Σε ποιο κράτος τελικά ζει ο πρωθυπουργός μας; Στην Ελλάδα ή μήπως στην… Ιερουσαλήμ; Διότι, από όσα παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό, η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται για τους δεκάδες Έλληνες πολίτες. Είναι θύματα απαγωγής αλλά στην κυριακάτικη ανάρτηση του απέφυγε να τους αναφέρει καν.

Σαν να είναι μετεμψύχωση του Νετανιάχου, η έννοια του κ. Μητσοτάκη είναι οι Ισραηλινοί όμηροι, που «πρέπει να απελευθερωθούν άμεσα», και η κλασική φράση περί «τερματισμού των εχθροπραξιών». H σφαγή γυναικόπαιδων εντός της Γάζας, η οποία συνεχίζεται, αποτελεί για τον πρόεδρο της ΝΔ λεπτομέρεια.

Οι συγγενείς των απαχθέντων, με δημόσια επιστολή τους, καταγγέλλουν την πλήρη έλλειψη ενημέρωσης και την ανοχή της κυβέρνησης σε παραβιάσεις διεθνούς δικαίου. Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Σιωπή.

Και τι να πει κανείς για τον Πάνο Ρούτσι, τον απεργό πείνας που ζητά το αυτονόητο, να μάθει πώς και γιατί πέθανε το παιδί του; Η εβδομαδιαία ανάρτηση του πρωθυπουργού δεν αφιερώνει ούτε μια γραμμή για τον πόνο των ελληνικών οικογενειών που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη. Ζει άραγε στην Ελλάδα;

Η ειρωνεία είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης νοιάζεται για την απελευθέρωση των Ισραηλινών ομήρων αλλά όχι των Ελλήνων του Flotila που είναι επίσης όμηροι, συνελήφθησαν σε διεθνή ύδατα και κρατούνται παράνομα.

Και να φανταστεί κανείς ότι μεταξύ των Ελλήνων ομήρων βρίσκεται και μία Ελληνίδα βουλευτής, η Πέτι Πέρκα της Νέας Αριστεράς και ο γιός ενός ακόμη Ελληνα βουλευτή (του κ. Ε. Αποστολάκη). Αυτό θα πει σεβασμός στο ελληνικό Κοινοβούλιο και συναδελφική αλληλεγγύη.

Ακόμη και αν, όπως μαθαίνουμε, η ελληνική κυβέρνηση έχει πάρει διαβεβαιώσεις ότι οι Έλληνες κρατούμενοι θα απελευθερωθούν ίσως και αύριο, ο Έλληνας πρωθυπουργός όφειλε να αναφερθεί στην τύχη τους.

Γιατί σε κάθε σοβαρό κράτος του κόσμου, η αδιαφορία για τους πολίτες του, ειδικά όταν αυτοί κινδυνεύουν ή κρατούνται άδικα, θεωρείται πολιτικό και ηθικό έγκλημα. Μήπως τελικά ο πρωθυπουργός μας έχει διπλή υπηκοότητα;

ΠΗΓΗ