26 Φεβρουαρίου 2026

Σύρος / 28 ΦΛΕΒΑΡΗ 2026! ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ-ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!: Όλες και όλοι στην πλατεία Μιαούλη, ώρα 11:30, για να απαιτήσουμε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ για το έγκλημα στα Τέμπη - Κοινό κάλεσμα σωματείων/συλλόγων για τα 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη (ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ)

*** 

Κάντε κλικ ΕΔΩ για να δείτε τις συγκεντρώσεις που διοργανώνονται την ημέρα εκείνη σε ολόκληρη τη χώρα και παγκοσμίως.

***

9. ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ  ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΗΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΗ ΣΥΡΟ

 

Συμμετέχουμε μαζικά στην κινητοποίηση για τα 3 χρόνια από το ΕΓΚΛΗΜΑ στα Τέμπη, Σάββατο 28/2 Πλατεία Μιαούλη 11:30 π.μ.


ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ


ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ


Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας και συγκλόνισε όλο το λαό μας, ενώ λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη είναι προγραμματισμένη η έναρξη της δίκης. 

3 χρόνια μετά, η νέα γενιά δε συγχωρεί! Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ως φυσιολογικό, ως κανονικότητα στον 21ο αιώνα, δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στις ίδιες ράγες. Δε δεχόμαστε η ίδια μας η ζωή, η ασφάλεια μας, η υγεία μας, να γίνεται θυσία στον βωμό των κερδών! Δεν ανεχόμαστε την προσπάθεια συγκάλυψης των αιτιών και των πραγματικών υπευθύνων. 

Είναι τεράστιες οι ευθύνες του κράτους, της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων, που διαχρονικά τεμάχισαν, ιδιωτικοποίησαν, υποστελέχωσαν τον σιδηρόδρομο σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ίδιο και οι ευθύνες της Hellenic Train όπως και όλων των εταιριών που ρήμαξαν το σιδηρόδρομο, των εργολάβων που κερδοφορούν εις βάρος της ασφάλειάς μας. Πραγματικά δίκαιο σήμερα δεν είναι να ζούμε με το φόβο να ζήσουμε νέα Τέμπη, επειδή η ασφάλεια μας λογίζεται ως κόστος, αλλά να παλέψουμε για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που διαπράττει καθημερινά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους! Μόνο σε σύγκρουση με αυτή την πολιτική μπορεί να έρθει η πραγματική δικαίωση! Άλλωστε, η «δικαιοσύνη» τους και οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι που επισφράγισαν την λειτουργία του σιδηρόδρομου με αυτούς τους άθλιους όρους και έδιναν άδεια κυκλοφορίας στα βαγόνια του θανάτου!

3 χρόνια τώρα η οργή μας φουντώνει! Γιατί συνεχίζεται η πολιτική που γεννά Τέμπη στην Ελλάδα και σε όλη την ΕΕ. Αυτό επιβεβαιώνει η κατάσταση στο σιδηρόδρομο που παραμένει ίδια. Το επιβεβαιώνει το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα με 5 νεκρές εργάτριες για τα κέρδη του βιομήχανου. Οι 201 νεκροί εργάτες σε εργοδοτικά εγκλήματα το 2025. Το πρόσφατο black out στις αερομεταφορές λόγω παλαιότητας των συστημάτων. Η πρόσφατη πυρκαγιά στα καζάνια του Περάματος που παραλίγο να τινάξει όλη την περιοχή στον αέρα. Η πλημμύρα στην Αττική με την πρώτη βροχή που στοίχισε τη ζωή σε μία γυναίκα μέσα στο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας, επειδή τα αντιπλημμυρικά έργα είναι κόστος και δεν είναι επιλέξιμα. Ταυτόχρονα, διατηρείται η άθλια κατάσταση των τραγικών ελλείψεων στα δημόσια νοσοκομεία. Όλα αυτά συμβαίνουν το 2026, στην εποχή του AI, της μεγάλης τεχνολογικής προόδου που όμως αξιοποιείται μόνο για να πολλαπλασιάζονται τα κέρδη των λίγων.

Αυτή την πολιτική συναντάμε ως εμπόδιο ακόμα και στην προσπάθεια μας να σπουδάσουμε. Είναι η πολιτική που οδηγεί στην υποβάθμιση των υποδομών των σχολών και των εστιών που είναι επικίνδυνες χωρίς καμία αντιπλημμυρική, αντισεισμική, αντιπυρική προστασία. Η πολιτική της εμπορευματοποίησης των σπουδών που υποβαθμίζει τα πτυχία μας, όπως των «καθηγητικών» σχολών με την απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας που επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση, όπως ο ταξικός και άδικος νόμος των διαγραφών. Η πολιτική που δίνει δισεκατομμύρια για την πολεμική οικονομία, την έρευνα για τον πόλεμο, για το ΝΑΤΟ στα Πανεπιστήμια μας, ενώ την ίδια ώρα η υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των σχολών «χτυπάει κόκκινο» όπως παραδέχθηκε πρόσφατα μέχρι και η Σύνοδος των Πρυτάνεων.

Τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ ετοιμάζει το επόμενο μεγάλο χτύπημα στις σπουδές μας! Ετοιμάζει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που θα απελευθερώσει πλήρως την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, θα οδηγήσει σε απόλυτη υποβάθμιση των πτυχίων μας, σε δίδακτρα ακόμα και στα προπτυχιακά και γενίκευση – αύξηση τους στα μεταπτυχιακά, ενίσχυση της εμπορευματοποίησης της φοιτητικής μέριμνας, της επιχειρηματικής δράσης. Τα σχέδια της κυβέρνησης μπορούν να πεταχτούν στα σκουπίδια με το μαζικό και οργανωμένο αγώνα μας! Όπως το σκέφτηκαν έτσι να το ξεχάσουν. Δε θα επιτρέψουμε να μπει ταφόπλακα στις σπουδές μας! 

Αυτή η πολιτική, που υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, πατάει πάνω στους νόμους των προηγούμενων και βρίσκει συμμάχους στη βολική αντιπολίτευση, σε παλιούς και νέους υποτιθέμενους σωτήρες. Τώρα είναι η ώρα, όλοι μαζί να δυναμώσουμε τον αγώνα για να ανατραπούν οι ματωμένες ράγες του κέρδους που συγκρούονται με τα δικαιώματα και τις ζωές μας. Για να φτάσει το «μαχαίρι των ευθυνών μέχρι το κόκκαλο» και να τιμωρηθούν όλοι οι ποινικά και πολιτικά υπεύθυνοι για το έγκλημα στα Τέμπη όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να βρουν και οι συγγενείς των θυμάτων το δίκιο τους. Για να έχουμε σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες και ασφαλείς μεταφορές. Για υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς. Για να ανατραπεί το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, τα εξαντλητικά 13ωρα. Για αυξήσεις στους μισθούς και μέτρα στήριξης κατά της ακρίβειας. 

Ο μεγαλειώδης αγώνας των αγροτών απέδειξε ξανά, ότι μόνο με τον αγώνα μας σπάει ο τσαμπουκάς της κυβέρνησης. Μόνο έτσι μπορούμε να κερδίσουμε όσα μας αξίζουν. Ενωμένοι εργάτες – αγρότες – φοιτητές – μαθητές μπορούμε να τα καταφέρουμε σε σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική!

Συμμετέχουμε στο μεγάλο, παλλαϊκό συλλαλητήριο που διοργανώνουν τα εργατικά σωματεία, το Σάββατο 28 Φλεβάρη και στο νησί μας, τη μέρα που συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα!

Διεκδικούμε: 

-Να αποδοθούν όλες οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών, σε όλους τους ενόχους, όσο ψηλά και αν είναι: Κράτος, κυβερνήσεις, υπουργοί και εταιρεία.

-Να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη, άλλα εγκλήματα, επειδή υπολογίζουν τη ζωή και την ασφάλειά μας ως κόστος. -Όχι στην αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος.

-Να καταργηθεί ο απαράδεκτος νόμος των διαγραφών. Οι φοιτητές ζητάμε στήριξη ενάντια στα εμπόδια που συναντάμε για να σπουδάσουμε.

-Μέτρα στήριξης των οικογενειών μας ενάντια στην ακρίβεια. 

-Ουσιαστική αναβάθμιση των σπουδών μας. Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις ανάγκες μας, για ενίσχυση της δωρεάν φοιτητικής μέριμνας, αναβάθμιση των υποδομών των σχολών, των εστιών. 

-Καμία σκέψη για απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία των «καθηγητικών» σχολών. 

***

8. Παράρτημα Κυκλάδων της Πανελλήνιας Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ)

   

Τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη.

Όλες και όλοι στην απεργία και στη διαδήλωση 

 

Το Παράρτημα Κυκλάδων της ΠΕΣΕΚ μαζί με συλλογικότητες και  Σωματεία εργαζομένων της Σύρου καλούμε σε ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2026, στις 11.30πμ., στην πλατεία Μιαούλη προκειμένου να εκφραστεί μαζικά:

☑ Ο αγώνας για Δικαιοσύνη ενάντια στη χυδαία συγκάλυψη των εγκλημάτων των Τεμπών και της Πύλου. Για να τιμωρηθούν οι ένοχοι, όσο ψηλά κι αν είναι.

Η Apple εξαγοράζει άλλη μια δυστοπική τεχνολογία του Ισραήλ (EIKONA)

apple Η πρόσφατη απόκτηση της τεχνολογίας της «προ-ομιλίας» από την Apple μας θυμίζει ότι οι πιο δυστοπικές τεχνολογίες αναπτύσσονται στο Ισραήλ και διαχέονται διεθνώς. 

Η Apple εξαγοράζει άλλη μια δυστοπική τεχνολογία του Ισραήλ

Πηγή: Νέιτ Μπερ | ¡Do Not Panic!

Ο τεχνολογικός κολοσσός Apple κατέβαλε σχεδόν 2 δισεκατομμύρια δολάρια για να αποκτήσει μια εταιρεία «προ-ομιλίας», οι εργαζόμενοι της οποίας βοήθησαν το Ισραήλ να διαπράξει τη γενοκτονία στη Γάζα.

Στη δεύτερη μεγαλύτερη συμφωνία στην ιστορία της, η Apple πλήρωσε αυτό το ποσό για μια εταιρεία που δεν διαθέτει προϊόν, δεν έχει έσοδα και της οποίας η ιστοσελίδα αποτελείται από μία μόνο σελίδα με 15 λέξεις.

Η εταιρεία Q.ai αναπτύσσει αισθητήρες που χαρτογραφούν τις ανεπαίσθητες κινήσεις του ανθρώπινου προσώπου ώστε να προσδιορίζουν τις λέξεις που κάποιος σκέφτεται πριν καν αυτές εκφωνηθούν. Το αποκαλούν «σιωπηλή ομιλία» ή «προ-ομιλία» — και φαίνεται να είναι ακριβώς τόσο δυσοίωνο όσο ακούγεται.

Η Q.ai ιδρύθηκε από τους Αβιάντ Μαϊζέλς, Άβι Μπαρλίγια και Γιονατάν Γουέξλερ, οι οποίοι ανέπτυξαν τις δεξιότητές τους δοκιμάζοντας τεχνολογίες απαρτχάιντ σε Παλαιστινίους. Ο Μαϊζέλς είναι πρώην διοικητής της Μονάδας 81, του τμήματος των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που κατασκευάζει επιθετικά κυβερνοόπλα. Ο Μπαρλίγια, σύμφωνα με το LinkedIn του, ήταν αξιωματικός πληροφοριών στην ισραηλινή αεροπορία, ενώ ο Γουέξλερ είναι πρώην πράκτορας της Μονάδας 8200.

Σε ανάρτηση ιστολογίου που ανακοίνωνε τη συμφωνία, ο Τομ Χαλμ, στέλεχος της Google Ventures και ένας από τους πρώτους επενδυτές της εταιρείας, αποκάλυψε ότι το 30% των περισσότερων από 100 εργαζομένων της Q.ai συμμετείχαν στις επιχειρήσεις στη Γάζα.

Η παραδοχή αυτή σημαίνει ότι δεκάδες άτομα που φέρονται να εμπλέκονται σε πράξεις γενοκτονίας και υπηρέτησαν υπό την πολιτική διοίκηση του Γιοάβ Γκαλάντ, ο οποίος έχει κατηγορηθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, είναι πλέον εργαζόμενοι της Apple.

Κούβα: μια μικρή χώρα με τεράστια ανθρωπιά - Του Τάκη Πολίτη

Κούβα: μια μικρή χώρα με τεράστια ανθρωπιά

🔴2014: Όταν ο Έμπολα εμφανίστηκε, και πολύ γρήγορα άρχισε να εξαπλώνεται στις χώρες της Δυτικής Αφρικής θερίζοντας καθημερινά δεκάδες ανθρώπους, όταν οι ισχυρές και προηγμένες χώρες του κόσμου εξαντλούσαν την συνεισφορά τους σε αποστολή ιατρικού και υγειονομικού υλικού, εκείνη την κρίσιμη πρώτη περίοδο της θανατηφόρας επιδημίας, η Κούβα πήρε μια απόφαση που καμία άλλη χώρα δεν τόλμησε να πάρει. Έστειλε πρώτη και την μεγαλύτερη κρατική ιατρική αποστολή.

Εκατοντάδες Κουβανοί και Κουβανές γιατροί και νοσηλευτές, στο πλαίσιο της Ταξιαρχίας Henry Reeve -μια εξειδικευμένη ομάδα ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας που ίδρυσε το 2005 ο Φιντέλ Κάστρο- έφτασαν εθελοντικά στη Γουινέα, τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία για να σώσουν συνανθρώπους μας. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από τον ιό, όμως πολλαπλάσιες χιλιάδες άλλοι σώθηκαν από τις υπηρεσίες των Κουβανών γιατρών που δυστυχώς πολλοί από αυτούς δεν γύρισαν ποτέ στο νησί.

Σήμερα, στις τρεις προαναφερόμενες αφρικανικές χώρες, κλινικές έχουν πάρει ονόματα Κουβανών γιατρών που πέθαναν εκεί προσβεβλημένοι από τον ιό, προσφέροντας έμπρακτα και ανιδιοτελώς την αλληλεγγύη τους, θυσιάζοντας χωρίς κανένα δισταγμό την ίδια τους τη ζωή, βάζοντας την ανθρωπιά πάνω από όλα.

🔴2020: Τον Μάρτιο ο Covid εμφανίστηκε στην Ευρώπη, το Μπέργκαμο έγινε η πόλη-αναφορά της σφοδρότητας της αρχικής φάσης της πανδημίας. Τον ίδιο μήνα κατέφθασαν στην Ιταλία -πριν από κάθε άλλη διεθνή αποστολή βοήθειας- δεκάδες Κουβανοί γιατροί εντατικολόγοι, λοιμωξιολόγοι, πνευμονολόγοι και εξειδικευμένοι νοσηλευτές μονάδων εντατικής θεραπείας της Ταξιαρχίας Henry Reeve. Επί μήνες έμειναν στο Μπέργκαμο προσφέροντας τις υπηρεσίες τους, σώζοντας ανθρώπινες ζωές μαζί με τους Ιταλούς συναδέλφους τους.

Τον ίδιο μήνα, τον Μάρτιο του 2020, το βρετανικό κρουαζιερόπλοιο MS Braemar, με 1000 περίπου επιβαίνοντες, βρισκόταν στην Καραϊβική με επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid. Καμιά χώρα δεν δεχόταν τον ελλιμενισμό του πλοίου και την ιατρική περίθαλψη των προσβληθέντων. Το έκανε μια χώρα που δεν ήταν καν στη διαδρομή του πλοίου, η Κούβα. Το πλοίο έδεσε στο λιμάνι του Mariel, δυτικά της Αβάνα, ιατρική ομάδα με υψηλά πρωτόκολλα ασφαλείας παρέλαβε και περιέθαλψε σε πρώτο χρόνο τους ασθενείς πριν επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Ένα χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 2021, όταν ο Covid έπληξε και το νησί, η χώρα -παρόλο που είχε ήδη αναπτύξει τα δικά της εμβόλια- αντιμετώπισε το πιο θανατηφόρο κύμα της πανδημίας λόγω έλλειψης συρίγγων εξ αιτίας του αμερικανικού εμπάργκο.

🔴2026: Αυτήν την μικρή μοναδική χώρα, με την τεράστια ηθική αξία, με το μοναδικό της παράδειγμα ανιδιοτέλειας, με αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που επανειλημμένα έχουν δείξει έμπρακτα ότι ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη δεν γνωρίζουν σύνορα, δεν επιλέγουν φυλή, θρησκεία και χρώμα, αλληλεγγύη που προσφέρουν απλόχερα στις πιο σκοτεινές γωνιές του κόσμου, αυτό τον υπερήφανο λαό, προσπαθεί σήμερα η αμερικανική κυβέρνηση να στραγγαλίσει.

Στους δρόμους της Αβάνα και της Σάντα Κλάρα που περπατάω, στις κουβέντες που ανοίγω με απλούς ανθρώπους, η εικόνα αντοχής και αξιοπρέπειας αυτού του λαού είναι ξεκάθαρη στα μάτια μου.

Αλλά, πέρα από τις αντοχές του κουβανικού λαού, η δική μας υποχρέωση, η υποχρέωση όλων εμάς των δυτικών που αυτοπροσδιοριζόμαστε ως δημοκράτες, είναι να βρούμε τρόπους να σταματήσουμε το σφίξιμο της θηλείας γύρω από το λαιμό του κουβανικού λαού.

Όταν η Κούβα ασφυκτιά, μαζί της ασφυκτιά και η ανθρωπιά. Και την ανθρωπιά αυτού του κόσμου οφείλουμε να την σώσουμε.

- ΣΧΕΤΙΚΟ επίσης:
Προβοκάτσια στα χωρικά ύδατα της Κούβας;
 
Το Υπουργείο Εσωτερικών της Κούβας πριν από λίγη ώρα ανακοίνωσε ότι η κουβανική ακτοφυλακή αντιμετώπισε ένοπλη επίθεση που δέχθηκε από αμερικανικό ταχύπλοο σκάφος μέσα στα χωρικά ύδατα της Κούβας, στην επαρχία της Villa Clara. 
 
Η ακτοφυλακή προσέγγισε το σκάφος για να κάνει ταυτοποίηση των επιβατών, δέχθηκε πυρά από τους επιβαίνοντες και ο Κουβανός κυβερνήτης τραυματίστηκε. Η κουβανική ακτοφυλακή ανταπέδωσε τα πυρά με αποτέλεσμα τέσσερις νεκρούς και έξι τραυματίες επιβαίνοντες του ταχύπλοου, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.
 
Η υπόθεση -κατά την ταπεινή μου άποψη- αποτελεί τον ορισμό της προβοκάτσιας. Η αμερικανική κυβέρνηση φαίνεται ότι υφαίνει τα πιο μαύρα σχέδια για το νησί της αλληλεγγύης. Τώρα είναι η ώρα που η Κούβα χρειάζεται την αλληλεγγύη όλου του κόσμου!
 

Ουκρανία: Τέσσερα χρόνια πολέμου - Η μάχη των... χαμένων που κανείς δεν θέλει να τελειώσει!

ukraine
AP Photo/Efrem Lukatsky
Τέσσερα χρόνια πολέμου στην Ουκρανία

Η μάχη των... χαμένων που κανείς δεν θέλει να τελειώσει!

Σαράντα οχτώ μήνες μετά την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», κατά τη ρωσική φρασεολογία, Κίεβο, Μόσχα και Βρυξέλλες συνεχίζουν το γεωπολιτικό τους «πόκερ» και δεν διαφαίνεται κάποια άμεση λύση στον ορίζοντα.

Τέσσερα χρόνια μετά τη «φορσέ» διαταγή Πούτιν για εισβολή στις ρωσόφωνες ανατολικές επαρχίες της Ουκρανίας, η κατάσταση στα πολεμικά μέτωπα αλλά και στο διπλωματικό/γεωπολιτικό πεδίο μοιάζει σαφώς πιο ξεκάθαρη. Ας τη συνοψίσουμε.

ΡΩΣΙΑ: Η Μόσχα, παρά τις μεγάλες απώλειες, έχει σε μεγάλο βαθμό πετύχει τους στρατιωτικούς της στόχους, κατακτώντας σχεδόν το εν τέταρτον της επικράτειας της προπολεμικής Ουκρανίας (πάνω από 120.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σχεδόν μια Ελλάδα) και διατηρεί την απόλυτη στρατηγική πρωτοβουλία αλλά και συντριπτική υπεροπλία σε όλα τα μέτωπα, χωρίς να καταφύγει σε γενική επιστράτευση. Μετατρέποντας τον μοντέρνο πόλεμο ελιγμών των πρώτων μηνών σε αργόσυρτο αλλά φονικό πόλεμο φθοράς και διορθώνοντας τις αρχικές επιχειρησιακές του «ανορθογραφίες», το Κρεμλίνο κατάφερε να προσαρμόσει την οικονομία του στις πολεμικές ανάγκες, ξεπερνώντας με σχετική ευκολία τις δυτικές κυρώσεις και στρέφοντας την... κάνουλα των ενεργειακών και άλλων εξαγωγών του προς την Ασία και τον συλλογικό Νότο, δηλαδή τους εταίρους της ομάδας BRICS+.

Και μπορεί η Δύση να κέρδισε με άνεση τον πόλεμο της προπαγάνδας, ειδικά στην πρώτη φάση της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης», αλλά στο εσωτερικό της Ρωσίας είναι φανερό πως η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού έχει ενστερνιστεί το αφήγημα πως η ουκρανική ένταξη στο δυτικό στρατόπεδο αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τον ρωσικό λαό και άρα η αποτροπή της αξίζει κάθε θυσία. Ομως, αν και η αιμορραγία είναι μεγάλη, ο Πούτιν δεν έχει πραγματικό λόγο να καταλήξει σε κάποια ειρηνευτική συμφωνία· το αντίθετο, έχει κάθε λόγο να παρατείνει τον πόλεμο φθοράς έως ότου πετύχει την πλήρη κατάρρευση του ουκρανικού στρατού και μαζί ολόκληρου του ουκρανικού εθνικιστικού/φασιστικού (από τον καιρό του Μπαντέρα) αφηγήματος. Αλλωστε η Ρωσία είναι σαφής στις αξιώσεις της: αποστρατιωτικοποίηση, αποναζιστικοποίηση, ουδετερότητα της Ουκρανίας, προστασία των δικαιωμάτων των ρωσόφωνων. Και βέβαια, εδώ που φτάσαμε, εξάντληση των οπλικών αποθεμάτων και μαζί, ει δυνατόν, εξουδετέρωση της μαχητικής ικανότητας ολόκληρου του ΝΑΤΟ, το οποίο βλέπει -δικαίως- ως τον πραγματικό της αντίπαλο σε αυτόν τον αδελφοκτόνο «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων».

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Το Κίεβο μοιάζει πια να έχει εξαντληθεί από κάθε άποψη: στρατιωτικά, οικονομικά και -κυρίως– δημογραφικά, καθώς πέρα από τις απροσμέτρητες απώλειες πρέπει να συνυπολογιστούν και τα εκατομμύρια πρόσφυγες προς τη Ρωσία, αλλά και τη Δύση, πρόσφυγες που στην πλειονότητά τους αρνούνται να επιστρέψουν σε μια κατεστραμμένη χώρα. Τα κενά στις αμυντικές γραμμές, όπως και τα απέραντα στρατιωτικά νεκροταφεία, είναι πλέον ορατά ακόμη και από το Διάστημα και η μέθοδος της βίαιης επιστράτευσης δεν αποδίδει πια καρπούς.

Ολες οι μεγάλες αντεπιθέσεις του Κιέβου, και ιδιαίτερα η απέλπιδα προσπάθεια του Ζελένσκι να ανακαταλάβει τη «χερσαία γέφυρα» της Κριμαίας το 2023, όπως και η τυχοδιωκτική εισβολή στη ρωσική επαρχία Κουρσκ το καλοκαίρι του ’24, απέτυχαν παταγωδώς, καταστρέφοντας, εκτός από τις πιο μάχιμες ουκρανικές μονάδες, και αμέτρητα δήθεν θαυματουργά δυτικά «wunder-waffen», που αφειδώς της προμήθευσαν ΗΠΑ και Ευρώπη. Οι New York Times το έγραψαν χτες καθαρά: Το ουκρανικό μέτωπο καταρρέει και ο μόνος τρόπος να «αντέξει» είναι να βρεθούν με κάποιο μαγικό τρόπο 250.000 νέοι ετοιμοπόλεμοι και καλά εκπαιδευμένοι στρατιώτες- αλλά πού; Και όσο ο συνταγματικά... ληγμένος πρόεδρος παραμένει αδιάλλακτος, για να παραμείνει στην εξουσία, τόσο περισσότερα απαραίτητα για την κρατική επιβίωση εδάφη και πόρους κινδυνεύει να χάσει, την ώρα που οι Ρώσοι σφυροκοπούν ανηλεώς τις ενεργειακές υποδομές, βυθίζοντας καθημερινά τις πόλεις στο σκοτάδι και την παγωνιά.

ΗΠΑ: Ο αρχιτέκτονας και βασικός σπόνσορας (και) αυτής της σύρραξης, η Αμερική, βλέπει την επικείμενη συντριβή του δύσμοιρου ουκρανικού «πιονιού της» να έρχεται καλπάζοντας και προσπαθεί να απεμπλακεί μέσω της διπλωματίας, προκειμένου να σώσει ό,τι έχει απομείνει από το ηγεμονικό της γόητρο – εξ ου και οι σπασμωδικές προσπάθειες του Τραμπ να επιβάλει κάποιου τύπου εκεχειρία και «πάγωμα» του μετώπου, ακόμη και αν αυτή περιλαμβάνει την αμαχητί παράδοση και άλλων ουκρανικών εδαφών.

Η κατάσταση είναι βέβαια σχιζοφρενική – βραχυπρόθεσμα η Ουάσινγκτον μοιάζει να είναι ο μόνος κερδισμένος παίκτης από τον πόλεμο που σχεδίαζε εδώ και τόσες δεκαετίες, καθώς φαινομενικά πέτυχε τους βασικούς της στόχους: όχι μόνο να «ματώσει» τη Ρωσία, αλλά και παράλληλα να «δέσει» ξανά την Ευρώπη στο στρατιωτικό και ενεργειακό άρμα της, κόβοντας τον οικονομικό ομφάλιο λώρο που την ένωνε με τη Μόσχα - ενώ παράλληλα εξακολουθεί να θησαυρίζει από την πώληση του δικού της πανάκριβου LNG και των υπερτιμημένων οπλικών της συστημάτων στους προσκυνημένους «κουτόφραγκους». Ομως το Κίεβο δεν είναι Σαϊγκόν ή Καμπούλ, να το εγκαταλείψεις σε μια νύχτα χωρίς να ξανακοιτάξεις πίσω σου– είναι φανερό πως μακροπρόθεσμα, η αποτυχία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους να «γονατίσουν» τη Ρωσία και κυρίως να σπάσουν τους δεσμούς της με τη Κίνα και τις χώρες του συλλογικού Νότου μπορεί να αποτελέσει τη χαριστική βολή για την παγκόσμια ηγεμονία της, κάτι που φαίνεται άλλωστε και από τις αλλοπρόσαλλες και τυχοδιωκτικές επιθετικές ενέργειες του... πολέμαρχου Τραμπ.

ΕΥΡΩΠΗ: Οσο για τους αυτόχειρες Ευρωπαίους, τι να πει κανείς; Από την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου γράφω πως η ήπειρός μας αυτοκτονεί πολιτικά και οικονομικά, αρνούμενη το «μέρισμα ειρήνης» και τη φτηνή ρωσική ενέργεια και ποντάροντας τα ρέστα της στην αναβίωση της πολεμικής βιομηχανίας και τη ραγδαία επανα-στρατιωτικοποίηση, κόντρα στις προθέσεις του 80% και πλέον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, που –ευτυχώς- δεν έχει πειστεί ότι απειλείται με εισβολή από τη Ρωσία. Κι όμως, οι ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ, από τον Μερτς μέχρι τον Μητσοτάκη, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να παρατείνουν τον πόλεμο, αδιαφορώντας όχι μόνο για την επιβίωση της Ουκρανίας ως κρατικής οντότητας, αλλά και για τη μελλοντική οικονομική ευημερία των δικών τους λαών. Πόσες ευκαιρίες είχε η ευρωπαϊκή ηγεσία να παρέμβει και να «τελειώσει» αυτή τη σύρραξη προτού καν αρχίσει; Απειρες. Κι όμως, προτιμούν τη διαιώνιση του πολέμου μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό...

ΠΗΓΗ

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:  

Σκάνδαλο Energoatom & Ευρωπαϊκός Τύπος: Μεταξύ προειδοποιήσεων και αλληλεγγύης

Του Οδυσσέα Γραμματικάκη 

Ήταν λίγες ημέρες πριν έρθει στην Αθήνα, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι, όταν γινόταν γνωστό πώς ο βασικός του προεδρικός κύκλος εμπλεκόταν σε ένα μέγα-σκάνδαλο που συντάραξε την κυβέρνηση του Κιέβου και έφερε μεγάλη ανησυχία στην Ευρώπη. Ο λόγος για το σκάνδαλο της Energoatom, της μεγαλύτερης ενεργειακής εταιρείας στην Ουκρανία, όπου σύμφωνα με τα δύο βασικά όργανα αντί-διαφθοράς το ΝABU και το SAP, πιστοί σύμμαχοι του Ζελένσκι υπεξαίρεσαν περίπου €100 εκατ.…

Φροντιστήρια διαρκείας φέρνει το εθνικό απολυτήριο

Φροντιστήρια διαρκείας φέρνει το εθνικό απολυτήριο, του Στέλιου Βαϊνά

Η συζήτηση για την διαδικασία πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει απασχολήσει τον δημόσιο λόγο εδώ και δεκαετίες στη χώρα . Η «βαναυσότητα» των πανελλαδικών εξετάσεων, οι αδικίες και το άγχος που δημιουργεί έχουνε χαραχτεί στο υποσυνείδητο πολλών αποτελώντας δημοφιλή εφιάλτη που διαταράσσει τον νυχτερινό μας ύπνο ακόμα και πολλά χρόνια μετά. Το βασικότερο όμως είναι οι ευκαιρίες που χάθηκαν, οι αδικίες που συντελέστηκαν και οι άνθρωποι που αποκλείστηκαν από ένα καλύτερο μέλλον.

Το πρόβλημα των πανελλαδικών και ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος δεν είναι μόνο διαδικαστικό καθώς οι εξετάσεις φημίζονται για το αδιάβλητο τους, ούτε μόνο γνωσιακό παρόλο που η προετοιμασία κατακρεουργεί την γνώση και σκοτώνει την κριτική ικανότητα  ούτε καν απλά ζήτημα αποκλεισμού που δημιουργείται από την υποβολή διαφορετικών εγκεφάλων σε μια ομοιόμορφη διαδικασία κρίσης ικανοτήτων που συνήθως δεν έχουν και καμιά σχέση με το επιθυμητό αντικείμενο σπουδών.

Το πρόβλημα είναι στην ουσία του οικονομικό. Η χρόνια οικονομική υποβάθμιση του δημοσίου σχολείου και η ενίσχυση της αγοραίας εκπαίδευσης που εμπορεύεται τις ελλείψεις του και αποτελεί οργανικό κομμάτι της διαδικασίας εισαγωγής στην τριτοβάθμια. Το παράδοξο του ότι κανείς δεν μπορεί να βασιστεί στο δημόσιο σχολείο για να ανταπεξέλθει σε μια εξίσου δημόσια και κρατική εξέταση έχει δημιουργήσει έναν ολόκληρο εμπορικό κλάδο που παράλληλα απορροφά και φθηνό εργατικό δυναμικό από εκπαιδευτικούς που το σχολείο δεν μπορεί να απορροφήσει γιατί το κράτος δεν έχει καμία διάθεση να τους πληρώνει. Η οικονομία κινείται, η ιδιωτική πρωτοβουλία ενισχύεται, οι εργαζόμενοι δουλεύουν επισφαλώς και με μισθούς πείνας και η λαϊκή οικογένεια οδηγείται σε οικονομική αφαίμαξη για να στηρίξει το παιδί να εξαντλήσει τα ψυχικά του  αποθέματα για ένα έως δύο χρόνια ώστε να κριθεί τελικά ολοκληρωτικά τις πρώτες τρεις διδακτικές ώρες μιας Τετάρτης.

Υπό αυτό το πλαίσιο, αποφάσισε η υπουργός Ζαχαράκη την θεσμοθέτηση ενός “εθνικού απολυτηρίου” ως κληροδότημα της θητείας της στην ηγεσία της εκπαίδευσης αυτού του τόπου που όλοι οι υπουργοί πειραματίζονται με το εκπαιδευτικό του σύστημα αλλάζοντας ουσιαστικά ελάχιστα πράγματα προς το καλύτερο.

Το “όραμα” το οποίο έχει η κυρία Ζαχαράκη είναι η κατάργηση των Πανελλαδικών μέσα από μια σταδιακή μεταβατική πορεία κατά στην οποία θα ενισχύεται όλο και περισσότερο ο ρόλος του σχολείου και θα μετράνε οι βαθμοί και των τριών τάξεων στην τελική βαθμολογία. Έτσι οι μαθητές δεν θα κρίνονται σε τρεις ώρες αλλά σε τρία χρόνια κάτι το οποίο ακούγεται πραγματικά εφιαλτικό.

Και όντως έτσι είναι. Γιατί στην ουσία μιλάμε για πανελλήνιες εξετάσεις σε κάθε τάξη του Λυκείου η επιτυχία στις οποίες θα είναι κομβικής σημασίας και θα απαιτεί μια τιτάνια  εντατική και μεθοδική προετοιμασία ήδη από το Γυμνάσιο για 3 με 4 δηλαδή χρόνια που δεν θα επιτρέπονται και πολλά στραβοπατήματα καθώς ένα λάθος στην Έκθεση της πρώτης Λυκείου μπορεί να σου κοστίσει τη σχολή της επιλογής σου τρία χρόνια μετά όπως το φαινόμενο της πεταλούδας.

Και επιπλέον ποιος θα αναλάβει να προετοιμάσει αυτά τα παιδιά; Μίλησε η υπουργός μήπως για μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και επομένως την αύξηση του εκπαιδευτικού προσωπικού;

Άρα το βάρος πέφτει ξανά στα φροντιστήρια που σημαίνει τριπλασιασμό της οικονομικής επιβάρυνσης της οικογένειας. Οικογένειες που θα χρεώνονται μέχρι τον λαιμό και παιδιά διαλυμένα και αλλοτριωμένα από τις εξετάσεις είναι το μέλλον που φέρνει το εθνικό απολυτήριο της Ζαχαράκη.

Τα παραπάνω λειτουργούν  συνδυαστικά με τα Ωνάσεια γυμνάσια και λύκεια για τα  οποία οι μαθητές των λαϊκών γειτονιών που αποφάσισε να “ευεργετήσει” το ίδρυμα Ωνάση θα υποβάλλονται σε υπερβολικά απαιτητικές εξετάσεις (πάλι φροντιστήρια) από το Δημοτικό για να κατοχυρώσουν μια από τις λίγες θέσεις προνομιακής εκπαίδευσης στην περιοχή τους για να ξεφύγουν από τα υποβαθμισμένα και ρημαγμένα σχολεία στα οποία θα πηγαίνουν τα παιδιά της υπόλοιπης κοινότητας, των γονέων εκείνων που “δεν μπορούσαν” και “δεν είχαν”.

Εν κατακλείδι η εκπαίδευση γίνεται όλο και περισσότερο ιδιωτική υπόθεση. Είναι ένας προσωπικός οικονομικός αγώνας της οικογένειας να εξασφαλίσει μια κοινωνική ανέλιξη στο παιδί της. Από το Δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο το μόνο που μετράει είναι πόσα έχεις να επενδύσεις στην εκπαίδευση του παιδιού σου. Καμία πρόνοια από το κράτος, καμιά ενιαιότητα στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Πολλές σχολικές μονάδες των οποίων οι ταχύτητες θα είναι διαφορετικές και θα ρυθμίζονται από το κοινωνικό status της περιοχής, τις επιδόσεις των μαθητών και το οικονομικό κοινωνικό και μορφωτικό υπόβαθρο των γονιών. Η εκπαίδευση δεν δίνει ευκαιρίες κοινωνικής ανέλιξης. Διαιωνίζει τις ήδη υπάρχουσες ταξικές ανισότητες. Και στην γωνία περιμένουν οι τράπεζες με τα δήθεν προνομιακά πακέτα τους για φοιτητικά-εκπαιδευτικά δάνεια που ήδη έχουν κυκλοφορήσει για να εκμεταλλευτούν την απελπισία του οικονομικά αδύναμου που δεν μπορεί να σπουδάσει το παιδί του και να τον “φεσώνουν” για 40+ χρόνια με δάνεια που δεν θα αποπληρώσει ποτέ ούτε ο ίδιος ούτε το παιδί του όπως γίνεται εδώ και δεκαετίες στις ΗΠΑ .

«Aπό αλιεία και τουρισμό σε βαριά εξορυκτική βιομηχανία, χωρίς τη συναίνεση των ντόπιων»: Οι καταστροφικές συνέπειες της συμφωνίας Ελλάδας - Chevron για υδρογονάνθρακες (ΕΙΚΟΝΕΣ, ΧΑΡΤΗΣ & VIDEO)

Οι καταστροφικές συνέπειες της συμφωνίας με τη Chevron – «Aπό αλιεία και τουρισμό σε βαριά εξορυκτική βιομηχανία, χωρίς τη συναίνεση των ντόπιων»

Μέσα στην εβδομάδα έπεσαν οι υπογραφές μεταξύ του ελληνικού κράτους και της κοινοπραξίας Chevron-Hellenic Energy σχετικά με την παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης, με εορταστικούς τίτλους στα μέσα για τις επιτυχίες της ελληνικής κυβέρνησης και την εμβάθυνση των σχέσεων με τις ΗΠΑ. Στην εκπομπή 3ο ΘΕΜΑ συζητάμε με τον Κώστα Καλούδη, υπεύθυνο εκστρατείας της Greenpeace για το κλίμα και την ενέργεια, για τις καταστροφικές επιπτώσεις τόσο των ερευνών όσο και των εξορύξεων σε περίπτωση που βρεθούν κοιτάσματα πετρελαίου ή φυσικού αερίου. Από τις ολέθριες συνέπειες στον υδροβιότοπο, την συντριπτική αλλαγή στην μορφή των περιοχών αυτών μέχρι και την όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από αμερικάνικους κολοσσούς, με μηδαμινά κέρδη για τα κρατικά ταμεία. Στη συνέχεια, επικοινωνούμε απευθείας με Κρήτη και την Βενετία Γιγή που είναι μέλος της Πρωτοβουλίας πολιτών Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις. Η αντίδραση της τοπικής κοινωνίας είναι έντονη, καθώς οι κάτοικοι της Κρήτης θα δουν τις περιοχές τους να μετατρέπονται από τόπους αλιείας και τουρισμού σε κέντρα βαριάς εξορυκτικής βιομηχανίας. Παρά τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση συνεχίζει να προχωρά με τα σχέδια, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και συμμετοχή των πολιτών. «Ο κόσμος αρχικά δεν γνωρίζει τίποτα. Μένουν με το στόμα ανοιχτό όταν το ακούν και αναρωτιούνται γιατί δεν ενημερώθηκαν», λέει. Η ίδια ξεκαθαρίζει ότι μπορεί η Chevron να μη ξέρει αν θα βρει εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα αλλά θα βρει σίγουρα αντιστάσεις από τους ανθρώπους της περιοχής που δε διατίθενται να δουν τη ποιότητα ζωής τους να αλλάζει συντριπτικά για τα κέρδη της Chevron. 

Ρεπορτάζ: Ηλιάνα Ζερβού & Νεκταρία Ψαράκη

Στις 16 Φεβρουαρίου, σε μία ιδιαιτέρως αστραφτερή εκδήλωση, παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Αμερικανίδας πρέσβειρας, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, έπεσαν οι υπογραφές στις συμβάσεις μίσθωσης τεσσάρων θαλάσσιων περιοχών σε Πελοπόννησο και Κρήτη προς την κοινοπραξία της Chevron και της HELLENiQ ENERGY. Με μία υπογραφή, το πρόγραμμα ερευνών θα καλύπτει 94.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με σκοπό την αναζήτηση υδρογονανθράκων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υποστήριξε ότι «δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη συμφωνία. Αποτελεί σημαντική ενίσχυση και κρίσιμο στοιχείο της συνολικής ενεργειακής μας στρατηγικής. Κατανοούμε πλήρως τον ρόλο που διαδραματίζουν οι υδρογονάνθρακες και θα συνεχίσουν να διαδραματίζουν για πολλά ακόμη χρόνια. Γι’ αυτό και έχουμε επενδύσει σημαντικά σε αγωγούς φυσικού αερίου, σταθμούς συμπίεσης, τερματικούς σταθμούς LNG και μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο φυσικό αέριο. Οι επενδύσεις αυτές προχωρούν παράλληλα με τις στρατηγικές μας επιλογές στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η Ελλάδα αξιοποιεί δυναμικά το ηλιακό και αιολικό της δυναμικό, που είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Από καθαρός εισαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας έχουμε εξελιχθεί σε σημαντικό εξαγωγέα».

Τα έσοδα του Δημοσίου, σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα προκύπτουν από τον εταιρικό φόρο 20%, 5% περιφερειακό φόρο, και αν βρεθούν υδρογονάνθρακες και θεωρηθούν αξιοποιήσιμοι, θα προκύπτουν έσοδα και από τα δικαιώματα (royalties) που ξεκινούν από 4%, ανάλογα με τον όγκο εξόρυξης. Βεβαίως, η συμφωνία με τη Chevron είναι μία νέα αφορμή για «απαντήσεις» της χώρας στη λεγόμενη «τουρκική προκλητικότητα», με κυβερνητικά στελέχη, όπως ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Παπασταύρου, να μιλούν για σφραγίδα κυριαρχίας και αμφισβήτηση του παράνομου τουρκολυβικού μνημονίου, για να μην αποκαλυφθεί σε τι μετατρέπεται πραγματικά η χώρα: σε μία ενεργειακή αποικία των ΗΠΑ.

Στην εκπομπή 3ο ΘΕΜΑ αυτής της εβδομάδας, αναδείξαμε τις περιβαλλοντικές συνέπειες αυτής της συνεργασίας, και συνομιλήσαμε με τους πραγματικά άμεσα εμπλεκόμενους: τους ντόπιους της Κρήτης, οι οποίοι χωρίς να ερωτηθούν και χωρίς να έχουν συναινέσει, θα δουν το φυσικό περιβάλλον τους, τον τόπο τους και τις δραστηριότητές τους να αλλάζουν.

Οι… υποθέσεις για ορυκτό πλούτο στην ελληνική τάφρο ήταν αρκετές

Ο υπεύθυνος της εκστρατείας για το Κλίμα και την Ενέργεια στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace, Κώστας Καλούδης, θυμίζει ότι η ιστορία με τις εξορύξεις στα ελληνικά ύδατα ξεκινά ήδη από τον 20ο αιώνα, και συγκεκριμένα από τους Ιταλούς κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπου έκαναν κάποιες γεωτρήσεις σε περιοχές όπου ήταν γνωστό ότι υπάρχει πετρέλαιο, τουλάχιστον στο Ιόνιο κυρίως. Οι συζητήσεις ξεκινούν ξανά τις επόμενες δεκαετίες, ωστόσο τα ευρήματα δεν απέδωσαν και κάτι ιδιαίτερο για τη Δυτική Ελλάδα. «Δεν ξέρουμε ακριβώς τι υπάρχει ακόμα, αλλά αυτά που βρέθηκαν μέχρι τότε για το μεγαλύτερο μέρος της χώρας δεν ήταν αξιοποιήσιμα για διαφόρους λόγους, από τεχνικούς μέχρι οικονομικούς κλπ».

«Τελικά το μοναδικό κοίτασμα που έγινε αξιοποιήσιμο ήταν αυτό στον Πρίνο της Θάσου, όπου πρώτα βρέθηκε πετρέλαιο κι έπειτα ορυκτό αέριο, όπως το λέμε εμείς, στη θαλάσσια περιοχή του Θρακικού Πελάγους. Ήταν ένα κοίτασμα που αξιοποιήθηκε για κάποιες δεκαετίες, μέχρι προσφάτως. Απέδωσε ό, τι είχε να αποδώσει. Πλέον δεν λειτουργεί», αναφέρει.

Ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ): Τα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά διακυβεύματα μέσα από τις Τοπικές Επιτροπές στην επικράτεια - Τι ειπώθηκε από εκπροσώπους νησιών των Κυκλάδων (ΕΙΚΟΝΕΣ)

 

ΕΛΛΕΤ: Τα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά διακυβεύματα μέσα από τις Τοπικές Επιτροπές στην επικράτεια

Ειρήνη Προμπονά

Μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) συνάντηση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στα κεντρικά γραφεία της, στην οδό Τριπόδων στην Πλάκα. Για πρώτη φορά, εκπρόσωποι και μέλη και των 13 Τοπικών Επιτροπών (ΤΕ) από όλη την Ελλάδα βρέθηκαν στον ίδιο χώρο, μαζί με εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με στόχο να συζητήσουν τα πολιτιστικά και περιβαλλοντικά διακυβεύματα που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες.

Η ημερίδα ήταν μια ιδέα του προέδρου των ΤΕ της ΕΛΛΕΤ, Σπύρου Αρσένη που η ΕΛΛΕΤ φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως θεσμός. Όπως τονίστηκε, ο οργανισμός στηρίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες: τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, δύο τομείς που σήμερα δοκιμάζονται έντονα.

Η ΕΛΛΕΤ υποστηρίζει την Κοινωνία των Πολιτών και την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσω υποστηρικτικών προγραμμάτων, ώστε να συμμετέχουν ουσιαστικά στις διαδικασίες του αναπτυξιακού και χωρικού σχεδιασμού και να εκφράζουν άποψη για το μέλλον τους με σύγχρονη αντίληψη. Μέσω προγραμμάτων ανάπτυξης δεξιοτήτων, ενδυναμώνει και δικτυώνει την κοινωνία για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς και ενισχύει τις τοπικές κοινωνίες, μετατρέποντάς τες σε ενεργά σύνολα.

Την ΤΕ Νάξου εκπροσώπησαν η Νίκη Κεφαλά, ο Μάριος Βαζαίος και ο Χρυσόστομος Κυπριτζής.

Διαβάστε σχετικά με το πρόγραμμα και τους συμμετέχοντες της ημερίδας:

Μια γρήγορη ματιά στην ημερίδα της 13ης Φεβρουαρίου, μέσα από τις Τοπικές Επιτροπές της ΕΛΛΕΤ

Από την Αμοργό και τη Χίο μέχρι τη Δράμα και τη Νάξο, πολλά μνημεία βιώνουν εγκατάλειψη, είτε λόγω έλλειψης συντήρησης, είτε λόγω ανεπαρκούς προστασίας. Η υπερδόμηση και η μαζική τουριστική ανάπτυξη επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση, στερώντας από σημαντικούς τόπους την ανάδειξη που τους αξίζει.

Στο πεδίο των υποδομών, οι Τοπικές Επιτροπές ανέδειξαν σοβαρές ελλείψεις: ακατάλληλα λιμάνια, οδικά δίκτυα που εξελίχθηκαν από αγροτικούς δρόμους χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό, αλλά και έργα που αλλοίωσαν το φυσικό τοπίο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα η επέκταση του αερολιμένα της Νάξου μέσα στον υγροβιότοπο ή την επέμβαση στο Σαρακήνικο της Μήλου.

Η πρόεδρος της ΕΛΛΕΤ Λυδία Καρρά απευθύνει χαιρετισμό στις ΤΕ

Φυσικοί πόροι υπό πίεση

Η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτέλεσε κεντρικό θέμα συζήτησης, όπως ήταν αναμενώμενο. Σε νησιά όπως η Νάξος, η Αμοργός και η Αίγινα, τα αποχετευτικά δίκτυα, η διαχείριση απορριμμάτων και η ανεξέλεγκτη καύση κλαδιών, μαζί με άλλα ακατάλληλα προς καύση υλικά, παραμένουν άλυτα ζητήματα.

Στη Δράμα, η εξόρυξη μαρμάρου έχει δημιουργήσει σοβαρά λατομικά απόβλητα και ατμοσφαιρική ρύπανση που επηρεάζει ακόμα και κατοίκους γειτονικών οικισμών. Ως λύση προτείνεται η υπόγεια εξόρυξη μέσω στοών, πρόταση που ανέδειξαν η ΤΕ και ο αντιδήμαρχος Νευροκοπίου. Αξίζει να σημειωθεί πως οι ιδιωτικές εταιρείες εξόρυξης μαρμάρου θέλουν να επεκταθούν ακόμα και στο Φαλακρό Δράμας κάτι που ανησυχεί ιδιαιτέρως την τοπική κοινωνία. Εξαιρετική εντύπωση προκαλεί ωστόσο πως όλα τα παραπάνω που συμβαίνουν στη Δράμα δεν έχουν γίνει γνωστά στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Τοπικό Πολεοδομικά Σχέδια και φέρουσα ικανότητα: το παράδειγμα της Σαντορίνης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η παρέμβαση του δημάρχου Σαντορίνης, Νικου Ζώρζου. Η Σαντορίνη αποτελεί ένα από τα νησιά που συμμετέχουν ενεργά στην εκπόνηση Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου με τη στήριξη της ΕΛΛΕΤ, σε μια προσπάθεια να μπει επιτέλους “μέτρο” στην ανάπτυξη. Ο δήμαρχος του νησιού, μιλώντας στην ημερίδα, περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει: η προσπάθεια να εφαρμοστεί ένα νέο ΤΠΣ που θα λαμβάνει υπόψη τη φέρουσα ικανότητα του νησιού τον έχει καταστήσει «μη αρεστό», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, σε μερίδα της τοπικής κοινωνίας.

«Δεν μας αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνη Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα»: Κείμενο συλλογής υπογραφών από εργαζόμενους στον χώρο της Υγείας

φώτο Nick Paleologos / SOOC

Κείμενο υπογραφών από υγειονομικούς: «Δεν μας αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνη Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα»

Υγειονομικοί εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον συνάδελφό τους, Δημήτρη Ζιαζιά, ενώ συλλέγουν υπογραφές για την άμεση αποπομπή του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο σύνδεσμος του κειμένου υπογραφών εδώ

Αναλυτικά το κείμενο:

«Δεν μας αξίζει να έχουμε για Υπουργό Υγείας τον Άδωνη Γεωργιάδη – Να αποπεμφθεί άμεσα

Είμαστε δίπλα στον συνάδελφό μας Δημήτρη Ζιαζιά που στοχοποιήθηκε με χυδαίο τρόπο από τον Υπουργό Υγείας Γεωργιάδη. Μετά από όλα αυτά, ο Άδωνης Γεωργιάδης δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του. Όχι μόνο επειδή είπε ψέματα για τον Δημήτρη Ζιαζιά, αλλά και επειδή έχει υπερβεί κάθε όριο στις απειλές, στην τοξικότητα, στην κατάχρηση εξουσίας.

Αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι Υπουργός Υγείας – πρέπει να αποπεμφθεί άμεσα από τον πρωθυπουργό. Δεν μπορεί να είναι επικεφαλής στο υπουργείο υγείας ένας άνθρωπος που επιχειρεί την ηθική εξόντωση και σπίλωση εργαζομένων της δημόσιας υγείας και χαρακτηρίζει όσους αγωνίζονται ως “μέλη συμμορίας”. Ένας άνθρωπος που δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να λέει ψέματα και να κατασκευάζει τερατολογίες, με στόχο την παραγωγή τοξικού ψηφιακού περιεχομένου.

Θα έπρεπε ήδη να του έχει απαγορευτεί δια βίου οποιαδήποτε επαφή με το Υπουργείο Υγείας γιατί στην πρώτη του θητεία έκλεισε νοσοκομεία (μεταξύ αυτών και νοσοκομεία εξειδικευμένα στα λοιμώδη νοσήματα), απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους, στραγγάλισε οικονομικά το ΕΣΥ, διέλυσε την Πρωτοβάθμια Υγεία. Έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για την αποψίλωση της υγειονομικής άμυνας της χώρας που στοίχισε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές μέσα στην πανδημία. Ζωές που θα μπορούσαν να έχουν σωθεί.

Στη δεύτερή του θητεία, κατάργησε τον θεμελιώδη νόμο του ΕΣΥ, γυρνώντας μας στην προ-Γεννηματά εποχή, νομιμοποίησε το φακελάκι με τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία και ιατρεία, εκχώρησε δημόσιες δομές σε ιδιώτες. Δεν διστάζει να λέει ψέματα ότι δήθεν διπλασίασε τις κρατικές δαπάνες υγείας, όταν επί υπουργίας του το μόνο που διπλασιάστηκε είναι ο τζίρος των ιδιωτικών θεραπευτηρίων. Ότι δήθεν αυξήθηκε το προσωπικό στο ΕΣΥ, ενώ η χώρα κατάκτησε πανευρωπαϊκές πρωτιές σε όλους τους δείκτες υγειονομικής εξαθλίωσης του πληθυσμού.

Η όξυνση που επιχειρεί σήμερα, στοχεύει στο να συνεχιστεί το έργο διάλυσης του ΕΣΥ, της απώλειας του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, της ενίσχυσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στην υγεία, χωρίς να ορθώνει κανείς ανάστημα. Ακόμα και τα εγκαίνια υγειονομικών δομών -πάντα με λεφτά των φορολογούμενων- που διαφημίζει, έχει ήδη συμφωνήσει να εκχωρηθούν στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες.

Γιατροί, νοσηλευτές, υγειονομικοί από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν του αγώνα και της διεκδίκησης για να μείνει το ΕΣΥ όρθιο. Ξέρουμε ότι αν φύγει ο Γεωργιάδης, κάποιος άλλος θα συνεχίσει το έργο του. Όμως, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να φύγει. Γιατί αν μείνει κι άλλο, δεν θα υπάρχει τίποτα να παραδώσει στο διάδοχό του, παρά καμένη γη. Αν καταφέρουμε να αποπεμφθεί θα πάρουμε μια τεράστια ανάσα για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Καθημερινά συγκρούονται δύο κόσμοι. Απ’ τη μια, το αποκρουστικό πρόσωπο του Άδωνη Γεωργιάδη: Ψέματα, συκοφαντίες, ανέντιμες επιθέσεις, απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Απ’ την άλλη, το καθαρό, φωτεινό και αποφασιστικό πρόσωπο των γιατρών, νοσηλευτών και όλων των υγειονομικών που επιλέγουν με κόστος να υπηρετήσουν τη δημόσια υγεία.

Δεν μας αξίζει σαν υγειονομικοί και κοινωνία η διαρκής τοξικότητα για να εξυπηρετούνται ιδιοτελή συμφέροντα. Δεν μας αξίζει ένας τέτοιος υπουργός υγείας. Να αποπεμφθεί άμεσα».

ΠΗΓΗ 

Σύρος: Παρασκευή 27/2 με τρία ντοκιμαντέρ μικρού μήκους από τη Λέσχη Εκπαιδευτικών Σύρου, ώρα 21:00 στην Αίθουσα Τουλούπη (συγκρότημα Λυκείων Άνω Μάννα)


Η Λέσχη Εκπαιδευτικών Σύρου συνεχίζει το κινηματογραφικό της ταξίδι αφιερώνοντας κάθε τελευταία Παρασκευή στο ντοκιμαντέρ. 
 
Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου και ώρα 21:00 στην Αίθουσα Τουλούπη (συγκρότημα Λυκείων Άνω Μάννα).

Θα προβληθούν τα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους:

«Η γη της Φράουλας» & «Το λυκόφως μιας παλαιάς αγοράς» του Λάζαρου Ασμή 
 
και 
 
«Σφενδύλι: Όταν σε ξεριζώνει το νερό» του Μιχάλη Μπαστάκη.
 
❗️ Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση και ερωτήσεις προς τους δημιουργούς των ταινιών οι οποίοι θα βρίσκονται δια ζώσης στο χώρο.
 
Συνόψεις ταινιών

1. «Η γη της Φράουλας» 25'
 
Σε ένα μικρό χωριό όπως η Νέα Μανωλάδα, κάθε χρόνο αναπτύσσεται εντός της καθιερωμένης τοπικής κοινωνίας, μια πολυπληθής κοινότητα μεταναστών εργατών της γης, διατηρώντας την δική της κουλτούρα. Το ίδιο μέρος καλείται να στεγάσει διαφορετικές κουλτούρες και κοινωνικές πραγματικότητες. Το διακύβευμα είναι μεγάλο…
 
2. «Το λυκόφως μιας παλαιάς αγοράς» 14'
 
Στην εποχή μας, που ό,τι χρησιμοποιούμε είναι κατασκευασμένο από πλαστικό και έχει παραχθεί σε κάποια σύγχρονη εργοστασιακή μονάδα, κάποιοι επιμένουν να κατασκευάζουν μικρά και μεγαλύτερα οικιακά αντικείμενα, κατασκευασμένα από λαμαρίνα και σίδερο. Όλα αυτά σ΄ ένα φανοποιείο μιας ιστορικής επαρχιακής γειτονιάς. Για τον επισκέπτη είναι ένα ρομαντικό ταξίδι σε μία παλαιά αγορά. Για τους ίδιους τους κατασκευαστές όμως είναι μια συνειδητή επιλογή. Συνεχίζουν να υπηρετούν την τέχνη τους παρότι αυτή δεν «πουλάει» και πολύ στις μέρες μας. Ένας δρόμος που φαντάζει αβέβαιος και σίγουρα μοναχικός ….
 
3. «Σφενδύλι: Όταν σε ξεριζώνει το νερό» 40'
 
Το χωριό Σφενδύλι έπρεπε να βυθιστεί για να κατασκευαστεί το έργο του φράγματος Αποσελέμη. Η κατασκευή αυτού του φράγματος θα εξυπηρετούσε περίπου το 40% των κατοίκων της Κρήτης, αλλά ταυτόχρονα θα ανάγκαζε τους λίγους κατοίκους να ξεριζωθούν. Πώς αντιμετώπισαν αυτή την κατάσταση;

Το ντοκιμαντέρ προσανατολίζεται στην κατηγορία των Κοινωνικών Ντοκιμαντέρ. Ασχολείται με το πώς η τοπική κοινωνία αντέδρασε πριν και κατά την κατασκευή του φράγματος για να διεκδικήσει ό,τι καλύτερο μπορούσε ως αποζημίωση. Το ντοκιμαντέρ έχει συμμετάσχει σε πολλά Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και έχει αποσπάσει αρκετές διακρίσεις.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=iRUEzNe2PS4
Social Media: www.facebook.com/SfentiliDocumentary
Σφενδύλι: Όταν σε ξεριζώνει το νερό

25 Φεβρουαρίου 2026

Ο μυστικοσύμβουλος του κ. Μητσοτάκη και οι 200 της Καισαριανής - Tου Δημήτρη Ψαρρά (UPDATE)

19440430_Vima
Ο μυστικοσύμβουλος του κ. Μητσοτάκη και οι 200 της Καισαριανής

Ο Στάθης Καλύβας επιχειρεί να αμαυρώσει την ιστορία των κομμουνιστών που εκτέλεσαν τα ναζιστικά στρατεύματα την Πρωτομαγιά του ’44

του Δημήτρη Ψαρρά

Οι συνταρακτικές εικόνες των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής προκάλεσαν βαθιά συγκίνηση στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Το «επιτελικό κράτος» του Κυριάκου Μητσοτάκη το αντιλήφθηκε αμέσως και ανέθεσε στην Λίνα Μενδώνη τον ρόλο της διαμεσολάβησης και της εξαγοράς των σημαντικών αυτών φωτογραφιών, παρά το γεγονός ότι στον πυρήνα του βρίσκονται οι γνωστοί φανατικοί αντικομμουνιστές και μαθητές του «εθνικοσοσιαλιστή» Πλεύρη. Ακόμα και ο Κυριάκος Βελόπουλος, της ίδιας παλιάς παρέας επιχειρεί να «συμβάλει» στην προβολή των εικόνων, κλείνοντας βέβαια το μάτι στους οπαδούς του, με την «εξυπνάδα» να χρηματοδοτήσουν την αγορά τα πολιτικά κόμματα.

Μόνο τα υπολείμματα του χουντικού «Ελεύθερου Κόσμου» που μεταδίδουν τις δικές τους προπαγανδιστικές εκπομπές στο YouTube κατάγγειλαν ότι «οι 200 ήταν ποινικοί κρατούμενοι» και ότι οι Γερμανοί «τους είχαν συλλάβει επειδή είχαν διαπράξει εγκλήματα και όχι για την ιδεολογία τους», ενώ «εθνικό κειμήλιο» θα ήταν αν υπήρχαν οι φωτογραφίες από τα «εγκλήματα των κομμουνιστών», από τη «δολοφονία του συνταγματάρχη Ψαρρού» ή «την Πηγάδα του Μελιγαλά» (Θ. Χατζηγώγος, Ν. Παπαγεωργίου, Γ. Δημητρούλιας, «Ελληνική Ελεύθερη Τηλεόραση», 18.2.2026).

Ακριβώς τα ίδια είχε πει λίγες ώρες νωρίτερα από τη δική του τηλεοπτική εκπομπή ο Γιώργος Καρατζαφέρης:

«Βλέπω τον θόρυβο που γίνεται με τις φωτογραφίες στην Καισαριανή των “ηρώων” [σ.σ. με ειρωνικό τόνο]. Μήπως υπάρχουν οι φωτογραφίες των “ηρώων” που αιφνιδίασαν τον συνταγματάρχη Ψαρρό και τους δικούς του και τους καθάρισαν; Να πούμε μπράβο που σφάξατε. Μην κοροϊδευόμαστε. Αυτά τα παιχνιδάκια εμένα με ενοχλούν» («Ελλάδα, γεια σου», 18.2.2026, «Αρτ-TV»).

Ο μόνος που συντάχθηκε μαζί τους ήταν ο Στάθης Καλύβας, ο οποίος με άρθρο του στην «Καθημερινή» δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την αποκάλυψη των φωτογραφιών ως «πολιτική χειραγώγηση» και αμφισβήτησε ότι προσφέρουν «βαθύτερη ιστορική γνώση», αντιτείνοντας ότι πρόκειται για «ιστορική στρέβλωση», διότι κατά τη γνώμη του «η εξίσωση κομμουνιστών και αντιστασιακών πάσχει» (Στάθης Καλύβας, «Από την εικόνα στην ουσία», «Καθημερινή», 22.2.2026). Και στη συνέχεια επαναλαμβάνει κι αυτός το επιχείρημα των φιλοχουντικών και του Καρατζαφέρη για τον Ψαρρό, κλπ.

Ευτυχώς, ακριβώς στη βάση της ίδιας σελίδας της «Καθημερινής» φιλοξενείται το άρθρο του ιστορικού Κωστή Καρπόζηλου («Σκοντάφτοντας σε ένα παρελθόν πεισματάρικο»), ο οποίος εξηγεί ότι «αυτοί που εκτελέστηκαν είχαν καταδικαστεί από το ελληνικό κράτος ως εχθροί του έθνους. Και στη συνέχεια, μετά το 1945, παρέμειναν στα μάτια του κράτους το ίδιο. Δεν ήταν Έλληνες, αλλά “κομμουνιστές”».

Δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ταύτιση Καλύβα-Καρατζαφέρη, αν δεν είχε αναλάβει εδώ και πολύ καιρό ο κ. Καλύβας τον ρόλο της «αναθεώρησης» της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κυρίως τον ρόλο της «εθνικής» αποκατάστασης των δωσιλόγων και των συνεργατών των κατοχικών κυβερνήσεων, με το «επιχείρημα» ότι μας έσωσαν από τους επίβουλους κομμουνιστές. Αυτά είναι γνωστά, αλλά σημασία έχει το γεγονός ότι ο κ. Καλύβας δεν βασίζεται μόνο στις ιδιαίτερες σχέσεις του με τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, στα οποία εκθέτει κάθε τόσο τις απόψεις του. Βασίζεται κυρίως στην ιδιαίτερη σχέση του με το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σε εκτενή συνέντευξή του στον Αντώνη Καρακούση ο κ. Μητσοτάκης είχε επικαλεστεί με θαυμασμό μόνον ένα ζώντα «διανοούμενο», τον Στάθη Καλύβα («Βήμα της Κυριακής», 21.3.2021). Η στενή σχέση Μητσοτάκη-Καλύβα εξηγεί και τους λόγους που το «επιτελικό κράτος» έχει ανοιχτές τις πύλες του μόνο για την γαλουχημένη στο ΛΑΟΣ Ακροδεξιά.   

Ο κ. Καλύβας, γνωστός για τη συμβολή του στην αναθεώρηση της ιστορίας του δωσιλογισμού και του Εμφυλίου, είναι εκείνος που έχει προκαλέσει το 2017 με την επιχείρηση εξωραϊσμού της χούντας. Ο κ. Καλύβας έγραφε ότι «μολονότι προερχόμενοι από τους κόλπους της σκληροπυρηνικής Δεξιάς, οι πραξικοπηματίες συνέβαλαν τελικά στον πλήρη εκδημοκρατισμό της Δεξιάς και διά μέσου αυτής και της χώρας» (Στάθης Ν. Καλύβας, «Μια παράδοξη κληρονομιά», «Καθημερινή», 18.6.2017). Και λίγα χρόνια αργότερα συνέκρινε το οργανωμένο και κεντρικά σχεδιασμένο προδικτατορικό παρακράτος της Δεξιάς που οδήγησε στη χούντα με κάποιο ανύπαρκτο «μεταπολιτευτικό παρακράτος», το οποίο αναφερόταν φυσικά στο ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά («Καθημερινή», 7.3.2021).

Οι ύμνοι του κ. Καλύβα στη χούντα είχαν προκαλέσει τη δυσανεξία ακόμα και της καραμανλικής Δεξιάς, με αποτέλεσμα να τον υποχρεώσουν να επανέλθει πρόσφατα με ογκώδες απολογητικό βιβλίο (Στάθης Καλύβας, Νατάσα Τριανταφύλλη, «Big Bang 1970-1973. Η άνθηση του πολιτισμού στα χρόνια της δικτατορίας», Μεταίχμιο, Αθήνα 2025). Για κακή του τύχη, το έργο αυτό τον εκθέτει περισσότερο και θα απασχολήσει πιο αναλυτικά τη στήλη σε λίγο καιρό.

Τραμπ: Μια ομιλία στο Κογκρέσο γεμάτη ρεκόρ, ψέματα και fake news (ΦΩΤΟς & VIDEO)