέσει ο πρώην διευθυντής του
Γραφείου του πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης κατά του δημοσιογράφου
Στέλιου Κούλογλου.
Σύμφωνα πάντα με την
ΠΟΕΣΥ, με την αγωγή του ο ενάγων ο οποίος, καταδικάστηκε και στην
καταβολή των δικαστικών εξόδων του εναγόμενου, ζητούσε αποζημίωση
450.000 ευρώ για επιστολή την οποία είχε αποστείλει το 2024 ο κ.
Κούλογλου ως ευρωβουλευτής στην πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα
Μέτσολα και στην οποία μεταξύ άλλων εκτός από τις αναφορές για πιθανές
ευθύνες του κ. Δημητριάδη στην υπόθεση των υποκλοπών, αναφέρεται ότι
έχει ξεκινήσει βιομηχανία αγωγών εναντίον των δημοσιογράφων, ανεξάρτητων
μέσων ενημέρωσης και όσων άλλων αναφέρονται στο σκάνδαλο. Αγωγή η οποία
πρόκειται να εκδικαστεί τους επόμενους μήνες, ύψους 550.000 έχει
καταθέσει o κ. Δημητριάδης και κατά του TVXS, ενώ ανάλογες αγωγές
βαραίνουν επίσης κι άλλα ΜΜΕ.
Η ΠΟΕΣΥ και οι Ενώσεις Συντακτών-
μέλη της τονίζουν πως θα συνεχίσουν να αγωνίζονται ενάντια σε τέτοιου
είδους εκβιαστικές πρακτικές. Πρακτικές για τις οποίες θα αποτελέσει
πράξη και η αντι-SLAPPs νομοθετική διάταξη, για την οποία έχει δεσμευτεί
η κυβέρνηση, με στόχο να θωρακιστεί η δημοσιογραφική κοινότητα από
κακοήθεις παρεμβάσεις.
Απορρίφθηκε η αγωγή SLAPP του Γρ. Δημητριάδη κατά του Στέλιου Κούλογλου
Ακόμα
μια απόρριψη των αγωγών slapp του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά δημοσιογράφων
και ΜΜΕ για την υπόθεση των υποκλοπών, καθώς το Πολυμελές Πρωτοδικείο
Αθηνών απέρριψε την αγωγή του πρώην γραμματέα του πρωθυπουργού κατά του
Στέλιου Κούλογλου. Ο ανιψιός του πρωθυπουργού, που απομακρύνθηκε από τη
θεσμική του θέση μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, ζητούσε αυτή τη φορά
450.000 ευρώ αποζημίωση για συκοφαντική δυσφήμηση για μια επιστολή την
οποία είχε αποστείλει το 2024 ο Στέλιος Κούλογλου, ως ευρωβουλευτής,
στην πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα.
Σε
εκείνη την επιστολή ο Στ. Κούλογλου μιλούσε για «ένα ολόκληρο
εργοστάσιο παρακολουθήσεων», υπογραμμίζοντας ότι «μια σειρά από
στοιχεία, που έχουν επαρκώς διακριβωθεί, δείχνουν ότι ο κ. Δημητριάδης
είχε στενές σχέσεις με πρόσωπα τα οποία συνδέονταν με την παράνομες
παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων μέσω του κακόβουλου
λογισμικού κατασκοπίας “Predator”. Ανενόχλητος από τη Δικαιοσύνη για την
εμπλοκή και τις πιθανές ευθύνες του στην υπόθεση, ο κ. Δημητριάδης έχει
ξεκινήσει νέα βιομηχανία, αυτή τη φορά εναντίον των δημοσιογράφων,
ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και όσων άλλων αναφέρονται στο σκάνδαλο».
Στη
δίκη κατάθεσε ως μάρτυρας υπέρ του Στέλιου Κούλογλου ο δημοσιογράφος
Παντελής Μπουκάλας και τελικά το δικαστήριο αποφάσισε ότι «η κρινόμενη
αγωγή είναι απορριπτέα στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, ο δε
ενάγων πρέπει να καταδικαστεί λόγω της ήττας του στην καταβολή των
δικαστικών εξόδων του εναγομένου».
Θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης; Των Σάββα Γ. Ρομπόλη – Βασίλειου Γ. Μπέτση (*)
Από τις 27 χώρες της
Ευρωπαϊκής Ένωσης οι 10 -μεταξύ αυτών η Ελλάδα – έχουν συνδέσει τα όρια
ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής
Ειδικότερα, στις δημογραφικές προβολές του 2019 η Eurostat προέβλεπε
ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας μέχρι το 2070 θα μειώνονταν σε 8,6 εκατ.
κατοίκους από 10,7 εκατ. κατοίκους που ήταν το 2019 (μείωση 19,7%). Στις
επικαιροποιημένες δημογραφικές προβολές που εκπονήθηκαν τέσσερα χρόνια
μετά (2023) (Απρίλιος 2023, Europop 2023), η Eurostat προβλέπει ότι ο
πληθυσμός της χώρας μας θα μειωθεί από 10,435 εκατ. κατοίκους το 2022 σε
7,8 εκατ. κατοίκους το 2070 (μείωση 31%) (Διάγραμμα).
Στις δημογραφικές προβολές του 2019 προβλέπονταν ότι ο πληθυσμός της
χώρας μας το 2025 θα ήταν 10.510.196 άτομα και στις προβολές του 2023,
προβλέπονταν 10.320.364 άτομα. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της
ΕΛΣΤΑΤ (18/12/2025), την 1/1/2025 ο πληθυσμός της χώρας μας υπολογίστηκε
σε 10.372.335 άτομα (μείωση κατά 0,03%) σε σχέση με το 2024 όπου ο
πληθυσμός αναθεωρήθηκε σε 10.375.764 άτομα από 10.400.720 άτομα που
αναφέρει η Eurostat στη βάση δεδομένων της. Το αρνητικό φυσικό ισοζύγιο
γεννήσεων – θανάτων των 57.564 ατόμων (68.309 γεννήσεις έναντι 125.873
θανάτων) σχεδόν ισοσκελίστηκε από το θετικό ισοζύγιο μεταναστευτικών
ροών 54.135 ατόμων (132.149 εισερχόμενοι και 78.014 άτομα εξερχόμενοι).
Συγκεκριμένα, με βάση αυτές τις δημογραφικές προβολές η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή (Ageing Working Group) στην Έκθεση του 2021 για την βιωσιμότητα
των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στις χώρες της Ευρώπης (The 2021
Ageing Report), εκτιμούσε για την χώρα μας ότι το 2070 τα όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης θα αυξηθούν από τα 67 έτη στα 71 έτη. Στην αντίστοιχη
Έκθεση του 2024 (Απρίλιος 2024), η οποία εκπονείται κάθε τρία χρόνια, η
Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεωρεί αυτή την πρόβλεψη για αύξηση των ορίων
ηλικίας συνταξιοδότησης τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών στα 72,5
έτη.
Μάλιστα, στις προβολές που διεξάγει το Ageing Working Group για την
κανονική ηλικία συνταξιοδότησης στη χώρα μας, θεωρεί ότι μέχρι το 2030 η
ηλικία συνταξιοδότησης θα αυξηθεί κατά 1,5 έτη, δηλαδή από τα 67ο έτος
στο 68,5ο έτος της ηλικίας.
Η Ελλάδα με αυτές τις αυξήσεις στο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης θα
είναι η χώρα με το μεγαλύτερο όριο συνταξιοδότησης στην Ευρώπη μέχρι το
2030 και η δεύτερη μέχρι το 2070, πίσω μόνο από την Δανία που εκτιμάται
ότι το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης θα αυξηθεί μέχρι το 2070 στα 74 έτη.
Ο λόφος Παπούρα, όπου αποκαλύφθηκε το 2025 το μοναδικό μινωικό μνημείο στο Καστέλλι της Κρήτης, καταστρέφεται με ευθύνη της κυβέρνησης καθώς δόθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού το πράσινο φως για την τοποθέτηση συστημάτων αεροναυτιλίας (ραντάρ, κεραία, συνοδές εγκαταστάσεις) σε απόσταση 30 μέτρων από το μινωικό μνημείο που χρονολογείται από την 3η χιλιετία π.Χ.
Η αποκάλυψη του μοναδικού μινωικού μνημείου
έγινε κατά τις εργασίες για την κατασκευή του διαδρόμου προσγείωσης και
απογείωσης του νέου αεροδρομίου στο Καστέλλι του Ηρακλείου Κρήτης.
Και η κυβέρνηση δια του υπουργείου Πολιτισμού αντί να σταματήσει τις
εργασίες έδωσε την άδεια για να εγκατασταθούν σε απόσταση αναπνοής από
το μνημείο τα συστήματα αεροναυτιλίας που θα εξυπηρετούν το νέο
αεροδρόμιο.
Η απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από
τον δήμο Μινώα Πεδιάδος, τους κατοίκους του Καστελλίου και τον Σύλλογο
Ελλήνων Αρχαιολόγων.
Ο δήμος και κάτοικοι του Καστελλίου προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτημα να ακυρωθεί η απαράδεκτη απόφαση.
Και ενώ το άκρως σοβαρό θέμα θα συζητηθεί στις 4 Φεβρουαρίου στο ΣτΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε έξι μέρες νωρίτερα να κάνει φιέστες.
Ο πρωθυπουργός και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών έστησαν γλέντι για την υπογραφή της σύμβασης για την συμφωνία για τον εξοπλισμό αεροναυτιλίας λίγες ημέρες πριν την διάσκεψη για το θέμα του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου.
Ωμή κυβερνητική παρέμβαση στην ένδικη διαδικασία
Η πρεμούρα του Κυριάκου Μητσοτάκη να παραστεί στην υπογραφή της
σύμβασης έξι ημέρες πριν το θέμα για την τοποθέτηση συστημάτων
αεροναυτιλίας στη θέση Παπούρα κριθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας
είναι εξαιρετικά προκλητική.
Και μιλάμε για πρεμούρα καθώς ο πρωθυπουργός έκανε στάση – «αστραπή» στο Καστέλλι πριν τη μετάβασή του στην Κροατία.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων αναφερόμενος στην Παπούρα κάνει λόγο για «για ωμή και άμεση κυβερνητική παρέμβαση στην επερχόμενη ένδικη διαδικασία» καθώς το ΣτΕ θα εκδικάζει την προσφυγή με την κυβέρνηση να έχει υπογράψει τη σύμβαση του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ με την ΤΕΡΝΑ.
Ο ΣΕΑ, επισημαίνει ότι «είναι ακατανόητο για ποιο λόγο
συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα ιεραρχούνται πάνω από την κοινή
κληρονομιά του ελληνικού λαού!» και σημειώνει ότι
«στοιχειώδης υποχρέωση του Πρωθυπουργού θα ήταν να επισκεφτεί το
μοναδικό λαβυρινθώδες μνημείο, τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της
χώρας και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που οφείλουμε ως
πολιτεία να παραδώσουμε αλώβητο στις επόμενες γενιές. Στοιχειώδης
υποχρέωση της κυβέρνησης αποτελεί να σταθεί στην πλευρά του δημόσιου
συμφέροντος της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως επιτάσσει
το Σύνταγμα της χώρας».
Παράλληλα υπογραμμίζει ότι στοιχειώδης υποχρέωση του πρωθυπουργού είναι να απόσχει από υποθέσεις που εκκρεμούν στο ΣτΕ και
σίγουρα να μην νομιμοποιεί με την παρουσία του την κατασπατάληση
εκατομμυρίων του ελληνικού λαού σε συστήματα αεροναυτιλίας που, αν το
ΣτΕ ακυρώσει την απαράδεκτη απόφαση του ΥΠΠΟ, θα καταστούν άχρηστα!
Ερώτηση: Στα Τρίκαλα οι εργαζόμενες λέγανε ότι
μυρίζει υγραέριο και η εργοδοσία δεν έκανε τίποτα. Οι έλεγχοι είχαν
θέσει ζήτημα λειτουργίας στο σύστημα που ανιχνεύει πιθανές διαρροές,
όπως δήλωσε ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου. Όμως, δεν υπήρξε ενημέρωση
αν επιδόθηκε η επισήμανση στην εργοδοσία κι αν υπήρξε εκ νέου έλεγχος
για το αν συμμορφώθηκε η εταιρεία. Βέβαια, πώς να υπάρξει εκ νέου
έλεγχος αν μια επιχείρηση συμμορφώνεται, αφού το τμήμα τεχνικής
επιθεώρησης έχει μόνο τέσσερις υπαλλήλους για 12.000 επιχειρήσεις; Ο εκ
νέου έλεγχος στις επιχειρήσεις, για να εξεταστεί αν συμμορφώθηκαν, είναι
πρακτικά αδύνατον να γίνεται, όπως είπε και ο Πρόεδρος του Εργατικού
Κέντρου. Με τέσσερις επιθεωρητές χρειάζονται δεκαετίες για να ελεγχθούν
οι επιχειρήσεις έστω και για μια φορά. Καταγγέλλουν οι ίδιοι
επιθεωρητές. Και λένε ότι σε όλη την Ελλάδα έχουν μείνει μόλις 233. Σας
είχαμε ρωτήσει και πριν από δύο μήνες αν θα προσλάβετε επιθεωρητές, αλλά
δεν υπήρξε απάντηση. Σήμερα μετράμε άλλες πέντε νεκρές. Θα προσλάβετε
επιθεωρητές ασφάλειας και υγείας στην εργασία;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Κατ’ αρχάς να πω, όχι απαντώντας στην
ερώτησή σας, η οποία προφανώς, όπως το σύνολο των ερωτήσεών σας
εμπεριέχει «τοποθέτηση προϊόντος» και το προϊόν είναι η παραπλάνηση της
κοινής γνώμης, ότι δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν την οδύνη κάθε
ανθρώπου και ειδικά των συγγενών, στο άκουσμα της τραγικής είδησης του
θανάτου πέντε συμπολιτών μας, πέντε γυναικών που πήγαν μια πολύ δύσκολη
ώρα να δουλέψουν για να ζήσουν την οικογένειά τους. Και επίσης να πω
-και φαίνεται ότι γίνεται με την προβλεπόμενη διαδικασία και τους
προβλεπόμενους χρόνους- ότι όλα στο τέλος της ημέρας είναι αποφάσεις της
δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη πρέπει να εξετάσει κάθε πτυχή αυτής της
υπόθεσης, κάθε έλεγχο ο οποίος έχει γίνει, κάθε αιτίαση, κάθε κατηγορία
και προεισαγωγικώς να τονίσω ότι οτιδήποτε οι εργαζόμενοι πρέπει να
πουν, να μη φοβηθούν να το πουν. Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να πάνε στη
δικαιοσύνη να καταθέσουν τι μπορεί να έχουν αντιληφθεί, τι μπορεί να
έχουν πει και να μην έγινε σεβαστό στον οποιονδήποτε μέσα στην
επιχείρηση. Δεν έχουν κάποια…δεν φταίνε που μπορεί να μην το έκαναν
μέχρι τώρα. Μπορεί να το είπαν ή να θεώρησαν ότι το είπαν εκεί που
έπρεπε. Άπλετο φως στην υπόθεση χωρίς να κάνουμε τους δικαστές και τους
εισαγγελείς. Τουλάχιστον εμείς δεν θα τους κάνουμε. Ξέρω ότι πολλοί σε
αυτή τη χώρα, από το πολιτικό σύστημα και από τα μέσα ενημέρωσης έχουν
πλέον κάνει δεύτερη φύση τους το να γίνονται αυτόκλητοι εισαγγελείς.
Πάμε τώρα στην ουσία. Όχι απαντώντας σε εσάς. Γιατί εσάς ό,τι και να σας
πω δεν θα πειστείτε, αλλά απαντώντας στην κοινή γνώμη, επειδή είναι η
πρώτη ερώτηση που μου γίνεται για να προλάβω κι άλλες ερωτήσεις. Όπως
γίνεται δυστυχώς σε κάθε τραγωδία σε αυτή τη χώρα, είτε είναι δυστύχημα,
είτε εργατικό, είτε σιδηροδρομικό, είτε μια μεγάλη φυσική καταστροφή,
οι γνωστοί άγνωστοι, που πλέον νομίζω ότι είναι πολύ χαρακτηριστικό, το
λεγόμενο «κίνημα των τυμβωρύχων», παίζουν τα ρέστα τους. Επενδύουν στη
δυστυχία, επενδύουν στο σοκ που παθαίνει δικαιολογημένα ο κόσμος και
πάνε να χτίσουν καριέρες: πολιτικές, δημοσιογραφικές, μετατρέπονται
σατιρικές εκπομπές σε εργαλεία δολοφονίας χαρακτήρων, παραπλάνηση της
κοινής γνώμης. Πάμε να δούμε λοιπόν ένα ένα τα θέματα. Μπορεί να είναι
πιο μακροσκελής αυτή η απάντηση, αλλά θεωρώ ότι θα προλάβω λογικές
απορίες.
Ξεκινάω από την ουσία της υπόθεσης και μετά πάω στην Επιθεώρηση
εργασίας όπου ακούγονται για τη στελέχωσή της τερατώδη ψέματα. Πρώτον, η
Επιθεώρηση Εργασίας εξετάζει και ελέγχει την τήρηση και εφαρμογή της
εργατικής νομοθεσίας: ωράρια, ψηφιακή κάρτα, ατομικά μέσα προστασίας
εργαζομένων, τα μέτρα δηλαδή ατομικής ασφάλειας. Παράλληλα ελέγχει τα
βιβλία και τα μητρώα ασφαλείας σε σχέση με τα απαραίτητα πιστοποιητικά,
αλλά δεν είναι στις αρμοδιότητές της ο ουσιαστικός έλεγχος των
πιστοποιητικών αυτών. Δηλαδή βλέπει αν υπάρχει το Α, Β και το Γ
πιστοποιητικό σε σχέση με την ασφάλεια και όλα τα σχετικά μιας
επιχείρησης.
Το πλαίσιο αδειοδότησης και ελέγχων επιχειρήσεων ορίστηκε με
νομοθεσία το 2016, είναι ο 4442/2016 και το 2018, ο 4512/18 με βάση το
οποίο πλέον οι επιχειρήσεις έχουν ως υποχρέωση την γνωστοποίηση όλων των
προβλεπόμενων δικαιολογητικών για την ίδρυση, εγκατάσταση και
λειτουργία τους, χωρίς να απαιτείται εκ των προτέρων έλεγχος και κρατική
πιστοποίηση των μονάδων και των εγκαταστάσεων για την έναρξη
λειτουργίας. Οι έλεγχοι αυτοί γίνονται πλέον με βάση την ισχύουσα
νομοθεσία, εκ των υστέρων από τον κάθε αρμόδιο ελεγκτικό φορέα. Θα
αναφερθώ σε αυτούς είτε στο πλαίσιο τακτικών ελέγχων είτε σε συνέχεια
καταγγελιών.
Ποια είναι αρμόδια για την αδειοδότηση, εγκατάσταση και λειτουργία
μιας μεταποιητικής επιχείρησης τροφίμων, όπως είναι η ΒΙΟΛΑΝΤΑ; Είναι η
Διεύθυνση Ανάπτυξης της οικείας Περιφέρειας όπου λειτουργεί η
επιχείρηση. Εν προκειμένω η Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφέρειας
Θεσσαλίας.
Η
ΛέσχηΕκπαιδευτικών Σύρου
συνεχίζει τις κινηματογραφικές προβολές σε
συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες και το
πρόγραμμα: Περιοδεύων Ισπανόφωνος
Κινηματογράφος.
Την
Παρασκευή 6
Φεβρουαρίου 2026, στις 20:30,στην
αίθουσα Τουλούπη, προβάλλει την ταινία:
El
Bola (Pellet)/Ο Μπάλας
Λίγα
λόγια για την ταινία
Ο
Μπάλας
είναι μια ευαίσθητη και δυνατή ιστορία ενηλικίωσης
που πραγματεύεται το θέμα της παιδικής κακοποίησης.
Πρόκειται για μια ταινία με άρτια αφήγηση,
ενδιαφέροντες χαρακτήρες και εξαιρετικές ερμηνείες. Η αφήγηση της ιστορίας γίνεται εκ των
έσω και εν θερμώ μέσα από το βλέμμα του κεντρικού
ήρωα, του Μπάλα, ο οποίος ανακαλύπτει όχι μόνον τον
εαυτό του, αλλά και το δρόμο που πρέπει να
ακολουθήσει μέσα στη ζωή.
Το
σενάριο είναι καλογραμμένο, διηγείται αυτή την
καθημερινή ιστορία ισορροπώντας ανάμεσα στην
ευαισθησία και τον πόνο. Η σκηνοθεσία είναι άρτια
καλλιτεχνικά. Οι ερμηνείες από όλο το καστ
απολαυστικές.
Η
ταινία θυμίζει κάτι από τον συγκινητικό ρεαλισμό της
αστυνομικής δραματικής ταινίας ενηλικίωσης του 2002
«Sweet Sixteen» (Γλυκά δεκάξι) του Κεν Λόουτς.
Αξιοσημείωτος
ο Juan José Ballesta ως 12χρονος Πάμπλο,
παιδί που μεγάλωσε σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον,
σκληρό και ταυτόχρονα ευάλωτο. Ξεχωρίζει επίσης ο
Alberto Jiménez στο ρόλο του Χοσέ και ο Manuel
Morón ως τυραννικός πατέρας του Μπάλα.
Πλούσια και ταιριαστή με το θέμα η μουσική του Eduardo
Arbide, γεμάτη χρώμα η φωτογραφία του Juan
Carlos Gomez.
Τα
γυρίσματα της ταινίας έγιναν σε φυσικούς χώρους στη
Μαδρίτη και συγκεκριμένα στη γειτονιά της
Καραβαντσέλ στην οποία μεγάλωσε ο σκηνοθέτης της.
Η
ταινία απέσπασε 24 βραβεία και 9 υποψηφιότητες σε
διάφορα φεστιβάλ κινηματογράφου. Μεταξύ άλλων,
βραβεύτηκε με 4 βραβεία Goya στις κατηγορίες
καλύτερης ταινίας, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη,
πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού (Juan José Ballesta) και
καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου.
Σύνοψη
Ο
Πάμπλο, που όλοι τον φωνάζουν «Μπάλα», λόγω μιας
μπάλας ποδοσφαίρου που κουβαλάει πάντα μαζί του για
γούρι, είναι ένα 12χρονο αγόρι που ζει σ’ ένα
οικογενειακό περιβάλλον συγκρούσεων και βίας.
Νιώθοντας αμηχανία για την οικογενειακή του
κατάσταση, αποφεύγει να έρθει κοντά με τους
συμμαθητές του. Η άφιξη ενός καινούργιου μαθητή με
τον οποίο συνδέεται με αληθινή φιλία και η ανακάλυψη
μιας οικογένειας όπου επικρατούν η αγάπη και η
επικοινωνία, εφοδιάζουν τον Μπάλα με την απαραίτητη
δύναμη να αποδεχθεί και τελικά να αντιμετωπίσει τα
προβλήματά του.
Μια
ταινία σκληρή και γήινη που στοχεύει κατευθείαν στην
καρδιά και μιλά για το πόση δύναμη χρειάζεται τελικά
για να αγγίξεις την ελευθερία.
Σενάριο:Achero Mañas, Verónica Fernández
Σκηνοθεσία: Achero Mañas
Ηθοποιοί: Juan José Ballesta, Pablo Galán, Alberto
Jiménez, Manuel Morón, Ana Wagener, Nieve de Medina,
Gloria Muñoz
Φωτογραφία: Juan Carlos Gómez
Μουσική: Eduardo Arbide
Είδος:
Δράμα ενηλικίωσης
Έτος παραγωγής: 2000
Χώρα παραγωγής: Ισπανία
Γλώσσα: Ισπανικά
Διάρκεια: 88′
Όσα έχουν υποστεί και όσα συνεχίζουν να υφίστανται οι Ινουίτ από τη δανέζικη αποικιοκρατία και νεοαποικιοκρατία.
Αποστολή στη Γροιλανδία: Ρεπορτάζ Λαμπρινή Θωμά, φωτογραφίες και βίντεο Νίκος Βεντούρας
Μιλάει αργά τα αγγλικά. «Έχω και δανέζικο όνομα», μου
λέει. Το Σορίν Πέτερσεν. «Όμως όλοι με λένε Άμαροκ. Από μικρή τα πήγαινα
πολύ καλά με τα σκυλιά μας, του έλκηθρου. Μου άρεσε να τα οδηγώ, να
φεύγουμε μαζί. Έπαιζα μαζί τους και, καμμιά φορά, όταν αυτά φωναζαν
φώναζα κι εγώ.Όταν είμασταν μικροί, στο δημοτικό, όσα παιδιά θέλαν να
γίνουν δανοί με κοροϊδευαν. Με φώναζαν Άμαροκ, Λύκο, γι’ αυτό. Με
πείραζε τότε, πληγωνόμουν. Όμως μετά, κατάλαβα ότι είναι τιμή. Οτι είναι
δύναμη. Και έγινε το όνομά μου. Το όνομά μου είναι Λύκος».
Είναι μία από τις 4.500 γυναίκες που υπέστησαν υποχρεωτική στείρωση, εν αγνοία τους, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Δανίας να εξοντώσει τον ιθαγενή πληθυσμό της Γροιλανδίας. Χιλιάδες γυναίκες Ινουίταγωνίστηκαν
σκληρά, επί δεκαετίες, ώστε να αναγνωριστεί το εις βάρος τους και εις
βάρος του λαού τους έγκλημα. Από το 1960 ως το 1992, όντας μαθήτριες,
κορίτσια 12, 13 και 15 χρονών, υπέστησαν τη στείρωση, την κακοποίηση,
μόνο και μόνο γιατί ήταν Ινουίτ και η αύξηση του πληθυσμού τους
απειλούσε την δανέζικη κυριαρχία. Οι Δανοί δεν ήθελαν να επαναληφθεί το
προηγούμενο της Ισλανδίας, που την «έχασαν» και λόγω πληθυσμού. «Εμάς
αποίκησαν και τα κορμιά μας», θα πει η Αμαροκ.
Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες, και να προβάλει και η
απειλή ΗΠΑ/ Τραμπ, για να αποφασίσει η Δανία να αναγνωρίσει το έγκλημα.
Και πάλι, η γλώσσα της πρωθυπουργού, Μέττε Φρεντερικσεν, ήταν αταίριαστη
με το μέγεθος του εγκλήματος. Ζήτησε συγγνώμη για το «σκάνδαλο των
σπιράλ» και «για τις συστηματικές διακρίσεις από το δανέζικο σύστημα
υγειονομικής περίθαλψης», και την «σωματική και ψυχολογική βλάβη» που
υπέστησαν «επειδή ήταν Γροιλανδές». Ινουίτ. Όχι γροιλανδές: οι δανέζικης
καταγωγής γροιλανδές, και δεν είναι λίγες, ποτέ δεν αντιμετώπισαν
τέτοιο πρόβλημα.Όσο για το
υπεύθυνο για το έγκλημα υπουργείο Υγείας της Δανίας, αυτό προτιμά να
κάνει λόγο για «σκοτεινό ιστορικό κεφάλαιο στην κοινή ιστορία» και να
αποτιμά σε χρήμα τις ατομικές και συνολικές τραγωδίες: οι γυναίκες που η
ζωή τους καταστράφηκε, οι γυναίκες που αποικίστηκε και το σώμα τους,
δικαιούνται να υποβάλλουν αίτηση αποζημίωσης από τον Απρίλιο του 2026 –
φέτος – και «ενδέχεται να την δικαιούνται». Ενδέχεται. Και, βεβαίως, τις
αιτήσεις θα εξετάσουν τα δανέζικα σχετικά όργανα, αυτά που αποφεύγουν
την αλήθεια, προσέχοντας πολύ τις εκφράσεις τους. Όμως, η πιο ταιριαστή
λέξη παραμένει αυτή που χρησιμοποίησε ο μέχρι πέρισυ πρωθυπουργός της
Γροιλανδίας, Μούτε Έγκιντ: «γενοκτονία». Και είναι φυσικό να αναρωτιέται
κανείς, αν δεν είχε έρθει η Γροιλανδία στο φως της επικαιρότητας, λόγω
Τραμπ, αν θα είχε καν ζητηθεί αυτή η αργοπορημένη συγγνώμη. Ή αν 143
γενναίες γυναίκες Ινουίτ δεν είχαν μπει στην τεράστια μάχη της
αναγνώρισης του εγκλήματος.
Η γενοκτονία που αποπειράθηκαν και εν μέρει υλοποίησαν οι
Δανοί, δεν περιορίστηκε μόνο στην υποχρεωτική μυστική στείρωση. Και δεν
συνοδεύτηκε πάντα από συγγνώμη.
Αύριο η απεργία στον κλάδο των Τροφίμων - Ποτών για να επιστρέφουν οι εργάτες ζωντανοί από το μεροκάματο
Πανελλαδική απεργία αύριο για όλο τον κλάδο των Τροφίμων - Ποτών κήρυξε η Ομοσπονδία ως απάντηση στο πολύνεκρο εργοδοτικό έγκλημα στο μπισκοτάδικο των Τρικάλων, απαιτώντας εδώ και τώρα μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς.
«Όχι άλλο αίμα εργατών για τα κέρδη των εργοδοτών», είναι
το σύνθημα της Ομοσπονδίας, που αναφερόμενη στις εξελίξεις μετά το
μακελειό στη «Βιολάντα» τονίζει ότι «ώρα με την ώρα επιβεβαιώνονται οι
καταγγελίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων για τις ελλείψεις μέτρων με
ευθύνη εργοδοσίας και κράτους, που οδήγησαν στο στυγνό εργοδοτικό
έγκλημα στο εργοστάσιο της "Βιολάντα" στα Τρίκαλα. Δεν διστάζουν μπροστά
σε τίποτα προκειμένου να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους».
Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στις 10 π.μ. στο υπουργείο Εργασίας και στη Θεσσαλονίκη στις 10 π.μ. στο Τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Μητροπόλεως 110).
Στο κάλεσμά της η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών υπογραμμίζει ότι τα εργοδοτικά εγκλήματα σαν αυτό στη «Βιολάντα» οφείλονται στην εργοδοτική ασυδοσία:
«Μας γεμίζει οργή γιατί θα μπορούσαν να προληφθούν, εάν δεν υπήρχε το
εμπόδιο του κέρδους», τονίζει, προσθέτοντας: «Μας εξοργίζει γιατί πίσω
από τις μεγάλες ελλείψεις μέτρων προστασίας βρίσκεται η διασφάλιση του
μέγιστου ποσοστού κέρδους».
Απαντώντας στην προπαγάνδα περί «σύγχρονων εγκαταστάσεων» που
τάχα ήταν αυτές που τινάχτηκαν στον αέρα, η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι ο
εκσυγχρονισμός εγκαταστάσεων δεν σημαίνει αυτόματα και καλύτερες
συνθήκες για τους εργαζόμενους, γιατί «γίνεται με το "ιερό" κριτήριο της
αύξησης της παραγωγικότητας και των κερδών. Καρφί δεν τους καίγεται αν
ελλοχεύουν ένα σωρό κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των
εργαζομένων. Οι προηγμένες τεχνολογίες για την αποφυγή ατυχήματος δεν
αξιοποιούνται. Δεν αποτελούν "πρότυπο", θεωρούνται κόστος. Οι ζωές μας
θεωρούνται κόστος. Γι' αυτό τα εγκλήματα σε βάρος της ζωής μας είναι
προδιαγεγραμμένα».
«Χρέος μας», συνεχίζει, «είναι να ανατρέψουμε αυτήν τη βαρβαρότητα.
Για να σταματήσουμε να θρηνούμε συναδέλφους μας, να είναι ναρκοπέδια οι
χώροι δουλειάς».
«Δεν αποδεχόμαστε να ζούμε εμείς με την ανασφάλεια και τον φόβο της
απόλυσης, με τα 6ήμερα και τα 13ωρα, την εντατικοποίηση και την
ευελιξία, για να σπάνε αυτοί το ένα ρεκόρ κερδών μετά το άλλο», τονίζει
ακόμα η Ομοσπονδία.
Απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα
Απεργιακές κινητοποιήσεις οργανώνονται από την Ομοσπονδία, κλαδικά και επιχειρησιακά συνδικάτα του κλάδου ως εξής:
Τα προσωπικά δεδομένα«δώρο» στην AI από την Κομισιόν
Τα προσωπικά δεδομένα θυσιάζονται εξαιτίας της υπόκλισης της Κομισιόν στις εταιρείες της Big Tech μέσω του Digital Omnibus (ψηφιακού πολυνομοσχεδίου) που αποτελεί μια πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στα δικαιώματα των ανθρώπων.
Σύμφωνα με νέα ανάλυση που έγινε από τις οργανώσεις Corporate Europe Observatory (CEO) και LobbyControl, αποκαλύπτεται η στενή σύμπλευση ανάμεσα στις προτάσεις της Κομισιόν για απορρύθμιση στον ψηφιακό τομέα και στις απαιτήσεις λόμπινγκ της Big Tech (Google, Meta, Microsoft, Χ).
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Digital Omnibus περιλαμβάνονται δύο ρυθμίσεις για τα προσωπικά δεδομένα – συμπεριλαμβανομένων και των ιδιαίτερα ευαίσθητων – που είναι εξαιρετικά επικίνδυνες και
καταδεικνύουν ότι η Κομισιόν για μια ακόμα φορά δεν νομοθετεί με
γνώμονα την προστασία των πολιτών αλλά τις ανάγκες των πολυεθνικών της
τεχνολογίας.
Στις εταιρείες ΑΙ τα προσωπικά δεδομένα
Όπως επισημαίνουν CEO και LobbyControl, η Κομισιόν προτίθεται να επιτρέψει την εκπαίδευση μοντέλων ΑΙ (Τεχνητή νοημοσύνη) με τη χρήση προσωπικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων ιδιαίτερα ευαίσθητων δεδομένων, όπως ο σεξουαλικός προσανατολισμός, οι πολιτικές πεποιθήσεις ή η εθνοτική καταγωγή, χωρίς ενεργή συγκατάθεση.
Τα δεδομένα των ανθρώπων θα προστατεύονται από τη χρήση τους για την εκπαίδευση μοντέλων ΑΙ μόνο εάν οι ίδιοι δηλώσουν ρητά ότι δεν συναινούν (opt-out).
Κανονικά, η διαδικασία θα έπρεπε να είναι αντίστροφη.
Δηλαδή, να μην χρησιμοποιούνται τα προσωπικά δεδομένα για την
εκπαίδευση μοντέλων ΑΙ παρά μόνο εάν ένας πολίτης δώσει τη συγκατάθεσή
του.
Οι τεχνολογικές εταιρείες μπορούν ουσιαστικά να «σαρώνουν» οποιοδήποτε προσωπικό δεδομένο υπάρχει στο διαδίκτυο για να εκπαιδεύουν τα μοντέλα ΑΙ τους χωρίς ενεργή συγκατάθεση, παρά μόνο με δυνατότητα εκ των υστέρων εξαίρεσης.
Η προστασία ευαίσθητων δεδομένων για την εκπαίδευση ΑΙ, όπως οι
πολιτικές πεποιθήσεις, η συνδικαλιστική ιδιότητα ή ο σεξουαλικός
προσανατολισμός, αποδυναμώνονται.
Μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες όπως η Meta, η Google και η X αναμένεται να ωφεληθούν ιδιαίτερα,
καθώς μπορούν να εκπαιδεύουν τα μοντέλα ΑΙ τους με τεράστιες δεξαμενές
προσωπικών δεδομένων που συλλέγονται μέσω των πλατφορμών τους.
Οι εταιρείες της Big Tech θα δαπανήσουν τεράστια ποσά — πιθανώς έως και 550 δισ. δολάρια ΗΠΑ το 2026
— για να κυριαρχήσουν στην αγορά της τεχνητής νοημοσύνης. Η χαλάρωση
των κανόνων σχετικά με τη συλλογή δεδομένων για την ΑΙ λειτουργεί άμεσα
προς όφελός τους, σημειώνουν CEO και LobbyControl.
Εμπόδια στην πρόσβαση του πολίτη στα προσωπικά του δεδομένα
Ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στο Ιράν, ιστορία και αντίσταση
Καμίλ Γιλντίζ*
Το
Ιράν βρέθηκε πρόσφατα για άλλη μια φορά στην πρώτη γραμμή της πολιτικής
επικαιρότητας με μαζικές διαδηλώσεις, βία, νεκρούς και απειλές για ξένη
επέμβαση. Για να γίνει κατανοητό προς ποια κατεύθυνση μπορεί να
εξελιχθούν τα γεγονότα είναι αναγκαίο να εξεταστεί συνοπτικά η πρόσφατη
ιστορία της χώρας και η σύγκρουσή της με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τον
δυτικό ιμπεριαλισμό.
Είναι
σαφές ότι στο Ιράν, ήδη από την εγκαθίδρυση της εξουσίας του Χομεϊνί,
αναδύθηκαν εκτεταμένα προβλήματα, με πρώτο και κύριο την καταπάτηση των
θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Η
Ιρανική Επανάσταση του 1979, που στράφηκε ενάντια στον Σάχη Ρεζά
Παχλεβί, μετατράπηκε από τον ίδιο τον Χομεϊνί –με τη στήριξη της Ευρώπης
και των ΗΠΑ– σε μια αντεπανάσταση, ενώ ο πόλεμος Ιράν–Ιράκ που
ακολούθησε συγκάλυψε τις εσωτερικές συγκρούσεις και τις σφαγές που
πραγματοποίησε ο Χομεϊνί στο εσωτερικό της χώρας. Το «ισλαμικό
καθεστώς», αξιοποιώντας τις συνθήκες πολέμου, κατέστειλε κάθε μορφή
αντιπολίτευσης με προσχηματικές δίκες και εκτελέσεις, εφαρμόζοντας
παράλληλα ένα οικονομικό μοντέλο κρατικού καπιταλισμού.
Κατά την
περίοδο του καθεστώτος του Σάχη υπήρχαν ισχυρά σοσιαλιστικά και
κομμουνιστικά ρεύματα και στον ιρανικό λαό είχε αναπτυχθεί ένα έντονο
αντιιμπεριαλιστικό αίσθημα, το οποίο κυριαρχούσε σε όλες τις
αντιπολιτευτικές δυνάμεις Ο Χομεϊνί εντάχθηκε σε αυτό το ρεύμα
αντίστασης ως ισχυρός πόλος καθώς τότε στο Ιράν δεν μπορούσε να
επικρατήσει καμία πολιτική δύναμη χωρίς αντιιμπεριαλιστικό πρόσημο.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μόλις ανέλαβε την εξουσία, ο Χομεϊνί
χαρακτήρισε τις ΗΠΑ «Μεγάλο Σατανά» και διακήρυξε την καταστροφή του
Ισραήλ.
Κρατικιστικός καπιταλισμός
Για
να εδραιωθεί όμως το καθεστώς του Χομεϊνί, δεν υπήρχε άλλος δρόμος από
την εφαρμογή ενός κρατικιστικού και προστατευτικού καπιταλισμού και κάτι
τέτοιο δεν μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς σύγκρουση με τον
αμερικανοκεντρικό ιμπεριαλισμό.
Το Ιράν, με ιστορία χιλιάδων ετών
και ισχυρή παράδοση, αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να διασφαλίσει την
άμυνά του χωρίς τη στήριξη των λαών της περιοχής.
Έτσι, έθεσε στο
στόχαστρο του το Ισραήλ, το βασικό δηλαδή προγεφύρωμα του ιμπεριαλισμού
στη Μέση Ανατολή, μια χώρα που αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί
κεντρικό πρόβλημα για τους λαούς της περιοχής ιδίως δε για τον
παλαιστινιακό λαό. Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους έκτοτε το Ιράν
βρίσκεται στο στόχαστρο των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Από την περίοδο
του Χομεϊνί και μετά, αυτή η πολιτική κατεύθυνση του Ιράν και το
εφαρμοζόμενο οικονομικό μοντέλο θεωρήθηκαν απαράδεκτα για τα
ιμπεριαλιστικά κέντρα. Το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο δεν μπορούσε
πλέον να δρα ανεμπόδιστα στο Ιράν, τα προϊόντα του δεν μπορούσαν να
εισέρχονται χωρίς περιορισμούς στη χώρα και, κυρίως, τα ιμπεριαλιστικά
κέντρα δεν μπορούσαν να αποσπούν τη «μερίδα του λέοντος» από τον
υπόγειο και υπέργειο πλούτο του Ιράν. Επιπλέον, το Ιράν θα εμπόδιζε τα
ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή και θα λειτουργούσε ως φραγμός στις
στρατηγικές τους επιδιώξεις. Αυτή ακριβώς είναι και η βασική πηγή της
σύγκρουσης – μαζί με την επιρροή του Ιράν στη Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ
και την Υεμένη- ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και την κυρίαρχη
εξουσία στο Ιράν.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι
αποκαλούμενες «αδέσμευτες χώρες», που στην εποχή του διπολικού κόσμου
ήταν ανεκτές, μετατράπηκαν σε πεδία επέκτασης του ιμπεριαλισμού. Σε αυτό
το πλαίσιο, το καθεστώς Καντάφι στη Λιβύη και το καθεστώς του κόμματος
Μπάαθ στη Συρία, με τα μοντέλα κρατικού καπιταλισμού που εφάρμοζαν, δεν
ήταν πλέον αποδεκτά για το σύστημα και θα έπρεπε είτε να ενσωματωθούν
στο διεθνές ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο —όπως συνέβη με την Τουρκία— είτε να
καταστραφούν.
Απειλές και απαιτήσεις
Η μοίρα της Λιβύης
και της Συρίας είναι γνωστή. Σήμερα, στο στόχαστρο βρίσκεται το Ιράν.
Το Ισραήλ λειτουργεί ως αιχμή του δόρατος του ιμπεριαλισμού στην
περιοχή. Οι επιθέσεις του Ισραήλ σε Λίβανο, Υεμένη, Παλαιστίνη και Ιράν
αποτελούν πρακτική εφαρμογή των «βρόμικων σχεδίων» των ιμπεριαλιστικών
κέντρων.
Οι πρόσφατες απειλές του Τραμπ προς την Τεχεράνη «αν
πυροβολήσετε τους διαδηλωτές, θα σας πυροβολήσουμε κι εμείς» δεν
εξέφραζαν στήριξη στον ιρανικό λαό, αλλά προετοιμασία για επέμβαση. Το
ίδιο ισχύει και για τις παροτρύνσεις από την πλευρά των ΗΠΑ και του
Ισραήλ στον ιρανικό λαό να καταλάβει κρατικά κτίρια και να
χρησιμοποιήσει όπλα. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και τα σενάρια
αεροπορικών επιθέσεων κατά του Ιράν.
Κατέρρευσε ο ισχυρισμός περί «άμυνας» των αστυνομικών για τη δολοφονία Σαμπάνη
Το βούλευμα του Συμβουλίου
Πλημμελειοδικών Πειραιά παραπέμπει τους 7 αστυνομικούς για ανθρωποκτονία
και απόπειρες ανθρωποκτονίας με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.
Απορρίπτοντας τον ισχυρισμό περί «άμυνας» και διαπιστώνοντας το προφανές, ότι ο Νίκος Σαμπάνης δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, με το υπ’ αριθμόν 30/2026 βούλευμά του, παραπέμπει τους επτά αστυνομικούς να δικαστούν από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο του Πειραιά τόσο για τετελεσμένη ανθρωποκτονία, στην περίπτωση του Ν. Σαμπάνη, όσο και για απόπειρες ανθρωποκτονίας κατά των ανηλίκων Ε.Ζ. (οδηγού) και Ε.Μ. (επιβάτη στο πίσω κάθισμα) με δόλο, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Οι 7 άνδρες της ΔΙ.ΑΣ. κατηγορούνται επίσης και για την παράνομη οπλοχρησία.
Οι αστυνομικοί ήθελαν να τους δολοφονήσουν όλους
Το βούλευμα του τριμελούς Συμβουλίου καταρρίπτει μια σειρά από ψέματα
που έχουν ειπωθεί με σκοπό να συσκοτίσουν την αστυνομική δολοφονική
επίθεση.
Αφ’ ενός, αναγνωρίζει – επιτέλους – πως ο Νίκος Σαμπάνης δολοφονήθηκε
ευρισκόμενος στη θέση του συνοδηγού και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι
δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει λαμβάνοντας υπόψη ότι η βαλλιστική
έκθεση της ίδιας της ΕΛ.ΑΣ. έχει καταγράψει μία από τις σφαίρες των
αστυνομικών να έχει καρφωθεί εσωτερικά, στην πόρτα του οδηγού, καθώς
αυτή ήταν ανοιχτή, αντίθετα με τον ισχυρισμό των ΔΙ.ΑΣ. στις καταθέσεις
τους ότι ήταν κλειστή. Το στοιχείο αυτό είχαν σημειώσει με υπόμνημά τους
οι συνήγοροι της οικογένειας Σαμπάνη.
Η
οπή από τη σφαίρα στο εσωτερικό της αριστερής πόρτας που διαψεύδει τους
αστυνομικούς και αποδεικνύει ότι η πόρτα του οδηγού άνοιξε κατά τη
διάρκεια των πυροβολισμών. | Από την έκθεση βαλλιστικής εξέτασης
Συγκεκριμένα, τονίζει ρητά ότι δεν υφίσταται κατάσταση άμυνας όταν η (όποια) επίθεση μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλα μέσα, ακόμη και με αποφυγή της. Δέχεται επίσης ότι κατά την καταδίωξη είχαν δοθεί σαφείς εντολές να σταματήσει, επειδή είχε καταστεί επικίνδυνη. Έστω κι αν οι αστυνομικοί (κατά τους ίδιους) «δεν άκουσαν τον ασύρματο», το Συμβούλιο σημειώνει πως όφειλαν να γνωρίζουν από την εκπαίδευσή τους ότι έπρεπε να διακόψουν προσωρινά, συνεχίζοντας με επιτήρηση.
Το συμβούλιο επίσης διαπιστώνει ότι το αυτοκίνητο είχε ακινητοποιηθεί επί της οδού Ελπίδος, ότι οι αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. είχαν τη δυνατότητα και όφειλαν να κρατήσουν απόσταση ασφαλείας, καθώς και ότι, λόγω του χρόνου που διήρκεσε η καταδίωξη,
μπορούσαν και όφειλαν να έχουν ζητήσει συνδρομή περιπολικών οχημάτων.
Ρητά σημειώνει ότι οι τρεις καταδιωκόμενοι ήταν άοπλοι, άρα δεν
«δικαιολογείται» από τις περιστάσεις η χρήση υπηρεσιακών όπλων.
Ιδιαίτερα όμως, το συμβούλιο στηρίζει την απόρριψη του ισχυρισμού «άμυνας» στο γεγονός ότι οι βολές, τόσο από τον αριθμό τους (37 διαπιστωμένες), όσο και, κυρίως, από τα σημεία πλήξης (πορτ-μπαγκάζ, οπίσθιο παρμπρίζ, δεξιές θύρες), δεν μπορούν να θεωρηθούν «βολές ακινητοποίησης», αλλά δείχνουν ότι οι επτά αστυνομικοί στόχευαν να πλήξουν ζωτικά σημεία των τριών επιβαινόντων στο αυτοκίνητο.