Ένα θα πω: εσείς που φοράτε γυαλιά ηλίου και τη νύχτα από στυλ και άποψη έχετε παίξει σοβαρό manifestation και δεν το ξέρετε.

Σε λίγα χρόνια όποιος νύχτα περπατεί, ούτε λάσπες, ούτε από το άλλο δεν θα πατεί γιατί πολύ απλά θα βλέπει πολύ καθαρά. Όχι δεν θα βάλουν περισσότερα φώτα στους δρόμους. Θα έχει ΤΟ φως. Τον ήλιο.

Μισό, να εξηγήσω.

Αν νομίζεις ότι παράξενα πράγματα συμβαίνουν μόνο στο σινεμά και το Netflix, η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ (FCC) μόλις είπε το μεγάλο «ΝΑΙ» σε ένα project που μοιάζει βγαλμένο από σχέδιο σούπερ κακού.

Ένας γιγάντιος διαστημικός καθρέφτης που θα μας στέλνει ηλιακό φως κατά παραγγελία μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα.


Παρά τις έντονες αντιδράσεις των αστρονόμων και του κοινού, η εταιρεία Reflect Orbital πήρε το πράσινο φως για να δοκιμάσει τον δορυφόρο Earendil-1. Και αυτό είναι μόνο η αρχή, αφού μέχρι το 2035 σκοπεύουν να αμολήσουν στο διάστημα πάνω από 50.000 τέτοιους καθρέφτες.

Πώς όμως θα λειτουργεί αυτή η κοσμογονική πατέντα και γιατί οι επιστήμονες έχουν πάθει συγκοπή; Ας το αναλύσουμε.

Πώς ακριβώς λειτουργεί;

Η ιδέα στα χαρτιά ακούγεται απλή, αλλά στην πράξη είναι μια hi-tech μπερδεμένη υπόθεση.

Ένας δορυφόρος, ο Earendil-1 θα κινείται σε χαμηλή γήινη τροχιά. Διαθέτει έναν τεράστιο, καθρέφτη που «πιάνει» τις ακτίνες του ήλιου (ο οποίος φωτίζει το διάστημα ακόμα κι όταν στην πλευρά της Γης που βρίσκεται ο δορυφόρος είναι νύχτα) και τις κατευθύνει πίσω στο έδαφος.

Το φως που θα επιστρέφει στη Γη θα σχηματίζει μια φωτεινή κηλίδα πλάτους περίπου 5 χιλιομέτρων. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι αυτό θα βοηθήσει τα ηλιακά πάρκα να παράγουν ενέργεια και τη νύχτα, ενώ θα προσφέρει φωτισμό σε αγροτικές ζώνες, βιομηχανίες ή περιοχές που έχουν πληγεί από καταστροφές.

Επειδή οι δορυφόροι σε χαμηλή τροχιά τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και συμπληρώνουν μια γύρα της Γης σε μόλις 90 λεπτά, ο καθρέφτης θα πρέπει να αλλάζει στόχευση (repointing) κάθε τέσσερα λεπτά για να κρατάει τη δέσμη φωτός σταθερή στο ίδιο σημείο του εδάφους.

Παράλληλα, άλλες εταιρείες σκέφτονται να στείλουν την ενέργεια στη Γη όχι ως ορατό φως, αλλά μέσω δεσμών υψηλής ενέργειας (μικροκυμάτων ή λέιζερ), οι οποίες θα μετατρέπονται σε ηλεκτρισμό σε ειδικούς σταθμούς υποδοχής.

Πράσινη ενέργεια, κόκκινος συναγερμός

Αν και το marketing της εταιρείας πλασάρει το project ως «πράσινη ενέργεια», οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα, την επιστήμη και τον πλανήτη είναι τρομακτικές.

Κίνδυνοι στους δρόμους και τους αιθέρες

Σκέψου να οδηγείς τη νύχτα σε έναν σκοτεινό αυτοκινητόδρομο ή να πιλοτάρεις ένα αεροπλάνο και ξαφνικά, λόγω της αντανάκλασης του καθρέφτη κάθε 4 λεπτά, να δέχεσαι μια εκτυφλωτική λάμψη από τον ουρανό. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αυτές οι ξαφνικές εκλάμψεις μπορούν να προκαλέσουν στιγμιαία τύφλωση σε οδηγούς και πιλότους, αυξάνοντας κατακόρυφα το ρίσκο ατυχημάτων.

Πάει και η αστρονομία

Οι αστρονόμοι τραβάνε τα μαλλιά τους. Τα σύγχρονα ερευνητικά τηλεσκόπια χρησιμοποιούν υπερευαίσθητους ανιχνευτές για να πιάσουν το αμυδρό φως μακρινών γαλαξιών. Μια τέτοια τεχνητή δέσμη φωτός μπορεί κυριολεκτικά να υπερφορτώσει και να κάψει τις κάμερες των τηλεσκοπίων. Το ίδιο ισχύει και για τις κάμερες εντοπισμού άστρων που χρησιμοποιούν άλλοι δορυφόροι για να προσανατολίζονται.

Αντίο ύπνε, αντίο φύση

Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί λειτουργούν με βάση το βιολογικό τους ρολόι (κιρκάδιος ρυθμός), το οποίο ρυθμίζεται από το σκοτάδι και το φως. Το να κάνεις τη νύχτα-μέρα θα αποσυντονίσει πλήρως τα φυτά (που δεν θα ξέρουν πότε να φωτοσυνθέσουν), τα ζώα (ειδικά τα νυκτόβια που κυνηγούν στο σκοτάδι) και φυσικά τους ανθρώπους, προκαλώντας σοβαρές διαταραχές ύπνου και υγείας.

Διαστημικό μποτιλιάρισμα και το σύνδρομο Κέσλερ

Το διάστημα έχει ήδη γεμίσει. Η SpaceX του Μασκ έχει ήδη κοντά στους 11.000 δορυφόρους Starlink εκεί πάνω και πρόσφατα ζήτησε έγκριση για ακόμα 1 εκατομμύριο δορυφόρους που θα λειτουργούν ως τροχιακά κέντρα δεδομένων για AI.

Όταν στριμώχνεις τόσες χιλιάδες αντικείμενα, ο κίνδυνος σύγκρουσης είναι τεράστιος. Αν δύο δορυφόροι συγκρουστούν, θα δημιουργήσουν χιλιάδες συντρίμμια, τα οποία με τη σειρά τους θα χτυπήσουν άλλους δορυφόρους. Αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση ονομάζεται Σύνδρομο Κέσλερ και μπορεί να καταστήσει τη χαμηλή τροχιά της Γης εντελώς απροσπέλαστη για τις επόμενες γενιές.

Είχαμε Όζον (ας πούμε)

Η Reflect Orbital ισχυρίζεται ότι προσφέρει καθαρή ενέργεια. Όμως, αν υπολογίσεις το περιβαλλοντικό κόστος για την κατασκευή και την εκτόξευση χιλιάδων πυραύλων, η ιδέα παύει να είναι «πράσινη». Επιπλέον, οι δορυφόροι αυτοί έχουν ημερομηνία λήξης. Όταν αποσύρονται, αφήνονται να πέσουν και να καούν στην ατμόσφαιρα. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η καύση δεκάδων χιλιάδων δορυφόρων απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες μετάλλων, οι οποίες θα αλλοιώσουν τη χημεία της ατμόσφαιρας και θα καταστρέψουν το στρώμα του όζοντος.

Πώς επιτράπηκε κάτι τέτοιο;

Το πιο τρελό της υπόθεσης είναι ότι η FCC (η οποία btw δημιουργήθηκε αρχικά για να ρυθμίζει τις ραδιοφωνικές συχνότητες) σήκωσε τα χέρια ψηλά. Δήλωσε επίσημα ότι οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και το φως «δεν είναι δική της δουλειά», καθώς εκείνη κοιτάζει μόνο αν ο δορυφόρος κάνει παρεμβολές στα ραδιοκύματα.

Οι εταιρείες έχουν ξεκινήσει ένα ξέφρενο σαφάρι για να εκτοξεύσουν οτιδήποτε μπορεί να εντυπωσιάσει τους επενδυτές: από διαστημικές διαφημίσεις και ξενοδοχεία για δισεκατομμυριούχους, μέχρι τεχνητές βροχές μετεωριτών και διαστημικές κηδείες. Η ίδια η FCC ονόμασε αυτό το φαινόμενο σε έγγραφό της: «Αφθονία Φάσματος για Παράξενα Πράγματα στο Διάστημα».

Το διάστημα μπορεί να είναι άπειρο, αλλά η γειτονιά μας γύρω από τη Γη σίγουρα δεν είναι. Και το να την μετατρέψουμε σε ένα απέραντο, φωτεινό λούνα παρκ ίσως μας κοστίσει τον ίδιο μας τον πλανήτη.

ΠΗΓΗ