Μια κουβέντα με τον Νόρμαν Φινκελστάιν
Μεταφράζω –χωρίς προλόγους και φλυαρίες– λίγες κουβέντες που μας είπε την Τετάρτη στο Πάντειο ο ατρόμητος Αμερικανο-εβραίος σοφός Νόρμαν Φινκελστάιν.
[Για την αναποτελεσματικότητα της ισραηλινής προπαγάνδας] - Αυτή τη φορά δεν λειτούργησε. Η ισραηλινή προπαγάνδα στηριζόταν πάντα στην παραποίηση των γεγονότων, αλλά στηριζόταν και στη χρήση του Ολοκαυτώματος για να δικαιολογήσουν ό,τι έκαναν. Αυτή τη φορά το Ολοκαύτωμα δεν λειτούργησε. Ισως γιατί είναι πολύ παλιό ή γιατί το παράκαναν. Ειδικά μεταξύ των νέων ανθρώπων –και δεν το κρίνω σαν καλό ή κακό– η επίκληση του Ολοκαυτώματος δεν δουλεύει, δεν τους λέει τίποτα. Οι Ισραηλινοί προσπάθησαν αμέσως να το χρησιμοποιήσουν μετά την 7η Οκτωβρίου, αλλά απέτυχαν. Το Ολοκαύτωμα ως κομμάτι της ισραηλινής προπαγάνδας τελείωσε...
Η δεύτερη αποτυχία τους ήταν στα κοινωνικά δίκτυα. Είμαι γέρος, δεν μου αρέσουν τα social media και δεν ασχολούμαι μαζί τους, αλλά είναι σαφές ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν έχουν πια τον αντίκτυπο που είχαν. Δεν παρακολουθώ το TikTok, αλλά όλοι μού λένε ότι εκεί έβλεπες συνέχεια τι έκανε το Ισραήλ – και αυτό έβαλε τέλος στο μονοπώλιο. Μάλλον είμαι ο τελευταίος που διαβάζει τους New York Times! Οι Times επιμένουν στην «κομματική γραμμή» του Ισραήλ, αλλά κανείς άλλος δεν το κάνει... Ολοι παρακολουθούν τα social media, και αυτό είναι καταστροφικό [για την προπαγάνδα τους]. Τα νούμερα είναι απίστευτα: ακόμη και το 40% των Αμερικανών Εβραίων λέει ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Καταπληκτικό! Και ο λόγος είναι πως το Ισραήλ έχει «κανονικοποιηθεί» – δεν έχει πια το πρόσχημα του Ολοκαυτώματος, ούτε το πρόσχημα ότι είναι μια δυτικού τύπου Δημοκρατία. Ο Τραμπ είναι σύμμαχος της ακροδεξιάς κυβέρνησης και όλοι το βλέπουν ως μια κανονική χώρα.
Ως κανονική χώρα, λοιπόν, αφού απομακρυνθούν οι ψευδαισθήσεις, όλοι βλέπουμε πως είναι εντελώς τρελοί! Μια τρελή, παρανοϊκή χώρα... Περπατούσα προχθές στο Boardwalk, τον μεγάλο πεζόδρομο, και ήταν δύο τύποι που κρατούσαν αμερικανικές και ισραηλινές σημαίες και φώναζαν «Ζήτω το Ισραήλ». Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε, αλλά φώναξα «Γαμιέται το Ισραήλ!» (γέλια). Και όλος ο κόσμος στο Boardwalk άρχισε να φωνάζει «Λευτεριά στην Παλαιστίνη»!
[Για το αν θα αδειάσει η Γάζα από τους κατοίκους της] - Δεν βλέπω άλλη επιλογή, αν διαβάσεις τις στατιστικές και τις προβλέψεις. Από τη μια [οι Παλαιστίνιοι φίλοι μου] λένε ότι ο κόσμος δεν θα φύγει ποτέ από τη Γάζα και από την άλλη παραδέχονται ότι δεν έχει μείνει τίποτε εκεί – το 95% των σπιτιών καταστράφηκε, δεν υπάρχει νερό, ρεύμα, αποχέτευση, όλα διαλύθηκαν. Μιλάνε για μίνιμουμ 50 εκατομμύρια τόνους μπάζα που πρέπει να απομακρυνθούν – ακόμα κι αν δουλεύουν 100 φορτηγά κάθε μέρα, η Γάζα δεν μπορεί να ανοικοδομηθεί ώς το 2050. Τα ερείπια αυτά κρύβουν χιλιάδες άσκαστες βόμβες και τοξικές ουσίες.
Επίσης, πιστεύει κανείς ότι οι Ισραηλινοί θα επιτρέψουν να μπει τσιμέντο; Ξέρετε τι θα πουν – ότι η Χαμάς θα το χρησιμοποιήσει για να χτίσει σήραγγες. Οπότε πώς θα ξαναχτιστεί; Τι θα κάνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Θα βρουν τρόπους να φύγουν, όπως έγινε και στη Συρία. Μου λένε να είμαι αισιόδοξος, αλλά τα στοιχεία δεν το επιτρέπουν. Από την πρώτη εβδομάδα της σύγκρουσης οι Ισραηλινοί έλεγαν ότι θα κάνουν τη Γάζα αβίωτη, ότι θα καταστρέψουν τα πάντα, και πολλοί τους δικαιολογούσαν λέγοντας ότι δεν το εννοούσαν, ότι ήταν πολύ θυμωμένοι λόγω της 7ης Οκτωβρίου... Ε λοιπόν, δύο χρόνια μετά έχουν κάνει ακριβώς όσα έλεγαν! Υπήρχε σχέδιο, δεν ήταν το σοκ.
Ή σωστότερα υπήρχε σοκ, ήταν η αντίδραση των «ubermenschen» για τους 1.200 «υπερανθρώπους» που σκοτώθηκαν. Νόμιζαν ότι ήταν άτρωτοι, ότι δεν μπορούσες ούτε να τους γρατσουνίσεις. Αλλά πέρα από το σοκ, το είδαν ως ευκαιρία για να καταστήσουν τη Γάζα ακατοίκητη, να τους διώξουν όλους. Και το έπραξαν, κανείς δεν τους σταμάτησε. Οπότε το ερώτημα δεν είναι με ποιον τρόπο θα φύγουν [οι Παλαιστίνιοι], αλλά πώς μπορούν να παραμείνουν...
[Για την εξέγερση στα αμερικανικά πανεπιστήμια] - Χάρηκα πολύ με τις διαμαρτυρίες στα campuses, πιστεύω ότι ήταν σοβαρές, ειλικρινείς. Αλλά πρέπει να είμαστε τίμιοι, δεν είχαν διάρκεια. Ολα τελείωσαν μέσα σε δύο μήνες. Η καταστολή ήταν πολύ σκληρή. Προφανώς, δεν ήταν σκληρή σε σχέση, παραδείγματος χάρη, με τη ναζιστική κατοχή, αλλά και πάλι για τη χώρα μας ήταν σκληρή. Οι φοιτητές που πήραν μέρος αντιμετώπισαν την προοπτική της οριστικής αποβολής και ειδικά οι αλλοδαποί –και πολλοί ήταν αλλοδαποί– απειλήθηκαν με συλλήψεις και απελάσεις. Οπότε η καταστολή ήταν σοβαρή και τελικά λειτούργησε.
Το επόμενο ακαδημαϊκό έτος δεν έγινε τίποτε, τα campuses ήταν εντελώς νεκρά... Το ενδιαφέρον είναι ότι σε πολλές δίκες που πραγματοποιούνται τώρα για δήθεν αντισημιτισμό, οι δικαστές κρίνουν ότι δεν υπήρξε τίποτε τέτοιο, ότι το σύνθημα «Από το ποτάμι ώς τη θάλασσα» δεν είναι αντισημιτικό – διαψεύδοντας όσα έλεγαν οι τότε πρυτάνεις. Αυτή είναι η φύση του νομικού μας συστήματος – σε δικαιώνει όταν είναι πολύ αργά. Χρειαζόμασταν αυτές τις αποφάσεις την άνοιξη του 2024, τώρα δεν έχουν αξία. Οι κατασκηνώσεις διαμαρτυρίας είναι νεκρές... Αλλά ξέρετε, δεν τους κατηγορώ. Τα πανεπιστήμιά μας είναι πανάκριβα, για να πας στο Columbia θες 90 χιλιάδες δολάρια τον χρόνο. Οπότε όλοι ξέρουμε τι είπαν οι γονείς τους σε όλα αυτά τα παιδιά το καλοκαίρι που μας πέρασε – αν είναι να σε συλλάβουν, δεν πληρώνω τα δίδακτρά σου για το Columbia. Τα παιδιά δεν είχαν επιλογή.
Και για τους συνάδελφους μου πανεπιστημιακούς ισχύει το ίδιο. Απολύθηκαν άνθρωποι με μεγάλη προϋπηρεσία – ακόμα και μια συνάδελφος με το ίδιο επώνυμο με μένα, η Μάιρα Φινκελστάιν, απολύθηκε. Είναι πολύ δύσκολο. Θυμηθείτε, είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά ως καθηγητής, ειδικά στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Πολλές εβραϊκές οργανώσεις, αλλά και η κυβέρνηση Τραμπ απαιτούν από τα πανεπιστήμια να τους παραδώσουν όλα τα στοιχεία για οποιονδήποτε κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό. Αυτό είναι μαύρη λίστα... Δεν θα βρεις ποτέ δουλειά σε πανεπιστήμιο. (...) Δεν είναι μόνο στα πανεπιστήμια, είναι παντού. Μια φίλη μου είναι στέλεχος στο Lincoln Center, τον μεγαλύτερο πολιτιστικό οργανισμό στη Νέα Υόρκη. Μου είπε ότι η πίεση είναι αφόρητη, δεν μπορείς να πεις κουβέντα για τη Γάζα, γιατί οι οργανισμοί αυτοί στηρίζονται σε χρηματοδοτήσεις πλούσιων Εβραίων, κάποιοι είναι προσωπικοί φίλοι του Νετανιάχου.
Το ίδιο και στα νοσοκομεία – οι γιατροί και το προσωπικό είναι τρομοκρατημένοι, ότι θα τους βρουν κάτι επιλήψιμο στα κοινωνικά τους δίκτυα. Είναι η βασιλεία του τρόμου! Νομίζω πως είναι χειρότερο από την εποχή του μακαρθισμού, της αντικομμουνιστικής υστερίας – έχουν ώς τώρα απομακρυνθεί πέντε-έξι πρυτάνεις λόγω της Γάζας, κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει. Οπότε δεν κατηγορώ κανέναν που υπέκυψε σε αυτή την τρομερή πίεση. Ολοι πίστευαν ότι είχαμε ελευθερία του λόγου, αλλά μετά κατάλαβαν ότι δεν είχαμε! (γέλια) Είναι σοκαριστικό όταν συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν κάποια θέματα για τα οποία καλό είναι να το βουλώνεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου