Προκλητικός εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης μετά τις επιθέσεις που δέχθηκε από το Ιράν ακόμα και η Κύπρος. Παρότι αντικειμενικά η βάση της Σούδας και ολόκληρη η Κρήτη τίθενται σε κίνδυνο, η ελληνική κυβέρνηση απέφυγε ακόμα και να ψελλίσει κάτι μετριοπαθές όπως αυτό που είπε ο Κύπριος πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ότι οι στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται στην χώρα του θα πρέπει να μην χρησιμοποιούνται για πολεμικούς σκοπούς.
Έτσι, η κυβέρνηση δεν διστάζει να ρισκάρει την είσοδο της Ελλάδας μέσα σε έναν περιφερειακό πόλεμο, που δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τα συμφέροντα της χώρας και μάλιστα διεξάγεται απέναντι σε μια χώρα με την οποία το ελληνικό κράτος δεν έχει καμια απολύτως διαφορά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αντί να μας απαντήσει ξεκίνησε πάλι τις προσβολές. Ότι μας νοιάζει να ικανοποιήσουμε τις «ιδεοληψίες» μας. Και επίσης να ικανοποιήσουμε διάφορες «μειοψηφίες». Δηλαδή ρωτάμε αν θα κάνουν ότι έκανε ο Δεξιός πρόεδρος της Κύπρου και απαντάνε ότι αυτά είναι αριστερές «ιδεοληψίες».
Και αλήθεια, είναι «μειοψηφίες» όσοι θέλουν να μην κινδυνεύουμε να φάμε πυραύλους; Όσοι θέλουν να μην κινδυνεύσουμε για έναν πόλεμο σε μια χώρα που δεν μας απειλεί ούτε κατά διάνοια; Δείτε το βίντεο και κρίνετε και μόνοι σας.
Ζούμε στη χώρα που δεν έχουμε δικαίωμα στην ενημέρωση για το πώς χρησιμοποιείται ένα μέρος της επικράτειάς μας, γιατί οι μόνοι που έχουν δικαίωμα είναι οι Αμερικάνοι. Πιστεύει κανείς, αλήθεια, ότι αυτές οι αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης που μας βάζουν σε κίνδυνο εκπροσωπούν τα συμφέροντα των Ελλήνων;
Ας μη γελιόμαστε.
Ή αλλιώς “Let’s not fool ourselves.” που θα έλεγαν και στη Σούδα.
 |
| ROSA, Νικόλας Γεωργίου |
Η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή απειλεί οικονομία και κοινωνία, ενώ η κυβέρνηση βαθαίνει την πρόσδεση σε επικίνδυνες συμμαχίες
Η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, με την επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν, ανοίγει έναν κύκλο αστάθειας που απλώνεται ως την Ανατολική Μεσόγειο και αγγίζει άμεσα και τη χώρα μας. Οι θαλάσσιες οδοί απειλούνται, η ναυτιλία εισέρχεται σε ζώνη υψηλού ρίσκου, οι τιμές της ενέργειας παίρνουν την ανηφόρα και ο τουρισμός κρέμεται από μια κλωστή γεωπολιτικής έντασης. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η κυβερνητική ρητορική περί «στρατηγικών συμμαχιών» και «γεωπολιτικής αναβάθμισης» ηχεί ως κυνική υπεκφυγή.
Η χώρα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο σχεδιασμών που υπηρετούν ξένα συμφέροντα, ενώ η κοινωνία φορτώνεται το κόστος σε καύσιμα, ακρίβεια και ανασφάλεια. Η πρόσδεση στο άρμα των πολεμικών επιλογών των ΗΠΑ και του Ισραήλ παρουσιάζεται ως μονόδρομος, την ώρα που η ιστορία της περιοχής αποδεικνύει πως κάθε στρατιωτική κλιμάκωση γεννά νέους κύκλους βίας, προσφυγιάς και αποσταθεροποίησης. Αντί για πρωτοβουλίες ειρήνης, καλλιεργείται κλίμα «εθνικής ευθύνης» ώστε να απορροφηθούν οι αντιδράσεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η πραγματική ευθύνη, όμως, βρίσκεται στην υπεράσπιση της ειρήνης, στην άρνηση συμμετοχής σε επιθετικούς σχεδιασμούς, στην απαίτηση απεμπλοκής από στρατιωτικές διευκολύνσεις που καθιστούν τη χώρα στόχο. Η Ελλάδα χρειάζεται πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα τη σταθερότητα και τη συνεργασία των λαών, όχι τυφλή στοίχιση πίσω από επιλογές που βαθαίνουν το χάσμα. Σε μια περίοδο όπου η φωτιά εξαπλώνεται επικίνδυνα, η φωνή της κοινωνίας οφείλει να υψωθεί καθαρά. Καμία εμπλοκή στις πολεμικές επιδιώξεις του Τραμπ και του Νετανιάχου, καμία συνενοχή στις δολοφονίες αμάχων, προτεραιότητα στην ειρήνη και στη ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου