Ο πλανήτης μπαίνει σε εποχή «παγκόσμιας χρεοκοπίας νερού», σύμφωνα με τον ΟΗΕ (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Ο πλανήτης μπαίνει σε εποχή «παγκόσμιας χρεοκοπίας νερού», σύμφωνα με τον ΟΗΕ

Η ανθρωπότητα καταναλώνει περισσότερο νερό απ’ όσο μπορεί να ανανεώσει, σύμφωνα με νέα έκθεση - Σχεδόν το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες με επισφαλή πρόσβαση σε νερό

Ο πλανήτης εισέρχεται σε μια περίοδο «παγκόσμιας χρεοκοπίας νερού», καθώς ολοένα και περισσότερες περιοχές καταναλώνουν πολύ περισσότερο νερό απ’ όσο μπορούν να ανανεώσουν, σύμφωνα με έκθεση που έδωσαν στη δημοσιότητα στις 20 Ιανουαρίου ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

Η κλιματική αλλαγή, η υποβάθμιση του εδάφους, η αποψίλωση των δασών, η ρύπανση και η υπεράντληση υδάτινων πόρων έχουν οδηγήσει πολλές χώρες στο να εξαντλήσουν όχι μόνο το «εισόδημα» νερού από ποτάμια και το λιώσιμο χιονιού, αλλά και τις «αποταμιεύσεις» τους σε υπόγειους υδάτινους πόρους. «Πολλές περιοχές ζουν πέρα από τα υδρολογικά τους μέσα και πολλά συστήματα ύδρευσης έχουν ήδη χρεοκοπήσει», επισημαίνει ο Κάβεχ Μαντάνι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που δημοσίευσε την έκθεση.

Ο Μαντάνι προτείνει τον όρο «χρεοκοπία νερού» ως πιο ακριβή από την έννοια της «χρόνιας έλλειψης νερού», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για προσωρινά φαινόμενα αλλά για μια μακροχρόνια κατάσταση. Όπως εξηγεί, πρόκειται για συστήματα που έχουν καταναλώσει τους υδατικούς τους πόρους σε τέτοιο βαθμό ώστε πλέον δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους χωρίς μη αναστρέψιμη ζημιά στη φύση.

Τα στοιχεία είναι ανησυχητικά: περίπου 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη νερού για τουλάχιστον έναν μήνα κάθε χρόνο, ενώ σχεδόν το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες με επισφαλή ή κρίσιμη επαρκή πρόσβαση σε νερό.

Η έκθεση καταγράφει «κόκκινες ζώνες» σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η υδατική πίεση συνδυάζεται με πολιτική αστάθεια, ενώ η Τεχεράνη έφτασε πρόσφατα πολύ κοντά στο να μείνει χωρίς νερό. Στη Νότια Ασία, η υπεράντληση υπόγειων υδάτων για τη γεωργία και η ταχεία αστικοποίηση οδηγούν σε πτώση των υδροφόρων οριζόντων, με άμεσες επιπτώσεις και στην παγκόσμια επάρκεια τροφίμων.

Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται και στις νοτιοδυτικές ΗΠΑ, όπου η παροχή του ποταμού Κολοράντο έχει μειωθεί περίπου κατά 20% μέσα στον 21ο αιώνα, προκαλώντας εντάσεις μεταξύ των πολιτειών για τη διαχείριση των περιορισμένων αποθεμάτων.

Οι συντάκτες της έκθεσης καλούν σε αλλαγή στρατηγικής. Όπως τονίζεται, η έμφαση μόνο στο πόσιμο νερό και την αποδοτικότητα δεν αρκεί πλέον. Απαιτούνται βαθιές μεταρρυθμίσεις στη γεωργία, καλύτερη παρακολούθηση των υδάτων και ένταξη του ζητήματος του νερού στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα και την ανάπτυξη.

«Δεν μπορούμε να επαναφέρουμε χαμένους παγετώνες ή να ξαναγεμίσουμε υπόγεια αποθέματα νερού που έχουν σχεδόν στερέψει», σημειώνει ο Μαντάνι. «Μπορούμε όμως να αποτρέψουμε τα χειρότερα και να μάθουμε να ζούμε μέσα στα νέα, αυστηρότερα υδρολογικά όρια».

ΠΗΓΗ