Δέκα λόγοι για να κρατήσει ο Τραμπ το Νόμπελ Ειρήνης – του Άρη Χατζηστεφάνου
Η «ιερή οργή» που κατακλύζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τη στιγμή που η Κορίνα Ματσάδο αποφάσισε να δώσει το Νόμπελ Ειρήνης στον Ντόναλντ Τραμπ είναι βαθιά υποκριτική. Υπονοεί ότι ο θεσμός των Νόμπελ είχε στο παρελθόν κάποιο κύρος, το οποίο χάνεται τώρα. Ας δούμε λοιπόν δέκα λόγους για τους οποίους το συγκεκριμένο βραβείο αρμόζει στον συγκεκριμένο πρόεδρο.
1) Η νορβηγική επιτροπή βραβεύοντας την Ματσάδο γνώριζε ότι τιμά μια πολιτική τσαρλατάνο, η οποία ζητούσε να βομβαρδίσουν τη χώρα της, ώστε να πάρουν αμερικανικές πολυεθνικές τον έλεγχο των πετρελαϊκών κοιτασμάτων και η ίδια να αναλάβει την εξουσία. Η επιτροπή ήθελε με αυτό τον τρόπο να νομιμοποιήσει μια διαδικασία, που αργότερα οδήγησε στην απαγωγή του νόμιμου προέδρου ενός ανεξάρτητου κράτους. Ουσιαστικά η Ματσάδο ζητούσε να γίνει αχυράνθρωπος του Τραμπ, είναι λοιπόν άδικο να πάρει το βραβείο ένας απλός τοποτηρητής και όχι ο ιθύνων νους της εισβολής και κατάληψης.
2) Νόμπελ Ειρήνης έχει λάβει και ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος μετέτρεψε τη Λιβύη από κράτος σε ένα μεγάλο σκλαβοπάζαρο, ενώ βομβάρδιζε ταυτόχρονα επτά χώρες. Ο Τραμπ μέσα σε ένα χρόνο έχει βομβαρδίσει οκτώ. Μια χώρα πάνω, μια χώρα κάτω δεν θα κάνει τη διαφορά.
3) Μεταξύ των Αμερικανών προέδρων που τιμήθηκαν από την νορβηγική επιτροπή συναντάμε και τον Τέντι Ρούσβελτ, ο οποίος εκτός από τη σφαγή των ιθαγενών στις ΗΠΑ προκάλεσε και το θάνατο 600.000 ανθρώπων στις Φιλιππίνες. «Δεν έχει μείνει ζωντανό ούτε ένα μωρό να κλάψει για τη νεκρή μητέρα του», έγραφε στις αρχές του 20ου αιώνα ο Μαρκ Τουέιν για να καταδικάσει τις θηριωδείες των αμερικανικών στρατευμάτων κατοχής στο νησί.
3) Η επιτροπή στο παρελθόν έχει βραβεύσει και τον Κίσινγκερ, ο οποίος ευθύνεται για εκατοντάδες χιλιάδες άμαχους που σκοτώθηκαν από τον αμερικανικό στρατό, πέθαναν σε εμφύλιες συγκρούσεις που αυτός ενορχήστρωσε, ή δολοφονήθηκαν και βασανίστηκαν από δικτατορικά καθεστώτα που αυτός επέβαλε.
4) Νόμπελ έχει απονεμηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία όταν δεν πνίγει δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες στα θαλάσσια σύνορά της, εξοπλίζει και προωθεί τη γενοκτονία στη Γάζα, ενώ αφού διέλυσε τις οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας για να διασώσει τις τράπεζες του κέντρου, τώρα δημιουργεί μια πολεμική βιομηχανία προετοιμάζοντας το έδαφος για ένα γενικευμένο πόλεμο.
5) Πολλά χρόνια πριν η νορβηγική επιτροπή βραβεύσει μια ακροδεξιά πολιτικό σαν την Ματσάδο, που δίνει το βραβείο της στον ενορχηστρωτή των πογκρόμ του ICE στο εσωτερικό των ΗΠΑ, είχε βραβεύσει και τον Φρεντερικ ΝτεΚλερκ, τον τελευταίο ηγέτη του ρατσιστικού και νεοφασιστικού καθεστώτος Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Με τις εν ψυχρώ δολοφονίες του ICE, ο οποίος λειτουργεί πλέον σαν φρουρά πραιτοριανών του Αμερικανού προέδρου ο Τραμπ, κερδίζει μια θέση στο πάνθεο των ηγετών απολυταρχικών καθεστώτων.
6) Η ηθική του Τραμπ που προωθεί την απαγόρευση των αμβλώσεων και δημιουργεί ένα ελντοράντο για αμερικανικές εταιρείες, που θα λειτουργούν πέρα και πάνω από κάθε δημόσιο έλεγχο, θυμίζει απελπιστικά το κήρυγμα της Μητέρας Τερέζας. Η «αγία των φτωχών» είχε κηρύξει τη δική της σταυροφορία εναντίον των δικαιωμάτων των γυναικών και όποτε της το ζητούσαν προσέφερε συγχωρωχάρτια σε πολυεθνικές, όπως η Bhopal, η οποία αρνούνταν να προσφέρει αποζημιώσεις στις οικογένειες τουλάχιστον 2.000 ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε δυστύχημα στις εγκαταστάσεις της και σε άλλους 38.000 που τραυματίστηκαν.
7) H νορβηγική επιτροπή έχει βραβεύσει τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών, Σιμόν Πέρες, ο οποίος συμμετείχε στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων ως μέλος σιωνιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων και αργότερα ξεκίνησε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ. Ήταν ο άνθρωπος που έδωσε την εντολή για το βομβαρδισμό του προσφυγικού καταυλισμού της Κανά. Μαζί του μοιράστηκε το βραβείο και ο Γιτζάκ Ράμπιν, που ενίσχυσε το ισραηλινό απαρτχάιντ επιβάλλοντας μαζικές συλλήψεις και φυλακίσεις χωρίς δίκες. Οι θηριωδίες που διέταξε στην πρώτη ισραηλινή εξέγερση (ιντιφάντα), του έδωσαν το παρατσούκλι του Bone Braker, καθώς οι δυνάμεις του έσπαγαν στα γόνατά τους τα χέρια ανήλικων παλαιστίνιων διαδηλωτών που συλλαμβάνονταν από τον ισραηλινό στρατό κατοχής.
8) Το δικό του Νόμπελ έχει και ο Κολομβιανός πρώην πρόεδρος Χουάν Μανουέλ Σάντος, ο οποίος επέβλεπε τον βρώμικο πόλεμο εναντίον των ανταρτών της χώρας, πριν αρχίσει να λαδώνεται από ξένες εταιρείες (όπως η βραζιλιάνικη Odebrecht), τα χρήματα απ’τις οποίες προωθούσε σε λογαριασμούς τους στα Μπαρμπάντος.
9) Σταθερή στην παράδοση βράβευσης των ισχυρών και των υποστηρικτών γενοκτονιών, η νορβηγική επιτροπή είχε τιμήσει και την Αούνγκ Σαν Σου Κι από τη Μιανμάρ, που στήριξε με όλες της τις δυνάμεις τη γενοκτονία των Ροχίνγκια.
10) Και σε τελική ανάλυση, ποιος δικαιούται περισσότερο από τον Τραμπ ένα βραβείο που δίνεται προς τιμήν ενός εμπόρου όπλων, όπως ο Αλφρεντ Νόμπελ. Αν στο μέλλον υπάρξει και κάποιο βραβείο στο όνομα παιδεραστών μαστροπών, όπως ο Τζέφρι Έπστιν, θα πρέπει να είναι ο πρώτος τιμώμενος.
- ΣΧΕΤΙΚΟ και το ακόλουθο:
Επιτέλους, τα Νόμπελ Ειρήνης έλαβαν την τιμή που τους αξίζει: στον πάτο του σκουπιδοτενεκέ
Τα βραβεία Νόμπελ Ειρήνης, εδώ και δεκαετίες, εξυπηρετούν με τον πιο χυδαίο τρόπο τις σκοπιμότητες του δυτικού ιμπεριαλισμού.
Όπου επιχειρείται ανατροπή αντιδυτικών καθεστώτων, όπου τα συμφέροντα των ΗΠΑ επιβάλλουν πορτοκαλί επανάσταση, όπου προετοιμάζεται κάποιο φερέφωνο της Δύσης να αντικαταστήσει έναν ηγέτη μιας μη φιλικής χώρας, όπου βρεθεί κάποιος Κινέζος ή Ρώσος ενάντια στην ηγεσία της χώρας του, η Επιτροπή των Νόμπελ, είναι εκεί, πρόθυμη, δουλική, εξαρτημένη μέχρι το μεδούλι.
Σε αντίθεση με ότι λέγεται, η “παραχώρηση” του Νόμπελ Ειρήνης της Ματσάδο στον Τραμπ δεν συνιστά εξευτελισμό της Ματσάδο.
Η Ματσάδο είναι απλά ένα ανδρείκελο, μια μαριονέτα, ένας θηλυκός Κουίσλιγκ, μια ντροπή με πόδια για τον λαό της, που δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να καλέσει σε πολεμική επέμβαση ενάντια στη χώρα της για να γίνει η ίδια Τσολάκογλου της Βενεζουέλας και να παραχωρήσει χαριστικά το πετρέλαιο της πατρίδας της στις αμερικανικές πολυεθνικές.
Η “μεταβίβαση” του Νόμπελ της Ματσάδο στον Τραμπ είναι εξευτελισμός των Νόμπελ Ειρήνης. Εξευτελισμός που επιτέλους υπήρξε – έχει αργήσει εδώ και πολλά χρόνια.
Από τότε που απονεμήθηκε Νόμπελ Ειρήνης στον Ομπάμα, η θητεία του οποίου χαρακτηρίστηκε από τη συνέχιση των πολεμικών επιχειρήσεων στα υπαρκτά μέτωπα (Ιράκ, Αφγανιστάν), την κλιμάκωση των επιχειρήσεων drone με δολοφονίες αντιπάλων, αλλά και την επέκταση της αμερικανικής εμπλοκής σε νέα εδάφη (Λιβύη, Συρία).
Από τότε που πήρε βραβείο Νόμπελ η …Ευρωπαϊκή Ένωση, ακριβώς τη χρονιά που πρωταγωνίστησε, περισσότερο και από τις ΗΠΑ, στην ανατροπή του Καντάφι στη Λιβύη. Βομβάρδισε τη χώρα, εξόπλισε τις αντικαθεστωτικές συμμορίες που λίντσαραν τον Καντάφι, και παρέδωσε τη χώρα σε έναν αιματηρό εμφύλιο που διαρκεί ήδη 15 χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να κάνει τη Λιβύη κρανίου τόπο όπου ανθούν μέχρι και τα σκλαβοπάζαρα ανθρώπων, από τις ίδιες συμμορίες που τότε “μάχονταν για την ελευθερία” ενάντια στον “δικτάτορα”, και που σήμερα πουλάνε σκλάβους 200 δολάρια το κεφάλι. Ενέργειες, πράγματι άξιες να τιμηθούν με Νόμπελ Ειρήνης.
Από τότε που επιλέγονταν συστηματικά κάθε αντίπαλος της Ρωσικής, Κινεζικής, Λευκορωσικής, Ιρανικής κυβέρνησης, με την ελπίδα να ενισχυθεί η αντιπολίτευση των συγκεκριμένων κρατών, ή έστω η κατακραυγή της κοινής γνώμης για τα καθεστώτα τους. Η λίστα είναι μακρά: Λιου Σιαομπό (Κίνα), Ντμίτρι Μουράτοφ (Ρωσία), Σιρίν Εμπάντι (Ιράν), Αλές Μπιαλιάτσκι (Λευκορωσία), Ναργκίς Μοχαμαντί (και πάλι Ιράν), Ταουακούλ Κάρμαν (Υεμένη) κλπ.
Μα τι εντυπωσιακή συγκέντρωση ακτιβιστών της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, αποκλειστικά από τις χώρες που βρίσκονται απέναντι στον δυτικό ιμπεριαλισμό, ή στις χώρες που πρέπει να αναρριχηθούν στην εξουσία φιλοδυτικά καθεστώτα.
Αλήθεια δεν υπήρξε καμιά βράβευση σε κανέναν αγωνιστή της ελευθερίας από τη Σαουδική Αραβία, την πιο απολυταρχική χώρα του μουσουλμανικού κόσμου; Σε κάποιον αντιφρονούντα από το Ισραήλ, την πιο εγκληματική χώρα στον κόσμο, που διεξάγει γενοκτονία και εθνοκάθαρση σε δημόσια θέα; Σε κάποιον ακτιβιστή στις ΗΠΑ που αγωνίζεται ενάντια στο ρεσιτάλ αυταρχισμού, φασιστικοποίησης και δολοφονίας άοπλων πολιτών από τον ICE;
Ή έστω, αν οι παραπάνω επιλογές φαντάζουν βαριές, να γίνει απονομή του Νόμπελ Ειρήνης σε κάποιον αγωνιστή ενάντια στις πολλές δικτατορίες ανά τον πλανήτη που είναι φιλικές στις ΗΠΑ;
Η απονομή του Νόμπελ Ειρήνης του 2025 στη Ματσάδο έγινε για να γλιτώσει η Επιτροπή απονομής των Νόμπελ τον εξευτελισμό του να αναγκαστεί να το απονείμει στον Τραμπ ο οποίος το ήθελε διακαώς. Επιλέχθηκε ένα ανδρείκελο, μια μαριονέτα των Αμερικανών, τάχα αρχηγός της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Η Επιτροπή προσπάθησε να γλιτώσει την χλεύη του Τραμπ, γνωρίζοντας βέβαια ότι μια τέτοια απονομή εξυπηρετεί ταυτόχρονα τους σχεδιασμούς μιας αμερικανικής επέμβασης στη Βενεζουέλα.
Αλλά τελικά όταν επιλέγεις εξευτελιστικές λύσεις, εξευτελίζεσαι ο ίδιος.
Ήταν τόσο το “ηθικό ανάστημα” της Ματσάδο που δώρισε το βραβείο της στον Αμερικανό Πρόεδρο με την ελπίδα αυτός να σταματήσει να την υποτιμά δημοσίως ως αναξιόπιστη για να τοποθετηθεί ως δοτή ηγέτιδα της Βενεζουέλας. Στη Βενεζουέλα φαίνεται άλλωστε ότι η γκανγκστερική απαγωγή Μαδούρο μάλλον αποδυνάμωσε την αντιπολίτευση και διατήρησε την ενότητα και το λαϊκό φρόνημα της ανεξαρτησίας, παρά το αντίθετο.
Δεν ξέρουμε αν τελικά αυτή η κίνηση της Ματσάδο θα την ανεβάσει στην εκτίμηση του Τραμπ – πιθανότατα όχι. Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποτιμά και χλευάζει ακόμα περισσότερο όσους του φέρονται δουλοπρεπώς – η περίπτωση των Ευρωπαίων ηγετών είναι χαρακτηριστική.
Ξέρουμε όμως σίγουρα ότι τα βραβεία Νόμπελ Ειρήνης εξευτελίστηκαν όσο τους άξιζε. Τόσο, που την επόμενη χρονιά πρέπει να δοθει το Νόμπελ Ειρήνης στον μεγαλύτερο σφαγέα της σύγχρονης ιστορίας, τον Νετανιάχου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου