Επικίνδυνη στροφή - Άρθρο του Σωτήρη Ρούσσου* για την ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά Ιράν

Εκτόξευση πυραύλου Patriot | AP Photo/Raytheon, HO

Επικίνδυνη στροφή

Μια σύγκρουση με παγκόσμιες διαστάσεις, η οποία υπερβαίνει τις στρατιωτικές δυνατότητες που μπορεί να αντέξει πολιτικά η υπερδύναμη, αλλά υπερβαίνει και όλα τα εργαλεία και τους κανόνες του διεθνούς συστήματος

 Σωτήρης Ρούσσος*

Τα δημοσιεύματα που φέρουν το Ιράν να σχεδιάζει πλήγματα πέρα από τη Μέση Ανατολή σε περίπτωση αμερικανικής κλιμάκωσης εναντίον του αναδεικνύουν αυτό που όλοι γνωρίζουν αλλά δεν επιθυμούν να αποδεχτούν επίσημα: ότι δηλαδή βρισκόμαστε σε μια σύγκρουση με παγκόσμιες διαστάσεις, η οποία υπερβαίνει τις στρατιωτικές δυνατότητες που μπορεί να αντέξει πολιτικά η υπερδύναμη, αλλά υπερβαίνει και όλα τα εργαλεία και τους κανόνες του διεθνούς συστήματος.

Η πιθανότητα να κάνει το Ιράν πράξη τις απειλές του είναι μικρή, όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής του ελίτ -αν και δυστυχώς δεν είναι πια το μεγαλύτερο- ελπίζει σε μια βαθύτερη απόκλιση μεταξύ της διακυβέρνησης Τραμπ και των Δυτικών συμμάχων, την οποία η Τεχεράνη θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί προς την κατεύθυνση της επίτευξης συμφωνίας.

Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν περιλαμβάνονται στους Δυτικούς συμμάχους που αποκλίνουν από τη διακυβέρνηση Τραμπ. Η Αθήνα και η Λευκωσία έχουν επιλέξει μια ισχυρή ταύτιση όχι μόνο με τις αμερικανικές επιλογές αλλά και, κυρίως, με τις επιλογές του Ισραήλ, πράγμα που ανησυχεί ακόμα περισσότερο την Τεχεράνη. Η Αθήνα μάλιστα έχει αποφασίσει να καταστεί οιονεί εμπόλεμο μέρος με την αποστολή και εμπλοκή της συστοιχίας Patriot για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας στη σύγκρουση με το Ιράν.

Και όλα αυτά χωρίς κανένα όφελος, αν σκεφτούμε την πρόσφατη συμμαχία Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας, με πρόνοια μάλιστα για στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης από τρίτο κράτος. Εως πριν από λίγο καιρό η Τεχεράνη δεν μπορούσε να κατανοήσει τον λόγο για τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση ακολουθεί τόσο επιθετική πολιτική εναντίον του Ιράν, δεδομένων των άριστων διμερών σχέσεων των δύο κρατών, και γι’ αυτό κρατούσε στάση αναμονής. Δυστυχώς, δεν εκμεταλλευτήκαμε αυτό το διάστημα αναμονής.

* Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

*** 

EUROKINISSI

Ολο και πιο βαθιά στον πόλεμο…

Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν ήταν και παραμένει ένας άδικος και αδικαιολόγητος πόλεμος που έβαλε φωτιά στη Μέση Ανατολή με αλυσιδωτές επιπτώσεις στον υπόλοιπο κόσμο

Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν προκάλεσε μεγάλες περιπέτειες στην παγκόσμια οικονομία, καθώς εκτόξευσε τις τιμές των καυσίμων και δημιούργησε ένα νέο κύμα πληθωρισμού ακριβαίνοντας ακόμη περισσότερο τη ζωή των πολιτών στη χώρα μας, στην Ευρώπη και γενικότερα.

Εκτός όλων αυτών ήταν και παραμένει ένας άδικος και αδικαιολόγητος πόλεμος που έβαλε φωτιά στη Μέση Ανατολή με αλυσιδωτές επιπτώσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Ενας πόλεμος που δεν φαίνεται να έχει τέλος, που προκαλεί συσπειρώσεις και πολεμικές συμμαχίες στην περιοχή, όπως η Συμφωνία της Μέκκας, ενώ οξύνει τις αντιθέσεις που προϋπήρχαν ευνοώντας αναγκαστικές κόντρα συμμαχίες στις υπάρχουσες.

Η συμμαχία της Μέκκας, για παράδειγμα, μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εμβάθυνση της σχέσης Ελλάδας-Ισραήλ -Κύπρου, ενώ είναι πιθανόν να διαταράξει τις καλές σχέσεις της χώρας μας με την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, την οποία η κυβέρνηση έχει χρίσει ως στρατηγικό σύμμαχο.

Με δυο λόγια, ήδη έχει ξεκινήσει ένας αναπροσδιορισμός των παραδοσιακών σχέσεών μας με τον αραβικό κόσμο, από τις οποίες μόνο όφελος είχαμε για πολλές δεκαετίες. Ταυτόχρονα, από τη μία στιγμή στην άλλη μπορεί να βρεθούμε εξ αντικειμένου εχθροί με τους εχθρούς του Ισραήλ, που δεν είναι λίγοι ούτε στην περιοχή ούτε σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Κινδυνεύουμε και άμεσα και μακροπρόθεσμα. Η κυβέρνηση διάλεξε πλευρά στον πόλεμο στηρίζοντας το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Κι αυτό σημαίνει εκ των πραγμάτων εμπλοκή. Κάτι που φάνηκε από την αρχή, με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο για την προστασία των βρετανικών βάσεων αλλά και με την παρουσία της συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, που μας καθιστά μέρος του θερμού πολέμου κάθε φορά που αποκρούουμε ιρανικές επιθέσεις πυραύλων ή drones σε αυτή τη χώρα.

Μέρα με τη μέρα, μάλιστα, μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο, αν ληφθεί υπόψη ότι αρκούσε μια πληροφορία πως οι Ιρανοί θα κτυπήσουν ευρωπαϊκούς στόχους ώστε να αλλάξουμε το αμυντικό δόγμα της χώρας: Οι στρατιωτικές μας δυνάμεις θα συνεχίσουν να παραμένουν στην Κύπρο, ενώ θα παρέχουμε προστασία στη Βουλγαρία αν το ζητήσει και στην αμερικανική βάση στη Σούδα.

Αν αυτό δεν λέγεται κανονική πολεμική εμπλοκή λόγω της πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση, πώς αλλιώς λέγεται; Αν αυτό δεν είναι βαθύτερη προσχώρηση στο μέτωπο του πολέμου, τότε τι άλλο είναι; Γιατί άμυνα της χώρας δεν είναι. Για τα ξένα συμφέροντα αμυνόμαστε. Κι αυτό είναι προσχώρηση στην άμυνα των εμπολέμων. Οτιδήποτε άλλο λέγεται, είναι φτηνή προπαγάνδα.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr