Κυκλάδες: Πώς γεμίζουν εκατοντάδες πισίνες σε νησιά, τα οποία στερεύουν από νερό; (VIDEO)

Πώς γεμίζουν εκατοντάδες πισίνες σε νησιά που στερεύουν από νερό

Τα ελληνικά νησιά περνούν μια από τις πιο δύσκολες περιόδους τους σε νερό. Στη Νάξο οι δύο κύριοι ταμιευτήρες νερού άδειασαν σχεδόν ολοκληρωτικά. Η Τήνος φέτος κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω λειψυδρίας. Στην Πάρο, οι πισίνες πλησιάζουν πλέον τις 1.500 και ας έχει απαγορευτεί ρητά η αδειοδότηση για νέες πισίνες από το 2012. 

Πώς γεμίζουν οι πισίνες στα νησιά των Κυκλάδων που δεν έχουν νερό ούτε για να πιουν οι κάτοικοι; Και τι αντίκτυπο έχει στην τοπική κοινωνία; 

Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Ευτυχία Σουφλέρη

Κάμερα / Μοντάζ: Γιώργος Περράκης

ΠΗΓΗ 

Chat Control: Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναφέρει τη μαζική επιτήρηση

Chat Control: Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναφέρει τη μαζική επιτήρηση

Πηγές: Πάτρικ Μπράιερ, EDRi

Στις 9 Ιουλίου 2026, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέτρεψε τη μαζική σάρωση ιδιωτικών επικοινωνιών χωρίς προηγούμενη υποψία (Chat Control), παρά το γεγονός ότι είχε απορρίψει το μέτρο ήδη δύο φορές τον Μάρτιο. Η πλειοψηφία των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών αντιτάχθηκε στον κανονισμό (314 κατά, 276 υπέρ, 17 αποχές), ωστόσο η πρόταση απόρριψης απέτυχε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 361 ψήφων. Ως αποτέλεσμα, η μαζική σάρωση επιτρέπεται και πάλι έως το 2028.

Παράλληλα, υιοθετήθηκε μια συμβολική εξαίρεση για τις κρυπτογραφημένες επικοινωνίες — αν και στην πράξη, οι πάροχοι δεν τις σαρώνουν ούτως ή άλλως. Επιπλέον, ενώ η πλειοψηφία των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών (322 προς 255) ήθελε να περιορίσει τη σάρωση ιδιωτικών επικοινωνιών αυστηρά σε υπόπτους που είχαν εντοπιστεί από τη δικαστική αρχή, αυτή η τροπολογία επίσης δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία.

Ο πρώην Ευρωβουλευτής και ακτιβιστής των ψηφιακών δικαιωμάτων, Πάτρικ Μπράιερ, σχολίασε αμέσως μετά την ψηφοφορία: «Το γεγονός ότι το Chat Control προχωρά παρά τη θέληση της πλειοψηφίας των ψηφισάντων Ευρωβουλευτών είναι φάρσα και βλάπτει τη δημοκρατία. Τα παιδιά μας είναι οι πραγματικοί χαμένοι σε αυτή την αντιδημοκρατική διαδικασία. Η έγκριση ενός γνήσιου, μόνιμου κανονισμού για την προστασία των παιδιών τίθεται πλέον σε σοβαρό κίνδυνο. Το Συμβούλιο δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε μια αναγκαία αλλαγή παραδείγματος, εφόσον μπορεί απλώς να προσκολλάται στην παλιά προσέγγιση της σάρωσης χωρίς υποψία, κατά βούληση της βιομηχανίας τεχνολογίας».

Παρά τη νομοθετική ήττα, ο Μπράιερ παρέμεινε αισιόδοξος για τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις: «Η σημερινή ψηφοφορία για τον προσωρινό κανονισμό ήταν ένα πισωγύρισμα, αλλά η πολιτική μάχη για το μόνιμο ‘Chat Control 2.0’ μόλις αρχίζει. Η αντίσταση που είδαμε σήμερα στο Κοινοβούλιο ήταν τόσο ισχυρή που η εξεύρεση πλειοψηφίας για μόνιμη μαζική σάρωση χωρίς υποψία σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις είναι ουτοπία».

Τι αλλάζει με την επιστροφή του Chat Control 1.0

Η επαναφορά του προσωρινού κανονισμού έως το 2028 έχει συγκεκριμένες συνέπειες:

📸Sebastian Schuster/Unsplash

Είναι ο πραγματικός ένοχος για τον υπερτουρισμό στην Ευρώπη τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα;

Στο άρθρο του στην The Guardian, ο Adam Almeida αναφέρει ότι πίσω από την έννοια του «υπερτουρισμού» κρύβεται μια πιο βαθιά και συστηματική απειλή: η επέλαση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων στις ευρωπαϊκές ακτές. Με τον τίτλο “Fight them for the beaches: the real villain of Europe’s overtourism is big business”, ο αρθρογράφος στρέφει το βλέμμα όχι στους ταξιδιώτες, αλλά στις δομές ισχύος που μεταμορφώνουν τον παράκτιο χώρο σε πεδίο επενδυτικής εκμετάλλευσης.

Από την Πορτογαλία μέχρι την Ισπανία και την Αλβανία, ο Almeida στο άρθρο του παρουσιάζει παραδείγματα όπου η ιδιωτικοποίηση, οι μεγάλες τουριστικές αναπτύξεις και οι πιέσεις για νέες κατασκευές απειλούν οικοσυστήματα, παραδοσιακές δραστηριότητες και τον τρόπο ζωής των κατοίκων. Η περίπτωση της Αλβανίας, με τα σχέδια Trump–Kushner στη Σαζάν και το Zvërnec, αναδεικνύεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η επιχειρηματική ισχύς μπορεί να αναδιαμορφώσει ολόκληρες παράκτιες ζώνες.

Το άρθρο καταλήγει ότι η μάχη για τις παραλίες δεν είναι απλώς περιβαλλοντική: είναι κοινωνική και πολιτική. Αφορά το δικαίωμα των πολιτών να διατηρήσουν πρόσβαση σε δημόσιο χώρο και να προστατεύσουν το φυσικό και πολιτιστικό τους περιβάλλον από την ανεξέλεγκτη εμπορευματοποίηση.

Διαβάστε το ολόκληρο το άρθρο του Adam Almeida στην Guardian ΕΔΩ (σ.σ. στα αγγλικά)

ΠΗΓΗ 

Σύρος: Ανοιχτή επιστολή των μελών της Παιδαγωγικής Ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου Ερμούπολης για τις δυσάρεστες εξελίξεις στην υπόθεση του Γεωλογικού Πάρκου Σύρου

Οι εξελίξεις στην υπόθεση του Γεωλογικού Μουσείου -Ανοιχτή επιστολή των μελών της Παιδαγωγικής Ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου Ερμούπολης

Ύστερα από την ανακοίνωση των υπευθύνων του έργου του Γεωπάρκου στις 17/6/2026 η Παιδαγωγική Ομάδα του ΚΕΠΕΑ Σύρου–Ερμούπολης θεωρεί ότι έχει την υποχρέωση να συμμετάσχει στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει και, κυρίως, να συμβάλει, στο μέτρο των δυνατοτήτων της, στην αποτροπή της οριστικής ματαίωσης ενός έργου με ιδιαίτερη σημασία για τη Σύρο και τη γεωλογική της κληρονομιά.

Το ΚΕΠΕΑ, στα τέσσερα χρόνια λειτουργίας του, υλοποιεί το δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τα πετρώματα της Σύρου. Έχει συνοδεύσει δεκάδες μαθητικές ομάδες στο μονοπάτι του Αερόλιθου και έχει “αποκαλύψει” σε εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες το μυστικό του γλαυκοφανή και της γεωλογικής ταυτότητας του νησιού, στηριζόμενο στις περιορισμένες γνώσεις που διαθέτει στον συγκεκριμένο τομέα. Παράλληλα, το ΚΕΠΕΑ συμμετείχε στις δοκιμές των δύο geopaths υπό την επίβλεψη του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Κουτσαμπάση, ενώ υπήρξε συνεργασία και επικοινωνία με τον καθηγητή Martin Engi και τον κ. Γιαλόγλου, με στόχο να γνωρίσει περισσότερα για τη γεωλογική κληρονομιά της Σύρου και με την προσδοκία της λειτουργίας του GeoCenter ως ενός κομβικού χώρου έρευνας, εκπαίδευσης και εξωστρέφειας.

Για τον λόγο αυτό, η ανακοίνωση περί τερματισμού των εργασιών αποτέλεσε για εμάς ιδιαίτερα δυσάρεστη εξέλιξη, παρά το γεγονός ότι ως πολίτες της Σύρου, που ζούμε και κινούμαστε στο νησί, γνωρίζαμε τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε το εγχείρημα.

Η σημασία του έργου για τη Σύρο, την επιστημονική κοινότητα και την τοπική ανάπτυξη είναι δεδομένη και δεν θεωρούμε απαραίτητο να επαναλάβουμε επιχειρήματα που έχουν ήδη διατυπωθεί. Θέλουμε κυρίως να τονίσουμε την εκπαιδευτική διάσταση της όλης προσπάθειας. Το Γεωλογικό μουσείο δεν θα ήταν απλά ένας ακόμα κόμβος στον εκπαιδευτικό ιστό που προσφέρει το νησί στα παιδιά του. Θα αποτελούσε σημαντικό κέντρο αυτού του ιστού. Και το ΚΕΠΕΑ μέσα από τα περιβαλλοντικά του προγράμματα, τα οποία παρακολουθούν κάθε χρόνο πάνω από δυο χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες, θα τον αξιοποιούσε εμπλουτίζοντας τις εκπαιδευτικές του δράσεις. Όπως υποθέτουμε ότι θα έκανε και το νέο Κέντρο Καινοτομίας, το οποίο από τον Σεπτέμβρη θα στεγάζεται στο κτήριο Κορνηλάκη, στην ίδια δηλαδή στέγη που ‘αδυνατεί’ να στεγαστεί το Γεωλογικό κέντρο!

Εύλογα γεννώνται διάφορα ερωτήματα. Καθώς όμως εμείς δεν είμαστε ούτε ελεγκτικός μηχανισμός, ούτε δημοτική παράταξη, ούτε τεχνικοί που γνωρίζουν από αναθέσεις, διαδικασίες χρηματοδότησης, υλοποίησης και διαχείρισης αντίστοιχων έργων, δεν μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε τους λόγους ματαίωσης του έργου. Υπηρετώντας όμως την περιβαλλοντική εκπαίδευση των μαθητών και μαθητριών όλων των σχολείων θα θέλαμε να ζητήσουμε από τους αρμόδιους φορείς να μην υποχωρήσουν αλλά να αναζητήσουν άλλα πιθανά σχήματα συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ή άλλους επιστημονικούς και θεσμικούς φορείς, όπως επίσης και εναλλακτικούς δρόμους χρηματοδότησης, που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν την πλήρη ή έστω μερική υλοποίηση ενός γεωλογικού μουσείου, κέντρου ή εκθεσιακού χώρου στη Σύρο.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι τα μέλη της παιδαγωγικής ομάδας του ΚΕΠΕΑ Σύρου–Ερμούπολης, τόσο υπό την ιδιότητά μας ως δημόσιοι λειτουργοί όσο και ως ενεργοί πολίτες του νησιού, παραμένουμε πρόθυμοι να συνδράμουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, σε κάθε προσπάθεια που θα μπορούσε να συμβάλει στην ολική ή μερική υλοποίηση αυτού του ιδιαίτερα σημαντικού έργου για τη Σύρο.

Kόλλιας Χρήστος

Τζεφρίδη Αλεξία

Ιωαννίδου Ρουμπίνη

- ΣΧΕΤΙΚΗ και η ανάρτηση στο μπλογκ μας: 

• Σύρος: Πόσοι Συριανοί γνωρίζουμε πραγματικά τη γεωλογική σημασία του νησιού μας; - Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου σχετικά με άλλη μία χαμένη (;) ευκαιρία για το Γεωπάρκο του νησιού (ΦΩΤΟς)

Σχόλιο του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη για τον Χρυσοχοΐδη που κάθε τόσο "πλησιάζει τους δολοφόνους της Μαρφίν"

Στη φωτογραφία, συνεντεύξεις και διαρροές του Χρυσοχοΐδη ότι επίκεινται συλλήψεις: το 2020, το 2021, και αργότερα...

Thanasis Kampagiannis

Κάθε χρόνο ο Χρυσοχοΐδης συνήθιζε είτε μέσω διαρροών είτε μέσω μιας επετειακής συνέντευξης να δηλώνει ότι "πλησιάζει τους δολοφόνους της Μαρφίν".

Είχα γράψει παλιότερα ότι αυτές οι ελεγχόμενες διαρροές του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της ΕΛΑΣ για τη Μαρφίν ισοδυναμούν με σκύλευση νεκρών και χυδαία εκμετάλλευση του πόνου των οικογενειών τους.

Οι οικογένειες των θυμάτων και οι επιζώντες του εμπρησμού στη Μαρφίν δικαιούνται κάτι καλύτερο από το να γίνεται ο θρήνος τους αφορμή πολιτικής εκμετάλλευσης. Την προηγούμενη φορά, σύρανε τους ανθρώπους αυτούς να καταθέσουν στο ποινικό Δικαστήριο σε μια παντελώς αστήρικτη υπόθεση μέσω ανώνυμων τηλεφωνημάτων (οι τότε κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ελλείψει στοιχείων). Κάθε φορά που μια οικογένεια που έχει χάσει άνθρωπό της καλείται να καταθέσει, βιώνει εκ νέου την απώλεια σαν μαχαιριά στην καρδιά.

Τα δημοσιεύματα που συνοδεύουν τις σημερινές συλλήψεις, που μιλάνε για ένα ανώνυμο email και κάποιες εκθέσεις προσομοίωσης με βάση σωματότυπους και ρούχα, προϊδεάζουν για ένα μεγαλειώδες φιάσκο.

Αν αυτή η δικογραφία στάλθηκε ξανά στις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές με τόσο αδύναμα στοιχεία, θα πρόκειται όχι μόνο για μια προεκλογική επικοινωνιακή χυδαιότητα πάνω στα πτώματα αθώων ανθρώπων, αλλά και για ένα κανονικό βασανιστήριο για τους ανθρώπους που μείνανε πίσω. Ακόμα και για τα δεδομένα του Χρυσοχοΐδη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτή η επιλογή είναι αδιανόητη. Θα δούμε τι θα πουν οι συνήγοροι, που είναι οι μόνοι που θα τοποθετηθούν μετά λόγου γνώσεως αφού αποκτήσουν ανεξάρτητη πρόσβαση στη δικογραφία.

Μέχρι τότε, καμία εμπιστοσύνη στις ελεγχόμενες διαρροές και στα κατευθυνόμενα αστυνομικά "ρεπορτάζ".

Δημοσιογράφοι "Εφ.Συν.": Έως εδώ με τη λογοκρισία, την απαξίωση, τις απολύσεις… - Γιάννης Κιμπουρόπουλος: “Ο φόβος τρώει τα σωθικά (της ΕφΣυν)…”

Δημοσιογράφοι ΕφΣυν: Έως εδώ με τη λογοκρισία, την απαξίωση, τις απολύσεις…

“Έως εδώ”, δηλώνουν οι εργαζόμενοι στην Εφημερίδα των Συντακτών μετά και την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου. Η απόλυση του έβγαλε στη φόρα την τακτική έντασης και την εκδικητική συμπεριφορά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της εφημερίδας προς τους συντάκτες της ΕφΣυν. Τα κρούσματα λογοκρισίας σε κείμενα δημοσιογράφων επεκτείνονται, οι τακτικές εκφοβισμού σε συντάκτες αυξάνονται και η απαξίωση προς τους απολυμένους (έξι έως σήμερα), οδήγησαν σε ηχηρές πλέον αντιδράσεις από τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων.

Η γενική συνέλευση χθες στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ανέδειξε όλα τα παραπάνω που δείχνουν πως η ιδιοκτησία Μελισσανίδη και τα δημοσιογραφικά στελέχη που τη στηρίζουν έχει καταπατήσει σε μόλις έξι μήνες όλους τους όρους της σύμβασης παραχώρησης του 51% της εκδοτικής εταιρείας.

Στο παρακάτω Ψήφισμα της Γ.Σ των εργαζόμενων περιγράφονται με ακρίβεια η τακτική έντασης που ακολουθεί η πλευρά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της ΕφΣυν. Στο Ψήφισμα ζητείται από τις συνδικαλιστικές ενώσεις άμεση παρέμβαση και με κήρυξη απεργιών. Εντύπωση στο μεταξύ προκαλεί πως οι καταγγελίες του απολυμένου Γιάννη Κιμπουρόπουλου στον οποίο έκλεισαν κατάμουτρα την πρόσβαση ακόμη και στα προσωπικά αρχεία και δεδομένα του, απογορεύοντάς του την είσοδο στο γκλαμουράτο κτίριο της Aegean του Μελισσανίδη, δεν “έφθασαν” στα αυτιά του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ένα σχόλιο για την απαράδεκτη τακτική της ιδιοκτησίας απέναντι σε δημοσιογράφους, ούτε μια γραμμή στήριξης στους απολυμένους από την εφημερίδα που επίσημα εκφράζει τον αντιπολιτευτικό πόλο του Αλέξη Τσίπρα.

Το Ψήφισμα της Γ.Σ. των εργαζόμενων που εστάλη στις συνδικαλιστικές Ενώσεις

Συνάδελφοι,

Την Τρίτη, 7 Ιουλίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε στον συνάδελφο Γιάννη Κιμπουρόπουλο την απόλυσή του “επειδή έκανε κακό στην εφημερίδα”. Ο λόγος του “κακού” ήταν πως είχε δημοσιοποιήσει και καταγγείλει προς το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ το πολλοστό κρούσμα λογοκρισίας εναντίον του, το κόψιμο της εβδομαδιαίας στήλης του επειδή και μόνο αναφερόταν σε εταιρεία για την οποία «δεν γράφουμε» καθώς μας δίνει διαφήμιση, σύμφωνα με τα νέα ήθη που έχουν επιβληθεί στην εφημερίδα. Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος, πρώην διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, εκλεγμένος πρώτος σε σταυρούς στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ του συνεταιρισμού και πρώτο αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, από τη στιγμή που διαμαρτυρήθηκε για την απόλυση του συναδέλφου Τάσου Τσακίρογλου, έχει υποστεί στοχοποίηση από την εργοδοσία με εμφανή σκοπό την επαγγελματική του απαξίωση και την τοποθέτησή του κατά το κοινώς λεγόμενο «στο ψυγείο», με αναστολή δημοσίευσης της στήλης του και των ρεπορτάζ του για εβδομάδες.

Η απόλυση ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων της ΕΦΣΥΝ.

Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 30 Ιουνίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στη συνάδελφο Ποτούλα Μπουκουβάλα, που εργάζεται δέκα  χρόνια στη γραμματεία της Εφημερίδας των Συντακτών, την άμεση λήξη της εργασιακής της σχέσης «για λόγους ανανέωσης». Της πρότεινε επιπλέον δύο μισθούς προκειμένου να εμφανισθεί προσχηματικά η εξαναγκαστική αποχώρηση σαν τάχα οικειοθελής, ενώ της διευκρινίστηκε ότι τυχόν άρνησή της δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα της προειλημμένης απόφασης.

Θυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί οι αναιτιολόγητες απολύσεις των συναδέλφων Μάριου Διονέλλη, Τάσου Τσακίρογλου, Γιώργου Δημητρακόπουλου, Σπύρου Μανουσέλη, Κ. Καραγιαννίδη, για τις οποίες είχαμε απευθυνθεί στα σωματεία μας, ενημερώνοντάς τα και εκφράζοντας τη διαμαρτυρία μας.

Τις τελευταίες ημέρες, η διοίκηση της “Εφ.Συν.” δυναμιτίζει εκ νέου την εργασιακή ειρήνη στην εφημερίδα με εκδικητικές και απαράδεκτες απολύσεις, συνεχίζοντας να αθετεί τη συμφωνία που εγκρίθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού. Θυμίζουμε ότι η συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι για δύο έτη «δεν θα γίνουν από την Εταιρεία καταγγελίες χωρίς σπουδαίο λόγο των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου». Μάλιστα, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 13-14 Δεκεμβρίου 2025, όταν ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση, «η νέα ιδιοκτησία της “Εφ.Συν.”», όπως υπέγραφε, δεσμευόταν για σεβασμό, και μάλιστα «θωράκιση»  της φυσιογνωμίας της εφημερίδας και «ακηδεμόνευτη προσήλωση στην ανυπότακτη δημοσιογραφία».

Έκτοτε, αθετεί προκλητικά τις δεσμεύσεις της, προβαίνοντας σε αλλεπάλληλες απολύσεις, λογοκρίνοντας ρεπορτάζ και άρθρα, παραβιάζοντας την αυτονόητη τήρηση της δεοντολογίας και την ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου ανεξάρτητα από επιχειρηματικά, διαφημιστικά, πολιτικά ή άλλα συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και μετά τη γενική συνέλευση των εργαζομένων επικρίθηκαν συνάδελφοι για τις απόψεις που εξέφρασαν και απειλήθηκαν, εμμέσως πλην σαφώς, με απόλυση.

Μουντιάλ 2026: Η FIFA νομιμοποιεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την ισραηλινή βαρβαρότητα

Μουντιάλ 2026: Η FIFA νομιμοποιεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό

του Κολ ΜακΚέιλ | Middle East Eye

Την περασμένη Παρασκευή, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αιγύπτου έγραψε ιστορία. Οι «Φαραώ» επικράτησαν δύσκολα της Αυστραλίας και έγιναν το δεύτερο αραβικό έθνος που προκρίθηκε στη φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026.

Τυλιγμένος με την παλαιστινιακή σημαία, ο προπονητής της Αιγύπτου, Χοσάμ Χασάν, αφιέρωσε τη νίκη της ομάδας του στον λαό της Γάζας, καθώς πολλοί Παλαιστίνιοι παρακολούθησαν τον αγώνα ζωντανά μέσα στα ερείπια.

Για τον Ουρουγουανό συγγραφέα Εδουάρδο Γκαλεάνο, το ποδόσφαιρο ήταν ένας «καθρέφτης των πάντων». Το όμορφο παιχνίδι, υποστήριζε, αντανακλούσε πάντοτε τον χαρακτήρα του κόσμου μέσα στον οποίο παίζεται – τόσο στις φωτεινές όσο και στις σκοτεινές του πλευρές.

Το φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, νομιμοποιώντας την επανεμφάνιση μιας ανανεωμένης ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαίωσε την κοινή μας ανθρωπιά μέσα από τη συλλογική χαρά.

Λίγες μόλις ημέρες πριν οι Παλαιστίνιοι πανηγυρίσουν το πέναλτι τύπου «Πανένκα» του αρχηγού της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Σαλάχ, στο στάδιο του Ντάλας, οι ισραηλινές δυνάμεις πυροβόλησαν θανάσιμα τον Σαλίμ αλ-Ασχκάρ, έναν 32χρονο Παλαιστίνιο τερματοφύλακα, ο οποίος αναζητούσε καύσιμα για μαγείρεμα για την έγκυο σύζυγό του.

Ήταν ένας από τους 567 Παλαιστίνιους που δραστηριοποιούνταν στον χώρο του ποδοσφαίρου και έχουν σκοτωθεί από το Ισραήλ από τον Οκτώβριο του 2023.

Αυτά τα εγκλήματα – για τα οποία η FIFA δεν έχει ακόμη επιβάλει κυρώσεις στην Ισραηλινή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία – δεν έχουν αποθαρρύνει τον παλαιστινιακό λαό.

Δίκη για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας: Ένοχοι κρίθηκαν οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση από κοινού

Ένοχοι οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση από κοινού

Η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου

The Case και Φοίβος Συμεωνίδης

Η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου ανακοινώθηκε πριν από λίγο στη δίκη των τριών αστυνομικών για την υπόθεση βιασμού στο Α.Τ. Ομόνοιας.

Κρίθηκαν ένοχοι κατά πλειοψηφία οι δύο αστυνομικοί της ΔΙ.ΑΣ. για εξαναγκασμό σε γενετήσια πράξη χωρίς συναίνεση, από κοινού (άρθρο 336 παρ. 4 του Ποινικού Κώδικα). Υπέρ της αθώωσής τους ψήφισε η πρόεδρος, ένας σύνεδρος και ένας ένορκος.

Απαλλάχθηκε ο τρίτος αστυνομικός, του Α.Τ. Ομόνοιας, που κατηγορήθηκε ως συνεργός.

Η συνεδρίαση συνεχίζεται με τη συζήτηση επί των ελαφρυντικών και αναμένεται η απόφαση επί των ποινών.

Υπενθυμίζεται ότι την Τετάρτη ο εισαγγελέας της έδρας, Βελισσάριος Χολής, είχε προτείνει την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων.

Δήλωση της συνηγόρου Αλεξάνδρας Κρεμιζά, που εκπροσώπησε την επιζώσα:

Σήμερα είχαμε μια απόφαση η οποία, κατά την άποψή μου, αποτελεί σταθμό. Οι δύο κατηγορούμενοι αστυνομικοί καταδικάστηκαν για το αδίκημα του βιασμού – όχι του ομαδικού βιασμού, όπως κατηγορούνταν – κατά πλειοψηφία. Μειοψήφησαν η κυρία πρόεδρος, ο εξ αριστερών δικαστής και ένας ένορκος.

Επίσης, αθωώθηκε ο τρίτος κατηγορούμενος, ο οποίος κατηγορούνταν για συνέργεια στην πράξη αυτή. Και αυτός αθωώθηκε κατά πλειοψηφία, ενώ μειοψήφησαν δύο ένορκοι.

Παράλληλα, ο δεύτερος κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το αδίκημα της παράνομης βιντεοσκόπησης με κάμερα GoPro.

Εν πάση περιπτώσει, μετά και την απαλλακτική πρόταση του κυρίου εισαγγελέα για τα αδικήματα του βιασμού, η απόφαση αποτέλεσε για εμάς μια τεράστια ικανοποίηση. Πιστεύω ότι και η κοινωνία θα αντιμετωπίσει την απόφαση με τον ίδιο τρόπο.

Εγώ, που είμαι δικηγόρος εδώ και 40 χρόνια, μπορώ να πω ότι ξαναβρήκα την εμπιστοσύνη μου στη Δικαιοσύνη. Μια εμπιστοσύνη που το τελευταίο διάστημα έχει πληγεί πάρα πολύ.

Πιστεύω ότι η πελάτισσά μου θα προχωρήσει από εδώ και πέρα στη ζωή της με πολύ καλύτερες προϋποθέσεις και με πολύ μεγαλύτερη ψυχική δύναμη. Επειδή, όπως έχω ξαναπεί και όπως αποδείχθηκε, ήταν αριστούχος μαθήτρια, θα μπορέσει πλέον να συνεχίσει τη ζωή της όπως θα έπρεπε να είναι, πριν διαπραχθούν αυτά τα κακουργήματα σε βάρος της.

ΠΗΓΗ 

Δεν πέρασε ο εκφοβισμός των κατοίκων της Παύλιανης Φθιώτιδας μέσω αγωγής τύπου eco-SLAPP από ενεργειακή εταιρεία

Προκειμένου να υπερασπιστούν το ρέμα τους, οι κάτοικοι και οι φορείς είχαν προχωρήσει σε σειρά δικαστικών ενεργειών

Δεν πέρασε ο εκφοβισμός των κατοίκων της Παύλιανης

Στο κενό έπεσε η αγωγή τύπου eco-SLAPP που αντιμετώπιζαν περιβαλλοντικοί ακτιβιστές από την Παύλιανη οι οποίοι αντιστέκονται στην κατασκευή υδροηλεκτρικού στο ρέμα του χωριού

 Τάσος Σαραντής

Απορρίφθηκε στο σύνολό της ως νομικά αβάσιμη, τόσο ως προς το αίτημα αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη όσο και ως προς το αίτημα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, η αγωγή τύπου eco-SLAPP, ύψους 142.000 ευρώ, που είχε ασκήσει η εταιρεία «ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΟΝΤΟΣ & ΣΙΑ Ε.Ε.» με διακριτικό τίτλο «PRO ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ» κατά 10 κατοίκων του μικρού ορεινού χωριού Παύλιανη, που αντιδρούσαν στην κατασκευή μικρού υδροηλεκτρικού από την εταιρεία στο ομώνυμο ρέμα του χωριού («142.000 ευρώ ζητούν με αγωγή SLAPP από 10 κατοίκους της Παύλιανης», «Εφ.Συν.», 12/11/2024).

Με την αγωγή της η εταιρεία κατηγορούσε τους 10 συγκεκριμένους κατοίκους ότι διέπραξαν σε βάρος της το έγκλημα της απάτης ενώπιον δικαστηρίου, καταθέτοντας ψευδείς ισχυρισμούς, καταφέρνοντας να παραπλανήσουν τους δικαστές, οι οποίοι με αυτόν τον τρόπο εξέδωσαν ευνοϊκές γι’ αυτούς αποφάσεις.

Οι 10 που δέχτηκαν την αγωγή ήταν ανάμεσα στους κατοίκους και φορείς του χωριού που αντέδρασαν εξαρχής και συνολικά στην κατασκευή του έργου, υποστηρίζοντας ότι οι επιπτώσεις του στην ήπια τουριστική ανάπτυξη του χωριού, που οφείλεται κυρίως σε αυτό το ρέμα, στο φυσικό περιβάλλον και στην άρδευση των κατάντη αγροκτημάτων, είναι σοβαρές. Προκειμένου να υπερασπιστούν το ρέμα τους, οι κάτοικοι και οι φορείς είχαν προχωρήσει σε μια σειρά δικαστικών ενεργειών.

Η εταιρεία, μεταξύ άλλων, ισχυριζόταν ότι οι 10 κάτοικοι συμμετείχαν στην κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων με αίτημα την προσωρινή απαγόρευση των εργασιών στο ρέμα και στην αίτηση ακύρωσης προς την Επιτροπή Αναστολών του ΣτΕ, που έγιναν δεκτά. Και ότι, αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι προσωρινές διαταγές της προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Λαμίας και της προέδρου του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ, θα είχε ολοκληρώσει την εγκατάσταση και θα είχε λειτουργήσει το υδροηλεκτρικό τουλάχιστον τέσσερις μήνες νωρίτερα από την ημέρα που τελικά θα ολοκληρωθεί.

Στη χρυσή ευρωπαϊκή 12άδα της διαφθοράς η Ελλάδα - Καταγραφή 150+ σκανδάλων της 7ετίας της Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη!

romain-dancre-unsplash

Στη χρυσή ευρωπαϊκή 12άδα της διαφθοράς η Ελλάδα

Ένας ακόμη παγκόσμιος “δείκτης”, αυτός της Διαφθοράς (CPI), αποτυπώνει την κατάσταση της χώρας μας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Για το 2025 η Ελλάδα βρίσκεται στη “χρυσή 12άδα” της διαφθοράς στην Ευρώπη. Με εξαίρεση την Ιταλία και την Κύπρο που βρίσκονται επίσης στην πρώτη 15άδα, όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης συνεχίζουν να έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά διαφθοράς σε όλο τον κόσμο.

Ο παγκόσμιος Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς (CPI) αναφέρει κάθε χρόνο την πρόοδο ή οπισθοδρόμηση των χωρών του κόσμου με κεντρικό άξονα τα κριτήρια που προκύπτουν από τις εκθέσεις για το “κράτος δικαίου”, τα “ανθρώπινα δικαιώματα”, τις ύποπτες συναλλαγές στο δημόσιο και τα σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Το εντυπωσιακό είναι ότι για το 2025 καταγράφεται για πρώτη φορά μια αξιοπρόσεκτη υποχώρηση για όλο τον κόσμο. 

1. Η μέση παγκόσμια βαθμολογία του Δείκτη μειώθηκε στο 42 στα 100, καταγράφοντας την πρώτη πτώση εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία.
2. Μόνο πέντε χώρες έχουν πλέον βαθμολογία πάνω από 80, από 12 πριν από μια δεκαετία.
3. Οι ΗΠΑ κατατάσσονται στην 29η θέση με βαθμολογία 64, το χαμηλότερο αποτέλεσμα που έχουν καταγράψει ποτέ στον δείκτη.
4. Οι αντιλήψεις για τη διαφθορά επιδεινώνονται παγκοσμίως

Η μέτρηση της διαφθοράς στηρίζεται σε δεδομένα για: “Την κατάληψη κράτους από επιχειρηματικά συμφέροντα, τη δωροδοκία, την εκτροπή δημόσιων κεφαλαίων σε άλλους στόχους, κρατικά στελέχη που χρησιμοποιούν το δημόσιο αξίωμά τους για ιδιωτικό όφελος χωρίς να αντιμετωπίζουν συνέπειες, την ανικανότητα των κυβερνήσεων να περιορίσουν τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα” 

Και ακόμη: “Την υπερβολική γραφειοκρατία στο δημόσιο τομέα, η οποία μπορεί να αυξήσει τις ευκαιρίες για διαφθορά, τους διορισμούς ημετέρων στη δημόσια διοίκηση, τη ψήφιση νόμων που διασφαλίζουν ότι τα κρατικά στελέχη πρέπει να γνωστοποιούν τα οικονομικά τους και τις πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων, τη νομική προστασία για άτομα που αναφέρουν περιπτώσεις δωροδοκίας και διαφθοράς, την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με δημόσιες υποθέσεις ή και κυβερνητικές δραστηριότητες”. 

Η Ελλάδα μέσα σε όλα!

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα στη μέτρηση η χώρα μας πληροί όλα τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί ως μια “διεφθαρμένη χώρα”, το πιστοποιεί και η κατάταξη της στην πρώτη 12άδα της Ευρώπης, με χρώμα πορτοκαλί, ήτοι “επικίνδυνη ζώνη”. Φυσικά και την ξεπερνάνε άλλες χώρες, κυρίως οι χώρες των Βαλκανίων. (Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία, Κροατία, Βόρεια Μακεδονία, κ.λ.π.)

Η Ελλάδα την περίοδο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη πρωταγωνιστεί στην αύξηση της διαφθοράς με μια απότομη πτώση μετά το 2023. Τα ευρωπαϊκά όργανα της Ε.Ε επίσης έχουν έχουν επισημάνει ότι ο σεβασμός του κράτους δικαίου στην Ελλάδα βρίσκεται στην “επικίνδυνη ζώνη” εδώ και χρόνια. Είναι ο τρίτος χαμηλότερος δείκτης για το “Κράτος Δικαίου” στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ποσοστό 0,61%.

Αυτό το ποσοστό προσπαθεί να αυξήσει το μέγαρο Μαξίμου από το 2023 και δώθε αλλά δεν του βγαίνει. Η αποκάλυψη ολοένα και περισσοτέρων σκανδάλων, καταδεικνύει ότι η διαφθορά στην Ελλάδα έγινε “συστημική”, εντάχθηκε στις βασικές λειτουργίες του κράτους. 

Στην κορυφή των σκανδάλων που έριξαν τη χώρα στη διεθνή και ευρωπαϊκή κατάταξη βρίσκονται φυσικά οι υποκλοπές με το σκάνδαλο Predator gate, οι παρεβάσεις στη Δικαιοσύνη, οι επιθέσεις στην ελευθερία του Τύπου και ο ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Ο κατάλογος των σκανδάλων πάντως είναι πολύ μεγάλος. Μόλις πρόσφατα σε ανάλυση που παρουσίασε ο Στέλιος Κούλογκου στο tvxs, καταγράφηκαν “150+ σκάνδαλα” της 7ετίας του Κυριάκου Μητσοτάκη! 

Αναφέρουμε συνοπτικά τα σημαντικότερα από το 2019 έως σήμερα (Ολόκληρος ο κατάλογος των 150+ σκανδάλων εδώ):

Παραμονές Αποκάλυψης για το Ισραήλ - Του Δημήτρη Λένη*

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, εκπρόσωπος της πιο επιθετικής σιωνιστικής πτέρυγας του αμερικανικού κατεστημένου | AP Photo/Ohad Zwigenberg, File

Παραμονές Αποκάλυψης για το Ισραήλ

Το Ιράν είναι πλέον η μεγάλη δύναμη στη Μ. Ανατολή, όχι το Ισραήλ. Το μόνο που μένει είναι να το χωνέψει και το Ισραήλ ότι έχει ηττηθεί στρατηγικά

 Δημήτρης Λένης*

Tο τίμημα της ήττας από το Ιράν θα είναι μακροπρόθεσμα πολύ βαρύ για το Ισραήλ (και για τις ΗΠΑ). Το Ισραήλ δεν είναι πλέον η ίδια χώρα που ήταν πέρσι, αν και δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμη. Και όχι μόνο το Ισραήλ.

Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ισραήλ, Μάικ Χάκαμπι, είναι εκπρόσωπος της πιο επιθετικής σιωνιστικής πτέρυγας του αμερικανικού κατεστημένου. Εχει υπάρξει κυβερνήτης του Αρκανσο (η κόρη του μάλιστα είναι η σημερινή κυβερνήτρια της Πολιτείας – μη νομίζετε ότι μόνο εδώ έχουμε κληρονομική δημοκρατία) και έχει υπηρετήσει σε πολλά υψηλόβαθμα πόστα. Δεν είναι δηλαδή κανένας τυχαίος.

Είναι επίσης βαπτιστής πάστορας (δηλαδή διαμαρτυρόμενος παπάς) και ανήκει στην πολύ δημοφιλή αυτή ομολογία (κάποιοι θα την έλεγαν ακραία και φανατική αίρεση) των φονταμενταλιστών αναγεννημένων χριστιανών που θεωρούν το Ισραήλ ως το αναγκαίο μέσο για την έλευση του βασιλείου του Θεού επί της γης. Πριν από τη Δευτέρα Παρουσία βλέπετε, θα δοθεί η ευκαιρία στους Ιουδαίους που κατοικούν στους Αγιους Τόπους να αλλαξοπιστήσουν και να γίνουν χριστιανοί. Οι περισσότεροι δεν θα το κάνουν και θα αφανιστούν υποφέροντας παντοτινά στην κόλαση – έτσι θα ξεκινήσει η αρπαγή και ο Αρμαγεδδώνας και τα λοιπά, ώστε να οδηγηθούμε στη χιλιετή βασιλεία των δικαίων, αμήν. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, έχουμε καθήκον να υποστηρίζουμε τυφλά το Ισραήλ, γιατί αν δεν υπάρχουν Ιουδαίοι στους Αγιους Τόπους, δεν θα ξεκινήσει η Αποκάλυψη.

Είναι όλα τμήμα του σοφού θείου σχεδίου – τα λέει όλα χαρτί και καλαμάρι η «Αποκάλυψη» και τα κάνει κήρυγμα ο πρώην κυβερνήτης και νυν πρέσβης στους Αγιους Τόπους, ο πάστορας Χάκαμπι.

Ιδεοληψίες και Αντίχριστος

Λοιπόν, ο παστοροπρέσβης, μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσε το Jewish Telegraphic Agency στη Δυτική Ιερουσαλήμ στις 22 Ιουνίου, υποστήριξε ότι ο δυτικός πολιτισμός έχει θεμελιωθεί πάνω σε εβραϊκές και ιουδαιοχριστιανικές αρχές. «Χωρίς το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα υπήρχαν», δήλωσε, προσθέτοντας: «Χωρίς αυτό, δεν θα υπήρχαν οι ΗΠΑ. Είναι τόσο απλό». Ο Χάκαμπι αναγνώρισε ότι το τελευταίο διάστημα έχουν υπάρξει εντάσεις στις σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, ωστόσο επέμεινε ότι οι δεσμοί των δύο χωρών παραμένουν σταθεροί και διαχρονικοί, κάνοντας λόγο για έναν «άρρηκτο δεσμό».
Παρά το πρωθύστερο (το Ισραήλ υπάρχει εδώ και σκάρτα 80 χρόνια), σε έναν βαθμό αυτά όλα είναι αλήθεια. Οι ιδεολογικοί δεσμοί είναι βαθιοί και έχουν πάντα μια δευτερεύουσα θρησκευτική χροιά: π.χ. «ισλαμοφασίστες», ισλαμιστές τρομοκράτες κ.λπ. Σκεφτείτε επίσης ότι ο Πίτερ Τιλ, ο ιδρυτής της πολυεθνικής Palantir, αυτής που πουλάει όπλα και εργαλεία επιτήρησης, ένας ήρωας της Silicon Valley, μιλάει για τον Αντίχριστο και την έλευσή του.

Με άλλα λόγια, οι ιδεολογικοί δεσμοί του σχεδίου Ισραήλ με τη μητρόπολη είναι ισχυροί και δεν θα θρυμματιστούν σε ένα απόγευμα, μόνο και μόνο επειδή η πλειονότητα του πλανήτη έχει σιχαθεί να ακούει για το πόσο φίλη και σύμμαχη είναι μια χώρα που διαπράττει καθημερινά πογκρόμ, εθνοκαθάρσεις, γενοκτονία (τι σκοτεινή κι αλλόκοτη ειρωνεία η χρήση αυτών των λέξεων με αυτουργούς Εβραίους!). Ο μέσος Δυτικός μικροαστός έχει κουραστεί να κοιτά στους Αγιους Τόπους και να βλέπει τα μούτρα του στον καθρέφτη. Αλλά τον βοηθά να κρατηθεί και να μην επαναστατήσει η κυρίαρχη ιδεολογία, δηλαδή η ενστικτώδης σκέψη ότι «όλα αυτά είναι απαραίτητα για να έρθει το τέλος του κόσμου» και έτσι τα πράγματα να παραμείνουν επιτέλους τα ίδια.

Στο τέλος του κόσμου του

«Φάκελοι Έντι Ράμα»: Έρευνα αποκαλύπτει ότι το θέρετρο Zvërnec είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σκανδάλου ακινήτων από τα αλβανικά παράλια μέχρι τα Τίρανα

«Φάκελοι Έντι Ράμα»: Έρευνα αποκαλύπτει ότι το θέρετρο Zvërnec είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σκανδάλου ακινήτων από τα παράλια μέχρι τα Τίρανα

 

Δικαστικά έγγραφα με τίτλο «Φάκελοι του Έντι Ράμα» που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτουν ότι το θέρετρο Zvërnec που έχει ξεσηκώσει τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στην αλβανική πρωτεύουσα με σύμβολο τα φλαμίνγκο αποτελεί απλώς έναν κόμβο σε ένα δίκτυο ακινήτων που εκτείνεται από την ακτογραμμή της Αλβανίας έως τα Τίρανα, το οποίο έχει εγκριθεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Σύμφωνα με την Προοδευτική Διεθνή που παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία, τα «Αρχεία του Έντι Ράμα» επικεντρώνονται στις δραστηριότητες του Εθνικού Εδαφικού Συμβουλίου της Αλβανίας, του Keshilli Kombetar i Territorit (KKT). Το Συμβούλιο αυτό εκδίδει άδειες για κάθε σημαντικό αναπτυξιακό έργο στη χώρα. Πρόεδρος του Συμβουλίου είναι ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα.

Από την ανάληψη της εξουσίας το 2013, κάθε παραθαλάσσιο θέρετρο και κάθε ουρανοξύστης στην πόλη απαιτούσε την προσωπική υπογραφή του Έντι Ράμα. Χωρίς τη σφραγίδα του, τίποτα δεν χτίζεται.

Αυτή η σφραγίδα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του σκανδάλου που έχει ξεσπάσει σε ολόκληρη την Αλβανία. Η ειδική εισαγγελική υπηρεσία της χώρας, η SPAK, αποκάλυψε ένα εκτεταμένο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών και νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες μέσω του κλάδου των ακινήτων της χώρας.

Και κάθε έργο ακινήτων που βρίσκεται πλέον υπό έρευνα από την ειδική εισαγγελική υπηρεσία της χώρας, την SPAK, απαιτούσε σφραγίδα έγκρισης από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Όμως οι άδειες αποτελούν μόνο το μισό κομμάτι της ιστορίας, διευκρινίζεται στην παρουσίαση. Το άλλο μισό είναι ο χαρακτηρισμός «Στρατηγικός Επενδυτής» που εφαρμόζεται σε κάθε μεγάλο έργο — ένα νομικό καθεστώς που επινόησε ο Ράμα, πρότεινε στο κοινοβούλιο και το οποίο ελέγχει προσωπικά ως πρόεδρος της Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων.

Μόλις ένα αναπτυξιακό έργο λάβει το καθεστώς του «Στρατηγικού Επενδυτή», οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες γης δεν μπορούν να το αμφισβητήσουν δικαστικά. Το κράτος αποκτά τότε τη νομική εξουσία να απαλλοτριώσει τις ανταγωνιστικές αξιώσεις τους για λογαριασμό του κατασκευαστή.

Οι «Φάκελοι του Έντι Ράμα» αποκαλύπτουν ότι το αναπτυξιακό έργο «Green Coast», για παράδειγμα, απέκτησε το καθεστώς του «Στρατηγικού Επενδυτή» το 2015, ένα έτος αφότου ο Ράμα υπέγραψε την άδεια ανάπτυξής του. Οι τοπικοί ιδιοκτήτες γης, οι οποίοι κατείχαν δικαιώματα ιδιοκτησίας επί της ίδιας παράκτιας έκτασης που είχαν επιβεβαιωθεί δικαστικά —και οι οποίοι είχαν απευθύνει προσωπική επιστολή στον Πρωθυπουργό— διαπίστωσαν ότι δεν τους είχε απομείνει καμία νομική οδός. Η γη τους μετατράπηκε σε θέρετρο.

Η περίπτωση του Zvërnec

Όσον αφορά την περίπτωση του Zvërnec που προκάλεσε το αλβανικό κίνημα των τελευταίων μηνών, τον Ιανουάριο του 2025, η KKT του Ράμα εξέδωσε άδειες ανάπτυξης για ένα πολυτελές θέρετρο στη λιμνοθάλασσα Βιόσα-Νάρτα, έναν προστατευόμενο υγρότοπο της Αδριατικής όπου ζουν φλαμίνγκο, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες.

Elabet/Soft2bet: Έλα όπως είσαι, τα παράνομα καζίνα δείξε! - Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Reporters United για τη βιομηχανία του τζόγου και την καζινοποίηση της χώρας (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Elabet/Soft2bet: Έλα όπως είσαι, τα παράνομα καζίνα δείξε!

Νόμιμος και παράνομος τζόγος, δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Διαρροή χιλιάδων εσωτερικών εγγράφων της πολυεθνικής του τζόγου Soft2bet και μαρτυρίες πρώην εργαζομένων τεκμηριώνουν ότι η (νόμιμη) στοιχηματική εταιρεία Elabet συνδέεται – μέσω της Soft2bet – με 133 παράνομα (στην Ελλάδα) ονλάιν καζίνα. Η έρευνα του Investigate Europe και του Reporters United αποκαλύπτει ροές 600 εκατ. ευρώ από μη αδειοδοτημένα καζίνα προς τη νόμιμη πλευρά της επιχείρησης. Παρότι το ελληνικό κράτος γνωρίζει, παραμένει άπραγο παραβιάζοντας τη νομοθεσία που προβλέπει μέχρι και αφαίρεση της άδειας της Elabet.

Εικονογράφηση: Spoovio

Maxence Peigné / Investigate Europe, Ευρυδίκη Μπερσή

Εditing: Νικόλας Λεοντόπουλος

Αυτό είναι το έκτο ρεπορτάζ του Reporters United για τη βιομηχανία του τζόγου και την καζινοποίηση της χώρας στο πλαίσιο διεθνούς έρευνας σε συνεργασία με το Investigate Europe. Μπορείτε να βρείτε τη σειρά ρεπορτάζ εδώ.

Έλα όπως είσαι, και το παιχνίδι ζήσε, 
Εlabet είσαι, κερδίζεις στ’ άψε σβήσε.

Με αυτή τη διαφήμιση (και σε μουσική του κλασικού ιταλικού τραγουδιού Sarà perché ti amo που έγινε γνωστό στο φίλαθλο κοινό από ανάλογου ρυθμού σύνθημα των οπαδών της Μίλαν) η στοιχηματική Elabet, θυγατρική του διεθνούς ομίλου Soft2bet, κατακλύζει από πέρυσι στη χώρα μας τις τηλεοράσεις, τις στάσεις λεωφορείων και το διαδίκτυο. 

Καρέ από τη διαφήμιση της Elabet που παίζει παντού, στην τηλεόραση, στο ίντερνετ, σε υπαίθριους χώρους. Εικονογράφηση: Spoovio

Τίποτα δεν φαινόταν ικανό να σταματήσει τη νέα στοιχηματική εταιρεία, μία από τις 20 (!) που έχουν αδειοδοτηθεί τα τελευταία χρόνια από το ελληνικό κράτος με το επιχείρημα ότι όσο περισσότερες είναι οι νόμιμες εταιρείες, τόσο μεγαλύτερο είναι το χτύπημα στον παράνομο τζόγο. 

Τι κι αν στο πρώτο μέρος της έρευνάς μας, από τον Μάρτιο του 2025, Investigate Europe και Reporters United είχαμε αποκαλύψει ότι η μητρική εταιρεία της Elabet, ο όμιλος Soft2bet, συνδέεται με δεκάδες παράνομα καζίνα που στοχεύουν το ελληνικό κοινό και άρα με βάση την ελληνική νομοθεσία δεν δικαιούται άδεια νόμιμης λειτουργίας (oύτε φυσικά και διαφημιστικό χώρο); 

Η ΕΕΕΠ (Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, η ρυθμιστική αρχή που ελέγχει τις εταιρείες τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα), παρέμεινε αδρανής και άπραγη.

Στο μεταξύ, η εταιρεία επεκτείνεται και στα μίντια: Σύμφωνα με πληροφορίες του mononews, Elabet και FoxΒet εξαγόρασαν το 50% ενός εκ των μεγαλύτερων αθλητικών σάιτ της χώρας, του Gazzetta.gr – το άλλο 50% ανήκει στον Ροδόλφο Οντόνι, επιχειρηματία που ελέγχει τη στοιχηματική Novibet.

Ο τζόγος είναι παντού: στην τηλεόραση, στο ίντερνετ, στα λεωφορεία, στο κινητό μας. Αφού τα ΜΜΕ χρηματοδοτούνται μαζικά από τις εταιρείες τζόγου, πώς να δαγκώσουν το χέρι που τα ταΐζει; Το Reporters United δεν παίρνει λεφτά από εταιρείες τζόγου ούτε επηρεάζεται από τους επιχειρηματίες που έβγαλαν χρήματα χάρη σ’ αυτόν ή σήμερα δραστηριοποιούνται στον χώρο. Για να συνεχίσουμε να κάνουμε ρεπορτάζ σαν και αυτό, στήριξέ μας εδώ με μια μηνιαία συνδρομή.

Η νέα έρευνα του Investigate Europe και του Reporters United, που διήρκεσε ένα χρόνο με τη συμμετοχή 15 μέσων ενημέρωσης, βασίζεται σε χιλιάδες σελίδες εσωτερικών εγγράφων της Soft2bet και των σχετιζόμενων με αυτήν εταιρειών, καθώς και σε συνομιλίες με έξι πρώην εργαζομένους της. 

Τα ευρήματα συνοπτικά:

Ενοικιαστές/Ενοικιάστριες: Ανάλυση και κριτική στην «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική» (ΚΕΙΜΕΝΟ)

Ως  Ένωση Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης, καταθέσαμε σημείο προς σημείο την κριτική μας στην «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική», με στόχο να υπερασπιστούμε δημόσια τα συμφέροντα των ενοικιαστ(ρι)ών και όλων όσων πλήττονται από τη στεγαστική κρίση.

Σε αυτόν τον σύνδεσμο μπορείτε να βρείτε το πλήρες κείμενο ανάλυσης και κριτικής της Ένωσης Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης για την «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική» (σ.σ. το κείμενο παρατίθεται ολόκληρο παρακάτω).

Στηρίζουμε επίσης όσα επισημαίνει το Σωματείο Βάσης Ενοικιαστών Αθήνας σχετικά με τη σκανδαλώδη ανάθεση της μελέτης και σύνταξης της στρατηγικής σε συμβουλευτική εταιρεία με άμεση εμπλοκή στην κτηματομεσιτική αγορά, καθώς και με τον προσχηματικό χαρακτήρα της διαβούλευσης.

Η θέση μας είναι ότι το κείμενο που παρουσιάζεται ως «Εθνική Στρατηγική» δεν συνιστά ούτε πραγματική στρατηγική ούτε ουσιαστική στεγαστική πολιτική. Παρουσιάζει ως ενιαία στρατηγική ήδη ολοκληρωμένα μέτρα, υφιστάμενα προγράμματα, δράσεις υπό σχεδιασμό και νέες προτάσεις, χωρίς μετρήσιμους κοινωνικούς στόχους, δείκτες, χρονοδιαγράμματα και δεσμευτική χρηματοδότηση για τα νέα μέτρα. Έτσι, οι «άνω των 48 παρεμβάσεων» και τα 6,5 δισ. ευρώ αποτυπώνουν κυρίως παρελθούσα ή ήδη δρομολογημένη δαπάνη, όχι νέες δεσμεύσεις.

Ταυτόχρονα, συνεχίζει τη μετατροπή της κατοικίας σε επενδυτικό προϊόν, την επιδότηση του κατασκευαστικού κλάδου και τις φοροαπαλλαγές προς εκμισθωτές, χωρίς ουσιαστική προστασία των ενοικιαστ(ρι)ών. Αντιμετωπίζει τη στεγαστική κρίση ως τεχνικό πρόβλημα περιορισμένης προσφοράς και όχι ως κοινωνική και ταξική σύγκρουση γύρω από την κατοικία. Αποφεύγει έτσι να κατονομάσει όσους ωφελούνται από την κρίση: εκμισθωτές, εταιρείες ανάπτυξης ακινήτων, κατασκευαστές, επενδυτές, μεσίτες και χρηματοπιστωτικούς φορείς. Αντί να περιορίζει την κερδοσκοπία, προτείνει περισσότερα κίνητρα στην αγορά.

Στο πλήρες κείμενο αναλύουμε τους τρεις πυλώνες της στρατηγικής και υποστηρίζουμε ότι, χωρίς έλεγχο ενοικίων, κοινωνικά δεσμευμένους όρους στα προγράμματα ανακαίνισης, περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης, κατάργηση της Golden Visa, προστασία της δημόσιας γης και δημιουργία μη κερδοσκοπικού στεγαστικού αποθέματος, τα προτεινόμενα μέτρα κινδυνεύουν να τροφοδοτήσουν νέες αυξήσεις τιμών.

Μια πραγματική στεγαστική πολιτική πρέπει να ξεκινά από τις ανάγκες των ενοικιαστ(ρι)ών, των χαμηλών εισοδημάτων, των φοιτητ(ρι)ών, των αστέγων, των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτό σημαίνει πλαφόν στα ενοίκια, κριτήρια κατοικησιμότητας, μεγαλύτερη διάρκεια μίσθωσης, δημόσια ελεγχόμενες φοιτητικές εστίες, τοπικούς φορείς κοινωνικής μίσθωσης και μόνιμο μη κερδοσκοπικό στεγαστικό απόθεμα.

__________________________

Ανάλυση και κριτική της Ένωσης Ενοικιαστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης για την Εθνική στρατηγική για τη Στέγαση.

1. Εισαγωγή

Το κείμενο που παρουσιάζεται ως «Εθνική Στρατηγική για τη Στεγαστική Πολιτική» δεν είναι, στην πραγματικότητα, ούτε στρατηγική ούτε ουσιαστική στεγαστική πολιτική. Συνεχίζει τη μετατροπή της κατοικίας σε επενδυτικό προϊόν για χρηματοπιστωτικούς δρώντες, την επιδότηση του κατασκευαστικού κλάδου και τις φοροαπαλλαγές για εκμισθωτές.

Δεν είναι στρατηγική, γιατί δεν διαμορφώνει πραγματικό ορίζοντα αλλαγής του μοντέλου κατοικίας, ώστε να απαντήσει στη στεγαστική κρίση που βιώνει η κοινωνική πλειοψηφία. Αντίθετα, συμπεριλαμβάνει παρεμβάσεις εντελώς διαφορετικής φύσης: ήδη ολοκληρωμένα μέτρα, υφιστάμενα προγράμματα, δράσεις υπό σχεδιασμό και νέες προτάσεις.

Δεν είναι στεγαστική πολιτική, γιατί, παρά τη διακηρυγμένη πρόθεση να μη συνεχιστεί η αποσπασματική αντιμετώπιση της κατοικίας (σελ. 51), παραμένει μια συρραφή ήδη εφαρμοσμένων μέτρων και νέων εξαγγελιών της ίδιας λογικής. Απουσιάζουν δείκτες, χρηματοδοτική πρόβλεψη για τα νέα μέτρα και μετρήσιμοι κοινωνικοί στόχοι, όπως ο αριθμός των νοικοκυριών που θα βγουν από την υπερβολική στεγαστική επιβάρυνση, ο χρονικός ορίζοντας υλοποίησης ή το ποσοστό αύξησης του διαθέσιμου και κοινωνικά ελεγχόμενου αποθέματος κατοικίας.

Είναι λοιπόν αναγκαίος ένας σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στον απολογισμό προηγούμενων πολιτικών και τον νέο προγραμματισμό, με δείκτες, χρονοδιάγραμμα, χρηματοδότηση και δεσμευτικούς στόχους.

Η κεντρική αδυναμία της βρίσκεται στο ότι αρνείται να αναγνωρίσει την κατοικία ως πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στους κερδοσκόπους και την κοινωνική πλειοψηφία που χάνει από τη στεγαστική κρίση. Αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά στην επίκληση της διαδικτυακής πλατφόρμας στεγαστικής πολιτικής, η οποία απευθύνεται ταυτόχρονα «στους ενοικιαστές, στους ιδιοκτήτες, στους εκμισθωτές, στους επαγγελματίες του κατασκευαστικού κλάδου και στις επιχειρήσεις μελετών και κατασκευών». Έτσι, η στεγαστική πολιτική αντιμετωπίζεται ταυτόχρονα ως κοινωνική παρέμβαση και ως μηχανισμός στήριξης της αγοράς, επιχειρώντας να συνδέσει «την επενδυτική δραστηριότητα με την πραγματική στεγαστική χρήση» (σελ. 52). Δεν μπορούν να ισχύουν και τα δύο. Οι κερδοσκόποι που προκαλούν την κρίση δεν θα τη λύσουν επειδή θα λάβουν περισσότερα κίνητρα. Χρειάζεται να τεθούν όρια στην κερδοσκοπία, να αποεμπορευματοποιηθούν κρίκοι της αλυσίδας παραγωγής και διάθεσης κατοικίας και να αναπτυχθεί μη κερδοσκοπική κατοικία. Χωρίς αυτά, η λεγόμενη στρατηγική διαχειρίζεται την κρίση προς όφελος όσων ήδη κερδίζουν από αυτήν.

Δεν φταίνε τα ρέματα για τις πυρκαγιές (όπως αυτή στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης)

Photo Credit: Craig Wherlock

Δεν φταίνε τα ρέματα για την πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο!

Του Γιώργου Μπλιώνη*

Με αφορμή την πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, γίναμε για ακόμα μία φορά μάρτυρες ενός γνωστού, επαναλαμβανόμενου αφηγήματος: πολλοί έσπευσαν να κάνουν λόγο για «ακαθάριστα» ρέματα που δήθεν λειτούργησαν ως αγωγοί της φωτιάς. Ωστόσο, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και η επιστήμη είναι σαφής. Η κυρίαρχη αντίληψη ότι ένα «καθαρό» ρέμα πρέπει να μοιάζει με τσιμεντένιο κανάλι ή αποψιλωμένη τάφρο είναι περιβαλλοντικά ανακριβής, επιστημονικά παρωχημένη και, μακροπρόθεσμα, άκρως επικίνδυνη.

Η παρόχθια βλάστηση ως φυσική ασπίδα και όχι ως «άχρηστα χόρτα»

Η ζωντανή βλάστηση (τα δέντρα, οι θάμνοι και τα καλάμια που αναπτύσσονται στις όχθες) αποτελεί έναν δυναμικό μηχανισμό προστασίας του περιβάλλοντος και των πόλεων:

• Ανθεκτικότητα στη φωτιά: Τα υγιή χειμαρρικά οικοσυστήματα διατηρούν υψηλά ποσοστά υγρασίας και χαμηλότερες θερμοκρασίες. Λειτουργούν ως φυσικές αντιπυρικές ζώνες που μπορούν να επιβραδύνουν την εξάπλωση μιας πυρκαγιάς, αρκεί να μην είναι πνιγμένα στα ξερά, νεκρά κλαδιά και τα ανθρωπογενή σκουπίδια.
• Φυσικό «φρένο» στις πλημμύρες: Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, η βλάστηση επιβραδύνει τη ροή του νερού κατά τη διάρκεια μιας έντονης νεροποντής. Όταν αποψιλώνουμε ένα ρέμα, το νερό αποκτά τεράστια ταχύτητα, μεταφέροντας την πλημμυρική παροχή με πολύ μεγαλύτερη ορμή και βιαιότητα στις αστικές περιοχές που βρίσκονται πιο χαμηλά.
• Συγκράτηση εδαφών και αποτροπή διαβρώσεων: Το ριζικό σύστημα των παρόχθιων φυτών λειτουργεί σαν ένα φυσικό πλέγμα που συγκρατεί τα χώματα και τις πέτρες στις όχθες. Χωρίς αυτό, τα πρανή καταρρέουν, οι όχθες διαβρώνονται και τεράστιες ποσότητες λάσπης φράζουν τις γέφυρες και τους αγωγούς.
• Καταφύγια βιοποικιλότητας: Τα ρέματα είναι οι «πράσινοι διάδρομοι» των πόλεων, απαραίτητοι για τη Θεσσαλονίκη – μια πόλη που καταγράφει από τα χαμηλότερα ποσοστά πρασίνου ανά κάτοικο στην Ευρώπη.

Το πρόβλημα δεν είναι η βλάστηση, αλλά η ανθρώπινη παρέμβαση και η εγκατάλειψη. Η φωτιά στο Ωραιόκαστρο δεν γιγαντώθηκε λόγω των δέντρων στα ρέματα, αλλά επειδή βρήκε άφθονη καύσιμη ύλη εκεί που δεν έπρεπε καν να υπάρχει: από τα πεταμένα σκουπίδια και τους τόνους πλαστικών της μονάδας ανακύκλωσης. Όχι από τα πλατάνια των ρεμάτων.

Τι σημαίνει σωστός καθαρισμός ρεμάτων;

Η επιστήμη της Οικοϋδραυλικής επιτάσσει πλέον τη διατήρηση της φυσικότητας των ρεμάτων και όχι την ισοπέδωσή τους. Ο πραγματικός, ωφέλιμος καθαρισμός πρέπει να είναι χειρουργικός και όχι ισοπεδωτικός: