Μεταλλαγμένα τρόφιμα στο πιάτο μας: Η αλήθεια πίσω από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης της Ν.Δ., ευρωβουλευτ(ρι)ες της οποίας τα ψήφισαν στο Ευρωκοινοβούλιο

Greenpeace activists paint a giant “X” and the letters “GMOs” on the hull of the MV Poseidon, a bulk-carrier transporting genetically engineered (GE) soy from Argentina to Thailand. Greenpeace is exposing Thailand has become the dumping ground of GE soy from the United States and Argentina.

© Greenpeace / Yvan Cohen

Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές: Η αλήθεια πίσω από τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς

Μαρίζα Κουρτικάκη*

Την προηγούμενη εβδομάδα εγκρίθηκε από την πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ο Κανονισμός για τις Νέες Γωνιδιωματικές Τεχνικές, ο οποίος υπερψηφίστηκε από την πλειοψηφία των Ευρωβουλευτών και Ευρωβουλευτριών της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για πρώτη φορά, μια ελληνική κυβέρνηση άνοιξε την πόρτα στην είσοδο των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων στην αγορά και το πιάτο μας. Παράλληλα, απορρίφθηκαν οι τροπολογίες που είχαν κατατεθεί με τις οποίες διασφαλιζόταν η σαφής εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας (98/44/ΕΚ), καθώς και οι τροπολογίες που προέβλεπαν την ιχνηλασιμότητα, τις μεθόδους ανίχνευσης, τη συνύπαρξη και την επισήμανση των προϊόντων και υιοθέτησε τον Κανονισμό. 

Λίγες εβδομάδες πριν, παρακολουθήσαμε τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στη Βουλή σχετικά με τον εν λόγω Κανονισμό και ακούσαμε με ενδιαφέρον τους ισχυρισμούς του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Ιωάννη Αδριανού. Στο παρακάτω κείμενο δίνουμε απαντήσεις στα όσα ακούστηκαν εκεί, ενώ βρισκόμαστε σε αναμονή συνάντησης με το Υπουργείο κατά τη διάρκεια της οποίας ελπίζουμε να καταλάβουμε τους λόγους για τους οποίους οι Ευρωβουλευτές της κυβέρνησης τάχθηκαν υπέρ των μεταλλαγμένων και γιατί δεν υποστήριξαν τα δικαιώματα των πολιτών αλλά των εταιρειών.  

Άλλωστε έχουμε ακόμα δύο χρόνια μέχρι την εφαρμογή της νομοθεσίας και έχουμε χρόνο να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας να καταλάβουν το λάθος τους και να … τους θυμίσουμε ότι θα πρέπει να μεριμνούν υπέρ των πολιτών και της ελληνικής γεωργίας. Εμείς θα είμαστε εδώ, στον αγώνα για το περιβάλλον και τα δικαιώματα καταναλωτών και αγροτών, να σχεδιάζουμε τα επόμενα βήματα.

Μας λέει λοιπόν ο Υπουργός ότι δεν πρόκειται για γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), αλλά για φυτά που παράγονται με νέες γονιδιωματικές τεχνικές. Τι ισχύει;

Στην πραγματικότητα, απλώς “βάφτισαν” τα γενετικά τροποποιημένα φυτά με άλλο όνομα. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσπάθεια παραπλάνησης, με σκοπό την ακύρωση των βασικών κανόνων ασφαλείας που ισχύουν μέχρι σήμερα. Οι Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές αποτελούν μέθοδο γενετικής τροποποίησης. Επεμβαίνουν απευθείας στο DNA των οργανισμών με εργαστηριακές μεθόδους.

Το γεγονός ότι πρόκειται για νεότερες τεχνικές δεν αλλάζει σε τίποτα τη φύση της παρέμβασης. Άλλωστε, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί ρητά: οι τεχνικές αυτές παράγουν γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς.

Η συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αφορά το αν πρόκειται για γενετική τροποποίηση. Αυτό είναι επιστημονικά και νομικά ληγμένο. Το πραγματικό διακύβευμα είναι αν ορισμένες από αυτές τις νέες τροποποιήσεις είναι σωστό να εξαιρούνται αυθαίρετα από τους ελέγχους που ισχύουν για τους κλασικούς ΓΤΟ.

Μας λέει ο Υπουργός ότι τα φυτά της Κατηγορίας 1 είναι ισοδύναμα με φυτά που θα μπορούσαν να προκύψουν φυσικά ή με συμβατική βελτίωση. Τι ισχύει;

Αυτό που ισχύει είναι ότι μεγάλες πολυεθνικές συσσωρεύουν τεράστια κέρδη από τις πωλήσεις και τις πατέντες αυτών των σπόρων. Οι εταιρείες αυτές κατάφεραν να επιβάλουν έναν εντελώς αυθαίρετο διαχωρισμό των ΝΓΤ σε δύο κατηγορίες (1 και 2).

Ισχυρίζονται ότι αν ένας οργανισμός δεχθεί εργαστηριακά μέχρι 20 τροποποιήσεις στο DNA του, είναι ασφαλής για κατανάλωση. Τον εξισώνουν με έναν συμβατικό, μη μεταλλαγμένο οργανισμό. Με αυτό το πρόσχημα, ζητούν να καταργηθούν όλες οι δικλείδες ασφαλείας. Μία από αυτές είναι και η υποχρεωτική σήμανση στην ετικέτα ότι πρόκειται για γενετικά τροποποιημένο προϊόν.

Αντίθετα, αν οι τροποποιήσεις είναι από 21 και πάνω, οι οργανισμοί θεωρούνται γενετικά μεταλλαγμένοι. Για αυτούς διατηρείται η υποχρέωση επισήμανσης και οι λοιποί έλεγχοι. Το παράδοξο είναι ότι και οι δύο κατηγορίες δημιουργούνται ακριβώς με την ίδια τεχνολογία!

Αυτός ο διαχωρισμός θεωρείται εντελώς αντιεπιστημονικός. Αυτό επισημαίνουν κορυφαίοι γενετιστές, όπως ο καθηγητής Michael Antoniou, τον οποίο ακούσαμε πρόσφατα σε εκδήλωσή μας. Την ίδια άποψη εκφράζουν και οι ανεξάρτητες επιστημονικές αρχές της Αυστρίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι τέτοιου είδους αλλαγές δεν θα μπορούσαν ποτέ να συμβούν στη φύση από μόνες τους. Μάλιστα, οι στοχευμένες παρεμβάσεις στο DNA κρύβουν κινδύνους. Κατά τη διαδικασία, μπορούν να προκληθούν αναρίθμητες άλλες, μη προβλέψιμες αλλαγές. Αυτές οι μεταλλάξεις ενδέχεται να βλάψουν την υγεία μας και το περιβάλλον.

Και ας μην μπερδευόμαστε με τα υβρίδια: αυτά είναι αποτέλεσμα φυσικής αναπαραγωγής σε αγροτικό ή ελεγχόμενο περιβάλλον, ενώ τα ΝΓΤ είναι αποτέλεσμα τεχνολογικής επέμβασης στο γενετικό υλικό μέσα στο εργαστήριο.

Μας λέει ο Υπουργός ότι ο κανονισμός διατηρεί σημαντικές δικλείδες ασφαλείας. Τι ισχύει;

Το ακριβώς αντίθετο! Η βασική κριτική που ασκείται στον νέο κανονισμό είναι ακριβώς ότι μειώνει τις υφιστάμενες δικλείδες ασφαλείας γύρω από τα μεταλλαγμένα τρόφιμα. Δεκάδες γενετικά τροποποιημένα φρούτα, λαχανικά και σιτηρά θα κυκλοφορούν ελεύθερα στην αγορά χωρίς την επισήμανση ότι πρόκειται για γενετικά τροποποιημένο προϊόν, χωρίς ελέγχους, αξιολόγηση κινδύνου και ιχνηλασιμότητα – υποχρεώσεις ασφαλείας που ισχύουν μέχρι σήμερα. Επιπλέον θα υπάρχει ο κίνδυνος καταστροφής της παραγωγής των καλλιεργειών, αφού μέσω της γύρης μπορούν γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες να επιμολύνουν συμβατικές και βιολογικές καλλιέργειες, χωρίς να μπορούν οι αγρότες να το ελέγξουν και με κίνδυνο να χάσουν πιστοποιήσεις αλλά και να εμπλακούν σε νομικές διαδικασίες από τις διεκδικήσεις εταιρειών που τους ανήκουν οι πατέντες των σπόρων.

Μας λέει ο Υπουργός ότι προστατεύεται η υγεία των καταναλωτών. Τι ισχύει;

Η φάρσα στον σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνο Ντόκο, και το Bullshit Generator του Μαξίμου - Του Άρη Χατζηστεφάνου (VIDEO)

Η φάρσα στον Ντόκο και το Bullshit Generator του Μαξίμου

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Στα τελευταία χρόνια του Λυκείου θυμάμαι ότι χρησιμοποιούσαμε τον όρο RPG (Random Bullshit Generator) όταν κατά τη διάρκεια του παραδοσιακού «πεσίματος» σε κάποιο μπαρ κάποιος έλεγε ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι για να εντυπωσιάσει μια κοπέλα. Τις τελευταίες ώρες φαίνεται ότι το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου έχει εισέλθει σε RPG Mode καθώς προσπαθεί με διαρροές να εξηγήσει πως ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος έπεσε θύμα Ρώσων Φαρσέρ και άρχισε να τους αποκαλύπτει κρατικά μυστικά (θα δούμε στη συνέχεια ποια).

Το Μαξίμου λοιπόν διέρρευσε μέσω του ΑΠΕ την εξής φράση, την οποία αναπαράγουν verbatim πολλά μέσα ενημέρωσης χωρίς αναφορά σε πηγή (υπονοώντας δηλαδή ότι έκαναν ρεπορτάζ και όχι ένα απλό copy paste στο τηλεγράφημα): «Στο πρωθυπουργικό περιβάλλον… τονίζεται πως πρόκειται για υβριδικού χαρακτήρα επίθεση με διείσδυση στα πρωτόκολλα ασφαλείας, μέσω χρήσης εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης».

Καταρχάς αυτή η φράση δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Είναι ο ορισμός του RPG και θα μπορούσε να έχει γραφτεί από κάποια όχι και τόσο προηγμένη εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης ή από κάποιο τρολ από αυτά που προωθεί ο Μητσοτάκης σε κομβικά πόστα του μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας.

Παρεμπιπτόντως, από επικοινωνιακής πλευράς, η συγκεκριμένη πρόταση κάνει τα πράγματα χειρότερα αφού υπονοεί την ύπαρξη σημαντικών προβλημάτων ασφαλείας σε τομείς που άπτονται της εθνικής ασφάλειας, αντί να προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις λέγοντας ότι ένας σύμβουλος… την πάτησε.

Ας δούμε όμως και τα προβλήματα στη δημοσιογραφική κάλυψη της υπόθεσης. Τα περισσότερα ΜΜΕ αναπαράγουν το σχετικό τηλεγράφημα του ΑΠΕ και συχνά, όπως είπαμε, χωρίς να αναφέρουν την πηγή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι το φιλοκυβερνητικό Πρώτο Θέμα, δεν ανέβασε καν το video της συνομιλίας – υποθέτουμε για να μετριάσει την εικόνα διασυρμού της κυβέρνησης. Ένα μέσο δηλαδή που διψά για βίντεο «ξέχασε» να αναρτήσει το βίντεο για το οποίο γίνεται όλη η φασαρία.

Το τηλεγράφημα του ΑΠΕ όμως έχει και άλλα σημαντικά προβλήματα που αναπαράγονται σε πολλά ΜΜΕ λόγο του θαυματουργού copy paste. Στην αρχή της συνομιλίας οι Ρώσοι φαρσέρ αναφέρουν ότι έχει προηγηθεί και άλλη συνομιλία με τον Ντόκο. Κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να ρωτήσει τι περιλάμβανε αυτή. Μπορεί λόγου χάρη ένας τόσο στενός συνεργάτης να εκβιάζεται από τους Ρώσους;

Το 27ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Αθήνας (3-4-5 Ιουλίου 2026) ξεκινάει σήμερα στις 18:00, στο Πάρκο Γουδή

Το 27ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Αθήνας ξεκινάει σήμερα στο Πάρκο Γουδή

27ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Άλσος Γουδή, 3,4,5 Ιουλίου 2026 ξεκινάει σήμερα στις 18:00 στο Πάρκο Γουδή:

Δεν υπάρχει δρόμος για την ειρήνη, η ειρήνη είναι ο δρόμος

Όλο το πρόγραμμα εδώ.

Complete schedule in English here.

Γιορτή, διαδήλωση, εργαστήρι ιδεών… Ένα πανηγύρι της συνύπαρξης και της διαφορετικότητας, του αγώνα και της πολιτικής, της κουλτούρας και του πολιτισμού της καθημερινότητας, της χαράς και της δημιουργικότητας του «μαζί». Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ κάθε χρόνο δίνει τον δικό του τόνο στη ζωή της πόλης, δημιουργώντας ένα ανατρεπτικό παράδειγμα για το πώς μπορούμε να κάνουμε πολιτική, να διασκεδάζουμε, να επικοινωνούμε, να ζούμε.

Και αν μπορούσαμε να πούμε τι είναι εκείνο που κάνει το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ τόσο ξεχωριστό, είναι ότι αποτελεί ταυτόχρονα μέσο και σκοπό. Από τη μια μεριά, είναι μια μορφή αγώνα για μια κοινωνία χωρίς ρατσισμό, σεξισμό,, εκμετάλλευση και καταπίεση. Από την άλλη, τόσο η προετοιμασία του Φεστιβάλ όσο και οι τρεις μέρες διεξαγωγής του στηρίζονται στην εθελοντική προσφορά, τη συμμετοχική δημοκρατία, την αλληλεγγύη, μια αντίληψη για την πολιτική που έχει ως πυλώνες την ενσυναίσθηση και την αγάπη.

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ δείχνει κάθε χρόνο ότι ο δρόμος δεν οδηγεί απλώς στον προορισμό. Ο δρόμος δημιουργείται από τον προορισμό και τον ξαναδημιουργεί μέσα από τις εμπειρίες που γεννάει. Τις μέρες αυτές εξακολουθούμε να νιώθουμε βαριά τη σκιά του πολέμου και της ιδεολογίας του. Από τη Γάζα έως το Ιράν και από τη Χίο έως την Πύλο, η πολιτική του θανάτου προσπαθεί να επιβληθεί, συντρίβοντας τη διάθεση για ζωή κι ελευθερία. Είναι σκοτεινές αυτές οι μέρες και ακούγεται όλο και πιο δυνατά η προτροπή να συμβιβαστούμε με το σκοτάδι, να αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Όταν όμως ο δρόμος που θέλουν να μας επιβάλουν είναι πνιγηρός, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ανοίξουμε έναν καινούργιο δρόμο για να μπορέσουμε επιτέλους να ανασάνουμε, για να βρουν το χώρο τους τα όνειρα μάς.

Εμείς λέμε λοιπόν δεν πρόκειται ούτε να αποδεχτούμε ούτε ένα συμβιβαστούμε με την πολιτική του θανάτου και το καθεστώς του πολέμου. Ανοίγουμε τον δρόμο της ειρήνης, γιατί η ειρήνη είναι ο δικός μας δρόμος.

Δρόμος και ταυτόχρονα προορισμός.

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, 3,4,5 Ιουλίου Άλσος Γουδή

Τρεις ημέρες με live, συζητήσεις, εκθέσεις, δρώμενα, πολυεθνικές κουζίνες.

Να νικήσει η ζωή!

Όλο το πρόγραμμα εδώ.

Complete schedule in English here.

 

Η Χάνα Άρεντ μάς είχε προειδοποιήσει για την ίδρυση του Ισραήλ

Η Χάνα Άρεντ μας είχε προειδοποιήσει για την ίδρυση του Ισραήλ

Αποσπάσματα από δημοσίευση του Ρόμπερτ Μαν*

Η Χάνα Άρεντ είχε προειδοποιήσει το 1948, ότι ένα εβραϊκό κράτος που θα ιδρυόταν χωρίς συμφωνία μεταξύ Εβραίων και Αράβων θα ζούσε σε κατάσταση μόνιμου πολέμου, φόβου και αποκλεισμού – μια προειδοποίηση που σήμερα μοιάζει λιγότερο με ιδεαλισμό και περισσότερο με ρεαλισμό.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της μάλλον ανορθόδοξης ακαδημαϊκής μου σταδιοδρομίας, έχω διεξάγει έρευνα και έχω γράψει βιβλία ή δοκίμια όχι σύμφωνα με κάποια ειδικότητα, αλλά πάνω σε μια ευρεία ποικιλία θεμάτων που με ενδιέφεραν ιδιαίτερα. Τα θέματα αφορούσαν κυρίως τα τρέχοντα γεγονότα είτε στη χώρα μου, την Αυστραλία, είτε σε άμεση ή έμμεση σχέση με όσα συνέβησαν στην Ευρώπη στους παππούδες μου και στον λαό μου. Λόγω της «7ης Οκτωβρίου», της βάναυσης μαζικής δολοφονίας περίπου χιλίων Ισραηλινών Εβραίων υπό την ηγεσία της Χαμάς, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) ξεκίνησαν την ανελέητη εξόντωση των κατοίκων της Γάζας και την καταστροφή της ίδιας της Γάζας.

Ως αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας του IDF, κάθε μέρα για μένα ξεκινά με την ανάγνωση των αναλύσεων για τον συνεχιζόμενο εφιάλτη των Παλαιστινίων της Γάζας, κυρίως στη μεγάλη ισραηλινή εφημερίδα, Haaretz. Σε βαθύτερο επίπεδο, όμως, αυτό που προσπαθώ να κατανοήσω, μέσω της μελέτης της ιστορίας, είναι γιατί ο εβραϊκός λαός στο Ισραήλ και στη διασπορά, ο οποίος υπέστη, κατά πάσα πιθανότητα, το χειρότερο έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, το Ολοκαύτωμα, είναι πρόθυμος, περίπου 80 χρόνια αργότερα, να υποστηρίξει μια κυβέρνηση και τις ένοπλες δυνάμεις της που έχουν εφαρμόσει συστηματικά μια πολιτική γενοκτονίας στη Γάζα.

Πρόσφατα επανήλθα στα δοκίμια της Χάνα Άρεντ για το Ισραήλ, η οποία σήμερα θεωρείται η σημαντικότερη πολιτική συγγραφέας του 20ού αιώνα. Η Άρεντ υπήρξε για κάποιο διάστημα σιωνίστρια ενός ιδιαίτερου είδους – υποστηρίκτρια  όχι ενός εβραϊκού κράτους σε τμήμα της Παλαιστίνης, αλλά του δικαιώματος των Εβραίων σε μια «πατρίδα» στην Παλαιστίνη.

Η Άρεντ, τη δεκαετία του 1940, ήταν μέλος της λεγόμενης ομάδας «Ιχούντ», διαδόχου ενός παλαιότερου κινήματος που ονομαζόταν «Μπρίθ Σαλόμ». Και οι δύο ομάδες ανήκαν στο αριθμητικά μικρό σιωνιστικό ρεύμα σκέψης, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν αρκετοί από τους εβραίους διανοούμενους που αξίζει ακόμα να διαβάσει κανείς: ο Αχάντ Χα’αμ, ο Μάρτιν Μπούμπερ και ο Γκέρσον Σόλεμ. Αυτό που ένωνε αυτούς τους ανθρώπους ήταν η αντίληψη ότι, αν οι Εβραίοι δεν έκαναν πρώτα ειρήνη με τους Άραβες, η ικανοποίηση του εβραϊκού αιτήματος για μια πατρίδα στην ιστορική Παλαιστίνη – την  οποία οι εκτοπισμένοι Εβραίοι θεωρούσαν για περισσότερα από 2.000 χρόνια ως τη Γη της Επαγγελίας τους— θα κατέληγε σε καταστροφή. Στη συλλογή Hannah Arendt: The Jewish Writings, βρήκα ένα σύντομο δοκίμιο του οποίου το σκεπτικό μου φάνηκε ότι αξίζει να μοιραστώ με τους αναγνώστες. Ο τίτλος του δοκιμίου ήταν «Για τη διάσωση της εβραϊκής πατρίδας». Η ημερομηνία ήταν το 1948, το έτος κατά το οποίο, μετά από ψηφοφορία των Ηνωμένων Εθνών τον Νοέμβριο του 1947, η ιστορική Παλαιστίνη διαιρέθηκε και δημιουργήθηκε το Κράτος του Ισραήλ. Ακολουθούν μερικά από τα κεντρικά του επιχειρήματα. Για την Άρεντ, η ομοφωνία των Εβραίων σχετικά με τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους πριν από την επίτευξη οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ Εβραίων και Αράβων ήταν βέβαιο ότι θα οδηγούσε σε καταστροφή στο μέλλον.

Ένας πόλεμος μεταξύ Εβραίων και Αράβων για την Παλαιστίνη έδειχνε πλέον να πλησιάζει. Αν το εβραϊκό κράτος «εξαφανιζόταν σε μια άλλη καταστροφή […] αυτό θα γινόταν το κεντρικό γεγονός της εβραϊκής ιστορίας και θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή της αυτοδιάλυσης του εβραϊκού λαού».

Mεγάλη νίκη για τους Βολιώτες: Ο αγώνας τους «έδιωξε» την εγκατάσταση πλωτού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG στον Παγασητικό

Οι ακτιβιστές επισημαίνουν πως ο αγώνας δεν σταματά, καθώς η εταιρεία έχει το δικαίωμα να προσφύγει κατά της απόφασης.

Ο αγώνας των Βολιωτών «έδιωξε» τη μονάδα αερίου

Απορρίφθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εγκατάσταση πλωτού σταθμού LNG στον Παγασητικό. Υπέρμαχος του έργου ήταν ο δήμαρχος Βόλου, ο οποίος είχε επιτεθεί με χαρακτηρισμούς ενάντια στους ακτιβιστές.

 Τάσος Σαραντής

Μια μεγάλη νίκη για την τοπική κοινωνία που αντιτάχτηκε στην εγκατάσταση του LNG στον Παγασητικό αποτελεί η απόρριψη του φάκελου της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) του έργου «Εγκατάσταση και Λειτουργία Πλωτού Τερματικού Σταθμού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (FSRU) «ΑΡΓΩ», Δήμου Βόλου, Π.Ε. Μαγνησίας», από το ΥΠ.ΕΝ. (βλ. «Μαζικές αντιδράσεις για τον σταθμό LNG στον Παγασητικό», «Εφ.Συν.», 7/12/2023).

Στην απόφαση του υπουργείου, που υπογράφεται από τον Γενικό Διευθυντή Περιβαλλοντικής Πολιτικής, Κωνσταντίνο Δημόπουλο, τονίζεται ότι η απόρριψη αποφασίστηκε «διότι, με βάση τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις που υπήρξαν, προκύπτει ότι οι αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου είναι εξαιρετικά σημαντικές, ακόμη και μετά την πρόβλεψη ειδικών όρων και περιορισμών, καθώς και μετά την αντιστάθμισή τους».

Στην απόρριψη της ΜΠΕ συνέβαλαν:

- Η αρνητική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Π.Ε. Μαγνησίας και Σποράδων.

- Οι αρνητικές απόψεις που αναρτήθηκαν στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο από φορείς και πολίτες, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης, που αναφέρονται κυρίως σε ζητήματα ακαταλληλότητας της χωροθέτησης (εγγύτητα σε οικισμούς, ασυμβατότητα χρήσεων γης, κίνδυνοι Seveso και σεισμικότητα) και περιβαλλοντικής επιβάρυνσης του κλειστού Παγασητικού (θαλάσσιο οικοσύστημα, ατμοσφαιρική ρύπανση, αλιεία/τουρισμός).

- Το πρακτικό της Επιτροπής Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Λιμένων (110/08.02.2024), σύμφωνα με το οποίο «διατηρεί τις επιφυλάξεις της σε σχέση με τη χωροθέτηση του έργου εντός του Παγασητικού κόλπου και κοντά σε κατοικημένες περιοχές, σύμφωνα με τις απόψεις του Κεντρικού Λιμεναρχείου Βόλου, καθώς και τοπικών φορέων, όπου εκφράζεται προβληματισμός σχετικά με τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του θαλάσσιου χώρου, τον περιορισμό της αλιείας στην περιοχή, την επισκεψιμότητα των παραθεριστών τους καλοκαιρινούς μήνες (θαλάσσιες δραστηριότητες αναψυχής) και την επιβάρυνση του Παγασητικού κόλπου με τη δραστηριοποίηση τουλάχιστον 50 δεξαμενόπλοιων».

- Εγγραφο του Περιφερειακού Συμβουλίου Περιφέρειας Θεσσαλίας (190431/19.4.2024) με αρνητική γνωμοδότηση για τον φάκελο ΜΠΕ.

- Εγγραφο της Διεύθυνσης Υδάτων Θεσσαλίας (41732/16.7.2024), όπου διατυπώνει «την επιφύλαξή της για τη χωροθέτηση της μελετώμενης δραστηριότητας εντός του παράκτιου Υδατικού Συστήματος (Υ.Σ.) “Παγασητικός Κόλπος”, το οποίο, σε σύγκριση με άλλα παράκτια Υ.Σ., τα οποία έχουν μέτωπο στην ανοιχτή θάλασσα, είναι “κλειστό” παράκτιο Υ.Σ., με πλήθος προστατευόμενων ακτών κολύμβησης. Ειδικά, δε, όταν με την προτεινόμενη χωροθέτηση του FSRU, προστατευόμενες ακτές κολύμβησης βρίσκονται εντός των ζωνών κινδύνων – επιπτώσεων σεναρίων ατυχημάτων SEVESO III, ελλείψει οδηγιών, κατευθύνσεων, αλλά και στοιχείων τεκμηρίωσης, δεδομένου ότι δεν εξετάζονται στην ΜΠΕ εναλλακτικές λύσεις χωροθέτησης».

- Το γεγονός ότι οι αντιρρήσεις για το προτεινόμενο έργο που διατυπώνονται στις γνωμοδοτήσεις που προαναφέρθηκαν και στις απόψεις του κοινού εγείρουν μείζονα περιβαλλοντικά ζητήματα τα οποία καθιστούν αδύνατη την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου. Επίσης, από πλευράς του φορέα του έργου (Mediterranean Gas), δεν έχει υποβληθεί συνολικό απαντητικό υπόμνημα που να επιλύει τα εν λόγω ζητήματα.

Προσφυγικά Λεωφ. Αλεξάνδρας: Ο αγώνας είναι νικηφόρος, μόνος δρόμος η συνέχισή του - Του Χάρη Παρασκευόπουλου*

Ο αγώνας είναι νικηφόρος – μόνος δρόμος η συνέχισή του.

 Χάρης Παρασκευόπουλος*

400 άνθρωποι, κάτοικοι των προσφυγικών, δεν θα πεταχτούν στον δρόμο από την Περιφέρεια Αττικής και τον Περιφερειάρχη Νίκο Χαρδαλιά.

Την Τετάρτη 24/6 το Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων ενέκρινε κατά πλειοψηφία ψήφισμα το οποίο καλεί την Περιφέρεια Αττικής «σε διακοπή υλοποίησης της προγραμματικής σύμβασης από την πλευρά της Περιφέρειας και σε αναστολή της απεργίας πείνας από την πλευρά της κοινότητας των Προσφυγικών» όπως διατυπώνεται στο ίδιο το ψήφισμα. Η απόφαση αυτή ήρθε 140 ημέρες από την έναρξη της απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή και 55 ημέρες από την απεργία πείνας της Suzon Doppagne, μέλη της κοινότητας κατειλημμένων Προσφυγικών. Η απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου σηματοδοτεί την νικηφόρα έκβαση του αγώνα που δίνεται τους τελευταίους 5 μήνες για την υπεράσπιση της κατοικίας 400 ανθρώπων, του δικαιώματος τους να υπάρχουν ως αυτοοργανωμένη κοινότητα αλλά και της ιστορικής μνήμης μιας περιοχής που έχει σημαδευτεί από κοινωνικούς αγώνες. Ο αγώνας της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών αγκαλιάστηκε από χιλιάδες ανθρώπους γιατί αποτέλεσε και αποτελεί έναν αγώνα με δίκαια αιτήματα απέναντι στο σχέδιο εκκένωσης και εξευγενισμού της περιοχής των Προσφυγικών και του γηπέδου του Παναθηναϊκού. Η περιφέρεια Αττικής υπό την ηγεσία του Χαρδαλιά έφερε τον απεργό πείνας Αριστοτέλη Χαντζή σε οριακή κατάσταση, με την ζωή του να κρέμεται σήμερα από μια κλωστή. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πως το κράτος, μέσα από τον θεσμικό ρόλο του περιφερειάρχη Αττικής, ουδέποτε είχε την πρόθεση να προστατεύσει τους ανθρώπους της κοινότητας καθιστώντας τα επιχειρηματικά και εργολαβικά συμφέροντα που λυμαίνονται την περιοχή σαν ύψιστη προτεραιότητα πάνω ακόμα και από την ανθρώπινη ζωή.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σε συνέντευξη τύπου στις 25/6 ανέφερε για το σχέδιο ανάπλασης των Προσφυγικών «είναι μια είδηση που η μόνη υγιής αντίδραση σε αυτήν είναι «άντε τελειώνετε κάντε το γρήγορα. Αργήσατε ως Κράτος». Είναι ανατριχιαστικό ότι υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που εναντιώνονται σε μια τέτοια πρωτοβουλία. Ανατριχιαστικό. Είναι απίστευτο, ότι οργανώνουν συναυλίες, πορείες, ενάντια σε μια τόσο ιερή πρωτοβουλία». Η παραπάνω δήλωση αντανακλά δύο βασικές κυβερνητικές πεποιθήσεις. Η πρώτη αφορά την αντίληψη της κυβέρνησης και του κράτους απέναντι στην κοινότητα των προσφυγικών αλλά και σε όποιον αντιτίθεται στην κυβερνητική πολιτική υπερασπιζόμενος την ζωή και την αξιοπρέπειά του, δηλαδή πως αποτελεί αρρωστημένο τμήμα της κοινωνίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μας «εξηγεί» πως οι αγώνες που δόθηκαν στο παρελθόν για την υπεράσπιση έναντι στην κατεδάφιση των προσφυγικών και την μετατροπή τους σε parking και mall, καθώς και η κοινότητα ανθρώπων που ζει, οργανώνεται και κατοικεί στην περιοχή μέχρι σήμερα και συνέβαλε ενεργά στην αντιστροφή του επιβεβλημένου μαρασμού και απονέκρωσης της, αποτελείται από «αντικοινωνικούς», «αρρωστημένους» ανθρώπους, οι οποίοι τάσσονται κόντρα στο καλό της Ελληνικής κοινωνίας. Η δεύτερη πεποίθηση αφορά τον χαρακτηρισμό του σχεδίου ανάπλασης της περιοχής ως «ιερή πρωτοβουλία». Γιατί η εκκένωση μιας περιοχής από τους κατοίκους της, η διάλυση δομών αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης στην περιοχή, όπως για παράδειγμα η δομή φιλοξενίας συνοδών του Αγ.Σάββα ή η Δομή υγείας της κοινότητας αποτελούν «ιερή πρωτοβουλία» για την Κυβέρνηση; Η απάντηση είναι απλή και προφανής, για την κυβέρνηση και το μνημονιακό κράτος αποτελεί ιερό καθήκον η υπεράσπιση των επενδύσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και του κέρδους έναντι της ευημερίας των πολιτών και ειδικά του πιο ευάλωτου τμήματος της Ελληνικής κοινωνίας. Μέσω της επιβολής και του δόγματος «νόμος και τάξη», η Κυβέρνηση επέλεξε την κλιμάκωση με την ανάπλαση να αποτελεί σχέδιο ξεριζωμού των κατοίκων της περιοχής γιατί πολύ απλά αρνούνται να παραδώσουν την περιοχή που ζουν στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Στις πόλεις υπάρχουν χώροι οι οποίοι δεν έχουν παραδοθεί ακόμα σε εμπορική εκμετάλλευση. Στην Αθήνα ένας τέτοιος μη δομημένος χώρος είναι ο δημόσιος χώρος που περιβάλλει τα κτίρια των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Η κατάληψη του χώρου, η διαμόρφωση αυτοοργανωμένων και αυτοδιαχειριζόμενων δομών με συλλογική λειτουργία των κατοίκων διαμόρφωσε μια δομικά διαφορετική συνθήκη από αυτήν που μέχρι πρότινος ίσχυε στην περιοχή και αποτελούσε το έδαφος για τον εξευγενισμό και την εμπορική εκμετάλλευση της. Το όραμα της κοινότητας όπως αυτό διαμορφώθηκε περιελάμβανε την παροχή ζωτικού χώρου σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, την ενσωμάτωση προσφύγων και μεταναστών στην κοινότητα, την διασφάλιση της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς όπως αυτή διεκδικήθηκε και κερδήθηκε στο παρελθόν, την διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης της περιοχής, την προώθηση της συλλογικής κοινωνικής κατοικίας. Το όραμα της κοινότητας έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή και σύγκρουση με το κρατικό σχέδιο το οποίο θέλει την παράδοση άλλης μιας περιοχής στους μεγαλοεργολάβους της χώρας, την επέκταση της τουριστικοποίησης της πόλης μας, την εμπορική εκμετάλλευση της περιοχής. Όποιο πάρκο και να σχεδιαστεί, από όποιον αρχιτέκτονα, θα ενταχθεί μοιραία σε αυτό το πλάνο με συνέπειες καταστροφικές για την κοινότητα, αλλά και για τον ευρύτερο πληθυσμό της περιοχής, με τα ενοίκια να ανεβαίνουν και αρπακτικά του real estate να λυμαίνονται το σύνολο της περιοχής των Αμπελοκήπων. Το σχέδιο ανάπλασης της περιφέρειας Αττικής και του Νίκου Χαρδαλιά δεν ενδιαφέρεται για τους κατοίκους της περιοχής αλλά για τα επιχειρηματικά και εργολαβικά καρτέλ φτάνοντας σε σημείο δολοφονίας ενός απεργού πείνας για να εξυπηρετήσει αυτόν τον σχεδιασμό.

Ενοικιαστές: Χωρίς πλαφόν στα ενοίκια και φρένο στην αισχροκέρδεια δεν υπάρχει λύση στη στεγαστική κρίση - Δελτίο Τύπου

Ένωση Ενοικιαστών/τριών Θεσσαλονίκης

 

Δελτίο Τύπου

Χωρίς πλαφόν στα ενοίκια και φρένο στην αισχροκέρδεια δεν υπάρχει λύση στη στεγαστική κρίση

Η συζήτηση για τα πλαφόν στα ενοίκια άνοιξε ξανά στο πλαίσιο της διαβούλευσης του νομοσχεδίου της Εθνικής Στρατηγικής για τη Στεγαστική Πολιτική. Η αρχική διατύπωση προέβλεπε εθνικό δείκτη τιμών και ενοικίων, ο οποίος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό ανώτατων μισθωμάτων, ιδίως για κατοικίες χαμηλής ποιότητας και ενεργειακής απόδοσης.

Μετά από αντίδραση της, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Ιδιοκτητών Ακινήτων, η ΠΟΜΙΔΑ, κατάφερε να αποσπάσει από την κυβέρνηση κατηγορηματική δέσμευση ότι αποκλείεται κάθε έλεγχος ενοικίων. Δεν πρόκειται για έκπληξη. Η ΠΟΜΙΔΑ καθόλου δεν ενδιαφέρεται για τα δυσβάσταχτα στεγαστικά βάρη της πλειοψηφίας, αφού εκπροσωπεί όχι τους μικροϊδιοκτήτες αλλά τους εκμισθωτές, που επωφελούνται από τις αυξήσεις. Παρόλο που είναι ο πιο ακατάλληλος φορέας για να αποφασίσει αν χρειάζεται ή όχι περιορισμός της αισχροκέρδειας, παραμένει προνομιακός συνομιλητής της κυβέρνησης.

Κάθε φορά που συζητιέται ο έλεγχος των ενοικίων, οι εκμισθωτές και οι μεσίτες επαναλαμβάνουν τους ίδιους ατεκμηρίωτους μύθους:

Πρώτον, ότι οι εκμισθωτές δεν θα συντηρούν τα σπίτια τους. Όμως σήμερα, με τα ενοίκια στα ύψη και με τις τσέπες των εκμισθωτών γεμάτες, εκατοντάδες χιλιάδες ενοικιαστές ζούμε σε σπίτια με υγρασία, φθορές και ελλείψεις, ενω τρία στα τέσσερα σπίτια δεν έχουν ανακαινιστεί ποτέ. Το πρόβλημα αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη ρευστότητας, αλλά στην έλλειψη κανόνων και ελέγχων κατοικησιμότητας.

Δεύτερον, ότι οι ιδιοκτήτες θα αποσύρουν ακίνητα και οι κατασκευαστές δεν θα χτίζουν νέες κατοικίες προς ενοικίαση. Όμως και σήμερα, χωρίς έλεγχο ενοικίων, οι ιδιοκτήτες κρατούν τα σπίτια κλειστά, ενώ οι επενδύσεις και οι νέες κατασκευές συγκεντρώνονται στις πολυτελείς κατοικίες που απευθύνονται όχι σε ενοικιαστές αλλά σε διεθνείς επενδυτές και τουρίστες.

Τα προβλήματα δεν προέρχονται από την υπερβολική ρύθμιση, αλλά από την πλήρη ασυδοσία στην κτηματαγορά, που φέρνει τα νοικοκυριά σε απόγνωση. Η επιστημονική βιβλιογραφία δεν δείχνει ότι ο έλεγχος ενοικίων μειώνει από μόνος του την προσφορά ή τις επενδύσεις. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν δεν υπάρχει προστασία από εξώσεις, κανόνες συντήρησης, περιορισμοί στην αλλαγή χρήσης κατοικιών και αντικίνητρα για τα κλειστά σπίτια.

Η κινδυνολογία για τα καταστροφικά αποτελέσματα της παρέμβασης δεν έχει καμία βάση. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, 16 από τα 27 κράτη εφαρμόζουν κάποιον περιορισμό στα ενοίκια. Στην Αυστρία, τη Δανία και τη Σουηδία ισχύουν συστήματα αναφοράς τιμών ενοικίων για μεγάλα τμήματα του στεγαστικού αποθέματος. Στην Ολλανδία, τα ενοίκια συνδέονται με σύστημα βαθμολόγησης των ακινήτων συνδεδεμένο με την αντικειμενική αξία και άλλους παράγοντες. Η Γερμανία εφαρμόζει το σύστημα Mietpreisbremse, που αυτολεξεί σημαίνει «φρένο στα ενοίκια», η Γαλλία περιορίζει τις αυξήσεις στο 20% πάνω από μια τοπική τιμή αναφοράς, η Ιρλανδία περιορίζει τις ετήσιες αυξήσεις στο 2% στις «Ζώνες Μισθωτικής Πίεσης», ενώ η Ισπανία έχει αντίστοιχο πλαφόν στις λεγόμενες «τεταμένες» περιοχές, που γίνεται ακόμα πιο περιοριστικό σε περίπτωση μεγάλων εταιριών που εκμισθώνουν πολλά ακίνητα. Το Λουξεμβούργο περιορίζει το ενοίκιο σε συγκεκριμένη απόδοση επί της αξίας, ενώ στην Ιταλία υπάρχουν τοπικά συστήματα συμφωνημένου μισθώματος. Η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία, πέρα από ελέγχους ενοικίων, εφαρμόζουν και Φόρο Αδράνειας σε κατοικίες που μένουν αδικαιολόγητα κλειστές.

Όλες οι παραπάνω χώρες παρεμβαίνουν στην κτηματαγορά για να προστατεύσουν τους κατοίκους τους. Ήρθε η καταστροφή σε κάποια από αυτές τις χώρες; Η μόνη χώρα στην οποία έχει έρθει η καταστροφή, με τη χειρότερη στεγαστική επιβάρυνση στην Ευρώπη, είναι η Ελλάδα, η μόνη χώρα της ΕΕ που δεν έχει ούτε έλεγχο ενοικίων ούτε κοινωνική κατοικία, όπου η κυβέρνηση συνεχίζει να νομοθετεί με γνώμονα τις αποδόσεις εκμισθωτών και επενδυτών και όχι τη στεγαστική ασφάλεια του πληθυσμού.

Το στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα προσφοράς. Σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα περισσότερες κατοικίες από ποτέ, ανά άτομο και ανά νοικοκυριό, αλλά κατανέμονται πιο άνισα από ποτέ. Αντι να καλύπτουν τις στεγαστικές ανάγκες μας, τα σπίτια κατευθύνονται στην τουριστική χρήση, μένουν κλειστά, κρατιούνται ως περιουσιακά στοιχεία στα χαρτοφυλάκια επενδυτών και χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μελλοντική υπεραξία ακόμα κι όταν είναι άδεια.

Το πλαφόν στα ενοίκια είναι άμεσα εφαρμόσιμο στην Ελλάδα, αφού μπορεί να συνδεθεί με το σύστημα αντικειμενικών αξιών και το νέο Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (ΜΙΔΑ) που δίνει άμεση πληροφορία για τα χαρακτηριστικά κάθε εκμισθωμένου ακινήτου. Η εφαρμογή διαφορετικών ορίων αυξήσεων ανάλογα με την ποιότητα και την ενεργειακή απόδοση μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη συντήρηση και αναβάθμιση του στεγαστικού αποθέματος.

Το Σύνταγμα της Ελλάδας προσφέρει την νομική βάση για περιορισμό στα μισθώματα, όταν προβλέπει ότι «τα δικαιώματα [...] που απορρέουν από [την ιδιοκτησία] δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος» (αρ. 17, παρ. 1). Ωστόσο η κυβέρνηση συνεχίζει να αποδέχεται την αισχροκέρδεια ως κάτι φυσιολογικό και να προστατεύει τα υπερκέρδη των εκμισθωτών.

Η συνέχιση της ίδιας κερδοσκοπικής λογικής, που εξυπηρετείται από το νομοσχέδιο της Εθνικής Στρατηγικής για τη Στεγαστική Πολιτική, θα βαθύνει περισσότερο την στεγαστική κρίση.

Είναι η ώρα να μπουν οι ανάγκες των πολλών πάνω από τα κέρδη των λίγων!

1.000 ημέρες γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ: Τουλάχιστον 73.066 Παλαιστίνιοι νεκροί, συντρίμμια το 90% της Γάζας

Τουλάχιστον 73.066 Παλαιστίνιοι νεκροί, συντρίμμια το 90% της Γάζας – 1.000 ημέρες γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ

Η γενοκτονία των Παλαιστινίων και το εποικιστικό σχέδιο του Ισραήλ βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Σήμερα Πέμπτη 2 Ιουλίου συμπληρώνονται 1.000 ημέρες από την επανέναρξη του γενοκτονικού πολέμου του Ισραήλ στην Γάζα και το γραφείο Τύπου της κυβέρνησης εξέδωσε ανακοίνωση με τα τραγικά στατιστικά στοιχεία. Πάνω από το 90% της Γάζας έχει καταστραφεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, ενώ περίπου το 80% του εδάφους της έχει καταληφθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις μέσω χερσαίων εισβολών, επιθέσεων και διαταγών αναγκαστικής εκτόπισης. Τουλάχιστον 73.066 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί από τον Οκτώβριο του 2023.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που εξέδωσε η κυβέρνηση της Γάζας με αφορμή της τραγική συμπλήρωση 1.000 ημερών γενοκτονικού πολέμου, πάνω από το 90% της Γάζας έχει ισοπεδωθεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς.

Μάλιστα το εποικιστικό σχέδιο του Ισραήλ υλοποιείται μέρα με τη μέρα, καθώς το 80% του εδάφους της Γάζας έχει καταληφθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις μέσω χερσαίων εισβολών, επιθέσεων και διαταγών αναγκαστικής εκτόπισης.

Το Ισραήλ έχει ρίξει περίπου 223.000 τόνους εκρηκτικών στη Γάζα, με το γραφείο Τύπου να επισημαίνει ότι ο αριθμός αυτός είναι  16 φορές μεγαλύτερος από ό,τι έριξαν οι ΗΠΑ στην Χιροσίμα της Ιαπωνίας το 1945 με την ατομική βόμβα.

Οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν στερήσει τη ζωή από δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Τουλάχιστον 73.066 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τον Οκτώβριο του 2023. Σε αυτόν τον αριθμό περιλαμβάνονται 9.500 αγνοούμενοι, μεταξύ των οποίων άτομα που εξακολουθούν να είναι θαμμένα κάτω από τα ερείπια ή εκείνα των οποίων η τύχη παραμένει άγνωστη.

Περισσότεροι από 21.500 από τους νεκρούς είναι παιδιά, μεταξύ των οποίων 1.022 βρέφη.

Ακόμη, το Ισραήλ έχει δολοφονήσει τουλάχιστον 262 δημοσιογράφους, καθώς και 145 μέλη της Παλαιστινιακής Πολιτικής Άμυνας και 928 Παλαιστίνιους αθλητές.

Κι ενώ το Ισραήλ διαπράττει εντελώς ανεξέλεγκτο όλα αυτά τα απάνθρωπα εγλήματα, υπολογίζεται ότι σε αυτές τις 1.000 ημέρες περισσότεροι από 5.000 ακόμη Ισραηλινοί έποικοι έχουν μετακομίσει σε περιοχές του νότου κοντά στη Γάζα.

Μετά την «εκεχειρία»

Όπως αναφέρει το Aljazeera, οι ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί με πυροβολικά έχουν μειωθεί από την «εκεχειρία» του Οκτωβρίου 2025, αλλά συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά.

Το υπουργείο Υγείας της Γάζας κατέγραψε 1.053 νεκρούς Παλαιστινίους από την λεγόμενη εκεχειρία, μεταξύ των οποίων πάνω από 350 Παλαιστίνιες γυναίκες και παιδιά. Πάνω από 3.400 άτομα έχουν τραυματιστεί κατά την ίδια περίοδο.

Τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν την Τετάρτη ότι η επέκταση του εδαφικού ελέγχου του Ισραήλ στη Γάζα αυξάνει τους θανάσιμους κινδύνους για τους Παλαιστίνιους πολίτες σε «περιοχές όπου δεν υπάρχει σαφής οριοθέτηση επί τόπου».

Όλα τα συνοριακά περάσματα της Γάζας παραμένουν υπό αυστηρούς περιορισμούς ή κλειστά από τις ισραηλινές δυνάμεις, πράγμα που σημαίνει ότι η περιοχή παραμένει υπό αποκλεισμό από το Ισραήλ.

Ακόμα, ο ΟΗΕ ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι 17 νοσοκομεία εξακολουθούν να μην λειτουργούν λόγω έλλειψης βασικών προμηθειών που εισέρχονται στη Γάζα εξαιτίας του αποκλεισμού.

Πολλοί Παλαιστίνιοι δηλώνουν ότι έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής τους μετά από 1.000 ημέρες πολέμου. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν βρει καταφύγιο σε τεράστια καταυλισμούς σκηνών χωρίς βασικές παροχές ή ζουν στα ερείπια βομβαρδισμένων κτιρίων.

Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Αύγουστο κηρύχθηκαν συνθήκες λιμού στην πόλη της Γάζας, όπως είχαν προβλέψει διεθνείς εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγείας και της επισιτιστικής ασφάλειας.

Ωστόσο, ο ισραηλινός στρατιωτικός φορέας που είναι υπεύθυνος για τον συντονισμό των πολιτικών υποθέσεων στη Γάζα, το COGAT, δήλωσε ότι «οι ποσότητες τροφίμων που εισάγονται υπερβαίνουν κατά πολύ τις διατροφικές ανάγκες του άμαχου πληθυσμού της Γάζας».

ΠΗΓΗ

Σύρος: Προβολή δύο ταινιών από την KYKLart, σε μια βραδιά αφιερωμένη στον εθνογραφικό και πειραματικό κινηματογράφο | Δευτέρα , 6/7/2026 , ώρα 20:30 στα Μάλια (GR & EN)

Σύρος, 2 Ιουλίου 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ|

Η KYKLart σας προσκαλεί στη δεύτερη ανοιχτή δράση
του προγράμματος ΚΟΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ,
μια βραδιά αφιερωμένη στον εθνογραφικό και πειραματικό κινηματογράφο.

Οι Αφροδίτη Καϊράκη και Jordan Paterson, οι πρώτοι φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες του COMMON GROUND Art & Nature Residency 2026, ολοκληρώνουν την παραμονή τους στη Σύρο και μοιράζονται με το κοινό ένα εθνογραφικό ντοκιμαντέρ, καθώς και το πρώτο υλικό που δημιούργησαν κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας τους στο νησί.

Ο Jordan Paterson είναι βραβευμένος Καναδός σκηνοθέτης με μακρά πορεία στο εθνογραφικό ντοκιμαντέρ και διεθνείς συνεργασίες στον χώρο του κινηματογράφου. Η Αφροδίτη Καϊράκη είναι ερευνήτρια κινηματογράφου, σεναριογράφος και δημιουργός, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις σχέσεις κινηματογράφου, ανθρωπολογίας και οπτικής έρευνας. Μαζί διερευνούν νέους τρόπους κινηματογραφικής αφήγησης, όπου το τοπίο, ο άνθρωπος και η μνήμη συνυπάρχουν δημιουργικά.

Θα προβληθούν:

  The Three of Portugal (2007, 23')

Ένα βραβευμένο εθνογραφικό ντοκιμαντέρ που ακολουθεί τρεις ερμηνευτές του fado στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν ζωντανή την πορτογαλική μουσική παράδοση στην κοινότητα των Πορτογάλων μεταναστών στον Καναδά. Μια ταινία για τη μνήμη, την πολιτιστική ταυτότητα και την άυλη πολιτιστική κληρονομιά.

  Eco-Entropies: Filming the Syros Landscape (work in progress)

Η πρώτη δημόσια παρουσίαση του πειραματικού κινηματογραφικού έργου που δημιουργείται αυτές τις ημέρες στη Σύρο, στο πλαίσιο της φιλοξενίας των δύο δημιουργών από την KYKLart. Μέσα από μια κινηματογραφική παρατήρηση του φυσικού τοπίου, η ταινία διερευνά τη σχέση χρόνου, ύλης και τόπου, αντιμετωπίζοντας το κυκλαδίτικο τοπίο ως έναν ζωντανό και διαρκώς μεταβαλλόμενο οργανισμό.

Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει συζήτηση με τους δημιουργούς γύρω από το εθνογραφικό ντοκιμαντέρ, την οπτική ανθρωπολογία και τον τρόπο με τον οποίο ο κινηματογράφος μπορεί να αποτελέσει εργαλείο ανάγνωσης του τόπου.

Τοποθεσία: https://maps.app.goo.gl/V8PtJdMqVvTuiED36

Είσοδος ελεύθερη.

----
Η KYKLart δημιουργήθηκε με στόχο να φέρει σε δημιουργικό διάλογο την τέχνη, τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες των Κυκλάδων. Μέσα από εικαστικές διαδρομές, περιπάτους, καλλιτεχνικές παρεμβάσεις και συμμετοχικές δράσεις, επιδιώκει να αναδείξει νέους τρόπους σύνδεσης με τον τόπο, με σεβασμό στο περιβάλλον και έμφαση στη συνύπαρξη, τη βιωσιμότητα και τη συλλογική, διαδραστική εμπειρία.

Περισσότερες πληροφορίες:
KYKLart Website
Facebook
Instagram

Επικοινωνία:
kyklart.gr@gmail.com

***

Syros, July 2nd 2026

KYKLart warmly invites you to the second public event of the COMMON GROUND programme—an evening dedicated to ethnographic documentary and experimental cinema.

Afroditi Kairaki and Jordan Paterson, the first artists participating in the COMMON GROUND Art & Nature Residency 2026, will conclude their residency in Syros by sharing one ethnographic film alongside the first public presentation of the audiovisual material they have been developing on the island.

Jordan Paterson is an award-winning Canadian documentary filmmaker whose work in ethnographic cinema has been presented internationally. Afroditi Kairaki is a film researcher, screenwriter and filmmaker whose work explores the intersections of cinema, anthropology and visual research. Together, they develop cinematic practices where landscape, memory and human experience become part of the narrative itself.

Screenings

  The Three of Portugal (2007, 23')

An award-winning ethnographic documentary following three elderly fado musicians striving to preserve Portugal's musical heritage while passing it on to younger generations of Portuguese-Canadians. A sensitive exploration of migration, cultural identity and intangible cultural heritage.

  Eco-Entropies: Filming the Syros Landscape (work in progress)

The first public presentation of an experimental environmental film currently being developed during the artists' residency in Syros. Through careful observation of subtle transformations within the landscape, the project explores the relationships between time, matter and place, proposing the landscape itself as a cinematic narrator.

The screenings will be followed by an open discussion with the filmmakers on ethnographic cinema, visual anthropology and contemporary experimental filmmaking.

Location: https://maps.app.goo.gl/V8PtJdMqVvTuiED36

Free admission.

----
KYKLart was founded to foster a creative dialogue between art, nature, and the local communities of the Cyclades. Through visual art routes, walking experiences, artistic interventions, and participatory activities, it seeks to explore new ways of connecting with place while promoting environmental awareness, coexistence, sustainability, and collective, interactive experiences.

More information:

KYKLart Website
Facebook
Instagram

Contact: kyklart.gr@gmail.com

Η καζινοποίηση μιας χώρας: «Εθίσου Ελεύθερα» - Νέα αποκαλυπτική έρευνα του Reporters United για την έκρηξη του τζόγου στην Ελλάδα (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

Η καζινοποίηση μιας χώρας: «Εθίσου Ελεύθερα»

Η έκρηξη τζόγου στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία δεν είναι φυσική απάντηση σε κάποια προϋπάρχουσα ζήτηση. Είναι αποτέλεσμα συνειδητών αποφάσεων δύο διαδοχικών κυβερνήσεων και πρωθυπουργών, ΣΥΡΙΖΑ – Αλέξη Τσίπρα και Νέας Δημοκρατίας – Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίες έκλεισαν το μάτι στη βιομηχανία του τζόγου, θυσιάζοντας τη δημόσια υγεία. Σε αντάλλαγμα, έχτισαν τον μύθο του «υπεύθυνου παιχνιδιού». Εμείς τον αποδομούμε. Το Reporters United συνεχίζει την έρευνα για τη βιομηχανία του τζόγου.

Εικονογράφηση: Spoovio

Δέσποινα Τζάνη, Ευρυδίκη Μπερσή

 

Editing: Νικόλας Λεοντόπουλος 

Ζούμε μέρες Μουντιάλ, και ο τζόγος είναι παντού: στην τηλεόραση, στο ίντερνετ, στα λεωφορεία, στο κινητό μας. Καθώς τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης χρηματοδοτούνται μέσω της διαφήμισης από τις εταιρείες τζόγου ή σε ορισμένες περιπτώσεις ανήκουν στους επιχειρηματίες του τζόγου, πώς να δαγκώσουν το χέρι που τα ταΐζει; Το ευρωπαϊκό σκέλος της έρευνας ξεκίνησε πέρυσι σε συνεργασία με το Investigate Europe. Μπορείτε να βρείτε τη σειρά ρεπορτάζ μας για τον τζόγο εδώ.

Ήταν μία από αυτές τις ειδήσεις που περνούν στα ψιλά: Αστυνομικός 50 ετών αυτοκτόνησε με το υπηρεσιακό του περίστροφο για «προσωπικούς λόγους». Κανείς δεν έμαθε περισσότερα, εκτός από τους δικούς του που διαπίστωσαν με τραγική καθυστέρηση ότι ο άνθρωπός τους, ας τον πούμε Λεωνίδα, είχε χρεωθεί μέχρι το λαιμό λέγοντας ψέματα σε φίλους και γνωστούς για να τζογάρει από το κινητό. Ο Λεωνίδας προσπάθησε να κερδίσει χρόνο παίρνοντας προσωρινή μετάθεση. Την ημέρα που ετοιμαζόταν να επιστρέψει στον τόπο του και να αντιμετωπίσει τα χρέη του έβαλε τέρμα στη ζωή του. 

Η ιστορία του Λεωνίδα, με τη χειρότερη δυνατή κατάληξη, είναι στην πραγματικότητα μια ιστορία δήθεν ατομικής ευθύνης. Της ευθύνης που επικαλούνται διαχρονικά 

• το κράτος ενώ ήταν αυτό που επέτρεψε στη βιομηχανία του τζόγου να μπει σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας, αγνοώντας – είτε με δόλο, είτε χωρίς – τις βλάβες που συνδέονται με τα τυχερά παιχνίδια
• οι εταιρείες του τζόγου που διαφημίζουν μαζικά και ασταμάτητα το προϊόν τους, κρυπτόμενες πίσω από το αφήγημα του «υπεύθυνου παιχνιδιού» και κατά προέκταση των ανεύθυνων παικτών – όσων δήθεν το παρακάνουν. 

Είναι ζήτημα δημόσιας υγείας

Χρησιμοποιούμε συνειδητά τη λέξη «βλάβη», καθώς δεν αποτελεί ο εθισμός τον μοναδικό κίνδυνο από την ενασχόληση με τα τυχερά παιχνίδια, ούτε επηρεάζει αποκλειστικά το άτομο που τζογάρει. Επιστήμονες απ’ όλον τον κόσμο, όπως η Επιτροπή Δημόσιας Υγείας της ιατρικής επιθεώρησης Lancet, προτρέπουν τα κράτη και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να αντιμετωπίζουν την έκρηξη τζόγου ως ζήτημα δημόσιας υγείας.

Η προσέγγιση αυτή εστιάζει στους  κοινωνικούς, εμπορικούς και πολιτικούς παράγοντες και όχι στο άτομο που δεν παίζει «υπεύθυνα». Έτσι, θα εξετάσουμε τους παράγοντες που οδήγησαν στην εξάπλωση του νόμιμου τζόγου, τις πολιτικές αποφάσεις της τελευταίας δεκαετίας δύο διαδοχικών κυβερνήσεων (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), αλλά και την ευθύνη των στοιχηματικών εταιρειών – με ονόματα. 

Στο πρώτο μέρος της έρευνάς μας είχαμε τεκμηριώσει πώς οι ελληνικές ρυθμιστικές αρχές αφήνουν ανεξέλεγκτο τον παράνομο τζόγο. Σήμερα εστιάζουμε στον νόμιμο τζόγο: επιχειρούμε να αποδομήσουμε το αφήγημα του «υπεύθυνου παιχνιδιού», δηλαδή των μέτρων προστασίας που λαμβάνει το κράτος για να προστατέψει το κοινό απέναντι στις αρνητικές συνέπειες του τζόγου.

«Περι­βαλ­λο­ντικό ισο­ζύγιο»: Στο "ζύγι" της κυβέρνησης η προστασία του περιβάλλοντος

Στο ζύγι η προστασία του περιβάλλοντος

Ανη­συ­χία προ­κα­λεί το «περι­βαλ­λο­ντικό ισο­ζύγιο» που θέλει να εντάξει στο άρθρο 24 η κυβέρ­νηση με τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση.

Δημήτρης Κούλαλης

Δεν τους «σηκώνει το κλίμα» στην κυβέρνηση. Ο λόγος για την πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 24 του Συντάγματος, στο πλαίσιο της σχετικής κυβερνητικής πρωτοβουλίας. Τόσο στην κυβερνητική εισήγηση στη Βουλή όσο και στην αιτιολογική έκθεση που τη συνοδεύει (αριθμ. πρωτοκόλλου 4183/02.06.2026) αναφέρεται ο όρος «περιβαλλοντικό ισοζύγιο». Ο τελευταίος είχε εμφανιστεί και πριν από 25 χρόνια, αλλά αποσύρθηκε ύστερα από αντιδράσεις. Σήμερα τον επαναφέρουν. Πρόκειται για αναγκαία προσαρμογή στις περιβαλλοντικές ανάγκες ή για υποχώρηση των εγγυήσεων προστασίας του περιβάλλοντος;

Οπως λέει στο Documento o Γιώργος Χασιώτης, νομικός σύμβουλος στο WWF Ελλάς, «δεν θεωρούμε πως είναι αναγκαία καμία εισαγωγή στο Σύνταγμα οποιασδήποτε έννοιας που βάζει τη φύση σε οικονομική ή δήθεν αναπτυξιακή ζυγαριά».

Η κυβερνητική θέση

Πάντως, το δεδομένο είναι ότι προς το παρόν το άρθρο 24, παρ. 1 προβλέπει ανάμεσα σε άλλα τα εξής: «Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας».

Σήμερα και σύμφωνα με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη, γενικό εισηγητή της πλειοψηφίας: «Σημαντικό στοιχείο της σύγχρονης λογικής είναι το λεγόμενο περιβαλλοντικό ισοζύγιο που συνεπάγεται ότι κάθε κρατική παρέμβαση πρέπει να αποτιμά το περιβαλλοντικό της κόστος και να προβλέπει αντισταθμιστικά μέτρα, ώστε το συνολικό αποτέλεσμα να μην οδηγεί σε καθαρή επιδείνωση». Η αιτιολογική βάση πίσω από την πρόταση της κυβέρνησης παρουσιάζεται στη σχετική έκθεση. Εκεί αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Το Σύνταγμα του 1975 αποδείχθηκε […] αξιοσημείωτα διορατικό, ενσωματώνοντας στο κείμενό του –και– την προστασία του φυσικού […] περιβάλλοντος. […] Εντούτοις, οι σύγχρονες προκλήσεις […] καλούν σε μια δραστική και ουσιαστική αναθεώρηση».

Οι αντιδράσεις

Τόσο το περιεχόμενο των προτάσεων όσο και η δικαιολόγησή τους προκάλεσαν αντιδράσεις. Μιλώντας σε ημερίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Ναυπλίου ο Προκόπης Παυλόπουλος, πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας και προβεβλημένο μέλος της ΝΔ, φέρεται να διερωτήθηκε «μήπως αυτό στο οποίο αποσκοπεί η κυβερνητική πρόταση […] είναι να επιτραπούν στο μέλλον η ανεμπόδιστη τσιμεντοποίηση και η δίχως περιορισμούς εγκατάσταση, όπου αυτό κρίνεται οικονομικώς σκόπιμο και προσοδοφόρο, των κάθε μορφής ΑΠΕ».

Κατ’ εντολή Ισραηλινών πολιτικών οι δολοφονίες παιδιών στην Παλαιστίνη - Του Λεωνίδα Βατικιώτη (ΕΙΚΟΝΑ)

Κατ’ εντολή Ισραηλινών πολιτικών οι δολοφονίες παιδιών στην Παλαιστίνη, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στις 20 Μαΐου, όταν όλη η ανθρωπότητα έβλεπε αποσβολωμένη τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Μπεν-Γκβιρ, να διατάζει ενώπιον του βασανιστήρια συλληφθέντων (σε διεθνή ύδατα) διαδηλωτών από τον στολίσκο της Ελευθερίας, η αντίδραση του ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών ήταν πώς «ο Μπεν Γκβιρ δεν είναι το Ισραήλ». Η ίδια δήλωση επαναλήφθηκε και από τον ισραηλινό πρωθυπουργό προκειμένου να καταλαγιάσει τις διεθνείς αντιδράσεις τις οποίες προκάλεσαν τα ισραηλινά βασανιστήρια.

Η ίδια προσπάθεια έχει επαναληφθεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν, αν και με μικρότερη συχνότητα τα τελευταία χρόνια λόγω πιθανά της λευκής επιταγής που έχει λάβει το Ισραήλ «να βγάλει την βρόμικη δουλειά», όπως είχε δηλώσει τον Ιούνιο του 2025 ο γερμανός καγκελάριος για λογαριασμό όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και της Ευρώπης. Ξανά και ξανά δηλαδή κρατικά ισραηλινά εγκλήματα αποδίδονται σε θερμοκέφαλους για να μείνει το Ισραήλ στο απυρόβλητοι της κριτικής και των ευθυνών.

Η πρόσφατη έκθεση των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ, που ήταν εστιασμένη στις δολοφονίες και τα βασανιστήρια παιδιών της Παλαιστίνης από το Ισραήλ, αποκάλυψε επιπλέον ότι η στοχοποίηση των ανήλικων δεν πραγματοποιείται από τον υπερβάλλον ζήλο κάποιων θερμοκέφαλων σιωνιστών φαντάρων. Οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ εξέθεσαν μια σειρά Ισραηλινούς αξιωματούχους που έχουν κατ’ επανάληψη ζητήσει δημόσια την εκτέλεση παιδιών από τον στρατό! Τα περιστατικά είναι τόσα πολλά που κανείς πλέον δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι Ισραηλινοί στρατιώτες, που επιλεκτικά και συστηματικά εκτελούν παιδιά στην Γάζα, δεν είναι το Ισραήλ… Ας δούμε ορισμένα περιστατικά που αποδεικνύουν ότι οι δολοφονίες παιδιών γίνονται κατόπι πολιτικής εντολής.

«Μην αφήσετε ούτε ένα παιδί»

Στις 9 Οκτωβρίου 2023, αναπληρωτής πρόεδρος της Κνεσέτ, Νισίμ Βατούρι, έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα: «Σβήστε τη Γάζα. Τίποτα άλλο δεν θα μας ικανοποιήσει. Δεν είναι αποδεκτό να διατηρούμε μια τρομοκρατική αρχή δίπλα στο Ισραήλ. Μην αφήσετε ούτε ένα παιδί εκεί, εκδιώξτε όλα τα υπόλοιπα στο τέλος, ώστε να μην έχουν την ευκαιρία να αναγεννηθούν». Στις 30 Ιανουαρίου 2025 δήλωσε εκ νέου: «Η Γάζα είναι γεμάτη τρομοκράτες και κάθε παιδί που γεννιέται εκεί είναι ήδη τρομοκράτης, από τη στιγμή της γέννησής του»!

Στις 16 Οκτωβρίου 2023, ένα μέλος της Κνεσέτ, η Μεράβ Μπεν-Άρι, ισχυρίστηκε στο κοινοβούλιο ότι σε σύγκριση με τα ισραηλινά παιδιά «δεν υπάρχει ισότητα με τα παιδιά της Γάζας. Τα παιδιά στη Γάζα προκάλεσαν τα ίδια» τον θάνατό τους.

Τον Φεβρουάριο του 2024, ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ, απαίτησε από τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας να πυροβολούν χωρίς δισταγμό όποιον πλησιάζει τα σύνορα της Γάζας, αναρτώντας στα κοινωνικά δίκτυα: «Χωρίς συγγνώμες και χωρίς δισταγμό. Όποιος πλησιάζει το φράχτη και θέτει σε κίνδυνο τους πολίτες του Κράτους του Ισραήλ και τους ηρωικούς στρατιώτες μας πρέπει να πυροβολείται. Έτσι γίνεται σε κάθε κανονική χώρα! Δεν πρέπει να επιστρέψουμε στην λογική της 6ης Οκτωβρίου!» Η ανάρτηση αυτή εξέφραζε την υποστήριξη του Μπεν-Γκβίρ προς την οδηγία «πυρ κατά βούληση» των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας και αποτελούσε ενθάρρυνση προς τους ισραηλινούς στρατιώτες να θεωρούν οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών, ως νόμιμους στόχους. Το Φεβρουάριο του 2024, ο Μπεν-Γκβιρ …ήταν το Ισραήλ!

Τον Ιούλιο του 2024, ο ισραηλινός βουλευτής της Κνεσέτ Αμίτ Χαλέβι δήλωσε ότι 300 παλαιστινιακά μωρά στο μαιευτήριο του πολιορκημένου νοσοκομείου Αλ Σίφα είναι «όλα γεννημένοι τρομοκράτες».

«Προαποφασισμένη» η ατιμωρησία των Ισραηλινών στρατιωτών