
Grosso Pliatsikofication.12: Το
«επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη κράτος της είσπραξης και της… «τεχνικής
βλάβης». Σταματά εκεί που αρχίζουν οι ανάγκες του λαού
Από το Γιώργη Χρήστου*
Όταν πρόκειται για τα λαϊκά δικαιώματα, το σύστημα «κολλάει». Είναι πλέον πάγια τακτική: Κάθε φορά που πρόκειται να δοθεί μια ελάχιστη ανάσα, ένα ψίχουλο από τις δικές μας προπληρωμένες εισφορές για λίγες μέρες ανάπαυσης, οι σέρβερ «καίγονται».
Η ταλαιπωρία, ο εμπαιγμός των ψηφιακών ουρών και ο αποκλεισμός χιλιάδων δικαιούχων βαφτίζονται «τεχνική αδυναμία». Στην πραγματικότητα, είναι ο κυνικός τρόπος ενός κράτους, και στη συγκεκριμένη περίπτωση του «επιτελικού κράτους» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, της κυβέρνησης των υποκλοπών, των εγκλημάτων στα Τέμπη και στην Πύλο, του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, του καλύτερου «παιδιού» του ΝΑΤΟ, του Ισραήλ, των πολέμων στο Ιράν και στο Λίβανο, αλλά και των γενοκτονιών, όπως αυτής του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού, που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές ανάγκες των συνταξιούχων και των εργαζομένων ως «κόστος» και τις παροχές ως επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Πώς γίνεται οι πλατφόρμες, όπως αυτή της ΑΑΔΕ, των μηχανισμών πλειστηριασμών της λαϊκής περιουσίας και κατοικίας, των συστημάτων που πετσοκόβουν συντάξεις και μισθούς να λειτουργούν με ακρίβεια δευτερολέπτου; Εκεί δεν υπάρχουν «πεσμένες γραμμές». Εκεί το κράτος είναι ψηφιακά παντοδύναμο.















