Φρίκη! Το Ισραήλ θα εκτρέφει κροκόδειλους του Νείλου για να χρησιμοποιούνται σε ισραηλινές φυλακές που κρατούνται Παλαιστίνιοι!

Ο ζόφος και η φρίκη του Ισραήλ δεν έχουν τέλος. Μετά τη νομοθέτηση της θανατικής ποινής δια απαγχονισμού για τους Παλαιστίνιους, το κράτος τρομοκράτης ενέκρινε κανονισμό που επιτρέπει την εκτροφή κροκόδειλων του Νείλου για να χρησιμοποιηθούν σε φυλακές, προκειμένου να αποτρέπονται οι αποδράσεις Παλαιστίνιων κρατουμένων.

Η υπουργός Προστασίας του Περιβάλλοντος του Ισραήλ, Ίντιτ Σίλμαν, κατέταξε αυτήν την εβδομάδα τους κροκόδειλους του Νείλου στην κατηγορία της «πανίδας εκτρεφόμενης σε αιχμαλωσία», ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη χρησιμοποίηση τους σε φυλακές.

Ο φασίστας υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Ιτάμαρ Μπεν Γκβιρ χαιρέτισε το μέτρο. Αλλωστε, ο ίδιος είχε προτείνει τον Δεκέμβριο να χρησιμοποιούνται κροκόδειλοι για να αποτρέπονται αποδράσεις Παλαιστίνιων κρατουμένων. Είναι, επίσης, ο ίδιος που μέσα στη φασιστική δολοφονική παράνοιά του πανηγύριζε με σαμπάνιες το νόμο για τους απαγχονισμούς. 

«Καταραμένε τρομοκράτη, σκέφτεσαι να επιχειρήσεις να αποδράσεις; Σκέψου το δυο φορές», έγραψε πρόσφατα στο Facebook, συνοδεύοντας την ανάρτησή του με μια εικόνα, δημιουργημένη με ΤΝ, που τον δείχνει να κρατά έναν κροκόδειλο από το λουρί.

«Οι υπουργοί Μπεν Γκβιρ και Σίλμαν συνεργάζονται και περιβάλλουν τις φυλακές με κροκόδειλους!», αναφέρει η λεζάντα.

Σύμφωνα με τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο φασίστας σύμμαχος του εγκληματία Μπενιαμίν Νετανιάχου σκοπεύει να αναπτύξει κροκόδειλους γύρω από τη φυλακή Κετζιότ στο νότιο Ισραήλ, όπου κρατούνται Παλαιστίνιοι. 

Το… μέτρο των κροκόδειλων γύρω από φυλακές το “εμπνεύστηκε” ο έτερος φασίστας – μακελάρης, ο Τραμπ, ο οποίος την άνοιξη του 2025 άνοιξε στη Φλόριντα κέντρο κράτησης μεταναστών σε μια περιοχή με βάλτους όπου ζουν αλιγάτορες και το αποκαλούσε «Αλκατράζ με αλιγάτορες». Το συγκεκριμένο κέντρο κράτησης έχει πλέον κλείσει.

ΠΗΓΗ 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: 

• Τουλάχιστον δύο Παλαιστίνιοι νεκροί από ισραηλινά πυρά στη Γάζα παρά την εκεχειρία

Τουλάχιστον δύο Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και αρκετοί ακόμη τραυματίστηκαν τα ξημερώματα της Κυριακής από ισραηλινούς βομβαρδισμούς και πυρά πυροβολικού στη Λωρίδα της Γάζας, παρά τη συμφωνία εκεχειρίας που παραμένει τυπικά σε…

• Τρεις Παλαιστίνιοι νεκροί από ισραηλινά πυρά – Επεκτείνεται η ζώνη ελέγχου στη Γάζα

Τρεις Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και δύο ακόμη τραυματίστηκαν από ισραηλινό βομβαρδισμό στα ανατολικά της Πόλης της Γάζας το Σάββατο, ενώ ο ισραηλινός στρατός προχώρησε σε επέκταση της περιοχής που ελέγχει ανατολικά…

Μα είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει - Γράφει η Μίκα Αγραφιώτου (ΕΙΚΟΝΑ & VIDEO)

Μα είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει

Οι ειδήσεις στις ημέρες μας έχουν την τάση να πολτοποιούνται μέσα στον βόρβορο των social media, της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης και της κανονικοποίησης της ακροδεξιάς ατζέντας. Η διαδικασία, πλέον, είναι απλή. Οποιοδήποτε λάθος και αν διαπράξει ο κρατικός μηχανισμός, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και τα στελέχη της δεξιάς παράταξης, δεν αναγνωρίζεται ως τέτοιο. Τίποτα δεν είναι έγκλημα, τίποτα δεν είναι σκάνδαλο, τίποτα δεν αποτελεί ποινικά και ηθικά κολάσιμη πράξη για εκείνους που εμπλέκονται σε όλα αυτά,  και για τίποτα δεν οφείλει να λογοδοτήσει κανένας στον λαό, ούτε καν στους ίδιους τους ψηφοφόρους της παράταξης όποτε τολμούν να ζητήσουν εξηγήσεις. Όλες οι κατηγορίες, όλες οι καταγγελίες που δέχεται η κυβέρνηση αποτελούν ατομικές αντιδράσεις, σκευωρίες εις βάρος άμωμων και έντιμων πολιτικών του δόγματος της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας από «αριστερούς», «ανθέλληνες» και «προδότες» που θέλουν το κακό της χώρας. Οποιαδήποτε εκφορά αντιπολιτευτικού λόγου, έστω και η πιο δειλή, έχει πλαισιωθεί με αυτού του είδους τον κατάπτυστο προπαγανδιστικό μηχανισμό, με εκατοντάδες πληρωμένα τρολς και χρήσιμους ηλίθιους να την αναπαράγουν και να επιδίδονται σε καθημερινές δολοφονίες χαρακτήρων. Όταν, δε, ένας άνθρωπος δολοφονείται κανονικά, σκοτώνεται από τα κρατικά όπλα που κρατούν αστυνομικοί φρουροί που ορκίστηκαν την προστασία του πολίτη και τίποτα άλλο, τότε γινόμαστε μάρτυρες στο πώς ένας νεκρός άνθρωπος μπορεί να δολοφονηθεί πολλές, πολλές φορές.

Μίκα Αγραφιώτου

Η δολοφονία του εικοσάχρονου Θοδωρή Ζαβραδινού-Καραμπαμπά στο Άργος από τους αστυνομικούς που σταμάτησαν το αυτοκίνητο του για έλεγχο, η δολοφονία του εικοσάχρονου αυτιστικού Θοδωρή, πέρασε στα ψιλά γράμματα ενός ήδη σκληρού καλοκαιριού. Ο Θοδωρής, ένα παιδί με διαγνωσμένη αναπηρία -γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να το πούμε;-, πήρε κρυφά το αυτοκίνητο για να κάνει ένα μπάνιο στη θάλασσα. Όταν τον σταμάτησαν οι αστυνομικοί, εκείνος πανικοβλήθηκε και προσπάθησε να διαφύγει. Οι αστυνομικοί, από την άλλη, είδαν στο πρόσωπο αυτού του παιδιού με σαφείς δυσκολίες στην επικοινωνία, έναν «Τουρκαλά», ίσως και έναν «γύφτο», και ανταπόδωσαν με 21 πισώπλατες σφαίρες στο κεφάλι του Θοδωρή, λειτουργώντας για ακόμα μια φορά όπως οι ίδιοι γνωρίζουν καλύτερα. Ως άλλοι πιστολέρο, ως τρομοκράτες και διαρρήκτες της «τάξης και ασφάλειας» που υποτίθεται πως οι ίδιοι υπηρετούν. Ο Θοδωρής ήταν κλινικά νεκρός ήδη από τις πρώτες ημέρες που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο, κατέληξε τις βραδινές ώρες του Σαββάτου 11 Ιουλίου του 2026. Η κοινωνική δολοφονία του, όμως, είχε ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή που μαθεύτηκε η είδηση.

«Εκφράζω την απόλυτη και ειλικρινή μου στήριξη στους δύο αστυνομικούς και στις οικογένειές τους, που δοκιμάζονται σκληρά. Έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη ότι στην πορεία της υπόθεσης θα επικρατήσει η νομική ορθότητα και η ψυχραιμία, μακριά από κραυγές και σκοπιμότητες» δήλωσε απάνθρωπα ο δήμαρχος του Άργους-Μυκηνών Γιάννης Μαλτέζος σε ανάρτησή του στο Facebook. Και συνεχίζει εξίσου αδιανόητα: «Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο: Όταν γνωρίζεις ότι ένας νέος άνθρωπος αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα, πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης, οδηγώντας επικίνδυνα και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ζωής αθώους πολίτες; Τι έκανες για να αποτρέψεις ένα τέτοιο συμβάν; Πώς διαφυλάσσεται αντίστοιχα η κοινωνία; Αν εκείνη τη μέρα το όχημα αυτό παρέσυρε και σκότωνε ένα παιδί στους δρόμους του Άργους (μια πιθανότητα απολύτως ορατή με βάση τη συμπεριφορά του) τι θα λέγαμε σήμερα;»

Μισαναπηρισμός και κεκαλυμμένο μίσος προς την νευροδιαφορετικότητα αναμεμειγμένα με ένα κράμα αμορφωσιάς και ατομικής ευθύνης. Η ατομική ευθύνη, η ευθύνη των πάντων, η αιτία για κάθε μας πρόβλημα, από την πανδημία του κορονοϊού, μέχρι τον σταθμάρχη για το κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Μια διαρκής ανακύκλωση του Θείου Σαμ που μας καλούσε να γίνουμε τροφή για τα κανόνια του ιμπεριαλισμού στην γνωστή αφίσα του αμερικανικού στρατού, τώρα μας κουνάει το δάχτυλο εξίσου προκλητικά και επικριτικά, τονίζοντας πως εμείς φταίμε για όλα. Οι πάνοπλοι, εκπαιδευμένοι ειδικά για τέτοιες συγκυρίες, αστυνομικοί φρουροί είναι προφανές πως δεν φταίνε σε τίποτα, όπως εξίσου προφανές είναι πως οι αυτιστικοί φταίνε όταν σκοτώνονται από σφαίρες μπάτσων γιατί τολμάνε και κυκλοφορούν ανάμεσα μας, τολμάνε και κυκλοφορούν ανάμεσα στους φυσιολογικούς, στους νευροτυπικούς, στους άξιους και ικανούς. Τολμάνε και υπάρχουν μέσα σε μια κοινωνία που ποτέ, μα ποτέ, δεν κατάφερε να δώσει μια αξιοπρεπή ζωή στους ανάπηρους, γιατί της κοστίζουν. Κοστίζουν σε δασκάλους, σε ιατρική περίθαλψη, σε εργατικό δυναμικό, σε συντάξιμα χρόνια. Γιατί να μας ενδιαφέρει να ενσωματώσουμε κοινωνικά εκείνους που μας κοστίζουν στη φορολογία μας, στα κοινωνικά επιδόματά μας, στη διεκδίκηση μιας «καλύτερης ζωής»; Δεν μπορείς να ξεριζώσεις το μίσος για το διαφορετικό, όταν ολόκληρη η πολιτική σου ατζέντα βασίζεται ακριβώς πάνω σε αυτό το μίσος για το διαφορετικό. Είναι προφανές ότι η τσίπα και η ντροπή δεν θα αγγίξουν κανέναν δεξιό δήμαρχο, καμία ακροδεξιά Λατινοπούλου και κανένα φασιστικό διαδικτυακό τρολ από να εκφράσει απρόσκοπτα το δηλητήριο του, να εκφασίσει λίγο ακόμα τον πολύπαθο κόσμο που έχει φορτωθεί στις πλάτες τους την κρατική τρομοκρατία εδώ και επτά χρόνια δεξιάς κυβέρνησης.

Τελικός Μουντιάλ χωρίς delivery: Απεργoύν οι διανομείς Efood και Wolt για τον θάνατο συναδέλφου τους

Κινητοποίηση διανομέων Wolt

Μουντιάλ χωρίς delivery: Απεργoύν οι διανομείς για τον θάνατο συναδέλφου τους

Στάση εργασίας την ώρα του τελικού του Μουντιάλ απόψε, θα πραγματοποιήσουν εργαζόμενοι των εταιριών delivery, efood και Wolt, διαμαρτυρόμενοι για τον θάνατο διανομέα στην Αγία Παρασκευή τα ξημερώματα της 15ης Ιουλίου.

Η ανακοίνωση των εργαζομένων στην efood

“Άλλος ένας συνάδελφος διανομέας, μόλις 20 ετών, έχασε τη ζωή του το ξημέρωμα της 15ης Ιουλίου στην Αγία Παρασκευή. Το συγκεκριμένο περιστατικό έλαβε γρήγορα δημοσιότητα, καθώς συνέβη κοντά στα κεντρικά της ΕΡΤ. Αν δεν υπήρχε αυτή η συγκυρία, πιθανότατα θα είχε περάσει απαρατήρητο όπως τα περισσότερα. Δυστυχώς, τα εργατικά ατυχήματα στις ψηφιακές πλατφόρμες αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο, κάποια καταλήγουν σε δυστυχήματα, τα περισσότερα δεν γίνονται ποτέ γνωστά. Είναι βέβαιο πώς δεν καταγράφονται ως εργατικά ατυχήματα, ενώ δεν υπάρχει καμία επίσημη ουσιαστική ενημέρωση για τον πραγματικό αριθμό των τραυματισμών και των νεκρών.

Σύμφωνα με φωτογραφίες που έχουν δημοσιευθεί, ο συνάδελφος οδηγούσε μηχανάκι με κουτί της Wolt. Είναι γνωστό ότι πολλοί διανομείς που εργάζονται ως freelancers απασχολούνται παράλληλα σε περισσότερες από μία πλατφόρμες. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, καμία εταιρεία πλατφόρμας δεν έχει προχωρήσει σε δημόσια ενημέρωση ή τοποθέτηση σχετικά με τον θάνατό του. Ακόμη και σε ένα εργατικό δυστύχημα που έλαβε δημοσιότητα, οι εταιρείες επιλέγουν τη σιωπή, απαξιώνοντας να αποδώσουν τη βαρύτητα που αρμόζει στην απώλεια ενός εργαζομένου. Είναι μια στάση εξοργιστική.

Το καθεστώς της freelancing εργασίας, που διαμορφώθηκε με τον ν. 4808/2021, μεταφέρει στους εργαζόμενους μεγάλο μέρος του βάρους και του ρίσκου της εργασίας, αντιμετωπίζοντάς τους ως αναλώσιμους. Παράλληλα, τα καθεστώτα των εργολάβων εντείνουν την εκμετάλλευση και τη διάχυση της ευθύνης, μετατρέποντας πολλές φορές τους εργαζόμενους ακόμη και σε «φαντάσματα». Η πίεση για περισσότερες παραγγελίες, η αμοιβή με το κομμάτι, τα εξαντλητικά ωράρια που συχνά ξεπερνούν κατά πολύ το οκτάωρο και η μετακίνηση σε άγνωστες περιοχές, δημιουργούν επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Όταν η κόπωση από 12 ή και 14 ώρες δουλειάς συνδυάζεται με την πίεση για ταχύτητα και παραγωγικότητα, ο κίνδυνος αυξάνεται δραματικά.

Δεν μπορεί να μένει αναπάντητο το ερώτημα γιατί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (ν. 4808) επιτρέπει και ενισχύει τις εργολαβίες και τα καθεστώτα «freelancing», αντί να προστατεύει ουσιαστικά την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων.

Οι διανομείς, όπως και οι οικοδόμοι, συγκαταλέγονται στα επαγγέλματα με τη μεγαλύτερη επικινδυνότητα. Μόλις μία ημέρα πριν, ένας 27χρονος Αιγύπτιος οικοδόμος τραυματίστηκε σοβαρά από πτώση σε εργοτάξιο, σε ένα ακόμη εργατικό ατύχημα που αναδεικνύει τις συνέπειες της εντατικοποίησης της εργασίας και των ελλείψεων στα μέτρα ασφαλείας.

Να μην συνηθίσουμε να μετράμε νεκρούς συναδέλφους. Όλοι και όλες στη στάση εργασίας την ημέρα του τελικού του Μουντιάλ. Για δουλειά με δικαιώματα, ασφάλεια, αξιοπρέπεια. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους φίλους του 20χρονου συναδέλφου”

Η ανακοίνωση των εργαζομένων στη Wolt

“Όχι άλλα εργοδοτικά εγκλήματα «ατυχήματα» στο βωμό των κερδών της εταιρείας. Άλλος ένας συνάδελφος δεν γύρισε σπίτι του. Οι ζωές μας δεν είναι κόστος.

Οργή μας γεμίζει η είδηση πως ένας ακόμα συνάδελφος μας, αυτή τη φορά 20 χρονών, δεν γύρισε πίσω στο σπίτι του μετά την δουλειά. Αντί αυτού άφησε την τελευταία του πνοή στην Μεσογείων έπειτα από σφοδρή σύγκρουση με ΙΧ τα ξημερώματα της Τετάρτης.

Πόσοι ακόμα συνάδελφοι χρειάζεται να χάσουν την ζωή τους για να πάρει επιτέλους εταιρεία και κράτος τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην είμαστε βαθύτατα εκτεθειμένοι στον δρόμο; Γιατί να παίζουμε την ζωή μας κορώνα γράμματα ξημερώματα; Η απάντηση είναι μία, για εργοδοσία και κράτος οι ζωές μας μπροστά στα δικά τους σχέδια και στρατηγικές είναι ένα κόστος! Αρκεί να σκεφτούμε πως το χθεσινό έγκλημα θα καταγραφεί ως “τροχαίο” και όχι ως “εργατικό”.

Όσο συνάδελφοι γλιτώνουν στο “παρά πέντε” μια σύγκρουση ή όπως έγινε σήμερα τα ξημερώματα στην Αγία Παρασκευή χάνουν και την ζωή τους, η Wolt διαφημίζει συνεργασίες με Ινστιτούτα υπό την αιγίδα του Υπουργείο Μεταφορών των γνωστών σε όλους μας Τεμπών, για καμπάνιες “υπεύθυνων μετακινήσεων” με τίτλο “Moving the City, Responsibly”!

Πάει πολύ η εταιρεία που μας έχει κάνει λάστιχο, που δεν παρέχει κανένα μέτρο προστασίας πέρα από τα βασικά που και για αυτά πρέπει να δώσουμε εγγυήσεις, που μας έχει μόνιμα πάνω από την εφαρμογή μήπως προκηρύξει bonus απολαβές ή αποστολές για έξτρα εισόδημα την ώρα βροχών ή αυτήν την εποχή μεσημέρια καλοκαιριού να διδάσκει και πώς να μετακινούμαστε υπεύθυνα.

Ας ενημερώσουμε λοιπόν την εταιρεία για το εξής: Η ασφάλεια δεν εξασφαλίζεται με επικοινωνιακές καμπάνιες, αλλά με σταθερή εργασία, ουσιαστικά μέτρα προστασίας, ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς, επαρκή εισοδήματα και πλήρη ευθύνη του εργοδότη για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.

Κίνδυνος για νησιά και ορεινές κοινότητες: Πολεοδομώντας από την “πίσω πόρτα”, με νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας, που ανοίγει τον δρόμο για ιδιωτικές πόλεις σε παρθένες εκτάσεις - Αίτημα για να συζητηθεί και στο δημοτικό συμβούλιο Σύρου-Ερμούπολης (UPDATE)

Πολεοδομώντας από την “πίσω πόρτα”- Τι αναφέρει ο Ν. Μπελαβίλας για το νομοσχέδιο που ανοίγει τον δρόμο για ιδιωτικές πόλεις σε παρθένες εκτάσεις

Ένα νομοσχέδιο που εμφανίζεται ως τεχνική ρύθμιση για την πολεοδόμηση μικρών οικισμών κρύβει στην πραγματικότητα μια από τις πιο επιθετικές παρεμβάσεις στον χωρικό σχεδιασμό των τελευταίων δεκαετιών. Πίσω από ασαφείς διατυπώσεις και συνοπτικές διαδικασίες, ανοίγει ο δρόμος για μαζική ιδιωτική δόμηση σε παρθένες εκτάσεις, ανατρέποντας θεμελιώδεις αρχές προστασίας του τοπίου και της εκτός σχεδίου περιοχής. Το σχέδιο αυτό, αν εφαρμοστεί, απειλεί να μεταμορφώσει νησιά και ορεινές κοινότητες σε πεδία ανεξέλεγκτης τουριστικής εκμετάλλευσης.

Ο Νίκος Μπελαβίλας καθηγητής Πολεοδομίας στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ και Διευθυντής του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος ΕΜΠ με μια ανάρτηση εξηγεί τους κινδύνους που εμφανίζονται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο:

“Ένα φιλόδοξο σχέδιο, κρυμμένο μέσα σε ένα παραπλανητικό νομοσχέδιο, επιχειρεί να αναπαράγει σε μαζική κλίμακα το σκάνδαλο των φλαμίνγκο στη γειτονική Αλβανία: την απόπειρα της οικογένειας Ντόναλντ Τραμπ να ιδιοποιηθεί έναν τεράστιο, ανέγγιχτο παραθαλάσσιο βιότοπο, με στόχο τη δημιουργία μιας ιδιωτικής παραθεριστικής πόλης.

Ενταγμένο στο Β΄ Μέρος του σχεδίου νόμου για την ΕΥΔΑΠ, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση για μόλις λίγες ημέρες, εισάγει νέες «…διατάξεις για την πολεοδόμηση εγκαταλελειμμένων, μικρών και φθινόντων οικισμών και λοιπές ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (άρθρα 41-59)».

Πριν εξετάσουμε αναλυτικότερα τις προβλέψεις του, αξίζει να περιγράψουμε ένα ενδεικτικό εφιαλτικό σενάριο.

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα μικρό κυκλαδίτικο νησί, τη Σέριφο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, διαθέτει 14 φθίνοντες ή εγκαταλελειμμένους οικισμούς, ενώ ως οικισμοί με μηδενικό πληθυσμό καταγράφονται ακόμη και τα δύο βραχονήσια της, η Σερφοπούλα και το Βόδι. Με βάση τη λογική του σχεδίου, σε καθεμία από αυτές τις περιοχές, εκτός σχεδίου πόλεως και εκτός των ορίων των υφιστάμενων ή ανενεργών οικισμών, θα μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο πολεοδομικό συγκρότημα έκτασης από 50 έως 200 στρέμματα, μέσω συνοπτικών διαδικασιών.

Εξετάζοντας αναλυτικότερα τις διατάξεις, διαπιστώνεται ότι στην πραγματικότητα προωθείται ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικής πολεοδόμησης σε περιοχές ιδιαίτερα υψηλού επενδυτικού ενδιαφέροντος. Η ρύθμιση αφορά περίπου το 27% των νησιωτικών και ορεινών οικισμών της χώρας, είτε είναι παραδοσιακοί είτε όχι, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι προϋφιστάμενοι του 1923 και βρίσκονται σε περιοχές με περιορισμένη ή ακόμη και μηδενική ανθρωπογενή επιβάρυνση. Η επίκληση της «αναβάθμισης οικισμών» λειτουργεί ουσιαστικά ως προσχηματική αιτιολόγηση, προκειμένου να παρακαμφθούν οι πάγιες συνταγματικές επιφυλάξεις απέναντι στη θέσπιση όρων δόμησης σε παρθένες εκτός σχεδίου εκτάσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, η «διάσωση» ενός φθίνοντος οικισμού δεν επιδιώκεται μέσω της αποκατάστασης και αναζωογόνησης του υφιστάμενου οικιστικού ιστού, αλλά μέσω της δημιουργίας ενός νέου ιδιωτικού οικισμού, πολλαπλάσιου σε έκταση, σε όμορη περιοχή. Ωστόσο, οι φθίνοντες ή εγκαταλελειμμένοι οικισμοί είναι κατά κανόνα προϋφιστάμενοι του 1923, γεγονός που σημαίνει ότι θεωρούνται ήδη πολεοδομικά νόμιμοι και διαθέτουν δυνατότητα οικοδόμησης. Επομένως, η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν αποσκοπεί στην αξιοποίηση των ίδιων των οικισμών, αλλά ουσιαστικά επιτρέπει τη δόμηση εκτός των ορίων τους, παρακάμπτοντας ευθέως τους περιορισμούς που έχει επανειλημμένα θέσει η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Και όταν μιλάμε για δόμηση, δεν εννοούμε τη σημερινή διάσπαρτη «λαϊκή» εκτός σχεδίου δόμηση ή μεμονωμένες επαύλεις, αλλά οργανωμένα τουριστικά συγκροτήματα, πολυτελή resorts και gated villages, σχεδιασμένα για κάθε «Χρυσή Βίζα» ή για ολιγάρχες της Ανατολής.

Οι περισσότεροι ορεινοί, ημιορεινοί και νησιωτικοί οικισμοί της χώρας με πληθυσμό 100 έως 200 κατοίκων —το σχέδιο νόμου αναφέρεται μάλιστα σε οικισμούς με 0 έως 150 κατοίκους— είτε βρίσκονται στα Ζαγοροχώρια είτε στα Δωδεκάνησα ή σε άλλες περιοχές, έχουν συνήθως έκταση από 20 έως 100 στρέμματα. Οι προτεινόμενες επεκτάσεις, που κυμαίνονται από 50 έως 200 στρέμματα, συνιστούν μια δυσανάλογη πολεοδομική γιγάντωση, ανάλογη με εκείνη που επιχειρήθηκε πρόσφατα στην περιφέρεια του παραδοσιακού οικισμού στο Πάπιγκο. Μπροστά σε αυτό που επιχειρείται να νομοθετηθεί, το άγος του Σαρακήνικου στη Μήλο, της Κουμπάρας στην Ίο και τόσες άλλες πρόσφατες υποθέσεις κινδυνεύουν να μοιάζουν με πταίσματα.

Παράλληλα, το εύρος εφαρμογής της ρύθμισης είναι τεράστιο, καθώς αφορά περισσότερες από 1.300 δημοτικές κοινότητες με χιλιάδες οικισμούς. Ενδεικτικά, μόνο η δημοτική κοινότητα Οίας διαθέτει οκτώ οικισμούς που πληρούν τα σχετικά κριτήρια, ενώ σε ολόκληρη τη Σαντορίνη ο αριθμός τους ανέρχεται σε είκοσι έναν. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν έως και είκοσι ένα νέα συγκροτήματα έκτασης έως 200 στρεμμάτων το καθένα στη Σαντορίνη — πάνω από 4.000 στρέμματα νέας πολυτελούς δόμησης. Αξίζει να αναλογιστούμε το μέγεθος αυτής της προοπτικής.
Παρά τις διακηρύξεις περί «περιβαλλοντικής αναβάθμισης» και «βιώσιμης ανάπτυξης», οι προτεινόμενες διατάξεις δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για την περιβαλλοντική ισορροπία, το φυσικό τοπίο και την αποτροπή της άναρχης δόμησης.

Με αυτό το νομοσχέδιο δεν μιλάμε απλώς για λεηλασία της χώρας. Μιλάμε για την κατασπατάληση του πολυτιμότερου κεφαλαίου της: των φυσικών τοπίων της και των μικρής κλίμακας οικισμών των βουνών και των νησιών. Αν αυτό δεν αποτελεί εξόρυξη πλούτου από τους πολλούς προς όφελος των λίγων, τότε τι είναι;”

Βυθίζονται οι ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΓΡΑΦΗΜΑ)

Βυθίζονται οι ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ, του Λεωνίδα Βατικιώτη ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Την σπάνια ευκαιρία να μάθει τα  βασικά από την γλώσσα των ναυτικών είχε το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό την Τρίτη 14 Ιουλίου το πρωί. Το περιστατικό το περιέγραψε η Wall Street Journal. Ξεκίνησε με ένα ηχητικό μήνυμα στην ραδιοσυχνότητα που χρησιμοποιούν τα πλοία στα Στενά του Ορμούζ το οποίο έλεγε τα εξής: «Οι δυνάμεις των ΗΠΑ είναι έτοιμες να εξασφαλίσουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και να εξασφαλίσουν το νόμιμο εμπόριο σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο. Η νότια διαδρομή των Στενών παραμένει ανοικτή».

Εκείνη την ημέρα από τα 21 πλοία που διέσχισαν τα Στενά, κανένα δεν ακολούθησε την διαδρομή που υποδεικνύουν οι Αμερικάνοι στα ανοικτά του Ομάν ενώ τα 16 χρησιμοποίησαν την διαδρομή που υποδεικνύουν οι Ιρανοί Φρουροί της Επανάστασης. Τα 5 εναπομείναντα πλοία μάλλον ακολούθησαν την ιρανική πορεία, αλλά με κλειστούς τους πομπούς τους για να μην γίνουν στόχος από τους Αμερικάνους.

Ότι δεν θα πήγαινε καλά εκείνη η μέρα το κατάλαβε πολύ έγκαιρα το Αμερικανικό Ναυτικό όταν η απάντηση που έλαβε για το μήνυμα του στην ραδιοσυχνότητα ήταν ένα καραβίσιο «άντε γαμηθείτε»…

Αμερικανική απογοήτευση

Το χειρότερο είναι ότι την ίδια αποστροφή και απογοήτευση για τους Αμερικάνους με τον ανώνυμο ναυτικό του Περσικού εκφράζουν όλο και περισσότεροι αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες, βλέποντας τον Τραμπ κάθε μέρα να αναθεωρεί την ανακοίνωση της προηγούμενης. Κορυφαία όλων η ανακοίνωση για επιβολή τέλους ύψους 20% επί του κόστους σε κάθε εμπορικό που εξέρχεται των Στενών. Τυχόν εφαρμογή του θα τίναζε τις τιμές της ενέργειας στον αέρα. Για παράδειγμα σε ένα βαρέλι πετρελαίου αξίας 80 δολ. το τέλος θα ανέρχονταν σε 16 δολ., όταν τα μεταφορικά για την Ευρώπη ανέρχονται μόνο σε 10 δολ. ανά βαρέλι, ενώ στα Στενά της Μάλακας η χρέωση είναι 0,10%. Την επόμενη μέρα ο Τραμπ ανακάλεσε, για να συμπληρώσει όμως ότι τα ίδια λεφτά θα τα πάρει από τις αραβικές χώρες του Κόλπου μέσω επενδύσεων και αμερικανικών εξαγωγών. Άμεσα ωστόσο η ανακοίνωση του νομιμοποίησε το Ιράν που ζητάει ναύλα διέλευσης και μάλιστα πολύ πιο φθηνά, ενώ μετέτρεψε σε μαρουλόφυλλα αλλεπάλληλες ομιλίες και συνεντεύξεις του αντιπρόεδρου Βανς και του υπουργού Εξωτερικών του Τραμπ, Ρούμπιο, που κατακεραύνωναν τα τέλη του Ιράν στο όνομα της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.

Η εγκατάλειψη της μίας πολεμικής τακτικής μετά την άλλη και η καταφυγή στα πειρατικά διόδια ήλθε μετά την ακύρωση του αμερικανικού σχεδίου.

Η συνέντευξη που μας παραχώρησε στο Ιράν ο Εμπραχίμ Αζιζί, πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του Ιρανικού Κοινοβουλίου, ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστική σε πολλά επίπεδα. Αποσπάσματά της έχουν αναρτηθεί εδώ. Η ερώτησή μου αφορούσε τον κίνδυνο (για την Ισλαμική Δημοκρατία) ΗΠΑ και Ισραήλ να καταφύγουν σε έναν ιδιαίτερα οικείο τους, παρατεταμένο κι εξαντλητικό για το Ιράν πόλεμο διαρκείας. Η απάντηση του προέδρου ήταν απλή: Το Ιράν εξαφανίζει αργά και σταθερά τις βάσεις υλοποίησης αυτού του πολέμου. Κατά λέξη απάντησε:

Τουρκία: Στα βουνά Καζ το πραγματικό χρυσάφι ζει ακόμη πάνω από τη γη και αγωνίζεται - Ρεπορτάζ της Σταυρούλας Πουλημένη (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Στα βουνά Καζ της Τουρκίας το πραγματικό χρυσάφι ζει ακόμη πάνω από τη γη και αγωνίζεται

Της Σταυρούλας Πουλημένη

Η περιοχή των βουνών Καζ στο Τσανάκκαλε είναι ένα από τα σημαντικότερα φυσικά οικοσυστήματα της Τουρκίας χάρη στη μεγάλη βιοποικιλότητά της, τα δάση, την αρχαία πολιτιστική της κληρονομιά και την αγροτική της παράδοση.

Ανακηρύχθηκαν Εθνικό Πάρκο το 1994 και Περιοχή Προστασίας της Φύσης  το 1998. Επιπλέον, 32.320 στρέμματα γης σε 52 διαφορετικές τοποθεσίες εντός τους έχουν χαρακτηριστεί ως «Περιοχές Διατήρησης Γενετικών Πόρων In-Situ». Υπό αυτή την έννοια, αποτελούν σημαντικό βιότοπο για την άγρια ζωή. Παράλληλα μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει περίπου 800 είδη φυτών που ανήκουν σε 101 οικογένειες στο Εθνικό Πάρκο των ορέων Καζ. 77 από αυτά τα είδη είναι ενδημικά στην Τουρκία και 32 βρίσκονται μόνο στα Όρη Καζ.

Οι γεωργικές εκτάσεις αποτελούν το 43% (7.305,88 τ.χλμ.) της περιοχής των βουνών Καζ. Η πλειονότητα αυτών των περιοχών βρίσκεται στις επαρχίες Τσανάκκαλε και Μπαλίκεσιρ. Αυτές οι επαρχίες συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες περιοχές γεωργικής παραγωγής της Τουρκίας όσον αφορά την ποικιλομορφία των καλλιεργειών και την παραγωγικότητα. Την ίδια στιγμή, όμως, τα βουνά Καζ κρύβουν ένα πλούσιο σε μεταλλεύματα υπέδαφος που αποτελεί δέλεαρ για μεγάλες πολυεθνικές και τούρκικες εταιρείες¹.

Οι πρόσφατες αλλαγές στον Μεταλλευτικό Νόμο αγνοούν όλα τα καθεστώτα προστασίας της φύσης, όπως υποστηρίζουν ακτιβιστές/στριες που συμμετέχουν στο τοπικό και εθνικό αντιεξορυκτικό κίνημα. Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με μια επιθετική εξορυκτική πολιτική, έχει ως αποτέλεσμα τέτοια φυσικά οικοσυστήματα, γεωργικές εκτάσεις, βοσκοτόπια, τόποι πολιτιστικής κληρονομιάς, μαζί και η ζωή των κατοίκων, να θυσιάζονται στο βωμό των κερδών εταιρειών που έχουν την υποστήριξη της κυβέρνησης. Μόνο στην Χερσόνησο της Βίγας στην περιοχή των βουνών Kαζ, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Μεταλλείων και Πετρελαίου της Τουρκίας, από τα 16.970,62 τ.χλμ. γης, τα 12.943,35 τ.χλμ, δηλαδή το 76% της συνολικής έκτασης, έχουν παραχωρηθεί σε εταιρείες με μεταλλευτικές άδειες που βρίσκονται σε διάφορα στάδια (δημοπράτηση, έρευνα και εκμετάλλευση).

Σπίτια στο χωριό Χατζιμπεκιρλέρ

Φτάνοντας στο χωριό Χατζιμπεκιρλέρ, δίπλα στην πόλη Μπαϊραμίτς, νομίζει κανείς ότι είναι ερημωμένο. Το καφενείο του χωριού είναι κλειστό. Από όπου και αν κοιτάξεις η θέα είναι τρομακτική. Ένα τεράστιο ορυχείο έχει φάει τη γη και μηχανήματα πηγαινοέρχονται σε ένα τοπίο που μοιάζει σεληνιακό.

Σε ένα μικρό κοντέινερ, υπάρχουν αφίσες για έναν αγώνα που ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια και συνεχίζεται με δυσκολίες εξαιτίας του γεγονότος ότι το ορυχείο βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία παρά τις αντιδράσεις κατοίκων και ακτιβιστών. «Ό,τι βρίσκεται πάνω από τα βουνά Καζ είναι σημαντικότερο από ό,τι που βρίσκεται από κάτω» λέει ένα σύνθημα στον τοίχο δείχνοντας την αγάπη των ανθρώπων για τη γη τους (το σύνθημα κρύβει ένα ενδιαφέρον λογοπαίγνιο καθώς η φράση «από κάτω» στα τουρκικά ταυτίζεται με τη λέξη «χρυσός»).

Ο αγώνας για το νερό: Aπό την απόπειρα ιδιωτικοποίησης στη νέα φάση εμπορευματοποίησης με νομοσχέδιο που επιχειρεί να κάνει το νερό σαν το ρεύμα ακριβό (ΗΧΗΤΙΚΟ & VIDEO)

“Ο αγώνας για το νερό: από την απόπειρα ιδιωτικοποίησης στη νέα φάση εμπορευματοποίησης” του Πέτρου Μπαστέα

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η ομιλία του Πέτρου Μπαστέα, μέλους της Γραμματείας του ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ, συνταξιούχου, πρώην μέλους Δ.Σ. Συλλόγου Προσωπικού ΕΥΔΑΠ και Δ.Σ. Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων ΕΥΔΑΠ, την Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026, στη συζήτηση στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνας με θέμα “Ο αγώνας για το νερό: λειψυδρία, αρπαγή, σπατάλη, εμπορευματοποίηση. Το νερό είναι δικαίωμα, όχι εμπόρευμα”

__________________________ 

Ο αγώνας για το νερό: από την απόπειρα ιδιωτικοποίησης στη νέα φάση εμπορευματοποίησης

Φίλες και φίλοι,

Σήμερα συζητάμε για το νερό, τη λειψυδρία, αλλά και την εμπορευματοποίηση του νερού. Δεν συζητάμε απλώς για ένα περιβαλλοντικό ζήτημα. Συζητάμε για ένα βαθιά κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα: ποιος αποφασίζει για το νερό, με ποια κριτήρια και προς όφελος ποιου.

Το νερό δεν είναι ένα προϊόν σαν όλα τα άλλα. Δεν είναι εμπόρευμα. Είναι όρος για την ύπαρξη της ζωής. Είναι προϋπόθεση για τη δημόσια υγεία, την αξιοπρεπή διαβίωση, την αγροτική παραγωγή και την περιβαλλοντική ισορροπία.

Ακόμη και το ίδιο το σχέδιο για την Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα, που βρίσκεται μέχρι τις 22/7 σε διαβούλευση, αναγνωρίζει — εμείς λέμε ότι αναγκάστηκε να το κάνει — ότι το νερό είναι «αδιαπραγμάτευτο δημόσιο αγαθό» και «στρατηγικό εθνικό απόθεμα», κρίσιμο για τη δημόσια υγεία, την επισιτιστική ασφάλεια και την περιβαλλοντική ισορροπία.

Ακριβώς επειδή το νερό είναι τόσο σημαντικό, βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο των κερδοσκοπικών ιδιωτικών συμφερόντων.

Α’ ΦΑΣΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

Τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια, κυβερνήσεις, μνημονιακοί μηχανισμοί και ιδιωτικά συμφέροντα προσπάθησαν επανειλημμένα να ανοίξουν τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Το πέτυχαν σε πολλούς τομείς: στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στους δρόμους, στα λιμάνια, στα αεροδρόμια.

Στο νερό, όμως, δεν το πέτυχαν.

Η ιστορία αυτή έχει συγκεκριμένους σταθμούς. Εν συντομία:

Το 1999-2001 έγινε η πρώτη μεγάλη τομή: ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ μπήκαν στο Χρηματιστήριο. Το Δημόσιο έπαψε να κατέχει το 100% της ιδιοκτησίας και κράτησε την πλειοψηφία. Ήταν η πρώτη μερική ιδιωτικοποίηση.

Μετά, στα χρόνια των μνημονίων, επιχειρήθηκε η πλήρης ιδιωτικοποίηση μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Η απάντηση ήρθε το 2014, όταν η Ολομέλεια του ΣτΕ ακύρωσε τη μεταβίβαση μετοχών της ΕΥΔΑΠ στο ΤΑΙΠΕΔ ως αντισυνταγματική.

Το ΣτΕ αναγνώρισε στην πράξη ότι το νερό, ως απολύτως αναγκαίο αγαθό για την ανθρώπινη ζωή, δεν μπορεί να παραδίδεται στη λογική του ιδιωτικού κέρδους.

Το 2016, στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου, ψηφίσθηκε η υπαγωγή των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο.

Το 2017 εμφανίστηκε νέα μορφή επίθεσης: όχι απευθείας πώληση, αλλά τιμολόγηση. Η ΚΥΑ για τους κανόνες τιμολόγησης του νερού επικαλέστηκε την ευρωπαϊκή Οδηγία και την «ανάκτηση κόστους». Το ΣτΕ, με την απόφαση 2519/2022, ακύρωσε και αυτή την υπουργική απόφαση.

Το 2021 επιχειρήθηκε η παραχώρηση της διαχείρισης του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Αθήνας σε ιδιωτικές εταιρείες. Δηλαδή δεν πουλούσαν ευθέως την ΕΥΔΑΠ, αλλά επιχειρούσαν να αφαιρέσουν από αυτήν τη διαχείριση της καρδιάς του υδροδοτικού συστήματος. Και αυτό ακυρώθηκε με την απόφαση 1886/2022 του ΣτΕ ως παράνομη μορφή έμμεσης ιδιωτικοποίησης.

Την ίδια χρονιά ήρθε και η νέα μεγάλη ανατροπή. Οι αποφάσεις 190 και 191 του 2022 της Ολομέλειας του ΣτΕ έκριναν αντισυνταγματική την ένταξη των δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης στο Υπερταμείο.

Όμως η κυβέρνηση δεν συμμορφώθηκε. Με τα άρθρα 114 και 115 του ν. 4964/2022 επιχείρησε να κρατήσει τις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο, ακυρώνοντας στην πράξη το αποτέλεσμα των αποφάσεων του ανώτατου δικαστηρίου.

Δηλαδή δεν είχαμε απλώς μία εμμονή στην ιδιωτικοποίηση. Είχαμε και απόπειρα παράκαμψης των ίδιων των αποφάσεων του ΣτΕ.

Ακολούθησε προσφυγή στην Επιτροπή Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με τις αποφάσεις 7 και 8 του 2023, η Επιτροπή διαπίστωσε τη μη συμμόρφωση της κυβέρνησης και έδωσε προθεσμία για την επιστροφή των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ από το Υπερταμείο στο Δημόσιο.

Η νίκη του κινήματος για το δημόσιο νερό επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά τον Απρίλιο του 2023. Την ώρα που δεκάδες χιλιάδες πολίτες συγκεντρώνονταν στη Θεσσαλονίκη, στη μεγάλη συναυλία «Υπερασπίσου το Νερό», που διοργάνωσε το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ στην Πλατεία Αριστοτέλους, το πολιτικό μήνυμα ήταν σαφές: το νερό δεν πωλείται, δεν παραχωρείται, δεν γίνεται εμπόρευμα.

Λίγες ημέρες μετά, κάτω από το βάρος των αποφάσεων του ΣτΕ και της μεγάλης κοινωνικής πίεσης, ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να δηλώσει ότι το νερό είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό και ότι οι ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ θα επιστρέψουν στον έλεγχο του Δημοσίου, φεύγοντας από το Υπερταμείο.

Αυτό δεν ήταν κυβερνητική γενναιοδωρία. Ήταν αποτέλεσμα αγώνα. Ήταν η απόδειξη ότι όταν οι εργαζόμενοι, οι τοπικές κοινωνίες, τα σωματεία, οι κινήσεις πολιτών και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις συγκρούονται οργανωμένα και επίμονα, μπορούν να επιβάλουν ρωγμές ακόμη και σε κεντρικές κυβερνητικές επιλογές.

Χωρίς τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, με ιδιαίτερη μνεία στο ΣΕΚΕΣ, στο Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ και στην Πρωτοβουλία για τη Διασφάλιση της Δημόσιας Διαχείρισης του Νερού, χωρίς τις προσφυγές, χωρίς τις συμμαχίες με την κοινωνία, χωρίς τις κινήσεις πολιτών και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η κατάσταση σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική.

Άρα το συμπέρασμα είναι καθαρό:

Το νερό μέχρι σήμερα δεν ιδιωτικοποιήθηκε επειδή δεν μπόρεσαν. Όχι επειδή δεν το επιδίωξαν.

Και δεν μπόρεσαν γιατί υπήρξε κίνημα. Υπήρξαν κοινωνικές αντιστάσεις, κινητοποιήσεις, νομικές μάχες, συνδικαλιστικές παρεμβάσεις, κινήσεις πολιτών, περιβαλλοντικές οργανώσεις και αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που έβαλαν φραγμό.

Αυτό είναι η μεγάλη νίκη του κινήματος για το δημόσιο νερό. Και πρέπει να το λέμε καθαρά.

Β’ ΦΑΣΗ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Όμως, ακριβώς επειδή δεν πέρασε η άμεση ιδιωτικοποίηση, τώρα περνάμε σε άλλη φάση.

Η νέα φάση δεν λέει ευθέως «πουλάμε το νερό». Λέει:

Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων: Σχετικά με τη χορήγηση του επιδόματος στέγασης-σίτισης από τον Δήμο Τήνου

Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Σχετικά με τη χορήγηση του επιδόματος στέγασης σίτισης από τον Δήμο Τήνου

Σχετικά με τη χορήγηση του επιδόματος στέγασης σίτισης από τον Δήμο Τήνου ενημερώνουμε τους συναδέλφους μας για τα παρακάτω:

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στον Δήμο Τήνου επιχειρήθηκε να γίνει παρέμβαση συναδέλφων του σωματείου της Α ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ, σχετικά με το ζήτημα του επιδόματος στέγασης – σίτισης και την αναδρομική καταβολή του, όπως είχε αποφασιστεί σχετικά παμψηφεί από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου κατά τη συνεδρίασή του τον περασμένο Φλεβάρη.

Παρά το γεγονός ότι δεν δόθηκε ο λόγος στους συναδέλφους, καθώς ειπώθηκε ότι το θέμα δεν υπήρχε στην ημερήσια διάταξη και δεν θα μπορούσε να γίνει κάποια αναφορά σ αυτό προ ημερησίας διάταξης, ύστερα από επικοινωνία του Προέδρου της Α ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ με τον Δήμαρχο Τήνου, εκείνος δεσμεύτηκε ότι στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο θα δοθεί κανονικά η δυνατότητα για παρέμβαση στους συναδέλφους και ότι ο ίδιος θα εισηγηθεί στη νομική επιτροπή του Δήμου την καταβολή του επιδόματος στέγασης σίτισης με αναδρομική ισχύ ( από την ημέρα λήψης της απόφασης , δηλαδή τον περασμένο Φλεβάρη) και σε περίπτωση που αυτό γίνει αποδεκτό και εγκριθεί τότε θα προχωρήσει στην κανονική καταβολή του επιδόματος σε όλους τους δικαιούχους συναδέλφους (αναπληρωτές και δόκιμους) .

Ως Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων καλούμε όλους τους συναδέλφους σε μαζική παράσταση στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο στο οποίο και θα συζητηθεί εκ νέου το θέμα.

Καλούμε τη Δημοτική Αρχή της Τήνου να προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση της απόφαση για καταβολή του επιδόματος στέγασης σε όλους τους δικαιούχους συναδέλφους μας.

Ανησυχητική αύξηση της ρητορικής μίσους μέσω διαδικτύου παράλληλα με την κλιμάκωση περιστατικών ρατσιστικής βίας, καταγράφει το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας

Δελτίο Τύπου

Ανησυχητική αύξηση της ρητορικής μίσους μέσω διαδικτύου παράλληλα με την κλιμάκωση περιστατικών ρατσιστικής βίας

Αθήνα, 17 Ιουλίου 2026 – Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας καταγράφει, το τελευταίο διάστημα, αυξημένο αριθμό περιστατικών ρητορικής μίσους μέσω διαδικτύου. Η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με την αύξηση περιστατικών ρατσιστικής βίας και αναδεικνύει την ανάγκη στενής παρακολούθησης της ολοένα αυξανόμενης διάδοσης της ρητορικής μίσους στον ψηφιακό χώρο, καθώς και της αλληλεπίδρασής της με τα περιστατικά βίας που εκδηλώνονται στον φυσικό κόσμο.

Ενδεικτική της τάσης αυτής είναι η δημοσίευση δεκάδων σχολίων και αντιδράσεων που αναπαράγουν ή υποκινούν ρητορική μίσους καθώς και ρατσιστικών σχολίων κάτω από αναρτήσεις μελών του Δικτύου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με το έργο τους και τρέχουσες εξελίξεις όπως η αύξηση περιστατικών ρατσιστικής βίας, η επέτειος από το ναυάγιο της Πύλου κ.ά. Πληθώρα αντίστοιχων διαδικτυακών ομοφοβικών/τρανσφοβικών επιθέσεων καταγράφηκε την εβδομάδα Υπερηφάνειας (Pride) με θύματα απλούς χρήστες/χρήστριες αλλά και άλλες οργανώσεις-μέλη του Δικτύου. Το περιεχόμενο των σχολίων αυτών, καθώς και η μαζική επιδοκιμασία τους από το κοινό των πλατφορμών, καταδεικνύουν τη συστηματική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τη διάδοση ρατσιστικού, ξενοφοβικού, σεξιστικού, μισαναπηρικού, ομοφοβικού και τρανσφοβικού λόγου και ενισχύουν τον προβληματισμό για την κανονικοποίηση της ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο και την ολοένα αυξανόμενη στοχοποίηση υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παράλληλα, από τις αρχές του έτους έχει καταγραφεί μια σειρά σοβαρών περιστατικών ρατσιστικής βίας, μεταξύ των οποίων η οργανωμένη επίθεση και ο τραυματισμός του προέδρου της Ένωσης Φιλιππινέζων Ελλάδος κατά τη διάρκεια πολιτιστικού φεστιβάλ, η επίθεση σε τρανς γυναίκα στην Καλλιθέα, ο ξυλοδαρμός δύο νεαρών Αιγυπτίων στην ίδια περιοχή που συνοδεύτηκε από τη διασπορά ψευδών ειδήσεων σε βάρος τους, ομοφοβική επίθεση στο Ζάππειο, καθώς και εκφοβιστικές ενέργειες με φασιστικά συνθήματα και ναζιστικούς χαιρετισμούς στην Αλεξανδρούπολη. Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν δημόσιες τοποθετήσεις αξιωματούχων και προσώπων σε θέσεις ευθύνης που συμβάλλουν στην αναπαραγωγή στερεοτύπων και μισαλλόδοξου λόγου, ιδίως απέναντι σε προσφύγισσες/ πρόσφυγες και μετανάστριες/ μετανάστες.

Η ανησυχητικά αυξανόμενη διάδοση περιεχομένου που επικροτεί ή υποκινεί περιστατικά ρατσιστικής βίας, και οξύνεται ακόμη περισσότερο σε προεκλογικές περιόδους, συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός κλίματος φόβου και ανασφάλειας για τα στοχοποιούμενα πρόσωπα, τις κοινότητες και τους υπερασπιστές τους, υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και ευνοεί την περαιτέρω κλιμάκωση της ρατσιστικής βίας.

Το Δίκτυο υπενθυμίζει ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρητορικής μίσους μέσω διαδικτύου και των εγκλημάτων μίσους προϋποθέτει την έγκαιρη καταγραφή των περιστατικών, την αποτελεσματική διερεύνησή τους από τις αρμόδιες αρχές, και την προώθηση ενός δημόσιου λόγου που καλλιεργεί τον σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη, κι ενισχύει την κοινωνική συνοχή.

Η ανατομία μιας σύνταξης μετανάστη - Της Ντανιέλα Ντούντα*

Η ανατομία μιας σύνταξης μετανάστη

• Ντανιέλα Ντούντα

Όπως και πολλοί Αλβανοί και Αλβανίδες στην δεκαετία του 90, έτσι και οι γονείς μου ήρθαν στην Ελλάδα. Ο πατέρας μου ήταν εργάτης και οικοδόμος για είκοσι χρόνια και η μητέρα μου καθαρίστρια. Με πολλές θυσίες κατάφεραν να με στηρίξουν στις σπουδές μου. Σπούδασα στη  Νομική στη Θεσσαλονίκη. Όμως εδώ θα γράψω περισσότερο με την ιδιότητα της μετανάστριας παρά της νομικού.

Με τον νόμο Κατρούγκαλου, οι κύριες συντάξεις χωρίζονται στο ανταποδοτικό και το εθνικό κομμάτι. Το ανταποδοτικό κομμάτι υπολογίζεται και χρηματοδοτείται από τις εισφορές που έχει πληρώσει ο ασφαλιζόμενος και το εθνικό κομμάτι χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Το τελευταίο αφορά ένα ποσό των 400 € και, το κυριότερο, χρειάζονται 40 χρόνια μόνιμης και νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα και 20 χρόνια ασφάλισης για την πλήρη εθνική σύνταξη. Η εθνική σύνταξη αφορά την βασική κοινωνική προστασία, κυρίως για αυτούς που έχουν χαμηλές ανταποδοτικές συντάξεις, δηλαδή τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Αυτές οι αυστηρές προϋποθέσεις για τη βασική κοινωνική προστασία μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ χαμηλές συντάξεις και έρχονται σε αντίθεση με ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που είναι αρκετά προστατευτικό. Ενώ παράλληλα το κριτήριο μόνιμης διαμονής μπορεί να θεωρηθεί ως συγκαλυμμένη διάκριση λόγω ιθαγένειας, γιατί είναι πολύ πιο πιθανόν για τους πολίτες ενός κράτους να μένουν μόνιμα για πολλά χρόνια σε αυτό, και επίσης το κριτήριο της νόμιμης διαμονής μπορεί να θεωρηθεί συγκαλυμμένη άμεση διάκριση γιατί ο πολίτης ενός κράτους δεν μπορεί να μένει παράνομα στη χώρα του -αυτή είναι η έννοια του πολίτη- παρά μόνο ένας αλλοδαπός. Ωστόσο αυτό το άρθρο θα επικεντρωθεί στο άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος και όχι στην αρχή της ισότητας που παραβιάζεται.

Σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος, το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων. Γενικά τα κοινωνικά δικαιώματα δεν είναι ευθέως αγώγιμα εκτός μόνο εάν παραβιάζεται ο πυρήνας του δικαιώματος. Τι βρίσκεται όμως στον πυρήνα του δικαιώματος της κοινωνικής ασφάλιση;; Η βασικότερη ίσως έννοια είναι η εξασφάλιση του ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης. Σε μια εποχή όπου ο κ. Στουρνάρας λέει ότι η κύρια σύνταξη δεν θα φτάνει στο μέλλον, καλό είναι να επιστρέψουμε στις βάσεις της κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με την νομολογία και τη θεωρία, η βασική σύνταξη θα πρέπει να εξασφαλίζει τουλάχιστον τους όρους της φυσικής υπόστασης στους δικαιούχους των παροχών, στα οποία περιλαμβάνεται η διατροφή, η ένδυση, η στέγαση, βασικά οικιακά αγαθά, θέρμανση, ιατρική περίθαλψη όλων των βαθμίδων. Η μη απόδοση των επαρκών πόρων για την διαβίωση βαίνει αντίθετα στον πυρήνα του δικαιώματος της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτός ο δημόσιος σκοπός της δημόσιας ασφάλισης δικαιολογεί και την υποχρεωτική ασφάλιση σε δημόσιο φορέα, που είναι μια άλλη βασική έννοια που βρίσκεται στον πυρήνα του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση. Αντί οι εργαζόμενοι να ασφαλίζονται σε όποιον φορέα θέλουν ή να προσφύγουν σε ιδιωτικές μορφές ασφάλισης, το κράτος τους υποχρεώνει να ασφαλιστούν σε δημόσιο φορέα, δηλαδή στον ΕΦΚΑ. Η μη εκπλήρωση του δημόσιου σκοπού της κοινωνικής ασφάλισης αφήνει έκθετη την υποχρεωτικότητα της ασφάλισης. Η μη εξασφάλιση του ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν δικαιολογεί την δημόσια υποχρεωτική ασφάλιση. 

Άλλη όψη του πυρήνα του δικαιώματος που προσβάλλεται είναι η αρχή της αλληλεγγύης. Η κοινωνική ασφάλιση είναι εκ του νόμου σαν τον Ρομπέν των Δασών. Τα παίρνει από τους πλούσιους και τα δίνει στους φτωχούς. Η υποχρεωτικότητα της ασφάλισης σε δημόσιο φορέα δικαιολογείται και από έναν άλλο δημόσιο σκοπό, που είναι η εφαρμογή της κοινωνικής αλληλεγγύης και η άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Μέσω της κοινωνικής ασφάλισης πραγματοποιείται η αναδιανομή του εισοδήματος από τους πλούσιους στους φτωχούς εφαρμόζοντας την αρχή της αλληλεγγύης που δεν υπάρχει μόνο ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους αλλά και επεκτείνεται σε όλο το κοινωνικό σύνολο. Η άσκηση της αλληλεγγύης και η αναδιανομή του εισοδήματος εκδηλώνεται στην πράξη με την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους τους συνταξιούχους. Εδώ συνίσταται και η διαφορά με την ιδιωτική ασφάλιση. Ο αποκλεισμός από το ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης είναι ταυτόχρονα και αποκλεισμός από την αλληλεγγύη ανάμεσα στους ασφαλισμένους και το κοινωνικό σύνολο. Το εισόδημα δεν αναδιανέμεται σε αυτά τα άτομα που το έχουν ανάγκη, σε ανθρώπους που πληρώνουν φόρους και εισφορές κανονικά αλλά παρόλα αυτά αποκλείονται από την βασική κοινωνική προστασία και όλα τα αυτονόητα. Έτσι, οι προϋποθέσεις σύνταξης σύμφωνα με τον νόμο Κατρούγκαλου είναι αντίθετες με ένα πλέγμα διατάξεων και γενικών αρχών του δικαίου της κοινωνικής ασφάλισης.

Όποιο άτομο βρίσκεται κοντά στη σύνταξη και σκέφτεται να πάει την υπόθεση στα δικαστήρια μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο sysymetanastwm@gmail.com για να αναλάβουμε εμείς την νομική εκπροσώπηση δωρεάν.

*Η Ντανιέλα Ντούντα είναι ασκούμενη δικηγόρος.

ΠΗΓΗ 

Όχι, ο Μέσι δεν είναι Μαραντόνα - Οι Ισραηλινοί δολοφονούν (και) 17χρονους ποδοσφαιριστές στην Παλαιστίνη

Όχι, ο Μέσι δεν είναι Μαραντόνα

Ενόψει του τελικού του Μουντιάλ μεταξύ Ισπανίας και Αργεντινής, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα φυσικά στον νεαρό σταρ Λαμίν Γιαμάλ, αλλά και στον καταξιωμένο πλέον ροκ σταρ του ποδοσφαίρου, Λιονέλ Μέσι. Τον Μέσι, βέβαια, δεν γίνεται να τον αναφέρει κανείς χωρίς να θυμηθεί τον θρυλικό συμπατριώτη του, το Ντιέγκο Μαραντόνα. Οι δύο κορυφαίοι Αργεντινοί σταρ με το νούμερο 10 μοιράζονται εντυπωσιακές επιτυχίες. Διαφέρουν όμως όσο η μέρα με τη νύχτα όταν πρόκειται για την πολιτική τους στάση απέναντι στο Ισραήλ. Εκεί όπου ο ένας είχε ξεκάθαρη άποψη, ο άλλος προτίμησε τη σιωπή. Και μάλλον ο καθένας είχε τους λόγους του.

Ο Μέσι αποτελεί εδώ και χρόνια σύμβολο του αθλητισμού, λατρεμένος από εκατομμύρια φιλάθλους σε κάθε γωνιά της Γης. Πίσω όμως από την αστραφτερή εικόνα του σταρ που αποφεύγει επιμελώς τις πολιτικές αντιπαραθέσεις, κρύβεται ένα δίκτυο σχέσεων που συνδέει το νέο «Θεό του ποδοσφαίρου» με το Ισραήλ, τις μυστικές υπηρεσίες και τον Νετανιάχου. Το mintpress σε άρθρο του εξετάζει ενδελεχώς αυτή τη σχέση.

Η ιστορία ξεκινά το 2020. Ο Μέσι, που επιμελώς επιλέγει τις εμπορικές του συνεργασίες, ανακοινώνει μια συμφωνία συνεργασίας με την OrCam, μια ισραηλινή εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης που κατασκευάζει συσκευές τεχνητής όρασης για άτομα με προβλήματα όρασης. Η OrCam είχε φροντίσει να προβάλει την αποστολή της με ένα μήνυμα βαθιά ανθρωπιστικό: η τεχνολογία στην υπηρεσία των ευάλωτων. Πίσω όμως από το ανθρωπιστικό προσωπείο, η OrCam αποκαλύπτεται ως προέκταση του ισραηλινού κρατικού μηχανισμού κατασκοπείας.

Η OrCam στελεχώνεται από δεκάδες πρώην πράκτορες της Μονάδας 8200, της διαβόητης υπηρεσίας κατασκοπείας του ισραηλινού στρατού. Ο διευθυντής της, Άντι Λεβίτσκι, υπήρξε για χρόνια αξιωματικός της μονάδας. Στα στελέχη της συγκαταλέγονται ο Μορ Σάμι, πρώην επικεφαλής ανάλυσης πληροφοριών, και ο Ματάν Άλμπεκ, πρώην επικεφαλής του τμήματος ανάλυσης δεδομένων. Πολλοί από αυτούς κατείχαν ηγετικές θέσεις την περίοδο που η Μονάδα 8200 σχεδίαζε και εκτελούσε επιχειρήσεις στη Γάζα μετά την 7η Οκτωβρίου 2023.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η Μονάδα 8200 με ιστορία που μετράει περισσότερα από 70 χρόνια, δεν είναι απλώς ένα φυτώριο κατασκόπων. Για παράδειγμα, το λογισμικό Lavender που ανέπτυξε παρήγαγε μαζικές λίστες θανάτου μέσω τεχνητής νοημοσύνης, οι οποίες οδήγησαν σε δεκάδες χιλιάδες βομβαρδισμούς και δολοφονίες με drones, μετατρέποντας τη Γάζα σε εργαστήριο θανάτου. Είναι επίσης, η μονάδα που ανέπτυξε το Pegasus, το κατασκοπευτικό λογισμικό, που χρησιμοποιήθηκε και στην Ελλάδα. Το Pegasus πωλήθηκε κυρίως σε δικτατορίες, όπως η Σαουδική Αραβία, που το χρησιμοποίησε για να παρακολουθεί τον δημοσιογράφο Τζαμάλ Κασόγκι πριν τον δολοφονήσουν με πριόνι στην Τουρκία.

Πώς λοιπόν ο Μέσι, ο άνθρωπος που φροντίζει τόσο την εικόνα του, κατέληξε να γίνει το πρόσωπο μιας εταιρείας τόσο βαθιά συνυφασμένης με τον ισραηλινό μηχανισμό καταστολής;

Το 2013, ο Μέσι και η Μπαρτσελόνα επισκέφθηκαν το Ισραήλ και την Παλαιστίνη σε μια λεγόμενη «Ειρηνευτική Περιοδεία». Εκεί, φωτογραφήθηκε να σφίγγει τα χέρια με τον Νετανιάχου και τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, να συνομιλεί με Ισραηλινούς στρατιώτες και να προσεύχεται στο Δυτικό Τείχος. Οι εικόνες έκαναν τον γύρο του κόσμου, αλλά λίγοι αναρωτήθηκαν για τον δημόσιο εναγκαλισμό του Μέσι με το κράτος απαρτχάιντ.

Ακόμα και σήμερα όμως, ο Μέσι έχει το Ισραήλ παντού μαζί του. Όπως επισημαίνει και το mintpress την προσωπική του ασφάλεια έχει αναλάβει μια ομάδα «επίλεκτων» Ισραηλινών πρακτόρων, που σχεδιάζουν το κάθε του βήμα. Το 2017, στον γάμο του, την ασφάλεια είχαν αναλάβει και πάλι ισραηλινές δυνάμεις, αν και δεν διευκρινίστηκε ποτέ αν προέρχονταν από τη Μοσάντ, τη Σιν Μπετ ή κάποια μονάδα καταδρομέων. Ο ίδιος ο Μέσι δεν έχει κάνει ούτε μια δήλωση για το Παλαιστινιακό ζήτημα από την 7η Οκτωβρίου 2023, παρά τις αντιφατικές φήμες που κυκλοφόρησαν ανά καιρούς.

Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων: 1) Καταγγελία για τη δολοφονία, από αστυνομικούς στο Άργος, του 20χρονου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού και 2) Ψηφίσματα συμπαράστασης σε διωκόμενους εκπαιδευτικούς

Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς!

Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού, όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

Θράσος χωρίς όρια στις παραλίες της Ρόδου - Καταγγελία από το Δίκτυο για την προάσπιση του δημόσιου χώρου, ΟΜΠΡΕΛΑ (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Θράσος χωρίς όρια στις παραλίες της Ρόδου - Καταγγελία από το Δίκτυο Ομπρέλα

Προκλητική και παράνομη κατάληψη δημόσιου χώρου σε παραλίες του Ρόδου και απροκάλυπτη παραβίαση της νομιμότητας καταγγέλλει το Δίκτυο Ομπρέλα που αποτελεί δίκτυο ενεργών πολιτών και ανεξάρτητων συλλογικών φορέων με στόχο την προάσπιση του δημόσιου χώρου, ιδίως του αιγιαλού και της παραλίας όπου το τελευταίο διάστημα παρατηρείται έξαρση αυθαίρετης και παράνομης δόμησης.

Παραλία Έλλη

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του: «η παραλία Έλλη αποτελεί την πλέον κεντρική παραλία της πόλης της Ρόδου. Την επισκέπτεται διαχρονικά μεγάλος αριθμός μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών. Για τις επιχειρήσεις RONDA και BAIA, η ΕΤΑΔ Α.Ε. που διαχειρίζεται την παραλία, τον Σεπτέμβριο του 2025 και μετά από καταγγελίες του Δικτύου ΟΜΠΡΕΛΑ, υποχρεώθηκε να προβεί σε ανάκληση των μισθώσεων λόγω αυθαιρεσιών και αυθαίρετης κατάληψης αιγιαλού και παραλίας.

Ωστόσο, η παραβατικότητα των επιχειρήσεων συνεχίζεται απροκάλυπτα και φέτος. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το εξής εξωφρενικό: πριν καν ολοκληρωθούν οι νέες διαδικασίες μίσθωσης από την ΕΤΑΔ Α.Ε. για την περίοδο 2026-2028, οι επιχειρήσεις παρανομούν εξόφθαλμα, χωρίς καμία αρμόδια αρχή να παρεμβαίνει και μάλιστα σε μικρή απόσταση από το Δημαρχείο, την Αστυνομία και το Δικαστικό Μέγαρο.

Το RONDA και το BAIA καταλαμβάνουν αντίστοιχα περίπου 2.150 τ.μ., καθ’ υπέρβαση των 500 τ.μ. που δυνητικά θα δικαιούνταν, στερώντας πολύτιμο ελεύθερο δημόσιο χώρο από τους λουόμενους. Το RONDA εξακολουθεί μάλιστα να λειτουργεί με τις ίδιες παρανομίες (κατασκευή περίφραξης επί της παραλίας, ξύλινα ντεκ, φυτεύσεις που αποκόπτουν την οπτική επαφή με τη θάλασσα) που αποτέλεσαν, μεταξύ άλλων, λόγο ανάκλησης της μίσθωσής του το 2025».

Το Δίκτυο θέτει δημόσια ερωτήματα προς ΕΤΑΔ Α.Ε., Δήμο Ρόδου και Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσων:

«Διαθέτουν οι ανωτέρω επιχειρήσεις συμβάσεις παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας και τις απαιτούμενες εκ του νόμου θετικές γνωμοδοτήσεις του Υπουργείου Πολιτισμού; Εάν όχι, σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχετε προβεί για την τήρηση της νομιμότητας και την προάσπιση του δημόσιου χώρου;

Γιατί, παρά τις δημόσιες καταγγελίες και τις ανακλήσεις μισθώσεων το 2025, οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να καταλαμβάνουν αυθαίρετα πολλαπλάσια έκταση από αυτή που δικαιούνται;»

Παραλία Τσαμπίκα

Και στην παραλία αυτή το Δίκτυο έχει διαπιστώσει ότι «υποτιθέμενες τροχήλατες καντίνες των 15 τ.μ. έχουν μετατραπεί σε beach-bar / εστιατόρια με μόνιμες κατασκευές και πέργκολες, εξ ολοκλήρου αυθαίρετες, που καταλαμβάνουν η κάθε μία έκταση 350–500 τ.μ. επί του αιγιαλού».

"ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ!": Ψήφισμα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αιγαίου, “Ασημάκης Πανσέληνος”, για το Crown Iris

Το Crown Iris στο λιμάνι της Ερμούπολης, 7 Ιουλίου 2026

Ψήφισμα Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού, Πανεπιστημίου Αιγαίου “Ασημάκης Πανσέληνος”, για το Crown Iris

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ!

Αφού δεν θα δεχόμασταν στρατιώτες ενός κράτους που διαπράττει γενοκτονία να έρθουν στη χώρα μας για διακοπές,

Τότε γιατί να υποδεχθούμε Ισραηλινούς στρατιώτες που συμμετέχουν σε μια σύγχρονη γενοκτονία;

Το ξεδίπλωμα των ιμπεριαλιστικών σχεδίων έχει τυλίξει τη Δυτική Ασία (Μέση Ανατολή) στις φλόγες του καταστροφικού πολέμου. Πραγματώνοντας του στόχους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για την περιοχή, το Ισραήλ συνεχίζει ακάθεκτο τις γενοκτονικές και πολεμοχαρείς επιχειρήσεις του, έχοντας ως τώρα δολοφονήσει πάνω από 4.000 Λιβανέζους στον πρόσφατο πόλεμο κι άλλους 73.000 Παλαιστίνιους στη Γάζα απ’ την έναρξη της γενοκτονίας το 2023 (πάνω από 1.000 απ’ την “εκεχειρία” του περασμένου Οκτώβρη υπό τις ευλογίες του Τραμπ). Το σκοπό πλήρους εκτοπισμού των Παλαιστινίων υπηρετεί και η πρωτοβουλία των Τραμπ-Νετανιάχου για μετατροπή της Γάζας σε «Ριβιέρα» της Ανατολικής Μεσογείου.

Πρόκειται για το ίδιο Ισραήλ που πριν λίγους μήνες προέβη στις πιο πρόσφατες πράξεις κρατικής πειρατείας, πρώτα στην ελληνική κι έπειτα στην κυπριακή ζώνη έρευνας και διάσωσης, απαγάγοντας, βασανίζοντας και κακοποιώντας σεξουαλικά εκατοντάδες ειρηνικούς ακτιβιστές του στόλου αλληλεγγύης.

Ούτε η γενοκτονία, ούτε η διαρκής υποκίνηση πολέμων, ούτε η απάνθρωπη μεταχείριση 19 συμπολιτών μας που επέβαιναν στο στόλο αλληλεγγύης στάθηκαν ικανές αιτίες για να κάμψουν τη βούληση της συνένοχης κυβέρνησής μας. Πατώντας στο δρόμο που χάραξαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιμένει στην αναγόρευση του Ισραήλ ως «στρατηγικού εταίρου» και συναινεί στο ολοκληρωτικό τσαλαπάτημα του διεθνούς δικαίου στο όνομα του διαβόητου ισραηλινού «δικαιώματος αυτοάμυνας». Συνεργάζεται στενά μ’ ένα κράτος που ελέγχεται απ’ το Διεθνές Δικαστήριο για την τέλεση του εγκλήματος των εγκλημάτων, αυτού της γενοκτονίας, και με μια ηγεσία για την οποία το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης.

Για χάρη αυτής της «στρατηγικής» σχέσης και συντασσόμενη με τους συνολικούς ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, η ελληνική κυβέρνηση έχει αποστείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή, με οπλικά συστήματα, πλοία και στρατιώτες που είναι ταγμένοι στην υπεράσπιση του ελληνικού λαού να εκτίθενται σε κίνδυνο για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Οι μύριες εξυπηρετήσεις που παρέχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκτείνονται και στον τουρισμό. Καταπονημένοι απ’ το απάνθρωπο έργο τους, Ισραηλινοί στρατιώτες σε ανάγκη ανάπαυλας μπορούν να την αναζητήσουν σε παραθεριστικούς προορισμούς της χώρας μας για να περισυλλέξουν τις δυνάμεις τους και να επιστρέψουν στο δολοφονικό τους έργο. Με τις πύλες της χώρας διάπλατα ανοιγμένες απ’ την κυβέρνηση, παρέχεται άλλη μια απεχθής διπλή υπηρεσία στο γενοκτονικό καθεστώς: αυτή του ξεπλύματος της γενοκτονίας και της αποφόρτισης των τελεστών της.

Ο λαός μας όμως δεν αποδέχεται αυτή την άθλια κατάντια. Με εκατοντάδες συγκεντρώσεις σε πόλεις, νησιά και τουριστικούς προορισμούς της χώρας, το περασμένο καλοκαίρι χρωματίστηκε απ’ την αλληλεγγύη και την άρνηση σύμπραξης στη γενοκτονία. Διαδηλώσεις σε λιμάνια όπου ελλιμενιζόταν το ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, πρόθυμο να εξυπηρετήσει την εγκληματική ισραηλινή κυβέρνηση στην ανάγκη της, έδειξαν ότι όσοι διαπράττουν και στηρίζουν τη γενοκτονία δεν έχουν θέση στη χώρα.

Το ίδιο κρουαζιερόπλοιο πλέει και φέτος στις θάλασσές μας, μετατρέποντας κάθε προορισμό του σε εστία αντίστασης για το λαό και θύλακα καταστολής για το συνένοχο κράτος. Η Σύρος που ως τώρα το υποδέχθηκε δύο φορές μετατράπηκε σε φρούριο, με πολίτες της που διαδήλωσαν ειρηνικά εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους Παλαιστίνιους να μπαίνουν στο στόχαστρο της αστυνομίας, με περιορισμούς μετακίνησης, στοχοποίηση ως «απειλή για τη δημόσια τάξη», ακόμα και προσαγωγές! Κυβέρνηση και τοπικές αρχές αντί να ελέγχουν αυτούς που, σύμφωνα με τον ίδιο τον ΟΗΕ, είναι ύποπτοι τέλεσης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, επιβάλλουν απαγορεύσεις και συλλαμβάνουν πολίτες που αναδεικνύουν το άδικο!

Οι κινητοποιήσεις των πολιτών προς υποστήριξη του Παλαιστινιακού λαού, καταδίκη της γενοκτονίας, υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του τόπου τους και άρνηση στρατιωτικοποίησής του για την άνεση και τέρψη των πιο επιθετικών τουριστικών συμφερόντων, έχουν την αμέριστη κι ολόψυχη στήριξή μας!

Δεν θα γίνουμε χαλί να μας πατήσει το πόδι κανενός γενοκτόνου! Δεν θα παραδώσουμε τις πόλεις μας στο ανήθικο σχέδιο φυσικής και ηθικής αποκατάστασης των στρατιωτών του κράτους-δολοφόνου!

Τώρα όσο ποτέ είναι αναγκαίο να ενώσουμε τις φωνές μας με τα σωματεία, τις συλλογικότητες και τους πολίτες που δηλώνουν αποφασιστικά: ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ – ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

Απαιτούμε:

• ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΑΠΟ ΙΣΡΑΗΛ
• ΕΛΕΓΧΟ ΕΙΣΟΔΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ Ή ΖΟΥΝ ΣΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥΣ
• ΔΙΩΞΗ ΥΠΟΠΤΩΝ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
• ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΟΠΛΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΑΘΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ & ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ-ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
• ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ & ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ, ΕΞΩ ΟΙ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
• ΑΜΕΣΟΣ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΣΕ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ
• ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΩΝ ΕΔΑΦΩΝ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ 1967, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΠΗΓΗ: Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αιγαίου