Οι πρόεδροι ΟΕΝΓΕ και ΕΙΝΑΠ αποκαλύπτουν τις αθλιότητες του υπουργού Εμπορίου Υγείας
Την κατάσταση που βιώνουν οι γιατροί στα νοσοκομεία περιέγραψαν ο Γιάννης Γαλανόπουλος, πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ και ο Γιώργος Σιδέρης σε παρέμβασή τους στο kontra.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το «Αττικόν» σήμερα μετά από τη χθεσινή εφημερία έχει 134 ασθενείς σε ράντζα στο διάδρομο, έχει 7 από τις 14 χειρουργικές αίθουσες κλειστές, χρωστούνται χιλιάδες ώρες ρεπό και αδειών, το Λοιμωδών είναι χρόνια κλειστό.
Τόνισαν ότι ο Αδ. Γεωργιάδης πρέπει να σταματήσει τα κακοστημένα show και επεσήμαναν ότι δεν ακούει κανέναν, πολώνει καταστάσεις, δεν έχει σχέση με την Υγεία παρά μόνο με τις μπίζνες και τις εταιρείες του ιδιωτικού τομέα Υγείας.
Επεσήμαναν ότι η κυβέρνηση δεν λύνει κανένα πρόβλημα στην Υγεία αντίθετα δημιουργούν.
Ανέδειξαν ζητήματα σχετικά με την τεράστια κινητοποίηση άνω των 700 ανθρώπων του Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο της Νίκαιας που αξιοποιείται από τον υπ. Εμπορίου Υγείας με άθλιο τρόπο.
Οι πρόεδροι των Σωματείων τόνισαν ότι όπως ο Αδ. Γεωργιάδης έχει δικαίωμα να πηγαίνει στα νοσοκομεία έτσι «και εμείς έχουμε το δικαίωμα επειδή μας πνίγει η κατάσταση που έχει φτιάξει η πολιτική του Γεωργιάδη και της κυβέρνησης να διαδηλώνουμε ενάντια σε αυτή».
 |
Άδωνις Γεωργιάδης / EUROKINISSI
|
Πώς αντιμετωπίζουμε την κατάντια ενός συστήματος εξουσίας που χρειάζεται τον Γεωργιάδη σαν “πολιορκητικό κριό”;
Το θυμήθηκα με το fake Γεωργιάδη ότι τάχα τον χτύπησε γιατρός του νοσοκομείου Νίκαιας. Αναρωτήθηκα: ποια είναι η καλύτερη στάση απέναντί του; Ως τι αντιμετωπίζουμε τον Άδωνι Γεωργιάδη;
Α. Ο ακροδεξιός
Ήταν στο ΛΑΟΣ, συνυποψήφιος του καταδικασμένου νεοναζί Παναγιώταρου. Φιλοξενούσε στην τηλεοπτική του εκπομπή τον φασίστα Κ. Πλεύρη, επί 4 χρόνια διαφήμιζε το βιβλίο που αρνιόταν το Ολοκαύτωμα και θεωρούσε αναγκαία την εξόντωση των Εβραίων. Ο Γεωργιάδης ως βουλευτής τραγουδούσε με φοιτητές της ΔΑΠ το σύνθημα του Γκέμπελς «Θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη». Μετά δυσκολευόταν τάχα να προφέρει το όνομα του Αντετοκούνμπο. Πιο μετά –ψοφοδεής μπροστά στην πανεθνική αποδοχή του αθλητή- έλεγε ότι έκανε πλάκα ή σαρδάμ. Καθόλου πλάκα δεν έκανε όταν υμνούσε τους απριλιανούς, τον δικτάτορα Μεταξά, τους δοσίλογους, τους Χίτες, τον Γρίβα και γενικά ό,τι μαύρο γέννησε αυτός ο τόπος και άλλοι τόποι. Άρα, ναι, είναι ακροδεξιός. Αρκεί αυτός ο χαρακτηρισμός; Όχι.
Β. Ο χαμαιλέων
Άλλαξε όψη ο Γεωργιάδης, το διατρανώνει διαφημίζοντας τις εταιρίες όπου έκανε πλαστικές και εμφυτεύσεις. Έτσι ακριβώς αλλάζει πολιτικά πρότζεκτ, υπηρέτης πολλών αφεντάδων αλλά κυρίως του εαυτού του. Έχει φτύσει και γλείψει όλους τους αρχηγούς της ΝΔ. Διαθέτει ένα δυνατό πολιτικό όπλο: η έλλειψη ενδοιασμών τού δίνει ελευθερία. Γιατί η αίσθηση του μέτρου είναι δεσμευτική, θέτει όρια. Εκείνος μπορεί τη μια μέρα να λέει τον Μητσοτάκη βαθύπλουτο γόνο που δε δούλεψε ποτέ και την άλλη να τον υμνεί. Μπορεί να ζητάει συγγνώμη με κιπά για το αντισημιτικό του παρελθόν για να γίνεται μετά κραυγαλέος υπέρμαχος των εγκλημάτων του Ισραήλ, σαν κάθε νεοπροσήλυτο βασιλικότερο του βασιλέως.
Γ. Ο αυτοφωράκιας
Ενώ καπνίζουν ακόμα τα ερείπια και τα σώματα των εργατριών της Βιολάντα, ο Γεωργιάδης ξεπλένει τον επιχειρηματία-πρότυπο. Μπορεί να διαλύει τη δημόσια υγεία και ταυτόχρονα να διαφημίζει ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας. Εκείνος θα αποφανθεί για την αθωότητα κατηγορουμένων του ΚΕΕΛΠΝΟ παρεμβαίνοντας στο έργο της δικαιοσύνης, θα καταγγείλει ΜΚΟ όταν διερευνώνται ευθύνες λιμενικών για θανάτους, θα βγάλει λάδι αστυνομικούς που εμπλέκονται σε ανθρωποκτονία. Ο Γεωργιάδης αναλαμβάνει πολιτικά πρότζεκτ. Κάνει τη βρόμικη δουλειά που ντρέπονται άλλοι να κάνουν. Σηκώνει σκόνη για να σκιάσει την πραγματικότητα, σηκώνει τους τόνους για να συσπειρώσει. Και αλλάζει την ατζέντα. Δε θα συζητήσει ποτέ για την καταστροφή της δημόσιας υγείας, ούτε για «αδιευκρίνιστα ποσά» στην υπόθεση Novartis. Καλύτερα να κυνηγιέται στους διαδρόμους των νοσοκομείων με συνοδεία ΟΠΚΕ και να στήνει το δικό του fake σόου.
Δ. Κάμερα σε μένα: ο «ρόλος Άδωνις»
Για να τραβήξει πάνω του τα φώτα, θα πει τη μεγαλύτερη ακρότητα, θα φωνάξει, θα κάνει την πιο αστεία μούτα. Όπως κάθε τηλεπωλητής λέει διαρκώς «κάμερα σε μένα». Έχει γίνει το σύνθημα της ζωής του. Δείχνει τα μανικετόκουμπα με το αμερικανικό εθνόσημο λέγοντας πως «διώχνουν τους κομμουνιστές όπως ο σταυρός τον Δράκουλα». Ποιους κομμουνιστές ήθελε να διώξει; Τους γιατρούς του νοσοκομείου. Αντέχει αυτό σε σοβαρή συζήτηση; Όχι, αλλά δεν πειράζει. Ποιος θέλει σοβαρή συζήτηση;
Προκαλεί, αποπροσανατολίζει, θέλει να μιλάμε για αυτόν, να τον βρίζουμε. Αυτός είναι ο «ρόλος Άδωνις» που χτυπιέται με τους εχθρούς στα μαρμαρένια αλώνια των καναλιών, ουρλιάζει στα πλατό, βάζει φωτιά στα στούντιο. Πολεμάει αριστερούς, συνδικάτα, συντεχνίες, ανθρωπιστές, δικαιωματιστές, τεμπέληδες, «αιώνιους» φοιτητές, δημοσιογράφους. Αναπαράγει ή κατασκευάζει fake news: ο γιατρός δήθεν του επιτέθηκε, υπήρχε δήθεν βίντεο, θα το έστελνε δήθεν ο υπουργός. Ο δήθεν υπουργός. Γιατί δεν πιστεύει κανείς βέβαια ότι ο «ρόλος Άδωνις» αφήνει χρόνο και χώρο στον υπουργό Άδωνη.
