 |
Andy Burnham shakes hands with Donald Trump (Picture by Simon Dawson / No 10 Downing Street on Flickr) |
Καλλίνικος: Η Ουκρανία αποκαλύπτει την εξάρτηση της ΕΕ από τις ΗΠΑ
Την περασμένη Τετάρτη, ο Άντι Μπέρναμ παρέταξε την Ιρλανδική Φρουρά με την πλήρη επίσημη στολή της -με τα χαρακτηριστικά ψηλά καπέλα από γούνα αρκούδας, τους κατακόκκινους χιτώνες και όλα τα σχετικά- για να υποδεχτεί τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στην Ντάουνινγκ Στριτ . Όμως, παρόλη αυτή την επίδειξη επισημότητας και τις δεσμεύσεις του Μπέρναμ για «ακλόνητη» υποστήριξη προς την Ουκρανία, φρόντισε να μην πάρει θέση στην τελευταία αντιπαράθεση μεταξύ Ζελένσκι και Ντόναλντ Τραμπ.
Αυτή η προσπάθεια τήρησης ισορροπιών συνοψίζει την επισφαλή θέση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Οι ηγέτες του καλλιεργούν το κλίμα πολεμικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν, προκειμένου να δικαιολογήσουν την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από τον πρόεδρο Τραμπ και την αμερικανική ισχύ. Βιώνουν τις αποσταθεροποιητικές συνέπειες της όξυνσης του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις -στις οποίες συγκαταλέγονται και οι ίδιοι.
Ο Τραμπ εκφράζει ανοιχτά την εχθρότητά του απέναντι στον Ζελένσκι. Την περασμένη Κυριακή έγραψε σε ανάρτησή του: «Με όλα αυτά τα χρήματα που, ως γνωστόν, του δίνει η Ευρώπη… δεν θέλει να τελειώσει αυτός ο πόλεμος και πιθανότατα δεν το ήθελε ποτέ». Ωστόσο, παρά την πολυσυζητημένη σύγκρουση των δύο προέδρων στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου τον Φεβρουάριο του 2025, η αντιπαράθεση δεν έχει να κάνει με προσωπικές διαφορές.
Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που εξηγούν τη στάση του Τραμπ – ο ένας είναι στρατηγικός και ο άλλος αφορά τις άμεσες πολιτικές του επιδιώξεις.
Πρώτον, η κυβέρνησή του θέλει να τερματίσει την αυξανόμενη αντιπαλότητα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον αμερικανικό και τον ρωσικό ιμπεριαλισμό τα τελευταία 20 χρόνια.
Παρότι η στρατηγική του Λευκού Οίκου δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη συνοχή ή συνέπεια, οι τραμπικοί οραματίζονται έναν κόσμο μοιρασμένο σε περιφερειακές σφαίρες επιρροής μεταξύ των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων – των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας.
Από την οπτική της αμερικανικής κυβέρνησης, εάν οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον αισθάνονται ότι απειλούνται από τη Ρωσία, είναι δική τους ευθύνη να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες ώστε να αποτρέψουν τη Μόσχα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει μετατραπεί σε εμπόδιο για μια συμφωνία με τον Πούτιν, η οποία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για επιχειρηματικές συμφωνίες από τις οποίες θα επωφελούνταν η οικογένεια Τραμπ και οι άνθρωποι του στενού της κύκλου.
Δεύτερον, μια ένδειξη της ασυνέπειας με την οποία επιδιώκεται αυτή η στρατηγική είναι ότι ο Τραμπ, όπως και όλοι οι προκάτοχοί του από το 1945 και μετά, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ολόκληρο τον κόσμο σαν να του ανήκει.
Από αυτή τη λογική απορρέει και ο πόλεμος εναντίον του Ιράν, τον οποίο ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο μαζί με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου του Ισραήλ. Φυσικά, ο πόλεμος αυτός έχει εξελιχθεί πολύ άσχημα για τους ίδιους. Το ιρανικό καθεστώς άντεξε, αξιοποιώντας την τεχνολογική του υπεροχή στα πλήγματα ακριβείας με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους για να αντεπιτεθεί.
Τώρα, οι σύμμαχοι του Ιράν, οι Χούθι στην Υεμένη, χρησιμοποιούν την ίδια τεχνολογία για να απειλήσουν την κυριαρχία της σαουδαραβικής δυναστείας στην Αραβική Χερσόνησο. Στόχος είναι να διατηρηθούν σε υψηλά επίπεδα οι τιμές του πετρελαίου και των διυλισμένων πετρελαϊκών προϊόντων, όπως το ντίζελ.
Αυτό τροφοδοτεί τον πληθωρισμό και ενισχύει τη δυσαρέσκεια απέναντι στα κυβερνώντα κόμματα, όπως συμβαίνει με τους Ρεπουμπλικάνους του Τραμπ, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τις ενδιάμεσες εκλογές τον επόμενο μήνα.
Στο μεταξύ, καθώς οι χερσαίες συγκρούσεις στην Ουκρανία έχουν περιέλθει λίγο πολύ σε αδιέξοδο, και οι δύο πλευρές βασίζονται ολοένα περισσότερο στην τεχνολογία πληγμάτων ακριβείας.
Οι Ουκρανοί πλήττουν ρωσικές υποδομές, μεταξύ των οποίων διυλιστήρια και κέντρα δεδομένων. Η Ρωσία επιτίθεται σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους στην Ουκρανία.
Ο Τραμπ χαλαρώνει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας ή αποφεύγει να τις εφαρμόσει, με αντάλλαγμα την προμήθεια ντίζελ. Παράλληλα, πιέζει τον Ζελένσκι να σταματήσει τα πλήγματα εναντίον των ρωσικών διυλιστηρίων.
Ελπίζει ότι αυτές οι κινήσεις θα οδηγήσουν σε μείωση των τιμών του ντίζελ πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Ωστόσο, οποιαδήποτε πτώση των τιμών πιθανότατα θα είναι βραχύβια, καθώς η πηγή της ενεργειακής κρίσης βρίσκεται στη Μέση Ανατολή.
Οι Ευρωπαίοι, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, έχουν αναλάβει πλέον τη χρηματοδότηση της πολεμικής προσπάθειας της Ουκρανίας. Ωστόσο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διατηρούν αυτό που ένας Ουκρανός αξιωματούχος αποκάλεσε «τριπλό αμερικανικό μονοπώλιο»: στις πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών, στους αναχαιτιστικούς πυραύλους κατά βαλλιστικών πυραύλων και στο δορυφορικό δίκτυο Starlink, μαζί με τη στρατιωτική του εκδοχή, το Starshield.
Δεν μπορεί να διεξαχθεί ένας πόλεμος πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών χωρίς ένα τέτοιο δίκτυο. Τις τελευταίες ημέρες, το Starshield έχει παρουσιάσει μια μυστηριώδη επιβράδυνση στη λειτουργία του για τους Ουκρανούς. Φυσικά, ο ιδιοκτήτης του Starlink, Ίλον Μασκ, αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη.
Αυτή η σύγκρουση αφήνει τις ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ξεκρέμαστες. Θέλουν η Ουκρανία να συνεχίσει να πολεμά, πιστεύοντας ότι έτσι θα κρατήσουν μακριά την τρομερή ρωσική αρκούδα.
Στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι ενθαρρύνουν την Ουκρανία να πραγματοποιεί όλο και πιο αδιάκριτες επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ακριβώς το αντίθετο – μια κλιμάκωση που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε πυρηνικό πόλεμο.
Όμως αυτή η τρομακτική προοπτική απλώς υπογραμμίζει την εξάρτηση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό για την ασφάλειά του.
Η Ευρώπη παραμένει πολιτικά κατακερματισμένη, με τα ισχυρότερα κράτη της να παλεύουν με την εσωτερική πολιτική παράλυση, ενώ στη Γαλλία και τη Βρετανία οι αγορές ομολόγων παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία το δημόσιο χρέος τους.
Έτσι, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συνεχίσουν να σκύβουν δουλοπρεπώς το κεφάλι μπροστά στον Τραμπ, όσο κι αν εκείνος τους εκφοβίζει και τους προσβάλλει.
ΠΗΓΗ: The Socialist Worker μέσω info-war.gr
* Ο Alexander Theodore Callinicos (γεννημένος στις 24 Ιουλίου 1950) είναι Βρετανός πολιτικός θεωρητικός και ακτιβιστής με καταγωγή από τη Ρόδο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου