Από τη Λίστα Πέτσα στις Διώξεις Μαρινάκη: Το επιτελικό κράτος απέναντι στην ελευθερία του Τύπου - Του Δημήτρη Ψαρρά

Από τη Λίστα Πέτσα στις Διώξεις Μαρινάκη

Το επιτελικό κράτος απέναντι στην ελευθερία του Τύπου

του Δημήτρη Ψαρρά

Ενόψει της έναρξης των εκλογών στην ΕΣΗΕΑ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέδειξε στη χτεσινή του ενημέρωση ότι ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του απειλούν δημόσια ότι θα ζητήσουν τη δίωξη των δημοσιογράφων που δεν ακολουθούν τα δόγματα του επιτελικού κράτους.

Ας δει κανείς την επίσημη απομαγνητοφώνηση των απαντήσεων του Παύλου Μαρινάκη στον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη («Jacobin Greece») και θα φρίξει. Αρκούμαι σε ένα μικρό απόσπασμα, αλλά καλό είναι να διαβάσει κανείς ολόκληρη τη σειρά των ερωταποκρίσεων. Εδώ το απόσπασμα:  

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: «Μιας και ήδη είχαν μπει στα ελληνικά ύδατα, η μόνη νόμιμη ενέργεια, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, θα ήταν η διάσωση των ανθρώπων. Δεν υπάρχει επιλογή της αποτροπής, είναι παράνομη. Εκ των πραγμάτων αυτό δεν έγινε και έχουμε 15 νεκρούς. Τώρα παραδεχτήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά κατάλαβα;»

ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: «Όχι, δεν είπα κάτι τέτοιο. Όχι, όχι. Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ψευδείς εντυπώσεις, σας είπα τι προβλέπει ο νόμος. Τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό Σώμα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, είπα ακριβώς αυτή τη φράση, άρα αν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει, δεν έχει εισβάλει. Έτσι; Άρα, σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται “παραποίηση των δεδομένων”. Και να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα, ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο…»

Όταν, μάλιστα, ο δημοσιογράφος θύμισε στον κ. Μαρινάκη ότι απλώς τον ρώτησε αν ισχύει αυτό (λέγοντας «σωστά κατάλαβα;»), ο εκπρόσωπος του επιτέθηκε αποκαλώντας τον «θρασύδειλο»! Και έκλεισε την ομιλία του κατηγορώντας τον δημοσιογράφο ότι είναι σε «εντεταλμένη υπηρεσία».

Ελπίζω να έχουν ενημερωθεί σχετικά όλοι οι συνάδελφοι που θα προσέλθουν στις εκλογές της ΕΣΗΕΑ και να λάβουν υπόψη τους την τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τον «ενοχλητικό» δημοσιογράφο. Γιατί άθελά του, με την έκρηξη αυτή, ο κ. Μαρινάκης μάς υποχρεώνει όλους να αντιληφθούμε την ωμή «διπλή γλώσσα» που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για τα όσα διαπράττει η ίδια πίσω από τις σβηστές κάμερες των σκαφών του Λιμενικού. Από τη μια μεριά, περηφανεύεται ότι εφαρμόζει μια «σκληρή» πολιτική απέναντι στους «εισβολείς» και τους «δουλεμπόρους», και τη συγκρίνει με την «ανεκτική» στάση των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, μεταθέτει τις ευθύνες για τους θανάτους και τους τραυματισμούς των μεταναστών σε ενδεχόμενο «λάθος» του Λιμενικού, το οποίο έχει αναλάβει να διερευνήσει… το Λιμενικό. Λες και δεν είναι η ίδια η κυβέρνηση που έχει δώσει τις εντολές στο Λιμενικό. Διαβάστε τον Δημήτρη Χριστόπουλο: «15 νεκροί στη Χίο: Το κράτος δεν πείθει ούτε αυτούς που το επιδοκιμάζουν» («news24/7», 7.2.2026).

Και βέβαια κανείς δεν πρέπει να αισθάνθηκε έκπληξη με την απειλή του κ. Μαρινάκη ότι (…ενδεχομένως) θα ζητήσει τη δίωξη του δημοσιογράφου. Ο πυρήνας του «επιτελικού κράτους» φημίζεται για τις αγωγές και μηνύσεις SLAPP, και μάλιστα σε ζητήματα στα οποία έχει εκτεθεί η νομιμότητα των κυβερνητικών χειρισμών, όπως λ.χ. το σκάνδαλο των υποκλοπών. Εξάλλου παράλληλα με τις απειλές του κ. Μαρινάκη, είδαμε τον Μάκη Βορίδη και τον υφυπουργό Ναυτιλίας Γκίκα να προειδοποιούν με ανάλογη αντιμετώπιση τον Νάσο Ηλιόπουλο και τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη της «Νέας Αριστεράς», επειδή ήταν εκείνοι που φρόντισαν να μεταβούν αμέσως στη Χίο και να έρθουν σε επαφή με τους διασωθέντες ναυαγούς.

Αλλά για ποιο λόγο αισθάνονται υποχρεωμένοι οι επιτελείς του κ. Μητσοτάκη να απειλούν με διώξεις δημοσιογράφους και βουλευτές; Η εξήγηση είναι απλή. Με την τραγωδία στη Χίο εκτίθεται για πρώτη φορά τόσο αποτρόπαια η κυβερνητική πολιτική αποτροπής του μεταναστευτικού και προσφυγικού ρεύματος. Και το γεγονός ότι η σύγκρουση συνέβη όχι απλά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, αλλά λίγες εκατοντάδες μέτρα από την ακτή του νησιού δεν δικαιολογεί καμιά κίνηση «απώθησης» του σκάφους με τους μετανάστες.

Φυσικά όλοι γνωρίζαμε τις απόψεις του Θάνου Πλεύρη για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Είναι ακόμα και σήμερα προσβάσιμες στο YouTube οι δηλώσεις του το 2011, σε εκδήλωση του ακροδεξιού εντύπου Patria, όπου καλούσε να έχουμε «νεκρούς στα σύνορα» και ζητούσε, για να λυθεί το προσφυγικό ζήτημα, «η κόλαση να φαντάζει παράδεισος» μπροστά σ’ αυτά που θα περνούν εδώ οι πρόσφυγες. Γνωστές και οι απόψεις Βορίδη, γνωστές και οι δηλώσεις Γεωργιάδη. Και αυτές ακριβώς οι θέσεις των μαθητών του Κώστα Πλεύρη και συμμαχητών του Γιώργου Καρατζαφέρη είναι που τους εξασφάλισαν το πρώτο τραπέζι στην πίστα του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Και πώς συνδέονται οι απειλές μηνύσεων και αγωγών με τη «Λίστα Πέτσα»; Μα με το ίδιο επιχείρημα που δικαιολόγησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη τη χρηματοδότηση των ημετέρων ΜΜΕ («καθεστώς έκτακτης ανάγκης» λόγω «υγειονομικής κρίσης») θεσμοθετήθηκαν και «μυστικά κονδύλια» στο Υπουργείο Μεταναστευ­τικής Πολιτικής. Βέβαια, τους πρώτους μήνες μετά την εκλογή του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε τα μέτρα για το προσφυγικό και τους μετανάστες λες κι ήταν κάποια δική του έμπνευση. Μα αυτά ακριβώς που εξήγγειλε (κλειστά κέντρα μακριά από κατοικημένες περιοχές, αυστηρή αστυνόμευση και ανάθεση της φύλαξης των θαλάσσιων συ­νόρων στις ένοπλες δυνάμεις, βλ. «επαναπροωθήσεις») τα εί­χε υποδείξει ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής πριν από τις δεύτερες εκλο­γές του 2015. Σε συνέντευξή του στον Κυριάκο Βελόπουλο, ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος είχε περιγράψει ακριβώς την πολιτική που ακολουθεί η Ν.Δ. από το 2019: «Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μαζευτούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι σε κάποιες περιο­χές εκτός κατοικημένων περιοχών. […] Να φυλάσσουμε τα θαλάσσια σύνορά μας, ναι. […] Το πολεμικό μας ναυτικό θα βρει τρόπο να το περιορίσει [το πρόβλημα], πιστεύω, πιέζο­ντας ασφαλώς και την Τουρκία» (EXTRA, 17.9.2015).

Οι σημερινές απειλές εναντίον όσων τολμούν να αμφισβητήσουν αυτή την πολιτική είναι η καλύτερη απόδειξη για τον χαρακτήρα των μέτρων που έχουν αναλάβει να εκτελούν οι ένοπλες δυνάμεις και φυσικά το Λιμενικό. Αλλά η τελική ευθύνη δεν ανήκει βέβαια στα στελέχη του Λιμενικού. Την έχουν εκείνοι που δίνουν τις διαταγές και μετά κρύβονται πίσω από τα τείχη του Μεγάρου Μαξίμου.

ΠΗΓΗ