Μαζί με τη λέξη ειρήνη έχει χαθεί και η λέξη ανθρωπιά
Προτρέπω στους αναγνώστες να διαβάσουν πρώτα το άρθρο του Μολδοβανίδη στην εφημερίδα Κρητική Επιθεώρηση της τρίτης 26 Μαΐου του 2026.
Λοιδορεί τους ακτιβιστές που προσπάθησαν να σπάσουν τον αποκλεισμό για να φθάσει λίγη βοήθεια ενάντια στην γενοκτονία που συντελείται στη πολύπαθη Γάζα. Είναι απίστευτο αυτό που ζούμε σήμερα έχει χαθεί κάθε έννοια ανθρωπιάς αλληλεγγύης. Όποιος παλεύει ενάντια στους πολέμους που εξυφαίνουν όλες οι εξουσίες σήμερα σε ολόκληρο τον πλανήτη, όποιος παλεύει για ειρήνη για αλληλεγγύη πρέπει να λοιδορείται να διασύρεται.
Τι θέλουν λέει και πάνε ξανά αφού έχει πόλεμο το Ισραήλ!!!! Εν ολίγοις αφήστε να αποτελειώσουν την βρόμικη δουλειά τους μην τους ενοχλείτε. Όταν ο Χίτλερ έκανε την γενοκτονία των εβραίων , όταν αφάνιζε χιλιάδες κόσμο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αφανίζει σήμερα το κράτος του Ισραήλ τους Παλαιστίνιους δεν έπρεπε κανένας να αντιδράσει γατί ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Όταν ήλθε Ο Λόρδος Βύρωνας τι ήθελε να έλθει σε εμπόλεμη κατάσταση και να τα βάλει με τους Οθωμανούς δεν καθόταν να απολαύσει τα πλούτη του μονό ήλθε να τρώει ποντίκια στο Μεσολόγγι. Τι ήθελε ο Γάλλος ακτιβιστής Γκουστάβ Φλουράνς που ήρθε να βοηθήσει το λαό της Κρήτης ενάντια στην Οθωμανική καταπίεση και να υπομένει τις κακουχίες στις Μαδάρες μαζί με τον Χατζή Μιχάλη Γιάνναρη και όλους όσους πάλευαν για λευτεριά για μια καλύτερη ζωή.
‘Όταν ο Κεμάλ έκανε την γενοκτονία των Ποντίων δεν έπρεπε να ενδιαφερθεί κανείς γιατί ήταν εμπόλεμη κατάσταση
Σαν σήμερα το κράτος της δεξιάς δολοφόνησε τον Λαμπράκη που πάλευε για ειρήνη και δικαιοσύνη. Δυστυχώς τα ινδάλματα ακόμα και σήμερα δεν είναι αυτοί που παλεύουν για ειρήνη ενάντια στους πολέμους και τις γενοκτονίες είναι οι Κοτζαμάνιδες είναι οι Αλκαπόνε είναι η κυβέρνηση του Ισραήλ με τις χρυσές αγχόνες στο πέτο.
Με καρφίτσα στο πέτο μια χρυσή αγχόνη: Ο νέος νόμος του Ισραήλ για τον απαγχονισμό των Παλαιστινίων
Αυτό είναι το δημοκρατικό κράτος που διαφημίζει και οραματίζεται ο Μολδοβανίδης γράφει ακριβώς <<Το κράτος του Ισραήλ είναι η μοναδική ΑΣΤΙΚΗ δημοκρατία…..>>
Όπως χειραγώγησε ο Χίτλερ το λαό της Γερμανίας ακριβώς έτσι έχει χειραγωγήσει η κυβέρνηση του Ισραήλ τους ισραηλίτες.
Η εξουσία του Ισραήλ δεν είναι φασιστική είναι κάτι πολύ χειρότερο.
Η κτηνωδία χωρίς όρια, η θηριωδία ενάντια σε λαούς, έθνη, χώρες, πληθυσμούς. Η Δυτική υπεροψία, σε όλες τις παραλλαγές της, αποκτά τέτοια χαρακτηριστικά που υπερβαίνουν ακόμα και αυτά της χιτλερικής Γερμανίας.
Οι ιστορικοί του μέλλοντος σίγουρα θα καταγράψουν τα όσα συμβαίνουν στους σύγχρονους πολέμους ως μία καμπή στην ανθρώπινη ιστορία. Όχι: το Άουσβιτς, η Χιροσίμα και η Δρέσδη δεν είναι το όριο της ανθρώπινης βαρβαρότητας. ΗΠΑ και Ισραήλ σήμερα το προχωρούν πάρα πέρα. Σύμβολα είναι οι αποκεφαλισμοί αντιπάλων και οι επιδείξεις των κομμένων κεφαλών σε δημόσια ψηφιακή θέα. Ο ISIS ήταν δικό τους παιδί· όπως το Τάγμα Αζόφ· το δημόσιο λυντσάρισμα του Καντάφι· η ανάδειξη του Τζολάνι (που είχε φωτογραφηθεί κρατώντας δύο κεφάλια) σε επίσημο συνομιλητή. Και τώρα ο λόγος των Τραμπ και Σία ξεπερνά κάθε όριο: Θα κυνηγήσουμε, θα σκοτώσουμε, θα πνίξουμε, θα εξοντώσουμε, νοιώθουμε μεγάλη χαρά που τους σκοτώνουμε… και άλλα τέτοια εμετικά. Φτάνει να λέει ότι μπορεί για πλάκα να καταστρέψει μια χώρα. Ότι δεν αναγνωρίζει κανένα κανόνα, και ότι όριο είναι μόνο η συνείδησή του.
Και το σιωνιστικό Ισραήλ; Ας μην πούμε πολλά. Δημόσια εκδηλώνουν την κτηνώδη αντίληψή τους για όλους τους Παλαιστίνιους, που τους θεωρούν κάτι ανάμεσα σε ζώα και ανδράποδα με αποκορύφωμα τον νόμο της θανατικής ποινής μόνο για Παλαιστίνιους. Η γενοκτονία απολύτως δικαιολογημένη στο μυαλό τους, σαν φυσική πράξη. Και δείτε πώς καμαρώνουν, πώς χαίρονται με το νέο είδος πολέμου που κάνουν με τις ευλογίες όλης της Δύσης: Αποκεφαλισμό της ηγεσίας του αντιπάλου. Δόλια, δολοφονική, έξω από κάθε νομιμότητα στόχευση θρησκευτικών αξιωματούχων, εκλεγμένων προέδρων, στρατιωτικών ηγετών. Μάλιστα γουστάρουν να δημοσιεύονται φωτογραφίες από τη στιγμή που δίνουν την έγκριση για τις εκτελέσεις. Παρακολουθούν τις «επιχειρήσεις» και σε απευθείας μετάδοση. Και μετά περηφανεύονται…
Όχι, δεν είναι τρελοί οι ηγέτες των ΗΠΑ της Ουκρανίας της Ρωσίας του Ισραήλ κτλ.. Είναι ακραίες προσωποποιήσεις ενός συστήματος (ιμπεριαλιστικού και σιωνιστικού) που επιλέγει τον γκανγκστερισμό και τον θάνατο, την πιο ωμή και ακραία επιθετικότητα, προκειμένου να αναστείλει και να αποφύγει την κρίση και βαθιά παρακμή του. Η φυγή στον πόλεμο είναι μια επιλογή σε έναν ανταγωνισμό με άλλα κέντρα που έχουν δυναμώσει. Είναι για πετρέλαια , είναι για την ενέργεια. Μόνο που τώρα τα κτηνώδη χαρακτηριστικά και ο κυνισμός έχουν αντικαταστήσει κάθε «ιδέα» που παλιότερα είχε ανάγκη η οποιαδήποτε «σταυροφορία». «Μπορώ και προξενώ το κακό»: αυτό είναι το σημερινό πρόσωπο του ιμπεριαλιστικού πραγματισμού. Έχω την ισχύ και καθαρίζω, δεν χρειάζεται κανένας κανόνας!
«Η φύση του ιμπεριαλισμού είναι να μετατρέπει τους ανθρώπους σε άγρια, αιμοδιψή ζώα, αποφασισμένα να σφάξουν, να σκοτώσουν, να δολοφονήσουν, να καταστρέψουν μέχρι και το ύστατο ίχνος εικόνας επαναστατικού ή εξεγερμένου καθεστώτος»
(Τσε Γκεβάρα, 1964)
Στο Λίβανο, Υεμένη, Γάζα, Ουκρανία , Συρία , Νότιο Σουδάν, ΛΔ Κονγκό, Αιτή και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου τα παιδιά δεν έχουν φαγητό ,δεν έχουν νερό, δεν έχουν γιατρό, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, και όσοι δεν μένουν αδιάφοροι αλλά προσπαθούν κάτι να κάνουν ο Μολδοβανίδης προσπαθεί να τους απαξιώσει.
Ξέρω ότι θα αρχίσει τα αντικομουνιστικά του εμέσματα δεν θα τον ακολουθήσω. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι κομουνισμός δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά τουλάχιστον όπως τον όρισε με την επιστημονική έννοια του όρου, ο Μαρξ και ο Ένγκελς .
Δεν αντέχεται αυτό που ζούμε σήμερα η ανθρωπότητα πρέπει κάτι να κάνει πριν να είναι αργά με τον πυρηνικό πόλεμο που είναι προ των πυλών. ‘Όλοι εξοπλίζονται όλοι επαίρονται για το ποιος έχει τον καλύτερο πύραυλο για να εξοντώνει περισσότερους ανθρώπους. Υστερικές κραυγές πόλεμου ανακατεύουν ότι να είναι στα άνομα σχέδια τους επικαλούνται τον Θεό τον Αλλάχ το Βούδα να τους βοηθήσει. Η λέξη ΕΙΡΗΝΗ χάθηκε δεν υπάρχει πουθενά όπως και η λέξη αλληλεγγύη και ανθρωπιά.
Δεν ξέρω τι θα είναι αυτό που θα αντικαταστήσει αυτή την σαπίλα και τον κανιβαλισμό και πως θα ονομάζεται, αν θα λέγεται σοσιαλισμός ή κομουνισμός ή άμεση δημοκρατία ή αλληλεγγύη ή οικολογική αρμονία ή οτιδήποτε άλλο, αλλά όχι πια καπιταλισμός φτάνει φτάνουν οι κοτζαμάνιδες.
Φτάνει ο άκρατος ατομικισμός και εσωστρέφεια φτάνει η απανθρωπιά.
*Αγρότης στο Ρέθυμνο.
- ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ άρθρα του στο μπλογκ μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου