 |
| Φυλακές Κορυδαλλού |
Η Βαλάντω ήταν λίγο παραπάνω από 20 χρονών, Ρομνί και χρειαζόταν ψυχολογική υποστήριξη, όπως λένε οι συγκρατούμενές της. Είχε καταδικαστεί για μικροκλοπές. Μπήκε στη φυλακή επειδή η κυβέρνηση αυτή πιστεύει θρησκευτικά στη φυλακή. Είχε λίγο ακόμα να βγει, αλλά δεν ήξερε πόσο, δεν ήταν σε θέση να ξέρει. Χόρευε και τραγουδούσε με ένα πλαστικό ποτήρι για τουμπερλέκι.
Στις συνεντεύξεις που πήραμε τηλεφωνικά από τα τρία προφυλακισμένα άτομα για τη σκευωρία «Μαρφίν Vol. 3», η Ελένη στις 3 Οκτωβρίου μας έλεγε, σκιαγραφώντας την κατάσταση με την πληθώρα κρατουμένων για πλημμελήματα, για την περίπτωση της Βαλάντως:
 |
ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ |
Στις 20 Οκτωβρίου η Βαλάντω αυτοκτόνησε.
Οι συγκρατούμενές της προχώρησαν σε διαμαρτυρία. Την επόμενη μέρα, 21 Οκτωβρίου, δημοσίευσαν το ακόλουθο κείμενο:
Κάθε θάνατος εντός των τειχών της φυλακής είναι κρατική δολοφονία
Στις 20/10/2026 η συγκρατούμενή μας Βαλεντίνα Τ. προκειμένου να ξεφύγει από τις άθλιες συνθήκες των ελληνικών φυλακών «επέλεξε» να αφαιρέσει τη ζωή της. Η Βαλεντίνα ήταν ένα βασανισμένο κορίτσι σε νεαρή ηλικία που υπέφερε τόσα πολλά, τόσο στον άδικο έξω κόσμο, όσο και μέσα στην φυλακή, αφού το δικαστικό σύστημα αποφάσισε για μια μικροκλοπή να κριθεί ένοχη. Έτσι βρέθηκε έγκλειστη σε ένα περιβάλλον που δεν της πρόσφερε καμιά βοήθεια αλλά αντιθέτως επιβάρυνε την ψυχική της υγεία, καθώς η ίδια έχριζε ψυχολογικής υποστήριξης. Μέσα σε ένα διάστημα πέντε μηνών ερχόμαστε αντιμέτωπες για 2η φορά με τον άδικο θάνατο ακόμα μιας συγκρατούμενής μας, ακόμη μιας γυναίκας που άφησε την τελευταία της πνοή και τα όνειρά της για ελευθερία μέσα στους τσιμεντένιους τοίχους της φυλακής.
Όπως η Βαλεντίνα έτσι και πολλές από μας βιώνουμε καθημερινά τις άθλιες και εξευτελιστικές συνθήκες διαβίωσης εντός των Καταστημάτων Κράτησης και πιο συγκεκριμένα βρισκόμαστε αντιμέτωπες με τις ελλιπείς παροχές σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε καταρτισμένο ιατρικό προσωπικό, με την απουσία ψυχολόγου και τη σωστή ψυχική καθοδήγηση και υποστήριξή μας καθώς και τις άσχημες συνθήκες υγιεινής και κράτησης. Είναι αδιανόητο πως στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού η θέση του ψυχολόγου παραμένει κενή εδώ και πέντε έτη παρά τα συνεχή αιτήματα των κρατουμένων.
Το μόνο που προσφέρει το συγκεκριμένο Κατάστημα Κράτησης είναι ένας ψυχίατρος που δεν είναι διαθέσιμος σε τακτική βάση και το μόνο που προσφέρει είναι να χορηγεί απλώς ψυχοφάρμακα χωρίς τις απαραίτητες συνεδρίες και γνωματεύσεις, δίχως ουσιαστική βοήθεια.
Ο εγκλεισμός σε συνδυασμό με τη ψυχική πίεση που υφίσταται η κάθε μία από μας, δυσκολεύει κατά πολύ τη διαβίωση μας εδώ μέσα.
Επιπλέον με τον νέο σωφρονιστικό κώδικα και την αυστηροποίηση των ποινών, η ποσότητα των κρατουμένων αυξάνεται ασφυκτικά με αποτέλεσμα τον υπερπληθυσμό σε όλες τις ελληνικές φυλακές.
Για όλους αυτούς τους λόγους και για να τιμήσουμε την μνήμη της συγκρατούμενής μας Βαλεντίνας πραγματοποιήσαμε διαμαρτυρία κατά την οποία προσπαθήσαμε να αρνηθούμε το μεσημεριανό κλείσιμο, καταφέραμε μόνο να το παρατείνουμε για 1 ώρα αφού αιφνιδιαστικά μας έκλεισαν στα κελιά μας.
Τα αιτήματα μας είναι:
1) Μόνιμο καταρτισμένο ιατρικό προσωπικό
2) Μόνιμος ψυχολόγος και ψυχίατρος
3) Να υπάρξουν καλύτερες συνθήκες υγιεινής και κράτησης
4) Να δοθεί ένα τέλος στην αυστηροποίηση των ποινών και στον υπερπληθυσμό στις φυλακές.
Οι ζωές των κρατουμένων μετράνε.
Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού
21/10/2026
Θάνατοι και υπερπληθυσμός
Η Βαλάντω δεν ήταν η πρώτη κρατούμενη που αυτοκτόνησε φέτος. Για το 2025 και το 2026 έχουν καταγραφεί δημοσιογραφικά τουλάχιστον 6 περιστατικά αυτοκτονιών στις φυλακές. Η σχετική έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης (SPACE I) για το 2024 κατέγραφε 65 συνολικά θανάτους κρατουμένων από τα επίσημα στοιχεία, εκ των οποίων οι 2 ήταν αυτοκτονίες. Επίσημα στοιχεία για τους συνολικούς θανάτους κρατουμένων το 2025 και το 2026 δεν υπάρχουν ακόμα δημοσιευμένα.
Για την κατανόηση της μεταβαλλόμενης κατάστασης στις ελληνικές φυλακές, αξίζει να δούμε την αύξηση φυλακισμένων τα τελευταία χρόνια.
| 01/01/2024 | 01/01/2025 | 01/01/2026 |
|---|---|---|
| 10.242 | 11.484 | 13.583 |
Στις αρχές του 2026 οι 7.021 από τους 13.583, δηλαδή περισσότεροι από τους μισούς κρατουμένους (51,69%), ήταν είτε υπόδικοι (προφυλακισμένοι) είτε καταδικασμένοι με ποινές φυλάκισης (ως επί το πλείστον, δηλαδή, για πλημμελήματα).
Ο δήμιος δεν θέλει να ασχολείται
Η ίδια η έκτιση μιας ποινής λίγων μηνών είναι από μόνη της ένας ακραίος παραλογισμός. Όμως, όταν ως κυβέρνηση έχεις αποφασίσει να στέλνεις στη φυλακή με το τσουβάλι φτωχούς, εξαρτημένα άτομα και άτομα με ασθένειες που χρειάζονται παρακολούθηση και φαρμακευτική αγωγή, είναι δεδομένο πως εκεί μέσα ανήκουν εξολοκλήρου στο βασίλειο της απόλυτης κρατικής εξουσίας. Γιατί δεν υπάρχει μια ξεχωριστή πτέρυγα, ξεχωριστά κελιά ή, έστω, μία/ένας ψυχολόγος σε βάρδια για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των κρατουμένων;
Οι φυλακισμένες καταγγέλλουν ότι ένας ψυχίατρος που εκτελεί χρέη εφημερίας στις φυλακές, χωρίς τακτική παρουσία, απλώς μοιράζει ψυχοφάρμακα «χωρίς συνεδρίες και γνωματεύσεις, δίχως ουσιαστική βοήθεια». Σύμφωνα με περαιτέρω πληροφορίες, ακόμα κι αυτή η χορήγηση φαρμάκων γίνεται με πρωτοβουλία της ίδιας της ασθενούς, που πρέπει να πάει και να ζητήσει αντιμετώπιση του προβλήματός της. Δεν αποτελεί δηλαδή κάποια «μέριμνα».
Η αντίληψη περί φυλακής έρχεται από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας, όταν θεωρούνταν ότι «η τιμωρία λειτουργεί προληπτικά» και άλλα τέτοια κουραφέξαλα. Οι ΗΠΑ αποτελούν την πιο ωμή διάψευση αυτής της φαινομενικά πειστικής αλλά εντελώς παράλογης φαντασίας: παρ’ όλο που έχουν το πιο άγρια ιδιωτικοποιημένο σύστημα μαζικής φυλάκισης, χάρη στο οποίο έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό φυλακισμένων ανά πληθυσμό, κι ενώ έχουν τη θανατική ποινή σε ισχύ σε πολλές πολιτείες, έχουν – με τεράστια διαφορά – το μεγαλύτερο ποσοστό βίαιων εγκλημάτων ανάμεσα στις χώρες με παρόμοιο οικονομικοπολιτικό καθεστώς.
Η αναβάθμιση της φυλάκισης σε δεδομένη για το παραμικρό και η μετατροπή των δικαστηρίων σε μυδραλιοβόλα εγκλεισμών, αποτελεί μια κλιμάκωση βίας εκ μέρους των κρατικών θεσμών η οποία, όπως κάθε κλιμάκωση βίας, μόνο περισσότερη βία μπορεί να φέρει ως απάντηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου