Με μια μαζική συγκέντρωση και διαδήλωση στους δρόμους της Ερμούπολης, η νεολαία της Σύρου -μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες- μαζί με απεργούς εκπαιδευτικούς και γονείς βροντοφώναξαν, στα πλαίσια των σημερινών (21/10/2026) πανελλαδικών πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων, την απαίτησή τους για μια πραγματικά Δημόσια, Δωρεάν και Ποιοτική Παιδεία για όλους.
Μετά από κοινό κάλεσμα Σωματείων Εκπαιδευτικών, το κάλεσμα του Φοιτητικού Συλλόγου ΤΜΣΠΣ, το κάλεσμα των Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών (ΠΕΣΕΚ) και το κάλεσμα του Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Περιφερειακής Ενότητας Κυκλάδων, πλήθος μαθητ(ρι)ών και φοιτητ(ρι)ών με τα πανό τους, μαζί με απεργούς εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, γονείς, συνταξιούχους εκπαιδευτικούς, απεργούς υπαλλήλους της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και λοιπούς εργαζόμενους και πολίτες συγκεντρώθηκαν σήμερα το μεσημέρι στην πλατεία Μιαούλη.
Εκεί, χαιρετισμό στους συγκεντρωμένους απηύθυναν εκπρόσωπος των μαθητών, εκπρόσωπος των απεργών εκπαιδευτικών (παραθέτουμε παρακάτω ολόκληρη την πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του, την οποία ευγενικά μας παραχώρησε και τον ευχαριστούμε), εκπρόσωπος των συνταξιούχων εκπαιδευτικών και εκπρόσωπος του Φοιτητικού Συλλόγου.
Ο καθένας από τους ομιλητές, στην ομιλία του, εστίασε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον τομέα τους. Τόνισαν, γενικά, την υποχρηματοδότηση της Εκπαίδευσης, την υποστελέχωση, τις χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες και τα κτιριολογικά προβλήματα των σχολείων.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα τεράστια κονδύλια που, αντί να δίνονται για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, για καταπολέμηση της ακρίβειας, για τις ανάγκες στην Παιδεία, την Υγεία (με αναφορά στα προβλήματα του Γενικού Νοσοκομείου Σύρου), την Κοινωνική Ασφάλιση και τη Στέγη, δίνονται για εξοπλισμούς και την ελληνική συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ.
Επίσης, σε ό,τι αφορά τις Κυκλάδες, τονίστηκε η ακρίβεια και η πανάκριβη στέγη στη Σύρο και στα νησιά, που πλήττουν φοιτητές, εκπαιδευτικούς και γενικότερα τα λαϊκά νοικοκυριά. Μάλιστα, επειδή τα προβλήματα της Εκπαίδευσης πλήττουν ευρύτερα τον λαό, αλλά και επειδή τα περισσότερα προβλήματα είναι ταξικά και κοινά στους περισσότερους κλάδους των εργαζομένων, ο εκπρόσωπος των συνταξιούχων εκπαιδευτικών πρότεινε τον συντονισμό των σωματείων για την καλύτερη δυνατή και από κοινού στήριξη των διεκδικήσεών τους.
Ακολούθησε δυναμική πορεία στους παραλιακούς και κεντρικούς δρόμους της Ερμούπολης, με αντικυβερνητικά και αντιπολεμικά συνθήματα και με κατάληξη και πάλι την πλατεία Μιαούλη.
***
Η ομιλία του εκπροσώπου των απεργών εκπαιδευτικών:
«Η Ευρώπη βράζει
από άκρη σε άκρη.
Ζήλεψα από την
φρεσκάδα τους
και θα μιλήσω ξεκινώντας
από μια φράση των διαδηλωτών ….
«Λέτε
ότι οι νέοι είναι το μέλλον… τότε ακούστε
μας».
Μαθητές υψώνουν την φωνή τους
για να απαιτήσουν από τους κυβερνώντες
> μεγαλύτερη χρηματοδότηση για την
παιδεία,
> καλύτερες συνθήκες μάθησης
> αλλά και να θυμίσουν στους
πολεμοκάπηλους ηγέτες τους
ότι η
παιδεία θα έπρεπε να είναι το ύψιστο
δημόσιο αγαθό μιας κοινωνίας.
Όλο
αυτό συμβαίνει καθώς η Ευρώπη
όλο
και περισσότερο φτωχαίνει ενεργειακά,
όλο και περισσότερο πολεμικοί
εξοπλισμοί απορροφούν κονδύλια
που
κανονικά θα έπεφταν στην παιδεία.
Ό,τι
δηλαδή συμβαίνει εδώ χρόνια
με την
δική μας δημόσια παιδεία.
Χρόνο
με τον χρόνο υποβαθμίζεται όλο και
περισσότερο
και μέσω αυτής της
παρακμής
ξεπροβάλλει μία «αστραφτερή»
και «επιτυχημένη» ιδιωτική παιδεία.
Μόνο
που δεν είναι για όλους,
είναι για
όσους μπορούν να την πληρώσουν.
Τα
προβλήματα γίνονται κάθε χρόνο εντονότερα
σε παραμεθόριες περιοχές,
αλλά ακόμη
περισσότερο στην νησιωτική Ελλάδα.
Είμαστε
πλέον τέλος Οκτώβρη και έχουμε
>
130 κενά εκπαιδευτικών στη δευτεροβάθμια
εκπαίδευση.
> 230 κενά στην πρωτοβάθμια
εκπαίδευση.
> Χιλιάδες χαμένες ώρες
που τα παιδιά μας θα ήταν στο σχολείο
και θα μορφώνονταν.
> Μαθήματα όπως
τα καλλιτεχνικά, η αισθητική αγωγή, η
μουσική,
σε μερικά σχολεία δεν
γίνονται εδώ και χρόνια.
> Ελλείψεις
σε εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξη,
τμημάτων ένταξης και ειδικού προσωπικού
κάνουν τα σχολεία της ειδικής
αγωγής να λειτουργούν ως φύλαξη των
μαθητών
και να μην τους προσφέρουν
ουσιαστική παιδαγωγική υποστήριξη.
Ενώ
η δημόσια παιδεία
> αυξάνει τον
αριθμό των μαθητών σε κάθε τάξη,
>
συγχωνεύει ή καταργεί κάθε χρόνο σχολεία
Η
ιδιωτική εκπαίδευση σταδιακά επεκτείνεται
και προσφέρει
> όλο και περισσότερα
δημοτικά-νηπιαγωγεία,
> όλο και πιο
σύγχρονα γυμνάσια και λύκεια.
Οι
δουλειές από ό,τι φαίνεται πάνε καλά.
Σα
να μην έφτανε αυτό
το Υπουργείο
προτυποποιεί και μετατρέπει σε Ωνάσεια
τα σχολεία της γειτονιάς,
στερώντας
τα από τον απλό κόσμο
αφού οι μαθητές
σε αυτά επιλέγονται.
Διαρκώς
λοιπόν η δημόσια εκπαίδευση
συρρικνώνεται
και υποβαθμίζεται
έναντι της ιδιωτικής
και ελιτίστικης εκπαίδευσης.
Τα
παιδιά του δημόσιου σχολείου
μετατρέπονται
σε δεύτερης κατηγορίας παιδιά.
Βασικός
λόγος που τα σχολεία στα νησιά μαραζώνουν
είναι ότι οι εκπαιδευτικοί σε αυτά
δεν μπορούν να επιβιώσουν.
Φανταστείτε
το,
πάντα στα νησιά υπηρετούσαν
νεοδιόριστοι.
Ποιος νεοδιόριστος θα
δεχθεί να εργαστεί
για τουλάχιστον
δύο χρόνια μακριά από το σπίτι του
με
μισθό 820 ευρώ.
Η
ακρίβεια,
τα δυσβάσταχτα ενοίκια,
το υψηλό κόστος μετακίνησης
αναγκάζουν
ανθρώπους σπουδαγμένους και ικανούς
να
αρνηθούν τη θέση του εκπαιδευτικού στο
δημόσιο σχολείο.
Ειδικά
στα νησιά με τουριστική ανάπτυξη,
οι
εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να
μετακινούνται από σπίτι σε σπίτι
κάθε
αρχή και λήξη της σχολικής χρονιάς.
Η
επιδότηση ενοικίου,
είτε η δημόσια
στέγαση των εκπαιδευτικών
θα μπορούσε
να βελτιώσει τα πράγματα.
Αλλά αυτό
εξαρτάται από την καλή θέληση των
δημοτικών αρχών που καταλαβαίνουν μεν
το πρόβλημα αλλά τα οικονομικά τους
είναι πενιχρά.
Και
σαν να μην υπήρχαν όλες αυτές οι δυσκολίες
ήρθε και η αξιολόγηση
για να
ζητήσει από διευθυντές, εκπαιδευτικούς,
γονείς και μαθητές
να εφαρμόσουν όλα
αυτά
που ΔΕΝ τους παρέχει το κράτος
Με
νόμους όπως αυτόν του νέου πειθαρχικού
πλαισίου
να φοβίζει και τον τελευταίο
καθηγητή,
να φιμώνει κάθε διαφορετική
φωνή,
να διώκει τους ανυπότακτους.
Και
όταν τα κάνει όλα αυτά,
θα σε μετρήσει
και θα σε κατατάξει
αξιολογώντας όσα
στην πραγματικότητα δεν σου έδωσε.
Είναι
όμως σίγουρο ότι τα φτωχά σχολεία,
όσα
λαμπρά αποτελέσματα κι αν έχουν
θα
μένουν πάντα τελευταία στην αξιολόγησή
τους.
Γι' αυτό και την αρνούμαστε
πεισματικά.
Όσο
οι μεγάλοι προβληματίζονται για το
κόστος της παιδείας,
οι μαθητές
βλέπουν άλλα πράγματα.
>Δεν τους
ενδιαφέρει τελικά το σχολείο.
>Δεν
βρίσκουν νόημα σε αυτό
εκτός του ότι
πρέπει να βρίσκονται εκεί την μισή τους
μέρα.
Ναι,
αυτό το σχολείο έτσι όπως κάποιοι το
φτιάξανε
το σιχαίνονται.
Ένα
σχολείο που εντός του
τα τελευταία
χρόνια αυξάνονται
> το άγχος,
>
ο ανταγωνισμός,
> η μισαλλοδοξία,
> ο ρατσισμός,
> η βία.
Τι παιδεία είναι αυτή που θρέφει όλα
αυτά;
Ποιο είναι το μέλλον μας σαν
κοινωνία
όταν ο ανθός της μεγαλώνει
μέσα στα σχολεία
με τόσο μίσος;
Δεν
τη θέλουμε, την παιδεία σας!
Να
έχετε όμως κατά νου,
ότι έξω από τα
κάγκελα του σχολείου
ο φασισμός
κινείται δήθεν ανέμελα.
Καλεί
δελεαστικά
και με ένα ΨΙΤ!
κλείνει
το μάτι στους αγανακτισμένους μαθητές.
Σε
ολόκληρη την Ευρώπη
η παιδεία ξεχύθηκε
στους δρόμους
και απελπισμένα απαιτεί
να αλλάξει.
Αυτή είναι η δική μας
επανάσταση.
Αυτή ίσως είναι τελευταία
μας ευκαιρία
για ποιότητα στην
παιδεία μας.
Λίγο πιο κάτω
περιμένει
χαμογελώντας ο Φασισμός.»
***
Δείτε, επίσης, ένα ρεπορτάζ για τα σημερινά πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε μεγάλες πόλεις της χώρας:

























Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου