 |
| AP Photo/Matt Young, File |
Οι ανεμόμυλοι
Δεν πρόλαβα να δουλεύει ανεμόμυλος στο νησί (σ.σ.: εννοεί τη Λέσβο). Εγώ γεννήθηκα με τις μηχανές του ατμού. Μόνο τα κυλινδρικά τους κτίσματα, χωρίς αντένες και πανιά, γνώρισα. Αυτοί οι εντυπωσιακοί πύργοι και τα σημάδια τους είναι λίγα στο νησί. Αντε καμιά σαρανταριά, σε αντίθεση με την «ανεμόεσσα» γειτονική Λήμνο, που ήταν γεμάτη απ’ αυτούς. Εχει και εδώ αγέρηδες και κορφές, είχε και στάρια και κριθάρια να αλέσουν. Το 1548, φορολογούνται πρώτα τα σιτάρια με 264.848 άσπρα και το 1985 παράγονται 10.206 τόνοι. Μάλιστα ξέρουμε πως από πολύ νωρίς δεν έφτανε η παραγωγή για τον ντόπιο πληθυσμό και έφερναν από αλλού.
Ομως το νησί είχε νερά και οι νερόμυλοι είχαν το επάνω χέρι για να βγει το αλεύρι. Το 1548 λοιπόν, φορολογούνται από την οθωμανική διοίκηση του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (που είχε και τον Μπαρμπαρόσα να του κάνει τις προγραφές των ανεπιθύμητων) 356 αλευρόμυλοι, ενώ το 1890 αλέθουν σιτάρι 249 νερόμυλοι, παρόλο που είχε μπει ο ατμός στο νησί. Σε αντίθεση λοιπόν με τους υπέροχους πύργους των ανεμόμυλων, όλα τα ποτάμια του νησιού είναι γεμάτα από τα ερείπια αυτών των κτισμάτων. Και εγώ έτσι μεγάλωσα, άρχισα μάλιστα να τους μελετώ μέσα στις μοναδικές ρεματιές με τα πλατάνια, τις ιτιές, τις μυρτιές και τις νεροσυρμές.
Ζηλέψανε όμως αυτούς τους ανεκμετάλλευτους αγέρηδες, τις πανέμορφες πλαγιές και τις κορφές, τις γυμνές με την πετρωμένη ζωή, τις γεμάτες από δρυς του έρωτα της Σαπφώς, που αντικρίζουν τον Ηλιο τον Πρώτο του Ελύτη και ακούνε τη μουσική του Τέρπανδρου, με χιλιάδες απομεινάρια του αρχαίου πολιτισμού. Αυτοί ήρθαν από αλλού, που λέγεται πια φιλελεύθερος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός, ονόμασαν την επίθεση με ονόματα οργανωμένων συμφερόντων.
Πήραν από τους εκλεγμένους άρχοντες την έγκριση και βάλθηκαν, στο όνομα μιας δήθεν πράσινης σωτηρίας, ενός θνησιγενούς πλανήτη που βήχει ανθρώπινη μπόχα, να μεγαλουργήσουν ή μάλλον να ασεβήσουν στην ομορφιά του τόπου. Τόνοι τσιμέντου σε θηριώδεις βάσεις και λεωφόροι στα βουνά για να μεταφερθούν και να στηθούν οι 153 φαραωνικές ανεμογεννήτριες, 107 μέτρων, 2MV η καθεμιά, σε δέκα περιοχές, που είχαν τη θρασύτητα να ονομάζουν αιολικά «πάρκα».Να παράγουν κοντά 306 MV σ’ ένα νησί που χρειάζεται μόνο 70 MV! Και μάλιστα είχαν το θράσος να εκμαιεύσουν εργασία από το Πολυτεχνείο, που μας καλούσε να δεχτούμε αυτά τα τέρατα σαν απογόνους των υπέροχων ανεμόμυλων, που δεν είχαμε την τύχη να απολαύσουμε. Αυτά το 2012-2014.
Ομως τα ’θελαν όλα δικά τους. Και αρνήθηκαν να πληρώσουν το καλώδιο που θα μετέφερε το ρεύμα στο κέντρο. Την περίφημη Αιγαία Ζεύξη. Ηξεραν όμως να περιμένουν στο θαλάμι τους. Και τώρα, που πληρώσαμε εμείς αυτό το πανάκριβο «τούμπο» της μπαταρίας Λέσβου, επανήλθαν και πρόσθεσαν στα τέρατα του αγέρα και καθρέφτες, σε επιφάνειες που δεν τις χωρά το μυαλό. Μία μόνο, εκεί κοντά στην Ερεσό, θα σκεπάσει 1.094.401 m2! Θα γεμίσει ο βοσκότοπος μαύρα ηλεκτρικά πρόβατα. Περαστικά μας.
*«Πολίτης του Αιγαίου»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου