Το Μουντιάλ στη θηλιά του Τραμπισμού – κι ο Τραμπ γιουχάρεται σε γήπεδο της Ν. Υόρκης, του Διονύση Ελευθεράτου
Με ένα ειρωνικό πρωτοσέλιδο κυκλοφόρησε την Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, η μεγαλύτερη γαλλική αθλητική εφημερίδα, η Equipe. Πάνω από τη φράση «καλώς ήλθατε στις ΗΠΑ» («welcome to the USA») δέσποζε η φωτογραφία του Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος κρατούσε στο ένα χέρι το τρόπαιο του ποδοσφαιρικού Παγκοσμίου Κυπέλλου (Μουντιάλ) και στο άλλο μια μαριονέτα. Η μαριονέτα είχε τη μορφή του Τζιάνι Ινφαντίνο, του Ιταλού προέδρου της Παγκόσμιας Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA). Κάτω, εμφανιζόταν ο Σομαλός διαιτητής ποδοσφαίρου, Ομάρ Αμπντουλκαντίρ Αρτάν. Ο άνθρωπος που πέρσι βραβεύτηκε από την Αφρικανική Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία ως ο καλύτερος διαιτητής της «Μαύρης Ηπείρου». Με την περιπέτεια του Αρτάν, τρεις ημέρες νωρίτερα, σχετιζόταν ο σαρκασμός της γαλλικής εφημερίδας.
Να τι συνέβη: Μέσω Κωνσταντινούπολης, ο κορυφαίος Αφρικανός διαιτητής έφθασε αεροπορικώς στο Μαϊάμι. Θα γινόταν ο πρώτος Σομαλός διαιτητής που θα διηύθυνε αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου, κάτι που αδημονούσαν να δουν εκατομμύρια συμπατριωτών του, καθώς το θεωρούσαν μεγάλη διάκριση της ίδιας της χώρας. Τα πράγματα όμως εξελίχθηκαν διαφορετικά.
Στο Μαϊάμι ο Αρτάν ανακρίθηκε επί έντεκα (!) ώρες, προτού σταλεί πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Στην αρχή (ποιος ξέρει πόση ώρα ή πόσες ώρες αντιστοιχούσαν στην «αρχή») τον ρωτούσαν… τι δουλειά είχε στις ΗΠΑ. Εκείνος φυσικά τους έδειξε τα επίσημα έγγραφα της FIFA, όλα όσα πιστοποιούσαν ότι συμπεριλαμβανόταν στους 52 διαιτητές που είχαν επιλεγεί για το 23ο Μουντιάλ, το οποίο διεξάγεται στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Μεξικό από τις 11 Ιουνίου έως τις 19 Ιουλίου.
Κατόπιν υποβλήθηκαν στον διαιτητή ερωτήσεις για την πολιτική του σομαλικού κράτους και τους ενόπλους τζιχαντιστές της Σομαλίας. Και τελικά εκδιώχθηκε. «Νομίζω ότι έχουν πρόβλημα με τη χώρα μου», δήλωσε ο ίδιος, απογοητευμένος.
Διότι υπάρχουν «χώρες απόπατοι»…
Ανώνυμη κυβερνητική αμερικανική «πηγή» κάτι ψέλλισε, περί πληροφοριών για σύνδεση του Αρτάν με πρόσωπα που μπορεί και να είναι «μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων». Επειδή όμως είθισται – σε κάτι τέτοια – τα επώνυμα λόγια να είναι πιο γενικά και θολά από τα των «πηγών», επικαλέστηκε απλώς «σοβαρό λόγο» για την απομάκρυνση του Αρτάν, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, ο Αντριου Τζιουλιάνι. Επικεφαλής της ομάδας υπευθύνων του Λευκού Οίκου για το Μουντιάλ και γιός του Ρούντι Τζουλιάνι, προσωπικού δικηγόρου του Τραμπ και πρώην δημάρχου της Νέας Υόρκης.
Ελάχιστοι πιστεύουν στα σοβαρά ότι ο Αρτάν πλήρωσε για κάτι περισσότερο ή «πονηρότερο» από την καταγωγή του. Η Σομαλία είναι μία από τις 39 χώρες, στους υπηκόους των οποίων ο Ντ. Τραμπ έχει επιβάλει κατά καιρούς ταξιδιωτικούς περιορισμούς. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο του 2018, σε συνάντησή του με γερουσιαστές, ο Τραμπ είχε εκστομίσει τον όρο «χώρες απόπατοι» («shithole countries») για κράτη της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, αλλά του νότιου ημισφαιρίου της αμερικανικής ηπείρου. Ήταν τότε που οι πρεσβευτές 54 αφρικανικών χωρών στον ΟΗΕ, με κοινή τους ανακοίνωση αξίωσαν την ανάκληση εκείνης της δήλωσης και μια συγγνώμη από τον Τραμπ για τα «σκανδαλώδη, ρατσιστικά σχόλιά του».
Η υπόθεση του Αρτάν προκάλεσε δυσμενέστατα σχόλια, διεθνώς. Η FIFA υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να παρέμβει σε ένα ζήτημα που αφορούσε τις εκτιμήσεις των αμερικανικών αρχών για την «ασφάλεια της χώρας τους»…
Καλύτερη τύχη από εκείνη του Αρτάν είχαν οι αποστολές της Σενεγάλης και του Ουζμπεκιστάν. Προτού τους επιτραπεί να… συμμετάσχουν στο Μουντιάλ, υπέστησαν πολύωρους, ταπεινωτικούς ελέγχους – αλλά τελικά τα κατάφεραν…. Θεωρήθηκαν – άγνωστο για ποιον λόγο, αν υποτεθεί ότι πρέπει να αναζητηθεί κάτι παραπάνω από τη διάθεση για «καψώνι» – ύποπτοι. Ύποπτοι ακόμη και για… ναρκωτικά.
Μια νέα «προκριματική φάση», στα… αεροδρόμια των ΗΠΑ
Κατά τα άλλα, μπορεί να συζητήθηκαν δεόντως ανά την υφήλιο όσα συνέβησαν με την αποστολή του Ιράν (θα το δούμε αυτό στη συνέχεια), αλλά το πνεύμα «δικαιοσύνης» στη συμπεριφορά απέναντι σε «χώρες απόπατους» υπαγόρευε και… κάτι για το Ιράκ. Ουδείς γνωρίζει γιατί οι Αμερικανοί αρμόδιοι αρνήθηκαν την είσοδο στον φωτογράφο της ομάδας, Ταλάχ Σαλάχ, που… απορρίφθηκε έπειτα από δεκάωρη ανάκριση.
Τρεις ώρες λιγότερες (δηλαδή επτά) διήρκεσε η εξέταση – ανάκριση του Ιρακινού ποδοσφαιριστή Αϊμέν Χουσεϊν, προτού τον αφήσουν να μπει στη χώρα. Κάποιοι σχολίασαν με πικρή χιουμοριστική διάθεση ότι μπορεί να έφταιγε το… επώνυμο του παίκτη, που θυμίζει τον Σαντάμ…
Ίσως «έφταιξε» το οικογενειακό ιστορικό, αλλά ως προς τι, ακριβώς; Ο πατέρας του Αϊμέν, αξιωματικός του ιρακινού στρατού, σκοτώθηκε το 2008 σε επίθεση της Αλ Κάιντα. Ο αδελφός του Αϊμέν έχει εξαφανιστεί, αφ’ ότου τον απήγαγαν μέλη του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Ο Αϊμέν και η οικογένειά του το 2014 έγιναν εσωτερικοί μετανάστες, για να σωθούν από το ISIS. Και μετά απ’ όλα αυτά, ο άνθρωπος βρέθηκε ανακρινόμενος στο Σικάγο για τυχόν σχέσεις με τζιχαντιστές…
Για να είμαστε, πάντως, δίκαιοι δεν είναι πρωτοφανές. Ανάλογες εμπειρίες έχουν βιώσει και στην Ευρώπη πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή. Όπως πχ Κούρδοι που πολέμησαν κατά του ISIS, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γη τους όταν άρχισε επιθέσεις ο τουρκικός στρατός, αλλά φθάνοντας στην Ευρώπη διαπίστωναν έκπληκτοι ότι θεωρούνταν «τζιχάντια»…
Το πρωτοφανές έγκειται αλλού: Έως τώρα, κάθε μέλος, κάθε αποστολής σε κάθε τελική φάση του Μουντιάλ, ήξερε ότι θα βρεθεί στη «μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου», εφ’ όσον η ομάδα είχε προκριθεί. Κι αν ήταν διαιτητής, εφ’ όσον τον είχε επιλέξει η FIFA. Για πρώτη φορά, στις ΗΠΑ επί «τραμπισμού» καθιερώθηκε και… επιπρόσθετη προκριματική φάση, στα αμερικανικά αεροδρόμια και σε άλλους ανακριτικούς χώρους…
Προειδοποίηση απεργίας (και) για την ICE, στο Λος Άντζελες
Στο έδαφος των ΗΠΑ πρόκειται να διεξαχθούν 78 από τους 104 αγώνες του Μουντιάλ, ενώ ο Καναδάς και το Μεξικό έχουν αναλάβει να φιλοξενήσουν από 13 ματς. Ένα από τα γήπεδα που θα χρησιμοποιηθούν είναι και εκείνο του Λος Άντζελες – για την ακρίβεια, της περιοχής του Ίνγκλγουντ. Πρόκειται για το ακριβότερο γήπεδο– κόστισε 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχει βρεθεί στην επικαιρότητα εδώ και λίγες εβδομάδες λόγω μιας συγκεκριμένης διαμάχης: Προειδοποίησε ότι θα οργάνωνε απεργία μέσα στο Μουντιάλ, εάν δεν γίνονταν δεκτά συγκεκριμένα αιτήματά του, το σωματείο Unite Here Local 11. Σωματείο που εκπροσωπεί 2.000 εργαζόμενους στον τομέα της εστίασή του σταδίου (μάγειρες, σερβιτόρους, κοκ) και το οποίο διεκδικούσε νέα σύμβαση εργασίας, καθώς είχε λήξει η προηγούμενη.
Έχει συμβεί φυσικά και στο παρελθόν, σε άλλες χώρες, να κινητοποιηθούν σε τέτοιο timing για μισθολογικά και εργασιακά θέματα εργαζόμενοι σε τομείς που σχετίζονταν με Μουντιάλ – σε κατασκευές γηπέδων ή σε παροχή υπηρεσιών. Μάλλον όμως οι δημοσιολόγοι θα καταγράψουν μια πρωτοτυπία. Αυτή τη φορά, οι (συγκεκριμένοι) εργαζόμενοι ενέταξαν στον κατάλογο των αιτημάτων τους και την εξάλειψη μιας απειλής για την ασφάλεια και τη σωματική ακεραιότητα – κι όχι μόνο τη δική τους. Απειλής προερχόμενης από τη δράση ενός διαβόητου φορέα της ίδια της χώρας τους, των ΗΠΑ… Τη δράση της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE).
Οι άνθρωποι του Unite Here Local 11 οργάνωσαν και διαδηλώσεις για αυτό το ξεχωριστό αίτημα, αποδέκτης του οποίου ήταν και η FIFA, ως διοργανώτρια αθλητική αρχή: Να κρατηθεί μακριά από το Μουντιάλ η ICE, η «σύγχρονη Γκεστάπο» όπως την έχουν χαρακτηρίσει ο κυβερνήτης της Μινεσότα (ποιος ξεχνά τις δυο δολοφονίες στη Μιννεάπολη;) Τιμ Γουολς, ο Μπρους Σπρίνγκστιν και τόσοι άλλοι.
«Αν απειληθείτε, δικαιούστε να εγκαταλείψετε τη δουλειά»
Τελικά, στο «παρά μισό» της έναρξης του Μουντιάλ επιτεύχθηκε συμφωνία ανάμεσα στο σωματείο και την «Global Legends», εταιρεία υπεύθυνη για τη διαχείριση του σταδίου. Η συμφωνία, που θα ισχύει ως τις 30 Απριλίου 2028, περιλαμβάνει μισθολογικές αυξήσεις, καθώς και μέτρα για την προστασία των υφιστάμενων θέσεων εργασίας από εξωτερικές εργολαβίες και από τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Πώς θα μπορούσε όμως η συμφωνία αυτή να προφυλάξει από τους «πραιτοριανούς» της ICE, της οποίας η δράση είναι… άλλου παπά ευαγγέλιο; Επ’ αυτού, η συμφωνία προβλέπει κάτι: Οι εργαζόμενοι θα έχουν το δικαίωμα να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους, να αρνηθούν να δουλέψουν, εάν νοιώσουν απειλή.
Απλή αλλά και χαρακτηριστική «κορυφή του παγόβουνου» είναι οι εκφρασμένες ανησυχίες – όπως και οι κινητοποιήσεις – του Unite Here Local 11. Διάχυτοι είναι οι φόβοι για το τι θα μπορούσε να πράξει η ICE, κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ. Περίπου 120 διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν προειδοποιήσει για τους διαγραφόμενους κινδύνους. Ζήτησαν δε από τη FIFA να ενεργήσει, να συνεννοηθεί με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και να πετύχει την «ICE Truce». Ένα είδος «εκεχειρίας», δηλαδή αναστολής των δράσεων της ICE «κοντά σε γήπεδα και ζώνες με ισχυρή παρουσία φιλάθλων». Τι ακριβώς έκανε η FIFA; Την «πάπια»…
Τα ίδια τα στελέχη της ICE έχουν δηλώσει πως δεν αποκλείουν τίποτα. Είπαν πως προσανατολίζονται κυρίως σε επιχειρήσεις «εντός ευρύτερων περιμετρικών ζωνών και αεροδρομίων» κι όχι σε συλλήψεις (για μεταναστευτικούς λόγους) εντός των γηπέδων. Το γενικό τους πνεύμα όμως ήταν «θα δούμε και αναλόγως θα πράξουμε». Αυτό θα το δείξει ο χρόνος. Κάποια άλλα όμως τα έδειξε ο χρόνος που ήδη παρήλθε.
Η… εκδίκηση σε βάρος του Ιράν
Προφανώς ο Ντ. Τραμπ «έπρεπε» να δώσει ένα μάθημα στο Ιράν. Κι αφού έχει αποτύχει ως τώρα να το κάνει ως επιτιθέμενος στον πόλεμο, θεώρησε σκόπιμο να το πράξει ως «οικοδεσπότης» στο Μουντιάλ…
Αδιανόητες καταστάσεις υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει η εθνική ομάδα του Ιράν. Εν αρχή, οι αρχές των ΗΠΑ αρνήθηκαν να δώσουν βίζες σε μέλη του προπονητικού επιτελείου και σε τεχνικούς συμβούλους της ιρανικής ομάδας. Συνολικά «κόπηκαν» 13 μέλη της αποστολής της.
Κατόπιν οι Ιρανοί υπεύθυνοι της αποστολής ενημερώθηκαν πως επιτρέπεται να εισέρχεται στις ΗΠΑ η ομάδα τους μόνο για τους αγώνες που έχει να δώσει, καθώς και ότι υποχρεώνεται να εγκαταλείπει τη χώρα αμέσως μετά – αυθημερόν. Έπειτα από κάθε ματς που δίνουν, οι Ιρανοί θα επιστρέφουν στη «βάση» τους, που βρίσκεται σε… άλλη χώρα, όχι σε εκείνη στην οποία θα παίζουν μπάλα. Βρίσκεται στην πόλη Τιχουάνα, στο Μεξικό.
Παρεμπιπτόντως: Το πρόγραμμα των αγώνων της ιρανικής ομάδας, στη φάση των ομίλων, περιλαμβάνει δυο αναμετρήσεις στο Ίνγκλγουντ και μία στο Σιάτλ. Με το στάδιο του Ίνγκλγουντ να βρίσκεται στον ποδοσφαιρικό «χάρτη» των Ιρανών, πάλι καλά που δεν κατηγορήθηκε ως υποκινούμενο από την Τεχεράνη… το σωματείο Unite Here Local 11, το οποίο όρθωσε ανάστημα εναντίον της ICE.
Το πράγμα, όμως, δεν τελείωσε εκεί. Την Τρίτη, 9 Ιουνίου, η ιρανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία πληροφορήθηκε ότι οι αμερικανικές αρχές ανακάλεσαν αιφνιδιαστικά την ποσόστωση που αφορά την παρουσία κόσμου στους αγώνες και η οποία είχε ήδη κοινοποιηθεί. Κι αυτό, ενώ η διάθεση των εισιτηρίων στους Ιρανούς φιλάθλους είχε ήδη αρχίσει. Αποτέλεσμα: Ιρανοί φίλαθλοι που είχαν ήδη κανονίσει τα του ταξιδιού στις ΗΠΑ, για να παρακολουθήσουν τα ματς, έμειναν «ξεκρέμαστοι».
Βεβαίως, βάσει των κανονισμών της FIFA κάθε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία χώρας που συμμετέχει στο Μουντιάλ δικαιούται το 8% των εισιτηρίων για έκαστο ματς, από όσα θα δώσει η αντίστοιχη εθνική ομάδα. Με αυτό το 8% διατίθενται εισιτήρια στους φιλάθλους. Αλλά ποια σημασία έχουν αυτά για της αρχές μιας χώρας, της οποίας η ηγεσία διαφημίζει ακριβώς την ευκολία με την οποία παρακάμπτει ή ισοπεδώνει κανόνες, από το διεθνές δίκαιο μέχρι την εγχώρια θεσμική λειτουργία; Το «8%» της FIFA θα σέβονταν; ,
Και τι ακριβώς έχει κάνει για όλα αυτά η FIFA; Η απάντηση μένει σταθερή. Την «πάπια»…
Η μεγάλη διαφορά σε σχέση με «παρελθούσες χρήσεις»…
Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη φορά που κάποια μεγάλη, διεθνής αθλητική διοργάνωση επηρεάζεται από τις επιδιώξεις και τις προτεραιότητες, τις οποίες θέτει η ηγεσία της διοργανώτριας (εν προκειμένω, μιας συν- διοργανώτριας) χώρας. Αλίμονο, μόνον αδαείς θα υποστήριζαν κάτι τέτοιο… Όσα όμως έχουν συμβεί στις ΗΠΑ, αφ’ ης στιγμής άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη του παρόντος Μουντιάλ δικαιώνουν απολύτως τους χαρακτηρισμούς που έχουν ήδη αποδοθεί. Ναι, είναι πρωτοφανή, αδιανόητα και 1000%… «τραμπικά». Και όλα τούτα τα… θαυμαστά οδηγούν σε ένα συμπέρασμα.
Υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στη «χρήση» που γίνεται στην παρούσα διοργάνωση και σε προηγούμενες – είτε Μουντιάλ, είτε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ως τώρα, ακόμη και οι αυταρχικότερες ηγεσίες, συμπεριλαμβανόμενης της αιμοσταγούς χούντας του Βιντέλα το 1978, χρησιμοποιούσαν τον αθλητισμό για ένα τυπικό «sportswashing». Για να δώσουν «προς τα έξω» – κρύβοντας, φυσικά, όσα «έπρεπε» – μια επίπλαστη, παραπλανητική, καλή εικόνα. Το μήνυμα ήταν: «Βλέπετε; Δεν είμαστε και τόσο μοχθηροί όσο νομίζετε». Σήμερα, όμως, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι σαν να επαίρεται για το εκ διαμέτρου αντίθετο. «Βλέπετε; Τα πράγματα δεν είναι όπως ακριβώς νομίζατε. Είναι χειρότερα…».
Το «ψυχρό κλίμα φόβου» και οι αποδοκιμασίες στο γήπεδο των «Νικς»
Προ ημερών ο Γκρεγκ Φόστερ, πρώην αρχηγός της εθνικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Αυστραλίας, κατηγόρησε τις αμερικανικές αρχές ότι έχουν διαμορφώσει ένα «ψυχρό κλίμα φόβου». Δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς. Το βέβαιο είναι ότι οι ΗΠΑ του «τραμπισμού» έδειξαν αποφασισμένες να κάνουν, στο τερέν της προετοιμασίας του Μουντιάλ – να δούμε και τι άλλο μπορεί ν’ ακολουθήσει, στη διάρκεια της διοργάνωσης – μια σαφή «διακήρυξη αρχών». Και βαθύτατης πίστης στις «αρχές» αυτές.
Όλα αυτά διαδραματίζονται, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Τραμπ δεν διανύει και τις καλύτερες ημέρες του, από πολιτικής πλευράς. Η μεγάλη πτώση της δημοτικότητάς του καταγράφεται σε σφυγμομετρήσεις (μόλις το 35% δηλώνει ότι έχει θετική άποψη για τα προεδρικά πεπραγμένα), αλλά και σε… ήχους. Και συγκεκριμένα στις εντονότατες αποδοκιμασίες, τις οποίες πριν από λίγες ημέρες «αφιέρωσε» στον Τραμπ το κοινό που είχε κατακλύσει το Madison Square Garden της Νέας Υόρκης, για να παρακολουθήσει τον κρίσιμο αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στην ομάδα της πόλης, τους «Νικς» και τους «Σπερς», από το Σαν Αντόνιο του Τέξας.
Προτού αρχίσει το ματς, κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ, οι γιγαντοοθόνες του γηπέδου έδειξαν τον παρευρισκόμενο Τραμπ, να χαιρετά στρατιωτικά. Και το γήπεδο σείστηκε από τις «γιούχες».
Θα πρέπει ίσως να εξάρουμε την αυτοσυγκράτηση των Ευαγγελιστών οπαδών του Τραμπ: Ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι αράδες, δεν είχαν ισχυριστεί ότι η ήττα των «Νικς» στο συγκεκριμένο ματς, ήταν θεϊκή τιμωρία για τις ανόσιες αποδοκιμασίες σε βάρος του προέδρου – Μεσσία…
Ένα γλοιώδες υποχείριο – τελάλης που λέγεται Ινφαντίνο
Η τόσο άγρια επέλαση του «τραμπισμού» προφανώς εκθέτει τη FIFA, που τα «καταπίνει όλα αμάσητα»… Βεβαίως ποτέ δεν ήταν… από «άλλη πάστα» το διευθυντήριο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που συν τοις άλλοις έχει μια τεράστια προϊστορία κρουσμάτων διαφθοράς, σκανδάλων και δωροληψιών. Όμως επί των ημερών του Τζ. Ινφαντίνο στην προεδρία, δεν αναζητούνται καν προσχήματα ή όρια. Εδώ η προσκόλληση του Ιταλού παράγοντα στον αμερικανό πρόεδρο είναι για… ειδική μελέτη.
Ο Ινφαντίνο έχει μετατραπεί σε… κανονικό «τελάλη» της πολιτικής του Τραμπ, ρυμουλκώντας και τη FIFA σε ανάλογες ατραπούς. Ωσάν να μην αρκούσαν οι απανωτές, γλοιώδεις κολακείες, τον Δεκέμβριο του 2025 έγινε και η «μεγάλη» κίνηση: Αφού ο Τραμπ δεν κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης, ο Ινφαντίνο του απένειμε «Βραβείο Ειρήνης της FIFA». Λίγο νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2025, ο Ινφαντίνο παρευρισκόταν στη σύνοδο του Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, για την «εκεχειρία» στη Γάζα.
Για την ώρα ο Ινφαντίνο δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα με επί μέρους ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες που ανήκουν στη δύναμη της FIFA – άλλωστε και αυτές, κατά κανόνα, αν δουν… το παραδάκι να πέφτει, αφήνουν κατά μέρος όλα τα υπόλοιπα (αν υποτεθεί ότι με κάποια θα δυσφορούσαν). Και ο Ινφαντίνο μπορεί να τάξει μπόλικο χρήμα στους «από κάτω». Το παρόν Μουντιάλ, διευρυμένο από πλευράς συμμετοχής (πρώτη φορά λαμβάνουν μέρος 48 εθνικές ομάδες) και «καθισμένο» πάνω σε πλουσιοπάροχες συμφωνίες για χορηγίες και ραδιοτηλεοπτικά δικαιώματα, υπόσχεται νέο ρεκόρ κερδών. Από αυτά, όπως έχει γραφεί, η FIFA θα δώσει 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια στις επί μέρους εθνικές ομοσπονδίες, κατά την επόμενη τετραετία.
Προς το παρόν, η FIFA έχει ν’ αντιμετωπίσει άλλους «ενοχλητικούς»… Υπέβαλαν εναντίον της καταγγελία στην Κομισιόν φορείς ποδοσφαιρόφιλων (Football Supporters Europe) και καταναλωτών (Euroconsumers), κατηγορώντας την για αθέμιτες πρακτικές σε ό,τι αφορά τη διάθεση των εισιτηρίων. Συγκεκριμένα, για παραπλανητικές διαφημίσεις φθηνών εισιτηρίων που όμως δεν ήταν στην πραγματικότητα διαθέσιμα. Και, το κυριότερο, για διαρκή αλλαγή δεδομένων και προσφορών, που είχε ως αποτέλεσμα να διαμορφώνονται «συνθήκες δημοπρασίας» και όχι κανονικής αγοράς εισιτηρίων.
Τέτοιες «πονηριές» η FIFA του Ινφαντίνο; Μπα, αποκλείεται. Συκοφαντίες θα είναι…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου