 |
| AP Photo/Alex Brandon |
Το διεθνές δίκαιο είμαι εγώ
Ως άλλος Λουδοβίκος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ εξουσιάζει αλαζονικά, επιθυμεί να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε εσωτερικά ζητήματα και σε ξένα «χωράφια», να είναι υπεράνω νόμων και διεθνούς δικαίου, παραμερίζοντάς το όταν πρόκειται να χρησιμοποιήσει τον πάνοπλο αμερικανικό στρατό για να πλήξει, εισβάλει ή εξαναγκάσει κράτη να ακολουθήσουν τις εντολές του σε όλο τον κόσμο.
Αυτά υποστήριξε σε συνέντευξή του στους New York Times το βράδυ της Τετάρτης, όταν ερωτήθηκε αν υπάρχουν όρια στις εξουσίες του σε διεθνές επίπεδο: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει. Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο».
Οταν ερωτήθηκε εκ νέου από τους NYT για το αν η κυβέρνησή του οφείλει να συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο, ο Ντόναλντ Τραμπ απάντησε «ναι», για να το πάρει πίσω λίγο αργότερα εξηγώντας ότι ο ίδιος θα είναι εκείνος που θα κρίνει πότε αυτοί οι περιορισμοί ισχύουν για τις ΗΠΑ.
«Εξαρτάται από το πώς ορίζετε το διεθνές δίκαιο», αποκρίθηκε χαρακτηριστικά.
Η εκτίμηση του Τραμπ για την ελευθερία του να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε μέσο στρατιωτικής, οικονομικής ή πολιτικής ισχύος για να παγιώνει την αμερικανική υπεροχή αποτέλεσε «την πιο ωμή μέχρι σήμερα παραδοχή της κοσμοθεωρίας του», σχολιάζουν οι NYT.
Στην ίδια συνέντευξη αναγνώρισε ορισμένους περιορισμούς στο εσωτερικό, ακόμα κι όταν ακολούθησε μια μαξιμαλιστική στρατηγική τιμωρίας των θεσμών που δεν του αρέσουν, επιβάλλοντας αντίποινα σε πολιτικούς αντιπάλους και αναπτύσσοντας την Εθνοφρουρά σε πόλεις, παρά τις αντιρρήσεις πολιτειακών και τοπικών αξιωματούχων.
Ο Τραμπ τόνισε ότι χρησιμοποιεί τη φήμη του ως απρόβλεπτου ηγέτη και τη βούλησή του να καταφεύγει γρήγορα στη στρατιωτική δράση, συχνά με στόχο να πιέσει άλλα κράτη.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, δέχθηκε μία τηλεφωνική κλήση από τον πρόεδρο της Κολομβίας, Γκουστάβο Πέτρο, ο οποίος ήταν εμφανώς ανήσυχος μετά από επανειλημμένες απειλές ότι ο Τραμπ εξέταζε το ενδεχόμενο επίθεσης στη χώρα του μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα.
«Λοιπόν, είμαστε σε κίνδυνο», δήλωσε ο Πέτρο σε συνέντευξη στους NYT λίγο πριν την κλήση. «Γιατί η απειλή είναι πραγματική. Την έκανε ο Τραμπ».
Η συνομιλία των δύο ηγετών – δεν είναι καταγεγραμμένο το περιεχόμενό της – αποτέλεσε παράδειγμα «εξαναγκαστικής διπλωματίας». Και έγινε μόλις λίγες ώρες αφότου ο Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο απέσυραν τις ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς οργανισμούς που είχαν ως στόχο την πολυμερή συνεργασία.
O Τραμπ επικαλέστηκε, επιπλέον, την επιτυχία του πλήγματος στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν – διατηρεί στο γραφείο του ένα μοντέλο των βομβαρδιστικών B-2 που χρησιμοποιήθηκαν στην επιχείρηση – την ταχύτητα με την οποία «αποκαθήλωσε» την κυβέρνηση της Βενεζουέλας το περασμένο Σαββατοκύριακο και τα σχέδιά του για τη Γροιλανδία, η οποία ελέγχεται από τη Δανία, σύμμαχο στο ΝΑΤΟ.
Όταν ρωτήθηκε ποια είναι η προτεραιότητά του, η απόκτηση της Γροιλανδίας ή η διατήρηση του ΝΑΤΟ, ο Τραμπ απέφυγε να απαντήσει ευθέως, αλλά αναγνώρισε ότι «μπορεί να είναι μια επιλογή». Πάντως, κατέστησε σαφές ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι τίποτα χωρίς τις ΗΠΑ στον πυρήνα της.
Από το υπέροχο κινηματογραφικό φιλμ, «Good Night, and Good Luck» (2005), με τον καταπληκτικό, David Strathairn
Διεθνές δίκαιο – Good Night, and Good Luck
Του Χρήστου Κουτσονάσσιου *Ο πρωθυπουργός έσπευσε αμέσως μετά την απαγωγή με στρατιωτική βία του προέδρου της Βενεζουέλας και της συζύγου του από τον αμερικάνικο στρατό, να δημοσιοποιήσει μία δήλωσή του με το συμπέρασμα ότι δεν είναι ώρα για να κρίνουμε την νομιμότητα αυτής της ενέργειας.
Επειδή όμως αυτή είναι η ώρα να κριθεί η νομιμότητα αυτής της απαγωγής, πριν ανοίξουν όλοι οι ασκοί του Αιόλου ακόμα και για την χώρα μας, μία σύντομη νομική επισκόπηση:
Η αμερικανική παρέμβαση στη Βενεζουέλα παραβιάζει τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών επειδή αντιβαίνει στις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, για τους εξής λόγους:
• Παραβίαση της Εδαφικής Κυριαρχίας (Άρθρο 2, Παράγραφος 4): Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών απαγορεύει ρητά τη χρήση βίας μεταξύ κρατών ως μέσο πολιτικής.
Η πολιτική ακεραιότητα και η εδαφική κυριαρχία κάθε κράτους πρέπει να γίνονται απόλυτα σεβαστές. Όταν αμερικανικά στρατεύματα εισέρχονται σε ξένο έδαφος χωρίς επίσημη πρόσκληση, παραβιάζουν άμεσα αυτόν τον κανόνα.
• Απουσία Δικαιώματος Αυτοάμυνας (Άρθρο 51): Για να δικαιολογηθεί νομικά μια στρατιωτική δράση βάσει του Άρθρου 51, θα έπρεπε οι ΗΠΑ να έχουν υποστεί ένοπλη επίθεση από τη Βενεζουέλα
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν συνέβη, επομένως δεν υφίσταται δικαίωμα αυτοάμυνας που να νομιμοποιεί την επέμβαση.
• Έλλειψη Νομικής Βαρύτητας του «Πολέμου κατά των Ναρκωτικών»: Η κήρυξη πολέμου κατά των ναρκωτικών ή της τρομοκρατίας από μια κυβέρνηση έχει πολιτική σημασία, αλλά δεν έχει καμία βαρύτητα στο διεθνές δίκαιο για τη νομιμοποίηση στρατιωτικών επιθέσεων ή τη σύλληψη αρχηγών κρατών σε ξένο έδαφος
Το διεθνές δίκαιο προβλέπει συμφωνίες έκδοσης και διεθνή εντάλματα, όχι «επιχειρήσεις κομάντο».
• Προεδρική Ασυλία: Ένας αρχηγός κράτους, όπως ο Νικολάς Μαδούρο, απολαμβάνει ποινικής ασυλίας. Αυτό το ζήτημα θα έπρεπε να είχε εξεταστεί και επιλυθεί νομικά πριν από οποιαδήποτε δίωξη ενώπιον αμερικανικού δικαστηρίου, το οποίο δεν έχει καμία αρμοδιότητα.
• Παράκαμψη Νόμιμων Διπλωματικών και Δικαστικών Οδών: Ακόμη και αν υπάρχουν αστικές διεκδικήσεις (όπως για τις απαλλοτριώσεις της βιομηχανίας πετρελαίου το 1976), αυτές πρέπει να επιλύονται μέσω διαιτησίας ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, και όχι με τη χρήση βίας δεκαετίες αργότερα.
Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίζεται ως παράνομη, καθώς παραβιάζει το διεθνές ποινικό δίκαιο και την κυριαρχία ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ.
Έχουμε μία στρατιωτική ηγεσία με πολιτική επικάλυψη που παραβιάζει κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου και νομιμότητας με κυνική δήλωση ότι την ενδιαφέρει να οικειοποιηθεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές ενός άλλου κυρίαρχου κράτους.
Μάλιστα εκτοξεύει και απειλές, ως καλή ιδέα, για στρατιωτικές επιχειρήσεις και σε άλλες χώρες όπως η Κολομβία, η Κούβα, το Μεξικό η Γροιλανδία. Έχουμε μία ηγεσία που στο εσωτερικό της χώρας της, αγνοεί το Κογκρέσο, κυβερνά με προεδρικά διατάγματα και έχει στρατιωτική παρουσία στις δέκα μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ.
Επιστροφή στον νόμο της ζούγκλας και το τέλος του νόμου, αν δεν κρίνουμε και αντιδράσουμε τώρα.
* Ο Χρήστος Κουτσονάσσιος είναι Δικηγόρος
Πηγή: Social media
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου