Ξεχασμένη σφαγή, όνειδος για την ανθρωπότητα
«Επί τρία χρόνια παρακολουθώ τη σφαγή στο Σουδάν να συνοψίζεται σε έναν τίτλο, κατόπιν σε έκκληση για βοήθεια και ύστερα στο τίποτα. Στο μεταξύ οι συνέπειες του πολέμου θυμίζουν κατάλογο ανθρώπινου πόνου στο αποκορύφωμά του: η μεγαλύτερη κρίση εκτοπισμού στον κόσμο -σχεδόν 13 εκατομμύρια άνθρωποι, ο ένας στους τρεις Σουδανούς, έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους- εν μέσω ασυνήθιστων επιπέδων διατροφικής επισφάλειας, αμέτρητων κρουσμάτων βίας εναντίον γυναικών και παιδιών και αναντίρρητων πράξεων γενοκτονίας. Ο κόσμος, με την προσοχή του στραμμένη σε άλλες συμφορές, σε μεγάλο βαθμό αποστρέφει το βλέμμα».
Ο Μοχάμεντ Αχμεντ είναι συγγραφέας από το Σουδάν εγκατεστημένος στη Σεούλ. Χθες, με αφορμή την τρίτη επέτειο από την έναρξη του τρίτου κατά σειρά εμφυλίου πολέμου στη χώρα του, έγραψε ένα άρθρο στους New York Times για το δράμα του πολέμου, τον θάνατο, την πείνα, την προσφυγιά -και η δική του οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της στην πρωτεύουσα Χαρτούμ-, την παρείσφρηση των ξένων δυνάμεων που τροφοδοτούν τη σφαγή, την αδιαφορία του «πολιτισμένου» δυτικού κόσμου, αλλά και για το πείσμα και τη διάθεση για ζωή των ανθρώπων που έμειναν πίσω και την αλληλεγγύη που γεννιέται μέσα από τις στάχτες.
Η χειρότερη ανθρωπιστική κρίση
Στις 15 Απριλίου του 2023 ξεκινούσε άλλος ένας εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος θα εξελισσόταν σε αυτό που σήμερα ο ΟΗΕ αποκαλεί τη «χειρότερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο» με περισσότερους από 150.000 νεκρούς και το 60% του πληθυσμού να βιώνει ή να απειλείται με λιμό και να χρήζει ανθρωπιστικής βοήθειας. Αντιμέτωπες δύο πρώην συμμαχικές δυνάμεις εντός της στρατιωτικής χούντας που κυβερνά τη χώρα από το 2019 μετά το πολύ σύντομο διάλειμμα δημοκρατίας που ακολούθησε την πτώση του δικτάτορα Ομάρ αλ Μπασίρ.
 |
| AP Photo/Brian Inganga |
Από τη μία πλευρά οι Ενοπλες Δυνάμεις του Σουδάν, ο τακτικός στρατός που στηρίζει τον ντε φάκτο πρόεδρο της χώρας, στρατηγό Αμπντέλ Φάταχ αλ Μπουρχάν. Από την άλλη οι Δυνάμεις Ταχείας Στήριξης (RSF) υπό τον στρατηγό Μοχάμαντ Χαμντάν Νταγκάλο, πρώην αντιπρόεδρο του Αλ Μπουρχάν. Πρόκειται για μια παραστρατιωτική δύναμη, μετεξέλιξη της επίσης παραστρατιωτικής δύναμης Τζαντζαουίντ που ευθυνόταν για εγκλήματα πολέμου στο Νταρφούρ.
Ακριβώς τρία χρόνια μετά οι δύο αντίπαλες δυνάμεις έχουν επικρατήσει η καθεμιά στον λεγόμενο «φυσικό ιστορικό της χώρο». Οι κυβερνητικές δυνάμεις κατέχουν τα δύο τρίτα της χώρας, κυρίως στο κεντρικό και ανατολικό τμήμα και στο Χαρτούμ. Οι RSF έχουν επικρατήσει σε ολόκληρο σχεδόν το Νταρφούρ στα δυτικά. Ολα αυτά ύστερα από έναν βαρύ φόρο αίματος και ειδεχθή εγκλήματα πολέμου και από τις δύο πλευρές με επιθέσεις ακόμα και σε σχολεία, νοσοκομεία και κομβόι αμάχων. Η κατάληψη της πόλης Ελ Φάσερ στο Βόρειο Νταρφούρ το περασμένο φθινόπωρο από τους παραστρατιωτικούς έχει καταγραφεί ως ένα από τα πιο μελανά κεφάλαια αυτού του πολέμου.
Ξένοι προστάτες και χρυσός
Μόνο που οι αντίπαλες δυνάμεις στο Σουδάν δεν πολεμούν μόνες τους. Πολλές περιφερειακές δυνάμεις εμπλέκονται έμμεσα ή άμεσα στον εμφύλιο. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι οι βασικοί σύμμαχοι των RSF, οι οποίες δέχονται επίσης βοήθεια σε όπλα και άντρες από την Αιθιοπία, το Τσαντ, τη Λιβύη, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το ανεξάρτητο πια Νότιο Σουδάν. Οι επίσημες κυβερνητικές δυνάμεις του Αλ Μπουρχάν υποστηρίζονται από την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Κανείς δεν είναι αδιάφορος απέναντι στον μεγάλο ορυκτό πλούτο του Σουδάν. Παλιότερα ενδιαφέρονταν κυρίως για το πετρέλαιο, σήμερα για τον χρυσό, καθώς το Σουδάν διαθέτει από τα σημαντικότερα κοιτάσματα του πολύτιμου μετάλλου σε ολόκληρη την Αφρική.
Πόση αποτελεσματικότητα μπορεί να έχει μέσα σε αυτό το πλαίσιο η διεθνής διάσκεψη δωρητών που έγινε χθες στο Βερολίνο με στόχο την επανεκκίνηση των ειρηνευτικών συνομιλιών και τη συγκέντρωση πόρων παρουσία πολιτικών από την Ευρώπη και την Αφρική, εκπροσώπων των αντίπαλων πολιτικών ομάδων του Σουδάν και στελεχών ανθρωπιστικών οργανώσεων; Ελάχιστη προς καμία, απαντούν οι πιο ρεαλιστικές φωνές. Οχι μόνο επειδή ναυάγησαν οι δύο αντίστοιχες προηγούμενες διασκέψεις σε Λονδίνο και Παρίσι, αλλά και γιατί οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές επιμένουν σε μια «τελική στρατιωτική νίκη».
Την ίδια στιγμή είναι εξοργιστική η αδιαφορία των «ευαίσθητων» δυτικών απέναντι στους εκτοπισμένους του Σουδάν. «Ελάχιστοι καλωσορίζουν όσους γλιτώνουν από τη βία» έγραφε στους ΝΥΤ ο Μοχάμεντ Αχμεντ. «Χώρες της Δύσης, που νωρίτερα επιτάχυναν τις διαδικασίες έκδοσης βίζας για τους πρόσφυγες από την Ουκρανία και τη Συρία, δεν έδειξαν την ίδια καλοσύνη στους Σουδανούς πρόσφυγες. Αρκετές χώρες επέβαλαν αυστηρά όρια σε αιτούντες άσυλο από το Σουδάν -από απάνθρωπες ταξιδιωτικές απαγορεύσεις μέχρι νέους αυστηρούς κανονισμούς- καθυστερώντας, συχνά επ’ αόριστον, τις αιτήσεις ασύλου, ακόμα και την έκδοση βίζας περιορισμένου χρόνου».
- ΣΧΕΤΙΚΕΣ με την κατάσταση στο Σουδάν και την αντιμετώπιση των Σουδανών προσφύγων στη χώρα μας είναι οι παρακάτω αναρτήσεις στο μπλογκ μας:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου