 |
| ΠΗΓΗ εικόνας |
Εκείνο που έκανε την γκαλερί στόχο τρομοκρατών ήταν η επιγραφή στην βιτρίνα: The gallery is not genocide friendly (Η γκαλερί δεν είναι φιλική ως προς τις γενοκτονίες). Προφανώς οι Σιωνιστές τρομοκράτες έσπευσαν να εξαφανίσουν και την επιγραφή και το κατάστημα που την φιλοξένησε. Στην χώρα τους και στα κατεχόμενα από αυτούς εδάφη παρόμοιες ενέργειες αποτελούν καθημερινή πρακτική.
Υπάρχουν όμως και άλλα -συμπληρωματικά: η Αστυνομία που κλήθηκε από την Πυροσβεστική για να ερευνήσει αυτό που εμφανώς ήταν τρομοκρατική ενέργεια έλαμψε με την απάθειά της. Ενώ στην τουριστική αυτή περιοχή υπάρχουν πλήθος κάμερες που οπωσδήποτε θα είχαν καταγράψει τα συμβάντα, η όποια αναζήτησή τους έγινε από ιδιώτες – τους ιδιοκτήτες του καταστήματος και φίλους. Ακόμα και η επίσκεψη επιτόπου αρμόδιου αξιωματικού για τις σχετικές έρευνες κρίθηκε ότι είναι περιττή πολυτέλεια.
Το τρομοκρατικό συμβάν δεν απασχόλησε φυσικά τις αρμόδιες υπηρεσίες. Αυτές που κρατούν ανθρώπους πολλούς μήνες στις φυλακές με μόνη ένδειξη μισό αποτύπωμα σε χαρτοσακούλα….
Η περιοχή του Ψυρρή, όπως και τόσες άλλες περιοχές της Αθήνας, έχει σε μεγάλο βαθμό αγοραστεί από Ισραηλινούς -ιδιώτες ή εταιρείες. Προφανώς αυτοί υπαγορεύουν τον νόμο στην περιοχή, ίσως μάλιστα επηρεάζουν και τις ενέργειες των διωκτικών αρχών. Πρόκειται για επενδυτές, δίνουν λεφτά, έχουν τον δικό τους νόμο. Ο τελευταίος, για λόγους αυτοάμυνας υποθέτουμε, έχει ως «νόμιμο» παρονομαστή του την άσκηση τρομοκρατίας.
Εκκωφαντική η σιωπή και εκείνων που με την παραμικρή ασήμαντη ενόχληση σε ισραηλινά ιδρύματα κραυγάζουν διάφορα φοβερά περί τρομοκρατίας, ισλαμοφασισμού και αντισημιτισμού. Προφανώς όλοι αυτοί βλέπουν μόνο με το ένα μάτι: εκείνο του Σιωνισμού…
*Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ και το σχετικό ρεπορτάζ:
Εμπρησμός με φόντο τη Γάζα
Τα ξημερώματα της Κυριακής του Πάσχα, η μικρή γκαλερί Eclectica, στου Ψυρρή, δέχτηκε από «αγνώστους» άγρια εμπρηστική επίθεση με σιωνιστικό υπόβαθρο. Ηταν το μόνο μαγαζί της περιοχής (βρίσκεται στην Αγίων Αναργύρων 13) που στην τζαμαρία της εισόδου του είχε γραμμένη τη φράση «This gallery is not genocide friendly» («Η γκαλερί δεν δέχεται γενοκτόνους»), με την ιδιοκτήτριά του να φοράει συχνά την παλαιστινιακή κεφίγια.
Το τζάμι που έσπασαν οι εμπρηστές
Σπασμένα γυαλιά κι έργα τέχνης που κάηκαν
Το περιστατικό συνέβη γύρω στις 5 το πρωί, όταν οι δράστες προσέγγισαν το μαγαζί από τον ακάλυπτο, έσπασαν το πίσω τζάμι που βρίσκεται σε μεγάλο ύψος και πέταξαν μέσα αναμμένα μπιτόνια με βενζίνη. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε γρήγορα και θα μπορούσε να κινδυνέψει όλο το κτίριο αν κάποιοι περαστικοί δεν καλούσαν έγκαιρα την Πυροσβεστική, που έφτασε σε μόλις 10 λεπτά, σβήνοντας τη φωτιά η οποία ήδη είχε καταστρέψει μέρος του μαγαζιού και υλικά αξίας, πίνακες, έπιπλα και διάφορα αντικείμενα - έργα τέχνης. Οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι, ενώ συμπτωματικά η γκαλερί βρίσκεται πολύ κοντά με την εβραϊκή συναγωγή, ξενοδοχεία και εστιατόριο ισραηλινών συμφερόντων.
Ανασφάλιστη
Η Αγγελική Πλανουδάκη, ιδιοκτήτρια της γκαλερί, η οποία δεν είχε ασφάλεια, ειδοποιήθηκε από μια γειτόνισσα και κατέφτασε στον χώρο έντρομη, βλέποντας το κτίριο να είναι μαύρο από τους καπνούς και πολλά εκθέματα ολοσχερώς καμένα. «Ηταν μια προμελετημένη επίθεση, κάποιος ή κάποιοι είχαν μπει προφανώς στον χώρο άλλη μέρα και ήξεραν ακριβώς πού έπρεπε να χτυπήσουν. Πρέπει να ήταν πάνω από ένα άτομο, βάσει του τρόπου του εμπρησμού. Δεν έχω προλάβει να αποτιμήσω τις ζημιές, αλλά ξεπερνούν σίγουρα τις 10.000 ευρώ, εκτός βέβαια από το κόστος των επισκευών», λέει στην «Εφ.Συν.», ζητώντας από οποιονδήποτε γνωρίζει κάτι για το περιστατικό να επικοινωνήσει μαζί της μέσω του λογαριασμού της στο Instagram (eclectica.athens).
«Τσιφλίκι τους»
Σε ανάρτησή της μετά τον εμπρησμό έγραψε: «Κυριακή του Πάσχα, 12/04/26. Η γιορτή που δεν θα ξεχάσω ποτέ, γιατί σήμερα τα ξημερώματα ένιωσα στο πετσί μου τι θα πει αγριότητα, μίσος, βαρβαρότητα. Σήμερα ένιωσα πιο κοντά από ποτέ με τον ευλογημένο λαό της Παλαιστίνης που δέχεται αντίστοιχες και πολύ πιο απάνθρωπες επιθέσεις κάθε λεπτό της ζωής του. Οσοι είμαστε στον αγώνα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης και όλων των μαχόμενων κατά αυτού του φασιστικού κράτους, φωνάζουμε ότι ο σιωνισμός είναι εδώ, δίπλα μας, καραδοκεί σε κάθε πράξη ελευθερίας και δικαίου. Ορίστε η απόδειξη. Εβαλαν φωτιά στο μαγαζί μου γιατί τους ενοχλούσε το μήνυμα στην πόρτα μου, στου Ψυρρή, στο δικό τους πια τσιφλίκι».
Τόσο η ίδια όσο και οι περίοικοι θεωρούν πως η επίθεση σχετίζεται με το μήνυμα κατά της γενοκτονίας στη Γάζα στην είσοδο του μαγαζιού. «Από την πρώτη στιγμή θεώρησα ότι πρέπει να πάρω θέση. Είχα πελάτες Ισραηλινούς και δεν μπορούσα να νιώθω ότι παίρνω ματωμένα χρήματα. Δεν μπορούσα να υποκρίνομαι ότι δεν συμβαίνει τίποτα και “ελάτε καλοί πελάτες”. Στην αρχή, είπε ένας τακτικός Ισραηλινός πελάτης: “Εδώ πέρα είμαστε gangsta, δεν μας αγγίζει κανένας”. Φυσικά κόψαμε σχέσεις. Ενας άλλος μου είπε ότι “η γενοκτονία χρειάζεται”. Μια άλλη φορά ήρθε ένας άλλος και άρχισε να με βρίζει λέγοντας “είσαι πουτάνα”. Μπαίνουν μέσα συχνά, και ενώ είναι και το παιδί μου εκεί, μου λένε “αντε γ... αντισημίτισσα”. Είναι φοβερά ψυχοφθόρο όλο αυτό. Και δεν έχει καμία σχέση με όσα πρεσβεύω. Το μήνυμά μου φυσικά δεν ήταν θρησκευτικό αλλά είχε να κάνει αποκλειστικά με τη γενοκτονία και την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Σε έναν άλλο χώρο που έχω στην Πλάκα μαζί με μια φίλη καλλιτέχνιδα, μας έγραψαν στο τζάμι “είστε Χαμάς”», μας λέει η Πλανουδάκη.
Εικόνα φόβου
Περιγράφει μια εικόνα φόβου που έχει ριζώσει τελευταία στου Ψυρρή. «Αυτό που εγώ διακρίνω στους ανθρώπους είναι φόβος. Μίλησα με μια ιδιοκτήτρια ξενοδοχείου, η οποία είχε πρόβλημα με έναν Ισραηλινό που παρκάρει στην επιχείρησή της μπροστά της και της κάνει μόνιμα τη ζωή δύσκολη. Είχε απελπιστεί και η μητέρα της της είπε, “μη μιλάς, γιατί θα σε βρούμε σε κανένα χαντάκι”. Αυτό είναι το κλίμα. Η γειτονιά μου έλεγε “κράτα την άποψή σου για σένα, εδώ έχεις επαγγελματικό χώρο, μην στιγματίζεσαι”. Αυτή ήταν η επικρατούσα αντίληψη. Ακόμα και τώρα, μετά την επίθεση, μου λένε “πρέπει να σκεφτείς το παιδί σου”».
Η ίδια θα προσπαθήσει να επισκευάσει την γκαλερί, θα συνεχίσει να φοράει την κεφίγια και να λέει τη γνώμη της. Αν κάτι της δίνει δύναμη είναι η συμπάθεια που εισπράττει από προχθές από αλληλέγγυους στο παλαιστινιακό ζήτημα. «Ερχονται στο μαγαζί και ρωτάνε, με βοηθάνε άνθρωποι που νιώθουν ότι είμαστε μαζί. Αλλά και άνθρωποι τυχαίοι, που λένε “ό,τι θέλεις, εγώ είμαι εδώ”».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου