Δημοσιογράφοι ΕφΣυν: Έως εδώ με τη λογοκρισία, την απαξίωση, τις απολύσεις…
“Έως εδώ”, δηλώνουν οι εργαζόμενοι στην Εφημερίδα των Συντακτών μετά και την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου. Η απόλυση του έβγαλε στη φόρα την τακτική έντασης και την εκδικητική συμπεριφορά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της εφημερίδας προς τους συντάκτες της ΕφΣυν. Τα κρούσματα λογοκρισίας σε κείμενα δημοσιογράφων επεκτείνονται, οι τακτικές εκφοβισμού σε συντάκτες αυξάνονται και η απαξίωση προς τους απολυμένους (έξι έως σήμερα), οδήγησαν σε ηχηρές πλέον αντιδράσεις από τη συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων.
Η γενική συνέλευση χθες στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ανέδειξε όλα τα παραπάνω που δείχνουν πως η ιδιοκτησία Μελισσανίδη και τα δημοσιογραφικά στελέχη που τη στηρίζουν έχει καταπατήσει σε μόλις έξι μήνες όλους τους όρους της σύμβασης παραχώρησης του 51% της εκδοτικής εταιρείας.
Στο παρακάτω Ψήφισμα της Γ.Σ των εργαζόμενων περιγράφονται με ακρίβεια η τακτική έντασης που ακολουθεί η πλευρά ιδιοκτησίας και διεύθυνσης της ΕφΣυν. Στο Ψήφισμα ζητείται από τις συνδικαλιστικές ενώσεις άμεση παρέμβαση και με κήρυξη απεργιών. Εντύπωση στο μεταξύ προκαλεί πως οι καταγγελίες του απολυμένου Γιάννη Κιμπουρόπουλου στον οποίο έκλεισαν κατάμουτρα την πρόσβαση ακόμη και στα προσωπικά αρχεία και δεδομένα του, απογορεύοντάς του την είσοδο στο γκλαμουράτο κτίριο της Aegean του Μελισσανίδη, δεν “έφθασαν” στα αυτιά του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ένα σχόλιο για την απαράδεκτη τακτική της ιδιοκτησίας απέναντι σε δημοσιογράφους, ούτε μια γραμμή στήριξης στους απολυμένους από την εφημερίδα που επίσημα εκφράζει τον αντιπολιτευτικό πόλο του Αλέξη Τσίπρα.
Το Ψήφισμα της Γ.Σ. των εργαζόμενων που εστάλη στις συνδικαλιστικές Ενώσεις
Συνάδελφοι,
Την Τρίτη, 7 Ιουλίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε στον συνάδελφο Γιάννη Κιμπουρόπουλο την απόλυσή του “επειδή έκανε κακό στην εφημερίδα”. Ο λόγος του “κακού” ήταν πως είχε δημοσιοποιήσει και καταγγείλει προς το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ το πολλοστό κρούσμα λογοκρισίας εναντίον του, το κόψιμο της εβδομαδιαίας στήλης του επειδή και μόνο αναφερόταν σε εταιρεία για την οποία «δεν γράφουμε» καθώς μας δίνει διαφήμιση, σύμφωνα με τα νέα ήθη που έχουν επιβληθεί στην εφημερίδα. Ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος, πρώην διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, εκλεγμένος πρώτος σε σταυρούς στις πρόσφατες εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ του συνεταιρισμού και πρώτο αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ, από τη στιγμή που διαμαρτυρήθηκε για την απόλυση του συναδέλφου Τάσου Τσακίρογλου, έχει υποστεί στοχοποίηση από την εργοδοσία με εμφανή σκοπό την επαγγελματική του απαξίωση και την τοποθέτησή του κατά το κοινώς λεγόμενο «στο ψυγείο», με αναστολή δημοσίευσης της στήλης του και των ρεπορτάζ του για εβδομάδες.
Η απόλυση ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων της ΕΦΣΥΝ.
Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 30 Ιουνίου, η διοίκηση της εφημερίδας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά στη συνάδελφο Ποτούλα Μπουκουβάλα, που εργάζεται δέκα χρόνια στη γραμματεία της Εφημερίδας των Συντακτών, την άμεση λήξη της εργασιακής της σχέσης «για λόγους ανανέωσης». Της πρότεινε επιπλέον δύο μισθούς προκειμένου να εμφανισθεί προσχηματικά η εξαναγκαστική αποχώρηση σαν τάχα οικειοθελής, ενώ της διευκρινίστηκε ότι τυχόν άρνησή της δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα της προειλημμένης απόφασης.
Θυμίζουμε ότι έχουν προηγηθεί οι αναιτιολόγητες απολύσεις των συναδέλφων Μάριου Διονέλλη, Τάσου Τσακίρογλου, Γιώργου Δημητρακόπουλου, Σπύρου Μανουσέλη, Κ. Καραγιαννίδη, για τις οποίες είχαμε απευθυνθεί στα σωματεία μας, ενημερώνοντάς τα και εκφράζοντας τη διαμαρτυρία μας.
Τις τελευταίες ημέρες, η διοίκηση της “Εφ.Συν.” δυναμιτίζει εκ νέου την εργασιακή ειρήνη στην εφημερίδα με εκδικητικές και απαράδεκτες απολύσεις, συνεχίζοντας να αθετεί τη συμφωνία που εγκρίθηκε ομόφωνα από τη γενική συνέλευση του συνεταιρισμού. Θυμίζουμε ότι η συμφωνία προέβλεπε μεταξύ άλλων ότι για δύο έτη «δεν θα γίνουν από την Εταιρεία καταγγελίες χωρίς σπουδαίο λόγο των συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου». Μάλιστα, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 13-14 Δεκεμβρίου 2025, όταν ολοκληρώθηκε η μεταβίβαση, «η νέα ιδιοκτησία της “Εφ.Συν.”», όπως υπέγραφε, δεσμευόταν για σεβασμό, και μάλιστα «θωράκιση» της φυσιογνωμίας της εφημερίδας και «ακηδεμόνευτη προσήλωση στην ανυπότακτη δημοσιογραφία».
Έκτοτε, αθετεί προκλητικά τις δεσμεύσεις της, προβαίνοντας σε αλλεπάλληλες απολύσεις, λογοκρίνοντας ρεπορτάζ και άρθρα, παραβιάζοντας την αυτονόητη τήρηση της δεοντολογίας και την ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου ανεξάρτητα από επιχειρηματικά, διαφημιστικά, πολιτικά ή άλλα συμφέροντα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και μετά τη γενική συνέλευση των εργαζομένων επικρίθηκαν συνάδελφοι για τις απόψεις που εξέφρασαν και απειλήθηκαν, εμμέσως πλην σαφώς, με απόλυση.
Κατόπιν τούτων ζητάμε από τις Ενώσεις μας τα εξής:
-Nα καταγγείλουν την απόλυση του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
-Να εξετάσουν και να αποφασίσουν οποιοδήποτε μέτρο, συμπεριλαμβανομένης και της κήρυξης απεργίας, με αίτημα να σταματήσουν οι απολύσεις και να τηρηθεί απαρέγκλιτα από την εργοδοσία η τήρηση της συμφωνίας μεταβίβασης του 51%.
-Να συνεχίζουν να αγωνίζονται κατά των παρεμβάσεων στην ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου και να πιέσει την εργοδοσία να σεβαστεί τους υποχρεωτικούς κανόνες δεοντολογίας και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.
-Επίσης, απαιτούμε να τηρηθούν οι εργασιακές προβλέψεις για αμοιβή της κυριακάτικης εργασίας και της εργασίας σε ημέρες αργιών, o ικανός και απαραίτητος χρόνος ανάπαυσης ανάμεσα στις βάρδιες και να απαλειφθούν τα φαινόμενα εντατικοποίησης της εργασίας, εργασιακής εξουθένωσης και εκφοβισμού από όποιον κι αν προέρχονται.-Στηρίζουμε την προσπάθεια των Ενώσεων μας για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον δημοσιογραφικό κλάδο, ώστε να εκλείψουν οι μεγάλες μισθολογικές ανισότητες και οι μισθοί που δεν επαρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση.
-Καταγγέλλουμε το κλίμα έντασης που δημιουργείται στην καθημερινή λειτουργία της εφημερίδας με ευθύνη της εργοδοσίας και την καλούμε να απέχει από ενέργειες που υπονομεύουν την εργασιακή ειρήνη.*****
“Ο φόβος τρώει τα σωθικά (της ΕφΣυν)…”
Γράφει ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος
Οφείλω να εκφράσω την απέραντη ευγνωμοσύνη μου για την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση που εκφράσανε εκατοντάδες γνωστοί και άγνωστοι φίλοι, συνάδελφοι, αναγνώστες με αφορμή την απόλυσή μου από την πρώην συνεταιριστική Η Εφημερίδα των Συντακτών του ομίλου Μελισσανίδη, έπειτα από την επιλογή μου να καταγγείλω δημόσια τη συστηματική εις βάρος μου – και όχι μόνο- λογοκρισία. Η δική μου απόλυση, όπως και όσες προηγήθηκαν, αλλά και το κλίμα εκφοβισμού που επικρατεί εναντίον όσων αντιδρούν στη “νέα τάξη” πραγμάτων στην ΕφΣυν αποτέλεσε αντικείμενο συνέλευσης των εργαζομένων χθες Τετάρτη στην ΕΣΗΕΑ και ψηφίσματος προς τις συνδικαλιστικές ενώσεις μας να προχωρήσουν σε αποφάσεις για κάθε δυνατή μορφή κινητοποίησης, ώστε να μπει ένας φραγμός στην καταστροφή του πιο ελπιδοφόρου και ανεξάρτητου ενημερωτικού εγχειρήματος εδώ και πολλές δεκαετίες.
Εις ό,τι με αφορά η παράνομη και ξεκάθαρα εκδικητική απόλυσή μου ομολογώ ότι ίσως ήταν και μια λύτρωση. Είχα επενδύσει πολύ συναίσθημα, πολλή φόρτιση, πολλή προσπάθεια, πολύ πόνο, πολύ θυμό, άρα και πολύ φθορά στην πιο δημιουργική και χωρίς λογοκρισία ή αυτολογοκρισία οκταετία της δημοσιογραφικής μου καριέρας. Και ως αρχισυντάκτης, και ως διευθυντής σύνταξης, και ως συνεταιριστής, και ως συντάκτης, και ως ρεπόρτερ ή αρθρογράφος. Το να βλέπω την ΕφΣυν να μεταλλάσσεται όλο και περισσότερο στο αντίθετό της θα ήταν οδυνηρό. Η υπογραφή της απόλυσης “με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου” θα ήταν και μια αλλαγή σελίδας. Προς μια νέα δουλειά, προς την ανεργία, προς τη σύνταξη; Θα δείξει.
- Αλλά το “Βασίλειο της Ακτής Κονδύλη”, όπου έχει εδώ κι έξι μήνες φυλακιστεί η ΕφΣυν, δεν σ’ αφήνει ν’ αγιάσεις ούτε να ησυχάσεις.
Ιδού λοιπόν τι συνέβη σήμερα, 9 Ιουλίου 2026, περι ώρα 4η απογευματινή. Συνεννοήθηκα με τον υπεύθυνο προσωπικού του Ομίλου Μελισσανίδη (σ.σ. πουθενά στη συμφωνία πώλησης του 51% της ΕφΣυν δεν υπάρχει αναφορά για ένταξη σε “όμιλο”, αλλά τέσπα) να κατέβω στο Μέγαρο και να πάρω τα προσωπικά αντικείμενά μου όπως και τα ψηφιακά αρχεία μου τόσο από τον σκληρό δίσκο του υπολογιστή, όσο και από το εταιρικό μέιλ μου, από το οποίο αποκλείστηκα αιφνιδιαστικά προχθές, μια μόλις ώρα μετά την ανακοίνωση της απόλυσής μου. (Η οποία, παρεμπιπτόντως, αν και είχα πει ότι θα την υπογράψω αφού της ρίξω μια ματιά, μου εστάλη στο σπίτι με δικαστικό επιμελητή! Τόση σπουδή, τόση βιασύνη, τόση αγκούσα!)
Από εδώ και κάτω περιγράφω ένα μόνο στιγμιότυπο από τη μετατροπή της ελεύθερης, συνεταιριστικής ΕφΣυν σε ένα από τα χειρότερα εργασιακά κάτεργα των ελληνικών ΜΜΕ.
