Η εργατική τάξη δολοφονείται, τα “αφεντικά” οργιάζουν, η κυβέρνηση συνεδριάζει
Σήμερα ξημέρωσε μια μαύρη μέρα… Τέσσερις γυναίκες, τέσσερις εργάτριες – μία ακόμη αγνοείται (σ.σ. δυστυχώς, πέντε είναι οι νεκρές εργάτριες) – που πουλούσαν τη νυχτερινή εργατική τους δύναμη για να ένα μεροκάματο, άφησαν κυριολεκτικά τα σώματά τους εκεί που συντελείται ο πυρήνας της λειτουργίας αυτού του αποκρουστικού εκμεταλλευτικού συστήματος.
Τέσσερις γυναίκες του μόχθου εγκλωβίστηκαν και απανθρακώθηκαν, διότι στον καπιταλισμό έτσι συμβαίνει… ό, τι σου δίνει ένα κομμάτι ψωμί, αυτό σε δολοφονεί. Ακαριαία ή λίγο -λίγο. Και αν δεν συνέβαινε έτσι, δεν θα ήταν καπιταλισμός. Και αν δεν ήταν κανίβαλος, δεν θα ήταν καπιταλισμός.
Πάμε τώρα στην κυβέρνηση.
Θα πει κάποιος πως ο Κυρ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να αναβάλει το Υπουργικό Συμβούλιο ώστε οι αρμόδιοι υπουργοί να σπεύσουν στο σημείο της φοβερής τραγωδίας. Αντ’ αυτού, ο πρωθυπουργός εξέφρασε συλλυπητήρια, είπε ότι “θα αποδοθούν ευθύνες” και προχώρησε στην αποθέωση του ίδιου και της κυβέρνησής του.
Ε, λοιπόν, ο Μητσοτάκης φέρθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια.
Γιατί να περιμένει κάποιος πως οι εμπνευστές, εισηγητές, εφαρμοστές των νόμων που έχουν αποχαλινώσει την εργοδοτική αυθαιρεσία, που ξεχειλώνουν τα ωράρια επειδή τα αφεντικά θέλουν να ρουφήξουν και το μεδούλι της υπεραξίας, που νομοθετούν τα 13ωρα για να γίνουν 15ωρα, που στρώνουν το θεσμικό έδαφος ώστε να γυρίσουν οι εργασιακές συνθήκες στο αιώνα του Καρόλου Ντίκενς, θα έσπευδαν εκεί που πεθαίνει η εργατική τάξη;
Γιατί, να προσδοκά κάποιος πως η κυβέρνηση, η οποία έχει ως μέλη της ανεκδιήγητους τζιτζιφιόγκους που θεωρούν ότι η δημοσιοποίηση των νεκρών εργατών κάνει κακό στην εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, θα επιδείκνυε αντανακλαστικά ευαισθησίας απέναντι στους άδικους θανάτους και ειδικότερα εκείνους που είναι εμφανή εργοδοτικά εγκλήματα;
Δεν έχουν πλέον ανάγκη να το κάνουν ούτε προσχηματικά, ούτε καν με επικοινωνιακούς όρους και ψηφοθηρικούς σκοπούς. Μάλιστα, διάφοροι βαστάζοι και νεροκουβαλητές των “άριστων” έφτασαν στο σημείο περιφέρονται σήμερα ανήσυχοι επειδή “έχει πάθει ζημιά η επιχειρηματικότητα”!
Οσο πιο πολύ το αφεντικά αποχαλινώνονται τόσο περισσότερο το πολιτικό τους προσωπικό δεν έχει κανένα πρόβλημα να κατεβάζει τη μάσκα και να αφήνει ορατό το τερατώδες πρόσωπό του.
Η εικόνα του σημερινού Υπουργικού Συμβουλίου, μετά την τραγική είδηση των απανθρακωμένων εργατριών, ήταν μία ανυπόφορα αποκρουστική εικόνα.
Ηταν, όμως, και η πραγματική εικόνα, ξεγυμνωμένη από φτιασίδια, εξωραϊσμούς και δήθεν ευαισθησίες. Δεν έχουν καμία πρόθεση ή ανάγκη να υποδυθούν τίποτα.
Θα λέγαμε μάλιστα πως έχουν υποχρέωση να μας βομβαρδίζουν με τέτοιες εικόνες συντριπτικής ειλικρινείας, μήπως και καταρρεύσουν και οι τελευταίες αυταπάτες περί δήθεν ανθρώπινου προσώπου του καπιταλισμού.
Παρακαλούμε, λοιπόν, ως πολιτικοί υπηρέτες και εκφραστές αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος, να μείνετε τόσο αηδιαστικά ειλικρινείς, ως αναγκαία καθημερινή υπενθύμιση, αλλά και ενσάρκωση του γεγονότος πως ο καπιταλισμός μπορεί να είναι μόνο ασύδοτος, άγριος και αποκρουστικός. Τίποτε άλλο!
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου