Φυλακές: μια κρυφή «ψευτοαποσυμφόρηση»
Μάλλον απαρατήρητη πέρασε η προωθούμενη «αποσυμφόρηση» των φυλακών με το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που αναμένεται να εισαχθεί στη Βουλή τις επόμενες μέρες. Σ’ αυτό είναι σχεδόν κρυμμένες και δύο τροποποιήσεις (άρ. 69-70) του Σωφρονιστικού Κώδικα, με τις οποίες:
Αυξάνεται ο ευεργετικός υπολογισμός ποινής σε περίπτωση κακών συνθηκών κράτησης, καθώς θα δίδεται 1 πλασματική ημέρα ανά 3-7 ημέρες φυλάκισης, αντί για 10, που ισχύει σήμερα. Πρακτικά: Κάθε μήνας κράτησης μπορεί να μειωθεί κατά το 1/3, δηλ. 10 πλασματικές ημέρες. Ετσι ο κρατούμενος φτάνει πιο γρήγορα στην αποφυλάκιση.
Επανέρχεται η κοινωφελής εργασία, που είχε (κακώς) καταργηθεί το 2022, ώστε η ποινή φυλάκισης να αντικαθίσταται, από ένα σημείο και μετά, σε τέτοια. Πρακτικά: Ο φυλακισμένος, μόλις «μπει στις άδειες», μπορεί να πάει στο σπίτι του, με τη δέσμευση βέβαια να παρέχει κοινωφελή εργασία. Οι παραπάνω αλλαγές είναι θετικές, καθώς μπορεί να προσφέρουν μια μικρή ανάσα στην ασφυξία των φυλακών. Δείχνουν, επιπλέον, ότι η κυβέρνηση αρχίζει -επιτέλους- να αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο το οποίο έχει προκαλέσει η πολιτική της τιμωρητικότητας που ακολουθεί. Ο πρωτόγνωρος αριθμός των 13.596 κρατουμένων (στις 2.2.2026), για 10.763 θέσεις, έχει δημιουργήσει μια κατάσταση αληθινά εφιαλτική. Την ίδια στιγμή οι 107 ανήλικοι κρατούμενοι αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο φρίκης, όνειδος για την πολιτεία μας.
Το ΣχΝ τέθηκε σε διαβούλευση «γυμνό», χωρίς δηλ. την αναγκαία αιτιολογική έκθεση, ώστε να δούμε το σκεπτικό και τους σκοπούς του νομοθέτη. Παρ’ όλα αυτά, μπορούμε να διακρίνουμε ορισμένα πολιτικά χαρακτηριστικά της κυβερνητικής πρωτοβουλίας: πονηριά, διστακτικότητα και υποκρισία. Συγκεκριμένα:
Πολιτική πονηριά, γιατί εργαλειοποιεί σωφρονιστικούς θεσμούς προκειμένου να μειώσει έμμεσα τις ποινές και, αποφεύγοντας την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, να κρύψει ότι νομοθετεί αποφυλακίσεις. Βασικός στόχος είναι να μην εκτεθεί η κυβέρνηση στο ακροατήριό της. Ετσι, ενεργεί με το βλέμμα όχι στην κοινωνία αλλά στους ακροδεξιούς φίλους και ανταγωνιστές.
Πολιτική διστακτικότητα, καθώς δεν τολμάει να λάβει ουσιαστικά μέτρα ελάφρυνσης των φυλακών· αντίθετα δείχνει φοβικότητα, υιοθετώντας ημίμετρα που θα έχουν πενιχρά αποτελέσματα. Μάλιστα, καθώς ο κυβερνητικός ποινικός λαϊκισμός έχει αυξήσει την τιμωρητικότητα και έχει εντείνει τη δικαστική επιφυλακτικότητα στα μέτρα αποφυλάκισης, δεν αναμένεται τα δικαστήρια να υποδεχθούν με γενναιοδωρία τις νέες ρυθμίσεις.
Πολιτική υποκρισία, γιατί μόλις πριν από λίγες μέρες υπουργοί με περισσή αναίδεια ξιφουλκούσαν κατά του νέου Ποινικού Κώδικα και του «νόμου Παρασκευόπουλου». Τώρα κάνουν ακριβώς αυτό που κατήγγελλαν τόσα χρόνια, φέρνουν δηλαδή αποσυμφορητικές διατάξεις, απλώς με άλλο όνομα. Ετσι, τη μια μέρα η κυβέρνηση γεμίζει τις φυλακές και την άλλη, πιεσμένη από τα πράγματα, νομοθετεί μειώσεις ποινών.
Συνοψίζοντας: Ο υπερπληθυσμός στις φυλακές είναι αποτέλεσμα της άφρονος αντεγκληματικής πολιτικής. Η αποσυμφόρησή τους είναι αναγκαία· εξίσου, όμως, αναγκαία είναι και η πολιτική ειλικρίνεια!
*Δρ Νομικής, δικηγόρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου