30 Αυγούστου 2026

Χανιά: Είπε “Free Palestine” και της έστειλαν την Ασφάλεια! Απίστευτες καταστάσεις καταγγέλλονται από επαγγελματία

Ασφάλεια Χανίων σε ρόλο «τοποτηρητή» του Ισραήλ: Όταν το «Free Palestine» γίνεται… αντικείμενο αστυνομικής έρευνας

Από πότε η αλληλεγγύη σε έναν λαό που μακελεύεται θεωρείται ύποπτη πράξη; Από πότε ένα «Free Palestine» μπορεί να προκαλέσει την επίσκεψη της Ασφάλειας; Και ποιο ακριβώς είναι το αδίκημα που διέπραξε μια εργαζόμενη επειδή τόλμησε να εκφράσει την άποψή της;

Η καταγγελία Χανιώτισσας επαγγελματία, που δημοσιεύτηκε στα «Χανιώτικα Νέα», δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Αν τα περιστατικά έχουν συμβεί όπως καταγγέλλονται, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη εκδήλωση κρατικού αυταρχισμού.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα βρέθηκε αρχικά αντιμέτωπη με οργανωμένες διαδικτυακές επιθέσεις και στη συνέχεια με παρέμβαση της Ασφάλειας Χανίων, μετά την έκφραση αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη σε Ισραηλινούς πελάτες της.

Δηλαδή τι ακριβώς έχουμε εδώ;

Έναν μηχανισμό που υποτίθεται ότι υπάρχει για την προστασία των πολιτών να ασχολείται με το τι πολιτική άποψη εκφράζει μια εργαζόμενη; Μια φράση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό να αντιμετωπίζεται σαν κάτι που χρήζει αστυνομικής διερεύνησης; Και μια κυβέρνηση που διαφημίζει με κάθε ευκαιρία την προσήλωσή της στη «δημοκρατία» να ανέχεται τέτοιες πρακτικές;

Ας το πούμε καθαρά: εδώ βρίσκεται το πραγματικό σκάνδαλο.

Δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη καταγγελία. Είναι η λογική που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Η λογική σύμφωνα με την οποία η πολιτική διαφωνία πρέπει να μπαίνει κάτω από το μικροσκόπιο των μηχανισμών ασφαλείας. Η λογική σύμφωνα με την οποία ο πολίτης οφείλει να σκέφτεται δύο και τρεις φορές πριν εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στην επίσημη κυβερνητική γραμμή.

Και φυσικά, όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει να προσδέσει ακόμη πιο στενά τη χώρα στο άρμα του Ισραήλ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Οι στρατιωτικές συνεργασίες, οι εξοπλισμοί, οι γεωπολιτικές συμφωνίες και οι κάθε λογής «στρατηγικές εταιρικές σχέσεις» παρουσιάζονται ως μονόδρομος. Όμως υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε οι κυβερνητικές συμφωνίες ούτε τα διπλωματικά χαμόγελα: τη συνείδηση του λαού.

Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να καταδικάσουμε τον πόλεμο. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να εκφράσουμε αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να φωνάξουμε «Free Palestine».

Και ασφαλώς δεν πρόκειται να δεχτούμε η Ελληνική Αστυνομία να μετατραπεί, με οποιονδήποτε τρόπο, σε μηχανισμό επιτήρησης της πολιτικής σκέψης και της κοινωνικής συνείδησης.

Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια Χανιώτισσα επαγγελματία. Αφορά όλους μας.

Σήμερα μπορεί να είναι μια εργαζόμενη που εξέφρασε την αλληλεγγύη της στην Παλαιστίνη. Αύριο μπορεί να είναι ένας φοιτητής που διαμαρτύρεται για μια πολεμική συμφωνία. Ένας εργαζόμενος που απεργεί. Ένας εκπαιδευτικός που καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική. Ένας νέος που κατεβαίνει στον δρόμο ενάντια στον πόλεμο. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η καταστολή δεν ξεκινά πάντοτε με τις πιο κραυγαλέες απαγορεύσεις.

Ξεκινά συχνά με το «μη μιλάς». Με το «πρόσεχε τι γράφεις». Με το «σε έχουν σημειώσει». Με το «μην προκαλείς».

Και όταν αυτά αρχίζουν να θεωρούνται φυσιολογικά, η αυταρχική κανονικότητα έχει ήδη κάνει το πρώτο της βήμα. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει καμία ανοχή.

Ίος / Τέλος στην ασυδοσία: Αποφάσεις κατεδαφίσεων και πρόστιμα εκατομμυρίων

Στην εικόνα βλέπουμε την τσιμεντένια γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω στην παραλία της Κουμπάρας στα πλαίσια της συγκεκριμένης "επένδυσης". Αυτό είναι "ανάπτυξη";

Τέλος στην ασυδοσία στην Ίο: Κατεδαφίσεις και πρόστιμα εκατομμυρίων
Για χρόνια, στην Ίο χτιζόταν ένα ιδιωτικό «βασίλειο» με τσιμεντένιες γέφυρες πάνω σε παραλίες, πισίνες λαξευμένες στους βράχους, τεράστιες κατασκευές και εγκαταστάσεις που, σύμφωνα με τις πρόσφατες αποφάσεις των αρμόδιων υπηρεσιών, κρίθηκαν σε μεγάλο μέρος τους αυθαίρετες και κατεδαφιστέες. Ας δούμε τι αποφασίστηκε:
 
🔴 Διαταγή κατεδάφισης για την αυθαίρετη τσιμεντένια γέφυρα στην Κουμπάρα.
🔴 Περίπου 430.000 € πρόστιμο για τη γέφυρα και άλλες αυθαίρετες κατασκευές.
🔴 Το σπίτι στο Διακοφτό, όπως διαπιστώθηκε, είχε άδεια για 400 τ.μ., αλλά κατασκευάστηκε με επιφάνεια που ξεπερνά τα 1.500 τ.μ., μαζί με αυθαίρετη πισίνα 1.350 τ.μ.
🔴 Πρόστιμα ανέγερσης που πλησιάζουν τα 2,5 εκατ. € και πρόστιμα διατήρησης που ξεπερνούν τα 1,2 εκατ. € τον χρόνο.
 
Για να φτάσουμε εδώ, οι κάτοικοι και οι φορείς της Ίου αγωνίζονταν για χρόνια. Το ΣτΕ ακύρωσε το σύνθετο τουριστικό κατάλυμα το 2022. Το 2023 και το 2024 ζητήθηκε η εφαρμογή της απόφασης και η κατεδάφιση της γέφυρας.
 
Η γέφυρα όμως παρέμεινε στη θέση της και στη συνέχεια κατατέθηκε μια νέα χωροταξική μελέτη (ΕΣΧΑΣΕ) για έργα στην ίδια περιοχή. Το 2025 έγινε η δημόσια διαβούλευση για την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του ΕΣΧΑΣΕ αλλά η μελέτη δεν έχει εγκριθεί από τη διοίκηση.
 
Θα εφαρμοστούν επιτέλους οι πρόσφατες αποφάσεις; Θα κατεδαφιστούν τα αυθαίρετα; Θα πληρωθούν πραγματικά τα πρόστιμα; Ή για ακόμη μία φορά κάποιοι ισχυροί θα έχουν νομική ασυλία;
 
Μάλιστα, στις 15 Αυγούστου 6 άνθρωποι πήγαν στην Κουμπάρα, κρατώντας ένα πανό και ζητώντας την εφαρμογή των αποφάσεων κατεδάφισης. Η δράση κράτησε μόλις 5-10 λεπτά, χωρίς φωνές, επεισόδια ή παρενόχληση κανενός. 
 
Την επόμενη ημέρα, όμως, μια ανώνυμη καταγγελία στο Newsbeast παρουσίασε το περιστατικό σαν επιχείρηση… τρομοκράτησης τουριστών με το χαρακτηριστικό σχόλιο ότι μια μειοψηφία θέλει να «γυρίσει την Ίο 100 χρόνια πίσω».
 
Ποιος όμως γυρίζει το νησί πίσω; Όποιος αντιδρά στις παρανομίες ζητώντας την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας ή... οι παραβάτες; Από πότε η παρανομία συνιστά ανάπτυξη;


Η Ελλάδα είναι πρώτη σε νεκρούς ανά κάτοικο από πυρκαγιές, στην ΕΕ και η ερώτηση που η κυβέρνηση βάφτισε «τεχνική» για να μην απαντήσει (VIDEO)

Φωτό αρχείου: Αλέξανδρος Γαστεράτος

Η Ελλάδα πρώτη σε νεκρούς/κάτοικο από πυρκαγιές, στην ΕΕ: η ερώτηση που η κυβέρνηση βάφτισε «τεχνική» (για να μην απαντήσει)

Η Ελλάδα μετρά ήδη φέτος πάνω από 300.000 καμένα στρέμματα και 11 νεκρούς από πυρκαγιές, επίδοση που την κατατάσσει πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε νεκρούς ανά κάτοικο αυτό το καλοκαίρι.

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών θέσαμε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο ένα συγκεκριμένο ερώτημα για δύο έργα υπογειοποίησης και θωράκισης του ηλεκτρικού δικτύου που χρηματοδοτήθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Στην ερώτηση παραθέσαμε επίσης το στοιχείο ότι 6 στις 10 μεγάλες πυρκαγιές του 2025 συνδέονταν με το ηλεκτρικό δίκτυο, όπως προκύπτει από τα στοιχεία και τις πηγές που επικαλούνται η WWF και η ομάδα FLAME του Εθνικού Αστεροσκοπείου, μεταξύ άλλων δηλώσεις στελεχών του υπουργείου και σχετικό δημοσίευμα της «Καθημερινής».

Το 2021 είχαν ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης συγκεκριμένες παρεμβάσεις αναβάθμισης του δικτύου. Η μία δράση αφορούσε περίπου 1.845 χιλιόμετρα και η δεύτερη 784 χιλιόμετρα δικτύου σε δασικές περιοχές.

Τον Μάιο του 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ που επικαλεστήκαμε, είχαν ολοκληρωθεί 516 από τα 1.845 χιλιόμετρα της πρώτης δράσης και 573 από τα 784 χιλιόμετρα της δεύτερης, ενώ η ολοκλήρωσή τους τοποθετούνταν στο πρώτο τρίμηνο του 2026.

Το ερώτημα λοιπόν ήταν απλό: έχουν σήμερα ολοκληρωθεί τα δύο συγκεκριμένα έργα; Αν όχι, πόσα χιλιόμετρα έχουν γίνει και πόσα απομένουν; Και γιατί στο μεταξύ αφαιρέθηκε το δεσμευτικό ορόσημο ολοκλήρωσης;

Δύο αριθμοί και μία πολιτική εξήγηση.

Και κάπου εκεί ξεκίνησε μια εντυπωσιακή διαδρομή αποφυγής της απάντησης.

Το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα καταρρέει (VIDEO)

Gaza famine Την είσοδο αναπηρικών αμαξιδίων, φρούτων και λαχανικών στη Γάζα απαγορεύει το Ισραήλ, παραβιάζοντας ακόμα και τους όρους του σχεδίου Τραμπ.

Το σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα καταρρέει

Πηγή: Dropsite News μέσω info-war.gr

Η Αθηνά Ρέιμπερν, εκτελεστική διευθύντρια της Ένωσης Διεθνών Αναπτυξιακών Οργανισμών (Association of International Development Agencies – AIDA), μιας οργάνωσης-ομπρέλας που εκπροσωπεί περισσότερες από 100 ανθρωπιστικές και αναπτυξιακές ΜΚΟ οι οποίες δραστηριοποιούνται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, δήλωσε σήμερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι το Ισραήλ έχει δημιουργήσει εσκεμμένα συνθήκες στέρησης στη Γάζα και χρησιμοποιεί τον έλεγχο της ανθρωπιστικής βοήθειας ως μέσο φίμωσης των ΜΚΟ.

«Μείνετε σιωπηλοί, διαφορετικά δεν θα επιτραπεί καθόλου η παράδοση της βοήθειάς σας», είπε η Ρέιμπερν, περιγράφοντας τους ισραηλινούς κανονισμούς που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαγραφή περισσότερων από 30 διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων από τα σχετικά μητρώα.

Σύμφωνα με τη Ρέιμπερν, το Ισραήλ απορρίπτει ψαλίδια, πατερίτσες, αναπηρικά αμαξίδια και προσθετικά μέλη, χαρακτηρίζοντάς τα είδη «διπλής χρήσης». Παράλληλα, περιορίζει τόσο αυστηρά την εισαγωγή λιπαντικού κινητήρων, ώστε η τιμή του έχει φτάσει να είναι 45 φορές υψηλότερη από τη συνήθη, εμποδίζει την είσοδο εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού και απορρίπτει ακόμη και καρπούζια και κρεμμύδια βάσει μιας μη δημοσιοποιημένης «ανθρωπιστικής πολιτικής».

Το Ισραήλ, όπως ανέφερε, μετακινεί επίσης σε καθημερινή βάση την υποτίθεται σταθερή «Κίτρινη Γραμμή», με αποτέλεσμα να διακόπτεται η πρόσβαση σε τουλάχιστον 85 σημεία υδροδότησης, σχολεία και δομές υγείας.

«Ακόμη και με βάση αυτά τα στοιχειώδη κριτήρια, το Συμβούλιο Ειρήνης αποτυγχάνει», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι έχει «λειτουργήσει με τρόπο που εδραιώνει ακόμη περισσότερο την παράνομη παρουσία του Ισραήλ».

Από την κατάπαυση του πυρός και μετά, σχεδόν 1.300 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τον ισραηλινό στρατό.

Σύρος: Δελτίο Τύπου από το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος του νησιού σχετικά με τις προσφυγές του στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά και στο ΣτΕ για την οικοδόμηση του Χαρασώνα


Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου


Ανακοίνωση – Δελτίο Τύπου

Οι προσφυγές του Παρατηρητηρίου για την οικοδόμηση του Χαρασώνα στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά και στο ΣτΕ

Στον Χαρασώνα της Σύρου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα κολοσσιαίο σχέδιο οικοδόμησης. Έχουν χτιστεί ήδη αρκετές βίλλες, άλλες τόσες χτίζονται τώρα, ενώ προγραμματίζονται πολύ πολύ περισσότερες. Μια τεράστια έκταση θα γεμίσει με βίλλες και πισίνες ενώ στην είσοδό της θα υπάρχει μια πύλη για την πρόσβαση των «τυχερών» στην μέχρι πρότινος παρθένα περιοχή.

Το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για την ακύρωση των οικοδομικών αδειών που έχουν εκδοθεί για την περιοχή του Χαρασώνα από την ΥΔΟΜ Σύρου Ερμούπολης, καθώς και την αναστολή των εργασιών μέχρι τη λήψη της οριστικής απόφασης, προβάλλοντας συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα πολεοδομικής και περιβαλλοντικής φύσης σύμφωνα με τα οποία, κατά την άποψή μας, δεν θα έπρεπε να είχαν εκδοθεί οικοδομικές άδειες στην περιοχή.

Επιπλέον, το Παρατηρητήριο έχει προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικράτειας (ΣτΕ) για την ακύρωση του συνολικού σχεδίου οικοδόμησης του Χαρασώνα με αντίστοιχη επιχειρηματολογία.

Η αίτηση αναστολής θα συζητηθεί στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2026 (7 μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης).

Η αίτηση ακύρωσης των οικοδομικών αδειών της ΥΔΟΜ Σύρου Ερμούπολης θα συζητηθεί στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά στις 20 Οκτωβρίου 2026.

Η αίτηση ακύρωσης του συνολικού σχεδίου θα συζητηθεί στο ΣτΕ στις 7 Οκτωβρίου 2026.

Η μαζική τσιμεντοποίηση των νησιών για λόγους Real Estate θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σύγχρονο El Dorado. Καταναλώνεται με εκθετικούς ρυθμούς το περιβαλλοντικό κεφάλαιο των νησιών το οποίο μετατρέπεται σε βίλλες, πισίνες και κέρδος. Όλο και λιγότερες είναι οι περιοχές των νησιών που παραμένουν αναλλοίωτες. Αυτές τις περιοχές οφείλουμε να τις προστατεύσουμε, να τις περισώσουμε από κερδοσκοπικές επελάσεις και να τις παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.

Είναι ανατριχιαστική η σκέψη ότι ολόκληρα τα νησιά μπορεί, πολύ εύκολα, σε λίγα χρόνια να είναι χτισμένα απ΄ άκρη σ΄ άκρη και μάλιστα όχι για να εξυπηρετηθούν οικιστικές ανάγκες των κατοίκων τους. Αυτό το σενάριο γίνεται ολοένα και πιο ορατό. Η νομοθεσία –και πολλές φορές η ερμηνεία της- είναι κομμένη και ραμμένη ούτως ώστε να μην προστατεύει ουσιαστικά το περιβάλλον. Αντίθετα μπορεί να επιδοτεί και την καταστροφή του στο όνομα μιας απολύτως στρεβλής ανάπτυξης.

Αν ένα τέτοιο μέλλον το βρίσκετε αποκρουστικό, τώρα είναι η ώρα της –έστω και καθυστερημένης- αντίδρασης.

Αύριο σίγουρα θα είναι αργά.

30.08.2026

Το Διοικητικό Συμβούλιο

***

- ΣΧΕΤΙΚΕΣ οι αναρτήσεις στο μπλογκ μας:

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για το Παρατηρητήριο:

Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ)

Environmental Quality Observatory of Syros

email: media@syrosenvobservatory.gr

website: https://syrosenvobservatory.gr

Facebook: https://www.facebook.com/eqosgr

Twitter: https://twitter.com/eqosgr

Youtube: https://www.youtube.com/@syrosenvobservatory

Τήνος / Ρύθμιση-δώρο για βιομήχανο στη «γειτονιά» Μητσοτάκη! Τσιμεντώνουν το νησί για χατίρι ενός ολιγάρχη

Ρύθμιση-δώρο για βιομήχανο στη «γειτονιά» Μητσοτάκη!

Κατατέθηκε στο εκτρωματικό νομοσχέδιο που «πέρασε» ο Παπασταύρου και επιτρέπει την πολεοδόμηση σε μεγάλη έκταση εγκαταλειμμένου οικισμού στην Τήνο

Την εποχή της προκλητικής «κατά παραγγελία» νομοθέτησης, με απολύτως φωτογραφικές διατάξεις που ψηφίζονται ανερυθρίαστα, με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσουν «γαλάζια» οικονομικά συμφέροντα και να παρακάμψουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ζει η Βουλή.

Πρόκειται πλέον για τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, με τα ρουσφετάκια της Νέας Δημοκρατίας, μικρότερα ή μεγαλύτερα, να διαδέχονται το ένα το άλλο.

Χαρακτηριστική περίπτωση, η διάταξη που ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες εν κρυπτώ και παραβύστω και εν μέσω προχωρημένου θέρους, η οποία είχε ενσωματωθεί στο περιβόητο εκτρωματικό νομοσχέδιο του Σταύρου Παπασταύρου για το ξεπούλημα του νερού. Μπορεί η κυβέρνηση να διαμήνυε με πάθος πως στόχος της συγκεκριμένης υποτιθέμενης «μεταρρύθμισης» ήταν ο εκσυγχρονισμός του συστήματος υδάτων, ωστόσο, όπως τουλάχιστον καταγγέλθηκε μέσα στη Βουλή, σκοπός δεν ήταν παρά να διευθετηθούν, μεταξύ των άλλων ρυθμίσεων, και εκκρεμότητες ειδικού ενδιαφέροντος για το Μέγαρο Μαξίμου.

Στο πλαίσιο αυτό ξεχώρισε η καταγγελία της ανεξάρτητης βουλευτού Πέτης Πέρκα, που έχει παραμείνει έως σήμερα αναπάντητη και σύμφωνα με την οποία ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Παπασταύρου νομοθέτησε για να… ποτίσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά σχέδια, και μάλιστα στην Τήνο, όπου ως γνωστόν είχε τουλάχιστον μέχρι πρότινος το εξοχικό του και ο κ. Μητσοτάκης.

Σύμφωνα με την καταγγελία-αποκάλυψη της βουλευτού, εταιρία ακίνητης περιουσίας -με βασικό μέτοχο βιομήχανο «με γνωστή την ιστορική σχέση της οικογένειας με την παράταξη της Ν.Δ.»- έχει αγοράσει πολύ μεγάλη έκταση γύρω από τον εγκαταλειμμένο οικισμό Μοναστήρια στην Τήνο και προωθεί σχέδιο ανάπτυξής της μέσω νεοσύστατης εταιρίας του, κάτι το οποίο όμως η προϋπάρχουσα νομοθεσία δεν επέτρεπε.

Ο Σταύρος Παπασταύρου

Τι έκανε η κυβέρνηση, και συγκεκριμένα ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου; Εφερε, όπως τόνισε η κυρία Πέρκα, μια φωτογραφική τροποποίηση στο νομοσχέδιο προκειμένου να ξεπεραστούν τα νομικά προσκόμματα. Προς επίρρωση όσων ανέφερε, η βουλευτής κατέθεσε στα πρακτικά και φωτογραφία με το τοπογραφικό, αλλά και τη μονοπρόσωπη ΙΚΕ που δημιουργήθηκε για τον σκοπό αυτόν.

Τι προβλέπει ακριβώς η συγκεκριμένη προκλητική διάταξη για τη λεγόμενη αναβίωση εγκαταλειμμένων οικισμών με ιδιωτική πολεοδόμηση, η οποία πέρασε «στη ζούλα» μέσα στο κατακαλόκαιρο, μια ανάσα πριν κλείσει η Βουλή για την καθιερωμένη ανάπαυλα, και «κρυμμένη» μέσα στο νομοσχέδιο για το ξεπούλημα του νερού;

Ενεργοποιεί την αναβίωση εγκαταλειμμένων, μικρών και φθινόντων οικισμών με Ειδικά Σχέδια Περιβαλλοντικής Αναβάθμισης και Ανάπτυξης, καθώς επιτρέπει την αποκατάσταση του παλαιού οικισμού, την πολεοδόμηση λειτουργικά συνδεδεμένων εκτάσεων έως 200 στρεμμάτων και τη δημιουργία κατοικιών, καταστημάτων, τουριστικών εγκαταστάσεων, υποδομών και κοινόχρηστων χώρων, με Προεδρικό Διάταγμα και συγκεκριμένες μελέτες.

Στην πράξη, η ιδιωτική πολεοδόμηση -δηλαδή το τσιμέντωμα, όπως έχει αποκαλύψει από την αρχή της κατάθεσης του σχετικού νομοθετήματος η «δημοκρατία»-, επεκτείνεται σε όλη τη νησιωτική χώρα, καθώς η δυνατότητα αναβίωσης εγκαταλειμμένων οικισμών, που ίσχυε στην ηπειρωτική Ελλάδα, στην Κρήτη, στην Εύβοια και τη Ρόδο, επεκτείνεται και στα υπόλοιπα κατοικημένα νησιά.

Δεν απάντησε

Μαθαίνοντας να ζούμε στη Ζώνη Ενδιαφέροντος: Η ανοχή στο πρόσωπο της σύγχρονης βαρβαρότητας του ισραηλινού κράτους

Το Νεπάλ είναι εικόνα από το μέλλον της κλιματικής κρίσης-κατάρρευσης και των αρνητών της

nepal3 Η καταστροφή στα σύνορα Νεπάλ και Θιβέτ είναι η εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη που θερμαίνεται - και για το οποίο η βιομηχανία ορυκτών καυσίμων καλλιεργεί εδώ και δεκαετίες την αμφιβολία.

Το Νεπάλ είναι εικόνα από το μέλλον της κλιματικής κρίσης και των αρνητών της

Η καταστροφή της 26ης Αυγούστου στα σύνορα του Νεπάλ με το Θιβέτ, όπου η κατάρρευση τεράστιας μάζας πάγου και βράχων πυροδότησε μια σαρωτική ροή λάσπης, είναι η σοκαριστική εικόνα από το μέλλον ενός πλανήτη που θερμαίνεται. Ωστόσο, στο δημόσιο διάλογο αυτό που υπερτονίζεται είναι η αβεβαιότητα των επιστημόνων για τα αίτια της καταστροφής. Είναι πράγματι έτσι;

Οι πρώτες αναλύσεις δορυφορικών εικόνων από την καταστροφή στο Νεπάλ δείχνουν ότι η αλληλουχία των γεγονότων ξεκίνησε με την κατάρρευση βράχων και ενός μεγάλου τμήματος παγετώνα κοντά στο Λανγκτάνγκ Λιρούνγκ. Η πλημμύρα και η ροή λάσπης, πάγου και βράχων κατέστρεψαν οικισμούς, δρόμους και γέφυρες και άλλαξαν την κοίτη ποταμών σε μεγάλη απόσταση από το σημείο της αρχικής κατάρρευσης. Οι αριθμοί των θυμάτων και των αγνοουμένων συνεχίζουν να μεταβάλλονται καθώς εξελίσσονται οι επιχειρήσεις διάσωσης, με εκατοντάδες επιβεβαιωμένους νεκρούς και περισσότερους από χίλιους αγνοουμένους στις πρώτες ημέρες μετά την καταστροφή. Οι αρχές και οι επιστήμονες εξακολουθούν να εξετάζουν τις ακριβείς διεργασίες που οδήγησαν στην καταστροφή, καθώς και τον ρόλο της κλιματικής αλλαγής.

Το Νεπάλ βρίσκεται στην καρδιά μιας από τις σημαντικότερες παγετωνικές περιοχές του πλανήτη. Η Ορεινή Ασία φιλοξενεί περίπου 90.000 παγετώνες, περισσότερο από το ένα τρίτο των περίπου 210.000 παγετώνων που περιλαμβάνονται στη βασική παγκόσμια επιστημονική απογραφή. Η περιοχή των Ιμαλαΐων και του Χίντου Κους αποκαλείται συχνά «Τρίτος Πόλος», λόγω της τεράστιας ποσότητας χιονιού και πάγου που συγκεντρώνει.

Η θέρμανση επιδρά εδώ με πολλαπλούς τρόπους. Οι παγετώνες χάνουν μάζα, το νερό της τήξης μπορεί να σχηματίσει ή να διογκώσει παγετωνικές λίμνες και το μόνιμα παγωμένο έδαφος, το permafrost (βλ. σχετικά το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Γ. Αυγερόπουλου), αρχίζει να υποχωρεί. Ο πάγος μέσα στο έδαφος λειτουργεί σε πολλά εδάφη σαν σταθεροποιητικό υλικό ανάμεσα στα πετρώματα. Όταν ξεπαγώνει, η συνοχή του εδάφους μειώνεται και αυξάνεται η πιθανότητα κατολισθήσεων και καταπτώσεων βράχων. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η οριστική απόδοση ενός συγκεκριμένου γεγονότος στην κλιματική αλλαγή απαιτεί ειδική ανάλυση, το αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα όμως είναι ότι η θέρμανση αποσταθεροποιεί τα περιβάλλοντα υψηλού βουνού.

Χιλιάδες παγετώνες θα χάνονται κάθε χρόνο

Η καταστροφή στο Νεπάλ δεν είναι απλώς άλλη μια καταστροφή σε μια φτωχή χώρα της Ασίας. Μελέτη των Λάντερ Βαν Τριχτ, Χάρι Ζεκολάρι, Ματίας Χους και συνεργατών, που δημοσιεύθηκε στο Nature Climate Change το 2026, χρησιμοποίησε τρία παγκόσμια μοντέλα για να εξετάσει την εξέλιξη περισσότερων από 200.000 παγετώνων. Οι επιστήμονες εισήγαγαν την έννοια της «κορύφωσης της εξαφάνισης των παγετώνων», το χρονικό σημείο δηλαδή κατά το οποίο θα χάνεται ο μεγαλύτερος αριθμός μεμονωμένων παγετώνων κάθε χρόνο.

Τα αποτελέσματα τοποθετούν αυτή την κορύφωση μεταξύ 2041 και 2055. Αν η παγκόσμια θέρμανση συγκρατηθεί στους 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, η μέγιστη απώλεια εκτιμάται σε περίπου 2.000 παγετώνες τον χρόνο γύρω στο 2041. Σε έναν κόσμο θερμότερο κατά 4°C, η κορύφωση μετακινείται προς τα μέσα του 2050 και πλησιάζει τους 4.000 παγετώνες ετησίως. Σημειώνεται ότι σήμερα τα μοντέλα υπολογίζουν ότι εξαφανίζονται περίπου 750-800 τον χρόνο.

Η εικόνα διαφέρει σημαντικά ανάλογα την περιοχή. Στις Ευρωπαϊκές Άλπεις, στον Καύκασο, στις Υποτροπικές Άνδεις και σε τμήματα της Ασίας, περισσότερο από το 50% των παγετώνων προβλέπεται να εξαφανιστεί μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες. Με θέρμανση 4°C, στην Κεντρική Ευρώπη προβλέπεται να απομείνουν περίπου 20 από τους περίπου 3.200 παγετώνες που καταγράφονται για το 2025.

Γιατί δεν υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο

Η δημιουργία ενός ενιαίου παγκόσμιου σχεδίου διαχείρισης των παγετωνικών καταστροφών προσκρούει πρώτα στη γεωγραφία. Ένας μικρός παγετώνας των Άλπεων, ένας παγετώνας της Αλάσκας και ένα σύστημα στα Ιμαλάια δεν δημιουργούν τον ίδιο κίνδυνο. Η μορφολογία, το υψόμετρο, η θερμοκρασία, οι βροχοπτώσεις, το μέγεθος των παγετώνων, η γεωλογία και οι χρόνοι απόκρισής τους διαφέρουν σημαντικά, όπως διαφέρει και το είδος της απειλής.

Υπάρχει βεβαίως και το οικονομικό χάσμα. Η Ελβετία μπορεί να διαθέτει πυκνά δίκτυα αισθητήρων, δορυφορική παρακολούθηση, γεωλόγους και οργανωμένα σχέδια εκκένωσης. Ορεινές κοινότητες στο Νεπάλ, στο Πακιστάν ή σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες δεν διαθέτουν αντίστοιχους πόρους.

Όπως έδειξε άλλωστε η καταστροφή στο Νεπάλ, η διασυνοριακή διάσταση είναι ένας ακόμη πολύ σοβαρός παράγοντας. Ένας παγετώνας μπορεί να βρίσκεται σε μία χώρα, η κατολίσθηση να συμβεί κοντά στα σύνορα και η πλημμύρα να πλήξει κοινότητες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Τα Ιμαλάια τροφοδοτούν μεγάλα ποτάμια συστήματα από τα οποία εξαρτώνται τεράστιοι πληθυσμοί στην Κίνα, στην Ινδία, στο Νεπάλ, στο Πακιστάν και σε άλλες ασιατικές χώρες.

Η παραπληροφόρηση

Έξι μήνες από την επίθεση Τραμπ στο Ιράν - Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη

Έξι μήνες από την επίθεση Τραμπ στο Ιράν - Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη Φωτογραφία: AP Photo/Mohammed Zaatari

Έξι μήνες από την επίθεση Τραμπ στο Ιράν - Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη

 
Η επίθεση στο Ιράν θα μείνει στην ιστορία ως το κορυφαίο παράδειγμα κακών υπολογισμών, δηλώνει και εκφράζει τον φόβο του ότι οι Αμερικανοί «δεν έχουν κάνει ακόμη το μεγαλύτερο λάθος τους».

Συμπληρώνονται σήμερα, 28 Αυγούστου, έξι μήνες από την ημέρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες με τη συνδρομή του Ισραήλ ξεκίνησαν την επίθεσή τους στο Ιράν. Τι υπολόγισαν λάθος; Τι αλλάζει στη Μέση Ανατολή; Ποιοι είναι οι χαμένοι και οι κερδισμένοι;

vatikiotis_370a73b062b444a7.jpg

Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» συνομίλησαν με τον Λεωνίδα Βατικιώτη, δρ οικονομολόγο, δημοσιογράφο και συγγραφέα του βιβλίου «Ουκρανία - Το μεγάλο πλάνο», εκδόσεις «Τόπος»: 
 
Στις 28 Αυγούστου συμπληρώνονται έξι μήνες από την έναρξη της επίθεσης κατά του Ιράν. Τι κρατάμε από αυτό το εξάμηνο;

Η επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ κατά του Ιράν θα περάσει στην ιστορία για πολλούς λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι ότι επισφραγίζει κι επισημοποιεί το τέλος της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Ο Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμο επικαλούμενος τους ακόλουθους στόχους: Να ανατρέψει το καθεστώς (sic) του Ιράν, να τερματίσει το πυρηνικό και πυραυλικό του πρόγραμμα και να διακόψει την υποστήριξη που προσφέρει η Τεχεράνη στις δυνάμεις της αντίστασης στη Μέση Ανατολή.

Έξι μήνες μετά, στο εσωτερικό του Ιράν οι πολιτικές δυνάμεις που ζητούσαν συμβιβασμό έχουν περιθωριοποιηθεί γιατί αποδείχθηκε ότι η συνεργασία με τον ιμπεριαλισμό μόνο κινδύνους εγκυμονεί για τη χώρα. Το πυραυλικό απόθεμα του Ιράν φαντάζει χωρίς τέλος και τα πυρηνικά του εξακολουθούν να εμφανίζονται ως αιτία νέων επιθέσεων εκ μέρους ΗΠΑ – Ισραήλ, ενώ οι δυνάμεις της αντίστασης συνεχίζουν να είναι εμπόδιο στα σχέδια επέκτασης των συνόρων του Ισραήλ, από την Παλαιστίνη ως τον Λίβανο, και να αποτρέπουν τα φιλο-αμερικανικά αραβικά κράτη να συμμετάσχουν πλήρως στην επίθεση κατά του Ιράν, από την Υεμένη ως το Ιράκ.

Το σημαντικότερο είναι ότι ο επιτιθέμενος Δυτικός Άξονας σήμερα βρίσκεται πολύ πιο πίσω από τις θέσεις που κατείχε στις 27 Φεβρουαρίου 2026. Τα συμφέροντά του έχουν υποστεί τεράστια και μη αντιστρεπτή οικονομική ζημιά. Ας κρατήσουμε δύο μόνο γεγονότα: Πρώτο, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και, δεύτερο, την καταστροφή όλων σχεδόν των αμερικανικών βάσεων στις γειτονικές πετρομοναρχίες.

Αυτή την ερμηνεία την συμμερίζεται και η Δύση;

Ναι, αλλά με τον δικό της τρόπο… Το Μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν ΗΠΑ και Ιράν στις 17 Ιουνίου με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν ήταν μια έμμεση μεν, πεντακάθαρη δε, ομολογία ήττας των ΗΠΑ. Το πρώτο της άρθρο ξεκινούσε με την ανάγκη σεβασμού της κυριαρχίας του Λιβάνου! Επιβεβαίωνε έτσι ότι το Ιράν δικαιούται να έχει λόγο για την ειρήνη και την κυριαρχία του Λιβάνου. Κι αυτό μάλιστα καλώς συμβαίνει, επειδή, δοθείσης της αδυναμίας (ας μην πούμε απροθυμίας) των διεθνών οργανισμών να επιβάλουν την ειρήνη στον Λίβανο και να τιμωρήσουν το Ισραήλ, κάθε προσπάθεια και πρωτοβουλία που θα διώχνει τους εισβολείς από τη χώρα των Κέδρων είναι καλοδεχούμενη και περιποιεί τιμή στους εμπνευστές της.

Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι αυτή την ερμηνεία η Δύση την βλέπει διαρκώς μπροστά της. Στη διάρκεια αυτών των έξι μηνών, και ειδικά τους λίγους τελευταίους μήνες, τα αραβικά κράτη κατ’ επανάληψη έχουν παγώσει σχέδια των ΗΠΑ για εξαπόλυση μαζικών επιθέσεων απέναντι στο Ιράν. Η στάση τους ήταν αποτέλεσμα των ιρανικών απειλών ότι στη συνέχεια θα γίνουν τα ίδια στόχος ανηλεών επιθέσεων εκ μέρους της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Προσαρμογή στην πραγματικότητα Νο 1.

Τα αραβικά καθεστώτα έχουν αρνηθεί να υποστηρίξουν ακόμη και το αμερικανικό σχέδιο διαχείρισης των Στενών του Ορμούζ, καίτοι η επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος ατελούς διέλευσης είναι ολοφάνερα προς το συμφέρον τους. Προσαρμογή στην πραγματικότητα Νο 2.

Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα που διαμόρφωσε η νίκη του Ιράν, σε όλες τις εκδοχές της, οι ΗΠΑ έχασαν όχι μόνο βάσεις αλλά και συμμάχους. Προφανώς, η Σ. Αραβία και ο οίκος των Σαούντ δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψουν την Ουάσιγκτον, ωστόσο η ανεπιφύλακτη υποτέλεια του παρελθόντος έχει περάσει στη ιστορία οριστικά και αμετάκλητα. Η Συμφωνία της Μέκκας μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν αυτήν ακριβώς τη διαφοροποίηση εκφράζει, κι ας είναι μια ακόμη πισώπλατη μαχαιριά στους Παλαιστίνιους, καθώς δεν λέει λέξη για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και την ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους.

Οι ΗΠΑ, ωστόσο, απειλούν με πρωτοφανείς οικονομικές κυρώσεις όποιες χώρες βοηθούν το Ιράν. Ήδη τα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν τη διακοπή κάθε οικονομικής συνεργασίας. Μήπως τελικά το Ιράν υποκύψει λόγω οικονομικής αδυναμίας;

Το Ιράν διατηρούσε μια σύνθετη σχέση με τα Εμιράτα, σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά συνεχούς οικονομικής συνεργασίας. Μένει, ωστόσο, να δούμε αν από αυτή τη νέα κατάσταση θα πληγεί περισσότερο το Ιράν ή τα Εμιράτα.

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, η κοινωνιολογία και μια παρακαταθήκη για τους νέους

Ο Τσουκαλάς, η κοινωνιολογία και μια παρακαταθήκη για τους νέους

Ο Τσουκαλάς, η κοινωνιολογία και μια παρακαταθήκη για τους νέους

 Αλεξάνδρα Κορωναίου*

Η απώλεια του Κωνσταντίνου Τσουκαλά αφήνει ένα μεγάλο κενό στην ελληνική διανόηση, αναδεικνύοντας συγχρόνως ένα άλλο κενό που στιγματίζει την ελληνική εκπαίδευση: τον εξοβελισμό της κοινωνιολογίας από το σχολείο.

Από αυτή τη σκοπιά ο τρόπος με τον οποίο ο ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Τσουκαλάς υπηρέτησε την κριτική κοινωνιολογία υπερβαίνει μια απλή νεκρολογία και ωθεί σε σκέψεις για το μέλλον. Για τον ίδιο, άλλωστε, η κοινωνιολογία ήταν ένας τρόπος να βλέπουμε πίσω από το προφανές, να αμφισβητούμε τις βεβαιότητες, να αναζητούμε τις κοινωνικές αιτίες πίσω από τα ατομικά προβλήματα.

Το έργο του για την κοινωνία, το κράτος, τις ανισότητες, την εκπαίδευση, την εξουσία κ.λπ. καταδεικνύει πως η απουσία της κοινωνιολογίας είναι κάτι περισσότερο από ένα κενό στο σχολικό ωρολόγιο πρόγραμμα. Είναι έλλειμμα κοινωνικής παιδείας σε μια εποχή όπου η κοινωνία αλλάζει βίαια και ταχύτατα: στεγαστική κρίση, ανισότητες, νέες μορφές εργασίας, ψηφιακή ζωή, κρίση των θεσμών, αλλαγές στις σχέσεις και στις προσδοκίες των νέων.

Ο Τσουκαλάς, σε συνέντευξή του στη LiFO (Μάιος 2025), αναφερόμενος στους νέους έλεγε ότι στα μάτια τους έβλεπε «θυμό και φόβο, αλλά όχι αμφιβολία». Μιλούσε για μια «πλήρη αδυναμία να φανταστούν ένα μέλλον» και για το ότι «δεν μπορούν να αναγνώσουν τον κόσμο που τους περιβάλλει και δεν αμφιβάλλουν».

Η παρατήρηση αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Η αδυναμία να «διαβάσεις» τον κόσμο σημαίνει αδυναμία να κατανοήσεις τις δυνάμεις που διαμορφώνουν τη ζωή σου. Κι όταν αυτό που συμβαίνει γύρω σου μοιάζει ακατανόητο ή αναπόφευκτο, είναι εύκολο ο θυμός να στραφεί προς τον εαυτό, τον άλλον ή έναν αόρατο «εχθρό».

Ισως εδώ βρίσκεται ένας από τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους χρειαζόμαστε την κοινωνιολογία στο σχολείο. Διότι η κοινωνιολογία μαθαίνει τους νέους να αναρωτιούνται γιατί τα πράγματα είναι όπως είναι, ποιοι τα διαμόρφωσαν, ποιους ευνοούν, ποιους αποκλείουν και αν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.

Ο Τσουκαλάς, ωστόσο, δεν αντιμετώπιζε τους νέους μόνο ως φορείς μιας κρίσης αλλά και μιας μεγάλης δυνατότητας. Σε μια πρόσφατη συνομιλία του (ΤΟ ΒΗΜΑ, 19/8/2026) με την Αγγελική Κορρέ εκείνη παρατήρησε πως η συζήτησή τους είχε ανοίξει «ένα παράθυρο αισιοδοξίας». Και εκείνος απάντησε: «Η ελπίδα παραμονεύει πάντα πίσω από τα ανοιχτά παράθυρα… Η ελπίδα αυτή σήμερα, Αγγελική, εκπροσωπείται και από εσάς, τη νέα γενιά. Από την αγωνία για τον κόσμο μας που ένιωσα να υφέρπει στα ερωτήματά σας».

Αξίζει επομένως να αναρωτηθούμε τι σημαίνει να μεγαλώνει ένας νέος άνθρωπος χωρίς να διδάσκεται κοινωνιολογία. Να γνωρίζει πώς λειτουργεί ένας αλγόριθμος, αλλά όχι πώς διαμορφώνονται οι κοινωνικές τάξεις. Να μαθαίνει να είναι ανταγωνιστικός, αλλά να μην κατανοεί τον ανταγωνισμό. Να βιώνει την επισφάλεια ως προσωπική αποτυχία, χωρίς να αναγνωρίζει τις κοινωνικές δομές που την παράγουν.

Η κοινωνιολογία του Τσουκαλά διδάσκει ότι η ελπίδα προϋποθέτει τη δυνατότητα να φανταστείς ότι ο κόσμος δεν είναι δεδομένος. Να αναρωτιέσαι: Γιατί τα πράγματα είναι έτσι; Ποιος αποφάσισε ότι πρέπει να είναι έτσι; Θα μπορούσαν να είναι αλλιώς;

Το νόημα της κοινωνιολογίας είναι ακριβώς αυτό: η άσκηση του βλέμματος που επιτρέπει στον νέο άνθρωπο να μεταβεί από το «έτσι είναι τα πράγματα» στο «γιατί είναι έτσι;» Από την παραίτηση στην αμφιβολία και από την αμφιβολία στη δυνατότητα.

Η επαναφορά της κοινωνιολογίας στο σχολείο θα ήταν η μεγαλύτερη δικαίωση του Τσουκαλά. Να μην τον θυμόμαστε μόνο για τα βιβλία του, αλλά να τον δικαιώσουμε επιστρέφοντας στους νέους αυτό που υπερασπίστηκε σε όλη τη διαδρομή του: το δικαίωμα στη γνώση, στην αμφιβολία, στην κριτική σκέψη.

28 Αυγούστου 2026

Σκάνδαλο υποκλοπών: Δύο προσφυγές κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Θανάσης Κουκάκης
Ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης, θύμα διπλής παρακολούθησης

Ο Θανάσης Κουκάκης προσέφυγε στο ΕΔΔΑ κατά της Ελλάδας για την διπλή παρακολούθηση από ΕΥΠ και Predator

Στον πυρήνα της προσφυγής βρίσκεται η άρνηση των εθνικών αρχών να διερευνήσουν ανεξάρτητα, αμερόληπτα και αποτελεσματικά την υπόθεση.

Δικαίωση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για την διπλή παρακολούθησή του από την ΕΥΠ και το Predator θα αναζητήσει ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης, όπως έκανε γνωστό ο δικηγόρος του, Ζαχαρίας Κεσσές, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όπως έκανε γνωστό ο κ. Κεσσές, η προσφυγή κατά της Ελλάδος κατατέθηκε χθες Τρίτη, υπογραμμίζοντας πως στον πυρήνα της προσφυγής βρίσκεται η άρνηση των εθνικών αρχών να διερευνήσουν ανεξάρτητα, αμερόληπτα και αποτελεσματικά την υπόθεση.

Παράλληλα, τονίζει ότι «ιδιαίτερο κρίσιμο είναι το ζήτημα της αντικειμενικής αμεροληψίας, καθώς ο τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας χειρίστηκε τη σχετική δικογραφία, παρότι ο ίδιος είχε υπογράψει το 2020 τις διατάξεις άρσης του απορρήτου του Κουκάκη, χωρίς να απέχει ή να αυτοεξαιρεθεί».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Ζαχαρία Κεσσέ:

«Κατατέθηκε χθες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου η προσφυγή του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη κατά της Ελλάδας για τη διπλή παρακολούθησή του από την ΕΥΠ και μέσω του Predator.

Στον πυρήνα της προσφυγής βρίσκεται η άρνηση των εθνικών αρχών να διερευνήσουν ανεξάρτητα, αμερόληπτα και αποτελεσματικά την υπόθεση. Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι το ζήτημα της αντικειμενικής αμεροληψίας, καθώς ο τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας χειρίστηκε τη σχετική δικογραφία, παρότι ο ίδιος είχε υπογράψει το 2020 τις διατάξεις άρσης του απορρήτου του Κουκάκη, χωρίς να απέχει ή να αυτοεξαιρεθεί.

Με την προσφυγή προβάλλονται παραβιάσεις του άρθρου 6 §1 ΕΣΔΑ ως προς την αντικειμενική αμεροληψία, του άρθρου 8 για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των επικοινωνιών, του άρθρου 10 για την ελευθερία της δημοσιογραφικής έρευνας και την προστασία των πηγών, καθώς και του άρθρου 13 σε συνδυασμό με τα άρθρα 8 και 10 λόγω έλλειψης αποτελεσματικού εσωτερικού ενδίκου βοηθήματος.

Σε ζητήματα κράτους δικαίου, ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν χωρά καμία έκπτωση και καμία υποχώρηση.

Η συγκάλυψη, όσο θεσμικό περίβλημα κι αν αποκτήσει, δεν μετατρέπεται σε Δικαιοσύνη.

Η προσφυγή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως το ΕΔΔΑ στο Στρασβούργο, αποτελεί αναγκαία συνέχεια της αναζήτησης δικαιοσύνης.».

Προσέφυγε και ο Σπίρτζης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το σκάνδαλο των υποκλοπών
(ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ/EUROKINISSI)

Προσέφυγε και ο Σπίρτζης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το σκάνδαλο των υποκλοπών

Δύο μέρες μετά την προσφυγή του Θανάση Κουκάκη.

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) προσέφυγε ο πρώην υπουργός Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης, δύο μέρες μετά την προσφυγή του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.

Από την Κυψέλη στο Ντουμπάι, ένας Δούσης δρόμος

Από την Κυψέλη στο Ντουμπάι, ένας Δούσης δρόμος
Facebook / Τάσος Δούσης.

Από την Κυψέλη στο Ντουμπάι, ένας Δούσης δρόμος

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Είσαι στο 45% που δεν έβγαινε οικονομικά και πέρασε διακοπές στο δυάρι π.χ. της Κυψέλης;

Ναι αλλά μπορείς να παρακολουθήσεις τον Τάσο Δούση να τρώει πρωινό μέσα στην πισίνα ή να κάνει σαφάρι δελφινιών σε ένα πολυτελές resort στις Μαλδίβες.

Έχεις άγχος γιατί μαζί με τον λογαριασμό του ρεύματος, ανέβασες και πίεση που φέτος έκανες μόνο τρία μπάνια στο Πόρτο Ράφτη;

Ναι αλλά εκείνος ο κατεργάρης ο Δούσης σου ψιθυρίζει ότι αν ήσουν αρκετά μάγκας (ή έστω influencer) θα μπορούσες να βρίσκεσαι τώρα στο περίφημο Burj Al Arab, το «7στερο» ξενοδοχείο του Ντουμπάι όπου το δωμάτιο κοστίζει μεταξύ 2500 και 4.000 ευρώ τη βραδιά και (με άλλα 400 ευρουδάκια) να απολαμβάνεις το δείπνο σου στο Al Mahara, το εντυπωσιακό εστιατόριο του ξενοδοχείου.

Αυτό πάντως κάνει ο ίδιος μαζί με την καλλονή που τον συνοδεύει στα ταξίδια αναλαμβάνοντας όταν χρειάζεται την κάμερα ή άλλοτε τις φωτογραφικές πόζες στα εξωτικά μέρη.

Είσαι εξοργισμένος που ακόμα πληρώνεις τις περσινές δόσεις της εφορείας και τελικά όπως τα υπολογίζεις διακοπές μπορείς να πας ή φιλοξενούμενος στο εξοχικό της Μαρίας που θα ναι κι η μάνα της ή για λιγότερες μέρες σε ένα Airbnb στη Σαρωνίδα;

Μα γιατί βρε αδελφέ δεν έκλεινες εγκαίρως στην Ίο απολαμβάνοντας μια τεράστια σουίτα με ιδιωτική πισίνα-έργο τέχνης και την απομονωμένη παραλία;

Μάταια σκέφτεσαι ότι αυτές είναι διακοπές με ταξικό πρόσημο κι ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να ανταποκριθείς ακόμα κι αν έκανες 5ετή οικονομία (αλλά και ποια οικονομία να κάνεις, πλάκα κάνουμε τώρα;).

Οπότε επειδή υποψιάζομαι ότι ανήκεις στη φράξια της «επαναστατικής αριστερής παντόφλας» κάθεσαι στην κουζίνα με 40 βαθμούς και κλειστό air-condition και χαζεύεις τον παρουσιαστή που έχει χορηγούς και σου λέει «ας ήσουν κι εσύ καπάτσος να κάνεις το γούστο σου εκπομπή και τρόπο ζωής».

Ας ήσουν καπάτσος και κωλοπετσωμένος κι εξοπλισμένος με τα κατάλληλα ρούχα, καπέλο και το θράσος να ονομάζεις «ταξιδιωτικό» την εικόνα του εαυτού σου μόνον σε upper class θέρετρα που τα εκθειάζεις αναφέροντας εξαντλητικές πληροφορίες για αυτά που μάλλον δεν θα χρησιμεύσουν σε κανέναν τηλεθεατή.

Όσο για τα ίδια τα μέρη δεν χρειάζεται να μοιράζεσαι κι ενδελεχείς πληροφορίες, ιστορία και ανάλυση. Ο Δούσης δεν είναι δα κι η Μάγια Τσόκλη. Άλλη πρόθεση έχει. Να βαφτίζει «ταξιδιωτικό» τον τρόπο που έχει βρει ο ίδιος να διαβιεί πολυτελώς. Και να αδιαφορεί πλήρως αν μερικοί τηλεθεατές τον μουτζώνουν την ώρα που ανάλαφρος και χαρούμενος μας προτρέπει όταν πάμε στο Al Mahara να παραγγείλουμε οπωσδήποτε το τάδε πιάτο.

«Μιαμ-μιαμ»

Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι ο ίδιος συντηρεί τη νοοτροπία των νεοελληνικών 80ς που το θέμα ήταν να βρεις έναν, οποιοδήποτε τρόπο να πιάσεις την καλή, ώστε να διασχίσεις τους αθηναϊκούς δρόμους με Πόρσε Καγιέν, έχει και μία πλάκα αυτό το θράσος.