Μπαίνοντας στο κτίριο του Ομίλου Μελισσανίδη με υποδέχθηκε ο διευθυντής προσωπικού, που με κάρτα επισκέπτη και συνοδεία άνδρα ασφαλείας (ευγενέστατος, οφείλω να πω) με άφησε να πάω στο γραφείο μου στον τρίτο όροφο. Με περιμέναν δυο κούτες ανοικτές, αλλά εγώ δεν είχα βγάλει τα περισσότερα πράγματά μου από τις κούτες της μετακόμισης στο λιμάνι -κάποιο κακό προαίσθημα με κρατούσε-. Οι έξι μήνες που πέρασαν στο λιμάνι είχαν μια έντονη μυρωδιά προσωρινότητας. Αφού μάζεψα τις κούτες με τα βιβλία μου, κυρίως, πήγα να ανοίξω το κομπιούτερ. “Είναι κλειδωμένο”, μου απάντησαν. “Και τα αρχεία μου, οι λογαριασμοί μου, τα μέιλ μου;” “Είναι περασμένα σε ένα στικάκι, θα το παραλάβετε στην είσοδο”. “Σωτήρη, πώς είναι δυνατό να το επέτρεψες αυτό; Να παραβιαστούν τα προσωπικά δεδομένα μου; Είναι παράνομο”. “Τι μπορούσα να κάνω, είναι οι κανόνες της εταιρείας” είπε εκλεγμένος διευθυντής της ΕφΣυν; “Ποιας εταιρείας, Σωτήρη; Εχει η Ανεξάρτητα ΜΜΕ που εκδίδει την ΕφΣυν κανόνα να παραβιάζει τη νομοθεσία;”
Δεν είχε νόημα να συνεχιστεί η συζήτηση. Η τελετουργία εξευτελισμού μου ως εγκληματία που απειλούσε την ασφάλεια του “Βασιλείου Μελισσανίδη” συνεχίστηκε στο ισόγειο. Εκεί, σε μια αίθουσα πίσω από τα ενυδρεία με τα καημένα φυλακισμένα τροπικά ψάρια, με περίμεναν ο Διευθυντής Προσωπικού και ο IT manager (ή κάποιος άλλος από το τμήμα του). Παρόντες ο Σ. Μανιάτης, ο δικός μας τεχνικός και νομίζω κι ο “φρουρός” μου. Στην άκρη ενός μεγάλου τραπεζιού συνεδριάσεων ήταν ακουμπισμένο ένα λάπτοπ με ένα στικάκι usb στο πλάι. “Εδώ είναι όλα τα αρχεία σας, αν θέλετε να τα δούμε μαζί”. “Τα αρχεία μου είναι και στον προσωπικό υπολογιστή μου; Αρα έχουν κατασχεθεί από την εταιρεία; Και σε πόσα αντίγραφα μπορεί να υπάρχει αυτό το στικάκι; Και πόσοι άλλοι μπορεί να έχουν τα αρχεία μου και όλα τα προσωπικά δεδομένα μου; Και πώς μπήκατε στο PC μου αφού έχω κωδικό χρήστη; Πώς τον παραβιάσατε; Με ποιο δικαίωμα; Ξέρετε ότι αυτό είναι παράνομο, είναι έγκλημα η παραβίαση προσωπικών δεδομένων; Και ξέρετε ότι γι’ αυτό το έγκλημα διώκονται όχι μόνο οι ηθικοί αυτουργοί, αυτοί που σας έδωσαν τη σχετική εντολή, αλλά και οι φυσικοί. Εσείς πιθανά, που βάλατε το χέρι σας. Δεν σας ξέρω, δεν έχω τίποτα μαζί σας, αλλά καταλαβαίνετε ότι μπορεί να βγείτε υπόλογοι σε ένα σοβαρότατο παράπτωμα; Τι πιο απλό από το να μου δώσετε πρόσβαση μιας- δυο ωρών στο PC μου και στο μέιλ μου, να πάρω ό,τι είναι προσωπικό, τις επαφές μου, τα μηνύματα, τα κείμενα, να αποσυνδεθώ από όλους τους λογαριασμούς μου, να καταστρέψω ότι μου είναι άχρηστο και να πάρω σε έναν δικό μου σκληρό όσα χρειάζομαι; Ηρθα να πάρω όσα μου ανήκουν και να υπογράψω την απόλυση. Τώρα με αναγκάζετε να προχωρήσω σε νέες καταγγελίες και αντιδικίες”.
Απάντηση δεν πήρα. Κάποιες αποσπασματικές φράσεις “έτσι είναι οι κανόνες”, “αυτό είναι, αν θέλετε πάρτε το στικάκι, αν θέλετε τ’ αφήνετε”. Ο διευθυντής, Σωτήρης Μανιάτης, δεν ψέλλισε λέξη. Υπέγραψα τα χαρτιά παραλαβής με τη σημείωση ότι διαπίστωσα κατάφωρη παραβίαση των προσωπικών αρχείων και δεδομένων και ότι θα προσφύγω στις αρμόδιες αρχές. Μάλλον δεν ίδρωσε τ’ αυτί τους. Αγνοια κινδύνου, κυνισμός, ή φόβος και τρόμος μην και αποκλίνουν έστω και κατά μία κεραία τις εντολές του μεγάλου αφεντικού με τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για μια “δημοκρατική εφημερίδα με ανυπότακτη δημοσιογραφία”;
Η συνέχεια επί των Ανεξάρτητων και δικαστικών αρχών.
ΠΗΓΗ: mediatvnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου