Ο ιστορικός Μενέλαος Χαραλαμπίδης, σε δύο συνεντεύξεις του, μιλά για την Κατοχή, την επιστήμη του ιστορικού, την κακοποίηση της Ιστορίας στο ελληνικό σχολείο και το σήμερα (VIDEO)

Μενέλαε Χαραλαμπίδη, πρέπει ένας ιστορικός να είναι και “δικαστής”;

 

Ο ιστορικός και συγγραφέας μιλά για το πώς ξεκίνησε να ασχολείται με την περίοδο της κατοχής, προσπαθεί να εξηγήσει την τεράστια απήχηση που είχε το βιβλίο του για τους “Δωσίλογους” και μας υπενθυμίζει πως η γνώση της ιστορίας είναι δύναμη για κάθε πολίτη.

• ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ

Πώς διαλέγει κάποιος να γίνει ιστορικός;

Πόσο σε επηρεάζει η ιδεολογία σου στην ιστορική καταγραφή;

Υπάρχει μία ή πολλές ιστορίες;

Γιατί ασχολήθηκε ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης με την περίοδο της κατοχής;

Γιατί πρέπει να γνωρίζουμε ιστορία την εποχή της παντοκρατορίας των κοινωνικών δικτύων;

Μπορεί να εξηγηθεί η τεράστια εμπορική επιτυχία των “Δωσίλογων”; 

Info:

Τα βιβλία του Μενέλαου Χαραλαμπίδη κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

ΠΗΓΗ 

***  

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Η Ιστορία κακοποιείται συστηματικά στο ελληνικό σχολείο» 

Ο ιστορικός μιλά στη LiFO για τη δημόσια συζήτηση που πυροδότησε το βιβλίο του «Οι δωσίλογοι», τα κλειστά αρχεία που δυσκολεύουν την ιστορική έρευνα, την έμπνευση που αντλεί από την επιστήμη, αλλά και τις επικίνδυνες αναλογίες ανάμεσα στις ναζιστικές πρακτικές και τη σημερινή στοχοποίηση των μεταναστών.

Σταυρούλα Παπασπύρου 

Δυόμισι χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του «Οι δωσίλογοι» (εκδ. Αλεξάνδρεια), ακόμα βομβαρδίζεται από προσκλήσεις για να το παρουσιάσει. «Σε σαράντα τρεις πόλεις έχω πάει! Συναντώ ανθρώπους που θέλουν να κάνουν πράγματα για τον τόπο τους, ν’ ανοίξουν θέματα, να τα συζητήσουν δημόσια, κι αυτό είναι πολύ αισιόδοξο γιατί βλέπεις πως δεν είσαι μόνος».

Ιστορικός από πάθος κι από …τύχη, ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης αναδεικνύει την κληρονομιά της δεκαετίας του ΄40 στο σήμερα. Γαλουχημένος με τις αφηγήσεις του πατέρα του από την καθημερινότητα των προσφύγων επί Κατοχής στον Βύρωνα, πέρασε την εφηβεία του ως ροκάς, σπούδασε Οικονομικά και επί δεκαοχτώ χρόνια εργάστηκε στη μόνη υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών που έδινε χρήματα αντί να παίρνει, στη Διεύθυνση Εθνικών Κληροδοτημάτων. Η Ιστορία ίσως να παρέμενε το κρυφό πάθος του αν δεν ξεκινούσε, τυχαία σχεδόν, μεταπτυχιακό στο ΕΚΠΑ υπό την εποπτεία του Αντώνη Λιάκου.

 

Σε αντίθεση με τους περισσότερους συναδέλφους του, ο ίδιος κινείται με μια «χαοτική λογική»: «Προσπαθώ να φορτώσω όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες από αρχεία, βιβλία, προφορικές συνεντεύξεις, απ’ οτιδήποτε, και αφήνω όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πεδίο ελεύθερο για το τι θέμα θα προκύψει. Δίνει έμπνευση στην επιστήμη!». Εκτός πανεπιστημίου –«η φουρνιά μου έπεσε πάνω στα μνημόνια, επί χρόνια δεν άνοιγαν θέσεις»– άνοιξε άλλους δρόμους για να μοιραστεί τις γνώσεις του, όπως οι Ιστορικοί Περιπάτοι της Αθήνας.

Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης μιλά στη Σταυρούλα Παπασπύρου για τις διαχρονικές παθογένειες της δικαστικής εξουσίας και των σωμάτων ασφαλείας, για τα αρχεία που παραμένουν κλειστά εμποδίζοντας την έρευνα και για την επικίνδυνη αναλογία μεταξύ ναζιστικών πρακτικών και της στοχοποίησης των μεταναστών σήμερα.

Όπως τονίζει: «Η Ιστορία είναι μια υπέροχη επιστήμη που κακοποιείται συστηματικά στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, όχι με την ευθύνη των εκπαιδευτικών βέβαια αλλά με την ευθύνη της εκάστοτε ηγεσίας που αποφασίζει να διδάσκεται έτσι όπως διδάσκεται το μάθημα της Ιστορίας». 

Μια ειλικρινής συζήτηση που μας ωθεί ν’ αναζητήσουμε μια ουσιαστική σχέση με το παρελθόν μας.