Τα ματωμένα εργοδοτικά εγκλήματα με στοιχεία – Ποιοι είναι οι «τυμβωρύχοι» και οι «απατεώνες»
Στη χώρα που κυβερνά ο Μητσοτάκης βγήκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, και τόλμησε να πει αυτά, μετά το έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» που κόστισε τη ζωή πέντε εργατριών.
—Ισχυρίστηκε ότι ως προς το σκέλος της Επιθεώρησης Εργασίας «με βάση τα πρώτα στοιχεία δεν φαίνεται το τραγικό αυτό δυστύχημα να “ακουμπά” θέματα εργασίας, δεν φαίνεται δηλαδή ότι έχουν παραβιαστεί ζητήματα εργατικών νόμων, ενώ τα θέματα ασφάλειας είναι κάτι για το οποίο ήδη ερευνά η Δικαιοσύνη».
Την ίδια ώρα η Πυροσβεστική κάνει λόγο για «πολύμηνη διαρροή προπανίου οδήγησε στην έκρηξη».
Πρόκειται για πλήρη επιβεβαίωση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, του οποίου ο πρόεδρος, Δ. Αρμάγος, είχε δηλώσει ότι «τον Ιούλιο του 2025 κλιμάκιο της Διοίκησης του ΕΚΤ είχε επισκεφθεί με την Επιθεώρηση Εργασίας το συγκεκριμένο εργοστάσιο, έπειτα από δικό μας αίτημα, προκειμένου να διαπιστώσουμε αν τηρούνται τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, σε έναν γενικότερο έλεγχο που θέλαμε να κάνουμε. Κατά την επίσκεψη μας εντοπίσαμε ζητήματα και κάναμε συγκεκριμένες παρατηρήσεις κυρίως σε ό,τι αφορά τις εξόδους διαφυγής και το σύστημα ανίχνευσης πιθανών διαρροών υγραερίου που χρησιμοποιείται στους φούρνους».
Αυτά, προκλητικοί κύριοι της κυβέρνησης λέγονται θέματα συνθηκών εργασίας και ασφάλειας των εργαζομένων.
— Υποστήριξε ότι «στην Ελλάδα δημιουργείται αυτή τη στιγμή ένα κίνημα, από κάποια κόμματα και κάποια ΜΜΕ, “τυμβωρύχων”». Πρόσθεσε πως εννοεί «που διακινούν μία πληροφορία που, δυστυχώς, υιοθετούν πολλές φορές και σοβαρά Μέσα και σοβαρές εκπομπές, ότι η Ελλάδα είναι, ας πούμε “πρωταθλήτρια στα εργατικά δυστυχήματα”». Επικαλέστηκε στοιχεία της ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, τα οποία, όπως είπε, δείχνουν «δείχνουν ότι εργατικά δυστυχήματα είναι 46-48 ετησίως, σταθερά τα τέσσερα τελευταία χρόνια και όχι 201, αριθμός που έχει αναπαραχθεί από πολλά μέσα ενημέρωσης και δεν ισχύει»,
Ο κύριος Μαρινάκης αμφισβητεί ότι ζούμε στη χώρα με ένα τρομακτικό ρεκόρ εργοδοτικών εγκλημάτων. Κι όμως τα στοιχεία που λένε ότι στην Ελλάδα είχαμε 201 θανάτους εν ώρα εργασίας το 2025, δεν προκύπτουν από κάποια συνωμοσία εναντίον της κυβερνήσεως. Είναι τα πρώτα στοιχεία που προκύπτουν για το 2025 από τη διαρκή, ανεξάρτητη έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζόμενων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας). Σύμφωνα με αυτήν τουλάχιστον 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους στη δουλειά, ενώ άλλοι 332 τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά.
Κύριε Μαρινάκη (δηλαδή κύριε Μητσοτάκη), τα εγκλήματα στους χώρους δουλειάς με συναυτουργούς την εργοδοσία και το κράτος είναι πολύ περισσότερα, αν προστεθούν και όσα δεν δηλώνονται, όσα δεν καταγγέλλονται και δεν αποκαλύπτονται ποτέ. Αυτά στη χώρα που έχουμε έναν νεκρό εργάτη κάθε τρεις μέρες και, συγκεκριμένα, σε Τρίκαλα (όπου έγινε το έγκλημα) και Καρδίτσα υπάρχουν 4 Επιθεωρητές Εργασίας για 12.000 επιχειρήσεις!
Ακολουθούν ορισμένα ακόμα αποκαλυπτικά στοιχεία των εγκλημάτων, τα οποία δείχνουν τα προκλητικά ψέματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Να τα διαβάσει ο Μαρινάκης (δηλαδή ο Μητσοτάκης) που μίλησε για «τυμβωρύχους» και στην ίδια συνέντευξη (στον ΣΚΑΪ) έκανε λόγο για «εργαλειοποίηση» . Συμπλήρωσε,δε, χωρίς καμία ντροπή (τα έχουμε ξαναπεί, οι «άριστοι» δεν έχουν ντροπή) ότι «πολιτικοί απατεώνες, δυστυχώς, υπάρχουν και στη χώρα μας και διευκολύνονται από κάποια Μέσα Ενημέρωσης. “Ανθούν”, δηλαδή κάνουν «καριέρα» πάνω σε τραγωδίες, δεν κάνουν “καριέρα” σε συνθήκες ηρεμίας».
Αυτά τα είπε ο Μαρινάκης (δηλαδή ο Μητσοτάκης) για τη χώρα που κυβερνά ο Μητσοτάκης και συμβαίνουν καθημερινά τα εργοδοτικά εγκλήματα. Ας τα διαβάσει ο Μαρινάκης (δηλαδή ο Μητσοτάκης) και ίσως αντιληφθούν ποιοι είναι οι «τυμβωρύχοι» και οι «απατεώνες».
-Σύμφωνα με τη Eurostat, στην Ελλάδα καταγράφεται μόλις το 30% – 40% των εργατικών «ατυχημάτων». Αρα, για κάθε καταγεγραμμένο εργατικό «ατύχημα» υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο που δεν δηλώνονται.
– Υπάρχουν πολύ περισσότεροι εργαζόμενοι που χάνουν τη ζωή τους από επαγγελματικές ασθένειες! Σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO), «κάθε χρόνο πάνω από 2,3 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες πεθαίνουν στην εργασία τους από έναν επαγγελματικό τραυματισμό ή ασθένεια. Πάνω από 350.000 θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρα ατυχήματα και σχεδόν 2 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονται σε θανατηφόρες ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία». Σύμφωνα με τα στοιχεία του ILO, δηλαδή, σε κάθε ένα θανατηφόρο εργατικό «ατύχημα» αναλογούν 6 θάνατοι από ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία, όμως στη χώρα μας δεν καταγράφονται καν επαγγελματικές ασθένειες, οπότε η αναλογία αυτή «κουκουλώνεται»!
Ετσι, κύριε Μαρινάκη (άρα κύριε Μητσοτάκη) η διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση της Ανεξάρτητης Αρχής (πλέον) Επιθεώρησης Εργασίας μεθοδεύει, βήμα βήμα, την εξαφάνιση των στοιχείων, ακόμα και σε επίπεδο απλής αναφοράς, των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων» που τα αίτια τους είναι παθολογικά ή τροχαία!
Στην Εκθεση Απολογισμού του 2023 η διοίκηση της Αρχής δηλώνει ότι από το σύνολο των 15.000 εργατικών «ατυχημάτων» διερευνήθηκαν μόνο τα μισά (το 52,5% του συνόλου), γιατί πλέον η Επιθεώρηση Εργασίας δεν διερευνά τα «ατυχήματα» που έχουν παθολογική ή τροχαία αιτιολογία, τα οποία δεν θεωρεί εργατικά!
Την ίδια ώρα οι κυβερνήσεις συστηματικά έχουν αποδεκατίσει τις ελεγκτικές υπηρεσίες, με αποτέλεσμα σήμερα σε όλη την Ελλάδα να υπηρετούν μόλις 243 επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας, στον καθέναν από τους οποίους αναλογεί να ελέγξει 1.434 επιχειρήσεις και 9.995 εργαζόμενους!
 |
| ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ |
Διάτρητη η στατιστική για τα εργατικά δυστυχήματα
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μια φονική έκρηξη σε εργοστάσιο, ένας αγωγός που σπάει σε δημόσιο έργο, άνθρωποι που φεύγουν από το σπίτι τους για μεροκάματο και δεν επιστρέφουν όπως έφυγαν ή δεν επιστρέφουν καθόλου... Οταν δύο χώροι δουλειάς, σε διαφορετικές πόλεις και διαφορετικούς κλάδους, γεννούν την ίδια ημέρα νεκρούς και τραυματίες, τότε το πρόβλημα δεν είναι το ατύχημα. Είναι το μοντέλο.
Τα στοιχεία δεν αφήνουν κανένα περιθώριο ωραιοποίησης, αφού το 2025, 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 332 τραυματίστηκαν εν ώρα εργασίας. Φέτος, αρχές ακόμη του 2026, έχουμε 14 ανθρώπινες απώλειες και 18 σοβαρά τραυματίες. Σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ (Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας), το 2024 τα αντίστοιχα νούμερα ήταν 149 και 232, το 2023, 179 και 287 και το 2022, 104 και 140. Παραδόξως, η ΕΛΣΤΑΤ κάπου έχει χάσει μερικές δεκάδες νεκρούς, δίνοντας 35 το 2022 και 51 το 2023 και πάει λέγοντας…
 |
Ανδρέας Στοϊμενίδης, πρόεδρος του European Agency for Safety and Health at Work και του ΟΣΕΤΕΕ |
Ο Ανδρέας Στοϊμενίδης, πρόεδρος του European Agency for Safety and Health at Work, επισημαίνει στην «Εφ.Συν.» ότι τα επίσημα στοιχεία υποεκτιμούν διαρκώς την πραγματικότητα. Οπως μας εξηγεί, «το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν στη διάρκεια της εργασίας τους, το πρόβλημα είναι ότι οι θάνατοι αυτοί δεν αναγνωρίζονται, άρα δεν προλαμβάνονται»….
Κράτος και εργοδότες
Η ελληνική στατιστική για τα εργατικά ατυχήματα είναι διάτρητη κι αυτό προφανώς αποτελεί ευθύνη του υπουργείου Εργασίας και της κυβέρνησης. Αγρότες, ναυτικοί, εργαζόμενοι σε λατομεία και ανασφάλιστοι συχνά δεν εμφανίζονται στους επίσημους καταλόγους, ενώ τα περιστατικά ταξινομούνται ως τροχαία, ναυτικά ή παθολογικά συμβάντα. Αν ένας αγρότης πεθάνει από έμφραγμα στο χωράφι του εν μέσω καύσωνα το καλοκαίρι, δεν θεωρείται εργατικό ατύχημα στην Ελλάδα! Αυτό σημαίνει ότι εκατοντάδες θάνατοι και σοβαροί τραυματισμοί δεν αναγνωρίζονται ως συνέπεια εργασίας…
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΟΣΕΤΕΕ, οι εργαζόμενοι άνω των 60 ετών αντιστοιχούν περίπου στο 1/3 των εργατικών θανάτων, αναδεικνύοντας και την επίπτωση της επιμήκυνσης των ορίων συνταξιοδότησης σε επικίνδυνους κλάδους.
Η κυβέρνηση έχει νομοθετήσει την επέκταση του ωραρίου μέχρι και 13 ώρες την ημέρα, ενώ δεν υπάρχουν ισχυροί μηχανισμοί ελέγχου ή συλλογικές συμβάσεις που να εγγυώνται ελάχιστες συνθήκες ασφαλείας. Η Επιθεώρηση Εργασίας, αποκομμένη από κοινωνικούς εταίρους και υποστελεχωμένη, δεν μπορεί να επιβάλει ουσιαστικές κυρώσεις. Οποιος εργαζόμενος υποστεί ατύχημα, πληρώνει συνήθως μόνος το υψηλότερο κόστος ασφάλισης, χωρίς να τιμωρείται η παραβατική εργοδοσία. Οπως σημειώνει ο κ. Στοϊμενίδης: «Οταν η νομοθεσία και η επιθεώρηση μετατρέπονται σε τυπικότητα και οι εργοδότες γνωρίζουν ότι δεν θα αντιμετωπίσουν συνέπειες, η παραβατικότητα γίνεται κανόνας και η ασφάλεια επιλογή».
Η πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι είναι αμείλικτη! Σε εργοτάξια, ξενοδοχεία, αγροκτήματα και εργοστάσια, οι θάνατοι και οι τραυματισμοί συνεχίζονται χωρίς θεσμική μνήμη και κάθε νέο περιστατικό καλύπτεται από την «καλή εικόνα» των επίσημων στατιστικών. Η κλιματική κρίση και οι υψηλές θερμοκρασίες τους καλοκαιρινούς μήνες πολλαπλασιάζουν τον κίνδυνο κατάρρευσης, ειδικά στους εργαζόμενους σε χειρωνακτικές και εξωτερικές εργασίες. Ταυτόχρονα, η προχωρημένη ηλικία, η έλλειψη εκπαίδευσης και η ανασφάλεια δημιουργούν συνθήκες που κανένα μέτρο πρώτων βοηθειών δεν μπορεί να ανατρέψει.
Οι καταρρεύσεις εργαζομένων σε ξενοδοχεία ή οι ανατροπές τρακτέρ στα χωράφια δεν είναι «ατυχίες». Είναι συνέπειες της παρατεταμένης πολιτικής αδιαφορίας για πρόληψη και προστασία.
Ευρωπαϊκή σύγκριση
Η Ελλάδα και η Πορτογαλία παραμένουν οι μόνες χώρες της Ε.Ε. χωρίς σύστημα καταγραφής επαγγελματικών ασθενειών και θανάτων εξαιτίας τους. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία εκτιμούν ότι στην Ελλάδα περίπου 2.000-2.500 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από επαγγελματικές ασθένειες, που στην εγχώρια στατιστική δεν αναγνωρίζονται ποτέ ως «εργατικά συμβάντα».
Ο κ. Στοϊμενίδης τονίζει ότι η χώρα εμφανίζει πλασματικά χαμηλά ποσοστά θνησιμότητας στην εργασία, αλλά το τίμημα είναι οι νεκροί να μην καταγράφονται ως νεκροί της εργασίας.
Το πρόβλημα είναι δομικό:
● Το κράτος δεν καταγράφει σωστά, δεν ελέγχει, δεν τιμωρεί.
● Οι εργοδότες παραβιάζουν κανονισμούς χωρίς συνέπειες.
● Η νομοθεσία επιτρέπει 13ωρα και υψηλή εντατικοποίηση.
● Τα στοιχεία δείχνουν μια διαρκή αύξηση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών, την ίδια στιγμή που η επίσημη εικόνα παραμένει ψευδώς θετική.
Η Κομισιόν πιέζει αλλά…
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασίες συνεργασίας με την ελληνική κυβέρνηση για εναρμονισμένο σύστημα καταγραφής εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. Ομως η πρόοδος είναι -ας το πούμε κομψά- περιορισμένη. Εν τω μεταξύ, τα στοιχεία που παρουσιάζει η Ελλάδα στις Βρυξέλλες εμφανίζουν τη χώρα ως εργασιακό παράδεισο. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί απαντούν με μία λέξη: «Υποκαταγραφή».
Τη στιγμή που χώρες της Βόρειας Ευρώπης συζητούν για 32ωρη εβδομάδα εργασίας, η Ελλάδα νομοθετεί 13ωρη εργάσιμη ημέρα. Την ώρα που δεν υπάρχουν πραγματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, χωρίς ισορροπία στην εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας, χωρίς ενεργή προστασία από την Επιθεώρηση Εργασίας, που έχει μετατραπεί από υπηρεσία του Δημοσίου σε μια μετέωρη ανεξάρτητη αρχή.
«Δεν υπάρχει ισότιμος τριμερής διάλογος κράτους – εργοδοτών – σωματείων. Εχει μεταπέσει σε διάλογο εργοδοτών με την κυβέρνηση», υπογραμμίζει ο κ. Στοϊμενίδης και καταδεικνύει γιατί το αποτέλεσμα είναι θεσμικά εκκωφαντικό:
● Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι αποκομμένη από τους κοινωνικούς εταίρους.
● Φορέας ασφάλισης επαγγελματικού κινδύνου δεν υπάρχει.
● Οποιος έχει εργατικά ατυχήματα απλώς πληρώνει υψηλότερο ασφαλιστήριο.
Με απλά λόγια, η παραβατικότητα δεν τιμωρείται, αλλά επιβραβεύεται!
Τα χθεσινά τραγικά γεγονότα στα Τρίκαλα και στη Θεσσαλονίκη δεν πρέπει να θεωρηθούν «συμπτώματα». Είναι δυστυχώς ο καθρέφτης μιας πολιτικής που υποτιμά τη ζωή στην εργασία. Μέχρι να ανατραπεί αυτό το μοντέλο, θα μετράμε νεκρούς και ανάπηρους χωρίς να αναγνωρίζουμε την πραγματική αιτία: Μια κυβέρνηση που επιτρέπει στην εργασία να σκοτώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου