Η τεχνητή νοημοσύνη μετέτρεψε τη Γάζα σε εργαστήριο θανάτου
του Σαΐντ Μάρκος Τενόριο* | Middle East Monitor
Οι αποκαλύψεις του +972 Magazine και του Local Call έχουν εκθέσει τον πιο σκοτεινό πυρήνα του σύγχρονου πολέμου στη Γάζα, όπου η γενοκτονία δεν διεξάγεται μόνο με βόμβες και πυραύλους, αλλά με δεδομένα, αλγορίθμους και παγκόσμιες ψηφιακές πλατφόρμες.
Το ισραηλινό σύστημα τεχνητής νοημοσύνης γνωστό ως Lavender επιβεβαίωσε όσα η παλαιστινιακή αντίσταση, ο Λίβανος και το Ιράν καταγγέλλουν εδώ και χρόνια: την τεχνολογία ως οργανικό μέρος της σιωνιστικής πολεμικής μηχανής, που λειτουργεί ως εργαλείο επιτήρησης, επιλογής στόχων και μαζικής εξόντωσης.
Η φιλελεύθερη ρητορική περί «ψηφιακής ιδιωτικότητας» καταρρέει μπροστά στα γεγονότα. Εφαρμογές όπως το WhatsApp επιμένουν στην υπόσχεση κρυπτογράφησης από άκρο σε άκρο, αλλά αποκρύπτουν το ουσιώδες: ότι τα μεταδεδομένα αξίζουν περισσότερο από τα ίδια τα μηνύματα.
Η τοποθεσία, τα δίκτυα επαφών, τα πρότυπα επικοινωνίας και οι ομαδικές συνδέσεις καθιστούν δυνατή τη χαρτογράφηση της κοινωνικής ζωής ενός ολόκληρου λαού. Στη Γάζα, αυτά τα δεδομένα έχουν ενσωματωθεί σε στρατιωτικά συστήματα που μετατρέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις σε αλγοριθμικά κριτήρια θανάτου.
Το Lavender αξιολόγησε ουσιαστικά ολόκληρο τον πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας, που ξεπερνά τα 2,3 εκατομμύρια ανθρώπους, αποδίδοντας αυτοματοποιημένες «βαθμολογίες κινδύνου». Αρκούσε η συμμετοχή σε μια ομάδα στο WhatsApp, η συχνή επικοινωνία με κάποιον που είχε ήδη επισημανθεί ή η εμφάνιση ψηφιακών προτύπων που θεωρούνταν «ύποπτα» για να συμπεριληφθεί κάποιος σε λίστες εκτέλεσης.
Η ανθρώπινη εποπτεία ήταν σκόπιμα ελάχιστη, περιορισμένη σε δευτερόλεπτα, με συνειδητή αποδοχή υψηλών ποσοστών σφάλματος. Ολόκληρες οικογένειες σκοτώθηκαν μέσα στα σπίτια τους, αντιμετωπιζόμενες ως «αποδεκτές παράπλευρες απώλειες» σε μια αλγοριθμική εξίσωση που κανονικοποιεί τη σφαγή.
Αυτό δεν αποτελεί τεχνική παρέκκλιση. Είναι πολιτική εξόντωσης. Το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο απαγορεύει ρητά τις αδιάκριτες επιθέσεις και απαιτεί διάκριση μεταξύ αμάχων και μαχητών.
Συστήματα που αυτοματοποιούν θανατηφόρες αποφάσεις, προαποδεχόμενα τον θάνατο αθώων, συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και ενισχύουν τον χαρακτηρισμό της γενοκτονίας ως τεχνολογικά οργανωμένης και ορθολογικοποιημένης διαδικασίας.
Η μηχανή που συντηρεί αυτό το μοντέλο είναι παγκόσμια. Η κατασκοπεία του 21ου αιώνα δεν εξαρτάται πλέον από την υποκλοπή μηνυμάτων, αλλά από τον έλεγχο των ψηφιακών οικοσυστημάτων.
Οι ιδιωτικές πλατφόρμες λειτουργούν ως μόνιμοι αισθητήρες της κοινωνικής ζωής του πλανήτη, τροφοδοτώντας βάσεις δεδομένων προσβάσιμες σε υπηρεσίες πληροφοριών, όπως η Μοσάντ και η CIA, μέσω επίσημης συνεργασίας, νομικής πίεσης ή εκμετάλλευσης ευπαθειών. Αυτό αντιπροσωπεύει μια δομική σύγκλιση μεταξύ των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών, του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος και του αυτοκρατορικού μηχανισμού ασφάλειας.
Η Παλαιστίνη είναι το εργαστήριο. Σε επίσημη ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Χαμάς δήλωσε στο κανάλι της στο Telegram ότι «ο κατακτητής έχει μετατρέψει κάθε σύγχρονο εργαλείο σε όπλο κατά του παλαιστινιακού λαού, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία για να δικαιολογήσει τη δολοφονία αμάχων και να αποκρύψει τη γενοκτονία πίσω από τεχνικούς όρους» (ελεύθερη μετάφραση).
Η καταγγελία είναι σαφής: το Ισραήλ δεν διεξάγει πόλεμο κατά των μαχητών, αλλά κατά της ίδιας της παλαιστινιακής ύπαρξης, πλέον διαμεσολαβημένης από αλγορίθμους.
Η λιβανέζικη Χεζμπολάχ έχει προειδοποιήσει ότι αυτό το μοντέλο αποτελεί μέρος ενός περιφερειακού υβριδικού πολέμου, που συνδυάζει ψηφιακή επιτήρηση, τεχνολογικό σαμποτάζ και στοχευμένες επιθέσεις.
Μετά την επίθεση που σημειώθηκε στον Λίβανο το 2024, με συντονισμένη έκρηξη βομβητών που χρησιμοποιούνταν από μέλη της, η Χεζμπολάχ δήλωσε μέσω θεσμικών καναλιών ότι «ο εχθρός έχει μετατρέψει πολιτικές συσκευές σε εργαλεία δολοφονίας, αποδεικνύοντας ότι ο πόλεμός του δεν γνωρίζει ηθικά ή ανθρώπινα όρια» (ελεύθερη μετάφραση). Το επεισόδιο αποκάλυψε ένα νέο επίπεδο στην οπλοποίηση της καθημερινής τεχνολογίας.
Αυτό το μοτίβο δεν είναι μεμονωμένο. Διεθνείς έρευνες έχουν ήδη αποδείξει την επαναλαμβανόμενη χρήση στρατιωτικού λογισμικού κατασκοπείας εναντίον δημοσιογράφων, ακτιβιστών και πολιτικών ηγετών σε διάφορες χώρες, συχνά μέσω έξυπνων τηλεφώνων ευρέως διαθέσιμων στην παγκόσμια αγορά.
Το μήνυμα είναι σαφές: κάθε συνδεδεμένη συσκευή είναι ένα δυνητικό εργαλείο επιτήρησης, ελέγχου ή θανάτου όταν εντάσσεται στη λογική της αυτοκρατορικής ισχύος.
Η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν υπήρξε ιδιαίτερα ευθύβολη. Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έχει δηλώσει σε διάφορες ομιλίες ότι «το σιωνιστικό καθεστώς είναι ένας καρκινικός όγκος, που χρησιμοποιεί τα πιο σύγχρονα εργαλεία για να καταπιέζει και να σφαγιάζει λαούς».
Οι ιρανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η Γάζα προοιωνίζεται το μέλλον της αυτοκρατορικής κυριαρχίας, σε έναν κόσμο που κυβερνάται από αλγοριθμική επιτήρηση, στοχευμένες δολοφονίες και «καθαρούς» πολέμους μόνο στη ρητορική.
Η υπόθεση Lavender αποκαλύπτει έτσι, την εδραίωση μιας ψηφιακής νεκροπολιτικής. Οι αλγόριθμοι αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, οι εταιρείες παρέχουν την υποδομή, οι υπηρεσίες πληροφοριών δρουν στη σκιά, και η τεχνοκρατική γλώσσα επιδιώκει να κανονικοποιήσει το απαράδεκτο. Η Γάζα αιμορραγεί ώστε αυτό το μοντέλο να δοκιμαστεί, να τελειοποιηθεί και έπειτα να εξαχθεί.
Η καταγγελία αυτής της μηχανής αποτελεί ιστορικό καθήκον. Δεν πρόκειται απλώς για αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό, αν και αυτή η αλληλεγγύη είναι επείγουσα και αδιαπραγμάτευτη.
Πρόκειται για αντίσταση σε έναν κόσμο, όπου τα δεδομένα αξίζουν περισσότερο από τις ζωές, όπου η τεχνολογία υπηρετεί την αποικιοκρατία και όπου η γενοκτονία παρουσιάζεται ως «αλγοριθμική απόφαση». Σήμερα είναι η Γάζα. Αύριο, οποιοσδήποτε λαός τολμήσει να αντισταθεί.
* Ο Sayid Marcos Tenório είναι ιστορικός, ειδικός στις Διεθνείς Σχέσεις, ιδρυτής και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Βραζιλίας-Παλαιστίνης (Ibraspal)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου