Διακήρυξη της Μαδρίτης στο συνέδριο, με τίτλο «Το Δικαίωμα στην Αντίσταση»

Διακήρυξη της Μαδρίτης για το Δικαίωμα στην Αντίσταση

Στις 13–14 Ιουνίου 2026, εκπρόσωποι οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πολιτικών οργανώσεων, δικτύων αλληλεγγύης, νομικοί, ερευνητές, ακτιβιστές και άτομα που έχουν επηρεαστεί άμεσα από καθεστώτα απαγόρευσης, κυρώσεων και αντιτρομοκρατικά πλαίσια συγκεντρώθηκαν στη Μαδρίτη στο συνέδριο με τίτλο «Το Δικαίωμα στην Αντίσταση».

Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η παγκόσμια αρχιτεκτονική του λεγόμενου «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας» συνεχίζει να επεκτείνεται πέρα από τις αρχικές της δικαιολογίες, λειτουργώντας όχι απλώς ως πλαίσιο ασφάλειας αλλά ως σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης. Σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέρα από αυτήν, οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, τα καθεστώτα απαγόρευσης οργανώσεων, τα συστήματα κυρώσεων, οι εξουσίες επιτήρησης και οι χρηματοοικονομικοί περιορισμοί έχουν μετατραπεί σε μέσα μέσω των οποίων τα κράτη ρυθμίζουν την πολιτική νομιμοποίηση, καταστέλλουν τη διαφωνία, ποινικοποιούν την αντίσταση και διευκολύνουν την αποικιοκρατική κυριαρχία.

Οι συμμετέχοντες/ουσες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι λεγόμενοι κατάλογοι τρομοκρατικών οργανώσεων, καθώς και οι κυρώσεις και οι περιορισμοί που απορρέουν από αυτούς, αποτελούν έναν από τους κεντρικούς πυλώνες αυτής της αρχιτεκτονικής. Μακριά από το να αποτελούν ουδέτερους νομικούς μηχανισμούς, λειτουργούν ως πολιτικά εργαλεία που διευκολύνουν την ιμπεριαλιστική παρέμβαση, παγιώνουν τις παγκόσμιες ιεραρχίες ισχύος και επεκτείνουν μορφές καταναγκασμού πέρα από την εδαφική εμβέλεια των κρατών.

Το πλαίσιο αυτό έχει διευκολύνει την διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, τη  συλλογική τιμωρία, τις  πολιτικές διώξεις και τη διάβρωση θεμελιωδών πολιτικών ελευθεριών. Έχουν χρησιμοποιηθεί για την απομόνωση κινημάτων εθνικής απελευθέρωσης, κοινωνικών και εκλεγμένων πολιτικών δυνάμεων,  την ποινικοποίηση της αλληλεγγύης και τη στέρηση από τους λαούς της δυνατότητας να καθορίζουν το πολιτικό τους μέλλον και να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους. Ταυτόχρονα, έχουν ενισχύσει κυβερνήσεις και αρχές που εμπλέκονται σε σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι συμμετέχοντες/ουσες αναγνώρισαν επίσης ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου διεθνούς συστήματος καταστολής και συλλογικής τιμωρίας, το οποίο συντηρείται μέσω της συνεργασίας μεταξύ κρατών, κατασταλτικών καθεστώτων, υπηρεσιών πληροφοριών, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και υπερεθνικών οργανισμών. Από κοινού, οι μηχανισμοί αυτοί έχουν περιορίσει τον πολιτικό χώρο, έχουν διαρρήξει τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών και έχουν επιβάλει κρατικά ελεγχόμενες αφηγήσεις που αποκρύπτουν τις πραγματικότητες της καταπίεσης, της κατοχής και της αντίστασης.

Οι συζητήσεις του συνεδρίου επικεντρώθηκαν στον παλαιστινιακό αγώνα ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα των επιπτώσεων αυτής της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής. Εδώ και δεκαετίες, η Παλαιστίνη αποτελεί πεδίο δοκιμής της αποικιοκρατικής βαρβαρότητας, των γενοκτονικών πολέμων, της στρατιωτικής κατοχής και της πολιτικής ποινικοποίησης.

Οι οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κυρώσεις που επέβαλαν οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών στους Παλαιστινίους μετά τη νίκη της Χαμάς στις εκλογές του 2006 στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας αποτέλεσαν βασικό εργαλείο της πολιτικής λιμοκτονίας που ακολούθησε το Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστινίων, ιδιαίτερα στη Λωρίδα της Γάζας. Οι επιπτώσεις τους συνέβαλαν στη νομιμοποίηση της συλλογικής τιμωρίας μέσω της πείνας, η οποία κορυφώθηκε στις εκτεταμένες επιχειρήσεις λιμοκτονίας που αποτέλεσαν μέρος των εργαλείων του γενοκτονικού πολέμου κατά την περίοδο 2024–2025.

 Οι συμμετέχοντες/ουσες παρατήρησαν ότι η πολιτική και νομική αρχιτεκτονική που δημιουργήθηκε μέσω των καθεστώτων απαγόρευσης και των αντιτρομοκρατικών πλαισίων παρείχε ουσιαστική κάλυψη στην ισραηλινή επίθεση κατά της Γάζας. Ποινικοποιώντας Παλαιστίνιους πολιτικούς φορείς, απονομιμοποιώντας παλαιστινιακούς θεσμούς και αποκρύπτοντας την αλυσίδα αιτίων που βρίσκεται στη βάση της παλαιστινιακής αντίστασης, το πλαίσιο αυτό συνέβαλε στη διεθνή συνενοχή για την προσβολή του δικαιώματος στη ζωή  αμάχων, τη στοχοποίηση δημοσιογράφων, τη διάλυση δομών υγείας και ανθρωπιστικής βοήθειας και την παρεμπόδιση της παροχής ανθρωπιστικής συνδρομής.

Το συνέδριο επισήμανε επίσης ότι η διεύρυνση αυτών των μέτρων δεν ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος μιας μακροχρόνιας πορείας ευρωπαϊκής πολιτικής στήριξης της σιωνιστικής αποικιοκρατικής επέκτασης και εθνοκάθαρσης. Οι πρόσφατες κανονιστικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων των πρόσθετων μέτρων που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα, καταδεικνύουν τη συνεχιζόμενη προθυμία των ευρωπαϊκών θεσμών να εμβαθύνουν αυτή την πορεία.

Οι συμμετέχοντες/ουσες επιβεβαίωσαν ότι η αλληλεγγύη, ο συλλογικός αγώνας, η πολιτική οργάνωση και η διεθνής συνεργασία παραμένουν τα αποτελεσματικότερα μέσα με τα οποία οι λαοί μπορούν να αντιπαρατεθούν στα συστήματα καταπίεσης και να αντισταθούν στην αποικιοκρατική κυριαρχία. Εξέφρασαν την αταλάντευτη αλληλεγγύη τους προς όλους όσους στοχοποιούνται από συστήματα πολιτικής καταστολής και επαναβεβαίωσαν την αδιαπραγμάτευτη υποστήριξή τους προς τον παλαιστινιακό λαό, το δικαίωμά του στη ζωή, την αξιοπρέπεια, την αυτοδιάθεση και την αντίσταση απέναντι στην κατοχή, την εθνοκάθαρση και τη γενοκτονία.

Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν επίσης ότι η αντιμετώπιση των συνεπειών των καθεστώτων απαγόρευσης προϋποθέτει την αμφισβήτηση της ίδιας της ευρύτερης αρχιτεκτονικής του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας». Ο αγώνας ενάντια στην ποινικοποίηση, την επιτήρηση, τις κυρώσεις, τη λογοκρισία, τις πολιτικές διώξεις  και την αποικιοκρατική βία είναι αδιαχώριστος, καθώς όλα αυτά αποτελούν αλληλένδετες εκφάνσεις ενός ενιαίου πολιτικού σχεδίου που πρέπει να αντιμετωπιστεί συλλογικά.

Ως εκ τούτου, η Διάσκεψη της Μαδρίτης για το Δικαίωμα στην Αντίσταση δεσμεύεται να εργαστεί συλλογικά στους ακόλουθους τομείς:

1. Αμφισβήτηση των καθεστώτων απαγόρευσης και των καταλόγων τρομοκρατικών οργανώσεων
 Συντονισμός προσπαθειών για την αποκάλυψη και την αμφισβήτηση των καθεστώτων απαγόρευσης και των καταλόγων τρομοκρατικών οργανώσεων ως εργαλείων πολιτικής καταστολής, αποικιοκρατικής κυριαρχίας και ποινικοποίησης της αντίστασης.

2. Υπεράσπιση του δικαιώματος στην αντίσταση
 Προώθηση πολιτικών, νομικών και δημόσιων παρεμβάσεων που επιβεβαιώνουν τη νομιμότητα της αντίστασης απέναντι στην κατοχή, την αποικιοκρατία, την εθνοκάθαρση και τη γενοκτονία.

3. Αντίθεση στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη
 Αντίσταση σε κάθε προσπάθεια καταστολής, επιτήρησης, περιορισμού ή ποινικοποίησης της αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη και στήριξη όσων στοχοποιούνται για τη δημόσια υπεράσπιση των δικαιωμάτων της και τη συλλογική τους δράση.

4. Αντιμετώπιση της επιτήρησης και των εξουσιών ασφαλείας
 Αποκάλυψη και αμφισβήτηση της επέκτασης των καθεστώτων επιτήρησης, της συνεργασίας μεταξύ υπηρεσιών πληροφοριών, των αστυνομικών δυνάμεων και των μηχανισμών ασφαλείας που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας».

5. Αντίσταση στον οικονομικό πόλεμο και στις κυρώσεις
 Αμφισβήτηση της χρήσης των κυρώσεων, των τραπεζικών περιορισμών, των καθεστώτων συμμόρφωσης και του χρηματοοικονομικού αποκλεισμού ως εργαλείων συλλογικής τιμωρίας και πολιτικού εξαναγκασμού.

6. Υπεράσπιση της πολιτικής οργάνωσης και της κοινωνίας των πολιτών
 Προστασία οργανώσεων, θεσμών, φιλανθρωπικών οργανώσεων, συνδικάτων, κοινοτικών συλλογικοτήτων, δημοσιογράφων, ερευνητών και πολιτικών φορέων που στοχοποιούνται μέσω των αντιτρομοκρατικών πλαισίων.

7. Αντιμετώπιση του ελέγχου της δημόσιας αφήγησης
 Ανάπτυξη συντονισμένων παρεμβάσεων για την αντιπαράθεση στις αφηγήσεις περί τρομοκρατίας, εξτρεμισμού και ασφάλειας, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την καταστολή και να απονομιμοποιήσουν την αντίσταση.

8. Ανάδειξη της θεσμικής συνενοχής
 Λογοδοσία κυβερνήσεων, εταιρειών, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, πανεπιστημίων, μέσων ενημέρωσης και διεθνών οργανισμών για τη συμβολή τους σε εγκλήματα πολέμου, καταστολή, κατοχή και γενοκτονία.

9. Οικοδόμηση συλλογικής άμυνας και διεθνούς αλληλεγγύης
 Ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ κινημάτων, κοινοτήτων, νομικών, ερευνητών, βουλευτών και ακτιβιστών που αντιμετωπίζουν την καταστολή σε διαφορετικά πολιτικά και γεωγραφικά πλαίσια.

10. Οικοδόμηση ενός κινήματος ενάντια στον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας»
 Εργασία για την ανάπτυξη ενός διαρκούς ευρωπαϊκού και διεθνούς κινήματος ικανού να αποδομήσει τη νομική, πολιτική, οικονομική και ιδεολογική αρχιτεκτονική του «Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας» και τις διαχρονικές συνέπειές της.

Οι συμμετέχοντες/ουσες θεωρούν την παρούσα διακήρυξη όχι ως το τέλος ενός συνεδρίου αλλά ως την απαρχή μιας διαδικασίας. Δεσμεύονται να οικοδομήσουν τις δομές, τις σχέσεις και τις εκστρατείες που είναι αναγκαίες ώστε η θεωρία  να μετατραπεί σε δράση, η αλληλεγγύη σε συλλογική δύναμη και η αντίσταση σε συντονισμένη πρόκληση απέναντι στην καταστολή, την αποικιοκρατία και τη συνενοχή.

Μαδρίτη, 14 Ιουνίου 2026

 Συνέδριο για το Δικαίωμα στην Αντίσταση

https://right2resist.org/

ΠΗΓΗ