15 Αυγούστου 2026

Ένα παράδειγμα: Δύο Έλληνες στην Κολομβία βοηθούν στις έρευνες για τους αγνοούμενους και μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια

Δύο Έλληνες στην Κολομβία βοηθούν στις έρευνες για τους αγνοούμενους και μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια

Δύο Έλληνες που βρίσκονται στην Κολομβία συμμετέχουν από την πρώτη στιγμή στις προσπάθειες αναζήτησης αγνοουμένων, στην απομάκρυνση των ερειπίων και στη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας προς φτωχές κοινότητες που έχουν πληγεί από την καταστροφή.

Ο Νικηφόρος και ο Ραφαήλ βρέθηκαν από τις πρώτες ώρες στα ερείπια και μεταφέρουν εικόνες από τις προσπάθειες των κατοίκων, των εθελοντών και των τοπικών κοινοτήτων.

Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές εικόνες είναι οι ανθρώπινες αλυσίδες που σχηματίζονται για την απομάκρυνση των μπάζων, με την ελπίδα να εντοπιστούν άνθρωποι που εξακολουθούν να αγνοούνται. Και φυσικά οι ανατριχιαστικές “Silencio Total”. Οι στιγμές απόλυτης σιγής, όπου εκατοντάδες άνθρωποι σωπαίνουν ταυτόχρονα για να ακουστεί από πού έρχονται οι ψίθυροι των επιζώντων.

Την ίδια στιγμή, στις φτωχογειτονιές της Κολομβίας οργανώνονται πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Άνθρωποι που διαθέτουν ελάχιστα συγκεντρώνουν τρόφιμα, ρούχα και άλλα αναγκαία αγαθά, προκειμένου να στηρίξουν ακόμη πιο φτωχές κοινότητες που έχουν πληγεί.

Κανονικά, σε αυτή την εισαγωγή θα έπρεπε να γράψουμε για τη συνεργασία του Νικηφόρου με το Jacobin, για τα γράμματα που μας έστειλε από τα βουνά του Μεξικού και για τις ανταποκρίσεις που θα δημοσιεύουμε από την Κολομβία.

Όμως αυτή τη φορά η ιστορία βρίσκεται αλλού.

Ο Νικηφόρος και ο Ραφαήλ ξυπνούν κάθε μέρα και βγαίνουν στους δρόμους για να βοηθήσουν ανθρώπους που μέχρι πριν από λίγες ημέρες δεν γνώριζαν. Ανθρώπους με διαφορετική εθνικότητα, γλώσσα και ζωή από τη δική τους.

Και δεν πληρώνονται γι’ αυτό. Πληρώνουν.

Ξοδεύουν από τα λιγοστά χρήματά τους για να αγοράσουν και να μεταφέρουν βοήθεια, ενώ παράλληλα συμμετέχουν στις προσπάθειες που βρίσκονται σε εξέλιξη στις πληγείσες περιοχές.

Μέσα στην κούραση και στη θλίψη που αφήνει πίσω της μια τέτοια καταστροφή, συνεχίζουν με ένα χαμόγελο. Κυκλοφορούν στους δρόμους του Κάλι, ο ένας με τη φόρμα του ΠΑΣ Γιάννενα και ο άλλος με εκείνη του ΟΦΗ, κουβαλώντας τρόφιμα και ρούχα για τους σεισμόπληκτους των φτωχότερων περιοχών.

Είναι από εκείνες τις εικόνες που μπορούν να σου ξαναδώσουν λίγη πίστη στους ανθρώπους και στη γενιά μας.

Το Jacobin θα συνεχίσει να δημοσιεύει καθημερινές ανταποκρίσεις του Νικηφόρου από την καρδιά των γεγονότων.

ΥΓ: Οι δύο συμπολίτες μας, συμμετέχουν στις δράσεις της συλλογικότητας Inbavu, που σημαίνει Innovadores de barrios vulnerables (Πρωτοπόροι/Καινοτόμοι ευάλωτων γειτονιών). Τους ζητήσαμε δυο λόγια και μας είπαν ότι «Δουλεύουμε μαζί με τους ντόπιους ως ίσοι, σε μια πολυτάραχη γειτονιά, την Siloé, με εκπαίδευση, ενδυνάμωση και δράσεις για την μείωση του στίγματος και της ανισότητας.
 
Από το σχολείο μπήκαμε στην κοινότητα και προσπαθούμε να δουλεύουμε μαζί, χωρίς να περιμένουμε ακινητοποιημένοι τις βοήθειες από κυβερνήτες που μας έχουν ξεχάσει δεκαετίες.»
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου