Πανικός Τραμπ για την τιμή της βενζίνης πριν τις ενδιάμεσες εκλογές
του Χουάν Κόουλ | Informed Comment
Την Κυριακή, ο πρόεδρος Τραμπ κάλεσε τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να σταματήσει τα πλήγματα εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων που παράγουν ντίζελ. Μολονότι τα ουκρανικά αυτά πλήγματα έχουν επηρεάσει την παγκόσμια προσφορά και τις τιμές του ντίζελ -καθώς η Ρωσία κρατά πλέον για την εγχώρια αγορά όση ποσότητα εξακολουθεί να παράγει-, ο πόλεμος Νετανιάχου–Τραμπ κατά του Ιράν έχει πολύ σοβαρότερες συνέπειες για τις τιμές του καυσίμου. Η παρέμβαση του Τραμπ αυτό το Σαββατοκύριακο μου δείχνει ότι γνωρίζει πως δεν έχει καμία επιρροή στην εξέλιξη των πραγμάτων στη Μέση Ανατολή, ελπίζει όμως ότι διαθέτει μοχλούς πίεσης απέναντι στον Ζελένσκι.
Μου δείχνει επίσης ότι ο Τραμπ βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση απέναντι στους ψηφοφόρους του εξαιτίας των τιμών του ντίζελ, οι οποίες επηρεάζουν γενικότερα τις τιμές των αγαθών, και ότι βρίσκεται σε απόγνωση.
Δυστυχώς για τον πρόεδρο -αν και η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον ίδιο-, εκδηλώθηκε πλέον και η άλλη, από καιρό αναμενόμενη, συνέπεια του πολέμου στις τιμές των καυσίμων. Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, μια ιρακινή σιιτική πολιτοφυλακή εξαπέλυσε επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος εναντίον του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολής–Δύσης, προκαλώντας ζημιές τόσο σε ένα αντλιοστάσιο όσο και στον ίδιο τον αγωγό. Η επισκευή του εξοπλισμού ενδέχεται να χρειαστεί έως και έξι εβδομάδες, κάτι που μας φέρνει χρονικά στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ακόμη κι αν οι επισκευές ολοκληρωθούν νωρίτερα, έστω και εν μέρει, οι ζημιές θα ωθήσουν προς τα πάνω τις τιμές της βενζίνης και του ντίζελ κατά τις κρίσιμες εβδομάδες πριν από τις αμερικανικές εκλογές, όταν οι πολίτες διαμορφώνουν την άποψή τους για το κατά πόσον η χώρα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση των Reuters/Ipsos στα τέλη Αυγούστου, σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες δήλωσαν ότι το κόστος ζωής είναι το σημαντικότερο ζήτημα που θα καθορίσει την ψήφο τους, ενώ ήδη τότε το 71% θεωρούσε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν χειριζόταν καλά το συγκεκριμένο ζήτημα.
Στο μεταξύ, η τιμή του αργού πετρελαίου Brent ξεπέρασε την Κυριακή τα 102 δολάρια το βαρέλι, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο με το Ιράν την περασμένη άνοιξη.
Παράλληλα, η τιμή του ντίζελ για τις οδικές εμπορευματικές μεταφορές στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτινάχθηκε πάνω από τα 6 δολάρια το γαλόνι, εντείνοντας τους φόβους για έναν πληθωριστικό φαύλο κύκλο. Την ίδια εποχή πέρυσι, το ντίζελ κόστιζε 3,71 δολάρια το γαλόνι. Υπολογίζεται ότι από τις 28 Φεβρουαρίου έχουν αποσυρθεί από την αγορά 1,5 εκατομμύριο βαρέλια ντίζελ ημερησίως, ενώ το πλήγμα στον σαουδαραβικό αγωγό ήρθε να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Περίπου το 70% των προϊόντων που πωλούνται στα καταστήματα λιανικής στις ΗΠΑ φτάνουν εκεί με φορτηγά. Όταν το πετρέλαιο κίνησης ακριβαίνει, αυξάνεται το κόστος μεταφοράς και, κατά συνέπεια, οι τιμές που αναγκάζονται να χρεώνουν οι έμποροι για τα προϊόντα τους. Το Associated Press επισημαίνει ότι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, καθώς και το κρέας, που πρέπει να ανανεώνονται συχνά στα καταστήματα, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυξήσεις τιμών υπό αυτές τις συνθήκες. Επιπλέον, τα περισσότερα γεωργικά μηχανήματα λειτουργούν με ντίζελ, γεγονός που αυξάνει το κόστος των αγροτών. Εκείνοι το μετακυλίουν στους εμπόρους λιανικής και, τελικά, στους καταναλωτές. Σύμφωνα με το πρακτορείο, τα καύσιμα αντιπροσωπεύουν από το 15% έως το 30% του κόστους των τροφίμων. Το ντίζελ έχει ακριβύνει κατά 62% σε σχέση με πέρυσι – κάντε τους υπολογισμούς.
Οι τιμές του ντίζελ έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο στην Αφρική και σε άλλα μέρη του Παγκόσμιου Νότου.
Το κόστος του ντίζελ θα επηρεαστεί περαιτέρω από το πλήγμα στον σαουδαραβικό αγωγό, καθώς εξαιτίας του αναμένεται να τεθούν εκτός λειτουργίας τα διυλιστήρια στο Γιανμπού, τα οποία παρήγαν τριπλάσια ποσότητα ντίζελ σε σχέση με τη βενζίνη. Τα διυλιστήρια δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν αυτό το φθινόπωρο εάν ο αγωγός δεν επισκευαστεί γρήγορα – και, όπως φαίνεται, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό.
Η Πριγιάνκα Σανκάρ, στο Al Jazeera, μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει ακόμη ένας παράγοντας που τροφοδοτεί τον πληθωρισμό μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση. Τα διυλιστήρια παράγουν βενζίνη, ντίζελ και άλλα αποστάγματα πετρελαίου και πωλούν στις ναυτιλιακές εταιρείες το βαρύ μαζούτ (HFO) που απομένει, το λεγόμενο «καύσιμο πλοίων» (bunker fuel). Ωστόσο, παρατηρείται πλέον έλλειψη και αυτού του καυσίμου.
Ο πόλεμος Νετανιάχου–Τραμπ κατά του Ιράν όχι μόνο έχει αφαιρέσει από την αγορά αρκετά εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως, αλλά οι υψηλές τιμές του ντίζελ ωθούν πλέον τα διυλιστήρια να υποβάλλουν το βαρύ μαζούτ σε περαιτέρω επεξεργασία και να το μετατρέπουν σε ντίζελ, αντί να το πωλούν σε χαμηλότερη τιμή ως καύσιμο για τα πλοία. Μικρότερη προσφορά και σταθερή ζήτηση σημαίνουν υψηλότερες τιμές, ενώ δεν αποκλείεται να παρουσιαστούν ακόμη και ελλείψεις που θα μπορούσαν να ακινητοποιήσουν πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Περισσότερο από το 80% των αγαθών που διακινούνται στο παγκόσμιο εμπόριο μεταφέρονται διά θαλάσσης.
Τα πάντα πρόκειται να γίνουν ακριβότερα, με αρνητικές συνέπειες για την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Ουσιαστικά, εξαπολύοντας τον ανόητο πόλεμό τους κατά του Ιράν, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Ντόναλντ Τραμπ έκαναν σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους στον κόσμο, μια έμμεση μείωση μισθού.
Φοβάμαι ότι οι ελλείψεις λιπασμάτων και οι υψηλές τιμές των καυσίμων μπορεί κάλλιστα να οδηγήσουν σε μεγάλο αριθμό θανάτων. Σε έναν λιμό υπάρχει πάντα τροφή, απλώς οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να την αγοράσουν. Με την αποδυνάμωση του δικτύου κοινωνικής προστασίας στο εσωτερικό των ΗΠΑ από την κυβέρνηση Τραμπ και την απερίσκεπτη διάλυση της USAID στο εξωτερικό από τον Ίλον Μασκ, έχει αυξηθεί σημαντικά η πιθανότητα κάποιοι άνθρωποι να υποσιτιστούν ή ακόμη και να λιμοκτονήσουν εξαιτίας αυτών των εξελίξεων.
*Ο Juan Cole είναι διακεκριμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.
***
Το Ιράν τρολάρει Τραμπ και FED με μια εξίσωση
του Αρνό Μπερτράν
Μπορεί να πει κανείς ό,τι θέλει για το Ιράν, αλλά σίγουρα έχει έναν αρκετά ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας: δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί χώρα να απειλεί μια άλλη με… μαθηματική εξίσωση.
Για όσους δεν έπιασαν το νόημα: υπάρχει ένας γνωστός κανόνας νομισματικής πολιτικής, ο «κανόνας Taylor», σύμφωνα με τον οποίο το επιτόκιο πολιτικής μιας κεντρικής τράπεζας (i) θα πρέπει να ισούται με το ουδέτερο πραγματικό επιτόκιο (r*) συν τον στόχο για τον πληθωρισμό (π*), συν 1,5 φορές την απόκλιση του πληθωρισμού από τον στόχο και 0,5 φορές το παραγωγικό κενό. Αυτό είναι το κομμάτι «i = r* + π* + 1.5(π−π*) + 0.5(y−y*)» στην εξίσωση του Γκαλιμπάφ (πρόεδρος του ιρανικού Κοινοβουλίου).
Ο Γκαλιμπάφ, όμως, προσθέτει δύο ακόμη όρους: α(SOH−SOH*) και β(BEM−BEM*).
Το SOH αναφέρεται στα Στενά του Ορμούζ (Strait of Hormuz) και το BEM στο Bab el-Mandeb.
Και οι δύο μεταβλητές έχουν θετικό συντελεστή. Με απλά λόγια, όσο περισσότερο «στραγγαλίζεται» η ροή μέσα από αυτά τα δύο στρατηγικά θαλάσσια περάσματα, τόσο μεγαλύτερες μπορεί να γίνουν οι πληθωριστικές πιέσεις και τόσο υψηλότερα θα πρέπει, σύμφωνα με τη λογική της εξίσωσης, να κινηθούν τα επιτόκια της Fed για να τις αντιμετωπίσουν.
Με δυο λόγια, ο Γκαλιμπάφ τρολάρει τη Fed, λέγοντάς της ουσιαστικά ότι το Ιράν, με έναν πολύ πραγματικό τρόπο, μπορεί να επηρεάζει την αμερικανική νομισματική πολιτική.
ΠΗΓΗ: info-war.gr
- ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης:
Όλιβερ Στόουν: «Η Αμερική διψά για πόλεμο» – Προειδοποιεί για μια μεγαλύτερη και χειρότερη σύγκρουση
Ο Αμερικανός σκηνοθέτης μίλησε στο Casa del Cinema της Ρώμης, με αφορμή την προβολή της ταινίας του «Γεννημένος την 4η Ιουλίου» ........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου