Σύρος: Πρόσκληση στα εγκαίνια της έκθεσης "Στο μυαλό του Τσίλλερ", Σάββατο 1/8/2026, ώρα 20:00 στο Δημαρχείο, στην Ερμούπολη

Η έκθεση είναι αφιερωμένη στην ιστορία, την αρχιτεκτονική και την κατασκευή του εμβληματικού Δημαρχείου, έργου του Ερνέστου Τσίλλερ, και παρουσιάζεται σε μια ιδιαίτερα συμβολική χρονιά: διακόσια χρόνια από την ονοματοδοσία της Ερμούπολης και εκατόν πενήντα χρόνια από τη θεμελίωση του Δημαρχείου της.

Μέσα από ιστορικά σχέδια του Τσίλλερ, αρχειακά τεκμήρια, σύγχρονες αρχιτεκτονικές αποτυπώσεις, φωτογραφίες, υδατογραφίες και ψηφιακές εφαρμογές, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν τη μακρά και σύνθετη πορεία σχεδιασμού και ανέγερσης του κτιρίου και τις κατασκευαστικές τεχνικές του. Ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της έκθεσης αποτελεί η παρουσίαση έξι πρωτότυπων αρχιτεκτονικών έργων και σχεδίων του Πανεπιστημίου Notre Dame, τα οποία βασίζονται στην πρόσφατη λεπτομερή αποτύπωση του Δημαρχείου και στην τεκμηρίωση της υφιστάμενης κατάστασής του. Τα έργα αυτά προσφέρουν μια σύγχρονη ανάγνωση του κτιρίου, αναδεικνύοντας τη χωρική του οργάνωση, τις αρχιτεκτονικές του λεπτομέρειες, τις κατασκευαστικές μεθόδους και τη σημερινή κατάσταση διατήρησής του.

Ξεχωριστή θέση στην έκθεση κατέχει η εγκατάσταση «Χρονοκλίμακα» στην ελικοειδή μαρμάρινη σκάλα του Δημαρχείου. Σε κάθε βαθμίδα σημειώνεται μια σημαντική ημερομηνία από την ιστορία της Ερμούπολης, μετατρέποντας την άνοδο του επισκέπτη σε μια συμβολική διαδρομή μέσα στον χρόνο.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα παρουσιαστεί επίσης οπτικοακουστικό υλικό από τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Δημαρχείο κατά τη διάρκεια του 4ου Φεστιβάλ Καταγραφής Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αναδεικνύοντας τη συνάντηση της αρχιτεκτονικής με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, την ψηφιακή τεχνολογία, τον ήχο και την αφήγηση.

Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων θα παρουσιαστεί ο δίγλωσσος επετειακός τόμος «Το Δημαρχείο της Ερμούπολης – 150 χρόνια ενός νεοκλασικού τοπόσημου», σε επιστημονική επιμέλεια του καθηγητή Paolo Vitti. Η έκδοση αποτελεί την πληρέστερη μέχρι σήμερα επιστημονική τεκμηρίωση του κτιρίου και συγκεντρώνει ιστορική έρευνα, νέα αρχιτεκτονικά σχέδια, αρχειακό υλικό και στοιχεία από την πρόσφατη αποτύπωσή του.

Η έκθεση και ο τόμος αποτελούν καρπό της συνεργασίας του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης, του Ιστορικού Μουσείου Ερμούπολης και της Σχολής Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Notre Dame, με τη συμβολή επιστημόνων, ερευνητών, φοιτητών και πολιτιστικών φορέων.

Εγκαίνια έκθεσης

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026, ώρα 20:00

Δημαρχείο Ερμούπολης – Πλατεία Μιαούλη

Είσοδος Ελεύθερη

Βιβλίο: «IDF: Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος», του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ, εκδόσεις ΟΚΤΑΝΑ

«IDF: Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος» του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ – Κλήρωση για τα μέλη μας (σ.σ. του INFOWAR)

Οι εκδόσεις Octana προσφέρουν στους αναγνώστες μας δυο αντίτυπα του βιβλίου «IDF – Ο στρατός που έφτιαξε ένα έθνος» του Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ, όπου ο καθηγητής μελετάει τον ισραηλινό στρατό ως τον βασικό παράγοντα που διαμόρφωσε την πολιτική, την κοινωνία και την εθνική ταυτότητα του Ισραήλ. Στην κλήρωση συμμετέχουν αυτομάτως τα μέλη μας και όσοι ακόμη γραφτούν συνδρομητές μέχρι και τα μεσάνυχτα της Παρασκευής 31 Ιουλίου.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Παρά τους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου, ο ιουδαϊσμός δεν ήταν έθνος. Η αποστολή της οικοδόμησης του έθνους ανατέθηκε στον IDF που δεν ήταν ποτέ ένας απλός στρατός. Έγινε ο φορέας ταυτότητας που μετάλλαξε τον λαό της Βίβλου σε λαό του όπλου, ένα ριζοσπαστικό εργαλείο μετασχηματισμού του παλαιού εβραίου της Διασποράς και των γκέτο σε ένοπλο σιωνιστή πιονέρο, ένας μοχλός που μετέτρεψε την ήπια αγροτική οικονομία της Παλαιστίνης σε πανίσχυρη πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ.

Ο IDF αντικατέστησε στη συνείδηση των Ισραηλινών την παντοδύναμη βιβλική θεότητα –τον Κύριο των Δυνάμεων– κηρύττοντας την ατέρμονη βία ως μοναδικό τρόπο επιβίωσης. Σε αυτά τα θεμέλια χτίστηκε η Νέα (Σιωνιστική) Ιερουσαλήμ, υποσχόμενη την ασφάλεια για τον περιούσιο λαό σε μια γη ιδανικά χωρίς γκογίμ. Αντ’ αυτού οικοδόμησε τη μοναδική χώρα στον κόσμο όπου οι εβραίοι ζουν σε θανάσιμο κίνδυνο επειδή είναι εβραίοι (και επειδή μεταμορφώθηκαν μαζικά σε αποικιοκράτες, μιλιταριστές, κατακτητές και ρατσιστές).

Ο Χαΐμ Μπρεσίθ-Ζάμπνερ γεννήθηκε στη Ρώμη το 1946, άπατρις, από Πολωνοεβραίους γονείς επιζώντες του Ολοκαυτώματος που παντρεύτηκαν σε στρατόπεδο εκτοπισμένων στο Τορίνο και μετεγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ το 1948. Πασιφιστής, κληρώθηκε να εκπαιδευτεί ως αξιωματικός και υπηρέτησε απρόθυμα μια παρατεταμένη στρατιωτική θητεία που του αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του «πιο ηθικού στρατού στον κόσμο». Κλονισμένος από την απόσταση μεταξύ προπαγάνδας και πραγματικότητας, συνειδητοποίησε ότι όφειλε να «γλιτώσει από το εβραϊκό κράτος» προκρίνοντας το ηθικό του χρέος «απέναντι στους εκτοπισμένους στων οποίων το σπίτι μεγάλωσε».

Ομέρ Μπάρτοφ, τι πήγε λάθος με το Ισραήλ; - Συνέντευξη του αμερικανο-ισραηλινού ιστορικού στην Ελευθ. Τσαλίκη (ΕΙΚΟΝΕΣ)

David Degner /Αρχείο Ομέρ Μπάρτοφ

ΟΜΕΡ ΜΠΑΡΤΟΦ, ΤΙ ΠΗΓΕ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΣΑΛΙΚΗ

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου, ο αμερικανο-ισραηλινός Ομέρ Μπάρτοφ, ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς του Ολοκαυτώματος,  μιλάει στο News 24/7 για το πώς το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε μια χώρα που διαπράττει εγκλήματα πολέμου και πώς μπορεί ο λαός του να παρακολουθεί αμέτοχος την γενοκτονία των Παλαιστινίων.

Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος που ιδρύθηκε αμέσως μετά το Ολοκαύτωμα να κατηγορείται μερικές δεκαετίες αργότερα για την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου μεγάλης κλίμακας; Γιατί ένας λαός που πάντα έφερνε το τραύμα του Ολοκαυτώματος παρακολουθεί με αδιαφορία την γενοκτονία που διαπράττει το κράτος του προς τους Παλαιστίνιους;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που διερευνά ο Ομέρ Μπάρτοφ (Omer Bartov) στο νέο του βιβλίο «Ισραήλ: τι πήγε λάθος» (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο), εξετάζοντας την μεταμόρφωση του σιωνισμού μέσα στα χρόνια, την σύνδεση της ισραηλινής ανεξαρτησίας με τον παλαιστινιακό εντοπισμό και την πολιτική χρήση του Ολοκαυτώματος.

Ως ένας από τους κορυφαίους μελετητές του Ολοκαυτώματος, ο αμερικανο-ισραηλινός ιστορικός Ομέρ Μπάρτοφ, ήταν από τους πρώτους που τοποθετήθηκαν τόσο ξεκάθαρα – προειδοποιώντας, στην αρχή και αναγνωρίζοντας στην συνέχεια – ότι το κράτος του Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων.

Έχοντας γεννηθεί σε ένα αριστερό κιμπούτς, μεγαλώσει στο Τελ Αβίβ σε μια οικογένεια σιωνιστών και υπηρετήσει για τέσσερα χρόνια στον ισραηλινό στρατό (IDF) η γραφή του αν και υπο το πρίσμα του ιστορικού εμπεριέχει και μια προσωπική εξιστόρηση που ζωντανεύει τα γεγονότα. Έτσι, αβίαστα φωτίζει στον αναγνώστη όλα εκείνα τα σημεία της ισραηλινής κοινωνίας που βοηθούν να την κατανοήσουμε και να δούμε την αλληλουχία των γεγονότων που έχει οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος της, στην αποκτήνωση.

«Ο λόγος για τον οποίο έγραψα αυτό το βιβλίο ήταν επειδή ένιωθα ότι υπήρχε πολύ προπαγάνδα, μεγάλη περιφρόνηση για την άλλη πλευρά, άγνοια, συσκότιση και πολλά ψέματα» λέει στο NEWS 24/7 ο Μπάρτοφ και συνεχίζει εξηγώντας ότι «ήθελα απλώς να προσπαθήσω να εξετάσω την κατάσταση ιστορικά για να καταλάβω πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο και αυτό όσο πιο αντικειμενικά και αναλυτικά μπορούσα αλλά και με ενσυναίσθηση, τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστινίους».

«Αυτό που θα ήθελα οι άνθρωποι να πάρουν από το βιβλίο είναι να αποκτήσουν λίγη κατανόηση, λίγη ενσυναίσθηση και επίσης λίγη πολιτική βούληση ως πολίτες ευρωπαϊκών χωρών, είτε είναι η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία…Οι πολίτες μπορούν πραγματικά να πετύχουν πράγματα μέσω της άσκησης επιρροής στις δικές τους κυβερνήσεις για να προσπαθήσουν να οδηγήσουν τη χώρα τους σε μια καλύτερη κατεύθυνση. Πιστεύω ότι οι Ευρωπαίοι, σίγουρα, έχουν κάποια ευθύνη απέναντι σε αυτό το κράτος – το οποίο δημιουργήθηκε ως δικαίωμα μετά το Ολοκαύτωμα – όχι όμως την ευθύνη να το υποστηρίζουν ό,τι κι αν κάνει, αλλά την ευθύνη να προσπαθήσουν να το βοηθήσουν να γίνει ένα καλύτερο κράτος για όλους τους πολίτες του» προσθέτει στην κουβέντα μας.

Το ΒΙΝΤΕΟ της παρουσίασης του βιβλίου του χειρουργού Χρίστου Γεωργάλα, «Ημερολόγιο Γάζας – Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας» (VIDEO)

 

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου του Χρίστου Γεωργάλα: «Ημερολόγιο Γάζας»

Στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου Άλφα, οι εκδόσεις Τόπος και το antapocrisis.gr παρουσίασαν την Πέμπτη 4 Ιουνίου το νέο βιβλίο του χειρουργού Χρίστου Γεωργάλα, «Ημερολόγιο Γάζας – Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας». Η εκδήλωση εξελίχθηκε σε μια συγκινητική κατάθεση εμπειριών γύρω από την καταστροφή της Γάζας και τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

Για το βιβλίο μίλησαν οι Νασίμ Αλάτρας (Παλαιστίνιος δημοσιογράφος και αρθρογράφος), Θανάσης Καμπαγιάννης (Δικηγόρος, σύμβουλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ με την «Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή»), Μάρθα Φριντζήλα (τραγουδίστρια, ηθοποιός και σκηνοθέτης), Αιμίλιος Χειλάκης (ηθοποιός) και ο συγγραφέας, Χρίστος Γεωργάλας.

Τη συζήτηση συντόνισε ο γιατρός και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ, Δημήτρης Ζιαζιάς, ο οποίος χαρακτήρισε τη στάση του συγγραφέα παράδειγμα για τη νέα γενιά υγειονομικών. Όπως σημείωσε, «αυτό που έκανε πέρυσι ο Χρίστος, που ρίσκαρε και την καριέρα του και τη ζωή του για να βοηθήσει εκεί που πραγματικά τον είχαν ανάγκη, οφείλουμε να το λέμε».

Ο δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης προσέγγισε το βιβλίο ως ένα πολύτιμο ιστορικό και νομικό τεκμήριο. Αναφερόμενος σε δύο χαρακτηριστικές φράσεις του συγγραφέα, τόνισε ότι το βιβλίο απαντά τόσο σε ατομικά όσο και σε συλλογικά ερωτήματα για τη στάση απέναντι στη βία και την αδικία, προσθέτοντας ότι η μαρτυρία του Χ. Γεωργάλα συμβάλλει στο να «σπάσουμε τον μηχανισμό απανθρωποποίησης» που μετατρέπει χιλιάδες ζωές σε απλούς αριθμούς.

Η ανάγνωση αποσπασμάτων από το βιβλίο από τον ηθοποιό Αιμίλιο Χειλάκη ήταν συγκινητική. Διαβάζοντας τις πρώτες σημειώσεις του συγγραφέα πριν από την αναχώρησή του για τη Γάζα, στάθηκε ιδιαίτερα στη φράση: «Πρέπει να πάω. Δεν έγινα γιατρός για να γυρνάω την πλάτη, για να ζω στη μικρή μου ιδιωτική φούσκα». Ο ηθοποιός υπογράμμισε πως πρόκειται για μια μαρτυρία γραμμένη «πολύ κοντά στα γεγονότα», που μεταφέρει την αίσθηση της άμεσης εμπλοκής και της προσωπικής ευθύνης.

Η Μάρθα Φριντζήλα με τη σειρά της χαρακτήρισε «Το Ημερολόγιο Γάζας ένα ποίημα», περιγράφοντάς το ως «έναν ύμνο στην ανθρωπιά και την προσφορά». Μέσα από μια συγκινητική σύνθεση αποσπασμάτων του βιβλίου και στίχων Παλαιστίνιων ποιητών, ανέδειξε την αντοχή, την αξιοπρέπεια και την αγάπη για τη ζωή που αναδύονται μέσα από τις σελίδες του. Κλείνοντας, απηύθυνε μια προτροπή προς το κοινό: «Διαβάστε το και δωρίστε το σε όποιον αγαπάτε».

Ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Νασίμ Αλάτρας μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τη γνωριμία του με τον συγγραφέα. «Όταν άκουσα το όνομα, πραγματικά χάρηκα πάρα πολύ γιατί είχα απελπιστεί σε αυτή τη χώρα», είπε, εξηγώντας πως δεν περίμενε ότι ένας Έλληνας χειρουργός θα επέλεγε να βρεθεί στη Γάζα εν μέσω πολέμου για να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Στην ομιλία του συνέδεσε την ιστορική πορεία του παλαιστινιακού αγώνα με δεσμούς αλληλεγγύης που αναπτύχθηκαν στο παρελθόν με την Ελλάδα, ενώ υπογράμμισε ότι ο παλαιστινιακός λαός εξακολουθεί να αντιστέκεται παρά τις τεράστιες απώλειες.

Βιβλίο / “Waste Side Stories” του Αντώνη Μαυρόπουλου: Ένα έργο αναφοράς για πολλούς επιστημονικούς κλάδους - Της Μαρίας Καραμανώφ*

Waste side stories: έργο αναφοράς για πολλούς επιστημονικούς κλάδους, της Μαρίας Καραμανώφ*

Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου “Waste Side Stories” του Αντώνη Μαυρόπουλου, Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων, 8 Ιουνίου 2026 

Ο συγγραφέας μού έκανε ήδη την τιμή να γράψω το επίμετρο του σπουδαίου αυτού βιβλίου, στο οποίο είχα την ευκαιρία να εκθέσω αναλυτικά τις σκέψεις μου για το περιεχόμενό του και δεν θα σας κουράσω επαναλαμβάνοντάς τες.  Με μια πολύ συνοπτική ματιά θα εστιάσω στα διαφορετικά επίπεδα του βιβλίου, τα οποία συνδυάζονται, αλληλοσυμπληρώνονται και το καθιστούν ένα σημαντικό έργο αναφοράς για πολλούς επιστημονικούς κλάδους αλλά και για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο που αγωνιά για όσα συμβαίνουν γύρω μας και διερωτάται πώς ακριβώς φτάσαμε ως εδώ και πού οδηγούμαστε στο μέλλον.

Σε ένα πρώτο επίπεδο, o συγγραφέας περιγράφει τη σημερινή κατάσταση, όπως την έζησε στα αμέτρητα ταξίδια που πραγματοποίησε ως ειδικός εμπειρογνώμων για τα απόβλητα σε χώρες πολύ μακριά από τη δική μας καθημερινή πραγματικότητα, από τη Βραζιλία, τη Νικαράγουα και την Αϊτή μέχρι τη Σιγκαπούρη, το Λίβανο και το Μαρόκο.  Ταξίδια που τον έφεραν αντιμέτωπο με την αδικία σε όλες της τις μορφές, αδικία σε βάρος εξίσου της φύσης και των ανθρώπων.

Η επαφή του με την αθλιότητα της περιβαλλοντικής καταστροφής και την αθλιότητα της ζωής των ανθρώπων που τη βιώνουν με τη μορφή της ρύπανσης, της λειψυδρίας και της ένδειας πέρα από κάθε όριο ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δεν προέρχεται από την τηλεόραση και τις ειδήσεις ούτε μόνο από μελέτες και έρευνες σε επιστημονικά εργαστήρια.  Είναι προϊόν της προσωπικής του γνωριμίας με τα θύματα του λεγόμενου πολιτισμού μας, που δεν είναι στατιστικά νούμερα αλλά άνθρωποι αληθινοί με όνομα, πρόσωπο και ταυτότητα.  Ταυτότητα ιστορική, πολιτιστική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική που τους αφαιρέθηκε απότομα και βάναυσα για να πεταχτεί μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά στα σκουπίδια.  Σκουπίδια μέσα στα οποία και από τα οποία είναι καταδικασμένοι να ζουν.

Με δεδομένο λοιπόν ότι η πολύτιμη πολιτισμική βιοποικιλότητα του πλανήτη εξαφανίζεται και αυτή μαζί με τη φυσική, τα οικοσυστήματα και τα είδη που ζουν σε αυτά, ο συγγραφέας σε ένα δεύτερο επίπεδο μάς αποκαλύπτει μια δεύτερη πραγματικότητα.  Αυτή που κρύβεται πίσω από τις εικόνες του χάους και της αποσύνθεσης που λίγο πολύ βιώνουμε όλοι σε όλα τα πεδία, περιβαλλοντικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, ακόμα και ψυχολογικό.  Μια πραγματικότητα αόρατη στους πολλούς αλλά πολύ πιο απειλητική από αυτή που αντιλαμβανόμαστε σε πρώτο πλάνο, γιατί υποσκάπτει τα θεμέλια του παρόντος και προδιαγράφει ένα πολύ χειρότερο μέλλον.

Στο επίπεδο αυτό ο συγγραφέας δεν καταγγέλλει, οι εικόνες του έχουν μιλήσει από μόνες τους.  Εξηγεί, αποδεικνύει και κυρίως διασυνδέει οριζόντια και κάθετα όλες τις εκφάνσεις της ζωής η οποία δεν είναι μονοδιάστατη ούτε γνωρίζει «εξωτερικότητες».  Οριζόντια, γιατί δεν περιορίζεται μόνο στις πτυχές της περιβαλλοντικής κρίσης, την υπέρβαση των πλανητικών ορίων, τη διατάραξη του κύκλου του νερού, την καταστροφή των οικοσυστημάτων, την κλιματική κρίση, την εργαλειοποίηση της πρωτογενούς παραγωγής. 

«Από τον Ψυχρό Πόλεμο μέχρι τον Τραμπ, η λογική παραμένει ίδια»: Συνέντευξη του δημοσιογράφου και συγγραφέα, Ηλία Σκυλλάκου (VIDEO)

«Από τον Ψυχρό Πόλεμο μέχρι τον Τραμπ, η λογική παραμένει ίδια»| Του Ηλία Σκυλλάκου (Βίντεο)

Συνέντευξη στην εφημερίδα: Εφημερίδα «Ελευθερία»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν τη Λατινική Αμερική ως χώρο στρατηγικού ελέγχου εδώ και σχεδόν δύο αιώνες» τονίζει στην «Ε» ο δημοσιογράφος Ηλίας Σκυλλάκος, με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική – Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ», (Εκδόσεις «Τόπος») που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 13 Μαίου, στις 20:00, στη Λογοτεχνική Γωνία (Γαληνού και Φαρμακίδου).

Στη συνέντευξή του, ο Ηλίας Σκυλλάκος αναλύει τη «συνέχεια» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Λατινική Αμερική από τον Ψυχρό Πόλεμο έως σήμερα, εξηγώντας πώς διαμορφώθηκε το δόγμα ελέγχου της περιοχής και ποιοι μηχανισμοί -από στρατιωτικές παρεμβάσεις μέχρι οικονομικές πιέσεις- παραμένουν ενεργοί. Παράλληλα, αναφέρεται στις σύγχρονες μορφές παρέμβασης των ΗΠΑ επί προεδρίας Τραμπ, τις οποίες χαρακτηρίζει πιο «ωμές» και απογυμνωμένες από προσχήματα, καθώς και στην κρίση της αμερικανικής ηγεμονίας και την ανάδυση νέων διεθνών συσχετισμών.

Σχολιάζει δε, και τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές περιβάλλον, με αφορμή και τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ (και) στη Λάρισα, επισημαίνοντας τις ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.

Συνέντευξη στον Θανάση Αραμπατζή

*Στο βιβλίο σας περιγράφετε μια «οργανική συνέχεια» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στη Λατινική Αμερική. Ποια είναι τα βασικά στοιχεία που παραμένουν αναλλοίωτα από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου μέχρι σήμερα;

-Η βασική συνέχεια βρίσκεται στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τη Λατινική Αμερική εδώ και σχεδόν δύο αιώνες. Από το Δόγμα Μονρόε μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο και από εκεί μέχρι σήμερα, η περιοχή αντιμετωπίζεται ως χώρος στρατηγικού ελέγχου. Αυτό είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκαν οι παρεμβάσεις. Κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, η Ουάσινγκτον χρησιμοποίησε ως βασικό ιδεολογικό εργαλείο τον αντικομμουνισμό. Έτσι στήριξε και εγκαθίδρυσε δικτατορίες, εκπαίδευσε στρατιωτικούς μηχανισμούς καταστολής, συμμετείχε σε πραξικοπήματα και ανέπτυξε ένα τεράστιο δίκτυο μυστικών επιχειρήσεων μέσω της CIA. Τα τελευταία χρόνια το λεξιλόγιο έχει αλλάξει, όμως η λογική παραμένει ίδια. Εμφανίστηκαν οι έννοιες της «δημοκρατικής μετάβασης», της «αντιτρομοκρατίας», του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» ή της «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Στην πράξη όμως βλέπουμε ξανά πίεση απέναντι σε κυβερνήσεις που επιδιώκουν μεγαλύτερη αυτονομία. Το σταθερό στοιχείο είναι επίσης η στενή συνεργασία των ΗΠΑ με τμήματα των τοπικών οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Σε πολλές περιπτώσεις, οι παρεμβάσεις δεν επιβάλλονται μόνο «απ’ έξω», αλλά στηρίζονται και σε εσωτερικούς μηχανισμούς εξάρτησης.

*Υποστηρίζετε ότι επί προεδρίας Τραμπ ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός «απογυμνώνεται από τα προσχήματα». Τι διαφοροποιεί, κατά τη γνώμη σας, τη σημερινή περίοδο από προηγούμενες αμερικανικές παρεμβάσεις στην περιοχή;

-Η διαφορά της περιόδου Τραμπ είναι η κυνικότητα και η επιθετικότητά του. Ο Τραμπ εκφράζει μια πιο ωμή εκδοχή της αυτοκρατορικής λογικής των ΗΠΑ. Είναι ο πραγματικός καθρέφτης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, στην πιο κρυστάλλινη μορφή του. Οι απειλές στρατιωτικής δράσης, οι δημόσιες δηλώσεις περί «ανακατάληψης» ή «τιμωρίας» κυβερνήσεων και η ανοιχτή οικονομική ασφυξία δείχνουν ότι οι ΗΠΑ θεωρούν πως μπορούν να επιβάλουν τη βούλησή τους, για να ληστεύουν τους πόρους άλλων χωρών, χωρίς την ανάγκη διεθνούς νομιμοποίησης. Παράλληλα, η σημερινή περίοδος συνδέεται και με μια ευρύτερη κρίση της αμερικανικής κυριαρχίας. Βλέπουμε χώρες του Παγκόσμιου Νότου να επιδιώκουν να ακολουθήσουν μια διαφορετική πορεία και να αναζητούν συμμαχίες με τη Λ.Δ. της Κίνας, τη Ρωσία, αλλά και συνολικά με τους BRICS, ξεπερνώντας την αποικιοκρατική παρέμβαση της Ουάσινγκτον, αλλά και την κυριαρχία του δολαρίου.

*Στο βιβλίο καταγράφετε μυστικές και φανερές επεμβάσεις των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Ποιο ιστορικό παράδειγμα θεωρείτε πιο καθοριστικό για να κατανοήσει κανείς τη σημερινή πραγματικότητα της ηπείρου;

-Η Κούβα αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, γιατί μέσα στην ιστορία της αποτυπώνεται ολόκληρη η λογική της αμερικανικής πολιτικής στη Λατινική Αμερική. 

Το ΒΙΝΤΕΟ της παρουσίασης του βιβλίου τού Πέτρου Παπακωνσταντίνου, «Πολεμικός Καπιταλισμός – Η δεύτερη εποχή των αυτοκρατοριών», εκδόσεις ΤΟΠΟΣ (VIDEO)

Δείτε την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Π. Παπακωνσταντίνου «Πολεμικός Καπιταλισμός»

Στην ΕΣΗΕΑ πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του νέου βιβλίου του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, με τίτλο «Πολεμικός Καπιταλισμός – Η δεύτερη εποχή των αυτοκρατοριών» από τις εκδόσεις Τόπος (σ.σ. δείτε ΕΔΩ και σχετική ανάρτηση για το βιβλίο στο μπλογκ μας), σε μια συζήτηση με έντονο πολιτικό, δημοσιογραφικό και θεωρητικό ενδιαφέρον. Για το βιβλίο μίλησαν η δημοσιογράφος Ευριδίκη Μπερσή, ο καθηγητής διεθνών σχέσεων Σωτήρης Ρούσσος, ο καθηγητής οικονομικών Κώστας Λαπαβίτσας και ο ίδιος ο συγγραφέας.

Η Ευριδίκη Μπερσή στάθηκε τόσο στη μακρά δημοσιογραφική πορεία του Πέτρου Παπακωνσταντίνου όσο και στη δυνατότητά του να βλέπει πίσω από τον καθημερινό θόρυβο της επικαιρότητας. Συνέδεσε το περιεχόμενο του βιβλίου με τη σημερινή συγκυρία, μιλώντας για την επάνοδο της πολεμικής οικονομίας στην Ευρώπη και για μια νέα επικίνδυνη κανονικότητα. Χαρακτηριστικά σημείωσε πως «μιλάμε για το ξύπνημα της πολεμικής μηχανής σε παγκόσμια κλίμακα», υπογραμμίζοντας ότι οι κοινωνίες καλούνται να πληρώσουν το κόστος ενός γενικευμένου μιλιταρισμού.

Ο Σωτήρης Ρούσσος είπε ότι «δεν είναι ένα αγχωμένο βιβλίο που κυνηγάει τα γεγονότα», αλλά ένα έργο ψύχραιμο, όπου η ιδεολογική τοποθέτηση του συγγραφέα δεν παραμορφώνει την κρίση του. Ιδιαίτερα στάθηκε στις σελίδες που αφορούν τη Μέση Ανατολή, τη Γάζα και το Ισραήλ, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο αναδεικνύει τον ρόλο των πολυεθνικών εταιρειών τεχνολογίας στον σύγχρονο πόλεμο. Σημείωσε ότι η επιτήρηση και η στόχευση δεν περιορίζονται πια σε στρατιωτικά μέσα, αλλά οργανώνονται μέσα από δεδομένα, ψηφιακά αποτυπώματα και αλγοριθμικά συστήματα. Παράλληλα, ανέδειξε μία από τις βασικές θέσεις του βιβλίου: ότι ο μιλιταριστικός καπιταλισμός είναι βαθιά κρατικοδίαιτος, αφού οι κύριοι πελάτες των εξοπλιστικών βιομηχανιών είναι τα ίδια τα κράτη.

Ο Κώστας Λαπαβίτσας προσέγγισε το έργο από τη σκοπιά της πολιτικής οικονομίας. Τόνισε ότι το βασικό του επιχείρημα είναι ισχυρό, καθώς δείχνει πως η στροφή προς τον μιλιταρισμό δεν είναι αποτέλεσμα ιδιοτροπιών ηγετών ή απλών γεωπολιτικών συγκυριών, αλλά έκφραση βαθύτερων δομικών μεταβολών στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Υπογράμμισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν η βασική δύναμη του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, παρά την υποχώρηση της παραγωγικής τους ισχύος, επειδή διατηρούν την κυριαρχία τους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στο δολάριο, στις μεγάλες πολυεθνικές και στη στρατιωτική ισχύ. Τόνισε επίσης πως ο σημερινός κόσμος δεν είναι ακόμη πραγματικά πολυπολικός, αλλά βρίσκεται σε μια κατάσταση «περιορισμένης μονοπολικότητας», όπου οι ΗΠΑ παραμένουν κυρίαρχες χωρίς να είναι πλέον παντοδύναμες.

Στην τοποθέτησή του ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου εξήγησε ότι έγραψε το βιβλίο από βαθιά ανησυχία για «την εκτροπή της ανθρωπότητας στον δρόμο του εθνικισμού, του μιλιταρισμού και του πολέμου». Ο συγγραφέας υπογράμμισε ότι οι σημερινοί πόλεμοι δεν αφορούν μόνο εδάφη, αλλά τον έλεγχο δικτύων, ροών, ενεργειακών δρόμων, πρώτων υλών και πληροφοριών. Δεν παρουσίασε το βιβλίο ως τελική θεωρία για τον σύγχρονο ιμπεριαλισμό, αλλά ως μια προσπάθεια να μπει κάποια τάξη στο χάος των εξελίξεων. Κλείνοντας, επέμεινε ότι, παρά το ζοφερό τοπίο, η συγκυρία μπορεί να γίνει αφετηρία για την ανασυγκρότηση ενός αντιπολεμικού και κοινωνικού κινήματος.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με παρεμβάσεις και ερωτήσεις από το κοινό. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε ολόκληρη εδώ: 

ΠΗΓΗ

Το ΒΙΝΤΕΟ της παρουσίασης του βιβλίου τού Ηλία Σκυλλάκου, «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ», εκδόσεις ΤΟΠΟΣ (VIDEO)

Δείτε την παρουσίαση του βιβλίου του Η. Σκυλλάκου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική», στην Αθήνα (βίντεο)

Πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση (σ.σ. δείτε ΕΔΩ και σχετική ανάρτηση στο μπλογκ μας) του βιβλίου του δημοσιογράφου και συγγραφέα Ηλία Σκυλλάκου, με τίτλο «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική – Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ», στην Αθήνα στις 21 Απριλίου (Gustav Athens- Χαριλάου Τρικούπη 6-10)

Ο Βαγγέλης Γονατάς από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Χοσέ Μαρτί», ανοίγοντας τον κύκλο των τοποθετήσεων, υπογράμμισε την ανάγκη ανάπτυξης ενός ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος που θα εκφράζει την αλληλεγγύη στους λαούς όλου του κόσμου, με ιδιαίτερη αναφορά στην Κούβα, τη Βενεζουέλα, το Ιράν και την Παλαιστίνη. Όπως σημείωσε, το βιβλίο προσφέρει σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση των εξελίξεων, ενώ στάθηκε και στο οικονομικό και πολιτικό κόστος των πολέμων για τις ίδιες τις ΗΠΑ. Αναφέρθηκε επίσης σε ορισμένα συμπεράσματα του βιβλίου, όπου επισημαίνουν, πως η εμπειρία της Λατινικής Αμερικής, μέσα από τις νίκες και τις ήττες των λαών της, αποτελεί πολύτιμο μάθημα για την ανθρωπότητα.

Από την πλευρά του, ο Κώστας Ήσυχος, πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας, αναφέρθηκε στην ιστορική πορεία της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ στην ήπειρο, κάνοντας ειδική μνεία στο Manifest Destiny. Για την περίοδο του Ντόναλντ Τραμπ σημείωσε ότι εκφράζει μια πιο σκληρή αλλά ταυτόχρονα ειλικρινή εκδοχή της στρατηγικής που έχει διαμορφώσει την ιστορική πορεία των ΗΠΑ, σε μια περίοδο που, όπως είπε, χαρακτηρίζεται από σημάδια παρακμής. Παράλληλα, σχετικά με το βιβλίο εστίασε στην πολιτιστική διάσταση της αμερικανικής παρέμβασης, όπως περιγράφεται, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια αντίστοιχη πολιτιστική αντεπίθεση από την πλευρά της Αριστεράς.

Η δημοσιογράφος Λαμπρινή Θωμά χαρακτήρισε το βιβλίο ως ένα σημαντικό έργο αναφοράς, στο οποίο μπορεί να ανατρέχει κανείς, ιδίως οι νεότερες γενιές που δεν έχουν άμεση γνώση των γεγονότων. Αναφέρθηκε, επίσης, στην προσωπική της εμπειρία από δημοσιογραφικές αποστολές στη Λατινική Αμερική, σε χώρες όπως η Χιλή και η Βενεζουέλα, περιγράφοντας τις συνθήκες και επισημαίνοντας, όπως είπε, στη διαρκή επιδίωξη των ΗΠΑ για παγκόσμια κυριαρχία αλλά και την απληστία και την ηγεμονία που ασκούν στο διεθνές σύστημα, ως βασικά στοιχεία της προσπάθειας επιβολής τους σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο.

Ο Βασίλης Λιόσης, εκπαιδευτικός και συγγραφέας, προσέγγισε το θέμα από θεωρητική σκοπιά, παρουσιάζοντας την «αρχιτεκτονική» του ιμπεριαλισμού, με αναφορές στον ρόλο των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, του δολαρίου, καθώς και οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα. Στην τοποθέτησή του στάθηκε ιδιαίτερα στην ηγεμονία των ΗΠΑ μέσα στο διεθνές σύστημα, επισημαίνοντας ότι αυτή διαμορφώνεται μέσα από οικονομικούς, πολιτικούς και θεσμικούς μηχανισμούς που συγκροτούν το ιμπεριαλιστικό σύστημα. Για το βιβλίο επισήμανε ότι προσφέρει πλούσιο υλικό και διατυπώνεται με τρόπο προσιτό, επιτρέποντας στον αναγνώστη να εξαγάγει ουσιαστικά συμπεράσματα για τον ρόλο των ΗΠΑ, τις οποίες χαρακτήρισε «καθρέφτη» του σύγχρονου ιμπεριαλισμού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η παρέμβαση του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Σάντα Κλάρα, Τάκη Πολίτη από την Κούβα, ο οποίος μέσω βίντεο παρουσίασε την ιστορική πορεία της αμερικανικής παρέμβασης στη Λατινική Αμερική, με έμφαση στην περίπτωση της Κούβας, αλλά και στα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα της περιοχής. Περιέγραψε τις σημερινές συνθήκες που αντιμετωπίζει ο κουβανικός λαός, αναφερόμενος στον ενεργειακό αποκλεισμό και τις συνέπειές του, και τόνισε την ανάγκη ένταξης της Κούβας σε ένα ευρύτερο αντιιμπεριαλιστικό και αντιαποικιακό κίνημα, σε σύνδεση με τον Αξονα της Αντίστασης στη Μέση Ανατολή.

Στο στόχαστρο του Ισραήλ, των ΗΠΑ και ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έχει βρεθεί η Φραντσέσκα Αλμπανέζε

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: Το Ισραήλ θα έπρεπε να αποκλειστεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης

Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ εκφράστηκε στο περιθώριο της εαρινής συνεδρίασης της ΚΣΣΕ, η οποία διεξάγεται αυτή την εβδομάδα στο Στρασβούργο, στην ανατολική Γαλλία.

Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Παλαιστινιακά Εδάφη, η Φραντσέσκα Αλμπανέζε, τόνισε χθες στο Γαλλικό Πρακτορείο πως το Ισραήλ πρέπει να τεθεί εκτός του Συμβουλίου της Ευρώπης, να «αποκλειστεί» από τον θεσμό, τονίζοντας πως όλα τα κράτη «έχουν υποχρέωση να μη βοηθούν κανένα κράτος που διαπράττει παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου».

Το Ισραήλ, που συμμετέχει ως κράτος-παρατηρητής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΚΣΣΕ), ενδέχεται όντως να τεθεί εκτός του θεσμού, μετά την ψηφοφορία στην Κνέσετ—την ισραηλινή Βουλή—στα τέλη του Μαρτίου με την οποία εγκρίθηκε νόμος που θεσπίζει «την ποινή του θανάτου για τους τρομοκράτες», κείμενο κομμένο και ραμμένο για την εφαρμογή του σε βάρος Παλαιστινίων.

Η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε να είναι οποιοδήποτε κράτος συμβαλλόμενο μέρος του Συμβουλίου της Ευρώπης, θεσμού που είναι αρμόδιος για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στη γηραιά ήπειρο.

Στη συνέλευση συμμετέχουν 612 κοινοβουλευτικοί από τα 46 κράτη μέλη του ΣτΕ, καθώς και από τρία κράτη που συμμετέχουν ως παρατηρητές—τον Καναδά, το Μεξικό και το Ισραήλ.

«Είναι υποχρέωση που απορρέει από το διεθνές δίκαιο (...) τα (άλλα) κράτη να μη βοηθούν ένα κράτος το οποίο διαπράττει παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου», υπενθύμισε η Φραντσέσκα Αλμπανέζε.

«Το Ισραήλ θα έπρεπε (...) να αποκλειστεί», από την ΚΣΣΕ, επέμεινε η ιταλίδα νομικός, εκτιμώντας ότι στους «ευρωπαϊκούς θεσμούς» έχει υιοθετηθεί «επιλεκτική» μεταχείριση και «προσέγγιση της ανθρώπινης ζωής».

«Το Ισραήλ (...) εκμεταλλεύεται αυτή την επιλεκτική μεταχείριση», συνέχισε η κ. Αλμπανέζε, η οποία δημοσιοποίησε στα τέλη Μαρτίου έκθεση στην οποία τονίζει πως το Ισραήλ επιδίδεται σε «συστηματικά βασανιστήρια σε βάρος των Παλαιστινίων».

Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ εκφράστηκε στο περιθώριο της εαρινής συνεδρίασης της ΚΣΣΕ, η οποία διεξάγεται αυτή την εβδομάδα στο Στρασβούργο, στην ανατολική Γαλλία.

Προσκεκλημένη της κοινοβουλευτικής ομάδας της αριστεράς («The Left») στην ΚΣΣΕ, αναφέρθηκε επίσης στις αμερικανικές κυρώσεις σε βάρος της από τον Ιούλιο του 2025, που έχουν σκοπό, όπως το βλέπει, την εξόντωσή της, τον «αστικό θάνατό της».

«Ούτε τραπεζικός λογαριασμός, ούτε πληρωμές, ούτε αποδείξεις πληρωμών», απαρίθμησε η νομικός, που υπογράμμισε ακόμη πως στερείται πλέον ακόμη και την «ασφάλιση υγείας» της.

«Εσείς μπορεί να βλέπετε τη Φραντσέσκα Αλμπανέζε, ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Παλαιστινιακά Εδάφη», αλλά στην Ουάσιγκτον «με αντιμετωπίζουν σαν τον Πάμπλο Εσκομπάρ», τον διαβόητο κολομβιανό βαρόνο των ναρκωτικών, πρόσθεσε με πικρή ειρωνεία.

Είναι «απόλυτα απαραίτητο» οι κυρώσεις σε βάρος της ίδιας, εισαγγελέων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και τριών παλαιστινιακών ΜΚΟ να αρθούν, είπε ακόμη η νομικός.

ΠΗΓΗ 

 

Η μαχητική και αξιοθαύμαστη, παράδειγμα προς μίμηση, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, του Αλέκου Αναγνωστάκη

ΑΛΕΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

Το Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, υπό την κυβέρνηση Τραμπ, την χαρακτήρισε «ειδικά ορισμένο πρόσωπο» (specially designated national), γεγονός που απαγορεύει σε κάθε Αμερικανό πολίτη ή εταιρεία να συναλλάσσεται μαζί της. Της επέβαλλε κυρώσεις σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 14203.

Πρόκειται για την Φραντσέσκα Πάολα Αλμπανέζε (30 Μαρτίου 1977), την πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση της ειδικής εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη από την 1η Μαΐου 2022.·

Η Ιταλίδα νομικός, ειδική στα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι συνεργαζόμενη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελέτης της Διεθνούς Μετανάστευσης του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν και ανώτερη σύμβουλος για τη Μετανάστευση και τον Εξαναγκασμένο Εκτοπισμό στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Arab Renaissance for Democracy and Development (ARDD).

Παρουσίαση του ενδιαφέροντος βιβλίου τού Ηλία Σκυλλάκου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική – Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ» | Τρίτη 21/4/2026 στην Αθήνα

Παρουσιάζεται το βιβλίο του Ηλία Σκυλλάκου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική», την Τρίτη 21 Απριλίου στην Αθήνα

Οι Εκδόσεις Τόπος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ηλία Σκυλλάκου «Η Σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική – Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ», την Τρίτη 21 Απριλίου 2026 και ώρα 19:00, στο Gustav Athens (Χαρ. Τρικούπη 6–10, Αθήνα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

• Βαγγέλης Γονατάς, Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ Μαρτί»
• Κώστας Ήσυχος, πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας
• Λαμπρινή Θωμά, δημοσιογράφος (The Press Project)
• Βασίλης Λιόσης, συγγραφέας – εκπαιδευτικός
• και ο συγγραφέας

Παρέμβαση από την Κούβα θα πραγματοποιήσει ο Τάκης Πολίτης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Santa Clara.

Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Χριστίνα Πάντζου (Εφημερίδα των Συντακτών).

Την παρουσίαση θα τιμήσουν με την παρουσία τους:

• ο Πρέσβης της Δημοκρατίας της Κούβας στην Ελλάδα, Aramis Fuente Hernández
• ο Πρέσβης της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, Freddy Jesús Fernández Torres

- ΔΙΑΒΑΣΤΕ, επίσης, μια προδημοσίευση και δύο πρόσφατες συνεντεύξεις του συγγραφέα: 

• Προδημοσίευση: Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική

πηγή: infowar.gr Το Infowar παρουσιάζει ένα απόσπασμα από το εξαιρετικά επίκαιρο και ενδιαφέρον βιβλίο του Ηλία Σκυλλάκου «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ» που κυκλοφορεί από τη Δευτέρα 9 Μαρτίου από τις εκδόσεις Τόπος. Το βιβλίο επιχειρεί να αναδείξει την οργανική φύση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην ήπειρο,… Συνεχίστε την ανάγνωση

• «Η δυναμική της αντίστασης στη Λατινική Αμερική δεν έχει εξαφανιστεί» |Του Ηλία Σκυλλάκου

Συνέντευξη στην Εφσυν και στη δημοσιογράφο Χριστίνα Πάντζου Στη Λατινική Αμερική, ακόμα και σε περιόδους κινηματικής υποχώρησης, οι κοινωνικές δυνάμεις ανασυντάσσονται μέσα από νέες εμπειρίες και πολιτικές εκφράσεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο: σε τελική ανάλυση, η αμερικανική επιθετικότητα δεν αποτελεί ένα αμετάβλητο και πανίσχυρο πλαίσιο, αλλά μια σχέση που αμφισβητείται διαρκώς, σημειώνει ο δημοσιογράφος και… Συνεχίστε την ανάγνωση

• Η Λατινική Αμερική αποτέλεσε “εργαστήριο” τελειοποίησης των επεμβάσεων των ΗΠΑ| του Ηλία Σκυλλάκου

Συνέντευξη στον Λάμπρο Παπαδή και στην εφημερίδα One Voice. Στην περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων που διανύει ο πλανήτης, ο συγγραφέας Ηλίας Σκυλλάκος μιλάει στην εφημερίδα One Voice και στο Λάμπρο Παπαδή για τις διεθνείς εξελίξεις, τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων και τις επιπτώσεις τους για την Ανατολική Μεσόγειο, την Ελλάδα… Συνεχίστε την ανάγνωση

 ΠΗΓΗ: Ηλίας Σκυλλάκος

«Ένας λαός που παλεύει για την πατρίδα του είναι αήττητος»: Συνέντευξη του Δημ. Καλτσώνη, καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

 (AP Photo/Vahid Salemi)

«Ένας λαός που παλεύει για την πατρίδα του είναι αήττητος»: Ο Δ. Καλτσώνης, καθηγητής Παντείου στο Documento

Εξηγεί τους λόγους για τους οποίους δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι ΗΠΑ «θα βγουν νικήτριες» από τον πόλεμο.

 

Θανάσης Καραμπάτσος

Εναν μήνα έχει κλείσει ο πόλεμος στον Περσικό και ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει εγκλωβιστεί στα Στενά του Ορμούζ θυσιάζοντας συμμάχους, ενώ ανέμενε περίπατο μέχρι την Τεχεράνη πιστεύοντας ότι ο πληθυσμός της χώρας θα στρεφόταν εναντίον της κυβέρνησής του μόλις εξόντωνε τη φυσική ηγεσία της. Δημοσιεύματα και πολιτικοί στις ΗΠΑ τον κατακρίνουν ότι πίστεψε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και τη Μοσάντ. Γιατί δεν εμπιστεύτηκε τις αμερικανικές υπηρεσίες και ξεκίνησε πόλεμο σε ένα έδαφος που δεν έχει επιλέξει; Ρωτήσαμε τον Δημήτρη Καλτσώνη, καθηγητή Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο, καθώς έχει γράψει το βιβλίο «Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία», ο οποίος εκτιμά: «Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι ΗΠΑ θα βγουν νικήτριες». Στηρίζει την εκτίμησή του, αντλώντας ιστορικά παραδείγματα, με το ότι «ο λαϊκός ασύμμετρος πόλεμος, η λαϊκή ομοψυχία, η εφευρετικότητα, η αντοχή έχουν κατανικήσει τους πλέον ισχυρούς και τεχνολογικά προηγμένους στρατούς». Ενώ όλοι απευχόμαστε την πολεμική αναμέτρηση, σημειώνει ότι, όταν έρθει η στιγμή να αμυνθεί, «ένας λαός που παλεύει για το δίκιο του, για την πατρίδα του είναι σε τελική ανάλυση αήττητος, ακόμη κι αν ο αγώνας του χρειαστεί να περάσει από πολλές και μακροχρόνιες διακυμάνσεις και βαριές θυσίες».

Στο βιβλίο σας για την τέχνη του πολέμου αναφέρεστε στον κομβικό ρόλο των πληροφοριών και την κατανόηση του αντιπάλου. Γιατί ο πρόεδρος μιας υπερδύναμης, η οποία διαθέτει θεσμική μνήμη για πλήθος συγκρούσεων, επέδειξε αλαζονεία και απαξίωσε τις υπηρεσίες πληροφοριών;

Η βαθιά κατανόηση τόσο των φίλιων δυνάμεων όσο και των αντιπάλων είναι αποφασιστικής σημασίας σε κάθε πολιτική ή στρατιωτική σύγκρουση. Δεν αρκεί απλώς η καλή πληροφόρηση για τα όπλα, την οικονομία, τις υποδομές, τη γεωγραφία. Χρειάζεται κάτι ουσιαστικότερο: η κατανόηση των κοινωνικοπολιτικών διεργασιών τόσο στη χώρα σου όσο και στην αντίπαλη χώρα. 

Η θεσμική μνήμη προφανώς υπάρχει στις ΗΠΑ, αλλά ταυτόχρονα κάθε κυβέρνηση και τα εκάστοτε ηγετικά πρόσωπα έχουν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι συνθήκες επίσης κάθε φορά είναι διαφορετικές, ακόμη και όταν οι βασικές συντεταγμένες τους δεν έχουν μεταβληθεί. Η κυβέρνηση Τραμπ επιδεικνύει υπέρμετρη αλαζονεία και βαναυσότητα, αλλά στην πραγματικότητα τρέχει να προλάβει τις εξελίξεις. Προσπαθεί αγωνιωδώς να προλάβει την εκτίναξη της κινεζικής ισχύος και γι’ αυτό χρησιμοποιεί τη στρατιωτική υπεροπλία της, για όσο καιρό τη διαθέτει, προκειμένου να ανακτήσει «έδαφος» και να στριμώξει οικονομικά στρατιωτικά, πολιτικά την Κίνα. Στην προσπάθειά της αυτή δεν υπολογίζει όμως τον παράγοντα «αντίσταση των λαών», ο οποίος έρχεται ολοένα πιο δυναμικά στο προσκήνιο. Η αντίσταση του ιρανικού λαού, του λαού του Λιβάνου αλλά και τα αντιπολεμικά κινήματα σε όλες τις χώρες, που σιγά σιγά ενισχύονται, θα αποτελέσουν καθοριστικούς παράγοντες.

Η Β. Κορέα απέκτησε αποτρεπτική ισχύ με βαλλιστικούς πυραύλους και διαπραγματεύτηκε με τον Τραμπ στην προηγούμενη θητεία του. Το ίδιο δεν επιδιώκει το Ιράν με το πυρηνικό του πρόγραμμα;

Κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για την άμυνά της. Το ζήτημα του πυρηνικού αφοπλισμού αφορά όλες τις χώρες και πρωτίστως τις μεγάλες δυνάμεις και τις ΗΠΑ. Εξάλλου, γιατί το Ισραήλ μπορεί να έχει ενώ το Ιράν όχι; Η αξίωση των ΗΠΑ να καθορίσουν το πυραυλικό οπλοστάσιο του Ιράν είναι παράλογη και αντίθετη στο διεθνές δίκαιο. 

Αναφέρεστε στο βιβλίο σας στον Κάστρο που δήλωνε ότι η χώρα διαθέτει έναν στρατό τακτικό κι έναν αντάρτικο. Αυτό το δόγμα ακολουθεί και το Ιράν. Μπορεί να επιτύχει;

Το αμυντικό δόγμα της Κούβας βασίζεται στον παλλαϊκό πόλεμο. Αν υπάρξει εισβολή, ακόμη κι αν ο εισβολέας καταφέρει να επιβληθεί, θα τον αναμένει ένας λαϊκός αγώνας σε κάθε γωνιά, γεγονός που θα σήμαινε πολύ μεγάλες ανθρώπινες απώλειες για τον εισβολέα. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι ΗΠΑ, το βίωσαν κατά την προσπάθεια εισβολής τους στον Κόλπο των Χοίρων το 1961 και γι’ αυτό αποφεύγουν να αναμετρηθούν στρατιωτικά με την Κούβα. Επιλέγουν να τη στραγγαλίσουν οικονομικά, επιβάλλοντας όχι μόνο τα γνωστά εδώ και δεκαετίες μέτρα οικονομικού αποκλεισμού αλλά έναν καθολικό ναυτικό αποκλεισμό. Η Κούβα είναι το σύγχρονο Μεσολόγγι. Παρ’ όλα αυτά ο λαός της Κούβας αντέχει και στη συντριπτική του πλειοψηφία αντιστέκεται σθεναρά στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα.

Η κατάσταση στο Ιράν είναι κάπως διαφορετική. Το Ιράν είναι πιο αναπτυγμένη χώρα, έχει πολύ μεγαλύτερες βιομηχανικές και αμυντικές δυνατότητες από την Κούβα, απέχει γεωγραφικά από τις ΗΠΑ, βρίσκεται εγγύτερα στη Ρωσία και την Κίνα. Χρησιμοποιεί μεθόδους ασύμμετρου πολέμου βασιζόμενο σε έναν τύπο βληματοκεντρικού πολέμου, με διασπορά των όπλων του, ευκινησία και σχετική αποκέντρωση αποφάσεων. Ανακτά βαθμιαία την πρωτοβουλία επιδεικνύοντας ενεργητικότητα, αντοχή και ευλυγισία. Προκαλεί οικονομική, πολιτική και ηθική φθορά στον αντίπαλό του. Ωστόσο η εσωτερική κατάσταση διαφέρει από αυτή της Κούβας καθώς το ιρανικό καθεστώς αντιμετώπιζε (τουλάχιστον πριν από τον πόλεμο, γιατί τώρα λογικά επικρατεί κάποια εθνική σύμπνοια) εσωτερική αμφισβήτηση από σημαντικό μέρος της κοινωνίας.

Η Ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα ότι ο λαϊκός ασύμμετρος πόλεμος, η λαϊκή ομοψυχία, η εφευρετικότητα, η αντοχή έχουν κατανικήσει τους πλέον ισχυρούς και τεχνολογικά προηγμένους στρατούς. Στο βιβλίο μου «Η τέχνη του πολέμου για την εξουσία» αναφέρομαι διεξοδικά στο θέμα, με πολλά ιστορικά παραδείγματα.

Το εμπάργκο στην Κούβα μπορεί να διώξει τους Κουβανούς από τη χώρα; Αντίστοιχα οι βομβαρδισμοί στο Ιράν;

«Ο Τραμπ κινδυνεύει με δύο ήττες σε Ουκρανία και Ιράν»: Συνέντευξη του αναλυτή δημοσιογράφου και συγγραφέα Πέτρου Παπακωνσταντίνου (VIDEO)

«Ο Τραμπ κινδυνεύει με δύο ήττες σε Ουκρανία και Ιράν» - Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Ο Ντόναλντ Τραμπ κινδυνεύει να υποστεί δύο μεγάλες ήττες. Μία στην Ουκρανία και μία στο Ιράν. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου μιλά στο militaire channel με αφορμή το νέο του βιβλίο «Πολεμικός Καπιταλισμός- Η δεύτερη εποχή των Αυτοκρατοριών». Ένα βιβλίο που αποτελεί μια εκτεταμένη μελέτη όλων των πρόσφατων γεγονότων που συντάραξαν και συνταράσσουν ακόμη τον πλανήτη. Από τη μαρτυρική Γάζα, στη Βενεζουέλα, το Ιράν και τη Γροιλανδία

Ο Π.Παπακωνσταντίνου υποστηρίζει ότι ζούμε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ξεπεράσει χρονικά τον μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο της Σοβιετικής Ένωσης», επισημαίνει. «Η ανθρωπότητα ζει την πιο επικίνδυνη περίοδο από την εποχή της Κρίσης των Πυραύλων στην Κούβα», τονίζει.

Ανοιξιάτικες εμφανίσεις από M&S που ξεχωρίζουνMarks & Spencer Greece

Η νέα συλλογή M&SMarks & Spencer Greece

Μιλά για το μεγάλο Ισραήλ που επιτέθηκε στο Ιράν το οποίο δεν διεκδικεί τίποτα. Αναφέρεται στο ρίσκο που έχει πάρει το Ισραήλ, καθώς οι επιδιώξεις του έχουν αφυπνίσει τους λαούς της περιοχής. Το Ισραήλ έσυρε στον πόλεμο τον Τραμπ,ο οποίος έχει εγκλωβίσει τις ΗΠΑ σε μια περιπέτεια που μπορεί να τους επιφυλάσσει την τύχη που είχε η Βρετανία. Ή ένα νέο Βιετνάμ.

Όσο για την Κίνα; Όπως λέει μάλλον τρίβει τα χέρια της, βλέποντας τη φθορά των ΗΠΑ στο πεδίο του Ιράν.

Στο βιβλίο του ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου απαντά σε όλα τα ερωτήματα για τα πρόσφατα γεγονότα:

Πώς φτάσαμε να παρακολουθούμε επί δύο χρόνια σε ζωντανή μετάδοση από τη Γάζα την πρώτη γενοκτονία του 21ου αιώνα;

– Πού οδηγεί τον κόσμο η σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ στην Ουκρανία; Ποιοι και γιατί καλλιεργούν κλίμα ψυχροπολεμικής παράνοιας στην Ευρώπη;

– Πώς κατέληξε ο γάμος συμφέροντος των δύο οικονομικών υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Κίνας, σε ένα άγριο διαζύγιο;

– Τι προοιωνίζεται ένας Τραμπ που βλέπει τον εαυτό του ως σερίφη της οικουμένης, όπως έδειξε με την πειρατική επιδρομή στη Βενεζουέλα;

– Γιατί ένα παγωμένο νησί μόλις 57.000 κατοίκων έγινε εστία αντιπαράθεσης μεταξύ όλων των μεγάλων δυνάμεων;

Στο νέο του βιβλίο, ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου εξετάζει την ανησυχητική εκτροπή των διεθνών εξελίξεων στον δρόμο του επιθετικού εθνικισμού, του μιλιταρισμού και του πολέμου. Υποστηρίζει ότι η τοξική ατμόσφαιρα δεν οφείλεται στα καπρίτσια κάποιων απολυταρχικών ηγετών, αλλά σε βαθύτερα και μονιμότερα αίτια. Η δίδυμη κρίση της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και της αμερικανικής παντοδυναμίας φέρνει τον κόσμο του Νταβός στο τέλος του. Στη θέση του, αναδύεται ένας πλανήτης ρηγματωμένος, πολυπολικός και συγκρουσιακός, πάνω στο κοινό υπόστρωμα ενός είδους “πολεμικού καπιταλισμού”. Ανατέλλει μια δεύτερη Εποχή των Αυτοκρατοριών, ύστερα από εκείνη του κλασικού ιμπεριαλισμού, που οδήγησε την ανθρωπότητα στα σφαγεία δύο παγκοσμίων πολέμων, αλλά και σε κοσμογονικές επαναστάσεις και ανατροπές.

ΠΗΓΗ