Aνάκληση απολύσεων ζητούν οι συνεργάτες της ΕφΣυν
Πάνω στη μισοσβησμένη λέξη ΑΝΑΓΚΗ, χαραγμένη στα ελληνικά σε κάποιο τοίχο της Παναγίας των Παρισίων, έγινε αυτό το βιβλίο.
– Βικτόρ Ουγκό, από τον Πρόλογο στην Παναγία των Παρισίων.
Μια ανάγκη είναι αυτή που γέννησε πριν δεκατρία χρόνια την Εφημερίδα των Συντακτών. Διπλή ανάγκη: Να καλυφθεί ένας κοινωνικοπολιτικός χώρος και κυρίως ένα κενό ελευθερίας λόγου και δικαιοσύνης για τους πολλούς μετά το κλείσιμο της Ελευθεροτυπίας, της εφημερίδας που σημάδεψε τη Μεταπολίτευση. Και να εκφραστεί η αμφισβήτηση του αφηγήματος των δανειστών ότι η Ελλάδα είναι η «εξαίρεση» του Δυτικού κανόνα και πρέπει να πληρώσει για το αμαρτωλό παρόν της και το ερειπιώδες παρελθόν της.
Η διπλή αυτή ανάγκη εκφράστηκε από ομάδα βασικών συντελεστών της Ελευθεροτυπίας, που ανέλαβε να υλοποιήσει με αυτοδιαχειριστική αντίληψη ως Συνεταιρισμός Εργαζομένων το νέο αυτό και σπάνιο εγχείρημα προτάσσοντας την κουλτούρα της αλληλεγγύης και την ανάπτυξη μιας κριτικής και δημιουργικής πολυφωνίας. Η ανάγκη αυτή έκανε και εμάς τις/τους υπογράφουσες/οντες να στηρίξουμε από την πρώτη στιγμή την ΕφΣυν και τους συντελεστές της στη δύσκολη και τολμηρή πορεία τους.
Τους περασμένους μήνες μάθαμε για τη μετάβαση της εφημερίδας από το συνεταιριστικό μοντέλο σε αυτό του βασικού μετόχου με ποσοστό 51%. Μεταξύ των όρων της συμφωνίας ήταν πως αυτή η αλλαγή δεν θα είχε για δύο χρόνια ως συνέπεια τις απολύσεις εργαζομένων. Ήδη όμως τον Φεβρουάριο έγινε η πρώτη απόλυση και την περασμένη εβδομάδα, όπως μαθαίνουμε από ενημερωτικό σημείωμα των εργαζομένων, έγιναν άλλες τέσσερις απολύσεις και μάλιστα κάποιων ευάλωτων συναδέλφων. Με το κείμενό τους αυτό (σ.σ. παρατίθεται παρακάτω) ζητούν την τήρηση των όρων της συμφωνίας με ανάκληση των απολύσεων και διαβούλευση/συνεννόηση για τα σχέδια αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης της εφημερίδας χωρίς απαξιωτική αντιμετώπιση των εργαζομένων.
Συνυπογράφουμε και εμείς ως εξωτερικοί συνεργάτες/τριες της εφημερίδας (οι περισσότεροι εξ ημών μη αμειβόμενοι/ες) το ενημερωτικό σημείωμά τους τονίζοντας ότι σήμερα η ανάγκη ύπαρξης της ΕφΣυν προβάλλει ακόμη πιο επιτακτική. Ραγδαίες γεωπολιτικές εξελίξεις, που μας έχουν ήδη αγγίξει, και εσωτερικά κοινωνικά πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα, που ζητούν θαρραλέες και υπεύθυνες απαντήσεις, απαιτούν να υπάρχουν και στο πεδίο του γραπτού και του ηλεκτρονικού Τύπου θεσμοί υπερασπιστές των πολλών που πασχίζουν και στερούνται, εκφραστές των προσδοκιών τους και ζωντανά παραδείγματα ελευθερίας και δημοκρατίας με την ίδια τη λειτουργία τους.
Οι υπογράφοντες:
Γιώργος Βέλτσος, ποιητής, ομ. καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Θόδωρος Γεωργίου, ομ. καθηγητής ΔΠΘ
Ολύμπιος Δαφέρμος, μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός
Δημήτρης Καλτσώνης, καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ελένη Καρασαββίδου, ΕΔΙΠ ΠΤΔΕ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Χρήστος Λάσκος, εκπαιδευτικός
Γιώργος Λιερός, συγγραφέας
Βασίλης Λιόσης, εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Τάκης Μαστρογιαννόπουλος, συνταξιούχος
Γιάννης Μαυρής, πολιτικός επιστήμονας
Νίκος Ξυδάκης, δημοσιογράφος
Γιώργος Οικονομόπουλος, ιατρός
Τάσης Παπαϊωάννου, αρχιτέκτων, ομ. καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ
Μανώλης Πιμπλής, δημοσιογράφος
Πέπη Ρηγοπούλου, ομ. καθηγήτρια ΕΚΠΑ
Μαριάννα Τζιαντζή, συγγραφέας-δημοσιογράφος
Νίκος Σαραντάκος, συγγραφέας
Θωμάς Τσαλαπάτης, συγγραφέας-αρθρογράφος
Άρης Χατζηστεφάνου, δημοσιογράφος
Γιάννης Ψυχοπαίδης, ζωγράφος
***
Ο Μελισσανίδης “έσκισε” τη συμφωνία μεταβίβασης της ΕφΣυν, απαξιώνει τους συντάκτες
Οι πρόσφατες 4 απολύσεις εργαζόμενων από τη νέα ιδιοκτησία Μελισσανίδη-παλιά διεύθυνση στην Εφημερίδα των Συντακτών, ανάμεσά τους και ο Τάσος Τσακίρογλου, δέκα χρόνια αρχισυντάκτης στην ιστοσελίδα της εφημερίδας στα “πέτρινα χρόνια” της επιβίωσης, είναι μόνο η αρχή. Και έχουν πολύ συγκεκριμένο στόχο, όπως είχε και η πρώτη απόλυση του Μάριου Διονέλλη.Το κείμενο που απέστειλαν οι εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων στις συνδικαλιστικές ενώσεις
“Αγαπητοί συνάδελφοι,
Όπως σας είναι γνωστό, από τα τέλη του 2025 έχει ολοκληρωθεί η
μεταβίβαση του 51% της συνεταιριστικής Εφημερίδας των Συντακτών σε
εταιρεία συμφερόντων του Ομίλου Μελισσανίδη. Ο συνεταιρισμός διατηρεί το
43% της εταιρείας «Ανεξάρτητα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης», αλλά ο νέος
βασικός μέτοχος έχει το δικαίωμα μέχρι το 2028 να αποκτήσει και το
υπόλοιπο των μετοχών, με δέσμευση των συνεταιριστών να μη μεταβιβάσουν
τα μερίδιά τους μέχρι ο νέος συν-ιδιοκτήτης ασκήσει το δικαίωμα
προαίρεσης στο υπόλοιπο των μετοχών για την απόκτηση του 100%.
Στο νέο ΔΣ της εταιρείας ο βασικός μέτοχος έχει τέσσερα από τα έξι μέλη.
Ο συνεταιρισμός εκπροσωπείται από την πρόεδρό του, ενώ στο ΔΣ συμμετέχει
και ο εκλεγμένος διευθυντής της ΕφΣυν, Σωτήρης Μανιάτης.
Η συμφωνία, που εγκρίθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού- δημοσιογράφους, τεχνικούς, διοικητικούς-, προβλέπει μεταξύ άλλων:
- Εξόφληση δεδουλευμένων προς τους εργαζόμενους και λοιπών οφειλών της ΕφΣυν προς τρίτους
- Αποζημίωση στους συνεταιριστές για το μερίδιο της εταιρείας (51%) που εξαγοράστηκε
- Διασφάλιση των θέσεων εργασίας για δύο χρόνια- απολύσεις μόνο για σπουδαίο λόγο
- Οριζόντια αύξηση μισθών 7,5% το 2026 και 7,5% το 2027.
- Προσλήψεις για την ενίσχυση του δυναμικού και χρηματοδότηση αναπτυξιακού σχεδίου, ιδιαίτερα για την ψηφιακή έκδοση της ΕφΣυν.
- Σεβασμό στον χαρακτήρα, τον προσανατολισμό, την ταυτότητα που έχει διαμορφώσει εδώ και 13 χρόνια η ΕφΣυν μέσα από το περιεχόμενο και τους ανθρώπους που το παράγουν.
Η συμφωνία τηρήθηκε με συνέπεια ως προς την καταβολή των
δεδουλευμένων και την αποζημίωση των συνεταιριστικών μερίδων. Δεν έχει
υλοποιηθεί ακόμη η δέσμευση για οριζόντια αύξηση 7,5% στους μισθούς, οι
οποίοι με εξαίρεση τις εκ του νόμου αναπροσαρμογές (καταβολή τριετιών,
μειώσεις
ΦΜΥ) έχουν μείνει παγωμένοι για 13 χρόνια.
Ωστόσο, αυτό που αποτέλεσε δυσάρεστο αιφνιδιασμό και κατά τη γνώμη μας κίνηση αθέτησης των συμφωνηθέντων ήταν η εγκαινίαση της νέας περιόδου της ΕφΣυν με απολύσεις. Πρώτα με την απόλυση του Μάριου Διονέλλη, μέλους της ΕΣΗΕΑ, με την εξήγηση ότι «για να γίνουν προσλήψεις σε πιο δυναμικά πεδία, όπως το Ιντερνετ, έπρεπε να μειωθούν οι ανταποκριτές»!
Σημειωτέον, η ΕφΣυν έχει δυο ανταποκριτές στη βόρεια Ελλάδα (συν έναν αθλητικό συντάκτη), μια στις Βρυξέλλες (Ψαρά), έναν στην Κρήτη (τον Μάριο), έναν στη Ρώμη (Συγγελάκης) και δυο μερικής απασχόλησης, αμειβόμενους με ασήμαντα ποσά, στο Ανατολικό Αιγαίο και στη Δυτική Ελλάδα (Παγούδης και Καραμήτσος).
Στην αντίδρασή μας προς τη νέα διοίκηση της εταιρείας μέσω του ΔΣ του Συνεταιρισμού για την απόλυση Διονέλλη, η απάντησή της ήταν «με το 51% αυτή ασκεί διοίκηση και αυτή παίρνει τις αποφάσεις» και πως η συμφωνία για «διασφάλιση των θέσεων εργασίας» αφορούσε μόνον τον αριθμό και όχι τα πρόσωπα! Την ίδια ερμηνεία της συμφωνίας υιοθέτησε και η διεύθυνση της εφημερίδας, παρότι η ομόφωνη έγκριση από τη ΓΣ του συνεταιρισμού προφανώς αντανακλούσε την πεποίθηση των εργαζόμενων συνεταιριστών ότι, πλην «σπουδαίου λόγου», για δυο χρόνια υπάρχει ασφάλεια απασχόλησης.
Στην επίκληση από την πλευρά μας των κανόνων εταιρικής διακυβέρνησης
και του δικαιώματος διαβούλευσης των κατόχων του 43% (των συνεταιριστών)
σε σοβαρές αποφάσεις, η απάντηση του πλειοψηφούντος μετόχου ήταν
ανάλογη:
«Εχουμε το 51%, παίρνουμε τις αποφάσεις».
Η νέα διοίκηση της εταιρείας αρνήθηκε τη δημοσιοποίηση στην ΕφΣυν της(σχεδόν) ομόφωνης απόφασης της ΓΣ του συνεταιρισμού που ζητούσε ανάκληση της απόλυσης Διονέλλη και ενημέρωση για το σχέδιο «αναδιάρθρωσης» της εφημερίδας (απολύσεις – προσλήψεις).
Στο μεταξύ μείναμε με την εντύπωση μιας προσωρινής «αναστολής» του σχεδίου αυτού. Διαψευστήκαμε την περασμένη Πέμπτη και Παρασκευή, όταν ανακοινώθηκε η απόλυση τεσσάρων ακόμη συναδέλφων:
- Γιώργος Δημητρακόπουλος (νυχτερινή γραμματεία, φύλαξη, text),
- Σπύρος Μανουσέλης (Επιστήμη),
- Κ. Καραγιαννίδης (ζώδια),
- Τάσος Τσακίρογλου (στήλη στην έντυπη ΕφΣυν και εβδομαδιαίο podcast «Ανάλυσέ το»).
Ο Τάσος Τσακίρογλου, μέλος της ΕΣΗΕΑ, ιδρυτικό μέλος του συνεταιρισμού, επικεφαλής της διαδικτυακής efsyn.gr για σχεδόν δέκα χρόνια, από τον περασμένο Σεπτέμβριο, για λόγους προσωπικούς -για την ακρίβεια, λόγους υγείας- είχε παραιτηθεί από την αρχισυνταξία της efsyn.gr και είχε περιοριστεί σε σχέση μερικής απασχόλησης και ανάλογη μείωση της αμοιβής του, διατηρώντας την έντυπη στήλη του και το εβδομαδιαίο podcast του, επιβαρύνοντας ελάχιστα την εφημερίδα. Η απόλυσή του, εκτός του ότι στερεί την ΕφΣυν μια ακόμη υπογραφή-στοιχείο ταυτότητας της εφημερίδας και με σημαντική απήχηση στο κοινό της, παραβιάζει τις στοιχειώδεις αρχές σεβασμού στην εκάστοτε ευάλωτη θέση κάθε εργαζόμενου. Η απόλυση δεν υπακούει καν σε οικονομική λογική, μια και οι προσλήψεις στο όνομα των οποίων γίνονται οι απολύσεις κοστίζουν πολλαπλάσια από τους απολυόμενους και από τους μέχρι σήμερα εργαζόμενους.
Μας ανησυχεί ιδιαίτερα η όλη εξέλιξη, η απουσία διαβούλευσης και
συνεννόησης για το «σχέδιο αναδιάρθρωσης και αναβάθμισης» της εφημερίδας
και της ιστοσελίδας και τελικά η απαξιωτική αντιμετώπιση των
εργαζόμενων που επί 13 χρόνια στήριξαν το πιο καινοτόμο εκδοτικό
εγχείρημα στα
χρόνια της μεγάλης κρίσης.
Ζητούμε από την ΕΣΗΕΑ και τις άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις του κλάδου:
- Να πιέσουν για ανάκληση των απολύσεων και για ουσιαστική τήρηση όλων των όρων της συμφωνίας πώλησης του 51% της ΕφΣυν
- Να καλέσουν την διοίκηση και τη διεύθυνση της εταιρείας να δώσουν εξηγήσεις για τις αναιτιολόγητες απολύσεις και να παρουσιάσουν τα σχέδιά τους για το μέλλον της ΕφΣυν
- Να απαιτήσουν μια θεσμικά αντάξια της συνεταιριστικής κουλτούρας της ΕφΣυν διαχείριση των σοβαρών αποφάσεων, ιδιαίτερα αυτών που αφορούν την ψυχή της ΕφΣυν, τους ανθρώπους της, με όλα τα συσσωρευμένα προβλήματά τους“.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου