Τρίτα Πάρσι: Το νέο τρομαχτικό δόγμα εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ
Ο Τρίτα Πάρσι, πολιτικός επιστήμονας και ειδικός στις διεθνείς σχέσεις και τη γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής, συνοψίζει σε ανάρτησή του άρθρο του Ισραηλινού υποστράτηγου Ταμίρ Χέιμαν (Tamir Hayman). Ο Χέιμαν, επικεφαλής ενός από τα σημαντικότερα ινστιτούτα στρατηγικών μελετών του Ισραήλ, περιγράφει το νέο δόγμα εθνικής ασφάλειας της χώρας και τις βασικές αρχές και κατευθύνσεις που ακολουθεί το καθεστώς.
Ακολουθούν οι βασικές αρχές του δόγματος, όπως τις συνοψίζει ο Τρίτα Πάρσι:
1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια «δύναμη σε παρακμή».
Υπό το βάρος των συνεχιζόμενων κοινωνικών και πολιτικών μεταβολών στο εσωτερικό τους, οι ΗΠΑ πρόκειται, ούτως ή άλλως, να εγκαταλείψουν σύντομα το Ισραήλ.
Η προοπτική αυτή ωθεί το Ισραήλ προς μεγαλύτερη αυτοδυναμία, προκειμένου να αποφύγει την «υπερβολική εξάρτηση» από τις ΗΠΑ, καθώς αυτή «εκθέτει το Ισραήλ στην επιρροή ενός προοδευτικού αμερικανικού συστήματος αξιών, ασύμβατου με τον εβραϊκό χαρακτήρα του».
Στη συνέχεια, καταλήγει: «Η αποκοπή των δεσμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι, επομένως, μόνο αναπόφευκτη, αλλά και απαραίτητη για την ανεξαρτησία του Ισραήλ και τη διαφύλαξη της εβραϊκής εθνικής του ταυτότητας».
2. Προτεραιότητα της εβραϊκής ταυτότητας έναντι της δημοκρατίας
Η εβραϊκή ταυτότητα του κράτους υπερισχύει του δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησής του.
3. Η ειρήνη ως μέσο και όχι ως αυτοσκοπός
«Μια ουσιαστική ειρηνευτική συμφωνία είναι ανέφικτη στη Μέση Ανατολή, καθώς οι ειρηνευτικές συμφωνίες δεν αποτελούν παρά τεχνικές και προσωρινές διευθετήσεις, οι οποίες απαιτούν διαρκή επανεξέταση.
Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, η ειρήνη δεν συνιστά αυταξία που εγγυάται την ασφάλεια, αλλά μέσο για την επίτευξη άλλων πολιτικών στόχων».
4. Απόρριψη της ανεξάρτητης ύπαρξης των αραβικών κρατών
«Η θεμελιώδης παραδοχή είναι ότι τα περισσότερα αραβικά κράτη δεν αποτελούν πραγματικά έθνη-κράτη, αλλά συνονθυλεύματα φυλών και εθνοτικών ομάδων, χωρίς κοινή ιστορία και χωρίς ένα συνεκτικό εθνικό όραμα.
Κατά συνέπεια, η υπονόμευση της σταθερότητάς τους αντιμετωπίζεται ως μια φυσική διαδικασία, την οποία το Ισραήλ μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα από ό,τι μια αντιπαράθεση με ισχυρά έθνη-κράτη – και την οποία, μάλιστα, θα πρέπει να ενθαρρύνει».
5. Ο πόλεμος ως θεμελιώδης κατάσταση του κράτους
«Ο πόλεμος είναι απαραίτητος για την εθνική ασφάλεια και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από μια κατάσταση ειρήνης, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, αποτελεί απλώς μέσο και όχι αυτοσκοπό.
[…] Ο πόλεμος είναι αναγκαίος, ενώ ο προληπτικός πόλεμος είναι προτιμότερος, καθώς εξασφαλίζει ένα σημαντικό πλεονέκτημα ήδη από την έναρξή του».
6. Απόλυτη προτεραιότητα στην πρωτοβουλία και στην επίθεση έναντι της άμυνας
«Τα προληπτικά, αιφνιδιαστικά πλήγματα θεωρούνται ο μοναδικός τρόπος επίτευξης της νίκης, με την επίθεση να αποκτά σαφή προτεραιότητα έναντι της άμυνας».
Και αυτά δεν είναι όλα.
Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι ο Χέιμαν δεν υποστηρίζει ο ίδιος αυτές τις θέσεις. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι αυτές συνιστούν ήδη το νέο δόγμα εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, περιγράφει την πραγματικότητα, όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται.
Και αυτή η πραγματικότητα είναι απλώς ασύμβατη με τη διατήρηση μιας συμμαχίας ανάμεσα στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες ή, ευρύτερα, τη Δύση – εκτός εάν η ίδια η Δύση μετασχηματιστεί σε μια αντίστοιχη οντότητα, που αντιμετωπίζει τον πόλεμο ως μόνιμη και επιθυμητή κατάσταση ύπαρξης.
- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου