Εκεί που σκρολάρεις αμέριμνα, σου πετάγεται στην αρχική σου η ρατσιστική- ομοφοβική-εθνικιστική-ακροδεξιά ανάρτηση κάποιου χρήστη που δεν γνωρίζεις. Το προσπερνάς. Λίγο αργότερα, να, μπροστά σου ένας Κασιδιάρης. Διαβάζεις το ποστ βλέπεις το ριλ, ανθρώπου που ακολουθείς και συμφωνείς με τις απόψεις του, ανοίγεις τα σχόλια, βλέπεις δεκάδες ή και εκατοντάδες να βρίζουν ακριβώς στην ίδια γραμμή.

Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το Facebook. Συμβαίνει στο instagram, κατ εξοχήν στο X και βέβαια στο tik tok. Όχι, δεν έχει χαλάσει ο αλγόριθμος σου. Το αντίθετο. Λειτουργεί ρολόι.

Ο Αλγόριθμος τόσο στην META όσο και στο τικ τοκ, κυνηγάει το engagement. Κι αν κάτι δίνει engagement αυτό είναι το rage bait. Το να εμφανίζει δηλαδή content με το οποίο εσύ διαφωνείς, να σου προκαλέσει οργή, να κάνεις reaction, να σχολιάσεις, μα κυρίως, παίζοντας με την ψυχολογία και το συμπεριφορικό προφίλ των χρηστών, να μείνεις παραπάνω ώρα σε ένα τέτοιο περιεχόμενο.

Όσο περισσότερο αλληλεπιδράς, τόσο περισσότερο σε «ταΐζει» ο αλγόριθμος.

Κλειστές ομάδες, γραμμή και διακίνηση υλικού

Πώς όμως εξηγείται το γεγονός ότι ολόκληροι στρατοί από χρήστες, ψεύτικα και αληθινά προφίλ, πέφτουν σαν τις μύγες στα σχόλια στα ποστ και στα βίντεο με τα οποία διαφωνούν; Για την ακρίβεια, στο περιεχόμενο που είναι αριστερό και προοδευτικό, υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών ή των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, σε αναρτήσεις και βίντεο κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού κλπ; Και φυσικά στο περιεχόμενο κατά της γενοκτονίας και υπέρ της Παλαιστίνης.

Η αλήθεια είναι ότι η ακροδεξιά βρίσκεται σε φάση ανασυγκρότησης. Αυτό γίνεται πράξη κυρίως μέσα από κλειστές ομάδες σε διάφορες πλατφόρμες. Από το faceboook έως το telegram ή το Odysee, ομάδες ακροδεξιών νεοναζί οργανώνονται. Πώς δουλεύει αυτό;

Πολύ απλά: Εντοπίζεται η ανάρτηση, το βίντεο, το άρθρο. Κάποιος το ρίχνει στην ομάδα, δίνει την γραμμή- πως απαντάμε- ή απλά το έναυσμα της επίθεσης. Αυτό αναπαράγεται από ομάδα σε ομάδα καταλήγοντας στα σχόλια κάτω από το content.

Στην υπόθεση της Παλαιστίνης βέβαια, το πράγμα είναι πολύ πιο σύνθετο, καθώς ο μηχανισμός προπαγάνδας που ελέγχεται ευθέως από το Ισραήλ είναι κολοσσιαίος και πολυδαίδαλος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Οι influencers της «κοινής λογικής»

Εκτός από τις ομάδες, θα έχετε παρατηρήσει την άνοδο διάφορων influencers- άντρες 9 στους 10- κυρίως στο tik tok. Πάντα με το πρόσχημα της «κοινής λογικής», προωθούν την πιο σκληρή ακροδεξιά ατζέντα. Συχνά μάλιστα έχει ευθεία πολιτική απόληξη, εν προκειμένω στον Κασιδιάρη.

Παράλληλα, βλέπουμε να «ανθίζουν» vidcasts και διάφοροι λούμπεν δήθεν «δημοσιογράφοι» που δίνουν βήμα σε επίδοξους Κασιδιάρηδες ή και στον ίδιο. Πρόκειται για μια συντεταγμένη στρατηγική ιδεολογικής ηγεμονίας, ιδίως στους νέους.

Η δραστηριότητα αυτή έχει ενταθεί το τελευταίο διάστημα. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Συνδέεται με την επικείμενη αποφυλάκιση του άλλοτε πρωτοπαλίκαρου της Χρυσής Αυγής, ο οποίος φιλοδοξεί να παίξει πολιτικό ρόλο στον ευρύτερο χώρο της ακροδεξιάς.

«Είναι η ιστορία, ηλίθιε»

Είναι προφανές, ότι η διεθνής κατάσταση, ο Τραμπισμός, ο μπαμπούλας του «woke», η αντιμεταναστευτική- αντιπροσφυγική υστερία, η κανονικοποίηση του λόγου και της πρακτικής των φασιστών, έχει δημιουργήσει ένα ευνοϊκό πεδίο για τους νοσταλγούς του ναζισμού.

Σε αυτό το κόλπο είναι προφανές ότι θα βρεθούν πρόθυμοι, χορηγοί και υποστηρικτές. Έχει συμβεί ξανά. Συμβαίνει ήδη διεθνώς. Βέβαια, στην ελληνική περίπτωση, οι Κασιδιάρηδες βλέπουν την σκιά τους πιστεύοντας πως είναι το πραγματικό τους μπόι. Εφαρμόζουν την κλασική τακτική του όσο πιο δυνατά φωνάζεις, όσο πιο πολύ αφρίζεις, τόσο περισσότερο θα ακουστείς.

Αυτό δεν σημαίνει αυτό υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού.

Αν κάτι μας έχει δείξει επιπλέον η πρόσφατη ιστορία είναι ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερος τροφοδότης της ακροδεξιάς από την θεσμική δεξιά, τον νεοφιλελευθερισμό, την απουσία ελπίδας και τις πολιτικές που αυξάνουν τις ανισότητες και φτωχοποιούν την πλειοψηφία. Αν κάτι μπορεί να ανασχέσει το μίσος και το σκοτάδι να αποκτήσουν πολιτική υπόσταση, είναι η ενίσχυση των αριστερών και προοδευτικών ιδεών που μπορούν να μετουσιωθούν σε πολιτική πρακτική. 

ΠΗΓΗ