Α' ΕΛΜΕ Κυκλάδων: 1) Καταγγελία για τη δολοφονία, από αστυνομικούς στο Άργος, του 20χρονου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού και 2) Ψηφίσματα συμπαράστασης σε διωκόμενους εκπαιδευτικούς

Α΄ ΕΛΜΕ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Να μη συγκαλυφθεί το νέο, κρατικό έγκλημα, που οδήγησε στη δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από αστυνομικούς!

Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάζουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού, όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

Θράσος χωρίς όρια στις παραλίες της Ρόδου - Καταγγελία από το Δίκτυο για την προάσπιση του δημόσιου χώρου, ΟΜΠΡΕΛΑ (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Θράσος χωρίς όρια στις παραλίες της Ρόδου - Καταγγελία από το Δίκτυο Ομπρέλα

Προκλητική και παράνομη κατάληψη δημόσιου χώρου σε παραλίες του Ρόδου και απροκάλυπτη παραβίαση της νομιμότητας καταγγέλλει το Δίκτυο Ομπρέλα που αποτελεί δίκτυο ενεργών πολιτών και ανεξάρτητων συλλογικών φορέων με στόχο την προάσπιση του δημόσιου χώρου, ιδίως του αιγιαλού και της παραλίας όπου το τελευταίο διάστημα παρατηρείται έξαρση αυθαίρετης και παράνομης δόμησης.

Παραλία Έλλη

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του: «η παραλία Έλλη αποτελεί την πλέον κεντρική παραλία της πόλης της Ρόδου. Την επισκέπτεται διαχρονικά μεγάλος αριθμός μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών. Για τις επιχειρήσεις RONDA και BAIA, η ΕΤΑΔ Α.Ε. που διαχειρίζεται την παραλία, τον Σεπτέμβριο του 2025 και μετά από καταγγελίες του Δικτύου ΟΜΠΡΕΛΑ, υποχρεώθηκε να προβεί σε ανάκληση των μισθώσεων λόγω αυθαιρεσιών και αυθαίρετης κατάληψης αιγιαλού και παραλίας.

Ωστόσο, η παραβατικότητα των επιχειρήσεων συνεχίζεται απροκάλυπτα και φέτος. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το εξής εξωφρενικό: πριν καν ολοκληρωθούν οι νέες διαδικασίες μίσθωσης από την ΕΤΑΔ Α.Ε. για την περίοδο 2026-2028, οι επιχειρήσεις παρανομούν εξόφθαλμα, χωρίς καμία αρμόδια αρχή να παρεμβαίνει και μάλιστα σε μικρή απόσταση από το Δημαρχείο, την Αστυνομία και το Δικαστικό Μέγαρο.

Το RONDA και το BAIA καταλαμβάνουν αντίστοιχα περίπου 2.150 τ.μ., καθ’ υπέρβαση των 500 τ.μ. που δυνητικά θα δικαιούνταν, στερώντας πολύτιμο ελεύθερο δημόσιο χώρο από τους λουόμενους. Το RONDA εξακολουθεί μάλιστα να λειτουργεί με τις ίδιες παρανομίες (κατασκευή περίφραξης επί της παραλίας, ξύλινα ντεκ, φυτεύσεις που αποκόπτουν την οπτική επαφή με τη θάλασσα) που αποτέλεσαν, μεταξύ άλλων, λόγο ανάκλησης της μίσθωσής του το 2025».

Το Δίκτυο θέτει δημόσια ερωτήματα προς ΕΤΑΔ Α.Ε., Δήμο Ρόδου και Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσων:

«Διαθέτουν οι ανωτέρω επιχειρήσεις συμβάσεις παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας και τις απαιτούμενες εκ του νόμου θετικές γνωμοδοτήσεις του Υπουργείου Πολιτισμού; Εάν όχι, σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχετε προβεί για την τήρηση της νομιμότητας και την προάσπιση του δημόσιου χώρου;

Γιατί, παρά τις δημόσιες καταγγελίες και τις ανακλήσεις μισθώσεων το 2025, οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να καταλαμβάνουν αυθαίρετα πολλαπλάσια έκταση από αυτή που δικαιούνται;»

Παραλία Τσαμπίκα

Και στην παραλία αυτή το Δίκτυο έχει διαπιστώσει ότι «υποτιθέμενες τροχήλατες καντίνες των 15 τ.μ. έχουν μετατραπεί σε beach-bar / εστιατόρια με μόνιμες κατασκευές και πέργκολες, εξ ολοκλήρου αυθαίρετες, που καταλαμβάνουν η κάθε μία έκταση 350–500 τ.μ. επί του αιγιαλού».

"ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ!": Ψήφισμα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αιγαίου, “Ασημάκης Πανσέληνος”, για το Crown Iris

Το Crown Iris στο λιμάνι της Ερμούπολης, 7 Ιουλίου 2026

Ψήφισμα Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού, Πανεπιστημίου Αιγαίου “Ασημάκης Πανσέληνος”, για το Crown Iris

ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ!

Αφού δεν θα δεχόμασταν στρατιώτες ενός κράτους που διαπράττει γενοκτονία να έρθουν στη χώρα μας για διακοπές,

Τότε γιατί να υποδεχθούμε Ισραηλινούς στρατιώτες που συμμετέχουν σε μια σύγχρονη γενοκτονία;

Το ξεδίπλωμα των ιμπεριαλιστικών σχεδίων έχει τυλίξει τη Δυτική Ασία (Μέση Ανατολή) στις φλόγες του καταστροφικού πολέμου. Πραγματώνοντας του στόχους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για την περιοχή, το Ισραήλ συνεχίζει ακάθεκτο τις γενοκτονικές και πολεμοχαρείς επιχειρήσεις του, έχοντας ως τώρα δολοφονήσει πάνω από 4.000 Λιβανέζους στον πρόσφατο πόλεμο κι άλλους 73.000 Παλαιστίνιους στη Γάζα απ’ την έναρξη της γενοκτονίας το 2023 (πάνω από 1.000 απ’ την “εκεχειρία” του περασμένου Οκτώβρη υπό τις ευλογίες του Τραμπ). Το σκοπό πλήρους εκτοπισμού των Παλαιστινίων υπηρετεί και η πρωτοβουλία των Τραμπ-Νετανιάχου για μετατροπή της Γάζας σε «Ριβιέρα» της Ανατολικής Μεσογείου.

Πρόκειται για το ίδιο Ισραήλ που πριν λίγους μήνες προέβη στις πιο πρόσφατες πράξεις κρατικής πειρατείας, πρώτα στην ελληνική κι έπειτα στην κυπριακή ζώνη έρευνας και διάσωσης, απαγάγοντας, βασανίζοντας και κακοποιώντας σεξουαλικά εκατοντάδες ειρηνικούς ακτιβιστές του στόλου αλληλεγγύης.

Ούτε η γενοκτονία, ούτε η διαρκής υποκίνηση πολέμων, ούτε η απάνθρωπη μεταχείριση 19 συμπολιτών μας που επέβαιναν στο στόλο αλληλεγγύης στάθηκαν ικανές αιτίες για να κάμψουν τη βούληση της συνένοχης κυβέρνησής μας. Πατώντας στο δρόμο που χάραξαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιμένει στην αναγόρευση του Ισραήλ ως «στρατηγικού εταίρου» και συναινεί στο ολοκληρωτικό τσαλαπάτημα του διεθνούς δικαίου στο όνομα του διαβόητου ισραηλινού «δικαιώματος αυτοάμυνας». Συνεργάζεται στενά μ’ ένα κράτος που ελέγχεται απ’ το Διεθνές Δικαστήριο για την τέλεση του εγκλήματος των εγκλημάτων, αυτού της γενοκτονίας, και με μια ηγεσία για την οποία το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης.

Για χάρη αυτής της «στρατηγικής» σχέσης και συντασσόμενη με τους συνολικούς ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, η ελληνική κυβέρνηση έχει αποστείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή, με οπλικά συστήματα, πλοία και στρατιώτες που είναι ταγμένοι στην υπεράσπιση του ελληνικού λαού να εκτίθενται σε κίνδυνο για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Οι μύριες εξυπηρετήσεις που παρέχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκτείνονται και στον τουρισμό. Καταπονημένοι απ’ το απάνθρωπο έργο τους, Ισραηλινοί στρατιώτες σε ανάγκη ανάπαυλας μπορούν να την αναζητήσουν σε παραθεριστικούς προορισμούς της χώρας μας για να περισυλλέξουν τις δυνάμεις τους και να επιστρέψουν στο δολοφονικό τους έργο. Με τις πύλες της χώρας διάπλατα ανοιγμένες απ’ την κυβέρνηση, παρέχεται άλλη μια απεχθής διπλή υπηρεσία στο γενοκτονικό καθεστώς: αυτή του ξεπλύματος της γενοκτονίας και της αποφόρτισης των τελεστών της.

Ο λαός μας όμως δεν αποδέχεται αυτή την άθλια κατάντια. Με εκατοντάδες συγκεντρώσεις σε πόλεις, νησιά και τουριστικούς προορισμούς της χώρας, το περασμένο καλοκαίρι χρωματίστηκε απ’ την αλληλεγγύη και την άρνηση σύμπραξης στη γενοκτονία. Διαδηλώσεις σε λιμάνια όπου ελλιμενιζόταν το ισραηλινό κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, πρόθυμο να εξυπηρετήσει την εγκληματική ισραηλινή κυβέρνηση στην ανάγκη της, έδειξαν ότι όσοι διαπράττουν και στηρίζουν τη γενοκτονία δεν έχουν θέση στη χώρα.

Το ίδιο κρουαζιερόπλοιο πλέει και φέτος στις θάλασσές μας, μετατρέποντας κάθε προορισμό του σε εστία αντίστασης για το λαό και θύλακα καταστολής για το συνένοχο κράτος. Η Σύρος που ως τώρα το υποδέχθηκε δύο φορές μετατράπηκε σε φρούριο, με πολίτες της που διαδήλωσαν ειρηνικά εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στους Παλαιστίνιους να μπαίνουν στο στόχαστρο της αστυνομίας, με περιορισμούς μετακίνησης, στοχοποίηση ως «απειλή για τη δημόσια τάξη», ακόμα και προσαγωγές! Κυβέρνηση και τοπικές αρχές αντί να ελέγχουν αυτούς που, σύμφωνα με τον ίδιο τον ΟΗΕ, είναι ύποπτοι τέλεσης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, επιβάλλουν απαγορεύσεις και συλλαμβάνουν πολίτες που αναδεικνύουν το άδικο!

Οι κινητοποιήσεις των πολιτών προς υποστήριξη του Παλαιστινιακού λαού, καταδίκη της γενοκτονίας, υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του τόπου τους και άρνηση στρατιωτικοποίησής του για την άνεση και τέρψη των πιο επιθετικών τουριστικών συμφερόντων, έχουν την αμέριστη κι ολόψυχη στήριξή μας!

Δεν θα γίνουμε χαλί να μας πατήσει το πόδι κανενός γενοκτόνου! Δεν θα παραδώσουμε τις πόλεις μας στο ανήθικο σχέδιο φυσικής και ηθικής αποκατάστασης των στρατιωτών του κράτους-δολοφόνου!

Τώρα όσο ποτέ είναι αναγκαίο να ενώσουμε τις φωνές μας με τα σωματεία, τις συλλογικότητες και τους πολίτες που δηλώνουν αποφασιστικά: ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ – ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!

Απαιτούμε:

• ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΑΠΟ ΙΣΡΑΗΛ
• ΕΛΕΓΧΟ ΕΙΣΟΔΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ Ή ΖΟΥΝ ΣΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥΣ
• ΔΙΩΞΗ ΥΠΟΠΤΩΝ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
• ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΟΠΛΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΑΘΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ & ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ-ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
• ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ & ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ, ΕΞΩ ΟΙ ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
• ΑΜΕΣΟΣ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΣΕ ΓΑΖΑ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ
• ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΩΝ ΕΔΑΦΩΝ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ 1967, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΠΗΓΗ: Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αιγαίου

Η κατάντια του ΕΣΥ σε αριθμούς τής Eurostat που σοκάρουν – Σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε. η Ελλάδα (ΓΡΑΦΗΜΑΤΑ)

Η κατάντια του ΕΣΥ σε αριθμούς που σοκάρουν – Σταθερά στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε. η Ελλάδα

Το ελληνικό δημόσιο σύστημα Υγείας ξύνει... τον πάτο των ευρωπαϊκών δεικτών ● Ελάχιστες νοσοκομειακές κλίνες και κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους

 Ντάνι Βέργου

Λίγα νοσοκομειακά κρεβάτια και ακραία ελάχιστες κλίνες αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας διαθέτει το «καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών». Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η , σε πείσμα όσων λέει η κυβέρνηση, αποκαλύπτουν ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Η χώρα μας παραμένει αισθητά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που διαμορφώνεται στις 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους αφού διαθέτει μόλις 423. Την ίδια ώρα τραγική είναι η εικόνα που αφορά τους ασθενείς που χρήζουν αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας, όπου η χώρα μας καταγράφει τις χαμηλότερες επιδόσεις στην Ευρώπη, με μόλις 20 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους την ώρα που η Ολλανδία καταγράφει 1.390 κλίνες!

Οι αριθμοί αναδεικνύουν τα αποτελέσματα των πολιτικών υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος Υγείας και Πρόνοιας στην χώρα μας που εφαρμόζονται διαχρονικά, αλλά και την αδήριτη ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση των νοσοκομείων και των δομών αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας.

Μακροχρόνια φροντίδα

Ο μεγαλύτερος αριθμός κλινών μακροχρόνιας φροντίδας σε μονάδες νοσηλείας και λοιπές μονάδες κλειστής φιλοξενίας καταγράφηκε στην Ολλανδία με 1.390 ανά 100.000 κατοίκους, με τη Σουηδία (1.298), το Βέλγιο (1.249), τη Μάλτα (1.222) και τη Φινλανδία (1.202) να καταγράφουν τα αμέσως υψηλότερα ποσοστά.

Στις περισσότερες από τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., ο αριθμός των κλινών μακροχρόνιας φροντίδας ξεπέρασε τις 500 ανά 100.000 κατοίκους, αλλά ήταν χαμηλότερος από 1.200 ανά 100.000 κατοίκους. Ακολουθούν η Κύπρος, η Λετονία, η Ρουμανία και η Πολωνία που είχαν μεταξύ 225 και 351 κλινών ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ο χαμηλότερος αριθμός κλινών καταγράφηκε στην Πορτογαλία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, με 94, 26 και 20 ανά 100.000 κατοίκους, αντίστοιχα.

Ποιοι επιχειρηματικοί κλάδοι χρηματοδοτούν την ακροδεξιά - Συνέντευξη με τον Τέο Μπουρζερόν*

Ποιοι επιχειρηματικοί κλάδοι χρηματοδοτούν την ακροδεξιά

Συνέντευξη με τον Τέο Μπουρζερόν* από TNI

Πίσω από την άνοδο του φασισμού κρύβονται συγκεκριμένοι επιχειρηματικοί κλάδοι, όπως αυτός των εναλλακτικών επενδύσεων, που ανταγωνίζονται για την εξουσία. Η κατανόηση των υλικών συμφερόντων και των ρήξεων μεταξύ των ελίτ είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη μιας αντιφασιστικής πολιτικής.

Ποια τμήματα του κεφαλαίου υποστηρίζουν την ακροδεξιά σε παγκόσμιο επίπεδο;

Εξαρτάται από τις χώρες και τους καπιταλιστικούς οργανισμούς, αλλά σε γενικές γραμμές συναντά κανείς πάντα έναν συνδυασμό ανερχόμενων οικονομικών κλάδων, όπως οι εναλλακτικές επενδύσεις (ταμεία ιδιωτικών κεφαλαίων και hedge funds), κυρίαρχων κλάδων που βρίσκονται υπό πίεση (όπως οι επιχειρήσεις ορυκτών καυσίμων) και εκείνων που βρίσκονται σε υποδεέστερη θέση, όπως οι μικροί λιανοπωλητές και οι αγρότες.

Στη Δυτική Ευρώπη –όπως στη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο– καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες, συναντά κανείς παρόμοιες διατάξεις: δισεκατομμυριούχοι από τους χώρους των ενναλλακτικών επενδύσεων, των ορυκτών καυσίμων και της τεχνολογίας συγκλίνουν υποστηρίζοντας ακροδεξιά κινήματα, συχνά σε συμμαχία με λιγότερο ισχυρούς κλάδους, όπως οι κατασκευές ή η γεωργία.

Στην Ανατολική Ευρώπη αντίθετα, σε χώρες που κατέχουν περιφερειακή ή ημιπεριφερειακή θέση στην ευρωπαϊκή κυκλοφορία κεφαλαίων, τα ακροδεξιά κινήματα υποστηρίζονται από συμφέροντα των τομέων των κατασκευών και της γεωργίας, με σημαντική διάσπαση μεταξύ εγχώριου και ξένου κεφαλαίου. Αυτό σημαίνει ότι τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου χρησιμοποιούν ακροδεξιούς ηγέτες για να «πάρουν το μερίδιό τους» από τις ροές ξένου κεφαλαίου.

Στην Ινδία, παρατηρείται συμπαιγνία μεταξύ του κυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος BJP (Bharatiya Janata Party) και μεγάλων εταιρειών που επιδιώκουν μια νέα φιλοεπιχειρηματική, απορρυθμιστική ατζέντα. Αυτό ευνοεί δισεκατομμυριούχους όπως ο Μουκές Αμπάνι, σε σημείο που ορισμένοι αναφέρονται στο «δισεκατομμυριούχο Ρατζ».

Υπάρχουν ποικίλες διαφοροποιήσεις λοιπόν, ανάλογα με τη θέση της κάθε χώρας. Σε διαφορετικές χώρες, ο ίδιος κλάδος, για παράδειγμα ο ίδιος χρηματοοικονομικός υποτομέας, μπορεί να υποστηρίζει ή να μην υποστηρίζει τα τοπικά ακροδεξιά κινήματα. Το κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχουν επιχειρήσεις που, για διάφορους λόγους – η πρόσφατη οικονομική τους άνοδος που δεν αντανακλάται στους θεσμούς, η πίεση που αισθάνονται από τις ρυθμιστικές αρχές, η υποδεέστερη θέση τους – επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ακροδεξιούς ηγέτες για να αμφισβητήσουν τους οικονομικούς τους αντιπάλους.

Γιατί επέλεξαν να απορρίψουν τα δόγματα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που έδιναν έμφαση στο ελεύθερο εμπόριο, στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού και στις δεσμεύσεις (αν και επιφανειακές) για κοινωνικά φιλελεύθερες αξίες όπως η πολυμορφία, η εταιρική κοινωνική ευθύνη κ.λπ.; Γιατί αντ’ αυτού έχουν υιοθετήσει τον οικονομικό εθνικισμό και τον κοινωνικό συντηρητισμό;

Το ζήτημα της σχέσης μεταξύ αυτών των επιχειρηματικών συμφερόντων και των νεοφιλελεύθερων θεσμών δεν είναι τόσο απλό. Η έννοια του μετα-νεοφιλελευθερισμού, που επινοήθηκε από τους Γουίλ Ντέιβις και Νίκολας Γκέιν, είναι πραγματικά χρήσιμη για να κατανοήσουμε τη δυναμική που επικρατεί. Yπάρχουν ισχυροί παράγοντες που, σε κάποιο σημείο, αμφισβήτησαν τους εμβληματικούς θεσμούς του νεοφιλελευθερισμού, όχι επειδή αντιτίθενται στο ιδεολογικό τους περιεχόμενο, αλλά μάλλον επειδή θέλουν να ριζοσπαστικοποιήσουν ορισμένες πτυχές του νεοφιλελευθερισμού όπως ο αυταρχισμός, η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, η πατριαρχία, ο ρατσισμός ή η αναπηροφοβία.

Αυτή η ριζοσπαστικοποίηση είναι χρήσιμη για να μετατοπιστούν τα όρια της συσσώρευσης, καθώς η επέκταση του αυταρχικού ή πατριαρχικού χαρακτήρα του καθεστώτος αλλάζει και τη φύση των συμβιβασμών που πρέπει να κάνουν αυτές οι επιχειρηματικές δυνάμεις με άλλες κοινωνικές ομάδες, προκειμένου να διατηρήσουν το μοντέλο συσσώρευσής τους. Όπως έχει δείξει ο Γκρεγουάρ Σαμαγιού στο έργο του για τις «ακυβέρνητες κοινωνίες» – το  οποίο παρακολουθεί τις αντιδράσεις της επιχειρηματικής ελίτ στις κοινωνικές αναταραχές των δεκαετιών του 1960 και του 1970 – οι επιχειρηματικοί κύκλοι αισθάνονται εδώ και καιρό αυτή την ένταση μεταξύ της διατήρησης του τρόπου συσσώρευσης κερδίζοντας χρόνο μέσω παραχωρήσεων σχετικά χαμηλού κόστους  (π.χ. ποικιλομορφία, ισότητα – διαφορετικότητα και συμπερίληψη (DEI), εταιρική κοινωνική ευθύνη (CSR), κοινωνικά υπεύθυνες επενδύσεις) και της διατήρησης του τρόπου συσσώρευσης μέσω της άμεσης καταστολής.

Παρόμοια κατάσταση επικρατούσε και κατά τη διάρκεια της νεοφιλελεύθερης αντεπανάστασης, με τους «Chicago Boys», όπως ο Μίλτον Φρίντμαν, να υποστηρίζουν την εντατικοποίηση της ταξικής πάλης εναντίον των εργαζομένων και να καταγγέλλουν μέτρα που αποσκοπούσαν στο να κερδίσουν χρόνο, όπως η εταιρική κοινωνική ευθύνη. Ορισμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι τείνουν πλέον να πιστεύουν ότι είναι υπερβολικά δαπανηρό να κερδίσουν και πάλι χρόνο, και έτσι στρέφονται προς τη δεύτερη επιλογή.

Λεωνίδας Βατικιώτης: «Τι είδα 6 ημέρες στο Ιράν» (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Λεωνίδας Βατικιώτης: «Τι είδα 6 ημέρες στο Ιράν» (ηχητικό)

Συνέντευξη στον Γιώργο Σαχίνη

Με αφορμή τις εξαήμερες εκδηλώσεις στο Ιράν ο Λεωνίδας Βατικιώτης αναλύει στον 98.4 τη διάθεση ενός λαού που βρίσκεται στο στόχαστρο των διεθνών πιέσεων εδώ και 47 ολόκληρα χρόνια.

Ο δημοσιογράφος-ερευνητής και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης μιλάει στον 98.4, λίγο μετά την επιστροφή από το Ιράν στην Ελλάδα, όπου βρέθηκε με αφορμή τις 6ήμερες εκδηλώσεις πένθους και ταφής του ανώτατου θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, και μελών της οικογένειάς του.

Όπως λέει, η όλη κατάσταση δείχνει τη διάθεση αντίστασης ενός λαού που βρίσκεται στο στόχαστρο του ιμπεριαλισμού εδώ και 47 ολόκληρα χρόνια. Κορυφαία στιγμή αυτής της πολυετούς και αιματηρής αντίστασης ήταν οι νεκρικές πομπές που συνόδευσαν το σκήνωμα του Αλί Χομεϊνί και της οικογένειάς του τις 6 ημέρες που διήρκεσαν οι τελετές.

Στη διάρκειά τους και στις 5 πόλεις απ’ όπου πέρασαν οι σοροί (Τεχεράνη, Κουμ, Νατζάφ – Ιράκ, Καρμπάλα – Ιράκ και Μοσχάντ) βρέθηκαν στον δρόμο και τις συνόδευσαν από 41 ως 43 εκατ. άνθρωποι. Πέρα από τη μαζικότητα, η έκπληξη αφορούσε τον χαρακτήρα των συγκεντρώσεων.

Ο κόσμος, λέει ο Λεωνίδας Βατικιώτης, θρηνούσε, όμως κανείς δεν είχε έρθει να βγάλει την υποχρέωση ή για να μην απολυθεί από τη δουλειά του, όπως έσπευσαν να γράψουν δυτικά Μέσα, επιδιώκοντας να υποβαθμίσουν την πολιτική σημασία των πορειών.

Ο κόσμος ταυτόχρονα διαδήλωνε, όπως βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται κάθε λαός σε Βορρά και Νότο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Ήταν πορεία διαμαρτυρίας και καταγγελίας, δεν ήταν μόνο νεκρώσιμη πομπή και ύστατος αποχαιρετισμός.

Οι σημαίες του Ιράν έδειχναν ότι οι Ιρανοί και οι Ιρανές συμμετείχαν στις τελετές για να δείξουν την αντίθεσή τους στην αμερικανο-ισραηλινή επίθεση και την πρόθεσή τους να αντισταθούν, να πολεμήσουν μέχρι τη νίκη.

Τη δική της σημασία έχει επίσης η κοινωνική σύνθεση του πλήθους που συμμετείχε στις νεκρώσιμες ακολουθίες. Ο μέσος άνθρωπος που έδωσε το «παρών» ήταν φτωχός, έως πολύ φτωχός.

Πρέπει να αναφερθεί ότι το Ιράν, παρότι διέπεται από ταξικές αντιθέσεις, είναι η χώρα της Μέσης Ανατολής με τις μικρότερες εισοδηματικές, οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. 

Πηγή: Νέα Κρήτη 

Ας μιλήσουμε για ρεαλισμό: Η σημαδεμένη τράπουλα του ΑΕΠ και μια εναλλακτική - Του Βασίλη Κωστάκη*

Ας μιλήσουμε για ρεαλισμό: Η σημαδεμένη τράπουλα του ΑΕΠ και μια εναλλακτική

• Βασίλης Κωστάκης*

Ας κάνουμε ένα πείραμα σκέψης. Δεν θα χρειαστούμε φανταστικούς αριθμούς· όλοι υπήρξαν πραγματικοί και δημοσιευμένοι σε επίσημες πηγές. Το μόνο υποθετικό στοιχείο είναι η πολιτική βούληση.

Το πρόγραμμα «Απόλλων» εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης με προϋπολογισμό 100 εκατομμυρίων ευρώ. Προέβλεπε τη δημιουργία μιας Ενεργειακής Κοινότητας Πολιτών σε καθεμία από τις 13 Περιφέρειες της χώρας, τη δημοπράτηση 500 μεγαβάτ φωτοβολταϊκών με αποθήκευση και την παραγωγή περίπου 480 γιγαβατωρών καθαρής ενέργειας τον χρόνο. Ωφελούμενοι: περίπου 128.000 ευάλωτα νοικοκυριά, 9.455 παροχές των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, 3.570 παροχές των οργανισμών εγγείων βελτιώσεων που αρδεύουν τα χωράφια της χώρας.

Ο σχεδιασμός είχε αδυναμίες, όπως επισήμαναν φορείς του χώρου όπως η Electra Energy. Αλλά ακόμη και έτσι, το πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Λόγω καθυστερήσεων απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα 100 εκατομμύρια χάθηκαν. Το ευρωπαϊκό δίκτυο REScoop.eu, η ομοσπονδία που εκπροσωπεί 2.500 ενεργειακές κοινότητες σε όλη την Ευρώπη, βαθμολογεί πλέον την Ελλάδα με τη χειρότερη δυνατή βαθμολογία στον χάρτη χρηματοδότησης που τηρεί για όλα τα κράτη-μέλη. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλέον ούτε ένα ευρώ κονδυλίων ειδικά προορισμένο για ενεργειακές κοινότητες στη χώρα.

Το ερώτημα του πειράματος: τι θα είχε συμβεί αν είχε υλοποιηθεί σωστά; Και πόσο από αυτό θα το «έβλεπε» το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), ο δείκτης με τον οποίο η δημόσια συζήτηση μετρά την επιτυχία μιας χώρας;

Μια ρεαλιστική εναλλακτική

Φανταστείτε λοιπόν τις 13 Ενεργειακές Κοινότητες να λειτουργούν. Τα 480 γιγαβατώρια τον χρόνο αντιστοιχούν χονδρικά στην κατανάλωση 120–130 χιλιάδων νοικοκυριών· γι’ αυτό άλλωστε το πρόγραμμα στόχευε στα 128.000 ευάλωτα νοικοκυριά, με σκοπό την κάλυψη έως και του συνόλου των αναγκών τους μέσω εικονικού συμψηφισμού. Ένα νοικοκυριό σε ενεργειακή κοινότητα μπορεί να εξοικονομεί, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έως και 1.100 ευρώ τον χρόνο.

Για μια οικογένεια που ζει με 1.000 ευρώ τον μήνα, αυτό δεν είναι στατιστική. Είναι τα παιδιά να κοιμούνται βαριά ντυμένα το βράδυ κάτω από πολλές κουβέρτες και με τους ηλικιωμένους να λιώνουν σε διαμερίσματα-φούρνους το καλοκαίρι. Είναι ο λογαριασμός που μπαίνει σε ρύθμιση πάνω στη ρύθμιση, το χρέος προς τον πάροχο που συσσωρεύεται δίπλα στα υπόλοιπα χρέη μέχρι να έρθει το τελεσίγραφο και, στο τέλος, το κομμένο ρεύμα. Τα 1.100 ευρώ είναι, με άλλα λόγια, ένας επιπλέον μισθός που δεν φεύγει στον πάροχο· είναι ένας χειμώνας με θέρμανση και ένα καλοκαίρι με δροσιά.

Πάμε παρακάτω. Οι ΔΕΥΑ (οι εταιρείες ύδρευσης των δήμων) είναι από τους πιο ενεργοβόρους οργανισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης: αντλιοστάσια, βιολογικοί καθαρισμοί και δίκτυα. Το ενεργειακό κόστος μετακυλίεται στους λογαριασμούς νερού. Με σχεδόν 9.500 παροχές τους να τροφοδοτούνται από φθηνή, τοπικά παραγόμενη ενέργεια, το νερό γίνεται φθηνότερο ή, έστω, παύει να ακριβαίνει. Το ίδιο ισχύει για τους ΤΟΕΒ (Τοπικοί Οργανισμοί Εγγείων Βελτιώσεων). Όταν η άρδευση κοστίζει λιγότερο, το κόστος παραγωγής της ντομάτας πέφτει και η ακρίβεια στο ράφι δέχεται ένα χτύπημα στη ρίζα της: στο κόστος της ενέργειας.

Κι ας πάμε το πείραμα ένα βήμα πιο πέρα, εκεί που θα μπορούσε να φτάσει ένας φιλόδοξος σχεδιασμός: σχολεία και νοσοκομεία ως ωφελούμενοι δημόσιοι καταναλωτές. Ένα μεσαίο ελληνικό νοσοκομείο ξοδεύει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ τον χρόνο σε ρεύμα. Με το ρεύμα ενός νοσοκομείου να καλύπτεται από την περιφερειακή ενεργειακή κοινότητα, το εξοικονομούμενο ποσό αρκεί για αρκετές προσλήψεις νοσηλευτικού προσωπικού σε ένα σύστημα υγείας με χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις. Το σχολείο που δεν πληρώνει πετρέλαιο και ρεύμα έχει χρήματα για θέρμανση όλο τον χειμώνα, για εργαστήρια, για επισκευές. Κάθε ευρώ που δεν φεύγει προς τους προμηθευτές ενέργειας μένει και δουλεύει μέσα στην τοπική κοινωνία.

Τι βλέπει το ΑΕΠ από όλα αυτά; Ελάχιστα…

Εδώ αρχίζει ο παραλογισμός. Ας μετρήσουμε το σενάριό μας με τον τρόπο που μετρά η επίσημη στατιστική. Για αρχή, το ΑΕΠ θα κατέγραφε την κατασκευή των εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά δεν θα έβλεπε τα οφέλη που ακολουθούν.

Έκθεση κόλαφος για την Ελλάδα: Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κατέγραψε πάνω από 350 "Άτυπες Αναγκαστικές Επιστροφές" (επαναπροωθήσεις) προσφύγων/μεταναστών το 2023-2025 – Δράστες ένστολοι, άτομα με πολιτικά και πολίτες τρίτων χωρών

  Antonis Zouridakis / SOOC

Έκθεση ΕΕΔΑ: Πάνω από 350 άτομα τα φερόμενα θύματα Άτυπων Αναγκαστικών Επιστροφών το 2023-2025 – Δράστες ένστολοι, άτομα με πολιτικά και πολίτες τρίτων χωρών

Τουλάχιστον 359 άτομα, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 94 γυναίκες, 90 παιδιά και 42 άτομα με ιδιαίτερες ανάγκες έπεσαν θύματα Άτυπων Αναγκαστικών Επιστροφών από την ελληνική Επικράτεια την περίοδο 2023 - 2025, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Μηχανισμού Καταγραφής της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Ο όρος «Άτυπη Αναγκαστική Επιστροφή» περιλαμβάνει «τόσο τις φερόμενες επαναπροωθήσεις αιτούντων άσυλο και προσφύγων όσο και κάθε άλλη μορφή αναγκαστικής απομάκρυνσης πολιτών τρίτων χωρών από την ελληνική επικράτεια που φέρεται να γίνεται με τρόπο παράτυπο και συνοπτικό, δηλαδή χωρίς να ακολουθούνται οι νόμιμες διαδικασίες» σημειώνει η ΕΕΔΑ. Στις μαρτυρίες που έχει καταγράψει ο Μηχανισμός Καταγραφής αναφέρεται ότι «συμμετείχαν ως δράστες τόσο ένστολοι όσο και άτομα με πολιτικά ρούχα. Σε κάποιες μαρτυρίες για περιστατικά του Έβρου αναφέρθηκε ότι κατά το στάδιο της απομάκρυνσης από την ελληνική επικράτεια συμμετείχαν ως δράστες και πολίτες τρίτων χωρών που μιλούσαν γλώσσες των φερόμενων θυμάτων και ενεργούσαν με τη συνεργασία ή υπό τις εντολές ένστολου προσωπικού». Καταγράφονται επίσης μαρτυρίες προσφύγων που αναφέρουν τιμωρητική βία κατά τη διάρκεια επαναπροωθήσεων στο Έβρο.

Όπως εξηγεί η ΕΕΔΑ, η Άτυπη Αναγκαστική Επιστροφή είναι «η άτυπη απέλαση, απομάκρυνση, ‘επαναπροώθηση’ ή επιστροφή με συνοπτικές διαδικασίες, εκτός νομικού πλαισίου, πολιτών τρίτων χωρών συμπεριλαμβανομένων αιτούντων άσυλο και κατόχων τίτλων νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα από την Ελληνική επικράτεια, χωρίς εξατομικευμένη εξέταση αναγκών διεθνούς προστασίας ή άλλων αναγκών και χωρίς τη δυνατότητα να προσφύγουν σε ένδικα μέσα».

Η Ετήσια Έκθεση 2025 βασίζεται σε 23 προσωπικές μαρτυρίες και αφορά 21 περιστατικά τέτοιων παράνομων επιστροφών που φέρεται να έλαβαν χώρα κατά την περίοδο Ιανουαρίου 2023 – Δεκεμβρίου 2025. Ο αριθμός των φερόμενων θυμάτων στα εν λόγω περιστατικά υπολογίζεται κατ’ ελάχιστον σε 359 άτομα, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 94 γυναίκες, 90 παιδιά και 42 άτομα με ιδιαίτερες ανάγκες.

• Σύμφωνα με τις μαρτυρίες για τα 11 περιστατικά που αφορούν τη γεωγραφική περιοχή του Έβρου και έχουν καταγραφεί για τα έτη 2023 – 2025, το πλήθος των εντοπισθέντων σε αυτά τα περιστατικά υπολογίζεται κατ’ ελάχιστον σε 62 άτομα. Μεταξύ αυτών ήταν τουλάχιστον 21 γυναίκες και 34 παιδιά. Επιπλέον, ανάμεσα στους εντοπισθέντες υπήρχαν, κατά τις μαρτυρίες, 11 άτομα με ιδιαίτερες ανάγκες, όπως άτομα με ιατρικά προβλήματα, υπερήλικες, άτομα με αναπηρία και άλλα.
• Σύμφωνα με τις μαρτυρίες για τα 10 περιστατικά που αφορούν τη θάλασσα και έχουν καταγραφεί για τα έτη 2023 – 2025, το πλήθος των εντοπισθέντων σε αυτά τα περιστατικά υπολογίζεται κατ’ ελάχιστον σε 310 άτομα. Μεταξύ αυτών ήταν τουλάχιστον 83 γυναίκες και 64 παιδιά. Επιπλέον, ανάμεσα στους εντοπισθέντες υπήρχαν, κατά τις μαρτυρίες, 32 άτομα με άλλες ιδιαίτερες ανάγκες, όπως άτομα με ιατρικά προβλήματα, υπερήλικες, άτομα με αναπηρία κ.α.

Σχετικά με το νομικό καθεστώς των φερόμενων θυμάτων, 18 από τα 19 φερόμενα θύματα δήλωσαν πως ουδέποτε υποβλήθηκαν σε κάποια επίσημη διαδικασία καταγραφής ή ταυτοποίησης από τις ελληνικές Αρχές, παρά τον εντοπισμό τους, γεγονός που συνιστά σοβαρή ένδειξη παραβίασης των υποχρεώσεων της Ελλάδας για την υποδοχή πολιτών τρίτων χωρών σύμφωνα με το εθνικό, ενωσιακό και διεθνές δίκαιο, και ιδίως των εγγυήσεων που απορρέουν από το δικαίωμα πρόσβασης στη διαδικασία ασύλου.

Μεταξύ των συμπερασμάτων που προκύπτουν από την έρευνα, η ΕΕΔΑ τονίζει:

«Η μεγαλύτερη καζινοποίηση στην ιστορία της Ελλάδας»: Αποκαλυπτική συνέντευξη του Αντ. Στεργιώτη, πρώην προέδρου της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), στο Reporters United (VIDEO)

«Η μεγαλύτερη καζινοποίηση στην ιστορία της Ελλάδας»

Διορίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για να βάλει κανόνες στη βιομηχανία του τζόγου. Αλλά μέσα σ’ έναν χρόνο απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα διότι οι κανόνες αυτοί δεν ήταν αρεστοί στο ιδιωτικό μονοπώλιο του ΟΠΑΠ (τότε συμφερόντων Μελισσανίδη, σήμερα Allwyn). Ο Αντώνης Στεργιώτης, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), μιλάει στο Reporters United και αποκαλύπτει τις πιέσεις από τον ΟΠΑΠ και τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ που οδήγησαν στην καζινοποίηση της χώρας (σ.σ. ΕΔΩ θα βρείτε όλα τα ρεπορτάζ για τον Τζόγο στην Ελλάδα και την Καζινοποίηση της χώρας).

Δέσποινα Τζάνη, Ευρυδίκη Μπερσή

Κάμερα: Σάββας Καρμανιόλας

Μοντάζ: Spoovio

Ο κ. Στεργιώτης διετέλεσε πρόεδρος της ΕΕΕΠ (Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων) από τον Ιούνιο του 2015 μέχρι τον Ιούνιο του 2016  – δηλαδή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η μονοετής θητεία του έχει ως σημείο αναφοράς τη διαμάχη του με το ιδιωτικό μονοπώλιο του ΟΠΑΠ (νυν Allwyn) για τον κανονισμό λειτουργίας των VLTs (γνωστά και ως φρουτάκια) στα λεγόμενα καζίνα γειτονιάς, τα OPAP Play. 

Ο κ. Στεργιώτης τροποποίησε τον κανονισμό σχετικά με τη λειτουργία των καταστημάτων Play, λαμβάνοντας υπόψη την εθιστική φύση των VLTs, αλλά και το γεγονός ότι το καλοκαίρι του 2015 είχαμε capital controls με περιορισμό στις αναλήψεις χρημάτων. Γι’ αυτό μείωσε το ωράριο λειτουργίας τους, έθεσε ανώτατο όριο ημερήσιας απώλειας χρημάτων, αλλά και εβδομαδιαίου χρόνου παιξίματος ανά πελάτη. Έκανε, δηλαδή, τη δουλειά του ως πρόεδρος μιας ανεξάρτητης αρχής, υπεύθυνης για να εποπτεύει την αγορά των τυχερών παιχνιδιών και για να προστατεύει το κοινωνικό σύνολο. Το αποτέλεσμα ήταν η αποπομπή του απ’ την κυβέρνηση Τσίπρα, η άρση των περιορισμών που είχε θέσει και η εφαρμογή ενός πολύ ευνοϊκού -για τον ΟΠΑΠ- κανονισμού. 

Πριν γίνει πρόεδρος της ΕΕΕΠ, ο κ. Στεργιώτης ήταν για χρόνια διευθύνων σύμβουλος στο καζίνο Λουτρακίου, κάτι που σημαίνει πως έζησε τη βιομηχανία του τζόγου από μέσα. Γι’ αυτό η συνέντευξή του στο Reporters United έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο ως προσωπική μαρτυρία, αλλά και γιατί μιλάει ως ένα άτομο που έχει παίξει και στις δύο πλευρές του γηπέδου: τόσο ως δημόσιος ρυθμιστής της αγοράς τυχερών παιχνιδιών όσο και ως στέλεχός της.

Με αυτή τη διπλή ταυτότητα δεν διστάζει ν’ ασκήσει κριτική αφενός στο μονοπώλιο της Allwyn και τις επιθετικές πρακτικές των εταιρειών τζόγου, αφετέρου στις πολιτικές αποφάσεις που πήραν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, οι οποίες οδήγησαν στην καζινοποίηση της χώρας. Τέλος, μας μιλάει για τα μέτρα που θα μπορούσε να πάρει το κράτος με σκοπό την προστασία του κοινωνικού συνόλου από τις αρνητικές επιπτώσεις του τζόγου – μέτρα που, όπως λέει ο ίδιος, δεν πρόκειται ποτέ να περάσουν διότι υπάρχει μια διακομματική συναίνεση μεταξύ των κομμάτων εξουσίας (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ): «Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, γιατί απλούστατα είναι πάρα πολλά τα λεφτά».

Ο τζόγος είναι παντού: στην τηλεόραση, στο ίντερνετ, στα λεωφορεία, στο κινητό μας. Αφού τα ΜΜΕ χρηματοδοτούνται μαζικά από τις εταιρείες τζόγου, πώς να δαγκώσουν το χέρι που τα ταΐζει; Το Reporters United δεν παίρνει λεφτά από εταιρείες τζόγου ούτε επηρεάζεται από τους επιχειρηματίες που έβγαλαν υπεραξίες εκατοντάδων εκατομμυρίων χάρη σ’ αυτόν ή σήμερα δραστηριοποιούνται στον χώρο. Για να συνεχίσουμε να κάνουμε ρεπορτάζ σαν και αυτό, στήριξέ μας εδώ με μια μηνιαία συνδρομή.

Η συνέντευξη Στεργιώτη έγινε στο πλαίσιο της έρευνας του Reporters United για τη βιομηχανία του τζόγου, σε συνεργασία με το Investigate Europe.

ΠΗΓΗ 

Υπόθεση Marfin: Ο συνήγορος της 46χρονης καταγγέλλει παραβίαση προσωπικών δεδομένων και προαναγγέλλει νομικές ενέργειες

Marfin: Ο συνήγορος της 46χρονης καταγγέλλει παραβίαση προσωπικών δεδομένων και προαναγγέλλει νομικές ενέργειες

Κάνει λόγο για «επιχείρηση επικοινωνιακής εκστρατείας».

Σε λίγες μέρες αναμένεται να φτάσει στην Ελλάδα, από την Αγγλία, η 46χρονη, που κατηγορείται για συμμετοχή στον εμπρησμό της Marfin και έχει από την πρώτη στιγμή συναινέσει στην έκδοσή της στην Ελλάδα.

Η γυναίκα για την οποία υπάρχουν ελάχιστα διαθέσιμα στοιχεία ακόμη και στη νέα δικογραφία που παρουσιάζεται τις τελευταίες ημέρες κάνει μέσω του συνηγόρου της την πρώτη της δημόσια τοποθέτηση για την υπόθεση, προαναγγέλλοντας νομικές ενέργειες.

Σε ανακοίνωσή του ο Κώστας Παπαδάκης υπογραμμίζει ότι η δημοσιοποίηση ονομάτων, φωτογραφικών και άλλων στοιχείων που αφορούν την 46χρονη και άλλα πρόσωπα του περιβάλλοντός της αποτελεί παραβίαση προσωπικών δεδομένων και του τεκμηρίου της αθωότητας.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η κατηγορούμενη «δήλωσε από την πρώτη στιγμή ότι είναι αθώα, προσφέρθηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα και δήλωσε στο αρμόδιο Αγγλικό δικαστήριο τη συναίνεσή της» και καταγγέλλει μια επιχείρηση επικοινωνιακής εκστρατείας.

Ο Κώστας Παπαδάκης γνωστοποιεί ότι ήδη καταγράφονται δημοσιεύματα και αναρτήσεις που, κατά την άποψή του, παραβιάζουν τα προσωπικά δεδομένα και το τεκμήριο αθωότητας της εντολέως του, προκειμένου να κινηθούν οι προβλεπόμενες νομικές διαδικασίες.

Παράλληλα, καλεί μέσα ενημέρωσης και διαχειριστές ιστοσελίδων να αποσύρουν δημοσιεύματα και αναρτήσεις που περιλαμβάνουν φωτογραφίες, ονόματα και προσωπικά στοιχεία της κατηγορούμενης και προσώπων του περιβάλλοντός της.

«Η τροφή στον υπόκοσμο του διαδικτύου και στους κάθε είδους σκοπιμότητας συκοφάντες παρακαλώ να σταματήσει τώρα. Και είναι κάτι που θα συμβάλει στη νηφάλια προσέγγιση της υπόθεσης και θα εκτιμηθεί» καταλήγει.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Από συγγενικά και φιλικά πρόσωπα της κατοίκου Λονδίνου κατηγορουμένης για την υπόθεση της ΜARFIN μου ζητήθηκε η συμμετοχή στην ομάδα συνηγόρων που θα αναλάβουν την υπεράσπισή της. Η πρόταση έγινε αποδεκτή και αναμένεται να υλοποιηθεί κατά την άφιξή της, οπότε και θα υπάρξει η σχετική συμφωνία και η εξουσιοδότηση. Όπως είναι γνωστό, η κατηγορούμενη δήλωσε από την πρώτη στιγμή ότι είναι αθώα, προσφέρθηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα και δήλωσε στο αρμόδιο Αγγλικό δικαστήριο τη συναίνεσή της. Συνεπώς η όποια καθυστέρηση άφιξής της στη χώρα δεν οφείλεται σε δική της ευθύνη.

Κατά συνέπεια μέχρι τότε ούτε νομιμοποιούμαι να ενεργώ για λογαριασμό της, ούτε και έχω πρόσβαση στη δικογραφία για να γνωρίζω την υπόθεση.

Οπό όσα όμως έρχονται σε γνώση μου από Μ.Μ.Ε. και Μ.Κ.Δ. και από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα αισθάνομαι την ανάγκη να επισημάνω τα εξής :

Σε πληθώρα δημοσιευμάτων και αναρτήσεων γίνεται αναφορά και ευρεία αναπαραγωγή ονομάτων και δημοσιοποίηση φωτογραφιών που αφορούν την κατηγορουμένη και πρόσωπα του περιβάλλοντος της. Η πρακτική αυτή είναι παράνομη, δεδομένου ότι παρά την ευρεία δημοσιότητα και τον αναμφισβήτητη σοβαρότητα της υπόθεσης δεν έχει εκδοθεί οποιαδήποτε εισαγγελική διάταξη, η οποία να επιτρέπει τη δημοσιοποίηση στοιχείων των κατηγορουμένων. Συνεπώς με τον με την πρακτική αυτή παραβιάζονται τα προσωπικά δεδομένα και το τεκμήριο αθωότητας της κατηγορουμένης, αλλά και τα προσωπικά δεδομένα όσων άλλων εμφανίζονται πληροφορίες συνδετικές με αυτήν. Υπενθυμίζω ότι η κατηγορούμενη είναι μητέρα ανηλίκου παιδιού 4 ετών.

Δυστυχώς, όπως συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, η πρακτική αυτή δεν έχει αποδοκιμασθεί από κανέναν αρμόδιο κυβερνητικό και θεσμικό παράγοντα η Ανεξάρτητη Αρχή, ούτε έχει γίνει γνωστό αν έχει απασχολήσει αυτεπαγγέλτως, όπως επιβάλλεται, τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Αντίθετα, Υπουργοί και παράγοντες της κυβέρνησης, εκφράζουν ανενόχλητοι εκτιμήσεις και στοιχήματα για μια ποινική δικογραφία που δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν, παραπληροφορούν και παρεμβαίνουν ανεπίτρεπτα στη λειτουργία της θεσμικά ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Και αυτές ενθαρρύνουν, αν όχι αποσκοπούν, σε τέτοιου είδους δημοσιεύματα και τοποθετήσεις.

Μία από τις πρώτες προτεραιότητές μου θα είναι η αντιμετώπιση των πρακτικών αυτών με όλα τα νόμιμα μέσα για την προστασία της προσωπικότητάς της και φυσικά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Η κυβέρνηση ΔΕΝ καταδικάζει τις μισαναπηρικές δηλώσεις του Δημάρχου Άργους (VIDEO)

 Η κυβέρνηση ΔΕΝ καταδικάζει τις μισαναπηρικές δηλώσεις του Δημάρχου Άργους

• Χρήστος Αβραμίδης

Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις του Jacobin και τη σαφή παρέμβαση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέφυγε να αποδοκιμάσει τις δηλώσεις του Γιάννη Μαλτέζου (σ.σ. δείτε ΕΔΩ σχετική ανάρτηση στο μπλογκ μας), μέλους της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

Ο δήμαρχος Άργους Μυκηνών, Γιάννης Μαλτέζος, προχώρησε σε μία από τις πιο κατάπτυστες μισαναπηρικές δημόσιες τοποθετήσεις των τελευταίων δεκαετιών, μεταφέροντας την ευθύνη για τον θάνατο του 20χρονου Θοδωρή στον ίδιο και στη μητέρα του.

Ο Θοδωρής, ένας νέος άνθρωπος στο φάσμα του αυτισμού με ποσοστό αναπηρίας 89%, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από αστυνομικούς. Ο δήμαρχος όχι μόνο επιχείρησε να επιρρίψει ευθύνες στην οικογένεια του νεκρού, αλλά εξέφρασε και τη στήριξή του στους αστυνομικούς που τον πυροβόλησαν.

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία χαρακτήρισε τις δηλώσεις του μισαναπηρικές και «χυδαία πράξη victim blaming». Υπογράμμισε, μάλιστα, ότι επαναφέρουν σκοτεινές ευγονικές αντιλήψεις, σύμφωνα με τις οποίες τα άτομα με αναπηρία πρέπει να παραμένουν κλεισμένα, ώστε να μην «ενοχλούν» την κοινωνία.

Η Ε.Σ.Α.μεΑ. κάλεσε την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα να αποδοκιμάσουν άμεσα και έμπρακτα τον Γιάννη Μαλτέζο, αποπέμποντάς τον από κάθε συλλογικό και πολιτικό όργανο στο οποίο συμμετέχει.

Το αίτημα αφορά άμεσα τη Νέα Δημοκρατία. Ο Γιάννης Μαλτέζος δεν είναι απλώς ένας αυτοδιοικητικός παράγοντας. Είναι μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή του ανώτατου συλλογικού οργάνου του κυβερνητικού κόμματος.

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, το Jacobin ζήτησε επανειλημμένα από την κυβέρνηση να απαντήσει σε ένα απολύτως σαφές ερώτημα: Καταδικάζει ή όχι τις δηλώσεις του στελέχους του κυβερνητικού κόμματος;

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης απέφυγε σε τρεις διαδοχικές τοποθετήσεις να απαντήσει. Αντί για καταδίκη, επικαλέστηκε τις «εξηγήσεις» που έδωσε ο ίδιος ο δήμαρχος και υποστήριξε ότι αυτές «αξιολογούνται».

Όταν ρωτήθηκε ευθέως ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της «αξιολόγησης» και εάν η κυβέρνηση καταδικάζει τις δηλώσεις, αρνήθηκε και πάλι να απαντήσει.

Σύρος: Προβολή του ντοκιμαντέρ του WWF Ελλάς, «Γυάρος: Η ιστορία της θάλασσας» | Παρασκευή 17/7, ώρα 20:30, Ενυδρείο Κινίου [VIDEO]

Πρόσκληση

Με μεγάλης μας χαρά σας καλούμε στις 17 Ιουλίου, στις 20.30,

στην προβολή του νέου ντοκιμαντέρ του WWF Ελλάς στη Σύρο, «Γυάρος: Η ιστορία της θάλασσας»!

 

Θα χαρούμε ιδιαίτερα να μοιραστείτε την πρόσκληση με φίλους, συνεργάτες ή ανθρώπους που πιστεύετε ότι θα ενδιαφέρονταν για τη Γυάρο και το μοναδικό φυσικό και ιστορικό χαρακτήρα της.

Με εκτίμηση,

Γιάννης Πρεβεδούρος | Υπεύθυνος Τοπικών Δράσεων Σύρου | WWF Ελλάς

 

- ΔΕΙΤΕ το trailer: 

 

 

***

altersyros: Με αφορμή την παραπάνω προβολή και τις, μάλλον θετικές αποτιμήσεις του WWF Hellas (βλέπε εδώ, εδώ και εδώ) ή άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων, για το Προεδρικό Διάταγμα που αναφέρεται στην προστασία της Γυάρου, παραθέτουμε, για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών μας, και τις αντιρρήσεις τού "Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967- 1974 (ΣΦΕΑ)":  

Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967- 1974 (ΣΦΕΑ)

ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ (7-6-2026)

ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ. ΦΕΚ Δ 280/20.04.2026 «Νήσος Γυάρος και θαλάσσια ζώνη»

Στις 20/4/2026 δημοσιεύθηκε στην ΄ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ΄ το ΠΔ «Χαρακτηρισμός, οριοθέτηση και καθορισμός ζωνών και ειδικών κατηγοριών χρήσεων γης της Περιοχής Προστασίας της Βιοποικιλότητας "Νήσος Γυάρος και θαλάσσια ζώνη"».

Στον απολογισμό του το ΔΣ του ΣΦΕΑ αναφέρεται για το ζήτημα αυτό:

'Κορυφαία περίπτωση, το θανατονήσι της Γυάρου, για την οποία παραμένει ανεκπλήρωτη η υποχρέωση που ανέλαβε η ελληνική Πολιτεία το 2001 για τη διάσωση και αποκατάσταση των φυλακών. Το πρόσφατα δημοσιευμένο Π.Δ. για την “Θαλάσσια Προστατευόμενη Περιοχή της Γυάρου”, αφορά μόνο την νομική προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας του νησιού. Όσο για τις βραβευμένες προτάσεις του διαγωνισμού της ALUMIL κινούνται στο πεδίο του 'σκοτεινού τουρισμού' και της 'βιώσιμης ανάπτυξης'.

Αλλά το ΠΔ όχι μόνο δεν προσφέρει καμιά νομική προστασία στη «θαλάσσια βιοποικιλότητα του νησιού», αλλά, αντίθετα, προωθεί παραπέρα τις 'ιδέες' της ALUMIL, καθώς κινείται στο ίδιο «πεδίο του ’σκοτεινού τουρισμού’ και της ’βιώσιμης ανάπτυξης’.

Με το υπόψη ΠΔ η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να ολοκληρώσει τον ιστορικό θάνατο της Γυάρου, μετατρέποντάς την από «σημαντικό χώρο ιστορικής μνήμης που έχει αναπόσπαστα συνδεθεί με την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας» σε τουριστικό αξιοθέατο, πολλά υποσχόμενο για νέες επικερδείς επενδύσεις του κεφαλαίου.

Πρόκειται για Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) στοιχείο, όμως, που όχι μόνο δεν αποτρέπει την εμπορευματοποίησή της, αλλά την ενισχύει στο πλαίσιο του φυσιολατρικού, εν ολίγοις και πολιτιστικού τουρισμού, χωρίς να αποκλείει τη χωροθέτηση και άλλων εγκαταστάσεων, ενεργειακών (ΑΠΕ) και μη.

Οι διατάξεις του ΠΔ δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης γι' αυτό:

1. Στο άρθρο 1, «Σκοπός», μεταξύ των τριών «επιδιώξεων» του ΠΔ, από τις οποίες απουσιάζει κάθε αναφορά στον ιστορικό, μνημειακό χαρακτήρα του νησιού, περιλαμβάνεται - και εδώ βρίσκεται η ουσία - η «γ) ρύθμιση των χρήσεων γης και των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων μέσω του καθορισμού ζωνών προστασίας, καθώς και η θέσπιση ειδικότερων μέτρων ανά ζώνη προστασίας». Ειδικότερες ρυθμίσεις παραπέμπονται με την παρ. 6 του άρθρου 5 στο μελλοντικό «Σχέδιο Διαχείρισης (...) της Προστατευόμενης Περιοχής νήσου Γυάρου». Όσο για τον «Φορέα Διαχείρισης» της «Προστατευόμενης Περιοχής», το «αφεντικό» τον έχει από τώρα προβλέψει στο άρθρο 6. Δεν είναι άλλος από το περιβόητο ΝΠΙΔ «Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής - ΟΦΥΠΕΚΑ», εγνωσμένης αξίας στη διευκόλυνση των επενδυτικών σχεδίων του κεφαλαίου.

2. Όμως στο άρθρο 5, «Γενικές ρυθμίσεις προστασίας», οι πραγματικές στοχεύσεις της κυβέρνησης αποσαφηνίζονται:

«1. Σε όλες τις Ζώνες της Προστατευόμενης Περιοχής νήσου Γυάρου επιτρέπονται, εκτός από την εκτέλεση έργων και την άσκηση δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στις ειδικές κατηγορίες χρήσεων κάθε ζώνης κατά το άρθρο 4, και τα εξής:

«α ) Έργα η πραγματοποίηση των οποίων επιβάλλεται για επιτακτικούς λόγους σημαντικού δημοσίου συμφέροντος σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 10 του ν. 4014/2011».

Σημειώνεται ότι στην υπόψη παρ. 4, ορίζεται ρητά ότι περιλαμβάνονται και έργα για λόγους «κοινωνικής ή οικονομικής φύσεως». Δηλαδή περιλαμβάνονται τα πάντα υπό τη σκέπη κατευθύνσεων και οδηγιών της Ε.Ε., στις οποίες ως πρώτιστο «δημόσιο συμφέρον» αναγορεύονται τα κέρδη του κεφαλαίου. Περιλαμβάνονται και τα ήδη αδειοδοτημένα χερσαία συγκροτήματα των ανεμογεννητριών, καθώς και τα υπεράκτια αιολικά πάρκα (ΥΑΠ). Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του «Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων» (Νοέμβρης 2023) προβλέπει 3 ΥΑΠ να ζώνουν τη Γυάρο, τα 2 από τα οποία σε απόσταση μόλις 1.852 μ. από την ακτογραμμή του νησιού.

Με βάση τα παραπάνω: