Ασφάλεια Χανίων σε ρόλο «τοποτηρητή» του Ισραήλ: Όταν το «Free Palestine» γίνεται… αντικείμενο αστυνομικής έρευνας
Από πότε η αλληλεγγύη σε έναν λαό που μακελεύεται θεωρείται ύποπτη πράξη; Από πότε ένα «Free Palestine» μπορεί να προκαλέσει την επίσκεψη της Ασφάλειας; Και ποιο ακριβώς είναι το αδίκημα που διέπραξε μια εργαζόμενη επειδή τόλμησε να εκφράσει την άποψή της;

Η καταγγελία Χανιώτισσας επαγγελματία, που δημοσιεύτηκε στα «Χανιώτικα Νέα», δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Αν τα περιστατικά έχουν συμβεί όπως καταγγέλλονται, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη εκδήλωση κρατικού αυταρχισμού.
Σύμφωνα με την καταγγελία, η γυναίκα βρέθηκε αρχικά αντιμέτωπη με οργανωμένες διαδικτυακές επιθέσεις και στη συνέχεια με παρέμβαση της Ασφάλειας Χανίων, μετά την έκφραση αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη σε Ισραηλινούς πελάτες της.
Δηλαδή τι ακριβώς έχουμε εδώ;
Έναν μηχανισμό που υποτίθεται ότι υπάρχει για την προστασία των πολιτών να ασχολείται με το τι πολιτική άποψη εκφράζει μια εργαζόμενη; Μια φράση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό να αντιμετωπίζεται σαν κάτι που χρήζει αστυνομικής διερεύνησης; Και μια κυβέρνηση που διαφημίζει με κάθε ευκαιρία την προσήλωσή της στη «δημοκρατία» να ανέχεται τέτοιες πρακτικές;
Ας το πούμε καθαρά: εδώ βρίσκεται το πραγματικό σκάνδαλο.
Δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη καταγγελία. Είναι η λογική που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Η λογική σύμφωνα με την οποία η πολιτική διαφωνία πρέπει να μπαίνει κάτω από το μικροσκόπιο των μηχανισμών ασφαλείας. Η λογική σύμφωνα με την οποία ο πολίτης οφείλει να σκέφτεται δύο και τρεις φορές πριν εκφράσει δημόσια την αντίθεσή του στην επίσημη κυβερνητική γραμμή.
Και φυσικά, όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει να προσδέσει ακόμη πιο στενά τη χώρα στο άρμα του Ισραήλ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Οι στρατιωτικές συνεργασίες, οι εξοπλισμοί, οι γεωπολιτικές συμφωνίες και οι κάθε λογής «στρατηγικές εταιρικές σχέσεις» παρουσιάζονται ως μονόδρομος. Όμως υπάρχει κάτι που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε οι κυβερνητικές συμφωνίες ούτε τα διπλωματικά χαμόγελα: τη συνείδηση του λαού.
Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να καταδικάσουμε τον πόλεμο. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να εκφράσουμε αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό. Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να φωνάξουμε «Free Palestine».
Και ασφαλώς δεν πρόκειται να δεχτούμε η Ελληνική Αστυνομία να μετατραπεί, με οποιονδήποτε τρόπο, σε μηχανισμό επιτήρησης της πολιτικής σκέψης και της κοινωνικής συνείδησης.
Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο μια Χανιώτισσα επαγγελματία. Αφορά όλους μας.
Σήμερα μπορεί να είναι μια εργαζόμενη που εξέφρασε την αλληλεγγύη της στην Παλαιστίνη. Αύριο μπορεί να είναι ένας φοιτητής που διαμαρτύρεται για μια πολεμική συμφωνία. Ένας εργαζόμενος που απεργεί. Ένας εκπαιδευτικός που καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική. Ένας νέος που κατεβαίνει στον δρόμο ενάντια στον πόλεμο. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η καταστολή δεν ξεκινά πάντοτε με τις πιο κραυγαλέες απαγορεύσεις.
Ξεκινά συχνά με το «μη μιλάς». Με το «πρόσεχε τι γράφεις». Με το «σε έχουν σημειώσει». Με το «μην προκαλείς».
Και όταν αυτά αρχίζουν να θεωρούνται φυσιολογικά, η αυταρχική κανονικότητα έχει ήδη κάνει το πρώτο της βήμα. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει καμία ανοχή.
Αφού υπήρξε αστυνομική παρέμβαση για τον λόγο που καταγγέλλεται, οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν δημόσιες και συγκεκριμένες απαντήσεις. Ποιος έδωσε την εντολή; Για ποιον λόγο; Με ποια διαδικασία; Με ποια νομική βάση;
Η σιωπή σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή με την κανονικοποίηση του αυταρχισμού. Και απέναντι σε αυτή την κανονικοποίηση, η απάντηση πρέπει να είναι συλλογική.
Δεν θα φοβηθούμε. Δεν θα αυτολογοκριθούμε. Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι. Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι έγκλημα. Η αντίσταση στον πόλεμο δεν είναι έγκλημα. Η καταδίκη της σφαγής αμάχων δεν είναι έγκλημα. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού δεν είναι έγκλημα.
Έγκλημα είναι να συνηθίζουμε τη σιωπή την ώρα που μακελεύονται λαοί.
Και όσο κι αν κάποιοι θα ήθελαν έναν λαό φοβισμένο, σιωπηλό και πειθαρχημένο στις κυβερνητικές και ιμπεριαλιστικές επιταγές, θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε:
FREE PALESTINE!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ!
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ!
ΠΗΓΗ
***
Χανιά: Είπε “Free Palestine” και της έστειλαν την Ασφάλεια!
Τα καρακόλια της κυβέρνησης του Μητσοτάκη έχουν ξεφύγει! Οι υποκλίσεις των πολιτικά ελεεινών συνοδοιπόρων του Νετανιάχου και του κράτους – δολοφόνος του Ισραήλ έχουν ξεπεράσει κάθε όριο γλίτσας!
Οπως καταγγέλλεται από επαγγελματία στα Χανιά (τα στοιχεία στη διάθεση του Ημεροδρόμου) δέχτηκε επίσκεψη από την… Ασφάλεια γιατί… τόλμησε να πει σε Ισραηλινούς τουρίστες που βρέθηκαν στο μαγαζί την… τρομοκρατική φράση “Free Palestine”!
Το θέμα καταγράφηκε στα Χανιώτικα Νέα από όπου και το μεταφέρουμε:
«Αποτελεί συνταγματικό μου δικαίωμα να στηρίζω ένα ελεύθερο Παλαιστινιακό κράτος και να δηλώνω την αντίθεσή μου στη σφαγή που γίνεται εκεί από το Ισραήλ» δηλώνει στα “Χ.ν.” Χανιώτισσα επαγγελματίας (σ.σ. τα στοιχεία της στη διάθεση της εφημερίδας μας) που δέχθηκε αρχικά διαδικτυακές επιθέσεις για την άποψή της και στη συνέχεια επίσκεψη από την Ασφάλεια Χανίων!
«Από πού είστε ρε παιδιά;» και καμαρωτοί μου απαντάνε «Ισραήλ»! Τότε
και εγώ τους λέω «Free Palestine». Έκαναν αμέσως κάτι γκριμάτσες και
τους το επανέλαβα τρεις φορές: “ Free Palestine.”».
Το ζευγάρι αποχώρησε από το κατάστημα από την επόμενη όμως άρχισαν μια
σειρά από δυσφημιστικά σχόλια στο maps.google σε βάρος της επαγγελματία
και του καταστήματος της. «Χρησιμοποίησαν πολύ αρνητικά και αισχρά
σχόλια, στην κριτική του μαγαζιού μου και προσωπικές βρισιές σε βάρος
μου: Σκυλί, βρώμα και τέτοια, ευτυχώς τα κράτησα γιατί κάποιο διάστημα
μετά τα αφαίρεσαν. Μετά από ένα μήνα, 13 του Αυγούστου, το απόγευμα,
ήρθανε δύο κύριοι στο μαγαζί μου με πολιτικά. Μου έδειξαν πολύ σύντομα
και βιαστικά μία αστυνομική ταυτότητα και μου είπαν πως ήλθαν να
διερευνήσουν μια καταγγελία και αν ήλθαν κάτι Ισραηλινοί πριν από ένα
μήνα και τους είπα Free Palestine. «Ναι», τους είπα. “Mα σοβαρά το
παραδέχεστε;” με ξαναρώτησαν. “Μα φυσικά τους το είπα” και στη συνέχεια
επέμεναν αν είμαι ιδιοκτήτης ή υπάλληλος. Τους το εξηγούσα ότι το μαγαζί
είναι δικό μου και δεν έχω υπάλληλο και εκείνοι επέμεναν. Τους ρώτησα
«Γιατί ρωτάτε τόσο επισταμένα;» Μου απάντησαν: «Γιατί θα έπρεπε να
απολυθείς αν ήσουν υπάλληλος!”.»
Ο διάλογος συνεχίστηκε με την επαγγελματία να ξεκαθαρίζει πως «το Free
Palestine δεν απευθύνεται στη θρησκεία, στη φυλή, στην ιδιότητα κάποιου.
Είναι πολιτική μου άποψη και δήλωση μετανοίας δεν κάνω». Μου λέει τότε ο
αστυνομικός :
-»Μα γιατί λέτε free Palestine;»
-»Ε γιατί τη θέλω ελεύθερη.
– “Η Παλαιστίνη δεν είναι ελεύθερη . Και ποιος την έχει που δεν είναι
ελεύθερη; Οι Εβραίοι Άρα απευθύνεστε ενάντια στους Εβραίους!”
Αυτός ο διάλογος έγινε μεταξύ μας και δεν πρόλαβα να πω αν θα έρχονταν
να διερευνήσουν ανάλογη καταγγελία από Τούρκο, αν του έλεγα ότι είμαι
υπέρ μιας Ελεύθερης Κύπρου”. Γνώριζα πολύ καλά ότι σε δύο ανάλογες
περιπτώσεις που είχαν εκδικαστεί πέρυσι στην Αθήνα, οι άνθρωποι
αθωώθηκαν στα δικαστήρια γιατί το free Palestine δεν είναι ρατσιστικό.
Είναι συνταγματικό μου δικαίωμα να εκφράζω τη πολιτική, ιδεολογική μου
άποψη! Πέρυσι το χειμώνα μπήκε ένα ζευγάρι και όταν τους ρώτησα από πού
είναι και μου είπαν «Ισραήλ» και τους δήλωσα πως «δεν συμφωνώ με αυτά
που κάνει η χώρα σας» . Μου απάντησε το παλικάρι: «κι εμείς δεν
συμφωνούμε, γι’ αυτό δεν μένουμε στο Ισραήλ και μένουμε πλέον στην
Ελλάδα». Ο λόγος μου δεν είναι αντιεβραϊκός, ούτε στρέφεται σε βάρος
καμίας φυλής ή θρησκείας αλλά είναι καθαρά πολιτικός! Υποστηρίζω τη
διεκδίκηση για ελευθερία και για κράτος ενός λαού, που σφαγιάζεται,
γιατί αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη είναι σφαγή. Όσο ζω η ιδεολογία
μου, η κοσμοθεωρία μου, η ανθρωπιά μου είναι να υποστηρίζω τον αδικημένο
και αυτόν που ψάχνει ελευθερία.»
Πριν λίγες ημέρες υπήρξε επικοινωνία του δικηγόρου της με την Αστυνομία
προκειμένου να ρωτήσει για την καταγγελία. «Δεν μας έδωσαν τίποτα
εγγράφως, και όταν τους ρωτήσαμε κάτω από ποια εντολή ενήργησαν εφόσον
δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα, δεν υπήρχε μήνυση, αγωγή, μας είπαν πως
έγινε διάβημα ή κάτι ανάλογο από τους Ισραηλινούς στην πρεσβεία τους και
από εκεί στις Ελληνικές αρχές. Μας είπαν μάλιστα –αυτό ήταν το
εντυπωσιακό– πως υπάρχουν πολλές τέτοιες καταγγελίες για διάφορους
Χανιώτες» επισημαίνει και καταλήγει πως στόχος της δημοσιοποίησης των
όσων έγιναν είναι για «να το μάθει ο κόσμος, να ξέρει τι συμβαίνει και
να δράσει ανάλογα. Αυτή η τρομοκρατία δεν μπορεί να περάσει!»


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου