Και η καταστροφή της χώρας από την ενεργειακή φρενίτιδα συνεχίζεται...: Ο Πάρνωνας εκπέμπει SOS με νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη θέση Φεστούτσι του χωριού Κοσμάς

Ο Πάρνωνας εκπέμπει SOS: Νέα συγκέντρωση στον Κοσμά

Κάτοικοι του χωριού εμποδίζουν την αποψίλωση του δάσους για να περάσουν ανεμογεννήτριες • Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας το Σάββατο 3/1 στη θέση Φεστούτσι.

Κάτοικοι του Κοσμά Αρκαδίας βρίσκονται στο μπλόκο στη θέση Φεστούτσι για 14η ημέρα, καθώς αγωνίζονται ενάντια σε πάρκο ανεμογεννητριών που έχει λάβει άδεια να χτιστεί στην περιοχή του Πάρνωνα, αφού πρώτα αποψιλωθούν εκατοντάδες δέντρα.

Όπως αναφέρουν σε κοινή τους ανακοίνωση η «Πρωτοβουλία για την Προστασία του Κοσμά», η «Επιτροπή Αγώνα για τη Σωτηρία του Πάρνωνα», ο «Μορφωτικός Σύλλογος Λεωνιδίου» και ο «Αναρριχητικός – Ορειβατικός Σύλλογος Λεωνιδίου», πρόκειται για ένα «έγκλημα στα 1.432 μέτρα υψόμετρο».

Οι ίδιοι καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνεται το Σάββατο 3 Ιανουαρίου, στις 9.00 το πρωί στο χωρίο.

Το χρονικό της κινητοποίησης των κατοίκων 

Στις 31 Δεκεμβρίου, οι λιγοστοί κάτοικοι του Κοσμά Αρκαδίας συμπλήρωσαν 14 μέρες στα… οδοφράγματα. Οδοφράγματα που έφτιαξαν με τα κομμένα έλατα από την μπουλντόζα του εργολάβου που έχει αναλάβει τη διάνοιξη των χωματόδρομων και την ισοπέδωση των θέσεων όπου θα τοποθετηθούν τέσσερις ανεμογεννήτριες ύψους 150 μέτρων η καθεμιά. Μέσα σε μια δημόσια δασική έκταση, σε ένα από τα πλέον παρθένα ελατοδάση της χώρας, σχεδιάζεται η εγκατάσταση ενός από τα 19 αδειοδοτημένα έργα ΑΠΕ στον νότιο Πάρνωνα. Πρόκειται για το αιολικό πάρκο «Κορομηλιά – Μαζαράκι», όπου οι εργασίες για την διάνοιξη αρκετών χιλιομέτρων δρόμων και την ισοπέδωση μια κορυφής στα 1.432 μέτρα έχουν σταματήσει μετά από την κινητοποίηση των κατοίκων.

Καθημερινά οι κάτοικοι και άλλοι πολίτες από τα γύρω χωριά δίνουν ραντεβού στο μνημείο Φεστούτσι, που έχει ανεγερθεί στη μνήμη της ηρωικής μάχης που δόθηκε από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ ενάντια στους Ιταλούς το 1943. Η αντίσταση που προβάλλουν οι κάτοικοι έχει ξεσηκώσει κύμα αλληλεγγύης από όλη την περιοχή. Ο Μορφωτικός Σύλλογος Λεωνιδίου, ο Αναρριχητικός – Ορειβατικός Σύλλογος, η Λαϊκή Αγορά είναι μερικοί από τους φορείς που έχουν πάρει θέση. Ομόφωνη ήταν η απόφαση και του Δήμου Νότιας Κυνουρίας, αλλά και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, που δηλώνουν ότι στηρίζουν τους κατοίκους του Κοσμά και ζητούν την αναστολή υλοποίησης του έργου και την ανάκληση των σχετικών αδειών εγκατάστασης. 

Η επέλαση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων ΑΠΕ στον Πάρνωνα και σε όλη τη Νότια Πελοπόννησο συμπίπτουν με δυο πρόσφατες αποφάσεις που υπό κανονικές συνθήκες θα αρκούσαν για να ανασταλούν όλα τα καταστροφικά έργα. Τον Σεπτέμβριο του 2025 ο Πάρνωνας εντάχθηκε στα «Αποθέματα Βιόσφαιρας» της UNECSO, κηρύχθηκε δηλαδή προστατευόμενη περιοχή ως περιβαλλοντικά και κοινωνικά αναλλοίωτη. Και μόλις στις 11 Δεκεμβρίου, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε ότι ο Πάρνωνας εντάχθηκε στα «Απάτητα Βουνά» (στην πραγματικότητα ένα μικρό τμήμα του).

Ποιος είναι όμως ο φορέας που θα διαφυλάξει το τοπίο του Πάρνωνα; Τα τοπικά δασαρχεία όχι μόνο δεν δείχνουν καμιά διάθεση να προφυλάξουν τις δασικές εκτάσεις από την καταστροφική επέλαση των σκαπτικών μηχανημάτων, αλλά είναι αυτά που εξ αρχής ενέκριναν τις επεμβάσεις των εργολάβων και εκδίδουν τις σχετικές άδειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο δασάρχης Κυνουρίας εμφανίστηκε στον Κοσμά μαζί με τις δυνάμεις της Αστυνομίας και δεν φάνηκε να πτοήθηκε από τις διαμαρτυρίες των κατοίκων.

Οι κάτοικοι συνεχίζουν με επόμενο σταθμό τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνεται το Σάββατο 3 Ιανουαρίου, στις 9.00 π.μ., στον Κοσμά από την Πρωτοβουλία για την Προστασία του Κοσμά, την Επιτροπή Αγώνα για τη Σωτηρία του Πάρνωνα, τον Μορφωτικό Σύλλογο Λεωνιδίου και τον Αναρριχητικός – Ορειβατικό Σύλλογο Λεωνιδίου.

ΠΗΓΗ 

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για τη ενεργειακή φρενίτιδα που καταστρέφει τη χώρα, ενδεικτικά τα παρακάτω :  

• https://www.facebook.com/savegreekmountains 

• https://www.facebook.com/nisides

•  Ελεύθερα νερά 

Ο ρόλος του μαστρωπού Έπστιν στις συμφωνίες φυσικού αερίου του Ισραήλ

Ο ρόλος του μαστρωπού Έπστιν στις συμφωνίες φυσικού αερίου του Ισραήλ

Το ρόλο του Τζέφρι Έπστιν στο παρασκήνιο της ανάπτυξης του ισραηλινού κοιτάσματος φυσικού αερίου Λεβιάθαν και στις πολιτικές αποφάσεις που συνδέθηκαν με αυτό, φωτίζουν αποκαλύψεις του Drop Site News σε αποχαρακτηρισμένα δικαστικά έγγραφα από την αγωγή των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων κατά της JPMorgan και σε ιδιωτική αλληλογραφία που δημοσιοποιήθηκε από το Distributed Denial of Secrets. Το υλικό περιλαμβάνει emails, εσωτερικές τραπεζικές αναφορές και υπομνήματα.

Το κοίτασμα Λεβιάθαν ανακαλύφθηκε το 2010 περίπου 130 χιλιόμετρα δυτικά της Χάιφα και εκτιμάται ότι περιέχει σχεδόν μισό τρισεκατομμύριο κυβικά μέτρα εκμεταλλεύσιμου φυσικού αερίου. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ενεργειακό απόθεμα που έχει ανακαλυφθεί ποτέ από το Ισραήλ και για μια από τις σημαντικότερες πηγές υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο. Έτσι, η σημασία του ξεπέρασε σύντομα το σενάριο ενεργειακής αυτάρκειας του Ισραήλ.

Το Λεβιάθαν σχεδιάστηκε ως εξαγώγιμο προϊόν, αλλά και στρατηγικό εργαλείο διαπραγμάτευσης του Ισραήλ, ικανό να επηρεάσει τις σχέσεις της χώρας με την Ιορδανία και την Αίγυπτο, να ενταχθεί στους ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς διαφοροποίησης από τη ρωσική ενέργεια και να αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος για τη Ρωσία μέσω της Gazprom. Σενάρια αγωγών προς την Τουρκία, υγροποίησης στην Κύπρο και εξαγωγών προς την Ασία συμπλήρωναν το παζλ. Ωστόσο, κάθε μία από αυτές τις επιλογές προϋπέθετε πολιτική και νομική κάλυψη και χρηματοδότηση δισεκατομμυρίων.

Σε αυτό το πλαίσιο εμφανίζεται για ακόμα μια φορά ο Τζέφρι Έπστιν. Παρότι ο ίδιος είχε ήδη καταδικαστεί το 2008 για μαστροπία ανηλίκων, τα έγγραφα δείχνουν ότι διατηρούσε ενεργό ρόλο σε τραπεζικά και πολιτικά δίκτυα. Μετά τη σύλληψή του το καλοκαίρι του 2019, η JPMorgan Chase ξεκίνησε εσωτερική έρευνα με την κωδική ονομασία Project Jeep, η οποία παρήγαγε σύνοψη 22 σελίδων για τις σχέσεις της τράπεζας με τον Έπστιν από το 2008 και μετά. Στα έγγραφα αυτά, οι νομικοί της JPMorgan κατέγραψαν ότι ο Έπστιν «φαινόταν να διατηρεί σχέσεις με ανώτατα επιχειρηματικά στελέχη και ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους παγκοσμίως».

Οι «συμπτώσεις»

Η παρουσία του Έπστιν στο ισραηλινό ενεργειακό παρασκήνιο αποτυπώνεται με σαφήνεια σε μια αλληλουχία emails από τον Μάρτιο του 2011. Συγκεκριμένα, στις 23 Μαρτίου, ο επικεφαλής του γραφείου της JPMorgan στο Ισραήλ ενημέρωσε τη διοίκηση της τράπεζας ότι «κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, μας παραχωρήθηκε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου». Το μήνυμα προωθήθηκε στον Έπστιν και η απάντησή του ήταν: «έκπληξη, τι έκπληξη!». Την ίδια ακριβώς ημέρα, η Οικονομική Επιτροπή της Κνεσέτ συνεδρίαζε για το νομοσχέδιο Σέσινσκι, το οποίο καθόριζε τη φορολόγηση των υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και επηρέαζε άμεσα την κερδοφορία και την εμπορική βιωσιμότητα του Λεβιάθαν.

Φονικών επιθέσεων συνέχεια: Οι ΗΠΑ έπληξαν ξανά ταχύπλοα για «ναρκωτικά», έχοντας σκοτώσει μέχρι τώρα τουλάχιστον 115 ανθρώπους

@Southcom / Χ

Φονικών επιθέσεων συνέχεια: Οι ΗΠΑ έπληξαν ταχύπλοα για τα «ναρκωτικά»

Οκτώ νεκροί από τα δύο τελευταία πλήγματα • Ο αμερικανικός στρατός έχει σκοτώσει τουλάχιστον 115 ανθρώπους, τους οποίους χαρακτηρίζει ως «ναρκωτρομοκράτες» χωρίς να παρουσιάζει το οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να ταυτοποιήσει αυτούς τους ισχυρισμούς.

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν χθες Τετάρτη ότι σε σειρά νέων πληγμάτων που διεξήγαγαν τις τελευταίες 48 ώρες εναντίον ταχύπλοων, που η κυβέρνηση Τραμπ παρουσιάζει ως «πλεούμενα διακίνησης ναρκωτικών», είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον οκτώ άνθρωποι.

Από τον Σεπτέμβριο ο Τραμπ διεξάγει στρατιωτική εκστρατεία στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό Ωκεανό στο όνομα της καταπολέμησης της διακίνησης ναρκωτικών, έχοντας στο στόχαστρο ειδικά την κυβέρνηση της Βενεζουέλας.

Εξαπολύθηκαν πλήγματα εναντίον άλλων δυο πλεούμενων χθες Τετάρτη, ανακοίνωσε μέσω X το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Λατινική Αμερική (SOUTHCOM, «νότια διοίκηση»), «Οι υπηρεσίες πληροφοριών επιβεβαίωσαν ότι τα σκάφη αυτά κινούνταν σε θαλάσσιες οδούς μέσω των οποίων διακινούνται ναρκωτικά και ότι εμπλέκονταν στη διακίνηση», πρόσθεσε.

«Συνολικά, σκοτώθηκαν πέντε ναρκωτρομοκράτες κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων αυτών», πρόσθεσε η SOUTHCOM, τρεις στο πρώτο σκάφος και δυο στο δεύτερο.

Euronews: «Θέλετε να πεθάνετε για τον νεοφιλελευθερισμό; (Πείτε ναι)»

Γράφει:Σοφοκλής Αρχοντάκης 

Το Euronews η μεγαλύτερη ειδησεογραφική πλατφόρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθεί να διευκρινίσει κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Με μια απολύτως φιλοπόλεμη και νεοφιλελεύθερη δημοσκόπηση το Euronews καθώς φεύγει το 2025 προσπαθεί να μάθει κατά πόσο πιάνει η προπαγάνδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, το ΝΑΤΟ, τον Εμανουέλ Μακρόν, τον Φρίντριχ Μερτς και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Με μια δημοσκόπηση που «φωνάζει» Κομισιόν από χιλιόμετρα μακριά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Euronews προσπαθούν να ανακαλύψουν τα όρια μεταξύ στην αυτοκτονική ηλιθιότητα και αυτό το κράμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Όπως φαντάζεστε, οι περισσότεροι που θέλουν περισσότερους πόλεμο και αίμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα γεράκια, είναι αυτοί που δεν πρόκειται ποτέ να βρεθούν στην πρώτη γραμμή, αλλά θα κρύβονται στο εξωτερικό ή θα είναι ασφαλείς εντός της επικράτειας παίρνοντας αποφάσεις ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει κρέας στην κιμαδομηχανή του πολέμου των drones

Το 2025 φεύγει με την Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει μετατραπεί σε μια πολεμική βιομηχανία, ακόμα όμως εξαρτημένη από αμερικανικά, ισραηλινά και τουρκικά όπλα.

Την ίδια στιγμή οι ευρωπαϊκές χώρες, με πρώτη τη Γερμανία, γλυκοκοιτάζουν τα ουκρανικά drones και την απίστευτη τεχνογνωσία που έχει συσσωρεύσει το Κίεβο, καθώς Ρωσία και Ουκρανία έχουν αλλάξει εντελώς το πρόσωπο του πολέμου, με την άμυνα περισσότερο αλλά και την επίθεση να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα drones.

Ιδανικά κάθε εργαζόμενος του Euronews και τα παιδιά τους, καθώς και τα παιδιά των ιθυνόντων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να βρεθεί γρήγορα στην πρώτη γραμμή του πολέμου, οπλισμένος με κουταλοπήρουνα και νεροπίστολα για να πολεμήσει για την ελευθερία της μπατρίδας μας της Ευρώπης. Εναλλακτικά να πάνε εθελοντές να πολεμήσουν στην Ουκρανία. Άμεσα όμως.

Τέτοια άρθρα και δημοσκοπήσεις του θανάτου γράφονται εκ του πονηρού, ώστε να γνωρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ πόσο επιθετικά μπορούν να κινηθούν εναντίον οποιουδήποτε θεωρούν ως εχθρό. Αυτό που επείγει είναι περισσότερη ειρήνη και όχι περισσότερος πόλεμος.

Το ΝΑΤΟ, ο γγ του Μαρκ Ρούτε και η Κομισιόν ως ηθικοί αυτουργοί του Γ Παγκοσμίου Πολέμου

«Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για την κλίμακα του πολέμου που υπέστησαν οι παππούδες ή οι προπαππούδες μας», αναφέρει το Euronews, μεταφέροντας τα λόγια του γγ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε.

«Ευρώπη σφίξε κι άλλο το ζωνάρι»: όταν η κτηνωδία βαφτίζεται «σταθερή πρόοδος»

«Ευρώπη σφίξε κι άλλο το ζωνάρι»: όταν η κτηνωδία βαφτίζεται «σταθερή πρόοδος»

Λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν έστειλε στους ηγέτες των κρατών μελών μια επιστολή που θα μπορούσε άνετα να φέρει τον τίτλο: «Ευρώπη σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», για να θυμηθούμε την ταινία του Θόδωρου Μαραγκού με τον Θανάση Βέγγο, στην οποία η γυναίκα του εργαζόταν στο εργοστάσιο του Ξεζουμίδη. Στην επιστολή, που είναι γραμμένη σε ψυχρή τεχνοκρατική γλώσσα, με πυρήνα τη λογική της αποτροπής, η πρόεδρος της Κομισιόν μιλά προκλητικά για «σταθερή πρόοδο» στο μεταναστευτικό, την ώρα που η Ευρώπη βυθίζεται όλο και βαθύτερα σε μια πολιτική οργανωμένης αναλγησίας.

Η επιστολή πανηγυρίζει για την επικείμενη εφαρμογή του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου το 2026. Ενός συμφώνου που, πίσω από τις λέξεις «ευθύνη» και «αλληλεγγύη», κρύβει φράχτες, επιταχυνόμενες διαδικασίες στα σύνορα, βάσεις δεδομένων όπως το Eurodac και μαζική επιτήρηση σωμάτων που έχουν ήδη χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Η Φον ντερ Λάιεν επιμένει στην ανάγκη «αποτελεσματικών επιστροφών». Στη γλώσσα της ΕΕ, οι λέξεις δεν σημαίνουν αξιοπρεπή επιστροφή, αλλά απελάσεις, επαναπροωθήσεις και συμφωνίες με αυταρχικά καθεστώτα.

Το νέο EU Return Regulation δεν είναι τίποτα άλλο παρά η θεσμοποίηση της βίας με νομικούς όρους. Και η ενίσχυση της Frontex (ενός αισχρού οργανισμού με βεβαρυμένο ιστορικό παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων) παρουσιάζεται ως λύση, όχι ως σκάνδαλο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά σε «συνεργασίες με τρίτες χώρες»: Τουρκία, Συρία, Ιορδανία. Χώρες που καλούνται να λειτουργήσουν ως εξωτερικά στρατόπεδα κράτησης της EE, με αντάλλαγμα 1,15 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για την εξαγωγή της ευρωπαϊκής βρωμιάς πέρα από τα σύνορα: η Ευρώπη να παραμένει «καθαρή», ενώ άλλοι κάνουν τη δουλειά της αποτροπής για λογαριασμό της.

Η υποκρισία κορυφώνεται όταν η πρόεδρος της Κομισιόν, χύνοντας κροκοδειλια δακρυα, «αναγνωρίζει» τις σοβαρές ελλείψεις χρηματοδότησης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ και του ΔΟΜ (Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης). Δηλαδή, από τη μία πλευρά κόβουμε πόρους από τους διεθνείς οργανισμούς που εχουν αποστολή την προστασία των προσφύγων και από την άλλη επενδύουμε δισεκατομμύρια σε φράχτες, drones και απελάσεις. Αυτό δεν είναι απλώς μια αισχρή πολιτική επιλογή, είναι αξιακή δήλωση.

Η επιστολή της Φον ντερ Λάιεν δεν περιγράφει μια Ευρώπη σε κρίση. Περιγράφει μια ΕΕ που έχει αποφασίσει. Μια υποήπειρο που αντί να αντιμετωπίσει τις αιτίες του ξεριζωμού —πόλεμο, φτώχεια, κλιματική καταστροφή, αποικιακή κληρονομιά, ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση— επενδύει στη βία του εξοστρακισμού και της απόστασης. Που αντί για άσυλο, προσφέρει αλγορίθμους. Αντί για δικαιώματα, επιστροφές. Αντί για αλληλεγγύη, outsourcing της καταστολής.

Αυτή είναι η «σταθερή πρόοδος» για την οποία μιλά η Κομισιόν: μια Ευρώπη–Φρούριο, αυτάρεσκη, φοβική, ηθικά απογυμνωμένη. Και όσο οι ηγεσίες της μιλούν για συστήματα και μηχανισμούς τόσο οι νεκροί στα σύνορα θα υπενθυμίζουν ότι το μεταναστευτικό δεν είναι τεχνικό ζήτημα.

Στο διά ταύτα, η επιστολή της Φον ντερ Λάιεν είναι η κρυστάλλινη ομολογία ενός συστήματος που, για να σωθεί, θυσιάζει ανθρώπους. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός, σε πλήρη σύμπλευση με τον αυταρχισμό, χτίζει φράχτες για να προστατεύσει τα κέρδη, όχι τις κοινωνίες, μετατρέπει τους πρόσφυγες σε πλεονάζοντα πληθυσμό, σε «κόστος» προς απομάκρυνση, για να διατηρηθεί άθικτη η ιερή τάξη της εκμετάλλευσης.

Η «σταθερή πρόοδός» τους είναι η πρόοδος της βαρβαρότητας: περισσότερη καταστολή για τους φτωχούς, περισσότερη ελευθερία για το κεφάλαιο, περισσότερος θάνατος στα σύνορα για να συνεχίζεται απρόσκοπτα η λεηλασία του Νότου. Απέναντι σε αυτή την Ευρώπη–Φρούριο δεν χωρούν αυταπάτες ούτε εξανθρωπισμένοι ευφημισμοί, χωρά μόνο η ταξική σύγκρουση και η διεθνιστική αλληλεγγύη, γιατί όσο ο κόσμος οργανώνεται με βάση το κέρδος, οι φράχτες θα υψώνονται και τα πτώματα θα συσσωρεύονται. Και αυτή η αλήθεια δεν διορθώνεται με σύμφωνα και επιστολές, αλλά ανατρέπεται.

ΠΗΓΗ 

Το συγκρότημα Βanda Entopica που λογοκρίθηκε από τον... πατριώτη δήμαρχο Φλώρινας επειδή τραγουδούσε στα μακεδονικά

Μια αποστομωτική υπενθύμιση για τη μακεδονική γλώσσα

Κώστας Ζαφειρόπουλος

 

Με αποσπάσματα επιστολών του Παύλου Μελά το Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα βάζει στη θέση τους δήμαρχο Φλώρινας, Θάνο Πλεύρη και λοιπούς εθνικόφρονες υπογραμμίζοντας ότι «οι εποχές των χωροφυλάκων και του ρετσινόλαδου έχουν τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα και δεν θα επιστρέψουν, όσο κι αν το επιθυμούν ορισμένοι».

Μετά τον ακροδεξιό οίστρο του δημάρχου Φλώρινας, που βάλθηκε να απαγορεύσει στους συμπολίτες του να τραγουδάνε τα εντόπικα, τον αυταρχικό εσμό του υπουργού Θάνου Πλεύρη με αφορμή τη λογοκρισία του συγκροτήματος Βanda Entopica και συνολικά την αναβίωση της εθνικοφροσύνης στην ελληνική Μακεδονία με όχημα την «απαγορευμένη γλώσσα», μια εξαιρετική παρέμβαση έκανε το Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα (ΚΜΓ). Μιλώντας περί μακεδονικής γλώσσας, δημάρχων και άλλων δαιμονίων.

Μας θυμίζουν λοιπόν δυο ιστορίες μέσα από μερικές φράσεις. Η πρώτη, 121 χρόνια πίσω: «Ο Κώτας, ζωηρότατα, ευγλωττότατα και πειστικώτατα ωμίλησε μακεδονικά. [...] Καμία γυναίκα δεν ομιλεί ελληνικά. Ο δάσκαλος έβαλεν τα παιδιά να πουν ένα ελληνικό τραγούδι, αλλά δεν εννοήσαμε αν η γλώσσα ήτον η μακεδονική ή η ελληνική.»[...] «Εμαθα και ολίγας μακεδονικάς λέξεις, που λέγω εις τας γυναίκας και μητέρας προ πάντων». Πρόκειται «για αποσπάσματα από γράμματα του (μυθικού ήρωα) Παύλου Μελά προς τη γυναίκα του Ναταλία, όπως η ίδια τα κατέγραψε στη βιογραφία του που επιμελήθηκε».

Η δεύτερη ιστορία, πιο σύγχρονη. «Οταν εγώ λέω σε έναν μαύρο αδερφό μου “τι γίνεται, νέγρο μου”, είναι φυσιολογικό με βάση τα βιώματα και την καταγωγή μας, έχουμε αυτό το δικαίωμα μεταξύ μας. Οταν όμως το λέει ένας λευκός, όλο αυτό είναι καταχρηστικό και αποκτά ρατσιστική χροιά». Η φράση ανήκει στον Τρέβορ Νόα, Νοτιοαφρικανό συγγραφέα και ηθοποιό.

Συμπεράσματα

Οπως αναφέρει το ΚΜΓ, «συμπέρασμα πρώτο: Η μακεδονική γλώσσα ήταν η βασική γλώσσα των γηγενών πληθυσμών της Μακεδονίας πολύ πριν ένα τμήμα της ενταχθεί στο νεοελληνικό κράτος. Ως εκ τούτου, κάθε περαιτέρω συζήτηση περί ύπαρξής της σταματά εδώ. Συμπέρασμα δεύτερο: οι μακεδονόφωνοι της Ελλάδας, έχοντας υποστεί μια αδυσώπητη κρατική πολιτική γλωσσικής αφομοίωσης που διαρκεί περισσότερο από έναν αιώνα, έχουν το δικαίωμα να αποκαλούν τη μητρική τους μακεδονική γλώσσα “νας ιάζικ” (η γλώσσα μας, ντόπια, εντόπικα). Οταν όμως αυτοί οι όροι χρησιμοποιούνται, καταχρηστικά ή ακόμα και “καλοπροαίρετα”, από άλλους, είναι άκρως προσβλητικοί, ακόμα και ρατσιστικοί. Το Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα, έχοντας πλήρη επίγνωση της αποστολής του, θα συνεχίσει να προωθεί τη διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας με σεβασμό στη μακραίωνη ιστορία της, στις γενιές που έρχονται και στους νόμους της χώρας. Οι εποχές των χωροφυλάκων και του ρετσινόλαδου έχουν τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα και δεν θα επιστρέψουν, όσο κι αν το επιθυμούν ορισμένοι».

«Ζητώ να με αφήσετε να πάρω το πτυχίο μου!»: Συγκλονίζει, με επιστολή της, εργαζόμενη φοιτήτρια, μητέρα δύο παιδιών, που απειλείται με διαγραφή

Πηγή: Eurokinissi

«Ζητώ να με αφήσετε να πάρω το πτυχίο μου!»

Επιστολή εργαζόμενης φοιτήτριας, μητέρας δύο παιδιών που απειλείται με διαγραφή

Συγκλονίζει η επιστολή της Άννας Ζουρντού, της φοιτήτριας του Τμήματος Μαθηματικών του ΕΚΠΑ, εργαζόμενης μητέρας δύο μικρών παιδιών, προς την κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, με την οποία καταγγέλλει τον νόμο για τις διαγραφές φοιτητών, την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία και ζητά το αυτονόητο: να την αφήσουν να ολοκληρώσει τις σπουδές της.

Με βάση τον απαράδεκτο νόμο της κυβέρνησης, η φοιτήτρια κινδυνεύει με άμεση διαγραφή από το τμήμα, ενώ της απομένουν μόλις 8 μαθήματα και έχει συμπληρώσει το 70% των πιστωτικών μονάδων. Η αίτησή της για παράταση 2 εξαμήνων απορρίφθηκε, επειδή δεν εξετάστηκε επιτυχώς τα τελευταία δύο χρόνια, περίοδο που η ίδια βρισκόταν σε άδεια μητρότητας, πλήρους εργασίας και νέας εγκυμοσύνης. Η υπόθεσή της έχει προκαλέσει κύμα αλληλεγγύης από φοιτητικούς συλλόγους, σωματεία και φορείς.

Η επιστολή της φοιτήτριας αναφέρει:

«Ονομάζομαι Άννα Ζουρντού και είμαι τελειόφοιτη του τμήματος Μαθηματικών του ΕΚΠΑ. Είμαι μητέρα 2 μικρών παιδιών και εργαζόμενη στο αεροδρόμιο. Απειλούμαι με διαγραφή από το Τμήμα που σπουδάζω, ενώ μου απομένουν 8 μαθήματα για να πάρω το πτυχίο μου και πληρώ την προϋπόθεση συμπλήρωσης του 70% των πιστωτικών μονάδων ECTS, με βάση το νόμο σας.

Ο λόγος απόρριψης της αίτησης μου για παράταση φοίτησης 2 εξαμήνων είναι ότι δεν είχα κάποια επιτυχή εξέταση τα 2 τελευταία χρόνια, δηλαδή την περίοδο που βρισκόμουν σε άδεια μητρότητας, εργαζόμουν με πλήρη απασχόληση και στη συνέχεια ήμουν ξανά έγκυος. Ουσιαστικά μου ήταν αδύνατο να μπορέσω να δώσω μάθημα στις τελευταίες εξεταστικές!

Κατά την αίτηση παράτασης που υπέβαλα, προσκόμισα όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά που επιβεβαίωναν τα παραπάνω, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί η αίτηση και να αντιμετωπίσω την αναλγησία του Προέδρου του Τμήματος που δήλωνε αποφασισμένος να τηρήσει “το νόμο κατά γράμμα”.

Φυσικά γνωρίζω ότι δεν είμαι η μόνη που αντιμετωπίζω τα αποτελέσματα του συγκεκριμένου, απαράδεκτου κατά τη γνώμη μου, νόμου. Εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες σαν κι εμένα χαρακτηριζόμαστε “αιώνιοι”, ενώ είμαστε νέοι άνθρωποι που αγαπάμε το επιστημονικό μας αντικείμενο και παλεύουμε σε αντίξοες συνθήκες, να πάρουμε το πτυχίο μας, με καμία ουσιαστική στήριξη από το κράτος.

Κυρίες και κύριοι,

Έφτασα μέχρι εδώ χάρη στη μεγάλη προσπάθεια και τους κόπους των γονιών μου. Ο πατέρας μου ήταν μικρός επαγγελματίας και η μητέρα μου αγρότισσα, από αυτές που τώρα με την πολιτική σας οδηγείτε στα όρια της εξόντωσης. Άνθρωποι που τσακίζετε με τους υπέρογκους φόρους και παρόλα αυτά έδωσαν τον προσωπικό τους αγώνα για να επιβιώσουν, να μεγαλώσουν 3 παιδιά και να τα σπουδάσουν.

Έφτασα μέχρι εδώ με μεγάλη προσπάθεια, διαβάζοντας ξημερώματα και νύχτες, αφού αναγκαζόμουν παράλληλα με τη σχολή μου να εργάζομαι για να μπορώ να επιβιώσω.Το κράτος σας δε μου παρείχε ούτε το στοιχειώδες σαν φοιτήτρια από την επαρχία, δηλαδή μία εστία, ένα σπίτι για να μείνω!

Αναρωτιέμαι, όταν λέτε ότι πρέπει να διαγραφούν οι “αιώνιοι φοιτητές”, εννοείτε περιπτώσεις σαν τη δική μου, δηλαδή εργαζόμενες μητέρες που παλεύουν, χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη από το κράτος;

Τελικά από ότι φαίνεται η “εκκαθάριση” δεν αφορά τις λίστες των Πανεπιστημίων, αλλά τους κόπους χρόνων χιλιάδων ανθρώπων σαν κι εμένα. Πίσω από κάθε όνομα σε αυτές τις λίστες υπάρχει μία παρόμοια ιστορία, μία μεγάλη προσπάθεια που με το νόμο σας πετάτε στα σκουπίδια. Και όλα αυτά γιατί; Για να γίνουμε αύριο πελάτες σε κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο ή κολέγιο με “χριστουγεννιάτικο δώρο” ένα χαρτί με τα ECTS που κατάφερα να συγκεντρώσω!

Ζητάω από εσάς το αυτονόητο για μένα και για χιλιάδες συμφοιτητές και συμφοιτήτριες μου: Να με αφήσετε να πάρω το πτυχίο μου!».

ΠΗΓΗ 

Καλή χρονιά Άγιε Βασίλη αλλά... με ποιον είσαι τελικά;

Χρήστος Κάτσικας

Κάθε αλλαγή του χρόνου συνοδεύεται από ευχές, φωτισμένα δέντρα και υποσχέσεις για «μια καλύτερη χρονιά». Κάπου εκεί, όμως, παρεισφρέουν οι αριθμοί. Και οι αριθμοί –όταν αφορούν τα παιδιά– δεν λένε ποτέ ψέματα. Οι εκθέσεις της UNICEF και άλλων διεθνών οργανισμών αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα που δύσκολα χωρά στο γιορτινό σκηνικό: εκατοντάδες εκατομμύρια παιδιά γεννιούνται και μεγαλώνουν με τη φτώχεια δεμένη στα πόδια τους σαν μπάλα κανονιού.

Ένα στα τρία παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι καχεκτικό. Πάνω από 500 εκατομμύρια παιδιά προσπαθούν να επιβιώσουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Και κάθε μέρα, 15.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών χάνουν τη ζωή τους από αιτίες που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί. Οι αριθμοί αυτοί είναι τόσο τεράστιοι που συχνά λειτουργούν σαν κάτι μακρινό, σχεδόν εξωπραγματικό. Κι αυτό ακριβώς τους καθιστά επικίνδυνους: μας επιτρέπουν να συνηθίζουμε το κακό.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η πανδημία COVID-19 πρόσθεσε μια «σιωπηλή» τραγωδία. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Lancet δείχνει ότι περίπου 1,5 εκατομμύριο παιδιά παγκοσμίως έχασαν γονέα ή βασικό φροντιστή. Η πανδημία μπορεί να υποχώρησε· η ορφάνια όμως όχι. Πίσω από κάθε στατιστική υπάρχει ένα παιδί που δεν πρόλαβε να αποχαιρετήσει, που προσπαθεί να καταλάβει μια απώλεια δυσανάλογη της ηλικίας του.

Χρόνια χαμένης αθωότητας: όταν η παιδική ηλικία γεννιέται δεμένη με μια μπάλα κανονιού

Η ιστορία, δυστυχώς, επαναλαμβάνεται. Ο 21ος αιώνας θυμίζει όλο και περισσότερο εκείνες τις περιόδους όπου ο αμύθητος πλούτος συνυπήρχε με την ακραία ένδεια. Την ώρα που δισεκατομμύρια άνθρωποι βυθίζονταν στην ανασφάλεια λόγω πανδημίας, οι λίστες των δισεκατομμυριούχων μεγάλωναν. Ένας κόσμος δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία των αριθμών δεν συναντά ποτέ την ευημερία των ανθρώπων.

Και στην Ελλάδα; Η εικόνα παρουσιάζεται συχνά καθησυχαστική. Κι όμως, περισσότερα από 500.000 παιδιά ζουν σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Παιδική εργασία, αδήλωτη απασχόληση ανηλίκων, σχολική διαρροή λόγω οικονομικής πίεσης παραμένουν υπαρκτές, έστω κι αν σπάνια αποτυπώνονται με ειλικρίνεια. Ό,τι «απαγορεύεται» διά νόμου, συχνά απλώς εξαφανίζεται από τους πίνακες – όχι από τη ζωή.

Μέσα σε αυτό το τοπίο ανισοτήτων, η φιλανθρωπία προβάλλεται ως λύση. Τηλεοπτικά σόου, γκαλά, συγκινητικές εικόνες, ιδιαίτερα τις «άγιες μέρες». Προσφέρουν ανακούφιση στη συνείδηση, όχι όμως απάντηση στο πρόβλημα. Η φιλανθρωπία μαλακώνει τον πόνο, αλλά δεν τον εξαλείφει. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις κοινωνικές πολιτικές ούτε ένα κοινωνικό κράτος που υποχωρεί.

Έτσι, η ευθύνη μεταφέρεται αθόρυβα από το συλλογικό στο ατομικό. Η φτώχεια παρουσιάζεται ως ατυχία, όχι ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών. Όμως δεν πρόκειται για φυσικό φαινόμενο. Η παιδική φτώχεια είναι πολιτική επιλογή. Είναι το αποτέλεσμα της ανοχής στις ανισότητες και της αποδοχής ενός μοντέλου όπου ο πλούτος συσσωρεύεται, ενώ η ανασφάλεια διαχέεται.

Υπάρχουν, τελικά, δύο κόσμοι που συνυπάρχουν χωρίς να συναντιούνται: ο κόσμος της αφθονίας και ο κόσμος της επιβίωσης. Και όσο τους αντιμετωπίζουμε σαν κάτι «φυσιολογικό», ο δεύτερος θα μεγαλώνει. Η κοινωνία που συνηθίζει την αδικία κινδυνεύει να της μοιάσει.

Μεγαλώνει το κύμα αλληλεγγύης στον τιμωρημένο φαντάρο, επειδή εξέφρασε δημόσια την αλληλεγγύη του στον δίκαιο αγώνα των αγροτών, με δεκάδες Φοιτητικούς Συλλόγους να καταδικάζουν την απαράδεκτη ποινή φυλάκισης στον στρατευμένο

 

Δεκάδες Φοιτητικοί Σύλλογοι καταδικάζουν την απαράδεκτη ποινή φυλάκισης στον στρατευμένο Μ. Παπαγεωργίου

Δεκάδες Φοιτητικοί Σύλλογοι από όλη τη χώρα καταδικάζουν, την επιβολή ποινής φυλάκισης 25 ημερών και αποπομπής από τις Ειδικές Δυνάμεις στον στρατιώτη Μάνο Παπαγεωργίου, φοιτητή του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, επειδή εξέφρασε δημόσια την αλληλεγγύη του στον δίκαιο αγώνα των αγροτών, απευθύνοντας χαιρετισμό στη συγκέντρωση των σωματείων και φορέων ενάντια στον προϋπολογισμό της φτώχειας και του πολέμου!

Όπως αναφέρουν: «Η κυβέρνηση απέτυχε να καταστείλει τον δίκαιο αγώνα των αγροτών, απέτυχε να ενεργοποιήσει τον “κοινωνικό αυτοματισμό” και τώρα προσπαθεί να τρομοκρατήσει όσους στηρίζουν έμπρακτα τον αγώνα τους! Η προσπάθεια της θα πέσει στο κενό! Η συγκεκριμένη ποινή έρχεται σε συνέχεια άλλων αντίστοιχων ποινών σε νέους στρατευμένους συμφοιτητές μας, τις προηγούμενες μέρες, οι οποίες έχουν συναντήσει τη μαζική καταδίκη των αγροτών, των εργατικών σωματείων και των φοιτητικών συλλόγων.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την ίδια ώρα που η κυβέρνηση τιμωρεί στρατευμένους, γιατί αγωνίζονται στο πλευρό του λαού και για να σταματήσει τώρα κάθε εμπλοκή της χώρας και των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, συνομιλεί με τον σφαγέα Νετανιάχου και το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, προετοιμάζοντας την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στην Γάζα, εμπλέκοντας βαθύτερα τη χώρα μας στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα και στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού.

Με αυτή την απαράδεκτη δίωξη επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά ότι η ένταση της καταστολής πάει χέρι-χέρι με την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, τη στροφή στην πολεμική οικονομία, την ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης, της εκμετάλλευσης. Είναι αναγκαίο συμπλήρωμα της πολιτικής που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού σε Υγεία και Παιδεία για τα κέρδη των λίγων, που μειώνει κατά 42 εκατομμύρια τον προϋπολογισμό της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ δίνει δισεκατομμύρια στους εφοπλιστές και τους βιομήχανους, στους πολεμικούς εξοπλισμούς.

Απαιτούμε να παρθεί πίσω άμεσα η άδικη ποινή που του επιβλήθηκε και να παραμείνει στη μονάδα όπου υπηρετεί, χωρίς καμία άλλη συνέπεια. Να ακυρωθεί κάθε ποινή, μεταβολή ή μετάθεση σε στρατευμένο που στέκεται στο πλευρό του αγωνιζόμενου λαού.

Καμία συμμετοχή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Κανένας φαντάρος και αξιωματικός έξω από τα σύνορα. Στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα των αγροτών. Οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά και έχουν δικαιώματα πολιτικά!».

Αναλυτικά οι Φοιτητικοί Σύλλογοι από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη:

Οι «σφαγείς» της αγροτικής τάξης και αυτά που ξέρουν οι αγρότες, αλλά η κυβέρνηση τα κρύβει

Με έμφαση στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ οι συγκεντρώσεις των αγροτών

Αυτά που ξέρουν οι αγρότες και κρύβει η κυβέρνηση

Ανεξάρτητα με την έκβαση του ξεσηκωμού των αγροτών στη βαριά σκιά του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ με τις μαφιόζικες πρακτικές τύπου “Φραπέ”, “Χασάπη” και λοιπών κυβερνητικών στελεχών και υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τα μπλόκα του Δεκέμβρη ανέδειξαν το δυσοίωνο μέλλον που επιφυλάσσει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση στον πρωτογενή και πλέον παραγωγικό τομέα. Όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε όλες τις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης.

Στα μπλόκα των αγροτών σκόνταψαν δύο από τα κυρίαρχα προπαγανδιστικά επιχειρήματα που διακινεί μέσω των μηχανισμών της το Μαξίμου. Το πρώτο ότι οι “αγρότες δεν δουλεύουν όλο το χρόνο, ζουν με τις επιδοτήσεις της Ευρώπης” και το δεύτερο ότι “η Ελλάδα δεν είναι αυτάρκης στην παραγωγή”. Ο αγώνας των αγροτών που βρήκε μετά από πολλά χρόνια, χώρο και στα μεγάλα Μέσα ενημέρωσης, κατέδειξε ότι ο βασικός υπαίτιος της αγροτικής διαμαρτυρίας είναι η ίδια η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ε.Ε, που στηρίζει με επιδοτήσεις χωράφια ή αριθμούς ζώων αντί για παραγώμενα προϊόντα και κατευθύνει κεντρικά την αγροτική παραγωγή. 

Συρρίκνωση αγροτικού τομέα, κόστος στα ύψη

Πρόσφατη μελέτη της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωκοινοβουλίου υπογραμμίζει ότι έως το 2040 έρχεται νέα μεγάλη μείωση των αγροτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 62%! Από τα 10 εκατομμύρια άνθρωποι που ζούν από τα χωράφια και την κτηνοτροφία, θα φθάσουν στα μόλις 3,9 εκατομμύρια. Η αγροτική γη προβλέπεται να συγκεντρωθεί περαιτέρω σε μεγάλες φάρμες, “αμερικάνικου τύπου” με περισσότερα από 500 στρέμματα. Αυτοί οι νέοι τύπου “τσιφλικάδες” θα επιδοτούνται από την Ε.Ε με τα πετσοκομμένα κονδύλια για τον πρωτογενή τομέα. 

Η νέα ΚΑΠ για τα έτη 2028 -2034 προβλέπει μείωση τουλάχιστον 100 δισεκατομμυρίων ευρώ από τις αγροτικές χώρας, μεταξύ αυτών και την Ελλάδα, για να καλυφθεί το κόστος της πολεμικής στροφής και οι επενδύσεις στην παραγωγή στρατιωτικών εξοπλισμών στις μεγάλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Όπως έχει ήδη γράψει το neostrategy.gr, η Ελλάδα θα λάβει από ευρωπαϊκά κονδύλια για τον αγροτικό τομέα 4,4 δισ. λιγότερα! Από τα 19 δισ. της ΚΑΠ τα έτη 2021-2027 θα δοθούν μόλις 14,6 δισ. ευρώ.

Αυτή θα είναι η χαριστική βολή στον αγροτικό κόσμο που ήδη βιώνει την καταστροφική πολιτική. Το κόστος παραγωγής των εργαζομένων αγροτο-κτηνοτρόφων έχει απογειωθεί και την ίδια ώρα οι τιμές των προϊόντων τους κατρακύλησαν σε εξευτελιστικές τιμές. Στα ράφια όμως οι εργαζόμενοι και συνολικά οι καταναλωτές στις πόλεις προμηθεύονται τα απαξιωμένα προϊόντα τους σε πολύ υψηλότερες τιμές.

Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Απέλυσε εκατοντάδες συμβασιούχους του Υπουργείου Πολιτισμού παραμονή Πρωτοχρονιάς

Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Απέλυσε εκατοντάδες συμβασιούχους του Υπουργείου Πολιτισμού παραμονή Πρωτοχρονιάς

Τις εκατοντάδες απολύσεις συμβασιούχων του Υπουργείου Πολιτισμού σήμερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς, με πρόσχημα τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, καταγγέλλει με ανακοίνωσή του, το Πανελλήνιο Σωματείο Έκτακτου Προσωπικού Υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα, με πολύμορφη αγωνιστική δράση, «διεκδίκησε να μην πραγματοποιηθεί καμία απόλυση, προτάσσοντας την λήξη της ομηρίας και τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων». Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπρώχνει στον δρόμο της ανεργίας τους συμβασιούχους πλήθος έργων του υπουργείου μένουν στον «αέρα», αφού δεν έχουν ολοκληρωθεί, ανοίγοντας το δρόμο για παραπέρα «εισβολή» των ιδιωτών και στο χώρο του Πολιτισμού. 

Αναλυτικά το Σωματείο, στην ανακοίνωση του αναφέρει:

«Το κυνικό πρόσωπο της πολιτικής της κυβέρνησης και του Υπουργείου Πολιτισμού αποκαλύπτεται για άλλη μια χρονιά. Στις 31/12/2025 εκατοντάδες συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ απολύονται και βγαίνουν στην ανεργία, με πρόσχημα τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης, την ώρα που τα έργα δεν έχουν ολοκληρωθεί και η υποστελέχωση βαράει κόκκινο!

Ο λόγος; Η πολιτική που εφαρμόζουν, που από την μια εξυπηρετεί τις ιδιωτικοποιήσεις σε Πολιτισμό, Υγεία, Εκπαίδευση, με το ακόμα μεγαλύτερο μπάσιμο εργολάβων/επιχειρήσεων στα έργα και γενικά στις αρμοδιότητες του υπουργείου, και από την άλλη η χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας με δισεκατομμύρια που βγαίνουν από τους υπέρογκους φόρους των εργαζομένων, και με μείωση του κρατικού προϋπολογισμού για το ΥΠΠΟ.

Το σωματείο μας, όλο το προηγούμενο διάστημα μέσα από στάσεις εργασίας, κινητοποιήσεις και συναντήσεις, δεν συμβιβάστηκε και δεν χώνεψε ότι οι απολύσεις αποτελούν “κανονικότητα”. Διεκδίκησε να μην πραγματοποιηθεί καμία απόλυση, προτάσσοντας την λήξη της ομηρίας και τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων.

Το σωματείο, βγαίνοντας ακόμα πιο ενισχυμένο από τις πρόσφατες εκλογές, στην πρώτη κιόλας συνεδρίαση της νέας διοίκησης, στις 30/12, παρενέβη στο υπουργείο, ενημερώνοντας τους μόνιμους συναδέλφους μας για την επαίσχυντη αυτή κατάσταση, με τη συντριπτική πλειοψηφία να εκφράζει ενδιαφέρον και συμπαράσταση απέναντι στα δίκαια αιτήματα μας.

Επιπλέον το ζήτημα των απολύσεων τέθηκε και στον διευθυντή του γραφείου της υπουργού, που με αλγεινή υποκρισία εξέφρασε την συμπαράσταση του… στα λόγια.

Δεν το βάζουμε κάτω! Απέναντι μας έχουμε μια κυβέρνηση και ένα κράτος που στέκεται εχθρικά απέναντι στις ανάγκες μας, που διαιωνίζει το καθεστώς της ελαστικής εργασίας, που έχει μετατρέψει τον πολιτισμό σε πανάκριβο εμπόρευμα, όπως ακριβώς και την υγεία, και που τώρα στρέφεται στα επικίνδυνα μονοπάτια του πολέμου και μας καλεί να συνηθίζουμε την ιδέα.

Γι’ αυτό ο αγώνας μας θα πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα για τα δίκαια αιτήματα μας. Την σημαντικότατη ενίσχυση που είχε το σωματείο μέσα από τις εκλογές, να την μετατρέψουμε σε δύναμη αγώνα και διεκδίκησης που θα τους χαλάσει τα σχέδια και θα επιβάλλει το δίκιο μας!».

ΠΗΓΗ 

Προσφυγικά στρατόπεδα-πεδία του «βίου αβίωτου»: τεχνικές ελέγχου και οικονομίες στέρησης και εκμετάλλευσης** - Της Σόνιας Βλάχου*

EUROKINISSI/ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣΚΑΣ

Προσφυγικά στρατόπεδα-πεδία του «βίου αβίωτου»: τεχνικές ελέγχου και οικονομίες στέρησης και εκμετάλλευσης**

Σόνια Βλάχου*

Οι δομές αυτές παρουσιάστηκαν αρχικά, μετά το 2015, ως προσωρινή λύση. Αντί όμως να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από πολιτικές στέγασης που θα προωθούσαν την ένταξη και τη συμμετοχή -όπως η κοινωνική κατοικία εντός του αστικού ιστού-, παγιώθηκαν. Σταδιακά μετατράπηκαν σε πεδία δοκιμής νεοφιλελεύθερων πολιτικών ελέγχου, επιτήρησης και εξαθλίωσης, προς όφελος του εγχώριου κατεστημένου.

Tα σύγχρονα προσφυγικά στρατόπεδα στην Ελλάδα, λιγότερο ή περισσότερο κλειστές, αλλά σε κάθε περίπτωση ελεγχόμενες, δομές μαζικής διαμονής ανθρώπων που αναζητούν πολιτική προστασία, δεν λειτουργούν απλώς ως χώροι προσωρινής φιλοξενίας. Αποτελούν μηχανισμούς εσωτερικής συνοριοποίησης, τόπους εγκλωβισμού σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και, τελικά, δεξαμενές άντλησης φθηνού και ευέλικτου εργατικού δυναμικού για την εγχώρια καπιταλιστική οικονομία.

Επιμένω, επίσης, να τα ονομάζουμε «στρατόπεδα». Οχι από ρητορική υπερβολή, αλλά γιατί οι άνευροι αγγλικοί όροι, όπως το camps, απονευρώνουν την ιστορική και πολιτική βαρύτητα της έννοιας και συγκαλύπτουν τη βαθιά τους σύνδεση με τον πόλεμο, την αποικιοκρατία και τη στρατιωτική διαχείριση πληθυσμών. Πρόκειται για στρατιωτικοποιημένες ζώνες που περιχαρακώνουν τα απότοκα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και νεοαποικιακής λεηλασίας, ακινητοποιώντας ανθρώπους που στη συνέχεια αναπαρίστανται ως απειλή για το «έθνος» και τον λεγόμενο «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».

Οι δομές αυτές παρουσιάστηκαν αρχικά, μετά το 2015, ως προσωρινή λύση. Αντί όμως να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από πολιτικές στέγασης που θα προωθούσαν την ένταξη και τη συμμετοχή -όπως η κοινωνική κατοικία εντός του αστικού ιστού-, παγιώθηκαν. Σταδιακά μετατράπηκαν σε πεδία δοκιμής νεοφιλελεύθερων πολιτικών ελέγχου, επιτήρησης και εξαθλίωσης, προς όφελος του εγχώριου κατεστημένου.

Σήμερα, οι κλειστές και ελεγχόμενες δομές όλων των τύπων αποτελούν τη μοναδική επίσημη μέθοδο διαχείρισης των ανεπιθύμητων μεταναστριών και μεταναστών στο πλαίσιο της ελληνοευρωπαϊκής «ανθρωπιστικής» πολιτικής. Παράλληλα, πλήθος οργανώσεων και ερευνητών έχει αποκαλύψει την αθέατη όψη αυτής της διαχείρισης: άτυπους χώρους κράτησης και παράνομες επαναπροωθήσεις, πριν καν καταγραφεί η είσοδος ανθρώπων στη χώρα.

Οι συνθήκες διαβίωσης σε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «δυσφορική φιλοξενία» χαρακτηρίζονται από τέσσερα βασικά στοιχεία: περιχαράκωση και γκετοποίηση, ολοκληρωτική επιτήρηση, ριζική περιστολή της αυτονομίας και συστηματική στέρηση βασικών αγαθών. Αυτή η στέρηση δεν είναι τυχαία· παράγει δομική φτώχεια και εξωθεί τους εγκλωβισμένους στην αποδοχή των πιο βαριών και επικίνδυνων μορφών αδήλωτης εργασίας.

Ολα αυτά δικαιολογούνται στον δημόσιο λόγο στο όνομα της «προστασίας». Υποτίθεται ότι προστατεύεται η κοινωνία από τους «Αλλους» - αλλά και οι ίδιοι οι έγκλειστοι από τον εαυτό τους και αλλήλους. Αυτή η λογική αποτυπώνεται στη χωροθέτηση των στρατοπέδων μακριά από τις πόλεις, στην επιλογή παλιών στρατιωτικών βάσεων και βιομηχανικών ζωνών, στη μιλιταριστική αρχιτεκτονική τους και στον εξοπλισμό τους με πανάκριβα συστήματα επιτήρησης που καλλιεργούν την εντύπωση του διαρκούς κινδύνου.

Οι «έξυπνες» αυτές δομές διαθέτουν δίκτυα καμερών, drones, βιομετρικούς ελέγχους, συστήματα ανάλυσης συμπεριφοράς και ολοκληρωμένες πλατφόρμες παρακολούθησης. Τα δεδομένα αυτά συγκεντρώνονται σε κεντρικά συστήματα που έχουν αναπτυχθεί από ελληνικές και ισραηλινές εταιρείες, με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εκατομμύρια ευρώ επενδύονται στην επιτήρηση, ενώ ταυτόχρονα οι άνθρωποι που ζουν εντός των τειχών στερούνται τα στοιχειώδη.

Και εδώ αποκαλύπτεται η αντίφαση: πίσω από την εικόνα της υψηλής τεχνολογίας, η καθημερινότητα στα στρατόπεδα είναι αυτή της ακραίας φτώχειας. Οι συνθήκες στέγασης είναι υποβαθμισμένες, με κατεστραμμένα κοντέινερ, υπερπληθυσμό ανά μονάδα στέγασης, ελλιπή υγιεινή και έλλειψη ιδιωτικότητας. Οικογένειες ζουν σε λίγα τετραγωνικά μέτρα, συχνά χωρίς επαρκή θέρμανση, φωτισμό ή λειτουργικές εγκαταστάσεις.

Η σίτιση αποτελεί ένα ακόμα πεδίο συστηματικής στέρησης. Το μηνιαίο χρηματικό βοήθημα έχει διακοπεί από τον προηγούμενο Μάρτιο, ενώ το κεντρικό συσσίτιο παρέχεται από ιδιωτικές εταιρείες με υπερκοστολόγηση και χαμηλή ποιότητα. Οι άνθρωποι στερούνται ακόμα και το δικαίωμα να επιλέξουν τι θα φάνε, ενώ ταυτόχρονα διοχετεύονται δημόσιοι πόροι σε εργολάβους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσβαση στην υγεία παραμένει τυπική και όχι ουσιαστική, λόγω γραφειοκρατικών αποκλεισμών και πρακτικών εμποδίων. Ακόμα και οι επισκέπτες των δομών συχνά αποτρέπονται από το να συνομιλήσουν με τους ίδιους τους διαμένοντες, «για λόγους προστασίας».

Η μόνη σχετικά ανοιχτή διέξοδος που απομένει είναι η εκπαίδευση των παιδιών. Ομως πόσο ρεαλιστική είναι η επαρκής σχολική φοίτηση όταν όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα αποδομούνται;