Οι Βρετανοί Πράσινοι μίλησαν – Ο σιωνισμός είναι μορφή ρατσισμού
Οι Πράσινοι της Αγγλίας και της Ουαλίας αποφάσισαν ότι ο σιωνισμός αποτελεί μορφή ρατσισμού, υιοθετώντας παράλληλα ως στόχο ένα ενιαίο δημοκρατικό κράτος στην ιστορική Παλαιστίνη με ίσα δικαιώματα για όλους. Η απόφαση επιβλήθηκε από τη βάση παρά την αντίθεση των τεσσάρων από τους πέντε βουλευτές του κόμματος, ενώ προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις σε Βρετανία και Ισραήλ.
Στην ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στο συνέδριο του Μπράιτον 1.022 μέλη ψήφισαν υπέρ της πρότασης και 813 κατά. Το αποτέλεσμα το οποίο είναι δεσμευτικό και σημαίνει ότι οι Πράσινοι δεν περιορίζονται πλέον στην καταδίκη της κυβέρνησης Νετανιάχου, της κατοχής και της γενοκτονίας στη Γάζα, αλλά στον σιωνισμό ως πολιτικό σχέδιο.
Το κείμενο που υπερψηφίστηκε ορίζει το σιωνισμό ως «εθνοεθνικιστικό πολιτικό εγχείρημα» που «παρέχει προνομιακή θέση σε μία εθνοτική ομάδα στη βάση της υποταγής άλλων» και ορίζει ότι θα πρέπει να «αντιμετωπίζεται όπως κάθε άλλη μορφή ρατσισμού». Ταυτόχρονα επαναβεβαιώνει την υποστήριξη των Πρασίνων στην παλαιστινιακή αυτοδιάθεση, στο δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων, στο BDS και σε πλήρες εμπάργκο όπλων προς το Ισραήλ.
Το κείμενο διαχωρίζει ρητά τον σιωνισμό από την εβραϊκή ταυτότητα. «Δεν είναι όλοι οι Εβραίοι σιωνιστές και δεν είναι όλοι οι σιωνιστές Εβραίοι», όπως αναφέρεται, τονίζοντας ότι στόχος είναι η συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία και όχι μια θρησκευτική ή εθνοτική ομάδα.
Το επιχείρημά είναι ότι ο σιωνισμός πρέπει να κρίνεται με τα ίδια πολιτικά κριτήρια που εφαρμόζονται σε κάθε άλλο εθνοεθνικιστικό σχέδιο: ποιος έχει δικαίωμα στη γη, ποιος μπορεί να επιστρέψει σε αυτήν, ποιος απολαμβάνει πολιτικά και συλλογικά δικαιώματα και εάν το κράτος οφείλει να διατηρεί συγκεκριμένο εθνοτικό χαρακτήρα.
Για τους υποστηρικτές της πρότασης η Νάκμπα του 1948, η εκδίωξη και φυγή εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, η άρνηση επιστροφής των περισσότερων προσφύγων, η κατοχή της Δυτικής Όχθης και η επέκταση των εποικισμών, δεν αποτελούν σειρά «λανθασμένων κυβερνητικών επιλογών», αλλά εκφάνσεις ενός συστήματος που διατηρεί διαφορετικά δικαιώματα για διαφορετικούς πληθυσμούς.
Η κοινοβουλευτική πτέρυγα έχασε την ψηφοφορία από τη βάση
Στον απόηχο της ψηφοφορίας το σίγουρο είναι ότι η κομματική βάση των Πρασίνων μετέφερε την επίσημη θέση του κόμματος πολύ πιο πέρα από εκεί, όπου ήταν διατεθειμένο να φτάσει το μεγαλύτερο μέρος της κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης.
Τέσσερις από τους πέντε βουλευτές, η Έλι Τσάουνς, η Σιάν Μπέρι, η Κάρλα Ντένιερ και ο Άντριαν Ράμσεϊ, είχαν ταχθεί δημόσια κατά της πρότασης. Αντίθετα, ο αναπληρωτής αρχηγός Μόθιν Άλι την στήριξε ανοιχτά, υποστηρίζοντας ότι όταν μια ιδεολογία συνδέεται με «εθνοκάθαρση», «γενοκτονία» και «εθνοεθνικισμό», τότε μπορεί και πρέπει να χαρακτηριστεί ρατσιστική.
Ο αρχηγός των πρασίνων Ζακ Πολάνσκι, εβραίος που αυτοπροσδιορίζεται ως αντισιωνιστής αλλά έχει ασκήσει σκληρή κριτική στο Ισραήλ, είχε υποστηρίξει τροποποιήσεις της πρότασης που θα παρείχαν σαφέστερες εγγυήσεις σε μέλη που συμμετέχουν σε συναγωγές ή εβραϊκές οργανώσεις οι οποίες θεωρούνται σιωνιστικές. Οι τροπολογίες απορρίφθηκαν, ενώ ο ίδιος δεν ήταν παρών στην τελική ψηφοφορία, προκαλώντας ακόμα περισσότερες αντιδράσεις.
Σφοδρές αντιδράσεις
Ο αρχιραβίνος Εφραίμ Μίρβις μίλησε για «δηλητηριώδη αντισημιτισμό», ενώ βρετανικές εβραϊκές οργανώσεις υποστήριξαν ότι η νέα πολιτική μπορεί να δημιουργήσει εχθρικό περιβάλλον για Εβραίους που αυτοπροσδιορίζονται ως σιωνιστές. Η επικεφαλής των Jewish Greens, Βίβιεν Λίχτενσταϊν, δήλωσε ότι είναι «πολύ πιθανό» να εγκαταλείψει το κόμμα.
Οι Εβραίοι Πράσινοι ωστόσο, δεν έχουν ενιαία θέση απέναντι στον σιωνισμό. Σε εσωτερική έρευνα, το 81% των 108 ερωτηθέντων που απάντησαν στο σχετικό ερώτημα δήλωσαν ότι δεν αυτοπροσδιορίζονται ως σιωνιστές. Την ίδια στιγμή, το 53% εξέφρασε φόβους ότι η νέα πολιτική θα μπορούσε να αυξήσει τις διακρίσεις εναντίον Εβραίων μέσα στο κόμμα.
Ο βρετανικός Τύπος εστίασε κυρίως σε αυτή τη διάσταση της ιστορίας. Ο Guardian πρόβαλε τη σύγκρουση ανάμεσα στη βάση και στους βουλευτές, την απουσία Πολάνσκι και την πιθανότητα αποχώρησης της Λίχτενσταϊν. Οι Financial Times εστίασαν το ζήτημα του πιθανού εκλογικού κόστους, διερωτώμενοι εάν μια τόσο απόλυτη θέση περιορίζει τη δυνατότητα των Πρασίνων να διευρύνουν την εκλογική τους βάση. Και κάπως έτσι τα περισσότερα μέσα απέφυγαν το βασικό ερώτημα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ χαρακτήρισε την απόφαση αντισημιτική σύμφωνα με τον ορισμό της IHRA και κατηγόρησε τους Πράσινους ότι αρνούνται στον εβραϊκό λαό το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, ενώ ο Γκίντεον Σάαρ απαγόρευσε στον Πολάνσκι την είσοδο στο Ισραήλ.
Και αυτό γιατί η απόφαση των Πρασίνων κατάφερε κάτι πολιτικά σημαντικό: να μεταφέρει τη συζήτηση για τη φύση του σιωνισμού στην επίσημη πολιτική ενός βρετανικού κόμματος με αυξανόμενη εκλογική επιρροή. Και η ένταση των αντιδράσεων δείχνει ότι αυτή η μετατόπιση δύσκολα θα περάσει χωρίς συνέχεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου