Berlinale: Αρνήθηκε το βραβείο η σκηνοθέτιδα της «Φωνής της Χιντ Ρατζάμπ»
Πηγή: Dropsite News
Η Τυνήσια σκηνοθέτις Καουτέρ Μπεν Χανιά αρνήθηκε να δεχτεί το βραβείο «Πιο Πολύτιμη Ταινία» για το ντοκιμαντέρ της, Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ, στο γκαλά του Cinema for Peace στο Βερολίνο στις 16 Φεβρουαρίου.
Την τελετή, που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Hotel Adlon Kempinski στο Βερολίνο, παρακολούθησαν η πρώην Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον και ο ηθοποιός Κέβιν Σπέισι. Το γκαλά τίμησε επίσης τον πρώην Ισραηλινό στρατηγό, Νοάμ Τιμπόν.
Η Μπεν Χανιά άφησε πίσω το βραβείο της, διαμαρτυρόμενη ότι η εκδήλωση παρείχε «πολιτική κάλυψη» στη γενοκτονία, «αναπλαισιώνοντας τη μαζική δολοφονία αμάχων ως αυτοάμυνα» και «απαξιώνοντας τους διαδηλωτές».
«Η ειρήνη δεν είναι ένα άρωμα που ψεκάζεται πάνω στη βία, ώστε η εξουσία να φαίνεται εκλεπτυσμένη και να αισθάνεται άνετα. Και ο κινηματογράφος δεν είναι ξέπλυμα εικόνας», δήλωσε.
«Ο ισραηλινός στρατός σκότωσε τη Χιντ Ρατζάμπ, σκότωσε την οικογένειά της, σκότωσε τους δύο διασώστες που πήγαν να τη σώσουν, με τη συνενοχή των ισχυρότερων κυβερνήσεων και θεσμών του κόσμου… Αρνούμαι να επιτρέψω οι θάνατοί τους να γίνουν φόντο για έναν ευγενικό λόγο περί ειρήνης».
Πρόσθεσε ότι θα επιστρέψει για να παραλάβει το βραβείο όταν η ειρήνη θα είναι «ριζωμένη στη λογοδοσία για τη γενοκτονία».
Λυπούμαστε, αλλά το σινεμά είναι πολιτικό
Το 76ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 12 μέχρι και τις 22 Φεβρουαρίου. Διαχρονικά τα φεστιβάλ λειτουργούσαν ως χώρος συνάντησης διαφορετικών αντιλήψεων και αναπαραστάσεων της πραγματικότητας, ενώ αποτελούσαν οξυγόνο για αφηγήσεις που δεν είχαν χώρο να ακουστούν.
Στο φετινό φεστιβάλ συνέβη κάτι απαράδεκτο τόσο για τη διοργάνωση, αλλά και για τον σκοπό τον οποίο ο κινηματογράφος θέλει και οφείλει να επιτελεί.
Λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα της Berlinale, οι δημοσιογράφοι συναντούν την Κριτική Επιτροπή του διαγωνιστικού, προκειμένου να κάνουν ερωτήσεις αναφορικά με το πρόγραμμα της χρονιάς, την ιδιότητα του κριτή αλλά και για το φεστιβάλ εν γένει.
Στη χθεσινή καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, ο Γερμανός δημοσιογράφος Τίλο Γιουνγκ έθεσε ερώτημα προς την επιτροπή για τη Γάζα. Και ξαφνικά διακόπηκε το Live Stream.
«Καθώς το φεστιβάλ στηρίζεται από κρατικά χρήματα και η γερμανική κυβέρνηση επιμένει να αγνοεί την γενοκτονία στη Γάζα, πώς θα σχολιάζατε την επιλεκτική στάση της Berlinale απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα;»
«Το φεστιβάλ Βερολίνου έχει πάρει δημόσια και ξεκάθαρη θέση, καταδικάζοντας τι συμβαίνει στο Ιράν και την Ουκρανία, αλλά ποτέ δεν έχει τοποθετηθεί απέναντι στην Παλαιστίνη – ακόμα και σήμερα», πρόσθεσε ο Γιουνγκ.
Η στάση της γερμανικής κυβέρνησης είναι γνωστή – «δεν είδα, δεν άκουσα», και έτσι επιλέχθηκε να γίνει και από την οργανωτική επιτροπή του φεστιβάλ, να κόψει το Live Stream αποδίδοντάς το σε τεχνικό λάθος, το οποίο θα διορθωνόταν μετά την κατακραυγή.
«Βρίσκω την ερώτησή σας κάπως άδικη», είπε η Έβα Πουστσίνσκα, παραγωγός της «Ζώνης Ενδιαφέροντος» του Τζόναθαν Γκλέιζερ. «Φυσικά και το σινεμά προσπαθεί να ανοίξει έναν διάλογο με κάθε ένα θεατή, να τον κάνει να σκεφτεί τα σοβαρά θέματα αυτού του κόσμου. Από εκεί και πέρα όμως δεν είμαστε υπεύθυνοι για το πώς θα τοποθετηθεί πολιτικά απέναντι σε αυτά. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε την απόφασή του – αν θα στηρίζει το Ισραήλ ή την Παλαιστίνη. Και υπάρχουν κι άλλες γενοκτονίες που συμβαίνουν στον κόσμο για τις οποίες δεν μιλάμε. Οπότε βρίσκω την ερώτησή σας να μην μπορεί να απαντηθεί απλοϊκά».
Όντως δεν είναι ένα απλό ερώτημα αυτό που έθεσε ο δημοσιογράφος, καθώς η εμπλοκή της κυβέρνησης της χρηματοδότησης του φεστιβάλ θέτει και τους όρους διεξαγωγής του. Είδαμε και πέρσι στις νύχτες πρεμιέρας τις περικοπές που έγιναν σε κινηματογραφικό υλικό, πιθανά λόγω των δηλώσεων στήριξης στη Γάζα.
Ωστόσο το πιο θλιβερό σημείο που έχει πάρει διαστάσεις, είναι η δήλωση του Wim Wenders, προέδρου της κριτικής επιτροπής, που σε μια αποστροφή του λόγου του είπε:
«Πρέπει να μείνουμε εκτός πολιτικής, γιατί αν κάνουμε ταινίες που έχουν πολιτικό χρώμα, μπαίνουμε στην πολιτική αρένα κι εμείς. Το σινεμά όμως πρέπει να είναι αντίδοτο των όσων συμβαίνουν στην πολιτική. Το σινεμά έχει τη μεγάλη δύναμη της ενσυναίσθησης και της κατανόησης. Στην πολιτική δεν χωράει ενσυναίσθηση. Οι πολιτικοί δεν έχουν. Οι ταινίες το κάνουν. Κι εκεί είναι το δικό μας καθήκον, στις ταινίες…»
Μόλις στο περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου, σε ερώτηση στο κόκκινο χαλί, ο Βέντερς δήλωνε για την απόφαση της Berlinale να αποκλείσει μέλη του νεοναζιστικού κόμματος από το να λάβουν προσκλήσεις για την πρεμιέρα: «Είμαι εξαιρετικά χαρούμενος που το φεστιβάλ παίρνει πάντα πολιτική θέση. Κι ελπίζω αυτό να κάνει και στο μέλλον», ενώ και σε άλλα φεστιβάλ έχει πάρει θέση αναφορικά με την πολιτική πραγματικότητα.
Είναι αντιληπτό το τραύμα των Γερμανών αναφορικά με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και η αμηχανία να τοποθετηθούν καταγγελτικά απέναντι στο κράτος του Ισραήλ.
Όμως, η πραγματικότητα είναι μία και είναι αμείλικτη. Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στον Παλαιστινιακό θύλακα, και αυτή η γενοκτονία γίνεται σε Live μετάδοση, που όσο και αν θες να κλείσεις τα μάτια, δεν μπορείς. Γιατί το συλλογικό βάρος και ευθύνη βαραίνει το σύνολο της ανθρωπότητας.
Το σινεμά, πέραν του ψυχαγωγικού του σκοπού, επιτελεί και έναν άλλο ρόλο – να καταγγέλλει, να φέρνει στην επιφάνεια όσα δεν μπορούν να ιδωθούν, να δείξει ότι μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς. Το σινεμά φέρει ευθύνη για την αισθητική και ψυχολογική διάπλαση της κοινωνίας. Το σινεμά είναι δείγμα ευαισθησίας και ενσυναίσθησης.
Αυτό το κείμενο δεν έχει σκοπό να κάνει «cancel» ούτε στον Βέντερς ούτε στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Έρχεται ως μια υπενθύμιση απέναντι στην ενοχή που βιώνουν οι Γερμανοί προκειμένου να μην την ξαναβιώσουν. Διότι ναι, το Ολοκαύτωμα των Εβραίων είναι από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής, κάτι το οποίο ισχύει και για τη γενοκτονία στη Γάζα. Δεν μπορείς να καταγγέλλεις το ένα χωρίς να καταγγέλλεις το άλλο.
Ας είναι όλα τα φεστιβάλ σαν τις Κάννες, όπου οι καλλιτέχνες, με τις κονκάρδες τους για την Παλαιστίνη, έδωσαν το μήνυμα που όφειλαν και στάθηκαν ώρα να χειροκροτάνε την ταινία-τεκμήριο «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ», μία ταινία που δείχνει με τον πιο κατάφωρο τρόπο τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.
Πηγή φωτογραφιών: www.euronews.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου