shttefan-unsplash

Η Κεραμέως φέρνει την “απλοποίηση στην αγορά”… δουλείας

Νόμος είναι το δίκιο του εργοδότη κι αυτό υπηρετεί πιστά τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Όσοι θεωρούσαν ότι ο νόμος Χατζηδάκη έβαλε την ταφόπετρα σε ότι θεωρούνταν “εργασιακό δικαίωμα” με κορυφαία την απασχόληση 8 ωρών επί 5 ημέρες, δεν είχαν διαβάσει καλά και τις επόμενες απαιτήσεις των εργοδοτών, ειδικά στη λεγόμενη βαριά βιομηχανία της χώρας, τον τουρισμό και επισιτισμό. Για νομοσχέδιο που αφορά στην “απλοποίηση πολλών διαδικασιών που αφορούν στη λειτουργία της αγοράς εργασίας”, έκανε λόγο πρόσφατα η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως στο Φόρουμ των Δελφών. Η απλούστευση των διαδικασιών σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, είναι στην πραγματικότητα η πλήρης κατάργηση της εργασιακής καθημερινότητας με τα ήδη ελαστικά ωράρια να γίνονται λάστιχο, συνεχόμενη εργασία για όσες ώρες απαιτεί η επιχείρηση, κατά παραγγελία απασχόληση για όσο διάστημα χρειάζεται ο εργοδότης. Όταν σε χώρες της Ευρώπης εφαρμόζεται ήδη πιλοτικά και με πολύ θετικά αποτελέσματα στην παραγωγικότητα, η 4ήμερη εργασία χωρίς μείωση των αποδοχών, στη χώρα μας η κυβέρνηση ετοιμάζεται να επισημοποιήσει το καθεστώς της “εργασιακής δουλείας”. Κι αυτό ενώ η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στα διευρυμένα ωράρια και τους εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς. 

Από την “πολλαπλή απασχόληση” Γεωργιάδη στην “ευελιξία απασχόλησης” Κεραμέως

Υπό τον μανδύα ρύθμισης στο καθεστώς των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας (που έτσι κι αλλιώς είναι Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης), οι ρυθμίσεις του οποίου είναι αντικείμενο διαβούλευσης ανάμεσα στο υπουργείο Εργασίας και τους “θεσμικούς” εταίρους, τα συνδικάτα, η Νίκη Κεραμέως επιχειρεί μια ακόμη “τομή” στα εργασιακά με ρυθμίσεις που αναμένεται να προκαλέσουν σοκ. Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες που διαρρέει το αρμόδιο υπουργείο, με πρόσχημα τη διευκόλυνση των προσλήψεων-άρα και των απολύσεων- το νομοσχέδιο προβλέπει τη δυνατότητα μεταβολής του εβδομαδιαίου ωραρίου ανάλογα με τις ανάγκες του εργοδότη, υποτίθεται με τη συναίνεση του εργαζομένου. Συναίνεση που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση στο σκληρό εργασιακό περιβάλλον. προβλέποντας απλήρωτες υπερωρίες, με αντάλλαγμα ρεπό, 

Η περαιτέρω απορρύθμιση στο εργασιακό περιβάλλον συμπληρώνεται από τα ωράρια που γίνονται ακόμη πιο ελαστικά, θα προσφέρεται εργασία “κατά παραγγελία” όταν μια επιχείρηση θα έχει ανάγκη, για την παράλληλη απασχόληση έως και σε δύο εργοδότες ρυθμίζεται η ημερήσια εργασία έως και 13 ώρες. Εισάγονται ρυθμίσεις για την απλοποίηση των διαδικασιών πρόσληψης και απόλυσης, ειδικά για τους κλάδους όπως η εστίαση ενώ εισάγεται δοκιμαστική περίοδος εργασίας έξι μηνών για νέες προσλήψεις. Θα προβλέπει απλήρωτη υπερωριακή απασχόληση με αντάλλαγμα ρεπό. 

Ένας εργαζόμενος στον τουριστικό κλάδο δηλαδή θα υποχρεούται “συναινετικά” να δουλεύει 7 ημέρες συνεχόμενες επί 13 ώρες και όταν θελήσει ο εργοδότης θα παίρνει ρεπό. Ή να δουλεύει τον μισό μήνα ή τη μισή εβδομάδα με δεκάωρα.

Οι αλλαγές κατά τη Νίκη Κεραμέως γίνονται για τη “μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας”, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση ότι η κυβέρνηση αποδέχεται όλες τις απαιτήσεις των εργοδοτών, θεσπίζοντας τη “διευθέτηση των ωραρίων” σε μηνιαία ή εβδομαδιαία βάση. Κι ενώ μέχρι σήμερα ακόμη και με τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη, προϋπόθεση για τις αλλαγές στα ωράρια και το χρόνο εργασίας ήταν η “ενημέρωση και συμφωνία” με τα συνδικάτα, πληροφορίες αναφέρουν ότι στο νέο νομοσχέδιο εισάγεται ρύθμιση για την πλήρη παράκαμψη των σωματείων. 

Ο Οδικός Χάρτης για τις Συλλογικές Συμβάσεις

Η Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εφαρμογή των Συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχει ήδη προκαλέσει έναν πρώτο γύρο αντιπαράθεσης ανάμεσα στο υπουργείο Εργασίας και τη ΓΣΕΕ. Το υπουργείο βρίσκεται στο τελικό στάδιο επεξεργασίας των ρυθμίσεων και το νομοσχέδιο θα δοθεί σε διαβούλευση έως τον προσεχή Ιούνιο. Με την ευκαιρία αυτή θα προωθήσει και όλες τις παραπάνω αλλαγές με πρόσχημα την αντιμετώπιση της “γραφειοκρατίας” και την απλούστευση στις προσλήψεις, με τις οποίες δεν θα έχει νόημα η Συλλογική σύμβαση εργασίας.

Σύμφωνα πάντως με τα ρεπορτάζ οι βασικοί άξονες των αλλαγών στον “Οδικό Χάρτη” αφορούν στην καθολική εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων, με αλλαγές στο όριο του 50%+1 εργαζομένων και επιχειρήσεων που απαιτείται για την επέκτασή τους σε έναν κλάδο, τις ενδοομιλικές συμβάσεις, που θα επιτρέπουν σε ομίλους εταιρειών να υπογράφουν διαφορετικές συμβάσεις για εργαζόμενους σε τμήματα ή θυγατρικές, τις ρήτρες ευελιξίας στις αυξήσεις μισθών, που θα συνδέονται με την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, επιτρέποντας σε προβληματικές επιχειρήσεις να αναστέλλουν τις αυξήσεις που έχουν συμφωνηθεί.

Ανάμεσα στα άλλα προωθείται η αύξηση κινήτρων για αφορολόγητες παροχές από εργοδότες προς εργαζόµενους, η αύξηση των προγραµµάτων κατάρτισης και αναβάθµισης δεξιοτήτων σε πράσινη και ψηφιακή οικονοµία. Η υλοποίηση νέων προγραμμάτων για µακροχρόνια ανέργους ηλικίας 55 ετών και άνω. 

ΠΗΓΗ