Ε. Ο αυτοσκοπός Άδωνις
Γιατί όλα αυτά; Η πιο εύκολη εξήγηση θα ήταν πως έχει αποκτήσει εξάρτηση από τη δημοσιότητα. Όμως, ας μην ψυχολογικοποιούμε μια πολιτική τακτική. Εκείνος λειτουργεί αντίστροφα από τη δική μας λογική. Ξέρει καλά τι κάνει. Νομίζουμε πως μένει στον αφρό παρόλο που κάνει ακρότητες. Εκείνος ξέρει πως μένει στον αφρό επειδή ακριβώς τις κάνει. Το περιεχόμενο του σόου είναι ο ίδιος. Επιτελεί τον εαυτό του. Το μήνυμα είναι η εικόνα του, οι απειλές του, οι φωνές του. Δεν υπάρχει πολιτική άλλη από την οργή που γεννάει. Υπάρχει μόνο το ολόγραμμα Άδωνις, η φωνή Άδωνις, η γκριμάτσα Άδωνις, το στήσιμο Άδωνις. Έχει γίνει προϊόν του εαυτού του, έχει πιστέψει στο ρόλο που παίζει.
Αποτελεί το σύγχρονο Alt-right θέαμα: ακροδεξιές σαχλαμάρες και σόου, επιθετικός τόνος και προσβολές, μεταλλάξεις και προσαρμογή. Στην εποχή του Τραμπ, η ευλυγισία ασπόνδυλου, ο θόρυβος, οι εκπλήξεις, η διαρκής επίθεση είναι θέαμα που κερδίζει. Δεν έχει όμως εγκαταλείψει τον πυρήνα του: ο ύστερος Άδωνις, με το νεοφιλελεύθερο εκσυγχρονιστικό κουστούμι της αριστείας και της ανάπτυξης, δεν έπαψε να καλλιεργεί εμφυλιοπολεμικά πάθη, εθνικισμό, ξενοφοβία και πούρο αντικομμουνισμό. Δεν έπαψε ποτέ να αναζητά εσωτερικούς εχθρούς, να διεγείρει τα ένστικτα.
Παραμένει το καλύτερο παράδειγμα κανονικοποίησης του ακραίου λόγου και των διαχρονικών σχημάτων του φασιστικού μύθου (θεωρίες συνωμοσίας, fake news, επιθέσεις κατά της πολιτικής ορθότητας, εσωτερικοί εχθροί, νοσταλγία για το ένδοξο παρελθόν, λατρεία πατριαρχικής οικογένειας). Καβάλα στα μνημόνια έγινε ο ανενδοίαστος κήρυκας του νέου κόσμου: κράτος ισχυρής καταστολής και ανύπαρκτης πρόνοιας.
Πώς αντιμετωπίζουμε λοιπόν όλες μαζί τις ιδιότητές του; Πώς αντιμετωπίζουμε την κατάντια ενός συστήματος εξουσίας που χρειάζεται τον Γεωργιάδη σαν “πολιορκητικό κριό”; Το κόμμα του και ο αρχηγός του τον χρειάζονται για αυτόν τον λόγο. Για να διαχέει τοξικότητα, να λερώνει τους άλλους, να τους εμπλέκει σε διενέξεις, να προκαλεί συνεχή ένταση μακριά από τις δικές τους πολιτικές ευθύνες. Υπουργός κρότου λάμψης.
Εμείς πρέπει να αναδεικνύουμε τις χαμαιλεωντικές μεταλλάξεις, τις ανακολουθίες, τις κωλοτούμπες και τα ψέματα, χωρίς να παίζουμε το επικοινωνιακό του παιχνίδι, χωρίς να ακολουθούμε την ατζέντα του. Κάθε επίφαση διαλόγου είναι παιχνίδι στο δικό του γήπεδο, ο ρόλος του ορίζει τους κανόνες. Αυτός ο ρόλος πρέπει να αποκαλύπτεται: και κακός υπουργός και τερατολόγος και ημιμαθής αρχαιολάτρης και ακροδεξιός και καιροσκόπος και αυτοφωράκιας.
Να στεκόμαστε απέναντι στις μεθόδους του, με απόσταση από τη θεματολογία που κατασκευάζει. Έτσι όπως αντιμετωπίζουμε τα τρολ.
Γεωργιάδης: Ο υμνητής του υμνητή των Ες-Ες
Ο τύπος είναι αντιπρόεδρος του Μητσοτάκη. Είναι ο υπουργός που πιάστηκε στα πράσα να λέει αισχρά ψέματα, όταν προκλητικά ισχυριζόταν ότι δήθεν τον …χτύπησε γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας. Πάνω σ’ αυτό το ψέμα επιχείρησε για πολλοστή φορά να στηρίξει την τιποτένια “θεωρία των δύο άκρων”. Και να διακινήσει τα περί κομμουνιστών και φασιστών που είναι… ίδιοι.
Πάμε, λοιπόν, να δούμε ποιου φυράματος είναι ο τύπος που επιχειρεί να στήσει τέτοιες άθλιες προβοκάτσιες ώστε να σερβίρει τον εμετικό αντικομμουνισμό του.
Θα το πιάσουμε από πιο πίσω. Θα θυμηθούμε ορισμένα πράγματα για το τι σημαίνει ταύτιση της πολιτικής μαυρίλας με την πολιτική γλίτσα, έχοντας ως οδηγό έναν επιστήθιο φίλο των αρνητών των εγκλημάτων Ναζί, των Ες-Ες ακόμα και του Ολοκαυτώματος.
«Οι άντρες των SS (είχαν) αγωνιστικόν ήθος. Ιδεολογικά πιστεύω. Παράστασιν και τρόπο ζωής (…) αυτοί οι άνδρες υπηρέτησαν την πατρίδα των και την Ευρώπην με ηρωισμό (…) είχαν υψηλόν φρόνημα και την αίσθησιν τιμής (…) απετέλουν διά την εποχήν τους το καύχημα της Λευκής Φυλής».
Τα παραπάνω τα δήλωνε και τα υπερασπιζόταν, το ναζιστόμουτρο που λέγεται Πλεύρης. Τις συγκεκριμένες απόψεις ενστερνιζόταν και διαφήμιζε ο Γεωργιάδης.
Είναι το άτομο που, με την ίδια ιδιότητα (συνήγορος του Λαγού) είπε: «Εγώ σας δηλώνω ότι είμαι ακροδεξιός, χουντικός, φασίστας, ναζί»
Ο Πλεύρης δεν έγινε ναζισταράς τώρα. Είναι ναζιστόμουτρο από παλιά. Από πάντα. Και το ξέρουν οι πάντες.
1) Εδώ έχουμε το ψηφοδέλτιο του ναζισταρά Πλεύρη στις εκλογές του 2000. Και τότε ναζισταράς ήταν ο Πλεύρης. Δεύτερος στη λίστα του ναζισταρά Πλεύρη τότε ήταν ο κύριος Βορίδης Μαυρουδής. Ναι, ο σημερινός υπουργός του Μητσοτάκη.
Αραγε να ήξερε, τότε, ο Βορίδης, ο σημερινός υπουργός του Μητσοτάκη, ότι ο Πλεύρης ήταν ναζισταράς; Η’ να μην το ήξερε;
2) Εδώ έχουμε τον τότε άνθρωπο του Καρατζαφέρη, τον πρώην βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ, τον νυν δηλαδή αντιπρόεδρο της ΝΔ και υπουργό του Μητσοτάκη. Τον τύπο που είπε (ΑΝΤ1, 4/1/2023) ότι “ο κομμουνισμός και ο φασισμός είναι το ίδιο”.
Απολαύστε:
Τι πιστεύετε; Οταν ο τότε άνθρωπος του Καρατζαφέρη και νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ υποκλινόταν στις “ιδέες” του Πλεύρη, λέτε να μην γνώριζε το είδος των “ιδεών” του Πλεύρη;…
Πάμε παρακάτω:
Ο (προ Νέας Δημοκρατίας) Γεωργιάδης ποτέ δεν έκρυψε τον θαυμασμό του για τον αρχιφασίστα Κώστα Πλεύρη. Η μόνιμη επωδός του κάθε φορά που συνευρίσκονταν σε τηλεοπτικά στούντιο ή αλλού ήταν: «Θεωρώ μεγάλη μου τιμή» κλπ, κλπ.
Λέτε ο τότε άνθρωπος του Καρατζαφέρη και νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ του Μητσοτάκη να μην ήξερε ότι ο K.Πλεύρης, υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ στην Α’ Αθήνας στις βουλευτικές εκλογές του 2004, είναι ο ιδρυτής της φασιστικής ομάδας «Κόμμα 4ης Αυγούστου», σύμβουλος του Αρχηγείου Στρατού επί χούντας και διευθυντής του γραφείου του – αλήστου μνήμης – αρχιχουντικού Ι. Λαδά;
Λέτε ο τότε άνθρωπος του Καρατζαφέρη και νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ του Μητσοτάκη να μην ήξερε ότι ο λατρεμένος του τότε Πλεύρης δήλωνε: «Ουδέποτε έκρυψα την ιδεολογία μου και είναι τιμή μου που συνειργάσθην με το Στρατιωτικό Καθεστώς της 21ης Απριλίου»;
Λέτε ο τότε άνθρωπος του Καρατζαφέρη και νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ του Μητσοτάκη να μην ήξερε ότι ο κύριος αυτός έχει γράψει:
— Το να είναι κανείς Εβραίος σημαίνει: «Να ψεύδεται, να ψευδορκίζεται, να εξαπατά, να γίνη τοκογλύφος και όταν έρθει η ώρα δολοφόνος χριστιανών».
— Οι Εβραίοι είναι «Απλυτοι, αξύριστοι, τοκογλύφοι, που πιστεύουν στην εξολόθρευση των εθνών…».
— Οτι πρέπει να υπενθυμιστεί στους Εβραίους πως «Οι Ναζί άφησαν αρκετόν υπόλοιπον από σας» και «Αι απόψεις του Αδόλφου Χίτλερ διά τους Εβραίους ήσαν απολύτως ορθαί».
— «Ο Στρατηγός Πινοσέτ ανέτρεψε το εβραιομαρξιστικό καθεστώς του Αλλιέντε κι επέβαλε Εθνικήν Τάξιν στην Χιλήν».
— «Οι στρατιώται των SS επολέμησαν ηρωικώς αλλά τελικώς επεβλήθη η υλική υπεροχή των Συμμάχων. Στον πόλεμον ανδρών εναντίον μαζών, επεκράτησαν αι μάζαι».
— «Οι άντρες των SS (είχαν) αγωνιστικόν ήθος. Ιδεολογικά πιστεύω. Παράστασιν και τρόπο ζωής (…) αυτοί οι άνδρες υπηρέτησαν την πατρίδα των και την Ευρώπην με ηρωισμό (…) είχαν υψηλόν φρόνημα και την αίσθησιν τιμής (…) απετέλουν διά την εποχήν τους το καύχημα της Λευκής Φυλής».
Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι δεν ήξερε. Ξέρετε γιατί; Γιατί όλα τα προηγούμενα περιέχονται στο εμετικό πόνημα του Πλεύρη με τίτλο «Οι Εβραίοι».
Ομως ο φασίστας Πλεύρης, στο πόνημα που προαναφέραμε, σε αυτόν το ρατσιστικό, ναζιστικό και φασιστικό οχετό, εκτός από τον Χίτλερ και τα «Ες-Ες», εκφράζει τη συμπάθειά του και για ένα ακόμα πρόσωπο. Για την ακρίβεια: Πρόκειται για το μοναδικό πρόσωπο προς το οποίο απευθύνει δημοσίως ευχαριστίες. Ποιό είναι αυτό το πρόσωπο;
Γράφει συγκεκριμένα ο φασίστας Πλεύρης στον πρόλογο του οχετού του: «Ευχαριστώ τον Άδωνι Γεωργιάδη, που είχε το θάρρος να παρουσιάση το βιβλίον στην τηλεόρασιν»…
Ναι. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο τότε άνθρωπος του Καρατζαφέρη, υφυπουργός (με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ) της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» του Παπαδήμου, ο σημερινός υπουργός του Μητσοτάκη και αντιπρόεδρος της ΝΔ, είναι το ίδιο πρόσωπο που διαφήμιζε από τηλεοράσεως τα «ιδεολογικά πιστεύω» του αρχιφασίστα Πλεύρη, του συνεργάτη της χούντας των συνταγματαρχών, περί το «υψηλόν φρόνημα» των… SS και περί της… «ορθότητος» των απόψεων του Χίτλερ…
Αυτός, ο «διαφημιστής» του φασίστα Πλεύρη, ο Αδωνις Γεωργιάδης, είναι που δήλωνε ως υπουργός Υγείας των Σαμαρά – Βενιζέλου ότι «σιχαίνεται τους κομμουνιστές». Είναι ο ίδιος τύπος που δήλωσε ότι “ο κομμουνισμός και ο φασισμός είναι το ίδιο”. Eίναι το ίδιο πρόσωπο που λάτρευε τον Πλεύρη:
Σημείωση 1η: Η ανάγκη να εκφράσει τα συναισθήματα που τρέφει για τους κομμουνιστές και να διατρανώσει το 2014 ότι “σιχαίνομαι τους κομμουνιστές” προέκυψε στον Αδωνι Γεωργιάδη λόγω των γεγονότων που έλαβαν χώρα, τότε, σε εκδήλωση στην Βρετανία. Στην συγκεκριμένη εκδήλωση ο κύριος υπουργός προσκλήθηκε, τότε, από τον πρόεδρο του «Hellenic Society of Imperial College» και υπεύθυνο Τύπου της ΟΝΝΕΔ Μεγάλης Βρετανίας, κ.Μιχάλη Ντιναλέξη. Ο κ.Μιχάλης Ντιναλέξης είναι το ίδιο πρόσωπο που σε χαριτωμένο άρθρο του στις 28/11/2012 υπό τον τίτλο «H ιδεολογική ηγεμονία της δεξιάς είναι κοντά» (ολόκληρο το κείμενο στο http://orthografos.blogspot.com/2012/11/h.html) ανάμεσα στα άλλα έγραφε: «Η συμβολή της Χρυσής Αυγής στην αλλαγή αυτή προς την ηγεμονία της δεξιάς είναι αξιοσημείωτη. Απάλλαξε τον κεντροδεξιό χώρο από την κατηγορία του “φασισμού”, ενώ η παρουσία της δημιουργεί ένα σημαντικό αντίβαρο στην αριστερά σε πολλά θέματα, όπως κυρίως τα εθνικά. Η δε απειλή της δράσης της ασκεί πιέσεις αντίθετες με αυτές της αριστεράς όσον αφορά την λύση προβλημάτων όπως η λαθρομετανάστευση, ωθώντας την κυβέρνηση να παρακάμψει την αριστερά και να δράσει προς την λύση τους»…
Σημείωση 2η: Επειδή τέτοιοι τύποι είναι και «παλικάρια», προσέξτε τις τακτικές τους: Ενώ ο Γεωργιάδης διαφήμιζε και πουλούσε το βιβλίο – ναζιστικό οχετό του Πλεύρη από την εκπομπή τηλεοπτικών πωλήσεων βιβλίων «Ελλήνων Εγερσις» που μεταδιδόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό «Τηλεάστυ», ενώ στις εκπομπές του (αναλυτικότερα στοιχεία στο http://www.iospress.gr/extra/extra20060801.htm) έλεγε «πρώτη φορά, σε όλη μου τη σταδιοδρομία, που έχω ένα βιβλίο που θεωρώ σημαντικό», ενώ καλούσε τους τηλεθεατές «ως οικοδεσπότης στο περίπτερο των εκδόσεων Γεωργιάδη (που) θα βρίσκεται και ο συγγραφεύς, ο κ. Πλεύρης, με το νέο του βιβλίο» (εκπομπή 26/5/2006), ενώ εκθείαζε «αυτό το περίφημο βιβλίο» (εκπομπή 29/5/2006), ενώ μιλούσε για ένα βιβλίο «ωραία στοιχειοθετημένο, με αποφάσεις, με πράματα-θάματα, τρομερό» (εκπομπή 30/5/2006), ενώ το αποκαλούσε «το αγαπημένο μου βιβλίο» (εκπομπή 18/7/2006), εντούτοις τι έκανε; Διαφήμιζε το βιβλίο… χωρίς να παρουσιάζει το εξώφυλλο και χωρίς να λέει τον τίτλο του, διότι όπως ανέφερε – κρατώντας πισινή – «δεν μπορώ να σας πω ότι συμφωνώ με όλα όσα γράφει», «δεν μπορώ να αφήσω κάποιον να πει, άρα δέχεσαι αυτά που γράφει το βιβλίο. Όχι δεν τα δέχομαι. Το ξεκαθαρίζω». Αφού δηλαδή το διαφήμιζε και το εκθείαζε σε σημείο που ακόμα και ο Πλεύρης τον ευχαρίστησε δημοσίως «που είχε το θάρρος να παρουσιάση το βιβλίον στην τηλεόρασιν», κατόπιν τσίριζε «προς κάθε κακοήθη ότι δεν συμφωνούμε ιδεολογικά σ’ αυτό το βιβλίο», «δεν είναι ένα βιβλίο με το οποίο εγώ συμφωνώ, ιδεολογικά τουλάχιστον, όχι επί των στοιχείων που έχει». Τέτοια… «λεβεντιά»: Πάρτε το «αγαπημένο μου βιβλίο», με του οποίου τη ναζιστική ιδεολογία διαφωνώ, αλλά που με τα ναζιστικά του «στοιχεία», συμφωνώ…
Αυτός είναι ο Γεωργιάδης, που δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει πόσο λατρεύει το Ισραήλ την ώρα της γενοκτονίας των Παλαιστίνιων, νυν αντιπρόεδρος της ΝΔ του Μητσοτάκη, που «σιχαίνεται τους κομμουνιστές», που “ο κομμουνισμός και φασισμός είναι το ίδιο” και που δεν επρόκειτο ποτέ να αποκηρύξει την σχέση του με το ναζιστόμουτρο, τον Πλεύρη (πράγμα που ούτε εμείς επιθυμούμε, καθώς καλό είναι να ξέρει κανείς τις πραγματικές σχέσεις εκείνων που μας κυβερνούν…). Εδώ – ξανά – οι σχέσεις:
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου