Το κολαστήριο της Σιντικής, τα ψέματα της εξουσίας και το μέτρο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας
Ανακοίνωση της Ανοιχτής Αντιρατσιστικής Συνέλευσης στη Δ. Θεσσαλονίκη
Τις αβάσταχτες συνθήκες που επικρατούν στο καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών και οι οποίες οδηγούν συχνά σε εξεγέρσεις και απόπειρες απόδρασης, όπως συνέβη ξανά στις 22 Αυγούστου, αναδεικνύει ανακοίνωση της Ανοιχτής Αντιρατσιστικής Συνέλευσης στη Δ. Θεσσαλονίκη η οποία επισημαίνει τα ψέματα που ειπώνονται κάθε φορά από την εξουσία.
«Αν έβλεπε κανείς τις σημερινές ειδήσεις που αφορούν το καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών, θα διάβαζε πάνω-κάτω τα εξής νέα:
“Μετανάστες προκάλεσαν φθορές στη δομή που τους φιλοξενεί”, “Επίθεση δέχτηκαν οι αστυνομικές δυνάμεις”, “Προχώρησαν σε συλλήψεις για την βίαιη και επικίνδυνη συμπεριφορά τους” κι άλλα πολλά παρόμοια. Τι συμβαίνει όμως στο καμπ κράτησης μεταναστών στη Σιντική Σερρών και τι πραγματικά συνέβη στις 22 Αυγούστου;»
Το καμπ της Σιντικής, όπως υπενθυμίζει η ανακοίνωση, για πάνω από έναν χρόνο τώρα, έχει μετατραπεί σε «ειδική δομή» κράτησης. Εκεί είναι φυλακισμένοι χωρίς τη θέληση τους πάνω από 700 νέοι άντρες, ηλικίας 18 ως και 30 ετών κατά βάση Αιγύπτιοι και Μπαγκλαντεσιανοί. Το μόνο “έγκλημα” για το οποίο κατηγορούνται είναι η “παράνομη είσοδος” στη χώρα. Είναι άνθρωποι που θέλουν να κάνουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα και παρ’ όλα αυτά κρατούνται στην ειδική αυτή δομή, χωρίς να έχουν τα βασικά και τα στοιχειώδη για να μπορούν να κάνουν σωστά ακόμη κι αυτό. Η Σιντική είναι χτισμένη σ’ ένα από τα πλέον απόμερα μέρη της επικράτειας, σ’ ένα σημείο περίκλειστο από βουνά, όπου, χειμώνα καλοκαίρι, οι θερμοκρασίες είναι δυσβάσταχτες. Το καμπ αποτελείται από κοντέινερ ως 24 τετραγωνικά μέτρα το καθένα όπου στοιβάζονται 18 άνθρωποι στο καθένα. Υπάρχουν τέσσερις (4) λειτουργικές τουαλέτες και μπάνια σε όλο το καμπ, στο οποίο οι άνθρωποι συναντούν πολύ συχνά φίδια, ποντίκια και διάφορα έντομα. Οι αρρώστιες, τα δαγκώματα από τρωκτικά και τα τσιμπήματα από έντομα, οι κοριοί και οι ψύλλοι κάνουν τη ζωή ανυπόφορη. Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, το καμπ διοικείται εξ’ ολοκλήρου από την ελληνική αστυνομία και φυλάσσεται μόνιμα, 24/7, από δυνάμεις των ΜΑΤ. Οι ξυλοδαρμοί, οι βασανισμοί και οι εξαφάνιση κρατουμένων για μέρες ολόκληρες, σ’ ένα δωμάτιο απομόνωσης και βασανιστηρίων, είναι η καθημερινότητα στο καμπ της Σιντικής. Το φαγητό είναι σε άθλια κατάσταση, αρκετές φορές με αλλοιώσεις κι επιπλέον δεν επαρκεί καν για τη σίτιση του πληθυσμού. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι στο έλεος της αστυνομίας, καθώς γιατρός υπάρχει ελάχιστες ώρες την εβδομάδα. Οι έγκλειστοι είναι σε τόσο μεγάλη απόγνωση που ακόμη και οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι συχνό, δυστυχώς, φαινόμενο.
Όμως, όπως τονίζει η συνέλευση, «παρά την απόγνωση και την καταστολή, οι μετανάστες της Σιντικής έχουν πολλά να μας διδάξουν. Διοργανώνουν, σχεδόν εβδομαδιαία, κινητοποιήσεις μέσα στο καμπ, διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις. Κινητοποιήσεις που πολύ συχνά πληρώνουν ακριβά με τους βασανιστές της ελληνικής αστυνομίας να μαντρώνουν στην απομόνωση για μέρες, κάποιους από αυτούς. Όμως δεν το βάζουν κάτω. Οι εξεγέρσεις αλλά και οι απόπειρες απόδρασης είναι πολύ συχνό φαινόμενο. Οι άνθρωποι που ήρθαν εδώ για να βρουν μια καλύτερη ζωή, βρήκαν μόνο ένα καμπ αργής εξόντωσης. Και προσπαθούν να αποδράσουν, να διαμαρτυρηθούν, να εξεγερθούν και να αντισταθούν στην κατάφωρη αδικία. Είμαστε μαζί τους».
Η Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση επισημαίνει ότι σε όλη αυτή την προσπάθειά τους για στοιχειώδη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ολόκληρο στρατό από αστυνομία, δικαστές, εισαγγελείς, υπουργούς και βουλευτές, δημοσιογράφους και φασίστες ενώ οι εξεγέρσεις τους παρουσιάζονται ως κεραυνός εν αιθρία, χωρίς να λέγεται κουβέντα για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης.
«Πως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται έρμαια της ρατσιστικής και εθνικιστικής, εσωτερικής και εξωτερικής, πολιτικής του ελληνικού κράτους. Πως το ελληνικό κράτος έχει στρατηγική συμμαχία με την αιγυπτιακή χούντα του Σίσι και γι’ αυτό απορρίπτει σωρηδόν τις αιτήσεις ασύλου με αυτήν την εθνικότητα. Πως το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά σε μια σειρά πολέμους, και μια γενοκτονία, αυτήν της Παλαιστίνης, που γεννούν εκατομμύρια μετανάστες. Πως το ελληνικό κράτος έχει πάρει απόφαση να δολοφονεί κατα εκατοντάδες στα χερσαία και στα θαλάσσια σύνορα και όποιους και όποιες καταφέρνουν να σωθούν να τους βασανίζει σε καμπ στην εγχώρια επικράτεια για χρόνια. Ή ακόμη χειρότερα να τους εξοντώνει, αργά και σταθερά, όπως συμβαίνει στο καμπ της Σιντικής.
Είναι η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά, δημόσια, πολιτικά και θαρρετά για αυτά που συμβαίνουν στο κολαστήριο της Σιντικής.
Ένα στρατόπεδο που πρέπει να γκρεμιστεί και να ξεθεμελιωθεί. Μαζί να πάρει όλο τον συρφετό των πληρωμένων δολοφόνων, αυτουργών φυσικών ή ηθικών, το πολιτικό σύστημα και το κράτος του κεφαλαίου.
Το μέτρο της αξιοπρέπειας μιας κοινωνίας είναι πως μεταχειρίζεται αυτούς που βρίσκονται στο τελευταίο σκαλοπάτι της.
Κι αυτήν την αξιοπρέπεια, βρίσκοντας το κοινό έδαφος αγώνα ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών, δεν πρέπει και δεν μπορούμε να την χάσουμε».
Επιστολή 300 μεταναστών από το «κολαστήριο» της Σιντίκης: «Υποφέρουμε, παρακαλούμε βοηθήστε μας, παρακαλούμε σώστε μας»
Aνοιχτή επιστολή δημοσιοποιούν, μέσω της ΚΕΕΡΦΑ, 300 μετανάστες που κρατούνται στη δομή - κολαστήριο της Σιντίκης στις Σέρρες, καταγγέλλοντας για ακόμα μία φορά τις απάνθρωπες συνθήκες στις οποίες κρατούνται, οι περισσότεροι από αυτούς πάνω από έναν χρόνο. «Στο τροχόσπιτο μένουν πάνω από 15 άτομα και υπάρχουν τέσσερα ή πέντε κρεβάτια. Είμαστε πάνω από 300 άτομα και μοιραζόμαστε 4 μπάνια και 3 βρύσες. Τα κλιματιστικά δεν λειτουργούν. Πολλά είδη εντόμων, φιδιών και ερπετών κατεβαίνουν πάνω μας από το βουνό. Θέλουμε να μάθουμε ποιο αμάρτημα διαπράξαμε» καταγγέλλουν μεταξύ άλλων. Το TPP είχε αποκαλύψει αναλυτικά τη φρίκη που βιώνουν οι έγκλειστοι μετανάστες στη συγκεκριμένη δομή.Μαζί με την επιστολή, η ΚΕΕΡΦΑ έδωσε στη δημοσιότητα και σχετικό βίντεο .
Όπως ανέδειξε το TPP σε αναλυτικό ρεπορτάζ του πριν λίγες εβδομάδες, στη δομή – κολαστήριο της Σιντικής Σερρών, κρατούνται διοικητικά περίπου 450 απορριφθέντες διεθνούς προστασίας από την Αίγυπτο και το Μπαγκλαντές, εκτίοντας τις σκληρές ποινές του νόμου Πλεύρη που ποινικοποιεί την παράνομη είσοδο και παραμονή στη χώρα «μη δικαιούχων άσυλο». Αξίζει να σημειωθεί ότι η διοικητική κράτηση δεν είναι ποινή για κάποιο έγκλημα. Διοικητική κράτηση σημαίνει ότι ένας άνθρωπος στερείται την ελευθερία του όχι επειδή έχει καταδικαστεί για κάποιο ποινικό αδίκημα, αλλά επειδή εκκρεμεί η επιστροφή ή η απέλασή του από τη χώρα.
Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η παρατεταμένη κράτηση έχουν γεννήσει εξεγέρσεις, στις οποίες όμως μετανάστες συλλαμβάνονται και τους απαγγέλλονται κατηγορίες.
Ο Μ. είναι μετανάστης από την Αίγυπτο (σ.σ. το TPP προστατεύει την ταυτότητα του μετανάστη) Βρίσκεται στο κολαστήριο της Σιντικής από τον Σεπτέμβρη του 2025. «Η δομή εδώ είναι εντελώς απάνθρωπη», είχε αναφέρει στο ρεπορτάζ του TPP. Όπως περιέγραψε, μέσα σε κοντέινερς, πολλές φορές χωρίς κλιματισμό, εν μέσω ακραίου καύσωνα, στοιβάζονται δεκάδες μετανάστες. Ο ίδιος, συγκατοικεί με 10 άτομα. «Το δωμάτιο έχει χώρο μόνο για να κοιμόμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται στο πάτωμα, και κάνει αφόρητη ζέστη», περιέγραψε.
Ο χώρος είναι γεμάτος αγριόχορτα και χώμα. «Λύματα και τα νερά της βροχής πλημμυρίζουν το μέρος που ζούμε. Υπάρχουν έντομα, κατσαρίδες, αρουραίοι, κοριοί, φίδια, και άλλα αηδιαστικά πράγματα. Για να μην αναφέρω τις ασθένειες που έχουν εξαπλωθεί. Υποφέρουμε από ψώρα, από δερματικές αλλεργίες. Oι φίλοι μου είναι χάλια πολύ καιρό, αλλά δεν υπάρχει καμία ουσιαστική ιατρική φροντίδα».
Ο Μ. υποφέρει εδώ και καιρό από δερματοπάθειες και πόνο στα δόντια: «Εγώ εδώ και καιρό υποφέρω από πονόδοντο. Έχω συχνές ζαλάδες, υπέφερα από έντονη φαγούρα, έλκη και πληγές στα γεννητικά μου όργανα. Εμφάνισα αιμορροΐδες επειδή το φαγητό που μας δίνουν δεν είναι καθόλου καλό, είναι σχεδόν ωμό, και παρουσίασα παρατεταμένη δυσκοιλιότητα. Οι γιατροί δεν έκαναν κάτι ιδιαίτερο, μου έδιναν χάπια ευρέου φάσματος. Ακόμα και όταν ρώτησα τι ακριβώς έχω, και πώς μπορώ να προμηθευτώ το κατάλληλο φάρμακο, μου είπαν είτε να πάρω ό,τι υπάρχει διαθέσιμο, είτε να μην ξαναέρθω», καταγγέλλει. «Εν τέλει έψαξα και βρήκα ένα φάρμακο και το αγόρασα με δικά μου έξοδα, ευτυχώς είμαι καλύτερα».
Ο Μ. τον Σεπτέμβριο του 2025 ζύγιζε 85 κιλά. «Τώρα είμαι περίπου 60. Το μεγαλύτερο μέρος του φαγητού πετιέται. Δε γίνεται με τίποτα να το φάω…».
O πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων Σερρών, Ιωάννης Κούνιος, είχε επιβεβαιώσει στο TPP τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, τις συνεχείς εξεγέρσεις των κρατουμένων αλλά και τις καταγεγραμμένες απόπειρες αυτοκτονίας για τις οποίες όπως ανέφερε στο TPP έχει σχηματιστεί δικογραφία. «Πρόκειται για αδιαμφισβήτητα περιστατικά, άλλωστε πολλοί μετανάστες έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο, και στην ψυχιατρική κλινική μετά τις απόπειρες», ανέφερε.
Ολόκληρη η επιστολή των 300 μεταναστών που δημοσιοποιεί η ΚΕΕΡΦΑ:
«Προς τον αδελφό ελληνικό λαό, εκ μέρους 300 φυλακισμένων μεταναστών στο στρατόπεδο Σιντικής
Εσείς ακούσατε για εξέγερση στη Σιντική. Τι συνέβη και γιατί;
Είμαστε στον καταυλισμό της Σιντικής.
Είμαστε εδώ 14 μήνες. Θέλουμε να βγούμε έξω και να κερδίσουμε τα προς το ζην.
Θέλουμε να βγούμε έξω και να κερδίσουμε τα προς το ζην.
Είμαστε κουρασμένοι. Είμαστε παγιδευμένοι εδώ και 14 μήνες.
Τα παιδιά μας στην Αίγυπτο δεν μπορούν να βρουν τίποτα να φάνε, και εμείς είμαστε εδώ ζώντας σαν τους νεκρούς.
Θέλουμε να βγούμε έξω και να δουλέψουμε.
Οι άνθρωποι που κάθονται κάτω από αυτόν τον ήλιο δεν έχουν θέση στα τροχόσπιτα.
Στο τροχόσπιτο μένουν πάνω από 15 άτομα και υπάρχουν τέσσερα ή πέντε κρεβάτια.
Είμαστε πάνω από 300 άτομα και μοιραζόμαστε 4 μπάνια και 3 βρύσες.
Τα κλιματιστικά δεν λειτουργούν.
Πολλά είδη εντόμων, φιδιών και ερπετών κατεβαίνουν πάνω μας από το βουνό.
Θέλουμε να μάθουμε ποιο αμάρτημα διαπράξαμε.
Είμαστε φυλακισμένοι για πάνω από 12 μήνες και για δύο μήνες στη Λιβύη, αφήσαμε τα παιδιά μας χωρίς καθόλου χρήματα. Μπορείτε να το φανταστείτε; Εδώ και 14 μήνες δεν έχουμε στείλει χρήματα για το φαγητό, το ποτό, τα δίδακτρα, τα μαθήματα ή τα ρούχα των παιδιών μας.
Πού είναι οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πού είναι οι οργανώσεις για τη δικαιοσύνη; Ζούμε εδώ με φαγητό που μόλις και μετά βίας επαρκεί για τη μέρα. Λάβαμε ένα πιάτο ρύζι, δύο μπιφτέκια και τρία αυγά για ολόκληρη την ημέρα.
Είμαστε εξαντλημένοι και πολλοί από εμάς σκέφτονται την αυτοκτονία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δει τον θάνατο στη θάλασσα και έχουν υποστεί ταπεινώσεις και εξευτελισμό στα στρατόπεδα εδώ .
Και όσο για τους ανθρώπους που ήρθαν μετά από εμάς… αποδεικνύεται ότι κανείς δεν μένει στο στρατόπεδο πάνω από δύο εβδομάδες, εκτός από εμάς — εμείς είμαστε εδώ 13 μήνες. Είναι άδικο, ορκίζομαι.
Ναι, θέλουν να μας απελάσουν.
Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας.
Υποφέρουμε, παρακαλούμε βοηθήστε μας, παρακαλούμε σώστε μας.
Όλοι είμαστε τεχνίτες και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων που είναι ικανοί στη δουλειά τους…
Γιατί να μην επωφεληθείτε από εμάς, ώστε να επωφελούμαστε κι εμείς και να πληρώνουμε φόρους;
Οι άνθρωποι εδώ είναι σαν ωρολογιακές βόμβες, αλλά κανείς δεν μας προσέχει.
Είμαστε συντετριμμένοι σωματικά, ψυχολογικά και ηθικά. Έχουμε χάσει τόσα πολλά και κανείς δεν νιώθει τον πόνο μας. Η Ελλάδα δείχνει ευσπλαχνία στα ζώα· γιατί δεν δείχνει ευσπλαχνία σε εμάς;
Δεν αξίζουμε το έλεός σας;
Είμαστε άνδρες, αλλά κλαίμε σαν παιδιά.
Ζούμε υπό καθεστώς καταπίεσης για πάνω από έναν χρόνο. Είδαμε τον πόνο στη Λιβύη, είδαμε τον θάνατο στη θάλασσα και είδαμε τον εξευτελισμό και την καταπίεση στο κλειστό κέντρο της Σιντικής. Χωρίς ρούχα, χωρίς φαγητό, χωρίς μια αξιοπρεπή ζωή. Το μόνο που κάναμε ήταν να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.
Σου γράφω εκ μέρους περισσότερων από 300 ανθρώπων, των οποίων οι οικογένειες έχουν εκτοπιστεί και έχουν μείνει χωρίς χρήματα ή τα απαραίτητα για την επιβίωση, απλώς και μόνο επειδή κρατούμαστε στο “Κέντρο Φιλοξενίας” Σιντικής για το «έγκλημα» του να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.
Βοηθήστε μας, αν γνωρίζετε τι σημαίνει ευσπλαχνία, καθώς είστε η χώρα της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας.
Σε ευχαριστώ, αγαπητέ μου αδελφέ.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου