Πυρηνική ενέργεια: Καθαρή λύση ή Καταστροφή σε αναμονή;

Την Κυριακή 10 Μαΐου πραγματοποιήθηκε στον Πολιτιστικό και Κοινωνικό Χώρο «Παίρνω Αμπάριζα» (Γαλακηδών 11 & Λυσίου), στο Γαλάτσι, εκδήλωση με θέμα «Πυρηνική ενέργεια: Καθαρή λύση ή Καταστροφή σε αναμονή; – Η πραγματικότητα της πυρηνικής ενέργειας χωρίς φίλτρα».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Πανελλαδική Δικτύωση για το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα, με ομιλητή τον Νίκο Στεργίου, πρόεδρο του Ελληνικού Γραφείου, «Κόσμος Χωρίς Πολέμους & Βία».

Σε μία γεμάτη αίθουσα, αναδείχθηκε η διαχρονική τεχνολογική, οικονομική και πολιτική σχέση μεταξύ της πυρηνικής ενέργειας και των πυρηνικών όπλων, αλλά και η ηθική ευθύνη της επιστημονικής κοινότητας απέναντι στο ισχυρότερο όπλο μαζικής καταστροφής.

Επισημάνθηκε ο καταστροφικός κύκλος του ουρανίου, από την εξόρυξη μέχρι την διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων των αντιδραστήρων, όπως το πλουτώνιο, με ένα περιβαλλοντικό αλλά και ηθικό αποτύπωμα που εκτείνεται σε χιλιάδες έτη.

Η συζήτηση ανέδειξε την δύσκολη στιγμή που βρίσκεται αυτή τη στιγμή η παγκόσμια πυρηνική βιομηχανία: οι πυρηνικοί αντιδραστήρες ανά τον κόσμο γερνάνε και θα χρειαστεί να απενεργοποιηθούν και να αποσυναρμολογηθούν μέσα στα επόμενα 10-20 έτη, περισσότεροι από τους μισούς εν ενεργεία. Από την άλλη, οι νέου τύπου πολυδιαφημιζόμενοι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες, εκτός από το μέγεθος και τον χρόνο κατασκευής τους, δεν έχουν λύσει τρία βασικά προβλήματα: τις τεράστιες ποσότητες νερού που χρειάζονται για την ψύξη τους, την διαχείριση των ραδιενεργών για χιλιετίες αποβλήτων τους, αλλά και την απελευθέρωση στην ατμόσφαιρα και την γύρω περιοχή, σε ακτίνα 50-200 χιλιομέτρων ραδιενεργών στοιχείων με μακροχρόνιες παρενέργειες στους ανθρώπους και το σύνολο του περιβάλλοντος.

Η συζήτηση επίσης ανέδειξε τον πολιτικό και αποικιοκρατικού τύπου ρόλο των πυρηνικών όπλων, που καλύπτονται από τον όρο «όπλα αποτροπής», ενώ είναι τα ισχυρότερα όπλα μαζικής καταστροφής. Ανάμεσα στις αναφορές, να ξεχωρίσουμε το γεγονός ότι η Ελλάδα φιλοξένησε για σχεδόν 40 χρόνια πυρηνικές κεφαλές των ΗΠΑ στην στρατιωτική αεροπορική βάση του Άραξου (1962 – 2001).

Σημαντικό σημείο ήταν το ζήτημα της επιλογής του μοντέλου διαχείρισης της ενέργειας, ξεκινώντας από το σημείο πως ακόμα και εάν η πυρηνική ενέργεια ήταν 100% καθαρή, ξανά το ζήτημα του ελέγχου θα ήταν στα χέρια λίγων εταιρειών. Σε αντιπαράθεση, θα μπορούσε να προωθηθεί ένα μοντέλο χρήσεις ΑΠΕ σε μικρή κλίμακα, σε επίπεδο κοινοτήτων και οικιών, παρέχοντας δημοκρατικότερη αξιοποίηση και πραγματική ενεργειακή ανεξαρτησία.

Κλείνοντας την συζήτηση, έγινε εκτενή αναφορά στην ανάγκη στήριξης των διεθνών θεσμών και συνθηκών για τον έλεγχο και την κατάργηση των πυρηνικών όπλων, όπως η πλέον σύγχρονη Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων του ΟΗΕ (TPNW) και στην ιστορία του αντιπυρηνικού κινήματος στην Ελλάδα που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όπως με την δράση #σώσετηνπόλη, όπου 102 δήμοι και η ΚΕΔΕ, έχουν εκφράσει με ψηφίσματα των Δημοτικών Συμβουλίων την υποστηρίξή τους στην TPNW και καλούν την Ελληνική Κυβέρνηση να την υπογράψει και να την επικυρώσει. Παράλληλα, συνεχίζονται οι συντονισμένες δράσεις από τον Κόσμο Χωρίς Πολέμους και Βία, τους Φίλους της Φύσης Ελλάδας, του Ελληνικού κλάδου της IPPNW και της Pressenza ως εταίροι της Διεθνούς Εκστρατείας για την Εξάλειψη των Πυρηνικών Όπλων (ICAN, Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2017) για την ανάδειξη των κινδύνων των πυρηνικών όπλων και υλικών, αλλά και τις προοπτικές για ένα μέλλον απαλλαγμένο από αυτά.

Δείτε ολόκληρη την εκδήλωση:


ΠΗΓΗ