3η ακριβότερη βενζίνη στην Ε.Ε. – Ρωτάμε την κυβέρνηση με βάση στοιχεία της Κομισιόν και μας λέει λαϊκιστές
Ακολουθεί ολόκληρη η απομαγνητοφώνηση εδώ:
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Την προηγούμενη φορά σας ρωτήσαμε για την πανάκριβη βενζίνη, καθότι πληρώναμε την τέταρτη ακριβότερη αμόλυβδη στην Ε.Ε.. Αυτό άλλαξε, ανεβήκαμε κι άλλο, πληρώνουμε την τρίτη ακριβότερη βενζίνη αυτή τη στιγμή. Περάσαμε και την Γερμανία, με βάση το εβδομαδιαίο δελτίο πετρελαίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Κομισιόν, με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία. Μας περνάνε μόνο Ολλανδία και Δανία που έχουν και δύο-τρεις φορές τον μέσο μισθό του Έλληνα. Είπατε ότι πρόκειται για εισαγόμενη ακρίβεια. Προφανώς αν ήταν εισαγόμενη ακρίβεια θα χτυπούσε εξίσου όλες τις χώρες της Ε.Ε.. Μιας και το πράγμα πάει από το κακό στο χειρότερο, συζητάτε μήπως στην Κυβέρνηση να αλλάξετε κάτι και μετά από αυτή την αλλαγή ή θα παρακολουθείτε αυτό το ράλι των τιμών από μακριά;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ξέρετε το ποιο επικίνδυνο σε μια περίοδο μεγάλων κρίσεων και προβλημάτων, με κορυφαία, για την καθημερινότητα των πολιτών, την ακρίβεια, ο οικονομικός αναλφαβητισμός και όταν μάλιστα συναντάται με τον λαϊκισμό, είναι πολύ επικίνδυνο κοκτέιλ, γιατί έχει ως στόχο την περαιτέρω όξυνση των συναισθημάτων των πολιτών που δικαιολογημένα αγωνιούν για την καθημερινότητά τους. Αν δεν ήταν εισαγόμενος πληθωρισμός, θα μετρούσαμε μόνο τον πληθωρισμό και θα μας απασχολούσε ως φαινόμενο -αν ήταν δηλαδή πληθωρισμός Μητσοτάκη, ακρίβεια Μητσοτάκη, όπως υπονοείτε και εσείς και κάποιοι, ευτυχώς όχι πολλοί, συνάδελφοί σας και δήθεν αναλυτές- θα μετρούσαμε μόνο την ακρίβεια στην Ελλάδα. Ο πληθωρισμός είναι ένας μέσος όρος που έχει και επιμέρους πτυχές και επιμέρους είδη πληθωρισμού, πληθωρισμός ενέργειας, δηλαδή πόσο ακριβαίνουν οι τιμές στην ενέργεια, τροφίμων, υπηρεσιών και πάει λέγοντας. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η Ελλάδα σε άλλους επιμέρους πληθωρισμούς είναι χαμηλότερα από τον μέσο όρο, σε άλλους είναι υψηλότερα από τον μέσο όρο. Εν πάση περιπτώσει, μεσοσταθμικά και σωρευτικά όλα αυτά τα χρόνια, έχει καταφέρει -δεν είναι ούτε να πανηγυρίζουμε, γιατί προφανώς για πληθωρισμό μιλάμε- να είναι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Σε κάποιους μήνες, μάλιστα, όπως στα τρόφιμα που είναι από τους πιο δύσκολους δείκτες, να είναι πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σε κάποιους άλλους μήνες όχι. Ποια είναι η ουσία; Σας έχω δώσει αυτή την απάντηση πολλές φορές, αλλά την ξαναδίνω για να αποφύγω βίντεο κοπτοραπτικής, που συνηθίζετε να κάνετε. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις μια αντικειμενικά μεγάλη ακρίβεια για πάρα πολλά χρόνια, είναι να αυξάνεις το εισόδημα των πολιτών με έναν τρόπο που να μην υποθηκεύεις το μέλλον των επόμενων γενεών. Με λίγα λόγια, να μην κάνεις αυτό που γινόταν τη δεκαετία του ’80: λεφτά με δανεικά από τις επόμενες γενιές, γιατί τα βρήκαμε μπροστά μας. Εμείς, λοιπόν, μειώνουμε τους φόρους, αλλά παράλληλα αυξάνουμε τα φορολογικά έσοδα, ούτως ώστε από τη δυνατότητα αυτή που μας δίνουν τα παραπάνω φορολογικά έσοδα, να μειώνουμε ξανά τους φόρους στην κοινωνία, να δίνουμε και κάποιες στοχευμένες στηρίξεις με μόνιμο χαρακτήρα, όπως κάποια επιδόματα, που δεν είναι η κύρια πολιτική μας, για να ανακουφίζεται όσο παραπάνω γίνεται ο κόσμος από την αντικειμενικά σημαντική και σε κάποιες περιπτώσεις πολύ μεγάλη ακρίβεια των τελευταίων ετών. Δεν υπάρχει άλλη συνταγή, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Έχουμε μειώσει ή καταργήσει 83 άμεσους και έμμεσους φόρους με έναν τρόπο μόνιμο και σταθερό που να έχει οδηγήσει στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στη μείωση του χρέους ως προς το ΑΕΠ. Στόχος είναι να μειώσουμε πολλούς παραπάνω, όσους παραπάνω μπορούμε, αρκεί να βγαίνει ο λογαριασμός. Το να έρχεται, λοιπόν, κάποιος και να λέει «γιατί δεν μειώνετε τον α΄, τον β΄, τον γ΄ και τον δ΄ φόρο -και δεν αναφέρομαι στους πολίτες, αναφέρομαι σε πολιτικές δυνάμεις κατά βάση ή σε κάποιους δημοσιολογούντες- χωρίς να λέει από πού θα βρει τα λεφτά, απλά γίνεται ευχάριστος και λαϊκίζει. Πάμε παρακάτω.
ΧΡ.ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Επειδή δεν μιλάμε για τον μέσο όρο και επειδή φαντάζομαι ότι η Κομισιόν είναι ο τελευταίος που θα λαϊκίσει, από αυτήν ήταν τα στοιχεία, «χάλκινο μετάλλιο» παίρνουμε, δεν είμαστε στον μέσο όρο στις τιμές της βενζίνης. Οπότε θέλουμε να σας ρωτήσουμε, εκτός από τους φόρους υπάρχουν και τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων τα οποία συνεχίζονται, οι επιχειρήσεις που κερδίζουν από αυτές τις «business». Πρόκειται να επιβάλλετε ίσως κάποιον φόρο προς τα εκεί; Γιατί ξαναλέω, είμαστε τρίτοι και πάει και χειρότερα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ο καλύτερος τρόπος να λαϊκίσεις είναι όχι να λες ψέματα αλλά να παρουσιάζεις τη μισή, εν προκειμένω το 1/20, της αλήθειας. Αφού σας αρέσουν οι επίσημοι δείκτες, να τους παρουσιάζετε όλους, να λέτε, για παράδειγμα, ότι η Ελλάδα, που σίγουρα το ρεύμα έχει ακριβύνει, όπως έχει συμβεί σχεδόν σε όλο τον κόσμο, συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη έχει το δέκατο φθηνότερο ρεύμα. Αυτό όμως δεν σας βλέπω να το λέτε. Όχι γιατί χαίρεται ο κόσμος, εγώ δεν το λέω για να πανηγυρίσω, αλλά δεν σας βολεύει στο αφήγημά σας γιατί πολύ απλά είναι άλλο πράγμα η διάθεση ενός δημοσιογράφου, όπως όλοι οι υπόλοιποι συνάδελφοί σας, να ενημερώσει τον κόσμο με τις ερωτήσεις που κάνει, όσο δύσκολες και να ‘ναι και άλλη διάθεση που έχει ένας άλλος δημοσιογράφος, όπως εσείς, να κάνει πολιτική τοποθέτηση. Και αφού σας έπιασε ο πόνος για τη φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων, που εγώ δεν υποτιμώ αυτό το αίτημα της κοινωνίας, όταν εκφράζεται από την κοινωνία είναι ειλικρινές, όταν εκφράζεται από κάποιους άλλους είναι στο πλαίσιο μιας ευρύτερα λαϊκίστικης προσέγγισης, σας καλώ να αναρωτηθείτε ποια άλλη κυβέρνηση στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου έχει φορολογήσει τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων, των εταιρειών παραγωγής και διανομής ενέργειας, συγκεκριμένα, των παρόχων ενέργειας, για να είμαι πιο συγκεκριμένος, και έχει πάρει και μια σειρά από πρωτοβουλίες για τις τράπεζες; Γιατί ξέρετε, μεγαλώσαμε σε μια χώρα που ένας συγκεκριμένος πολιτικός χώρος, έχετε και μια σχετική εμπειρία, θα φορολογούσε τον πλούτο, τις τράπεζες, τα υπερκέρδη, έβγαινε στους δρόμους «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»… Όταν ήταν στην εξουσία έκανε το αντίθετο και η μόνη κυβέρνηση που έχει λάβει τέτοιες πρωτοβουλίες, επιστρέφοντας πίσω, όταν υπάρχει μάλιστα και σχετικό ευρωπαϊκό πλαίσιο, τα χρήματα αυτά στους πολίτες, είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Από εκεί και πέρα, παίρνουμε τα καλύτερα δυνατά μέτρα πάνω σε μια ισορροπία, η οποία τι λέει; την καλύτερη δυνατή λειτουργία των επιχειρήσεων για να παράγουν έσοδα και να τα εισπράττει το κράτος και όταν μιλάμε για περιπτώσεις υπερεσόδων ή ξεφεύγουμε από το όριο, τότε ναι, παρεμβαίνουμε, όπως το έχουμε κάνει, και να δημιουργούν θέσεις εργασίας. Εμάς δεν είναι εχθρός μας η επιχειρηματικότητα, είναι σύμμαχός μας γιατί για εμάς η δημιουργία 600.000 νέων θέσεων εργασίας, δηλαδή το ότι 600.000 άνθρωποι που ήταν άνεργοι βρήκαν δουλειά είναι στην κορυφή της πολιτικής μας. Και το ξαναλέω: να ακούσω την οποιαδήποτε περαιτέρω μείωση φόρου, αλλά κάποιος που το ζητάει, να έρθει να πει πόσο κοστίζει και αν αυτό μπορούν να το υποστηρίξουν τα δημόσια οικονομικά της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου