Η κατάληψη της Βενεζουέλας είναι η αρχή μιας παγκόσμιας εκστρατείας κυριαρχίας – του Αρη Χατζηστεφάνου

Οι δηλώσεις του Τραμπ, μετά την εισβολή στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο αποτελούν ένα κομβικό σημείο στην ιστορία της αμερικανικής ηπείρου και ολόκληρης της ανθρωπότητας. Αφού ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν τη διοίκηση της Βενεζουέλας μέχρι νεοτέρας, ο Αμερικανός πρόεδρος σημείωσε ότι πρέπει να επαναφέρει το δόγμα Μονρόε που εξασφάλιζε την απόλυτη και απροσχημάτιστη κυριαρχία της Ουάσινγκτον στην περιοχή. Συνεπικουρούμενος από τον υπουργό πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, εξήγησε ότι οι ΗΠΑ θα πάρουν πίσω το πετρέλαιο «που τους έκλεψε η Βενεζουέλα» και σημείωσε ότι και άλλοι ηγέτες της περιοχής θα έχουν την τύχη του Μαδούρο αν δεν συμμορφωθούν με τις εντολές της Ουάσινγκτον.

Η απαγωγή ενός ξένου ηγέτη με το πρόσχημα της διακίνησης ναρκωτικών δεν είναι πρωτοφανής ενέργεια στην ιστορία των δεκάδων αμερικανικών επεμβάσεων στην κεντρική και νότια Αμερική. To 1989 οι ΗΠΑ απήγαγαν τον ηγέτη του Παναμά, Μανουέλ Νοριέγκα, σε μια πολύνεκρη όσο και σύντομη εισβολή. Η διαφορά είναι ότι ο Νοριέγκα ήταν πράγματι έμπορος ναρκωτικών, εργαζόταν όμως για λογαριασμό της CIA επί της διεύθυνσης του Τζορτζ Μπούς του πρεσβύτερου. Η εισβολή στον Παναμά ήταν ένα εσωτερικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε κρατικές και ιδιωτικές μαφίες. Η κατάληψη της Βενεζουέλας θα έχει παγκόσμιες συνέπειες.

Οι ενέργειες του προέδρου Τραμπ (που δεν θα έκανε πολέμους, όπως έλεγαν οι υποστηρικτές του και στην Ελλάδα) έχει διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Η αναφορά στο δόγμα Μονρόε δεν είναι τυχαία και δεν αφορά μόνο τη Λατινική Αμερική. Το συγκεκριμένο δόγμα που διατυπώθηκε το 1823 αποτελούσε πρωτίστως ένα μήνυμα προς την Ευρώπη στην οποία οι ΗΠΑ ανακοίνωναν το νέο status quo που ήθελαν να επιβάλλουν στον πλανήτη – αν και δεν κατάφεραν να το εφαρμόσουν για περίπου έναν αιώνα. Το σύγχρονο δόγμα Μονρόε που ανακοίνωσε ο Τραμπ και η απειλή απαγωγής και εξόντωσης και άλλων ηγετών της περιοχής είναι ένα μήνυμα προς την Κίνα, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες ενισχύει σταθερά την οικονομική επιρροή της.

Για να διακόψει αυτή την εξέλιξη η Ουάσινγκτον (και όχι μόνο ο Τραμπ) εμφανίζεται διατεθειμένη να ανατρέψει σειρά ηγετών στην περιοχή. Ήδη από την προεδρία Μπάιντεν η τότε επικεφαλής της Νότιας Διοίκησης του αμερικανικού Πενταγώνου, Λόρα Ρίτσαρντσον, εξηγούσε ότι βασικός στόχος των ενεργειών της Ουάσινγκτον στην περιοχή είναι τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου, λιθίου και σπάνιων γαιών.

Οι πρόσφατες παρεμβάσεις στις εκλογές στην Ονδούρα και η απόδοση χάρης από τον Τραμπ στον πραγματικό ναρκοβαρώνο και πρώην πρόεδρο της χώρας, Χουάν Ορλάντο Χερνάντεζ, είναι ενδεικτικές των πρακτικών που θα χρησιμοποιηθούν σε όλες ανεξαρτήτως τις χώρες της Νότιας Αμερικής και όχι μόνο. Κάθε χώρα που συνεργάζεται με την Κίνα όπως και κάθε χώρα που διαθέτει φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο και σπάνιες γαίες, βρίσκεται πλέον – άμεσα ή έμμεσα – στο στόχαστρο της αμερικανικής πολεμικής μηχανής. Και αυτό αφορά και χώρες της Ευρώπης.

Αν η ανθρωπότητα δεν αντιμετωπίσει την επιθετική πολιτική της Ουάσινγκτον στην ολότητά της, συγκρίνοντας την με τις εκστρατείες του Χίτλερ για την κυριαρχία σε όλο τον κόσμο, το μέλλον μας είναι αυτό ενός παγκόσμιου πολέμου. 

ΠΗΓΗ

- ΣΧΕΤΙΚΟ και το ακόλουθο: 

Όταν ο Τραμπ περιγράφει το πλιάτσικο: «Θα εμπλακούμε ενεργά στα πετρέλαια της Βενεζουέλας»

«Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων», είχε πει ο Αντόνιο Γκράμσι, ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, στον καιρό μιας προηγούμενης Μεγάλης Κρίσης και της τότε ανόδου του φασισμού που οδήγησε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ο λόγος του παραμένει επίκαιρος πολλές δεκαετίες μετά.

Αυτή την «εποχή των τεράτων», ζούμε για μια ακόμα φορά, από τα ξημερώματα του Σαββάτου μετά την ωμή επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την αρπαγή του προέδρου ενός ανεξάρτητου κράτους, από τον παγκόσμιο τρομοκράτη.

Η ωμότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού όμως δεν έχει όρια. Λίγες ώρες μετά την στρατιωτική εισβολή στο Καράκας, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τράμπ, παραχώρησε συνέντευξή στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox News. 

Εκεί ο κυνισμός …ξεχείλισε. Αποκαλύπτοντας τα σχέδια των μονοπωλίων των ΗΠΑ για τα ενεργειακό τομέα της Βενεζουέλας, ο Τραμπ περιέγραψε το «πλιάτσικο» που ετοιμάζεται στη χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρόκειται να εμπλακούν δυναμικά στη βιομηχανία πετρελαίου της Βενεζουέλας, διασφαλίζοντας ότι η Ουάσινγκτον θα έχει ενεργό ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις σε έναν στρατηγικό τομέα. Έχουμε τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες στον κόσμο, τις μεγαλύτερες, τις σπουδαιότερες, και θα εμπλακούμε πολύ ενεργά σε αυτό»! Τόσο ωμά περιέγραψε ο Τραμπ, την αρπαγή του πλούτου μιας χώρας καταστρατηγώντας κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου (όσα από αυτά μπορούν να «επιβιώσουν» την περίοδο του ιμπεριαλισμού). 

Τα αμερικάνικα μονοπώλια ενέργειας ετοιμάζονται να κατασπαράξουν τον ενεργειακό πλούτο της Βενεζουέλας, ο οποίος είναι στρατηγικής σημασίας για τις παγκόσμιες αγορές.

Η Βενεζουέλα διαθέτει περίπου 303 δισ. βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων αργού – σχεδόν το 17% των παγκόσμιων αποθεμάτων – , σύμφωνα με διεθνείς ενεργειακούς οργανισμούς.

Παρ’ όλα αυτά, η παραγωγή της παραμένει καθηλωμένη γύρω στο 1 – 1,1 εκατ. βαρέλια ημερησίως, δηλαδή λιγότερο από το 1% της παγκόσμιας προσφοράς. Το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων βρίσκεται στη ζώνη του Ορινόκο και αφορά βαρύ και όξινο αργό πετρέλαιο. Η εξόρυξη και επεξεργασία του είναι πιο απαιτητική, όμως το συγκεκριμένο είδος είναι κρίσιμο για προϊόντα όπως το ντίζελ, η άσφαλτος και τα καύσιμα βαριάς βιομηχανίας.

Για τα μονοπώλια των ΗΠΑ, σύμφωνα με το naftemporiki.gr, το βενεζουελάνικο πετρέλαιο έχει ιδιαίτερη σημασία: Πολλά αμερικανικά διυλιστήρια έχουν σχεδιαστεί ώστε να λειτουργούν πιο αποδοτικά με βαριά μείγματα, σε αντίθεση με το ελαφρύ αμερικανικό σχιστολιθικό αργό. Αυτό εξηγεί γιατί η Βενεζουέλα παραμένει στρατηγικός στόχος στον ενεργειακό χάρτη της Ουάσιγκτον.

Επιπρόσθετα αν τα αμερικάνικα μονοπώλια ενέργειας βάλουν στο χέρι τα πετρέλαια της Βενεζουέλας, θα μπορούσαν να αυξήσουν κατακόρυφα την εξόρυξη του. Αν  όλο αυτό το πετρέλαιο κυκλοφορήσει στην αγορά, η τιμή του αργού θα καταρρεύσει. Μια τέτοια κίνησα θα μπορούσε για παράδειγμα να καταστρέψει την οικονομία της Ρωσίας! 

Ταυτόχρονα το υπέδαφος της Βενεζουέλας είναι πλούσιο σε σπάνια ορυκτά, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας. Πρόκειται για ορυκτά που οι ειδικοί επί των αγορών χαρακτηρίζουν πλέον «γεωπολιτικό νόμισμα» και η Βενεζουέλα φέρεται να διαθέτει αποθέματα αξίας άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων. 

Τα παραπάνω εξηγούν γιατί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός προχώρησε σε μια τόσο προκλητική στρατιωτική επέμβαση. Τι επιδιώκει; Μεγαλύτερα κέρδη, έλεγχο μεγάλου τμήματος των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και επίδειξη ισχύς σε μια εποχή που οι ενδοιμπεριαλιστές συγκρούσεις βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη σε πολλά σημεία του πλανήτη. Συγκρούσεις που όπως γίνεται κατανοητό δεν έχουν όρια…

Είπαμε: Ζούμε την «εποχή των Τεράτων»!

ΠΗΓΗ