16 Ιανουαρίου 2026

Ιράν: Τι γνωρίζουμε για τη δράση της ισραηλινής Μοσάντ και τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων, ενώ και η E.E. στηρίζει το σχέδιο Τραμπ για ανατροπή του καθεστώτος (ΕΙΚΟΝΕΣ)

IRAN2026 Πληθαίνουν οι αναφορές για πράκτορες της Μοσάντ αναμέσα στους Ιρανούς διαδηλωτές ενώ αμφισβητείται η αξιοπιστία των πηγών για τους νεκρούς.

Ιράν: Τι γνωρίζουμε για τη δράση της Μοσάντ και τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων

Πηγές: Dropsite News, Al Jazeera

Δημοσιογράφος του ακροδεξιού ισραηλινού καναλιού Channel 14 έκανε λόγο για ξένες παρεμβάσεις στις διαμαρτυρίες που συγκλόνισαν το Ιράν. Ο διπλωματικός ανταποκριτής του καναλιού, Ταμίρ Μόραγκ, ανέφερε πως, σύμφωνα με το Channel 14, «ξένες δυνάμεις προμηθεύουν Ιρανούς διαδηλωτές με πραγματικά πυροβόλα όπλα», γεγονός που όπως ισχυρίστηκε, εξηγεί «τους εκατοντάδες νεκρούς από την πλευρά των ανθρώπων του καθεστώτος». Καταλήγοντας, σημείωσε με νόημα ότι «ο καθένας μπορεί να υποθέσει ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτό».


Το Channel 14 είναι γνωστό ακροδεξιό τηλεοπτικό κανάλι του Ισραήλ, φιλικό προς τον Νετανιάχου, που προωθεί συστηματικά την αφήγηση περί εθνικής ασφάλειας, προβάλλοντας σταθερά ως απειλή το Ιράν και την Παλαιστίνη.

Από την πλευρά του ο ακροδεξιός ισραηλινός υπουργός Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Αμιχάι Ελιγιάου, σύμφωνα με το Aljazeera έκανε την εξής δήλωση στο ισραηλινό ArmyRadio:

«Όταν επιτεθήκαμε στο Ιράν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Rising Lion» [η ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν τον Ιούνιο], βρισκόμασταν στο έδαφός του και ξέραμε πώς να προετοιμάσουμε το έδαφος για μια επίθεση. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι έχουμε κάποιους από τους ανθρώπους μας που δραστηριοποιούνται εκεί αυτή τη στιγμή».

Θυμίζουμε επίσης ότι στις 3 Ιανουαρίου, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και διευθυντής της CIA, Μάικ Πομπέο, δημοσίευσε στο X ότι «το ιρανικό καθεστώς βρίσκεται σε δύσκολη θέση» και αναφέρθηκε σε «κάθε πράκτορα της Μοσάντ που περπατά δίπλα» στους Ιρανούς διαδηλωτές στους δρόμους.

Ο καθηγητής Ιρανικών Σπουδών του πανεπιστημίου Columbia, Χαμίντ Νταμπασίντ, έκανε επίσης λόγο για πράκτορες τη Μοσάντ που κρύβονται ανάμεσα στους διαδηλωτές, αλλά και για την εμφάνιση ισραηλινών σημαίων στις διαδηλώσεις. Ο καθηγητής εφιστά την προσοχή, κάνοντας το διαχωρισμό ανάμεσα στους πραγματικούς Ιρανούς διαδηλωτές και τους «νόθους» Ισραηλινούς διαδηλωτές, που έχουν φυσικά τη δική τους ατζέντα. 

Την ίδια ώρα ερωτήματα προκύπτουν και για τον πραγματικό αριθμό των νεκρών διαδηλωτών στην Τεχεράνη και σε άλλες ιρανικές πόλεις καθώς οι βασικότερες πηγές που χρησιμοποιούν τα δυτικά ΜΜΕ συνδέονται άμεσα με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Μια από αυτές τις πηγές, η οποία ανεβάζει τον αριθμό των θυμάτων στους 2.500, είναι η οργάνωση Human Rights Activists News Agency (HRANA) η οποία χρηματοδοτείται από την αμερικανική κυβέρνηση μέσω του NED (National Endowment for Democracy). Πρόκειται για το ταμείο που έστησε το 1983 ο Ντόναλντ Ρίγκαν για να αναλάβει τμήμα των επιχειρήσεων αποσταθεροποίησης ξένων κυβερνήσεων που μέχρι τότε πραγματοποιούσε η CIA. Πάντως ακόμη και στελέχη της HRANA επεσήμαναν ότι είναι πλέον πολύ δύσκολο να πιστοποιηθεί ο ακριβής αριθμός των θυμάτων λόγω της κυκλοφορίας πολλών video AI

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Την ίδια ώρα αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του δικτύου CBS για 12.000 με 20.000 νεκρούς -πληροφορία την οποία απέδωσε σε δυο πηγές τις οποίες δεν κατονόμασε (και μόνο η μια βρίσκεται στο Ιράν). Τους τελευταίους μήνες η αξιοπιστία του CBS αμφισβητείται έντονα, ιδιαίτερα από τη στιγμή που ανέλαβε τον έλεγχό του η οικογένεια του Λάρι Έλισον – ο οποίος μεταξύ άλλων χρηματοδοτεί απευθείας τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις από την προσωπική του περιουσία. Αρκετοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι τοποθετώντας την ακραία φιλοισραιλινη δημοσιογράφο Μπάρι Γουάις, επικεφαλής του ενημερωτικού τομέα του καναλιού, ο Λάρι Έλισον μετέτρεψε το CBS σε φερέφωνο του Νετανιάχου – τον οποίο στο παρελθόν είχε ζητήσει να προσλάβει στην εταιρεία του.

Αν και πολλές ανεξάρτητες πηγές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μεγάλου αριθμού θυμάτων από τις επιθέσεις της ιρανικής αστυνομίας, 12.000 και 20.000 νεκροί είναι δύσκολο να υπάρξουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ακόμη και σε εμπόλεμες ζώνες κατά τη διάρκεια μαζικών βομβαρδισμών κατοικημένων περιοχών. Αυτό δεν εμπόδισε χιλιάδες δημοσιογράφους στην Ελλάδα και το εξωτερικό να αναπαράγουν τις φήμες δημιουργώντας στην κοινή γνώμη τις συνθήκες που απαιτούνται για να δικαιολογηθούν στρατιωτικά πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

ΠΗΓΗ 

Pahlavi 1 Ευρωπαϊκές χώρες με πρωτοστάτη τη Γερμανία, υποστηρίζουν την ιμπεριαλιστική πολιτική ΗΠΑ και Ισραήλ για ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν.Η EE στηρίζει το σχέδιο Τραμπ για ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν

Πηγές: wsws.org, politico, bild

Με δούρειο ίππο την «ανησυχία για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και παρά τις τελευταίες εντάσεις λόγω Γροιλανδίας, διάφορες ευρωπαϊκές χώρες με πρωτοστάτη τη Γερμανία, υποστηρίζουν την ιμπεριαλιστική πολιτική ΗΠΑ και Ισραήλ για ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν.

Κεντρικό πρόσωπο σε αυτή την πολιτική είναι ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος μίλησε με ασυνήθιστη ωμότητα για τα ευρωπαϊκά σχέδια απέναντι στην Τεχεράνη. Συγκεκριμένα, κατά την επίσκεψή του στην Ινδία δήλωσε τα εξής: «Με ανησυχούν οι αναφορές για αυξανόμενη βία από την αστυνομία και τους λεγόμενους Φρουρούς της Επανάστασης στο Ιράν εναντίον του ίδιου τους του πληθυσμού», για να προσθέσει αμέσως μετά ότι «το ιρανικό καθεστώς δεν έχει καμία νομιμοποίηση μέσω εκλογών έτσι κι αλλιώς, και ο πληθυσμός τώρα εξεγείρεται ενάντια σε αυτό το καθεστώς».

Η πιο αποκαλυπτική δήλωση του Μερτς αφορά τον συντονισμό με τις ΗΠΑ και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: «Βρισκόμαστε σε στενή επαφή με την αμερικανική κυβέρνηση και με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ώστε να διασφαλίσουμε ότι μπορεί να υπάρξει μια ειρηνική μετάβαση σε μια δημοκρατικά νομιμοποιημένη κυβέρνηση στο Ιράν». Ο όρος «ειρηνική μετάβαση» ωστόσο, όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά σε περιπτώσεις όπως το Ιράκ ή η Λιβύη, είναι ο ευφημισμός για τις πολιτικές αποσταθεροποίησης, οικονομικού στραγγαλισμού και, εν τέλει, βίαιης ανατροπής των καθεστώτων.

Ο ίδιος ο Μερτς προχώρησε ακόμη περισσότερο, δηλώνοντας: «Αν ένα καθεστώς μπορεί να διατηρείται στην εξουσία μόνο μέσω της βίας, τότε στην ουσία έχει τελειώσει. Υποθέτω ότι βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες αυτού του καθεστώτος».

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για τις «δημοκρατικές» ανησυχίες του Μερτς και την ιμπεριαλιστική διάσταση της γερμανικής πολιτικής, θυμίζουμε παλαιότερη δήλωσή του στο περιθώριο της συνόδου της G7 στον Καναδά, όταν αναφερόμενος στις ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν είχε πει:

«Το Ισραήλ κάνει τη βρώμικη δουλειά για όλους μας. Δεν μπορώ παρά να εκφράσω τον ύψιστο σεβασμό μου για τον ισραηλινό στρατό και την ισραηλινή ηγεσία που είχαν το θάρρος να το κάνουν».

Η γερμανική στάση ωστόσο, εντάσσεται σε μια κοινή ευρωπαϊκή γραμμή. Σε κοινή δήλωση που συνυπογράφεται από τον Μερτς, τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, αναφέρεται ότι «εκφράζουμε τη βαθιά μας ανησυχία για τις αναφορές περί βίας από τις ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας και καταδικάζουμε απερίφραστα τη δολοφονία διαδηλωτών», ενώ οι τρεις αρχηγοί καλούν τις ιρανικές αρχές «να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, να απέχουν από τη χρήση βίας και να σεβαστούν τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών του Ιράν».

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ύπατη εκπρόσωπος για την εξωτερική πολιτική, Κάγια Κάλας, δήλωσε ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ήδη εκτεταμένες κυρώσεις κατά του Ιράν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πυρηνική διάδοση και τη στήριξη της Τεχεράνης στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και είμαι έτοιμη να προτείνω πρόσθετες κυρώσεις ως απάντηση στη βίαιη καταστολή των διαδηλωτών». Σε γραπτή της δήλωση συμπλήρωσε ότι «το καθεστώς έχει μακρύ ιστορικό συντριβής των διαμαρτυριών» και ότι «οι πολίτες αγωνίζονται για ένα μέλλον της δικής τους επιλογής και ρισκάρουν τα πάντα για να ακουστούν».

Ακόμη και πιο συγκρατημένες δηλώσεις, όπως εκείνη της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία περιορίστηκε να πει ότι «οι Βρυξέλλες παρακολουθούν την κατάσταση», εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο. Όπως και της προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, η οποία έγραψε ότι «η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει το καθήκον της και να δράσει».

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται ακόμα και η συζήτηση για την ένταξη των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης στις λίστες τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το IRGC έχει ήδη χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από το 2019. Στην Ευρώπη, η συζήτηση αυτή προωθείται έντονα από κυβερνήσεις και πολιτικούς κύκλους, με το επιχείρημα ότι οι Φρουροί της Επανάστασης αποτελούν τον βασικό μηχανισμό καταστολής στο εσωτερικό και αποσταθεροποίησης στο εξωτερικό.

Η ένταξη ωστόσο, ενός τμήματος του ιρανικού κράτους σε λίστα τρομοκρατικών οργανώσεων σημαίνει αφενός την πλήρη ποινικοποίηση κάθε πολιτικής, οικονομικής ή ακόμη και έμμεσης επαφής με αυτόν τον μηχανισμό. Αφετέρου, ανοίγει τον δρόμο για μαζικές κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, ποινικές διώξεις σε ευρωπαϊκό έδαφος και, κυρίως, για τη νομιμοποίηση των πιο επιθετικών μορφών δράσης, συμπεριλαμβανομένων και των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Οι ευρωπαϊοι ηγέτες ωστόσο, δεν φαίνεται να «ανησυχούν» το ίδιο και για τα σχέδια ΗΠΑ και Ισραήλ που αποσκοπούν στην παλινόρθωση της μοναρχίας των Παχλαβί. Ο γιος του Σάχη, Ρεζά Παχλαβί, προβάλλεται συστηματικά από δυτικά μέσα ενημέρωσης και κύκλους εξωτερικής πολιτικής ως «εναλλακτική λύση» για το μέλλον του Ιράν.

Θυμίζουμε ότι η μοναρχία των Παχλαβί, που ανατράπηκε το 1979 λόγω της αυταρχικότητας, της διαφθοράς και της στενής εξάρτησής της από τις ΗΠΑ, επιλέγεται να παρουσιάζεται σήμερα ως εγγύηση «σταθερότητας» και «κοσμικότητας». Το γεγονός ότι μια τέτοια προοπτική δεν απορρίπτεται ρητά από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα της λεγόμενης «δημοκρατικής μετάβασης».

Η ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στο Ιράν χαρακτηρίζεται από την γνωστή ευρωπαϊκή υποκρισία. Οι ίδιες κυβερνήσεις που επικαλούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα για να δικαιολογήσουν κυρώσεις και παρεμβάσεις, στηρίζουν ή ανέχονται γενοκτονίες, πολέμους, κατοχές, την τυφλή και μαζική βία, όταν αυτό εξυπηρετεί τα στρατηγικά τους συμφέροντα.

Στην περίπτωση του Ιράν, η ρητορική περί «δημοκρατίας» και «ελευθερίας» λειτουργεί ως ιδεολογικό περίβλημα για μια πολιτική που στοχεύει στον έλεγχο μιας γεωστρατηγικά κρίσιμης χώρας, στον περιορισμό της επιρροής της Ρωσίας και της Κίνας και στην (υπεραισιόδοξη ίσως) ευρωπαϊκής φιλοδοξία για εδραίωση μιας παρουσίας στη Μέση Ανατολή. Τίποτα παραπάνω. 

ΠΗΓΗ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου