Για τους «Νόμιμους» Φονιάδες και τους «Παράνομους» Νεκρούς στο Σφαγείο της Μεσογείου
Κοιτάξτε το νερό στη Χίο. Η επιφάνεια είναι ήσυχη τώρα, αθώα. Όμως στην άκρη του κύματος, εκεί που τελειώνει η θάλασσα και αρχίζει η βαρβαρότητα, δεκαπέντε σώματα έχουν πλέον περισυλλεγεί. Ανάμεσά τους έγκυες γυναίκες και παιδιά που δεν πρόλαβαν να συλλαβίσουν τη λέξη «σύνορο».
Όχι, δεν τους σκότωσε η θάλασσα. Τους σκότωσε μια πολιτική απόφαση. Και αμέσως μετά, ήρθε η λέξη-κλειδί για να σφραγίσει το φέρετρο: «Ατύχημα». Εδώ ακριβώς συντελείται το τέλειο έγκλημα: όταν το κράτος βαφτίζει την επαναπροώθηση «φύλαξη» και τον εμβολισμό «αποτροπή», η γλώσσα μετατρέπεται σε φονικό όπλο, εξίσου θανατηφόρο με την πλώρη του λιμενικού. Η λέξη «ατύχημα» δεν περιγράφει το συμβάν· το ξεπλένει.
Η μηχανή της συγκάλυψης δουλεύει άψογα γιατί είναι συστημική και καλοκουρδισμένη, όχι ευκαιριακή. Σε πρώτη φάση, ο ένστολος εκτελεί την εντολή της «αποτροπής» – μια εντολή που εξ ορισμού εμπεριέχει τον θάνατο ως «αποδεκτό ρίσκο». Τη σκυτάλη παίρνει η πολιτική ηγεσία. Ο Υπουργός, με το ύφος του τεχνοκράτη, κουνά το δάχτυλο στους «διακινητές». Είναι η κλασική τακτική μετάθεσης ευθυνών, όπου ο θεσμικός αυτουργός κατηγορεί τον παρασιτικό κρίκο της αλυσίδας για να κρύψει τη δική του ενοχή. Και στο τέλος, έρχονται οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι. Δεν είναι απλώς παπαγάλοι· είναι οι αρχιτέκτονες της κοινωνικής συναίνεσης στη βαρβαρότητα. Επικαλούνται την «εθνική ασφάλεια» πάνω από τα πτώματα βρεφών και αρνούνται να θέσουν το αυτονόητο ερώτημα: «Γιατί δεν λειτούργησαν οι κάμερες;». Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική: Γιατί το έγκλημα απαιτεί σκοτάδι.
Μέσα σε αυτόν τον ηθικό ζόφο, η στάση της Καρυστιανού αντηχεί ως η πιο τραγική παραφωνία. Η γυναίκα που έγινε σύμβολο του αγώνα για τα Τέμπη, που ένωσε τμήματα της κοινωνίας ζητώντας Δικαιοσύνη απέναντι στην κρατική συγκάλυψη, επέλεξε να υιοθετήσει την ορολογία του θύτη, μιλώντας για «παράνομους εισβολείς».
Δεν μπορείς όμως να πολεμάς το «τέρας» της κρατικής αυθαιρεσίας στα Τέμπη και ταυτόχρονα να το ταΐζεις στη Χίο. Το κράτος που βαφτίζει «θυσία» τους νεκρούς των τρένων είναι το ίδιο κράτος που βαφτίζει «εισβολείς» τους πνιγμένους του Αιγαίου. Αν αποδέχεσαι ότι υπάρχουν «αναλώσιμες ζωές» στα σύνορα, νομιμοποιείς τη λογική που θεώρησε αναλώσιμα τα παιδιά στα Τέμπη στο όνομα του κέρδους και της αδιαφορίας.
Αυτή η ρητορική είναι που οπλίζει τα «υπόγεια» του διαδικτύου. Τα χιλιάδες σχόλια τύπου «καλά τους έκαναν» δεν είναι απλώς εκτόνωση μίσους. Είναι η απόδειξη της επιτυχίας της προπαγάνδας. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, «νοικοκυραίοι» που τρομάζουν με τη βία, μεταμορφώνονται σε κανίβαλους. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι «ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο», αλλά ότι ο φόβος είναι το πιο ισχυρό εργαλείο διακυβέρνησης. Ο φασισμός δεν έρχεται πια μόνο με σβάστικες. Έρχεται με την κανονικοποίηση του θανάτου. Έρχεται όταν πείθεσαι ότι ο εχθρός σου είναι ο ξεριζωμένος και πως έχεις δικαίωμα να κάνεις τα πάντα για να απαλλαγείς από αυτόν.
Ας το πούμε λοιπόν καθαρά: Δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. Υπάρχουν λαθραία κέρδη, λαθραίοι πόλεμοι και εξουσίες που συντηρούνται σπέρνοντας τον τρόμο. Η Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε υγρό νεκροταφείο για να μπορεί η Ευρώπη-Φρούριο να κοιμάται ήσυχη, νομίζοντας ότι είναι ασφαλής.
Αλλά ας μην αυταπατώμαστε. Όσο ανεχόμαστε το «σφαγείο» στα σύνορα, προετοιμάζουμε το έδαφος για την επόμενη κρατική αυθαιρεσία που θα χτυπήσει τη δική μας πόρτα. Η σιωπή για τη Χίο δεν είναι απλώς συνενοχή. Είναι αυτοκτονία. Και όσοι επικαλούνται την «εθνική ασφάλεια» πάνω από πνιγμένα παιδιά, έχουν ήδη απωλέσει την ηθική τους πυξίδα -έχουν χάσει δηλαδή αυτό ακριβώς που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από το κτήνος.
To ICE του Τραμπ είναι εδώ;
Μια μέρα μετά το ναυάγιο με τους 15 μετανάστες νεκρούς στην Χίο, η Κυβέρνηση πέρασε αμέσως στην αντεπίθεση για να δικαιολογήσει το έγκλημα.
Από κοντά και τα μεγάλα ΜΜΕ που, άλλα απροσχημάτιστα, άλλα μισοκαλυμμένα βρίσκονται στην ίδια γραμμή με την κυβέρνηση, δηλώνοντας υποκριτικά την θλίψη τους για τις ζωές που χάθηκαν, για τις οποίες όμως «φταίνε οι δουλέμποροι» που επιτέθηκαν με την πλαστική τους βάρκα στο πλοίο του λιμενικού, ενώ οι καημένοι οι λιμενικοί δεν έκαναν τίποτα περισσότερο από τα φυλάσσουν Θερμοπύλας, όπως έκρωζαν Βελόπουλος, Νατσιός και το υπόλοιπο ακροδεξιό σκυλολόι. Από κοντά και η Καρυστιανού που βλέπει «παράνομες εισβολές» κάνοντας έτσι ακόμα πιο σαφή την ακροδεξιά πολιτική της κατεύθυνση.
Κάποια ψελλίσματα μόνο, για την κάμερα που ήταν κλειστή όπως στο έγκλημα της Πύλου, το οποίο ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος του Mega το βρήκε «φυσιολογικό», καθώς «πάντα σε τέτοιες εμπλοκές οι κάμερες κλείνουν» – κάτι παραπάνω θα ξέρει μάλλον! Μέχρι εκεί λοιπόν η θλίψη τους για της ζωές που χάθηκαν. Όλοι μαζί τώρα να περιμένουμε την ΕΔΕ που διέταξε ο Κικίλιας «για να δοθούν εξηγήσεις».
Θλιβερές παρουσίες στα κανάλια οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, που ναι μεν ρίχνουν ευθύνες στην κυβέρνηση για το πώς διαχειρίστηκε την κατάσταση ζητώντας να γίνει έρευνα και να δοθούν εξηγήσεις, από την άλλη δεν βρίσκουν να πουν μια κουβέντα για το γεγονός ότι, όπως πληροφορούσαν οι υγειονομικοί του νοσοκομείου Χίου, όσοι διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο έφεραν σοβαρά τραύματα που οφείλονται στη «βίαιη σύγκρουση», όπως κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κοιλιακά τραύματα αλλά και κακώσεις σε σπλήνα, συκώτι και νεφρά που οφείλονται όπως καταγγέλλουν διασωθέντες μετανάστες στο γεγονός ότι το σκάφος του λιμενικού πέρασε από πάνω τους χωρίς προειδοποίηση.
Αυτή και μόνο η παραδοχή θα έφτανε για να καταγγείλουν το λιμενικό για εγκληματικές ενέργειες και την κυβέρνηση, με τον νεοφασίστα υπουργό της Θ. Πλεύρη που ζητούσε πτώματα μεταναστών, ως πολιτικά υπεύθυνη για τον θάνατο των 15 συνανθρώπων μας.
«Οφείλουμε να πιστέψουμε τους λιμενικούς» μας νουθετεί ο υφυπουργός Ναυτιλίας ενώ ο Γιαννούλης του ΣΥΡΙΖΑ μας ξεκαθάρισε ότι το κόμμα του δεν στράφηκε ποτέ κατά των στελεχών του Λιμενικού και των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι εθνικό χρέος λοιπόν να μην αμφισβητούμε ποτέ τα εγκλήματα των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους κρυφά και φανερά.
Την ώρα που τα 15 πτώματα μεταναστών κείτονταν στο λιμάνι της Χίου, στην Βουλή συζητούσαν για το μεταναστευτικό. Εκεί Ν.Δ και ακροδεξιοί διαγωνίζονται ποιος είναι περισσότερο ακροδεξιός. Η κυβέρνηση δια στόματος υπουργού μετανάστευσης απευθυνόμενη στην ακροδεξιά εκλογική της πελατεία επαίρεται ότι είναι οι πιο αποτελεσματικοί και «των εχθρών τα φουσάτα δεν πέρασαν».
Αλήθεια πόσο μακριά είναι το «ΑΛΤ ΤΙΣ ΕΙ;» του Βελόπουλου στην συζήτηση για το μεταναστευτικό από την μηδενική ανοχή του Τραμπ;
 |
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ |
Όταν ο ίδιος ο Πλεύρης δηλώνει θαυμαστής του Τραμπ υποστηρίζοντας πως: «Νομίζω ότι η πολιτική του προέδρου Τραμπ είναι μια καλή πολιτική» και προσθέτοντας ότι θα ήταν «πολύ δύσκολο» για την ελληνική κυβέρνηση να αναπτύξει το νέο σχέδιό της εάν η Ουάσινγκτον και άλλες χώρες της Ευρώπης δεν ακολουθούσαν επίσης μια πιο σκληρή γραμμή…»!..
Η αδιαφορία μεγάλου μέρους της κοινωνίας αν μετεξελιχθεί σε ανοχή αυτών των πρακτικών θα κάνει το έδαφος ακόμα πιο γόνιμο για την κυριαρχία του ακροδεξιού λόγου (αν κανείς ρίξει μια ματιά στο Χ θα καταλάβει ότι δεν απέχουμε και πολύ).
Ο ICE είναι πολύ μακριά, στην Αμερική του Τραμπ. Αλλά αλήθεια πόσο μακριά είναι η Αμερική του Τραμπ; Όταν Βελόπουλοι και ακροδεξιοί πλειοδοτούν σε μεταναστο-φοβία και καλούν σε πρακτικές παρόμοιες με εκείνες του ειδώλου τους στις ΗΠΑ;
ΠΗΓΗ: kommon.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου