Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, οι λιμενεργάτες κλείνουν 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο σε μια απεργία με στόχο το μπλοκάρισμα της εφοδιαστικής αλυσίδα του πολέμου. «Αρνούμαστε να φορτώσουμε και να ξεφορτώσουμε πολεμικό υλικό. Πέραν του ηθικού θέματος, είναι παράνομο και καλούμε την Ελλάδα να τηρήσει τις αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων όπως κάνουν άλλες χώρες» λέει στο tvxs ο πρόεδρος Λιμενεργατών Πειραιά, Γιώργος Γώγος, ο οποίος εξηγεί μεταξύ άλλων πως η ΕΕ επιβάλει την στρατιωτικοποίηση των λιμανιών.
Οι λιμενεργάτες δείχνουν έμπρακτα πως δεν συναινούν στη μεταφορά υλικών θανάτου στη Λωρίδα της Γάζας και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, εξυπηρετώντας την πολεμική μηχανή του Ισραήλ, του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Η απεργία θα λάβει χώρα σε πολλές χώρες όπως Ελλάδα, Τουρκία, Ιταλία, Γαλλία, Σλοβενία, Κύπρο, Ισπανία, Σουηδία, Γερμανία, Ινδία, Ιρλανδία, ΗΠΑ, Μεξικό, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Αργεντινή, Μαρόκο, με κεντρικό σύνθημα σε 4 ηπείρους «Ports for Peace – Jobs with Dignity» «Λιμάνια της Ειρήνης – Θέσεις εργασίας με αξιοπρέπεια».
Ποια μορφή έχει η κινητοποίηση της Παρασκευής;
Έχει εξαγγείλει το Εργατικό Κέντρο 24ωρη απεργία. Οι συνάδελφοι που δουλεύουν στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη έχουν 24ωρη απεργία. Οι δικοί μας, το δικό μας σωματείο και τα σωματεία στον ΟΛΠ, κάνουν τρίωρη στάση εργασίας και συμμετέχουν στη συγκέντρωση που γίνεται στον Πειραιά, στο Δημοτικό Θέατρο, στις 10 η ώρα.
Θέλω να μου μιλήσετε λίγο για το πώς αποφασίστηκε η κινητοποίηση από τα δικά σας σωματεία. Έχουμε τα παραδείγματα της Ιταλίας, όπου το κίνημα έχει αποτρέψει αποστολές όπλων μπλοκάροντας τρένα. Πού βρίσκεται το κίνημα στην Ελλάδα σχετικά με τέτοιες πρωτοβουλίες;
Και εμείς εδώ στον Πειραιά έχουμε σταματήσει τέτοια φορτία. Μάλλον, για την ακρίβεια, δεν τα έχουμε ξεφορτώσει στον Πειραιά. Συγκεκριμένα, πρόκειται για φορτία που έχουν να κάνουν με στρατιωτικό χάλυβα, ο οποίος προορίζεται για την πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ. Αυτό έχει γίνει αρκετές φορές.
Μέσα από ένα δίκτυο οργανώσεων που παρακολουθούν αυτές τις μεταφορές και μποϊκοτάρουν συνολικά φορτία και προϊόντα από το Ισραήλ, όπως είναι το BDS, έχουμε επικοινωνία και εντοπίζουμε αυτά τα κοντέινερ, αυτά τα φορτία που προορίζονται για την πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ. Αυτό έχει γίνει τρεις φορές και στον Πειραιά συγκεκριμένα.
Επίσης, έχουμε κινητοποιηθεί και ενάντια στην άφιξη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris.
Τι γίνονται αυτά τα φορτία που αρνείστε να ξεφορτώσετε; Πηγαίνουν σε άλλα λιμάνια;
Όσον αφορά την Ελλάδα, ναι, πηγαίνουν σε άλλα λιμάνια. Στην Ισπανία, ας πούμε, οι κρατικές αρχές, στο τελωνείο, επειδή ακριβώς πρόκειται για παράνομο πολεμικό υλικό με βάση την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, τα κατάσχουν.
Αντίστοιχα, πρόσφατα συνέβη κάτι ανάλογο και από τις ιταλικές αρχές. Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, είχαμε την πληροφορία ότι θα ερχόταν μέσω του Πειραιά αντίστοιχο φορτίο με στρατιωτικό χάλυβα και βρισκόμασταν σε κινητοποίηση για να το σταματήσουμε. Να μην ξεφορτώσουμε, πρακτικά, αυτά τα κοντέινερ στον Πειραιά, ώστε να δυσκολέψουμε την αποστολή τους.
Και τα κράτησαν οι ιταλικές αρχές.
Αυτό είναι ένα αίτημα που έχουμε και προς τις ελληνικές αρχές: να μη δίνουν πρόσβαση, είτε πρόκειται για ελευθεροπλοΐα είτε για τα λεγόμενα conveniences (διευκολύνσεις), δηλαδή να παρέχουν καύσιμα, εφόδια και υπηρεσίες στα πλοία, όταν αυτά, είτε μεταφέρουν καύσιμα στο Ισραήλ είτε μεταφέρουν φορτία με στρατιωτικό χάλυβα. Αυτά τα φορτία θα πρέπει να κατάσχονται στη χώρα και να παραμένουν εδώ.
Η απεύθυνσή μας δεν είναι μόνο προς το κίνημα, για να στηρίξει αυτή την προσπάθεια, αλλά και προς την κυβέρνηση, ώστε να πάρει θέση με βάση ακριβώς τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου. Δεν θέλουμε ούτε εμείς να παρανομήσουμε, γιατί, αν συμμετέχουμε σε αυτή τη διαδικασία, παρανομούμε.
Η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί αυτές τις αποφάσεις δηλαδή και παρανομεί;
Καθώς έχει βαθύνει τη σχέση της με το Ισραήλ σε όλα τα επίπεδα, και στην άμυνα, προφανώς αδιαφορεί για τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου. Τόσο απλά. Δεν την ενδιαφέρουν.
Τρία χρόνια γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα και δεν βρήκε να πει μία κουβέντα. Ούτε καν σε επίπεδο άσκησης πίεσης προς το Ισραήλ, για να σταματήσει αυτή η διαδικασία και να μπει σε ειρηνευτικές συνομιλίες. Ούτε καν να ζητήσει να σταματήσει η γενοκτονία. Δεν συναντήθηκε ένας Έλληνας αξιωματούχος με έναν Ισραηλινό ομόλογό του, με αίτημα να σταματήσει η γενοκτονία.
Εδώ βλέπουμε και με την Ασπίδα του Αχιλλέα, όπως λέγεται το σχετικό πρόγραμμα, ότι κλείστηκε μια συμφωνία ύψους τρεισήμισι δισεκατομμυρίων ευρώ. Άρα, η συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ αποτελεί προτεραιότητα για την ελληνική κυβέρνηση και όχι το ανθρωπιστικό δίκαιο, ούτε συνολικά το διεθνές δίκαιο.