Οι συλλογικές συμβάσεις δεν είναι απλά ένα νομοσχέδιο. Είναι ζήτημα εργασιακής αξιοπρέπειας
Τι άλλο πρέπει να κάνουμε, κυρία Κεραμέως, για να καταλάβετε ότι οι συλλογικές συμβάσεις και η αξιοπρέπεια στην εργασία είναι ζήτημα επιβίωσής μας και όχι πολυτέλεια που η κυβέρνησή σας μας «επιτρέπει»;
Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σε πεδίο διαμαρτυρίας. Από τη μία οι αγρότες κατέβηκαν με τα τρακτέρ τους στο Σύνταγμα, προβάλλοντας αιτήματα επιβίωσης και από την άλλη, οι εργαζόμενοι ζητούσαν να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις.
Ωστόσο, παρά τις φωνές χιλιάδων εργαζομένων που ζουν σε καθεστώς φτώχειας και αδυναμίας να διαπραγματευτούν καλύτερους μισθούς, το νομοσχέδιο πέρασε με τις ψήφους των.βουλευτών της ΝΔ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Το νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις, που η κυβέρνηση προβάλλει ως «φιλοεργατικό», στην πραγματικότητα είναι εντελώς το αντίθετο.
Οι συλλογικές συμβάσεις παραμένουν σε καθεστώς «απαγόρευσης» εφόσον οι εργοδότες μπορούν να αρνούνται να τις υπογράψουν. Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να προσφύγουν κατά των εργοδοτών προκειμένου να τους υποχρεώσουν να διαπραγματευτούν μια σύμβαση, ενώ οι επιχειρήσεις και η εκάστοτε εργοδοσία δικαιούται να επιβάλει επιχειρησιακές συμβάσεις- με χειρότερους όρους – που θα υπερισχύουν των κλαδικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι μισθοί να μένουν όσο χαμηλοί θέλουν οι επιχειρήσεις μεταξύ τους κατόπιν συνεννόησης, υπονομεύοντας, έτσι, τους αγώνες των εργαζομένων και απαξιώνοντας τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Η δήθεν επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων γίνεται με φόντο την υπόθεση Παναγόπουλου, ο οποίος κατηγορείται ότι υπεξαίρεσε εκατομμύρια από ευρωπαϊκά και εθνικά κονδύλια ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ, η οποία «συνυπογράφει» το νομοσχέδιο.
Την ίδια στιγμή, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. O αριθμός των νεκρών από εργατικά δυστυχήματα στην Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ για το 2025, άγγιξε τους 201 ανθρώπους, ενώ άλλοι 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά εν ώρα εργασίας. Οι νέοι μισθωτοί βιοπορίζονται μετά βίας, οι όποιες αυξήσεις προκύπτουν πχ από τη μείωση της φορολογίας εξανεμίζονται από την ακρίβεια και τις αυξήσεις στις δαπάνες στέγασης.
Παρά τις διαμαρτυρίες, τις φωνές, τους θανάτους, το αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη πέρασε. Τι άλλο πρέπει να κάνουμε, κυρία Κεραμέως, για να καταλάβετε ότι οι συλλογικές συμβάσεις και η αξιοπρέπεια στην εργασία είναι ζήτημα επιβίωσής μας και όχι πολυτέλεια που η κυβέρνησή σας μας «επιτρέπει»;
Πώς η ακρίβεια «έκαψε» το εργατικό εισόδημα
Με μια εγκύκλιο-καταπέλτη, ο γενικός γραμματέας Εμπορίου κατέρριψε χθες το κυβερνητικό αφήγημα για τον πληθωρισμό και αποκάλυψε τον «μηχανισμό» της ακρίβειας που «καίει» το εργατικό εισόδημα και έχει γίνει ο μεγαλύτερος βραχνάς για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Η εγκύκλιος εκθέτει επίσης την ΕΛΣΤΑΤ, για το γεγονός ότι οι ανακοινώσεις της για τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, με τη δομή που έχουν, ουσιαστικά αποκρύπτουν την πραγματική έκταση της ακρίβειας όχι σε όλη την γκάμα των προϊόντων και υπηρεσιών γενικά, αλλά στα βασικά και εντελώς απαραίτητα συστατικά του εργατικού-λαϊκού νοικοκυριού ειδικά.
Αληθινή ληστεία
Η εγκύκλιος διαμορφώνει μια εικόνα πραγματικής ληστείας του εισοδήματος των λαϊκών νοικοκυριών, καθώς στα βασικά είδη του λαϊκού νοικοκυριού οι σωρευτικές αυξήσεις μεταξύ 2021 και 2025 είναι μεσοσταθμικά τριπλάσιες της σωρευτικής αύξησης του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή την ίδια περίοδο.
Ετσι, λύνεται ένα «μυστήριο» στο οποίο καταφεύγει η κυβέρνηση για να αντικρούσει τις κριτικές που δέχεται για την ακρίβεια, ισχυριζόμενη ότι οι αυξήσεις του κατώτατου μισθού από το 2019 έως σήμερα, σωρευτικά περί το 35%, είναι πολύ μεγαλύτερες της αντίστοιχης αύξησης του πληθωρισμού (Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή): απλούστατα, ο ΔΤΚ δεν μπορεί να αποδώσει ούτε κατά αξιοπρεπή προσέγγιση το μέγεθος της ακρίβειας.
Ετσι, δικαιώνεται η αίσθηση των λαϊκών νοικοκυριών ότι το εισόδημα δεν φτάνει για να βγει ο μήνας, με το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι «δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα» στις μηνιαίες έρευνες οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ να κυμαίνεται σταθερά περί το 60%.
Ετσι εξηγείται επίσης γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το πραγματικό εισόδημα των Ελλήνων εργαζομένων είναι στην τελευταία θέση στην Ευρώπη. Ετσι εξηγείται, τέλος, γιατί σε όλες τις δημοσκοπήσεις από το 2022 και ύστερα, η ακρίβεια καταγράφεται ως το κορυφαίο πρόβλημα που απασχολεί τους πολίτες, μακράν του δεύτερου.
Η εγκύκλιος καταγράφει τις αυξήσεις τιμών για πάνω από 350 προϊόντα και υπηρεσίες, με τις κατηγορίες και υποκατηγορίες να μην ξεπερνούν τις 30-40. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να σχηματιστεί μια πολύ καθαρότερη εικόνα για αυξήσεις σε ευρύτερη λίστα προϊόντων και υπηρεσιών που συμμετέχουν στο «καλάθι του νοικοκυριού». Επιπλέον, έχει το πλεονέκτημα ότι δίνει πολύ καθαρότερη εικόνα, καθώς δεν «συμψηφίζει» τιμές προϊόντων και υπηρεσιών στις κατηγορίες και υποκατηγορίες.
Τέλος, έχει το πλεονέκτημα ότι δίνει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει κανείς μια λίστα προϊόντων και υπηρεσιών «πολυτελείας», που είτε δεν συμμετέχουν καθόλου είτε συμμετέχουν ελάχιστα στο «καλάθι του νοικοκυριού», σε αντίθεση με μια ευρεία λίστα προϊόντων και υπηρεσιών των οποίων η παρουσία στο «καλάθι του νοικοκυριού» είναι απολύτως απαραίτητη.
Τρόφιμα και ποτά
Επειδή ακριβώς έχει αυτά τα πλεονεκτήματα, η λίστα που περιέχεται στην εγκύκλιο του γ.γ. Εμπορίου βγάζει… εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα και οδηγεί σε εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα για την έκταση του προβλήματος της ακρίβειας. Οπως δείχνει ο παρατιθέμενος πίνακας με 30 βασικά προϊόντα της που υπάγονται στις κατηγορίες των τροφίμων και ποτών, οι αυξήσεις από το 2021 ώς το 2025 είναι μεσοσταθμικά τριπλάσιες (ή και ακόμη μεγαλύτερες) του Δείκτη Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Το ίδιο ισχύει και για άλλες κρίσιμες κατηγορίες όπως η ένδυση, η υπόδηση κ.λπ.
Αυτή η κατηγοριοποίηση δημιουργεί εύλογα την απαίτηση προς την ΕΛΣΤΑΤ να καταγράψει και αυτή πιο αναλυτικά τις αυξήσεις στις δικές της μετρήσεις. Δημιουργεί επίσης την απαίτηση προς τα εργατικά συνδικάτα και την Αριστερά να απαιτήσουν καταγραφή της ακρίβειας στο καλάθι του νοικοκυριού, έστω για τα τρία πρώτα εικοστημόρια εισοδήματος (το 60% των χαμηλότερων εισοδημάτων). Τα βασικά στοιχεία της λίστας είναι τα εξής:
● Πρώτο, στην ευρεία γκάμα προϊόντων διατροφής και ποτών, η ακρίβεια «θερίζει»: οι τιμές σε κρέατα, ψάρια, φρούτα και λαχανικά, ποτά ευρείας κατανάλωσης για τα λαϊκά νοικοκυριά (μπίρα και κρασί, αναψυκτικά), δημοφιλή ροφήματα (καφές, σοκολάτα, κακάο, τσάι), γαλακτοκομικά, αυγά κ.λπ. έχουν «απογειωθεί» μεταξύ 2021 και 2025. (Οι αντίστοιχες σωρευτικές αυξήσεις στην πενταετία είναι δε αρκετά υψηλότερες του απλού αθροίσματος των ετήσιων αυξήσεων.)
● Τα ίδια ισχύουν και στη λίστα των προϊόντων που αφορούν την ένδυση και υπόδηση. Στα είδη ένδυσης για άντρες, ένδυσης για γυναίκες και κορίτσια, ενδυμάτων μωρών, καθώς και αντρικών, γυναικείων και παιδικών υποδημάτων, επιδιόρθωσης και ενοικίασης (!) υποδημάτων οι αυξήσεις είναι τεράστιες – ειδικά στα είδη ένδυσης.
● Στις υπηρεσίες που αφορούν τη στέγαση (ενοίκια κατοικιών, είδη επισκευής και συντήρησης κατοικίας, υπηρεσίες επισκευής και συντήρησης, αποχέτευση) οι αυξήσεις είναι από 3πλάσιες έως 8πλάσιες του γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή! Σημειωτέον, ότι το κόστος στέγασης σε όλες του τις υποκατηγορίες αφορά το περίπου 38% των νοικοκυριών που ζουν στο νοίκι αλλά και το τουλάχιστον 10% των νοικοκυριών που έχουν σπίτι με δάνειο που αποπληρώνουν.
● Ο ηλεκτρισμός είναι από μόνος του σοβαρό κόστος, η δε μεσοσταθμική του αύξηση ξεπερνά το 50%.
● Τα φαρμακευτικά προϊόντα, τα φάρμακα, τα διαγνωστικά ιατρικά προϊόντα, οι υπηρεσίες εξωνοσοκομειακής θεραπείας, περίθαλψης και αποκατάστασης είναι μια άλλη κατηγορία προϊόντων και υπηρεσιών με υψηλές αυξήσεις.
● Στις κρίσιμες για το καλάθι του νοικοκυριού υπηρεσίες περιλαμβάνονται επίσης η εκπαίδευση (δαπάνες προσχολικής, στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης) καθώς και το πακέτο των διακοπών, όπου παρατηρούνται επίσης μεσοσταθμικά αυξήσεις από διπλάσιες έως πενταπλάσιες της σωρευτικής αύξησης του γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή για την ίδια περίοδο.
- ΣΧΕΤΙΚΗ και η πρόσφατη ανάρτηση στο μπλογκ μας:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου