eurokinissi

«Ευτυχώς Θεέ μου έχουμε τον Κυριάκο»

Δημήτρης Κανελλόπουλος

 

Τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη άκουγα το πρωί στα Παραπολιτικά 90.1 (στους Βασίλη Σκουρή και Σωτήρη Ξενάκη) να πλέκει το εγκώμιο του Κυριάκου Μητσοτάκη και να μας λέει, μέσες άκρες, πόσο τυχεροί είμαστε που τον έχουμε.

Τον πιο προβλέψιμο σύμμαχο των Αμερικανών, όπως ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει τόσο για τον εαυτό του όσο, δυστυχώς, και για τη χώρα του. Ο κ. Μαρινάκης πρόσθετε το πρωί ότι ο πρωθυπουργός μας αποτελεί βράχο σταθερότητας και έφερνε ως αντίθετα παραδείγματα την Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο. Λες και η μόνη λύση απέναντι στον Μητσοτάκη είναι ο Βελόπουλος, κάτι άλλο δεν μπορεί να υπάρχει.

Τρίβουν τα χέρια τους οι κυβερνώντες με την κατάσταση, έχουν αρχίσει ήδη να πουλούν ηρωικό πατριωτισμό. Και, όπως ψιθυρίζουν μεταξύ τους, θα αποκομίσουν εκλογικά οφέλη από το πουθενά. Θα «πουλήσουν» Κίμωνα και Ψαρά, θα «πουλήσουν» φρεγάτες και F-16 και αυτά θα μεταφραστούν σε εθνικές ψήφους.

Πρέπει, λοιπόν, να νιώθουν τυχεροί οι Έλληνες που έχουν πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος, μετά τον πόλεμο στη Ρωσία, ετοιμάζεται να κηρύξει και τον πόλεμο στο Ιράν.

«Θα ήταν πράξη πολέμου. Οποιαδήποτε τέτοια πράξη εναντίον του Ιράν θα θεωρηθεί ως συνενοχή με τους επιτιθέμενους. Θα θεωρηθεί ως πράξη πολέμου εναντίον του Ιράν», δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν, Esmaeil Baqaei.

Τυχεροί εμείς λοιπόν και άτυχοι οι κακόμοιροι οι Ισπανοί που ψήφισαν τον Πέδρο Σάντσεθ πρωθυπουργό και κρατάει τη χώρα σε ουδετερότητα. Ας πρόσεχαν. Ας ψήφιζαν σωστά όπως ψήφισαν οι Έλληνες.

Συγγνώμη, αλλά εμείς θα πολεμήσουμε. Αέραααα.... 

*** 

EUROKINISSI

Η ταύτιση με τις ΗΠΑ μάς ωφελεί;

Ας ρίξουμε μια ματιά γύρω μας να δούμε πού βρισκόμαστε, πού εμπλεκόμαστε και τι ενδεχομένως μας περιμένει. Οταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ταχθήκαμε ευθέως κατά της ρωσικής εισβολής –και ορθώς–, υπερασπιζόμενοι το διεθνές δίκαιο και το απαραβίαστο των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας κάθε χώρας-μέλους του ΟΗΕ.

Δεν μείναμε όμως εκεί. Ως πιστοί και προβλέψιμοι σύμμαχοι των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων, γίναμε μέρος αυτού του πολέμου στο πλευρό της Ουκρανίας, την οποία οι Δυτικοί χρησιμοποιούσαν με κύριο στόχο να εξασθενίσουν τη Ρωσία για να τη φέρουν στη συνέχεια στα μέτρα τους. Τώρα που η διοίκηση Τραμπ άλλαξε την αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ευρώπη και στο Ουκρανικό, το ερώτημα που αιωρείται είναι απολύτως σαφές: Κερδίσαμε κάτι με την πολιτική του καλού παιδιού ή η χώρα βρίσκεται πιο εκτεθειμένη σε κινδύνους από ό,τι στο παρελθόν;

Ενώ ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος συνεχίζεται, τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα κατάσταση ακόμα πιο περίπλοκη κι ακόμα πιο επικίνδυνη. Η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν έγινε κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου. Αλλά η ελληνική κυβέρνηση αυτό δεν το είδε κι ούτε το κατήγγειλε. Θυμήθηκε μόνο ότι είμαστε πιστοί και προβλέψιμοι σύμμαχοι των ΗΠΑ και έπραξε αναλόγως.

Αυτή τη φορά γίναμε μέρος του προβλήματος χωρίς κανένα πρόσχημα διεθνούς δικαίου. Και συμμετέχουμε σε έναν πόλεμο, για τον οποίο δεν ρωτηθήκαμε, με όλες μας τις δυνάμεις. Με τη βάση στη Σούδα και με ένοπλες δυνάμεις που στέλνουμε στην Κύπρο, καθώς εκεί το νησί έχει γίνει ήδη στόχος των Ιρανών. Και φυσικά –ή μήπως δεν είναι έτσι;– με ό,τι μας ζητηθεί στο μέλλον. Αυτό μας καθιστά πιο ισχυρούς ή πιο ευάλωτους;

Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία γύρω μας, όπου η αστάθεια είναι το κυρίαρχο στοιχείο και η επιβολή της δύναμης η αιτία που την προκαλεί, η Ελλάδα δεν φαίνεται να έχει καμία σταθερά εξωτερικής πολιτικής και καμία αρχή ειρήνης και δικαίου πάνω στην οποία να κινείται.

Με δική της θέληση έχει εγκαταλείψει τις παραδοσιακές αρχές της, με τις οποίες κινούνταν στη διεθνή σκηνή και διαχειριζόταν τη θέση της στην περιοχή. Τώρα μία αρχή έχει: να συντάσσεται με τις ΗΠΑ σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως ποιοι τη διοικούν. Αλλά ποιος μπορεί να πει ότι η ταύτιση με τις ΗΠΑ ωφελεί τη χώρα;

ΠΗΓΗ: efsyn.gr