Δημοσιογράφοι: Όχι στο ξέπλυμα του Κασιδιάρη από τους μιντιάρχες - Κανένα βήμα στα ΜΜΕ για τους ναζί δολοφόνους

Όχι στο ξέπλυμα του Κασιδιάρη από τους μιντιάρχες

Κανένα βήμα στα ΜΜΕ για τους ναζί δολοφόνους

Η υπερπροβολή της αποφυλάκισης Κασιδιάρη από τα ΜΜΕ είναι πρόκληση και καμπανάκι για ολόκληρο τον δημοσιογραφικό κλάδο. Ένα γεγονός που δεν θα άξιζε παραπάνω από μια αναφορά, κι αυτή στην κατεύθυνση της απόλυτης απομόνωσης του ναζί εγκληματία, έγινε από τους μιντιάρχες κεντρικό θέμα με εκτενή ρεπορτάζ, λάιβ συνδέσεις και έκτακτα δελτία.

Είναι εξοργιστικό να δίνεται τόση δημοσιότητα στον υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής σαν να αποφυλακίστηκε κάποιος “πολιτικός κρατούμενος” κι όχι ένας αμετανόητος ναζί, ο εκπαιδευτής και οργανωτής των ταγμάτων εφόδου, για τη δολοφονική δράση των οποίων καταδικάστηκε τελεσίδικα μαζί με όλο το διευθυντήριο της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης.

Ακόμα χειρότερο είναι να παρουσιάζεται σαν ένας ακόμα “πολιτικός” παράγοντας, κάτι σαν τον Σαμαρά που ετοιμάζει νέο κόμμα, και να βαφτίζονται οι εκατό καραμπινάτοι φασίστες οπαδοί του, με τις χειροβομβίδες και τα συνθήματα “ή ταν ή επί τας” στις μπλούζες, ως “πλήθος κόσμου” που τον περίμενε έξω από τη φυλακή.

Αυτή η ντροπιαστική για τη δημοσιογραφία επιλογή δεν μετριάζεται με σχόλια και αναλύσεις υποκριτικής ανησυχίας στα πάνελ για την άνοδο της ακροδεξιάς. Αντίθετα αποτελεί ένδειξη ότι μιντιάρχες και μεγαλοδημοσιογράφοι δεν θα διστάσουν να επανομιμοποιήσουν το ναζιστικό τέρας, όπως συνέβαλαν να διογκωθεί το 2011-12.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τότε; Το Πρώτο Θέμα και τα στημένα πρωτοσέλιδα για τους χρυσαυγίτες που συνοδεύουν τις γιαγιάδες στα ΑΤΜ δήθεν για να τις προστατέψουν από τους μετανάστες που τις ληστεύουν; Την Εσπρέσσο και τα πρωινάδικα με τις “πικάντικες” λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή του Κασιδιάρη; Τον ΣΚΑΪ και το Κόντρα που τους είχαν μόνιμο στασίδι; Τον Ant1 όπου και έπεσαν τα χαστούκια στην Κανέλλη; Τον Alpha με τα προεκλογικά οδοιπορικά στην πλατεία Αττικής την οποία “καθάρισε” η Χρυσή Αυγή; Ή το Μέγκα που είχε κάνει τον Μιχαλολιάκο “πρωταγωνιστή”;

Και όσο οι ναζιστές ξεπλένονταν και έβρισκαν βήμα από τους μιντιάρχες και τα παπαγαλάκια τους, εμείς γινόμασταν στόχος τους: από τα “εγέρθητου” προς τους συναδέλφους μας στην πρώτη συνέντευξη Τύπου μετά την εκλογή τους στη Βουλή το 2012, μέχρι τις κλωτσιές και τις μπουνιές σε καμεραμέν και φωτορεπόρτερ στο Εφετείο και την Ευελπίδων το 2013-14.

Δεν θα επιτρέψουμε να επιστρέψουμε σε εκείνες τις εποχές. Οι δημοσιογράφοι και όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου δώσαμε μάχες για να μην γίνουν τα ΜΜΕ πλυντήριο των ναζί δολοφόνων, αλλά και για να καταδικαστούν για τα εγκλήματά τους.

Εκπομπή "Το Νήμα" / Ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης»: Το θέατρο ως πολιτική δράση - Ένα ντοκιμαντέρ για το θέατρο στην Αντίσταση (VIDEO)

Το Νήμα | Ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης»: Το θέατρο ως πολιτική δράση

Ένα ντοκιμαντέρ για το θέατρο στην Αντίσταση

Λουκάς Σταμέλλος

Στηρίξτε το crowdfunding της παραγωγής: https://actofresistance.gr/

Με καλεσμένο τον κινηματογραφιστή Αλέξανδρο Αριστόπουλο συζητάμε για το ντοκιμαντέρ «Πράξη Αντίστασης».

Το θέατρο ως πολιτική δράση στις φυλακές, την κατοχή και το αντάρτικο, από τη δικτατορία του Μεταξά ως τα Δεκεμβριανά.

ΠΗΓΗ 

«Καμία θέση για την Palantir σε μια δημοκρατική Ευρώπη!»: 125 οργανώσεις από 30 χώρες ζητούν από Ε.Ε. και κυβερνήσεις να διακόψουν κάθε σύμβαση του δημόσιου τομέα με την εταιρεία λογισμικού Palantir. Τη θεωρούν απειλή για τη δημοκρατία στην Ευρώπη

Η Palantir απειλεί τη δημοκρατία στην Ευρώπη – Πρέπει να φύγει

Περισσότερες από 120 ευρωπαϊκές και διεθνείς οργανώσεις από 30 ευρωπαϊκές χώρες ζητούν με ανοιχτή επιστολή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις κυβερνήσεις να διακόψουν κάθε σύμβαση του δημόσιου τομέα με την εταιρεία λογισμικού Palantir.

Όπως έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η Palantir, εταιρεία- τεχνοβλαστός της CIA, έχει εμπλακεί στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη προμηθεύοντας τον ισραηλινό στρατό με εργαλεία ανάλυσης δεδομένων με τεχνητή νοημοσύνη, όπως και στις επιθέσεις των ΗΠΑ στο Ιράν, αλλά και την απαγωγή Μαδούρο στη Βενεζουέλα.

Συνεργάζεται επίσης με την Υπηρεσία Μετανάστευσης των ΗΠΑ (ICE) για την παρακολούθηση της κίνησης των μεταναστών σε πραγματικό χρόνο, ενώ έχει καταφέρει να διεισδύσει σε νευραλγικές υποδομές ευρωπαϊκών κρατών. Η τεχνολογία της χρησιμοποιείται στη βρετανική άμυνα και το NHS, από αστυνομικές αρχές στη Γερμανία, από τη γαλλική υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας DGSI, για τη φύλαξη συνόρων στην Ολλανδία και στην άμυνα στην Ισπανία. Στην Ελλάδα γνωρίζουμε ότι η εταιρεία απέκτησε πρόσβαση στην κυβερνητική διαχείριση δεδομένων κατά την πανδημία με κρυφή σύμβαση, μέσω της πλατφόρμας Foundry.

Τον Απρίλιο του 2026 είχαν προκληθεί έντονες αντιδράσεις με το μανιφέστο 22 θέσεων που είχε δημοσιεύσει η εταιρεία, το οποίο πρεσβεύει ένα σύγχρονο ολοκληρωτισμό, ισχυριζόμενη ότι η εμπλοκή στην στρατιωτική βιομηχανία «ηθικό χρέος» της τεχνολογικής ελίτ και ζητώντας από τις κυβερνήσεις να αντισταθούν σε αυτό που αποκαλεί «κενό και επιφανειακό πλουραλισμό».

Οι ευρωπαϊκές οργανώσεις μιλούν για επικίνδυνη εξάρτηση από μια ιδιωτική αμερικανική εταιρεία και προειδοποιούν για τους κινδύνους για τα πολιτικά δικαιώματα και τη δημοκρατία, που προκύπτουν από τη διείσδυση της Palantir στους δημόσιους θεσμούς των ευρωπαϊκών κρατών.

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:

«Είμαστε ευρωπαϊκές οργανώσεις που απαιτούμε από τις κυβερνήσεις μας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταργήσουν όλες τις υφιστάμενες συμβάσεις του δημόσιου τομέα με την αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας Palantir Technologies και να τερματίσουν οριστικά κάθε σχέση των κρατών μας με την εταιρεία αυτή.

Δεσμοί με ακροδεξιά εγχειρήματα και την καταπίεση

Η Palantir είναι μια αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας που κατασκευάζει εργαλεία και λογισμικό τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως από κυβερνήσεις για σκοπούς επιτήρησης και πολεμικών επιχειρήσεων με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

Στις ΗΠΑ, η Palantir έχει προμηθεύσει την ICE με εργαλεία εξόρυξης δεδομένων, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό μεταναστών και τη διερεύνηση πληροφοριών που περιλαμβάνουν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ιστορικό τοποθεσίας και δεδομένα υγείας.

Το λογισμικό της έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για προγνωστική αστυνόμευση στο Λος Άντζελες και τη Νέα Ορλεάνη – μια πρακτική αστυνόμευσης που αυτοματοποιεί και εντείνει τις επιπτώσεις των ήδη υφιστάμενων θεσμικών προκαταλήψεων.

Τα εργαλεία της Palantir χρησιμοποιούνται από τον ισραηλινό στρατό και ο διευθύνων σύμβουλός της έχει εκφράσει υπερηφάνεια για την υποστήριξη της εταιρείας προς το Ισραήλ, ακόμη και ενώ το κράτος βρίσκεται αντιμέτωπο με διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με κατηγορίες περί γενοκτονίας.

Το ιστορικό της θα έπρεπε να την αποκλείει από οποιαδήποτε συμμετοχή στις λειτουργίες και τη λειτουργία δημοκρατικών κυβερνήσεων. Παρ’ όλα αυτά, της έχουν ανατεθεί συμβάσεις του δημόσιου τομέα σε ολόκληρη την Ευρώπη, σε τομείς που εκτείνονται από την υγειονομική περίθαλψη έως τον στρατό και την αστυνόμευση.

Εταιρική άλωση του δημόσιου τομέα

Οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες έχουν υποστεί επί δεκαετίες την αυξανόμενη επιρροή των εταιρικών συμφερόντων, με ιδιωτικά συμφέροντα να εδραιώνονται ολοένα και περισσότερο στον πυρήνα των κυβερνήσεων. Πιστεύουμε, όμως, ότι η διείσδυση της Palantir στους δημόσιους θεσμούς μας εγκυμονεί ιδιαίτερους κινδύνους για τα πολιτικά δικαιώματα και τη δημοκρατία.

Ένα ζήτημα αφορά τις ίδιες τις τεχνολογίες, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί ώστε να επεξεργάζονται και να αναλύουν ταχύτατα πληροφορίες, διευκολύνοντας την ενίσχυση της επιτήρησης και διευρύνοντας τις κατασταλτικές εξουσίες του κράτους. Η ενσωμάτωση τέτοιων τεχνολογιών που απειλούν τις ελευθερίες στον κρατικό μηχανισμό, με ελάχιστο δημόσιο διάλογο ή διαφάνεια, αποτελεί απειλή για ευάλωτες ομάδες και λαϊκά κινήματα.

Επιπλέον, η εξάρτηση από την εταιρεία ενισχύει τη δύναμη -και μας καθιστά ολοένα περισσότερο εξαρτημένους- από μια τάξη δισεκατομμυριούχων της τεχνολογίας, των οποίων η επιρροή και ο έλεγχος στη δημόσια ζωή έχουν ήδη φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Παράλληλα, ενώ η εταιρεία απορροφά επικερδείς δημόσιες συμβάσεις που χρηματοδοτούνται από τους φορολογούμενους, έχει επίσης εκμεταλλευτεί φορολογικά παραθυράκια ώστε να καταβάλλει εξαιρετικά χαμηλούς φόρους σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Η Palantir απομυζά δημόσιο πλούτο.

Επικίνδυνη εξάρτηση

Η αυξανόμενη εξάρτηση της Ευρώπης από μία και μόνη εταιρεία για κρίσιμες υπηρεσίες αποτελεί επίσης απειλή για την εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Η πρόσβαση της Palantir σε ευαίσθητα δεδομένα, η εδραίωσή της σε διαφορετικούς τομείς του κράτους και ο κίνδυνος εγκλωβισμού σε έναν συγκεκριμένο προμηθευτή εκθέτουν τις δημόσιες υπηρεσίες και τις εθνικές υποδομές σε σημαντικούς οικονομικούς και πολιτικούς κινδύνους.

Παράλληλα, το κράτος συνδέεται με μια εταιρεία την οποία είναι αδύνατον να εμπιστευτεί κανείς. Μέλη της δισεκατομμυριούχου ηγεσίας της Palantir έχουν προβεί σε δηλώσεις που αντιβαίνουν στις ιδέες της λαϊκής εξουσίας, της ισότητας και της δημοκρατίας.

Το «από τύχη ζούμε» στον άξονα Τεμπών – Πλάκας και ο Σπίλμπεργκ, του Διονύση Ελευθεράτου

 ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑΤΟΣ

Συμβαίνει αρκετές φορές να δημοσιοποιείται κάτι, να το θεωρείς πολύ σημαντικό και να κρίνεις ότι κανονικά θα έπρεπε – από μόνο του – να προκαλέσει «ντόρο» μεγαλύτερο, από αυτόν που επέσυρε. Σε τούτη την κατηγορία ανήκει το εύρημα ενός ρεπορτάζ, για τη θανατηφόρα έκρηξη στην οδό Λυσικράτους, στην Πλάκα. Ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή», το Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2016.

Η εφημερίδα αποκάλυψε ότι κάτοικοι της Πλάκας, μέλη της Κίνησης Πολιτών της συνοικίας, είχαν προειδοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες για το πόσο μεγάλοι κίνδυνοι ελλόχευαν. Όχι λίγες ημέρες ή λίγες εβδομάδες πριν από την φονική έκρηξη, αλλά ένα έτος νωρίτερα. Όχι μόνο με προφορικές επικοινωνίες, αλλά και εγγράφως. Με επιστολή, την 5^η Οκτωβρίου 2025, (εδώ), που στάλθηκε στο αρχηγείο της Πυροσβεστικής και κοινοποιήθηκε στο υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, καθώς και στον Δήμο Αθηναίων.

Οι κάτοικοι εξηγούσαν «χαρτί και καλαμάρι» γιατί οι υποδομές, τα χωροταξικά, πολεοδομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά της Πλάκας καθιστούσαν πολύ ισχυρή την πιθανότητα για πυρκαγιές και εκρήξεις, αλλά και μεγάλο τον κίνδυνο επέκτασης της όποιας καταστροφής. Και ζήτησαν, πέρα από ελέγχους για να εξακριβωθεί η νομιμότητα (ή μη) στη χρήση ορισμένων κτιρίων και η τήρηση (ή μη) κανόνων πυρασφάλειας και διαφυγής, να πραγματοποιηθεί άσκηση πυρόσβεσης.

Επί ένα χρόνο, απάντηση δεν έλαβαν οι κάτοικοι. Ούτε καν ένα ανόρεχτο  «εξετάζουμε τα αιτήματά σας» – έτσι, για τους τύπους. Τίποτα. Άκρα του τάφου σιωπή. Και μετά έγινε τάφος το κτίριο της Λυσικράτους.

Πώς να μην πάει ο νου σου στην αντίστοιχη αταραξία που προηγήθηκε της τραγωδίας των Τεμπών; Πώς να μην θυμηθείς τον αρμόδιο υπουργό, Κώστα Καραμανλή, που αγνοούσε κατ’ εξακολούθηση τις επίσημες ενημερώσεις και προειδοποιήσεις, τις οποίες έκαναν τα σωματεία των εργαζόμενων στον σιδηρόδρομο;

Μια διαφορά ανάμεσα στα δυο δυστυχήματα είναι ότι οι επισημάνσεις των κατοίκων της Πλάκας δεν είχαν γίνει ευρύτερα γνωστές, προ της έκρηξης. Είχαν περάσει «κάτω από τα ραντάρ» της δημοσιότητας. Έτσι, δεν χρειάστηκε να εκστομίσει κανένας υπουργός ή άλλος κυβερνητικός αξιωματούχος κάτι σαν εκείνο το «ντροπή σας, να ανακαλέσετε αμέσως», που είχε πετάξει ο Κ. Καραμανλής –  τον Φεβρουάριο του 2023 – στα μούτρα βουλευτών (της αντιπολίτευσης), οι οποίοι αναφέρονταν στα ελλείμματα ασφάλειας των τρένων. Μόλις οκτώ ημέρες προτού χαθούν 57 ζωές.

Δεν σταματούν όμως εδώ οι συνειρμοί, τους οποίους προκαλεί  η αποκάλυψη της «Καθημερινής». Διότι είναι απίθανο να θυμηθείς τον… αγανακτισμένο Κώστα Καραμανλή του Φεβρουαρίου 2023 και να μην ανακαλέσει το μνημονικό σου τον Άδωνι Γεωργιάδη του Μαρτίου 2023. Τότε που τα βρήκε όλα καλώς καμωμένα, διότι «αν έλεγε ο Καραμανλής ότι υπάρχει πρόβλημα ασφαλείας, δεν θα έμπαινε κανείς στα τρένα».

Δικαιούμαστε λοιπόν να υποθέσουμε ότι δεν αποκλείεται να κρύβεται μια ανάλογη «λογική» και ιεράρχηση προτεραιοτήτων, πίσω από το «μη μου τους κύκλους τάραττε» που προηγήθηκε του δυστυχήματος στην Πλάκα.

 

Τρεις εκδοχές για την αταραξία

Να το δούμε κάπως αναλυτικότερα: Τι μπορεί να σκέφτηκε πχ ο άγνωστος αξιωματούχος του υπουργείου, το οποίο λέγεται «Πολιτικής Προστασίας», προτού γράψει στα παλιά του τα παπούτσια την επιστολή της Κίνησης Πολιτών Πλάκας;

“Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν” - Του Χρίστου Γεωργάλα*

“Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν”

Χρίστος Γεωργάλας*

Παραθέτουμε τη μικρή εισαγωγή που έκανε ο Χρίστος Γεωργάλας στην προβολή του ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ, στην πρώτη προβολή του στην Ελλάδα, στις Νύχτες Πρεμιέρας του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας. Ο Χ. Γεωργάλας είναι γιατρός, συγγραφέας του βιβλίου “Ημερολόγιο Γάζας, Ιατρική εν μέσω Γενοκτονίας” που έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ | antapo/crisis.

Θα ξεκινήσω με τρεις αριθμούς.

Στους περισσότερους πολέμους, στην Ουκρανία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, τα παιδιά είναι γύρω στο 5% των νεκρών. Στο Ολοκαύτωμα ήταν ένα στα τέσσερα. Στη Γάζα είναι πάνω από ένα στα τρία.

Ο δεύτερος αριθμός έρχεται από τον ίδιο τον ισραηλινό στρατό. Η δική του απόρρητη βάση δεδομένων, που αποκαλύφθηκε πέρσι, μετρά περίπου 8.900 νεκρούς μαχητές. Όλοι οι υπόλοιποι είναι άμαχοι. Δηλαδή σχεδόν εννιά στους δέκα νεκρούς.

Ο τρίτος αριθμός: περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα. Είναι περισσότεροι από όσους σε κάθε άλλο πόλεμο του αιώνα μας.

Και τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο.

Τον Απρίλιο του 2024, ο Yuval Abraham αποκάλυψε στο +972 Magazine το «Lavender». Ήταν ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που έβγαζε λίστες στόχων από τα κινητά και τα κοινωνικά δίκτυα των ανθρώπων της Γάζας. Οι αξιωματικοί απλώς πατούσαν «εγκρίνεται». Ένα δεύτερο πρόγραμμα, το «Where’s Daddy?», ειδοποιούσε όταν ο στόχος γύριζε σπίτι του. Τότε βομβάρδιζαν, μαζί με όλη την οικογένεια. Για έναν απλό μαχητή επιτρέπονταν 15 με 20 νεκροί άμαχοι. Για έναν διοικητή, πάνω από 100.

Όλα αυτά τα ξέραμε πριν από δυόμισι χρόνια. Τα είδα κι εγώ με τα μάτια μου στη Γάζα, την άνοιξη του 2025. Τα είδαμε όλοι, κάθε μέρα, στις οθόνες μας.

Γιατί λοιπόν να ακούσουμε αυτούς που το έκαναν;

Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Yuval Abraham:

«Δεν μιλήσαμε με αυτούς τους στρατιώτες επειδή ήταν ο μόνος τρόπος να μάθουμε τι έκανε το Ισραήλ στη Γάζα. Όποιος είδε την καταστροφή, όποιος άκουσε τους ανθρώπους της Γάζας, ή απλώς πίστεψε όσα έλεγαν οι ίδιοι οι Ισραηλινοί ηγέτες, το ήξερε εδώ και χρόνια. Κάναμε αυτή την ταινία για έναν λόγο: οι καταθέσεις αυτών που υπολόγιζαν πόσοι αθώοι θα σκοτωθούν σε κάθε σπίτι, και που ξανά και ξανά έδιναν το πράσινο φως να βομβαρδιστούν ολόκληρες οικογένειες, κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την άρνηση. Και η άρνηση είναι μέρος αυτού που επιτρέπει σε αυτά τα εγκλήματα να συνεχίζονται μέχρι σήμερα.»

Και συνεχίζει:

«Αυτή είναι μια ταινία για ένα σύστημα. Για διαταγές, πολιτικές και μοτίβα, όχι για εξαιρέσεις. Η μαζική θανάτωση αμάχων στη Γάζα δεν ήταν “τραγική παράπλευρη συνέπεια”. Ήταν προμελετημένη, υπολογισμένη και σκόπιμη. Γι’ αυτό μια επιτροπή του ΟΗΕ, οι μεγαλύτερες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ερευνητές από όλο τον κόσμο την ονομάζουν γενοκτονία.»

Προσέξτε κάτι ακόμα. Η ταινία δεν ασχολείται με τις τύψεις ή τα κίνητρα των στρατιωτών, και αυτό είναι συνειδητή επιλογή. Το κέντρο βάρους μένει εκεί που πρέπει: στα θύματα.

Γιατί οι καταθέσεις δεν είναι εξιλέωση. Είναι τεκμήρια. Εξιλέωση δεν υπάρχει χωρίς δικαιοσύνη. Και όπως στη Νυρεμβέργη, θα πρέπει να λογοδοτήσουν όχι μόνο όσοι το έκαναν, αλλά και όσοι το κάλυψαν – και το καλύπτουν ακόμα.

Ο Yuval Abraham και η Rachel Szor το πληρώνουν ακριβά. Οι οικογένειές τους στοχοποιούνται, οι ίδιοι απειλούνται.

Ο Αιμέ Σεζέρ το είχε πει από το 1950: η αποικιοκρατία δεν εκπολιτίζει, αποκτηνώνει. Και η βία που εξάγεις, κάποια στιγμή γυρίζει πίσω. Ο Φραντς Φανόν το είδε στην Αλγερία, σε βασανιστές που γύριζαν σπίτι και χτυπούσαν τα παιδιά τους. Σήμερα το βλέπουμε στο Ισραήλ, που στρέφεται ενάντια στα ίδια του τα παιδιά, όπως αυτοί οι δύο δημιουργοί.

Και εμείς;

Η Ελλάδα δεν είναι θεατής. Φέτος υπέγραψε σύμβαση 3 δις ευρώ με την Elbit, τη μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ. Από τα λιμάνια μας έχουν περάσει στρατιωτικά φορτία προς το Ισραήλ.

Η ευθύνη μας είναι απλή. Να ρωτάμε τι αγοράζει η χώρα μας και από ποιον. Να στηρίζουμε όσους αρνούνται να γίνουν συνένοχοι. Και να μην ξεχάσουμε όταν φύγουν οι κάμερες.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ξέραμε. Απόψε θα το ακούσουμε από το στόμα αυτών που το έκαναν.

Καλή προβολή.

Χρίστος Γεωργάλας

* Ο Χρίστος Γεωργάλας είναι γιατρός, χειρουργός κεφαλής και τραχήλου. Έχει επισκεφθεί τη Γάζα δύο φορές ως εθελοντής γιατρός και έχει γράψει το βιβλίο “Ημερολόγιο Γάζας, Ιατρική Εν Μέσω Γενοκτονίας”.

ΠΗΓΗ 

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:

• Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδος

• BDS Greece

• March To Gaza Greece     

Ιρανικό ντοκιμαντέρ για την σφαγή στο Λαμέρντ (VIDEO)

Ιρανικό ντοκιμαντέρ για την σφαγή στο Λαμέρντ

Ντοκιμαντέρ: Μια αναφορά για την τραγωδία στο Λαμέρντ και τη Χέλμα

Ήταν 5:15 το απόγευμα της πρώτης ημέρας της επίθεσης. Στη νότια ιρανική πόλη Λαμέρντ, ο αέρας ήταν γεμάτος με τους απλούς, ρυθμικούς ήχους της παιδικής ηλικίας — αγόρια και κορίτσια βυθισμένα στη χαρά του ποδοσφαίρου και του βόλεϊ.

Τότε, ο ουρανός σκίστηκε στα δύο.

Μέσα σε μια στιγμή, χτύπησαν τρεις πύραυλοι. Τα γέλια σίγησαν, δίνοντας τη θέση τους στις κραυγές μιας σφαγής. Είκοσι τρεις αθώες ζωές χάθηκαν ακαριαία, ενώ εκατοντάδες άλλες διαλύθηκαν, φέροντας πληγές που δεν θα επουλωθούν ποτέ πραγματικά.

Τις πρώτες μέρες του πολέμου, ο αμερικανικός στρατός καυχιόταν για τα «νέα οπλικά του συστήματα», νιώθοντας μια διεστραμμένη περηφάνια για την «επιτυχία» των πιο πρόσφατων μηχανών θανάτου του. Ωστόσο, καθώς η φρίκη κατέστη αδύνατο να αγνοηθεί, η στάση τους μετατράπηκε σε μια δειλή ασπίδα: την άρνηση. Στα τέλη Μαρτίου του 2026, η CENTCOM εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση αποποιούμενη κάθε ευθύνη — μια κυνική, ψυχρή απόπειρα διαγραφής της αλήθειας. Όμως, ανεξάρτητοι παρατηρητές και οι κραυγές των θυμάτων έχουν διαρρήξει αυτό το πέπλο εξαπάτησης.

Αυτή η εξάλεπτη ταινία αποτυπώνει έναν ωκεανό ψεμάτων — ένα ίχνος αιματοχυσίας που εκτείνεται από το Μινάμπ έως το Λαμέρντ. Έχουν περάσει επτά μήνες και οι αρχιτέκτονες αυτής της σφαγής εξακολουθούν να κρύβονται πίσω από την κούφια, δειλή υπόσχεση για «συνεχιζόμενες έρευνες».

Ανάμεσα στα πρόσωπα των θυμάτων βρίσκεται η Χέλμα. Ένα παιδί-θαύμα, που γεννήθηκε μετά από δέκα χρόνια απελπισμένων προσευχών των γονιών της, για να αφανιστεί τελικά από τον ψυχρό, μεταλλικό υπολογισμό μιας δοκιμής πυραύλου PrSM.

Στους ψυχρόαιμους δολοφόνους που πατούν τη σκανδάλη και κρύβονται πίσω από γραφειοκρατικά τείχη: η σιωπή σας δεν αποτελεί απόδειξη αθωότητας — είναι ομολογία. Εσείς το αποκαλείτε «δοκιμή»· ο κόσμος το αναγνωρίζει ως έγκλημα.

Σκηνοθεσία: Χαμπίντ Αχμαντζντέχ (Habib Ahmadzadeh), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τεχνών της Τεχεράνης

Αγγλικοί υπότιτλοι

Διάρκεια: 6:39

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

 ΠΗΓΗ

Το μπάζωμα στα Τέμπη έγινε για να σωθούν άνθρωποι; Ψέματα (VIDEO)

Το μπάζωμα στα Τέμπη έγινε για να σωθούν άνθρωποι; Ψέματα

• Χρήστος Αβραμίδης

Ο Παύλος Μαρινάκης είχε υποστηρίξει δημόσια ότι οι εργασίες που έγιναν στον χώρο του εγκλήματος των Τεμπών ήταν αναγκαίες για να σηκωθούν τα βαγόνια και να αναζητηθούν άνθρωποι εν ζωή. Παρόμοιους ισχυρισμούς είχαν διατυπώσει ο Άδωνις Γεωργιάδης, που μιλούσε για φωνές και κλάματα κάτω από τα βαγόνια, και ο Μακάριος Λαζαρίδης, που παρουσίαζε την είσοδο των γερανών ως ζήτημα ανθρώπινων ζωών.

Υπάρχει όμως πλέον ένα κρίσιμο δεδομένο.

Το επίσημο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ καταγράφει ότι οι τρεις τελευταίοι εγκλωβισμένοι επιζώντες απεγκλωβίστηκαν από το βαγόνι Β3 μεταξύ 00:15 και 00:20. Από εκείνη την ώρα και μετά, σύμφωνα με το ίδιο πόρισμα, η Πυροσβεστική συνέχισε με την ανάσυρση νεκρών. Αργότερα, στις 04:00, άρχισαν να φτάνουν στο σημείο η πρώτη μπουλντόζα και δύο μεγάλοι γερανοί.

Άρα ρωτήσαμε: Ήσασταν ανενημέρωτοι για το τι πραγματικά είχε συμβεί ή λέγατε συνειδητά ψέματα ότι οι γερανοί πήγαιναν για να ανασύρουν ζωντανούς ανθρώπους; Σε αυτό το ερώτημα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν απάντησε.

Αντί να απαντήσει ακολούθησε την κλασική τακτική: Προσπάθησε να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση, κάνοντας επίθεση προς τον δημοσιογράφο που θέτει το ερώτημα, μιλώντας ξανά για «καριέρα» και για «εργαλειοποίηση» του ανθρώπινου πόνου.

Ποιος όμως πραγματικά κάνει καριέρα πάνω σε αυτή την υπόθεση;

Ο δημοσιογράφος που ρωτάει αυτά που ζητούν να ρωτηθούν οι συγγενείς ή ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος που πληρώνεται για να υπερασπίζεται τις θέσεις της κυβέρνησης;

Εμείς ούτε πληρωνόμαστε ανάλογα με το αν θα πάει καλά η κυβέρνηση ούτε έχουμε κάποιο συμφέρον από το αν θα κερδίσει επικοινωνιακά μια κυβέρνηση που υπερασπίζεται όσα έγιναν μετά το δυστύχημα. Άλλος έχει αυτό το συμφέρον.

Και το βασικότερο: αυτά τα ερωτήματα τα θέτουν οι ίδιοι οι συγγενείς.

Πώς γίνεται λοιπόν αυτός που μεταφέρει το ερώτημα των συγγενών να «εργαλειοποιεί» τον πόνο τους, ενώ εκείνος που εκπροσωπεί μια κυβέρνηση η οποία αντιμετωπίζει τους συγγενείς σαν αντίδικους (κατά δήλωσή τους) να εμφανίζεται ως αυτός που σέβεται τον ανθρώπινο πόνο;

Μετά είπε κάτι ακόμη.

Ότι τότε «δεν είχε καμία τέτοια αρμοδιότητα». Και αμέσως μετά υποστήριξε ότι αργότερα απλώς «μεταφέρει τα πραγματικά δεδομένα όπως είναι».

Μα αν δεν είχε αρμοδιότητα και δεν γνώριζε τι είχε συμβεί στο πεδίο, πώς ακριβώς ήξερε ότι οι εργασίες έγιναν για να βρεθούν ζωντανοί;

Εδώ υπάρχουν δύο ενδεχόμενα.

Ή δεν γνώριζαν τι είχε πραγματικά συμβεί και παρ’ όλα αυτά μιλούσαν δημόσια με βεβαιότητα.

Ή γνώριζαν.

Το ένα είναι τεράστιο ζήτημα εγκληματικής ανικανότητας. Το άλλο είναι πολύ χειρότερο.

Και μιλάμε για μια υπόθεση στην οποία υπάρχουν άνθρωποι που θρηνούν τα παιδιά και τους συγγενείς τους.

Γι’ αυτό επιμείναμε.

Τον ξαναρωτήσαμε, τώρα που υπάρχει και επίσημο πόρισμα: Επιμένετε ακόμη ότι οι συγκεκριμένες εργασίες έγιναν για να βρεθούν άνθρωποι εν ζωή; Επιμένετε δηλαδή σε αυτά που λέγατε τότε;

Ούτε εκεί απάντησε.

Και μετά ακολούθησε η γνωστή καραμέλα. Η μπάλα στην κερκίδα.

Έγκλημα στα Τέμπη / Βούλευμα-Ειδικό Δικαστήριο: Τα αίσχη Τριαντόπουλου, Αγοραστού

Βούλευμα-Ειδικό Δικαστήριο: Τα αίσχη Τριαντόπουλου, Αγοραστού

Κόλαφος  για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη ΝΔ είναι το σκεπτικό των ανωτάτων δικαστών με το οποίο παραπέμπονται στο ειδικό δικαστήριο για το έγκλημα στα Τέμπη ο πρώην υφυπουργός και βουλευτής της ΝΔ, Χρήστος Τριαντόπουλος και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας και μεγαλοστέλεχος της ΝΔ, Κώστας Αγοραστός.

Και είναι κόλαφος καθώς το βούλευμα των 203 σελίδων που τους οδηγεί στο ειδικό δικαστήριο μιλά καθαρά για ποινικές ευθύνες, τους καταλογίζει πρόθεση με σκοπό να δυσχεράνουν τις έρευνες, τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και να επέμβουν αθέμιτα στην ανακριτική διαδικασία που ήταν σε εξέλιξη.

Οι ανώτατοι δικαστές, χαρακτηρίζουν σε όλο το βούλευμά τους το δυστύχημα στα Τέμπη «έγκλημα» και κατηγορούν Τριαντόπουλο και Αγοραστό ότι οι ενέργειές τους αμέσως μετά το τρομακτικό δυστύχημα στα Τέμπη, ενέργειες τις οποίες με πρόθεση συναποφάσισαν, είχαν σαν αποτέλεσμα τα εξής:

1] Είχαν ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα

2] Επέφεραν πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές.

3] Ματαίωσαν την εξασφάλιση των ιχνών του εγκλήματος.

4] Αποστέρησαν από τους συγγενείς κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων.

Παραθέτουμε αυτούσια τα κρίσιμα αποσπάσματα από το βούλευμα των ανωτάτων δικαστών που οδήγησαν Τριαντόπουλο, Αγοραστό και άλλους τρεις στο ειδικό δικαστήριο.

Είχαν σκοπό και συναποφάσισαν

«Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι.

Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».

Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε  βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».

Το κατηγορώ για Τριαντόπουλο, Αγοραστό

Παρεμβάσεις Γκιλφόιλ: Μια αστική τάξη που ψάχνει αποικιοκράτη - Του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Παρεμβάσεις Γκιλφόιλ: Μια αστική τάξη που ψάχνει αποικιοκράτη

του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Υπάρχουν μερικές πληροφορίες που καταλαμβάνουν θέση στο πίσω μέρος του μυαλού γιατί ενδέχεται κάποτε να φανούν χρήσιμες. Μια τέτοια πληροφορία ήταν το γεγονός ότι ο Υπ. Δικαιοσύνης Γ. Φλωρίδης συνεχίζει να είναι μέλος της κυβέρνησης (και της Νέας Δημοκρατίας), ακόμα και μετά την έμμεση απειλή του προς τους ψηφοφόρους για θερμό επεισόδιο με την Τουρκία αν δεν εκλέξουν τη Νέα Δημοκρατία. Η σημασία δεν βρίσκεται στον ίδιον τον εκλογικό εκβιασμό – οι (πολιτικοί) εκβιασμοί Ά. Γεωργιάδη, Α. Μπέου και Λ. Αυγενάκη προς τους ψηφοφόρους πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 ήταν πολύ πιο ευθείς. Πολλώ δε μάλλον που οι δηλώσεις Μπέου και Αυγενάκη έγιναν αμέσως μετά την καταστροφή του Ντάνιελ, με χιλιάδες οικογένειες να έχουν χάσει το σπίτι τους από τις πλημμύρες.

Αντιθέτως, η σημασία αυτής της ήσσονος πληροφορίας για ένα ήσσον πρόσωπο, μπορεί να πει κανείς πως οφείλεται στο άρθρο «Τι σημαίνει το ‘προληπτικό πλήγμα’ που τρέμουν οι Τούρκοι στρατηγοί;», που δημοσιεύτηκε στις 27/9 στα ΝΕΑ (όμιλος Μαρινάκη). Είναι το γεγονός ότι καλλιεργείται ένα κλίμα μέσα στο οποίο είναι αποδεκτή μια τέτοια δήλωση, όπως και ότι αυτή μπορεί να κατανοηθεί μόνο στο πλαίσιο των παρεμβάσεων της πρεσβείας των Η.Π.Α. και του εναγκαλισμού με το Ισραήλ.

Το άρθρο της Wall Street Journal

Όταν ήρθε η νέα Πρέσβειρα των Η.Π.Α., Γκιλφόιλ, στην Ελλάδα, τα κυρίαρχα ΜΜΕ αποφάσισαν ενσυνείδητα να ασχοληθούν με τη «γκαλά» πλευρά της παρουσίας της και τη συμπάθειά της στη νυχτερινή διασκέδαση. Για άλλη μια φορά, οι σημαντικές πληροφορίες έρχονται από το εξωτερικό, λόγω υπόγειας σύγκρουσης συμφερόντων. Αναφερόμαστε στο άρθρο της Wall Street Journal για το Χ. Μαραφάτσο, λομπίστα και φερόμενο δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ επιχειρηματικών συμφερόντων.

Το άρθρο παραπέμπει ευθέως σε επιχειρηματική διένεξη, που οδηγεί σε στοχευμένη διαρροή πληροφοριών. Ο Μαραφάτσος εμφανίζεται ως λομπίστας πρώτης γραμμής για την Aktor Group του Αλ. Εξάρχου, ο οποίος εμφανίζεται να έχει μεταφέρει με το ιδιωτικό του τζετ τη Γκιλφόιλ στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πριν την ορκωμοσία της Γκιλφόιλ στις Η.Π.Α., ο Μαραφάτσος (ο οποίος είχε ήδη στενή συνεργασία μαζί της), προσέφερε τις υπηρεσίες του σε ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της ενέργειας και της ναυτιλίας. Στις συναντήσεις αυτές επικαλέστηκε τις σχέσεις του με την επερχόμενη Πρέσβειρα των Η.Π.Α., καθώς και συνεργασία με τους ομίλους ενέργειας Κοπελούζος και Μετλέν (οι οποίοι αρνήθηκαν πως υπήρξε συνεργασία) και φυσικά την Aktor. Οι συνεργασίες του με άλλες ελληνικές εταιρείες, όπως καταγράφονται στο μητρώο για τους λομπίστες των Η.Π.Α., αφορούν την ONEX Technologies του Πάνου Ξενοκώστα, την O&G International Ventures (της οποίας η δήλωση κατονομάζει ως ιδιοκτήτη τον Γεώργιο Τζέλλο και την αμερικανική θυγατρική της ΔΕΗ).

Στο οικονομικό σκέλος, η ουσία του άρθρου βρίσκεται στην αποκάλυψη πως με μεσολάβηση Γκιλφόιλ η αλβανική κυβέρνηση έκλεισε εικοσαετή συμφωνία έξι δισεκατομμυρίων δολλαρίων για την προμήθεια υγροποιημένου φυσικού αερίου των Η.Π.Α., που θα παρέχεται από τη Venture Global μέσω κοινοπραξίας της Aktor με τη ΔΕΠΑ. Υπογραμμίζουμε πως οι ιδρυτές της Venture Global βρίσκονται σε άμεση σχέση δούναι και λαβείν με το περιβάλλον Τραμπ, από το οποίο προέρχεται η Γκιλφόιλ. Η εκτίμησή μας είναι πως το άρθρο υπάρχει λόγω μίας και μόνης φράσης, πως «άλλες αμερικανικές εταιρίες υγροποιημένου φυσικού αερίου, που δεν έχουν συνάψει συμφωνίες με την Aktor, υποστηρίζουν πως δυσκολεύονται να έχουν την προσοχή της Γκιλφόιλ». Φράση η οποία νοηματοδοτεί την πληροφορία πως η Aktor και η κοινοπραξία της με τη ΔΕΠΑ (Atlantic-SEE LNG) έχουν υπογράψει σειρά μνημονίων και εμπορικών συμφωνιών με εταιρίες φυσικού αερίου σε Βουλγαρία, Ουκρανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ρουμανία.

Ευρωπαϊκή άμυνα: Το πιο σύντομο αμερικάνικο ανέκδοτο - Αποκαλυπτική έρευνα του Reporters United και του Investigate Europe - ΜΕΡΟΣ 1ο (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΠΙΝΑΚΑΣ)

Ευρωπαϊκή άμυνα: Το πιο σύντομο αμερικάνικο ανέκδοτο

Τα ποσά που ξοδεύει η Ευρώπη σε εξοπλισμούς είναι ιλιγγιώδη. Διακηρυγμένος στόχος είναι να αποκτήσει δικές της αμυντικές δυνατότητες. Στην πραγματικότητα, ενισχύεται η εξάρτησή της από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Οκτώ από τις 10 μεγαλύτερες προμήθειες αεράμυνας στην Ευρώπη προέρχονται από αυτές τις δύο χώρες. Το πρώτο μέρος της πολύμηνης έρευνας του Reporters United και του Investigate Europe.

Εικονογράφηση: Spoovio

Ευρυδίκη Μπερσή, Harald Schumann / Investigate Europe, Maria Maggiore / Investigate Europe, Attila Kálmán / Investigate Europe

Editing: Χριστόφορος Κάσδαγλης

Στην έρευνα Rearming Europe (Επανεξοπλίζοντας την Ευρώπη), υπό τον συντονισμό του Investigate Europe, συμμετέχουν τα μέσα Il Fatto Quotidiano (Ιταλία), Partizán (Ουγγαρία), Público (Ισπανία), ARTE (Γαλλία-Γερμανία), RTP (Πορτογαλία) και Reporters United (Ελλάδα).

Παρακολουθώντας την εκτίναξη των κερδών της ευρωπαϊκής πολεμικής βιομηχανίας, θα υπέθετε κανείς ότι ο πακτωλός χρημάτων που σκορπούν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι για όπλα θα δώσει στην Ευρώπη τις δικές της αυτόνομες αμυντικές δυνατότητες. Κι όμως, σε πολλούς καίριους τομείς η εξάρτηση από τις ΗΠΑ όχι μόνο παραμένει, αλλά αυξάνεται.  Επιπλέον, προστίθεται και η νέα εξάρτηση από το Ισραήλ. 

Η έρευνα του Reporters United και του Investigate Europe εξέτασε τις τεράστιες ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες και κατέληξε ότι πρόκειται για μια μαύρη τρύπα. Οι προβλεπόμενες δαπάνες 1,2 τρισ. ευρώ ώς το 2030 όχι μόνο αφαιρούν κονδύλια από καίριους τομείς όπως η παιδεία και η υγεία, αποσταθεροποιώντας πολιτικά την Ευρώπη, αλλά δεν πετυχαίνουν καν τον στενό στόχο που έχουν θέσει.

Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας:

• Τεράστιες δαπάνες γίνονται χωρίς δημοκρατικό έλεγχο.
• Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες όπλων αυξάνουν τα κέρδη τους και την παραγωγή τους, αλλά αυτό δεν οδηγεί στο να επικρατήσουν ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις στην προμήθεια εξοπλιστικών.
• Πολύ σημαντικό ποσοστό των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών (από 30% έως 60%, ανάλογα με τον τρόπο υπολογισμού ανά έτος) οδεύουν προς αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας.
• Από το 2022, οκτώ στις 10 προμήθειες συστημάτων αεράμυνας στην Ευρώπη ανατέθηκαν σε αμερικανικές και ισραηλινές εταιρείες.
• Οι πωλήσεις αμερικανικών όπλων στην Ευρώπη μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales έχουν εξαπλασιαστεί, φτάνοντας την περίοδο 2017-2025, κατά μέσο όρο, τα 40,7 δισ. δολάρια ετησίως, αντί του μέσου όρου των 6 δισ. δολαρίων ετησίως τα προηγούμενα εννέα χρόνια. 
• Οι ΗΠΑ διαθέτουν μια σειρά από εργαλεία με τα οποία μπορούν να αχρηστεύσουν ανά πάσα στιγμή το αμερικανικής προέλευσης οπλοστάσιο.
• Η Ευρώπη εισήγαγε το 2025 σχεδόν τρεις φορές περισσότερα ισραηλινά όπλα σε σχέση με το 2020. Οι χώρες με τις μεγαλύτερες προμήθειες είναι η Γερμανία, η Ελλάδα, η Φινλανδία, η Σερβία, η Ρουμανία, η Τσεχία και η Σλοβακία. 
• Η πραγματική εξάρτηση είναι μεγαλύτερη και κρύβεται σε συμπαραγωγές και προμήθειες από θυγατρικές ισραηλινών εταιρειών στην Ευρώπη, όπως η Intracom Defense στην Ελλάδα.
• Συμφέρει τις αμερικανικές και τις ισραηλινές βιομηχανίες να εμπεδωθεί στην Ευρώπη η αίσθηση του κατεπείγοντος.

Η Μαρί-Άγκνες Στρακ-Τσίμερμαν (Marie-Agnes Strack-Zimmermann) είναι Γερμανίδα ευρωβουλεύτρια των Φιλελευθέρων και ένθερμη υπέρμαχος του επανεξοπλισμού της Ευρώπης. Τη συναντάμε στο ευρωκοινοβούλιο και τη ρωτάμε αν η εκτίναξη των αμυντικών δαπανών πετυχαίνει τον αντίθετο από τον δεδηλωμένο στόχο της. Αν δηλαδή, αντί να προσφέρει σταθερότητα και ασφάλεια, κλονίζει σε τέτοιο βαθμό τις κοινωνίες μας ώστε να φέρει στην εξουσία ακροδεξιά κόμματα. 

Η Στρακ-Τσίμερμαν υποστηρίζει ότι ο επανεξοπλισμός είναι επιθυμητός από τους Ευρωπαίους πολίτες. «Αν δεν έχεις ασφάλεια, δεν έχει σημασία τίποτ’ άλλο», λέει η ίδια. 

Το πόσα όπλα διαθέτει κανείς δεν ταυτίζεται με το πόσο ασφαλής είναι, αλλά δεν μπαίνουμε σ’ αυτή τη συζήτηση. Αποφασίζουμε να ερευνήσουμε τι είδους ασφάλεια προσφέρουν τα οπλικά συστήματα που έχει αγοράσει η Ευρώπη ώς τώρα.  

Εστιάζουμε στην αεράμυνα, γιατί βλέπουμε ότι εκεί κρίνονται οι σύγχρονοι πόλεμοι. Κοιτάζουμε τις 10 μεγαλύτερες συμφωνίες που υπογράφηκαν για συστήματα αεράμυνας στην Ευρώπη μετά το 2022: οι οκτώ αφορούν συστήματα είτε αμερικανικά είτε ισραηλινά. Ανάμεσά τους και η Ασπίδα του Αχιλλέα, το ισραηλινό σύστημα που παρήγγειλε τον περασμένο Αύγουστο η κυβέρνηση Μητσοτάκη έναντι 3 δισ. ευρώ. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή αμυντική χειραφέτηση;

Το ρεπορτάζ της Wall Street Journal (WSJ) για Γκιλφόϊλ και τον λομπίστα Χρ. Μαραφάτσο που προωθούν τις business Εξάρχου, Aktor στο φυσικό αέριο

Ο Χρήστος Μαραφάτσος με την Κίμπερλι Γκιλφόϊλ.

WSJ για Γκιλφόϊλ και το λομπίστα Μαραφάτσο που προωθούν τις business Εξάρχου, Aktor στο φυσικό αέριο

Ρεπορτάζ της Wall Street Journal με τίτλο «Ο μυστηριώδης άνδρας-σκιά, που βρίσκεται στο πλάι της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, προωθώντας συμφωνίες σε όλη την Ευρώπη», εξετάζει το ρόλο του λομπίστα Χρήστου Μαραφάτσου δίπλα στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, τις σχέσεις του με την Aktor και την προώθηση αμερικανικού LNG στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

Το ρεπορτάζ της Wall Street Journal επικεντρώνεται στη στενή παρουσία του Χρήστου Μαραφάτσου στο πλευρό της πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, και εξετάζει κατά πόσο η διπλωματική δραστηριότητα της πρέσβειρας για την προώθηση αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ευρώπη διασταυρώνεται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα της ελληνικής Aktor.

Κεντρικό στοιχείο του άρθρου είναι ο λεγόμενος «κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου», ένα σχέδιο για τη μεταφορά αμερικανικού LNG μέσω Ελλάδας προς χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και την Ουκρανία. Η Γκίλφοϊλ, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει αναλάβει ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στην προώθηση του σχεδίου, ταξιδεύοντας σε χώρες της περιοχής και συμμετέχοντας σε συναντήσεις με κυβερνητικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες. Το άρθρο σημειώνει ότι στόχος της αμερικανικής πολιτικής είναι η μείωση της ευρωπαϊκής εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο και η αύξηση των εξαγωγών αμερικανικού LNG.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Άρχοντας «Διδάσκαλος του Γένους» ο επιχειρηματίας Χρήστος Μαραφάτσος – Αντιδράσεις για την επιλογή του

Ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας και ιδρυτής των Greeks for Trump τιμάται στις ΗΠΑ από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, την ώρα που μέρος της ομογένειας και του εκκλησιαστικού Τύπου αμφισβητεί αν η πολιτική του διαδρομή και το προφίλ του ανταποκρίνονται στο ιστορικό βάρος του τίτλου

Η WSJ υποστηρίζει ότι στις επαφές αυτές η Γκίλφοϊλ προωθεί συχνά την Aktor, η οποία έχει εισέλθει στην αγορά του LNG μέσω της κοινοπραξίας Atlantic-SEE LNG με τη ΔΕΠΑ. Σύμφωνα με το άρθρο, η κοινοπραξία έχει υπογράψει ή επιδιώξει συμφωνίες με εταιρείες και κυβερνήσεις σε Βουλγαρία, Ουκρανία, Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ρουμανία, ενώ έχει συνάψει μακροχρόνια συμφωνία προμήθειας με την αμερικανική Venture Global.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο Χρήστο Μαραφάτσο. Το άρθρο τον περιγράφει ως ιδιώτη και λομπίστα που εμφανίζεται συστηματικά δίπλα στην πρέσβη σε επίσημες ή ημιεπίσημες συναντήσεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η παρουσία του ήταν τόσο συχνή ώστε ορισμένοι ξένοι αξιωματούχοι θεωρούσαν ότι ήταν προσωπάρχης ή επίσημος συνεργάτης της. Παράλληλα, όμως, ο Μαραφάτσος είχε εγγραφεί στις ΗΠΑ ως λομπίστας της Aktor και αμειβόταν από την εταιρεία για να αναπτύσσει επαφές με την αμερικανική κυβέρνηση.

Το άρθρο αναφέρει ότι αρκετοί άνθρωποι που είχαν συναντηθεί μαζί του δεν γνώριζαν τη σχέση του με την Aktor. Αυτό δημιουργεί, σύμφωνα με πρώην Αμερικανούς αξιωματούχους που επικαλείται η WSJ, ερωτήματα για το κατά πόσο η παρουσία ενός ιδιώτη λομπίστα σε διπλωματικές συναντήσεις μπορεί να προκαλεί σύγχυση ανάμεσα στην προώθηση αμερικανικών στρατηγικών συμφερόντων και την προώθηση ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Ο ισραηλινός στρατός (IDF) στοχοποιεί δημοσιογράφους, νεκρούς και ζωντανούς, ενώ δολοφόνησε τον 263ο Παλαιστίνιο δημοσιογράφο από την αρχή της γενοκτονίας

Ο IDF στοχοποιεί δημοσιογράφους: νεκρούς και ζωντανούς

Ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε την Πέμπτη εκστρατεία προπαγάνδας με στόχο να παρουσιάσει 170 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα ως «τρομοκράτες που παρίσταναν τους δημοσιογράφους», σύμφωνα με αποκάλυψη του DropSite News. Νωρίτερα τα μέσα +972 Magazine και Local Call είχαν αποκαλύψει ότι οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι βρέθηκαν στο επίκεντρο ειδικού μηχανισμού των IDF, προκειμένου να συνθεθούν με τη Χαμάς και άλλες ένοπλες οργανώσεις και να μπορέσει έτσι το Ισραήλ να αντιμετωπίσει τη διεθνή κατακραυγή για τις δολοφονίες δημοσιογράφων.

Τον Αύγουστο του 2025, το +972 Magazine και το Local Call αποκάλυψαν την ύπαρξη ειδικής μονάδας των IDF με την ονομασία «Legitimization Cell» («Μονάδα Νομιμοποίησης»). Τρεις πηγές των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών επιβεβαίωσαν την ύπαρξή της, αναφέροντας ότι δημιουργήθηκε μετά την 7η Οκτωβρίου με αποστολή να εντοπίζει πληροφορίες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στον επικοινωνιακό πόλεμο.

Η μονάδα αναζητούσε στοιχεία για τη χρήση σχολείων και νοσοκομείων από τη Χαμάς για στρατιωτικούς σκοπούς, για αποθήκες όπλων σε πολιτικές υποδομές, για αποτυχημένες εκτοξεύσεις ρουκετών παλαιστινιακών ένοπλων οργανώσεων που προκαλούσαν θύματα στη Γάζα, καθώς και για πιθανή συμμετοχή της αστυνομίας της Γάζας στην επίθεση της 7ης Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τις πηγές, το υλικό αυτό θα αποχαρακτηριζόταν για να δημοσιοποιηθεί και να βελτιωθεί η εικόνα του Ισραήλ διεθνώς.

Ιδιαίτερη βαρύτητα φαίνεται ότι δόθηκε στους δημοσιογράφους της Γάζας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, όταν η διεθνής κριτική για τις δολοφονίες δημοσιογράφων από τον ισραηλινό στρατό εντεινόταν, η μονάδα αναζητούσε πληροφορίες που θα μπορούσαν να συνδέσουν συγκεκριμένους ρεπόρτερ με τη Χαμάς. Μία από τις πηγές περιέγραψε τη λογική της επιχείρησης: «Αν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης μιλούν για το Ισραήλ που σκοτώνει αθώους δημοσιογράφους, τότε αμέσως αρχίζει μια προσπάθεια να βρεθεί ένας δημοσιογράφος που ίσως να μην είναι και τόσο αθώος – λες και αυτό κάνει με κάποιον τρόπο αποδεκτή τη δολοφονία άλλων 20».

Μέλη της Legitimization Cell φέρονται να ήταν ιδιαίτερα πρόθυμα να εντοπίσουν δημοσιογράφους, που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως στελέχη της Χαμάς. Στη συνέχεια ακολούθησε και άλλη εκστρατεία του ισραηλινού στρατού με τη δημοσιοποίηση φακέλων εναντίον Παλαιστινίων δημοσιογράφων. Με το εγχείρημα «The Press Files», οι IDF παρουσίασαν την περασμένη εβδομάδα 170 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα ως «τρομοκράτες που παρίσταναν τους δημοσιογράφους». Σε συνοδευτικό βίντεο, ο εκπρόσωπος του στρατού, ταξίαρχος Έφι Ντεφρίν, υποστήριξε ότι οι φάκελοι αποκαλύπτουν «την αλήθεια πίσω από αυτούς τους αποκαλούμενους “δημοσιογράφους”».

Σύμφωνα με πηγή που συνεργάστηκε με τη μονάδα, όταν η κριτική των διεθνών μέσων επικεντρωνόταν σε ένα θέμα, τα στελέχη της καλούνταν να βρουν υλικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αντίκρουση του κυρίαρχου αφηγήματος. Ακόμη και αξιωματικοί πληροφοριών εκτός της μονάδας είχαν, σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, ενθαρρυνθεί να επισημαίνουν πληροφορίες που ήταν «καλές για τη νομιμοποίηση».

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του δημοσιογράφου του Al Jazeera Ισμαΐλ αλ-Γκουλ, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον εικονολήπτη του σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στην Πόλη της Γάζας τον Ιούλιο του 2024. Έναν μήνα αργότερα, ο ισραηλινός στρατός τον χαρακτήρισε «μέλος της στρατιωτικής πτέρυγας και τρομοκράτη της Nukhba», επικαλούμενος έγγραφο που φερόταν να έχει ανακτηθεί από υπολογιστή της Χαμάς.

“Δέσμη μέτρων” Μητσοτάκη για την ενέργεια: Κέρδη για ενεργειακούς ομίλους, “ψίχουλα” για πολίτες

Κέρδη για ενεργειακούς ομίλους, “ψίχουλα” Μητσοτάκη για πολίτες

Η “δέσμη μέτρων” Μητσοτάκη στην αντιμετώπιση των αυξημένων τιμών σε πετρέλαιο θέρμανσης προκαλούν την κοινή λογική. Μόνο τρεις ενεργειακοί όμιλοι, οι πλέον ευνοημένοι της κυβερνητικής πολιτικής, οι ΔΕΗ, Helleniq Energy και Motor Oil παρουσιάζουν το πρώτο εξάμηνο του 2026 λειτουργικά κέρδη πάνω από 1 δισ. ευρώ! Τα δύο διϋλιστήρια της χώρας (όμιλος Βαρδινογιάννη και όμιλος Λάτση εμφανίζουν κέρδη προ φόρων 1,79 δις. Από το 2021 έως και σήμερα τα κέρδη τους προ φόρων αυξήθηκαν κατά 850%!

Ασπίδα σε αυτά τα υπερκέρδη ενεργειακών ομίλων, τα οποία προέρχονται από τη συνεχιζόμενη εμπόλεμη κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και το κλείσιμο των ενεργειακών οδών, αποτελεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός συνεχίζει τα ψεύδεται υποστηρίζοντας ότι η απόφαση για μείωση του φόρου κατανάλωσης σκοντάφτει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ουδέν ψευδέστατο από αυτό, αφού δεν υπάρχει περιορισμός από την Κομισιόν για τον Ειδικό Φόρο και η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ξεκάθαρα πως πολλές χώρες στην Ε.Ε έλαβαν ήδη από την περασμένη Άνοιξη, απόφαση για τη μείωσή του.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε πλήρη αντίθεση με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τάσσεται ενάντια και στην υπερφορολόγηση των κερδών των διϋλιστήριων. Προφανώς για να μη θυμώσουν οι ολιγάρχες της ενέργειας και χάσει την υποστήριξή τους.

Τους παρακάλεσε ωστόσο θερμά να επιτρέψουν μείωση στη διάθεση πετρελαίου στα πρατήρια της τάξης των 15 λεπτών ανά λίτρο. Άλλα τόσο θα διαθέσει από τον κρατικό προϋπολογισμό- δηλαδή από τα χρήματα φόρων των Ελλήνων πολιτών. Έτσι θα καταφέρει να τηρήσει τη διακηρυγμένη δέρσμευσή του για τιμή του πετραλαίου στο 1,70 ευρώ ανά λίτρο. 

Βέβαια πέρυσι το πετρέλαιο διατέθηκε με 1,10 ευρώ το λίτρο και έκλεισε στο τέλος Απριλίου 2026 στο 1,25 ευρώ. Όπως επίσης δεσμεύθηκε θα παρατείνει και την επιδότηση των 10 λεπτών για τη βενζίνη για τον Οκτώβριο, ενώ θα επιβληθεί πλαφόν στα κέρδη των εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών και των πρατηρίων. Η φθινοπωρινή νέα αύξηση στην τιμή φυσικά θα συμπαρασύρει προς τα επάνω όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες στην αγορά. 

Την κυβέρνηση Μητσοτάκη ουδόλως απασχολεί η δυσβάσταχτη ακρίβεια για τους πολίτες αυτής της χώρας. Όπως το διατυπώνουν οι άριστοι της κυβέρνησης, όσοι διαμαρτύρονται για την κυβερνητική πολιτική είναι “κακομοίρηδες”… Για αυτό και βάζει πλαφόν μόνο στο περιθώριο κέρδους για προμηθευτές και πρατηριούχους, όχι περισσότερο από 5 και 12 λεπτά του ευρώ, αντίστοιχα.

Ασπίδα στα υπερκέρδη ομίλων ενέργειας η κυβέρνηση

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν δέχεται κουβέντα ούτε για τον Ειδικό Φόρο κατανάλωσης ισχυριζόμενη ότι θα είναι μονομερής ενέργεια που θα βάλει σε κίνδυνο τα δημοσιονομικά της χώρας. Ωστόσο χώρες όπως οι Ισπανία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Σουηδία, Αυστρία, Πολωνία, Κροατία, Λετονία, Λιθουανία και Σλοβενία έχουν ήδη μειώσει τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης από την Άνοιξη του 2026, χωρίς να ζητήσουν καμία έγκριση από την Κομισιόν. Απλά εφάρμοσαν την Ευρωπαϊκή οδηγία (96/ 2003 ) στο κατώτατο όριο της. Έγκριση έλαβαν μόνο οι Σουηδία και Κροατία επειδή μείωσαν τον ΕΦΚ κάτω από ατα επιτρεπόμενα από τη Οδηγία, όρια. Και φυσικά την έλαβαν. 

Όπως δε σημειώνεται με έμφαση μια πιθανή μείωση του ΕΦΚ στη χώρα μας για τα καύσιμα στα κατώτερα επίπεδα της Οδηγίας, όπως έπραξαν ήδη οι άλλες 11 χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα σήμαινε:

>> 92,5% μείωση στο πετρέλαιο θέρμανσης (από 280€/1000lt σε 21€/1000lt)

>> 48,7% μείωση στον φόρο ΕΦΚ βενζίνης (από 700€/1000lt σε 359€/1000lt)

>> 25% μείωση στον φόρο ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης (από 440€/1000lt σε 330€/1000lt)

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ενεργειακή κρίση και τα μέτρα αντιμετώπισης θα τεθούν πάλι στο τραπέζι του Eurogroup στις 15 Οκτωβρίου. Ήδη 6 χώρες πιέζουν τις Βρυξέλλες για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού φορολόγησης των κερδών στα διϋλιστήρια. Την πρόταση υπογράφουν με κοινή τους επιστολή Γερμανία, Ιταλία, Αυστρία, Ισπανία, Πορτογαλία και Πολωνία. Στο μεταξύ αρκετές χώρες έχουν ήδη αποφασίσει την έκτακτη φορολόγηση στις εταιρείες ενέργειας, απόφαση που αρνείται να συζητήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Στην Πολωνία ο Ντόναλντ Τουσκ πρότεινε την επιβολή έκτακτης φορολόγησης ύψους 60%. Θα επιβληθεί στα έσοδα από πωλήσεις που υπερβαίνουν το 120% των εσόδων από πωλήσεις καυσίμων των εταιρειών το 2025. Στην Πορτογαλία, πρόταση της κυβέρνησης είναι η επιβολή έκτακτης εισφοράς 33% στο περιθώριο κέρδους που υπερβαίνει το 120% του μέσου κέρδους του 2024 και του 2025. Στη Μεγάλη Βρετανία εφαρμόζεται ήδη αυξημένος φορολογικός συντελεστής που φθάνει το 78% στα κέρδη από πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Ρουμανία παρατάθηκε η ισχύς έκτακτης εισφοράς 0,5% στα καθαρά έσοδα από την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, τη διύλιση πετρελαίου, το χονδρικό και λιανικό εμπόριο καυσίμων, τη διανομή και εμπορία φυσικού αερίου και τη μεταφορά μέσω αγωγών.

Στην Ελλάδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης προστατεύει τα υπερκέρδη των ενεργειακών ομίλων, εισηγμένων στο Χρηματιστήριο. Όπως επισημαίνει σε ρεπορτάζ του ο Ανέστης Ντόκας στην “Εφημερίδα των Συντακτών”, καταγράφεται “ιστορικό ρεκόρ κερδοφορίας 13 δισ. ευρώ το 2026” για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες. Ρεκόρ υπάρχει και στα μερίσματα, με διανομή περίπου 6,5 – 7 δισ. ευρώ στους μετόχους. Τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων θα φθάσουν τα 13 δισ. ευρώ, ενώ τα μερίσματα ήδη άγγιξαν το πρωτοφανές ποσό των 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Λεφτά, λοιπόν υπάρχουν. Όχι όμως για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών σε αυτή τη χώρα. Αυτοί, οι “κακομοίρηδες” σύμφωνα με τα κυβερνητικά στελέχη, που δυσκολεύονται να πληρώσουν τα 2,5 ευρώ το λίτρο στη βενζίνη, θα συνεχίσουν να πληρώνουν τον αυξημένο Ειδικό Φόρο και τον αυξημένο ΦΠΑ για να ταΐζουν τη μηχανή κερδοφορίας των ενεργειακών ομίλων. 

Τα δύο διυλιστήρια της χώρας, η Motor Oil και η Helleniq Energy πέτυχαν ιστορικό υψηλό κερδών το πρώτο 6μήνο του έτους. Η Motor Oil καταγράφει κέρδη ύψους 686 εκατ. ευρώ, ενώ η Helleniq Energy πέτυχε ιστορικό υψηλό εσόδων στα 7 δισ. ευρώ με λειτουργικά κέρδη 1,32 δισ. ευρώ.

Τα “ματωμένα” υπερκέρδη στην παγκόσμια αγορά