02 Νοεμβρίου 2026

Σύρος / «Ό,τι και να κάνουν Λιμεναρχείο-Αστυνομία, η Σύρος λέει ΟΧΙ στην γενοκτονία»: Ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας για την απαγόρευση από Λιμεναρχείο & Αστυνομία πορειών και συγκεντρώσεων ενόψει της άφιξης του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου Crown Iris

Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου

Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ – ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, Η ΣΥΡΟΣ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Με αφορμή την προγραμματισμένη άφιξη, του ισραηλινών συμφερόντων, Κ/Ζ CROWN IRIS στις 3/11, γινόμαστε μάρτυρες, για άλλη μια φορά, των απαράδεκτων μέτρων απαγόρευσης πορειών και συγκεντρώσεων στο παραλιακό μέτωπο της Ερμούπολης, που λαμβάνονται από το λιμεναρχείο και την αστυνομία. Και εάν για την σκοπιμότητα των απαγορεύσεων είμαστε βέβαιοι, αναρωτιόμαστε από πού προκύπτει ακριβώς ο «σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια λόγω πιθανής διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων, ιδίως κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας», όταν όλες οι κινητοποιήσεις που έχουν λάβει χώρα στο νησί είναι απολύτως ειρηνικές και με μεγάλη αποδοχή από την τοπική κοινωνία;

Είναι ξεκάθαρη η εργαλειοποίηση του επαίσχυντου νόμου 4703/2020 που δίνει το δικαίωμα στις δυνάμεις καταστολής να απαγορεύουν τις κινητοποιήσεις κατά το δοκούν.

Απαγορεύτηκαν οι πορείες - συναθροίσεις και στις δύο προηγούμενες αφίξεις του εν λόγω Κ/Ζ στην Σύρο με πληθώρα προσαγωγών στον σωρό. Απαγορεύτηκαν οι συναθροίσεις στην Αθήνα κατά την άφιξη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Ρούμπιο, απαγορεύτηκαν οι συναθροίσεις όμως και στην Θεσσαλονίκη, με βίαιη καταστολή εργαζόμενων και φοιτητών, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, την ώρα που λάμβανε χώρα εκδήλωση του καταδικασμένου νέο - Ναζί Κασιδιάρη.

Είναι σαφές το διακύβευμα.

Είτε η κοινωνία θα ανεχτεί τον περιορισμό των δικαιωμάτων της στην διαμαρτυρία είτε θα ορθώσει ένα πλατύ μέτωπο υπεράσπισής τους.

Επιβάλλουν την σιωπή, την ώρα που:

- Δίνουν γη και ύδωρ στο κράτος δολοφόνο του Ισραήλ

- Κλείνουν συμφωνίες εξοπλιστικών 4,5 δις

- Εμπλέκουν την χώρα σε πολεμικές επιχειρήσεις

- Επωάζουν εκ νέου το φίδι του φασισμού στην κοινωνία

- Η ακρίβεια καλπάζει

- τα εργατικά ατυχήματα είναι καθημερινότητα

Και ο κατάλογος τελειωμό δεν έχει…

Η κοινωνία οφείλει να μην σωπάσει. Όπως αποδείχθηκε και το προηγούμενο διάστημα, κάθε προσπάθεια φίμωσης και εκφοβισμού, γεννά ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, συμμετοχή και αλληλεγγύη. Όπως δεν φοβηθήκαμε και στις προηγούμενες απαγορεύσεις, όταν το νησί μετατράπηκε σε πεδίο αστυνομικής επιτήρησης, όταν έγιναν οι προσαγωγές, έτσι δεν πρόκειται να φοβηθούμε ούτε τώρα.

Σε ένα περιβάλλον γενικευμένης πολεμικής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, θα συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερο πείσμα να αγωνιζόμαστε ενάντια στον πόλεμο, στη γενοκτονία, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των συμμάχων τους, που απειλούν όλους τους λαούς της περιοχής, και ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της κοινωνίας να υψώνει τη φωνή της απέναντι στα εγκλήματα πολέμου και σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης ή κανονικοποίησής τους.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ την Τρίτη, 3/11, στις 08.30, στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου και στις 14.00 στην πλατεία Μιαούλη

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΡΟΥ

***

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας: Σύρος: Αντιδράσεις για την έλευση ξανά του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου "Crown Iris" στο λιμάνι της Ερμούπολης την Τρίτη 3/11/2026 - Καλέσματα σε αντιπολεμικές διαμαρτυρίες

Σύρος: Δελτίο Τύπου του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου για τη δράση της προϊσταμένης Υ.ΔΟΜ. Μήλου, Αντιπεριφερειάρχη Περιβάλλοντος και Χωροταξίας Κυκλάδων και Αντιπεριφερειάρχη Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου

Πηγή φωτογραφίας: Μηλέικα Νέα

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η πολυτάλαντη κα Ελισάβετ Χωριανοπούλου

Η κα Ελισάβετ Χωριανοπούλου έχει γίνει γνωστή στο πανελλήνιο για τα έργα και τις ημέρες της ως προϊσταμένης της ΥΔΟΜ Μήλου. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας ζήτησε τον πειθαρχικό της έλεγχο, κοινοποιώντας το πόρισμά της και στην Εισαγγελία, για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών για οικοδομική άδεια που εξέδωσε (White Coast στη Μήλο). Σε πολλά μέρη της –μη δομήσιμης σύμφωνα με το νόμο- Κυκλαδίτικης γης, στη Μήλο, στη Σίφνο, στη Σέριφο, στην Κίμωλο, το όνομά της έχει γραφτεί με τσιμέντο. Η δράση της θα έχει ως σύμβολο την οικοδομική άδεια που εξέδωσε για το χτίσιμο του Σαρακήνικου.

Εδώ, όμως, δεν θα μιλήσουμε γι αυτά. Θα αναφερθούμε σε κάποιες άγνωστες, αλλά αντίστοιχα σημαντικές πτυχές της δράσης της. Θεωρούμε ότι αξίζει να γίνουν γνωστές και ενδεχομένως να αποτελέσουν και αυτές αντικείμενο πειθαρχικής ή/και ποινικής αξιολόγησης από τις αρμόδιες αρχές.

Σταχυολογούμε από τα έργα της:

Η κα Χωριανοπούλου, εκτός από προϊσταμένη της Πολεοδομίας Μήλου, από το 2019 ήταν και αιρετή περιφερειακή σύμβουλος με την παράταξη του περιφερειάρχη κου Γιώργου Χατζημάρκου, ο οποίος της είχε αναθέσει σημαντικά καθήκοντα. Την είχε ορίσει Έπαρχο περιφερειακής ενότητας Μήλου και Εντεταλμένη Περιφερειακή Σύμβουλο για θέματα Περιβάλλοντος στις Κυκλάδες, με δικαίωμα υπογραφής σημαντικών διοικητικών πράξεων. Με αυτή την τελευταία της ιδιότητα, ως εντεταλμένη αρμόδια για το περιβάλλον και τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος Κυκλάδων της Περιφέρειας:

1. Επιφύλαξε προνομιακή αντιμετώπιση στην ONEX έναντι του συλλόγου μας, εκδίδοντας μια πολύτιμη «αθωωτική» βεβαίωση.

Στις 10.12.2021 συζητήθηκαν στο Πρωτοδικείο Σύρου οι τρεις αγωγές που άσκησαν οι εταιρείες “ONEX Ελληνικά Ναυπηγεία Σύρου Α.Ε.” και “ONEX Neorion Shipyards Α.Ε.” κατά του Παρατηρητηρίου, αξιώνοντας συνολική αποζημίωση 3.000.000€ για συκοφαντική δυσφήμιση, διαφυγόντα έσοδα, κλπ.

Στη δίκη αυτή (10.12.2021) οι ενάγουσες προσκόμισαν βεβαίωση [*] της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και συγκεκριμένα του Γραφείου της Εντεταλμένης Συμβούλου, με την υπογραφή της κας Χωριανοπούλου, σύμφωνα με την οποία οι σχετικές καταγγελίες του Παρατηρητηρίου για ρυπαντικά περιστατικά στο λιμάνι της Ερμούπολης διερευνήθηκαν αρμοδίως με την πραγματοποίηση αυτοψιών, από τις οποίες προέκυψε ότι καμία από τις καταγγελίες δεν ευσταθούσε. Τι καλύτερο στοιχείο θα μπορούσαν να προσκομίσουν οι εταιρείες προς επικύρωση των ισχυρισμών τους ότι ουδέποτε προκάλεσαν ρύπανση και ότι σχετικές καταγγελίες μας για ρυπαντικά περιστατικά ήταν αβάσιμες; Ένα τέτοιο έγγραφο όχι μόνο τις απάλλασσε από κάθε υποψία ρυπαντικής δραστηριότητας, αλλά και καθιστουσε το Παρατηρητήριο υπαίτιο για διάδοση ψευδών ισχυρισμών. Και βέβαια κανείς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει αυτό το τρανταχτό αποδεικτικό στοιχείο, αν οι καταγγελίες μας είχαν πράγματι ελεγχθεί.

Όμως, η βεβαίωση αυτή παρέλειψε σκόπιμα να μνημονεύσει τις ημερομηνίες στις οποίες πραγματοποιήθηκαν οι αυτοψίες. Στην καλύτερη περίπτωση, η Περιφέρεια πραγματοποίησε αυτοψία την επόμενη ημέρα του καταγγελλόμενου περιστατικού, ενώ σε μία περίπτωση η καταγγελία μας ελέγχθηκε τρεις ημέρες μετά την υποβολή της. Όπως ήταν φυσικό, όταν, με τη συνήθη καθυστέρηση, ανταποκρίθηκε η Περιφέρεια, τα σημάδια της ρύπανσης είχαν εξαφανίσει. Λίγο ο αέρας, λίγο τα ρεύματα, λίγο η βαρύτητα, λίγο οι γνωστές βάρκες που «καθαρίζουν» σε τέτοιες περιπτώσεις είχαν εξασφαλίσει ότι την επόμενη μέρα δεν θα υπήρχε ούτε ρύπανση ούτε υπαίτιος.

Τη βεβαίωση αυτή την εξέδωσε η κα Χωριανοπούλου, από τη Μήλο, στις 10.12.2021, την ημέρα της δίκης [Μήλος 10.12.2021 - αρ. πρωτ. 158773/2228/2021], μετά από αίτημα της “ONEX Neorion Shipyards Α.Ε” που υποβλήθηκε την ίδια ημέρα (10.12.2021). Οι καλόπιστοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν, ότι η κα Χωριανοπούλου ανταποκρίθηκε ακαριαία, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης, σε ένα νόμιμο αίτημα, συμμεριζόμενη το δίκαιο των δύο εταιρειών της ONEX που κινδύνευαν από κακόβουλες διαδόσεις.

Όμως, αυτό που δεν μπορεί να εξηγηθεί είναι ότι το περιεχόμενο του εγγράφου της κας Χωριανοπούλου περιλαμβανόταν αυτολεξεί στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν οι εταιρείες ONEX στο δικαστήριο το πρωί της 10.12.2021. Οι δακτυλογραφημένες προτάσεις των εταιρειών είχαν προφανώς συνταχθεί τουλάχιστον την προηγούμενη ημέρα, δηλαδή πριν υποβληθεί το αίτημα στην Περιφέρεια και πριν εκδοθεί η βεβαίωση της κ. Χωριανοπούλου. Για το λόγο αυτό ο αριθμός πρωτοκόλλου του εγγράφου είχε παραμείνει κενός στο δικόγραφο των προτάσεων, και συμπληρώθηκε αργότερα χειρόγραφα. Μένει να απαντηθεί, με ποιο τρόπο η ΟΝΕΧ είχε προβλέψει το ακριβές περιεχόμενο μιας απάντησης της Διοίκησης, σε αίτημα που δεν είχε ακόμη υποβληθεί. Και η κα Χωριανοπούλου οφείλει μια απάντηση, γιατί έβαλε την υπογραφή της σε μια «αθωωτική» βεβαίωση, όταν οι υπηρεσίες της Περιφέρειας επέδειξαν μια αδικαιολόγητη αδράνεια να εντοπίσουν τη ρύπανση και τους ρυπαντές;

Εδώ η βεβαίωση της [αρ. πρωτ. 158773/2228/2021/10.12.2021]

Επιπλέον, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος Κυκλάδων της Περιφέρειας (αλλά και γενικότερα υπηρεσίες της Περιφέρειας, όπως το Τμήμα Βιομηχανίας, η Νομική Υπηρεσία κ.α.) είχε επιλέξει να δυσκολεύει την πρόσβασή μας σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και έγγραφα τα οποία ζητούσαμε, προκειμένου να τα προσκομίσουμε στο δικαστήριο και να αμυνθούμε στις κατηγορίες της ONEX. Αν και είχαμε νόμιμο δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα εισπράτταμε την άρνηση χορήγησής τους. Χρειάστηκαν εισαγγελικές παραγγελίες για τα λάβουμε!

[*] Για την ιστορία, αντίστοιχου περιεχομένου βεβαίωση είχε χορηγήσει στις 08.12.2021, δύο μέρες πριν τη δίκη, και ο τ. Λιμενάρχης Σύρου κ. Γιάννης Βαμβακούσης, που, μετά τη συνταξιοδότησή του, σταδιοδρομεί στα υψηλά κλιμάκια της ΟΝΕΧ. Για την ιστορία, στο Εφετείο καταδείξαμε λεπτομερώς τις πράξεις και παραλείψεις τόσο της Περιφέρειας, όσο και του Λιμεναρχείου, σε σχέση με τη διερεύνηση των καταγγελλομένων και αποδείξαμε ότι οι βεβαιώσεις των δύο υπηρεσιών ήταν αναξιόπιστες.

2. Η κα Χωριανοπούλου κρατούσε στο συρτάρι της για ένα ολόκληρο χρόνο σοβαρή καταγγελία του Παρατηρητηρίου (29.06.2021) για παράνομη σώρευση αποβλήτων αμμοβολής στο υπαίθριο χώρο του ναυπηγείου της ONEX. Εξ αιτίας αυτής της αδράνειας, επί ένα χρόνο η σκόνη από τα απόβλητα δηλητηρίαζε τον αέρα της πόλης. Εν τω μεταξύ, η ΟΝΕΧ είχε την πολυτέλεια να επικαλείται στο Δικαστήριο, στο οποίο συζητήθηκαν οι αγωγές της, τις απειλητικές εξώδικες δηλώσεις που είχε κοινοποιήσει στο Παρατηρητήριο για το θέμα των αποβλήτων αμμοβολής, αισθανόμενη ασφαλής ότι δεν είχε βεβαιωθεί η σημαντικότατη αυτή παράβαση των περιβαλλοντικών όρων.

Χρειάστηκε να καταθέσουμε αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών και να εκδοθεί εισαγγελική παραγγελία, προκειμένου η κα Χωριανοπούλου να συστήσει κλιμάκιο ελέγχου, για να πραγματοποιήσει την αυτοψία και να πιστοποιήσει την παρανομία. Η αυτοψία πραγματοποιήθηκε τελικά στις 26.09.2022 [δηλαδή ένα (1) χρόνο και (3) μήνες μετά από την καταγγελία που είχαμε καταθέσει], όπου και διαπιστώθηκε πράγματι η κατ’ εξακολούθηση παράβαση που είχαμε καταγγείλει.

Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι ενώ, μετά την αυτοψία, επιβλήθηκε (αναπόδραστα) πλάνο διορθωτικών ενεργειών στην ONEX, η οποία, σύμφωνα με το πλάνο, όφειλε να απομακρύνει τα απόβλητα και να στεγανοποιήσει τις αποθήκες της αμμοβολής, τελικά μετά την ημερομηνία ολοκλήρωσης του πλάνου, στις 24.10.2023, το κλιμάκιο ελέγχου πιστοποίησε, ψευδώς, ότι η ONEX είχε συμμορφωθεί. Μόλις ένα μήνα μετά, στις 01.12.2023, σε τακτικό έλεγχο που υποχρεώθηκε να πραγματοποιήσει η ίδια υπηρεσία στο ναυπηγείο, βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να πιστοποιήσει ότι και μεγάλη ποσότητα απόβλητων αμμοβολής ήταν σωρευμένη στον εξωτερικό χώρο και οι αποθήκες αμμοβολής δεν είχαν επισκευαστεί (!)

Για πάνω από δύο χρόνια, η ONEX, ασφαλής σε ένα περιβάλλον διοικητικής ανοχής και εύνοιας, σώρευε απόβλητα αμμοβολής στον υπαίθριο χώρο του ναυπηγείου, κατά παράβαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και των περιβαλλοντικών όρων, παρανομία η οποία κατά τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος «συνιστά σοβαρό κίνδυνο ρύπανσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος, κατά την έννοια του άρθρου 2 του Ν. 1650/1986 (ΦΕΚ 160 Α) και κατ’ επέκταση σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία».

3. Η κα Χωριανοπούλου κρατούσε στο συρτάρι της για χρόνια υπηρεσιακές εισηγήσεις για επιβολή προστίμων στο ναυπηγείο, σχετικά: (α) με τον σταθμό παρακολούθησης της αέριας ρύπανσης στην Ερμούπολη, ο οποίος βρίσκονταν διαρκώς εκτός λειτουργίας, (β) με υπαίθριες αποθέσεις μεγάλων ποσοτήτων αμμοβολής, (γ) με έλλειψη πιστοποιητικών και εκθέσεων ως προς το υλικό αμμοβολής και τα απόβλητά της και (δ) με την παράνομη αποθήκευση πετρελαιοειδών αποβλήτων. Βέβαια, η πράξη της αυτή φαντάζει σαν πταίσμα σε σχέση με τα παραπάνω, αν κρίνουμε ότι για όλες αυτές τις παραβάσεις η υπηρεσιακή εισήγηση ήταν να επιβληθούν πρόστιμα συνολικού ύψους 30.000€. Τσεκουράτη εισήγηση, αναμφισβήτητα. Και κυρίως αποτρεπτική για μελλοντικές παραβάσεις.

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Η στήριξη από το πανίσχυρο AIPAC σε Αμερικανούς πολιτικούς θεωρείται πλέον τόσο «τοξική», ώστε οι περισσότεροι αποφεύγουν κάθε δημόσια επαφή μαζί του.

«Θα είχατε μήπως την ευγενή καλοσύνη να μη με στηρίξετε δημόσια σε αυτές τις εκλογές;» φέρεται να παρακάλεσε (όχι αναγκαστικά με αυτή τη διατύπωση) ο φιλοϊσραηλινός υποψήφιος γερουσιαστής του Μίσιγκαν, Μάικ Ρότζερς, τον εκπρόσωπό του πανίσχυρου, AIPAC. Αν ισχύει η πληροφορία, την οποία παρουσίασε τον Αύγουστο το Axios (και δεν έχουμε λόγους να αμφισβητήσουμε ένα μέσο στο οποίο εργάζονται ακόμη και πρώην υπάλληλοι των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών), ίσως να σηματοδοτεί την αρχή του τέλους ενός λόμπι, που φέτος συμπλήρωσε τα 72 του χρόνια.

Το AIPAC είχε ήδη δαπανήσει 30 εκατ. δολάρια στο Μίσιγκαν για να αποτρέψει την εκλογή του Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ στις προκριματικές του δημοκρατικού κόμματος, γεγονός το οποίο μετατράπηκε σε μπούμερανγκ, ενισχύοντας περαιτέρω τον ανερχόμενο αστέρα της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. Αντίστοιχα, σε ορισμένες από τις κρισιμότερες εκλογικές μάχες των τελευταίων ετών, οι υποψήφιοι που κατήγγειλαν το AIPAC είδαν τα ποσοστά τους να εκτοξεύονται, με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αυτό του Ζοχράν Μαμντάνι στη μάχη για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης και του Ντόνοβαν Μακίνεϊ στις προκριματικές των Δημοκρατικών στο Ντιτρόιτ. Το να σε στηρίζει το ισραηλινό λόμπι έγινε τόσο τοξικό, ώστε ακόμα και ορκισμένοι υποστηρικτές του Ισραήλ προσπαθούσαν να αποφύγουν τη «ρετσινιά» να φωτογραφηθούν σε εκδηλώσεις του – κάτι που πριν από την έναρξη της γενοκτονίας στη Γάζα θεωρούνταν εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο μιας επιτυχημένης προεκλογικής εκστρατείας.

Όταν λοιπόν το AIPAC ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι θα σταματήσει να δίνει το «χρίσμα» του (endorsement) σε πολιτικούς υποψηφίους, πολλοί έσπευσαν να προαναγγείλουν το τέλος της επιρροής του ισχυρότερου ξένου λόμπι των ΗΠΑ. Πρόσφατες έρευνες όμως, αποδεικνύουν ότι η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική και ίσως πολύ πιο επικίνδυνη. Όπως αποκάλυψε προ ημερών η ερευνητική ιστοσελίδα The Lever, το AIPAC συνεχίζει να δαπανά εκατομμύρια δολάρια μέσα από οργανώσεις-βιτρίνα οι οποίες προωθούν δημοφιλή σε κάθε Πολιτεία θέματα, όπως τα «αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών» ή τα εκλογικά δικαιώματα λατινόφωνων ψηφοφόρων.

Το AIPAC παύει να δίνει «χρίσμα» σε υποψηφίους γιατί, πολύ απλά, περισσότερο τους «λερώνει» παρά τους ενισχύει. Δρα, πλέον, παρασκηνιακά.

Οι ενδιάμεσες οργανώσεις, δηλαδή, χρηματοδοτούν διαφημιστικές εκστρατείες που μπορούν να ευνοήσουν φιλοϊσραηλινούς υποψηφίους (ή να βλάψουν επικριτές του Ισραήλ), χωρίς την παραμικρή αναφορά σε όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή ή στον ρόλο των ΗΠΑ στη γενοκτονία. Με αυτή την πρακτική παρακάμπτουν και αρκετές από τις ρυθμίσεις της (ούτως ή άλλως διάτρητης) νομοθεσίας για τις προεκλογικές χορηγίες, ενώ δεν υποχρεώνονται να παρουσιάσουν την πηγή των χρημάτων που διακινούνται πριν κλείσουν οι κάλπες και ανακοινωθούν τα αποτελέσματα. Η έρευνα του Lever έφερε στο φως ένα δαιδαλώδες δίκτυο ομάδων με ονόματα όπως BOLD America ή Elect Chicago Women τα οποία μοίραζαν δεκάδες εκατομμύρια για λογαριασμό του AIPAC, χρηματοδοτώντας τηλεοπτικά σποτ, ψηφιακές διαφημίσεις κ.λπ.

Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς να έχει διακοπεί η παροχή χρημάτων απευθείας από το AIPAC, το οποίο, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του Intercept, έχει δώσει περισσότερα από 110 εκατ. δολάρια σε 333 προεκλογικές μάχες (32 για τη Γερουσία και 301 για τη Βουλή των Αντιπροσώπων), προκειμένου να στηρίξει ή να δυσφημήσει συγκεκριμένους υποψήφιους στις ενδιάμεσες εκλογές.

Τέσσερα σημεία για την πολεμική οικονομία και τον μιλιταρισμό

Στην περίοδο που βρισκόμαστε πρέπει να κινηθούμε πέρα από τα όρια της καταγγελίας, αναλαμβάνοντας ενωτικά δράση απέναντι στον πόλεμο, τον μιλιταρισμό και τον εθνικισμό. Η μάχη που έχουμε να δώσουμε, είναι μάχη για το μέλλον, για την επικράτηση της ζωής επί του θανάτου, και πρέπει να είναι πολύπλευρη. Οφείλουμε να είμαστε εμμονικοί με τις κοινωνικές ανάγκες και να μην κάνουμε ούτε βήμα πίσω, όσα δόγματα φόβου και ασφάλειας και αν μας πλασάρουν.

Άκης Σαραντάρης

«Είμαστε εδώ σήμερα επειδή θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στην στρατιωτική θητεία, την στρατιωτικοποίηση και τον επανεξοπλισμό, βλέπουμε περικοπές στις κοινωνικές υπηρεσίες της καθημερινότητάς μας, και άλλες περικοπές που αφορούν την εκπαίδευση. Αυτό αποτυπώνεται, για παράδειγμα, στα ετοιμόρροπα σχολικά κτίρια και τις υποδομές. Σήμερα διεξάγεται στο Αμβούργο η στρατιωτική άσκηση Redstone shell όπου η κοινωνία μπαίνει σε προσομοίωση πολέμου. Η άσκηση ξεκινάει με εισβολή τανκς στην πόλη και αυτοί (κοινωνία και στρατός) ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τους Ρώσους εισβολείς. Στόχος είναι να δημιουργήσουν φόβο για να δικαιολογήσουν τον επανεξοπλισμό».

Μαθητής στο Βερολίνο κατά την διάρκεια αντιμιλιταριστικής, αντιπολεμικής διαδήλωσης 28/9

Ο νούμερο ένα κίνδυνος για την ειρήνη

Στις ΗΠΑ, η πεποίθηση πως θα είναι πάντα η κυρίαρχη δύναμη διαψεύστηκε με κρότο. Ειδικότερα, στον ανταγωνισμό με την Κίνα, που δεν έγινε τελικά ο «φτωχός» συγγενής, η άλλοτε μοναδική υπερδύναμη φαίνεται να βρίσκεται πίσω σε κρίσιμα επίπεδα, όπως στον τομέα της τεχνολογίας και στον «πόλεμο» των δασμών. Η αμερικανική οικονομία, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει ουσιαστικά την άνοδο της κινέζικης, στράφηκε σε αυτό που ξέρει καλύτερα: στην παραγωγή «φούσκας» και στον πόλεμο. Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας φαντάζει, όπως και στην ΕΕ, το πιο αληθοφανές σενάριο για την επιστροφή της οικονομίας στους ρυθμούς πριν από την κρίση του 2008-9. Προκειμένου λοιπόν να αντιμετωπιστεί η κρίση, αλλά και να ανακόψει η αυτοκρατορία την δική της παρακμή, η κυβέρνηση Τραμπ αξιοποιεί δύο βασικά εργαλεία.

Το πρώτο αφορά το νόμισμά της, το δολάριο, το οποίο μετατρέπει σε όπλο για την επιβολή σκληρών οικονομικών αποκλεισμών στους αντιπάλους της (π.χ. Κούβα και Ιράν). Εδώ και δεκαετίες, οι ΗΠΑ έχουν μετατρέψει το δολάριο σε γεωπολιτικό όπλο. Εκμεταλλευόμενες το γεγονός ότι το διεθνές εμπόριο και οι συναλλαγές εκκαθαρίζονται ως επί το πλείστον σε αμερικάνικο νόμισμα, έχουν την δυνατότητα να αποκόπτουν κράτη από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Για το αποκλεισμένο κράτος, αυτό μεταφράζεται σε αδυναμία να κάνει εξαγωγές, εκτίναξη του πληθωρισμού, υποτίμηση του νομίσματος και απομόνωση. Στην περίπτωση της Κούβας, το επί δεκαετίες παράνομο εμπάργκο έχει προκαλέσει εγκληματική ανθρωπιστική κρίση, ώστε το νησί της επανάστασης να παραδοθεί στις ορέξεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Στην περίπτωση του Ιράν, το δολάριο-όπλο επιχειρεί να «σοκάρει» την ιρανική οικονομία, προκαλώντας όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, ενώ η κατάσταση επιδεινώνεται με την επιβολή και δευτερογενών κυρώσεων, που εμποδίζουν συναλλαγές και με τρίτες χώρες. Στόχος είναι και πάλι ο εκβιασμός του ιρανικού λαού ώστε να παραδοθεί στον ιμπεριαλισμό. Έχει σημασία, επομένως, να αντιληφθούμε ότι οι οικονομικές κυρώσεις –όπως ευγενικά αποκαλούνται– είναι στην πραγματικότητα ένας ανελέητος και άδικος πόλεμος σε βάρος των λαών που στερούνται τα βασικά, μέχρι οι ίδιοι ή οι ηγεσίες τους να αναγκαστούν να παραδοθούν ως υποτελείς στα σχέδια του ιμπεριαλισμού και τα νέα δεινά που θα ακολουθήσουν.

Το δεύτερο εργαλείο είναι ο άμεσος πόλεμος. Όσο και οι δυνάμεις που ανταγωνίζονται τις ΗΠΑ (όχι ιδεολογικά) επιδιώκουν, όπως φαίνεται, καλύτερη μοιρασιά της λείας, κι όσο και αν οι σημερινές ισορροπίες δεν αναιρούν την προοπτική της σύγκρουσης, μπορούμε να ισχυριστούμε με ασφάλεια πως ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός παραμένει ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος για την ειρήνη. Οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν αμαχητί ένα νέο παγκόσμιο status quo: διαθέτουν πάνω από 700 βάσεις σε όλο τον κόσμο, εξακολουθούν να κυριαρχούν στα συμβατικά όπλα, και ο στρατιωτικός τους προϋπολογισμός είναι μεγαλύτερος από εκείνους της Κίνας, της Βρετανίας, της Ιαπωνίας και μιας σειράς άλλων μεγάλων χωρών μαζί. Με αυτόν τον τρόπο, όλα αυτά τα χρόνια έχουν καταφέρει όχι μόνο να ελέγχουν τις παγκόσμιες συναλλαγές και τους «δρόμους» παγκόσμιου ενδιαφέροντος, αλλά και να τους στρατιωτικοποιούν, βομβαρδίζοντας όποιον δεν υποτάσσεται στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Για την ώρα, η αυτοκρατορική μέθη του Τραμπ και των συμβούλων του φαίνεται να έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο την επίθεση στο Ιράν, το οποίο κατάφερε να ελέγξει τα στενά του Ορμούζ. Ενδεχομένως αυτό το αδιέξοδο να συνιστά τον επιθανάτιο ρόγχο μιας γενοκτονικής συμμαχίας (ΗΠΑ-Ισραήλ) στην περιοχή της Δυτικής Ασίας, όπως συνέβη με το Σουέζ και τους Βρετανούς σε μια παρεμφερή ιστορία. Θα ήταν σημαντικό να προσθέσουμε πως στο ρεπερτόριο των ΗΠΑ εντάσσεται όλο και πιο έντονα η απαξίωση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης: το δείχνει η στάση απέναντι στις παραδοσιακές συμμαχίες τους -ΕΕ και ΝΑΤΟ-, όσο και απέναντι στους διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ) και στο διεθνές δίκαιο συνολικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συγκρότηση του παράλληλου προς τον ΟΗΕ «Συμβουλίου Ειρήνης».

Όσα προαναφέρθηκαν συγκροτούν μια στάση που συνοπτικά χαρακτηρίζεται από την απουσία διάθεσης για διαπραγμάτευση και την απόρριψη ακόμα και μέτριων συμβιβασμών, που ενδεχομένως εκλαμβάνονταν ως υποχωρήσεις που αποδυναμώνουν τις αμερικανικές θέσεις. Συνεπώς, η αντίδραση θα είναι σίγουρα τρομακτική για τους λαούς, όχι μόνο της Δυτικής Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, αλλά συνολικά για την παγκόσμια πλειοψηφία.

Γεωγραφία Ευρώπη

Το δεύτερο σημείο στο οποίο βλέπουμε τα σύννεφα του πολέμου να απλώνονται είναι η Ευρώπη. Αν η περαιτέρω χρηματιστικοποίηση, η αδυναμία εντοπισμού ενός νέου μοντέλου συσσώρευσης, οι φούσκες, η εικόνα στασιμότητας και η ατέρμονη επιδίωξη πολέμου είναι χαρακτηριστικά των ΗΠΑ φανταστείτε τι γίνεται στον πραγματικά φτωχό συγγενή, την ΕΕ.

Η συζήτηση αφορά καταρχάς το Re–arm Europe, που έχει μετονομαστεί σε Readiness, και προβλέπει 800 δισεκατομμύρια για την πολεμική βιομηχανία και την μετατροπή της οικονομίας σε μιλιταριστική. Το εν λόγω πρόγραμμα συνιστά την ευρωπαϊκή απάντηση στην ασθμαίνουσα βιομηχανική βάση της Ευρώπης, κυρίως της Γερμανίας. Βλέποντας την αυτοκινητοβιομηχανία της να υποχωρεί σημαντικά –η Volkswagen ανακοίνωσε εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις σε βάθος διετίας–, η Γερμανία αποφασίζει να μετακινηθεί από τα αυτοκίνητα στην παραγωγή τανκς. Η στροφή αυτή είναι που επιτρέπει στις χώρες της ΕΕ –των οποίων οι οικονομίες είναι αναιμικές και υπερχρεωμένες– να αποφύγουν τους δημοσιονομικούς κανόνες και να ανακατευθύνουν τους πόρους σε ένα πεδίο που κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί: την «ασφάλεια». Με αυτόν τον τρόπο, οι γεωπολιτικοί κομπάρσοι της ΕΕ μπορούν να ισχυρίζονται ότι απαιτείται διακοπή των κοινωνικών δαπανών, γιατί «δεν μπορούμε» να ανταποκριθούμε οικονομικά, αλλά από την άλλη …μπορούμε αν πρόκειται για τον πόλεμο.

Ο πόλεμος –μεταμφιεσμένος σε «ασφάλεια»– γίνεται το μαγικό ραβδί που μπορεί να μεταφέρει πόρους από το κράτος στη βιομηχανία, σώζοντας τη δεύτερη. Το ερώτημα που είχαν να απαντήσουν οι ενορχηστρωτές της πολεμικής οικονομίας ήταν ποια αφήγηση θα μπορέσει να κάμψει τις αντιδράσεις των κοινωνιών που θα βλέπουν τα πάντα γύρω τους να καταρρέουν εκτός από τις αποθήκες τανκ που βρίσκονται στο «διπλανό τετράγωνο». Ο μιλιταρισμός λοιπόν συναντά τον εθνικισμό και τα δελτία ειδήσεων αναλαμβάνουν να δημιουργήσουν το αντίστοιχο κλίμα, επαναλαμβάνοντας διαρκώς την ανάγκη πολεμικής προετοιμασίας σε βαθμό που τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια της «Λάμψης» μοιάζουν όαση.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία γίνεται το μέσο και ο πανικός ξεκινά. Έκτοτε, οι δυνάμεις της ΕΕ έχουν κάνει τα πάντα για να μην υπάρξει ειρήνη ή έστω διαπραγμάτευση: συνεχίζουν να στέλνουν δισεκατομμύρια στην Ουκρανία, αλλά και οπλικά συστήματα, ρίχνοντας λάδι στην φωτιά ενός πολέμου που διαρκώς κλιμακώνεται με χτυπήματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις και εναντίον αμάχων.

Με το αφήγημα της ρωσικής απειλής, η πολεμική οικονομία νομιμοποιείται ως συνταγή «ανάπτυξης» που επιτρέπει την περικοπή κοινωνικών δαπανών, όσο και την περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ενδεικτικά ο προϋπολογισμός της ΕΕ για την περίοδο 2028-34 προβλέπει την εκτίναξη των πολεμικών δαπανών πάνω από 100%, 100 δις στην Ουκρανία, παραγωγή οπλικών συστημάτων και δημιουργία υποδομών που αφορούν την στρατιωτική ετοιμότητα και κινητικότητα. Σε πολιτικό επίπεδο, η ταύτιση κάθε κριτικής στο Ισραήλ με «αντισημιτισμό», η βία σε διαδηλώσεις, οι διώξεις ακτιβιστών και η δαιμονοποίηση της Αριστεράς δείχνουν ότι στρατιωτικοποίηση και δημοκρατία δεν συμβαδίζουν.

Ελλάδα: Εθνικόφρονες ονειρώξεις και κέρδη για λίγους

Και στη δική μας γεωγραφία; Η Ελλάδα φυσικά και δεν αποκλίνει από τη γενική κατεύθυνση. Η κυβέρνηση της ΝΔ είναι η πλέον φιλοσιωνιστική, φιλοαμερικάνικη και φιλοπόλεμη των τελευταίων χρόνων. Σε όποιο σημείο οι σύμμαχοι ΗΠΑ – Ισραήλ εξαπολύουν τον θάνατο, η Ελλάδα είναι εκεί.

Οι “καρχαρίες” κάνουν παρέλαση, αλλά ο Μητσοτάκης θα συγκρουστεί με τα «μεγάλα ψάρια»…

Η κοροϊδία, ο εμπαιγμός, η πολιτική απάτη, έχουν τα όριά τους.

Αυτό, βέβαια, δεν ισχύει για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την «άριστη» κυβέρνησή του, οι οποίοι δεν ορρωδούν προ ουδενός! Μάστορας, πια του πολιτικού εμπαιγμού, ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε σε συγκέντρωση στο Βριλήσσια, την ίδια μέρα της σύλληψης της εγκληματικής οργάνωσης της Pizza Fan, ως… τιμωρός της απάτης!

Σήμερα, από το Κιλκίς, μετά και την νέα υπόθεση με τους φούρνους, επανέλαβε αυτή την… πρόθεση λέγοντας: «Μας έλεγαν “γιατί δεν πιάνετε τα μεγάλα ψάρια;”. Μέσα σε λίγες μέρες, δύο μεγάλες υποθέσεις εξιχνιάστηκαν από ελεγκτικούς μηχανισμούς που δημιούργησε αυτή η κυβέρνηση αποδεικνύοντας ότι έχουμε την πολιτική βούληση να συγκρουστούμε με τους μεγάλους».

Το ερώτημα όμως είναι: αν τον ενδιαφέρουν τα… μεγάλα ψάρια, τι θα κάνει τότε με τους μεγαλοκαρχαρίες;

Αντιγράφουμε από το Facebook του Νίκου Μπογιόπουλου:

«Οι μεν κλέβανε, λέει, το ΦΠΑ επί 10 ολόκληρα χρόνια και αυτό γινότανε σε πάνω από 100 καταστήματα και το ξέρανε εκατοντάδες νοματαίοι, αλλά οι οικονομικές μας υπηρεσίες, – αυτές που σου βουτάνε τον μισθό αν χρωστάς ένα 50ντάρικο στην εφορία – δεν είχανε πάρει χαμπάρι και έπρεπε να γίνει “καρφωτή” ώστε να κινηθεί το “επιτελικό” κράτος… Ο άλλος, λέει, ήταν σεσημασμένος, καταδικασμένος από κατ’ επάγγελμα σωματεμπορία και μαστροπεία μέχρι ξέπλυμα μαύρου χρήματος, με πάνω από 500 “επιχειρήσεις”, από στριπτιζάδικα μέχρι ψωμάδικα, με εκατοντάδες αχυρανθρώπους, με απαγόρευση εξόδου από την χώρα που όμως έκανε βόλτες από Αλβανία μέχρι Ντουμπάι, αλλά εδώ και 15 ολόκληρα χρόνια το κράτος των “υπερκοριών” – που αλίμονο στην γιαγιά με τα κάστανα που δεν έκοψε απόδειξη – δεν ήξερε τίποτα…

Όλο αυτό ο Μητσοτάκης και τα καρακόλια του το λένε “επιτυχία”. Ολοι οι υπόλοιποι, οι κανονικοί άνθρωποι, το λένε έτσι: “Ενα μπ@@@λο είσαστε”.

*** Απορώ με μερικούς από σας…

Που πάει το μυαλό σας.

“Ενα μπάχαλο είσαστε”, είναι η φράση.»

Ας δούμε μερικά στοιχεία:

1ον: Οι τράπεζες έχουν κέρδη δισεκατομμυρίων.

Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες κατέγραψαν το 2025 καθαρά κέρδη περίπου 4,6 δισ. ευρώ. Το πρώτο 6μηνο του 2026 οι τράπεζες είχαν καθαρά κέρδη μετά από φόρους και διακοπτόμενες δραστηριότητες ύψους 2,6 δισ. ευρώ, από 2,42 το αντίστοιχο διάστημα του 2025, αυξημένα κατά 8,2%. Οι διανομές προς τους μετόχους τους έφτασαν σχεδόν τα 2,8 δισ. ευρώ. Επίσης, τα λειτουργικά έσοδα ενισχύθηκαν κατά 6,8%, με τα καθαρά έσοδα από τόκους να αυξάνονται κατά 5,6%. Την ίδια στιγμή, τα λαϊκά νοικοκυριά και οι μικροί επαγγελματίες επιβαρύνονται από δανειακές υποχρεώσεις και τραπεζικές χρεώσεις.

2ον: Οι ενεργειακοί όμιλοι με κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ο όμιλος της «Motor Oil» είδε τα καθαρά του κέρδη να εκτινάσσονται στα 689,3 εκατ., σημειώνοντας κατακόρυφη αύξηση 322% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025. Τα λειτουργικά κέρδη (EBITDA) του ομίλου ξεπέρασαν το 1 δισ., με τις εξαγωγές και τη ναυτιλία να αποτελούν πλέον το 78,35% του συνολικού όγκου πωλήσεων. Η άλλη μεγάλη του κλάδου, η «Helleniq Energy» είδε τα καθαρά της κέρδη να διαμορφώνονται στα 393 εκατ., παρουσιάζοντας αύξηση 207%. Σε ένα μόλις εξάμηνο δηλαδή και οι δύο μαζί είδαν τα καθαρά κέρδη τους να σπάνε το 1 δισ., αύξηση 271,8%!

Την ίδια στιγμή, τα νοικοκυριά θα κληθούν να πληρώσουν πάνω από μισό κατώτατο μισθό για το πετρέλαιο θέρμανσης, ενώ θα εξαϋλωθεί άμεσα και το εξευτελιστικό ετήσιο επίδομα των 400 ευρώ προς κάποιους συνταξιούχους.

3ον Εφοπλιστές με ειδικό φορολογικό καθεστώς.

Οι εφοπλιστές δεν φορολογούνται για τα κέρδη από την εκμετάλλευση των πλοίων με τον τρόπο που φορολογούνται οι περισσότερες επιχειρήσεις, αλλά με βάση τη χωρητικότητα των πλοίων, κάτι που προβλέπεται ακόμη και στο… Σύνταγμα της χώρας. Αλλά πέραν τούτου, η κυβέρνηση φροντίζει για τους ανθρώπους της:

— Ανακοίνωσε νέο δωράκι προς τους εφοπλιστές για το 2026 με μέτρα δήθεν «στήριξης της ακτοπλοΐας» ύψους 55-57 εκατ. ευρώ.

— Ο κύκλος εργασιών του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου για το 2025 από τη διεθνή δραστηριότητα εκτιμάται πως κυμαίνεται ετησίως μεταξύ 40-50 δισ. δολάρια, δίνοντας φυσικά τα ανάλογα τεράστια κέρδη στους εφοπλιστές. Αξίζει να σημειωθεί επίσης πως πάνω από 20 εταιρείες είναι εισηγμένες σε ξένα χρηματιστήρια και με την συνολική κεφαλαιοποίηση να υπερβαίνει τα 9 δισ. δολάρια

— Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, μέσα στους πρώτους έξι μήνες του 2026, οι ναυτιλιακές εταιρείες των Ελλήνων εφοπλιστών εμφάνισαν συνολικά έσοδα που ξεπέρασαν τα 5 δισ. δολάρια και καθαρά κέρδη άνω των 2 δισ. δολαρίων, εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή (βλ.: «Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή εκτόξευσε τα κέρδη των Ελλήνων εφοπλιστών – Πάνω από 5 δισ. τα συνολικά έσοδα», στο TheTOC.gr).

— Να σημειωθεί, πάλι για αυτά τα «πατριωτάκια», τους εφοπλιστές, ότι όπως αναφέρουν οι FT, οι ελληνικές ναυτιλιακές εισέπραξαν τουλάχιστον 3,8 δισ. δολάρια από τη μεταφορά ρωσικού αργού πετρελαίου, μόνο την τελευταία τριετία.

4ον Μεγάλες επιχειρήσεις με κέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ.

Κωνσταντίνος Πουλής

Το μεικτό ορκωτό δικαστήριο της Καρδίτσας αποφάσισε αργά το βράδυ του Σαββάτου ότι οι πέντε από τους έξι κατηγορούμενους αστυνομικούς είναι ένοχοι για τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου στο αστυνομικό τμήμα. Για την επίθεση που έγινε στο αυτοκίνητο, κατά τη μεταφορά του στην ασφάλεια, υποβάθμισε την κατηγορία σε απλή σωματική βλάβη και προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, πράξεις για τις οποίες θα έπρεπε να έχει ασκηθεί μήνυση, συνεπώς δεν τους αθώωσε γι’ αυτές, θεώρησε ότι πράγματι συνέβησαν, αλλά δεν μπορούσαν πια να διωχθούν. Τους έκρινε επίσης ένοχους για επικίνδυνη σωματική βλάβη. Για την έκθεση σε κίνδυνο, θεώρησε ότι θα έπρεπε να τον έχουν πάει στο νοσοκομείο, συνεπώς δεν πείστηκε από τα επιχειρήματα των συνηγόρων ότι ο ίδιος δεν ήθελε. Όπως εξήγησε η εισαγγελέας, οποιαδήποτε κίνηση, είτε αποφάσιζαν να τον συλλάβουν είτε να τον πάνε στο νοσοκομείο, θα τους έφερνε αντιμέτωπους με το ότι τον είχαν χτυπήσει. Κάπως έτσι προτίμησαν να τον πετάξουν στον δρόμο. Τέλος, τους έκρινε ένοχους για την παράνομη κατακράτηση, αφού τον κρατούσαν εκεί χωρίς να του ασκηθεί δίωξη, με το παράλογο επιχείρημα ότι δεν τους άφησαν οι ανώτεροί τους, από φόβο ότι θα καταληφθεί η ασφάλεια του Βόλου αν το κάνουν. Έξι χρόνια και δέκα μήνες είναι η ποινή που αποφασίστηκε για όλα αυτά.

Η στιγμή κατά την οποία δικάζονται οι βασανιστές αποκαθιστά κατά κάποιον τρόπο την αξιοπρέπεια του θύματος. Το αδίκημα των βασανιστηρίων, όπως είπε ένας από τους συνηγόρους υπεράσπισης, είναι πιο κοντά στο αδίκημα του βιασμού, ως προς την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την κατάλυση της αυτονομίας και του σεβασμού και τις συνέπειες που έχει στον ψυχισμό του ατόμου. Βεβαίως, εκείνος το είπε μόνο για να ειρωνευτεί ότι ο Μάγγος δεν κατέθεσε μήνυση, και συνέχισε λέγοντας: αν μια γυναίκα είχε υποστεί βιασμό και το έγραφε στο Facebook, ούτε που θα το λαμβάναμε υπόψιν. Το αφήνω ασχολίαστο, για να πω ότι μετά από αυτή τη βάναυση παραβίαση που υφίστανται τα θύματα, η ώρα της δίκης τούς φέρνει μπροστά στους θύτες ως ίσους. Ως πρόσωπα με δικαιώματα, νομική προστασία, που ζητούν οι παντοδύναμοι βασανιστές τους να τεθούν προ των ευθυνών τους, να καταστούν υπόλογοι για τα εγκλήματά τους.

Ο Βασίλειος Μάγγος δεν βρισκόταν στην αίθουσα για να ζήσει αυτήν την αποκατάσταση, για να δει τους βασανιστές του να καταδικάζονται, διότι ο βασανισμός του τον οδήγησε στον θάνατο, αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά γιατί ο πατέρας του Βασίλη μίλησε για δικαίωση του παιδιού του.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης είχαν εντολείς που είναι αμετανόητοι, και οι ίδιοι δεν τσιγκουνεύτηκαν καμία προσβολή που να μην την απευθύνουν προς τον νεκρό και την οικογένειά του. Επέμειναν ενάντια στα στοιχεία ότι ο Βασίλειος ήταν ενεργός χρήστης, αξιοποιώντας όλα τα στιγματιστικά στερεότυπα για τη χρήση, επέμειναν στο ότι ήταν αποξενωμένος από την οικογένειά του, προσβολές που είχαν ως στόχο είτε να υπονομεύσουν τη συμπάθεια προς το θύμα, είτε να κολακεύσουν τους εντολείς τους, ότι τα είπαν χύμα και σταράτα, ότι δεν φοβήθηκαν να επιτεθούν στην οικογένεια. Το αποτέλεσμα ήταν να εμφανίσουμε μια εικόνα που μπορεί να άρεσε στους εντολείς τους, αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι δεν έπεισε το δικαστήριο.

Θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές: Ο χαρακτηρισμός δεν αρκεί χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας

Ο χαρακτηρισμός μιας θαλάσσιας περιοχής ως προστατευόμενης δεν εγγυάται ότι η φύση προστατεύεται πραγματικά. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της ειδικής έκθεσης 25/2026 του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία δημοσιεύθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2026.

Σύμφωνα με την έκθεση, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει εδώ και χρόνια ένα αναπτυγμένο νομοθετικό πλαίσιο, ωστόσο εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική απόσταση ανάμεσα στους στόχους που τίθενται και στα πραγματικά αποτελέσματα για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοτόπων και ειδών.

Μακριά από τους στόχους του 2030

Η ευρωπαϊκή στρατηγική για τη βιοποικιλότητα προβλέπει την προστασία του 30% των θαλάσσιων υδάτων της ΕΕ έως το 2030, με το 10% να τελεί υπό αυστηρή προστασία.

Μέχρι σήμερα, όμως, ως προστατευόμενο έχει χαρακτηριστεί περίπου το 14% των θαλάσσιων υδάτων, ενώ λιγότερο από το 1% βρίσκεται σε καθεστώς αυστηρής προστασίας. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί εξαιρετικά απίθανη την επίτευξη των στόχων έως το 2030.

Παράλληλα, το υφιστάμενο δίκτυο δεν λειτουργεί ως ενιαίο και συνεκτικό οικολογικό σύστημα. Σημαντικά κενά εντοπίζονται κυρίως στην προστασία των οικοτόπων της ανοικτής θάλασσας και των βαθέων υδάτων.

Προστατευόμενες περιοχές χωρίς επαρκή προστασία

Η έκθεση επισημαίνει ότι ο χαρακτηρισμός μιας περιοχής δεν συνοδεύεται αυτομάτως από συγκεκριμένα μέτρα διατήρησης ή περιορισμούς στις δραστηριότητες που μπορούν να βλάψουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Σε επίπεδο ΕΕ δεν υπάρχει ενιαία ταξινόμηση των κατηγοριών προστασίας ούτε κοινή μεθοδολογία για να αξιολογείται αν οι ανθρώπινες δραστηριότητες είναι συμβατές με τους στόχους διατήρησης κάθε περιοχής. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αλιεία και στις πρακτικές που επιβαρύνουν τον θαλάσσιο βυθό, καθώς οι σχετικοί περιορισμοί εφαρμόζονται μόνο σε μικρό μέρος των προστατευόμενων περιοχών.

Αδυναμίες διαπιστώνονται επίσης στη διαχείριση, στη στελέχωση, στη σταθερή χρηματοδότηση και στη συστηματική παρακολούθηση. Από τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για τις 3.648 θαλάσσιες περιοχές Natura 2000 προκύπτει ότι μόνο το 59% είχε καταρτίσει ή βρισκόταν στη διαδικασία κατάρτισης ειδικού σχεδίου διαχείρισης.

Οι συστάσεις του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου

Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη ώστε:

να δημιουργηθεί ένα συνεκτικό διευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών,
ο χαρακτηρισμός των περιοχών να συνοδεύεται από συγκεκριμένα και εφαρμόσιμα μέτρα,
να ενισχυθεί η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των υπόλοιπων ενδιαφερομένων,
να βελτιωθούν η παρακολούθηση και η προσαρμοστική διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών.
Η προθεσμία που προτείνεται για την εφαρμογή των συστάσεων είναι το τέλος του 2029.

Ο ενδελεχής έλεγχος των πρακτικών διαχείρισης επικεντρώθηκε στην Ιρλανδία, τη Γαλλία και τη Σουηδία. Επομένως, η έκθεση δεν αποτελεί ειδική αξιολόγηση της κατάστασης στην Ελλάδα, αλλά αποτυπώνει ευρύτερες αδυναμίες του ευρωπαϊκού συστήματος προστασίας, οι οποίες αφορούν και τη λειτουργία των θαλάσσιων περιοχών Natura 2000.

Σχετικά αρχεία και πηγές:

ΠΗΓΗ

Στη φάκα των φόρων οι μισθωτοί, φοροπαράδεισος για τους μετόχους, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα

INTIME

Στη φάκα των φόρων οι μισθωτοί, φοροπαράδεισος για τους μετόχους

Πρωταθλήτρια η Ελλάδα στην ευνοϊκή φορολόγηση των μερισμάτων, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ, αλλά στις… πίσω θέσεις για την επιβάρυνση στα εισοδήματα των εργαζόμενων

Το «χαστούκι» για τη φορολόγηση των εισοδημάτων ήρθε αυτήν τη φορά από τη σύγκριση 38 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με ανάλυση τον International Tax Competitiveness Index 2026 που εξέδωσε το Tax Foundation (από τους πλέον αναγνωρίσιμους και επιδραστικούς ανεξάρτητους οργανισμούς οικονομικών και φορολογικών μελετών στις Ηνωμένες Πολιτείες), η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση των υπό σύγκριση χωρών στη φορολόγηση στα μερίσματα και στις υπεραξίες. Αυτό σημαίνει πως το Tax Foundation θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο ελκυστικά, φτηνά και απλά φορολογικά συστήματα στον ΟΟΣΑ. Εδώ βρίσκεται η παγίδα. Αυτό συμβαίνει διότι η Ελλάδα είναι φορολογικός παράδεισος για τους επενδυτές, τους μετόχους και όλους όσοι εισπράττουν εισοδήματα από κεφάλαιο.

Στον γενικό πίνακα της συνολικής φορολογικής ανταγωνιστικότητας, ο οποίος συνεκτιμά όλες τις κατηγορίες φόρων –όπως την εταιρική φορολόγηση, τους φόρους επί της περιουσίας, τους φόρους κατανάλωσης και τη φορολογία φυσικών προσώπων– η Ελλάδα καταλαμβάνει συνολικά την 23η θέση ανάμεσα στα 38 κράτη. Οταν όμως η προσοχή μετατοπίζεται στη συνολική κατηγορία φορολογίας φυσικών προσώπων (Individual Taxes), η χώρα μας εμφανίζεται πράγματι στην πέμπτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης. Η εντυπωσιακή αυτή κατάταξη χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως τεκμήριο μιας δήθεν εξαιρετικά ευνοϊκής μεταχείρισης των Ελλήνων φορολογούμενων. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και αποκαλύπτει σημαντική στρέβλωση. Στην κορυφή της συγκεκριμένης κατηγορίας, πάνω από την Ελλάδα (πέμπτη θέση), φιγουράρουν χώρες όπως η Εσθονία (πρώτη θέση), η Λετονία, η Ουγγαρία και η Τσεχία, οι οποίες εφαρμόζουν είτε αναλογικούς (flat-rate) συντελεστές είτε μηδενική φορολόγηση σε επανεπενδυόμενα κέρδη και μερίσματα.

Η ευνοϊκή βαθμολογία της Ελλάδας οφείλεται αποκλειστικά στην προνομιακή μεταχείριση του επενδυτικού κεφαλαίου. Συγκεκριμένα, η χώρα μας καταλαμβάνει την πρώτη θέση (σε ισοβαθμία) στην κατηγορία των υπεραξιών και των μερισμάτων (capital gains/dividends), καθώς και την πρώτη θέση (επίσης σε ισοβαθμία) στον δείκτη πολυπλοκότητας (complexity), λόγω του σταθερού και χαμηλού συντελεστή 5% στα μερίσματα. Οταν όμως η ανάλυση απομονώσει τη φορολόγηση της εργασίας και εστιάσει στον στενότερο επιμέρους δείκτη φόρου εισοδήματος (Income Tax), ο οποίος αφορά άμεσα τον μισθωτό και τον συνταξιούχο, η Ελλάδα υποχωρεί δραματικά στην 24η θέση μεταξύ των 38 χωρών. Κάτω και μετά την Ελλάδα στην 24η θέση της μισθωτής εργασίας βρίσκονται χώρες με παραδοσιακά υψηλούς οριακούς συντελεστές και ισχυρό κοινωνικό κράτος, όπως η Δανία, η Ισλανδία, το Βέλγιο, η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία. Αποδεικνύεται δηλαδή ότι το ελληνικό φορολογικό σύστημα προσφέρει ένα εξαιρετικά ελαφρύ πλαίσιο για το επενδυτικό κεφάλαιο, ενώ διατηρεί μια αισθητά πιεστική φορολογική επιβάρυνση για τα εισοδήματα που προέρχονται από τη μισθωτή εργασία.

Αύξηση εισπράξεων

Η πραγματική φορολογική επιβάρυνση που βίωσαν τα ελληνικά νοικοκυριά κατά την περίοδο 2022-2025 αποτυπώνεται στα αριθμητικά δεδομένα της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού. Η αθροιστική σύγκριση της περιόδου 2022-2025 αποκαλύπτει το πραγματικό μέγεθος της δημοσιονομικής επέκτασης στις πλάτες των φυσικών προσώπων. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα τα ετήσια έσοδα από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων αυξήθηκαν κατά 4,964 δισ. ευρώ, που μεταφράζεται σε μια αύξηση της τάξεως του 44,9%. Προφανώς το σύνολο αυτών των 4,964 δισ. ευρώ δεν αποδίδεται αποκλειστικά και μόνο στη φορολογική αφαίμαξη. Ευθύνονται κατά κύριο λόγω η ισχνή αύξηση της απασχόλησης και η βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης μέσω των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Ωστόσο, παρά την επίδραση αυτών των παραγόντων, το κεντρικό γεγονός παραμένει αναμφισβήτητο: η φορολογική είσπραξη από τα φυσικά πρόσωπα αυξήθηκε κατά 44,9% μέσα σε τρία χρόνια, την ίδια ακριβώς περίοδο που τα βασικά ονομαστικά όρια της φορολογικής κλίμακας παρέμειναν απολύτως σταθερά και καθηλωμένα.

Μηχανισμός αφαίμαξης

Για να κατανοήσει κανείς πώς η διατήρηση των φορολογικών ορίων σε σταθερά επίπεδα μετατρέπεται σε έναν αθέατο μηχανισμό αφαίμαξης του εισοδήματος, πρέπει να εξετάσει τη σχεσιακή δυναμική μεταξύ της φορολογικής κλίμακας, του πληθωρισμού και των ονομαστικών αυξήσεων των μισθών. Η κλίμακα φόρου εισοδήματος που ίσχυε στην Ελλάδα έως και το φορολογικό έτος 2025 διέθετε οριακούς συντελεστές 9%, 22%, 28%, 36% και 44%. Τα εισοδηματικά όρια ενεργοποίησης αυτών των συντελεστών ήταν τοποθετημένα στις 10.000, 20.000, 30.000 και 40.000 ευρώ αντίστοιχα. Για έναν μισθωτό χωρίς παιδιά προβλεπόταν βασική μείωση φόρου (αφορολόγητο) ύψους 777 ευρώ, η οποία άρχιζε να απομειώνεται σταδιακά για φορολογητέα εισοδήματα που υπερέβαιναν τις 12.000 ευρώ, ενώ οι ασφαλιστικές εισφορές αφαιρούνταν προηγουμένως για τον προσδιορισμό του τελικού φορολογητέου μισθού.

Την ίδια ακριβώς περίοδο η κυβέρνηση προχώρησε σε διαδοχικές αυξήσεις του ονομαστικού κατώτατου μισθού προκειμένου να αναπληρώσει μέρος των μεγάλων απωλειών που προκαλούσε το οξύ κύμα ακρίβειας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, η εξέλιξη του μηνιαίου μεικτού κατώτατου μισθού διαμορφώθηκε ως εξής:

Την 1η Ιανουαρίου 2022 ανερχόταν στα 663 ευρώ.
Την 1η Μαΐου 2022 αυξήθηκε στα 713 ευρώ.
Την 1η Απριλίου 2023 διαμορφώθηκε στα 780 ευρώ.
Την 1η Απριλίου 2024 ανήλθε στα 830 ευρώ.
Την 1η Απριλίου 2025 έφτασε τα 880 ευρώ.

Η αύξηση του μηνιαίου κατώτατου μισθού από τα 713 στα 880 ευρώ αντιπροσωπεύει ονομαστική άνοδο της τάξεως του 23,4%, ενώ, αν συγκριθεί με τα 663 ευρώ των αρχών του 2022, η αύξηση φτάνει το 32,7%. Πρόκειται για σύγκριση επιπέδων του μηνιαίου κατώτατου μισθού και όχι για τη μέση ετήσια μεταβολή των συνολικών αποδοχών. Καταδεικνύει όμως το εξής παράδοξο φαινόμενο: όταν οι ονομαστικές αμοιβές των εργαζομένων αυξάνονται για να αντισταθμίσουν την αλματώδη αύξηση των τιμών στα ράφια και στην ενέργεια, αλλά τα φορολογικά όρια και οι εκπτώσεις φόρου παραμένουν απολύτως σταθερά, η εφορία απορροφά ένα όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματος.

Τα ευρήματα του ΟΟΣΑ

Pizza Fan και Χωριάτικο αποκάλυψαν την εργοδοτική σαπίλα, του Νίκου Γουρλά

ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΡΛΑΣ

Τον Σεπτέμβρη του 2025, ο stand-up κωμικός Πάρις Ρούπος έκανε γνωστή την απόλυσή του από την Pizza Fan. Όπως κατήγγειλε, η απόφαση της εταιρείας ήρθε έπειτα από οργανωμένη στοχοποίηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από ακροδεξιούς κύκλους και τον Μπογδάνο, καθώς, στο πλαίσιο του Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη 2025, όλο το ακροδεξιό σκυλολόι ενοχλήθηκε από την αντιφασιστική σάτιρα του. Ακολούθησε μια διαδικτυακή καμπάνια με ανοιχτές εκκλήσεις προς την εργοδοσία να του «κόψουν το ψωμί» και να τον οδηγήσουν στην οικονομική εξαθλίωση, συνοδευόμενη ακόμη και από απειλές για τη ζωή του.

Τότε, ο «εθνικά ευαίσθητος» ιδιοκτήτης της Pizza Fan, με τα εκατοντάδες πολυτελή ρολόγια και τα εκατομμύρια στην άκρη για «ώρα ανάγκης» που τα είχε σε κρύπτη, ανταποκρίθηκε στο «εθνικό προσκλητήριο» του ακροδεξιού συρφετού και προχώρησε στην απόλυση του καλλιτέχνη. Η εργοδοσία, δηλαδή, τιμώρησε τον εργαζόμενο για τις αντιφασιστικές του απόψεις, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα σαφές μήνυμα: όποιος εργαζόμενος εκφράζει δημόσια απόψεις που δεν αρέσουν στην ιδιοκτησία ή στους πολιτικούς της συμμάχους, μπορεί να βρεθεί χωρίς δουλειά.

Το περιστατικό αυτό, μαζί με τις καταγγελίες των εργαζομένων για τις εργασιακές συνθήκες γαλέρας που επικρατούσαν στις δύο εταιρείες, απασχολεί ελάχιστα την ειδησεογραφία, η οποία επικεντρώνεται στο πόσα χρήματα έχασε το Δημόσιο και στο πόσοι ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι και αστυνομικοί είχαν εξαγοραστεί (Πέφτουμε από τα σύννεφα!).

Η αθέατη πλευρά της υπόθεσης είναι οι εργαζόμενοι. Γιατί πίσω από τις ταμειακές μηχανές, τους φούρνους και τα μηχανάκια των ντελίβερι βρίσκονται άνθρωποι που πρέπει να ζήσουν από τον μισθό τους.

Εργαζόμενοι που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δούλευαν περισσότερες ώρες από όσες εμφανίζονταν στα χαρτιά, διεκδικούσαν δεδουλευμένα, αντιμετώπιζαν προβλήματα με την ασφάλισή τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φοβούνταν να μιλήσουν για όσα συνέβαιναν στον χώρο εργασίας τους. Εργαζόμενοι που, για να πληρώσουν το νοίκι, τους λογαριασμούς, τα δάνεια και να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους, αναγκάζονται να δουλεύουν ατελείωτες ώρες.

Είναι χαρακτηριστικά τα ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη

«Παντού δουλεύαμε, σε όλα τα πόστα, κουζίνα, παραλαβές… Δουλεύαμε 10ωρα και μας δήλωναν 4ωρο», είπαν δύο εργαζόμενες μετανάστριες μιλώντας στον «Ριζοσπάστη», ενώ μια συνάδελφός τους πρόσθεσε πως τους λένε να περιμένουν να δουν τι θα γίνει. «Τι θα γίνει με εμάς και τα παιδιά μας; Οι υποχρεώσεις δεν μπορούν να περιμένουν, οι λογαριασμοί, τα δάνεια τρέχουν…», αναρωτήθηκαν. Λίγο πιο πέρα, οι διανομείς κατήγγειλαν ότι τα ένσημά τους καταχωρίζονταν μισά. «Γιατί δεν βγαίνει η Επιθεώρηση να ελέγξει βράδυ; Δεν τις πηγαίνουν τις πίτσες “φαντάσματα”, άνθρωποι είμαστε», τόνισαν.

Στην παραπάνω περιγραφή βλέπουμε την εφαρμογή όλων των νόμων των μνημονιακών κυβερνήσεων, που κατήργησαν στην πράξη το εργατικό δίκαιο. Η ακύρωση βασικών εργατικών κατακτήσεων, η επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, η ουσιαστική ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων και η διευθέτηση του χρόνου εργασίας δημιούργησαν ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο η εργοδοσία καθορίζει, στην πραγματικότητα, τους όρους εργασίας. Οι νόμοι της Αχτσιόγλου, του Χατζηδάκη, του Άδωνι Γεωργιάδη και, πρόσφατα, της Κεραμέως άνοιξαν τον δρόμο για τη σημερινή εργασιακή δυστοπία.

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας, που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως μεγάλη τομή για την προστασία των εργαζομένων, στην πραγματικότητα δεν εξασφάλισε από μόνη της τον ουσιαστικό έλεγχο του πραγματικού χρόνου εργασίας. Αντίθετα, στην πράξη, δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες να ελέγχουν πόσες ώρες θα εμφανίζονται ως πληρωμένες, αφού η ψηφιακή κάρτα βρίσκεται στη διάθεσή τους και μπορεί να χτυπηθεί όποτε εκείνοι επιλέξουν. Και ενώ αυτή η πραγματικότητα είναι γνωστή, η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να διασφαλίσει έναν πραγματικό και αποτελεσματικό τρόπο ελέγχου των δεδουλευμένων ωρών εργασίας.

Από τα απλήρωτα δώρα μέχρι την τρομοκρατία

Η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν περιορίζεται στα ωράρια και στα ένσημα. Οι καταγγελίες για επιστροφή των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, για απλήρωτες υπερωρίες, για αδήλωτα εργατικά ατυχήματα και για άθλιες συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας συνθέτουν μια πραγματικότητα που αφορά όλο και περισσότερους εργαζόμενους, ιδιαίτερα εκείνους που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας. Η εργοδοσία γνωρίζει πολύ καλά αυτή την ανισορροπία δύναμης και την αξιοποιεί. Όταν ο εργαζόμενος βρίσκεται μόνος απέναντι στον εργοδότη, η απειλή της απόλυσης γίνεται ένα πανίσχυρο όπλο υποταγής και πειθαναγκασμού.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι εργαζόμενοι που τολμούν να αντιδράσουν βρίσκονται αντιμέτωποι με απειλές και εκφοβισμό. Υπάρχουν καταγγελίες για τραμπουκισμούς από μπράβους της εργοδοσίας, για πιέσεις προκειμένου να αποσυρθούν καταγγελίες εργατικών ατυχημάτων, για απειλές κατά της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων στο «Χωριάτικο» και σε άλλες επιχειρήσεις του Γιαννακόπουλου, όπως κατήγγειλε εργαζόμενη.

Σύρος: Αντιδράσεις για την έλευση ξανά του ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου "Crown Iris" στο λιμάνι της Ερμούπολης την Τρίτη 3/11/2026 - Καλέσματα σε αντιπολεμικές διαμαρτυρίες

Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου

ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗΣ ΑΦΙΞΗΣ ΤΟΥ CROWN IRIS ΣΤΗ ΣΥΡΟ – ΤΡΙΤΗ 3/11/2026

Για την Τρίτη 3 Νοεμβρίου είναι προγραμματισμένη η εκ νέου άφιξη του ισραηλινών συμφερόντων κρουαζιερόπλοιου Crown Iris στην Σύρο από τις 09:00 έως τις 17:00.

Μόλις λίγους μήνες μετά τις δύο πρώτες αφίξεις του (στις 5 Ιουνίου και στις 7 Ιουλίου), όπου η Ερμούπολη είχε μετατραπεί σε μια πρωτοφανή εικόνα αστυνομοκρατίας, με ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας και του Λιμενικού να βρίσκονται παντού. Επιβλήθηκαν περιορισμοί στην κυκλοφορία, τη στάθμευση, τις συγκεντρώσεις και τις πορείες, ενώ δεν έλειψαν οι αναίτιες προσαγωγές συμπολιτών μας "για εξακρίβωση στοιχείων", ακόμη κι αν είχαν μαζί τους την αστυνομική τους ταυτότητα. Παράλληλα, καταγράφηκαν απροκάλυπτες προκλητικές συμπεριφορές από επιβάτες του κρουαζιερόπλοιου.

Για ακόμη μία φορά, θα συγκεντρωθούμε ειρηνικά, εκφράζοντας την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό και σε όλους τους λαούς της περιοχής. Θα στείλουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως ότι γενοκτόνοι εγκληματίες πολέμου και οι υποστηρικτές τους είναι ανεπιθύμητοι στο νησί μας.

Όλοι και όλες στις διαρκείς κινητοποιήσεις της Τρίτης 3 Νοεμβρίου, καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας, μέχρι τον απόπλου του κρουαζιερόπλοιου.

8:30 π.μ.: Μνημείο Εθνικής Αντίστασης (Άγαλμα της Νίκης)
2:00 μ.μ.: Αντιπολεμική συγκέντρωση (Πλατεία Μιαούλη)

Κανένα λιμάνι για τη γενοκτονία!

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΡΟΥ
Ερμούπολη, 30/10/2026

***

Ανεπιθύμητο το Crown Iris στο λιμάνι της Σύρου

Το κρουαζιερόπλοιο – διαφήμιση της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού, όπως το έχουν δείξει εξάλλου και οι προκλητικές συμπεριφορές επιβατών του και κατά τις προηγούμενες αφίξεις του στη Σύρο και στα λιμάνια της Ελλάδας, μπαίνει ξανά στα νερά των Κυκλάδων και προγραμματίζει στις 3 του Νοέμβρη 2026 να δέσει στη Σύρο, που έχει την τιμή να είναι το πρώτο λιμάνι όπου το αντιπολεμικό κίνημα απάντησε με επιτυχία στην αποβίβαση ρατσιστικά αφιονισμένων επιβατών του. Έτσι, η άφιξή του Crown Iris στο λιμάνι μας χρωματίζεται και με έναν ρεβανσιστικό χαρακτήρα από την προπαγανδιστική μηχανή του κράτους – δολοφόνου. Ενός κράτους εποίκων, χωρίς σύνορα, χωρίς σύνταγμα, χωρίς καν θεσμική, όπως φαίνεται, κυβέρνηση, που δεν έχει να δείξει παρά μόνο μια αμερικανοκίνητη στρατιωτική μηχανή, περιφέρει το άγος του στα ελληνικά λιμάνια με τις ευλογίες της ελληνικής κυβέρνησης.

Η αντίθεση των ανθρώπων της δουλειάς σε όλη την Ευρώπη απέναντι στη γενοκτονία της Παλαιστίνης και στα πολεμικά σχέδια των κυβερνήσεων του μεγάλου κεφαλαίου δεν είναι απλώς ένα θεμελιώδες ηθικό ζήτημα. Πηγάζει επίσης από το ένστικτο της επιβίωσης των αποκάτω, των εργαζομένων, εκείνων που υφίστανται διακρίσεις λόγω θρησκείας, εθνικής καταγωγής, φύλου. Είναι το ένστικτο της επιβίωσης όλων των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, εκείνων που θα γίνουν τροφή για τα κανόνια, τους βαλλιστικούς πυραύλους και τα ντρόουν!

Ο κόσμος της εκπαίδευσης, που ήδη αγωνίζεται και αντιστέκεται ενάντια στην ανθρωποφαγική νεοφιλελεύθερη εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση, ακούει με φρίκη τις δηλώσεις των πολιτικών ηγετών της Ευρώπης και του υπουργού Δένδια ότι θα πάρουμε τα παιδιά μας σε φέρετρα. Ο κόσμος της εκπαίδευσης δεν μπορεί παρά να στέκεται με τους ανθρώπους της εργαζόμενης πλειοψηφίας που αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στις πολεμικές προετοιμασίες του ReArm Europe, μαζί με εκείνους και εκείνες που, μόλις προχθές, στις 30 Οκτώβρη, μπλόκαραν πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο και, στους δρόμους και στις προβλήτες του Πειραιά, κήρυξαν πόλεμο στον πόλεμο!

Στηρίζουμε και καλούμε στις αντιπολεμικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας:

Τρίτη, 3/11 στις 14.00, στην πλ. Μιαούλη.

Γενοκτόνοι και υποστηρικτές τους είναι ανεπιθύμητοι και στη Σύρο.

Διακοπή κάθε σχέσης της Ελλάδας με το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ.

Να πάψει το κυνήγι των εξοπλισμών.

Λεφτά για την εκπαίδευση, για την υγεία, για τους μισθούς και τις συντάξεις.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Τα εκπαιδευτικά σωματεία του νησιού:

Σύλλογος των Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σύρου-Τήνου-Μυκόνου,
Παράρτημα Κυκλάδων της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών
ΕΛΜΕ Α’ Κυκλάδων,
Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού στην Ειδική Αγωγή στο Νότιο Αιγαίο (ΣΕΕΠΕΑΝΑ)

- ΣΧΕΤΙΚΗ η ανάρτηση στο μπλογκ μας:

Δικηγόροι: Ρατσισμός είναι η γενοκτονία στη Γάζα και όχι η αντίσταση στο έγκλημα του Ισραήλ

Σελίδες

02 Νοεμβρίου 2026

Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σύρου

Το ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ αλλάζει τα ρούχα του - Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ αλλάζει τα ρούχα του