Σήμερα στη Γάζα, αύριο εδώ…
Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες όλων μας από τις 5 του Ιούνη, όταν το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris κατέπλευσε στο νησί μας μεταφέροντας τουρίστες από το αποικιακό τρομοκράτος του Ισραήλ, την ίδια στιγμή που οι σφαγές και οι ατιμώσεις Παλαιστίνιων και οι βομβαρδι-σμοί σε Λίβανο και Γάζα συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση. Και ποιός δεν θυμάται, άλλωστε την πρωτοφανή αστυνομοκρατία, την απαγόρευση κυκλοφορίας σε ντόπιους και επισκέπτες, τις προληπτικές προσαγωγές συμπολιτών μας, μόνο και μόνο για να κυκλοφορήσουν ανενόχλητοι οι “ευγενέστατοι” τουρίστες από το Ισραήλ;.. Ποιός ξέχασε τα υψωμένα μεσαία δάχτυλα και τις βρισιές προς τους ενεργούς πολίτες της Σύρου που τόλμησαν να συγκεντρω-θούν στην πόλη τους για να διαμαρτυρηθούν;..
Όμως το ζήτημα δεν έληξε εκεί, καθώς το συγκεκριμένο κρουαζιερόπλοιο έχει άλλες 6 προ-γραμματισμένες επισκέψεις σε ένα νησί που, πέρυσι, τον Ιούλιο του ‘25, τους έδειξε ξεκάθαρα την απροθυμία του να τους υποδεχτεί, μπλοκάροντας την αποβίβασή τους. Η προκλητική αυτή επιμονή τους εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη βαθύτερη σκοπιμότητα μιας τέτοιας πυκνότητας επισκέψεων...(7 και 21 Ιουλίου, 16 και 21 Αυγούστου, 11 Σεπτέμβρη και 3 Νοέμ-βρη…)
Το Ισραήλ δεν είναι ένα οποιοδήποτε κράτος. Είναι ένα αποικιοκρατικό-στρατιωτικό μόρφωμα που στήθηκε με πρόσχημα την αποκατάσταση του ολοκαυτώματος, εξαπλώθηκε με την αρπαγή της γης των Παλαιστίνιων με μιά συνεχιζόμενη γενοκτονία και υποστηρίχθηκε στρατιωτικά και διπλωματικά από τους ισχυρούς συνασπισμούς της Δύσης (Η.Π.Α . και Ηνω-μένο Βασίλειο ) με σκοπό τη διατήρηση του ελέγχου στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στις μέρες μας και ιδιαίτερα μετά την απαρχή της πρωτοφανούς και συνεχιζόμενης γενοκτονίας το ‘23, το Ισραήλ έχει αποκτήσει μια αυτόνομη και επικίνδυνη δυναμική στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, περιφρονώντας κατάφωρα κάθε έννοια θεσμών και διεθνούς δικαίου, δυναμιτίζοντας επανειλημμένα τις όποιες διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός στη Μ.Ανατολή, διαπράττοντας φρικαλεότητες μπροστά στις οποίες θα έφριτταν και οι Ναζί και, το σημαντικότερο, διεισδύοντας όλο και πιο επιθετικά στην οικονομική και πολιτική ζωή γειτονικών χωρών, με τη χώρα μας να αποτελεί δεδηλωμένο στρατηγικό τους στόχο.
Η διείσδυση αυτή, σύμφωνα με εμπεριστατωμένη έρευνα διεθνούς δικτύου δημοσιογράφων για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Journalists Network) πραγματοποιείται με τρεις κυρίως πρακτικές:
Την εξάπλωση ισραηλινών λογισμικών παρακολούθησης, δοκιμασμένων στα κατεχόμενα, σε συνεργαζόμενες κυβερνήσεις, υπηρεσίες και θεσμούς τρίτων χωρών (από την αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων μέχρι υπηρεσίες υγείας!…), γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατίας και προστασίας δεδομένων των πολιτών. Η πρόσφατη υπόθεση του Predator κατέδειξε ήδη την επικινδυνότητα μιας τέτοιας ψηφιακής εξάπλωσης.
Τη δημιουργία δικτύων δήμων και θεσμών τοπικής αυτοδιοίκησης Ελλάδας – Ισραήλ (βλ. την περιβόητη έκθεση MUNIEXPO) με προβαλλόμενο σκοπό την “ανταλλαγή πολιτισμών και τεχνογνωσίας”, αλλά που, στην πραγματικότητα, προωθεί τεχνολογίες αστυνόμευσης των πληθυσμών, ενώ ταυτόχρονα χρησιμεύει ως βιτρίνα της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ, από την οποία χρηματοδοτείται και υποστηρίζεται.
Την εφαρμογή ενός επιθετικού εποικισμού, μέσω της εξαγοράς εκτάσεων γης και ακινήτων από Ισραηλινές εταιρείες και επενδυτικά funds, συγκροτημένα από πρώην αξιωματούχους του IDF, (με κορυφαίες τις Zoia, Brown Hotels και άλλες μικρότερες) και με συνολικό όγκο επενδύσεων γύρω στα 700 εκατ. ευρώ με στοιχεία του ‘24, όπου αναμενόταν μέχρι το τέλος του ‘25 να φτάσουν το 1 δις ευρώ..
Η πρακτική αυτή ξεκίνησε την εποχή των μνημονίων και εντάθηκε ιδιαίτερα στις μέρες μας, εξαιτίας της φτωχοποίησης των Ελλήνων και της πρακτικής ξεπουλήματος από πλευράς ιδιωτών, δήμων και κρατικών φορέων. Τα πρώτα δείγματα τα βλέπουμε ήδη σε γειτονιές της Αθήνας (Ψυρρή, Μεταξουργείο, Γκύζη, κλπ.) όπου ιστορικά εμβληματικά κτήρια κατεδαφίζο-νται και ζωντανοί κοινωνικοί χώροι καταλαμβάνονται και στη θέση τους ανεγείρονται υπερ-σύγχρονες πολυκατοικίες, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και δωμάτια Airbnb, μετατρέποντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα σε άβατο για τους φτωχοποιημένους και απροστάτευτους ντόπιους. Το βλέπουμε επίσης στο Λαρισαϊκό κάμπο, όπου 40.000 τ.μ. περίπου παραχωρού-νται για την κατασκευή ενός γιγάντιου data center που μέλλει να απομυζήσει τα τελευταία αποθέματα υδάτινων πόρων που προορίζονταν για τους αγρότες μας...Το βλέπουμε στην παραλία της Μεσσηνίας που περιφράσσεται για να ανεγερθούν υπερπολυτελείς ξενοδοχειακές μονάδες...Και τα παραδείγματα, δυστυχώς όλο και πληθαίνουν…
Καιρός να τελειώνουμε με το ανόητο και κακόβουλο ερώτημα: “ Γιατί φωνάζετε όλο για την Παλαιστίνη και δεν μιλάτε για την Ελλάδα;” Όχι, δυστυχώς δεν μπορούμε να σώσουμε τη Γάζα από τόσο μακριά… Μπορούμε, όμως όσο είναι καιρός, να παρεμποδίσουμε την εισβολή των εγκληματιών πολέμου που αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες άγριας και καταστροφικής εκμετάλλευσης και τόπους ασφαλούς διαβίωσης εις βάρος των ντόπιων πληθυσμών και μακριά από τη χώρα τους, την οποία μόνοι τους έχουν μετατρέψει σε ωρολογιακή βόμβα, με τις εγκληματικές πρακτικές 80 χρόνων και πλέον.
Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας απέναντι στον τόπο μας και στο μέλλον των παιδιών μας και ας μην επιτρέψουμε να μετατραπούν σε σκλάβους και παρίες μιας υπερπολυτελούς και στρατιωτικά φρουρούμενης αποικίας, στο όνομα μιας κοντόφθαλμης λογικής ευκαιριακής κερδοσκοπίας…
Οι δημοτικές αρχές του τόπου ας αναλογιστούν την ιστορική ευθύνη που φέρουν και ας σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Όταν καλοδέχεσαι με ανθοδέσμες εγκληματίες εισβολείς, να περιμένεις αύριο το δικό σου κεφάλι στο καλάθι της λαιμητόμου….
Ο ευγενέστατος κύριος με το υψωμένο μεσαίο δάχτυλο, μας το είπε ξεκάθαρα μέσα στην πλατεία Μιαούλη: “ We will be here and we will stay here!…” Τί εννοούσε άραγε;
Ίσως τελικά, η Γάζα να μήν είναι τόσο μακριά όσο νομίζουμε….
* Γιώργος Κουκουσούλας - μέλος της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας Σύρου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου