Να χαίρονται οι ακτιβιστές που «αν και εχθροί του Ισραήλ» γύρισαν σώοι; Όντως κ. Γεωργιάδη;
Άλλη μια μέρα, άλλη μια ανάρτηση – μνημείο ηθικής κατρακύλας από τον υπουργό Υγείας.
Μέρα παρά μέρα, ο Άδωνις Γεωργιάδης εκφράζει τον θαυμασμό και την αγάπη του προς το Ισραήλ στο X. Αυτό είναι γνωστό.
Κι εκεί που λες ότι δεν πάει πιο κάτω, έρχεται πάντα μια επόμενη ανάρτηση να σε διαψεύσει.
Εκεί που η πλήρης αποδόμηση κάθε ίχνους αξιοπρέπειας συναντά την τυφλή αγάπη του υπουργού για το Ισραήλ, γεννήθηκε η χθεσινή ανάρτηση.
Μια ανάρτηση – μνημείο ηθικής κατρακύλας, όπου ο Άδωνις Γεωργιάδης ουσιαστικά είπε στους ακτιβιστές του Flotilla ότι θα έπρεπε να πουν και «ευχαριστώ» στο Ισραήλ, που γύρισαν σώοι.
Συγκεκριμένα, έγραψε: «Το πόσο με «αγαπούν» όλοι αυτοί οι «αλληλέγγυοι» είναι γνωστό….δεν υπάρχει κανένα θέμα τα αισθήματα είναι απολύτως αμοιβαία. Να χαίρονται που αν και εχθροί του @Israel @IsraelinGreece τελικά γύρισαν πίσω στην Ελλάδα σώοι, εάν ήταν εχθροί της Χαμάς και είχαν συλληφθεί από την Χαμάς τώρα θα ήταν ήδη νεκροί….αυτή είναι η πραγματική διαφορά που όλοι αυτοί από ιδεολογική σύγχυση δεν μπορούν να διακρίνουν….».
Για τι ακριβώς να χαίρονται, κύριε Υπουργέ;
Για τη βίαιη απαγωγή, την ώρα που έπλεαν σε διεθνή ύδατα; Για τα on camera βασανιστήρια και τους εξευτελισμούς; Για τους βιασμούς; Για ποια από όλες τις φρίκες με τις οποίες ήρθαν αντιμέτωπ@, επειδή εναντιώθηκαν έμπρακτα στη γενοκτονία που διαπράττει «το θαύμα της ανθρωπότητας», όπως αποκαλείτε το Ισραήλ, στον λαό της Παλαιστίνης;
Αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά πως στα μάτια της κυβέρνησης, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το διεθνές δίκαιο και η προστασία των ίδιων των Ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό είναι ψιλά γράμματα μπροστά στην τυφλή εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών τους συμμάχων.
Για την κυβέρνηση, και στην προκειμένη περίπτωση για τον Άδωνι Γεωργιάδη, αν ο βασανιστής σου φοράει στρατιωτική στολή ενός κράτους (φίλου) και όχι κουκούλα κάποιας οργάνωσης, τότε αλλάζει το πράγμα. Οφείλεις να είσαι ευγνώμων που δεν σε εκτέλεσε επιτόπου.
Η «ιδεολογική σύγχυση» για την οποία κουνάει το δάχτυλο ο υπουργός, είναι στην πραγματικότητα η δική του άρνηση να αντιληφθεί ότι η αλληλεγγύη δεν μπαίνει σε γεωπολιτικά ζύγια. Άλλη μια χυδαία προσπάθεια να παρουσιάσει το «μη χείρον βέλτιστον» της βίας ως κανονικότητα.
Η πραγματική σύγχυση βρίσκεται εκεί όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ζυγίζεται με βάση το ποιος κρατάει το γκλομπ.
Όσες αναρτήσεις κι αν κάνει ο Άδωνις, όσα εγκώμια κι αν πλέξει στο κράτος δολοφόνο, η πραγματικότητα είναι μια. Οι απειλές, και ο κυβερνητικός κυνισμός δεν λύγισαν τους ακτιβιστές του Flotilla στο παρελθόν και σίγουρα δεν θα τους σταματήσουν τώρα. Η αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης δεν είναι μια θεωρητική έννοια που τρομάζει από αναρτήσεις υπουργών και λοιπών θεσμικών παραγόντων. Είναι μια καθημερινή μάχη στους δρόμους, στα λιμάνια, στις θάλασσες, εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή αποκτά ξανά νόημα απέναντι στο σκοτάδι του πολέμου και της γενοκτονίας.
Οι ακτιβιστές και οι αλληλέγγυοι θα συνεχίσουν να σπάνε τους αποκλεισμούς και να στέκονται στη σωστή πλευρά της ιστορίας, στο πλευρό των δοκιμαζόμενων λαών. Θα συνεχίσουν να παλεύουν για το δίκαιο και την ειρήνη, υπενθυμίζοντας σε κάθε οπαδό της κρατικής βαρβαρότητας ότι η αξιοπρέπεια δεν εκβιάζεται και δεν τρομοκρατείται.
Κι ενώ τα πλυντήρια της γενοκτονίας, αργά ή γρήγορα, θα καταλήξουν στα σκουπίδια της πολιτικής ιστορίας, οι αγώνες για έναν κόσμο ελεύθερο, χωρίς απαρτχάιντ και κατοχή, θα μένουν πάντα ζωντανοί, μέχρι τη δικαίωση. Μέχρι τέλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου