“Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;”: Η Ανοιχτή Συνέλευση για τον Κ. Μανιουδάκη καταγγέλλει τακτική λασπολόγησης εκ μέρους της Αστυνομίας

“Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;”: Η Ανοιχτή Συνέλευση για τον Κ. Μανιουδάκη καταγγέλλει τακτική λασπολόγησης εκ μέρους της Αστυνομίας

Νέα τροπή λαμβάνει το δικαστικό και επικοινωνιακό σκηνικό γύρω από την υπόθεση του θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη στα Χανιά, μετά τις συλλήψεις του ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη και του καθηγητή τοξικολογίας Αριστείδη Τσατσάκη στο πλαίσιο ερευνών που σχετίζονται με την υπόθεση της λεγόμενης «Χανιώτικης μαφίας».

Παρά τις αστυνομικές αναφορές που επανέφεραν τον φάκελο της υπόθεσης στο προσκήνιο, η αρμόδια ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία του αστυνομικού διαβιβαστικού, με αποτέλεσμα η ασκηθείσα ποινική δίωξη να προχωρήσει χωρίς να περιλαμβάνει την υπόθεση Μανιουδάκη.

Την ίδια ώρα, η Ανοιχτή Συνέλευση καταγγέλλει συντονισμένη προσπάθεια λασπολόγησης και υπονόμευσης του κοινωνικού αγώνα.

Το χρονικό των συλλήψεων και η απόφαση της ανακρίτριας

Στις 23 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν οι συλλήψεις του δημόσιου ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη και του καθηγητή τοξικολογίας Αριστείδη Τσατσάκη, με κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα που αφορούν κυρίως αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της ΕΛ.ΑΣ. στις 25 Ιουλίου, οι διώξεις αυτές αποτελούν συνέχεια της δικογραφίας για τη «Χανιώτικη μαφία», η οποία άνοιξε το 2025 και περιλαμβάνει συλλήψεις στρατιωτικών, ιερέων, αστυνομικών και ενός Αξιωματικού Διοικητή Υπηρεσίας.

Μετά την απολογία τους ενώπιον της ανακρίτριας, οι δύο κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους (απαγόρευση εξόδου από τη χώρα) και την καταβολή χρηματικών εγγυήσεων ύψους 20.000 ευρώ για τον ιατροδικαστή και 30.000 ευρώ για τον καθηγητή τοξικολογίας, ενώ ο κ. Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων.

Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των συνηγόρων του ιατροδικαστή, η ανακριτική αρχή έκρινε ότι τα στοιχεία της αστυνομίας για εμπλοκή της υπόθεσης Μανιουδάκη ήταν ανεπαρκή, εξαιρώντας την πλήρως από το κατηγορητήριο.

Η αντιπαράθεση για τα ιατροδικαστικά στοιχεία και τη δικογραφία

Η υπόθεση του Κώστα Μανιουδάκη ανάγεται την 1η Σεπτεμβρίου 2023, όταν κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου από 4 στελέχη του ΤΑΕ Σούδας ο 58χρονος έχασε τη ζωή του. Αρχικά, στις 4 Σεπτεμβρίου 2023, ο ιατροδικαστής Σταμάτης Μπελιβάνης συνέταξε το πιστοποιητικό θανάτου κάνοντας λόγο για «παθολογικά αίτια, άνευ κακώσεων».

Ωστόσο, μετά από πιέσεις της οικογένειας και τη δημόσια ανάδειξη της υπόθεσης από την τοπική κοινωνία, στις 9 Ιανουαρίου 2024 εκδόθηκε το επίσημο ιατροδικαστικό πόρισμα, το οποίο κατέγραψε τραύματα προκληθέντα από θλων όργανο, τα οποία δεν μπορούσαν να αποδοθούν σε πτώση εξ ιδίου ύψους, σημειώνοντας ότι η στρεσογόνος κατάσταση ως συνέπεια ξυλοδαρμού μπορεί να εξηγήσει το ισχαιμικό επεισόδιο.

Όπως επισημαίνουν η οικογένεια Μανιουδάκη και οι συνήγοροι υποστήριξης της κατηγορίας:

«Το Ιατρικό Πιστοποιητικό Θανάτου ΔΕΝ υπέχει θέση ιατροδικαστικής έκθεσης».

Παράλληλα, οι νομικοί εκπρόσωποι της οικογένειας τονίζουν ότι η αστυνομική διεύθυνση επιχειρεί να παρέμβει στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης:

«Προκειμένου να μεταστρέψει την πορεία της “νουθετώντας” τους Δικαστές και τους άλλους Εισαγγελείς. Και να επιχειρεί να θέσει εκποδών όχι μόνο την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά και όλες τις άλλες αποδείξεις που δεν ωφελούν τους κατηγορουμένους. Και δίκην δικαστή να αποφαίνεται ότι αδίκως κατηγορήθηκαν οι αστυνομικοί, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματά τους».

Στο υλικό της δικογραφίας περιλαμβάνεται βιντεοληπτικό υλικό όπου δύο εκ των τεσσάρων αστυνομικών απομονώνουν τον Κώστα Μανιουδάκη σε χωράφι και επιστρέφουν μεταφέροντάς τον χειροπεδημένο πισθάγκωνα, στοιχείο που ελήφθη υπόψη από την ανακρίτρια Έλενα Μητροπούλου για την επιβολή υψηλότερης χρηματικής εγγύησης στους συγκεκριμένους αστυνομικούς.

Οι αιτιάσεις της Ανοιχτής Συνέλευσης και το αίτημα για διαθεσιμότητα

Από την πλευρά της, η Ανοιχτή Συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη υποστηρίζει ότι η διοχέτευση πληροφοριών στον Τύπο τις τελευταίες ημέρες αποτελεί «βρώμικη επιχείρηση λασπολόγησης» και προσπάθεια αποκατάστασης της εικόνας της αστυνομίας από τη νέα ηγεσία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων (Νικολάου-Σγουρός).

Η Συνέλευση επιμένει στα αιτήματά της για την άμεση θέση σε διαθεσιμότητα των τεσσάρων εμπλεκόμενων αστυνομικών του ΤΑΕ Σούδας, ενώ προανήγγειλε τριήμερο εκδηλώσεων και δράσεων μνήμης και διεκδίκησης στα Χανιά στις 28, 29 και 30 Αυγούστου, με τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Κώστα Μανιουδάκη.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της Ανοιχτής Συνέλευσης για τον Κ. Μανιουδάκη:

Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;;

Έρευνα της «Εφ.Συν.» για τη λειψυδρία: Το μαρτύριο της σταγόνας στα νησιά – Στη Μύκονο οι μισές πισίνες των Κυκλάδων (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΠΙΝΑΚΕΣ)

ΣΕ ΨΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΣΤΑΘΜΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΟΥ ΜΟΡΝΟΥ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΛΛΙΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΒΥΘΙΣΤΕΙ ΠΛΗΡΩΣ. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Η ΛΕΙΨΥΔΡΙΑ (ΔΕΝ) ΠΑΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Έρευνα της «Εφ.Συν.» για τη λειψυδρία: Το μαρτύριο της σταγόνας στα νησιά – Στη Μύκονο οι μισές πισίνες των Κυκλάδων

Το μαρτύριο της σταγόνας στα νησιά.

 Γιώργος Παγούδης , Τάσος Σαραντής , Άρης Χατζηγεωργίου , Μυρτώ Περούλη , Στράτος Ελεύθερος

Από τα ταλαιπωρημένα από την ανομβρία νησιά των Κυκλάδων μέχρι τα πλούσια σε βροχοπτώσεις νησιά, όπως η Κρήτη και η Κέρκυρα, ο τουρισμός δημιουργεί αφόρητες πιέσεις στη διαθεσιμότητα του νερού, ιδιαίτερα κατά την επιμηκυμένη πλέον καλοκαιρινή περίοδο και λειτουργεί επιβαρυντικά σε υπάρχουσες πεπαλαιωμένες υποδομές, κακοδιαχειρίσεις και ανολοκλήρωτα έργα.

Ο υπερτουρισμός με την υπερπολλαπλάσια των κατοίκων άφιξη του αριθμού των τουριστών και τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό ξενοδοχειακών καταλυμάτων και πισίνων οδηγεί σε μετατόπιση ποσοτήτων νερού από τις καλλιέργειες και την κτηνοτροφία στις εν γένει τουριστικές δραστηριότητες.

Και επί του παρόντος, το μόνο φως που φαίνεται για τη λύση του προβλήματος είναι οι πανάκριβες και ενεργοβόρες αφαλατώσεις, αντί να εμπλουτίζεται ο υδροφόρος ορίζοντας από μικρά φράγματα στο ορεινό ανάγλυφο.

______________________

Χίος

Αν υπάρχει ένα νησί που η περίπτωσή του αξίζει να γίνει case study για το νερό είναι η Χίος. Μόνο που η έρευνα θα είχε τίτλο «Τι να ΜΗΝ κάνετε για να έχετε νερό».

Αποτυχημένοι σχεδιασμοί δεκαετιών, έργα «φαντάσματα» που κόστισαν εκατομμύρια ξεκίνησαν και δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, αυτοδιοικητικοί ανίκανοι να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν, έφεραν ένα νησί όπου οι βροχοπτώσεις κυμαίνονται στα επίπεδα των 60-90 εκατοστών το έτος να εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από τις κοστοβόρες αφαλατώσεις, υποθηκεύοντας μεταξύ άλλων και το οικονομικό μέλλον της τοπικής ΔΕΥΑ. Η 24ωρη παροχή νερού στα δίκτυα παραμένει όνειρο θερινής νυκτός και τα νοικοκυριά σήμερα, και για επόμενα πολλά χρόνια, είναι υποχρεωμένα να διατηρούν ντεπόζιτα στις ταράτσες, που σημαίνει ότι σε καμία περίπτωση το νερό αυτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πόσιμο και ασφαλώς χρησιμεύει μόνο για τις υπόλοιπες χρήσεις.

Αν οι κάτοικοι ειδικά της πόλης θέλουν να αποφύγουν τα εμφιαλωμένα η μόνη εναλλακτική είναι να γεμίσουν μπιτόνια νερό από 5-6 βρύσες που υπάρχουν διάσπαρτες γύρω από την πόλη. Ακριβώς όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 1950.

Το πρόβλημα ουσιαστικά ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 όταν το νερό σταμάτησε να είναι πόσιμο κυρίως λόγω βλαβών των γερασμένων δικτύων ύδρευσης. Σε συνδυασμό με τις μειωμένες βροχοπτώσεις κάποιων επόμενων ετών, οι διορισμένοι νομάρχες της εποχής οδηγήθηκαν στην εγκληματική, όπως αποδείχθηκε, απόφαση της συνεχούς εκβάθυνσης των γεωτρήσεων στην οροσειρά του Κορακάρη όπου εντοπίζεται ο κυρίως υδροφόρος ορίζοντας που τροφοδοτεί την πόλη.

Παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις του πρωτοεμφανιζόμενου οικολογικού κινήματος στη Χίο και ειδικότερα του Συλλόγου Οικολογίας Χίου, η τακτική αυτή συνεχίστηκε για χρόνια με αποτέλεσμα η θάλασσα τελικά να εισβάλλει στον υδροφόρο ορίζοντα και να παρουσιαστεί το φαινόμενο της υφαλμύρωσης.

Ωστόσο, το πρόβλημα έμελλε τελικά να αποδειχθεί πολύ πιο σοβαρό. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90 εντοπίστηκε στο νερό του δικτύου υδράργυρος σε υψηλές τιμές και αμέσως σήμανε συναγερμός. Ευτυχώς κανείς δεν έπινε από αυτό το νερό και όπως απεδείχθη στη συνέχεια από μελέτη της Εθνικής Σχολής Υγείας, το στοιχείο αυτό δεν πέρασε στην τροφική αλυσίδα μέσω της γεωργικής παραγωγής.

Data Poisoning: Η νέα μάχη της παγκόσμιας προπαγάνδας - Του Άρη Χατζηστεφάνου

Data Poisoning: Η νέα μάχη της παγκόσμιας προπαγάνδας

του Άρη Χατζηστεφάνου | Εφημερίδα των Συντακτών

Θυμάστε την εποχή που οι μεγάλες επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινής γνώμης από κράτη, πολιτικούς και εταιρείες απαιτούσαν στρατιές προπαγανδιστών, τη δημιουργία νέων μέσων ενημέρωσης και την πληρωμή εκατοντάδων «κλακαδόρων», οι οποίοι στη συνέχεια μετεξελίχθηκαν στα γνωστά bot και τρολ του διαδικτύου; Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης οι μεγάλοι προπαγανδιστές έχουν μια πιο απλή αποστολή: Να παρέμβουν στις απαντήσεις που δίνουν τα λεγόμενα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (LLM), όπως το ChatGPT, το Claude, το Gemini κ.ά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί απευθείας από τους ιδιοκτήτες των σχετικών εφαρμογών. Όπως είχε αποκαλύψει, λόγου χάρη, το Associated Press, το Grok της πλατφόρμας Χ είχε προγραμματιστεί ώστε σε κρίσιμα θέματα να ανατρέχει σε παλαιότερες δηλώσεις και κείμενα του Ίλον Μασκ πριν δώσει μια απάντηση. Τα LLM όμως μπορούν να επηρεαστούν και από εξωτερικούς παίκτες, μέσω του λεγόμενου data poisoning, δηλαδή της έξωθεν παρέμβασης στις πηγές από όπου ενημερώνονται.

Μια τέτοια επιχείρηση προπαγάνδας από το ισραηλινό κράτος αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα η ερευνητική ιστοσελίδα Drop Site. Η διαδικασία ξεκινά με τη δημιουργία φιλοϊσραηλινών ιστοσελίδων, οι οποίες αμφισβητούν κάθε κριτική που ασκείται προς το Τελ Αβίβ (τη γενοκτονία, την πρόκληση λιμού, τους βιασμούς Παλαιστινίων κ.ο.κ). Τα συγκεκριμένα κείμενα δεν απευθύνονται σε αληθινούς αναγνώστες, αλλά στα bot των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης που σκανάρουν διαρκώς το ίντερνετ αναζητώντας υλικό για την «εκπαίδευση» των LLM. Βασικός στόχος τους είναι να καταγραφούν και από το περίφημο Common Crawl, την εφαρμογή μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης η οποία συγκεντρώνει τεράστιο όγκο ελεύθερα διαθέσιμων δεδομένων, τα οποία στη συνέχεια λειτουργούν σαν πρώτη ύλη για τις απαντήσεις που δίνουν τα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα.

Στην καρδιά της προπαγανδιστικής επιχείρησης, αξίας 46,5 εκατομμυρίων δολαρίων, βρίσκεται η εταιρεία Clock Tower X του Μπραντ Πάρσκαλ, του πρώην συμβούλου του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε προσλάβει την εταιρεία Cambridge Analytica για να προωθεί στοχευμένα πολιτικά μηνύματα σε χρήστες του Facebook –επιχείρηση που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν απέδωσε καρπούς. Η Clock Tower X λειτουργεί τουλάχιστον δέκα ενημερωτικές ιστοσελίδες (όπως αναφέρει η ίδια «για λογαριασμό του κράτους του Ισραήλ»), με ονόματα όπως Paxpoint.org, Allyvia.org, Factsignal.org, Cognitura.org κ.ά. Ως συντάκτης των περισσότερων κειμένων εμφανίζεται ο σύμβουλος ψηφιακής επικοινωνίας Μαρκ Γκίνσμπεργκ, ο οποίος είχε δηλώσει στο Times of Israel ότι στόχος του είναι να εξασφαλίσει ότι «οι ακριβείς πληροφορίες (για το Ισραήλ) δεν θα εμφανίζονται μόνο σε κυβερνητικά αρχεία, αλλά και σε αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, σε εκπαιδευτικά εγχειρίδια, σε εγκυκλοπαίδειες, στη ροή μέσων κοινωνικής δικτύωσης, σε podcast, σε ντοκιμαντέρ και στις βάσεις δεδομένων για την εκπαίδευση της τεχνητή νοημοσύνης».

Η προπαγάνδα στα ελληνικά

Την περασμένη εβδομάδα διαπίστωσα προσωπικά πώς μια άγνωστη και φαινομενικά ασήμαντη ιστοσελίδα μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα των μεγαλύτερων LLM και στα ελληνικά. Την Τρίτη 28 Ιουλίου, η ιστοσελίδα +3 Greece High Definition (GHD) υποστήριξε στον λογαριασμό της στο Facebook ότι «Ομάδα ένοπλων Παλαιστίνιων εισέβαλε σε ξενοδοχείο της Κρήτης αναζητώντας Ισραηλινούς». Τοπικά ΜΜΕ, όπως η εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ, διέψευσαν από την πρώτη στιγμή την πληροφορία, αποδεικνύοντας ότι ήταν οι Ισραηλινοί που ξεκίνησαν τα επεισόδια πετώντας αντικείμενα σε Έλληνες και ξένους τουρίστες στα Μάλια. Παρόλα αυτά, όταν λίγες ώρες αργότερα αναζήτησα πληροφορίες για το περιστατικό στην Google, η εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης Gemini μου παρουσίασε την ψευδή πληροφορία, έχοντας ως βασική πηγή το Greece High Definition και την ισραηλινή ηλεκτρονική εφημερίδα Times of Israel – η οποία ουσιαστικά αναπαρήγαγε πληροφορίες όπως τις είχε παρουσιάσει το ισραηλινό «Υπουργείο Υποθέσεων Διασποράς». Μέχρι σήμερα, οι διαχειριστές του Greece High Definition δεν απάντησαν στην προσπάθειά μας να επικοινωνήσουμε μαζί τους.

Προφανώς το Ισραήλ δεν είναι ο μόνος διεθνής παίκτης που επιχειρεί να παρέμβει στις απαντήσεις που δίνουν τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα. Στις αρχές του χρόνου, το Digital Forensic Research Lab του Ατλαντικού Συμβουλίου υποστήριξε σε έρευνά του ότι είναι «σχεδόν βέβαιο» πως το φιλορωσικό δίκτυο Pravda «επιχειρεί να επηρεάσει τις απαντήσεις ορισμένων LLM». Σύμφωνα πάντως με την έρευνα του Drop Site News, η σχετική προσπάθεια πιθανότατα δεν απέφερε καρπούς –όπως έχει αποδειχθεί ότι συνέβη και με πολλές ακόμη προσπάθειες φιλορωσικών προπαγανδιστικών επιχειρήσεων στο παρελθόν.

Παλαιότερα είχε αποκαλυφθεί ότι και το αμερικανικό Πεντάγωνο έστηνε δεκάδες αραβόφωνες ιστοσελίδες και ψεύτικα προφίλ σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν και δεν είναι σαφές ότι είχε ως στόχο να επηρεάσει τη λειτουργία των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης, η οποία τότε βρισκόταν στα σπάργανα.

Ο πόλεμος της προπαγάνδας μεταφέρεται πλέον στις εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. Οι βασικοί παίκτες παραμένουν οι ίδιοι, οι τεχνικές όμως αλλάζουν και υπόσχονται να επηρεάσουν δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Σύρος: Ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου σχετικά με την προκαταρτική έρευνα για την κινητοποίηση κατά την περσινή (22/7/2025) άφιξη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΝΗ (22/7/2025) ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ CROWN IRIS

Την περασμένη εβδομάδα έκλεισε ένας χρόνος από τότε που, με αφορμή την άφιξη του ισραηλινών συμφερόντων κρουαζιερόπλοιου Crown Iris στη Σύρο (22 Ιουλίου 2025), σε μια αυθόρμητη κινητοποίηση, εκατοντάδες κάτοικοι του νησιού διαδηλώσαμε ειρηνικά ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Μία κινητοποίηση που αποτέλεσε την αφετηρία πολλών επόμενων, σε κάθε λιμάνι άφιξης του εν λόγω κρουαζιερόπλοιου. Όπως είναι γνωστό, παρά τη διαβεβαίωση των αστυνομικών και λιμενικών δυνάμεων, αλλά και του ίδιου του Εισαγγελέα Εφετών Σύρου, προς τον Πλοίαρχο του Crown Iris, ότι ήταν σε θέση να εγγυηθούν την ασφαλή αποβίβαση των επιβατών, τελικά, όπως ανακοινώθηκε από την εταιρία, ο Πλοίαρχος αποφάσισε να αποπλεύσει για άλλον προορισμό χωρίς να επιτρέψει την αποβίβαση.

Έναν χρόνο μετά, αυτές τις μέρες, διενεργείται από το Λιμεναρχείο Σύρου, με εισαγγελική εντολή, προκαταρκτική εξέταση «για τη διακρίβωση τυχόν τέλεσης των αξιόποινων πράξεων της παρακώλυσης συγκοινωνιών και της δημόσιας υποκίνησης βίας ή μίσους». Ήδη μέχρι σήμερα, 12 συμπολίτες μας έχουν κληθεί να δώσουν ανωμοτί (χωρίς όρκο) εξέταση, καθώς ταυτοποιήθηκαν ως παρόντες/παρούσες στην κινητοποίηση, χωρίς να τους αποδίδεται καθοδηγητικός/συντονιστικός ρόλος και χωρίς να συνδέονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις υπό διερεύνηση αξιόποινες πράξεις. Το μόνο που τεκμηριώνεται από το φωτογραφικό υλικό και τις ένορκες καταθέσεις που συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία είναι η παρουσία τους στην κινητοποίηση, ενώ η επιλογή τους, από το σύνολο των κατοίκων που συμμετείχαν στη συγκέντρωση, φαίνεται ότι έγινε εντελώς τυχαία και άρα οποιοσδήποτε βρισκόταν στην κινητοποίηση θα μπορούσε να κληθεί ως ύποπτος τέλεσης αδικήματος. Επιπλέον, από τις παριστάμενες αστυνομικές, λιμενικές και εισαγγελικές αρχές, που ήταν παρούσες κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, δεν διαπιστώθηκε η τέλεση καμίας αξιόποινης πράξης, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα είχαν προχωρήσει σε προσαγωγές ή/και συλλήψεις, με τη διαδικασία του αυτόφωρου.

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή εξέλιξη, η οποία δεν στοχοποιεί απλώς μερικούς μεμονωμένους αγωνιστές/αγωνίστριες της Σύρου, αλλά ολόκληρο το πανελλαδικό αντιπολεμικό κίνημα. Αποτελεί τη συνέχεια μιας διαρκούς κλιμάκωσης, στο πλαίσιο μιας συνολικότερης προσπάθειας ποινικοποίησης της κοινωνικής διαμαρτυρίας και απομαζικοποίησης του αντιπολεμικού κινήματος. Από την πρώτη στιγμή επιχειρήθηκε να παρουσιαστούν οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό ως απειλή για τη δημόσια τάξη (ακόμα και για «επαπειλούμενη τέλεση εγκλημάτων κατά της ζωής», όπως ανέφερε το Λιμεναρχείο Σύρου σε πρόσφατη ανακοίνωσή του). Ακολούθησαν απαγορεύσεις συναθροίσεων και πορειών, πρωτοφανής αστυνομική παρουσία και αναίτιες προσαγωγές πολιτών.

Τώρα επιχειρείται η μετατροπή της πολιτικής διαμαρτυρίας σε αντικείμενο ποινικής διερεύνησης, αποδίδοντάς της χαρακτηριστικά που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Όπως οι πάντες γνωρίζουν,οι μέχρι σήμερα κινητοποιήσεις απέδειξαν τον μαζικό και απολύτως ειρηνικό χαρακτήρα τους, με στόχο να εκφραστεί η αντίθεση στον πόλεμο, στη γενοκτονία και στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο που να μπορεί να θεμελιώσει ισχυρισμούς περί υποκίνησης βίας ή μίσους.

Η έρευνα αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία κλίματος φόβου, ώστε κάθε επόμενη κινητοποίηση να πραγματοποιείται υπό την απειλή ποινικών συνεπειών. Πρόκειται για μια προσπάθεια φίμωσης όσων αντιστέκονται. Όπως αποδείχθηκε, όμως, και το προηγούμενο διάστημα, κάθε προσπάθεια εκφοβισμού, γεννά ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, συμμετοχή και αλληλεγγύη. Όπως δεν φοβηθήκαμε όταν απαγορεύτηκαν οι πορείες, όταν το νησί μετατράπηκε σε πεδίο αστυνομικής επιτήρησης, όταν έγιναν οι προσαγωγές, έτσι δεν πρόκειται να φοβηθούμε ούτε τώρα.

Σήμερα, μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης πολεμικής κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή, θα συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερο πείσμα να αγωνιζόμαστε ενάντια στον πόλεμο, στη γενοκτονία, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των συμμάχων τους, που απειλούν όλους τους λαούς της περιοχής, και ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας σε αυτούς. Θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της κοινωνίας να υψώνει τη φωνή της απέναντι στα εγκλήματα πολέμου και σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης ή κανονικοποίησής τους.

Καλούμε τα εργατικά σωματεία, τους συλλόγους, τις συλλογικότητες, τις πολιτικές οργανώσεις, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, και κάθε άνθρωπο που υπερασπίζεται την ειρήνη, τις δημοκρατικές ελευθερίες και το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, να καταδικάσουν την επιχείρηση εκφοβισμού και ποινικοποίησης του αντιπολεμικού κινήματος με αβάσιμες δικογραφίες.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την υπεράσπιση των θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων και τη διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών, απέναντι στον πόλεμο, την καταστολή και τις … επαπειλούμενες διώξεις.

Η κοινωνία της Σύρου δεν εκφοβίζεται, δεν φιμώνεται, συνεχίζει να αγωνίζεται.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΡΟΥ

Ερμούπολη, 3 Αυγούστου 2026

«Ιδιωτικοποιήστε και τη μάνα που σας γέννησε…»: Πώς η ιδιωτικοποίηση (και) της αεροπυρόσβεσης οδήγησε στον θάνατο δύο μελών πληρώματος από τη χθεσινή (2/8/2026) σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων

Δύο πυροσβεστικά ελικόπτερα τύπου Bell συγκρούστηκαν στον αέρα ενώ συμμετείχαν στην επιχείρηση κατάσβεσης της φωτιάς στην Ψάθα (ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)

«Ιδιωτικοποιήστε και τη μάνα που σας γέννησε…»- Η εναέρια σύγκρουση των ελικοπτέρων που θα αποδοθεί σε «ανθρώπινο λάθος»

«Ιδιωτικοποιήστε και τη μάνα που σας γέννησε…»

Ο στίχος του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ζοζέ Σαραμάγκου , ελαφρώς «λογοκριμένος» για να μην σοκαριστούν οι υπουργοί του κ. Μητσοτάκη που έχουν ιδιωτικοποιήσει και την αεροπυρόσβεση… Κι όπως είναι γνωστό για τους ιδιώτες το πρώτο που ενδιαφέρει είναι το κέρδος…

Σύμφωνα με όσα εξηγεί στο militaire.gr έμπειρος ιπτάμενος της ΠΑ , το χθεσινό δυστύχημα στη Ψάθα με τη σύγκρουση των πυροσβεστικών ελικοπτέρων σε μεγάλο βαθμό πρέπει να αποδοθεί στο γεγονός ότι οι εταιρείες πετάνε αυτά τα ελικόπτερα με έναν αντί για δύο χειριστές!

Όπως ανακοινώθηκε και επισήμως και στα δύο ελικόπτερα ένας ήταν ο χειριστής κι ένας ο «σύνδεσμος» όπως τον αποκαλούν. «Διερμηνέα» μας τον ανέφερε το στέλεχος της ΠΑ από το οποίο ζητήσαμε μια εξήγηση για την εναέρια σύγκρουση.

Οι ιδιωτικές εταιρείες, έχουν κατορθώσει να «περάσουν» ότι τα ελικόπτερα μπορούν να πετούν σε επιχειρήσεις πυρόσβεσης με έναν χειριστή! Στις προδιαγραφές του ελικοπτέρου αναφέρεται ότι «συνήθως πετά με δύο χειριστές κι έναν ιπτάμενο μηχανικό». Αυτά κοστίζουν κι έτσι έχει δοθεί η δυνατότητα στους ιδιώτες να τα πετούν με ένα χειριστή.

Στα ελικόπτερα των ιδιωτικών εταιρειών που πετούν αυτές τις ημέρες στα πύρινα μέτωπα, αυτή η πρακτική ακολουθείται. Το δεύτερο μέλος του πληρώματος είναι ο «διερμηνέας» που πρέπει με βάση τον κανονισμό να προέρχεται από την χώρα στην οποία επιχειρεί το ελικόπτερο. Γι’  αυτό και στα δύο ελικόπτερα επέβαιναν δύο Έλληνες.

Αποτέλεσμα αυτού του κανονισμού είναι ότι πιλότος του ελικοπτέρου πρέπει να είναι προσηλωμένος και στο που πετάει και στο που θα κάνει τη ρίψη ,χωρίς να έχει καμία βοήθεια σ’  ότι αφορά στην πτήση.

Με τόσες ώρες πτήσεις σε τόσο δύσκολες συνθήκες ήταν μάλλον θέμα χρόνου να γίνει το κακό.

Για την ιστορία…Το κόστος που αποφάσισε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις επιχειρήσεις πυρόσβεσης από ιδιώτες υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει φέτος τα 160.000.000 ευρώ…

Όλο αυτό πιθανότατα θα αποτυπωθεί σε κάποιο πόρισμα με την αιτία «ανθρώπινο λάθος».

ΠΗΓΗ

«Πάρος: Όταν μια "στρατηγική επένδυση" υπερισχύει της τοπικής κοινωνίας και της φύσης»: Σχόλιο από την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

Στην εικόνα διακρίνεται η περιοχή στις Κολυμπήθρες όπου σχεδιάζεται η επένδυση. Η Πάρος απειλείται με ριζική αλλαγή.

Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων

ΠΑΡΟΣ: Όταν μια "στρατηγική επένδυση" υπερισχύει της τοπικής κοινωνίας και της φύσης

Μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη σημειώθηκε στις Κολυμπήθρες της Πάρου, μία από τις πιο εμβληματικές και περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές των Κυκλάδων.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας άναψε το πράσινο φως για την κατασκευή ενός πεντάστερου τουριστικού συγκροτήματος με 240 κλίνες, πισίνες, εγκαταστάσεις ευεξίας, υπόγειες υποδομές και glamping, παρά τις αρνητικές αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, της Κοινότητας Νάουσας και τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων.

Την ώρα που ένας απλός πολίτης στην ίδια περιοχή δεν μπορεί να χτίσει παρά μόνο ένα μικρό ισόγειο σπίτι, μέσω Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου δίνεται σε έναν επενδυτή το δικαίωμα να ανεγείρει σχεδόν 8.000 τ.μ. δόμησης, με όρους που δεν ισχύουν για κανέναν άλλο.

Το νησί αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήματα κορεσμού, με περίπου 50.000 τουριστικές κλίνες, ελλείψεις νερού και ανεπαρκείς υποδομές. Ακόμη και η ΔΕΥΑ δήλωσε ότι αδυνατεί να υδροδοτήσει το έργο, οδηγώντας στην ανάγκη ιδιωτικής μονάδας αφαλάτωσης.

Και όμως, το έργο θα χρηματοδοτηθεί κατά περίπου 40% από το Ταμείο Ανάκαμψης, δηλαδή από ευρωπαϊκούς δημόσιους πόρους που υποτίθεται ότι προορίζονται για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία της φύσης.

Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο την Πάρο. Αύριο μπορεί να είναι οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας στο οποίο εμφανίζεται μια "στρατηγική επένδυση".

Διαβάστε εδώ το εξαιρετικά αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Χάρη Φραντζή στο Documentο.

#Παρος #paros #κολυμπηθρες #στρατηγικηεπενδυση

*** 

- ΣΧΕΤΙΚΕΣ αναρτήσεις στο μπλογκ μας: 

• Πάρος / «Μια εξέλιξη άκρως απογοητευτική»: Ανακοίνωση του Δήμου για τη θετική γνωμοδότηση του ΣτΕ σχετικά με το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο για τη δημιουργία φαραωνικού τουριστικού συγκροτήματος στις Κολυμπήθρες

• Πάρος: Τσιμέντο, ελίτ τουρισμός και η περίεργη συναίνεση του ΣτΕ

• Πάρος: Δρομολογούν εν κρυπτώ ξενοδοχείο-γίγαντα στις Κολυμπήθρες

• SAVE PAROS - Αναφορά Συλλόγων και Φορέων της Πάρου για την τεράστια τουριστική επένδυση στις Κολυμπήθρες - Συλλογή υπογραφών

• Πάρος: Κινητοποίηση πολιτών, συλλόγων και φορέων του νησιού, ενάντια στο φαραωνικό έργο στις Κολυμπήθρες

Α. Γεωργιάδης: Δυστυχώς δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με τον τρελό του χωριού.

 Πηγή: Βηματοδότης μέσω vathikokkino.gr

Ο Σπυρίδων – Άδωνις Γεωργιάδης, που όλοι ξέρουμε πόσο ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των πολιτών και το Κράτος Δικαίου, είδε και αποείδε με την αδράνεια του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ο οποίος καθυστερεί αδικαιολόγητα την τοποθέτηση καμερών στους αστυνομικούς και αποφάσισε να κάνει την αρχή, φορώντας body cam ο ίδιος κατά τις εξορμήσεις επιβολής της τάξης και πάταξης της «συμμορίας της μιζέριας» που πραγματοποιεί κάθε λίγες μέρες. Έτσι προχθές εμφανίστηκε στη Μυτιλήνη φορώντας γυαλιά Meta Ray-Ban Smart Glasses, με τα οποία μπορείς, μεταξύ άλλων, να τραβάς φωτογραφίες και βίντεο.

Πέρα από τα αστεία, η συμπεριφορά του Γεωργιάδη και ειδικά η πλήρης αδιαφορία του για κάθε κανόνα τυπικό ή άτυπο και κάθε κώδικα συμπεριφοράς, έχει από καιρό ξεπεράσει τα όρια του θράσους και της ανευθυνότητας και φλερτάρει επικίνδυνα με τα όρια της κοινωνιοπάθειας. Η χρήση των συγκεκριμένων συσκευών προβληματίζει όλη την Ευρώπη. Νομοθέτες και ρυθμιστικές αρχές εκφράζουν ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για τις επιπτώσεις τους στην ιδιωτικότητα και στην επιτήρηση των πολιτών και η ευρωπαϊκή Αρχή Προστασίας Δεδομένων έχει ήδη ζητήσει σχετική έκθεση για τα smart glasses, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο καλοκαίρι. Η γαλλική εποπτική αρχή CNIL προειδοποίησε ήδη από τον Μάιο ότι τα smart glasses ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια μορφή σχεδόν αόρατης και πανταχού παρούσας επιτήρησης, η οποία θα μπορούσε να αλλάξει βαθιά τον τρόπο λειτουργίας των κοινωνιών. Η κριτική εστιάζει κυρίως στο γεγονός ότι οι άνθρωποι που καταγράφονται δεν μπορούν εύκολα να αντιληφθούν ότι βρίσκονται σε πλάνο, ούτε να εκφράσουν ουσιαστική άρνηση. Στη Γερμανία και στην Ιρλανδία αναμένονται ανάλογες εκθέσεις και ανάληψη νομοθετικών πρωτοβουλιών.

Και ενώ όλοι προβληματίζονται και αναζητούν ρύθμιση, εν ενεργεία υπουργός «φιλελεύθερης» κυβέρνησης, ο οποίος μάλιστα πριν ενσκήψει (αυτό είναι το σωστό ρήμα) στη Μυτιλήνη κυκλοφορούσε βίντεο, με το οποίο ξεκάθαρα προκαλούσε τους πολίτες που σχεδίαζαν να συγκεντρωθούν για να διαμαρτυρηθούν για τον πολιτική του, εμφανίζεται ενώπιόν τους ως υβρίδιο Blues Brothers, James Bond και Σωτηρίας Μπέλλου με εξοπλισμό που μπορεί να τους καταγράψει χωρίς τη συναίνεσή τους και χωρίς καν να το αντιληφθούν σε πολλές περιπτώσεις.

Θα είναι λάθος να περιοριστούμε στην επισήμανση του εκτός ορίων ναρκισσισμού του ακροδεξιού υπουργού, ο οποίος πέρασε από τα ανοιχτά μικρόφωνα στο πέτο σε συσκευές εξελιγμένης τεχνολογίας παρακολούθησης και καταγραφής με χρήση AI. Το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρότερο. Είναι η εκδήλωση του αυταρχισμού, της περιφρόνησης των δικαιωμάτων των πολιτών και της επίδειξης μια εξουσίας που δεν θεωρεί ότι οφείλει λογοδοσία σε κανέναν, εκδήλωση που γίνεται πλέον χωρίς την τήρηση των στοιχειωδών προσχημάτων. Κυριολεκτικά μέσα στα μούτρα μας. Και ο Γεωργιάδης μπορεί να είναι ακραία περίπτωση, αλλά η απουσία αντιδράσεων από το κόμμα του και, κυρίως, από τον πρωθυπουργό, αποδεικνύει ότι δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με τον τρελό του χωριού.

*** 

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:  

Κύριε Μητσοτάκη, είστε σίγουρα πρωθυπουργός;

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Στην κυβέρνησή σας υπάρχει ένας υπουργός που έχει ομολογήσει διαπλοκή (παρέμβαση σε διαφημιστική καμπάνια της Novartis με το επιχείρημα της «φιλίας») και κυκλοφορεί σε περιοδείες του με γυαλιά που έχουν δυνατότητα παρακολούθησης.......

«Ελληνικό: Το μεγάλο πείραμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης» - Των Παναγιώτη Βασιλάκη και Νίκου Πυρουνάκη (*)

Ελληνικό: Το μεγάλο πείραμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης

Από το Μητροπολιτικό Πάρκο στην «Αθηναϊκή Ριβιέρα»: το χρονικό μιας στρατηγικής ταξικής σύγκρουσης

(*) Λάβαμε και δημοσιεύουμε παρακάτω κείμενο, υπό τον τίτλο «Ελληνικό: Το μεγάλο πείραμα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης». Το κείμενο είναι του Παναγιώτη Βασιλάκη (τοπογράφου μηχανικού – πολεοδόμου, διδάκτορα πολιτικών επιστημών) και του Νίκου Πυρουνάκη (μέλους της πολιτικής – πολιτιστικής Λέσχης «Αμπάριζα»).

 

Από το Μητροπολιτικό Πάρκο στην «Αθηναϊκή Ριβιέρα»

 

Ορισμένες συγκρούσεις υπερβαίνουν τα τοπικά όρια, συμπυκνώνοντας τις βασικές αντιθέσεις μιας ολόκληρης εποχής. Η μάχη για το Ελληνικό, την παραλία του Αγίου Κοσμά και τον Υμηττό αποτελεί τέτοια περίπτωση. Δεν περιορίζεται στη χρήση 6.200 στρεμμάτων, ούτε στην αντιπαράθεση «πάρκο έναντι ουρανοξυστών». Αποτελεί την κορυφαία έκφραση της ταξικής σύγκρουσης για την παραγωγή, τον έλεγχο και την ιδιοποίηση του αστικού χώρου στη σύγχρονη Ελλάδα, και ίσως το πιο ολοκληρωμένο παράδειγμα νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης της Μεταπολίτευσης.

Η σημασία του έργου δεν προκύπτει μόνο από το οικονομικό του μέγεθος, αλλά επειδή σε μια εικοσαετία συμπύκνωσε τις στρατηγικές επιλογές του ελληνικού καπιταλισμού: ιδιωτικοποίηση δημόσιου πλούτου, αξιοποίηση της κρίσης ως μοχλού αναδιάρθρωσης, υποταγή του κράτους στο μεγάλο κεφάλαιο, μετατροπή της γης σε χρηματοοικονομικό προϊόν και αναδιαμόρφωση της μητροπολιτικής Αθήνας με αποκλειστικό γνώμονα την κερδοφορία.

Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν τυχαία. Στα μεταολυμπιακά χρόνια, η σκόπιμη εγκατάλειψη των εγκαταστάσεων λειτούργησε ως εργαλείο απαξίωσης, ώστε να καταστεί κοινωνικά αποδεκτή η ιδιωτικοποίηση. Πάνω σε αυτή την τεχνητή υποβάθμιση χτίστηκαν τα σχέδια μαζικής οικοδόμησης (κατοικίες, συνεδριακά κέντρα, μαρίνες, νέοι αυτοκινητόδρομοι). Ήδη φαινόταν πως το διακύβευμα δεν ήταν οι κοινωνικές ανάγκες, αλλά η δημιουργία ενός διεθνούς επιχειρηματικού πόλου, προσαρμοσμένου στη στρατηγική του real estate, του τουρισμού υψηλού εισοδήματος και των κατασκευαστικών ομίλων.

Η καπιταλιστική κρίση και τα μνημόνια επιτάχυναν καταλυτικά τη διαδικασία. Η ίδρυση του ΤΑΙΠΕΔ, τα fast-track και το ειδικό νομοθετικό πλαίσιο του Ελληνικού δεν ήταν απλές διοικητικές μεταρρυθμίσεις, αλλά μια βαθιά τομή στη σχέση κράτους-κεφαλαίου. Η δημόσια γη κατέστη εμπόρευμα προς εκποίηση, ενώ η αποπληρωμή του χρέους νομιμοποίησε ιδεολογικά τη μεγαλύτερη μεταφορά δημόσιου πλούτου προς ιδιωτικά συμφέροντα των τελευταίων δεκαετιών.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο στήθηκε η αρχιτεκτονική της επένδυσης. Η Lamda Development ως μοναδικός επενδυτής, οι σκανδαλωδώς ευνοϊκοί όροι παραχώρησης, οι ουρανοξύστες, η ιδιωτικοποίηση της παραλίας και το καζίνο ως ρητή προϋπόθεση βιωσιμότητας, αποκαλύπτουν τον πραγματικό ρόλο του κράτους. Το κράτος δεν πούλησε απλώς· αναδιαμόρφωσε πλήρως το θεσμικό, πολεοδομικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο, λειτουργώντας ως ενεργός οργανωτής της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Ο νεοφιλελευθερισμός εδώ δεν σημαίνει «λιγότερο κράτος», αλλά ένα κράτος-εργαλείο μεγιστοποίησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

 

Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου (1947-2026) : Οι πραγματικοί ήρωες δεν φορούν «μπέρτες», του Νίκου Δαμιανάκη

 

 Νίκος Δαμιανάκης

Ίσως ο ίδιος ο Θόδωρος να χαμογελούσε διαβάζοντας αυτόν τον τίτλο. Ίσως και να διαφωνούσε. Δεν αγαπούσε τους τίτλους, ούτε τις προσωπολατρίες. Πίστευε περισσότερο στις συλλογικότητες, στους ανθρώπους που αγωνίζονται μαζί, στις μικρές καθημερινές πράξεις που αλλάζουν τον κόσμο χωρίς να διεκδικούν δάφνες. Κι όμως, επιμένω να τον χρησιμοποιήσω.

Τον αποκαλώ «ήρωα χωρίς μπέρτα», γιατί οι μεγαλύτεροι αγώνες δίνονται συνήθως αθόρυβα.

Όχι πάνω σε βάθρα, αλλά δίπλα στους ανθρώπους που η κοινωνία έμαθε να προσπερνά.

Δεν πιστεύω ακόμη ότι γράφω αυτό το κείμενο.

Στον Θόδωρο δεν άρεσαν ούτε οι «λόγοι» ούτε οι «αποχαιρετισμοί»

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο κι αν γνωρίζεις πως κάποτε θα φύγουν, αρνείσαι να τους φανταστείς απόντες. Όχι γιατί τους θεωρείς αθάνατους, αλλά γιατί η παρουσία τους έχει διαχυθεί τόσο βαθιά μέσα στις ιδέες, στους αγώνες, στις λέξεις και στις πράξεις μιας ολόκληρης εποχής, ώστε μοιάζει αδύνατο να χωρέσει στην έννοια της απώλειας.

Για μένα, ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου ήταν, είναι και θα είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Δεν τον γνώρισα απλώς ως ψυχίατρο. Δεν τον διάβασα μόνο ως συγγραφέα. Δεν τον παρακολούθησα αποκλειστικά ως δημόσιο διανοούμενο. Τον γνώρισα μέσα από έναν τρόπο να σκέφτεται την ψυχιατρική που δεν σταματούσε ποτέ στον εγκέφαλο, στη διάγνωση ή στο φάρμακο.

Για τον Θόδωρο, η ψυχιατρική ήταν πάντοτε μια πολιτική πράξη.

Και γι’ αυτό ήταν πάντοτε μια ηθική πράξη.

Σε μια εποχή όπου η κυρίαρχη ψυχιατρική τείνει να μεταφράζει τον ανθρώπινο πόνο σε ατομική δυσλειτουργία, εκείνος επέμενε να θυμίζει κάτι σχεδόν αυτονόητο, αλλά ταυτόχρονα επαναστατικό: ότι ο άνθρωπος δεν αρρωσταίνει ποτέ έξω από την κοινωνία. Δεν υπάρχει ψυχική οδύνη που να μην φέρει πάνω της τα ίχνη της ιστορίας, της ταξικής θέσης, της βίας, της φτώχειας, του αποκλεισμού, της μοναξιάς, της ανεργίας, του πολέμου, της καταπίεσης.

Ίσως γι’ αυτό δεν αποδέχθηκε ποτέ την ψυχιατρική ως τεχνική διαχείρισης της κοινωνικής δυσφορίας.

Δεν ήταν τυχαία η βαθιά του σχέση με τον Φράνκο Μπαζάλια. Δεν επρόκειτο για μια απλή επιστημονική αναφορά ούτε για έναν ακόμη θεωρητικό δάσκαλο. Ο Μπαζάλια υπήρξε για εκείνον η απόδειξη ότι η ψυχιατρική μπορεί να πάψει να είναι μηχανισμός κοινωνικού ελέγχου και να γίνει εργαλείο χειραφέτησης. Ότι το άσυλο δεν είναι απλώς ένα κτίριο. Είναι της τρόπος σκέψης. Είναι η ιδέα πως κάποιοι άνθρωποι μπορούν να αποκοπούν από την κοινωνία επειδή η κοινωνία αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να συνυπάρξει μαζί της.

Και αυτή την ιδέα ο Θόδωρος δεν έπαψε ποτέ να την πολεμά.

Δεν πολεμούσε μόνο τα τείχη του Δρομοκαΐτειου, της Λέρου ή του Δαφνιού. Πολεμούσε τα αόρατα τείχη που εξακολουθούν να υψώνονται κάθε φορά που η διαφορετικότητα μετατρέπεται σε επικινδυνότητα, όταν η φτώχεια βαφτίζεται ψυχική διαταραχή, όταν η κοινωνική απόγνωση μεταφράζεται σε χημική ανισορροπία, όταν η καταστολή παρουσιάζεται ως θεραπεία.

Αυτό ήταν ίσως το πιο δύσκολο μάθημα που άφησε.

Ότι η ψυχιατρική δεν είναι ποτέ ουδέτερη.

Δεν υπάρχει ουδέτερη ψυχιατρική μέσα σε μια κοινωνία που παράγει ανισότητες.

Δεν υπάρχει ουδέτερη θεραπεία όταν οι της οι κοινωνικές σχέσεις παράγουν καθημερινά τραύμα.

Δεν υπάρχει ουδέτερη επιστήμη όταν ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο διαχείρισης αντί ως υποκείμενο δικαιωμάτων.

Η χώρα καίγεται. Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο

«Συναγερμός από τη φωτιά στο Χαϊδάρι, εκκενώνεται το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί – Δραματικές στιγμές σε Βοιωτία και Αργολίδα», μας ενημερώνουν οι τίτλοι των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων.

Και πάλι οι ίδιες εικόνες. Φλόγες να καταπίνουν δάση και σπίτια. Άνθρωποι να εγκαταλείπουν τις περιουσίες τους. Καμένα ζώα, καμένες καλλιέργειες, ένας φυσικός πλούτος που χρειάστηκε αιώνες για να δημιουργηθεί και λίγες ώρες για να γίνει στάχτη.

Θα μπορούσαμε να αρκεστούμε στα αυτονόητα.

Να πούμε ότι θα καιγόμαστε όσο αφήνουμε στην εξουσία ένα πολιτικό προσωπικό που αντιμετωπίζει την προστασία της ανθρώπινης ζωής ως κόστος και την καταστολή ως επένδυση.

Ότι η εργατική τάξη θα συνεχίσει να ισοπεδώνεται όσο κυβερνούν εκείνοι που αναγνωρίζουν μόνο έναν θεό: το κέρδος.

Ότι μαζί με τις ζωές μας καταστρέφεται και ο φυσικός πλούτος της χώρας, ο οποίος για το κεφάλαιο έχει αξία μόνο όταν μπορεί να μετατραπεί σε εμπόρευμα, σε μπίζνα, σε πεδίο επενδύσεων. Ό,τι δεν αποφέρει κέρδος θεωρείται «περιττό βάρος».

Όμως αυτά δεν αρκούν.

Είναι ακόμη νωρίς για να αποτιμηθεί το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής. Οι ζημιές σε υποδομές, περιουσίες και δασικά οικοσυστήματα θα αποκαλυφθούν τις επόμενες ημέρες και, δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι θα είναι τεράστιες.

Το βαρύτερο τίμημα, όμως, είναι άλλο.

Τρεις πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους. Άνθρωποι που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή για να καλύψουν με την αυτοθυσία τους τα εγκλήματα μιας πολιτικής που θεωρεί την πρόληψη πολυτέλεια.

Και τώρα θα αρχίσει ξανά η γνωστή παράσταση.

Θα φταίει ο αέρας. Θα φταίει η κλιματική αλλαγή. Θα φταίνε οι δύσβατες περιοχές. Θα φταίνε οι ακραίες καιρικές συνθήκες. Θα ακουστούν ξανά οι ίδιες δικαιολογίες, όπως άλλοτε ακούγαμε για τον περίφημο «στρατηγό άνεμο» και τις «ασύμμετρες απειλές».

Αυτό που δεν θα ακούσουμε είναι η αλήθεια.

Δεν θα ακούσουμε ότι η κυβέρνηση βρήκε δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για ΝΑΤΟϊκές υποχρεώσεις, για την αγορά εκατοντάδων περιπολικών, για την πρόσληψη χιλιάδων αστυνομικών και ειδικών φρουρών.

Δεν θα ακούσουμε ότι την ίδια στιγμή το Πυροσβεστικό Σώμα παραμένει δραματικά υποστελεχωμένο, με ελλείψεις σε προσωπικό, σε οχήματα, σε εναέρια μέσα, σε εξοπλισμό και –κυρίως– στην πρόληψη που αποτελεί τον μοναδικό πραγματικό τρόπο προστασίας των δασών.

Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της.

Επέλεξε να θωρακίσει το κράτος απέναντι στις κοινωνικές αντιδράσεις και όχι απέναντι στις φωτιές.

Επέλεξε να αγοράσει περισσότερα περιπολικά αντί για περισσότερα πυροσβεστικά οχήματα.

Επέλεξε περισσότερους ειδικούς φρουρούς αντί για περισσότερους πυροσβέστες.

Επέλεξε την καταστολή αντί για την πολιτική προστασία.

Τα μουσικά συγκροτήματα Massive Attack και Bob Vylan στο στόχαστρο των αρχών για την στήριξη στην Παλαιστίνη

Massive Attack και Bob Vylan στο στόχαστρο των αρχών για την στήριξη στην Παλαιστίνη

Δύο νέα περιστατικά κρατικής στοχοποίησης καλλιτεχνών που εκφράστηκαν υπέρ της Παλαιστίνης ήρθαν τις τελευταίες ημέρες στη δημοσιότητα. Στη Σιγκαπούρη, οι αρχές διερευνούν την εμφάνιση των Massive Attack, μετά την ανάρτηση παλαιστινιακής σημαίας στη σκηνή. Στη Γερμανία ο τραγουδιστής των Bob Vylan, Πασκάλ Ρόμπινσον-Φόστερ, συνελήφθη κατά την άφιξή του στο Βερολίνο και απελάθηκε. Τα δύο περιστατικά έρχονται να προστεθούν σε μια ευρύτερη τάση που καταγράφει η τελευταία έκθεση της Freemuse, σύμφωνα με την οποία αυξάνονται διεθνώς τα περιστατικά λογοκρισίας, εκφοβισμού και περιορισμού της καλλιτεχνικής ελευθερίας.

Η εμφάνιση των Massive Attack στη Σιγκαπούρη έκλεισε με τα μέλη του συγκροτήματος να υψώνουν την παλαιστινιακή σημαία. Λίγες ημέρες αργότερα, η αστυνομία της χώρας επιβεβαίωσε ότι ερευνά το περιστατικό, ενώ η Infocomm Media Development Authority (IMDA), η αρμόδια ρυθμιστική αρχή, ανακοίνωσε ότι εξετάζει εάν παραβιάστηκαν οι όροι της άδειας της συναυλίας. Η Σιγκαπούρη απαγορεύει τη δημόσια επίδειξη ξένων σημαιών χωρίς προηγούμενη άδεια και η παραβίαση της σχετικής νομοθεσίας μπορεί να επιφέρει ποινή φυλάκισης έως έξι μηνών, χρηματικό πρόστιμο ή και τα δύο.

Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, στη Γερμανία, ο τραγουδιστής του βρετανικού συγκροτήματος Bob Vylan, Πασκάλ Ρόμπινσον-Φόστερ, κρατήθηκε στο αεροδρόμιο του Βερολίνου, δεν του επετράπη η είσοδος στη χώρα και απελάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με έγγραφα που αποκάλυψε το The Intercept, η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Γερμανίας αιτιολόγησε την απόφασή της επικαλούμενη την εμφάνιση του συγκροτήματος στο Glastonbury το 2025, όταν ο Ρόμπινσον-Φόστερ φώναξε το σύνθημα «Death, death to the IDF». Σε εσωτερικό αστυνομικό φάκελο αναφερόταν ότι ο μουσικός διαδίδει αντισημιτικές αφηγήσεις και προπαγάνδα της Χαμάς, γεγονός που, κατά την εκτίμηση των αρχών απειλεί τη δημόσια ασφάλεια και τη δημόσια τάξη της Γερμανίας. Η απαγόρευση εισόδου ανακλήθηκε στα τέλη Ιουλίου, χωρίς οι γερμανικές αρχές να εξηγήσουν γιατί επιβλήθηκε αρχικά ή γιατί αποφάσισαν τελικά να την αποσύρουν.

Η υπόθεση των Bob Vylan είχε ήδη αποκτήσει διεθνείς διαστάσεις πριν από το περιστατικό στο Βερολίνο. Μετά τη συναυλία στο Glastonbury, η βρετανική αστυνομία ξεκίνησε ποινική έρευνα για τα συνθήματα που ακούστηκαν. Η έρευνα ολοκληρώθηκε χωρίς να ασκηθούν διώξεις, καθώς κρίθηκε ότι δεν υπήρχαν επαρκείς λόγοι για ποινική δίωξη. Παρ’ όλα αυτά, το συγκρότημα έχασε τις αμερικανικές θεωρήσεις εισόδου, ενώ ακυρώθηκαν προγραμματισμένες εμφανίσεις και διακόπηκε η συνεργασία του με το πρακτορείο εκπροσώπησης United Talent Agency.

Η εικόνα αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που καταγράφει η τελευταία ετήσια έκθεση της Freemuse, του ανεξάρτητου διεθνούς οργανισμού με έδρα τη Δανία, ο οποίος από το 1998 παρακολουθεί και τεκμηριώνει παραβιάσεις της καλλιτεχνικής ελευθερίας παγκοσμίως.

Στην έκθεση State of Artistic Freedom 2026, η Freemuse συνδέει την αύξηση των περιστατικών λογοκρισίας με τη συνολική υποχώρηση των δημοκρατικών ελευθεριών. Επικαλούμενη την έκθεση του V-Dem Institute, σημειώνει ότι η παγκόσμια δημοκρατία έχει υποχωρήσει στα επίπεδα του 1985, ενώ η ελευθερία της έκφρασης είναι ο δείκτης που έχει επιδεινωθεί περισσότερο, καταγράφοντας επιδείνωση σε 44 χώρες έως το 2024. Παράλληλα, στοιχεία της UNESCO δείχνουν αύξηση της αυτολογοκρισίας στον χώρο της ενημέρωσης, φαινόμενο που, σύμφωνα με τη Freemuse, επεκτείνεται πλέον και στον πολιτισμό.

Ξεχωριστό κεφάλαιο της έκθεσης είναι αφιερωμένο στη λογοκρισία που συνδέεται με τη γενοκτονία στη Γάζα. Η οργάνωση σημειώνει ότι ο περιορισμός της καλλιτεχνικής έκφρασης δεν αφορά μόνο τις εμπόλεμες περιοχές αλλά επεκτείνεται σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και αλλού.

Νερό: Τα διεθνή ναυάγια της ιδιωτικοποίησής του

EPA/NEIL HALL

Νερό / Τα διεθνή ναυάγια της ιδιωτικοποίησης

Κωνσταντίνος Σαββόπουλος

Το νερό… νεράκι αναμένεται να πουν οι πολίτες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου που προβλέπει την απορρόφηση των δημοτικών φορέων ύδρευσης και άρδευσης από τις Ανώνυμες Εταιρείες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ.

Οι φορείς της Αυτοδιοίκησης, περιβαλλοντικές οργανώσεις και ειδικοί επιστήμονες εξαπολύουν σφοδρά πυρά κατά της κυβέρνησης, κάνοντας λόγο για υποβάθμιση του χαρακτήρα του νερού ως δημόσιου και κοινωνικού αγαθού.

Παράλληλα, κάνουν λόγο για «εμπορευματοποίηση», αλλά και για «κερκόπορτα ιδιωτικοποίησής» του, προεξοφλώντας αυξήσεις στα τιμολόγια και υποβάθμιση της ποιότητας του νερού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια υγεία.

• Διαβάστε: Βουλή / Σφοδρή αντιπαράθεση για το νερό – Για ιδιωτικοποίηση μιλά η αντιπολίτευση και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις

Η κυβέρνηση επιχειρεί να πλασάρει την αντίστροφη εικόνα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου, επιχείρησε να πείσει ότι η «Πολιτεία αναλαμβάνει την προστασία αυτού του πολύτιμου δημόσιου αγαθού», απορρίπτοντας τις αιτιάσεις περί ιδιωτικοποίησης ή εμπορευματοποίησης του νερού.

Ένα βήμα παραπέρα – ίσως προς… σοσιαλιστική κατεύθυνση – πήγε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου.

Ισχυρίστηκε, σε βίντεο που ανάρτησε, ότι όχι μόνο δεν ιδιωτικοποιείται το νερό, αλλά αντιθέτως ενισχύεται ο δημόσιος χαρακτήρας της ύδρευσης.

Οι αποκλεισμοί των φορέων

Παρ’ όλα αυτά, μένει αναπάντητο το εξής ερώτημα: γιατί η κυβέρνηση, όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση, απέκλεισε από την ακρόαση των φορέων στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής τους πλέον αρμόδιους για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δηλαδή την Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης, την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων;

• Διαβάστε: Χωρίς Βουλή, χωρίς Θεό / Νερό, Πολιτισμός και Σύνταγμα Α.Ε.

Οι αποτυχίες των ιδιωτικοποιήσεων

Η διεθνής εμπειρία καταδεικνύει, σύμφωνα με τους επικριτές του νομοσχεδίου, την παταγώδη αποτυχία των πολιτικών εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του νερού, σε βαθμό που να ανακύψει ακόμη και ο κίνδυνος περιορισμού της καθολικής πρόσβασης σε αυτό.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Σε πολλές περιπτώσεις, το Δημόσιο αναγκάστηκε να ανακτήσει τον έλεγχο των εταιρειών ύδρευσης.

Τα αποτελέσματα του «θατσερισμού»

Η πλήρης ιδιωτικοποίηση του νερού σε Αγγλία και Ουαλία πραγματοποιήθηκε το 1989, επί κυβέρνησης Μάργκαρετ Θάτσερ, μεταφέροντας τις δέκα περιφερειακές αρχές ύδρευσης και αποχέτευσης σε ιδιωτικές εταιρείες.

Αποτελεί μοναδική περίπτωση παγκοσμίως, με ένα εξ ολοκλήρου ιδιωτικό μοντέλο, το οποίο έχει προκαλέσει σοβαρά περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα. Από τότε, οι λογαριασμοί νερού στην Αγγλία έχουν αυξηθεί κατά 40%.

Για χρόνια, οι διαρροές λυμάτων σε ποτάμια και λίμνες της χώρας καταγράφουν επίπεδα-ρεκόρ, την ίδια ώρα που τα στελέχη των εταιρειών λαμβάνουν υπέρογκα μερίσματα και μπόνους. Σε αυτό το φόντο, πληθαίνουν οι φωνές υπέρ της κρατικοποίησης.

Το δημοψήφισμα στο Βερολίνο

Η εταιρεία ύδρευσης και αποχέτευσης του Βερολίνου ιδιωτικοποιήθηκε το 1999, έναντι 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, με τους ιδιώτες να αποκτούν το 49,9% των μετοχών και το μάνατζμεντ.

Είχαν όμως και «μυστικά συμβόλαια» που τους εξασφάλιζαν εγγυημένη κερδοφορία, με αποτέλεσμα το νερό να ακριβύνει, να υποβαθμιστεί η ποιότητά του και να απολυθούν 2.000 εργαζόμενοι.