Fake News και διασπορά ψευδών ειδήσεων από Αδ. Γεωργιάδη: "Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς - και όμως: ένας υπουργός αναρτά κατασκευασμένο περιεχόμενο δικαστικής απόφασης..." - Καταγγελία του δικηγόρου Θαν. Καμπαγιάννη

Thanasis Kampagiannis

Άλλη μια τυπική μέρα υπουργικής φαιδρότητας

Το ξέραμε ότι οι υπουργοί και οι βουλευτές αυτής της κυβέρνησης έχουν αυτοδιοριστεί εισαγγελείς των εαυτών τους ώστε να μην προχωράνε οι ποινικές διώξεις που ζητάει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Τώρα, όμως, έχουν γίνει και δικαστές και "συγγράφουν" δικαστικές αποφάσεις.

Η χτεσινή ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη με την οποία επικαλείται δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου που δήθεν τον "δικαιώνει" για την χρήση των γυαλιών της META χωρίς συναίνεση του καταγραφόμενου είναι ο ορισμός των fake news. Ο Γεωργιάδης στην κυριολεξία ΕΠΙΝΟΕΙ περιεχόμενο και το βαφτίζει δικαστική απόφαση.

Η παράγραφος που παραθέτει: «όταν η καταγραφή αφορά ένα δημόσιο γεγονός που στρέφεται εναντίον του ίδιου του προσώπου που καταγράφει, το γεγονός ήδη καταγράφεται εμφανώς από τηλεοπτικά συνεργεία και πολίτες, ο ίδιος μπορεί να έχει εύλογο συμφέρον να διαθέτει δική του αντικειμενική καταγραφή όσων συμβαίνουν γύρω του, ιδίως για τεκμηρίωση τυχόν επεισοδίων ή ισχυρισμών σχετικά με αυτά. η συμμετοχή στη δημόσια εκδήλωση μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και ως σιωπηρή συναίνεση ή ως «ιδίω κινδύνω ενέργεια»" και που αποδίδεται στην αρειοπαγητική απόφαση απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς - και όμως: ένας υπουργός αναρτά κατασκευασμένο περιεχόμενο δικαστικής απόφασης...

Και επειδή βέβαια αυτή η φαιδρότητα δεν θα αρκούσε από μόνη της για ένα τέτοιο υπουργικό μέγεθος, η απόφαση του Αρείου Πάγου τελικά λέει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται ο φελλός υπουργός. Ενώ αυτός ισχυρίζεται πως η απόφαση τον δικαιώνει ("δεν μπορεί κάποιος επικαλούμενος τα δικά του προσωπικά δεδομένα να απαγορεύσει την καταγραφή και δημοσίευση ενός δημόσιου γεγονότος"), η αρειοπαγητική επικυρώνει απόφαση που ορίζει τα ακριβώς αντίθετα:

"Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η οικειοθελής συμμετοχή του ενάγοντος στην ενέχουσα αυξημένο κίνδυνο προσβολής της προσωπικότητάς του συγκεκριμένη εκδήλωση και η αποδοχή της φωτογράφησής του τόσο από θαμώνες του μπαρ όσο και από επαγγελματία φωτογράφο συνιστά περίπτωση σιωπηρής συναίνεσης για δημοσίευση των ανωτέρω φωτογραφιών του, άλλως ότι η συμπεριφορά του αυτή συνιστά οικείο πταίσμα του στην επελθούσα προσβολή και όλως επικουρικά συνιστά συντρέχον πταίσμα του στην έκταση της ζημίας κατά ποσοστό 90%, τυγχάνει αβάσιμος στην ουσία του, δεδομένου ότι τόσο η επαγγελματική συμμετοχή του ενάγοντος ως στρίπερ στη διοργανωθείσα εκδήλωση, όσο και η πράγματι αποδειχθείσα σιωπηρή συναίνεσή του στη λήψη φωτογραφιών του κατά τη διάρκεια του χορευτικού θεάματος, αν και ήταν ολόγυμνος, δε συνεπάγονται αυτόθροα και δίχως τη συνδρομή άλλων πρόσθετων στοιχείων, που να είναι ικανά να τεθούν προς σχετική αξιολόγηση, την παροχή της κατ' άρθρα 2 περ. ια' και 5 § 1 Ν. 2472/1997 συγκατάθεσής του για δημοσίευση των παραπάνω φωτογραφιών του...". (Το λινκ της απόφασης για του λόγου το αληθές).

Αναμένουμε την αντίδραση του "Εκπροσώπου Τύπου του Αρείου Πάγου" (θέση που στο παρελθόν κατείχε ο νυν Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Λυμπερόπουλος) για αυτή την κατάφωρη διασπορά ψευδών ειδήσεων όσον αφορά τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου... 

 

***

Ο ορισμός των fake news από τον Άδωνι Γεωργιάδη: Επινόησε μέχρι και απόφαση του Αρείου Πάγου για τα «έξυπνα» γυαλιά!

Αν υπάρχει ένας υπουργός που μπορεί να μετατρέψει ακόμη και μια δικαστική απόφαση σε… προϊόν δημιουργικής γραφής, αυτός είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο υπουργός Υγείας, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη χρήση των περίφημων «έξυπνων» γυαλιών της META, με τα οποία κυκλοφορεί καταγράφοντας εικόνα και ήχο σε δημόσιους χώρους, επιχείρησε να εμφανίσει τη συγκεκριμένη πρακτική ως απολύτως νόμιμη.

Μόνο που, σύμφωνα με την τεκμηριωμένη τοποθέτηση του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη  στην προσπάθειά του αυτή ο υπουργός φαίνεται να έκανε κάτι πολύ πιο σοβαρό: επικαλέστηκε την απόφαση 1422/2021 του Αρείου Πάγου και της απέδωσε περιεχόμενο που, όπως επισημαίνεται, δεν υπάρχει στο πραγματικό κείμενό της.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικό «θαύμα».

Ο Γεωργιάδης παρουσίασε ως δήθεν δικαστικό σκεπτικό φράσεις που εμφανίζονται υπογραμμισμένες, προκειμένου να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι η προσωπική του «αντικειμενική καταγραφή» γεγονότων μπορεί να πραγματοποιείται χωρίς τη συναίνεση των ανθρώπων που καταγράφονται.

Μόνο που, όπως καταγγέλλει ο Καμπαγιάννης, οι συγκεκριμένες φράσεις-κλειδιά δεν περιλαμβάνονται στην απόφαση του Αρείου Πάγου.

Με απλά λόγια: μια δικαστική απόφαση χρησιμοποιείται ως «πηγή», αλλά το επίμαχο περιεχόμενο που της αποδίδεται δεν βρίσκεται εκεί.

Αυτό δεν είναι απλώς ένα ακόμη κυβερνητικό «ατόπημα». Είναι κάτι πολύ πιο επικίνδυνο.

Γιατί όταν ένας υπουργός επικαλείται τη Δικαιοσύνη για να νομιμοποιήσει μια πρακτική που αφορά την καταγραφή πολιτών και εργαζομένων, τότε η ακρίβεια των όσων λέει δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα δημοκρατίας, προσωπικών δεδομένων και προστασίας της προσωπικότητας. Και όταν, επιπλέον, μια δικαστική απόφαση εμφανίζεται να λέει πράγματα που —σύμφωνα με την καταγγελία— δεν λέει, τότε έχουμε μπροστά μας μια εξαιρετικά σοβαρή υπόθεση πολιτικής παραπληροφόρησης.

Ο υπουργός μπορεί να έχει στη διάθεσή του «έξυπνα» γυαλιά. Αυτό που δεν μπορεί να έχει στη διάθεσή του είναι μια «έξυπνη» Δικαιοσύνη που θα προσαρμόζει τις αποφάσεις της στις ανάγκες της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Δεν είναι φυσιολογικό ένας υπουργός να κυκλοφορεί καταγράφοντας ανθρώπους και, όταν καλείται να δώσει εξηγήσεις, να επιχειρεί να κρυφτεί πίσω από μια δικαστική απόφαση. Δεν είναι φυσιολογικό να παρουσιάζεται ως «νομική βάση» ένα κείμενο που, σύμφωνα με την καταγγελία, δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό περιεχόμενο της απόφασης.

Και ασφαλώς δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την προστασία της ιδιωτικότητας και της προσωπικότητας των πολιτών σαν ενοχλητική λεπτομέρεια.

Τα γυαλιά μπορεί να είναι high-tech. Η δημοκρατία όμως δεν είναι αξεσουάρ. Και όσο περισσότερο επιχειρούν να παρουσιάσουν την αυθαιρεσία ως «κανονικότητα», τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο μιας εξουσίας που θεωρεί πως μπορεί να καταγράφει, να ερμηνεύει, να παραποιεί και τελικά να απαιτεί από την κοινωνία να το αποδέχεται αδιαμαρτύρητα.

Η απάντηση πρέπει να είναι καθαρή:

Καμία ανοχή στην αυθαίρετη καταγραφή πολιτών.

Καμία ανοχή στους κρατικούς «ωτακουστές» με τα high-tech γυαλιά.

Και πάνω απ’ όλα:

Καμία ανοχή στους επίσημους παραγωγούς fake news.

ΠΗΓΗ